muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1755, Karar No: 2017/18985, Tarih: 27.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/1755 E.  ,  2017/18985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, erişilmez kılma, veri yerleştirme

HÜKÜM :1- Sanık ... hakkında atılı suçlardan beraat

2- Sanık ... hakkında

a) bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, erişilmez kılma, veri yerleştirme suçundan beraat

b) Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunda TCK 155/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, erişilmez kılma, veri yerleştirme suçlarından verilen beraat hükmü katılan vekili ve sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve katılan vekili ile bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, erişilmez kılma, veri yerleştirme suçlarından verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, işlerinin yoğunluğu sebebiyle sahibi olduğu Motorlu Araçlar Ltd Şti’nin yönetimini sanık ...’e, ... Sigorta Ltd Sti’nin yönetimini sanık ... ...’a devretmiş olduğu, sanıkların yürüttükleri görevlerini istismar ettikleri, hesapları usulüne uygun şekilde tutmayarak şirket kasasına girmesi gereken paraları bizzat kendileri tahsil edip zimmetlerine geçirdikleri, ... Motorlu Araçlar Ltd Şti’ nin ve ... Sigorta Ltd Sti’lerine ait network bilgilerini flashdiske yüklemek suretiyle şirket dışına çıkardıkları böylelikle TCK 244/2’ye muhalefet ettikleri, sanık ...’in sanık ...'den habersiz bir şekilde, Visa kart bilgilerini kullanalarak dört kalemde toplam 17.000 YTL parayı ... Sigorta Ltd Sti’nin post cihazından çekip bankadan tahsil ettiğinin iddia edildiği olayda;

Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmü ile sanıklar hakkında bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, erişilmez kılma, veri yerleştirme suçundan verilen beraat hükümlerine ve Sanık ... ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların savunmaları katılan ve tanık beyanları ile bilirkişi raporları ve dosya kapsamından Sanık ...’ün hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu ve sanıkların bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, erişilmez kılma, veri yerleştirme suçlarını işlediğine dair somut delil bulunamadığı, sanık ...’nun ise atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçelerine dayanan mahkemenin hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların savunmaları katılan ve tanık beyanları ile bilirkişi raporları ve dosya kapsamından Sanık ...’ün hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu ve sanıkların bilişim sistemindeki verileri bozma, yok etme, erişilmez kılma, veri yerleştirme suçlarını işlediğine dair somut delil bulunamadığı, sanık ...’nun ise atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçelerine dayanan mahkemenin hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanık ... hakkında üzerine atılı suçlardan mahkumiyet hükmü kurulması ve sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan alt sınırdan ceza tayin edilmemesi gerektiğine ve sanık ... müdafiinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 27/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14331, Karar No: 2017/16500, Tarih: 07.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/14331 E.  ,  2017/16500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Hükmü temyiz eden dahili davalı ... vekili Av.......Asliye Hukuk Mahkemesi'ne verdiği 28.11.2017 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteklerinden feragat ettiklerini bildirmiştir. Ne var ki anılan imzalı dilekçede kimlik tespiti yapılmamıştır. Mahkemece, temyizden feragat dilekçesinin dahili davalı vekili tarafından verilip verilmediği hususundaki tereddütün giderilmesi ve tarafların bu sebeple oluşabilecek kayıplarının önlenmesi bakımından dahili davalı ... vekili Av....'ın anılan dilekçe nedeniyle usulüne uygun kimlik tespiti yapıldıktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/530, Karar No: 2014/7792, Tarih: 20.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/530 E.  ,  2014/7792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2011/276-2013/578

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalı noterde müvekkili olan davacıya sahte belge ile araç satışı yapıldığını, bu olay nedeni ile davacının zarara uğradığını beyan ederek, şimdilik 17.100 TL tazminatın satış işleminin yapıldığı tarihten itibaren Merkez Bankası kış vadeli avans kredi işlemleri için uygulanan faiz oranı üzerinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında; davacının iddialarının doğru olmadığını, Noterliklerinde ortalama 100 adet iş yapıldığını ve bunun ortalama 40 adetinin araç satışı olduğunu, işlemlerinde en ufak bir şüphe duyduklarında bile kimliklerinin yenilenmesini istediklerini, şu anda davacının kesinleşmiş bir zararının olmadığını, bu nedenle dava şartları oluşmadığını, en azından soruşturmanın sonuçlanmasının beklenmesi gerektiğini, ayrıca Hikmet Biçil isimli kişinin nüfus kaydında herhangi bir örtüşmezliğin söz konusu olmadığını, sadece sahte olduğu iddia edilen kimliğin anne hanesinde Güner, kimlik paylaşım sisteminde ise Güher olarak yazılı olduğunu, bu durumun yoğun iş akışı içerisinde gözlerinden kaçtığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalıya ibraz edilen sahte nüfus cüzdanı üzerindeki kayıtların genel olarak birbirine tuttuğu yalnızca ana adı kısmında; "Güher" ve "Güner" kelimeleri arasındaki harf farklılığının yer aldığı, bunun fark edilebilmesinin pek kolay olmadığı, zararın ortaya çıkmasında 3. kişinin ağır kusuru bulunduğu, davalının fiili ile davacı tarafın uğradığı zarar arasındaki illiyet bağının kesildiğini, bu nedenle davalı noterin özen borcunu yerine getirdiği ve sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

1512 Sayılı Noterlik Kanunu'nun 1.maddesi gereğince; "Noterlik bir kamu hizmetidir. Noterler Hukuki güvenliği sağlamak ve anlaşmazlıkları önlemek için belgelendirir." Aynı Yasanın 72/3.maddesi gereğince; "Noter; iş yaptıracak kişilerin kimlik adres ve yeteneğini ve gerçek isteklerini tamamen öğrenmekle yükümlüdür."

Yine aynı yasanın 162.maddesine göre; ''Noterler bir işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar''. Bu maddeye noterlerin sorumluluğu "Kusursuz sorumluluk" denir. Kusursuz sorumlulukta zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur, aksine kusursuz sorumlu olan davalının (noterin) olayla zarar arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

Yine aynı yasanın 162.maddesine göre; ''Noterler bir işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar''. Bu maddeye noterlerin sorumluluğu "Kusursuz sorumluluk" denir. Kusursuz sorumlulukta zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur, aksine kusursuz sorumlu olan davalının (noterin) olayla zarar arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

Sorumluluk Hukukunun önemli ögelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Teoride ve uygulamada; mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz sorumlu olan kişi sorumluluktan kurtulur.

Somut olayda; davalı noterlikte sahte nüfüs cüzdanı kullanılmak suretiyle davacıya araç satışı yapılmıştır. Mahkeme gerekçesinde, davalıya ibraz edilen sahte nüfus cüzdanı üzerindeki kayıtların genel olarak birbirini tuttuğu, sadece ana adı kısmındaki "Güher " ve "Güner" kelimeleri arasında harf farklılığının bulunduğu, bunun farkedilmesinin de pek kolay olmadığını belirtmiş ve buna göre de davalı noterin sorumlu olmadığı kanısına varmıştır.

Ne var ki; davalıya ibraz edilen sahte nüfus kağıdında, nüfusa kayıtlı olunan yer bölümünde, il ismi olarak "Mersin" isminin yazılı olduğu, nüfus kağıdının veriliş tarihinin 04.09.2001 olup, bu tarih itibariyle kayıtlarda "Mersin" adında bir ilin bulunmadığı, "İçel" adında bir ilin kayıtlı olduğu, 2002 tarihinde Bakanlar Kurulu Kararı ile il isminin "Mersin" olarak değiştirildiği, ancak nüfus kağıdının alındığı tarih itibariyle "Mersin" adında bir ilin resmi kayıtlarda mevcut olmadığı, gerçek nüfus kağıdında ise, nüfusa kayıtlı yer olarak, resmi kayıtlara uygun şekilde "İçel" isminin yazılı olduğu görülmüştür.

Bu durumda, hukukçu olan ve yaptığı iş itibariyle de her türlü dikkat ve özeni göstermekle yükümlü bulunan davalı noter'in bu durumu gözden kaçırarak, satış işlemini yapmasında kusurunun bulunduğu açıktır. Kaldı ki; yukarıda da belirtildiği gibi noterin sorumluluğu kusursuz sorumluluktur.

Öyle ise mahkemece; bu ilkeler gözetilerek, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22460, Karar No: 2013/20222, Tarih: 27.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22460 E.  ,  2013/20222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun Vakıfbank nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan borçlu idarenin gördüğü hizmet kapsamında tüm mal hak ve alacaklarının nitelikleri gereği kamu hizmetinin sürdürülebilmesi için kamuya tahsisli olduğunu, ayrıca İİK'nun 82/1. maddesi kapsamında borçlu Kurum mallarının haczinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, takibin dayanağı olan ilamın karar tarihinin 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 5999 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra olduğu, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddeler gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hükmün esası, alacaklı vekili; yargılama giderlerine yönelik bölümü ise borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. Maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; takibe dayanak ilam tarihi 2012 yılı olup, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesinin yürürlük tarihi olan 11.06.2013 tarihinden öncedir. Öte yandan, ilamda alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda; eldeki takipte, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bundan ayrı; ..., 2560 sayılı Kanun gereğince ... Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapılandırmasında yer aldığından hakkında 5393 sayılı Kanun'un uygulanması zorunludur. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi uyarınca belediyenin kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez. Ayrıca, Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyeye verilen paylar, vergi ve resim hükmünde olduğundan haczi mümkün değildir. Somut olayda, borçlu Kurum'un haczedilen alacaklarının Vakıfbank ... Şubesi'nin karşılık yazısından anlaşıldığı ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı üzere; su ve atık su bedelleri, çevre temizlik vergisi ile, İller Bankasından alınan paylardan kaynaklandığı sabittir. ...'nin su ve atık su bedelleri gelirleri vergi, resim ve harç hükmünde olmadığından, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarınca kamu hizmetinde fiilen kullanılmadığı sürece haczine engel bir hüküm bulunmamaktadır. Borçlu kurumca şikayete konu edilen haciz konusu su bedellerinin fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı da ispatlanamamıştır. Öte yandan, borçlu idarece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, eldeki uyuşmazlık bakımından; borçlu idarenin Vakıfbank ... Şubesi'ndeki hesabında haczi kabil ve haczi kabil olmayan paralar birlikte toplandığı anlaşıldığından; haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmesi gerekli bulunduğuna göre, tüm bu açıklamalar kapsamında anılan hesaba haciz uygulanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle, İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12870, Karar No: 2010/12660, Tarih: 28.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2007/12870 E.  ,  2010/12660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Suçun tarihinin gerekçeli karar başlığına yanlış yazılması,

2- Mağdurun bıçakla yaralanması sonucu yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında tayin olunacak cezanın 5237 sayılı TCK nun 86/1, 3-e, 87/1-d, son cümlesi gereğince 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

3- Mağdurun bıçakla yaralanması sonucu yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, ... Barosu tarafından atanan zorunlu müdafiinin duruşmalara gelmemesi üzerine mahkemenin 18.1.2006 günlü duruşmada sanığa yeni zorunlu müdafii tayinin için aynı baroya yazı yazdığı, müdafii tayin edilmeden 27.3.2006 günlü duruşmada kararın verilmesi suretiyle CMK 150/3.maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nun 326. maddesi uyarınca kazanılmış haklar korunmak suretiyle BOZULMASINA, 28/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3981, Karar No: 2022/3165, Tarih: 28.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/3981 E.  ,  2022/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık ...'e yüklenen “ 2006 ve 2007 takvim yıllarında, sanık ....'e yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar, sanık ...'e yüklenen “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının ise Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 26.01.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.