muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3702, Karar No: 2021/6446, Tarih: 15.06.2021

İİK'nun 89/4. maddesine dayalı olarak açılan tazminat davasında, tarafların göstereceği deliller, ticari defterler ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, ihbarnamenin tebliğ tarihi itibariyle, borçlunun, üçüncü kişiden istenebilir, kesin nitelikte bir alacağının mevcut olup olmadığı genel hükümler çerçevesinde belirlenir, diğer bir ifade ile anılan maddeye göre tazminata hükmedilebilmesi için, borçlunun, haciz ihbarnamesinin üçüncü kişiye tebliği tarihi itibariyle, üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş, İİK.’nun 89/1. maddesi kapsamında haczedilebilecek muaccel bir alacağının bulunması zorunludur.

Somut olayda, bozma öncesi yapılan yargılamada üçüncü kişi ...'ün borçlu Taylan Yatçılık...Ltd. Şti. ile yapmış olduğu 12.05.2011 tarihli satış sözleşmesi ile 20.000,00 TL'ye borçlu şirketten tekne satın almış olduğunu, 23.600,00 TL bedelli fatura düzenlendiğini tekne bedelini borçlu şirketin isteği üzerine şirket yetkilisinin oğluna çeşitli tarihlerde ödediğini beyan ederek toplam 17.000,00 TL tutarında üç adet dekont ibraz ettiği, ancak dekontlarda tekne ödemesine ilişkin olduğuna dair bir açıklama olmadığının görüldüğü, taraflarca sunulan belgelerin bilirkişiye tevdi edildiği, 07.03.2016 tarihli bilirkişi raporunda, dekontlarda tekneye dair herhangi bir açıklama olmaması nedeniyle borcun bulunmadığının kanıtlanamayacağını, takip borçlusu Taylan Yatçılık...Ltd. Şti.'nin tekne ile ilgili sözleşme ve ödeme tarihlerindeki ticari defterleri sunulmadığından incelenemediğini, bu nedenle de davalı üçüncü kişi ...'ün takip borçlusuna borçlu olup olmadığının tespit edilmediğinin bildirildiği görülmüştür.

Dairemizin 26/10/2017 tarih, 2016/21552 Esas, 2017/13191 karar Sayılı bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada mahkemece, borçlu Taylan Yatçılık San. Ve Turizm İnş. Ve Tic. Ltd. ŞTi.'nin ticari defterlerinin temin edilemediği ve davalının ise borçludan 20.000,00-TL bedelle satın aldığı teknenin bedelini borçluya ödediğini ispatlayamadığı anlaşıldığından davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 20.000,00-TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere; Yargıtay'ın bozma ilamına uyulmasına karar verildiği takdirde, mahkeme artık bu uyma kararı ile bağlıdır. Mahkeme bozma kararına uygun yeni bir karar vermek zorundadır. Çünkü bozmaya uyma kararı ile bozma yararına olan taraf açısından usule ilişkin kazanılmış hak doğmuş olur.

Somut olayda, Dairemizin bozmaya ilişkin ilamına uyulmasına karar verildiği halde, takip borçlusu olan Taylan Yatçılık San. Ve Tur. İnş Tic. Ltd. Şti.'ne ait ticari defterler incelenmeksizin karar verildiği , bu hali ile mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma kararının gereğinin yerine getirilmediği görülmekle,

Somut olayda, Dairemizin bozmaya ilişkin ilamına uyulmasına karar verildiği halde, takip borçlusu olan Taylan Yatçılık San. Ve Tur. İnş Tic. Ltd. Şti.'ne ait ticari defterler incelenmeksizin karar verildiği , bu hali ile mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma kararının gereğinin yerine getirilmediği görülmekle,

Ticari defterlerin ispat fonksiyonu HMK'nun 222. maddesinde düzenlenmiş olup, maddede; "(1) Mahkeme, ticari davalarda, tarafların ticari defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine karar verebilir. (2)Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır.(3) İkinci fıkrada belirtilen şartlara uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya ilgili hususta hiç bir kayıt içermemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerekir. Bu şartlara uygun olarak tutulan defterlerdeki, sahibi lehine ve aleyhine olan kayıtlar birbirinden ayrılamaz. (4) Açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve

içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtları, sahibi aleyhine delil olur. (5) Taraflardan biri tacir olmasa dahi, tacir olan diğer tarafın ticari defterlerindeki kayıtları kabul edeceğini belirtir; ancak, karşı taraf defterlerini ibrazdan kaçınırsa, ibrazı talep eden taraf iddiasını ispat etmiş sayılır" şeklindeki düzenleme göz önüne alındığında,

Buna göre, borçlu şirketin ticari defter ve belgelerinin incelenmemesi doğru görülmemiştir.

O halde, mahkemece borçlu Taylan Yatçılık...Ltd. Şti.'nin ticari defter ve kayıtlarının HMK.nun 221. maddesi uyarınca ibrazı sağlanarak, üçüncü kişi ...'ün dosya borçlusu Taylan Yatçılık...Ltd. Şti.'ne tekne satışı ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı, 89/1 haciz ihbarnamesi tebliğ edildiği tarih itibariyle üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş ve muaccel bir borcun bulunup bulunmadığının tespit edilmesi için borçlu şirketin ticari defter ve kayıtları ile 3. Kişi şirketin ticari defterleri karşılaştırmalı olarak incelenerek yeniden bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği, bu sebeple ticari defterlerin temini için, defterlerin ibraz edilmesi hususunda taraflara HMK'nun 220/3.maddesi ve HMK'nun 222/5. maddesi ihtarını içeren meşruhatlı davetiyenin usulüne uygun olarak tebliği ile sonucuna göre HMK'nun 222/5. maddesi gereğince bir karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davalı üçüncü kişi ile davacı alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3675, Karar No: 2012/1390, Tarih: 05.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/3675 E.  ,  2012/1390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : 1-...: a-5237 sayılı TCK.nun 81,35/2,63 maddeleri uyarınca 12 yıl hc, hakaret suçundan beraat

2-Sanık ...: a-5237 sayılı TCK.nun 86/2,86/3-e,63 maddeleri uyarınca 675 YTL apc.

b-5237 sayılı TCK.nun 86/2,86/3-e,63 maddeleri uyarınca 675 YTL apc.(iki kez)

3-Sanıklar ... ve ... için ayrı ayrı 5237 sayılı TCK.nun 25/1 maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-5320 sayılı Yasanın 13/1.maddesi nedeniyle baro tarafından atanan müdafiiye ödenecek ücretin mağdur sanık ...'e yargılama gideri olarak yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

b-Mağdur sanık ... hakkında mağdur sanıklar ..., ... ile mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümleri, 21/07/2004 tarihli 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1 maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, mağdur sanığın suçların niteliğine yönelik olmayan temyiz isteminin,

c-Mağdur sanık ... müdafiinin Özgür hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelmeyen temyizinde hukuki menfaati olmadığından, mağdur sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelen temyizinin de süresinden sonra talepte bulunması ve mağdur sanık ...'ün şikayetçi olmaması karşısında süre ve yetki yönünden,

CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

d-Mağdur sanık ...'in katılma talebi konusunda karar verilmemiş ise de, Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/10/2010 tarih ve 2010/149-205 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan,

e-Mağdur sanık ...'ün mağdur sanık ...'in göğüs solda orta aksiller hat 8. kota uyan bölgesine vurduğu batına nafiz tek bıçak darbesi sonucu kalın barsakta perforasyona ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 12 yıl hapis cezası verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden,

Tebliğnamedeki eleştiri düşünceleri benimsenmemiştir.

e-Mağdur sanık ...'ün mağdur sanık ...'in göğüs solda orta aksiller hat 8. kota uyan bölgesine vurduğu batına nafiz tek bıçak darbesi sonucu kalın barsakta perforasyona ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uygulanırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 12 yıl hapis cezası verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden,

Tebliğnamedeki eleştiri düşünceleri benimsenmemiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, mağdur sanık ...'ün kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, eksik soruşturmaya, delillerin hatalı takdir edildiğine, suç niteliğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), sanığa verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin reddine 05/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1223, Karar No: 2017/1392, Tarih: 22.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/1223 E.  ,  2017/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanı Av......, sanık ... ve savunmanı Av...., sanık ... savunmanı Av.... duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3077, Karar No: 2012/4761, Tarih: 27.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/3077 E.  ,  2012/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.12.2009 gün ve 2007/543 - 2009/815 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.11.2011 gün ve 2010/4609 - 2011/15905 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 1376900902-3 nolu işyeri sigorta poliçesi ile sigortaladığı müvekkiline ait Sultanbeyli'deki işyerinde 22.10.2006 tarihinde meydana gelen hırsızlık sonucunda işyerinde bulunan emtianın bir kısmının zayi olduğunu, meydana gelen zarar için davalıya ihbarda bulunulduğunu, davalının 04.05.2007 tarihli cevabı ile sözkonusu zararın teminat dışı olduğunu belirterek tazminat istemini reddettiğini, davalının red sebebinin yerinde olmadığını, hırsızlığın sigorta kapsamında olup, hırsızlığı gerçekleştiren güvenlik görevlisinin şirket elemanı olmadığını belirterek meydana gelen toplam 37.166,00 TL zararın olayın vuku bulduğu 22.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 43,90 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10728, Karar No: 2019/15583, Tarih: 09.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10728 E.  ,  2019/15583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK' nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın 17.11.2011 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren denetim süresi içinde 21.03.2012 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilip kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 23.10.2015 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.11.2011 ile deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 21.03.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK' nun 142/1-b, 31/2 maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık uzamış dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 21.11.2009 gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1758, Karar No: 2024/2339, Tarih: 02.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1758 E.  ,  2024/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.01.2024

SAYISI : 2023/2565 E., 2023/2328 K.

DAVA TARİHİ : 27.06.2022

İLK DERECE MAHKEMESİ : Torbalı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/175 E., 2023/215 K.

Taraflar arasındaki ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.01.2024 tarihli ek karar ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 352 nci maddesi uyarınca davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK'nın 362/1-b maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 352 nci maddesi uyarınca davacı vekilinin temyiz dilekçesinin HMK'nın 362/1-b maddesi gereğince kesin olduğu gerekçesiyle reddine yönelik İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 05.01.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 352 nci maddesi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.01.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3705, Karar No: 2011/1862, Tarih: 25.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/3705 E.  ,  2011/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 163 ada 23 parsel sayılı 1207.00 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve paylaşmaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafın 23.3.2009 günlü oturumda verilen kesin süreye uymadığı gerekçesiyle davacının keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına, mevcut delillere göre de ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve usül hükümlerine uygun düşmemiştir.

HUMK.nun 163. maddesi hükmüne göre kanunda belirtilen süreler kesindir. Bu süreler içinde yapılması gereken işlemler yapılmazsa o hak düşer. Hakim de yargılama sırasında taraflara vereceği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Verilen ara kararında sürenin kesin olduğu belirtilmemişse süreyi geçiren taraf yenisini isteyebilir. Bu istem üzerine verilecek ikinci süre kesindir.

Yine öğreti ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre, kesin süreden söz edilebilmesi için öncelikle verilen sürenin yapılması istenilen işlerin yerine getirilebilmesine uygun makul bir süre yetecek olması, yapılması istenilen işlerin neler olduğunun, kesin süreye uymamanın hukuki sonuçlarının açıkça ve hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ara kararında gösterilmesi, kesin süreye uymamanın hukuki sonuçları konusunda kendisine kesin süre verilen tarafın uyarılması, uyarı yapıldığının da tutanağa geçirilmesi zorunludur.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden mahkemece 23.3.2009 günlü duruşma oturumunda davacının yokluğunda 21.5.2009 günü saat 10,00’dan itibaren yapılacak keşifte kalem kalem belirtilen toplam 292.62 TL keşif giderini yatırması için davacı tarafa yapılacak tebliğden itibaren 10 günlük kesin süre verildiği, davacı tarafın verilen süreye rağmen keşif giderini mahkeme veznesine depo etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak varılan sonucun dosya içeriğine uygun olmadığı, zira davacı tarafa ihtarlı davetiyenin keşif tarihinden sonra 26.5.2009 gününde tebliğ edildiği, keşif giderinin mahkeme veznesine depo edilse bile keşif tarihinin geçmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece davacı tarafa keşif bedelini yatırması için yeniden ve az yukarıda açıklandığı biçimde yöntemine uygun ve makul süre verilmesi, kesin sürenin yerine getirilmesi mahallinde keşif yapılması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi 15.9.2008 günlü oturumda davalı ...'in samanlığının bulunduğu bölüme yönelik davayı kabul ettiği halde mevcut delil durumu gereğince bu bölümün belirlenerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmemiş olması dahi isabetsiz, davacı ...'in yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 82.80 TL harcın istek halinde hükmü temyiz eden davacıya iadesine, 25.3.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.