muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7212, Karar No: 2018/2910, Tarih: 12.04.2018

Ayrıca; dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde faiz başlangıç tarihi olarak tapu iptaline ilişkin kararın kesinleştiği tarihin belirtilmesine karşın; mahkemece, dava dilekçesindeki talep yönünden dava tarihinin, ıslah ile arttırılan talep yönünden de ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması da isabetsizdir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine .../04/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19048, Karar No: 2017/11165, Tarih: 19.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19048 E.  ,  2017/11165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma sonucu taşınmazda meydana gelen zararın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atma sonucu taşınmazda meydana gelen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25590, Karar No: 2013/19002, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25590 E.  ,  2013/19002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi diğer sanık ... ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9881, Karar No: 2007/11581, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/9881 E.  ,  2007/11581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.07.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 12.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, 336 parsel sayılı taşınmazın kendisine, 335 parsel sayılı taşınmazın da davalılara ait olduğunu, davalı ...'in 335 parselde kot farkı oluşturacak şekilde arazi tesviyesi yapması sonucu toprak kaymasına neden olduğunu ve bu eylem nedeniyle iki parselin sınırında bulunan su arkının da ortadan kalktığını belirterek, parsele ve su arkına vaki elatmanın önlenmesi ile tesviye sonucu oluşan kayma nedeniyle meydana gelen tecavüzün önlenmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davalı Şerife yönünden davanın reddine karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir. Medeni Kanunun 683 maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının hukuksal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir. Anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “Komşu ...”

bölümünde “kullanım biçimi” başlığı altında yer alan 737. (önceki Medeni Kanunun 661.) maddesi “Herkes, taşınmaz mülkiyetinden ... yetkilerini kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken, komşuların etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Özellikle; taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel adete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü ve sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır. Yerel adete uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan ... denkleştirmeye ilişkin haklar saklıdır.” hükmü ile de malike, mülkün kullanılmasında komşuya zarar verecek taşkınlıklardan sakınma ödevi yükleyerek, yasal kısıtlamalardan birisini düzenlemiştir.

Taşkınlıktan amaç ise, komşuluğun olağan hoşgörü sınırlarını aşan ve komşunun kendisi ve ailesi ile taşınmazı zararına aşırı derecede etkili olabilecek iş ve eylemlerdir. Bu eylemlerin saptanmasında, taşınmazın bulunduğu yerin kullanma amacının, niteliğinin, konuya ilişkin düzenlemelerin ve yasal boşluk bulunması halinde mahalli örf ve adetlerin göz önünde tutulması gereklidir. Bu tür uyuşmazlıkların çözümünde hakim, gerek zararı saptama, gerekse zararı giderici önlemleri bulma yönünden her somut olayın özelliğini gözetmek, tarafların yarar zarar dengelerini değerlendirmek durumundadır.

Komşuluk hukukunun öngördüğü sınırları aşan kullanım halinin saptanması halinde ise, mahkemece, kurulacak hükümde, zararlı davranışın giderim şeklinin ve taraf yükümlülüklerinin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Dosyada mevcut kayıtlara göre taraflar birbirine sınır iki taşınmazın makili olup, davacının isteminin niteliği itibariyle komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine yönelik olduğu açıktır.

27.10.2006 günü yapılan keşif sonucu Ziraat Mühendisi bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 26.11.2006 günlü raporda davacıya ait 336 parselden davalıların 335 parseline 40 m²lik bir toprak kaymasının olduğu, bu kaymadaki temel sebebin iki parsel arasındaki yüksek eğim farkı olduğu, davalı parselinde yapılan tesviye işleminin söz konusu toprak kaymasında direkt bir etkisinin bulunmadığı, toprak kaymasının önlenebilmesi için iki sınır arasının ağaçlandırılması ve sınıra istinat duvarı yapılması gerektiği, bu duvarın toprağını koruma amacı ile davacı tarafından yapılmasının uygun olacağı görüşü belirtilmiştir.

19.01.2007 günü yapılan keşiften sonra Fen bilirkişisi ... Kara düzenlediği 29.01.2007 günlü krokili raporunda davacı parselinin çöken yerini yeşil boyalı kalemle, davalı parsele kayan toprak kısmını da kırmızı boyalı kalemle göstermiş; her iki parsel arasındaki kot farkının 5,5 m olduğunu belirtmiştir. Ziraatçi bilirkişiler de aynı günlü raporlarında, davacı parselindeki çökmeyi iki parsel arasındaki yüksek eğim ve kot farkı, davalı 335 parselde yapılan tesviye çalışmaları ile davacı 336 parseldeki toprak işleme faaliyetleri gibi sebeplerin değişik oranlardaki etkisi ve birbirleri ile etkileşiminin sebep olduğu, çökmenin olumsuz etkisinin ortadan kaldırılması ve oluşabilecek yeni çökmelerin önlenebilmesi için de iki parsel arasındaki sınıra derin temelli istinat duvarı yapılması gerektiğini açıklamışlar, 26.02.2007 günlü ek raporda da istinat duvarının niteliği, gerekli malzeme ve yapım bedelini hesaplayarak bildirmişlerdir.

Mahkeme, iki taşınmaz arasına belirtilen şekilde istinat duvarını davalı ...'in yapması suretiyle elatmanın önlenmesine karar vermiştir.

Mahkeme, iki taşınmaz arasına belirtilen şekilde istinat duvarını davalı ...'in yapması suretiyle elatmanın önlenmesine karar vermiştir.

Bilindiği üzere, çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet; geniş hatlar buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683.maddesinde "Bir şeye malik olan kimse o şeyden kanun dairesinde dilediği gibi tasarruf edebilir" hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737.maddesi, komşuluk ilişkilerinden ... zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini göz önünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırlarını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama, zararı giderici önlemlerden en uygunun bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır. Bunun için de zararın niteliği, kapsamı ve ne suretle giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun alınacak raporlar da değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir.Somut olayda; çekişme konusu yerde yapılacak duvar için bilirkişilerce belirlenmiş bulunan boyutlar davacı taşınmazındaki toprağın daha düşük seviyedeki davalı taşınmazına doğru kaymasını engelleyecek nitelikte olduğu açıktır. Ne var ki, davacı taşınmazındaki eğimden ötürü kayma nedeniyle meydana gelen bu fiili sonuç münhasıran davalı tarafın eylemi ile oluşmamıştır. Kayma sonucunu doğuran nedenler bilirkişi raporundan fenne uygun biçimde açıklanmış olup, bunlardan sadece davalı tarafından kendi taşınmazında yaptığı tesviye çalışmasının olaya etkisi oranında davalının sorumluluğunu gerektir. Kaymaya etken diğer unsurlar davacının katlanması gereken fiili olgulardır ve taşınmazın bulunduğu durum itibariyle doğal olarak kaymayı önlemek için gerekli tedbirleri almak görevi taşınmazın sahibine aittir. Bilirkişilerin raporları ile davacı taşınmazından davalı taşınmazına doğru kaymayı önlemek için istinat duvarı yapılması gerektiği açık olarak saptanmıştır. Yapılması zorunlu olan bu duvarın açıklanan niteliği itibariyle, bilirkişilerden alınacak raporla davalının bu duvarın yapılmasına sebep olma yönünde sorumluluk oranı belirlenmesi, davacı tarafından uygun duvarın yapılması halinde, hakkaniyet ilkelerine uygun şekilde davalıya da bir etki ve kusuru bulunduğunun anlaşılması halinde bu oranda bir sorumluluk yüklenmesi gerekirken, toprak kaymasından dolayı tüm kusur davalıya aitmiş gibi yanlış değerlendirme yapılarak, istinat duvarı yapılması sorumluluğunun tümüyle davalıya yüklenmesi suretiyle hüküm kurulması doğru görülmediğinden bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.10.2007 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14598, Karar No: 2013/19869, Tarih: 12.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/14598 E.  ,  2013/19869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

1- Sanık 2- Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 67, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın beraatine, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören ... adına hazine vekilinin temyiz istemi davaya katılma talebi olarak değerlendirilmiş olup, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Sanık ...'ın, korunması gerekli taşınır kültür varlığı oldukları dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporu ile tespit edilen beş adet sikkeyi satmak üzere Aydın ili Nazilli ilçesinden, Bursa ili İnegöl ilçesine giderken yolda kolluk kuvvetlerince yakalandığı, kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunun 5271 sayılı CMK'nın 135/6 maddesinde sayılan katalog suçlardan olmaması nedeniyle dosyada bulunan iletişim tespit kayıtları hukuka uygun delil olarak kabul edilemez ise de, soruşturma aşamasında şüpheli sıfatı ile ifadesi alınan... isimli şahsın, sanık ...'ın elinde bulunan tarihi eserlerin satımına aracılık etme konusunda adı geçen sanık ile anlaştıklarını ve onun eserleri satmak amacıyla İnegöl ilçesine doğru yola çıktığını beyan ettiği, diğer yandan sanık ...'in, sanık ... tarafından gerçekleştirilen eyleme iştirak ettiğine dair savunmasının aksine delil mevcut olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, hukuki sebeplerin değerlendirilmesinde ve uygulanmasında hata yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç kastının bulunmadığına; katılan vekilinin, hukuki sebeplerin değerlendirilmesinde ve uygulanmasında hata yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç kastının bulunmadığına; katılan vekilinin, hukuki sebeplerin değerlendirilmesinde ve uygulanmasında hata yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, ... isimli aracı şahıs ile anlaşarak, elinde bulunan korunması gerekli taşınır kültür varlıklarını satmak amacıyla yola çıktığı, ancak henüz “satışa arz” ya da “satış” işlemi gerçekleştirilemeden Bursa ili girişinde kolluk kuvvetlerince yakalandığı, aşamalarda yaptığı savunmalarda suçlamayı kabul etmeyen sanığın, suça konu varlıkları ne şekilde temin ettiği kesin olarak belirlenemediği gibi, bunları alıcı tarafa gösterdiğine ya da alım-satım konusunda anlaşmaya varıldığına dair de delil bulunmadığı, bu durumda sanığın kültür varlığı ticaretine aykırılık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

1- Kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunun 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 2863 sayılı Kanunun 67/1 maddesinde “bir yıldan üç yıla kadar hapis ve yirmi beş bin liradan yüz bin liraya kadar adli para cezası” yaptırımına bağlandığı, 5728 sayılı Kanun değişikliği ile aynı eylem için “iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adlî para cezası” yaptırımının öngörüldüğü, mahkemece hangi düzenlemenin sanığın daha lehine olduğuna dair bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla, 2863 sayılı Kanunun suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 67/1 maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik 67/2 maddesi somut olaya ayrı ayrı uygulanarak, lehe olan Kanunun tespiti ve sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hüküm fıkrasının sanık ile ilgili bölümünün ilk paragrafında, “alt sınırdan ceza tayininin hakkaniyete uygun olacağı kanaatine varıldığından” denildiği halde devamında, “takdiren ve teşdiden” ibaresi kullanılıp temel ceza asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması,

3- Sanığın adli sicil kaydında bulunan, Muş Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/09/1998 tarih, 1996/272 Esas, 1998/329 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas olup hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözardı edilmesi,

4- 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözardı edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.