muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4900, Karar No: 2013/8212, Tarih: 25.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4900 E.  ,  2013/8212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gevye Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....04.2012 gün ve 2011/705-2012/391 sayılı kararı onayan Daire’nin ....2012 gün ve 2012/9606-2012/21145 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmazları üzerinde dikili bulunun ayva ağaçlarındaki ürünlerini davalıya 2007 yılı için Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortaları poliçesi ile sigorta ettirdiğini, 2007 Nisan ayında don hasarı nedeni ile durumun davalıya ihbar edildiğini, davalı sigortanın tayin ettiği eksper tarafından hasar tespitinin yapıldığını, ancak davalı sigorta tarafından don olayının ayva ağaçlarının meyve bağlamadan önce çiçeklenme döneminde meydana geldiğinden bahisle ödeme yapılmadığını, her ne kadar davacı sigorta poliçesini gerekçe göstererek ödeme yapmamış ise de, 2008 için yapılan poliçelerde ayva ürününe ilişkin klozların değiştirildiğini, bu durumun da davacının haklılığını ispatladığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, ....331,00 TL hasar bedelinin hasar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 02.02.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 41.929,47 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili sigorta şirketinin herhangi bir tazminat ödeme mükellefiyetinin olmadığını, hasar nedeni ile yapılan ekspertiz incelemesinde hasar anında meyvenin çiçeklenme dönemi içinde olduğunun tespit edildiğini, sigorta poliçesi teminat kapsamının çiçeklenmenin son bulması meyve oluşumu ile başlaması nedeni ile davacı tarafın iddiasının yerinde olmadığını, davacı tarafın iddia ettiği gibi 2008 yılı teknik şartlarında değişiklik yapılmadığını, gerçekleşen hasarın teminat kapsamı dışında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı tarafından davacıya ait taşınmazdaki ayva ağaçlarının sigortalandığı, sigortalı ağaçlarda 2007 yılı Nisan ayında meydana gelen don nedeniyle hasar oluştuğu, ağaçlardaki çiçeklenme döneminin bittiği ve meyve tutumunun başladığı sırada gerçekleşen hasarın sigorta teminatı altında bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ....354,52 TL'nin davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin ....2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14754, Karar No: 2012/8489, Tarih: 15.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14754 E.  ,  2012/8489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmaz üzerindeki yapının bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6149, Karar No: 2013/1877, Tarih: 28.02.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/6149 E.  ,  2013/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı tarafın verilen hasardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de dosyada toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; eser sözleşmelerinde, kural olarak iş sahibi ile yüklenici arasında bağımlılık ilişkisi bulunmadığından yüklenici üstlendiği işi iş sahibinden bağımsız olarak ve sözleşme koşullarına uygun biçimde tamamlayıp teslim etmeyi üstlenmektedir. Bu nedenle öğreti ve uygulamada adam çalıştıran sıfatı bulunmayan iş sahibinin, işin yapımı sırasında yüklenicinin üçüncü kişilere verdiği zararlardan sorumlu tutulamayacağı kabul edilmekte ise de, bu kural kesin değildir. İş sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen sözleşmede, iş sahibine yapılan işi kontrol ve denetleme, yükleniciye emir ve talimat verme yetkisinin tanınmış olması halinde iş sahibi ile yüklenici arasında bağımlılık ilişkisi kurulmuş olacağından, iş sahibinin de yüklenici ile birlikte hüküm tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanununun 55. maddesi hükmünde belirtilen “adam çalıştıran” sıfatıyla ve kusursuz sorumluluk esaslarına göre zarardan sorumlu tutulması gerekir. Bu sorumluluğun aynı Kanunun 51. maddesi hükmüne göre müteselsil (zincirleme) sorumluluk olacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda davalı idare hasarın ihbar olunan yüklenici şirket tarafından eser sözleşmesi kapsamında meydana getirildiğini savunmaktadır. Gerçekten zararın bizzat .../..

2012/6149-2013/1877 S.2

davalı tarafından meydana getirildiği kanıtlanmadığı gibi davanın da Borçlar Kanununun 41 ve 55.maddelerine dayanılarak açıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki hasarın meydana geldiği yere ilişkin olarak davalı ... Genel Müdürlüğü ile dava ihbar olunan ... . İnş.Ltd.Şti arasında düzenlenen sözleşme ve teknik şartnamenin aslı ya da onaylı örneği dosya içerisine getirtilmediğinden iş sahibi olan davalının işin yapımı sırasında yüklenici dava dışı şirketi ve yaptığı işleri kontrol ve denetleme, yüklenici ihbar olunan şirkete emir ve talimat verme yetkisinin tanınıp tanınmadığı anlaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca öncelikle davalı ve ihbar olunan şirket arasında hasarın meydana geldiği yere ilişkin düzenlenen yapım sözleşmesi ve eki teknik şartnamenin tam metninin aslı ya da onaylı örneği davalı ... Genel Müdürlüğünden getirtilerek incelenmeli, az yukarıda açıklanan hukuki olgu duraksamasız belirlendikten açık bir anlatımla husumet konusu açıklığa kavuşturulduktan sonra işin esasına girilerek toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece bu yönde bir uygulama yapılmaksızın eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilmesi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin ödenen harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 28.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20541, Karar No: 2014/15293, Tarih: 19.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20541 E.  ,  2014/15293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/233073

Mahkemesi : İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/05/2013

Numarası : 2012/1111 - 2013/501

Suç Tarihi : 23/09/2012

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü gece saat 23:45 sıralarında, idaresindeki ticari minibüsle, 45 dakika sonraki ölçüme göre 0,72 promil alkollü vaziyette, refüjle bölünmüş, 10 m genişliğindeki caddenin sağındaki yan yolda seyirle olay yeri olan ışıklı kavşak üzerinden sola caddeye çıkış yapmak istediği esnada, yolun karşı tarafındaki diğer yan yoldan yönetimindeki motorsikletle gelip bu yan yola giriş yapan mağdur C.B..'ın yönetimindeki motosikletin sağ yan kısmına sağ yan yol üzerinde minibüsün ön kısmıyla çarpmak suretiyle mağdur C. B..'ın yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın alkol düzeyi, iki tarafın da kendisinin yeşil ışıkta geçtiğini savunup, kimin ışık ihlali yaptığının belirlenememesi ve mağdur C.. B..'ın duruşmada tanık sıfatıyla alınan ifadesinde; olayın meydana geldiği yerin yan yollarıyla birlikte 11 şeritli çok geniş bir yol olduğu ve kendisine yeşil yanması halinde dahi, yeşil ışığın yanma süresinin bitmesine az kaldığında bir yan yoldan diğer yan yolun en dış şeridine geçiş süresi içerisinde de trafik ışığının değişebildiği, olay anında sanığın alkollü olduğunu düşünmediği şeklindeki beyanı karşısında, sanığın alkol düzeyi ve olayın açıklanan cereyan şekli dikkate alındığında, sanığın eyleminde atılı suçun unsurlarının oluştuğuna dair cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/6/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5692, Karar No: 2010/12512, Tarih: 30.09.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/5692 E.  ,  2010/12512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, vergi kaydına dayalı olarak davacının 31.12.1985-07.04.1989, 27.12.1990-11.02.1994, 06.07.1994-04.10.2000 tarihleri arası dönemlerde 1479 sayılı Kanun kapsamında..... sigortalısı olduğunun tespiti ile, süresindeki başvuru nedeniyle 5458 sayılı Yasaca öngörülen yapılandırmadan yararlandırılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava hukuki nitelikçe; 4956 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar ki dönemde ..... kayıt ve tescili bulunmayan, ancak, bu tarihten sonra Kurumca, 04/10/2000 tarihi itibariyle 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescili yapılan davacının; vergi kaydına dayalı olarak 31.12.1985-07.04.1989, 27.12.1990-11.02.1994, 06.07.1994-04.10.2000 arası dönemlerde 1479 sayılı Kanun kapsamında....sigortalısı olduğunun tespiti ile, süresindeki başvuru nedeniyle 5458 sayılı Yasaca öngörülen yapılandırmadan yararlandırılması gerektiğinin tespiti 1479 sayılı Yasada, 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesine paralel nitelikte bir düzenleme bulunmadığı için, kural olarak hizmet tespiti davası açılmasının mümkün olmadığını dikkate alan yasa koyucu, sigortalılık niteliğini taşıdıkları hâlde Kuruma tescil edilmemiş kişilere zaman zaman kendi ad ve hesaplarına bağımsız çalıştıkları süreleri borçlanma ve bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirilmesi olanağını tanımıştır.

02.08.2003 tarihli Resmî Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun’un 47. maddesi ile 1479 sayılı Kanun’a eklenen geçici 18.maddesinde; sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı belirtilmiş; aynı maddede, Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmayanlara, 20.04.1982 – 04.10.2000 tarihleri arasında vergiye kayıtlı oldukları süreyi borçlanma imkanı getirmiştir.

Somut olayda, 4956 sayılı Kanun ile eklenen 1479 sayılı Kanunun geçici 18. maddesinde belirtilen altı aylık süre içinde 03.10.2003 tarihinde Kuruma intikal eden giriş bildirgesine göre 04.10.2000 tarihi itibarıyla tescili yapılan

davacının söz konusu madde hükmünden yararlanıp yararlanmayacağı hususu uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, 4956 sayılı Kanun ile eklenen 1479 sayılı Kanunun geçici 18. maddesinde belirtilen altı aylık süre içinde 03.10.2003 tarihinde Kuruma intikal eden giriş bildirgesine göre 04.10.2000 tarihi itibarıyla tescili yapılan

davacının söz konusu madde hükmünden yararlanıp yararlanmayacağı hususu uyuşmazlık konusudur.

1479 sayılı Yasanın Geçici 18.maddesinde öngörülen “yazılı başvuru” şartı, şekil şartı olmayıp; sigortalının, 04.10.2000 tarihi öncesi döneme ilişkin vergiye kayıtlı olduğu süreleri, yasada belirtilen altı aylık süre içerisinde, Kuruma başvuruda bulunması veya borçlanma süresine ilişkin primi ödemesi halinde, prim ödemesinin de, borçlanma iradesini ortaya koymuş olacağı kabul edilerek sözkonusu maddeden yararlanması için yeterli sayılmalıdır. Ancak altı aylık yasal sürenin geçirilmesi halinde anılan maddeye göre, 04.10.2000 tarihi öncesi vergiye kayıtlı olunan dönemin 1479 sayılı İnceleme konusu somut olayda;davacının, 4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihi öncesinde 1479 sayılı Yasının 24.,25.maddeleri kapsamında kuruma tescili olmadığı gibi, anılan yasayla 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 18.maddesinde öngörülen altı aylık süre içerisinde borçlanma başvurusu veya borçlanma iradesini ortaya koyacak, borçlanma süresine ilişkin bir prim ödemesi de bulunmamaktadır.Öte yandan,belirtilen altı aylık süre içerisinde, davaya konu vergi kayıt dönemlerini içeren Bağ-Kur'a giriş bildirgesinin kuruma verilmiş olması da borçlanma iradesi Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular birlikte gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,....... muhalefetlerine karşı; .......oylarıyla ve oyçokluğuyla 30.09.2010 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Dava; 4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihinden sonra Kurumca, 1479 sayılı Yasaya göre zorunlu sigortalı olarak tescili yapılan davacının; 04.10.2000 tarihi öncesine ilişkin olarak vergi kaydına dayalı kendi nam ve hesabına bağımsız çalışma süresinin, anılan Yasa kapsamında sigortalılık süresi olarak değerlendirilmesi istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 1479 sayılı Yasaya 4956 sayılı Yasa'nın 47. maddesiyle eklenen geçici 18. maddesi hükmüne göre; bu Kanun kapsamında sigortalılık niteliği taşıdıkları halde, 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların, sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı gibi, anılan Yasanın yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde (05.02.2004 tarihine kadar) Kuruma yazılı olarak başvuran sigortalıların; 20.04.1982 ile 04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını

belgelemek ve belgelenen sürelere ilişkin olarak 49. ve ek 15. maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemeleri kaydıyla, bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilecektir.

Davada uyuşmazlık da; anılan geçici 18. madde hükmünde yer alan, "Kuruma yazılı olarak başvurma" koşulunun; 02.08.2003 tarihi öncesind......kayıt ve tescili olmayan, ancak, vergi mükellefiyetine dayalı olarak sigortalılık niteliği taşıyanların, bu çalışma sürelerini, sigortalılık süresi olarak değerlendirmeleri konusunda geçerlik şartı mı yoksa, bu yöndeki sigortalı iradesinin Kuruma karşı ortaya konması bakımından ispat şartı mı olduğu konusundadır.

....anayasal güvenceye sahip, vazgeçilemez nitelikli temel insan haklarından biri olduğu; yasa koyucunun, borçlanma konusunda Kuruma yazılı başvuruyu herhangi bir şekil şartına bağlamamış bulunduğu ve geçici 18. maddenin yürürlüğe konmasındaki amaç gözetildiğinde, anılan maddede yer alan "Kuruma yazılı olarak başvuru" koşulu geçerlik değil, ispat şartı olup, sigortalıların, 04.10.2000 tarihi öncesindeki vergi kaydına dayalı çalışmalarını, yasal çerçevede belirlenecek primlerini Kuruma ödemek kaydıyla, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılık süresi olarak değerlendirme yönündeki iradelerini, 05.02.2004 tarihine kadar ki süre içinde, borçlanma sözcüğüne yer verilmemiş olsa bile, herhangi bir şekilde Kuruma karşı ortaya koymaları halinde, anılan madde kapsamında Kuruma yapılmış geçerli bir başvurunun varlığı kabul edilmelidir. Bu bağlamda, sigortalıların hak düşürücü süre niteliğindeki altı aylık süre içinde Kuruma verdikleri giriş bildirgesinde; yasal çerçevede sigortalılık hak mükellefiyetlerinin başladığı 04.10.2000 tarihi ve sonrası yanında, 04.10.2000 tarihi öncesine ilişkin olarak, dönemleri açıkça belirtilmek ve gerekli belgelerde eklenmek suretiyle vergi mükellefiyetlerinin bulunduğu ifadesine yer vermeleri halinde; bu döneme ilişkin süreleri borçlanma suretiyle primlerini ödeyerek sigortalılık süresi olarak değerlendirme konusundaki iradenin Kuruma karşı ortaya konduğu giderek anılan madde de öngörülen biçimde Kuruma yapılmış geçerli bir başvurunun varlığı kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca da, sayın Daire çoğunluğunun aksi yöndeki kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/18654, Karar No: 2012/43794, Tarih: 17.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/18654 E.  ,  2012/43794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık ...'in mahkumiyetine, diğer sanıkların beraatlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli emanette kayıtlı çatal hususunda zamanaşımı süresince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar ...ve ...'ın katılan sanık ...'i yaralama eylemine katılmadıklarına ilişkin bir kısım tanık beyanlarının bulunması, sanıkların da tüm aşamalarda suçlamaları reddetmeleri, katılan sanık ...'i adli raporuna göre basit nitelikte yaralayanın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilen Şaban'ın yaraladığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 1 nolu, 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi ile "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda" müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun hükme bağlanması karşısında, alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlar yönünden müdafii görevlendirilmesi zorunluluğu bulunmadığından tebliğnamedeki 2 no.lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11586, Karar No: 2025/1959, Tarih: 11.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/11586 E.  ,  2025/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/344 E., 2015/301 K.

SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan mağdure ...'e karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, katılan mağdure ...'ye karşı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Dosya kapsamına göre, sanığın ikametinde gerçekleştiği kabul edilen çocuğun cinsel istismarı eylemlerinin, sanık tarafından katılan mağdurelerin ikametine çağırılması neticesinde mi gerçekleştiği, yoksa sanıktan habersiz şekilde katılan mağdurelerin kendiliğinden sanığın torunu ile oynamak amacıyla ikametine geldiklerinde bu durum fırsat bilinerek mi gerçekleştiği hususlarının sanık ile katılan mağdurelerden sorularak ayrıntılı beyanlarının alınması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığının tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan mağdure ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan mağdure ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure ... vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.