muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12043, Karar No: 2014/25337, Tarih: 27.11.2014

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucun davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38992, Karar No: 2024/11964, Tarih: 08.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/38992 E.  ,  2024/11964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; sübuta, usul ve Yasa'ya aykırı olan hükmün re'sen dikkate alınacak sebeplerle bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak sanık savunması, şikâyetçi, katılan ve tanık anlatımları, olay tutanağı, görüntü kayıtları, video döküm ve konuşma tutanağı, görevlendirme yazısı ile tüm dosya kapsamı karşısında, temyiz sebebi olarak ileri sürülen hususlarda Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuştur.

2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16987, Karar No: 2024/4541, Tarih: 09.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/16987 E.  ,  2024/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/676 E. 2021/575 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/İstinaf talebinin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİH : 13.12.2018

SAYISI : 2018/208 Esas 2018/588 Karar

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 70.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 29.04.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 70.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.04.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz peşin harcının temyiz eden davalıya iadesi,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/1555, Karar No: 2011/6291, Tarih: 29.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1555 E.  ,  2011/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanık ...'nın; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'nın; fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan sanık ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.10.2005 gün ve 2003/997 Esas, 2005/785 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/son ve 436/1 maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, karar tarihi olan 25.10.2005'den inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2913, Karar No: 2023/3088, Tarih: 02.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/2913 E.  ,  2023/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/654 E., 2023/650 K.

DAVA TARİHİ : 23.09.2020

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/1120 E., 2023/38 K.

Taraflar arasındaki iflas davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacı ... dışındaki diğer davacılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına, davacı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilleri lehine hükmedilen işçilik alacaklarının tahsili için davalı şirket aleyhine Bakırköy 15. İcra Müdürlüğünde ilama dayalı icra takipleri başlatıldığını, gönderilen icra emirlerine rağmen davalı şirketin ödeme yapmadığını belirterek borçlu Tem Sağlık Hizmetleri Anonim Şirketi'nin İİK md. 177/4 uyarınca iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, 11.11.2020 tarihli dilekçesi ile davayı sadece davacılardan ... adına takip edeceklerini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirkete yönetim kayyım heyeti atandığını, şirketin borçlarının ödenebilmesi için hastane ruhsatı ile diğer taşınır ve taşınmaz varlıklarının satışı konusunda kayyım heyetine yetki verildiğini, hastane ruhsatının satışı ile elde edilecek gelirden bütün işçilik alacaklılarına ödeme yapılmasının planlandığını, ancak davacılar vekili ile görüşmeler devam ederken huzurdaki davanın açıldığını, bu nedenle davacı tarafın iyi niyetli olmadığını ve müvekkilinin iflasını talep etmekte hukuki yararının kalmadığını, müvekkilinin ilamlı alacağın ödenmesi için davacıya teklifte bulunduğundan, İİK madde 177/4'teki koşulların oluşmadığını, bu nedenle davanın esastan da reddi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 12.02.2021 tarihli protokolde icra takibine konu edilen işçilik alacaklarının % 50'si için taraflar arasında anlaşma sağlanmasına rağmen protokol kapsamında ilama dayalı borcun ödenmediği gerekçesiyle İİK'nın 177/1.4 bendi uyarınca davacı ...'ın iflas talebi yönünden davalının iflasına, diğer davacılar yönünden takip edilmeyen davanın HMK'nın 320/4 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davalı şirketin organsız kalması nedeniyle yönetim kayyım heyeti atandığını, kayyım heyetine borçların ödenmesi için hastane ruhsatının ve taşınmazların satışı hususunda yetki verildiğini, ruhsat satışından davacı vekiline 1.300.000,00 TL ödeme yapıldığını, ayrıca 200.000,00 TL çek ciro edildiği, bu şekilde davacı ...'ın alacağının kalmadığını, davacılar ile yapılan protokole göre davacıların iflas davasında ek mühlet istemesi, bu isteğin kabul edilmemesi halinde davadan feragat edilmesi gerektiğini, ancak mahkemenin mühlet isteğini reddetmesine rağmen davacı tarafın protokole aykırı olarak davadan feragat etmediğini belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İİK'nın 177/1-4 maddesi uyarınca, ilama müstenit alacak icra emriyle istenildiği halde ödenmemişse alacaklı evvelce takibe hacet kalmaksızın iflasa tabi borçlunun iflasını isteyebileceği, ilama bağlı alacağın tamamen tahsil edilmediği görülmektedir. Buna göre davacı ...'ın ilama bağlı alacağını icra emriyle istemesine tamamını tahsil edemediği, mahkemece İİK'nın 178/2 maddesi uyarınca ilanların yapıldığı, davalı şirket yetkililerinin dinlenmek için çağrılmalarına rağmen duruşmaya katılmadıkları, mahkemece davacı ...'ın iflas talebi yönünden davalının iflasına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile davanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dava dilekçesi içeriğini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK 177/4 uyarınca doğrudan iflas istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK 177. maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8479, Karar No: 2015/5327, Tarih: 19.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/8479 E.  ,  2015/5327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2014/1788

MAHKEMESİ : Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2009/244 (E) ve 2013/248 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık,

A-) Tüm sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerle, sanık .... dışındaki tüm sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklar .....ve ......'a yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçunun Yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği,

-Sanıklar ...... , ...... ve ...........'in “resmi belgede sahtecilik” suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı,

Dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılanlar vekili ve sanık ..... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki istem gibi ONANMASINA,

B-Sanık ........ hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

-Sanıklar ...... , ...... ve ...........'in “resmi belgede sahtecilik” suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı,

Dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılanlar vekili ve sanık ..... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki istem gibi ONANMASINA,

B-Sanık ........ hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

1-Katılan kurum ile sözleşmeli ..... Eczanesi sahibi sanık tarafından kuruma fatura edilen reçetelerde yer alan Ator 20 mg 30 tablet adlı ilaca ait küpürlerin sahte olduğu, bu reçetelerin birçoğunda yazılı ilaçların sahibine yada yakınına teslim edildiğine ilişkin atılı bulunan imzaların bu kişilere ait olmadığı, eczacı sanığın çeşitli sebeplerle eczanesi tarafından borç adı altında verilen ilaçların reçetelendirilmesi amacı ile sigortalı ya da yakınına borç ilaç listesi düzenlediği, küpür verdiği, bu listelere aslında sigortalıya teslim edilmemiş Ator 20 tablet adlı ilacı da eklemek sureti ile reçete düzenlediği ve sahte küpür yapıştırarak kuruma fatura ettiği, eczanede çeşitli sebeplerle karneleri alıkonulan sigortalılar adına sigortalının tedavisine dayanmayan reçeteler düzenlediği veya düzenlettiği, doktor tarafından düzenlenen reçeteye doktorun bilgisi dışında Ator 20 mg 30 tablet adlı ilacı eklemek suretiyle oluşturduğu ve ekinde sahte küpür yer alan reçeteyi kuruma fatura ettiği, sigortalının reçetesinde yer alan ilaçlar yerine muadil olarak Ator 20 mg 30 tablet adlı ilacın verildiği görüntüsü oluşturarak sigortalıya teslim edilmeyen fakat kuruma fatura edilen Ator 20 mg 30 tablet adlı ilaca ait sahte küpür eklediği, sahte sağlık raporu düzenleyip reçetelere söz konusu ilacı yazdığı iddia olunmakla; sanığın suçlamayı kabul etmemesi karşısında,gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından; katılan kuruma fatura edilen reçetelerde bulunan Ator 20 mg 30 Tablet adlı ilaçları aldığını beyan ettiği özellikle İstanbul Göztepe'de bulunan ..... Eczanesi ve ilaç depolarından söz konusu sahte küpürlü ilaçları veya gerçeklerini satın alıp almadığı, almış ise miktarı, suç tarihine kadar kaç adedini sattığı, gerektiğinde karşıt inceleme yaptırılarak bu işyerlerinin ticari defterleri ile muhasebe kayıtlarının karşılaştırılması, ayrıca suça konu sahte sağlık raporlarındaki imzaların bu raporda isimleri geçen doktorlara aidiyeti ile reçetelerdeki eklenen bölümlerin sanığın eli ürünü olup olmadığına ilişkin bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a.5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda, suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. 5237 sayılı TCK’nun "Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi" başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hakimin takdir ve değerlendirme yetkisi içerisindedir. Ancak, Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu denetime olanak sağlayacak şekilde yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Yasa metinlerindeki ifadelerin kararda tekrar edilmesiyle yetinilmesi halinde bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe sayılamayacağı cihetle, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile üst sınırdan ceza tayini,

b.5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 342/1, 80. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 204/1, 43 ve 53 maddeleri uygulanarak bulunacak sonuçların karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilleri ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.11.2015 gününde oybirliği ile karar verild
Yargıtay — Esas No: 2019/2375, Karar No: 2019/4677, Tarih: 18.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/2375 E.  ,  2019/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...'nun 14.05.2010 tarihinde öldüğünü, ölümünden sonra bakıcılığını yapan davalı ile 11.03.2010 tarihinde evlendiğini ve kayden maliki olduğu 306 parsel sayılı taşınmazdaki kat irtifakı kurulu 2 numaralı tripleks meskeni davalıya satış suretiyle temlik ettiğini öğrendiklerini, yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına tescili isteğinde bulunmuşlar, 16.07.2012 tarihli dilekçe ile de taşınmazın mirasbırakan ... adına tesciline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, temlik tarihinde murisin yanında çalıştığını ve taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “... mahkemece gerek kısa kararda gerekse gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ''davanın kabulüne'' denilmekle yetinilmiş olup, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının ne şekilde iptal edildiği ve kimler adına ne şekilde tesciline karar verildiğini gösterir şekilde infazı olanaklı bir hüküm kurulmamıştır ... O halde, mahkemece yasanın emredici nitelikteki hükmü gözetilerek öncelikle, denetimi ve infazı olanaklı olacak şekilde bir hüküm kurulmalıdır...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilmaına uyularak yapılan yargılama sonunda muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 306 sayılı parseldeki çekişme konusu 2 nolu bağımsız bölüm mirasbırakan ... adına kayıtlı iken 15.07.2004 tarihinde intifa hakkını üzerinde tutarak kuru mülkiyetini satış suretiyle davalı ...'a satış suretiyle devrettiği, davalı ile murisin 11.03.2010 tarihinde evlendikleri, evliliğin iptali isteği ile açılan dava sonucunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla ) 17.07.2012 tarih ve 2010/372 E- 2012/264 K sayılı kararı ile Türk Medeni Kanununu 145/3.maddesi uyarınca evliliğin iptaline karar verildiği, mirasbırakan Sami'nin 14.05.2010 tarihinde ölümü ile geride sağ eşi davalı ... ile davacı çocukları .... ..., ... ...,... ile davacı torunu... ve dava dışı kızı ... ile torunu ...'nun kaldıkları anlaşılmaktadır.