muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4036, Karar No: 2016/16351, Tarih: 22.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4036 E.  ,  2016/16351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 09.11.2015 gün ve 2015/14701 Esas - 2015/19881 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemle ilişkin davada, mahkemece davanın kabulüne dair karar taraf vekillerinin temyizi ile onanmış, bu karara karşı davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın belirtilen özellikleri, konumu dikkate alındığında objektif değer artırıcı unsurun % 100 olması gerekirken, daha az oranda uygulaması ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda üretim giderlerine diğer kalemi adı altında masrafların dahil edildiği, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla;

Davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.11.2015 gün ve 2015/14701-19881 sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibari ile yasa hükümlerine uygundur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın yeri konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında objektif artırıcı unrusun % 100 uygulanması gerekirken, daha az oranda uygulanarak az bedele hükmedilmesi,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda değer adı altında kalemin masraflara dahil edilerek m² bedelinin az tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve davacı idarenin temyiz harcının ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19512, Karar No: 2023/19151, Tarih: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19512 E.  ,  2023/19151 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/253 E., 2023/64 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, davacının geçici görevlendirme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesinden doğan harcırah ve yemek ücreti alacaklarına ilişkin olup hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı da dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10176, Karar No: 2021/3625, Tarih: 17.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/10176 E.  ,  2021/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince kabulü ile gerekçeli kararın faize ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Trabzon ili, Ortahisar ilçesi, Boztepe mahallesi 411 ada 18 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapılara değerlendirme yılındaki resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 3.sınıf A grubu niteliğindeki yapı için değerlendirme tarihi olan 2016 yılına ait Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yapı Yaklaşık Birim Maliyet Fiyatı yerine 2017 yılına ait resmi birim fiyatına göre değer belirlenmesi doğru olmadığı gibi, taşınmaz üzerindeki tüm yapıların sınıfına ait değerlendirme yılındaki resmi birim fiyatına ayrıca endeks ilavesi suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın mülkiyeti Trabzon 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde devam eden davada ihtilaflı olduğu anlaşıldığından 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu 18/3 maddesi uyarınca mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba hesaba yatırılarak, hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi işletilecek yasal faizin de davalılara ödenmesine ilişkin hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2019/1991-2063 E-K sayılı ilamının;

1-2-a bendindeki (1.000.114,77) sayısının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (995.162,10) sayısının yazılmasına,

2-2-b bendinin tümüyle hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafıyla ilgili dosyanın sonucunda belirlenecek hak sahiplerine ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, bu hususta ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına, tapu kaydındaki takyidatların bedele yansıtılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

3-2-d bendindeki (1.000.114,17) ve (31.509,65) sayılarının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla (995.162,10) ve (26.556,98) sayılarının yazılmasına, aynı bentteki ( karar kesinleştiğinde bu sürede işleyecek faizin davacıdan alınarak davalı ve asli müdahillere hisseleri oranında ödenmesine,) kelimelerinin tümüyle hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

4-Ayrı bir bendi olarak (Davacı idarece fazla depo edilen 4.952,07 TL bedelin varsa işlemiş mevduat faiziyle birlikte davacı idareye iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 17/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10298, Karar No: 2012/17867, Tarih: 12.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10298 E.  ,  2012/17867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.03.2011 tarih ve 2008/218-2011/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...nin İnegöl'de açtığı seans salonunda menkul değer alım satımına aracılık faaliyetinden sorumlu ve yetkili müdür olarak diğer davalı ...’nün görevlendirildiğini, müvekkilinin davalı şirkete açtırdığı müşteri hesabında 6.000 LOT Park Elektrik hisse senedi bulunmakta iken davalı ... tarafından müvekkilinin haberi ve talimatı olmadan satıldığını ve 36.000,00 TL bedelin hesaba yatırılmadığını, müvekkilinin ve diğer müşterilerin şikayeti üzerine ... hakkında kamu davası açıldığını, davalı şirketin de istihdam ettiği yetkili elemanının eylemlerinden sorumlu olduğunu ileri sürerek, 6.000 LOT Park Elektrik hisse senedinin tüm girdileri ile birlikte aynen iadesini, iade mümkün olmadığı taktirde tüm girdileri ile birlikte şimdilik 7.000 TL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, iddia edilen zararın müvekkil şirketin işlem ve eylemleri ile illiyet bağı bulunmadığını, husumet yöneltilemeyeceğini, davacının da gönderilen ekstrelere herhangi bir itirazının bulunmadığını ve müvekkili tarafından durumun müşterilere bildirilmesinden sonra şikâyetçi olduğunu, hesabına para girişi olmadan 6.000 adet hisse aldırdığını kabul ettiği halde, bu nedenle oluşan borcu kabul etmemesinin kabul edilemeyeceğini, davacının şahsi alacağından sorumlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., yapılan işlemlerin hem şirketin hem de müşterinin bilgisi dahilinde olduğunu, işlemlerin müşterilerin talimatlarıyla yapıldığını ve ekstrelerin kendilerine gönderildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... hakkında hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanmak suçundan açılan ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen kamu davasının derdest olduğu, davacının hesabında 2,33 TL artı bakiye mevcut iken 23.01.2007 tarihinde 6.000 LOT PRKTE hisse senedi alınarak

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... hakkında hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanmak suçundan açılan ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen kamu davasının derdest olduğu, davacının hesabında 2,33 TL artı bakiye mevcut iken 23.01.2007 tarihinde 6.000 LOT PRKTE hisse senedi alınarak

hesabın 36.000,00 TL borçlandırıldığı, aynı gün başka hisseler satılarak borcun 28.531,00 TL'ye indiği, 24.01.2007 tarihinde 6.000 LOT PRKTE hisse senedinin 6,15 TL'den satımı ile hesabın 8.276,85 TL artıya geçtiği, hisselerin toplam 36.900,00 TL'ye satıldığı ve hesapta 900,00 TL kar sağlandığı, PRKTE hissesi satın alınırken hesapta paranın bulunmadığı, alımın borçlandırılarak yapıldığı, davalı ...’un cezai soruşturmada ve şirket müfettişlerine verdiği beyanlarında açık ve kabule yeterli şekilde davacıya ait hisseleri talimatsız olarak sattığına ve bedeli olan 36.000,00 TL'yi davacıya ödemediğine ilişkin bir beyanının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yatırım hesabı sahibi davacının hesabında bulunan hisselerin talimatı ve rızası dışında satılması nedeniyle oluşan zararının tazmin edilmesi talebine ilişkindir. Davacı, yatırım hesabındaki hisselerin Yusuf’a verdiği nakit para karşılığı alındığını ileri sürdüğüne ve davalılardan Yusuf’un hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan sanık sıfatıyla yargılandığı Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen kamu davasında iş bu dava konusuna ilişkin iddiaların da iddianamede yer aldığı ve bu husus ceza yargılamasına konu olduğuna göre, mahkemece mülga 818 sayılı BK’nun 53. maddesi hükmü uyarınca ceza mahkemesinde verilen mahkumiyet veya Yusuf’un hisseler karşılığında davacıdan elden nakit para aldığına dair maddi vakıa tespiti yapan beraat kararının hukuk hakimini bağlayacağı nazara alınıp, anılan dava sonucunun beklenmesi gerekirken anılan hususun nazara alınmaması yerinde görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15196, Karar No: 2024/5483, Tarih: 21.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/15196 E.  ,  2024/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/435 E., 2022/530 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin denetim süresini ihlal etmediğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; sanığın, 21.11.2011 tarihinde saat 08.00’de Kayseri iline ayrıca dört gün yol süresi tanınarak on gün izine gönderildiği, izin bitiminde en geç 05.12.2011 tarihinde Birliğine katılması gerekirken, kabul edilebilir bir mazereti bulunmaksızın katılmadığı, 14.03.2012 tarihinde Birlik Komutanlığına katılışını yaptığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmalarında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

Sanığın suç tarihi itibarıyla ile askeriliğe elverişlilik hali ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinden istifade edip edemeyeceği hususlarında dinlenen bilirkişi raporuna göre sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu, müşahedesine gerek olmadığı ve askerliğe elverişli olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Alanya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/8 Esas, 2022/65 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; sanığın izin süresini geçirmesine ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların askerlik hizmetine üstün tutulabilecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla; atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Temyize konu hükümde, maddi vakıa ile ilgisi olmayacak şekilde suçta kullanılan civatanın müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Temyize konu hükümde, maddi vakıa ile ilgisi olmayacak şekilde suçta kullanılan civatanın müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği (kısa karardaki) hüküm fıkrasının (3) numaralı bölümünün beşinci paragrafında yer alan müsadereye ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16894, Karar No: 2015/26011, Tarih: 17.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/16894 E.  ,  2015/26011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde yazılım donanım geliştirme servisinde teknisyen olarak çalıştığını, hizmetinden istifade edilemediği nedeni ile geçerli sebep olmadan iş akdinin feshedildiğini beyan ederek müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; feshin haklı nedene dayandığını, açılan davanın yersiz olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (12.12.2013 gün ve 2013/8422 Esas, 2013/33052 Karar sayılı ilamımız). Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi somut bir veriye dayanmadan çalışmalarından verim alınamadığı gerekçesiyle feshedilmiş olup, yargılama sonucunda mahkemece feshin geçersizliğine karar verilmesi yerindedir. Ancak davacı 03.11.1989-22.01.2015 tarihleri arasında çalışmıştır. Kıdem süresi ve fesih sebebine göre işe başlatmama tazminatının 7 ay yerine 6 ay olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun olacaktır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 273.50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31743, Karar No: 2017/15478, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31743 E.  ,  2017/15478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.