muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/34769, Karar No: 2015/36306, Tarih: 11.12.2015

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 823,45 TL harcın istek halinde davalı ...'na, 25,20 TL harcın davacıya iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3224, Karar No: 2023/13099, Tarih: 05.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3224 E.  ,  2023/13099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/269 E., 2016/681 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Bozma

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2016 tarihli ve 2016/326 Esas no.lu iddianamesiyle katılan sanıklar ... ve ... hakkında;

1. Hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi.

2. Tehdit suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddesi,

Gereğince cezalandırılmaları amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2016/269 Esas, 2016/681 Karar sayılı kararı ile;

1. Katılan sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

2. Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

3. Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık ...'un Temyiz Sebepleri

1. Katılan sanığın tanıkları dinlenmeden eksik inceleme ile savunma hakkı kısıtlanarak karar verildiği,

2. Beraatine karar verilmesi gerektiği,

3. Katılan sanık ...'ın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine,

4. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık ...'un Temyiz Sebepleri

1. Katılan sanığın tanıkları dinlenmeden eksik inceleme ile savunma hakkı kısıtlanarak karar verildiği,

2. Beraatine karar verilmesi gerektiği,

3. Katılan sanık ...'ın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine,

4. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ... ile Cevat'ın ceviz fidanı dikmek için ...'nin arazisine gittikleri ve ...'nin kendi tarlasına biriken yağmur sularını, ...'in arazisine yönlendirdiği, yağmur sularıyla arazisi zarar gören ...'in bu haksız fiil oluşturan hareketin tesiri altında ...'ye yönelik "gavat orayı kapatma, bokumu ye" ve "senin dilini çektirecem," dediği anlaşılmıştır.

2. Görgü tanığı C.B.'nin aşamalarda değişmeyen, katılan sanık ...'yi destekleyen nitelikte beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İncelemesinde;

5271 sayılı Kanun'un 223 (9) hükmünün uygulanması ve özellikle "Derhal" kavramının nasıl yorumlanması gerektiği hususunda doktrin ve uygulamada iki ayrı görüşün ortaya çıktığı söylenebilir.

Birinci görüşe göre; 5271 sayılı Kanun'un 223 (9)'da yer alan "Derhal" kavramını, "... delil takdirine girmeden beraat kararı verilebilecek", "İşin esasına girmeden fiilin ilk bakışta suç teşkil etmediğinin anlaşılması" ya da "Kanun değişikliği ile fiilin sonradan suç olmaktan çıkartılması halleri"yle sınırlı kabul etmek ve maddeyi de bu kabul ışığında uygulamak gerektiğinden; dava zaman aşımı süresi dolduğu için dosyanın esasına girmeden, davayı düşürmek gerekir.

İkinci görüşe göre ise; yargılamanın geldiği aşama itibariyle ilave bir araştırma yapılmasına ya da delil toplanmasına gerek kalmadan, verilmiş olan beraat kararı usul ve yasaya uygun bir karar olarak değerlendiriliyorsa, işbu karar dairesince onanmalıdır. Eğer dairece yapılan değerlendirmeye göre; beraat kararı hukuka ve yasaya uygun olarak kabul edilemiyorsa, diğer bir anlatımla örneğin, sanığın mahkumiyetine karar vermek gerekiyorsa ya da eksik soruşturma söz konusuysa, o takdirde davanın zaman aşımından düşürülmesi gerekir.

İkinci görüş doktrin tarafından ağırlıklı olarak benimsenmiştir. Örneğin; Prof. Dr. C. Şahin de bu konuda, Adalet Dergisi (Yıl:2013, Sayı:45, Shf:224/239)'nde yayımlanan; "...Fıkrada geçen "Derhal" sözcüğü ile, henüz yargılamanın başında olma değil, "Dosyanın mevcut durumu" ifade edilmektedir. Yani, yargılamanın geldiği aşama itibariyle dosyadaki mevcut delillere göre, "Herhangi, başka, yeni bir araştırmaya gerek olmaksızın" beraat kararı verilebilecek bir noktada, sanığın daha lehine olan beraat kararı yerine, örneğin zaman aşımı nedeniyle daha aleyhine olan düşme kararı verilmesi yasaklanmaktadır. İlgili hükmün (5271 sayılı Kanun'un 223 (9)) burada yapılmamasını istediği şey delil takdiri değil, yeni delil araştırmasıdır. İlave bir delil toplanmasına ya da araştırma yapılmasına gerek kalmadan beraat kararı verilebilecekse, dava zamanaşımı dolmuş olsa bile, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı değil, dosyanın mevcut durumu itibariyle beraat kararı vermek gerekmektedir." diyerek ikinci görüşü benimsediğini açıkça ortaya koymuştur.

Biz de bu ve aşağıda açıklayacağımız diğer gerekçeler ışığında birinci görüşün; kanunun lafzına da, ruhuna da uygun olmadığını düşünmekteyiz.

Bilindiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un yazılı bir gerekçesi yoktur. "Derhal" kelimesi "Çabucak" (bkz. tdk. gov.tr. İnternet sayfası) anlamına gelmekte olup, madde metninde; "Davanın esasına girmeden", "Delil takdiri gerektirmeyen durumlar" ya da "Fiilin ilk bakışta suç teşkil etmediğinin anlaşılması" ve benzeri sınırlayıcı kavramlar mevcut değildir. Bu nedenle, belirtilen hususları 5271 sayılı Kanun'un 223(9)'ncu maddesinin uygulama koşulları olarak kabul etmek mümkün değildir.

Değil mahkeme ve hakim, gerektiğinde Cumhuriyet savcısı, kolluk amiri (Örneğin; 5271 sayılı Kanun'un 119. maddesi hükmü uyarınca yapılan aramada...), kolluk ve hatta üçüncü kişiler (5271 sayılı Kanun'un 90. maddesi hükmü uyarınca, suç üstü halinde "Herkes" tarafından geçici olarak yakalama yapılabilir.) bile, "Delili takdiri" yapabilirken, işi bu olan hakimin, delil takdirine girmeyeceği görüşü kabul edilmez. Mahkeme ve hakimin, 5271 sayılı Kanun'un 223 (9). madde ve fıkrası bağlamında da delilleri serbestçe takdir edip, değerlendirilmesi son derece doğaldır.

Esasen fiilin ilk bakışta suç teşkil etmediği durumlarda iddianame düzenlenemez. Düzenlenirse: bu iddianame, iadeye mahkûmdur. Her nasılsa böyle bir iddianame kabul edilmiş ise, o takdirde öncelikle beraat kararı verilmesini gerektiren bir durum söz konusudur.

Kanun değişikliği ile fiilin suç olmaktan çıkartılması durumunda da, hiç kuşkusuz derhal beraat kararı verilmesi gerekir.

Esasen fiilin ilk bakışta suç teşkil etmediği durumlarda iddianame düzenlenemez. Düzenlenirse: bu iddianame, iadeye mahkûmdur. Her nasılsa böyle bir iddianame kabul edilmiş ise, o takdirde öncelikle beraat kararı verilmesini gerektiren bir durum söz konusudur.

Kanun değişikliği ile fiilin suç olmaktan çıkartılması durumunda da, hiç kuşkusuz derhal beraat kararı verilmesi gerekir.

Kanaatimizce, "Derhal" kavramı dar (yukarıda belirtilen durumlarla sınırlı) yorumlanmak yerine; İ.H.A.S. 6, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 26 ve 38. maddelerinde vurgulanan "Masumiyet Karinesi" ve "Adil Yargılanma Hakkı" ile ceza muhakemesine egemen ilkelerden olan "Lekelenme Hakkı" dikkate alınmak suretiyle, "Yargılamanın geldiği aşama itibariyle" diğer bir ifadeyle "İlave bir delil toplanmasına ya da araştırma yapılmasına gerek kalmadan..." olarak anlaşılmalı ve yorumlanmalıdır.

5271 sayılı Kanun'un 223 (9)'uncu madde ve fıkrası hükmünün uygulanabilmesi için, beraat kararının hangi nedenden dolayı verileceği önemli değildir. Yani, beraat hükmü, söz konusu maddenin ikinci fıkrasında yer alan beş nedenden (1- Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması, 2-Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması, 3-Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması, 4-Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması ve 5-Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması) herhangi birisine dayanılarak verilebilir. Önemli olan beraat kararının derhal verilebilecek olmasıdır.

Derhal yani yargılamanın geldiği aşama itibariyle, başka bir ifadeyle de, ilave bir araştırma yapılmasına ya da delil toplanmasına gerek kalmadan beraat kararı verilebiliyorsa; artık koşulları olsa bile, "durma" "düşme" veya "ceza verilmesine yer olmadığı" kararı verilemez.

Somut olayda, sanık ... 14.01.2016 tarihinde işlediği iddia olunan hakaret ve tehdit suçlarından açılan davada 25.05.2016 tarihinde, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle ayrı ayrı beraat kararı verilmiş olup, işbu karar katılan ... tarafından temyiz edilmiştir.

22.11.2020 günlü tebliğnameden de anlaşılacağı üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, sanık ...'ın 01.09.2020 tarihinde ölmesi nedeniyle, adı geçen hakkındaki beraat hükmünün bozulması gerektiği görüşündedir.

Dairemize göre, sanık hakkındaki beraat kararları usul ve yasaya uygundur.

5271 sayılı Kanun'un 223/9. maddesinin âmir hükmü uyarınca; sanık ... hakkındaki beraat kararının da onanması gerekir.

Dairemize göre, sanığın temyiz aşamasında ölmesi dolayısıyla beraat kararının bozulması ve bilahare davanın düşürülmesi adil yargılanma hakkının önemli en önemli alt başlıklarından biri olan lekelenmeme hakkının ihlali olacaktır.

Dairemize göre, sanık hakkındaki beraat kararları usul ve yasaya uygundur.

5271 sayılı Kanun'un 223/9. maddesinin âmir hükmü uyarınca; sanık ... hakkındaki beraat kararının da onanması gerekir.

Dairemize göre, sanığın temyiz aşamasında ölmesi dolayısıyla beraat kararının bozulması ve bilahare davanın düşürülmesi adil yargılanma hakkının önemli en önemli alt başlıklarından biri olan lekelenmeme hakkının ihlali olacaktır.

Üstelik Yargıtay'ın istikrar bulmuş içtihatları uyarınca, ceza yargılamasının temyiz aşamasında sanığın ölümü halinde, Yargıtay'ın ilgili Dairesi 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddeleri uyarınca, düşme kararı verilmek üzere bozulmasına karar vermektedir. Bu durumda kısa bir sürede olsa, ölen sanık hakkında yargılama faaliyetine devam edilecek iken, usul ve yasaya uygunun olan beraat hükmünün onanması halinde, yargılama faaliyeti sona ermiş olacaktır.

Tüm bu anlatılanlar ışığında somut olayda, tebliğnamede olarak bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, verilen hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde;

Olayın Olay ve Olgular başlığı altında (1) paragrafında izah edildiği şekilde kabul edilerek kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde;

7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunlulu bulunması sebepleri yönünden hüküm hukuka aykırı bulunmuştur

III. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri ile Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (1) ve (2) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2016/269 Esas, 2016/681 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Gerekçe bölümünün (1) ve (2) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2016/269 Esas, 2016/681 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Temyiz İstemi Yönünden

Başkaca yönleri incelenmeyen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2016/269 Esas, 2016/681 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünün 3 numaralı paragrafında açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17419, Karar No: 2011/26398, Tarih: 15.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/17419 E.  ,  2011/26398 K.**

**"İçtihat Metni"**

5187 sayılı Basın Kanununa muhalefet suçundan sanıklar, ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2007 tarihli ve 2007/472-170 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin, Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2007 tarihli ve 2007/102 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 07.07.2009 gün ve 36456 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 19.08.2009 gün ve KYB. 2009-182693 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37.maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz." 142.maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir." 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1.maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." 4/1.maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında resen karar verebilir. 6.madde hükmü saklıdır." 5/1.maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir." 5187 sayılı Basın Kanununun 27.maddesinin 1.fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür." 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür." 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1.maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur." anılan Kanunun 308.maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi …" hükümlerinin yer aldığı,

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, 12.07.2007 tarihli, 302 ve 16.07.2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bakırköy 9.Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2007 gün ve 2007/102 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 15.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21328, Karar No: 2017/13427, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21328 E.  ,  2017/13427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2141, Karar No: 2012/3183, Tarih: 19.03.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/2141 E.  ,  2012/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda; İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.10.2010 tarihli ve 2010/6961 soruşturma, 2010/3226 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Yalova Ağır Ceza Mahkemesi Başkanınca verilen 01.04.2011 tarihli ve 2010/2019 değişik iş sayılı kararının, dosya kapsamına göre İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca mağdurun rızası bulunduğundan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmayacağından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, suç tarihi olan 28-29.09.2010 tarihinde 08.08.1994 doğumlu olup 18 yaşından küçük mağdurun velisinin rızası olmadan bir yere gitme ve bir yerde kalma özgürlüğüne mutlak olarak olarak sahip olmadığından hürriyetinin kısıtlanması hukuka aykırı olup çocuğun rızası ile bu fiil hukuka uygun hale gelmeyeceği halde, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 12.12.2011 gün ve 63527 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 16 yaşını doldurmuş bulunan mağdurenin Cumhuriyet Savcılığında müdafii huzurunda vermiş olduğu ifadesinde; sanık ile olay tarihinde önceye dayalı arkadaşlıkları nedeni ile buluştukları ve kendi rızası ile sanık ile kaçtıklarını ve bu nedenle sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etttiği ve olayın akabinde Devlet Hastanesinden alınan adli raporunda mağdurede darp ve cebir izine rastlanmadığının belirlendiği anlaşılmaktadır. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2008 tarih ve 2007/5-253, 2008/52 sayılı Kararı uyarınca; 4721 sayılı Medeni Kanunun 13. maddesinde, yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkesin ayırt etme gücüne sahip olduğu vurgulandıktan sonra aynı Kanunun 16. maddesinde, ayırt etme gücüne sahip küçüklerin, yasal temsilcilerinin rızası

olmadıkça, kendi işlemleriyle borç altına giremeyecekleri ancak karşılıksız kazanmada ve kişiye sıkı sıkıya bağlı hakları kullanmada bu rızanın gerekli olmadığı hükme bağlanmıştır.