muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24753, Karar No: 2017/7039, Tarih: 06.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/24753 E.  ,  2017/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 35/2, 52, 50/1-a, maddeleri gereği mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yazlık olarak kullandığı evin bahçe işlerini ve ev hizmetlerini görme karşılığında iki katında sanık ve ailesinin oturmasına izin verdiği, katılanın yalnız ve varlıklı bir insan olması nedeniyle bu durumundan faydalanmak isteyen sanığın katılanın mal varlığının bir kısmını kendisine haksız olarak geçirme düşüncesi içerisine girdiği, bu bağlamda katılanın hayvan sevgisini bilen sanığın, sitedeki hayvanların yönetim tarafından site dışına atılacağını ve bunun önlenmesi için kendisine imzalı bir belge vermesi halinde bu belgeyi doldurarak hayvanların siteden atılmasını önleyebileceklerini söylediği, katılanın boş bir kağıda imza atarak sanığa vermesi sonrası sanığın, katılan tarafından imzalanmış boş kağıda bilgisayar ortamında katılanın iki adet villasını sanığa 220.000 ABD Doları mukabilinde sattığına dair ... yazdığı, alınan uzman bilirkişi raporunda, söz konusu belgenin katılanın imzası mevcut iken üzerindeki tüm yazı ve imzaların sonradan eklendiği belirtilerek katılanın iddiasının doğrulandığı, bu nedenle söz konusu satış sözleşmesi belgesinin sahte ve katılanın iradesi dışında tanzim edildiği katılan beyanı, tanık anlatımları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanığın bu belgeyi kullanarak kendisine menfaat temin etmeye çalışarak dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği ve atılı suçun unsurların oluştuğu gerekçelerine dayanan mahkemenin mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahkumiyet kararının hukuka ve kanuna aykırı olduğuna dair sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/03/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi..

KARŞI DÜŞÜNCE

Dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün, sanık vekili tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Sanık vekilinin; karar duruşmasından önce 25.04.2013 havale tarihli dilekçesi ve ekinde sunmuş olduğu belge ile İstanbul Anadolu 14. İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/125 esas sayılı dosyasında temyiz incelemesi yapılan bu dosyanın saatinden önce, saat 10.45’te duruşması olması ve İstanbul şartlarına göre ulaşım zorluğu da dikkate alındığında geçerli bir mazeret sunması karşısında, yerel mahkemece mazeretin kabulü yerine reddine karar vermek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması gerekçesiyle kararın bozulması yerine, yerel mahkemenin usul ve yasaya uygun olmayan kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.06.03.2017
Yargıtay — Esas No: 2011/1137, Karar No: 2011/6466, Tarih: 28.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/1137 E.  ,  2011/6466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 111 ada 336 parsel sayılı 4457,06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ve mirasçılarıda tam olarak bilinemediğinden ölü ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Davacı Hazine yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz ölü kişi adına tespit edilmiş, dava aynı kişi adına açılmış mahkemece de mirasçılar davaya dahil edilmeye çalışılmış ise de ölü tespit maliki ...'in nüfus aile tablosu veya veraset ilamı dosyaya getirtilmediğinden mirasçıları tam olarak tespit edilememiş tespit edilen mirasçılardan ..., ..., ... ve ...'a dava dilekçesi tebliğ edilmemiş böylece adı geçenin tüm mirasçıları davaya çağırılarak yöntemine uygun şekilde taraf koşulu oluşturulmamıştır. Taraf koşulunun oluşturulmamış olması başlı başına bozma nedenidir. O halde vefat ettiği belirlenen ...'in yasal mirasçılarının belirlenmesine esas olacak şekilde onaylı nüfus aile tablosunun Nüfus Müdürlüğünden getirtilerek mirasçılarının kimlikleri ve tebliğe elverişli adresleri belirlenmeli, adı geçen mirasçılara dava dilekçesi ve duruşma günü 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesi uyarınca yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmeli, husumet yaygınlaştırılarak bu yolla taraf koşulu oluşturulmalı, adı geçenlerden davaya karşı diyecekleri delilleri sorulup saptanmalı, gösterecekleri deliller toplanmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece taraf koşulu oluşturulmaksızın işin esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 28.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4445, Karar No: 2012/6442, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/4445 E.  ,  2012/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada 13 parsel sayılı 30076,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı" ve "parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... Kısakol'un kullanımında olup halen kendisine ait" olduğu şerhi verilerek; tarla niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın beyanlar hanesinde yanlış yazılan isminin "... oğlu ..." olarak düzeltilmesi istemi ile Hazine ve Tapu Sicil Müdürlüğünü hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı ... hakkındaki davanın kabulüne, çekişmeli 128 ada 13 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... 'un kullanımında olup halen kendisine aittir" şerhinin iptali ile "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... oğlu ... kullanımında olup halen kendisine aittir" şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve Karasu Tapu Sicil Müdürlüğünü temsilen Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15976, Karar No: 2011/554, Tarih: 27.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15976 E.  ,  2011/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Uyuşmazlık davacıların miras bırakanın geçirdiği iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava ölenin eşi ... tarafından kendi adına asaleten çocukları Merve, Gamze, Kübra ve ...'e velayeten vekil aracılığıyla açılmıştır. Dava dilekçesine ekli vekaletname örneğinden ...'ın vekile sadece kendisi ve çocukları Merve, Gamze, Kübra adına vekaletname düzenlendiği, çocuklarından ... adına velayeten düzenlenmiş vekaletnamenin bulunmadığı görülmektedir.

Bu nedenle, Avukat ... adına davacı eş ... tarafından küçük çocuk ... adına velayeten düzenlenen vekaletname mevcutsa ibraz ettirilmesi mevcut değilse, Avukat ... adına davacı ...'dan küçük çocukları ... adına velayeten düzenleteceği vekaletnamenin alınıp eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32022, Karar No: 2017/15542, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/32022 E.  ,  2017/15542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16795, Karar No: 2014/2882, Tarih: 17.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/16795 E.  ,  2014/2882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/1005 Karar no:2013/449

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı; davalı ile Antalya 5. Aile Mahkemesinin 2011/408 esas 2011/1085 karar sayılı dosyasında anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşanma ile müşterek çocuk Seçkin'in velayetinin davalı anneye verildiğini, müşterek çocuk yararına aylık 1000TL nafakaya hükmedildiğini ve anlaşma protokolü uyarınca müşterek çocuğun eğitim giderlerinin yarısının davacı tarafından karşılanmasının öngörüldüğünü, davalı tarafından imzalanan belge ile müşterek çocuk yararına hükmedilen nafakanın 15.10.2011 tarihinden itibaren ödenmesinin kararlaştırıldığını, bu doğrultuda 15.12.2011 tarihine kadar olan nafaka borçlarının tarafınca ödendiğini, davalının o tarihte ekonomik sıkıntı içinde bulunduğunu belirtip gelecek ayların nafakaların peşin ödenmesini istemesi üzerine 15.12.2011 tarihli dekontla davalı hesabına 8500TL havale ettiğini, bu havalenin 1500TL'lik kısmının boşanma davasının açıldığı 8.4.2011 tarihi ile nafakanın başlangıç tarihi olan 15.10.2011 tarihi arasındaki döneme, geri kalan kısmının gelecek yedi aylık nafaka borcuna karşılık yapıldığını; davalının buna rağmen Antalya 9. İcra Müdürlüğünün 2012/8762 esas sayılı dosyasında peşin ödeme yapılan ayların nafaka bedelini de kapsar şekilde icra takibi başlattığını, takibe konu meblağın daha önce tarafınca ödenen kısmına yönelik borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davacı tarafından 15.12.2011 tarihinde yapılan 8500TL'lik ödemeye ilişkin dekontun açıklama kısmında "geçmişe dönük nafaka ve eğitim" şeklinde bir ibarenin not düşüldüğü, bu itibarla yapılan ödeminin geçmiş dönem borçlarına dair yapıldığının kabulü gerektiği belirtilerek açılan davanın reddine karar verilmiş verilen karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davacı tarafından 15.12.2011 tarihinde yapılan 8500TL'lik ödemeye ilişkin dekontun açıklama kısmında "geçmişe dönük nafaka ve eğitim" şeklinde bir ibarenin not düşüldüğü, bu itibarla yapılan ödeminin geçmiş dönem borçlarına dair yapıldığının kabulü gerektiği belirtilerek açılan davanın reddine karar verilmiş verilen karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

.Dava niteliği itibariyle boşanma protokolünden kaynaklı menfi tespit davasıdır. Davacı mahkeme gerekçesine konu ibarenin sehven yazıldığını, geçmiş dönem nafaka borçlarının tarafından daha önce ödendiğini yapılan ödemenin dava dilekçesinde belirtilen hususlara ilişkin olduğunu belirtmiştir. Davacı tarafından yapılan 21.10.2011 tarihli 1130TL tutarındaki havalenin açıklama kısmında “S.. E.. için Ekim ayı nafakası” ibaresi not düşülmüş ve takip eden aylarda yatırılan paraların nafaka bedeline tekabül ettiği anlaşılmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında dosyaya sunulan 21.10.2011 tarihli 1130 TL, 4.11.2011 tarihli 1000TL, 15.12.2011 tarihli 1000TL tutarlı havalelere ilişkin dekontlar dikkate alınarak davacı tarafından geçmiş döneme ilişkin nafaka borçlarının tamamının ödendiği, bu itibarla 15.12.2011 tarihli 8500 TL tutarlı havalenin açıklama kısmında yazan "geçmişe dönük nafaka ve eğitim gideri" ibaresinin dekonta sehven yazıldığı iddiasının araştırılması zorunludur.

Bununla birlikte davalı cevap dilekçesinde boşanma protokolüyle müşterek çocuğun okul, özel ders ve servis giderleri gibi eğitim giderlerinin yarısının davacı tarafından karşılanacağının öngörüldüğü, yapılan ödeme öncesinde davacı ile bu hususların konuşulup anlaşmaya varıldığını, yapılan ödemenin bu giderlere yönelik olduğu iddiasında bulunulmuştur. Ne var ki mahkemece tarafların iddia ve savunmalarında belirttiği bu hususlar yönünden taraf delilleri toplanılmamış taraflara iddia ve savunmalarını ispat imkanı tanınmamıştır. Hal böyle iken mahkemece tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin delilleri toplanılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de; davacı; delilleri arasında açıkça yemin deliline de yer vermiştir. Mahkemece hüküm tesisi öncesinde davacıya bu husus hatırlatılıp, davalıya yemin teklifinde bulunup bulunmayacağı hususu sorulmadan işin esası hakkında karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.02.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/11387, Karar No: 2019/4036, Tarih: 24.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/11387 E.  ,  2019/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.Davacı, mirasbırakan babası ... ’nın maliki oluğu 8874 ada 12 parsel sayılı taşınmaz için dava dışı yüklenici ile 31.08.2006 tarihinde satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdettiğini, sözleşme gereğince mirasbırakana isabet eden dairelerden biri olan dava konusu 10 nolu bağımsız bölümün mirasbırakanın isteği doğrultusunda mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla bedelsiz ve muvazaalı olarak dava dışı yüklenici tarafından davalıya devredildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile tüm mirasçılar adına tescilini istemiş, sonrasında talebini daraltarak miras payı oranında adına tescilini istemiştir.Davalı, 1994 yılından beri mirasbırakan ile aynı evde birlikte yaşadıklarını ve babasının tüm ihtiyaçlarını karşıladığını, davacının ise mirasbırakanı görmeye gelmediğini, öldüğünde cenazesine dahi katılmadığını, ayrıca taşınmazı satın alabilecek maddi gücünün bulunduğunu, halen mirasbırakan adına kayıtlı iki adet taşınmaz daha olduğunu murisin mal kaçırma amacının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1933 doğumlu mirasbırakan ... ’nın 08.10.2011 tarihinde öldüğü, geride mirasçıları olarak davacı oğlu ... , davalı oğlu ... ve dava dışı kızı ... ’nin kaldıkları, dava konusu 8874 ada 12 parsel sayılı taşınmaz murise aitken murisin dava dışı yüklenici ... ile kat karşılığı inşaat ve satış vaadi sözleşmesi düzenlediği bu sözleşmeye göre taşınmazın 600/1000 payının yükleniciye satılacağının ve arsa sahibine üç adet daire verileceğinin kararlaştırıldığı taşınmazdaki 10 nolu bağımsız bölümün dava dışı yüklenici ... tarafından 30.11.2010 tarihinde davalıya satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı tanık deliline dayanmış ve ..., ..., ... , ..., ... ve ...’ı tanık olarak bildirmiş, sadece tanık ...’nın dinlenilmesinden vazgeçmiş, diğer tanıkların dinlenilmesini istemiştir. Mahkemece ... dışındaki tanıklar dinlenmiş, davacı vekilinin tanık ... ’nın davalının oğlu ve birinci dereceden akraba olmaları sebebiyle tanıklığına itirazı üzerine, mahkemece tanık ... dinlenilmemiştir. Davalı taraf tanık deliline dayanarak tanık ismi bildirdiğine göre bu tanıklar dinlenmeden sonuca gidilmesi davalının savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurmaktadır. Ayrıca akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılmaz. Hal böyle olunca; kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca murise isabet eden dairelerin akibetinin araştırılması, dinlenmeyen davalı tanığının da dinlenmesi, yukarıdaki ilkeler uyarınca murisin gerçek irade ve amacı duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptandıktan sonra varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, davalı tanığı dinlenmeden savunma hakkını kısıtlar şekilde yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/503, Karar No: 2021/897, Tarih: 01.07.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/503 E.  ,  2021/897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul (Kapatılan) 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “markaya tecavüzün ve haksız rekabetin men’i ile maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul (Kapatılan) 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; davalı tarafından satışı yapılan “BANUR KABLO” markalı ürünler üzerinde müvekkiline ait “TSE” garanti markasının izinsiz olarak kullandığını, bu durumun müvekkilinin marka hakkına tecavüz oluşturduğunu ve haksız rekabet teşkil ettiğini, ayrıca davalının eylemi nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek markaya tecavüzün durdurulmasını, haksız rekabetin önlenmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla TSE Ürün Belgelendirme Yönergesi gereğince 5.000TL maddi tazminat ile 25.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili; davaya konu ürünlerin dava dışı Banur Kablo San. Tic. Ltd. Şti. tarafından satıldığını, müvekkilinin bu ürünleri üretmediğini ve satmadığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca davacının tarifesine göre tazminat istenemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. İstanbul (Kapatılan) 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli ve 2013/216 E., 2014/293 K. sayılı kararı ile; dava konusu kablolarda “TSE” markasının mevcut olduğunun açık bir şekilde görüldüğü, malların davalıya ait olmadığına dair savunmaya itibar edilmediği, bir an için dava konusu ürünlerin davalı tarafça üretilmediği ve üçüncü bir kişiden satın alındığı kabul edilse dahi “TSE” markasını taşıyan kabloları işyerinde bulunduran ve satışa sunan davalının kusurlu olduğu, davacının ürün belgelendirme ücreti talebinin 556 sayılı KHK'nin 66/2-c maddesi anlamında farazi lisans bedeli talebi niteliğinde bulunduğu ve somut olayda TSE markası kullanımı için izin alınsa idi ödenmesi gereken lisans ücretinin 2.500TL olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile markaya tecavüzün durdurulmasına, haksız rekabetinin önlenmesine, 2.500TL maddi ve 3.500TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.