muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13867, Karar No: 2018/7823, Tarih: 27.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13867 E.  ,  2018/7823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunda şikayet hakkının, borçlu hakkındaki icra takibi kesinleşen suçtan zarar gören alacaklıya ait olduğu, sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkında henüz ödeme emri tebliğ edilip takip kesinleşmeden şikayetçi vekilince 01/10/2015 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Suç tarihinin 31/03/2015 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 04/08/2015 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2708, Karar No: 2020/6965, Tarih: 12.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2708 E.  ,  2020/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin çocuğu olan murisin zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmayan, ...,...’dan ...,...’a gitmekte olan okul servis aracında yolcu iken 31/12/2009 tarihinde gerçekleşen iki taraflı trafik kazasında vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti olduğu halde yaptırılmadığını beyanla, her bir davacı için ayrı ayrı 62.500,00’er TL zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası tazminatının kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların davasının kabulü ile ... için 62.500,00 TL, ... için 62.500,00 TL olmak üzere toplam; 125.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 31/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, okul servis taşımacılığı sırasında meydana gelen trafik kazasında vefat eden yolcu murisin mirasçıları tarafından zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmaması nedeniyle Güvence Hesabı’ndan tazminat istemine ilişkindir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14. maddesi gereğince ihdas edilen Güvence Hesabı Yönetmeliği'nin 15. maddesi gereğince rizikonun bilgi ve belgeleri ile birlikte ihbar edildiği tarihte Güvence Hesabının tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Davalı ...'nın sigorta bedelini ödeme yükümlülüğü gerekli belgelerle birlikte ...'na başvuru yapıldığı tarihte, böyle bir başvuru olmadığı takdirde ise dava tarihinde doğmaktadır.

Davalı ...'na davadan önce başvuru yapılmadığı anlaşılmakla davalı, dava tarihinden itibaren zararın tamamı için temerrüde düşmüş sayılır. Bu nedenle davalı yönünden tazminatın tamamına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1 nolu bendindeki “kaza tarihi olan 31/12/2009” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "dava tarihi olan 25/12/2013" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19515, Karar No: 2023/19154, Tarih: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19515 E.  ,  2023/19154 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/257 E., 2023/69 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, davacının geçici görevlendirme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesinden doğan harcırah ve yemek ücreti alacaklarına ilişkin olup hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı da dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6529, Karar No: 2007/10535, Tarih: 17.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6529 E.  ,  2007/10535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVACILAR :

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 343, 344, 345, 347, 348 ve 349 parsel sayılı sırasıyla 10000 m2 ve 71 nolu vergi kaydı ile tarla niteliğiyle ... ... ve arkadaşları adlarına, 2000 m2 belgesizden tarla niteliğiyle ... ... ve ... ... adlarına, 4000 m2 69 nolu vergi kaydı ile tarla niteliğiyle ... ... ve arkadaşları adlarına, 3500 m2 83 nolu vergi kaydı ile tarla niteliğiyle ... ... adlanına, 19000 m2 83 nolu vergi kaydı ile tarla niteliğiyle ... ... ve arkadaşları adlarına, 5000 m2 83 nolu vergi kaydı ile tarla niteliğiyle ... ... ve arkadaşları adlarına tesbit edilmiştir. İtiraz tapulama komisyonunca reddedilmiş, davacı Hazine taşınmazların Hazineye ait tarla olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu 347, 348, 349 parsellerin tesbitinin iptaline, 08.06.2006 tarihli krokide 349 parselin (A)=4000 m2'lik kısmının tesbit gibi davalılar, (B)=1332 m2'lik kısmı ile 347 ve 348 parsellerin tarla niteliği ile tesciline, 345 parselin tesbitinin iptali ve tarla niteliği ile Hazine adına tesciline, 343 parsele açılan davanın reddine, tesbit gibi davalılar adına tesciline, 344 parsele açılan davanın reddine, ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın kısmen yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; dava konusu parsellerden 347 ve 348 parsellerin hazine adına tescil edildiği karar içeriğinden anlaşıldığı halde hüküm yerinde belirtilmemesi infazda karışıklığa yol açabileceğinden doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 2. paragrafının son cümlesinde yer alan “347 ve 348 parsellerin tarla vasfıyla” kelimelerinden sonra gelmek üzere “Hazine adına” kelimelerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 17/09/2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23304, Karar No: 2015/27022, Tarih: 05.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/23304 E.  ,  2015/27022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2014/1177-2014/1417

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15.06.2015 tarih, 2015/5661-16584 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlunun yasal sürede borca itirazı sonucu takibin durdurulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve alacaklı yararına tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 37. maddesinde; "Kat malikleri kurulunca kabul edilmiş işletme projesi yoksa, yönetici gecikmeksizin bir işletme projesi yapar. Bu projede özellikle: a) Anagayrimenkulün bir yıllık yönetiminde tahmini olarak gelir ve gider tutarları; b) Tüm giderlerden her kat malikine, bu Kanunun 20. maddesindeki esaslara göre düşecek tahmini miktar; c) Tahmini giderlerle diğer muhtemel giderleri karşılamak üzere her kat malikinin 20. maddedeki esaslara göre vermesi gereken avans tutarı gösterilir. Bu proje, kat maliklerine veya bağımsız bölümden fiilen yararlananlara, imzaları karşılığında veya taahhütlü mektupla bildirilir. Bildirimden başlayarak yedi gün içinde projeye itiraz edilirse, durum kat malikleri kurulunda incelenir ve proje hakkında karar verilir, gerekirse yeni bir proje hazırlanır. Kesinleşen işletme projeleri veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararları, İcra ve İflas Kanunu'nun 68. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen belgelerden sayılır" hükmü yer almaktadır. Anılan madde hükmüne göre, kat malikleri kurulu kararları ve kesinleşmiş işletme projeleri, İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olup, geçersizliği genel mahkemelerde açılacak bir dava ile kanıtlanmadığı sürece ilamsız takibe konu edilebilir.

Somut olayda; alacaklı S.S. M.. Site İşletme Kooperatifi tarafından borçlu aleyhine Daire ...'in 29.01.2014 tarihli hesap ekstresine göre yönetim gideri alacağının tahsili amacıyla ilamsız takip başlatıldığı, takip dayanağı hesap ekstresinde, alacağın sayaç okuma bedelinden oluştuğu anlaşılmakta ise de; alacağın, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 37. maddesinde belirtilen kesinleşmiş işletme projesi veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararına dayanmadığı, alacaklı kooperatifin 2012 yılı olağan genel kurul toplantı tutanağına ve 2013 yılı tahmini bütçesine dayandığı anlaşılmaktadır.

Takip konusu olan alacaklı S.S. M.. Site İşletme Kooperatifinin alacağının varlığı, İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerle ispat edilemediği gibi, alacaklı kooperatifin 2012 yılı olağan genel kurul tutanağı ve 2013 yılı tahmini bütçesi, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 37. maddesinde belirtilen kesinleşmiş işletme projesi veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararlarından değildir.

O halde mahkemece, yukarıda anılan bu gerekçe ile itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, istemin kabulü isabetsiz olup, Dairemizce kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken, onandığı anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 15/06/2015 tarih, 2015/5661 E., 2015/16584 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14421, Karar No: 2013/7373, Tarih: 05.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14421 E.  ,  2013/7373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, sanık hakkında TCK.nun 50. maddesi yerine 51. maddesinin uygulanması gerektiğine, müsadere kararı verilmemesine; sanığın suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, yöne- lik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığa yüklenen suç kesintisiz suçlardan olup, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "05.01.2011" olacağı gözetilmeden, gerek- çeli karar başlığında suç tarihinin "20.09.2010" olarak yazılması,

2- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan veri- len adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün karar başlığındaki suç tarihi kısmından ''20.09.2010'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''05.01.2011'' ibaresinin yazılması; hükme sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği husu- sunun eklenmesi ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2013 günün- de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/91, Karar No: 2016/3070, Tarih: 23.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/91 E.  ,  2016/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili, ödeme emrinde 125.400,00 USD asıl alacak ve 31.408,53 TL ödenen vergi ve 10.000,00 TL eksik iş bedeli kalemleri için takibe konu ilam uyarınca ilamda dava tarihi olarak belirtilen 19/07/2012 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken 02.05.2008 tarihinden itibaren faiz işletildiğini, yine 222.750,00 USD alacak kalemi için ise faiz başlangıç tarihi ile ilgili kararda hüküm bulunmadığından karar tarihi olan 10.09.2013 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken 16.02.2009 tarihinden itibaren faiz işletildiğini, icra emrinde 387.262,26 USD'nin, takip tarihinden itibaren ödeme tarihine kadar geçecek sürede 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödenen değişken oranlardaki en yüksek banka faizi ile talep edildiğini, ancak sadece asıl alacak kalemleri için faiz istenilebileceği halde, faiz kalemlerinin de dahil olduğu takip çıkış miktarı için takip tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin kanuna aykırı olduğunu belirterek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, takip talebinde ve icra emrinde belirtilen alacak kalemleri ve faiz miktarlarının mahkeme ilamı ile uyumlu olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiği belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil isede;

Takip dayanagı ilamın hüküm bölümünde, birleşen 2009/117 Esas sayılı dava için 222.750 USD alacağa, ABD doları ile açılmış 1 yıl vadeli mevduat faizine hükmedilmiş ise de ilamda faiz başlangıç tarihi belirtilmemiştir. Bu durumda karar tarihinden itibaren ilamda yazılan faizin istenebileceğinin kabulü gerekir. Mahkemece karar tarihine göre yabancı para faizinin belirlenmesi gerekirken bu kalem alacak için de faiz başlangıcını dava tarihi olarak esas alan 05.05.2014 tarihli rapora itibar edilerek sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18013, Karar No: 2011/21900, Tarih: 21.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/18013 E.  ,  2011/21900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1- ...: 213 S.Y. 359/b-1, TCK 51/1 maddeleri gereğince; 18 ay hapis cezası-erteleme.

2- ...: CMK 223/2 maddesi gereğince; BERAATİNE.

1) Sanık ...'nun “2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarına ilişkin müdafiinin temyiz itirazının incelenmesinde;

2004 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ...'in tüm yıllara ilişkin suçlardan beraatine dair hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazları ile sanık ... müdafiinin “2001, 2002, 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin müdafiinin temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2001, 2002, 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihlerden, sanık ...'e yüklenen “2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun ise yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 13.07.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında anılan suçtan açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.