muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/202, Karar No: 2010/251, Tarih: 07.12.2010

765 sayılı TCY'nın 416. maddesinde;

“On beş yaşını bitiren bir kimsenin cebir ve şiddet veya tehdit kullanmak suretiyle ırzına geçen veyahut akıl veya beden hastalığından veya kendi fiilinden başka bir sebepten veya kullandığı hileli vasıtalardan dolayı fiile mukavemet edemeyecek bir halde bulunan kimseye karşı bu fiili işleyen kimse yedi seneden aşağı olmamak üzere ağır hapis cezası ile cezalandırılır.

Yine bu suretle ırz ve namusa tasaddiyi tazammun eden diğer bir fiil ve harekette bulunursa üç seneden beş seneye kadar hapsolunur.

Reşit olmayan bir kimse ile rızasıyla cinsi münasebette bulunanlar fiil daha ağır cezayı müstelzim bulunmadığı takdirde altı aydan üç seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılır” hükmüne;

417. maddesinde de;

“Yukarıdaki maddelerde yazılan fiil ve hareketler birden ziyade kimseler tarafından işlenir veya usulden biri veya veli ve vasi veya mürebbi ve muallimleri ve hizmetkârları veya terbiye ve nezaret veya muhafazaları altına bırakılan veya buna düçar olanların üzerinde hüküm ve nüfuzu olan kimseler tarafından vuku bulursa kanunen muayyen olan ceza yarısı kadar artırılır” hükmüne yer verilmiştir.

Konu ile ilgili olan 5237 sayılı TCY’nın “cinsel saldırı” başlıklı 102. maddesi ise;

“(1) Cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlâl eden kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle işlenmesi durumunda, yedi yıldan oniki yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Bu fiilin eşe karşı işlenmesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturmanın yapılması mağdurun şikâyetine bağlıdır.

(3) Suçun;

a) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

b) Kamu görevinin veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

c) Üçüncü derece dahil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan bir kişiye karşı,

d) Silâhla veya birden fazla kişi tarafından birlikte,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilen cezalar yarı oranında artırılır.

(4) Suçun işlenmesi sırasında mağdurun direncinin kırılmasını sağlayacak ölçünün ötesinde cebir kullanılması durumunda kişi ayrıca kasten yaralama suçundan dolayı cezalandırılır.

(5) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, on yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur” şeklindedir.

Maddenin birinci fıkrasında, cinsel saldırı suçunun temel şekli tanımlanmıştır. Bu suçun oluşması için, cinsel arzuları tatmin amacına yönelik davranışlarla kişinin vücut dokunulmazlığının ihlal edilmesi gerekir.

(5) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, on yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(6) Suç sonucu mağdurun bitkisel hayata girmesi veya ölümü hâlinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur” şeklindedir.

Maddenin birinci fıkrasında, cinsel saldırı suçunun temel şekli tanımlanmıştır. Bu suçun oluşması için, cinsel arzuları tatmin amacına yönelik davranışlarla kişinin vücut dokunulmazlığının ihlal edilmesi gerekir.

Maddenin ikinci fıkrasında, cinsel saldırının vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi, bu suçun nitelikli hali olarak tanımlanmış, üçüncü fıkrada, bu suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli unsurları düzenlenmiştir. Maddenin dördüncü fıkrasına göre, suçun işlenmesi sırasında mağdurun direncinin kırılmasını sağlayacak ölçünün ötesinde cebir kullanılması durumunda, ayrıca kasten yaralama suçundan dolayı cezaya hükmetmek gerekecektir. Beş ve altıncı fıkralarda ise, cinsel saldırı suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış halleri düzenlenmiştir. Cinsel saldırı suçunun özelliği, bu suçu oluşturan fiillerin mağdurun iradesi dışında gerçekleştirilmesidir.

Bu bilgiler ve açıklamalar ışığında uyuşmazlık konuları birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde;

Sanıklar ile katılan arasında gerçekleşen olayın iki aşamadan ibaret olduğu ve ikinci kulübede sanık İ..ile inceleme dışı bırakılan sanık M...B.... katılanın rızası dışında vücuduna organ sokmak suretiyle cinsel saldırı suçunu işledikleri konusunda yerel mahkeme ile Özel Daire arasında bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibariyle de herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, olayın ilk aşamasını oluşturan ve ilk kulübede sanıklar ile katılan arasında ayrı ayrı gerçekleştirilen cinsel ilişkilerin zora mı, yoksa katılanın rızasına mı dayandığı noktasında toplanmaktadır.

Görgü tanığı bulunmayan olayda, uyuşmazlığın çözümü için, katılanın anlatımları ve sanıkların savunmaları ile maddi kanıtların birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Sadece inceleme dışı bırakılan sanık M. B..'ı kasaplık yaptığı için tanıdığını, diğer sanıkları ise tanımadığını belirten katılan, sanık M...'nin et alıp almayacağı bahanesiyle kendisine telefon etmesi sonucu sanıkların yanına gittiğini belirtmiş olup, katılan tarafından kullanılan .......... Numaraya ait HTS raporu incelendiğinde, olay günü saat 20:03 sıralarında sanık İ... K....'a ait ......... numaralı telefondan katılanın arandığı sabittir. Oysa sanıklar tüm aşamalarda birlikte eğlendikleri sırada katılanın telefonla sanık M... B...yı arayıp, kendilerine katılmak istediğini belirtmiş iseler de, katılanın anlatımlarını doğrulayan telefon kayıtları karşısında, sanıkların savunmasının doğru olmadığı görülmektedir.

Katılan tüm aşamalarda kendisini zorla kaçıran sanıklar İ.... , C... , A... Ve M...'nin mezbahane yakınında bulunan kulübede tüm karşı koymalarına rağmen sırayla vajinal yoldan ırzına geçtiklerini, ayrıca sanık M...'nin anal yoldan da bir kez ırzına geçtiğini anlatmış olup, olayın hemen sonrasında Turgutlu Devlet Hastanesince düzenlenen 29.04.2004 günlü rapor ile aynı günlü Adli Tıp Kurumu İzmir Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporda anüs ve çevresinde hafif ödem, hiperemi ve yüzeysel sıyrık, sağ elmacık bölgede hafif ödem ve hiperemi ile palpasyonla hassasiyet saptandığının ve katılanın 2 gün mutad iştigaline engel halin oluştuğunun belirtilmesi karşısında, katılanın anlatımlarının doğru olduğunun kabulü gerekmektedir.

Nitekim katılanın başlangıçtan beri kendisine yönelik bir davranışının bulunmadığını ve bu nedenle kendisinden şikayetçi olmadığını belirttiği, cinsel saldırı ve hürriyeti tahdit suçlarından hakkında beraat kararı verilen sanık C... K... Savunmasında, diğer sanıkların zorlamaları sonucu yanına gittiği katılanın üşüdüğünü ve perişan bir halde olduğunu kendisine söylediğini belirtmiş olup, sanık C... 'nin savunmaları da katılanın anlatımlarını doğrulamaktadır.

Bu nedenle katılanın aşamalarda vermiş olduğu, özde değişmeyen ve birbirini destekleyen anlatımlarının, yerel mahkeme tarafından yapıldığı gibi bir kısmının değil de, tamamının doğru kabul edilerek, bu beyanlara üstünlük tanınmasında, dolayısıyla katılanın olayın başlangıcında ilk kulübede sanıklar İ..., A...ve C... İle girdiği cinsel ilişkinin zora dayalı olduğunun ve cinsel saldırı suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla kanıtlara ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle, sanıklar C.. ve A...'nin cinsel saldırı suçundan beraatlarına, katılana karşı iki kez cinsel saldırı suçunu işleyen sanık İ...hakkında ise, 5237 sayılı TCY'nın 43. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin olan direnme kararı isabetsiz olup, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına, uyma kararına konu edilen ve sanıklar A... Ç..ile C.. A...hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına ilişkin olan hükmün ise temyizen incelenmek üzere Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Kurul Üyesi; sanıklar C..ve A...'nin cinsel saldırı suçundan beraatlarına yönelik,

Dört Kurul Üyesi ise; sanık İsmail hakkında 5237 sayılı TCY'nın 43. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına yönelik yerel mahkeme direnme kararının,

Onanması yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2010 gün ve 500-28 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Kurul Üyesi; sanıklar C..ve A...'nin cinsel saldırı suçundan beraatlarına yönelik,

Dört Kurul Üyesi ise; sanık İsmail hakkında 5237 sayılı TCY'nın 43. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına yönelik yerel mahkeme direnme kararının,

Onanması yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2010 gün ve 500-28 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Özel Daire bozma kararı doğrultusunda sanıklar A.. Ç.. ve C.. A... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere ilişkin olarak temyiz incelemesi yapılması için dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2010 günü yapılan müzakerede, tebliğnamedeki isteme uygun olarak oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6471, Karar No: 2025/4217, Tarih: 22.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/6471 E.  ,  2025/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/736 E., 2024/1135 K.

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil, Mümkün Olmaması Halinde Mal Rejiminin Tasfiyesinden Kaynaklanan Alacak

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/405 E., 2023/102 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından asıl ve birleşen dava yönünden duruşmalı istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 22.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf davalılar vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Davacı vekili Avukat ...'ın mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Somut olayda, davacı kadın vekili tarafından karar hem asıl dava hem birleşen dava yönünden temyiz edildiğinden her bir dava için ayrı ayrı temyiz yoluna başvurma ve karar harcı yatırılması gerekirken tek temyiz yoluna başvurma ve karar harcı yatırıldığı belirlenmiştir.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19056, Karar No: 2015/9, Tarih: 12.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/19056 E.  ,  2015/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken suç yolunda katedilen mesafe, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılması yerine en üst oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2989, Karar No: 2017/10616, Tarih: 27.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/2989 E.  ,  2017/10616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'un yokluğunda verilen kararın, başka suçtan hükümlü bulunduğu cezaevinde CMK 35/sona aykırı olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması üzerine öğrenme ile sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüne karar verilerek ve iddianameye konu suçun mağduru ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık nedeni ile zamanaşımı süresi içinde işlem yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ... ve ...'un tüm aşamalarda atılı suçları inkar ettikleri, suç konusu eşyaların ele geçirildiği evin beraatine karar verilen sanık ...'a ait olduğu, sanıkların bu evde ikamet etmediklerini savunmaları, sanık ...'un savunmasında evde kardeşleri ....ve .... ile kız arkadaşı .... ile birlikte kaldığını beyan etmesi karşısında, bu kişilerin tanık olarak dinlenmek suretiyle, suç tarihinde sanıkların evde ikamet edip etmedikleri, eşyaların kim tarafından eve getirildiği sorularak; suça konu eşyaların bulunduğu odayı fiilen kimlerin kullandığı, bu yerin evde ikamet eden diğer kişiler tarafından da kullanılan bir yer olup olmadığının araştırılması, her iki sanığın suç tarihinde kullandıkları cep telefonları araştırılıp suç tarihindeki baz istasyonlarını gösteren hts raporları istenip suç tarihinde nerede oldukları da belirlenmek sureti ile sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile ve sanıkların atılı suçları işlediklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu yöntemince tartışılmadan, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanık ...'un savunması, katılan beyanı ve sanık ...'un beyanlarından sanığın..... Akıl ve Ruh Sağlığı Hastanesinde tedavi gördüğü anlaşıldığından, sanığın tedavi gördüğü hastaneler ve sanığa ait tedavi evrakları getirdikten sonra sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince işlediği iddia edilen suçun hukuksal sonuçlarını algılayamama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecede akıl hastalığının bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

b-Suçun işlenmesinde kullanılmayan ve suçun işlenmesi ile elde edilmeyen, münhasıran bulundurulması suç teşkil etmeyen cep telefonları ve sim kartın müsaderesine karar verilmesi,

c-Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

b-Suçun işlenmesinde kullanılmayan ve suçun işlenmesi ile elde edilmeyen, münhasıran bulundurulması suç teşkil etmeyen cep telefonları ve sim kartın müsaderesine karar verilmesi,

c-Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

d-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından aynı temel cezalar belirlendiği halde, hırsızlık suçu yönünden aynı gerekçelerle farklı temel cezalar belirlenerek çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6029, Karar No: 2011/7542, Tarih: 23.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/6029 E.  ,  2011/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.04.2011 gün ve 237/241 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; 404 ada 2 sayılı parsel üzerinde bulunan iki katlı evin ikinci katının vekil edenin babası ... tarafından vekil edenine bağışlandığını, yapılan bağış senedinin geçerli olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın davalı adına tespit ve tescil edildiğini, uzun süre ikinci katın tapusunu vereceğini söylediği halde bugüne kadar davalı tarafından tapu kaydının verilmediğini, vekil edenini oyaladığını açıklayarak 404 ada 2 sayılı parselde kayıtlı taşınmazın ikinci katının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili 17.6.2010 tarihli cevap dilekçesinde tarafların babası tarafından tüm çocuklarına mal paylaşımı yapılmadığını, 10.3.2009 tarihli tek taraflı düzenlenen gerçekliği tartışmalı ve hukuki değeri olmayan bağışlama senedinin davayı yanıltmaya yönelik olduğunu, vekil edeninin, ilk katını 1990 yılı başında, ikinci katını ise diğer kardeşi Mustafa’nın yardımı ile 1998 yılında tamamladığını, dava konusu yer üzerinde davalı ve davacının babasının hiçbir zaman hakkı olmadığını, hakkı olmadığı bir yerin bağışlamasının da düşünülemeyeceğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; 404 ada 2 sayılı parsel üzerinde bulunan iki katlı evin ikinci katının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve bağış senedi gibi hukuksal sebeplere dayalı olarak arsa payı karşılığında tapu kaydının iptali ile ikinci katta bulunan dairenin tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece; 404 ada 2 sayılı parsel üzerinde bulunan iki katlı evin ikinci katının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve bağış senedi gibi hukuksal sebeplere dayalı olarak arsa payı karşılığında tapu kaydının iptali ile ikinci katta bulunan dairenin tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kural olarak davanın kabulüne karar verilmesinde bir yanlışlık görülmemiştir. Ancak, taşınmazın tapu kaydı üzerinde yapılan incelemede; dava konusu arsanın 27.9.2007 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında davalının zilyetliğinde bulunduğu gerekçesiyle belgesizden ... adına tespitinin yapıldığı, kadastro tutanağının 15.1.2008 tarihinde kesinleşmesiyle tapu kaydının oluştuğu, üzerinde iki katlı betonarme ev ve arsa niteliğiyle tescilinin yapıldığı, ancak kat mülkiyetinin kurulduğuna ilişkin herhangi bir bilgi ve işarete rastlanılmadığı anlaşılmıştır. Kat mülkiyetinin kurulmadığı bu gibi yerlerde arsa payı belirlenmeden iki katlı betonarme evin ikinci katı bakımından tapu kaydının iptali ile tescile karar verilemez. Keşifte dinlenen tanık beyanlarıyla özellikle bağışı yapan tarafların babası ...’nun açık ve samimi ifadeleriyle dava konusu binanın işgal ettiği arsanın ...’ya ait olduğu, sağlığında (halen sağdır) taşınmazlarını çocukları arasında paylaştırdığı, dava konusu binanın üzerinde bulunan arsa ile binanın ikinci katının ... tarafından yapıldığı bu nedenle binanın birinci katını önce evlenen oğlu davalıya, ikinci katını ise sonra evlenen davacı oğluna bağışladığı konusu dosya kapsamı ile sabit olup bu yönde bir duraksama da söz konusu değildir.

O halde mahkemece yapılacak iş; uzman bilirkişi bir inşaat mühendisi ve kadastro teknisyeni ya da harita mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılması, taşınmaz üzerinde bulunan daire ya da mesken sayısı gözetilerek ikinci kata düşecek arsa payının belirlenmesi ve böylece arsa payı esas alınarak iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, bu husus belirlenmeden yazılı biçimde iptal ve tescile karar verilmesi infazda duraksama yarattığından (infaz olanağı bulunmadığından) usul ve kanuna aykırı görülmüştür. Doğru, düzgün ve sağlıklı sicil tutmak kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece bu husus kendiliğinden gözönünde tutulur.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 420,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9515, Karar No: 2017/8394, Tarih: 11.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/9515 E.  ,  2017/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının belediye bünyesinde 01/01/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, 27/05/2009 tarihinden itibaren ise davalı ... Ltd. Şti.'nin sigortalısı olarak gözüktüğünü, davalı belediyeye ait resmi plakalı araçlarda şoför olarak çalıştığını, davacının emekliliğe hak kazandığı sebebiyle herhangi bir bildirim yapılmadan işveren tarafından 2011 Aralık ayında işten çıkarıldığını, işçilik alacakları ile ilgili herhangi bir ödemenin yapılmadığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil alacağı ile izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Belediye vekili, belediyenin işveren niteliğinin olmadığını, diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin müvekkil ... Belediyesinden anahtar tesliminin ihale yolu ile işi yüklendiğini, ihale neticesinde davalı şirketin işin ifası için gereken araç ve personeli temin ettiğini, çalışanların seçiminde, işe alımında ve işten çıkarılmalarında herhangi bir müdahalelerinin bulunmadığını, husumet itirazlarının olduğunu, aksi takdirde davanın esastan reddine karar verilmesi gerektiğini savunurken, diğer davalı şirket vekili ise davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, ıslah üzerine ise zamanaşımı itirazında bulunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: