muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18363, Karar No: 2016/12747, Tarih: 14.11.2016

Usul ekonomisi, yargılamanın etkinliğine hizmet etmekte, hakimin kanunun öngördüğü çerçevede yargılamayı kolaylaştırmak, gereksiz zaman kaybına ve gereksiz masrafa sebebiyet vermeden karar vermesini sağlamaktır. Davanın çabuk, basit ve ucuz bir biçimde görülmesinde tarafların olduğu kadar toplumun (kamunun) da yararı bulunmaktadır. Dolayısıyla hakim davayı mümkün olduğu kadar çabuk ve düzenli olarak sonuçlandırmakla yükümlüdür.

Öte yandan, HUMK.nun 436/2.maddesinde "Temyiz olunan kararın, kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olmasından dolayı bozulması gerektiği ve kanuna uymayan husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde Yargıtay, kararı değiştirerek ve düzelterek onayabilir." 436/son maddesinde ise "Karar, usul ve kanuna uygun olup da gösterilen gerekçe doğru bulunmazsa, gerekçe değiştirilerek ve düzeltilerek onanır" hükmüne yer verilmiş bulunmaktadır.

Yargıtay içtihatlarındaki amaç; çelişik hükümlerin önüne geçmek, mümkün olduğu kadar yargılama giderlerini azaltmak, tahkikat ve yargılamayı kolaylaştırmak ve nihayet tarafları fazla külfete sokmamak ve en adilane kararın verilerek, taraflar arasındaki uyuşmazlığı nihai olarak sona erdirmektir.

Yargıtay'ın dava konusu taleple ilgili (elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp- kaçak, sayaç okuma vs. bedelleri ile ilgili) istikrar kazanmış kararlarında; sözü edilen bedellerin, EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde alındığını; oysa mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediğini; özellikle, kaçak kullanılan elektrik bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gidilmesinin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığını; faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarının şeffaf bulunmadığı ve yasal bulunmadığı belirtilerek; tüketicilerden alınmasının doğru olmadığı vurgulanmış; bu nedenlerle, faturalarda tahsili talep edilen sözü edilen bedellerin iadesi gerektiği içtihadında bulunulmuştur.

Ne var ki, somut uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada, taraflar arasındaki bu uyuşmazlıkla ilgili kanuni düzenleme gereği duyulmuş ve 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun çıkarılmıştır.

6719 sayılı Kanunun 21.maddesi ile 6446 sayılı Kanunun 17.maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş, sözü edilen bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, uyuşmazlık konusu bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

6719 sayılı Kanunun 21.maddesi ile 6446 sayılı Kanunun 17.maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş, sözü edilen bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, uyuşmazlık konusu bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, aynı kanunun 26.maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen Geçici 20.maddeyle de; "Kural kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17'nci madde hükümleri uygulanır." denilmek suretiyle geçmişe etkili düzenlemeye yer verilmiştir.

Dolayısıyla, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu kanun değişikliğinin somut olayda uygulanması gerekmektedir.

Davacının dava dilekçesindeki taleplerinin hukuki dayanağı yeni düzenlemeyle ortadan kalkmış bulunmaktadır. Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; konusu kalmayan davada, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurmaktan ibarettir. Bu husus ise, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmemektedir. Yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, HUMK'nun 436/2. maddesi uyarınca kararın değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASININ, usul ekonomisine ve adil yargılanma hakkına daha uygun olacağını düşündüğümden, Sayın Çoğunluğun yerel mahkeme kararının bozulması yönündeki kararına katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2016/4060, Karar No: 2019/5049, Tarih: 27.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4060 E.  ,  2019/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun, suç tarihi itibarıyla temel cezasının alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, temel cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini ve her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni sayılmamıştır.

... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiriler dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 27.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9072, Karar No: 2014/14986, Tarih: 17.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9072 E.  ,  2014/14986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Malatya 2. İş Mahkemesi

Tarihi :19.03.2014

No :2013/214-2014/145

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali, borçlu olunmadığının tespiti ve kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 14.12.2001 tarihinde kesinleşen davacıya, 12.10.1997 tarihinde tarihinde yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle kesilerek, 01.10.2008-18.09.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres

değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; denetim raporu ekindeki ifadeleri, Kurum işlemine esas alınan tutanak mümzilerinin, 22.03.2010 tarihinde beyanlarına başvurulduğu, davacı ile boşandığı eşinin, bu tarihe kadar aynı olan adresinin, 24.03.2010 tarihinde değiştirildiği hususu değerlendirilmeli, emniyet araştırma tutatanaklarında yer alan imzalı muhtar ifadeleri ile tutanak mümzilerinin önceki ifadelerinde ısrarlı oldukları dikkate alınmalı, davacı ve boşandığı eşinin 2009 seçimlerinde aynı sandıkta 178 ve 179 sıra numarası ile oy kullandıkları ve davacının elektrik aboneliği başlangıç tarihinin 2012 yılı olduğu gözetilmeli, davacı ve boşandığı eşinin GSM ve medula sisteminde yer alan adresleri dava konusu dönemi de kapsayacak şekilde celbedilmeli, banka kayıtlarında yer alan adresler araştırılmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14690, Karar No: 2012/1020, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14690 E.  ,  2012/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, te- cavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olma- dığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/943, Karar No: 2023/4057, Tarih: 08.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/943 E.  ,  2023/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Olası kastla yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2018 tarihli ve 2016/207 Esas, 2018/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.05.2019 tarihli ve 2018/3201 Esas, 2019/1493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.06.2022 tarihli ve 2022/2673 Esas, 2022/5606 Karar sayılı kararı ile "09/02/2015 tarihli Jandarma Genel Komutanlığının uzmanlık raporuna göre; "kapsül üzerine ateşleme iğnesine ait 1 iz bulunduğu, ancak bu iz üzerine ateşleme iğnesinin müteakip defalarca vurup vurmadığı hususunda bir tespit yapılamamıştır" şeklindeki tespiti nazara alındığında, daha önce birkaç kez ateşlendiği halde patlamayan fişeğin tekrar kullanıldığı olayda, sanığın tüfeğin patlayacağını bilerek ve isteyerek doğrudan kastla hareket ettiğinden bahsedilmeyeceği ancak olaydan önce suçta kullanılan av tüfeğini kuşlara ateş ederek kullanan bu nedenle de av tüfeğinde arıza bulunmadığını bilen sanığın, tüfeğe yerleştirdiği fişeğin her zaman patlama ihtimali bulunduğunu, katılana yöneltmekle onun yaralanabileceğini öngörebilecek durumda bulunduğu, katılanda meydana gelen yaralanmalarının hayati bölgede olduğu dikkate alındığında eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olduğu, ancak olası kastta neticenin esas alınacağı, olası kasta teşebbüs olmayacağından; eylem, olası kastla silahla yaralamaya dönüştüğünden Bölge Adliye Mahkemesinin uygulaması ile gerekçesi arasında çelişkinin bulunması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/2360 Esas, 2022/1802 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz nedeni, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna,

2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, suç kastının olmadığına, suç vasfının bilinçli taksirle yaralama olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz nedeni, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna,

2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, suç kastının olmadığına, suç vasfının bilinçli taksirle yaralama olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay günü sanığın, dedesine ait suçta kullanılan av tüfeğini ve fişekleri alarak ava gittiği, bir süre sonra akrabası temyiz dışı sanık ...'in de geldiği, sanığın fişeği kalmadığından bahisle ...'ten fişek istediği, ...'in başka yerden bulduğu bir adet dolu fişeği sanığa verdiği, sanığın dolu fişeği av tüfeğine yerleştirdiği, fişeği patlatmaya çalıştığı ancak, sanık ve ...'in beyanlarına göre birkaç kez tetik düşürmelerine rağmen fişeğin patlamadığı, sanığın patlamayan fişeği çıkartarak cebine koyduğu ve ... ile birlikte ikamet ettikleri yere doğru gittikleri, olay ikametlerine gelince önceden tanıdıkları, uzaktan akraba olan katılanı gördükleri, sanığın av tüfeğini katılana doğrultarak "sıkayım mı lan" dediği, cebinden çıkardığı fişeği av tüfeğine yerleştirerek katılanı hedef alarak tetiğe bastığı, fişeğin patlaması üzerine, katılanın başından yaralandığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün,

a. 26.12.2016 tarihli raporuna göre, katılanın, sol maksiller sinüs anterior duvarda ve sol frontal fraktür ile birlikte beyin parankiminde zedenlenmeye ve subdural hematoma neden olan yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye neden olduğu, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (4) derecede olduğu tespit edilmiştir.

b. 22.06.2017 tarihli raporuna göre, katılanda meydana gelen yaralanmanın beyin sendromu bulgularına yol açtığından, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu tespit edilmiştir.

4. Katılan beyanı, temyiz dışı sanık beyanı, tanık beyanları, olay yeri inceleme tutanağı ve krokiler, uzmanlık raporları, kollukça tutulan tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Katılan Vekilinin, Suç Vasfının Kasten Öldürmeye Teşebbüs Olduğuna, Sanık Müdafiinin, Suç Kastının Olmadığına, Suç Vasfının Bilinçli Taksirle Yaralama Olduğuna Yönelen Temyiz Nedenleri Yönünden;

Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafındaki anlatıma göre gerçekleşen olayda; sanığın aralarında husumet bulunmayan katılana doğru tüfeğini doğrulttuğu, tüfeğe koyduğu fişeğin patlamayacağını düşünen sanığın av tüfeği ile daha önce atış yaptığından tüfeğin sağlam olduğuna ... olduğu, bu nedenle tüfeğe yerleştirdiği fişeğin her vakit patlama ihtimalinin bulunduğu, ayrıca patlamanın gerçekleşmesi halinde hedefteki kişinin yaralanabileceğini öngörmesine rağmen "olursa olsun" düşüncesiyle eylemine devam ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğundan, Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/2360 Esas, 2022/1802 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5398, Karar No: 2020/4797, Tarih: 04.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5398 E.  ,  2020/4797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/1, 62, 52/2, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, Rent a Car işletmeciliği yapan katılandan araç kiralayıp süre bitmesine rağmen geri getirmediği, bu suretle üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; dairemizin 07/06/2017 tarih ve ... K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaşmanın sağlanmadığına dair rapor, sanık savunması, katılan beyanları ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında...5. Asliye Ceza Mahkemesi 24/12/2013 tarih,...K. Sayılı ilamı ile sanığın mahkumiyetinin TCK 51. maddesi gereği ertelenmesine hükmedildiği, sanığın temyiz talebi üzerine hükmün Dairemiz ...K. sayılı ilamı ile uzlaşma hükümlerinin uygulanması için bozularak mahalline gönderildiği, uzlaşmanın gerçekleşmemesi üzerine...5. Asliye Ceza Mahkemesi’nce 09/02/2018 tarihli... K. Sayılı ilamı ile sanığın aleyhine temyiz bulunmamasına rağmen TCK 51. maddesi uygulanmaksızın CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulması hükmüne aykırı olacak şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.