muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1941, Karar No: 2016/7797, Tarih: 23.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1941 E.  ,  2016/7797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın sorgusunda bildirdiği " ... Cad. ... Sokak No:10/1 ...l" adresine çıkartılan tebligatın muhatabın gösterilen adresten adres bırakmadan ayrıldığından bahisle iade edilmesi üzerine, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen 2. fıkra uyarınca bilinen en son adres olarak kabulü gereken ve muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi tebligatın yapılmasına imkan veren Mernis adresine anılan Yasanın 21/2. maddesine göre usulüne uygun şekilde 10.12.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmün, sanık tarafından yasal süresinden sonra 24.02.2014 tarihinde temyiz edilmiş olması nedeniyle eski hale getirme ve temyiz istemini içeren dilekçesinde sürenin geçmesinde kusuru olmadığına ilişkin olguların (anne ve babasının vefatlarının 2010 yılında gerçekleşmesi nedeniyle) gerçeği yansıtmadığı anlaşılmakla eski hale getirme ve temyiz isteği yerinde görülmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

II- Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık ve müdafiinin düzenlenen faturaların gerçek olduğuna ilişkin savunmaları sebebiyle 2. celsede kendilerine "taşıma irsaliyesi, sevk irsaliyesi, ödeme makbuzu, banka dekontu, hesap ekstresi vb." belgelerin ibrazı için süre verilmesine hükmün verildiği 12. celseye kadar dosyaya belge sunulmadığı görülmekle tebliğnamedeki sübuta ilişkin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

II- Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık ve müdafiinin düzenlenen faturaların gerçek olduğuna ilişkin savunmaları sebebiyle 2. celsede kendilerine "taşıma irsaliyesi, sevk irsaliyesi, ödeme makbuzu, banka dekontu, hesap ekstresi vb." belgelerin ibrazı için süre verilmesine hükmün verildiği 12. celseye kadar dosyaya belge sunulmadığı görülmekle tebliğnamedeki sübuta ilişkin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, dosya içinde 2008 takvim yılına ait faturaların bulunmadığı, 27.11.2008 tarihine kadar şirket ortağı ve müdürü olan sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği, vergi suçu raporlarında da 2008 yılında sahte fatura düzenlediğine ilişkin somut bilgiye yer verilmediği Esas No : 2016/1941görülmekle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, 2008 takvim yılında 27.11.2008 tarihine kadar düzenlenmiş suça konu fatura asılları veya onaylı örnekleri temin edilip dosya arasına konulduktan ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini, 2008 takvim yılında düzenlenmiş birden fazla faturanın varlığı halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinin 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe girdiği gözetilerek en son faturanın 08.02.2008 tarihinden önce düzenlenmiş olması halinde anılan yasadaki değişiklik öncesi 359/b-1 maddesi uyarınca temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 23.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6585, Karar No: 2023/3174, Tarih: 11.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6585 E.  ,  2023/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2019/4977 Esas, 2022/3541 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın SEGBİS ile yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın ve tebligatın ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere,hak kaybının önlenmesi bakımından sanığın tebligatın yapıldığı tarihten itibaren aynı Kanunun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10341, Karar No: 2021/9835, Tarih: 08.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/10341 E.  ,  2021/9835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının icra mahkemesine başvurusunda; ... 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2015/346 E- 2015/479 K ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 30.06.2015 tarih ve 2014/741 E, 2015/807 K sayılı ilamları ile davalı şirketin 2 ve 3 nolu taşınmazlardan tahliyesine karar verildiğini, kararın kesinleştiği halde, 2014/741 Esas sayılı dosyada tavzih kararı verildiği gerekçe gösterilerek, icra müdürlüğünün 25/12/2019 tarihli kararı ile 3 nolu taşınmaz yönünden tahliye işleminin durdurulmasına karar verildiğini, usul ve yasaya aykırı icra müdürlüğü kararının kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece şikayetin kabulü ile 3 nolu parsel yönünden tahliyenin durdurulmasına dair memur işleminin iptaline karar verilmiş, borçlu ...'ın istinaf talebinde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; taşınmazda payların maliki olan paydaşlar yönünden tahliye talebinde bulunulamayacağı gerekçesiyle istinaf talebinin kabulüne, kararın kaldırılmasına, şikayetin reddine dair hüküm kurulduğu, temyiz üzerine dairemizce ''..tavzih kararı icra müdürlüğü karar tarihinden önce bozulduğundan ortadan kalkmış, uygulanabilirliği kalmamış olmakla, borçlu şirketin 3 nolu taşınmazda hissedar olmadığı ve Sulh Hukuk Mahkemelerince verilen tahliye kararları kesinleştiğinden, icra müdürlüğünce davalı şirket...Petrol ve Otomotiv Tic. San. ve Ltd. Şti.’nin ... ili Derince-Deniz Mah. 3428 Ada 3 nolu arsa vasıflı taşınmaz yönünden tahliye kararının infazının kabulü gerekli olup, icra müdürlüğünün 3 nolu parsel yönünden tahliyenin durdurulmasına dair memur işleminin iptaline karar verilmelidir, o halde ilk derece mahkemesinin borçlu ... yönünden şikayetin kabulü kararı yerinde olup; Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusun esastan reddine karar verilmesi gerekirken...'' şeklinde bozma kararı verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince dairemiz bozma ilamına uyularak davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince dairemiz bozma ilamına uyularak davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

... 2. İcra Hukuk Mahkemesi 25/02/2020 tarih 2019/645 Esas - 2020/126 Karar sayılı kararında davalılar ... ve...Petrol ve Otomotiv Ticaret Sanayi Limited Şirketi yönünden ayrım yapılmaksızın şikayetin kabulüne 25/12/2019 tarihli 3 nolu parsel yönünden tahliyenin durdurulmasına dair müdürlük işleminin iptaline karar verilmiştir. Karar davalı ... tarafından istinaf edilmiş, diğer davalı...Petrol ve Otomotiv Ticaret Sanayi Limited Şirketi tarafından istinaf edilmemiştir. İptal kararı kanun yoluna başvurulmaması nedeniyle bu davalı yönünden kesinleşmiştir.

Dairemizce her iki davalının da, maddi hataya müstenit olarak istinafa geldiği değerlendirilerek bozma yapılmıştır. Davacı ve davalı ... ile birlikte 6 kişinin 3428 Ada 3 nolu taşınmazda müşterek mülkiyet hakkına sahip oldukları, TMK'nun 688/1. maddesi gereğince paylı mülkiyette payın taşınmazın hangi bölümüne isabet ettiği belli olmadığından, müşterek mülkiyete tabii 3428 Ada 3 parsel sayılı taşınmazda payların maliki olan paydaşlar yönünden tahliye talebinde bulunamayacağına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin ilk kararının gerekçesi yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan gerekçeler uyarınca davalı ...'ın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine dair hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlu ...'ın temyiz istemlerinin kabulü ile Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 09/09/2021 tarih ve 2021/1126 E.-2021/1131 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 08/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10897, Karar No: 2010/12138, Tarih: 24.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/10897 E.  ,  2010/12138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,kayden davalılara ait 4 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptal ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin kararın temyizi üzerine Dairece, kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi ve haklılık durumuna göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gereğine değinilerek bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15450, Karar No: 2023/5445, Tarih: 29.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15450 E.  ,  2023/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 445 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının tapu kaydının kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, kişinin mülkiyet hakkından yoksun bırakılması ve bu bağlamda tazminata hükmedilebilmesi için geçerli bir mülkiyet belgesinin bulunması şart olduğunu, davacının ise taşınmazı 23.03.2012 tarihinde 3. kişiye sattığını, Anayasa'nın 43 üncü maddesi kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu belirlediğini, 6321 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci maddesi de Anayasa'ya paralel bir düzenleme ile kıyıların herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık alanlar olduğunu açıklandığını, 178 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesine göre Hazinenin özel mülkiyeti veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerin yönetimine ilişkin hizmetleri yürütme görevi Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel müdürlüğü'ne verildiğini, bu nedenle davacı taraf mülkiyet hakkı ve tapuda Devlet'in sorumluluğundan söz etmiş olsalar da yasal düzenlemeler gözetildiğinde davacını tazminat hakkı bulunmadığından davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.11.2016 tarihli ve 2015/471 Esas, 2016/385 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.11.2016 tarihli ve 2015/471 Esas, 2016/385 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2017 tarihli ve 2017/100 Esas, 2017/145 Karar sayılı kararı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan ve tapusu iptal edilen 2.089,21 m²lik arsa niteliğindeki taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle biçilen değerin uygun olduğundan davacı ve davalı Hazine vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle tapusu iptal edilerek terkinine karar verilen 2.089,21 m²lik kısmına dava tarihindeki değeri esas alınarak değer biçilmesi gerekirken, tapu iptal ve tescil davasının kesinleşme tarihi değerlendirme tarihi kabul edilerek, bedele hükmedilmesinin hatalı olduğu, gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne duruşma açılarak karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın yargılama sürecinin uzunluğu dikkate alındığında 10 yıllık zamanaşımının geçmesi nedeniyle ek dava açma hakkını kaybettiklerinden tapu iptal tescil kararının kesinleşme tarihi esas alınarak bedel belirleyen 11.04.2016 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak faizin de bu tarihten itibaren işletilmesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kıyı kenar çizgisinde kalan yerlerin özel mülkiyete konu olması mümkün olmadığından davacı adına geçerli bir tescilden bahsedilemeyeceğini, yolsuz tescil söz konusu olduğundan, tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, tapu sicilinin memurun hatası ile hatalı oluştuğunu, emsal kıyaslamasının hatalı olduğunu, bilirkişi raporunun yetersiz denetime elverişsiz olduğunu ve belirlenen bedelin yüksek olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4-383 Esas, 2009/517 Karar sayılı

ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosyanın incelenmesinde; dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 445 parsel sayılı, 6.982 m² yüzölçümlü, tarla vasıflı taşınmazın 29.05.1972 tarihinde dava dışı kişi adına hükmen tescil edildiği, davacının taşınmazı 04.03.1994 tarihinde satın aldığı, Hazinenin açtığı tapu iptal ve tescil davası sonucunda Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/64 Esas, 2007/174 Karar sayılı kararı ile taşınmazın 2.089,21 m²lik kısmının tapusunun kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesi ile iptaline karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 26.02.2008 tarihinde kesinleştiği, kararın 30.07.2008 tarihinde infaz edilerek taşınmazın 4.892,79 m² yüzölçümü ile tescil edildiği, davacının 23.03.2012 tarihinde taşınmazın kalan kısmını ... Entegre Ağaç Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine sattığı, eldeki davanın 19.11.2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki taşınmaza dava tarihi esas alınarak emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.