muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8190, Karar No: 2015/15797, Tarih: 14.10.2015

TMK.'nın 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur. Ne var ki, nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerinin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

Mahkemece, iştirak nafakası takdir edilirken; müşterek çocukların yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir. (TMK. nun 330/1. maddesi).

TMK.nun 176/4.maddesine göre de tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası veya iştirak nafakasının kaldırılması veya azaltılması talebinin reddine karar verilmeli böylece nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Somut olayda, davacının önceleri iştigal ettiği kendisinin işyerine ve işine benzeyen bir işyerinde 923 TL ücretle çalıştığı, araçları üzerindeki hacizlerin birçoğunun vergi borçları ile ilgili olduğu, boşanma kararı öncesinde de davacının araçları üzerinde birçok haczin bulunduğu, davalının ev hanımı olduğu, annesinin yanında kaldığı, müşterek çocuklardan ikisinin ilkokulda okuduğu, diğer çocuğun henüz okula başlamadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece, nafakaların niteliği, müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları ile tarafların tespit edilen ve gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına göre TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun şekilde davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aslında gerek davalıların gerekse davacının boşanma davası devam ederken ve şimdiki durumları arasında çok fazla bir değişiklik olmamasına rağmen davanın kısmen kabulüne karar verilip yoksulluk ve iştirak nafakasının azaltılmasına karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/192, Karar No: 2005/224, Tarih: 06.04.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/6-192 E.  ,  2005/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

|  |  |  |

| --- | --- | --- |

| **Mahkemesi** | : | İstanbul 9.İcra Hukuk Mahkemesi |

| **Günü** | : | 11,11,2004 |

| **Sayısı** | : | 2004/1406-1677 |

|  |  |  |

|  |  |  |

Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması ve tahliye” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Dokuzuncu İcra Mahkemesince isteğin kısmen kabulü ve tahliyeye dair verilen 18.03.2004 gün ve 2003/1798-2004/320 sayılı kararın incelenmesi kaşı taraf/borçlu tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 25.05.2004 gün ve 2004/4190-4138 sayılı ilamı ile ;

*(...**Davacı vekili davalının birikmiş kiralarını ödemediğini, kira sözleşmesinin devam ettiğini ve yapılan takibe itiraz edildiğini iddia ederek takibin devamını ve kiralananın tahliyesini istemiştir.*

*Davalı icra takibine yaptığı itirazında, kira sözleşmesinin Mayıs 2003’ de tarafların anlaşmasıyla feshedildiğini ve kiralananın o tarihte tahliye edildiğini belirtmiştir. İtiraz dilekçesindeki bu açıklamalara göre uyuşmazlığın halli yargılamayı gerektirir. Karar bu nedenle bozulmalıdır...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN:** Karşı taraf/borçlu vekili

## HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

**İstek,** adi kiraya dayalı takibe itirazın kaldırılması ve tahliyeye ilişkindir.

**A- Alacaklı İsteminin Özeti**:

İstekli/alacaklı/kiralayan vekili 19.12.2003 tarihli dava dilekçesinde; davalının, 1.10.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kendisine ait mecurda kiracı bulunduğunu, Mayıs-Haziran-Temmuz-Ağustos -Eylül 2003 aylarına ait kira bedellerini ödemediği için aleyhine , İstanbul 9. İcra Müdürlüğünün 2003/14651 esas sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalının 51. Örnek ödeme emrinin tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde icra takibine konu borca itiraz ederek, 30 gün içerisinde de ödeme yapmadığını; borca itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu, davalının itirazında mecuru tahliye ettiğini iddia etse de kira sözleşmesi feshedilmediği gibi mecurun kiralayana tahliye ve teslim de edilmediğini, Mayıs-Haziran-Temmuz-Ağustos-Eylül 2003 kira bedellerinin ödenmeyip, 160.000.000.TL yönetim giderinin de müvekkili tarafından yönetime ödendiğini, ifadeyle, itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, akdin feshi, mecurun tahliyesine ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

**B- Borçlu Tarafın Cevabının Özeti:**

**B- Borçlu Tarafın Cevabının Özeti:**

Karşı taraf/borçlu/kiracı vekili cevap dilekçesinde:taraflar arasında, adi kira ve hasılat kiralarına ait 51 örnek ödeme emrine, konu olmak niteliğini haiz bir borç bulunmadığını, takibe konu kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünde taraflarca kararlaştırılmış olan şekilde müvekkiline mecur adresinde tebligat da yapılmadığını, zira tahliye hususunun bilindiğini, yine sözleşmede fesih için noter kanalı ile ihbar şartı varsa da ev sahibinin buna elverişli adresinin bulunmayıp, sadece telefon numaralarına yer verildiğini, mecurun tahliye edileceğinin ev sahibine telefonda ihbar edilmesi üzerine İstanbul’a gelerek konutu dolaştığını, satılık ilanları asarak, emlakçıya da bu konuda talimat verdiğini, kendisinden adresi istendiğinde buna gerek olmadığını söyleyip, tarafların bu şarttan vazgeçme ve ödedikleri depozitonun da son kiraya sayılması konularında anlaştıklarını, sonuçta kira sözleşmesinin de anlaşmayla feshedildiğini ve mecurun Mayıs 2003 tarihinde boşaltıldığını,davalının o tarihten beri başka bir konutta ikamet ettiğini, davacının yaptığı haksız takip ve açtığı bu mesnetsiz dava ile mecurun tahliye edildiği ve kullanılmadığı dönemlere ilişkin kira bedelini de talep ettiğini, kötüniyetli olduğunu, ifadeyle, haksız davanın reddi ile takibin iptaline,davacı aleyhine %40’tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, karar verilmesini savunmuştur.

**C- Yerel Mahkeme Kararının Özeti:**

İcra Mahkemesi; “*Davalı itirazında, sözleşmenin feshedilerek mecurun tahliye edildiğini bu nedenle borcunun bulunmadığını belirtmişse de, sözleşmenin feshedildiği ve mecurun tahliye edildiğine dair yazılı anlaşma ibraz etmesi gerekirken. böyle bir belgenin ibraz edilmediği. ayrıca borcun ödendiğini İİK 169/a maddesinde yazılı belgelerle ispatlaması gerekir. Bu durumda borçlu itirazının kaldırılması ile mecurun tahliyesine karar vermek gerekmiştir*.” Gerekçesiyle, davalı-borçlunun İstanbul 9. İcra Müdürlüğünün 2003/14651 sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazının 2.000.000.0000-TL üzerinden kaldırılması ile takibin devamına, İİK 269/a maddesi gereğince, temerrüt nedeni ile davalının mecurdan tahliyesine, karar vermiştir.

**D-Temyiz Evresi, Bozma Ve Direnme:**

Karşı taraf/borçlu vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece; yukarıda başlık bölümünde de yer aldığı üzere, karar konunun çözümünün yargılamayı gerektirdiğinden bahisle bozulmuştur. Bozma sonrası yapılan yargılamada davacı vekili direnme kararı verilmesini istemiştir.

**D-Temyiz Evresi, Bozma Ve Direnme:**

Karşı taraf/borçlu vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece; yukarıda başlık bölümünde de yer aldığı üzere, karar konunun çözümünün yargılamayı gerektirdiğinden bahisle bozulmuştur. Bozma sonrası yapılan yargılamada davacı vekili direnme kararı verilmesini istemiştir.

İcra Mahkemesi: önceki gerekçelerini tekrar yanında “*Davacı kiralayan tarafından kiracı hakkında 51 örnek ödeme emri gönderilerek 01.10.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile takip yapıldığı, davalı tarafından verilen 07.11.2003 tarihli itiraz dilekçesinde kira kontratı ve kira bedeline itiraz edilmeksizin taşınmazın davacı kiralayan ile anlaşma sonucunda tahliye edildiğinden itiraz edildiği, kiralayan tarafından tarafların anlaşması ile taşınmazın tahliye edildiği hususunun kabul edilmediği, inkar edilmeyen kira kontratı ve kira bedelinin davalı borçlu tarafından İİK 68 Maddesi anlamında belge olduğu, davalı kiracı borçlunun taşınmazın tahliye edildiğini artık kiralayan tarafından imzası ikrar edilmiş veya resmi merciler önünde yapılmış bir belge ile buna karşı çıkabileceği,takip hukuku yönünden kesinleşen İİK 68 madde anlamındaki belgeye dayalı olarak yapılan takipte borçlunun itirazının yerinde olmadığı, faiz talebinden alacaklı tarafından vazgeçildiği, sonuçta çözümün yargılamayı gerektirmediği*” gerekçesiyle önceki kararında direnmiştir.

Direnme kararını karşı taraf/borçlu/kiracı vekili temyize getirmiştir.

**E- Gerekçe**:

İstek, adi kiraya dayalı takibe itirazın kaldırılması ve tahliyeye ilişkindir.

Davacı/kiralayan/alacaklı taraf; davalı/kiracı/borçlunun birikmiş kiralarını ödemediği, kira sözleşmesinin devam ettiği iddiasıyla ve kira sözleşmesine dayanarak adi kiraya dayalı takibe girişerek kira ve aidat alacaklarının tahsili ile temerrüt nedeniyle mecurun tahliyesini istemiş; borçlunun itirazı üzerine eldeki itirazın kaldırılması, takibin devamı ve kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, belgeye dayalı takipte ödeme ve tahliye hususlarının yazılı belge ile kanıtlanamadığı gerekçesiyle itirazın kira alacağı yönünden kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş; hüküm davalı/borçlu/kiracının temyizi üzerine Özel Dairece “*İtiraz dilekçesindeki açıklamalara göre uyuşmazlığın halli yargılamayı gerektirir*.” Gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; takibin şekli ve itiraz kapsamına göre uyuşmazlığın hallinin yargılamayı gerektirip gerektirmediği, noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle,uyuşmazlığın çözümüne etkili yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun “*İtirazın kesin olarak kaldırılması*” başlıklı 4949 sayılı kanun ile değişik 68. maddesinin ilk üç fıkrasında;

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; takibin şekli ve itiraz kapsamına göre uyuşmazlığın hallinin yargılamayı gerektirip gerektirmediği, noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle,uyuşmazlığın çözümüne etkili yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun “*İtirazın kesin olarak kaldırılması*” başlıklı 4949 sayılı kanun ile değişik 68. maddesinin ilk üç fıkrasında;

*“Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilâmsız takip yapılamaz.*

*Borçlu itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse tetkik mercii itirazın kaldırılmasına karar verir.*

*İtiraz birinci fıkrada gösterilen senet veya makbuz yahut belgeye müstenit ise itirazın kaldırılması talebi reddolunur.”*

Hükmü yer almakta;

Aynı maddenin son fıkrasında da;

“*İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü hâlinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi hâlinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde kırktan aşağı olmamak üzere tazminata mahkûm edilir.Borçlu, menfi tespit ve istirdat davası açarsa, yahut alacaklı genel mahkemede dava açarsa, hükmolunan tazminatın tahsili dava sonuna kadar tehir olunur ve dava lehine sonuçlanan taraf için, daha önce hükmedilmiş olan tazminat kalkar.”*

Denilmektedir.

Yine, aynı Kanunun *“Kira akdi dışındaki itirazlar ve tahliye”* başlıklı 269/c maddesinde;

“*Borçlu akdi reddetmeyip kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple istenemiyeceğini bildirerek itiraz etmiş veya takas istemişse, itiraz sebeplerini ve isteğini noterlikçe re'sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya vesika ile ispat etmeğe mecburdur.*

*Senet veya makbuzun alacaklı tarafından inkarı halinde 68 inci madde hükmü kıyasen uygulanır.*

*Merciin tahliyeye mütedair kararının infazı için kesinleşmesi beklenmez.Ancak tahliye için, kararın borçluya tefhimi veya tebliği tarihinden itibaren ongün geçmesi lazımdır. Borçlu tahliye kararı hakkında 36 ncı madde hükmünden faydalanabilir.”*

Hükmüne yer verilmiştir.

Bu açık hükümler gözetilerek somut olay ele alındığında;

İtirazın kaldırılması istemine konu takibin dayanağı yazılı kira sözleşmesidir. Takip talepnamesinde alacaklı ödenmeyen kira bedellerini ve aidat giderini istemekte, ayrıca tahliye isteminde de bulunmaktadır.

Borçlu/kiracı herhangi bir belgeye dayanmaksızın takibe itiraz ederek borcu olmadığını ve kiralananı kira akdi bitmeden karşılıklı anlaşma ile erken tahliye ettiğini ileri sürmüştür.

Hükmüne yer verilmiştir.

Bu açık hükümler gözetilerek somut olay ele alındığında;

İtirazın kaldırılması istemine konu takibin dayanağı yazılı kira sözleşmesidir. Takip talepnamesinde alacaklı ödenmeyen kira bedellerini ve aidat giderini istemekte, ayrıca tahliye isteminde de bulunmaktadır.

Borçlu/kiracı herhangi bir belgeye dayanmaksızın takibe itiraz ederek borcu olmadığını ve kiralananı kira akdi bitmeden karşılıklı anlaşma ile erken tahliye ettiğini ileri sürmüştür.

Takibe konu kira sözleşmesine davalı/kiracı/borçlunun karşı çıkması olmamıştır. Böylece talebine itiraz edilen alacaklının takibi İcra ve İflas Kanunu’nun 68/1 maddesi anlamında “*imzası ikrar edilen ve borç ikrarını içeren bir belgeye”* dayanmaktadır.

Borçlunun karşı çıkmadığı kira sözleşmesinde akdin feshedilme biçimi özel şartlar bölümünde açıkça düzenlenmiş olup; borçlu/kiracının, akdin karşılıklı anlaşma ile feshedildiği olgusunu yukarıda içeriği ayrıntısıyla açıklanan İcra ve İflas Kanunu’nun 269/c maddesi anlamında bir belge ile kanıtlaması gerekmektedir.

Diğer taraftan borçlu, kira bedellerinin ödendiği veya tahliyenin kiralayanın bilgisi dahilinde gerçekleştiği olgusunu da ortaya koyacak, dolayısıyla İcra ve İflas Kanunu’nun 68. maddesi anlamında itirazını varit gösterecek bir belge de ibraz etmelidir.

Her iki halde de uyuşmazlığın çözümü yargılamayı gerektirmemekte; borçlu/kiracının bu belgeleri ibraz edip etmemesi olgusuna dayalı olarak sorunun çözümlenmesi olanağı bulunmaktadır.

Dosya kapsamında borçlu, itirazlarını belgeye dayandırmamış ise de bu husus Özel Dairece irdelenmemiş, işin esasına yönelik bir saptamada bulunulmamıştır.

Durum böyle olunca, icra mahkemesinin işin yargılamayı gerektirmediği yönündeki kabulü ve buna ilişkin direnmesi usul ve yasaya uygundur.

Ne var ki, Özel Dairece “*uyuşmazlığın hallinin yargılamayı gerektirdiği”* gerekçesi ile karar bozulup; işin esası ve buna yönelik diğer temyiz itirazları incelenmediğinden, bunların incelenmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

**SONUÇ :** Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı direnme kararı uygun olup, işin esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için **DOSYANIN 6.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE , 06.04.2005** gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8481, Karar No: 2020/7145, Tarih: 08.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8481 E.  ,  2020/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan, açılan kamu davası ile ilgili olarak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçtan mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun subutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki eksik araştırmaya yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak; sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümde, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

2-5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun‟un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5251, Karar No: 2017/7242, Tarih: 02.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5251 E.  ,  2017/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27011, Karar No: 2013/5027, Tarih: 21.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27011 E.  ,  2013/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaza kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi davası ile ecrimisil istemli birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleştirilen dava, dava konusu taşınmaza kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl dava ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmaza davalı idarelerce el atıldığı anlaşıldığından el atmanın önlenmesine ve fiilen el atılan bölümler için ecrimisil isteminin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı ... vekilinin tüm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın fiilen el atılmayan ve davalı ... Belediye Başkanlığı'nın sorumluluğunda olduğu anlaşılan 204.29 m2'lik bölüm için ecrimisil istenilemeyeceği gözetilmeden, bu bölüm için de ecrimisile hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınmasına, ... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idarelerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.