muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6175, Karar No: 2018/13552, Tarih: 27.11.2018

6-Mahkemece hüküm altına alman ziynetlerin ayrı ayrı ayar, gram ve değerlerinin hükümde yazılmadığı anlaşılmaktadır,

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297, maddesinin (2). fıkrasında: hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında: açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Yasanın 298. maddesinin (2.) fıkrasında da, gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır. Bu düzenlemeye göre; dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden yazılı şekilde ziynet eşyalarının tek tek ayar, gram ve değerleri gösterilmeksizin hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3., 4., 5. ve 6. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 5. bentteki bozma sebebine göre kadının kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazlarının ve 6. bentteki bozma sebebine göre tarafların ziynet alacağı davasının esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/125, Karar No: 2013/14226, Tarih: 08.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/125 E.  ,  2013/14226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 6136 sayılı yasa kapsamına göre yasak nitelikte silah ve bıçağın ev araması sırasında bulunduğundan bahisle dava açılmış olması ve kabulün de bu yönde olması, karşısında sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı yasanın 13/1. maddesiyle uygulama yapılması,

2 - Kabul ve uygulamaya göre de; evinde 6136 sayılı yasa kapsamına göre yasak nitelikte silah ve bıçak bulunduran sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden dolayı alt sınırın üzerinde ceza tayini gerektiği gözetilmeden, iki ayrı suç kabulü suretiyle yazılı biçimde 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 15/1. maddeleri uyarınca uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1155, Karar No: 2018/1817, Tarih: 28.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1155 E.  ,  2018/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar

verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19821, Karar No: 2013/18767, Tarih: 13.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/19821 E.  ,  2013/18767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçerli sebebe dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, Davalı işyerinde Uzman Teknisyen olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, şirket tarafından teknoloji grubu, şebeke direktörlüğü bölge operasyonları bünyesinde yapılan elektronik bakım işinin, dışarıdan hizmet satın alma yoluyla yapılmasına karar verildiği, bu itibarla, 31.10.2012 tarihi itibariyle şirket ile olan iş sözleşmesi 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi gereğince, iş, işyeri ve işletmeden kaynaklanan sebeplerle kanuni hakları ödenmek suretiyle geçerli sebeple feshedilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı, sözkonusu birimin gerçekten kapatılıp kapatılmadığı, bu birimde çalışan tüm işçilerin işten çıkartılıp çıkartılmadığı, çıkartılmayanlar varsa davalı işvereni işten çıkarılacak işçilerin belirlenmesinde kendisini bağlayan bir kural olup olmadığı, varsa işverenin bu kurala uyup uymadığı, feshin kaçınılmaz olup olmadığı, yönlerinden somut olarak araştırma yapılmalıdır. Bunun için de işletmesel karara ilişkin belgelerin yanında, işletmede veya işyerinde çalışan tüm işçilerin görev tanımları, işletme ve işyerinin fesihten önce ve sonraki organizasyon şeması, işten çıkarılacak işçilerin görev tanımları ve çalıştıkları bölümleri gösteren kayıtlar ile Türkiye genelinde fesihten önce ve sonrasını kapsayacak şekilde işçi alımı ve çıkarılmasını gösteren işyeri Sosyal Güvenlik Kurumu bildirgeleri, işçi alınmışsa hangi pozisyona alındığı ve davacının pozisyonuna benzeyip benzemediğinin tespiti için işletme yönetimi, insan kaynakları uzmanı ve endüstri mühendisinden oluşan üçlü uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile işyerinde keşif de yapılarak yeniden inceleme yapılmalı ve feshin yukarıda belirtilen ilkelere göre geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı, davacının nitelikleri gözönünde bulundurularak çalışabileceği boş pozisyon olup olmadığı net olarak belirlenmelidir. Bu incelemeler sırasında, özellikle elektronik bakım işinin alt işverene verilmesi sebebi ile bu birimdeki tüm işçilerin işten çıkartılıp çıkartılmadığı, çıkartılmayan varsa bu işçilerin hangi birimlerde çalıştıkları ve davacının da niteliklerinin bu işlere uygun olup olmadığı açık ve somut bir şekilde ortaya konulmalıdır. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2569, Karar No: 2023/7245, Tarih: 10.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2569 E.  ,  2023/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/131 E., 2022/53 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Taşlıçay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.06.2021 tarihli kararı ile gerekçesiz olarak hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5 ay hapis cezasının ertelenmesine ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, katılana ait Taşlıçay Cumhuriyet Mahallesi'nde bulunan 114 ada 95 parsel sayılı taşınmaza hurda yığınları bırakmak suretiyle tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen fen bilirkişi raporuna göre; 21.01.2015 Krokide A harfi ile gösterilen yeşil kalemle boyalı 22,95 m'lik kısma davalı tarafın eski kamyon bırakmak suretiyle, B harfi ile gösterilen sarı kalemle boyalı 4.08 m'lik kısma davalı tarafın hurda yığınları bırakmak suretiyle krokide C harfi ile gösterilen ve kırmızı kalemle boyalı 170, 95 m lik kısma davalı tarafın hurda yığınları yığmak suretiyle 114 ada 95 no'lu katılana ait parsele tecavüzlü olduğu tespit edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında bozmadan önce verilen 15.07.2015 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin ve son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ertelenmesi suretiyle yazılı şekilde kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarihl tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümde ertelemeye ilişkin kısımların çıkarılması ve sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere, "CMUK.nın 326. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 5 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a, 50/3 ve TCK'nın 52/2. madde ve fıkraları uyarınca günlüğü 20 TL üzerinden neticeten 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 15 eşit taksit halinde tahsiline", ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14414, Karar No: 2014/5824, Tarih: 07.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/14414 E.  ,  2014/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2010

NUMARASI : 2008/24-2010/505

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Bodrum, Kızılağaç köyü, Gerenkuyu mevkiinde bulunan hazine adına kayıtlı ..pafta, ... parsel sayılı ve toplam yüzölçümü 73.736m2 yüzölçümlü taşınmaz malın Bodrum 2. Noterliğinin 24.03.1997 tarihli, 006050 yevmiye sayılı kira kontratı ile 10 yıl süreyle davalı Halikarnas Turizm ve Yat. A.Ş'ye kiraya verildiğini, taşınmaz malların Turizm Bakanlığına tahsis edilmesi nedeniyle kira kontratının 16.06.2006 tarihi itibariyle feshedilerek 01.08.2006 tarih ve 2043 sayılı yazıyla davalıya bildirildiğini, davacı idareye ödenmeyen kira borçlarının gecikme zammıyla birlikte sözleşme hükümlerince ödenmesinin davalı şirketten istendiğini, borç ödenmediğinden borçlu hakkında icra yoluyla tahsili yoluna gidildiğini, takip konusu idare alacağının 24.03.2000 tarihinden başlayarak ilgili sözleşmenin feshedildiği döneme kadar olup borçlu şirket tarafından ödenmediğini, davalı vekilinin yapmış olduğu itirazın hukuki dayanağı olmadığını, İcra takibine konu alacağın 24.03.1997 tarihli sözleşmenin yürürlükte bulunduğu dönemdeki ödenmeyen alacak olduğunu, belirterek itirazın iptali ve %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde, alacaklı Bodrum Mal Müdürlüğünden 24.03.1997 tarihli kira sözleşmesi ile davalı şirket tarafından kiralanmış olan Bodrum Gerenkuyu mevkii, 1000, 1001, 1002, 2303, 2304, 2711, 2712, 2713 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu saha Bakanlar Kurulunun 06.01.2005 tarihli RG de yayınlanan 22.10.2004 tarihli kararı ile "Yalıçiftliği Turizm Merkezi" olarak ilan edildiğini  ve akabinde kiralamaya konu 10 adet taşınmazın 2634/4957 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu ve bu kanun uyarınca tasarruf hakkı turizm amaçlı değerlendirmek üzere Kültür ve Turizm Bakanlığına devredildiğini, bu tarihten itibaren alacaklı Bodrum Mal Müdürlüğü’nün bahse konu taşınmazlar üzerinde herhangi bir hak ve yetkisinin kalmadığını, davacı kurumun 22.10.2004 tarihli Bakanlar Kurulu Kararından sonra dava konusu taşınmazlar nedeniyle herhangi bir kira talebinde bulunabilmesinin hukuken mümkün olmadığını, ayrıca ödenmeyen kira bedeli dahi olsa yasal faiz talep edilmesi gerekirken 6183 sayılı yasaya göre gecikme zammı talep edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

.

.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin kira alacağı ve gecikme zammı alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince ; Taraflar arasında imzalanan 24/03/1997 başlangıç tarihli 10 Yıl Süreli Kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesi ile kira bedelinin 600.000.000 TL olduğu ve üçer aylık dönemler halinde peşin ödeneceği, Sözleşmenin birinci maddesinde “.......8 parça toplam 74.736m2 lik taşınmaz malın ilk yıl kirası ihale bedeli üzerinden 2,3,5,6,8,9 uncu yıllar kira bedelleri ise Bakanlığımızca her yıl yayımlanan yeniden değerleme oranının bir önceki yıl kira bedeli ile çarpımı suretiyle bulunacak miktarın önceki yıl kira bedeline eklenmesi suretiyle belirlenecek bedel üzerinden ödenecektir. 4, 7 ve 10. Yıllar kira bedelleri ise günün rayicine göre yeniden tespit ve takdir edilecektir. Vadesinde ödenmeyen kira bedelleri 6183 sayılı yasanın 51. Maddesinde belirlenen oranda gecikme zammı uygulanmak suretiyle tahsil edileceği ” hükmü kararlaştırılmıştır. Kararlaştırılan bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar. Bu durumda mahkemece dosyanın konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek kira bedeline yıllara göre sözleşmede kararlaştırılan artış şartı uygulanılarak davacının talep edebileceği kira parası ve buna bağlı olarak gecikme zammı hesaplattırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1466, Karar No: 2010/14458, Tarih: 13.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/1466 E.  ,  2010/14458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 213 S.Y.nın 359/a-2. maddesine göre 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

12.08.2005 gün ve VDENR/2005-761-44sayılı Vergi Suç Raporu'nda açıklandığı üzere vergi mükellefi olan sanıktan incelenmesi amacıyla istenen 2002 yılı defter ve belgeleri ibraz etmediğinden bahisle açılan dava da,dosya kapsamından sanığın işini terk ettiğine ilişkin bir tespite rastlanmadığı, sanığın savunmasında"hatırlamadığı tarihte işini terk ettiğini ancak defter ve belgelerin diğer ortak abisi olan ...'da bulunduğunu "beyan etmiş olması karşısında,savunmada adı geçen ...'un tanık olarak dinlenmesi, işi terkin suça konu defter ve belgelerin ibrazına dair tebligattan önce olup olmadığının ,önce ise tebligatı alan kişinin bu konuda ehil bulunup bulunmadığının saptanması, VUK.nun 139. maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştrılması ve aynı sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan tanzim edilerek suç duyurusu ile işlem yapılması için gönderildiği ve bu davayla ilgisi olduğu anlaşılan 12.08.2005 gün ve VDENR-05-761/39 sayılı Vergi Teknik Raporu ile aynı tarihli VDENR-05-761/40,41,42,43 sayılı VİR.larının dosya içine getirtilip incelenmesi,bu davayla ilgili delillerin onaylı örneklerinin dosya içine konulması, işyeri ile ilgili yoklama fişlerinin bulunup bulunamadığı incelenerek sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.