muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3953, Karar No: 2015/3138, Tarih: 03.03.2015

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706. Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişme konusu taşınmazların resmi akitte gösterilen değeri ile o tarihteki gerçek değerleri arasında açık nispetsizlik bulunduğu, murisin ekonomik sıkıntısı ve mal satma ihtiyacının olmadığı, aynı zamanda Bağ-Kurdan emekli olup sosyal güvencesininde bulunduğu, dava konusu taşınmazlarını temlik etmesinin makul ve zorunlu bir sebebinin bulunduğunun tesbit edilemediği, ölümünden sonrada terekesinde başka taşınmaz kaldığına dair bir delil bulunamadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan; her ne kadar temlikten dört gün sanra 10.5.2011 tarihinde murisin Ziraat Bankası şubesindeki hesabına davalı tarafından tarla alım bedeli olarak toplam 8.000,00 TL yatırılmış isede, bu paranın 12.5.2011 tarihinde muris tarafından banka hesabından çekildiği dosya içeriğindeki belgelerle sabittir.

O halde; belirlenen bu olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazların mirasbırakan tarafından davalıya temlikinin bedelsiz, muvazaalı ve mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olduğu, murisin bankadaki hesabına paranın yatırılması ve kısa sürede çekilmesinin muvazaalı işlemi gizlemeye ve yasal zemin hazırlamaya yönelik olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12498, Karar No: 2018/11210, Tarih: 08.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12498 E.  ,  2018/11210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverenler nezdinde 17.11.2012-20.07.2013 tarihleri arasında kablo döşeme işçisi olarak çalıştığını, ...Şirketi ile aylık 2.000,00 TL net ücret üzerinden anlaşmalarına rağmen ücretinin ödenmediğini, her gün 06:00-19:00, çoğunlukla 19:30-20:00'ye kadar işin uzadığını, iş akdine haksız son verildiğini beyanla ücret alacakları ile ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevaplarının özeti:

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunarak ihale makamı olmaları nedeniyle ücret alacağı dışında sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, davacının 09/04/2013 tarihine kadar asgari ücretle çalıştığını, hiç ücret ödenmediğine dair iddiasının evli ve çocuklu olması nedeniyle hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını, işyerinde çalışmanın kışın 08:00-17:00, cumartesi 08:00-13:00 saatleri arası, yazın 09:00-18:00, cumartesi 09:00-14:00 saatleri arası olup 1,5 saat yemek ve çay molası olduğunu, pazar günleri çalışılmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, kısmi dava ve belirsiz alacak davası açılamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar; davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...’ın tüm, davacının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerine değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar; davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...’ın tüm, davacının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerine değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmelidir. Fakat yargılama sırasında dinlenen tanıkların ücrete ilişkin beyanları da muallaktır. Tanık olarak dinlenen ve sigorta kaydı bulunmayan işçilerin açtıkları kesinleşen hizmet tespiti dosyalarında da asgari ücretle çalıştıkları yönünde tespit yapılmıştır. Bu nedenle işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından, tarafların bildirdikleri emsal işyerlerinden ve TÜİK’ten emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda; davacı, resmi kayıtlarda ücretinin asgari ücret olarak gösterilmesine rağmen gerçekte en son net ücretinin aylık 2.000,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı ise davacıyı asgari ücret karşılığında çalıştırdığını savunmuştur. Davacı tanıkları ücret konusunda farklı beyanda bulunmuştur. Mahkemece davacının asgari ücretle çalıştığı kabulüne göre karar verilmiştir. Davacının fiilen yaptığı iş, tanık beyanları ve işyerinin özellikleri birlikte değerlendirildiğinde yukarıda açıklanan şekilde emsal ücret araştırması yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

3-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Davacı iş akdinin işverence haksız feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı talep etmiş, davalılar davacının istifa ederek işten ayrıldığını belirtmiştir. Davacı tanıkları işverence işten çıkartıldıkları yönünde beyanda bulunmuş, davalı tanığı ise davacının istifa ettiğini sonradan duyduğunu beyan etmiştir. İşverence davacının istifa ederek ayrıldığına dair kayıt ve belge ibraz edilemediğinden davacının ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken bu talebin reddi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21527, Karar No: 2012/26812, Tarih: 10.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21527 E.  ,  2012/26812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1,5237 sayılı TCK'nın 50, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tarihi eser kaçakçılığı yapıldığı yönündeki ihbar üzerine sanığın üzerinde yapılan aramada 2863 sayılı Kanun kapsamında tescil ve tasnife tabi müzelik değerde, beylikler dönemine ait bir adet altın sikke ele geçirildiği, sanığın savunmasında söz konusu sikkeyi evinin yanında bulduğunu beyan ettiği dikkate alındığında; dosya kapsamından sanığın ticaret kastının belirlenemediği bu itibarla sanığın bildirim yükümlülüğüne mazereti olmaksızın aykırı davrandığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık ... sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5516, Karar No: 2012/7247, Tarih: 10.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5516 E.  ,  2012/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olduğunu, dört yıldır kendine ait olan 20 no'lu bağımsız bölümde oturduğunu, belediye tarafından, projeye aykırı yapılan imalatların yıkımına karar verildiğini, para cezası tanzim edildiğini, kendi binasında ve etrafında mevcut olan projeye aykırılıkların müvekkili tarafından giderildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 7.000,00 TL'ni ödeme tarihlerinden, mümkün olmadığı takdirde dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, belediyenin kararlarına karşı idari yargı yoluna müracaat edildiğini, aykırılıklarla ilgili proje tadilatı yapıldığını ve büyükşehir belediyesinin onayının beklendiğini, davacının haksız olarak ortak alanlara müdahale ettiğini, bu alanlarda projeye aykırılık bulunmadığını, aykırılığın binalarla ilgili olduğunu, davacının ortak alana müdahalesinin önlenmesi için dava açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının yapmış olduğu imalatların belediye kararında gösterilen aykırılıklarla ilgisi bulunmadığı, daha çok kendi otopark alanının ortaya çıkarılmasına yönelik olduğu, bu çalışmanın da projeye uygun olmadığı, ortak alanlarla ilgili yapılan işlerin bir kısmının projeye aykırı imalatların projeye uygun hale getirilmesi ile ilgili olduğu, ancak bu giderlerin de kooperatifin ferdileşmeye geçmiş olması nedeniyle kat maliklerinden istenebileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatifin ortağına teslim ettiği daire ve eklentilerinde mevcut proje ve imara aykırılıkların giderilmesi bedelinin tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmişse de, yapılan inceleme ve araştırma yeterli değildir. Bu durumda, mahallinde keşif yapılarak projenin konusunda uzman bir bilirkişi marifetiyle mahallinde tatbik edilip tarafların iddia ve savunmaları ile dosyaya sunulan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle, varsa davacıya teslim edilen bağımsız bölüm ile ortak alanlardaki projeye ve imara aykırılıklar ve davacının proje ve imara uygun hale getirdiği bölüm bulunup bulunmadığı saptanmalı, davacının imara uygun hale getirdiği kısımlar varsa bunların nelerden ibaret olduğu ve bedelleri kalem kalem hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Davacı tarafından imara ve projesine uygun hale getirilen işler varsa bunların yapıldığı tarih itibariyle rayiç bedellerinin davalı kooperatiften talep edebileceği gözetilmelidir. Açıklanan hususlar ve ilkeler doğrultusunda bilirkişiden açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınıp değerlendirilme yapıldıktan sonra oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4347, Karar No: 2017/2956, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/4347 E.  ,  2017/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/949, Karar No: 2014/12074, Tarih: 12.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/949 E.  ,  2014/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/368701

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2009/615 (E) ve 2013/300 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın ikametinde yapılan aramaya ilişkin arama ve elkoyma tutanak- ları ile varsa mahkeme kararının denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurul- ması, ayrıca mermilerin 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin ekspertiz raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığın ikametinde 8 adet 9 mm, 2 adet 7.62 mm çapında fişek bulun- durmaktan ibaret eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrasına uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 13/1. madde ve fıkrasıyla uygulama yapılması,

b- Suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

c- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dı- şında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapıl- maksızın koşullu salıverme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3865, Karar No: 2025/2547, Tarih: 05.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3865 E.  ,  2025/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1926 E., 2024/1071 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/585 E., 2023/397 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Gölbaşı Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi olan dava dışı ... firmasının henüz mevcut olmayan ve doğmamış KDV alacağının 400.000,00 TL'yi 1. temlik alacaklısı dava dışı ...'e, aynı iade alacağından 231.000,00 TL'yi 2. temlik alacaklısı ...'a ve yine aynı alacağın 434.000,00 TL'lik kısmını 3. temlik alacaklısı davalı ...'ye temlik ettiğini, 1. temlik alacaklısı ... adına düzenlenen temliknamenin vergi dairesine intikal ettiğinde dava dışı şirketin vergi dairesi nezdinde mevcut KDV alacağının bulunmaması ve 1. temlik alacaklısı dava dışı ...'ün dava dışı şirketin KDV alacağı doğduktan sonra vergi dairesine başvurmamış olması nedeniyle dava dışı KDV alacaklısı şirketin borçları mahsup edildikten sonra, kalan kısmın 2. temlik alacaklısı olan dava dışı ... hesabına 18.01.2013 tarihinde 128.093,58 TL ve 27.03.2013 tarihinde 50.525,09 TL olmak üzere yatırıldığını, 2012 yılı Nisan dönemine ait KDV iadesinden kalan 433.922,82 TL'nin ise 3. temlik alacaklısı olan davalının hesabına 27.03.2013 tarihinde intikal ettirildiğini, 1. temlik alacaklısı olan ...'ün temlik alacağının ödenmemesine ilişkin işlemin iptali için Ankara 2. Vergi Mahkemesinde açtığı davanın 15.10.2020 tarihli ve 2020/1449 E., 2020/1649 K. sayılı kabul kararı ile sonuçlandığını ve işlemin iptali ile dava konusu temlik tutarının davacıya iadesine karar verildiğini, bunun üzerine söz konusu miktarın dava dışı ...'ün alacağını devrettiği dava dışı ... Makine İnş. Ltd. Şti.ne 400.000,00 TL ana para ve 425.276,71 TL faizi olmak üzere toplam 825.276,71 TL olarak 25.11.2021 tarihinde ödendiğini, hal böyle olunca davalı yönünden sebepsiz zenginleşme koşullarının oluştuğunu ileri sürerek; 433.922,82 TL alacağın kamu zararının oluştuğu tarihten itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı Kurumun temlik sıralamasında hata yaparak 2. ve 3. temlik alacaklarına ödeme yapmasının temlik sözleşmesinin muvazaalı olduğunu göstermeyeceğini, davacının kendi kusuruna dayanarak talepte bulunamayacağını, müvekkiline yapılan ödemenin sebepsiz zenginleşmeye neden olacak bir ödeme olmayıp dava dışı ... şirketinin borçlarına mahsuben yapılan bir ödeme olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava dışı şirketin temliknamelere konu davacı Kurum nezdindeki KDV iadesi alacağının 2012 Haziran dönemine ilişkin 164.684,70 TL olduğu, şirketin vergi borçları mahsup edildikten sonra kalan 128.093,58 TL'nin ikinci temlik alacaklısı dava dışı ...'a ödendiği, 2012 Nisan dönemine ait KDV iadesi alacağının ise 486.402,00 TL olduğu ve şirketin vergi borçları mahsup edildikten sonra kalan 484.447,91 TL'nin 50.525,09 TL'sinin ikinci temlik alan dava dışı ... ve 433.922,82 TL'sinin üçüncü temlik alan davalıya 27.03.2013 tarihinde ödendiği, davacı tarafından birinci temlik alacaklısı ...'e temliknamenin intikal ettiği tarihte şirketin doğmuş KDV alacağının bulunmadığı ve KDV alacağı doğduktan sonra idareye yazılı başvuruda bulunmadığından ödeme yapılmadığı, ancak temlik alacaklısı ... tarafından davacı İdareye karşı işlemin iptali ve 400.000,00 TL'nin ödenmesi için Ankara 2. Vergi Mahkemesinin 2020/1449 E. sayılı dosyasında dava açıldığı, Mahkemenin 2020/1449 E. ve 2020/16409 K. sayılı ilamı ile Vergi Dairesi tarafından ...'e ait temliknamenin idareye yazılı başvuru olmadığından reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunun tespitini ve dava dışı ...'e 400.000,00 TL alacağının temliknamenin idare kayıtlarına intikal ettiği 16.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ödenmesinin hüküm altına alındığı, kararın Danıştayın denetiminden geçerek kesinleştiği, karar sonrasında davacı İdare tarafından, dava dışı ...'ün alacağını devrettiği ... Ltd. Şti.'ne 400.000,00 TL ana para ve 425.276,71 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 825.276,71 TL ödeme yapıldığı, davacı İdare tarafından dava dışı şirkete ait 2012/ Haziran ve Nisan dönemine ilişkin KDV iade alacaklarının öncelikle dava dışı ...'e ödenmesi gerekirken ödenmediği, davalının temlikname kapsamında sırası gelmeden kendisine yapılan 433.922,82 TL'yi iade etmeyerek davacı aleyhine sebepsiz zenginleştiği, bu durumda davalının belirtilen miktarı davacıya geri vermekle yükümlü olduğu, her ne kadar bilirkişi raporunda; davacı Kurumun davalıya 27.03.2013 tarihinde ödediği 433.922,82 TL vergi iadesi alacağının 160.541,49 TL'sini temlikname uyarınca ödemesi gerekeceği davalıdan talep edemeyeceği, hata ile yersiz ödenen 273.381,33 TL vergi iadesi alacağını ise davalıdan talep edebileceği belirtilmiş ise de, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nın 143. maddesine göre takasın ancak borçlunun takas iradesini alacaklıya bildirmesiyle gerçekleşeceği, bu kapsamda davalının açıkça takas ve mahsup talebinin bulunmadığı gözetilerek davacı Kurumun davalıya ödediği 433.922,82 TL vergi iadesi alacağının tamamını talep edebileceği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 433.922,82 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF