muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4498, Karar No: 2017/712, Tarih: 09.02.2017

sunması için davacı tarafa süre verilmesi ve bu usulü eksiklik tamamlandığı takdirde işin esasına girilmesi gerekir. Somut olayda davacının aktif taraf sıfatının (husumet) varlığına ilişkin olan ve mahkemece re’sen göz önünde bulundurulması gereken bu husus hakkında usulü eksiklik tamamlanmadan, yazılı şekilde uyuşmazlığın esasına girilerek ve anılan poliçelere dayalı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/02/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacının maliki olduğu taşınmazlar için Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta Poliçesi, 2016 sayılı ... Tarım Kredi Kooperatifi'nce tanzim edilmiş, poliçeyi düzenleyen acente (Kooperatif) poliçede dain-mürtehin olarak gösterilmiştir.

5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanun'un 13. maddesi gereğince sigorta priminin bir kısmını Devlet desteklemekte, bir kısmını ise sigortalı ödemektedir.

Sigortalı tarafından karşılanacak primin ödenmesine ilişkin usul ve esaslar ise Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartlarının C.1/2 maddesinde düzenlenmiştir.

Uygulamada, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Poliçesinin takside bağlanan ve ödenmeyen primleri için poliçeyi düzenleyen acente (Kooperatif) lehine rehin hakkı tesis edilmektedir.

Genel şartların B.7/3 maddesinde de, muaccel hale gelen tüm prim borçlarının, ilgili sigorta şirketinin beyanı doğrultusunda tazminattan mahsup edilebileceği öngörülmüştür.

Bu halde öncelikle, rehin alacaklısından poliçedeki dain-mürtehin kaydının niteliği ve dayanağının sorulması, rehin alacağının ödenmeyen sigorta priminin peşinat dışındaki kalan prim borcuna ilişkin olduğunun anlaşılması durumunda yargılamaya devamla davanın kabulü halinde ödenmeyen sigorta priminin hesaplanan tazminattan mahsup edilmesi ve kalan sigorta tazminatının sigortalıya ödenmesi gerekir.

Poliçedeki dain-mürtehin kaydının sigorta primine ilişkin olmadığının anlaşılması durumunda ise;

Dava tarihinde yürürlükte bulunan TMK 879/1. ve 6102 sayılı TTK 1456. maddesi gereğince, rehin hakkı sahibinin kayıtsız ve şartsız davaya muvafakatı halinde sigorta tazminatının sigortalıya ödeneceği hususunda bir kuşku bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, rehin hakkı sahibinin davaya muvafakat etmemesi durumunda nasıl bir yol takip edileceğine ilişkindir.

Sayın çoğunluk, bu halde davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı görüşünde ise de, çoğunluk görüşünü destekleyen hiçbir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, rehin hakkı sahibinin davaya muvafakat etmemesi durumunda nasıl bir yol takip edileceğine ilişkindir.

Sayın çoğunluk, bu halde davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı görüşünde ise de, çoğunluk görüşünü destekleyen hiçbir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

TMK 879 ve TTK 1456 maddesi, sınırlı ayni hak sahibinin muvafakatının bulunmamasını, sigorta tazminatının sigortalıya sadece ödenmesine engel görmüştür ki bu durumda mahkemece yine sigorta tazminatının sigortalıya ödenmesine karar verilmeli, hüküm fıkrasında ayrıca ödeme esnasında sınırlı ayni hak sahibinin muvafakatının sağlanması hüküm altına alınmalıdır.

Açıklanan gerekçe ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/33294, Karar No: 2017/15704, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33294 E.  ,  2017/15704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1103, Karar No: 2025/1382, Tarih: 13.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1103 E.  ,  2025/1382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3060 E., 2025/30 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 32. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/501 E.

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sırasında İlk Derece Mahkemesince davalıların dava dışı şirketteki hisseleri üzerine ihtiyati tedbir konulmuş, davalıların itirazı üzerine ihtiyati tedbirin kaldırılması talebinin reddine karar verilmiş; bu defa davalıların istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 08.01.2025 tarihli ve 2024/3060 Esas, 2025/30 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalılar vekili Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğüne gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine verdiği dilekçe ile kanun yararına temyiz talebinde bulunmuş, dosya İlk Derece Mahkemesince Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 363/1. maddesinde öngörüldüğü üzere, ilk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla kesin olarak verdikleri kararlar ile yine bu sıfatla verdikleri ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur. İlk Derece Mahkemesince dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi gerekirken maddi hata sonucu Dairemize gönderildiği ve bu aşamada yapılacak bir işlem bulunmadığından dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesi gerekmiştir.

KARAR

Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın Ankara 32. Asliye Hukuk Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/527, Karar No: 2022/3255, Tarih: 17.03.2022

**5. Ceza Dairesi         2019/527 E.  ,  2022/3255 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müteselsilen ihtilasen zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29/04/2008 gün ve 2008/5-41 Esas, 2008/89 sayılı Kararının gerekçesinde de kısmen açıklandığı üzere, lehe yasa karşılaştırılmasında, önceki yasadaki ceza asgari hadden tayin edilmiş ise yeni yasada da mutlak suretle asgari hadden tayin edilmelidir ya da indirimler en üst oranda uygulanmış ise 5237 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanmasında da aynı şekilde azami oranda indirim yapılmalıdır veya önceki yasada temel cezadan ne oranda uzaklaşılmış ise sonraki yasada da temel cezadan o oranda uzaklaşılmalıdır şeklindeki matematiksel bir ölçü konulmasının cezanın kişiselleştirilmesi ilkesine aykırı olacağı, gerek lehe yasanın belirlenmesinde gerekse temel cezanın tayin edilmesinde artırım ve indirim maddelerinin uygulanmasında bir çelişki ve zafiyet yaratılmamış olduğu takdirde hakimin her somut olayda, sanığın eylemdeki etkinliğini, meydana gelen zarar ile yargılama sürecindeki tutumunu ve sair halleri gözetip 765 sayılı TCK'nin 29 ve 5237 sayılı TCK'nin 61. maddelerince şahsileştirme yöntemiyle hükmünü kurmakta özgür olduğu gözetilerek mahkemenin gerekçesine nazaran lehe yasanın temel ceza olarak belirlenmesine ilişkin miktarlarda orantılılık ilkesinin ihlal edilmediği kabul edilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 2 yıl 5 ay 5 gün üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken sanığın 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ile sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden ve aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinin "CMUK'un 326/son maddesi ve aleyhe değiştirme yasağı ile kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın infaz edilmesi gereken sonuç cezasının 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası olarak belirlenmesine," şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 17/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4785, Karar No: 2024/6402, Tarih: 16.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4785 E.  ,  2024/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/1722 Esas, 2023/1056 Karar

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ :Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatı ile)

SAYISI :2020/214 E., 2021/397 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı şirket ortağı dava dışı Kazım Pektaş'ın hisselerini 26.07.2019 tarihinde yazılı sözleşme ile devralmasına rağmen davalı şirketçe çekilen ihtarname ile "hisse devrinin şirket esas sözleşmesinde yer alan kısıtlama nedeniyle kabul edilemeyeceği" şeklinde cevap verildiğini, bu durumun hatalı olduğunu ileri sürerek, davacının hissesinin şirket defterine kaydedilmesi ile ortaklığın tespitine ve hissenin pay defterine kaydına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının, diyaliz makineleri ile böbrekleri iflas etmiş hastalara hizmet ettiğini, her isteyen tarafından açılabilecek kuruluşlardan olmadığını, ortaklarının da Sağlık Bakanlığı tarafından ruhsatlandırılmış sağlık hizmeti sunucusu olduğunu, ürettiği sağlık hizmetlerini de Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) sözleşmesi karşılığı sunarak gelir elde ettiğini, SGK ile belli dönemlerde sözleşme yapılması, yenilenmesi veya ortaklık yapısının değiştiği durumlarında, sözleşme yapmak için aranan belgeler formunun 8 inci maddesi gereği ortakların adli sicil kaydını gösteren belgelerin istenildiğini, bu şirketin kurucuları ve hisse sahiplerinin de doktor, eczacı ve bu sektörde tecrübeli üniversite mezunu kişilerden oluştuğunu, davacının ise bu vasıflara sahip olmadığını, hissenin gerçek değerinin 500.000,00 TL’nin çok altında olduğunu, adı geçenin de bu miktarı karşılayacak ekonomik güce sahip olmadığını, şirket ana sözleşmesinin 6 ncı maddesinde hisselerin devri başlığı altında "pay defterine kayıtlı ortakların, pay çoğunluğunun onayı olmaksızın pay devri yapılamaz” hükmünün yer aldığını, ana sözleşmenin bu hükmünün TTK'nin 493 üncü maddesine uygun düştüğünü, Kanun maddesinde gösterilen hususların örnek mahiyette olduğunu, ana sözleşmenin 6102 sayılı Kanun'a aykırı olmadığını ve geçersiz hale de gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacının davalı şirket hisselerini 26.07.2019 tarihli hisse devir sözleşmesi ile şirket ortağı dava dışı Kazım Pektaş'dan devraldığı, sözleşmeye hisse bedellerinin nakden ödendiği, davacının şirket hisselerini usulüne uygun olarak devraldığı, her ne kadar şirket ana sözleşmesinin "Sermaye" başlıklı 6. maddesinde "Hisselerin Devri" alt başlıklı bendinde "pay defterine kayıtlı ortakların, pay çoğunluğunun onayı alınmaksızın pay devri yapılamaz." hükmü ile pay devrini zorlaştıran hüküm düzenlenmiş ise de, ilgili maddenin 6103 sayılı Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (6103 sayılı Kanun) 28/7 fıkrası gereğince nama yazılı payların devri hususundaki düzenleme karşısında kanuna aykırı olması sebebiyle geçersiz olduğu, bu hali ile hisse devir sözleşmesindeki nama yazılı pay devrinin geçerli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, devralınan anonim şirket paylarının şirket defterine kaydı ve ortak olunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 493 üncü maddesi, 6103 sayılı Kanun'un 28 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8668, Karar No: 2013/16673, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/8668 E.  ,  2013/16673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yakınana ait hayvan çadırına giren sanığın yakınan tarafından görülüp şüphelenilerek yakınanın sanığa ''burada ne arıyorsun'' demesi üzerine sanığın üzerinde ele geçen ekmek bıçağını yakınana doğrulttuğu, yakınanın sanıkla boğuşarak bıçağı sanığın elinden alması, bu sırada yakınanın cüzdanının sanıkla boğuştukları samanlık kısmında yerde bulunması şeklinde gerçekleştirilen eylemin, bir bütün halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 30.05.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10281, Karar No: 2019/7947, Tarih: 08.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/10281 E.  ,  2019/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde bahçıvan olarak çalıştığını, iş akdini emeklilik nedeniyle feshettiğini beyan ederek ödenmeyen kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.Somut olayda bilirkişi raporunda, husumetli tanık anlatımı ve emsal dosyalar da gözetilerek davacının kış aylarında fazla çalışmasının bulunmadığı, yaz aylarında ise 2 haftalık dönemde 39 saat fazla mesai ücreti alacağının bulunduğu değerlendirilmiştir. Ancak tarafların iddia ve savunmaları, davacının çalıştığı işyeri, yaptığı işin niteliği ve işin gerektirdiği çalışma düzeni birlikte değerlendirildiğinde; davacının haftanın 6 günü 08.00-17.00 saatleri arasında ve 1 saat ara dinlenmeyle çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir. Davacının fazla çalışma alacağı belirlenen çalışma saatlerine göre, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik incelemeyle sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davanın ihbar edildiği alt işverenlerden ... Mimarlık Ltd. Şti'ne çıkarılan tebligatın iade döndüğü görülmüştür.Mahkemece söz konusu alt işverene usulüne uygun şekilde davanın ihbar edilip, davacının çalışmasının bulunduğu alt işverenler nezdindeki şahsi dosyasının istenerek yapılacak değerlendirme sonucunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/737, Karar No: 2018/2025, Tarih: 20.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/737 E.  ,  2018/2025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “ihalenin feshi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 26.03.2015 tarihli ve 2015/40 E., 2015/294 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili ve davalılardan Çukurova İth. İhr. Türk A.Ş. tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/27435 E. 2015/27483 K. sayılı ilamı bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece kararda direnilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme kararları, yapıları gereği, kanunun hukuka uygunluk denetimi yapmakla görevli kıldığı Yargıtay dairesinin denetimi sonucunda hukuka aykırı bularak, gerekçesini açıklamak suretiyle bozduğu bir yerel mahkeme kararının aslında hukuka uygun bulunduğuna, dolayısıyla bozmanın yerinde olmadığına ilişkin iddiaları içerdiklerinden, o iddiayı yasal ve mantıksal gerekçeleriyle birlikte ortaya koymak zorunda olduğu gibi, direnilen ve uyulan kısımları da kalem kalem net ve birbirine uygun bir biçimde içermelidir.

Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.03.2008 tarihli ve 2008/15-278 E., 2008/254 K.; 21.10.2009 tarihli ve 2009/9-397 E., 2009/453 K.; 07.05.2014 tarihli ve 2013/4-1121 E., 2014/626 K. sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Bu genel açıklamaların ışığında somut olaya gelince, yerel mahkemece bozulan ilk kararında;

“…1-Davanın reddine,

İİY'nın 134. maddesi uyarınca feshi istenilen 45.000,00 TL ihale bedelinin %10'u oranında para cezasının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,” şeklinde karar verilmesine karşılık, direnme olarak adlandırılan kararında;

“…1-Önceki kararda direnilmesine,

Davanın reddine,

İİK'nun 134. Maddesi uyarınca feshi istenilen 119.000,00 TL'nin %10'u oranında para cezasının davacıdan alınarak hazine gelir kaydına,” karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, bozulan ilk karar ile direnme kararı arasında farklılık bulunduğundan yerel mahkemece usule uygun direnme hükmü kurulması için, işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin kararın usulden bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine 20.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.