muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/16237, Karar No: 2010/2435, Tarih: 11.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/16237 E.  ,  2010/2435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay günü gündüz vakti yanında tespit edilemeyen 5-6 arkadaşıyla birlikte sebze haline gelerek iş yerlerinden halka şeklindeki kepenk boşluklarından ellerini uzatarak aldıkları sebze ve meyveleri çuvallara doldururken görevli yakınan ... tarafından görülerek müdahale edilmesi üzerine sanık ve arkadaşlarının ellerindeki bıçaklarla saldırmaya başladıklarının, yakınanın da eline geçirdiği tahta sopa ile kendini savunmasıyla, çuvalları bırakmak zorunda kalıp, ancak olay yerine gelen polis memurunun müdahalesiyle sanığın yakalandığı ve üzerinde kelebek tabir edilen bıçak çıktığının anlaşılması karşısında, oluşa ve dosya içeriğine göre, eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9225, Karar No: 2022/9646, Tarih: 03.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/9225 E.  ,  2022/9646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 16.06.2022 tarih ve 2022/1309 E. - 2022/1626 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 16.06.2022 tarih ve 2022/1309 E. - 2022/1626 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi’nin 17.02.2022 tarih ve 2021/490 E. - 2022/69 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının (A) bendinin para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u olan 390.100,00 TL.” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2809, Karar No: 2020/1138, Tarih: 05.03.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/2809 E.  ,  2020/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... San. ve Tic. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 03/07/2014 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/10/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... AŞ vekili ile davalı ...Ltd. Şti. ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı T...Ltd. Şti. ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalıların geçmiş dönemlerde davacıdan hizmet alımı ihalesi alan şirketler olduğunu, dava dışı ... isimli işçinin davalı şirketlerde 2001-2008 yılları arasında farklı dönemlerde çalıştığını, adı geçen işçinin emeklilik nedeniyle iş akdini feshederek davacı ... aleyhine işçilik alacakları kapsamında kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağına ilişkin olarak açtığı dava sonucunda, ... İş Mahkemesinin 2012/652 esas, 2013/629 karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verildiğini, söz konusu ilamın Yargıtay incelemesinden geçerek onandığını, kararın dava dışı işçi tarafından icraya konulması üzerine davacı kurum tarafından dosya borcunun 08/05/2014 tarihinde ödendiğini, davacının alt işverenleri olan davalı şirketlerin ihale aşamasında işçilerine ödemesi gereken kıdem tazminatını %3 sözleşme ve genel giderler kalemi içerisinde davacı belediyenin asıl işveren olarak zaten ödemiş olduğunu, davacının kıdem tazminatını mükerrer olacak şekilde işçiye ödemek zorunda kaldığını belirterek ödenen bedelin davalılardan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının ödediği bedelden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Eldeki dava, rücuen tazminat istemine ilişkin olup, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişi, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olur. Tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğu göz önünde tutulur. Diğer bir deyişle; dava konusu olay nedeniyle dava dışı üçüncü kişilere tazminat miktarını ödeyen davacı, sorumlulara kusurları oranında rücu edebilir.

Şu durumda, rücuda teselsül olmayacağından, temyize gelen davalı şirketler yönünden dava dışı işçinin bu şirketlerde çalıştığı süreler dikkate alınmak suretiyle davacının bu nedenle ödemek durumunda kaldığı miktarın belirlenmesi, temyiz eden davalı alt işverenlerin kendi dönemleriyle sınırlı olmak üzere sorumlulukları yoluna gidilmesi gerekirken, mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek davalıların dava konusu miktarın tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları doğru olmamış, kararın eksik inceleme nedeniyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre kararı temyiz eden davalı ... Ltd. Şti. ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7002, Karar No: 2013/6601, Tarih: 19.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7002 E.  ,  2013/6601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9323, Karar No: 2016/12433, Tarih: 03.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/9323 E.  ,  2016/12433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 21.12.2010

Ek Karar Tarihi : 22.03.2011

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1,62,52/1-2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Taksirle yaralama suçundan sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelemeye konu hüküm ile ilgili olarak Dairemizin 27.09.2013 tarihli ilk kararı ile gerekçeli kararın sanık müdafine tebliğ edilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine karar verildiği, akabinde yerel Mahkemece gerekçeli karar sanık müdafine tebliğ edilerek dosyanın geri gönderilmesi üzerine Dairemiz'in 07.11.2014 tarihli ilamı ile sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul 8. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22.03.2011 tarih ve 2010/38 E. sayılı ek kararının onanmasına karar verildiği halde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafine gerekçeli kararın tebliğ edilerek eksiklik giderildiğinden bahisle karar verilmek üzere sehven dairemize gönderildiği, aynı konuda yeniden bir karar verilmeyeceği anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE; 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2322, Karar No: 2012/7619, Tarih: 06.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2322 E.  ,  2012/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 219 ada 5 ve 283 ada 1 parsel sayılı sırasıyla; 45.642,67 m2 ve 10.496,46 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar hali arazi niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu 219 ada 5 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişinin 4.1.2011 tarihli rapor ve eki haritada (B) harfi ile işaretli 17.515,92 m2 yüzölçümündeki bölümüne ve dava konusu 283 ada 1 parsel sayılı taşınmazın aynı rapor ve eki haritada (C) harfi ile işaretli 3.000,06 m2 yüzölçümündeki bölümüne, davacı ... ise bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu 219 ada 5 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişinin aynı tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli 5.183,82 m2 yüzölçümündeki bölümüne yönelik ayrı ayrı dava açmışlardır. Davacı ... yargılama sırasında vergi kaydına da dayanmıştır. Mahkemece dava dosyaları bileştirilerek yapılan yargılama sonunda davaların reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu 219 ada 5 ve 283 ada 1 parsel sayılı taşınmazların niza konusu bölümleri üzerinde davacılar ... ve ...'in ekonomik amaca uygun ve iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliklerinin bulunmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Öte yandan mahkeme gözlemi ve teknik bilirkişi raporu karşısında soyut nitelikteki mahalli bilirkişi beyanlarına değer verilemez. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacılar ... ve ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harçların mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın hükmü temyiz eden davacı ... ve davacı ...'den ayrı ayrı alınmasına, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4608, Karar No: 2019/825, Tarih: 11.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/4608 E.  ,  2019/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’nın 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazını davalı kızı ...’ye satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, 1931 doğumlu mirasbırakan ...’nın 22.07.2008 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı çocukları ... , ... , ... ve davalı kızı ... ile dava dışı oğlu ... ve eşi ... ’nin kaldıkları, çekişme konusu 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından 05.02.2004 tarihinde satış yoluyla davalı kızı ...’ye temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 günlü 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Her somut olay kendi şartları içerisinde değerlendirilmelidir. Eldeki davada, dinlenen davacı tanıklarının yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu doğrular net beyanlarının bulunmadığı, hatta davacı tanıklarından ...’ın murisin sağlığında davalıyı korumak amacıyla çekişmeli taşınmazı davalıya vermek istediğini söylediğini beyan ettiği, öte yandan davalı tanıklarının mirasbırakanın, davacılardan oğlu ...’nin çocuklarının eğitim masraflarını karşılayabilmek amacıyla çekişmeli taşınmazı bedel karşılığı davalıya sattığını belirttikleri, davalı tanığı olarak dinlenen tarafların kardeşi İsmail’in de aynı yönde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki, mirasbırakanın terekesinde 3 parça daha farklı vasıflarda taşınmazın bulunduğu, mal kaçırma kastı ile hareket etseydi terekesindeki diğer taşınmazları da devredebileceği açıktır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde mirasbırakanın gerçek irade ve amacının diğer mirasçılarından mal kaçırma olmadığı, öte yandan davacıların temlikin muvazaalı yapıldığı iddiasını HMK'nun 190 ve TMK'nun 6. maddeleri uyarınca kanıtlayamadıkları sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Davalının yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 11.02.2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerektiği görüşündeyim. Sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/13830, Karar No: 2020/1199, Tarih: 11.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/13830 E.  ,  2020/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal ve Terkin, Elatmanın Önlenmesi ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda ... Valiliğince ... Gölü kıyı kenar çizgisi tespit çalışması yapıldığını ve tespit edilen kıyı çizgisinin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından 14.3.2011 tarihinde onandığını, dava konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, taşınmazın kıyı içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki binaların ve ağaçların kaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın, yapılan araştırma ve incelemenin, karara esas alınan bilirkişi raporunun hüküm vermeye yeterli olmadığı gerekçesi ile Dairenin 19.1.2016 tarihli ve 2015/22083 Esas, 2016/490 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini, elatmanın önlenmesi ve kal isteklerine ilişkindir.

1.Davalı vekilinin hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı vekilinin 4.12.2018 havale tarihli maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin incelenmesinde ise; az yukarıda açıklandığı üzere, Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 2015/79 Esas, 2015/207 Karar sayılı hükmün, Dairenin 19.1.2016 tarihli ve 2015/22083 Esas, 2016/490 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, Harçlar Kanunu'na göre peşin harcın yatırana iadesi gerekirken maddi yanılgı sonucu bu konuda herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, Dairenin 19.1.2016 tarihli ve 2015/22083 Esas, 2016/490 Karar sayılı bozma ilamına yazılması unutulan "temyiz eden tarafından peşin yatırılan 27,70 TL harcın istek halinde davalıya iadesine" ifadesinin eklenmesine, maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.