muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13532, Karar No: 2023/804, Tarih: 20.02.2023

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Çekişmeli taşınmazlara ilişkin davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tespite esas dayanak tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsadığı ve kıyı kenar çizgisi dışında kaldıkları gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen dosyalarda davacılar Hazine ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Asıl ve birleşen dosyalarda davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazların kıyı kenar çizgisi dahilinde kaldığını, belgesizden kazanım miktarının aşıldığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Asıl ve birleşen dosyalarda davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazların arsa vasfında olduğunu bu konudaki araştırmaların eksik olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların tapu kayıtları kapsamında kalıp kalmadığı, niteliklerinin ne olduğu ve zilyetlikle kazanılıp kazanılamayacaklarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun)

13, 14 ve 20 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup asıl ve birleşen dosyalarda davacılar Hazine ve ... vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 144,00 TL'nin Gömeç Belediye Başkanlığından alınnmasına, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 144,00 TL'nin Gömeç Belediye Başkanlığından alınnmasına, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24726, Karar No: 2016/10665, Tarih: 27.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24726 E.  ,  2016/10665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava, malûlluk aylığını kesen Kurum işleminin iptali, Kurum’a borçlu olmadığının tespiti, 08.11.2013 tarihinden itibaren malulluk aylıklarının devam etmesi gerektiğinin tespitine ilişkin olup birleşen dava ise, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kabulü ile 01/05/2011 tarihinden itibaren malullük aylığını kazandığı anlaşılmakla davacının 08/11/2013 tarihinde itibaren kesilen malullük aylıklarının devam ettirilmesinin gerektiğinin ve borçlu olmadığının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline dair hüküm tesis edilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 25. ve 26. maddesidir. Anılan madde; 4/a ve 4/b’li sigortalılar için “...çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybettiği...” Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu Kurumun Sağlık Kurulunca tespit edilenlerin malül sayılacağı belirtilmiştir.

Anılan Kanun’un 26’ncı maddesinde ise; “Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a)25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

c) Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dâhil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü getirilerek, “malullük aylığı” bağlanma şartları düzenlenmiştir.

Diğer taraftan da, 5510 sayılı Yasa'nın 25’inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “...Ancak, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce sigortalının çalışma gücünün % 60'ını veya vazifesini yapamayacak derecede meslekte kazanma gücünü kaybettiği önceden veya sonradan tespit edilirse, sigortalı bu hastalık veya özrü sebebiyle malûllük aylığından yararlanamaz.” hükmü ile aylık bağlama engeli öngörülmüştür.

Diğer taraftan da, 5510 sayılı Yasa'nın 25’inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “...Ancak, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce sigortalının çalışma gücünün % 60'ını veya vazifesini yapamayacak derecede meslekte kazanma gücünü kaybettiği önceden veya sonradan tespit edilirse, sigortalı bu hastalık veya özrü sebebiyle malûllük aylığından yararlanamaz.” hükmü ile aylık bağlama engeli öngörülmüştür.

Eldeki davada; 1968 doğumlu davacı hakkında, Kurum’un 06.04.2011 tarihli kararı ile davacının %60 oranında çalışma gücünün kayıp olduğu gerekçesiyle malul sayılmasına karar verildiği, kontrol muayenesi sonucu alınan 22.05.2013 tarihli Kurum Kararına göre de çalışma gücünde %60 oranında kayıp olmadığı gerekçesiyle malül sayılmamasına karar verilerek yersiz ödenen aylıkların borç çıkarıldığı, davacı tarafça itiraz edilmesi üzerine 06.06.2014 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu Kararı’na göre, %60 oranında çalışma gücünün kayıp olmadığının belirtildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’ndan alınan 20.02.2015 tarihli rapor ile de, davacının 03.08.2013 tarihinden yürürlüğe giren Maluliyet Tespit İşl. Yönetmelik hükümlerine göre %60 oranında çalışma gücünü kaybetmediğinin ancak aynı tüzük hükümlerine göre davacının hastalığa tutulduğu 06.11.2009 tarihinden 26.04.2013 tarihine kadar beden çalışma gücünü %60 oranında kaybetmiş olduğunun belirtildiği belirgindir.

Bu haliyle, hem Yüksek Sağlık Kurulu’nun hem de Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’nun kararlarının örtüştüğü ve davacının 26.04.2013 tarihinden itibaren malul sayılmayacağına karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü yönünden hüküm kurulması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi ve birleşen dava hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16150, Karar No: 2017/19842, Tarih: 25.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16150 E.  ,  2017/19842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

... ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda noterde düzenlenmiş kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki şartlar dikkate alınmak sureti ile dava konusu taşınmaza bilimsel olmayan ve soyut ifadelerle değer biçilmiştir. Bu nedenle emsal incelemesi geçerli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan

tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1249, Karar No: 2018/128, Tarih: 23.01.2018

**16. Hukuk Dairesi         2017/1249 E.  ,  2018/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ve bozulmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 31.05.2016 tarihli geri çevirme kararının gerekleri, gerekçeli kararın bir kısım mirasçılara usulünce tebliğ edilmeden gönderilmiş olması nedeniyle tam olarak yerine getirilmediği gibi anılan geri çevirme kararından evvel dosya içerisinde bulunduğu anlaşılan ve dosyanın eki niteliğindeki olan klasörler; bu klasörler içerisinde bulunması muhtemel olan davaya konu olan taşınmazlara ait kadastro tutanakları ve davacısının ... olduğu ve iş bu dosya ile birleştiği anlaşılan dava dosyası da; dosya arasında bulunamamıştır. Hal böyle olunca,

1- Davacı ...'in mirasçılarından çocukları ... ve ...’e çıkartılan yurt dışı tebligatların bila ikmal iade geldiği ve dolayısıyla gerekçeli kararın adı geçenlere tebliğ edilemediği anlaşıldığından öncelikle gerekçeli kararın adı geçenlere usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Mahkemece, 31.05.2016 tarihli geri çevirme ilamından önce Dairemize karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere dosyanın ilk olarak gönderildiği esnada düzenlenen 22.3.2016 düzenleme tarihli dosya gönderme kontrol formunda "ek" olarak belirtilen "1 adet yeşil renk ek-1 klasör dosya" ve "1 adet yeşil renk Ek-2 klasör dosya" olarak isimlendirilen dosyaların mahkemece tespit edilerek iş bu dosya arasına konulması, (çekişmeli taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının ve bu dosya ile birleşen davacısı ... olan dava dosyasının da ek olarak belirtilen bu dosyalar içerisinde bulunup bulunmadığının mahkeme hakimince bizzat denetlenmesi),

Bu eksiklikler tamamlanarak sonrasında inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3246, Karar No: 2015/6998, Tarih: 11.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3246 E.  ,  2015/6998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/230572

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2011

NUMARASI : 2010/123 (E) ve 2011/412 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, sanık müdafiinin temyizinin 2008 takvim yılı için verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, sanık müdafiinin temyizinin 2008 takvim yılı için verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- A... U.. İş Mak.Hırd.İnş.Las.Gıda San.Tic.Ltd.Şti yetkilisi olan sanığın 2008 takvim yılında A.. Ka.. Metal İnş.Nak.San.Tic.Ltd.Şti, AFM Grup Reklamcılık San.Tic.Ltd.Şti, B.... Dekorasyon İnş.Taah.San.Tic.AŞ, G... Yapı Malzemeleri Kim.Mad.Nak.San.Tic.Ltd.Şti ve M...Hafriyat Nakliyat İnş.Paz.San.Tic.Ltd.Şti tarafından düzenlenen sahte faturaları kullandığının iddia edildiği olayda, adı geçen firmalardan A.....Metal İnş.Nak.San.Tic.Ltd.Şti dışındaki diğer firmalar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları aslı veya onaylı suretleri dosya içinde bulunmadığı gibi sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunun'un 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunun'un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi inceleme ve tekniği raporlarında faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, faturaları düzenleyenler hakkındaki vergi tekniği raporları aslı veya onaylı suretleri getirtilip yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbetleri araştırılıp bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tesbiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a- 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.01.2010 tarih ve 2010/2613 Esas sayılı iddianamesi ile A.. B..'nın mütalaası, vergi suçu ve tekniği raporlarına uygun olarak sanık hakkında, ''2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak '' suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, kararın gerekçe kısmında sahte fatura kullanmak suçunun sübutu kabul olunmasına karşın kısa ve gerekçeli kararda iddianame dışına çıkılarak sanığın sahte fatura düzenlediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5668, Karar No: 2015/9661, Tarih: 21.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5668 E.  ,  2015/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmolunan ceza miktarlarına göre sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin, eşinin ailesiyle ..’ta bulundukları esnada tartışmaları üzerine eşi ..'la beraber ...’ya gelirken yapılan yol kontrolünde .. hakkında yakalama emri bulunması nedeniyle çıkartıldığı mahkemece tutuklanarak ceza infaz kurumuna gönderildiği, mağdurenin de..'da ikamet eden kayınbiraderi ile eşi olan sanıkların evinde geçiçi süreyle kaldığı, daha sonra eşinin isteği üzerine sanıkların mağdureyi ..'ta bulunan ikametine götürmek üzere eşyaları ve iki çocuğunu da alarak yola çıktıkları,...ilçesinde mola verdikleri sırada mağdurenin 155 Polis imdat hattını arayarak zorla Kahramanmaraş’a götürülmek istendiğini bildirmesi üzerine sanıklar ile mağdurenin anılan tesislerde kolluk görevlileri tarafından bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, mevcut haliyle olayda; mağdurenin soyut beyanı dışında ve savunmanın aksine, sanıkların mağdureyi hileyle alıkoyduklarına dair cezalandırılmalarına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin müsnet suçtan beraatleri yerine dosya kapsamıyla bağdaşmayan yazılı gerekçeyle mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15303, Karar No: 2014/18301, Tarih: 25.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15303 E.  ,  2014/18301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 25.11.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ile temyiz edilenler vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 227 ve 229 parsel sayılı susuz tarla vasıflı taşınmazların davacı, davalılar ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davacının ... 2.Noterliği'nde 31.10.2011 tarihinde çektiği ihtarname ile davalıların tebliğden itibaren 7 gün içinde ecrimisil ödemesini istediği, ancak ihtarnamenin tebliğ şerhinin bulunmadığı, eldeki davanın ise 30.11.2011 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; davacı ...'in 227 parsel sayılı taşınmaz içerisinde payına karşılık az yada çok kullandığı bir yer bulunduğundan, Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir. Bu parsel bakımından ecrimisilin koşullarının oluşmadığı tartışmasızdır.

Davacının 229 numaralı parselle ilgili temyizine gelince; ''9 parsel sayılı taşınmazın tamamını 2010 yılından sonra tek başına davacının kullandığı tanık beyanları ile ve bizzat davacının keşifteki beyanı ile bellidir. 2010 yılından önceki dönem için ecrimisil isteyebilmesi için intifadan men olgusunun yasal delillerle ispatlanması gerekir. Dosya kapsamı ile davacı intifadan men olgusunu ispatlayamamıştır. Her ne kadar, delil listesinde yemin deliline dayanılmış ise de mahkemece davacı asile ve vekile son söz imkanı verilmesine karşılık davacının yemin deliline dayanmadığı, hâkimin de taraflara yemin deliline dayanıp dayanmayacağını hatırlatma görevinin bulunmadığı gözetildiğinde davacının 2010 yılından öncesi için de ecrimisil isteme koşullarının oluşmadığı sabittir.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.