muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20244, Karar No: 2022/1806, Tarih: 09.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/20244 E.  ,  2022/1806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Esastan ret, düzeltilerek esastan ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin lehe hükümlerin uygulanmasını istediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMK’nın 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 09.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25258, Karar No: 2016/524, Tarih: 14.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/25258 E.  ,  2016/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, ilk hükümde dosya üzerinden verilen yetkisizlik kararı Dairemizin 01.12.2014 tarihli ilamı ile yetki itirazının hadise şeklinde incelenmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yetki itirazının reddine, davacının boşanma davasının ise kabulüne karar verilmiştir.

Dava 11.02.2014 tarihinde açılmıştır. Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılır. Mahkeme ön incelemede; dava şartlarını ve ilk itirazları inceler, uyuşmazlık konularını tam olarak belirler, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapar, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe (Ek ibare: 07/06/2012-6325 S.K./35.md) veya arabuluculuğa teşvik eder ve bu hususları tutanağa geçirir. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (HMK m. 137). Taraflar, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra tahkikat için duruşmaya davet edilir. (HMK m. 147 ). Somut olayda ön inceleme ve tahkikat duruşmaları yapılmadan ve davalı kadına delil bildirme imkanı tanınmadan karar verilmiştir. Davalı kadın cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmıştır. O halde, mahkemece yukarıda belirtildiği şekilde ön inceleme yapılıp, davalı kadına tanıklarının isim ve adreslerini bildirmesi için süre verilmeli, gösterdiği takdirde, tanıkları savunması çerçevesinde dinlenmeli ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken, bu yasal zorunluluğun gereği yerine getirilmeden ve yazılı yargılama usulünün aşamaları dikkate alınmaksızın, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2016 (Prş.)

.
Yargıtay — Esas No: 2011/11456, Karar No: 2012/6839, Tarih: 05.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11456 E.  ,  2012/6839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : - Sanık ...'ın beraatine;

- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nun hükümlülüğüne ve ertelemeye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

09.05.2008 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 29.05.2008 günü temyiz eden sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE),

II- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nun haklarına verilen mahkumiyet kararına gelince;

Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiinin 12.05.2008 tarihli itiraz dilekçesi CMK.nın 264. maddesi gereğince kanun yolunun belirlenmesinde yanılma başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz talebi kabul edilerek yapılan incelemede;

Binaların Yangından Korunması Hakkındaki Yönetmelik ile binanın yapımına, ruhsat verilmesine ilişkin Belediye mevzuatı da gözetilerek patlamanın olduğu binanın yapımına izin verilmesine ilişkin Belediyedeki ruhsat dosyası celp edilip ilgili yönetmelikler çerçevesinde incelenerek binanın yapım amacı, başlangıçta yurt olarak yapılıp yapılmadığı sonradan yurda dönüştürülüp dönüştürülmediği, tesisin projesine uygun olup olmadığı, araştırılıp sonradan yurda dönüştürülmesi halinde bu konuda yetkili mercilerden izin alınıp alınmadığı, baca, mutfak ve yakıtla ilgili donanımların yönetmeliklere uygun şekilde düzenlenip düzenlenmediği, mevzuata uygun olarak yapılmamış ise sorumluların tespiti, donanımın yönetmeliklere uygun olması halinde kullanım hatası olup olmadığı, periyodik bakımların usulüne uygun yapılıp yapılmadığı, tesisi kullananları eğitmek ve denetlemekle görevli olan şirket sorumlularının kimler olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ..., ..., ... müdafii ile sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3440, Karar No: 2024/4738, Tarih: 10.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3440 E.  ,  2024/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/202 E., 2013/269 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki dava dosyasının ihyası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Mardin ... köyünde bulunan taşınmazının tescili için Mardin Asliye Hukuk Mahkemesine dava açtığını, davanın 05.03.1982 tarihli ve 1980/308 Esas, 1982/61 Karar sayılı kararı ile kabul edildiğini, kararın 30.11.1982 tarihinde kesinleştiğini, dosyanın infaz görmediğini ve kaybolduğunun anlaşıldığını ileri sürerek dava dosyasının 4473 sayılı Yasa gereğince ihya edilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili; davayı kabul etmediklerini, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ve taşınmazın mera olarak kaydedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; adliye dairelerinde kaybolan dosyalarla ilgili olarak yapılacak işlemin 16.07.1943 tarihli ve 4473 sayılı Yasa ile belirlendiğini, ihya işleminin gerçekleşebilmesi için Adalet Bakanının kararı gerektiğini ve bu yöndeki talep kabul edildiğinde ayrıca ilan yapılacağını, Mahkemece yapılan araştırmalarda dosyanın bulunamadığının tespit edildiğini, bu durumun Adalet Bakanlığına bildirilerek talebin kabulü üzerine ilan yapıldığını, yine davacı tarafın söz konusu dosyadaki hükmün kesinleştiğini belirttiğini ve davalı tarafın da hükmün kesinleştiği konusunda açık bir itirazı olmadığını, davacı tarafça ibraz edilen hükmün, Mahkemenin karar kartonunda yer alan hüküm ile aynı olduğunun anlaşıldığını, Mahkeme kayıtlarında hükmün kesinleştiğinin görüldüğü belirlenerek davanın kabulü ile Mardin Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.03.1982 tarihli 1980/308 Esas, 1982/61 Karar sayılı kararına ilişkin dosyanın kaybolduğu, kararın 30.11.1982 tarihinde kesinleştiği belirlenerek kararın belirtildiği şekilde kesinleşmiş olduğuna dair şerh verilmesine, bu dosyaya ilişkin olduğu anlaşılan bilirkişi ...'un dosyada mevcut rapor ve krokisinin hükmün eki sayılmasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz başvuru dilekçesinde; dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve zilyetlikle iktisaba elverişli yerlerden olmadığını, taşınmazın 4342 sayılı Mera Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi uyarınca Hazine adına tescil edilen 313 parsel sayılı taşınmazın sınırları içerisinde kaldığını belirterek ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Mardin Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.03.1982 tarihli ve 1980/308 Esas, 1982/61 Karar sayılı dava dosyasının ihyası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4473 sayılı Yangın, Yersarsıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanunu’nun 1 inci maddesi; “Yangın, yersarsıntısı, seylap veya heyelan sebebiyle mahkeme ve adliye dairelerinde ziyaa uğrayan dosyaların yenilenmesi bu kanun hükümleri dairesinde yapılır.”

4473 sayılı Yangın, Yersarsıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanunu’nun 12 nci maddesi; “Davaya dair hüküm verilmiş olduğu hususunda tarafların ifadeleri birleşirse mahkeme veya büro hükmün mahiyeti, delilleri, muhakeme safhaları, hüküm tarihi hakkında malümat ve vesikaları ve ilanın tebliğ edilip edilmediği hakkında tarafların beyanlarını toplıyarak dosyayı mahkemeye verir. İki tarafın birleşmesi kafi olan hadiselerde mahkeme buna müstenit hükmünü yenileme suretiyle yeniden ilama bağlar. Bu ilamda iddia ve müdafaa sebepleriyle hükmün istinat ettiği delil ve sebepler tekrar edilmek suretiyle yazılır. Alakalılar, hükmün müddeti içinde temyiz edilmeksizin katileştiğini birlikte ifade ve kabul ettikleri takdirde tanzim edilecek ilamın altına hükmün katileştiği şerh ve tasdik olunur. İlamın tebliğ edildiğini inkar eden tarafa diğerinin talebiyle mahkeme veya büro yemin verir.”.

Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 30.01.2006 tarihli ve 107 sayılı “Zayi Olan Dosyaların Yenilenmesi” başlıklı Genelgesi hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18938, Karar No: 2015/33410, Tarih: 24.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18938 E.  ,  2015/33410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/34390

MAHKEMESİ : Denizli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2014/330 (E) ve 2014/860 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Muhakemesi Kanununa Göre Uzlaştırmanın Uygulanmasına İlişkin yönetmeliğin 8/3. fıkrasında yer alan ;

"Cumhuriyet savcısı veya adlî kolluk görevlilerince yapılacak uzlaşma teklifi, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek 1/a veya Ek 1/b sayılı uzlaşmanın mahiyeti ile uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukukî sonuçlarının bulunduğu Uzlaşma Teklif Formlarının hazır bulunan ilgiliye imzalatılarak verilmesi ve formda yer alan bilgilerin açıklanması suretiyle yapılır. Cumhuriyet savcısı veya adlî kolluk görevlisi tarafından, bilgilendirme yükümlülüğünün yerine getirildiğine ve uzlaşma teklifinde bulunulduğuna ilişkin formun imzalı örneği soruşturma evrakı içine konulur. "

Yönetmeliğin 8/4.fıkrasında yer alan:

"Uzlaşma teklifinde bulunmak için çağrı; telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle de yapılabilir. Ancak, bu çağrı uzlaşma teklifi anlamına gelmez."

Yönetmeliğin 9/2.fıkrasında yer alan:

"Açıklamalı tebligat, Kanunda belirtilen özel hükümler saklı kalmak koşuluyla bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek 1/a veya Ek 1/b sayılı uzlaşmanın mahiyeti ile uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukukî sonuçlarının bulunduğu Uzlaşma Teklif Formunun, 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile 20/8/1959 tarihli ve 4/12059 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Tebligat Tüzüğü hükümlerine uygun olarak tebliğ mazbatalı zarf içerisinde gönderilmesi suretiyle yapılır. Ancak tebligatın yapılamadığı hâllerde bu Yönetmeliğin 11 inci maddesi hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeler karşısında suça sürüklenen çocuk F.. T.."ın kanuni temsilcisine yapılan 28.01.2014 tarihli tebliğin "uzlaşmanın mahiyeti ile uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukukî sonuçlarını ihtiva etmemesi nedeniyle"

uzlaşma teklifi anlamına gelmediğinin anlaşılmasına göre suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak uzlaşma teklifinde bulunulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/197, Karar No: 2018/632, Tarih: 11.12.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/197 E.  ,  2018/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 265-218

Kamu malına zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'un 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis; sanıklar ..., ... ve ...'ın ise aynı Kanun'un 152/1-a, 31/2, 168/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve tüm sanıklar hakkında hapis cezalarının anılan Kanun'un 50/1-b ve 50/3. maddeleri uyarınca kamunun uğradığı zararın tamamen tazmin ettirilmesi seçenek tedbirine çevrilmesine ilişkin Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesince verilen 26.12.2007 tarihli ve 265-218 sayılı hükümler sanıklar ..., ... ve ... yönünden temyiz edilmeksizin, sanıklar ... ve ... yönünden ise hükümlerin bu sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 03.05.2010 tarih ve 12641-4775 sayı ile, temyiz istemlerinin yasal süresi içinde yapılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmiştir.

Bu hükümlere yönelik olarak Adalet Bakanlığının 02.12.2013 tarihli ve 72796 sayılı kanun yararına bozma talebi ve bu talep üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.12.2013 tarihli ve 387823 sayılı ihbarnamede;

"...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 6. fıkrasının c bendine göre, 'suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi,' koşulunun yerine getirildiği ve somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin koşullar oluştuğu hâlde suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hapis cezalarının aynen tazmin cezasına çevrildiğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi," gerekçesiyle hükümlerin kanun yararına bozulması istemi ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince 17.02.2014 tarih ve 33205-2724 sayı ile verilen görevsizlik kararı üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 10.04.2014 tarih ve 3460-4289 sayı ile;

"Hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına ilişkin hususun hâkimin takdir sınırları içerisinde kaldığı, 14.11.1977 tarihli ve 3–2 sayılı içtihadı birleştirme kararı ve başta Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararları olmak üzere yerleşik Yargıtay uygulamalarında da belirtildiği gibi, mahkemenin veya hâkimin kanaat ve takdirine ait fiili sorunlara ilişkin olarak kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağından kanun yararına bozma taleplerinin reddine," karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.12.2014 tarih ve 387823 sayı ile;

"İtirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık; objektif koşulların mevcut olmasına rağmen, bu koşulların oluşmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin hukuka aykırılığın, kanun yararına bozma yasa yoluna konu olup olamayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.12.2014 tarih ve 387823 sayı ile;

"İtirazın konusunu oluşturan uyuşmazlık; objektif koşulların mevcut olmasına rağmen, bu koşulların oluşmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin hukuka aykırılığın, kanun yararına bozma yasa yoluna konu olup olamayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Uyuşmazlık konusunun çözümü için suç ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunan, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunu düzenleyen yasa normlarına bakıldığında;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesi, hukukumuzda ilk önce 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi ile çocuklar hakkında 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23. maddesiyle 5271 sayılı Yasanın 231. maddesine eklenen 5-14. fıkralar ile de büyükler için kabul edilmiş, aynı Yasanın 40. maddesiyle 5395 sayılı Yasanın 23. maddesi değiştirilmek suretiyle denetim süresindeki farklılık hariç olmak koşuluyla çocuklar ile yetişkinler hükmün açıklanmasının geri bırakılması açısından aynı koşullara tabi kılınmıştır.

Suç tarihi olan 27.06.2006 tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 'Hükmün açıklanmalının geri bırakılması' başlıklı 23. maddesinin ilk hali;

'(1) Çocuğa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda belirlenen ceza, en çok üç yıla kadar (üç yıl dahil) hapis veya adli para cezası ise; mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.

(2) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için gerekli koşullar şunlardır:

a) Çocuğun daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

b) Çocuğun yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat gelmiş olması,

c) Çocuk hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları itibarıyla bir cezaya hükmedilmesine gerek görülmemesi,

d) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme, veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi. Suçun işlenmesiyle kamunun uğradığı zarar miktarının belirlenememesi hâlinde, mahkemece takdir edilecek bir miktar paranın bir defaya mahsus Maliye veznesine yatırılması. Ancak bu koşul, çocuğun ailesinin veya kendisinin ekonomik durumunun elverişli olmaması hâlinde aranmayabilir.

(3) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi hâlinde, çocuk, beş yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulur. Bu süre içinde çocuğun bir eğitim kurumuna devam etmesine, belli yerlere gitmekten yasaklanmasına, belli yerlere devam etmek hususunda yükümlü kılınmasına ya da takdir edilecek başka yükümlülüğü yerine getirmesine karar verebilir. Denetim süresi içinde dava zamanaşımı durur...' şeklinde düzenleme altına alınmışken 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile şimdiki halini almıştır.