muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5762, Karar No: 2019/2780, Tarih: 25.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5762 E.  ,  2019/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlu aleyhine,... sayılı kararı ve anlaşmalı boşanma protokolüne dayalı olarak ilamlı icra takibi başlatıldığı, icra emrinde, tarafların protokol ile davacı borçlu tarafından ödenmesi kararlaştırılan ancak zamanında ödenmeyen, müşterek çocuğun eğitim giderlerinin ödenmesinin talep edildiği, borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; dayanak ilam, protokolün onaylanması şeklinde olup, para borcu içermediğinden ilamlı takibin konusu olamayacağı, karşılanacak eğitim masraflarının borçlunun imkanlarına göre belirlenmesi gerektiği, bu nedenle gönderilen icra emrinin ilama aykırı olduğu iddiası ile takibin iptalini talep ettiği, mahkemece; protokolün ilgili maddesinin, anlaşmalı boşanma hükümlerine göre yapılan yargılama sonucunda onaylandığı ve hüküm kısmına geçirildiği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 E.-1997/776 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere "ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle sınırlı yetkili icra mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez."

Somut olayda; takibe dayanak yapılan ilam, anlaşmalı boşanma protokolünün onaylanması niteliğinde olup, kurulan hüküm eda niteliğinde değildir. Her ne kadar dayanak ilama esas alınan protokolde müşterek çocuğun ilköğretim çağına geldikten sonra her hangi bir özel veya devlet okulunun eğitim giderinin tamamını babanın ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği, zamanında ödenmemesi halinde davacı eşin bu paraları ödeyeceği ve davalı eşe rücu edeceği yazılı ise de protokole ilişkin bu kısım mahkemece verilmiş ve ödemeye ilişkin bir karar değildir. Mahkemece bir işin yapılmasına ilişkin olmak üzere verilen eda hükmü içeren kararlar ilamlı icraya konu edilebilir. Takibe dayanak ilam, anlaşmalı boşanma protokolünün onaylanması mahiyetinde olup, ilamlı icra takibine konu edilemeyeceği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, dayanak ilamın, eda hükmü içermemesi nedeni ile ilamlı takip konusu yapılamayacağı dikkate alınarak takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2021/21285, Karar No: 2022/3445, Tarih: 01.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21285 E.  ,  2022/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mağdurun 05/07/2011 tarihli duruşmada, suça sürüklenen çocukların babaları tarafından 14.000,00 TL olarak belirttiği zararının 1.500,00 TL tutarının giderildiğini beyan etmesi karşısında; mağdurdan suç nedeniyle oluşan zararının tam olarak ne zaman giderildiği çelişkiye yer bırakmayacak şekilde sorularak bu husus açıklığa kavuşturulduktan sonra, kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorulup, rıza gösterilmesi halinde, kovuşturma başlamadan önce kısmi iadede bulunulmuş ise 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması, aksi halde aynı Kanunun 168/2-4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun eylemini gerçekleştirdiği yerin mağdurun beyanına göre depo olarak hafriyat işleri için kullandığı bir yer olduğu anlaşılmakla; suça konu yerin, iş yeri gibi kullanılan yerlerden olup olmadığı, herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği belirlenip, gerektiğinde mahallinde yapılacak keşif ile suça konu yerin iş yeri vasfında olup olmadığı belirlendikten sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Kabule göre de; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 143/1 ve 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 3 ay 16 gün yerine, hesap hatası sonucu 1 yıl 3 ay 17 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3123, Karar No: 2018/3618, Tarih: 17.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3123 E.  ,  2018/3618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan 13.09.2010 tarihli ... sayılı vergi suçu (kaçakçılık) raporunun sahte belge düzenleme ve defter ve belge ibraz etmeme suçuna ilişkin olduğu, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2011/58039 e. sayılı iddianamesinin de mütalaaya uygun olarak sahte fatura düzenleme ve defter ve belge ibraz etmeme suçlarından açıldığı ancak mahkemece sahte fatura düzenleme suçları yönünden hüküm kurulmadığı görülmekle sahte belge düzenleme suçlarından mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında defter ve belge ibraz etmeme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

1-Sanığın işyerinde yapılan 23.12.2009 tarihli yoklamada işyerinin kapalı olduğu, sanığın 15.12.2009 tarihinden itibaren işyerini terk ettiğinin belirlenmiş olması karşısında işyerinde inceleme yapılmasının mümkün olmadığı ve yapılan tebligattan itibaren 15 günlük yasal süresi içinde defter ve belgelerini ibraz etmeyen sanığın atılı suçunun sübut bulduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

2-Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle; Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı'nın 20.09.2011 tarihli defter ve belge isteme yazısının sanığa 20.09.2011 tarihinde tebliğ edildiği ve ibraz için 15 günlük süre verildiği gözetildiğinde "06.09.2011" olan suç tarihinin gerekçeli kararda 2009 olarak yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22564, Karar No: 2018/9163, Tarih: 27.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22564 E.  ,  2018/9163 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve dava dilekçesinde asıl alacak haricindeki miktarın hangi kaleme ilişkin olduklarının ayrıntılı olarak belirlenmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/12740, Karar No: 2017/25915, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12740 E.  ,  2017/25915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12422, Karar No: 2018/20838, Tarih: 02.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/12422 E.  ,  2018/20838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

... ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 19/12/2017 tarihli ilamıyla bozulmuştur. Bozma ilamına uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, 28/03/2018 tarihli nihai kararla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin 28/03/2018 tarihli kararı davalı ... vekilince ve katılma yoluyla da davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 08/05/2018 tarihli ek kararıyla, kararın davacı tarafça temyiz edilmemesi sebebiyle, davalı şirketin katılma yoluyla temyiz hakkı bulunmadığı açıklanarak, davalı şirket vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin reddine ve kararın davalı şirket yönünden kesinleştiğini gösterir şerhin kaldırılması isteminin de reddine karar verilmiştir. 08/05/2018 tarihli ek karar da, davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-)Davalı şirket vekilinin, 08/05/2018 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazı bakımından;

Esas hakkında verilen nihai kararın davacı tarafça temyiz edilmemesi karşısında, davalı şirketin katılma yoluyla temyiz hakkının bulunmadığı ve dolayısıyla 08/05/2018 tarihli ek kararın usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, 08/05/2018 tarihli EK KARARIN ONANMASINA,

2-) Davalı ... vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin esas hakkındaki karara yönelik yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 28/03/2018 tarihli hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığı, 02/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4021, Karar No: 2010/11903, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/4021 E.  ,  2010/11903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı aleyhine banka dekontlarına dayanarak başlattığı icra takibine davalının itiraz ettiğini, itiraz dilekçesinde aralarındaki borç ilişkisinin varlığını zımnen kabul ederek borcu ödediğini iddia ettiğini, ancak, davalının takibe konu 16.000TL borcu ödemediğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, borcu kabul etmediğini savunarak,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının borcun varlığını kabul ederek ödendiğini iddia etmesi nedeniyle ispat külfetinin davalıya geçtiği, ancak, davalının ödeme iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, banka dekontlarına dayanarak davalı aleyhine başlattığı icra takibine yapılan haksız itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı takip dosyasına verdiği 24.1.2009 tarihli itiraz dilekçesinde borcun ödendiğini savunmuştur. Mahkemece davalının borcu ödediğini iddia etmesi nedeniyle ispat külfetinin davalıya geçtiği, alacağın miktarı itibariyle tanıkla ispatının mümkün olmadığı, davalının borcu ödediğini ispatlayamadığı

2010/4021-11903

gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davalı cevap dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. Öyle olunca mahkemece davalı tarafa, takip konusu borcun ödenip ödenmediği hususunda davacıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7751, Karar No: 2017/5017, Tarih: 22.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/7751 E.  ,  2017/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ..., sanıklar ... ve ...’e sanık ...’ün alacağını mağdur ...’tan “gidin bi alıverin” demesi üzerine, sanıklardan ... elinde rambo bıçağı, ... ise bel kemerinde takılı bıçak olduğu halde, mağdurun yanına gelip gerçekleştirdikleri eylemleri nedeniyle, sanıklar ile el ve işbirliği halinde hareket eden sanık ... hakkında TCK’nın 37. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması, sanıklar ..., ... ve ...'un haklarında ise, TCK'nın 149/1. maddesinin (c) bendinin yanısıra (a) bendinin de ihlal edildiğinin gözetilmesi ve bu bağlamda sanıklar hakkında 61. madde uyarınca birden fazla nitelikli halin oluştuğu dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5762, Karar No: 2019/2780, Tarih: 25.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5762 E.  ,  2019/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlu aleyhine, .....sayılı kararı ve anlaşmalı boşanma protokolüne dayalı olarak ilamlı icra takibi başlatıldığı, icra emrinde, tarafların protokol ile davacı borçlu tarafından ödenmesi kararlaştırılan ancak zamanında ödenmeyen, müşterek çocuğun eğitim giderlerinin ödenmesinin talep edildiği, borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; dayanak ilam, protokolün onaylanması şeklinde olup, para borcu içermediğinden ilamlı takibin konusu olamayacağı, karşılanacak eğitim masraflarının borçlunun imkanlarına göre belirlenmesi gerektiği, bu nedenle gönderilen icra emrinin ilama aykırı olduğu iddiası ile takibin iptalini talep ettiği, mahkemece; protokolün ilgili maddesinin, anlaşmalı boşanma hükümlerine göre yapılan yargılama sonucunda onaylandığı ve hüküm kısmına geçirildiği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 E.-1997/776 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere "ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle sınırlı yetkili icra mahkemesince ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez."

Somut olayda; takibe dayanak yapılan ilam, anlaşmalı boşanma protokolünün onaylanması niteliğinde olup, kurulan hüküm eda niteliğinde değildir. Her ne kadar dayanak ilama esas alınan protokolde müşterek çocuğun ilköğretim çağına geldikten sonra her hangi bir özel veya devlet okulunun eğitim giderinin tamamını babanın ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği, zamanında ödenmemesi halinde davacı eşin bu paraları ödeyeceği ve davalı eşe rücu edeceği yazılı ise de protokole ilişkin bu kısım mahkemece verilmiş ve ödemeye ilişkin bir karar değildir. Mahkemece bir işin yapılmasına ilişkin olmak üzere verilen eda hükmü içeren kararlar ilamlı icraya konu edilebilir. Takibe dayanak ilam, anlaşmalı boşanma protokolünün onaylanması mahiyetinde olup, ilamlı icra takibine konu edilemeyeceği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, dayanak ilamın, eda hükmü içermemesi nedeni ile ilamlı takip konusu yapılamayacağı dikkate alınarak takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

GNU
Yargıtay — Esas No: 2016/1489, Karar No: 2016/15708, Tarih: 10.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1489 E.  ,  2016/15708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... vd. Vek.Av.Gülser Özbey Güneş

2-... vd.

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Mahkemece mahallinde iki kez yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi kurulu raporlarında aynı emsal incelenmiş olup, birinci bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz emsalden daha değerli kabul edilerek metrekaresine 200,00-TL değer biçilmiş, hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu raporunda ise dava konusu taşınmaz emsalle aynı değerde kabul edilmek suretiyle 167,00-TL metrekare birim fiyatı takdir edilmiş olup, aynı emsal ile farklı değerler tespit edildiğinden alınan raporlar inandırıcı bulunmamıştır.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6251, Karar No: 2024/754, Tarih: 15.01.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/6251 E.  ,  2024/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/29 E., 2021/371 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezaların hırsızlık suçundan 2 yıl 13 ay 15 gün ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 8 ay hapis cezaları olduğu ve infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle suça sürüklenen çocuğun cezalarının hırsızlık suçundan 2 yıl 13 ay 15 gün ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 8 ay hapis cezaları olarak belirlenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hırsızlık suçundan kurulan hükümden “sonuç cezanın 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesine” ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümden “sonuç cezanın 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesine” cümlelerinin çıkarılarak yerlerine hırsızlık suçundan kurulan hükme "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına” ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme “1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezasının, 8 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin yazılması suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.