muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/12249, Karar No: 2008/16538, Tarih: 13.10.2008

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle bozmaya uyularak hüküm kurulmuş olmasına göre, müdahil ... vekilinin bütün, davalı-k.davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında; “… davacının asıl dava ve birleştirilen davasında, gerek dava dilekçesinde, gerekse yargılamalardaki açıklamalarına göre davalarına konu dönemler için alması gereken kira gelirleri (ana para) ile bunlara ilişkin faizleri ve ayrıca BK’nun 105.maddesi hükmü uyarınca faizleri aşan zararından oluşan giderim istediği anlaşılmaktadır. Öyle ise mahkemece davacının her kalem isteğine ne derecede hukuken haklı olduğu araştırılmalı, inceleme ve değerlendirme de davacının bu isteği nazara alınmalı, hükümde ona göre kurulmalıdır. Davacının fazlaya dair haklarını saklı tutmuş olması bu sonucu değiştirmez. Oysa ki mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı bilirkişi raporunda; davacının davalarındaki istek durumu bu davaların tarihleri itibariyle nazara alınmamış, bağımsız bölümlerin her biri için davalara konu dönemlerde davacının ne miktar kira gelirinden mahsun kaldığı, bunlar için ne miktar faiz ve faizi aşan zarar talep edebileceği açıkça belirtilmemiş olduğu gibi; kira gelirinden mahrumiyet zararının hesaplanmasında izlenen yöntemde hukuka ve bu konudaki uygulamalara aykırıdır. İddia ve savunmaya cevap vermeyen, gerekçeden yoksun Yargıtay denetimine elverişli olmayan bu nitelikteki bir rapor esas alınarak karar verilemez” denilmektedir.

Bozma ilamında açıkça belirtildiği gibi, davacının talep ettiği zarar üç kalemde toplanmaktadır. Hak ettiği bağımsız bölümlerin davalı tarafça kiraya verilmesi nedeniyle davacının uğradığı kira gelir kaybı, bunların faizi ve faizi aşan zararı (munzam zarar).Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda; dönemler itibariyle hesaplanan kira geliri güncellenmek suretiyle munzam zarar hesabı yapılmış ve mahkemece de bu miktar esas alınarak munzam zarara hükmedilmiştir.

Borçlar Yasasının 105.maddesi uyarınca alacaklının uğradığı zarar geçmiş günler faizinden fazla olduğu takdirde borçlu kendisine hiçbir kusur yüklenemeyeceğini kanıtlamadıkça bu zararı ödemekle mükelleftir.

Yasa koyucu para borcunun geç ödenmesi halinde bir zararın mevcut olduğunu kural olarak benimsemiştir. Bu zararın karşılanması iki bölümde düşünülmüştür. Birinci bölüm, kanıtlanmadan ödenmesi talep edilecek zarar miktarıdır ki bu temerrüt faizidir. Diğer bir deyişle temerrüt faizi miktarınca alacaklının zarara uğradığı yasal bir karine olarak kabul edilmiştir. Bunun dışında davacının herhangi bir karineden istifade etme olanağı yasal olarak mevcut değildir. İkinci bölüm , temerrüt faizini aşan (munzam) zarara ilişkin olup; temerrüt faizini aşan bir zararı olduğunu iddia eden, bu iddiasını somut delillerle ispat etmek zorundadır.

Yüksek enflasyon, dolar kurundaki artış, serbest piyasadaki faiz oranlarının yüksek oluşu davacıyı ispat yükünden kurtarmaz. Zira, davacı; para alacağını zamanında alması halinde bu parayı ne şekilde kullanacağını kanıtlayamamıştır. Ticari işletmesinde kullanamadığının ileri sürülmesi ispat için yeterli sebep değildir. Ayrıca alacaklı, uğradığı zararın kendisine ödenen temerrüt faizinden fazla olduğunu da ispat etmek zorundadır. Soyut enflasyonun ya da bankalarda mevduat için ödenen faizin temerrüt faizinden yüksek oranda olması munzam zararın gerçekleştiği ve kanıtlandığı anlamına gelmez. Burada davacının kanıtlaması gereken husus; enflasyon ve mevduat faizinin yüksekliği gibi genel olgular değil, kendisinin şahsen ve somut olarak geç ödemeden dolayı zarar gördüğü keyfiyetidir. Örneğin; alacağını zamanında tahsil edememekten ötürü, başkasına olan borcunu ödemek için daha yüksek oranda faizle borç aldığını veya alacaklı olduğu parayı zamanında alsa idi; yabancı para ile ödemek durumunda olduğu borcunu, geçen süre içinde geçekleşen kur farkı sebebiyle daha yüksek miktardan ödemek zorunda kalmayacağı gibi olguları kanıtlamak durumundadır. Dava dilekçesinde ileri sürüldüğü üzere ülkede yaşanan ekonomik kriz nedeniyle paranın döviz karşısında hızlı değer kaybı, yüksek enflasyon gibi genel, afaki ve doğrudan davacının zararını ifade etmeyen umumi ekonomik konjonktürel olgular BK’nun 105. maddesinde sözü edilen munzam zararın varlığını göstermez.

İstikrar bulmuş Yargıtay uygulamasına göre, davacı; faizi aşan (munzam) zararını, yukarıda açıklanan şekilde ispat etmeden, bu yöndeki talebinin kabulü doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş; davacının, dava tarihleri itibariyle hesaplanan kira gelir kaybı alacağı ile bu alacağa işlemiş faiz miktarına hükmetmek; temerrüt faizini aşan (munzam) zararıyla ilgili talep kanıtlanmamış olduğundan, munzam zararla ilgili istemin ise reddine karar vermek olmalıdır.

Kabul şekline göre de, bilirkişilerce munzam zarar olarak hesaplanan miktardan asıl alacağın getirebileceği faiz tutarının düşülmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 550 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı-karşı davacı tarafa verilmesine,

ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4324, Karar No: 2023/6703, Tarih: 24.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4324 E.  ,  2023/6703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/72 E., 2015/12 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuğun, Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2014 tarihli, 2014/632 Esas sayılı iddianamesiyle, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2015 tarihli, 2014/72 Esas, 2015/12 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiin Temyiz İsteği

Mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu, yalnızca mağdurenin beyanına göre hüküm kurulduğu, mağdurenin suça sürüklenen çocukla anlaşarak olay yerine geldiğinin anlaşıldığı, yapılan keşfe göre de olayın gerçekleştiği iddia edilen yerin yakınlarında evlerin bulunduğu, eylemin zorla gerçekleşmediği, bağırması durumunda çevredeki evlerden rahatlıkla seslerin duyulabileceği, suçun unsurları oluşmadığından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da beraat kararı verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin aynı okulda okumaları nedeniyle birbirlerini tanıdıkları, olaydan bir gün önce suça sürüklenen çocuğun kendi kullanımında olan cep telefonundan mağdureye ait cep telefonuna mesaj atmaya başladığı ve bu şekilde mesajlaşmaya başladıkları, suça sürüklenen çocuğun "Kucağıma oturur musun" şeklinde mağdureye cinsel amaçla mesaj attığı, 30.10.2014 tarihli telefon inceleme tespit tutanağına göre olay tarihinde ... ilçesindeki ... ... olarak bilinen mevkide buluşmak üzere anlaştıkları, yine mesajlaşmak suretiyle ve birbirlerini takip ederek ... ... mevkine çıktıkları, tepede bulunan metruk binanın merdivenlerinin sonunda karşılıklı olarak oturdukları, suça sürüklenen çocuğun mağdureye bir kaç kez yanına oturmasını söylediği ancak mağdurenin kabul etmemesi üzerine mağdureye ''Konuş'' dediği, mağdurenin ''Ne konuşayım'' demesi üzerine suça sürüklenen çocuğun "Konuşmayacaksan git o zaman'' dediği, mağdurenin kalkıp gitmek istemesi üzerine, ''Dur kız gitme şaka yaptım '' diyerek mağdurenin kolundan tuttuğu, mağdurenin direnmesi üzerine ağzını kapatarak oturdukları merdivenin hemen yanında bulunan kapısı ve penceresi olmayan metruk binanın içerisine mağdureyi götürdüğü, mağdurenin gözlerinin kenarından öpüp, mağdurenin kalçalarını okşamaya başladığı, bir iki dakika bu eylemini sürdürdükten sonra mağdurenin ağlamaya başlaması üzerine, suça sürüklenen çocuğun mağdureyi bıraktığı, mağdurenin geldiği yoldan koşarak uzaklaştığı, bu esnada suça sürüklenen çocuğun mesaj atmaya devam ettiği, mağdurenin hemen kolluk kuvvetine giderek olayı anlattığı şeklinde iddia ve kabul edilen olayda, mağdurenin aşamalardaki beyanlarını destekler nitelikte dosya kapsamında yer alan 30.10.2014 tarihli telefon inceleme tespit tutanağındaki mesaj içeriklerinden olay tarihinde 08:19.24 saatine kadar mesajlaştıkları, bir süre sonra saat 08:24.55 saatinde tekrar suça sürüklenen çocuk tarafından mağdureye “Yavaş git dusersin”, 08.26.10 saatinde “Bişeymi yaptık gelmeseydin ozam”, 08.27.01 saatinde “Git giz yürü kim tutuyo seni", 08.27.58 saatinde “Korkma kızım bunları kimseye söylemem”, 08.28.47 saatinde “Kendimi tutamadım”, 08.28

.10.2014 tarihli telefon inceleme tespit tutanağındaki mesaj içeriklerinden olay tarihinde 08:19.24 saatine kadar mesajlaştıkları, bir süre sonra saat 08:24.55 saatinde tekrar suça sürüklenen çocuk tarafından mağdureye “Yavaş git dusersin”, 08.26.10 saatinde “Bişeymi yaptık gelmeseydin ozam”, 08.27.01 saatinde “Git giz yürü kim tutuyo seni", 08.27.58 saatinde “Korkma kızım bunları kimseye söylemem”, 08.28.47 saatinde “Kendimi tutamadım”, 08.28.58 saatinde “Seni görünce" şeklinde mesajlar attığı, mağdure ile suça sürüklenen çocuğun mesajlaşmadıkları beş dakikalık sürede suça konu olayın meydana geldiği, suça sürüklenen çocuğa son attığı bu mesajlar sorulduğunda, orada buluştuklarını kimseye söylemeyeceğini ve elini tuttuğu için kendini tutamadığı şeklinde beyanda bulunduğu ancak mesajların içeriği göz önünde bulundurulacak olursa savunması ile mesajların içeriklerinin tutarsız olduğu, mağdurenin aşamalardaki olayın oluşu ile ilgili değişmeyen çelişkisiz ve tutarlı beyanları, taraflar arasında önceye dayalı iftira atmasını gerektirecek herhangi bir anlaşmazlık veya düşmanlık olmaması, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarının hayatın olağan akışına aykırı olması ve mesajlaşma tutanakları ile olay mahallinde yapılan keşif sonucunda olay yerinin mağdurenin aşamalardaki beyanlarını destekler şekilde olması karşısında suça sürüklenen çocuğun kendisini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediği, suça sürüklenen çocuğun mağdureyi kolundan tutarak ve bağırmaması için ağzını kapatarak cinsel amaçlı olarak virane binanın içerisine zorla götürdüğü ve yaklaşık 2 dakika alıkoyarak gözlerinin kenarından öptüğünün ve kalçalarını okşadığı gerekçeleriyle suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararları verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2015 tarihli, 2014/72 Esas, 2015/12 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2208, Karar No: 2023/10895, Tarih: 07.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2208 E.  ,  2023/10895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1392 E., 2022/321 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/744 E., 2020/400 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ...... A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... ...A.Ş. vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 05.05.2016 günü meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

1.Davalı ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu kazanın davacının kendi kusuru sonucu meydana geldiğini, kaza ile davalı arasında nedensellik bağı bulunmadığını, davacının tedavisi tamamlandıktan sonra davalı şirkette aynı biçimde çalışmasını sürdürdüğünü, 06-07-10.07.2017 tarihinde işe gelmemesi üzerine iş sözleşmesinin 11.07.2017 tarihli noter ihtarnamesiyle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ......A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının .......A.Ş. işçisi olmadığını, diğer davalı şirketin işçisi olduğunu, kazanın gemi ambarında oluştuğunu, kazadan gemi donatanı adına gemi kaptanına ait olduğunu, ...'ın bir sorumluluğu olmadığını, ... Serbest Bölgede 26.12.2016 tarihli Liman Müteahhitliği Sözleşmesi gereğince, ... Şirketinin liman müteahhitliği hizmetini yürüttüğünü, ... Serbest Bölgenin devlete ait olduğunu, yönetiminin T.C. Ekonomi Bakanlığı, ... Serbest Bölge Müdürlüğü tarafından şirketin bu hizmeti bir bütünlük içinde kendi işçileriyle ve kendi denetimi altında yerine getirdiğini, bu hizmeti doğrudan ......A.Ş.'ye değil T.C. Ekonomi Bakanlığı, Serbest Bölge Müdürlüğünün yönetiminde olan bölgeye verildiğini, üçüncü kişilere doğrudan hizmet verilerek üçüncü kişilere faturalar kestiğini, örneğin dava dışı CBA Denizcilik İşleri Taş. Depolama Hiz. Tic. ve San. A.Ş. birtakım hizmetleri doğrudan ... Şirketine yaptırmakta, bir takım hizmetleri kendisinin yaptığını, iddia edilen kazanın meydana geldiği hizmetin, hangi şirket adına yapıldığı ve hangi şirkete fatura edildiğinin önemli olduğunu, ......A.Ş.'nin sorumluluğunu gerektirecek bir alt işveren üst işverenliğin söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... 4. İş Mahkemesi 2017/899 esas ve 2018/21 karar sayılı ilamı ile birleşen dosya ile birlikte, 163.228,08 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 05.05.2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, davacının manevi tazminat talebinin meydana gelen iş kazasının ağırlığı, davacının %15 oranında kusurlu olması, % 32,2 maluliyeti olması, sosyal ve ekonomik durumları, davacının kaza tarihinde 27 yaşında olması, davacının duymuş olduğu elem, ızdırap, olayın ağırlığı, olay tarihi, hükmedilecek manevi tazminat tutarının zenginleşme aracı olmamasının yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de gözetilerek 35.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 05.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ...... A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ...... A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının müvekkili .......A.Ş.'nin işçisi olmadığını, diğer davalı ... Şirketinin ... Serbest Bölgesinde faaliyet ruhsatıyla faaliyet gösterdiğini, .......A.Ş. tarafından ihaleyle bir hizmetin alınmadığını, dava konusu kazanın davacının Rebal By isimli geminin ambarında çalışırken meydana geldiğini, müvekkili .......A.Ş. Şirketinin ... Serbest Bölgesini işlettiğini, gemilerin mahiyeti itibarıyla bir yapı niteliğinde olduğunu, TTK uyarınca ipotek edilebildiğini, TMK uyarınca taşınmaz rehni hükümlerinin uygulandığını, hükme esas alınan bilirkişi raporlarına istinaden geminin iş yeri olarak nitelendirilmemesinin mevzuata aykırı olduğunu, diğer davalı ... Şirketinin yaptığı işin ......A.Ş.nin iştigal konusu olmadığını, iş yeri sayılan işin yapıldığı gemiyle hiçbir bağlantısı bulunmayan müvekkili ... Şirketinin İş Kanunu'nun 2 nci maddesi uyarınca sorumluluğunu gerektirecek şekilde alt işveren-üst işveren ilişkisinin olmadığını, muz kolilerinin istifi tamamen gemi ve yük sahibinin sorumluluğunda olduğunu, muzların koli haline getirilmesinin tahliyeyle ve .......A.Ş. ile ilgisinin bulunmadığını, davacının durması gereken yerde değil hatalı olarak operasyon yapılan yerde durduğunu, kolinin önce gemi ambarında bulunan kolilerin üzerine, sonra hatalı yerde duran davacının üzerine düştüğünü, kaza iddiasına ilişkin işlemlerin gemi vinciyle yapıldığını, vincin gemiye ait olduğunu, iş yerinin gemi olduğunu, ilgili geminin donatanın sorumluluğunda olduğunu, ambar ve gemide güvenliğin sağlanması 2 nci kaptan/chief officer tarafından yerine getirildiğini beyanla Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 05.05.2016 tarihinde, ... Limanı Serbest Bölge Sahasında, SGK kayıtlarına göre davalı ... Nakliyat Gemi Acenteliği Turizm İnşaat Ticaret Limited Şirketi işçisi olarak çalışırken, gemi ambarında muz kolilerinin üzereni düşmesi neticesi yaralandığı, kazanın Kurum tarafından 24.09.2018 tarihli müfettiş raporuna dayalı olarak iş kazası kabul edildiği, kaza neticesi Kurum tarafından davacının %32,2 oranında malül sayılarak sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, davalılar arasında yapılan "Liman Müteahhitlik Sözleşmesi"nin incelenmesinde; Sözleşmenin Konusu Konulu 2 nci madde "... Serbest Bölgesi rıhtımları, terminal sahaları ve depolarında her tülü malların yükleme, boşaltma ve istifleme hizmetlerinin müteahhit tarafından yapılmasıdır" şeklinde, 3.1. maddesi "Gemi yüklemesi: Mol, rıhtım, kara veya deniz vasıtasındaki eşyanın sapanlanarak veya dökme olarak geminin güverte veya ambarına konularak istif edilmesidir." şeklinde olduğu, görüldüğü gibi yapılacak işler arasında gemi tahmil işlemlerinin de olduğu, yine sözleşme genelinde ... ....Şirketinin müteahhit firma ve çalışanları üzerinde denetim yetkisinin de mevcut olduğu, iş yerinin ise davalı ...... Şirketinin iş yeri olan ... Limanı Serbest Bölge Sahası olduğu, ....... Şirketi nin asıl işi olan serbest bölgede tahmil ve tahliye de dahil işin bir bölümünü alt işverenlere vermiş olup, bu alt işverenlerden bir tanesi de davacının kayıtlı olarak çalıştığı ... Şirketi olduğu, dolayısıyla zararlandırıcı olaya uğrayan davacının asıl işvereninin ....... Şirketi-alt işvereni ise ... Şirketi olup, İş Kanunu'nun 2 nci maddesi anlamında asıl-alt işveren ilişkisi kurulduğundan, davacı işçinin maddi ve manevi zararından davalı ....... Şirketi'nin asıl işveren sıfatıyla alt işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, iş kazasının oluşumunda davacı işçi %15 oranında, davalı ... Şirketi %35 oranında, davalı ... Şirketi %50 oranında kusurlu olup, yaptırılan aktüerya hesabı doğrultusunda davacının maddi ve manevi tazminata hak kazandığı gerekçesi ile davalı ....... A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ...... A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... ... A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk