muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10256, Karar No: 2010/1395, Tarih: 08.02.2010

2009/10256 - 2010/1395

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Mahkemece dava konusu 1678 sayılı parselin 1473 m2 bölümü ile 1687 sayılı parselin 2083 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde olduğu ne var ki, Hazinenin taraf olduğu tescil davaları sonucunda taşınmazların kişiler adına tescil edildiği, bu konuda kesin hüküm bulunduğu gerekçesi ile Hazinenin davasının reddine, tescil krokisindeki sınırlarına göre parsellerin davalılar adına tesciline karar ... ise de, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazların eskiden beri Deniz kumluğu olduğunu ve bu güne kadar hiç kimse tarafından üzerinde tarım yapılmadığını bildirmişlerdir. Jeoloji mühendisinin raporuna eklediği fotoğraflarda taşınmazların alt kısmının kumluk olduğu ve üzerlerinde kumsallarda yetişen otsu ve dikensi bitki topluluklarının bulunduğu, keza orman bilirkişilerin raporuna eklediği memleket haritasında taşınmazların kumluk olarak görüldüğü ve hava fotoğraflarında taşınmazların doğusunda bulunan yolun doğusundaki (1674 ila 1682 sayılı parseller) arazilerin kullanım (tasarruf) sınırları açıkça görüldüğü halde dava konusu parsellerin bulunduğu yerde herhangi bir kullanım ve kullanımın sınırlarının görülmediği, bir bütün halinde kumsal şeklinde deniz kıyısı boyunca uzanan bir kumluk arazi olduğu görülmektedir.

Dava konusu 1678 - 1685 - 1686 ve 1687 parsellere ait olduğu kabul edilen tapuların oluşmasına ilişkin mahkeme kararlarında ... taraf ise de, 1677 nolu parsele ait olduğu kabul edilen Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.10.951 gün ve 1951/76-155 sayılı kararında Hazine taraf olmadığından, bu kararın hazineyi bağlar bir yönü bulunmamaktadır. Dava konusu parsellere uygulanan tapu kayıtlarından bir kısmının doğudaki yoldan sonra gelen parsellere uygulandığı halde o parsellerin tutanak örnekleri ve revizyon kayıtları getirtilip yerine uygulanmamış keza tescil tapularının dayanağı krokilerin uygulanmasında da, bu ... parsel kayıtlarından yararlanılmamıştır. 1953 tarihli olduğu bildirilen memleket haritasında dava konusu taşınmazların doğusunda bulunan yolun patika yol niteliğinde olduğu asıl yolun 1674 ilâ 1682 parsellerin doğusundan geçen Anafartalar yolu olduğu görülmektedir. Tescil sonucu oluşan tapu kayıtlarının doğu sınırında anılan yolun taşınmazların doğusundan geçen yol olmayıp 1674 ile 1682 parsellerin doğusundan geçen Anafartalar yolu olup olmadığı ve tapu kayıtlarının kapsamının o yoldan başlayarak belirlenmesi gerekip gerekmediği düşünülmemiştir. Tespit tutanaklarının düzenlendiği tarihten önce yörede kıyı kenar çizgisi belirlenmemiştir. Dava konusu parsellerin tespit tutanakları 1984 yılında düzenlendiğine göre bu tarihten sonra yapılmış bir kıyı kenar çizgisi olsa bile çekişmeli parseller yönünden kesinleştiği kabul edilemez. Bu durumda; 13.03.1972 gün 7 - 4 ve 28.11.1991 gün ve 5 - 3 sayılı İ.B.K uyarınca 3621 Sayılı Yasanın 4. maddesindeki tanımlar ve 9. madde hükümleri gözönünde bulundurularak kıyı – kenar çizgisinin saptanması gerekir.

Öncelikle; çekişmeli taşınmazların içinde bulunduğu 1. nolu kadastro paftasının örneği ve yine bölgeye ait 1/5000 ölçekli ve fotogometri yöntemi ile düzenlenmiş kadastro paftası örneği kadastro müdürlüğü Ya da tapu kadastro genel müdürlüğünden istenmeli ve bundan sonra 1672 - 1676 - 2944 - 1674 - 1675 - 3303 - 3304 - 1679 - 1680 - 1681 - 1683 - 1594 - 1688 - 1692 - 1693 - 1695 ve 1697 numaralı parsellerin tutanak örnekleri ile revizyon kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm gittileri ile istenmeli, 1686 - 1687 - 1688 ve 1692 numaralı parsellere uygulanan ... 1968 tarih 29 nolu tapunun dayanağı Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.07.1968 gün ve 1967/132-71 sayılı dava dosyası, 1985 numaralı parsele uygulanan tapu kaydının geldisi olan Haziran 1970 tarih 2 nolu tapunun dayanağı olan Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.03.1970 gün 1969/83 - 45 sayılı dava dosyası yine 1678 - 1680 ve 1681

2009/10256 - 2010/1395

parsellere uygulanan tapu kaydının geldisi olan Ocak 1969 tarih 18 nolu tapu kaydının dayanağı Asliye Hukuk mahkemesinin 19.11.1968 gün ve 50/158 sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden iyice araştırılarak getirtilmesi, keza dava sırasında bölgede çekişmeli parseller yönünden kesinleşmeyen kıyı – kenar çizgisinin idarece geçirilip geçirilmediği sorularak geçirilmiş ise buna ilişkin belge ve haritalar da istenmeli,

2009/10256 - 2010/1395

parsellere uygulanan tapu kaydının geldisi olan Ocak 1969 tarih 18 nolu tapu kaydının dayanağı Asliye Hukuk mahkemesinin 19.11.1968 gün ve 50/158 sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden iyice araştırılarak getirtilmesi, keza dava sırasında bölgede çekişmeli parseller yönünden kesinleşmeyen kıyı – kenar çizgisinin idarece geçirilip geçirilmediği sorularak geçirilmiş ise buna ilişkin belge ve haritalar da istenmeli,

Ayrıca; mahkemece, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritaları ile 1980'li yıllarda düzenlenmiş hava fotoğrafları ile memleket haritası orto-foto haritası getirtilerek 3621 Sayılı Kıyı Yasasının 9. maddesi hükmüne göre Jeolog – Jeomorfolog, inşaat, harita mühendisi ve ziraat mühendisi bilirkişilerden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla ve yerel bilirkişi huzuru ile yapılacak keşifte, parseller revizyon gören tapu kayıtları ilk oluştuğu sınırlar ve dayanağı krokilerle komşu parsel kayıtlarından keza hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yaralanılarak yerine uygulanıp, kapsamları belirlenmeli, 1677 sayılı parsele uygulanan tapu kaydının oluşumunda Hazinenin taraf olmadığı Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.10.1951 tarihli kararı ile oluşan tapu kaydının davacı Hazineyi bağlamayacağı keza diğer tapu kayıtlarının oluşumuna ait mahkeme kararlarında Hazine taraf ise de bu dosyalarda kıyı – kenar çizgisi ile ilgili bir araştırma yapılıp yapılmadığı dava dosyaları incelenerek belirlenmeli; tescil kararlarına esas dava dosyalarda kıyı kenar çizgisi ile ilgili bir araştırma yapılmış ise dava nedeninin değişik olması nedeni ile bu dava dosyalarının bu dava yönünden H.Y.U.Y.'nın 237. Maddesi gereğince kesin hüküm bulunup bulunmadığı ayrıca tartışılmalı, eski tarihli ve 1980'li yıllara ait hava fotoğrafları ile memleket ve orto-foto haritalarında taşınmazların hangi halde ve görünümünün nasıl olduğu konularında rapor alınmalı ve taşınmazların çeşitli yönlerden çekilecek renkli fotoğrafları rapora eklenmeli, taşınmazların halen ve fiilen ne durumda olduğu mahkeme gözlemi ile belirlenip keşif tutanağına yazılmalı, tapu kayıtlarında geçen yol sınırının 1674 ilâ 1682 parsellerin doğusundan geçen Anafartalar yolumu yoksa çekişmeli parsellerin doğu sınırını oluşturan yolmu olduğu, tapu kayıtlarının dayanağı olan krokiler ile komşu parsel dayanağı tapu kayıtları uygulanarak belirlenmeli, dava konusu taşınmazların bu güne kadar hiç kimse tarafından kullanılmadığını bildiren yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile Anayasanın 43. maddesi hükmü gözönünde bulundurularak ve toplanan deliler birlikte değerlendirilip oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 08/02/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25570, Karar No: 2015/20665, Tarih: 27.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/25570 E.  ,  2015/20665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davacı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 27.10.2015 Salı günü belirlenen saatte temyiz eden davacı ... vekili Av.... mazeret dilekçesi gönderek duruşmaya gelmedi. Davalı...Gen.Müd. vekili Av.... geldi. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında kendini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1855, Karar No: 2013/6876, Tarih: 26.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/1855 E.  ,  2013/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ... için;

5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1 maddelerince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Katılan Sanık ... için;

5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-e maddelerince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'ı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve sorutturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanık ...'ın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında mağdur ...'ı nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur ...'ın sanık ...'ın kız kardeşi tanık ... ile nikahsız olarak birlikte yaşadığı, aralarındaki geçimsizlik sebebiyle mağdurun yanından ayrılan tanık ...'in sanık ...'ın evine sığındığı, bu durumu kabullenemeyen mağdurun olay gecesi elinde helvacı bıçağı ile sanığın evinin önüne geldiği ve bu nedenle tartışmaya başladıkları, mağdur ...'ın yanında getirdiği helvacı bıçağı ile sanığın kafasına vurduğu, mağdurun saldırısı üzerine yaralanan sanığın da üzerinden çıkardığı bıçağı mağdura bir kez saplayarak onu hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, olay sonrası yaraladığı mağduru tanık ... ile birlikte hastaneye götürdüğü olayda;

Sanığın eylemini, kendi yaşam hakkına karşı gerçekleşen haksız saldırıyı o andaki hal ve koşullarda saldırı ile orantılı bir şekilde, meşru savunma sınırları içinde gerçekleştirdiği anlaşılmakla, TCK.nun 25/1 ve CMK.nun 223/2-d uyarınca beraati yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d,son, 29 ve 62 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3867, Karar No: 2011/8268, Tarih: 13.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3867 E.  ,  2011/8268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/12/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak muris S.H.'nin 3475 sayılı parselini değişik tarihlerde davalı çocuklarına ve torununa aktardığını, işlemlerin mal kaçırma amacıyla muvazaalı biçimde yapıldığını ileri sürerek, tapu iptali-tescile karar verilmesini istemişler; dava dışı mirasçı T.de, noterde düzenlenen muvafakatname ile davaya muvafakat etmiştir.

Davalılar, satışların gerçek olduğu ve paylaştırma iddiasında bulunarak davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.07.2011 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar S. H. vd. vekili Avukat D.Ş., davalı H.H. vekili Avukat S.K.  ile  temyiz edilenler vekili Avukat M.N.İ.geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz eden davalı asiller gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden, muris A.oğlu S.'in çekişmeli 3475 sayılı parseldeki payının bir kısmını davalılara temlik ettiği; davalılardan M.A.'nin de muristen aldığı payın bir kısmını kendi oğlu davalı S.'e aktardığı anlaşılmaktadır.

Davacılar E. ve N., anılan temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlar, mirasçılardan T. de davaya muvafakat etmiştir.

Davalılar ise, murisin, sağlığında davacılara da taşınmaz temlik ettiğini, paylaştırma kastıyla davrandığını savunmuşlardır.

Gerçekten, getirtilen tedavüllü kayıtlardan, davacı mirasçılar ile davaya muvafakat eden mirasçıya da dava dışı 620 ve 771 sayılı parsellerde pay temlikleri yapıldığı görülmektedir.

Ancak, mahkemece 620 ve 771 sayılı parsellerdeki temlikler incelenip değerlendirilmemiş, davalıların paylaştırma savunmaları üzerinde durulmamıştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan, bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında, birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakanın sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar şekilde bir paylaştırma yapmış olması halinde mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden, olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır ve taşınmaz mallar ile hakların araştırılması, 620 ve 771 sayılı parsellerde davacılara yapılan temliklere ait akit tablolarının mercilerinden getirtilmesi, her bir mirasçıya nakledilen mallar ve haklar tespit edilerek nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınması, böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalıların, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,  13.07.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12199, Karar No: 2015/6840, Tarih: 18.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/12199 E.  ,  2015/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/142374

MAHKEMESİ : Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2013

NUMARASI : 2012/214 (E) ve 2013/82 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2010 tarihinde meydana gelen don afeti nedeniyle meyve ağaçları zarar gören çiftçilerin zararlarının telafi edilmesi amacıyla Bakanlar Kurulu Kararı'na istinaden çiftçilere verilen destekten faydalanmak amacıyla İlçe Tarım Müdürlüğüne başvuruda bulunan sanık hakkında Tarım İlçe Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan inceleme ve araştırma neticesinde; bildirilen 555 numaralı parselde kayıtlı olan yerin sadece 8 dekarlık kısmında kayısı ekili olduğu; kalan kısmında ise kayısı ağacının bulunmadığının belirlendiği, bu şekilde sanığın gerçeğe aykırı beyanda bulunarak haksız yere destekleme parası almak suretiyle kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, tüm dosya kapsamına göre; 2010 yılında sanık tarafından yapılan bildirimin içeriğinin gerçek olup olmadığının katılan kurumun yetkilileri tarafından basit bir inceleme sonucunda öğrenilebileceğinden bu şekilde bir bildirim yapılmasının katılan kurumun görevlilerinin denetim olanağını ortadan kaldırmamış olması, katılan kurumun beyanla değil, basit bir incelemeden sonra söz konusu arazide ne kadar kayısı ağacı ekili olduğunu tespit edilebilmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında; nitelikli dolandırıcılık suçunun kurucu unsuru olan hile öğesinin sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldırmadığı ve atılı suçun hile unsurunun oluşmayacağından atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığına dair gerekçeler ile verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar
Yargıtay — Esas No: 2010/2286, Karar No: 2010/3495, Tarih: 09.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2286 E.  ,  2010/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 107.178,58 YTL. alacağın 07.03.2006 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...’in Hava Harp Okulu öğrencisi iken disiplinsizlik nedeniyle ilişiğinin kesildiğini, davalıya eğitimi boyunca 107.178,58 YTL masraf yapıldığını, yapılan bu masrafın 07.03.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece; alınan ikinci bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden, davalı ...’in 1998-2002 eğitim ve öğretim yılında Maltepe Askeri Lisesi’nde öğrenime başladıktan sonra Hava Harp Okulu’nda eğitim ve öğretime başladığı, 07.03.2006 tarihinde de disiplinsizlik nedeniyle ilişiğinin kesildiği; yükümlünün Maltepe Askeri Lisesi’nde eğitime başlarken vermiş olduğu yüklenme senedinin dosyasında bulunmadığı, Hava Harp Okulu’nda eğitime başlarken verilmiş bulunan 4.10.2002 günlü yüklenme senedinin ise dava dosyasının içerisine getirtildiği anlaşılmıştır. Buna göre; yükümlüye Maltepe Askeri Lisesi’nde yapılan masrafların 5401 sayılı Yasa ve bununla ilgili Yönetmeliğe; Harp Okulu’nda yapılan masrafların ise yukarda sözü edilen 04.10.2002 günlü yüklenme senedi hükümlerine göre tespit edilmesi gerekir.

Bu durum karşısında; yükümlüye Maltepe Askeri Lisesi’nde yapılan tüm masraflardan davalılar ..., ... ve ...’in sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle bu dönemde yapılan atış, personel ve amortisman giderinin toplam masraftan indirilerek davalıların borçlu olduğu miktarın tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.