muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1375, Karar No: 2019/11723, Tarih: 27.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1375 E.  ,  2019/11723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/4.maddesinde yer alan "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, "suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğindeki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosyada mevcut CD görüntülerin izlenmesinde 2 şahsın iş yerine girdiklerinin görülmesi ve suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu hakkında ayrı soruşturma yapılan yaşı büyük arkadaşı Yasin Dumanlı ile birlikte işlediklerini belirtmesi, Yasin Dumanlı'nın da soruşturma aşamasında suçu ikrar etmesi ve mahkemenin de kabulünün de bu yönde olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22808, Karar No: 2022/2328, Tarih: 24.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22808 E.  ,  2022/2328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 01/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7070 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanunun 5. maddesi ile değişik 188/1. maddesine eklenen cümle gereği mazeret dilekçesi vererek yokluğunda karar verilebileceğini bildiren suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, yokluğunda verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemekle, bu konuda bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suça süreklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4567, Karar No: 2014/7146, Tarih: 15.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4567 E.  ,  2014/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinin sanığa Sosyal Güvenlik Kurumu'nca son ödemenin yapıldığı 21/05/2011 tarihi olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi ...'den 26/10/2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de;

Somut olayda; sanığın, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi ...'den 26/10/2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu hususları gözetilerek, mahkemece dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28369, Karar No: 2011/9023, Tarih: 10.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/28369 E.  ,  2011/9023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dinar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 106-144.maddelerinde paraya çevirme ile ilgili hükümler yer almış, aynı kanunun 129/2.maddesine göre ise, 2.ihale gününde satış yapılması halinde, artırma bedelinin taşınmaz için tahmin edilmiş olan kıymetin en az %40'ını bulması ve bundan başka paraya çevirme ve paylaştırma masraflarını geçmesi zorunlu kılınmıştır. Bu durumda satış bedelinin, tüm icra masrafları dahil, paraya çevirme ve paylaştırma giderlerini geçmesi gerekir. Satış talebinden ihale tarihine kadarki paraya çevirme ve paylaştırma giderlerinin hesaplamada dikkate alınması lazımdır. Satışı istenen taşınmazın kıymetinin takdiri hakkındaki İİK.nun 128.maddesi paraya çevirme başlığını taşıyan III.bölümde bulunmaktadır. Bu nedenle taşınmazın kıymetinin belirlenmesi için yapılan keşif ve bilirkişi masraflarının da tıpkı ilan giderleri gibi paraya çevirme masrafı olarak kabulü gerekir.

Somut olayda, taşınmazın 2.ihale günü satıldığı ve 23.000,00 TL olan satış bedelinin 56.035,81 TL tahmini değerin %40'ı olan 22.414,00 TL rakamına gazete ilanı için sarfedilen 400,00 TL, kıymet takdiri gideri 300,00 TL'nin eklenmesiyle oluşan miktarı karşılamadığı görülmektedir. Kaldı ki bu miktara satış için yapılan tebliğ giderlerinin de ilavesi gerekir. Bu durumda mahkemece yasanın emredici kuralına aykırı ve kamu düzenine ilişkin olan bu eksikliğin re'sen nazara alınarak ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken anılan husus gözardı edilerek istemin reddi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, artırmanın yapılışı ve sonuçlanması hakkında icra müdürlüğünce bir tutanak düzenlenir. Bu tutanağa İİK Yönetmeliğinin 47.maddesinde; "artırmanın yapıldığı gün, başlama ve bitme saati, sürülen pey miktarı, pey sürenlerin adı ve soyadları, en yüksek pey, üç defa bağrıldığı, ihalenin yapıldığı, ihale yapılmamış ise artırmanın 10 gün daha uzatılmış olduğu hususları yazılır ve bu tutanak icra müdürü, tellal ve alacaklı tarafından imzalanır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda şikayet konusu ihalede, 688 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 2.artırma sonucunda alıcıya ihale olunduğu, ihaleye ilişkin arttırma tutanağında ihaleye başlama saatinin yazılmadığı görülmektedir.

Anılan eksiklikler de ihalenin feshi sebebi olup açıklanan nedenlerle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4496, Karar No: 2015/6451, Tarih: 25.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4496 E.  ,  2015/6451 K.**

* TÜRK BORÇLAR KANUNU'NDAKİ TAHLİYE SEBEPLERİ

* FESHİ İHBAR NEDENİYLE KİRALANANIN TAHLİYESİ İSTEMİ

* TAHLİYE İSTEMİ

* ÇATILI İŞYERİ VASFINDAKİ KİRALANANIN TAHLİYESİ İSTEMİ

* TAHLİYE İSTEMİ

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 354

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 347

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından duruşmalı olarak süresi içinde temyiz edilmiş, ancak davanın niteliği itibari ile duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalı ile aralarında 1.12.2013 tarihli 4 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin Hususi Şartlar 3. Maddesi gereği iki ay önceden yazılı olarak haber vermek kaydıyla kiracı veya kiraya verenin dört yılı beklemeksizin sözleşmeyi fesih hakkı olduğunu, bu maddeye dayanarak düzenlenen 09.06.2014 tarihli ihtar ile sözleşmenin 09.06.2014 tarihinde feshedileceğinin davalıya bildirilmesine rağmen tahliyenin gerçekleşmediğini belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı, sözleşme hükmünün fesih nedeni olamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, basiretli bir tacir olan davalının sözleşme yapıldığı sırada özgür iradesi ile sözleşmede yazılı şartı kabul ettiğini, bu şartın ise sözleşme serbestisi kapsamında değerlendirildiğinde geçerli olacağını belirterek süresinde açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu edilen işyerine ilişkin, taraflar arasında akdedilen 1.12.2013 başlangıç tarihli ve 4 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 3. maddesinde iki ay önceden yazılı olarak haber vermek kaydıyla kiracı veya kiraya verenin dört yılı beklemeksizin sözleşmeyi feshedebileceği ve ilgili fesih durumunda tarafların müspet-menfi zararlarına ilişkin herhangi bir hak talebinde bulunamayacağı kararlaştırılmıştır. Kiralanan çatılı işyeri vasfında olduğundan 6098 sayılı TBK.nın Konut ve Çatılı İşyeri Kiraları hükümlerine tabi olup, kanunda belirtilen tahliye sebepleri sınırlıdır. Aynı Yasanın 354. maddesine göre dava yoluyla kira sözleşmesinin sona erdirilmesine ilişkin hükümler kiracı aleyhine değiştirilemez, 347. maddesi gereğince kiracı kira süresinin bitiminden en az on beş gün önce kiralananı tahliye edeceğini kiralayana yazı ile bildirmek suretiyle sözleşmeyi feshetmediği takdirde, sözleşme aynı şartlarla bir yıl daha uzamış sayılır. TBK.nın Konut ve Çatılı İşyerleri hakkındaki hükümler kiralayana sözleşme maddesine dayanarak feshi ihbar nedeniyle akdi fesih hakkı tanımaz.Türk Borçlar Kanununda ve özel kanunlarda gösterilen haller dışındaki sebeplerle tahliye kararı verilemez. Bu halde sözleşmenin 3. maddesi kiraya verene tek taraflı olarak akdi feshetme hakkı vermez. Davada 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda yazılı olan tahliye sebeplerinden hiçbirine dayanılmadığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/46113, Karar No: 2017/31337, Tarih: 28.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/46113 E.  ,  2017/31337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

MAHKEMESİ : ... 3. İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, mahkemece düzenlenen muhtırada harcın nereye yatırılacağının belirtilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen 20/11/2017 TARİHLİ EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Somut olayda, mahkemece düzenlenen muhtırada harcın nereye yatırılacağının belirtilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen 20/11/2017 TARİHLİ EK KARARIN BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekiline yukarıda açıklanan şekilde Temyiz karar harcı (Maktu) ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davacı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6403, Karar No: 2011/341, Tarih: 25.01.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/6403 E.  ,  2011/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; beraetine dair, Şile Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.06.2006 gün ve 2005/289 Esas, 2006/94 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde 18 yaşını bitirmeyen ve şikayetçi olan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunduğu iddiası ile hakkında kamu davası açılan sanığın aşamalardaki ikrarı ve mağdurenin samimi ve tutarlı anlatımları karşısında atılı suçun sübuta erdiği ve mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde; gerekçede reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme ve açılmış dava bulunmayan alıkoyma suçundan beraetine denildiği halde hüküm kısmında sanığın beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10930, Karar No: 2013/18251, Tarih: 24.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/10930 E.  ,  2013/18251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek duyulan, Bakırköy 14.İcra Müdürlüğünün 2011/1459 sayılı talimat dosyasının aslının ilgili icra müdürlüğünden, borçlulara ait vergi kayıtlarının iligili vergi idaresinden ve borçlular ..., ... ile hacizde hazır bulunan ...,... 'nın nüfus aile kayıt tablolarının ilgili nüfus idaresinden istenilerek alınan cevapların eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 24.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.