muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5383, Karar No: 2023/5463, Tarih: 16.05.2023

3. Değerlendirme

Dosya kapsamı incelendiğinde, davalı apartman yönetimine ait, 18.03.2015 tarihli kat malikleri kurulu kararında, 30.05.2015 tarihinden itibaren davacı ...’nın kapıcılık sertifikası ile beraber...Apartmanı Yönetim kararı ile 1 yıl süre ile kapıcı olarak işe başlayacağının kararlaştırılmış olduğunun anlaşılması karşısında, davacının talep başlangıcı olan 19.03.2015 tarihinden 30.05.2015 tarihine kadar olan dönem yönünden davalıya ait apartman yönetiminde kapıcı olarak çalışıp çalışmadığını konusunda, yapılan araştırma yetersiz olup, davalı apartmanın bahse konu dönemde boş olduğu ve kapıcı çalıştırılmadığı iddiası kapsamında araştırma yapılmalı, kapıcılık hizmetinin hangi tarihten itibaren alındığı açıklığa kavuşturulmalı, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip civar kapıcılar ve varsa market çalışanları, daire sakinleri resen dinlenilmeli, dinlenen ve daire sahibi olduklarını veya kirada oturduklarını beyan eden tanıkların buna ilişkin tapu, varsa kira sözleşmeleri dosya arasına alınarak tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli, varsa tanık anlatımları arasındaki çelişki giderilmeli ve varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Öte yandan, Mahkemece re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda davacının kısmi zamanlı çalışıp çalışmadığı hususu irdelenmeli; davacının, davalı işyerinde yaptığı kapıcılık faaliyetini periyodik olarak hangi sıklıkta (saat/gün/ay) yaptığı ve bunun için ne kadar zaman harcadığı araştırılmalı, günde kaç saat hizmet verildiği, haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli, sonrasında yukarıda değinilen 63 üncü madde kapsamında 7,5 saatlik çalışmanın 1 iş gününe karşılık geldiği nazara alınarak hüküm altına alınması gereken aylık çalışma süresi belirlenmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20189, Karar No: 2009/3632, Tarih: 10.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/20189 E.  ,  2009/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2008

Davacı iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava 08.06.1996 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı avukatının 10.06.2008 tarihli duruşmaya mazeret beyan ederek katılmadığı ve anılan duruşmada mahkemece mazeretinin kabul edilerek yeni duruşmanın 11.07 2008 tarihinde yapılmasına karar verildiği, 11.07.2008 tarihli duruşmada ise davacı avukatının duruşmadan haberdar olduğu halde katılmadığından bahisle davacı tarafın yokluğunda karar verildiği uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık 11.07.2008 tarihli duruşmadan davacı avukatının haberdar olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Adli tebligatların 7201 sayılı Yasa'nın 1.maddesi gereğince bu yasa hükümleri dairesinde yapılması zorunludur. Dosya içerisinde davacı avukatına 11.07.2008 tarihli duruşma gününün bildirilmesine ilişkin tebligat parçası mevcut değildir.Bu duruma göre davacı tarafın yeni duruşma gününü bildiğinden söz edilemez.

Savunma hakkı Anayasa (m.36) ile güvence altına alınmış olup, HUMK.nun 73. maddesinde de ayrıca düzenlenmiştir. Hâkim, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. (HUMK mad. 73).Buna göre hâkim Anayasa ile güvence altına alınan ve HUMK'da da ayrıca düzenlenmiş bulunan iddia ve savunma haklarını kullanabilmeleri için tarafların duruşmaya çağırmak zorundadır.

Hal böyle olunca da duruşma gününden haberi olmayan davacının yokluğunda dosyanın karara çıkarılmasının, adil yargılanma hakkının ve savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğu, giderek Anayasa’nın 36 ve HUMK’nu 73.Maddelerine aykırılık oluşturduğu açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle yeni duruşma günü usulüne uygun biçimde haber verilmeden, adil yargılanma ve savunma hakkı ihlal edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle yeni duruşma günü usulüne uygun biçimde haber verilmeden, adil yargılanma ve savunma hakkı ihlal edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,    10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8294, Karar No: 2010/9899, Tarih: 30.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/8294 E.  ,  2010/9899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/127216

MAHKEMESİ : Siirt Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2007

NUMARASI : 2007/41

SUÇ : Sanık V.. İ..'ın mahkumiyetine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık V.. İ.. hakkında kurulan mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde,

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü ile müsaderesine karar verilen bıçağın bilinen değerine göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B ve 2. maddeleriyle değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1 ve HUMK.nun 427.maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından O yer C. Savcısının temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık S.. K.. hakkında kurulan düşme kararının temyiz incelemesinde,

Sanığın kavga ortamında mağdur sanık Veysel ve mağdur Lütfi’ye yönelik eylemleri bıçakla kasten yaralama suçlarını oluşturduğu halde taksirle işlendiğinin kabulü ile yazılı şekilde şikayet yokluğundan davaların düşürülmelerine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6615, Karar No: 2012/17840, Tarih: 19.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6615 E.  ,  2012/17840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

1- “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan mahkemece “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde verilen karar CMK.nun 223. maddesi anlamında temyize konu olabilecek hüküm niteliğinde bulunmadığından, katılan vekilinin bu karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekilinin sanıklar hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/2197, Karar No: 2025/2740, Tarih: 13.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/2197 E.  ,  2025/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2958 E., 2022/2817 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi (6). Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2020/2958 Esas 2022/2817 Karar sayılı kararının, sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 10.10.2022 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, 13.10.2022 tarihli temyiz nedeni içermeyen dilekçe ile temyiz ettiği, yapılan tebligatlarda, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle süre tutum dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2926, Karar No: 2010/5099, Tarih: 07.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2926 E.  ,  2010/5099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ödenmeyen iş bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vâki itiraz üzerine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 inkâr tazminatının tahsili istemiyle açılmış olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici davalının marketinin etrafına tel çekme işini yaptığını, bu işe ait 09.07.2007 tarihli ve 6.254,00 TL bedelli faturayı düzenlediğini, ancak davalının iş bedelini ödemekten kaçındığını iddia ederek fatura tutarı üzerinden davalı aleyhine icra takibine girişmiş, davalı, vekili aracılığıyla icra takibine karşı yaptığı itirazında davacıya herhangi bir borçlarının olmadığını, faturayı kabul etmediğini ve böyle bir faturadan kaynaklanan borcunun olmadığını ileri sürmüş, dava sırasında ise herhangi bir yanıt vermemiştir.

İş bedeli alacağını takip konusu yapan davacı yüklenici, davalı yanın akdî ilişkiyi inkâr etmesi karşısında öncelikle davalı ile kurduğu akdî ilişkiyi yazılı delillerle kanıtlaması zorunludur. Davada talep edilen miktar dikkate alındığında davalının bu ilişkiyi HUMK'nın 288. maddesi uyarınca yazılı delille kanıtlaması gerekmektedir. Bu gibi bir durumda HUMK'nın 289. maddesinde ifade edildiği üzere ancak karşı tarafın açık muvafakatı halinde tanık dinlenebilmesi mümkündür. Davacı, akdî ilişkiyi kanıtlamak üzere herhangi bir yazılı kanıta dayanmamış durumdadır. Hal böyle ise de, dava dilekçesinin “Deliller” kısmında “sair yasal deliller” demek suretiyle yemin kanıtına da dayanmış bulunmaktadır. Şu halde mahkemece akdî ilişkinin yazılı delillerle kanıtlanamaması karşısında davacıya bu hususu ispat için davalıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir sonuca varılmadır.

Değinilen yönler dikkate alınmaksızın akdî ilişki kanıtlanmışcasına ve işin bedeli konusunda herhangi bir anlaşma mevcutmuş gibi işin yapıldığı tarihteki bedeli de araştırılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12940, Karar No: 2016/14873, Tarih: 01.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/12940 E.  ,  2016/14873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin, Meni Müdahale ve Kal

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin, meni müdahale ve kal davasının kısmen kabulüne dair ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ve davacı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili; davalı adına kayıtlı ... parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını açıklayarak, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmaz üzerindeki 100 m2’lik ahşap kafeterya binasının yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamından sonra, davanın kısmen kabülü ile; ... parsel sayılı taşınmazın 05.03.2009 tarihli bilirkişi ...'ın krokisinde sarı renkle ve "A" harfi ile gösterilen 246.00 m2’lik bölümü kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından tapu kaydının iptaliyle deniz kıyısı olarak terkinine, bu bölümün 189.00 m2’lik bölümü üzerine tek katlı ev yapılmak suretiyle davalının yaptığı müdahalenin menine ve tek katlı yapının kal'ine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davanın reddine dair önceki hüküm karar düzeltme istemi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin ... sayılı ilamı ile, ''.... işin esası bakımından 5841 sayılı Yasa'nın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesi'nin ... sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazete'de yayınlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve ... sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, meydana gelen Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra meydana gelen değişiklik karşısında doğru olduğu söylenemez. Buna göre, işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme

.//..

.//..

Kararına göre belirlenen ve belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır" gereğine işaret edilerek bozulmuş, bozma ilamı üzerine mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonrasında; davanın kısmen kabulü ile; ... parsel sayılı taşınmazın 05.03.2009 tarihli bilirkişi ...'ın krokisinde gösterilen 246.00 m2’lik bölümü kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından tapu kaydının iptali ile deniz kıyısı olarak terkinine, bu bölümün 189.00 m2’lik bölümü üzerine tek katlı ev yapılmak suretiyle davalının yaptığı müdahalenin men'i ile tek katlı yapının kal'ine karar verilmesi üzerine, hüküm bu defa Daire'nin ... sayılı ilamıyla “...Hükmün sonuç kısmında, talep hakkında verilen hükmün, infaz edilebilir nitelikte, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir (HMK.m.297/2). Bu usul kuralına uyulmaması başlıbaşına bir bozma sebebidir. Mahkemece bu usul kuralına aykırı ve infazda tereddüte yol açacak şekilde harf belirtilmeksizin dava konusu taşınmazın salt 246 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu...” gerekçesi ile bozulmuştur.

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ve bu yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu hukuki sebebine dayalı olarak açılan tapu iptali ve terkin müdahalenin önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında işin esası yönünden bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin tüm, davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava dosyasında harita-kadastro mühendisi ... tarafından düzenlenen 05/03/2009 tarihli krokili raporda, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın A harfli 246 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi dışında ve kara tarafında, B harfli 256 m2’lik kısmının ise kıyı kenar çizgisi içerisinde ve deniz tarafında kaldığı açıkça anlaşıldığına ve 28/02/2009 tarihli jeolog bilirkişi raporunda da kıyı kenar çizgisinin bu şekilde olduğu açıklandığına göre; davanın kısmen kabulü ile yukarıda belirtilen krokili raporda turuncu renkle taralı B harfi ile gösterilen 256 m2’lik kısmın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bu kısımla ilgili davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken kıyı kenar çizgisi dışında kalan sarı renkle boyalı A harfli 246 m2’lik ksım yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple, Hükmün 1. bendinde yer alan “..sarı renk A harfi ile gösterilen 246 m2’lik...” sözcüklerinin karar metninden çıkartılmasına yerine “...turuncu renkli B harfi ile gösterilen 256 m2’lik...” sözcüklerinin yazılması sureti ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nun 370. maddesi (1086 sayılı HUMK'nun 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, davalı vekilinin tüm, davacı ... vekilinin ikinci bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte açıklanan sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 01.11.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.Başkan

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı ... vekili, davalı adına tapuda kayıtlı ..., ... Köyü’nde bulunan ... parsel sayılı taşınmazın tamamının, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’na göre kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, taşınmazın tapu kaydının iptali ile üzerinde bulunan binanın kal’ine karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin ... sayılı ilamı ile hükmün esası yönünden temyiz itirazları reddedilerek, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiş, davacı vekilinin karar düzeltme talebi ise reddedilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden davanın reddine, yapılan masrafın davacı üzerinde bırakılmasına, davalı vekili lehine takdir edilen 1.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin ... sayılı ilamı ile hükmün esası yönünden temyiz itirazları reddedilerek, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiş, davacı vekilinin karar düzeltme talebi ise reddedilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden davanın reddine, yapılan masrafın davacı üzerinde bırakılmasına, davalı vekili lehine takdir edilen 1.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nce, ... sayılı karar ile hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yeniden reddedilmiş, temyiz aşamasında yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesi ile değişik 3402 sayılı Yasa'nın 36/A maddesi hükmü gözetilerek bu hususun değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle hüküm bozulmuştur. ... vekilinin karar düzeltme talebi üzerine, hüküm esas yönünden de bozulmuştur. Bozma ilamında, Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 tarih, 2009/31-77 sayılı kararı ile hak düşürücü süreye ilişkin hükmün iptal edildiği, iptal hükmünün yürürlüğe girdiği, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra, Mahkemece verilen ret kararının doğru olduğunun söylenemeyeceği, işin esası hakkında 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak suretiyle ve ayrıca 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözönünde bulundurularak uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerektiğinin belirtildiği, Mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne, taşınmazın 246 m2’lik kısmının tapu kaydının iptaline, bu kısım üzerinde bulunan tek katlı yapının kal’ine, müdahalenin men'ine karar verilmiştir.

Hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen ilk karar esas yönünden, yani davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin kısmı, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nce onanmıştır. Her ne kadar Mahkeme hükmün onanan kısmı yönünden de bozmadan sonra verdiği ikinci kararda yeniden hüküm kurmuş ise de, bu usuli bir hata olup, sonuca etkili değildir ve yok hükmündedir. Hükmün onanan kısmı kesinleşmiş artık kesin hüküm haline gelmiştir. Kesin hüküm, hükmü veren mahkeme de dahil olmak üzere bütün mahkemeleri bağlar. Kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olduğundan, tarafların iradesine tabi değildir.

Hukuki güvenlik ve yargıya güven kesin hüküm ilkesi ile sağlanır. Hukuki güvenlik ilkesi; hukuk devleti ilkesinin olmazsa olmaz koşulu olup, mevcut emredici hukuk kurallarının herkese eşit şekilde ve düzgün bir şekilde uygulanmasını da içeren bir ilkedir. T.C. Anayasa’sının 2. maddesi’nde Cumhuriyetin nitelikleri sayılırken, Türkiye Cumhuriyeti’nin bir hukuk devleti olduğu vurgulanmıştır. Hukuk devleti kişilerin hukuki güvenliğini sağlayan bir devlettir.