muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/20521, Karar No: 2023/20424, Tarih: 21.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/20521 E.  ,  2023/20424 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.10.2023

SAYISI : 2023/2567 E., 2023/2832 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 50. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/3 E., 2023/144 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.10.2023 tarihli ek karar ile; temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 19.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar 8.549,00 TL olup bu miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.10.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3549, Karar No: 2017/509, Tarih: 03.02.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/3549 E.  ,  2017/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan ..., ..., ..., 26, 27, 28, 29, 30, 31 ve 32 parsel sayılı sırasıyla 700, 56, 88, 38, 65, 173, 35, 160, 108 ve 48 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kerpiç ev vasfıyla, 46, 49 ve 51parsel sayılı sırasıyla 587000, 33395 ve 24250 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise tarla vasfıyla tapu kaydı, vergi kaydı, irsen intikal, satın alma nedeniyle ... ve paydaşları adlarına tespit ve tescil edilmiş, daha sonra pay satın alma nedeniyle ... .... ve paydaşları adına tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazlara uygulanan tapu kaydının miktar fazlasının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, yargılama sırasında pay satın alma nedeniyle malik olan ... davaya katılmıştır. ... .... ve arkadaşları da davaya dahil edilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazlara uygulanan tapu kaydının miktar fazlasının bulunmadığı, kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; çekişmeli taşınmazlara kadastro sırasında uygulanan Nisan 289 tarih ve 530 sayılı sicilden gelen tedavül tapu kayıtları ile vergi kayıtlarının sınırları tek tek okunmak suretiyle mahalline yeterli şekilde uygulanıp kapsamları belirlenmemiş; bilirkişi ve tanıkların, taşınmazların evveliyatında kime ait olduğu, ne şekilde kullanıldığı, kimden kime nasıl geçtiği, zilyetliğin süresinin ne olduğu hususlarına değinmeyen soyut beyanları ile yetinilmiş; çekişmeli taşınmazlara komşu parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ve dayanakları getirtilmişse de çekişmeli taşınmazlar yönünü ne okuduğu ve tespit tapu kayıtlarındaki sınırların zeminde bulunup bulunmadığı denetlenmemiş, teknik bilirkişinin keşfi takibe elverişli olmayan raporu esas alınarak karar verilmiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için çekişmeli taşınmazlara komşu olan taşınmazların tespitlerinin dayanağı olan vergi ve tapu kayıtları tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin, çekişmeli taşınmazlara uygulanan vergi kayıtlarının dava dışı 47 parsel sayılı taşınmaza da revizyon gördüğü dikkate alındığında, bu parsele ait kadastro tutanağının onaylı örneği ve kesinleşmiş ise tapu kaydının onaylı örneği de getirtilerek dosyasına konulmalı, dosya ikmal edildikten sonra taşınmazlar başında yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, tespit bilirkişileri ve teknik bilirkişilerin katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır

. Yapılacak keşifte yerel bilirkişiler yardımı ile tespit tapu kayıtları, vergi kayıtları ile komşu taşınmazlara ait dayanak kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup hudutları yerel bilirkişi ve taraf tanıklarına okunmak suretiyle uygulanmalı, hudutları zeminde tek tek göstertilmeli, komşu parsellerin çekişmeli taşınmazlar yönünü ne olarak okuduğu belirlenmeli, keşifteki uygulama fen bilirkişisinin rapor ve krokisinde göstertilmeli, çekişmeli taşınmazların dayanağı kayıtların dava konusu taşınmazların tamamını veya bir kısmını kapsayıp kapsamadığı kesin olarak belirlenmeli, kapsam belirlenirken söz konusu vergi kaydının revizyon gördüğü parsel de nazara alınmalı, tapu ve vergi kayıtlarının iç içe girmesi halinde yüzölçümü daha büyük olan kayda değer verileceği dikkate alınmalı, taşınmazların kısmen ya da tamamen tapu kaydının kapsamı dışında kalması halinde, yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların veya taşınmaz bölümlerinin öncesinin ne olduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, teknik bilirkişiye uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, ziraat bilirkişiden taşınmaz veya taşınmaz bölümlerinin geçmişteki ve şimdiki niteliği, üzerindeki bitki örtüsü, toprak yapısıyla ilgili ayrıntılı rapor alınmalı, rapora taşınmazların her yönden çekilmiş fotoğrafları eklenmeli, tapu kayıtlarının sabit hudutlu olmadığının belirlenmesi halinde miktar fazlasının zilyetlik ile kazanılabileceği ancak, müşterek malikler yönünden 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın .... maddesinde aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar taşınmaz mal iktisap edebileceği gözetilmeli, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 03.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14067, Karar No: 2018/3105, Tarih: 20.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14067 E.  ,  2018/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi tarafça,sanığın aleyhine muvazaalı olarak alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla icra takibi yaptırdığının iddia edilmesi karşısında,

Sanığa isnat edilen suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespiti açısından, muvazaalı olduğu iddia edilen İzmir 9. İcra Müdürlüğünün 2013/15250 Esas sayılı dosyanın alacaklısı olan ....'nın beyanı alınarak icra takibinin gerçek olup olmadığı hususunda araştırma yapılıp, sonucuna göre,sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Sanığa isnat edilen suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespiti açısından, muvazaalı olduğu iddia edilen İzmir 9. İcra Müdürlüğünün 2013/15250 Esas sayılı dosyanın alacaklısı olan ....'nın beyanı alınarak icra takibinin gerçek olup olmadığı hususunda araştırma yapılıp, sonucuna göre,sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9752, Karar No: 2020/7027, Tarih: 01.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/9752 E.  ,  2020/7027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

ma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içerisinde bulunan, olay yerini gösteren kamere görüntüleri incelendiğinde, iş yerine girmeye çalışan birden fazla kişinin göründüğü ve müştekinin 4 kişinin sokağa doğru kaçtığını beyan etmesi karşısında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16522, Karar No: 2021/21765, Tarih: 16.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16522 E.  ,  2021/21765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/1, 119/1-c, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanıklar ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanıkların konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/1, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması suretiyle ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının artırıldığı, böylece, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyizi kabil olduğu anlaşılmakla;

1- Sanık ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...’nın temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...’nın temyiz isteminin, olay tarihinde diğer sanık ...'nin babasının evinin nerede olduğunu sormak için zile bastıklarına, suç işlemediğine, kararın şüphe üzerine verildiğini, verilen cezanın sosyal hukuk devleti ilkesine, adalete ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında mağdura yönelik eylemi sebebiyle konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden kurulan karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile hükmün ONANMASINA, 16/12/2021 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

Muhalif Üye

...

KARŞI OY:

Muhalif Üye

...

KARŞI OY:

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesi olan Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/09/2018 tarihli kararı ile TCK’nın 116/1, 119/1-c, 35, 62. maddeleri uyarınca verilen 5 ay hapis cezasının sanıklar ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak TCK’nın 116/1, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına hükmedilmiş, karar sanıklar tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz sınırı bakımından nitelikli hallerin gözetileceğine dair bir düzenleme bulunmadığı için TCK’nın 116/1. maddesinde düzenlenen gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen hapis cezasının üst sınırının esas alınması gerektiği, üst sınırı iki yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin ilk derece mahkemesinin kararındaki cezayı artıran bölge adliye mahkemesinin kararlarının temyiz edilemeyeceğini düşündüğümüzden sanıkların temyiz istemlerinin CMK’nın 286/2-d maddesi uyarınca reddine karar verilmesi yerine hükümlerin temyizi kabil olduğu kabul edilerek sanık ...’ın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinden bahisle temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi uyarınca reddine, sanık ... hakkında ise esasa ilişkin inceleme yapan sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak etmek mümkün olmamıştır. Şöyle ki;

5271 sayılı CMK`nun “Temyiz” başlıklı 286. maddesi;

“(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;

a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

c) Sulh ceza mahkemesinin görevine giren suçlarla ilgili olarak ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

d) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin suç niteliğini değiştirmeyen bölge adliye mahkemesi kararları,

e) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararlarını değiştirmeyen bölge adliye mahkemesi kararları,

f) On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararları ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

g) Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine veya istinaf başvurusunun reddine dair kararlar,

g) Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine veya istinaf başvurusunun reddine dair kararlar,

h) Yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları,

Temyiz edilemez.” şeklinde düzenlenmiş iken;

28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 78. maddesiyle ikinci fıkranın (d) bendinde yer alan “suç niteliğini değiştirmeyen” ibaresi “her türlü” şeklinde değiştirilmiş; (f) bendinde yer alan “bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararları ile” ibaresi metinden çıkarılmış, aynı fıkranın (c), (e) ve (g) bentleri ise;

“c) İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”

“e) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”

“g) Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar” şeklinde değiştirilmiştir.

Bu değişiklikler sonrasında, CMK`nun 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi “Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”, aynı fıkranın (f) bendi ise “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları” hâlini almıştır.

05.08.2017 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 20. maddesiyle, CMK’nun 286. maddesinin ikinci fıkrasına (b) bendinden sonra gelmek üzere “c) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,” bendi eklenmiş, diğer bentlerin buna göre teselsül ettirilmesi sonucunda CMK`nun 286. maddesi;

“(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;

a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,