muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4949, Karar No: 2019/2872, Tarih: 11.02.2019

4857 sayılı İş Kanunu' nun 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı ... teknisyeni olarak çalışmış olup 21.10.2013 tarihli ihtarnamesi ile ücret alacakları ödenmediğinden iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş, davalı işveren ise davacının işten çıkarılacağını anlayınca savunma vermeden 19.10.2013 tarihinden itibaren rapor aldığını ve 31.10.2013 tarihli fesih ve cevabi ihtarname başlıklı ihtarnamesi ile davacının haksız yere ihtarname çektiğini, abone borçlusu ...yakını ... tarafından şirkete kendisinden makbuzsuz olarak para tahsil edildiği yönünde şikayette bulunulduğunu ve bugün itibari ile tahsil edildiği iddia edilen paranın şirket kasa veya hesaplarına intikal etmediği anlaşıldığından 4857 sayılı Yasanın 25/II-e bendi gereğince kendilerinin asıl iş akdini haklı nedenle feshettiklerini belirtmiştir. Dosya içerisinde yer alan fesih konusu ile ilgili tutanaklar incelendiğinde abone borçlusu olduğu anlaşılan ... tarafından 07.10.2013 ve 21.10.2013 tarihlerinde davalı kuruma hitaben yazılmış davacının makbuzsuz para tahsilatı yaptığı halde ödenen paranın hesaplarda gözükmediği şeklinde dilekçelerin yer aldığı, davalı kurum hukuk müşaviri ve hukuk servisi yöneticisi tarafından imzalı 10.10.2013 tarihli tutanakta, ... Satış AŞ adına çalışma yürüten ...AŞ çalışanı ... hakkında kurum abonesi ...tarafından iletilen iddia doğrultusunda bilgisine başvurulmak üzere davacının çağrıldığı ve ertesi gün rapor alarak işe gelmediğinin ve abone borçlusu tarafından yapılan iddianın, borçlu aboneden 100,00 TL tahsilat yaptığı ve kuruma teslim etmediği ve borçlu aboneye tahsilat makbuzu vermediği hususu belirtilmiştir. Davalı işveren her ne kadar davacının olayla ilgili savunma vermeden ertesi gün rapor aldığını belirtmiş ve bunu tutanak altına almış işe ise de tutanak tarihinin 10.10.2013 olduğu, tutanakta imzası olan kişilerin tanık olarak bildirilmediği ve dinlenmediği, cevap dilekçesinde ise davacının savunma vermekten kaçınarak 19.10.2013 tarihinden itibaren rapor aldığının beyan edildiği ve bu itibarla davalı savunması ile sunulan tutanağın tarih olarak çeliştiği görülmekle birlikte davacının 19.10.2013 tarihinden itibaren raporlu olduğu da dosya içerisinde ki mevut sağlık raporlarından anlaşılmaktadır. Fesih konusu ile ilgili davalı işveren tarafından iş bu dava tarihinden sonra 27.01.2014 tarihli dilekçe ile savcılığa şikayette bulunulduğu ve ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma ve zimmet suçlarından yeterli delil elde edilemediği gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği görülmüştür.

Tüm dosya içeriğine göre davacının 21.10.2013 tarihli ihtarnamesi ile iş akdini ücret alacakları ödenmediğinden haklı olarak feshettiğini bildirdiği, her ne kadar tebliğine ilişkin dosya içerisinde belge bulunmasa da davalı işveren tarafından 31.10.2013 tarihinde çekilen ihtarnamenin aynı zamanda cevabi ihtarname olarak da çekildiği görüldüğünden davacının fesih iradesinin daha önce davalıya ulaştığı, davacının ihtarnamesini çektiği tarih itibari ile davalı işveren tarafından feshe konu olayla ilgili başlatılan bir idari soruşturma veya disiplin soruşturması bulunmadığı, davalı işveren tarafından adli makamlara şikayet dilekçesinin iş bu dava tarihinden sonra verilmiş olması ve savcılık tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve fesih tarihi itibari ile davacının ödenmeyen ücret alacağının sabit olduğu hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, iş sözleşmesinin işçi tarafından feshinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi uyarınca haklı sebebe dayandığı kabul edilerek kıdem tazminatı alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup bozma sebebidir.

3- Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut olayda, bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının haftada 6 gün 08.00-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile 9 saat fazla mesai yaptığı tespit edilmiş ancak davalı yanca bilirkişi raporuna itiraz ederken imzalı ücret bordrolarının dosyaya sunulduğu ve tüm aylarda fazla mesai tahakkuklarının olduğu görülmüş ve Mahkemece ek rapor aldırılarak hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda tüm bordroların imzalı olduğu ve fazla mesai tahakkuku içerdiği gerekçesi ile fazla mesai ücreti hesabı yapılmamıştır. Davalı tarafça dosyaya sunulan davacı imzasını içeren bordrolardaki imzalara davacı tarafça itiraz edilmiştir. Bu sebeple Mahkemece yapılacak iş bu konuda imza incelemesi yaptırılarak rapor almak ve sonucuna göre yukarıda belirtilen ilkeler ışığında değerlendirme yaparak, davacının eli ürünü olmadığı sabit olan bordrolara itibar edilmemeli ancak tüm bordrolarda fazla mesai tahakkuku yapıldığı görüldüğünden yapılan fazla mesai tahakkuklarının ödenip ödenmediği araştırılarak ödendiği anlaşılır ise ilgili ödemeler mahsup edilerek hesaplama yapılmalı, tüm imzaların davacıya ait olduğu anlaşılır ise şimdiki gibi karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9897, Karar No: 2012/1652, Tarih: 01.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/9897 E.  ,  2012/1652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.'nun 493/1, 102/3, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.'nın aynı suça uyan 142/1-a, 116/2, 152/1a, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması ile en ağır eylem olan kamu malına zarar verme eylemine göre belirlenen zamanaşımı bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 Sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-d ile 66/2.1.cümle maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, sanıkların sorgularının yapıldığı tarih olan 22.05.2002 gününden inceleme tarihine kadar zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmadan bu sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK'nun 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün zamanaşımına uğradığı yönündeki tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

1- Suç tarihinde sanıkların, suç yerindeki okulun camı kırık olan penceresinden okula girerek, laboratuar odası kapısını kilit hizasından ve kapının asma kilidini kırarak zarar vermek suretiyle içerdeki bir kısım malzemeleri aldıkları yönündeki soruşturma ve kovuşturma aşamasında kısmi ikrar taşıyan savunmaları ve olay yeri görgü tespit tutanağı,

müşteki ve tanık anlatımı, keşif, bilirkişi beyanları ve dosya içeriği karşısında; yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi,

müşteki ve tanık anlatımı, keşif, bilirkişi beyanları ve dosya içeriği karşısında; yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi,

2-5252 Sayılı Yasa'nın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından ve 5237 Sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.'nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanıkların eyleminin, 142/1-a .maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2 maddesinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozma ve 152/1-a. maddesine uyan kamu malına zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve sanıklar yönünden hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının zamanaşımına uğradığı gözetilerek, kamu malına zarar verme suçundan 5237 Sayılı TCK 152/1-a, 31/3 ve 765 Sayılı TCK 493/1-son, 522, 55/3 maddeleri uygulanarak yapılacak karşılaştırma sonucu sanık lehine olan yasanın belirlenmesi gerektiği,

3- Suç tarihinde sabıkasız olan sanıklar ... ve ... hakkında 5395 Sayılı ÇKK 23 ve hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7. maddesiyle eklenenen cümle de gözetilerek, hükmolunan cezanın tür ve süresine göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Çocuk sanıkların yargılanması sırasında, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunun 25/1. maddesine aykırı olarak Cumhuriyet Savcısının duruşmada hazır bulunması ile bazı duruşmaların kapalı yerine açık yapılarak 5271 Sayılı CMK 185 maddesine aykırı davranılması,

5- Gerekçeli karar başlığında sanık ...'in doğum tarihinin nüfus kayıt örneğine göre, 24.01.1985 yerine 29.06.1985 olarak hatalı yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36506, Karar No: 2015/35328, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36506 E.  ,  2015/35328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı .... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 2951 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 8.357 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 6.721 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 2951 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 8.357 TL yapı bedeli ile 1.635,80 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı .... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile .... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 459,15 harcın istek halinde davalı ...'na iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/40755, Karar No: 2017/17068, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40755 E.  ,  2017/17068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34384, Karar No: 2015/35316, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34384 E.  ,  2015/35316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3824 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10.353 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8.680,50 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 3824 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10.353 TL yapı bedeli ile 1.671 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 148,25 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/9160, Karar No: 2014/4955, Tarih: 05.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/9160 E.  ,  2014/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/9160

KARAR NO : 2014/4955

MAHKEMESİ : BULDAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2012/184-2013/79

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacı Ayşe'nin davasının feragat nedeniyle reddine, diğer davacıların davasının kabulüne karar verilmiştir.

Miras bırakanın 27.4.2010 tarihli resmi akit ile maliki olduğu tarla niteliğinde ve11022 m2 yüzölçümündeki 18 parsel sayılı taşınmazını kızı olan davalı Arife'ye satış suretiyle temlik ettiği, Arife'nin de10.11.2011 tarihinde kendi oğlu diğer davalı Ahmet'e satış yaparak tapuda devrettiği kayden sabittir.

Davacılar, murisin yaptığı temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.