muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22387, Karar No: 2015/31328, Tarih: 05.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/22387 E.  ,  2015/31328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/05/2015

NUMARASI : 2015/40-2015/182

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı Belediye'nin işçisi olarak çalışmakta iken 06.01.2015 tarihinde sözlü olarak iş sözlemesinin sona erdirildiğini, davalı Belediye'nin alt işverenlerle işçi teminine yönelik muvazaalı işler yaptığını, feshin haklı veya geçerli bir nedene dayanmadığını ileri sürerek; feshin geçersizliğine ve müvekkilinin belediyedeki işine iadesine karar verilmesini talep ve dava ermiştir.

B) Davalılar Cevaplarında Özetle:

Davalı Şirket vekili; davanın müvekkili şirket yönünden taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Belediye vekili de aynı şekilde müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının belediyenin kadrolu çalışanı olmadığını, işe iade talebinin çalışmakta olduğu şirkete yöneltilmesi gerektğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı Belediye vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemenin feshin geçersizliğine dair kararı dosya içeriğine uygun olmakla birlikte, birden fazla davalı bulunmasına karşın mahkemece davalılar arasındaki hukuki ilişkiye dair herhangi bir değerlendirmede bulunulmamış ve infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda; davacı başta itibaren davalı Belediye'nin işçisi olarak çalıştığını, davalı Belediye ile alt işverenler arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunu iddia etmiştir.

Mahkemece; bu iddialar dosyadaki bilgi ve belgeler ile bir değerlendirmeye tabi tutularak, davalılar arasındaki hukuk ilişkinin somut bir biçimde belirlenmesi gerekmektedir.

Davalılar arasında usulüne uygun olarak kurulmuş bir asıl işveren-alt işveren ilişkinin bulunduğunun tespiti halinde; işe iade yükümlülüğünün alt işverende olduğu, asıl işverenin sadece işe iadenin mali sonuçlarından alt işverenle birlikte sorumlu olduğu gözetilmelidir.

Davalılar arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespiti halinde ise; davacının, başta itibaren davalılardan B.. B..'nin işçisi olduğu ve bu nedenle işe iade yükümlülüğünün davalı Belediye'de olduğu ancak kimse kendi muvazaasına dayanamacağından asıl işveren-alt işveren ilişkisi muvazaalı olsa dahi, davalı Şirketin işe iadenin mali sonuçlarından diğer davalı Belediye ile birlikte sorumlu tutulması gerektiği dikkate alınmalıdır.

Eksik inceleme ve değerlendirme ile infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11134, Karar No: 2023/6629, Tarih: 23.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/11134 E.  ,  2023/6629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/196 E., 2016/11 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî iade, kısmî onama, kısmî bozma

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, aynı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve esasen bu hususta mahallinde itiraz merciince karar verildiği belirlenmiştir.

SSÇ ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, SSÇ ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2015 tarihli ve 2014/37375 soruşturma numaralı iddianamesiyle SSÇ ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca çocuğun nitelikli cinsel cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/196 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararı ile;

a) SSÇ ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasının ertelenmesine,

b) SSÇ ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 yıl 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına,

karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.01.2020 tarihli ve 14-2016/115118 sayılı, SSÇ ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden iade, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden katılan mağdurenin beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığının açıklanması hususlarında bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. SSÇ ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin kendisini aklamak amacıyla iftira attığını ve çelişkili beyanlarda bulunduğunu, SSÇ’nin atılı suçları işlediği kabul edilse dahi eylemine kendiliğinden son vermesi nedeniyle teşebbüs aşamasında kaldığını ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığını, katılan mağdurenin SSÇ’nin evine kendi rızasıyla gittiğini beyan ettiği, evde kalması için SSÇ’nin herhangi bir davranışta bulunduğundan bahsetmediği ve öğretmeni aramasına rağmen yardım talebinde bulunmadığı göz önüne alındığında hürriyeti tahdit suçunun unsurlarının oluşmadığını, katılan mağdurenin kemik yaşının on yedi olarak belirlenmesi ve fiilin anlam ve sonuçlarını algılayacak olgunluğa ulaşması nedeniyle istismar suçunun da unsurlarının oluşmadığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. SSÇ ... Müdafiinin Temyiz isteği

Katılan mağdurenin beyanından anlaşılacağı üzere SSÇ’nin katılan mağdure tarafından yönlendirildiğini, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğunu, katılan mağdurenin kemik yaşının on yedi olarak tespit edildiğini, hastane doğum defterinde iki tane tarih bulunduğunu, bu çelişkinin giderilmediğini, SSÇ’nin fiziki yapısı itibariyle de yaşça büyük görünen katılan mağdurenin yaşı konusunda bilgi sahibi olmadığını beyan ettiği dikkate alındığında hata hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğunu beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sebep bildirmeksizin kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sebep bildirmeksizin kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure ve SSÇ ...'ın aynı okulda okudukları ve aralarında duygusal ilişki bulunduğu, SSÇ ...'ın ise diğer SSÇ'nin arkadaşı olduğu, SSÇ ...'ın cinsel organını katılan mağdurenin ağzına sokmak suretiyle farklı zamanlarda birden fazla kez, SSÇ ...'ın ise cinsel organını katılan mağdurenin anüsüne sokmaya çalışarak bir defa çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri, her iki SSÇ'nin aynı zamanda katılan mağdurenin hürriyetini tahdit ettikleri iddiasıyla cezalandırılmaları için kamu davası açıldığı, SSÇ ...'ın savcılık ve mahkeme beyanlarında katılan mağdurenin rızası dahilinde ağzına cinsel organını sokmak suretiyle cinsel ilişki yaşadıklarını ikrar ettiği, SSÇ ...'ın ise atılı suçlamaları reddettiği, SSÇ ...'ın telefonunda tespit edilen katılan mağdureyle yaşadıkları cinsel ilişki görüntülerinin yayılmasının akabinde okul yönetiminin ihbarı ile intikalin gerçekleştiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde SSÇ ...’ın cep telefonundaki görüntülerin katılan mağdurenin beyanlarını destekler nitelikte olduğu, SSÇ’lerin ...’ın evinde katılan mağdureyle birlikte kahvaltı yaptıklarını doğruladıkları, katılan mağdurenin SSÇ’lere iftira atmasını gerektirir husumetin olmadığı hatta savcılık aşamasında SSÇ ...'a sevgim olduğu için şikayetçi olup olmadığımdan ... değilim şeklinde beyanda bulunduğu, sosyal inceleme raporunda katılan mağdurenin aktarımlarının kendi içinde tutarlı bulunduğu, SSÇ ...'a karşı duygusal hisleri olması nedeniyle kendisine yönelik cinsel eylemlere karşı koyamamış olabileceğinin bildirildiği dikkate alınarak SSÇ'lerin çocuğun nitelikli cinsel istismarı, SSÇ ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. SSÇ ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

1. SSÇ ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve esasen bu hususta mahallinde itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, söz konusu karara yönelik katılan mağdure vekili ve SSÇ müdafiinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Ret sebebine göre Tebliğnamede iade isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. SSÇ ... Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

2. Ret sebebine göre Tebliğnamede iade isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. SSÇ ... Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, raporlar, tutanaklar ve mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, SSÇ hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. SSÇ ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak, katılan mağdure tarafından SSÇ hakkındaki oral ilişki iddiasının kovuşturma aşamasında ileri sürüldüğü, aksi durumda dahi SSÇ tarafından gerçekleştirilen nitelikli cinsel istismar eylemlerinin aynı zaman diliminde ve çok kısa aralıklarla gerçekleştirilmiş olduğu nazara alındığında; zincirleme suç hükümlerinin uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeksizin SSÇ hakkında yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü madde hükmünün uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre Tebliğnamedeki görüşe kısmen iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. SSÇ ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili ve SSÇ ... müdafiinin vaki temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

B. SSÇ ... Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/196 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararında SSÇ müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden SSÇ müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. SSÇ ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

C. SSÇ ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/196 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararına yönelik SSÇ müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden; hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14535, Karar No: 2014/16339, Tarih: 17.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/14535 E.  ,  2014/16339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/426-2013/291

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.F. İ. ile davacı vekili Av.Ü. Ö. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş olup, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulu raporlarında, emsalin imar parseli olmasına karşın dava konusu taşınmazın kadastral parsel niteliğinde bulunması nedeniyle bu yönden aralarında denklik sağlanması bakımından dava konusu taşınmazın emsal ile karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden somut emsalin imar parseli haline gelirken uğramış olduğu zayiat miktarı olan %17,379 oranında düzenleme ortaklık payına tekabül edecek bir indirim yapılmıştır. Oysa, bu gibi durumlarda düşülecek düzenleme ortaklık payı, dava konusu taşınmazın imar parseli haline getirilecek olması durumunda yüzölçümünün uğrayacağı kayıp oranında olması gerekir. Somut emsalin imar parsel haline gelirken uğramış olduğu zayiat miktarının, dava konusu taşınmazın bulunan değerinden düzenleme ortaklık payı için yapılacak indirimde oran olarak bir etkisi yoktur. Bu nedenle dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle içinde bulunduğu imar planına göre imar parseli olması halinde (düzenlemeye tabi kılınması durumunda) uğrayacağı zayiat miktarının (düzenleme ortaklık payının) ne şekilde hesaplanacağı, 3194 sayılı İmar Kanunu'na ve bu kanuna göre çıkarılmış bulunan "İmar Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca yapılacak Arazi ve Arsa Düzenlenmesi ile ilgili esaslar hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre belirlendiğinden, mahkemece ilgili belediye imar müdürlüğünden dava konusu taşınmazın imar düzenlemesi yapıldığında İmar Kanunu'nun 18.maddesi ve ilgili yönetmelik hükümleri uyarınca imar planı çerçevesinde tabi olacağı kayıp oranı sorulup bu oranda bedelden indirim yapılması gerekirken yeterli araştırma yapılmadan imar parseli olan emsalin düzenlenme sırasında uğradığı %17,379 oranındaki kayıp esas alınarak dava konusu taşınmazdan da bu oranda indirim yapılarak sonuca ulaşılmış olması ve bu raporlara itibarla hüküm kurulması,

2-Davacı K.. M..'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

3-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği 29.03.2013 tarihinden, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3369, Karar No: 2021/12193, Tarih: 15.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3369 E.  ,  2021/12193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 15/07/2010 tarih, 2010/71 Esas - 2010/554 Karar sayılı ilamı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 02/12/2010 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 12/08/2014 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/11/2015 tarihinde kesinleşen 2015/161 Esas - 2015/437 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ait olduğu ve 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı, ancak sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde 10/01/2013 tarihinde TCK’nın 86/2,3-e. maddesi kapsamında olan suçtan Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2013/282 Esas, 2014/565 Karar sayılı mahkumiyet kararının 11/12/2017 tarihinde kesinleştiği ve bu şekilde hükmün açıklanması koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.