muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18102, Karar No: 2014/19060, Tarih: 18.11.2014

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3318, Karar No: 2024/9416, Tarih: 05.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3318 E.  ,  2024/9416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/914 E., 2023/778 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/329 Esas, 2023/83 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2023/914 Esas, 2023/778 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Suç vasfında hataya düşüldüğüne, ticaret suçu yönünden somut delil bulunmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, sanıktan ele geçen haplara ilişkin adli tıp kurumundan rapor alınmadığına, sanığın karar celsesinde SEGBİS marifetiyle dinlenmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin hatalı uygulandığına, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ve kullanıcı ...'in üzerinde aramanın hukuka aykırı olduğuna, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen ...'de ele geçen uyuşturucunun sanık tarafından kullanıcıya satıldığı ve sanığın araçtan dışarıya attığı uyuşturucuların sanık tarafından ticaret amacıyla bulundurulduğu iddiasına ilişkindir.

2. Hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde ihbar bulunan sanığın suç tarihinde 16 \*\*\* 702 plaka sayılı aracının kolluk ekiplerince görüldüğü, şoför koltuğunda bulunan ve polis aracını fark eden sanığın araçtan inerek elinde bulunan poşeti yola doğru fırlattığı, yine elinde bulunan bir cismi aracın önüne doğru attığının görüldüğü, aracın yolcu koltuğunda ise hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ek takipsizlik kararı verilen ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen ...'in bulunduğu, sanığın yola fırlattığı poşette daralı ağırlığı 33,12 gr madde ile aracın önüne attığı hassas terazi ile kullanıcı tanık ...'in üzerinde daralı 1,51 gram madde ile sanığın üzerinden 2 adet lyrica hapın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

3. Sanıktan ele geçen maddelerin 04.10.2022 tarihli kriminal rapor uyarınca net 24,48 gram metamfetamin ile 2 adet pregabalin içerir hap olduğu, tanıkta ele geçen maddenin Rıxxe Home ibareli beyaz kağıda sarılı vaziyette net 0,56 gram metamfetamin olduğu anlaşılmıştır.

4. Tanık ...'de ele geçen uyuşturucunun sarılı olduğu beyaz kağıt üzerinde yapılan incelemede sanığa ait sol el baş parmak izinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Alınan uzmanlık raporunda sanığın arkadaşı olan tanık C.K.'nin olay tarihinde yapılan üst aramasında uyuşturucunun sarılı olduğu Rıxxe Home ibareli beyaz kağıt üzerinde sanığın parmak izinin çıkması, sanık ve tanıkta ele geçen uyuşturucu maddelerin aynı türden olması ve uyuşturucu madde içeriği oranının % 80 olması, tanık ...'de ele geçen uyuşturucu maddeler üzerinde sanığa ait parmak izinin çıkmasına dair sanık ve tanığın aşamalarda çelişkili beyanları, sanığın üzerinde ele geçen maddeleri kullanmak için temin ettiğini ifade etmesine karşın 28.10.2022 tarihli adli tıp raporunda pregabalin maddesine rastlanmadığının belirtilmesi, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair istihbari bilgilerin bulunması, sanıkta ele geçen uyuşturucu madde çeşitliliği, uyuşturucu madde ticareti suçlarında kullanılan hassas terazinin bulunması, suçun işleniş biçimi, sanığın yakalanma şekli ve saati, yine ele geçirilen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım miktarının üzerinde olması hususları hep birlikte göz önüne alındığında sanığın üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeleri ticaret kastı ile bulundurduğu ve tanık ...'e uyuşturucu maddesi satmak suretiyle üzerine atılı ve sübut bulan "Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama" suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanıktan ele geçen pregabalin içerir haplar dışında sanık ve tanıkta ele geçen uyuşturuculara ilişkin kriminal raporların alınmasının suçun sübutu bakımından yeterli olduğu, sanığın savunmasının alındığı ilk celsede segbis marifetiyle duruşmalara katılmak istediğini beyan etmesi nedeniyle karar celsesi olan ikinci duruşmada segbis marifetiyle dinlenmesinin savunma hakkını kısıtlamadığı, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulamasının sanığın adli sicil kayıtları uyarınca hukuka uygun olduğu, yazılı arama emri uyarınca yapılan aramaların usul ve yasaya uygun olduğu ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, sanıkta ele geçirilen uyuşturucunun kişisel kullanım sınırının üzerinde olması, sanıktan ayrıca hassas terazi ele geçirilmesi, tanık ...'in üst aramasında ele geçirilen uyuşturucunun sarılı olduğu kağıt üzerinde sanığın parmak izinin çıkması ile sanık ve tanıkta ele geçen uyuşturucu maddelerin aynı türden olmaları ve uyuşturucu madde içeriklerinin aynı oranda olması nedenleriyle sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03/05/2023 tarihli ve 2023/914 Esas, 2023/778 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3870, Karar No: 2021/8771, Tarih: 24.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/3870 E.  ,  2021/8771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : 1)Sanık hakkında kasten yaralama, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkumiyete dair; Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2018 gün ve 2016/735 Esas, 2018/299 Karar sayılı kararı

2)İstinaf başvurularının esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 25/06/2019 gün ve 2019/1880 Esas, 2019/2076 Karar sayılı kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 25.06.2019 gün ve 2019/1880 Esas, 2019/2076 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen kararın türü gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

3)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 25.06.2019 gün ve 2019/1880 Esas, 2019/2076 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 25.06.2019 gün ve 2019/1880 Esas, 2019/2076 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Çatalca Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10550, Karar No: 2014/19148, Tarih: 15.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10550 E.  ,  2014/19148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Motorlu testerenin yediemine alınmadığı dikilen çam ağaçlarının orman ağacı olup orman yerine dikildiğinden tebliğnamenin müsadere düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; ancak

Duruşmaları vekil ile temsil olunan katılan idare lehine vekalet ücretine hukmolunmamasına ,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden CMUK'un 322.maddesi uyarınca 600 TL. Vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan idareye verilmesine karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15522, Karar No: 2011/1801, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15522 E.  ,  2011/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19.02.2009 gün 2008/17993-2873 sayılı bozma kararında özetle: " Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, 101 ada 28 parselin (B) ile gösterilen 7647,75 m2 kısmının orman vasfı ile Hazine adına, (A) ile gösterilen 6000 m2 kısmın tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 28.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10530, Karar No: 2022/9560, Tarih: 05.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/10530 E.  ,  2022/9560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2019 tarih ve 2018/377 Esas, 2019/34 Karar sayılı kararı; Sanığın, mağdur ...’a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1 ve 53 maddeleri gereğince "1 yıl 5 ay 15 gün" hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/02/2021 tarih ve 2019/1416 Esas 2021/519 Karar sayılı kararı; “İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine” dair kararı,

3)Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/06/2021 tarih ve 2019/1416 Esas 2021/519 Karar sayılı ek kararı; “Temyiz isteminin reddine” dair ek kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/02/2021 tarih ve 2019/1416 Esas, 2021/519 Karar sayılı kararı ile 28/06/2021 tarihli ek kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 291. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/06/2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/496, Karar No: 2011/264, Tarih: 19.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/496 E.  ,  2011/264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan 765 sayılı TCK.nun 434. maddesi uyarınca teciline, alıkoyma suçundan beraatine dair Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2005 gün ve 2005/213 Esas, 2005/322 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumuhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mahkûmiyetine dair verilen 03.03.2004 tarihli karar, sanığın mahkemeye verdiği 03.03.2004 günlü temyiz dilekçesi ile temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2005 gün 5-2004/94880 sayılı yazısı ile değerlendirme yapılmak üzere mahkemesine iade edilmekle ortadan kalktığı, 11.11.2004 gün 2005/213 Esas, 2005/322 kararla alıkoymak suçundan beraatine, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan 765 sayılı TCK.nun 434 maddesi uyarınca teciline karar verildiği, bu karara ilişkin temyiz dilekçesi verilmediği, hükmün re’sen de temyize tabi olmadığı anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2792, Karar No: 2012/11175, Tarih: 04.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2792 E.  ,  2012/11175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev, baraka ve bahçe yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.