muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8283, Karar No: 2014/4892, Tarih: 27.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8283 E.  ,  2014/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, bilirkişi raporlarının çelişkili olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 85/1, 62. maddeleri gereğince hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilirken TCK'nın 50/4. maddesi ile sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceği hususunun hükümde gösterilmemesi,

İsabetsiz olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkındaki hükmün 4 nolu paragrafının "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumuna, suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 50/4-l-a maddeleri uyarınca 605 gün adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL hesabıyla, sanığın 12.100 TL adli para cezasıyla cezalandırılması" ibaresi ile değiştirilmesi ve sanık hakkındaki 5 nolu paragrafın sonuna '' ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına'' ibaresinin yazılması, suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1718, Karar No: 2014/19318, Tarih: 11.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/1718 E.  ,  2014/19318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/151793

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2009

NUMARASI : 2007/84 (E) ve 2009/69 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın 01.01.2006 günü Şişli Cumhuriyet Savcılığına dilekçe ile yaptığı müracaat ve alınan ifadesinde özetle; 31.12.2005 günü gece saat 23:40 sıralarında Harbiye polis karakolunun arka sokağında birisini tanıdığı üç kişi tarafından bıçak zoruyla Nokia marka 6680 model 357........... imei numaralı telefonun alındığını, içlerinden tanıdığının Beşiktaş Bingül Erdem Lisesinden atılan İslam isimli soyadını bilmediği kişi olduğunu iddia ettiği, diğer iki faili ise tanımadığını belirtip faillere ilişkin herhangi bir eşgal bilgisi vermediği,

20.04.2006 günlü yakalama tutanağına göre; yakınanın beyanında bahsi geçen İslam isimli kişinin araştırma sonucu sanık İ.. D.. olduğunun tespit edilmesi üzerine, sanığın babası N.. D..'ın işyerine gidilip telefonla çağrıltılan sanık İslam'a, sorulduğunda olay günü yanındaki diğer iki şahsın sanıklar Y.. B.. ve A.. B.. olduğunu söylemesi ile adı geçen bu sanıklarında aynı yere çağrılıp yakalandığı,

Sanıkların 20.04.2006 günü Cumhuriyet Savcısı ve savunman huzurunda alınan savunmalarında birbirlerini doğrular şekilde ve özetle; 31/12/2005 günü yılbaşı gecesi birlikte Demokrasi parkına eğlenmeye gittiklerini, Harbiye Karakolu arkasındaki sokakta okuldan tanıdıkları yakınan ile karşılaşıp tokalaştıklarını, daha sonra Demokrasi parkına girip eğlendiklerini, gece 02:00 sıralarında parktan çıktıklarında yakınanın yanında polislerle yanlarına gelip çalınan telefonu nedeniyle kendilerinden şüphelendiğini söylediğini, polise karakola gitmeye hazır olduklarını belirtmeleri üzerine polisin evlerine gitmelerini istediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmedikleri, mahkemede 29.11.2007 günlü oturumda yapılan sorgularında da benzer şekilde savunma yaptıkları,

Soruşturma aşamasında, yakınana, sanıklara yönelik herhangi bir teşhis işlemi yaptırılmadığı gibi sunduğu fatura örneğine göre yakınanın suça konu 357062002654050 imei numaralı telefonu 17.12.2005 günü 740,00 TL'ye satın alıp kullanmaya başladığı, müracaatından sonra ise suç tarihi öncesi ve sonrasına ait görüşme kayıtlarının getirtilmediği,

Soruşturma aşamasında, yakınana, sanıklara yönelik herhangi bir teşhis işlemi yaptırılmadığı gibi sunduğu fatura örneğine göre yakınanın suça konu 357062002654050 imei numaralı telefonu 17.12.2005 günü 740,00 TL'ye satın alıp kullanmaya başladığı, müracaatından sonra ise suç tarihi öncesi ve sonrasına ait görüşme kayıtlarının getirtilmediği,

Yakınanın 29.11.2007 günlü oturumda alınan ifadesinde; Olay gecesi yılbaşı olduğu için arkadaşları ile eğlenmeye gittiğini, olay yerindeyken saat 23:50 sıralarında sanıklar İslam ve Ahmet'in tanımadığı ismini Semih olarak duyduğu kişi ile birlikte yollarını kestiğini, kendisini arka taraftaki parka götürdüklerini, Semih'in bıçak çektiğini, bu sırada sanık İslam’ında üzerindeki cep telefonunu ve 5 TL parasının aldığını, olaydan sonra Harbiye Karakoluna gidip müracaat ettiğini, yaşı küçük olduğu için polislerin büyük birini istediğini, abisini çağırıp karakola getirtdiğini, sanıkların çocuk olması nedeniyle Mecidiyeköy’e giderek ifadelerinin alındığını, huzurda bulunan sanıklardan İslam ve Ahmet ile tanımadığı ismini Semih olarak duyduğu şahsın olay yerinde bulunduğunu, sanık Yusuf'un olay yerinde olmadığını, sanıklar İslam ve Yusuf'u okuldan tanıdığını söylediği,

Tanık Ç.. A..'ın 11.03.2009 günlü oturumda alınan beyanında; suça konu olayı görmediğini, olay günü kardeşi olan yakınanın cep telefonu ile parasının alındığını bildirmesi ile olay yerine gittiğini, yakınan ile konuşup birlikte karakola gittiklerini, sanıklar hakkında işlem yapılabilmesi için öncelikle Cumhuriyet Savcılığına gitmeleri istenince ertesi gün Savcılığa şikayetçi olduklarını ifade ettiği,

Bu açıklamalar ışığında;

Suça konu 357............ imei numaralı telefonun 17.12.2005 tarihi sonrasına ait baz verilerini de içerir şekilde görüşme kayıtlarının getirtilerek, yakınanın telefonu hangi hat veya hatlar ile kullandığı, suç tarihi sonrasında kullanmaya devam edip etmediği veya sanıklar ya da onlarla ilişkili kişiler tarafından kullanılıp kullanılmadığı adres bilgileri ile görüşme yapılan kişilerde dikkate alınarak tespit edildikten ve yine yakınanın 29.11.2007 günlü mahkeme ifadesinde bahsi geçen Harbiye Karakoluna müracatı veya Mecidiyeköy'de ifadelerinin alınmasına dair ayrı bir soruşturma evrakı olup olmadığı araştırılarak, varsa ilgili evraklar getirtilip incelendikten ve birer örneği dosya arasına alındıktan sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek, sonucuna göre, sanıkların bu fiilin faili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanıp, hukuki durumlarının tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yetinilip iddianın savunmaya göre hangi nedenlerle üstün tutulduğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar İ.. D.. ve A.. B.. savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1976, Karar No: 2011/6678, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/1976 E.  ,  2011/6678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Birleşen 2009/450 E. sayılı davada

Birleşen 2009/329 E. sayılı davada

Birleşen 2010/120 E. sayılı davada

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davalı-k.davacı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile birleşen davanın davacısı ... İl Özel İdaresi vekillerince temyiz edilmiş, davalı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat... ile davalı-k.davacı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı vekili Avukat ... ve davacı ... İl Özel İdare vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici tarafından açılan asıl davada kesin hesap alacağına mahsuben şimdilik 100.000,00 TL'nin tahsili istenmiş, İl Özel İdaresi ve Bayındırlık Bakanlığı'nca açılan ve birleştirilen davalarda ise fazla ödemenin tahsili, yüklenici tarafından açılan davada saklı tutulan alacağın da tahsili talep edilmiş, mahkemece asıl ve yüklenicinin birleşen ek davasının aynen kabulüne, İl Özel İdaresi tarafından açılan davanın aktif husumet yönünden reddine, iş sahibi Bakanlık tarafından açılan davanın ise reddine karar verilmiş, karar davalı iş sahibi idare ve birleşen davada davacı İl Özel İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı İl Özel İdaresi vekilinin tüm, davalı-karşı davacı Bakanlık vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici 06.08.1998 tarihli sözleşmeyle ... Mevlana Kültür Merkezi inşaatının yapımını üstlenmiş, işin tasfiye geçici kabulü 23.03.2004 tarihinde, kesin kabulü ise 23.03.2005 tarihinde yapılmış, davalı iş sahibi tarafından hazırlanan tasfiye kesin hakedişi ile davacı yüklenici 195.500,54 TL borçlu çıkarılmıştır.

Davacı yüklenici işin kesin hesabının sözleşme eki Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 40. maddesi uyarınca hazırlanarak idareye sunulduğunu ancak kesin hesapta ara hakedişlere realize edilen işlerin mevzuatın tanımladığı pozlara göre kısmi ödemeleri yapıldığı halde bazı haksız kesintiler yapıldığını ileri sürerek asıl davada şimdilik 100.000,00 TL'nin, birleşen ek davasında ise 907.000,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davacı yüklenici işin kesin hesabının sözleşme eki Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 40. maddesi uyarınca hazırlanarak idareye sunulduğunu ancak kesin hesapta ara hakedişlere realize edilen işlerin mevzuatın tanımladığı pozlara göre kısmi ödemeleri yapıldığı halde bazı haksız kesintiler yapıldığını ileri sürerek asıl davada şimdilik 100.000,00 TL'nin, birleşen ek davasında ise 907.000,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davacı yüklenicinin alacak kalemlerinden birisi 21.015 poz nolu brüt betonarme kalıp imalât bedeline ilişkindir. Özelliği olan projelerin döşemeler dahil tüm yatay, düşey betonarme imalâtlarında kalıp imalâtı ancak 21.015 poz nolu imalât ile sağlanabilecek iken kesin hesapta bir kısım imalâta 21.011 pozundan ödeme yapıldığı ve hakedişin bu yönden tashih edildiği iddiası ileri sürülmüştür. İşin devamı sırasında yüklenici talebi üzerine konu Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Yapı İşleri Genel Müdürlüğü'nce incelenmiş ve 27.05.1999 günlü yazıyla ithal plywood malzeme ile eğri yüzeyli brüt beton ve betonarme kalıp imalâtının söz konusu inşaatın kullanım ve estetik yönünden ödeme nedeniyle sadece anfi üstü köprüde görülen eğri yüzeylerde kullanılması ve bu işe münhasır olması kaydıyla %30 keşif artışı dahilinde yaptırılması uygun görülmüş, yapılan bu işin bedeli de ara hakedişlerle davacı yükleniciye ödenmiştir. Yanlar arasındaki sözleşmenin 2. maddesine göre Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi sözleşmesinin eki niteliğindedir. Sözkonusu kalıp imalâtının bedeli işin tasfiye edildiği tarihe kadar düzenlenen 14 adet ara hakedişle davacı yükleniciye ödenmiş, davacı yüklenici ara hakedişleri hiçbir itirazi kayıt ileri sürmeden imzalamıştır. Anılan şartnamenin 39 ve 40. maddelerinde yüklenicinin hakedişlere ne şekilde itiraz edeceği açıklanmış, 39. maddede yüklenicinin ara hakedişlere itirazı olduğu takdirde itirazlarını ekli dilekçesiyle açıklaması gerektiği, aksi takdirde hakedişi kayıtsız şartsız kabul etmiş sayılacağı, delil sözleşmesi olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle bu iş nedeniyle düzenlenen tüm hakedişler celp edilerek, davacı yüklenicinin bu hakedişlere Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'nin 39. maddesine göre itiraz edip etmediği araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi yerine eksik incelemeyle, kalıp imalâtı ile ilgili olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olamamış, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davacının haksız kesinti yapıldığını iddia ettiği bir diğer kalem mermer kaplama imalâtıdır. Gerek mimari proje müellifi gerek davalı idare yetkilileri ve davacı şirket yetkileriyle yapılan toplantılarda alınan ortak karar neticesinde işin 1. keşfinde cinsi belirtilmeyen tüm mermer imalâtlarında kullanılacak mermer cinsi Uşak Beyaz Mermer olarak kararlaştırılmış, tüm ara hakedişlerde bedel bu fiyatlara göre ödenmiştir. Davalı idare daha sonra işin ifası sırasında kullanılan mermer cinsinin daha düşük olan Milas Beyaz Mermeri olduğu MTA tarafından incelenen mermer numuneleri ile anlaşıldığı iddiasıyla kesin hakedişte kesinti yoluna gitmiştir. Dosyaya ibraz edilen Sayıştay kararı ile mermer imalâtı nedeniyle yükleniciye fazla ödeme yapıldığından idare elemanlarına zimmet çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Davacı yüklenici MTA'ya gönderilen mermer numunelerinin kendilerinin huzurunda alınmadığını, nereden alındığının da belli olmadığını ileri sürdüğünden ve mermer numunelerin taraflarca müştereken alındığına dair dosyada herhangi bir belge mevcut olmadığından mahallinde numune alınmak suretiyle kullanılan mermer cinsi kesin olarak belirlenmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hükme varılması da doğru olmamıştır.

4-Mahkemece asıl ve birleşen yüklenici davası nedeniyle hüküm altına alınan miktarlara 23.04.2005 tasfiye kesin kabul tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Hüküm altına alınan alacağa temerrüd faizi yürütülebilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp, borçlunun ayrıca ihtar tebliğ edilerek ayrıca temerrüde düşürülmesi zorunludur. Somut olayda dava tarihinden önce davalının usulen temerrüde düşürülmediğinden asıl ve birleşen davada hüküm altına alınan miktarlara dava tarihleri yerine kesin kabul tarihinden itibaren faiz yürütülmesi de bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı İl Özel İdare'sinin tüm, davalı ... karşı davacı Bakanlığın sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ... karşı davacı iş sahibi yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı yükleniciden alınarak Bakanlığı ödenmesine, yine 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin İl Özel İdaresi'nden alınarak davacı yükleniciye verilmesine, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1805, Karar No: 2018/5763, Tarih: 08.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1805 E.  ,  2018/5763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanıkların üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi tarafın, borçlu şirketin yetkilisi olan sanık ...’ın şirketini muvazaalı olarak alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla amacıyla diğer sanığa devrettiğinin iddia etmesi karşısında, sanıklara isnat edilen suç kastının oluşup oluşmadığının tespiti açısından,sanıkların yetkilisi olduğu her iki şirkete ait ticaret sicil kayıtları getirtilip, ortakları ve yetkili temsilcileri belirlenip, şirketlerin faaliyet alanları ve adreslerinin tespitiyle, aralarında hukuki ve fiili bağ bulunup bulunmadığı, şirketler arasında alacaklıyı zarara sokmak kastıyla pay veya mal devri olup olmadığına ilişkin şirketlerin defter, belge ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı olarak inceleme yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine eksik kovuştuma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN,5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4284, Karar No: 2023/2650, Tarih: 11.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/4284 E.  ,  2023/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.01.2023

SAYISI : 2022/1096 E., 2022/974 K.

DAVA TARİHİ : 19.09.2019

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalının istinaf başvurusunun reddine, kamu düzeni ilkesi gözetilerek hükmün gerekçesi yönünden re'sen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 25.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 25.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, hüküm altına alına ve temyize konu edilen toplam miktar 100.000,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz giderinin temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.