muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2487, Karar No: 2023/6890, Tarih: 30.10.2023

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk ... suçlamaları kabul etmeyip mağdureyle hiç cinsel ilişkiye girmediğini, mağdurenin kendisine yaptığı arkadaşlık teklifini kabul etmediğini, ...'ların evinde sadece yemek yiyip televizyon seyrettiklerini ve bilgisayarda oyun oynadıklarını ve bu şekilde vakit geçirdiklerini, mağdureyle hiç temaslarının olmadığını öne sürmüş ise de, mağdurenin gerek ÇİM'de ve gerekse mahkememiz huzurunda ... yönünden dile getirdiği ayrıntılı anlatımları, ...'ın evinde buluştuklarının o ortamda bulunan kişiler tarafından da doğrulanıp mağdureyle sanık ...'ın yarım saat kadar diğerleri mutfakta iken evin salon kısmında birlikte başbaşa kaldıklarının tanık ... ve ... ... tarafından dile getirilmiş bulunması, yine ... ...'ın mağdureyle yaşadıklarını çevreye anlatması sonucu bu durumun mağdurenin öğrenim gördüğü okulda öğrenciler arasında dedikodu vesilesi yapılması, mahkememizde ifadesi saptanan diğer bir kısım suça sürüklenen çocukların mağdurenin daha önce ... ile ilişkiye girdiğini duyduklarını bildirmeleri dosya kapsamı nazara alındığında ...'nun savunmalarının doğruyu yansıtmadığı, suçtan kurtulmaya yönelik bu savunmalara itibar edilemeyeceği vicdani kanısına varılmıştır.

Mağdure mahkememiz huzurunda ifadesinde, kendisinin ... ...'la ters ilişkiye girmesi için rızasının bulunduğunu, ancak ...'un cinsel organını vajinasına da istemediği halde soktuğunu söylemiş ise de, suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olan mağdurenin 2 kez cinsel ilişki yaşadığı sanık ...'un cinsel organını vajinasına sokmasını istemediği yönündeki beyanlarının sadece bir iddiadan ibaret kaldığı, yaşadıkları cinsel ilişki sırasında vajinal ilişkininde yaşanmasının esasen bu haliyle doğal olup iddia dışında başkaca bir delil bulunmadığından yaşanan tüm cinsel birlikteliklerin mağdurenin rızası dahilinde gerçekleştiği kanaatine ulaşılmıştır...

03/04/2013 tarihinde mağdurenin sanık ...'la tanıştığı ve arkadaşlık yapmaya başladığı, o gün öğle vakti Endüstri Meslek Lisesi bitişiğindeki parka gelen ...'in mağdureye cinsel birliktelik teklif ettiği, mağdureninde ailesiyle ve arkadaşlarıyla iletişim problemleri yaşaması ve içinde bulunduğu psikolojik durum itibariyle sanık ...'in cinsel ilişki teklifini kabul ettiği, ardından ...'in arkadaşı ...'te olduğu halde cinsel ilişkiye girmek için parkın yakınındaki bir apartmanın bodrum katına gittikleri, burada mağdurenin kendi isteğiyle önce ...'la ardından ...'le vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, bu cinsel ilişkiler yaşanırken her bir sanığın diğerini bodrumun dışında bekledikleri, yani cinsel ilişkiye girme ortamında sanıkların bir arada olmadıkları, bilahare bodrum katından çıkıp ... ... Parkına gittikleri, burada ...'in arkadaşları ..., ... ... ve ... ... ile iki kişiyle daha karşılaştıkları, ardından mağdurenin ... ve ... yanlarında olmadığı halde ..., ... ... ve ... ... ile birlikte aynı bodrum katına gittikleri, burada vajinal ve ters ilişki yaşanmadan ..., ... ve ...'le oral yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, her üç kişininde cinsel organlarını mağdurenin ağzına sokmak suretiyle cinsel ilişkinin gerçekleştiği, 04/04/2013 günü mağdurenin Endüstri Meslek Lisesi önünde ..., ..., ... ve ... ... ile buluştuğu, onlardan iş bulmalarını istediği, parkta bir süre bu şekilde oturdukları, bu arada ...'in mağdureye normal bir işte çalışması halinde kendisini geçindiremeyeceğini ancak para karşılığı başkalarıyla birlikte olursa geçinebileceğini ve para kazanabileceğini söylediği, bu maksatla ...'in yanına gelen ... ve ... isimli şahıslarla birlikte Danişment Semtine gittikleri, bir parkta oturdukları, bir süre sonra buraya gelen ... isimli bir şahısla ...'in görüştüğü ve bankamatiğe gidip ...'nün çektiği 170 TL paranın ... tarafından alındığı, ardından ..., ... ve ...'te olduğu halde ... isimli şahısın evine gittikleri, diğerleri evin salonunda otururlarken mağdurenin ... ile birlikte başka bir odaya geçerek burada oral yoldan ...'yle cinsel ilişkiye girdiği, ... isimli şahsın cinsel organını mağdurenin ağzına sokmak suretiyle cinsel ilişkinin gerçekleştiği, 170 TL parayı alan ...'in bunun 50 TL'sini mağdureye verme sözüne rağmen bunu yerine getirmediği, bu arada mağdureyle ..., ... ve ...'in metruk gecekondu da yine cinsel ilişkiye girdikleri, 05/04/2013 günü mağdurenin ... ... Parkına tekrar gittiği, ..., ..., ... ve ... ...'yı parkta gördüğü, onlardan kalacak yer bulmasını yeniden istediği, onların teklif ettiği bir yerde ise kalmayı kabul etmediği, geceleyin saat 22.00 sıralarında adı geçen kişilerin mağdureyi yalnız başına bırakıp ayrılıp gitmelerinden sonra mağdurenin ağlamaya başladığı, yanına gelen bir kadın ve erkeğin yardımları sonucu polis çağrıldığı ve mağdurenin bakım yurduna yerleştirildiği, bu şekilde sanıklar ..., ... ve ...'in iki kez, ..

... ... Parkına tekrar gittiği, ..., ..., ... ve ... ...'yı parkta gördüğü, onlardan kalacak yer bulmasını yeniden istediği, onların teklif ettiği bir yerde ise kalmayı kabul etmediği, geceleyin saat 22.00 sıralarında adı geçen kişilerin mağdureyi yalnız başına bırakıp ayrılıp gitmelerinden sonra mağdurenin ağlamaya başladığı, yanına gelen bir kadın ve erkeğin yardımları sonucu polis çağrıldığı ve mağdurenin bakım yurduna yerleştirildiği, bu şekilde sanıklar ..., ... ve ...'in iki kez, ...'in de bir kez mağdureyle cinsel ilişkiye girdikleri, eylemlerinin reşit olmayan mağdureyle cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanıklar ..., ..., ... ve ... ... savunmalarında, suçlamaları kabul etmemişler ve mağdureyle cinsel ilişkiye girmediklerini öne sürmüş iselerde, mağdurenin baştan itibaren bu sanıklar yönünden dile getirdiği ısrarlı anlatımları, mağdurenin içinde bulunduğu psikolojiyle olay sıralamasını karıştırması ya da bazı olayları mükerrer olarak anlatması dışında temel itibariyle anlatımlarının birbirine benzer mahiyette bulunması, durduk yerde tanımadığı sanıkları mağdurenin suçlamasını gerektirecek somut, hiçbir delilin, anlaşmazlığın, kinin ya da husumetin bulunduğu hususlarının dosyaya yansımadığı, sanıkların tamamının esasen mağdurenin daha önce başka birisiyle cinsel ilişkiye girdiğini bilmeleri nedeniyle mağdureden yararlanma gayesiyle hareket ettikleri ve bu maksatla mağdurenin anlatımlarında dile getirdiği biçimde cinsel ilişkiye girdikleri, yine sanıklardan ...'ın mağdurenin ayrıntılarını vererek bildirdiği gibi mağdureyi fuhuşa yönlendirdiği, bu maksatla arkadaşları ... ve ...'e müşteri bulmalarını söylediği, ... ve ...'ün ayarladığı müşteriyle mağdure de yanlarında olduğu halde Danişment Semtindeki bir parkta buluştukları ve ... isimli bu müşterinin evine birlikte gittikleri, mağdurenin bu evde ... ile oral yoldan cinsel ilişkiye girmesini sağladıkları, karşılığında da ... isimli şahıstan 170 TL parayı aldıkları, sanık ...'in bu eyleminin çocuğun fuhuşa teşviki, temini suçunu oluşturduğu, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilemeyeceği, mağdurenin bu sanıklar bakımından başından geçen hususları olabildiğince gerçeğe uygun biçimde anlatma gayreti içerisinde olduğu, ifadesinde yer ve mekanları bildirdiği, bu derece ayrıntılı anlatımların yaşanmaması halinde dile getirilmesinin mümkün olmadığı, bu nedenle sanıkların yüklenen suçları işledikleri kanaatine varılmıştır." şeklindeki gerekçeyle kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ... ve ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Oluşa uygun kabule göre olay tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarının 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımını en son kesen işlem olan 22.10.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile temyiz inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, suça sürüklenen çocuğun istikrarlı savunması, tanık ifadeleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak,kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mahkemece kabul edilen olayda mağdurenin ...'ın evine rızasıyla ve kendisinin gittiği, Danişment semtindeki ikinci olayın ise 23.10.2013 tarihli iddianamede anlatımın olmadığı, bu sebeple açılmış bir davanın bulunmadığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Fuhuş Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdurenin aşamardaki beyanında suça sürüklenen çocuk ...'in kendisini para karşılığı ... ile cinsel ilişkiye girme konusunda zorladığı hususunda mağdurenin soyut beyanı dışında suça sürüklenen çocuk ...'in atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ... ve ... Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2014 tarihli ve 2013/306 Esas, 2014/315 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçları ile ... Hakkında Fuhuş Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B), (C) ve (D) bölümlerinde açıklanan nedenle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2014 Tarihli ve 2013/306 Esas, 2014/315 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12905, Karar No: 2014/848, Tarih: 22.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12905 E.  ,  2014/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının

zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya

açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28/02/2001 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28/02/2001 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4383, Karar No: 2022/5668, Tarih: 09.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4383 E.  ,  2022/5668 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İnegöl İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davalı bakımından esastan reddine, davacı bakımından ise kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 15.06.2011-05.04.2017 tarihleri arasında davalı işyerinde radyoloji bölümünde röntgen ve tomografi teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesine haklı sebeple son verdiğini ve ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile şua izni alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının bordrolarda gösterilen ücretle çalıştığını ve ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının bordrolarda gösterilen ücretle çalıştığını ve ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı işyerinde 15.06.2011 - 05.04.2017 tarihleri arasında 5 yıl 9 ay 20 gün olmak üzere toplam 2115 gün asgari ücretle çalıştığı; hizmete esas sigorta primlerinin eksik yatırılmasının, çalışma şartlarının uygulanmamasının ve geniş anlamda ücretin usulüne uygun hesaplanıp ödenmemesinin işçi yönünden haklı fesih sebebi olduğu; davacının 2011 - 2014 yılları arasında radyoloji teknikeri olarak 2015 yılının ilk bölümünde sterilizasyon biriminde, sonraki dönemde ise acil banko ünitesinde çalıştığı, 3153 sayılı Radiyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkındaki Kanun’un (3153 sayılı Kanun) 5947 sayılı Üniversite ve Sağlık Personelinin Tam Gün Çalışmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (5947 sayılı Kanun) 9 uncu maddesi ile eklenen ek 1 inci maddesine göre söz konusu mesleğin icrası için haftalık 35 saat çalışma düzenlendiğinden 15.06.2011 - 31.12.2014 tarihleri arasındaki dönem için bu süreyi aşan çalışma saatlerinin fazla çalışma olduğu, davalı tarafça dosyaya sunulan bordroların bir kısmında fazla çalışma ücreti tahakkuku bulunduğu, bordroların imzalı olduğu ve karşılıklarının banka kanalıyla ödendiği, tahakkukların 1 - 44 saat aralığında değişmesi sebebiyle sembolik tahakkuk iddiasına itibar olunmayarak tahakkuk bulunan ayların hesaplamadan dışlandığı, imzalı ücret bordrolarında tahakkuk bulunmayan dönemlere ilişkin tanık beyanları dikkate alınarak ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hesaplandığı, davacının 15.06.2011-31.12.2014 tarihleri arasında radyoloji teknikeri olarak çalışması sebebiyle bu dönem için her yıl 28 gün şua izin alacağına hak kazandığı, davacının kullandırılmayan yıllık ücretli izin süresinin 41 gün olduğu, brüt 2.429,25 TL'nin davadan sonra 10.05.2017 tarihinde davacı hesabına yatırıldığı bu sebeple talebin konusuz kaldığı gerekçeleriyle yıllık ücretli izin alacağı yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve diğer alacak kalemleri yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Tarafın İstinaf Sebepleri