muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7045, Karar No: 2024/431, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7045 E.  ,  2024/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/5 Esas, 2022/1052 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/276 Esas, 2021/444 Karar

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davacı ... dışındaki davacılar için hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle; davacı ... dışındaki davacılar için davalı Hazine vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı Hazine vekilinin davacı ... yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar vekili Van 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/92 Esas sayılı dosyasında dava konusu Van ili, İpekyolu ilçesi, ... Mahallesi 582 ada 35 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi sınırları içerisinde kalması nedeni ile ... tarafından tapu malikleri aleyhine açılan tapu iptali davasında karşı dava dilekçesi ile 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeni ile tescil harici bırakıdığını bu nedenle uğranılan zararın davalı Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığından tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece tefrik kararı verilerek eldeki dosyada yargılamaya devam edilmiştir.

2. Davacılar vekili 15.09.2021 tarihli dilekçesi ile dava etmek istedikleri kurumun ... olduğunu, Bakanlık da Hazine vekili tarafından temsil edilmekte olduğundan temsilde yanılma hâli söz konusu olduğunu, davanın Maliye Hazinesine yönlendirilmesine karar verilmesini talep etmiş, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 124 üncü maddesi uyarınca Hazine davalı olarak dosyaya eklenmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağını, adil bir tazminat bedeli belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve tespit edilen bedelin yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacılara hisseleri oranında verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişsiz ve yetersiz olduğunu, husumet yönünden ve esastan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, faize karar verilmesinin yerinde olmadığını, davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin de kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmaz arsa vasfında kabul edilerek emsal karşılaştırması suretiyle değerinin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı, fen bilirkişi raporunda idareye ait önceden belirlenen kıyı çizgisi ile keşifte belirlenen çizginin gösterildiği, bilirkişi raporlarının ayrıntılı ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacı tarafından dava konusu parselin kıyıda kalan kısımlarının tespiti ardından terkini talep olunmuş, mahkemece de bu şekli ile yargılama yapılarak davanın kabulü ile davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar ettiğini, ayrıca davacılardan ... dışındaki davacılar yönünden kesin karar verilmesinin kanuna aykırı olduğunu, hükmedilen toplam tazminat miktarının temyiz yoluna başvuru sınırının üzerinde olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrar ettiğini, ayrıca davacılardan ... dışındaki davacılar yönünden kesin karar verilmesinin kanuna aykırı olduğunu, hükmedilen toplam tazminat miktarının temyiz yoluna başvuru sınırının üzerinde olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmazın davacılar murisi Hanife Bulca adına 1975 tarihinde tesis kadastrosu sonucu tescil edildiği, ... tarafından açılan tapu iptal ve tescil davası sonucunda Van 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/92 Esas, 2021/278 Karar sayılı kararı ile taşınmazın tapusunun iptali ile 5024,71 m²lik kısmın tescil harici bırakılmasına karar verildiği, bu kararın kanun yolu incelemesinden geçmeksizin 18.08.2021 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın tapu iptali ve terkin davasına karşılık dava olarak açıldığı ve 25.06.2021 tarihinde tefrik edildiği anlaşılmıştır.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamındaki belediye yazı cevaplarına göre arsa olarak kabul edilmesi doğru olduğu gibi, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine, dosya kapsamına göre ve aynı bölgeden Dairemize intikal eden dosyalar da gözetilerek tespit edilen metrekare birim bedeli ve uygun görülmüştür.

5. Dava konusu taşınmazın belirlenen gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Davalı Hazine Vekilinin ... Dışındaki Davacılara İlişkin Temyizi Yönünden;

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,

B. Davalı Hazine Vekilinin Davacı ...’e İlişkin Temyizi Yönünden;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37381, Karar No: 2017/16493, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37381 E.  ,  2017/16493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40776, Karar No: 2017/20257, Tarih: 19.09.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/40776 E.  ,  2017/20257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanında, telefon hattını kendisinden başka kimsenin kullanmadığını beyan ettiği daha sonra talimatla alınan ifadesinde, yılın ilk aylarında telefonu kaybettiğini sonraki beyanlarında ise, Nisan ayında telefonu kaybettiğini, telefondan 3 gün ayrı kaldığını belirttiği, aramaların ise 17.04.2009-23.04.2009 tarihleri arasında yapıldığının tespit edildiği, tanık ...'ın ise, telefonu kış günü bulduğunu, sanıktan mesaj gelmesi üzerine aynı gün teslim ettiğini, sanık ise telefonu arayarak görüşme sonucu telefonu teslim aldığını belirttiği, mağdurların arandığı tarihte diğer tanıklar ... ve ...'in sanığı tanımadıklarını beyan etmelerine karşılık sanığın tanık ...'la telefon görüşmelerinin olduğu ve tanığın sanığı spor klubü başkanı olması sebebiyle tanıdığını belirttiği, mağdurenin ifadesinde de arayan şahsın kendisinin lokanta ve top sahalarının olduğunu belirtmesi karşısında, sanığın kendi ifadeleri ve tanıkların ifadeleriyle arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4681, Karar No: 2019/7745, Tarih: 10.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/4681 E.  ,  2019/7745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kiracılık sıfatının tespiti davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş, ilk derece mahkemesince ek kararla temyiz istemi reddedilmiş olup, bu defa davacı tarafından ek kararın temyizi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

HMK'nun "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366. maddesi; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmünü,

"İstinaf Dilekçesinin Reddi" başlıklı 346. maddesi; "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366. maddesinin, 346. maddeye yaptığı yollama nedeniyle, 346. madde hükmünün temyiz konusunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı, tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapacağı, açıktır.

Yapılan bu açıklamalar ışığında dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan ön incelemede; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne yönelik olarak verilen karara karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün yeniden kurulması açısından davanın reddine karar verilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, davacı tarafından iş bu karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulduğu, ilk derece mahkemesi, bölge adliye mahkemesince istinaf incelemesi sonucunda verilen kararın kesin olduğu gerekçe gösterilerek temyiz başvurusunun 04.04.2018 tarihli ek karar ile reddedildiği, davacının ek kararı temyiz etmesi üzerine dosyanın ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği, bu sebeple UYAP sisteminde dosya ilk derece mahkemesi tarafından temyiz incelemesine gönderilmiş gibi kayıt oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından değerlendirilmesi için, dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE, 10.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20837, Karar No: 2017/6914, Tarih: 18.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20837 E.  ,  2017/6914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Muvazalı işleme konu taşınmazla ilgili tasarrufun iptali davası bulunup bulunmadığının araştırılmadan dosyasındaki devirlerin alacaklıları zarara uğratmak amacıyla yapılıp yapılmadığının tespiti açısından tasarruf tarihindeki gerçek değerleri ile satış değerleri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp satın alan şahıslar ile sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı, halen kimin kullanımında olduğu belirlenmeden ve bu hususlar gerekçeli kararda tartışılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- UYAP araştırması sonucunda sanık hakkında aynı suçtan tarafları aynı olan Şanlıurfa 1. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2016/460 Esas sayılı dosyasının derdest olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanması ihtimali karşısında dosyanın getirtilip incelenerek birleştirme hususunun değerlendirilmesi gerekliliği,

2- TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3071, Karar No: 2023/1839, Tarih: 07.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/3071 E.  ,  2023/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 25.10.2021

SAYISI : 2022/251 E., 2022/569 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı tarafça temyiz edilmiş olup, sonrasında davalı vekili tarafından sunulan 02.09.2021 tarihli dilekçe ile (davadan) ve temyiz isteminden feragat edildiği bildirilmiştir.

Dairenin 23.09.2021 tarih ve 2021/1829 E:, 2021/8994 K. sayılı kararı ile davadan feragat konusunda ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiş ve Mahkemece, 25.10.2021 tarihli ek karar ile, davanın (davadan) feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararının bu kez davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 06.04.2022 tarih, 2022/1169 E., 2022/3221 K. sayılı kararı ile, "... Dairenin ilk kararının maddi hataya dayalı olduğu, davalı vekilinin temyiz isteminden feragati üzerine temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, zuhulen davalı vekilinin dilekçesi davadan feragat olarak değerlendirilmek suretiyle davadan feragat hakkında ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği..." açıklanmak suretiyle, mahkemenin ek kararının (ek kararı ile verilen hükmün) (22/02/2020 tarih, 2017/441 E., 2020/369 K. sayılı karar gibi hüküm kurulmak üzere) bozulmasına karar verilmiştir.

Dairenin bozma kararı üzerine, mahkemece dosya yeni esas numarasına kaydedilmekle birlikte, işin esası hakkında yeni bir karar verilmeksizin (hüküm kurulmaksızın), tekrar incelenmek üzere Dairemize gönderilmiş olmakla; yapılan ön inceleme sonucu gereği düşünüldü.

Yukarıda da açıklandığı üzere; Dairenin 06.04.2022 tarih, 2022/1169 E., 2022/3221 K. sayılı kararında, Dairenin ilk kararının maddi hataya dayalı olduğu belirtilmiş ve mahkemenin icra edilebilir nitelikteki hükmüne (2017/441 E. 2020/369 K.) işaret edilmiştir. Buna göre, temyize konu uyuşmazlık hakkında Dairemizce bu aşamada yapılacak bir işlem bulunmadığı anlaşıldığından, davalının temyiz isteminden feragati üzerine kesinleşen ve icra edilebilir nitelik kazanan, mahkemenin 22/02/2020 tarih, 2017/441 E., 2020/369 K. sayılı kararına ilişkin (talep halinde) kesinleşme işlemlerinin yapılabilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dairemizce bu aşamada yapılacak bir işlem bulunmadığından, dosyanın İlk Derece Mahkemesine İADESİNE,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.