muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13884, Karar No: 2022/12803, Tarih: 06.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/13884 E.  ,  2022/12803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli, 2018/221 esas ve 2018/360 sayılı kararı

2- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 19.03.2019 tarih, 2018/3605 esas ve 2019/736 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

3- Dairemizin bozma ilamı; 21.10.2020 - 2020/5499 esas ve 2020/6041 karar

4- Bozmaya uyularak mahkûmiyet; İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.03.2021 tarihli, 2020/241 esas ve 2021/76 sayılı mahkûmiyet hükmü

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz incelemesi sonucu bozularak, CMK'nın 304. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine, ilk derece mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği hüküm, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık tarafından verilen 29.03.2021 tarihli temyiz dilekçesinde temyiz nedeni gösterilmemiş ise de; CMK'nın 295/1. maddesine göre, "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" hükmü ile aynı maddenin 2. fıkrasında "Temyiz, sanık tarafından yapılmış ise, ek dilekçe kendisi veya müdafii tarafından imza edilerek verilir" şeklindeki hükümler uyarınca temyiz süresi içerisinde sanık müdafiinin temyiz nedenlerini içerir 05.04.2021 tarihli dilekçesiyle sanığın temyiz dilekçesindeki eksikliğin giderildiği görülmekle tebliğnamede yer alan sanığın temyiz isteminin reddi görüşüne iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından bozmaya uyularak verilen hüküm usul ve yasaya uygun bulunduğundan sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 06.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6835, Karar No: 2023/5587, Tarih: 13.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6835 E.  ,  2023/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek fark ücret, ikramiye, ilave tediye, ... ... ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ve gece çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesinin 07.04.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oranı olarak açıkça belirlendiği, ... taraflı olarak ücretin düşürülemeyeceği belirtilerek incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.....2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların, arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep ettiği alacaklara hak kazanamayacağını, ücretin kanuna uygun olarak ödendiğini savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği tarihten sonraki döneme ilişkin fark alacaklar yönünden nasıl bir karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5801, Karar No: 2025/1636, Tarih: 03.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/5801 E.  ,  2025/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1643 E., 2023/938 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/160 Esas, 2023/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/3-son, 188/4-a, 62, 52/2-4, 53, 58. ve 63 maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 08.09.2023 tarihli ve 2023/1643 Esas, 2023/938 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularına ilişkin olarak duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, yerel Mahkeme kararı kaldırılarak, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu ve hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre, sanığın ikameti ve çevresinde uyuşturucu madde satışı yaptığı ihbarı üzerine başlatılan soruşturma kapsamında yapılan fiziki takipte; sanığın, olay tarihinde ikametinin balkonunda tutanak tanıkları tarafından görüldüğü, aynı gün saat 20:25 sıralarında ikametin önüne 33... plakalı aracın gelerek beklediği, aracın ön yolcu koltuğundan inen yaşı küçük tanık ...'ın sanığın ikametine girdiği, bir süre sonra çıkarak kapı önünde bekleyen 33 ... plakalı ticari taksiye bindiği, tutanak tanıklarının kesintisiz fiziki takip sonucu aracı durdurdukları, araçta bulunan yaş küçük tanıklar ... ve arka koltuktaki ... ile araç sürücüsünün üzerinde herhangi bir uyuşturucunun ele geçmediği, aracın ön yolcu koltuğu paspas üzerinde gözle görülür şekilde sigara kağıdı parçasına sarılı vaziyette sentetik kannobinoid maddesinin ele geçirildiği, akabinde sanığın evinde de usulünce arama yapıldığı ve herhangi bir uyuşturucu maddenin ele geçirilemediği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 08.09.2023 tarihli ve 2023/1643 Esas, 2023/938 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/975, Karar No: 2014/8658, Tarih: 24.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/975 E.  ,  2014/8658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/223-2013/196

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Avukat olduğunu, davalı H.. G.. vekili olarak diğer davalı Belediye aleyhine işçilik haklarından doğan alacağın tahsili için icra takibi yaptığını icra takibinin kesinleşmesinden sonra tahsil aşamasında davalıların aralarında vardığı sulh anlaşması neticesinde kendisinin vekillikten azledildiğini ve akti vekalet ve kanuni vekalet ücreti ile yaptığı masraf bedellerinin davalılara göndermiş olduğu ihtarnameye rağmen ödenmediğini, ödenmeyen bedellerden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla akti ve kanuni vekalet ücreti karşılığı 2.424 TL'nin, icra giderleri karşılığı 78 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyen yasal faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.364.10 TL'nin dava tarihi olan 19/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil olunarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, davalı H.. G..’un vekili olarak diğer davalı aleyhinde yürüttüğü icra takibi neticesinde, takibin kesinleştiği ancak, icra takibinin tarafları olan davalıların sulh oldukları, davacı vekil ile vekil edeni davalı arasında yazılı bir ücret sözleşmesinin bulunmadığı dosya kapsamı ile sabit olup, bu hususlar mahkemenin de kabulündedir. Davacı, takip ettiği icra dosyası nedeniyle vekalet ücretinin ödenmediği iddiasıyla hem vekil edeni, hem de onun hasmı olan diğer davalı hakkında Avukatlık Kanununun 165.maddesine dayanarak bu davayı açmıştır.

Bir davada görev yapan avukat, vekil edeninden aralarındaki sözleşmeye göre kararlaştırılan miktarı, şayet ücret kararlaştırılmamış ise Avukatlık Kanununun 164/4 Maddesine göre özetle “değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari üret tarifelerinin altında olmamak koşulu ile davanın kazanılan bölümü üzerinden yüzde on ile yüzde yirmi arasında belirlenecek miktarı, şayet değeri para ile ölçülemeyecek işlerden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek miktarı ücret olarak talep etmek hakkına sahip olduğu gibi, ayrıca yargılama sonunda haklı çıkılan kısım üzerinden hasma yüklenen vekalet ücretini de talep etmek hakkına sahiptir. Vekil eden avukatına belirlenen bu iki kalem ücreti ödemekle yükümlü olup, Avukatlık Kanunun 165.maddesinde ise; “Sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde her iki taraf avukat ücretinin ödenmesi hususunda müteselsil borçlu sayılırlar” hükmü yer almaktadır.

Dairemiz yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, Avukat tarafından takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde vekil eden ile avukat arasında sözleşme bulunmaması, sözleşmedeki ücretin geçersiz olması halinde gerek vekil eden gerekse hasım, sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, aksi takdirde dava veya icra takibine konu tutarın tamamı üzerinden Avukatlık Kanununun 164/4.maddesine göre belirlenecek ücret nedeni ile müteselsilen sorumlu sayılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında gerçekleşen somut olay değerlendirildiğinde, davacı avukatın talebine ve vekalet ücretine esas ilgili icra takip dosyası kesinleşmiş olup, davalıların aralarındaki sulh anlaşmasının ve davacı avukatın azil işleminin bu tarihten sonra yapılmış olması da nazara alındığında, mahkemece davacı avukat tarafından takip edilen icra dosyasında, takip miktarının tamamı sulh olunan miktar olarak kabul edilerek bu miktar üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, takip tutarının yarısı üzerinden vekalet ücreti hesaplaması yapılması gerektiği yönündeki bilirkişi raporuna Atıf ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacı eldeki dava ile davalı H.. G.. vekili olarak tüm masrafların kendisi tarafından karşılandığını ileri sürerek, yapılan masraf bedellerinin de davalıdan tahsilini istemiş ise de, savunmasını bir belge ibraz ederek ispatlayamamıştır ancak davacının dava dilekçesinde “Yemin” delili demekle yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davacıya bu hususta yemin delili hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu husustaki talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26777, Karar No: 2020/397, Tarih: 15.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/26777 E.  ,  2020/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi (Müstemir Yetkili)

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesine haklı sebeple son verdiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesaplanmasına esas alınan çalışma saatleri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut olayda, davacı dava dilekçesinde mesai saatlerinin yaz aylarında sabah 08.00- 17.30, kış aylarında 08.00-17.00 arasında olmasına rağmen, genellikle akşam saatlerinde bu sürenin aşıldığını, bazı zamanlar 21.00- 22.00 saatlerine kadar çalıştığını ancak bu çalışmaların karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuş, fazla çalışma ücretini tanıkla ispatlama yoluna gitmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da tanık beyanlarının esas alındığı belirtilerek, haftanın 6 günü çalışma kabul edilmiş, haftaiçi 5 gün 08.00-21.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile, cumartesi günleri de 08.00-15.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı ve sonuçta davacının haftalık 18,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Ancak kabul edilen çalışma saatleri isabetli değildir. Şöyle ki, davacı dava dilekçesinde çalışmasının sürekli saat 21.00'e kadar sürdüğünü iddia etmediği halde, hesaplamada davacının hafta içi daimi şekilde 21.00 saatine kadar çalıştığının kabulü isabetsizdir. Diğer yandan dinlenen tanıklardan ... " kışın biz 08-17, yazın ise 08-18 arası çalışırız, davacı ise gece 21-22 sularına kadar çalışırdı......biz cumartesi günleri saat 13.00'te çıkardık ancak davacı 15-16 sularına kadar çalışırdı." derken, diğer davacı tanığı ... "Normal mesailer 08-17.30 olmasına karşın davacı poliklinikteki yoğunluktan dolayı saat 21-22 sularına kadar çalışıyordu...... Cumartesi günleri 08-14'de mesai biterdi ancak davacı 16.00 sularına kadar sürüyordu" diyerek, kendi çalışma sürelerini de aşar şekilde davacının çalıştığını beyan etmişlerdir. Buna göre tüm dosya kapsamı, davacı iddiası ve tanık beyanları dikkate alındığında davacının hafta içi 5 gün 08.00-18.00 saatleri arasında, cumartesi günleri de 08.00-14.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

3-Diğer bir uyuşmazlık konusu, kabul edilen temel ücret noktasındadır.

Davacı dava dilekçesince ücret miktarına yönelik bir açıklamada bulunmamıştır.

3-Diğer bir uyuşmazlık konusu, kabul edilen temel ücret noktasındadır.

Davacı dava dilekçesince ücret miktarına yönelik bir açıklamada bulunmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, dosyaya sunulan 26.01.2015 tarihli iç yazışma formunda davacının aldığı ücret haricinde 150,00 TL maaşına eklenmesinin uygun görüldüğüne ilişkin dilekçe dikkate alınarak davacının son ücreti asgari ücrete 150,00 TL eklenmesi ile oluşan ücret kabul edilmiş, kıdem tazminatı bu ücretten hesaplanmış, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti 2015 yılı için asgari ücrete 150,00 TL eklenmesi ile bulunan ücretten, önceki dönemler ise asgari ücretten hesaplanmıştır.Davalı bilirkişi raporuna ve ek rapora itirazında 150,00 TL 'nin o ay için prim ödemesi olduğu, süreklilik arz etmediği, ücret artışına ilişkin olmadığı ve davacının asgari ücretle çalıştığının kabul edilmesi gerektiğini ileri sürmüş, davacı ise bu beyana karşı bir açıklamada bulunmamıştır. Ücretin miktarı konusunda ispat yükü davacıda olup, davalı itirazına karşı davacının bir savunması olmadığı gibi, davacı tanıkları da ücret miktarı konusunda bir açıklamada bulunmadığından, iç yazışmada bahsedilen miktarın ücret artışına ilişkin olmadığı ve davacının asgari ücret ile çalıştığı kabul edilmelidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.