muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/50, Karar No: 2025/588, Tarih: 19.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/50 E.  ,  2025/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03.10.2024

SAYISI : 2023/605 E., 2024/842 K.

DAVACI : Seyit Mehmet Kalem vekili Avukat ...

DAVALI : S.S. Işık Kent Siteleri Konut Yapı Kooperatifi vekili Avukat ...

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin önceki arsa sahibinden temlik aldığı bir daire karşılığı arsa sahibi olarak çekilişe girmeye hak kazandığını, kur'a çekilişinde A blok, zemin kat, 2 no.lu dairenin müvekkiline isabet ettiğini, kur'a çekiminin müvekkiline bildirilmediğini, çekilişten önce şerefiye projesi yapılmadığını, 108 bağımsız bölüm için kur'a çekildiğini, kooperatif başkanın 8 daire alacağını A bloka isabet ettiğini, çektiğini, yüklenicinin alacağı olan 24 dairenin ise B bloka isabet ettiğini, müvekkilinin katılmadığı çekilişe katılmış gibi gösterildiğini, kur'ayı kimin çektiğinin belli olmadığını ileri sürerek kur'a çekimine ilişkin yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespiti ile kura çekimine yönelik tespit tutanağının ve kura çekiminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kooperatif cevap dilekçesinde; çekiliş noter tarafından gerçekleştiğinden herhangi bir şaibenin söz konusu olmadığını, davacının kura çekilişinden haberdar olduğu halde çekilişe gelmediğini, kura çekilişine kimlerin katıldığının belli olduğunu, dava dilekçesinde ileri sürülen hususların hiçbirisinin kanunen iptali gerektirecek hususlardan olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli kararı ile; kura çekimine ilişkin davalı kooperatifin yönetim kurulu kararının emredici kanun hükümlerine, 1163 sayılı Kanun ve TTK hükümlerine ile kooperatif ana sözleşmesi ve genel kurul kararlarına aykırılık teşkil etmediği, kura çekimi öncesi inşaatların tamamlandığı, projeye ve imara aykırılık iddiası bulunmadığı, arsa payı üyelik nedeniyle şerefiye projesinin yapılmasına gerek olmadığı, eşitlik ilkesinin zedelenmediği, dolayısıyla kararın batıl olmadığı, söz konusu yönetim kurulu kararı doğrultusunda yapılan kura çekimine davacının çağrılmadığı ve bu nedenle davacının kura çekimine katılmadığı, ancak bu eksikliğin kur'a çekiminin iptalini gerektirmediği, davacı yerine noter tarafından yapılan çekiliş ile davacının dairesini aldığı, kur'a çekiminde hile veya usulsüzlük bulunmadığı, tüm üyelere dairelerinin dağıtıldığı, eksik daire alan üye olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 24.11.2021 tarihli kararı ile; davalı kooperatife karşı açılan davada dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK'nın 355 nci maddesinin birinci fıkrası gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 24.11.2021 tarihli kararının süresi içinde davacı asil tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, davalı kooperatif ana sözleşmesinin 62 nci maddesine göre konutların kur'a ile dağıtılacağı, kur'anın yeri ve zamanının en az 15 gün önce taahhütlü mektupla veya imza karşılığı ortaklara bildirilmesi gerektiği, davalı kooperatifin 02.12.2016 tarihli yönetim kurulu kararı ile 07.06.2014 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan karar doğrultusunda arsa sahiplerine A ve B blok olarak yer alan konutların kur'asını blok bazında ayrı ayrı çekerek tapuların hak sahiplerine verilmesine, bu doğrultuda 25.12.2016 itibarıyla hak sahiplerine kur'a çektirilmesine, kur'a çekimine hak sahiplerinin bizzat katılmaları, katılmayanların yerine noterden verecekleri vekaletname ile vekillerinin, kendisi veya vekili gelmeyenlerin yerine ise noterin kur'a çekmesine karar verildiği, kur'a çekimine ilişkin kararın davacı tarafa tebliğ edilmediği ve kur'aya çağrılmadığı, kur'a tespit tutanağına göre davacı adına noter tarafından kur'a çekildiği ve davacıya A blok zemin kat 2 no.lu dairenin isabet ettiği, davacı tarafça dava dilekçesinde kur'a çekimininin iptali sonucunu doğuracak şekilde kur'a çekimine yönelik bütün işlemler aleyhine dava açıldığı, diğer bir ifade ile davacının dava açmaktaki saikinin davalı kooperatifin kur'a çekimine ilişkin karar değil kura çekimine çağrılmadığından kura çekimi işleminin iptali isteği olduğu, bu tespitten hareketle davacıya kooperatif ana sözleşmesinin 62 nci maddesinde yer alan yer ve zamanın bildirildiği kur'a çekilişi ile ilgili bir davet yapılmadığı, bu haliyle anılan madde hükmüne aykırı davranılmış olduğu, davacının kendi çekeceği kur'a ile ile dairesini belirleme hakkının engellendiği, bu nedenlerle dava konusu kura çekilişinin iptaline karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının daire çekilişi noter aracılığıyla gerçekleştirilmiş olduğundan herhangi bir şaibenin söz konusu olmadığını, davacının çekilişten haberdar olmadığı iddiasının da gerçek dışı olduğunu, müvekkilin gerek kuraya hazırlık işlerini gerekse de kura işlemlerini sözleşme şartlarına ve yönetim kurulu kararına uygun olarak gerçekleştirdiğini, kooperatif yönetim kurulu kararlarının butlanına ilişkin 1163 sayılı Yasa'da doğrudan bir hüküm olmadığını, kura çekimine ilişkin olarak alınan kararda ortaklar arasında eşitliği bozacak bir düzenlemenin olmadığını, kararda kooperatifin temel yapısına ve amacına uymayan, sermayenin korunmasına aykırı veya diğer organların devredilemez yetkilerine giren ve bu yetkilerin devrine ilişkin bir düzenleme de bulunmadığını, TBK'nın 27. maddesi bakımından kararın kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı olmadığını veya konusunun imkânsız olmadığını, davacının kura çekimine katılamamasının var olan hakkını ortadan kaldırmadığını veya kısıtlamadığını, davacı yerine noter tarafından yapılan çekiliş ile davacının dairesini aldığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, kooperatif yönetim kurulu kararının mutlak butlanla batıl olduğunun tespiti ile kura çekimine yönelik tespit tutanağının ve kura çekiminin iptali istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2025 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/3875, Karar No: 2014/7018, Tarih: 14.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/3875 E.  ,  2014/7018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10.05.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıklarının iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4103, Karar No: 2017/3091, Tarih: 20.09.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/4103 E.  ,  2017/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

Mağdura bıçak çekip dükkandaki ayakkabıyı vermesini istediği sırada olay yerine gelen polisleri görüp ayakkabıları dükkanda bırakıp kaçan sanığın, yağma eylemini tamamladığı düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış,

... ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/10414 sor.numaralı talimat gereğince adli emanete teslim edilen bıçağın müsaderesi konusunda bir karar verilmemiş ise de, bu konuda her zaman karar alınması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/47975, Karar No: 2013/32349, Tarih: 09.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/47975 E.  ,  2013/32349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde 15/03/2005 tarihli 5 yıl süreli iş sözleşmesi ile yönetici olarak çalışmaya başladığını, sözleşme süresinin bitimi beklenmeden iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, sözleşmeden kaynaklanan tazminat, ücret ve yıllık izin ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davayı kabul etmediklerini, davacının 1/02/2008 den itibaren işe gelmediğini, dön ihtarınının tebliği için adresi araştırılırken davacının işsizlik sigortasına başvurduğunu öğrendiklerini, davacı iddialarının asılsız olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, taraflar arasında yapılan sözleşmeye göre davacının davalı şirkete hammadde yöneticisi ve tedarikcisi olarak çalışmaya başladığı, plastik sanayiinde hammadde tedariki ve yöneticisi olmanın işin en önemli parçalarından birisini oluşturduğu, hammadde tedarikçisinin işten ansızın ayrılmasının işyerinin çalışmasını sekteye uğratacağından uzun süreli olarak yapılan ve planlanan sözleşmenin belirli süreli sözleşme olarak kabulünün gerekeceği, bu nedenle 5 yıllık geçerlilik süresine dayanan hizmet sözleşmesinin belirli süreli hizmet sözleşmesi olarak kabulü gerektiği, dosyaya ibraz edilen belgelere göre davacının aylıklarının düzenli olarak ödenmediği buna rağmen davalının, davacının iş akdini cezai şarttan dolayı feshetmeyip maaşın ödenmemesi suretiyle davacının iş akdini feshetmesinin sağlandığı, bu durumda davacının iş akdini feshetmesinin haklı bir nedene dayandığı iş akdinin haksız yere feshine işveren sebep olduğundan dolayı cezai şart ödenmesi gerektiği, davacının iş akdini eylemli olarak feshettiği tarihten sonra tutulan devamsızlık tutanaklarının geçerli olmadığı, davacının hak etmiş olduğu ücret ile yıllık izin ücreti alacağı da bulunduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 338 inci maddesinde, “Hizmet akdi, muayyen bir müddet için yapılmış yahut böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden anlaşılmakta bulunmuş ise, hilafı mukavele edilmiş olmadıkça feshi ihbara hacet olmaksızın bu müddetin müruriyle, akit nihayet bulur” kuralı mevcuttur. Anılan hükme göre tarafların belirli süreli iş sözleşmesi yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, 1475 sayılı Yasa uygulamasında, Yargıtay kararları doğrultusunda belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde, sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9. HD. 7.12.2005 gün 2005/12625 E, 2005/38754 K).

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde, esaslı nedenlerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve on yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.

İş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle belirli - belirsiz süreli iş sözleşmesi ayrımının önemi daha da artmıştır (Yargıtay 9. HD. 13.6.2008 gün 2007/19368 E, 2008/15558 K.). 4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunundaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

Öte yandan değinilen 11 inci madde, 18 Mart 1999 tarihli 1999/70 EC Konsey Yönergesi ile birlikte ele alınmalıdır. Çerçeve sözleşmesinin 4 üncü maddesinde ayrım gözetmeme ilkesi vurgulanmıştır. Buna göre iş koşulları açısından, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçilere yapılacak farklı muamele esaslı nedenlere dayandırılmadığı sürece, yalnızca belirli süreli iş sözleşmesi ve iş ilişkisi ile çalışmasından dolayı, emsal kadrolu işçilerden daha dezavantajlı davranılmayacaktır.