muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10949, Karar No: 2022/6323, Tarih: 30.03.2022

Bu durumda; davacının TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür süresi belirlenerek, aktif ve pasif dönem başlangıç bitiş tarihleri ve süreleri gösterilmek suretiyle daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak da dikkate alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

3-Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince kendini vekille temsil ettiren davacı yararına tam ve nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş, İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30.maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmeliğin 16. maddesine eklenen 13. fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde (AAÜT) yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17.maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekâlet ücretine hükmederken Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir.

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/299, Karar No: 2015/1109, Tarih: 26.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/299 E.  ,  2015/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 5275 sayılı CGTİK.nun 106.maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu; hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kaldırılmışsa da 5237 sayılı TCK.da cezaların içtimainin düzenlenmediğinin gözetilmemesi ve suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden içtimaya ilişkin 4 numaralı bend çıkartılarak yerine'' Sanık hakkında hapisten çevrilen 150 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi durumuna göre günlüğü 20.00 TL'den hesaplanarak 3000 TL adli para cezası cezalandırılmasına, sanığa doğrudan hükmedilen 4 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi durumuna göre günlüğü 20.00 TL'den 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 26.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13785, Karar No: 2018/10696, Tarih: 02.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13785 E.  ,  2018/10696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’nin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/2-4 ve 119/1-c maddelerine uyan hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 143, 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen "suçların gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi"nin, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli halleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın suç tarihinde 15-18 yaş grubu içerisinde bulunduğunun anlaşılması karşısında sosyal inceleme raporu aldırılması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...’nin mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 151/1 ve 31/2 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının mahkumiyet hükmünün verildiği 03/06/2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların ifadesine göre suça konu eylemin saat 23:00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması, güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 17:43 olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 6/1-e maddesine göre gece vakti sayılan zaman diliminin saat 18:43’te başladığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığından hüküm kurulurken TCK’nin 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

a-Suça sürüklenen çocuğun duruşmada hazır bulunması ve sorgusunun yapılmış olması gerekliliği, "yargılamanın yüze karşı olması, savunma hakkının kısıtlanmaması ve cezanın bireyselleştirilmesi" ilkelerinin bir sonucu olup, CMK'nın 193/2 ve 195/1. maddelerinde belirtilen ayrık hükümler dışında, delillerin takdir ve tayininin gerektiği durumlarda suça sürüklenen çocuğun sorgusu yapılmadan hüküm kurulmasının olanaklı bulunmaması karşısında; CMK'nın 193. maddesi hükmüne aykırı olarak aynı Kanun'un 147 ve 191. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...’ın sorgusu yapılmadan mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b- Suça sürüklenen çocukların, başka bir suç nedeniyle yakalandığında kolluk görevlilerine suça konu eylemi itiraf etmesi ve şikayetçinin iş yerinden çaldıkları paranın bir kısmının iadesini sağlaması, şikayetçinin de yargılama aşamasında alınan beyanında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nin 168/1-4 maddesi uyarınca indirim yapılmayarak fazla ceza tayini,

c- Suça sürüklenen çocukların ifadesine göre suça konu eylemin saat 23:00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması ve güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 17:43 olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 6/1-e maddesine göre gece vakti sayılan zaman diliminin saat 18:43’te başladığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/507, Karar No: 2024/7618, Tarih: 21.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/507 E.  ,  2024/7618 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2447 E., 2023/3175 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/224 E., 2022/525 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve karşı dava cevap dilekçelerinde özetle; tarafların 26.11.1996 tarihinde evlendiklerini, evliliklerinden ortak üç çocuklarının bulunduğunu, davalının yıllardır beklentisiz yaşam süren çocuklarını ve kendisini huzurlu bir yaşama hasret bıraktığını, ortak çocuklardan ... ve ...'ın çalıştığını, davalının çocukların ve kendisinin maaş kartlarını alarak kendilerine para vermediğini, itiraz ettiklerinde ise şiddet uygulayıp küfürler ettiğini, son olayda kendi kredi kartından davalının nakit para çektiğini ve ödedim dediğini ancak ödemediğini, bu nedenle aralarında tartışma yaşandığını, davalının kendisini darp ettiğini ve öldürmeye teşebbüs ettiğini, olayın kolluğa yansıdığını, kendisi ve kızı hakkında rapor düzenlendiğini, daha önceden de bu şekilde şiddet olayları yaşandığını, olay nedeniyle davalı hakkında uzaklaştırma kararı verildiğini ve ayrıca ceza aldığını, davalının gerekli gereksiz sürekli kendisini kıskandığını beyan ettiğinden, bu durumları kimseye söyleyemediğini, çünkü davalının kendisini kimseyle görüştürmediğini, konuşturmadığını, ailesinin sahip çıkmayacağını söyleyerek kendisine baskı uyguladığını, zulmettiğini, en son olaydan sonra babasına durumu bildirdiğini, davalının sürekli kendisini ve çocuklarını darp ettiğini, ölümle tehdit ettiğini, yaşadıkları korku ve tehditler nedeniyle davalı ile birlikte yaşamanın mümkün olmadığını belirterek, davalı ile boşanmalarına, yaşı küçük ortak çocuk Yağmur'un velâyetinin kendisine verilmesine, kendisi için aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası ile ortak çocuk için aylık 750,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesine, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00-TL manevi tazminatın davalıdan alınarak tarafına verilmesine talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili karşı dava ve karşı dava cevaba cevap dilekçelerinde özetle; davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun ve soyut olduğunu, gerçeği yansıtmadığını, müvekkili hakkında uzaklaştırma kararı verilmesine ilişkin dosyaya konu olabilecek önemli bir olay olmadığını, taraflar arasında her ailede yaşanabilecek tatsız bir tartışma yaşandığını, müvekkilinin aşırı kıskanç biri olmadığını, sadece tarafların ayrı şehirlerde çalışırken ortak ikamete yabancı erkeklerin girip çıkmasından rahatsızlığını dile getirdiğini, müvekkilinin evlilik birliği boyunca davacının kötü söz ve hakaretlerine maruz kaldığını, taraflar arasında yaşanan tartışmaların en büyük nedeninin davacının erkek kardeşinin ortak ikamette yaşaması olduğunu, zira davacının erkek kardeşinin taraflar arasında fitne çıkardığını, ayrıca davacının kardeşinin müvekkiline altın borcu olduğunu ve halen ödemediğini, taraflar bu nedenle tartıştığında davacının evde kardeşinin kalacağını, müvekkilinin gitmesi gerektiğini söylediğini, davacının isteksiz tutumu nedeniyle taraflar arasında cinsel birlikteliğin sona erdiğini, davacının müvekkiline seni sevmiyorum, seni istemiyorum dediğini, yakın çevresine de "11 aydır kocamla yatmıyorum, eşekle yatarım kocamla yatmam. Ondan nefret ediyorum. O artık cinsel açıdan benim kardeşim gibi" şeklinde sözler söylediğini, müvekkilinin herhangi bir işte çalışmadığından geliri olmadığını, evliliğin davacının ağır kusuru nedeniyle dayanılmaz bir hal aldığını belirterek, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı-davacı erkeğin, davacı-davalı kadına ve müşterek çocuklara fiziksel şiddet uyguladığı, küfür ettiği, eşini öldürmekle tehdit ettiği, düzenli çalışmadığı, ailesinin ihtiyaçlarını karşılamadığı, davacı-davalı kadının ve müşterek çocukların maaş kartlarını alarak ekonomik şiddet uyguladığı, davacı-davalı kadının ise herhangi bir kusurunun ispatlanamadığı anlaşılmakla, davalı-davacı erkeğin tam kusurlu eylemleri nedeniyle taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve evlilik birliğinin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, olayların akışı karşısında kusuru bulunmayan davacı-davalı kadının dava açmakta haklı olduğu gerekçesi ile asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, karşı davanın reddine, davacı-davalı kadın yararına 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, davacı-davalı kadının tedbir nafakası talebinin reddine, davalı-davacı erkeğin maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, ortak çocuğun yargılama sırasında reşit olduğu anlaşıldığından velâyet ve iştirak nafakası talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur değerlendirmesinin doğru olmadığı, asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kadın lehine maddî ve manevî tazminata karar verilmesi, erkeğin tazminat taleplerinin reddi yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükmün usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacı erkeğin istinaf itirazının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur değerlendirmesinin doğru olmadığı, asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kadın lehine maddî ve manevî tazminata karar verilmesi, erkeğin tazminat taleplerinin reddi yönlerinden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur değerlendirmesinin doğru olmadığı, asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kadın lehine maddî ve manevî tazminata karar verilmesi, erkeğin tazminat taleplerinin reddi yönlerinden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın kabulü ile karşı davanın reddinin doğru olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 2 inci, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Boçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37946, Karar No: 2016/8173, Tarih: 04.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/37946 E.  ,  2016/8173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde santral görevlisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili, zamanaşımı def'ini öne sürüp davacının kendi işçileri olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .... Şirketi vekili ise, özelleşme nedeniyle personel özlük dosyalarının kurumca toplandığını, personelin ihbar ve kıdem tazminatlarının kurum tarafından şirket namı ve hesabına personele ödendiğini, makbuzlarının kurumda muhafaza edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı asıl işverenin ihaleyi alan şirketlerinde çalıştığı, davacının 05/11/2010 tarihli işten çıkış öncesinde 03/11/2010 tarihli el yazılı istifa dilekçesinin dosyada mevcut bulunduğu, davacının iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın kendi özgür iradesi ile sonladırması nedeniyle ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığı ancak yıllık izin ücreti alacağı olduğu ve davalıların asıl-alt işveren ilişkisi nedeniyle birlikte sorumlu oldukları gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı .... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı .... vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyadaki bilgi ve belgeler ile Mahkemenin gerekçesinde belirttiği istifa ve ibranamenin niteliği, yazılış biçimi, davalı alt işverenin savunması ve özellikle bu savunmaya dayanak işten ayrılış bildirgesi dikkate alndığında iş sözleşmesinin davalı alt işveren tarafından işin bitimi nedeniyle sona erdiği, davacının bundan sonra asıl işveren nezdinde çalışmaya başladığı, istifa ve ibra belgesenin de asıl işverende işe başlama sırasında alındığına dair davacı iddiasının ispatlandığı, buna göre matbu ve boşlukları doldurulmuş ibranamenin geçersiz olduğu anlaşılmakla, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...