muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6474, Karar No: 2010/7930, Tarih: 05.07.2010

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakanları tarafından tüm mirasçılara hak dengesini gözetir biçimde az yada çok taşınmaz verildiğinden ve  paylaştırma amacından sözetme olanağı yoktur.

Zira S. ve S. haricindeki diğer mirasçılara miras bırakan tarafından verilen bir taşınmaz olmadığı belirlenmiştir.

Hal böyle olunca 5 nolu bağımsız bölüm yönünden yukarıdaki ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir araştırma yapılması , mirasbırakanın gerçek iradesinin açıklıkla saptanması (davacı -karşı davalılara 3. kişiden temlik edilen 10 nolu bağımsız bölüm yönünden mirasbırakanın paylaştırma iradesinden söz edilemeyeceği de gözetilerek ) ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle 12 parsel sayılı taşınmazdaki 5 nolu bağımsız bölüme yönelik davanın reddedilmiş olması doğru değildir.

Davacı-karşı davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 5.7.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12610, Karar No: 2016/15435, Tarih: 30.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12610 E.  ,  2016/15435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ... 10.11.2010 tarihli 2010/39 sayılı meclis kararının iptaline, özlük haklarının iadesine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin usulden reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3900, Karar No: 2009/12039, Tarih: 02.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/3900 E.  ,  2009/12039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4721 sayılı Türk Medeni kanunun 407. maddesine göre 1 yıl ve daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkum olan kişiye vasi tayini zorunludur.

İİK.nun 54. maddesine göre ‘mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet içinde temsilci tayin edip bildirmeyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur.

Somut olayda,borçlu aleyhinde başlatılan kambiyo senetlerine  mahsus haciz yolu ile takibe karşı borçlu cezaevinden mahkemeye hitaben gönderdiği dilekçe ile imza itirazında bulunmuştur. Takibe ilişkin olarak ödeme emri borçluya cezaevinde 1 yıldan fazla cezasını infaz ettiği sırada 31.10.2008 tarihinde cezaevi sorumlusuna tebliğ edilmiş olup bu tebligat İİK.nun 54. maddesine göre yok hükmündedir. Bu husus kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece resen gözetilir. Borçlu mahkumun cezaevinden şartla tahliye tarihi 31.10.2009'dur. Vasi tayin edilinceye kadar hükümlüye karşı başlatılmış olan takip duracağından, bu durumda alacaklının yukarıda belirtilen yasa maddesi uyarınca vasinin belirlenmesinden sonra buna tebligat yapılarak takibini sürdürmesi mümkündür.

Mahkemece borçlu istemi şikayet olarak kabul edilerek "icra memurunca vesayet makamına tayin ettirilecek borçlu vasisine ödeme emri tebliğ ettirilmesi gerektiğine" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1372, Karar No: 2014/18952, Tarih: 12.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1372 E.  ,  2014/18952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık ve müdafiinin “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre sanığın, Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2006 tarihli, 03.11.2006 tarihinde kesinleşerek 21.08.2007 tarihinde infaz edilen geçmiş hükümlülüğünün “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarında tekerrüre esas teşkil ettiği gözetilmeden, bu suçlar nedeniyle kurulan hükümlerde TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ile müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ve müdafiinin “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8042, Karar No: 2025/3614, Tarih: 09.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/8042 E.  ,  2025/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/318 Esas., 2019/3051 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli, 2019/318 Esas, 2019/3051 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin huzurunda verilen 02.10.2019 tarihli kararı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî sürede 08.10.2019 tarihli temyiz nedeni içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, gerekçeli kararın 16.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği ancak yapılan tebligatta, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre katılanlar vekiline yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle süre tutum dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19393, Karar No: 2014/4275, Tarih: 20.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19393 E.  ,  2014/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 4857 sayılı Yasanın 56/2. maddesine göre yıllık izin süreleri 10 günün altında kullandırılmayacağından ve işverence ibraz edilmiş olan yıllık izin belgesinde izinlerin 4-5-6-7 gün şeklinde bölünmek suretiyle kullandırıldığının gösterilmiş olması nedeniyle yıllık izin çizelgesinde gösterilen izinlerin mazeret izni olduğu gerekçesiyle davacının yıllık izin alacağı talebinin kabulü gerekirken, mahkemece bu yönde bir gerekçe yazılmamış ise de yıllık izin çizelgesine itibar edilmeksizin yıllık izin talebinin kabulüne karar verilmiş olması karşısında karar sonucu itibariyle doğru olmakla taraf vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz eden taraflara yükletilmesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37313, Karar No: 2017/16483, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37313 E.  ,  2017/16483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3494, Karar No: 2014/5952, Tarih: 08.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3494 E.  ,  2014/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, taksirle öldürme, tehdit

HÜKÜM : 1-Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/2, 62, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2-Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı 81/1, 35/2, 62, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

3-Maktule yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nun 85/1, 22/3, 62, 63 maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

4-Tehdit suçu nedeniyle CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Cumhuriyet savcısının 19/04/2013 tarihinde, yasal temyiz süresi içerisinde verdiği sanıklar lehine olmayan temyiz talebinden bilahare vazgeçtiği anlaşılmakla, temyiz talebininin vazgeçme nedeniyle CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanığın tehdit suçundan verilen beraat kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafıinin, gerekçeye yönelik olmayan temyiz isteminin; CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3- Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanığın maktule yönelik eylemi ile mağdurlar... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafıinin suçun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ....'in mağdurlar... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık ....'in bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dava dosyası, olayda kullanılan av tüfeği, maktüle ait kıyafetler, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek, maktüldeki av tüfeği saçma isabetine bağlı yaranın yönü, trajesi ve vücuttaki seyir istikametinin tespiti, otopsi bulguları ve maktüle ait elbiselerden atış mesafesinin tayini, av tüfeğinin çekme ve çekiştirme ile ateşlenmesinin mümkün olup olmadığının, ateşlenmesi için tetiğe tatbiki gereken kuvvetin tespiti, bu tespitlere göre eylemin taksirle işlenip işlenmediği hususlarında görüş alınması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun ve suç vasfının tayini yerine eksik inceleme ile hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/409, Karar No: 2013/5285, Tarih: 10.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/409 E.  ,  2013/5285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM, ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ....Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.9.2012 gün ve 538-535 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Çekişme konusu 1732 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin.... Belediyesi Meclisi'nin 03.02.2011 tarih ve 2011/38 sayılı kararının ibraz edildiği anlaşılmakla, taşınmazla ilgili kamulaştırma işleminin sonuçlanıp sonuçlanmadığı ve hangi aşamada olduğunun merciinden sorularak tespit edilmesi, tamamlanmış ise ; kayda yansıyıp yansımadığının saptanması bakımından güncel tapu kaydının ve krokilerin merciinden temini ile evrakına eklenmesi,ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7046, Karar No: 2011/2587, Tarih: 19.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7046 E.  ,  2011/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu fıstık ağacı niteliğindeki muhdesatın davacı ... tarafından meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp davalı tarafın buna ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalı tarafın vekalet ücretine ve oluşturulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacılardan ...’nın davasının feragat nedeniyle reddedildiği ve davacı ...’nın davasının da kısmen kabul edildiği dikkate alındığında davalı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetsiz olduğu gibi, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken mülkiyet olgusunu doğurur biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması dahi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgıların

giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin (2-a)numaralı bendinden “….’ya ait olduğunun…” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…tarafından meydana getirildiğinin…” sözlerinin yazılmasına, yine hüküm yerine (5) numaralı bent olarak “Davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca taktir ve tespit olunan 575,00 TL vekalet ücretinin davacı ...’dan, 575,00 TL vekalet ücretinin ise davacı ...’dan alınarak davalı tarafa verilmesine.” sözlerinin eklenerek yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve davalı taraf harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 19.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20450, Karar No: 2013/7832, Tarih: 28.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20450 E.  ,  2013/7832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanunun 67/2 maddesinin ikinci cümlesinde, kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan mahkumiyet hükmü tesis edilmesi halinde, ayrıca haber verme sorumluluğuna aykırılık suçundan cezaya hükmolunmayacağının belirtildiği, ancak, sanığın, bulduğu kültür varlıklarını yetkili makamlara bildirmeme eylemi sabit kabul edilerek, anılan suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan tesis edilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın soruşturma aşamasında kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, dedesine ait eski ahşap binayı yıkarken suça konu sikkeleri bulduğunu, 6-7 ay kadar muhafaza ettikten sonra satmaya karar verdiğini, bu amaçla irtibat kurduğu ... isimli şahsın, bir tanıdığı olduğunu ve kendisine sikkelerin satışı hususunda yardım edebileceğini söylemesi üzerine adı geçen şahıs ile birlikte Küre Beldesi'ne geldiğini, anılan şahsın, tarihi eser alıcısının yakında geleceğini söyleyerek kendisini belde merkezinde bıraktığını, alıcıyı beklerken olay yerine gelen kolluk kuvvetlerince yakalandığını beyan ettiği, dosya kapsamında sanığın suça konu kültür varlıklarını sattığına ya da satışa arz ettiğine dair delil bulunmamakla birlikte, bunları satmak amacıyla, ikamet ettiği Bursa ili İnegöl ilçesinden Söğüt ilçesi Küre Beldesi'ne gelerek kültür varlığı ticareti yapma iradesini ortaya koyduğu ve böylece atılı suçun icra hareketlerine başladığı, sanığın kolluk kuvvetlerince yakalanması ile neticelenen olayda eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin, delil yetersizliği nedeniyle kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33062, Karar No: 2013/20318, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/33062 E.  ,  2013/20318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.