muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1266, Karar No: 2023/1478, Tarih: 21.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/1266 E.  ,  2023/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kocaeli 5. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait Kocaeli fabrikasında 12 yıldan beri temizlik görevlisi olarak çalışmakta iken 14.02.2015 tarihi gece saat 23.20 civarında davacının yerden 2,5 metre yükseklikte olan üretim bandında çalışırken işyerinde çalışan ...isimli işçinin merdiveni davacıdan habersiz olarak hareket ettirmesi nedeniyle davacının merdivenden düşerek ağır yaralandığından bahisle 139.520,89 TL maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu olayla ilgili sigorta şirketine davanın ihbarı gerektiğini, davacının temizlik esnasında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığını, dava konusu kazanın oluşumunda müvekkil şirketin herhangi bir ihmal ve kusuru bulunmadığını, çalışan ...'in merdiveni hareket ettirmeden önce davacıyı uyardığını, davacının tutunmadığı için dengesini kaybederek düştüğünü, davalının olaya anında müdahale ettiğini, işyeri hekimi o saatte evinden getirtilerek davacının muayenesinin yaptırıldığını, dava konusu kazanın oluş biçimi ve gelişmelerin Kocaeli 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/318 E sayılı dosyası ile yürütülen ceza yargılamasının 30.06.2015 tarihli celsesinde mahkeme huzurunda dinlenen şirket çalışanları ..., ... ve ...'in de ifadelerinde sabit olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, davalı işyerinde 22.12.2013 tarihinde paketleme elemanı olarak çalışmaya başladığı, 14.02.2015 günü davacının tekerlekli, platformlu, beş basamaklı ve iki tekerleği stoplu merdiven üzerinde üretim bandının temizliğini hortum ile su tutarak yaptığı, bu esnada üretim teknisyeni olarak çalışan ...'in bandın başka bir bölgesinde temizliğin yapılması için üzerinde davacının bulunduğu merdivenin yanına gelerek merdiveni ittirdiği, ancak merdivenin bir tarafının banda takılması üzerine ...'in diğer tarafa geçip merdiveni çekmeye çalıştığı, merdiven üzrinde bandın temizliğini yapan davacının dengesini kaybederek yaklaşık 2,5 metreden zemine düşerek yaralandığı, kazanın meydana gelişinde davacının %10 davalı şirketin %90 oranında kusurlu olduğu olduğu, davalı şirketin kusuru içerisinde olmak kaydıyla üretim teknisyeni Mesud'un %30, üretim koordinatörü ...'nin %10 kusurlu oldukları, davacının sürekli iş göremezlik oranının %14,00 olduğundan bahisle davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 16.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, davacının sürekli iş gücü kaybına uğramadığını, hükümde tespit edilen maddi zarara ilişkin miktarın gerçeği yansıtmadığını, manevi tazminat talebinin haksız olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere hükmedilen manevi tazminatın fahiş ve afaki olduğunu istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6100 Sayılı HMK'nın 297/2 maddesine göre; hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç/borçlar ve tanınan hak/haklar, açık olmalı ve özellikle hükmün infazı yönünden şüphe uyandırmamalıdır. Bu bağlamda olmak üzere, dava konusu hükmedilen maddi ve manevi tazminat tutarları üzerinden yasal kesinti olmadığı halde yerel mahkeme hüküm kısmında ‘5-Yasal kesintilerin ödeme sırasında dikkate alınmasına,’ şeklinde karar verilmesinin hatalı olduğundan bahisle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 16.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davacının sürekli iş gücü kaybına uğramadığını, davacının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının açık olduğunu, şirketin her türlü önlemi aldığını, buna rağmen müvekkile %90 kusur verilmesinin doğru olmadığını, Türk Borçlar Kanunu'nun haksız fiil şartları davalı şirket yönünden gerçekleşmediği için aleyhe yapılan hesaplamanın kabulünün mümkün olmadığını, mahkeme tarafından davacının maddi zararının 139.520,89 TL olarak kabul edildiğini, ancak özellikle kendilerine atfedilen kusur oranı ve bununla birlikte davacının maluliyet oranına ilişkin itirazları da incelendiğinde kusur oranı ve maluliyet oranına dayanarak bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaya göre kurulan hükmün hatalı değerlendirmelere dayandığının görüleceğini, maddi zarar ve faize ilişkin karara karşı itirazlarının istinaf incelemesinde değerlendirilmemesinin eksik incelemeyi açıkça ortaya koyduğunu, manevi tazminat şatları oluşmadığı gibi kabul anlamına gelmemek kaydıyla manevi tazminatın fazla olduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının sürekli iş göremezlik oranının yasal prosedüre uygun olarak tespit edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un18 inci, 19 uncu ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Bilindiği üzere 5510 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 uncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı; iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda davalının, yargılama aşamalarında davacının tespit edilen %14,00 sürekli iş göremezlik oranına karşı itirazları bulunduğu dikkate alınıp, yukarıda açıklanan sürekli iş göremezlik oranı tespit prosedürü işletilmeksizin sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda açıklandığı şekilde sürekli iş göremezlik oranının her türlü şüpheden uzak şekilde belirlenmesi açısından sırasıyla SGK Yüksek Sağlık Kurulu'ndan ve Adli Tıp 3. İhtisas Dairesi'nden rapor alınması; mevcut raporlar arasında çelişki oluşması halinde raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp 2. Üst Kurulu'ndan rapor alınmak suretiyle giderilmesi, yeniden hesap raporu alınmasının gerekmesi halinde hükme esas 08.07.2019 tarihli bilirkişi hesap raporunun bilinen (iskontosuz) / bilinmeyen (iskontolu) dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin değişmemesi gerektiğini ve davacının kanun yoluna başvurmamış olması nedeniyle oluşan usuli kazanılmış hakları da gözeterek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7358, Karar No: 2018/12714, Tarih: 04.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/7358 E.  ,  2018/12714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı icra takibinde borçlunun meskeniyet iddiası ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine dair verilen kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 21.03.2016 tarih 2014/24150 E., 2016/5166 K. sayılı kararı ile eksik inceleme nedeni ile bozulduğu, bozma ilamı doğrultusunda mahkemece işin esası incelenerek şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11, HMK'nin 73, 81, 82, 83, Avukatlık Kanunu'nun 41. maddeleri uyarınca, vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerekir. Vekil varken asile tebligat yapılması halinde asile yapılan tebligat tarihi hak düşürücü sürenin başlangıcında esas alınamaz.Somut olayda; Alacaklı vekili, 05.11.2013 havale tarihli cevap dilekçesinde şikayetin yasal süresinde yapılmadığını savunmuştur.Takip dosyasının incelenmesinde, İİK'nin 103. maddesi kapsamında gönderilen davetiyenin ve kıymet takdir raporunun borçlu vekili Av. ...'a 02.08.2013 tarihinde tebliğ edildiği ancak borçlu vekilince icra dosyasına sunulan 15.08.2013 tarihli dilekçe ile “dayanak ilamda borçlu vekili olduğu ancak borçluyu her dosyada temsil etmek zorunluluğu bulunmadığı” açıklaması ile tebligatı iade ederek İİK'nin 103. maddeye ilişkin davetiyenin borçlu asile tebliğ edilmesini talep ettiği, bunun üzerine borçluya 17.09.2013 tarihinde tebliğ edilen İİK 103 davetiyesi tebliğinden sonra borçlu asilin 23.09.2013 tarihinde meskeniyet iddiası ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.Takibe dayanak ilamda, borçlunun vekille temsil edildiği görülmektedir. İcra emri tebligatının borçlu vekili Av. ... adına tebliğe çıkarıldığı ve 02.08.2013 tarihinde vekile tebliğ edildiği, ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2011/705 E. sayılı dosyasında şikayete konu takip dosyasına ilişkin olarak yapılan faize itirazda borçlunun aynı vekille temsil edildiği anlaşılmaktadır.Taraflardan birinin vekilini azletmesi halinde bu istifa veya azil dosyaya ulaşıp karşı tarafa bildirilmedikçe karşı taraf için hüküm ifade etmez. Bu nedenle azil veya istifa karşı tarafa bildirilinceye kadar tebligat vekile yapılır ve bu tebligat ile süreler işlemeye başlar. (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, C.5.S 5540). Borçlu vekilince icra dosyasına sunulan 15.08.2013 tarihli dilekçenin azil ya da istifa niteliği yoktur. Asile yapılan tebligat hak düşürücü sürenin başlangıcında esas alınamaz.Bu durumda, 02.08.2013 tarihinde borçlu vekiline tebliğ edilen İİK 103 davetiyesi tebliğ tarihine göre şikayetin yasal süresinde yapılmadığı anlaşılmakla, şikayetin süreden reddi gerekirken ilk derece mahkemesince şikayet başka bir gerekçeyle reddedilmiş olup, karar sonucu itibariyle doğru olmakla beraber bu kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 21.03.2016 tarih 2014/24150 E., 2016/5166 K. sayılı ilamı ile eksik inceleme sebebiyle bozulması maddi hataya müstenit olup, kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle belirtilen bu hususun re’sen gözetilmesi gerektiği dikkate alındığında, bozmaya uyulmuş olması taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı gibi kararın şikayet eden tarafından temyiz edilmesi halinde dahi aleyhe bozma ilkesi de nazara alınamaz (Hukuk Genel Kurulu’nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1 - 433 sayılı kararında benimsendiği gibi)

., 2016/5166 K. sayılı ilamı ile eksik inceleme sebebiyle bozulması maddi hataya müstenit olup, kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle belirtilen bu hususun re’sen gözetilmesi gerektiği dikkate alındığında, bozmaya uyulmuş olması taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı gibi kararın şikayet eden tarafından temyiz edilmesi halinde dahi aleyhe bozma ilkesi de nazara alınamaz (Hukuk Genel Kurulu’nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1 - 433 sayılı kararında benimsendiği gibi).O halde mahkemece, yukarıda açıklanan doğrultuda şikayetin 7 günlük yasal süre aşımından reddi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1648, Karar No: 2023/4802, Tarih: 17.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1648 E.  ,  2023/4802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/768 E., 2022/2400 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 19. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/1702 E., 2021/248 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve tedbir nafakası davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının reddine, tarafların ayrılmalarına ve tedbir nafakası davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının sürekli kendisini aşağıladığını, hakaret ettiğini, engelli çocuğu ile kendisini evden uzaklaştırdığını, kadının iddialarının doğru olmadığını, her türlü sorumluluklarını yerine getirdiğini ifade ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına karar verilmesini talep ve davada bulunmuştur.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili boşanma davasına karşı cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kadına hakaret ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, ortak çocukları anneye karşı kışkırttığı,çocuğun engelli oluşundan davacı erkeğin kadını sorumlu tuttuğunu, erkeğin kadına tükürdüğünü, kadının gidecek yeri olmadığından ve ortak çocuğuna da çok iyi baktığından boşanma talebinin reddine karar verilmesini, 500,00 TL tedbir, yoksulluk nafakası boşanma olursa 500.000,00'er TL maddî ve manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

2.... kadın vekili birleşen tedbir nafakası davasında dava dilekçesinde özetle, erkeğin kadına karşı engelli çocuğu kışkırttığını, çocuğun annesini darp ettiğini, erkeğinde şiddet uyguladığını beyan ederek 1000,00TL bağımsız tedbir nafakası talep ettiği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların evlilik birliktelikleri içinde yaşadıkları sorunlar nedeniyle bir kaç kez ayrılıp tekrar barıştıkları, evlilik birlikteliği içinde erkeğin eşine kaba davrandığı gibi kadının da erkeğe kaba davrandığı, tarafların kendisine kusur izafe edilemeyecek olan ergin kısıtlı çocukları ...'un anneye yönelik eylemi sonucunda ayrı yaşadıkları, tarafların önceden de uzun ayrılıklar sonrası bir araya geldikleri, kadının erkeğe ağır sözlerle kaba davrandığı, ancak yaşı ve evlilik süresi sosyo ekonomik durumu nedeniyle boşanma davasına itirazının hakkın kötüye kullanımı düzeyinde olmadığı, erkeğin de kadına bu davranışlar neticesinde karşılık verdiği, evlilik birliğinin kadının ve erkeğin davranışlarıyla sarsıldığı, evlilik süresi ve kısıtlı çocukların evlilikten özellikle menfaatlerinin olduğu, her iki tarafın da yaşlı oldukları, davacı erkeğin davalı kadının kavat ferzende, kelaynak kuşu, PKK'lısın gibi kaba sözleri nedeniyle boşanma davası açmakta haklı olduğu ancak, tarafların barışma ihtimallerinin olduğu, tanıklar çoğunlukla her iki tarafın da hakaret ettiklerini ifade etseler de, olayların gelişiminde kadının erkeğe hakaret ettiği, erkeğin de buna karşılık verdiği hususunda Mahkemece bir kanaat oluştuğu, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda davalı kadının ağır kusurlu olduğu, davacı erkeğin nafaka davasına karşı boşanma davası açmış olması, kadının ise boşanmayı istememesi, önceden ayrılıp tekrar birleşmeleri, kadının birliğin devamına yönelik ısrarlı talebi, tanık beyanları, tarafların sosyo kültürel durumları, kısıtlı çocuklarının olması, evlilikten bu kişilerin menfaatlerinin olması dikkate alındığında, ortak hayatın yeniden kurulma olasılığı bulunduğuna dair vicdani kanaate varıldığı, o halde, erkeğin davasının boşanma yönünden reddi ancak yine bu talebin içeriğinde olan ayrılığa karar vermek gerektiği, tedbir nafakası davası yönünden; tarafların 45 yıldır evli oldukları, 7 ortak çocukları olduğu, en son engelli ve velâyeti davacı babada olan ortak çocuk ...'un annesi davalıyı darp ettiği akabinde davalı kadının uzaklaştırma kararı aldırdığı, bu hususta tartışma olmadığı, asıl tartışmanın ...'un annesini darp saikinin ne olduğu yönünde olduğu, tarafların bu olaydan sonra ayrı yaşadıkları, davacı erkeğin iki erkek çocuğunun vesayeti ile ilgilendiği ve emekli olduğu sabit bir gelirinin olduğu, kadının ise hiç bir gelirinin olmadığı fiilen ortak konutta kaldığı, yaşanan gelişmeler karşısında kendisine kusur izafe edilemeyecek ortak çocuğun sebebi tam olarak Mahkemece anlaşılamayan nedenlerle davacıyı darp etmesi nedeniyle, fiilen ayrılmak zorunda kalan tarfların bu durumu karşısında; yoksul olan kadının davalı erkekten ayrı yaşamaya hakkı olduğu kanaatine varıldığı ve 2 kısıtlı çocuğu ile ilgilenen ve yaşlı olan davalının gelirleri ve hakkaniyet uyarınca davanın kısmen kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesi ile, ..