muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21681, Karar No: 2015/11013, Tarih: 19.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/21681 E.  ,  2015/11013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı asıl işveren belediye iş yerinde, alt işveren şirket işçisi olarak çalıştığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerinin anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de, anılan çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda davacının, davalı asıl işveren belediyenin zabıta müdürlüğü biriminde, alt işveren şirket bünyesinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının kural olarak haftanın altı günü 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı, haftanın iki günü çalışmasının saat 21:00'ye kadar uzadığı kabul edilerek fazla çalışma ücretinin hesaplandığı bilirkişi raporuna itibar edilmiştir. Ancak, dosya kapsamına göre, iş yerindeki çalışma sisteminin, saat 18:00'den sonra yapılan çalışmaların ayrı bir vardiya çalışması mı yoksa ilk çalışmanın devamı niteliğinde gerçekleşen bir çalışma mı olduğu, saat 18:00'den sonra yapılan çalışmaların sadece yılın belli aylarında mı gerçekleştiği hususları netleştirilmemiştir. Davacı şahidi, kural olarak 08:00/08:30-17:30/18:00 saatleri arasında çalışıldığını, haftada bir ya da iki gün seyyar satıcıların toplanması faaliyetinin yürütüldüğü gece işine çıkıldığını; mesai sonrası gece 24:00-01:00'e kadar çalıştıklarını; ramazan ayında iki vardiyalı çalışma yapıldığını bildirmiştir. Davalı şahidi ise, iş yerinde yazın 08:30-18:00 ve gece 17:00-01:00 kışın ise 08:00-17:30 ve 16:00-24:00 saatlerinde arasında olmak üzere iki vardiyalı bir çalışma sisteminin bulunduğunu beyan etmiştir. Diğer taraftan dosyaya, bir kısım tarihlere ilişkin, çalışma saatlerinin ve çalışacak işçilerin gösterildiği görev listeleri sunulmuştur. Sunulan bir kısım görev listelerinin ise saat belirtilmeksizin “gece görev listesi” başlığıyla düzenlendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu iş yeri kayıtları, mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutulmamıştır.

Mevcut bu durum karşısında mahkemece, davalı belediyeden alt işveren işçilerinin çalışma düzeni sorularak, çalışma düzenine ilişkin tüm iş yeri kayıtları, görev listeleri ve vardiya listeleri istenilmelidir. Dosya kapsamına sunulmuş listeler, celp edilecek iş yeri kayıtları ve sair tüm deliller bir arada değerlendirilerek, davacının çalışma düzeni aydınlatılmalı ve neticeye göre fazla çalışma ücreti alacağı bakımından sonuca gidilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9217, Karar No: 2012/5411, Tarih: 23.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9217 E.  ,  2012/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Emanette kayıtlı suça konu bıçağın TCK.nun 54. maddesi uyarınca her za- man müsaderesine karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

6136 sayılı Yasaya aykırı bıçak bulundurduğu kabul edilen sanık hakkında uygulama maddesinin 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası yerine, aynı Yasanın 13/4. madde ve fıkra gösterilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUk.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/4. maddesi ibaresi çıkarılarak yerine 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.02.3012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4903, Karar No: 2021/9214, Tarih: 27.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4903 E.  ,  2021/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, taksirle yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : 1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

a) Katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası,

b) Katılan ...'a yönelik taksirle yaralama suçundan TCK'nin 89/1, 22/3, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 2 ay 6 gün hapis cezası,

c) Katılanlar Özgür ve Ertan'a yönelik ayrı ayrı TCK'nin 151/1, 31/3, 62/1, 52/2 maddeleri uyarınca 1.320 TL adli para cezası

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

Katılan ...'ya yönelik TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-c delaletiyle 39/1, 29/1, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

Katılan ...'ya yönelik TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-c delaletiyle 39/1, 29/1, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesi uyarınca öncelikle katılanlar ... ve ...'nın bilinen son adreslerine gerekçeli kararın tebliğe çıkarılması, aynı Kanun'un 10/2. maddesi uyarınca bilinen son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatapların adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresleri, bilinen son adresleri olarak kabul edilip tebligatların bu adrese yapılması gerektiği, ancak katılanlar ... ve ...'nın 10.03.2015 tarihli celsede bildirdikleri, bilinen son adresleri olan "... Mah. 3.Site Sk. No:62 Merkez/..." adresine tebligat çıkartılmadan, "... Mah. ... Sk. No:21 İç Kapı No:1 ../..." adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan karar tebliğlerinin usulsüz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli karar ve suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz dilekçeleri katılanlar ... ve...'ya usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, temyiz süresi beklenip, verilirse gerekçeli temyiz dilekçesi ile birlikte ve katılanların temyizi hakkında ek tebliğname düzenlenerek temyiz incelemesi için Dairemize tekrar gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22352, Karar No: 2013/25132, Tarih: 30.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/22352 E.  ,  2013/25132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dosya içerisinde bulunan ikamet belgeleri dahil yabancı dildeki belgelerin tercümesinin yaptırılarak dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1459, Karar No: 2015/10920, Tarih: 24.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1459 E.  ,  2015/10920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (iki kez)

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (ikişer kez) kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine ilişkin Ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan hükme yönelik temyiz isteminin CMK'nın 264/1. maddesine göre itiraz kabul edilip bu hususta mahallinde itiraz merciince karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin suça sürüklenen çocuk ...müdafiin temyiz isteminin reddine dair verilen Ek kararla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, suça sürüklenen çocuk... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2620, Karar No: 2017/4213, Tarih: 29.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/2620 E.  ,  2017/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca yükleniciye yaptırılmayan iş nedeniyle, Yapım İşleri İhaleleri Uygulama Yönetmeliği'nin 52/3. maddesine göre idarenin yükleniciye ödemesi gereken fark bedelin tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı, icra inkâr tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen karar, taraf vekillerince süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; ... ili ... ve ... ilçelerindeki köy yollarına temel ve birinci kat sathi kaplama yapılması işi 3.782.000,00 TL bedelle davalıya ihale edilip taraflar arasında 04.07.2008 tarihinde sözleşme imzalanmıştır. İşin yapımı sırasında idare tarafından yükleniciye imalât için yer gösterilememesi üzerine iş durdurulmuştur. Davacı yüklenici sözleşmenin eki olan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'ne bağlı, Yapım İşleri İhaleleri Uygulama Yönetmeliği’nin 52/3. maddesindeki: "İşin sözleşme bedelinin % 80'inden daha düşük bedelle tamamlanacağının anlaşılması halinde de yüklenici işi bitirmek zorundadır. Bu durumda yükleniciye yapmış olduğu gerçek giderler ve yüklenici karına karşılık olarak, sözleşme bedelinin %80'i ile sözleşme fiyatlarıyla yaptığı işin tutarı arasındaki bedel farkının %5'i geçici kabul tarihindeki fiyatlar üzerinden idarece ödenecektir" hükmü uyarınca, idarece ödenmeyen fark bedelin tahsili için icra takibine girişmiş, itirazın iptâli için İİK'nın 67. maddesi uyarınca eldeki dava açılmıştır.

Sözleşmenin 9. 2-1. maddesinde; sözleşmenin ekleri arasında sayılan; Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin kesin hakediş raporu ve hesap kesilmesi başlıklı 40. maddesinin 11.

fıkrası yollamasıyla 39. maddesinde, hakedişlere itirazın ne şekilde yapılacağı gösterilmiştir. Davalı iş sahibince iş 07.10.2008 tarihinde durdurulmuş olup, 14.10.2008 tanzim ve 07.10.2008 tarihli geçici kabul tutanağı itibariyle iş davalıya teslim edilmiştir.İşin durdurulması üzerine tasfiye kesin hesabı niteliğindeki 14.10.2008 tarih ve 4 nolu kesin hakediş raporu düzenlenmiştir. Söz konusu kesin hakediş raporunda davacının talep ettiği alacak kalemi yer almamasına rağmen, hakediş raporu davacı yüklenici tarafından ihtirazi kayıtsız imzalanmıştır. Tasfiye kesin hakedişi itirazsız yüklenici aleyhine imzalanarak kesinleştiğinden, bu durumda davanın tümden reddedilmesi yerine kısmen kabulü doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 29.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4225, Karar No: 2013/3573, Tarih: 14.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/4225 E.  ,  2013/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava,abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14471, Karar No: 2015/16004, Tarih: 20.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/14471 E.  ,  2015/16004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yapılan yargılamada, 05.02.2015 tarihinde... Çocuk Mahkemelerinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine gönderilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2015 tarih ve 2014/108 esas, 2015/64 karar sayılı kararını müteakip, bu kez... Çocuk Mahkemesince verilen 12.03.2015 tarih ve 2015/20 esas, 2015/1 karar sayılı görevsizlik kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 17.03.2015 tarih ve 2015/212 değişik iş sayılı kararına karşı, ... Bakanlığı'nın 13.07.2015 gün ve 94660652-105-34-6304-2015-14972/48058 sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.09.2015 gün ve 2015/275562 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

TÜRK MİLLETİ ADINA

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Kanun'un geçici 1/3. maddesinde “Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.’ şeklindeki düzenlemesi ile 5395 sayılı Kanunun 3. ve 5271 sayılı CMK'nın 3. ve 5. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği tarihte 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davaya bakma görevinin Çocuk Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamı ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararına göre; yargı yerinin belirlenmesine ilişkin... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2015 tarih ve 2015/212 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/174, Karar No: 2010/191, Tarih: 31.03.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/9-174 E.  ,  2010/191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2009

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Amasya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 18.12.2008 ve 2008/268 E., 2008/361 K. sayılı kararın incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 14.09.2009 gün ve 2009/17405 E., 2009/22573 K. sayılı ilamı ile;

(“…Davacı davalı işyerinde TIS kapsamı dışında teknisyen yada tekniker olarak çalıştığını, Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğine göre kendisine ödenen ilave tediye ve ikramiyenin kendi ücreti yerine düşük ücretten hesaplanıp ödendiğini belirterek fark ilave tediye ve ikramiye isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren davalı kurumun özelleştirilmesini temin için 2000 yılında kadrolu ve sözleşmeli statüde çalışanlardan isteyenlerin iş mevzuatına geçirildiğini, kimlerin kapsam içi ya da dışı olacaklarına ilişkin yürürlükteki TİS de açıklama olmadığından sendika ile 4.9.2000 de yapılan protokolle kapsam dışı unvanların belirlendiğini kapsam dışı personelin ücretlerinin işveren tarafından belirleneceğini, TİS de sosyal yardımların ücretten ayrı ödendiğini kapsam dışı personel yönetmeliğindeki sosyal yardımların ise ücretin içinde değerlendirildiğini, aynı unvan da kapsam içi ve dışı çalışanların toplam ödemelerinde fark olmaması için kapsam dışı personel yönetmeliğine 9.10.2001 de eklenen 15.m ile "kapsam içinde yer alan unvanlar da bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen çıplak ücret esas alınır" şeklinde düzenlendiği davacıya da söz konusu alacakların bu madde hükmüne uygun olarak ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının anılan alacakları hüküm altına alınmıştır.

Davacının teknisyen yada tekniker unvanı ile kapsam dışı personel olarak iş mevzuatına geçtiği, anılan alacaklarında kapsam dışı personel yönetmeliğinden kaynaklandığı ihtilafsızdır.

Davacı kamu kurumlarına nakil hakkını elinde tutarak bu protokolden sonra kendi rızası ile iş mevzuatına kapsam dışı personel olarak geçmiştir. İmzaladığı hizmet akdinde ücreti belirlenmiştir. Yine hizmet akdinde hakkında statüsü ile ilgili yönetmeliğin uygulanacağı yazılıdır.

Davacının statüsü ile ilgili yönetmeliğin 85.maddesinde dava konusu ilave tediye ve ikramiyenin çıplak ücreti üzerinden ödeneceği yazılı olmakla birlikte bu yönetmenliğin eki niteliğindeki iş mevzuatına tabi kapsam dışı personelin ücret ve fazla çalışma esaslarına ilişkin yönetmeliğin 15.maddesinde kapsam dışı personele ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerde kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücretin esas alınacağı yazılıdır.

Davacının statüsü ile ilgili yönetmeliğin 85.maddesinde dava konusu ilave tediye ve ikramiyenin çıplak ücreti üzerinden ödeneceği yazılı olmakla birlikte bu yönetmenliğin eki niteliğindeki iş mevzuatına tabi kapsam dışı personelin ücret ve fazla çalışma esaslarına ilişkin yönetmeliğin 15.maddesinde kapsam dışı personele ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerde kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücretin esas alınacağı yazılıdır.

Davacının 15.maddeye aykırı ödeme yapıldığına dair bir itirazı yoktur. İki yıldan fazla anılan ödemelerin bu şekilde itirazı kayıtsız almıştır. Yönetmeliğin 85 ve 15.madde birlikte yürürlükte olmakla davacıya yapılan ödeme yönetmeliklere uygundur. Bu durumda tabi olduğu statüsü nedeniyle hakkında uygulanması gereken yönetmelik hükümlerine göre davacıya eksik ödenmiş ilave tediye ve ikramiye alacağı bulunmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dairemizin kökleşmiş uygulaması ve 27.12.2007 gün ve 2007/41533 Esas 2007/39489 sayılı kararı da aynı doğrultudadır…”)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; ilave tediye, ikramiye, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, sözleşmeli statüde iken iş mevzuatına tabi statüye geçtiğini, kapsam dışı tabir edilen ve kapsam içi çalışanlara göre daha yüksek ücret öngören hizmet sözleşmesi imzaladığını, ücrete bağlı alacaklarının hesaplanmasında kapsam dışı çalışanlara ait ücretin esas alınması gerekirken hesaplamada kapsam içi çalışanlara ödenen daha düşük ücretin esas alındığını beyanla fark alacağın ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının hizmet sözleşmesi imzaladığı tarihten, Kapsam Dışı Personelin Ücret Ve Çalışma Esasları Yönetmeliğinin 15.maddesinin değiştirildiği 10.04.2007 tarihine kadar olan dönem için eksik ödeme yapıldığının kabulüyle bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairece; yukarıda açıklanan gerekçeler ile hüküm bozulmuş, Yerel Mahkemece, davacının eksik ödemeyi öğrendiği anda dava açtığı, Yönetmeliğin 15.maddesinin eksik ödemeye neden olan şeklinin davacının talebi gibi değiştirildiği ve ücretlerin azaltılamayacağı gerekçeleriyle önceki kararda direnilmiştir.