muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7112, Karar No: 2012/12719, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/7112 E.  ,  2012/12719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... İnşaat Limited Şirketinin inşaatını yapmakta olduğu binadan 2 adet daireyi 21.2.2008 tarihinde satın aldığını, bilahare tapularını eşiyle birlikte üzerlerine aldıklarını, inşaatın öngörülen süreçte ilerlemediğini, sözleşmede yazılı sürede bitmesinin mümkün olmadığını bildirerek ödediği satış bedeli 74.000 TL ile munzam zararı olarak şimdilik 10.000 TL nin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; ... İnşaat Limited Şirketinden satın aldığı inşaat halindeki taşınmazların zamanında teslim edilmeyeceğinin anlaşılması üzerine, satıştan dönerek ödediği satış bedeli ve zararının tahsili için dava açmıştır. Davalı olarak, ... İnşaat Limited Şirketi adına temsilci Saidi Nevrozı'yi davalı olarak göstermiştir. Mahkemece verilen ilk kararda davalı olarak .. İnşaat Limited Şirketi gösterilerek hüküm kurulmuş, sözkonusu karar davanın tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiğinden bahisle Dairemizin 2010/2465-10263 esas ve karar sayılı ilamla bozulmasına karar verilmiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, karar başlığında davalı olarak herhangi bir açıklama yapılmaksızın ... davalı olarak gösterilmiş, karar 2012/7112-12719

tebliği de davalı sıfatı ile,bu kişiye yapılmıştır. Davacının dava dilekçesinde ve bozma öncesi mahkeme kararı ile Dairemizin bozma ilamında husumetin davalı ... İnşaat Limited Şirketi olduğu ve doğru haşım olan davalı şirket olduğu halde, mahkemece davalının Saidi Nevrozı olarak değiştirilip, hakkında hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA,Bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8207, Karar No: 2019/12765, Tarih: 11.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8207 E.  ,  2019/12765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.01.2012 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 20.11.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 01.03.2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunumazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

a- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca hırsızlık suçu yönünden alındığı halde iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

a- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca hırsızlık suçu yönünden alındığı halde iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alındığı belirtilmiş ise de; dosya içerisinde ve UYAP'tan yapılan incelemede suça sürüklenen çocuk hakkında alınmış sosyal inceleme raporunun bulunmadığı anlaşılmakla, sosyal inceleme raporunu alınmış olması halinde, sosyal inceleme raporunun aslı veya onaylı bir örneği dosya içerisine eklenmesi, sosyal inceleme raporu alınmamış olması halinde ise; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu belirtilmesi karşısında, mahkemece sosyal inceleme raporu alınması gerektiğinin gözetilmemesi

c- İddianamede iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden, suça sürüklenen çocuk aleyhine olan TCK’nın 119/1-c. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

d-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan ceza tayin edilirken, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanunun 31/2. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 61.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 11/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22278, Karar No: 2017/36381, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22278 E.  ,  2017/36381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/261, Karar No: 2024/10241, Tarih: 04.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/261 E.  ,  2024/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1212 E., 2021/1679 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/160 E., 2020/351 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'ın Derince Vergi Dairesinin mükellefi olduğunu, adı geçen davalının 19.06.2015 tarihi itibariyle vadesi geçmiş toplam 4.753.443,16 TL muhtelif vergi borcu bulunduğunu, mükellef hakkında yapılan malvarlığı araştırmasında bir kısım gayrimenkulleri 31.01.2013-01.02.2013 tarihlerinde veraset yoluyla hisseli olarak edindiğini, bilahare 01.02.2013 tarihinde kardeşi ...'a Niğde ili, Altunhisar ilçesi, ... köyü, 56, 258, 263, 939, 943, 2059, 2089 parsel sayılı taşınmazlarını, kardeşi ...'e de Niğde ili, Altunhisar ilçesi, ... köyü 3225 parsel, Niğde ili, Merkez ilçesi, Aşağıkayabaşı M. 676 ada 41 parsel sayılı taşınmazlarını sattığını, 6183 S.K.'nun 30. maddesine göre bu satış işlemlerinin hükümsüz olduğunu, borçlunun diğer mal varlıklarının müvekkiline olan borçlarını karşılamaya yetmediğini, davalı borçlunun amme alacaklarının tahsilini imkansız ... getirmek için işbu işlemleri yaptığını, gayrimenkulleri satın alan diğer davalıların ise davalı ...'ın dairelerine vergi borcu olduğunu bilebilecek durumda olduklarını, bu nedenlerle işbu davayı açmak zorunda kaldıklarını belirterek, davanın kabulü ile söz konusu tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; asıl vergi borçlusu ...'ın kağıt ve hurda toplayıcısı/satıcısı olduğunu, müvekkilinin vergi borçlarından diğer müvekkillerinin bilgi sahibi olmasının mümkün olmadığını, kaldı ki davacı kuruma olan borcun bu kadar yüksek miktarlara ulaşırken davacı kurumun ses çıkarmayıp müvekkilinin bakımı için çocuklarının ihtiyacı olması sebebiyle dava konusu gayrimenkulleri satması sonrası işbu davanın açılmasının kabul edilemez olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı borçlu ... ile temlik alıcısı davalı kardeşleri arasında üçüncü dereceyi geçmeyen kan bağı akrabalığı mevcut olduğu gibi, yapılan talimat yoluyla temin edilen rapor karşısında davaya konu taşınmazların temlik anındaki gerçek değerleri ile temlikte gösterilen bedeller arasında fahiş fark bulunduğu, bu suretle davacı idarenin icra takibinin semeresiz kaldığı, alınan bilirkişi raporunda 01.02.2013 tasarruf tarihi itbariyle vergi aslı 856.291,53 TL, gecikme zammı 259.379,20 TL olmak üzere toplam 1.115.670,73 TL borç bulunduğuna dair tespitler doğrultusunda davanın kabulüne, davaya konu Niğde ili, Altunhisar ilçesi, ... köyü 56, 258, 263, 939, 943, 2059, 2089 ve 3225 parsel sayılı taşınmazlar ile Niğde ili, Merkez ilçesi, Aşağıkayabaşı Mahallesi, 676 ada, 41 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına olan kısmı üzerinden davaya konu 1.115.670,73 TL vergi borcu alacağıyla sınırlı olmak üzere tahsili için davacıya cebri icra yoluyla tahsil yetkisi verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; tasarrufa konu taşınmazların satışının vergi takibinden kurtulmak için değil ihtiyaçtan doğduğunu, vergi borçlusunun öncelikle işlerini yürütmek için bankalardan 2011 yılından itibaren değişik zamanlarda kredi çektiğini, bu kredileri ödemek ve kızı...'ın tahsillerinde kullanmak üzere taşınmazları satmak zorunda kaldığını, davalı ...'in kızına 04.02.2013 tarihinde 27.000,00 TL EFT gönderdiğini, borçlu Memduh'un işyerini 2011'de kapattığını, borç miktarının artmasında alacaklının ihmali olduğunu, delillerin tamamının toplanmadığını, taşınmazların değerinin kıymet bakımından yanlış olduğunu, para ve borcun zamanaşımına uğradığını belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazların rayiç değeri ile (davalı borçlunun payı) tapudaki satış bedeli arasında bedel farkının gerçekleşmiş olmasına, davalı borçlunun taşınmazları birinci derecede kan bağı bulunan kardeşleri olan davalılara devretmiş olmaları nedeniyle davalıların mal kaçırma kastını bilebilecek kişilerden olmalarına göre, davalılar vekilinin istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusunda bildirdiği sebepler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusunda bildirdiği sebepler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6183 sayılı Yasa’nın 24 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 24 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.6183 sayılı AATUHK'nın 25 inci maddesinde, iptal hükmünün borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimselerle bunların mirasçılarına veya kötüniyet sahibi diğer kişilere karşı istenebileceği; aynı Yasanın 30 uncu maddesinde borçlunun malı bulunmadığı veya borca yetmediği takdirde amme alacağının bir kısmının veya tamamının tahsiline imkan bırakmamak maksadıyla borçlu tarafından yapılan bir taraflı muamelelerle borçlunun maksadını bilen veya bilmesi lazım gelen kimselerle yapılan bütün muamelelerin tarihleri ne olursa olsun hükümsüz olduğu; 31 inci maddede de 27, 28, 29 ve 30 uncu maddelerde sözü edilen tasarruf ve muamelelerden faydalananların, elde ettiklerini elden çıkarmışlarsa takdir edilecek bedelini bu kanun hükümleri dairesinde vermeye mecbur oldukları hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, dava konusu Niğde ili, Altunhisar ilçesi, ... köyü 3225 parselin 1/5 hissesi davalı borçlu ...tarafından 01.02.2013 tarihinde davalı 3.kişi ...'e devredilmiş, onun tarafından da 18.04.2013 tarihinde dava dışı 4.kişi ...'a devredilmiş olup sözü edilen parselin dava dışı 4.kişi ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, Mahkemece bu taşınmaz yönünden davacıya, 4. kişi konumundaki ...'ın kötü niyetli olduğunun ileri sürülmesi halinde adı geçenin davaya dahil edilip edilmeyeceği hususunda seçimlik hakkının hatırlatılması, davaya dahil ettiği takdirde 4.kişiye tebligat yapılarak ve davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması, aksi halde üçüncü kişi ... yönünden davanın bu taşınmaz hissesi yönünden tazminata dönüştüğü kabul edilerek iptal koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3. Bu tür davalarda dava kabul edildiği takdirde tasarruf tarihine kadar olan vergi borcu ferileriyle hesaplanarak bu miktar üzerinden tasarrufun iptaline karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, Vergi Dairesinden gelen 17.09.2020 tarihli yazı ve ekleri incelendiğinde davalı borçlunun 01.02.2013 tarihi itibariyle vergi aslı 856.291,53 TL, gecikme zammı 259.379,20 TL olmak üzere, davalının davacı ... daiesine tasarruf tarihi itibariyle toplam 1.115.670,73 TL borcu olduğu görülmekte ise de, dosya kapsamında davalı borçlu Memduh Yılmaz'a tebliğ edilen ödeme emirlerinin bir kısmının iptaline ilişkin vergi mahkemesi kararlarının bulunduğu görülmektedir. Bu durumda uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak,ödeme emirlerinin bir kısmının iptaline ilişkin bu vergi mahkemesi kararlarının da dikkate alınması ile davalı borçlunun tasarruf tarihine kadar olan ve kesinleşen vergi borçlarının ferileriyle birlikte belirlenerek bu miktar üzerinden davacının alacak ve ferileriyle sınırlı olarak dava konusu taşınmazın satışına ilişkin tasarrufun iptali ile davacı alacaklıya bu miktar üzerinden taşınmaz üzerinde haciz ve satış yetkisi verilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi de doğru değildir.

4. Dava konusu taşınmazların yalnızca belli miktardaki hisseleri davalı borçluya ait olup, tasarrufların da bu hisseler üzerinden yapıldığı görülmekte olup, mahkemece yalnızca bu hisseler üzerinden davanın kabulü gerekirken infazda tereddüt uyandıracak şekilde parsellerin tamamı üzerinden davanın kabulü de isabetli değildir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2), (3) ve (4) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18131, Karar No: 2013/18667, Tarih: 01.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/18131 E.  ,  2013/18667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142-1-e-son, 151/1, 62/1 (iki kez), maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezalarının ertelenmesine, 51/3. maddesi gereğince 2 yıl süreyle hükümlüye rehberlik edecek bir uzman kişi görevlendirilmek suretiyle denetim altına alınmasına ve denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının çektirilmesine dair Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2009 tarihli ve 2008/410 esas, 2009/6 sayılı kararının infazı sırasında, sanığın davetiye tebliğine rağmen Şube Müdürlüğüne başvurmadığından bahisle karar verilmesi talebi üzerine, ertelenen 1 yıl 8 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 51/5. maddesi uyarınca ayrı ayrı aynen infazına ilişkin aynı Mahkemenin 24/11/2009 tarihli ve 2008/410 esas, 2009/6 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulüne, hapis cezalarının ertelemeli olarak infazına dair aynı Mahkemenin 01/03/2010 tarihli ve 2008/410 esas, 2009/6 sayılı ek kararını müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun anlaşılması sebebiyle hapis cezalarının infaz edilmiş sayılmasına dair aynı Mahkemenin 25/12/2012 tarihli ve 2008/410 esas, 2009/6 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 30/04/2013 gün ve 2013/7011/28289 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2013 gün ve KYB/2013/156084 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 29/05/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3-4-5-6-7. maddelerinde yer alan; "(3) Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz. (4) Denetim süresi içinde;

a)Bir meslek veya sanat sahibi olmayan hükümlünün, bu amaçla bir eğitim programına devam etmesine,

b)Bir meslek veya sanat sahibi hükümlünün, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c)Onsekiz yaşından küçük olan hükümlülerin, bir meslek veya sanat edinmelerini sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesine,

Mahkemece karar verilebilir.

(5) Mahkeme, denetim süresi içinde hükümlüye rehberlik edecek bir uzman kişiyi görevlendirebilir. Bu kişi, kötü alışkanlıklardan kurtulmasını ve sorumluluk bilinciyle iyi bir hayat sürmesini temin hususunda hükümlüye öğütte bulunur; eğitim gördüğü kurum yetkilileri veya nezdinde çalıştığı kişilerle görüşerek, istişarelerde bulunur; hükümlünün davranışları, sosyal uyumu ve sorumluluk bilincindeki gelişme hakkında üçer aylık sürelerle rapor düzenleyerek hâkime verir."

(5) Mahkeme, denetim süresi içinde hükümlüye rehberlik edecek bir uzman kişiyi görevlendirebilir. Bu kişi, kötü alışkanlıklardan kurtulmasını ve sorumluluk bilinciyle iyi bir hayat sürmesini temin hususunda hükümlüye öğütte bulunur; eğitim gördüğü kurum yetkilileri veya nezdinde çalıştığı kişilerle görüşerek, istişarelerde bulunur; hükümlünün davranışları, sosyal uyumu ve sorumluluk bilincindeki gelişme hakkında üçer aylık sürelerle rapor düzenleyerek hâkime verir."

(6) Mahkeme, hükümlünün kişiliğini ve sosyal durumunu göz önünde bulundurarak, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine de karar verebilir.

(7) Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç islemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir.",

Hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, sanığın hapis cezasının ertelenmesine karar verildikten sonra, 2 yıl denetim süresine tâbi tutulmasının ve denetim süresi içinde rehberlik edecek bir uzman kişinin görevlendirilmesinin 5237 sayılı Kanun'un 51/4. maddesinde sınırlı olarak sayılan yükümlülüklerden olmadığı, kaldı ki Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2009 tarihli ve 2008/410 esas, 2009/6 sayılı kararında, sanık hakkında herhangi bir yükümlülük de belirlenmediğinin anlaşılması karşısında, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkında, ertelenen hapis cezalarının aynen infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2012 tarihli ve 2008/410 esas, 2009/6 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, yerel Mahkemece kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.