muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/390, Karar No: 2023/5990, Tarih: 26.10.2023

5. Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 01.02.2022 tarihli ve 2021/17294 Esas, 2022/1054 Karar sayılı kararı ile;

"Suça sürüklenen çocuğun bozma sonrası yapılan yargılamada 18 yaşını doldurmasına rağmen, yargılamanın açık yerine kapalı yapılması ve hükmün kapalı oturumda açıklanması suretiyle yasaya aykırı davranılması,

-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken ... cezanın alt sınırdan belirlenmesine rağmen ‘teşdiden’ ifadesinin yazılması ve suça sürüklenen çocuk hakkında neticeten 3.450 TL adlî para cezasına hükmedilmesine rağmen parantez içinde "altıbinaltıyüztürklirası” olarak yazılması,

-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken netice cezanın 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezası yerine, 13 ay 10 ... hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi" nedenleriyle kazanılmış hakkın gözetilmesi suretiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/201 Esas, 2022/640 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3, 168/1, 62, 50/1-a, 52/2 ;116/1-4, 119/1-c, 31/3 ve 62 maddeleri uyarınca sırasıyla 3.540,00 TL adli para cezası ve 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan hapis cezasının kazanılmış hak gözetilerek, 4.000,00 TL adli para cezası şeklinde infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun 15 yaşına gireli 1 ... olduğunu bu sebeple 12-15 yaş gurubunda değerlendirilmesi gerektiğini, zamanaşımının gözetilmediğini ve suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte şikayetçinin işyerine girmeye karar verdikleri, olay günü saat 00.30 sıralarında ...'ın camı kırmasıyla içeri girdikleri, içeride bulunan 90 adet 1 liralık bozuk para, 96 adet 5 kuruşluk bozuk para, 1 adet 100'lük ... Rakı, 5 adet 70'lik ... Rakı, 1 adet 70'lik Burgaz Rakı, 1 adet 35'lik Votka, 20 paket sigarayı alıp işyerinden çıktıkları ve ardından işyerinin önünde ... halinde bulunan şikayetçiye ait 39 ED 645 plaka sayılı motosikleti de alarak olay yerinden uzaklaştıkları, rakı şişesi üzerinden alınan parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğunun tespit edilmesi üzerine yakalanan suça sürüklenen çocuğun alınan savunmasında suçu ikrar ederek, çaldıkları eşyaların yerini göstermek suretiyle şikayetçiye iadesini sağladığı anlaşılmıştır.

2. 16.12.2019 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu, 23.06.2014 tarihli uzmanlık raporu, 16.05.2014 ve 23.05.2014 tarihli tutanaklar dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç isminin "işyeri dokunulmazlığının ihlâli" yerine "konut dokunulmazlığının ihlâli" olarak yanlış yazılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçtan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/2 maddesi yerine aynı kanunun 116/1. maddesi olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün hatalar olarak görülmüştür.

Bozma sonrası yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuğun iştiraki ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, suça sürüklenen çocuğun 15.05.1999 doğumlu olduğu ve suç tarihi (16.05.2014) itibarıyla hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinin uygulanması yasaya uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/201 Esas, 2022/640 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4067, Karar No: 2024/5860, Tarih: 23.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4067 E.  ,  2024/5860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Taşova Asliye (İş) Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/248 E., 2022/396 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 2009/7. aydan 30.03.2014’e kadar hizmet akdi ile davalı Kurum nezdinde kadar çalıştığını belirterek eksik sürelerin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... İdaresi, Kurumun resmi bir Kurum olduğunu, ... Başkanlığı'na bildirilmemesinin mümkün olmadığını, ancak resmi belgeler ile ispatı mümkün olduğunu belirtmiştir.

2.Davalı ... Başkanlığı davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.06.2018 tarihli ve 2017/16-2018/67

sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 04.10.2019 tarihli ve 2019/2058-2019/1958 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde bulunarak istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "... Eldeki davada, davacının mevsimlik çalıştığı tanık beyanları ile ortaya konulmasına rağmen, tam çalışmaya dair kabul kararı verilmesi yerinde görülmemiştir. Yukarıda ilkelere göre Mahkemece resmi bir kurum olan belediyede çalışmaların belgelere dayandırılmasının esas olması gerektiği hususu göz ardı edilmeksizin; davacının bildirilmeyen dönemde varsa ücret belgeleri, sözleşmeler, puantaj kayıtları celp edilerek ne şekilde, ne kadar süre çalıştığı hususu tereddüte mahal vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmalı, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir. ...

" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde, tarafına vekalet ücreti verilmesi gerektiğinden kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1-Eldeki davada, uyulan bozma ilamı sonrası davanın reddine dair karar tesis edilmesine ve de davanın 17.06.2014 tarihinde açılmış olmasına karşın; davalı ... Başkanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması isabetsiz bulunmuştur.

2-Ne var ki yukarıda belirtilen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Davalı ... Başkanlığı vekilinin temyiz itirazının kabulüne,

2- İlk Derece Mahkemesi hükmünün 2 no.lu bendi silinerek yerine; "Davalı ... İdaresi ve davalı ... Başkanlığı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. hükümleri uyarınca 9.200,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" şeklinde ibarelerin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16555, Karar No: 2012/20090, Tarih: 06.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16555 E.  ,  2012/20090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/02/2012 tarih ve 2012/51-2012/51 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, ihtiyati haciz kararına 13.02.2012 tarihli haciz ve muhafaza işlemi ile muttali olduğunu, müvekkilinin ikametgahı “Nilüfer/Bursa” olup İİK’nun 50. ve HMK’nun 6. ve 10. maddeleri uyarınca yetkili mahkemenin Bursa Mahkemeleri olduğunu ileri sürerek, yetki itirazının kabulü ile ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

İhtiyati haciz isteyen alacaklı vekili, yetki itirazının süresinde olmadığını, 08.02.2012 tarihinde haciz, 09.02.2012 tarihinde muhafaza işlemi yapıldığını, borçlunun haczi en geç muhafaza tarihinde öğrendiğini, BK’nun 73. maddesi kapsamında alacaklının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesi de yetkili bulunduğundan yetki itirazının reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, itirazın İİK’nun 257. vd.maddeleri kapsamında süresinde yapıldığı, genel yetki kuralları gereğince ihtiyati haciz başvurularında yetkili mahkemenin aleyhine ihtiyati haciz istenen tarafın ikametgahının ve sözleşmeden doğan borcun ifa edilmesi gereken yerin bulunduğu mahkeme olduğu, borçlunun kanuni ikametgahının Nilüfer/Bursa olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle itirazın kabulüne, mahkemenin yetkisizliğine, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve talep konusu çekin keşide yerinin de Bursa olmasına göre, ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4115, Karar No: 2024/4245, Tarih: 11.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/4115 E.  ,  2024/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 21.10.2024.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 44. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/508 E., 2023/139 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 21.10.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 21.10.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21.10.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9538, Karar No: 2011/2397, Tarih: 07.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9538 E.  ,  2011/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/01/2009 tarih ve 2007/175-2009/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat emtia abonman sigorta poliçesi ile sigortalanan Dalan Kimya Endüstri AŞ’ ye ait sabun emtiasının Türkiye’den Mısır’a deniz yoluyla taşınması sırasında, taşımayı yapan davalıların sorumluluğu altındaki Teklivka isimli geminin Mısır’da batması sonucu emtianın zayi olduğunu, riziko değeri 50.422,35 YTL'nin sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın davalılardan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın bir yıllık hak düşürücü sürede açılmadığını, taşımanın CIF taşıma olması nedeniyle hasarın geminin küpeştesini geçtiği andan itibaren alıcıya geçtiğini, davacının alıcı durumundaki sigorta ettirenine ödemiş olduğu hasar bedelini müvekkilinden isteyemeyeceğini ve aktif husumet ehliyetinin bulunmadığını, ayrıca geminin kötü hava şartları ve şiddetli fırtına nedeni ile batmasından dolayı müvekkilinin TTK’nun 1063. maddesi gereğince de sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı “K” Line Kawasaki Kisen Kaisha Ltd. Şti’ye izafeten K Line Gemi Acentalığı A.Ş. vekili, müvekkili acentenin taşıma ile ilgisinin bulunmadığını, geminin batmasında donatanın kusurunun olmadığını savunarak, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Davalı “K” Line Kawasaki Kisen Kaisha Ltd. Şti’ye izafeten K Line Gemi Acentalığı A.Ş. vekili, müvekkili acentenin taşıma ile ilgisinin bulunmadığını, geminin batmasında donatanın kusurunun olmadığını savunarak, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, yükün İzmir’den 06.03.2006 tarihinde yola çıktığı, Mısır’a teslim tarihinin 10-12.03.2006 tarihi olarak belirlendiği, davanın 07.03.2007 tarihinde hak düşürücü süre geçmeden açıldığı, Mısır'daki mal alıcısı adına düzenlenen 20.02.2006 tarihli fatura ile yüke ilişkin kayıtlarda satışın CIF olduğunun belirtildiği, TTK’nun 1143. maddesi gereğince malların gemi küpeştesini aştığı andan itibaren hasarının alıcıya geçtiği, dava dışı alıcı Akmal firmasının davacıya gönderdiği 14.04.2006 tarihli yazı ile zarara ilişkin haklarından feragat ettiği ve bu tutarın sigortalı Dalan Kimya Endüstri AŞ’ ye ödenmesi hususunda davacı ... şirketine talimat verdiği göz önüne alınarak Dalan Kimya Endüstri AŞ.ye ödeme yapan davacının işbu rücu davasında aktif husumet ehliyetinin olduğu, geminin ağır fırtına ve kötü hava şartlarından ötürü battığı, TTK 1061. maddesi uyarınca yükteki hasar ve ziyanın TTK 1063. maddesinde belirtilen sebeplerden kaynaklanması durumunda taşıyanın sorumlu olmadığı 06.03.2006 tarihli konşimentoda veya diğer belgelerde “K” Line Kawashaki Kisen Kaisha Ltd. Şti’nin taşımayı yapan geminin donatanı olmadığının anlaşıldığı, taşımaya başka bir şekilde katılımına dair delil de bulunmadığı gerekçesiyle davalı taşıyan Emes Denizcilik hakkındaki davanın esastan, K Line Gemi Acenteliği A.Ş. aleyhine açılan davanın ise pasif husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalılardan K Line Gemi Acenteliği A.Ş. hakkındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin davalı ... Nak. A.Ş.'ye yönelik temyiz itirazlarına gelince; Kararın dayandırıldığı bilirkişi raporu kapsamı ve bilirkişilerin sefatı-uzmanlığı yönlerinden uyuşmazlığı doğru çözüme kavuşturmaya yeterli değildir.

HUMK'nun 275 vd.maddeleri uyarınca çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde mahkeme bilirkişinin oy ve görüşünü almak durumundadır. Görüşüne başvurulan bilirkişinin de kendisine sorulan hususlarda özel ve teknik bilgiye sahip olması gerekir.

2-Davacı vekilinin davalı ... Nak. A.Ş.'ye yönelik temyiz itirazlarına gelince; Kararın dayandırıldığı bilirkişi raporu kapsamı ve bilirkişilerin sefatı-uzmanlığı yönlerinden uyuşmazlığı doğru çözüme kavuşturmaya yeterli değildir.

HUMK'nun 275 vd.maddeleri uyarınca çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde mahkeme bilirkişinin oy ve görüşünü almak durumundadır. Görüşüne başvurulan bilirkişinin de kendisine sorulan hususlarda özel ve teknik bilgiye sahip olması gerekir.

Dava konusu olayda uyuşmazlık geminin batmasının elverişsiz hava koşullarından mı yoksa geminin yola ve yüke elverişli olmamasından mı ileri geldiği noktasında toplandığından mahkemece aralarında uzak yol kaptanı bir bilirkişinin yer aldığı bilirkişi kurulundan rapor alınarak oluşacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken değinilen konuda teknik uzmanlığı bulunmayan hukukçu bilirkişiden alınan rapora göre karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı K Line Gemi Acenteliği A.Ş. hakkındaki karara yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın bu davalı yönünden ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer davalıya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5526, Karar No: 2013/14531, Tarih: 27.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5526 E.  ,  2013/14531 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacı, yurt dışında .....döneminde geçen süreleri 3201 sayılı Yasaya göre borçlanabileceğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesi uyarınca dosya üzerinden esasa ilişkin olarak yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir......

./...

-2-

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.