muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1261, Karar No: 2022/2161, Tarih: 22.02.2022

Mahkemece bozmaya uyularak 21/05/2021 havale tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 19.09.2014-17.07.2014 tarihleri arasında haftada 13 saat fazla çalışma yaptığı belirlenmiştir. Dosya kapsamındaki inceleme raporu ile tanık anlatımları birlikte dikkate alınarak 19.09.2014-17.07.2014 tarihleri arasındaki dönem için fazla çalışma ücreti hesaplanması yerinde ise de, haftalık fazla çalışma süresinin tespitinde, davacının bildirdiği çalışma düzenine uygun değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacı, gerek dava dilekçesinde gerekse davalıya keşide ettiği ihtarnamede açıkça kış saati uygulamasının bulunduğu dönemde günde 10 saat çalıştığını, bir saat ara dinlenmesinin mahsubu ile haftada 9 saat fazla çalışma yaptığını ifade etmiştir. Her ne kadar dosya kapsamındaki inceleme raporunda, işyerinde pompacı olarak çalışanların haftada 13 saat fazla çalışma yaptıkları belirlenmiş ise de, davacının dava dilekçesinde bildirdiği çalışma düzeni ile bağlı kalınması gerektiği dikkate alınmalıdır. Buna göre, yaz saati uygulamasının bulunduğu dönemlerde haftada 13 saat fazla çalışma süresinin kabulü yerindedir. Ancak, kış saati uygulaması yapılan dönemler için davacının bildirdiği çalışma düzeni ile bağlı kalınarak, haftada 9 saat fazla çalışma yapıldığının kabulü gerekir. Mahkemece, belirtilen yönler nazara alınmadan karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.02.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/179, Karar No: 2014/18279, Tarih: 14.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/179 E.  ,  2014/18279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tazminat davasının reddine dair İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.02.2013 gün ve 325/34 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacılar tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.10.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacılar vekilleri Avukat ..., Avukat ..., Avukat ... ve karşı taraftan davalılardan ... vekili Avukat ..., ... ve ... vekili Avukat ... vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, muris ...'in mirasçıları taraflar arasında Kadıköy 7. Noterliği'nde 04.06.2008 tarih ve 14578 yevmiye numaralı işlem ile murisin taşınır, taşınmaz malları ve bankalardaki nakitleri için miras taksim sözleşmesi düzenlendiğini, davalılardan...’in sözleşme yapılmadan önce taksime esas tutulmak üzere ekspertiz raporları düzenlettirdiğini, iki danışmanlık şirketinden değerleme raporları aldığını ve taksim sözleşmesinin bu raporlar baz alınarak yapıldığını, aradan geçen uzun süre sonrasında paylaşılan taşınmazların gerçek değerlerinin farklı olduğunun ve değerler arasında fahiş farklar bulunduğunun öğrenildiğini, bunun üzerine hemen mahkemeye değer tespiti yaptırdıklarını ve değerler arasında açık fark olduğunun tespit edildiğini, sözleşmeye dayanak raporda bu taşınmazların değerlerinin çok düşük gösterildiğini öğrenen davacıların, hile ile büyük bir hataya düşürüldüğünü açıklayarak 04.06.2008 tarihli miras taksim sözleşmesinin iptaline, sözleşmenin iptali ile tapu tescillerinin eski hale getirilemeyeceği anlaşılır ise dava tarihi itibarı ile taşınmazların değerleri arasındaki fahiş farktan dolayı ortaya çıkan zararın hesaplanarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşulu ile davacıların hissesine düşen 1.375.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş. 26.05.2011 tarihli yargılama oturumunda davacılar vekili, miras taksim sözleşmesinin iptaline yönelik taleplerini atiye bıraktıklarını ve davalarını taşınmazlar arasındaki fahiş farktan dolayı müvekkillerinin uğradığı zarara yönelik talep açısından devam ettiklerini bildirmiştir.

Davalı ... ...vekili, davada hata ve hileye dayanıldığından, intikallerin yapılması ile davacıların taşınmazların piyasa değerini öğrendiklerinin kabul edilmesinin hayatın olağan akışına uygun bulunduğunu, ayrıca adlarına intikal sonrası bir kısım taşınmazları sattıklarından davanın 1 yıllık hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini, davacı tarafın yaptırdığı tespitlerle alınan bilirkişi raporunun gerekçeden yoksun olduğunu ve davaya esas alınamayacağını, murisin cenaze töreninden sonra tüm mirasçıların ısrarı ile müvekkilinin taşınmazların rayiç bedelini tespit ettirdiğini, murisin banka hesap bakiyelerini aldığını, mirasçıların tümü ile toplantı yapılarak karşılıklı anlaşma ile sözleşmelerin düzenlendiğini, davacı tarafın ekspertiz raporlarını denetleyip buna göre imza attıklarını, müvekkilinin sözleşmeden kazançlı çıkmak yerine tam tersi zararla çıktığını, davacıların meslekleri gereği taşınmaz değerlendirme ve piyasa rayici konusunda müvekkilinden daha fazla deneyim sahibi olduklarının görülebileceğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ... vekili, davada hata, hile hükümlerine dayanıldığını, bazen sebepsiz zenginleşme bazen gabinden bahsedildiğini, öğrenmeden itibaren bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, zamanaşımı nedeni ile davanın reddi gerektiğini, terekeye dahil olan tüm taşınmazların değerinin davalılardan...'ten tespit edilmesinin istendiğini ve yapılan tespitten sonra aynı davalının kıymet takdir raporunu 2008 yılı Mayıs içinde tüm mirasçılara verdiğini ve araştırmaları için zaman tanıdığını, kıymet takdirinin taşınmazlarla ilgili olup taksimin nasıl yapılacağını içermediğini, alınan ortak kararla 31.05.2008 tarihinde aynı davalının evinde toplantı yapılıp, mirasçıların özgür iradesi ile taksimin yapıldığını, yanıltmanın ve hilenin söz konusu olmayıp, davacıların yanıltılıp, kandırılmadığını, davacıların meslekleri itibarı ile bunun söylenemeyeceğini, rayice uygun olarak paylaşım yapıldığını ve iptal edilemeyeceğini, taşınmaz değerlerindeki bir takım artma ve azalmaların taksim sözleşmesinden sonra gelişen ve sözleşmenin yapıldığı sırada bilinmeyen sebeplerden meydana geldiğini açıklayarak hukuki dayanaktan yoksun olan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın zaman aşımı nedeni ile reddi gerektiğini, mirasın paylaşımından önce davalılardan...'in kendiliğinden ortaya çıkmadığını, ortak kararla görevlendirildiğini ve bunun üzerine gerekli kıymet tespit raporlarını hazırlattığını, tüm mirasçılara dağıttığını, herkeste raporlar dışında taşınmazlarla ilgili bilgi ve döküman da bulunduğunu, 31.05.2008 tarihinde aynı davalının evinde yapılan toplantıda herkesin özgür iradesi ile paylaşımın yapıldığını, müvekkilinin, kızı ve damadı ile birlikte ...'ya gidip gerekli araştırmaları da yaptığını, müvekkilinin ...'deki daireye talip olduğunu, hatta buna davacılardan... ve ...’in karşı çıktıklarını, müvekkilinin ısrar etmediğini ve daireyi bu kişilerin aldığını, şimdi ise değerin düşük gösterildiğinin iddia edildiğini, ortada zarar varsa en fazla kendisinin zarara uğramış olabileceğini, soyut ifadelerle ifade edilen aldatmanın somut olarak ispatlanması gerektiğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalılardan ..., dava dilekçesi tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş, bir cevap da vermemiştir.

Mahkemece, tarafların özgür iradeleri ile taksim sözleşmesini düzenledikleri, hata, hile veya ikrah olgusunun bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların murisi ... 23.02.2008 tarihinde dul ve çocuksuz olarak ölmüş, geride mirasçı olarak kardeşlerinin çocukları ve torunları davacılar ile davalılar kalmışlardır. Mirasçıların tamamının katıldığı 04.06.2008 tarihli Kadıköy 7. Noterliği'nde düzenlenen taksim sözleşmesi ile murisin menkul, gayrimenkulleri ile bankalardaki

nakitlerinin paylaşıldığı görülmektedir. Dosyada taksim sözleşmesine de konu edilen taşınmazlara ait tedavüllü tapu kayıtları getirtilmiş, taksim sözleşmesine göre mirasçılar adına yapılan intikaller sonunda bir kısım taşınmazın halen mirasçılar adına bulunduğu, bir kısmının ise dava dışı üçüncü kişilere satılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Davada, taksim sözleşmesi öncesi davalılardan...’in düzenlettirdiği iki adet ekspertiz raporunun dikkate alınarak taksim sözleşmesinin düzenlendiği, taksim sözleşmesinde davalılara düşen taşınmazların gerçek değerleri daha yüksek olduğu halde ekspertiz raporlarında düşük gösterilerek, davalıların hile ile sebepsiz zenginleştikleri, davacıların hile ile kandırıldıkları iddia edilmektedir.

Davada, taksim sözleşmesi öncesi davalılardan...’in düzenlettirdiği iki adet ekspertiz raporunun dikkate alınarak taksim sözleşmesinin düzenlendiği, taksim sözleşmesinde davalılara düşen taşınmazların gerçek değerleri daha yüksek olduğu halde ekspertiz raporlarında düşük gösterilerek, davalıların hile ile sebepsiz zenginleştikleri, davacıların hile ile kandırıldıkları iddia edilmektedir.

Bilindiği üzere hile (aldatma), genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hata da yanılma, hilede ise yanıltma söz konusudur. 6098 s. Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 36/1. (818 s. Borçlar Kanunun (BK) 28/1.) maddesinde açıklandığı üzere taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse yanılma (hata) esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir.

Öte yandan, hile her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiç bir şekle bağlı değildir. Aldatmanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir

Hemen belirtilmelidir ki, TBK'nin 39. maddesindeki 1 yıllık sürenin öğrenme tarihinden itibaren başlayacağı, öğrenme tarihinin işlem tarihi olabileceği gibi, somut olayın özelliğine göre işlem tarihinden ileri bir tarihin de olabileceği, bir başka ifadeyle işlem tarihinde fark edilemeyen bir hilenin çeşitli nedenlerle sonraki bir tarihte öğrenilebileceği açıktır. Bu durumda, hak düşürücü sürenin hesabında davacı tarafın öğrenme tarihi olarak ileri sürdüğü tarihin esas alınması gerekir. Davalı tarafın bu tarihten daha önceki bir tarihte davacının hileyi öğrendiğini iddia etmesi durumunda bu iddiasını ispat zorunluluğunda olduğu da kuşkusuzdur. Davacıların hak düşürücü süre içerisinde dava açmadığını ve aldatma olgusunun davadan bir yıldan önceki bir tarihte öğrenildiğini davalı taraf kanıtlayamadığından eldeki davanın süresi içerisinde açıldığı kabul edilmelidir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve taktirde bir isabetsizlik görülmediğine, her ne kadar davalılardan... tarafından iki ayrı danışmanlık firmasından alınan 22.04.2008 tarihli ekspertiz raporlarında taksime konu bir kısım taşınmazların değerinin düşük gösterilmek suretiyle hile ile davacıların kandırıldıkları iddia edilmiş ise de, toplanan deliller ve dinlenen tanık beyanları karşısında taraflar arasında noterde düzenlenen 04.06.2008 tarihli taksim sözleşmesine esas alındığı anlaşılan ekspertiz raporlarının taksimden bir süre önce tüm mirasçılara verildiği, incelenme imkanı tanındığı, bu inceleme sonrası tüm mirasçıların bir evde toplanarak taksimle ilgili görüştükleri ve hangi mirasçının mirastan ne şekilde pay alacağının tartışılarak, anlaşıldığı, anlaşmadan üç gün sonra tüm mirasçıların birlikte notere giderek düzenleme şeklindeki taksim sözleşmesini imzaladıkları, taksim sözleşmesi tarihine kadar geçen süre itibarıyla her türlü araştırma yapılma imkanı tanındığı, taksim sözleşmesi öncesi varılan anlaşmada da hileyi gerçekleştirdiği iddia edilen davalı ... ...’in öncelikli yer seçmediği, tüm mirasçılara seçme imkanı tanındıktan sonra o tarihte bulunduğu muhit ve içindeki kiracı sebebiyle sorunlu olduğu icra takiplerinden anlaşılan taşınmazların kaldığı, ekspertiz raporlarında taşınmazların nitelikleri ile eldeki dosyada alınan raporlarda belirlenen nitelikler arasında bir fark da bulunmadığı belirlendiğinden davacıların iradelerinin fesada uğratıldığından söz edilemeyeceğine, diğer yandan davacılardan meslekleri ve bir kısım davalılara düşen ...’daki taşınmazların bulunduğu yerde kentsel dönüşüm, çevre düzenlemeleri gibi nedenlerle taksim sözleşmesi sonrası meydana gelen değer yükselmeleri, taksim sözleşmesine göre tüm mirasçılar adına tapuda yapılan intikaller ve sonrasında davacılar da dahil tapuda dava dışı üçüncü kişilere yapılan satışlar dikkate alındığında olayda hilenin unsurlarının gerçekleştiğinden de söz edilemeyeceğine göre davacılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun görülen hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nın 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nın 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24876, Karar No: 2015/12278, Tarih: 10.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24876 E.  ,  2015/12278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06/02/2002 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12293, Karar No: 2011/7751, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12293 E.  ,  2011/7751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasında 28.3.2005 tarihinde temizlik maddelerinin alım satımına dayalı ticari faaliyette bulunma taahhütlerini içeren akit imzalandığını, müvekkilinin sözleşme uyarınca üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini ancak davalının sözleşme uyarınca alması gereken temizlik ürünlerini almayıp sözleşmeye aykırı davrandığını, müvekkilinin bedelsiz olarak davalıya teslim ettiği makine ve sistemlerin halen davalının elinde kaldığını, çekilen ihtardan sonuç alınamadığını, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan cezai şart alacağının doğduğunu ve bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek cezai şart alacağının faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin yenilenmediği için taraflarca zımnen fesh edildiğini, ayrıca davacının da sözleşme uyarınca yapılması gereken edimlerini yerine getirmediğini öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflarca akdedilen 28.3.2005 tarihli sözleşmenin 3. maddesi uyarınca, davalı alıcının (4) seferde alınmayı taahhüt ettiği ürün miktarını almadığı, bu durumda davacı satıcının sözleşme bitmeden veya bitimine mütakip derhal ihtarname çekilerek edimin yerine getirilmesini istemesi gerekirken, sözleşmede belirtilen süre sona erdikten 11 ay 17 gün sonra ihtarname keşide ettiği, bu durumda süresi sona ermiş, sözleşmeye dayalı olarak bir yıl sonra cezai şart istenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 9.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.