muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29985, Karar No: 2013/28991, Tarih: 13.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29985 E.  ,  2013/28991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının kendi isteği ile iş sözleşmesi feshettiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, fazla mesai ve tatil çalışması yapmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai, ulusal ... genel tatil ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ve ulusal ... genel tatil ücreti konusunda hesap yapılırken davacı tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıkları işyerinde davacının yaz ve kış ayrımı yaparak çalışma saati belirtmişler davalı tanıkları ise davacının 09:00-10:00'da işe başlayıp saat 15:00 16:00 gibi çalışmanın bittiğini beyan etmişlerdir. Dinlenen davacı tanıkları davalı işyerinde çalışması olmayan tanıklar olup işyerindeki çalışma düzenini bilebilecek durumda değildirler. İşyerinde çalışması olmayan tanık beyanlarına itibarla günlük ve haftalık çalışma saati yönünden denetime elverişli bulunmayan hesap raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

Davacının çalışma saatleri yönünden tanık beyanları arasındaki çelişki tanıklar yeniden yüzleştirilmek suretiyle dinlenerek giderilmeli, belediyeden davalı işyerinin günlük açılış ve kapanış saatleri, araştırılarak gerekirse işyerinde keşif yapılarak işyerinin fazla mesai yapmaya elverişli kapasitesi olup olmadığı araştırılmalı, denetime elverişli hesap raporu alınarak dosyadaki tüm deliller yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalı oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34029, Karar No: 2017/4666, Tarih: 25.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/34029 E.  ,  2017/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar ..., ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların kahvehanenin arka kapısını zorlayıp henüz içeri giremeden yakalandıkları olayda, iş yeri dokunulmazlığını bozma sucuna teşebbüs suçunun oluştuğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.04.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4810, Karar No: 2025/1858, Tarih: 06.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/4810 E.  ,  2025/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2289 E., 2023/1200 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/452 E., 2022/508 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal tescile yönelik açılan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Hazine vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile karar kaldırılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle; ... Malkuzu mevkiinde bulunan yaklaşık 28.000 m2 yüzölçümündeki tarla vasıflı taşınmazı 1977 yılı içinde ... ve ... dan 10.000 TL bedel mukabili satın aldığını, o tarihten beri de fasılasız ekip biçtiğini, taşınmazda armut, döngel, ahlat ve alıç ağaçları bulunduğunu, kadastro geldiğinde taşınmazın başında bulunmadığı için taşınmazın K24-C-10-C pafta 241 ada 1 parsel numarası ile 28.274,28 m2 yüzölçümlü olarak davalı Hazine adına tescil edildiğini beyan ederek Hazine adına yapılan tescilin iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulüne karar verilmiş, karar Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 12.09.2019 tarih ve 2019/547 Esas 2019/564 Karar sayılı ilamı ile eksik inceleme ve araştırma sebebiyle kaldırılmış, yeniden yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulüne karar verilmiş karar, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 29.11.2021 tarih ve 2021/1430 esas, 2021/1537 karar numaralı ilamıyla eksik inceleme ve araştırma sebebiyle kaldırılmış yeniden yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tarihi sit alanında kaldığı, özel mülkiyete elverişli olmadığı gerkeçesiyle Hazine adına tescil edildiği, beyanlar hanesinde dahi "... oğlu ...'ın kullanımında" olduğunun kabul edildiği, davacı yararına zilyetlikle kazanma şartlarının kadastro tespitinden önce oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Afyonkarahisar ili ... Kasabası Hisar Mahallesi Malkuzu Mevkii 241 ada, 1 parsel numaralı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın beyanlar hanesine "Taşınmaz Kocatepe tarihi sit alanında kalmakta olup korunması gereken taşınmaz kültür varlığıdır" şerhinin eklenmesine karar verilmiştir. Karar davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; dosya içeriği ve toplanan delillere göre dava konusu (A) ile gösterilen alanın hafif eğimli öncesinde tahıl tarımı yapılırken sonrasında otu biçilmek suretiyle zilyet edilen yerlerden olduğu, eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasında açıklık olarak gözüktüğü, orman sayılan yerlerden olmadığı, bu kısımda milli park ilan tarihi olan 31.08.1981 tarihi itibariyle ve sonrasında davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu, bu nedenle (A) ile gösterilen bölüm bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, (B) ile gösterilen alanın ise aşırı eğimli ve kendiliğinden yetişen ağaç ve çalıların bulunduğu kısım olduğu, orman ve jeodezi bilirkişilerince hava fotoğraflarında gözüken ağaçların yaşı ve cinsinin bilinemediği belirtilmişse de 70 yaşını bulan meşe, ahlat vs gibi kendiliğinden yetişen ağaçların 1950 ve 1956 yıllarında gözükmesi gerektiği, buna göre 1950 ve 1956 tarihli hava fotoğraflarında taşınmazın kuzey doğusunda gözüken ağaçların 108 ada 1 parsel numaralı orman vasıflı taşınmazdaki ağaçlarla aynı vasıfta orman ağacı olduğu kanaatine varıldığı, bu kısımda kazanmaya elverişli tarımsal faaliyetin de bulunmadığı anlaşıldığından, (B) ile belirtilen bölüm yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hüküm kaldırılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm yeniden kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından; kararın yeterince inceleme ve araştırma yapılmaksızın verildiğinden usul ve kanuna aykırı olduğu iddiasıyla, bozulması talebiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43705, Karar No: 2022/20151, Tarih: 07.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43705 E.  ,  2022/20151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

...

Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2010 tarihli ve 2010/752 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar ... ve ... hakkında da "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan kamu davası açıldığı halde hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, sanıklar ... ve ... hakkında bu suç yönünden mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ...’a yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ...’a yüklenen “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ...’a yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ve müdafisi, sanık ... müdafisi ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7691, Karar No: 2015/5631, Tarih: 11.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7691 E.  ,  2015/5631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Foça Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2015

NUMARASI : 2015/61-2015/58

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Karşıyaka 3. Sulh Hukuk ve Foça Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının en son “İ.. Mahallesi 204 Sokak No: 5/1 Foça/İzmir” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Foça Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının son ikametgah adresinin "B.. Mah.1851 Sok.64/1/7 Karşıyaka/İzmir" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kısıtlı adayının MERNİS adresinin olmadığının ve ailesi ile birlikte “İ.. Mah.205. Sok.No:5/1 Foça/İzmir” adresinde ikamet ettiğinin Karşıyaka İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmadan ve tüm dosya kapsamından anlaşılması nedeniyle uyuşmazlığın Foça Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Foça Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11198, Karar No: 2019/2085, Tarih: 28.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11198 E.  ,  2019/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan davaya esas; vergi inceleme ve suç raporları ile mütalaanın, dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, raporların ve mütalaanın aslı veya onaylı suretlerinin, dosya içerisine getirtilmesinden sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22525, Karar No: 2024/1903, Tarih: 19.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22525 E.  ,  2024/1903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/357 E., 2016/504 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2015 tarih, 2015/1 Esas, 2015/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, adı geçen Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 31.03.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içerisinde 06.07.2015 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, savunmasını kabul ettiğine ancak aleyhine verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun Adana İl Sağlık Müdürlüğü 112 Acil Komuta Merkezinde Acil Tıp Teknisyeni olarak görev yaptığı, olay günü sanığın 112 Acil Servisini kendi kullandığı telefonu ile arayarak oğlunun rahatsızlanması sebebi ile ambulans istediği, mağdurun sanıktan açık adres sorduğunda "Oğluma bir şey olursa sizin belanızı sinkaf ederim." diyerek hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece mağdur beyanı, sanığın açık ikrarı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, mağdurun şikâyetten vazgeçmesine karşın iddiasını tekrarlaması, sanığın aşamalarda açık ikrarı, olay bildirim formu ve ekinde bulunan ses kaydına ilişkin CD karşısında, sanığın mağdura sinkaflı sözlerle hakaret etttiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, mağdurun şikâyetten vazgeçmesine karşın iddiasını tekrarlaması, sanığın aşamalarda açık ikrarı, olay bildirim formu ve ekinde bulunan ses kaydına ilişkin CD karşısında, sanığın mağdura sinkaflı sözlerle hakaret etttiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Ancak, 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinin ikinci maddesinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3875, Karar No: 2023/7001, Tarih: 20.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/3875 E.  ,  2023/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1514 E., 2020/2519 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/15 E., 2019/922 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacı ve davalılardan ...vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalılardan ...vekilleri tarafından temyiz edilmiş, dosyada tespit edilen noksanların ikmali için dosya mahalline geri çevrildikten ve noksanlar ikmal edilerek dosya dairemize gönderilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;Davacının davalı tarafça inşa edilen inşaatta çalışırken 20/08/2016 tarihinde iş kazası geçirdiğini, iş göremezlik derecesinin %23,2 olduğunun tespit edildiğini, yapılan müfettiş incelemesinde işverenin asli kusurlu bulunduğunun bildirildiğini beyanla fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi ve 60.000,00 TL manevi tazminatın iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı ...'un müteahhit olduğunu, inşaatın 15.06.2016 tarihinde mühürlendiğini ve bunun sonucunda tüm çalışmaların durduğunu, inşaatın mühürlenmesi üzerine davacının kurduğu iskeleyi almak istediğini, davalı ...'un davacıya inşaata girmenin yasak olduğunu ve iskeleyi alamayacağını söylediğini, inşaatta her türlü güvenlik önleminin ve etrafını çevreleyen bariyerlerde de inşaata girmenin yasak olduğu ibarelerinin bulunduğunu, davalının ve davalı şirketin hiçbir sorumluluğunun bulunmadığını beyanla davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI