muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/5113, Karar No: 2025/8405, Tarih: 20.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/5113 E.  ,  2025/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2024/818 E., 2024/1229 K.

vekili Avukat ...

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sigorta başlangıç tarihinin 01.02.2001 olduğunun ve 01.02.2001 - 24.05.2001 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun/5510 sayılı Kanun 4/1-b-4 maddesi kapsamında sigortalı olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, haksız ve dayanaktan yoksun davanın reddine, masraf ve avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.09.2023 tarihli kararı ile davanın kabulü ile ilk kesintiyi takip eden aybaşı olan 01.02.2002 tarihinden son kesintinin yapıldığı yılın sonu olan 31.12.2002 tarihleri arasında davacının Tarım Bağ-Kur Sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemece verilen 19.09.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, ".... Eldeki davada, dosya kapsamına göre müstahsil makbuzlarında ilk kesinti 21.01.2001 tarihi olmakla, Mahkemece gerekçede ilk kesintiyi takip eden ay başı denilmesine karşın hüküm kısmında 01.02.2001 tarihi yerine 01.02.2002 tarihinin başlangıç olarak esas alınmasının hükümle gerekçe arasında çelişki yarattığı anlaşılmaktadır. .." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne; ilk kesintiyi takip eden aybaşı olan 01.02.2001 tarihinden son kesintinin yapıldığı yıl sonu olan 31.12.2002 tarihleri arasında davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; resmi Kurum kayıtlarına dayanmayan, eksik inceleme ve araştırma sonucunda karar verildiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; resmi Kurum kayıtlarına dayanmayan, eksik inceleme ve araştırma sonucunda karar verildiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11011, Karar No: 2017/13370, Tarih: 05.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11011 E.  ,  2017/13370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalı ...ş. aralarındaki kayıp-kaçak bedelinin iadesi istemiyle açılan davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09/03/2016 günlü ve 2015/30 E. -2016/243 K. sayılı hükmün Bozulması hakkında dairece verilen 19/12.2016 günlü ve 2016/10493 E. - 2016/15199 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 270.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2268, Karar No: 2023/9761, Tarih: 26.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2268 E.  ,  2023/9761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/916 Esas, 2022/1419 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Artvin Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/483 Esas, 2020/43 Karar

Taraflar arasında görülüp kesinleşen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 19 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen hüküm sonrasında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda oluşan taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve davalı Hazine vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Artvin ili, ... ilçesi, ... köyü 165 ada 21 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma planında 251 ve 252 parsel numarası ile yer aldığını, bu taşınmazlara yönelik 2942 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereğince açılan zilyedin tespiti ile kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davası sonucunda Ardanuç Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/97 ve 2007/108 Esas sayılı dosyalarında müvekkili idare lehine yol olarak terkinine hükmedildiğini, taşınmazların bulunduğu yörede kadastro çalışmalarının başladığını, kadastro tespitleri ile mahkeme kararındaki parsel numaraları ve alanları örtüşmediğinden ifraz ve tescilin gerçekleştirilemediğini, kadastro tespitine göre oluşan 165 ada 21 parsel sayılı taşınmazın 1.007,45 m²lik kısmının tapu kaydının iptali ile müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; dava konusu eski 251 ve 252 parsel, yeni 165 ada 21 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak Ardanuç Asliye Hukuk Mahkemesince tescil hükmü verildiğini, mahkeme kararlarının infazının 10 yıllık zamanaşımına bağlı olduğunu, henüz zamanaşımı süresinin geçmediğini, dolayısıyla mahkeme kararının tapu memurunca aynen yerine getirilmesinin kanun gereği olduğunu, dava konusu 165 ada 21 parselle ilgili olarak bir kamulaştırma işleminin söz konusu olmadığını, dolayısıyla davacı idarenin tapu iptal ve tescil istemine dayanan davanın reddime karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflarca takip edilmeyen dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği tarihten itibaren üç ay içerisinde davanın yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalı Hazine vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; Karayolları 10. Bölge Müdürlüğü avukatları olarak Trabzon, Artvin, Rize, Giresun, Gümüşhane ve Bayburt illerindeki dosyaları takip ettiklerini, haftalık duruşma sayılarının yaklaşık 250-300 olduğunu, uzak ve dosya sayısının az olduğu yerlerdeki duruşmalara genelde mazeret dilekçesi gönderdiklerini, bu dosyaya göndermiş oldukları mazeret dilekçesinin mahkemece kabul görmeyerek dosyanın işlemden kaldırılmasının doğru olmadığını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; Hazinenin mirasçısı olduğu davalı ...'nün 1962 yılında vefat etmiş olduğunu, davanın açıldığı tarihte ölü olduğunu, taraflara usulüne uygun olarak dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilmeden dolayısı ile taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılıp karar verilemeyeceğini, gerekçeli karar öncesi taraflarına yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığını, mirasçıların davaya dahil edildikten sonra karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan, Hazine davaya dahil edilmeden karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, ayrıca ...'nün karar başlığında davalı olarak gösterildiğini, ölü kişinin davalı gösterilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı idare vekili tarafından son beş duruşmaya da mazeret bildirilmiş olması nedeniyle, davalı ... vekilinin ise mazeretini belgelendirmediğinden davanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilinin yapılan 12 duruşmanın yalnız bir tanesine katıldığı, bu nedenle davada ilerleme sağlanamadığı, davanın işlemden kaldırılmasına ve taraflarca 3 ay içinde yenilenmediğinden açılmamamış sayılmasına karar verilmesinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 nci maddesi hükmüne göre isabetsizlik bulunmadığı, davalı Hazine vekilince tapu maliklerinden ... mirasçıları davaya dahil edilmeden karar verildiğinden bahisle istinaf itirazında bulunmuş ise de adı geçenin mirasçılarının davaya dahil edilebilmeleri için davacı tarafça yöntemine uygun biçimde dava yöneltilmesi gerekmekte olduğu, davacı tarafça dava takip edilmediğinden taraf koşulunun sağlanamadığı, bu nedenle Hazine vekilinin bu yöne değinen istinaf itirazlarının da yerinde görülmediği, açıklanan nedenlerle istinaf sebeplerine göre hükümde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı idare ve davalı Hazine vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve davalı Hazine vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 150 nci, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve davalı Hazine vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare ve davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve davalı Hazine vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare ve davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17456, Karar No: 2017/26792, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17456 E.  ,  2017/26792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3653, Karar No: 2009/127, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3653 E.  ,  2009/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Edirne Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, müvekkiline ait olan ve davalı şirkete ful kasko sigortalı aracın, dava dışı ... ...’ın aracına arkadan çarpması sonucunda her iki aracın da hasarlandığını, dava dışı anılan şahsın aracındaki hasarın tazmini için davacı-müvekkili aleyhine açtığı dava sonucu icraen 7.850,00 YTL tazminat ödemek zorunda kaldıklarını, ayrıca müvekkilinin aracında da 5.224,31 YTL tutarında hasar oluştuğunu açıklayarak, her iki araçta meydana gelmiş olan hasar bedelinin tazmini için davalıya yaptıkları başvuru üzerine sürücünün alkollü araç kullandığı gerekçesiyle tazminat ödenmediğini ileri sürerek, toplam 13.074,31 YTL sigorta tazminatının olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendi aracında meydana gelen hasarın teminat dışında olduğunu; ancak, 4.132,00 YTL tazminat ödemeyi kabul ettiklerini, aşan kısım için davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, olayın alkolün etkisi altında meydana gelmiş olması ve sigorta teminatı dışında bulunması nedeniyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay Yüksek 11. Hukuk Dairesinin 22.10.2007 gün ve 2006/10486-2007/13107 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile 4.132,00 YTL tazminatın 22.06.2002 olay tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 168.12 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı sigortadan alınmasına 22.01.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3035, Karar No: 2018/5627, Tarih: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3035 E.  ,  2018/5627 K.**

**"İçtihat Metni"**

.............

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacı ile davalıların malik olduğu taşınmazla ilgili olarak riskli yapı kararı çıktığı ve kesinleştiği, ancak taşınmazdaki arsa paylarının orantısız olduğu, arsa paylarının yeniden düzenlenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; kat mülkiyetinin kurulmasına ilişkin belgelerin incelenmesinde, kat mülkiyetinin 30/12/1970 tarihinde kurulduğu, ............ verilen belge ile her bir bağımsız bölümün arsa paylarının belirlendiği, davacı ...'ün kat mülkiyetinin kurulduğu tarihte, halen maliki olduğu A blok 3 ve 9 numaralı bağımsız bölümler ile B blok 7 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğu, arsa paylarının kurulması sırasında ...'ün vekili olarak annesi...........şlemlere katıldığı ve davacının vekili olarak annesinin yönetim planında bizzat imza sahibi olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 27/10/2015 tarih ve 2015/1349 E. - 2015/15329 K. sayılı kararında açıklandığı üzere "Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde, arsa paylarının bağımsız bölümlerinin değerleri ile orantılı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için mahkemeye başvurabilecekleri, arsa paylarının o bölümlerinin değerinde sonradan meydana gelen azalma veya çoğalma sebebiyle değiştirilemeyeceği hükme bağlanmış; Yargıtay uygulamalarında ise kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulurken arsa paylarının düzenlenmesi sırasında bu düzenlemeye katılan kat maliklerinin sonradan dava açması halinde, Türk Medenî Kanununun 2. maddesi gereğince iyiniyet kurallarıyla bağdaşmadığı gerekçesi ile davalarının reddine karar verilmesi ilkesi benimsenmiştir."

Bu durumda, arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için taşınmazda sonradan bağımsız bölüm edinen kişilerin dava açabilecekleri ilkesi kabul edilse dahi arsa paylarının düzenlenmesi sırasında bu düzenlemeye katılan kat maliklerinin sonradan dava açması halinde, bunun Türk Medenî Kanununun 2. maddesi gereğince iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı anlaşılmaktadır.

Kat mülkiyetinin kurulup, arsa paylarının belirlendiği sırada davacının vekili eli ile arsa paylarının düzenlenmesine katıldığı ve arsa paylarının bu şekilde belirlenmesine itiraz etmeyip, bizzat arsa paylarını belirlediği anlaşılmakla aradan 45 yıl geçtikten sonra arsa paylarının hatalı olarak belirlendiğini öne sürmesi hukuken korunacak iyiniyet koşullarını taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, arsa paylarının kurulması sırasında davacı ...'ün vekili olarak annesi Emine Ertaş'ın

......

işlemlere katıldığı tespit edildiğinden davacının arsa paylarının düzeltilmesini istemekte iyiniyetli sayılmayacağı ve bu davayı açmakta korunmaya değer hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmayıp yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/09/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12105, Karar No: 2015/3623, Tarih: 26.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12105 E.  ,  2015/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme yapıldığına ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 6. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 9.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12633, Karar No: 2017/25860, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12633 E.  ,  2017/25860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.