muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5998, Karar No: 2014/22165, Tarih: 25.12.2014

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanığın 16000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, "Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1, f- son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 16.000 TL karşılığı 800 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 16000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16436, Karar No: 2020/5010, Tarih: 16.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16436 E.  ,  2020/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.06.2015 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 31.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve tazminat istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683'deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, zarar henüz doğmadığı halde, zararın doğacağı muhakkak ve pek muhtemel ise veya beklenen taşkın kullanma ile ileride telafisi mümkün olmayacak zarar meydana gelecekse, davalının alacağı önlemlerle zararı önleme ihtimali yoksa, zarar verme tehlikesi taşıyan eylem ve işlemler hakkında davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Zarar tehlikesinin belirlenebilmesi için mahkemece öncelikle taraflara ait taşınmazların tapu kayıtları ile çap ve krokileri getirtilmeli, yapılacak keşifte, kadastro mühendisi veya tapu fen memuru bilirkişi yanında davanın niteliğine, tarafların iddia ve savunmalarına göre, en uygun ihtisas grubu ve meslek erbabından seçilecek bilirkişiler hazır bulundurulmalı; düzenlenecek bilirkişi raporlarında, alınması gereken önlemler ile tazminat, ecrimisil, yıkım ve eski hale getirme istekleri varsa, bunlar gerekçeli olarak gösterilmelidir. Davacının zararının önlenmesi esas olmakla birlikte, davalıya da en az zarar verecek veya külfet yükleyecek önlem veya önlemler belirtilmelidir.

Davaya konu olayda davacı, davalının kendi taşınmazı üzerine yapmakta olduğu hafriyat nedeniyle taşınmazına zarar verdiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve zararın tazminine karar verilmesini istemiştir.

TMK’nın 738. maddesiyle, 737. maddeye benzer daha özel bir düzenleme getirilmiştir. Söz konusu madde hükmüne göre "Malik, kazı ve yapı yaparken komşu taşınmazlara, onların topraklarını sarsmak veya tehlikeye düşürmek ya da üzerlerindeki tesisleri etkilemek suretiyle zarar vermekten kaçınmak zorundadır. Komşuluk hukuku kurallarına aykırı yapılar hakkında taşkın yapılara ilişkin hükümler uygulanır.”

Bir kimsenin kendi taşınmazında yaptığı hafriyat veya inşaat nedeniyle komşusunun taşınmazına bir zarar vermiş veya onu zarara maruz bırakmışsa, bu zararın hoşgörü sınırlarını aşıp aşmadığını aramaya gerek yoktur. Küçük bir zarar doğmuş olsa dahi, gerekli önlemlerin alınmasına karar verilmelidir. Bu özellik TMK’nun 737. maddesi ile 738. maddesi arasındaki önemli farklardan biridir. Öteki önemli fark ise; genellikle TMK’nun 737. maddesine göre zarar meydana geldikten sonra dava açılır. Bu madde uyarınca zarar tehlikesi nedeniyle çok istisnai durumlarda dava açılırken, TMK’nun 738. maddesine dayanılarak açılan davaların çoğunluğu zarar tehlikesinin ortadan kaldırılmasına yöneliktir. Aksi halde, telafisi mümkün olmayan zararların doğmasına sebebiyet verilmiş olur. Mahkemece böyle durumlarda men ve yasaklama yönünde hüküm kurulabilir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacı, Hazine’den ağaçlandırmak üzere kiraladığı taşınmaza fıstık çamı ve zeytin fidanı diktiğini, davalı şirketin bitişik taşınmazda yaptığı temel atma ve benzeri işlemlerde uyarıya rağmen tedbir almayarak arazide toprak kayması ve heyelan oluşumuna sebep olduğu, Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/1 D.İş ile yaptırdığı tespitle fidanlığına verilen zararın tespit edildiğini belirterek zararın giderilerek eski hale getirilmesini, zarar ortadan kaldırılana kadar tedbiren inşaatı durdurulmasını ve oluşan zararın tazminini istemiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015\1 D.İş'de yapılan tespit sonucu alınan bilirkişi raporunda 250 parsel sayılı taşınmazda yapılan kazı sonucu dava konusu taşınmazın meyilli olması ve yağmur yağması sonucu 100m2'lik bir alana toprak kayması oluştuğunu, önlem alınmaz ise zararın devam edeceği bildirilmiştir. Yine mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında heyelana bağlı olarak 10 adet zeytin ağacının zarar gördüğü bildirilmiştir. Davacının ağaçlarının davalının eylemi sonucu zarar gördüğü ve zararın 3.250,64 TL olduğu saptandığına göre bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekir. Diğer taraftan davacının kira sözleşmesini devam edip etmediği araştırılmalı, davacının zarar gören taşınmazda kişisel hakka dayalı bir tasarruf hakkının bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemleri konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme, araştırma ve yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/8459, Karar No: 2017/6238, Tarih: 03.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8459 E.  ,  2017/6238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın yaptığı işlemlerin usulüne uygun olduğunu, sahte fatura düzenlemesinin mümkün olmadığını savunması, ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler dosya arasına alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11877, Karar No: 2013/18580, Tarih: 04.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11877 E.  ,  2013/18580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 8.04.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı araştırılmasından,

3) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenilmesinden,

4) Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile somut emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) olan uzaklıklarının fen bilirkişisine işaret ettirilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33281, Karar No: 2017/15697, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33281 E.  ,  2017/15697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1989, Karar No: 2015/6807, Tarih: 02.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1989 E.  ,  2015/6807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnam ile Daireye gönderilmekle 27.05.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ..... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, faks ile göndermiş olduğu dilekçede Kozan 2. Asliye Hukuk ve İmamoğlu Asliye Hukuk Mahkemelerinde olan duruşmaları nedeniyle mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı.

Yargıtaydaki duruşmaların öncelik arz etmesi nedeniyle mazereti yerinde görülmediğinden talebinin reddine karar verilmekle,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün oturum açıldı.Aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Sanığın, mağdureyi olay yeri olan caminin tuvaletinin içine soktuktan sonra duvara yaslayıp üzerini çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin direnmesi üzerine, direncini kırmak amacıyla kollarından bastırarak hareketsiz hale getirip, bağırmaması için de ağzını kapattığının anlaşılması karşısında, eylemini cebir kullanmak suretiyle işlediğinin kabulü ile hakkında TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanması gerekirken, aksi yönde hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağdureyi saklambaç oynama bahanesiyle caminin tuvaletinin içine soktuktan sonra duvara yaslayıp üzerindeki elbiseleri zorla çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin direnmesi üzerine, direncini kırmak amacıyla kollarından bastırarak hareketsiz hale getirip, bağırmaması için de ağzını kapattığının anlaşılması karşısında, eylemini hile ve cebir kullanmak suretiyle işlediğinin kabulü ile TCK'nın 109/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği düşünülmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/841, Karar No: 2008/329, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/841 E.  ,  2008/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kalan iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine davalının itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli, icra takibinin devamı icra inkâr istemleriyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 27.02.1999 tarihli sözleşmede işin bedeli 23.399.357.500 TL+KDV olarak belirlenmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinin (1) numaralı bendinde, sözleşme gereği işin yapıldığını, bu işle ilgili davacı şirkete gerekli ödemeleri yaptıklarını beyan etmiştir.

Eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda işin yapılıp teslim edildiğini ispat külfeti yüklenici de, iş bedelinin ödendiğini ispat külfeti ise iş sahibindedir.

Somut olayda davalı iş sahibi vekili işin sözleşme gereği yapıldığını kabul etmiş, işin bedelinin davacı yüklenici şirkete ödendiğini savunmuştur. Yukarıda belirtilen kural uyarınca işin bedelinin ödendiğini ispat külfeti davalı iş sahibi kooperatif de olduğundan, davalı vekili tarafından ödeme konusunda dosyaya konulmuş belge varsa bunlar değerlendirilerek ödemenin yapılıp yapılmadığının yasal olarak belirlenmesi, davalı tarafça iş bedelinin ödendiği yasal olarak kanıtlanamadığı takdirde, davalı vekili cevap dilekçesinde ve 16.02.2004 havale tarihli delil dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, ödeme konusunda davacı tarafa yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, ispat külfetinde hataya düşülerek yanlış değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 22.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4437, Karar No: 2011/8534, Tarih: 16.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4437 E.  ,  2011/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O Yer C.Savcısının suç vasfına yönelik temyizi üzerine dosyanın temyizen incelenmesi mümkün görülmekle yapılan değerlendirmede;

Tüm dosya münderecaatından tutanağı düzenleyen imzacı tanıkların ormandan 203 nolu bölmeden suç tarihinde dikiliden motorlu testere ile kesilip sanayi oduna parçalanmış halde 8 adet ağaç tespit edip takibe aldıklarında, ertesi ... sabah ....00 sıralarında sanığın gelerek ... aracına yüklerken yakalandığının anlaşılmasına, sanığın yolda yolu kapatmış vaziyette ağaçlar görünce kenara çekmek istediği yönündeki savunmasının, imzacı tanıkların yolda odun bulunmadığı ve yolun kenarına topladığı sanayi odunlardan bir kaç tanesini aracına atmış iken görüldüğünü yeminle ifade etmeleri karşısında samimi görülmemesine göre, sanığın 18.11.2007'de sona ... çalı-çırpı odun toplama iznine dayanarak ormandan bir ... öncesi dikiliden kesip sanayi odun haline getirdiği odunları sabah erkenden nakletmek istemi ile hareket ettiğinin belirlenmesiyle ormandan izinsiz olarak yapacak nitelikli ağaç kesme suçundan cezalandırılması gerekirken eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5 madde kapsamında değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11878, Karar No: 2013/18578, Tarih: 04.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11878 E.  ,  2013/18578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 8.04.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı araştırılmasından,

3) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenilmesinden,

4) Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile somut emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) olan uzaklıklarının fen bilirkişisine işaret ettirilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.