muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2593, Karar No: 2018/977, Tarih: 25.04.2018

Davalı vekili kıymet takdir komisyonunca belirlenen bedelin çok düşük olduğunu ve taşınmazların gerçek değerini yansıtmadığını, taşınmazların uygulama imar planı içinde yer aldıklarını, dolayısıyla taşınmazların arsa olarak değerlendirilmelerinin gerektiğini, kaldı ki kamulaştırma bedellerinin, taşınmazların özellikleri ile dava tarihleri dikkate alınarak belirlenmesinin yerinde olacağını savunmuştur.

Mahkemece dosya içerisine ibraz edilen bilirkişi kurulu raporlarında dava konusu taşınmazların sulu tarla vasfında olduğunun belirtildiği ve taşınmazların bu özellikleri göz önüne alınarak değerlerinin belirlendiği, hazırlanan raporların gerek Kamulaştırma Kanununun ilgili maddelerine gerekse Yargıtay Dairelerinin uygulamalarına uygun olduğu, yapılan yargılama sırasında davacı idarenin her üç taşınmaz için tespit edilen kamulaştırma bedellerini süresi içerisinde bankaya yatırdığı ve makbuzu dosyaya ibraz ettiği gerekçesiyle açılan davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

Davacı ... vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece Özel Dairenin bozma kararının verildiği 10.12.2013 tarihinden önce, yani yerel mahkemenin karar tarihi olan 04.09.2012 tarihi itibari ile Tarım İl Müdürlüğünün verilerinin açıklanmadığı, verilerin yıl sonu aralık ayının son haftalarında belirlendiği, enflasyon ve TEFE-TÜFE oranlarına bakıldığında yargılamanın uzatılmasına gerek duyulacak farkların oluşmayacağı kanaatine ulaşıldığı, verilerin açıklanmasının beklenmesi hâlinde Kamulaştırma Kanununun, davaların 4 ay içerisinde sonuçlandırılmasına ilişkin hükmüne aykırı hareket edilmiş olacağı, dolayısıyla mevcut veriler esas alınmak suretiyle hüküm kurulmasının yasaya ve hakkaniyete uygun olacağı belirtilerek direnme kararı verilmiştir.

Davacı ... vekili dosya içerisine ibraz ettiği 12.10.2015 havale tarihli temyiz dilekçesi ile özetle; dava konusu taşınmazların el atılan kısım dışındaki bölümünde daha geniş bir yola kavuşması sebebiyle bir değer artışının meydana geleceğini, ancak bu hususunun gerek bilirkişi raporunda gerekse gerekçeli kararda göz önüne alınmadığını, özellikle 143 ada 83 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma sonrası kalan 731,29 m2’lik kısımda % 30 ve 125 ada 4 parsel sayılı taşınmazda kamulaştırma sonrası kalan 489,45 m2’lik kısımda % 5 değer azalışı olduğu görüşüne itibar edilemeyeceğinin, sulu arazi olan bu kısımda hâlen tarımsal faaliyetlerin rahatlıkla sürdürülebilmesinin mümkün olduğunu, taşınmazların Bursa iline olan uzaklığı başta olmak üzere diğer pek çok faktör düşünüldüğünde %10 oranında objektif değer artışı uygulanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığını, karara dayanak gösterilen bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olarak hazırlandığını belirterek ve resen dikkate alınacak diğer nedenlerle yerel mahkeme direnme kararının bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, davanın açıldığı tarih (26.04.2012) dikkate alındığında bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan ürünlere ilişkin olarak İlçe Tarım Müdürlüğünden gelen 2011 yılı verilerinin esas alınmasıyla bulunan m² fiyatına ÜFE endeksi uygulanmak suretiyle taşınmazların değerinin belirlenmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce yerel mahkemece verilen ilk kararda “…Davanın kabulü ile…, davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile YOL OLARAK TERKİNİNE…” ve “…Kamulaştırma bedelinin toplam 30.461.28 TL olarak TESPİTİNE,…” şeklinde hüküm oluşturulduğu hâlde, Özel Daire bozma kararından sonra yapılan yargılama sonunda direnmeye yönelik 10.12.2014 tarihli kısa kararda ve gerekçeli kararda “…Davacının davasının kabulü ile…” denildikten sonra “…toplam kamulaştırma bedelinin 30.461,28 TL olarak tesbitiyle,…” ve “…tescil hususunda bozma öncesi karar verilmiş olduğundan bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına,…” şeklinde hüküm kurulduğu anlaşılmakla, yerel mahkemece usulüne uygun direnme kararı oluşturulup oluşturulmadığı ön sorun olarak görüşülüp tartışılmış, yerel mahkeme tarafından kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili yönünde karar verilmesi durumunda aynı gün tescil ya da terkin kararının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğüne bildirildiği, bu itibarla mahkemece direnme kararı verilirken yeniden tescil yahut terkin konusunda bir karar verilmesine gerek bulunmadığı, dolayısıyla ön sorunun olmadığı hususu yapılan oylamada oy birliği ile kabul edilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

4650 sayılı Kanun ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun “Kamulaştırma bedelinin tespiti esasları” başlıklı 11. maddesi,

“15 inci madde uyarınca oluşturulacak bilirkişi kurulu, kamulaştırılacak taşınmaz mal veya kaynağın bulunduğu yere mahkeme heyeti ile birlikte giderek, hazır bulunan ilgilileri de dinledikten sonra taşınmaz mal veya kaynağın;

a) Cins ve nevini,

b) Yüzölçümünü.

c) Kıymetini ektileyebilecek bütün nitelik ve unsarlarını ve her unsurun ayrı ayrı değerini,

d) Varsa vergi beyanını,

e) Kamulaştırma tarihindeki resmi makamlarca yapılmış kıymet takdirlerini,

f) Arazilerde, taşınmaz mal veya kaynağın mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanıl-ması halinde getireceği net gelirini.

g) Arsalarda, kamulaştırılma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerini,

h) Yapılarda, resmi birim fiyatları ve yapı maliyet hesaplarını ve yıpranma payını,

ı) Bu fıkrada belirtilen unsurlara göre tespit edilen arazi bedelinin yarısını geçmemek ve her bir ölçünün etkisi açıklanmak kaydıyla bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçüleri,

g) Arsalarda, kamulaştırılma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerini,

h) Yapılarda, resmi birim fiyatları ve yapı maliyet hesaplarını ve yıpranma payını,

ı) Bu fıkrada belirtilen unsurlara göre tespit edilen arazi bedelinin yarısını geçmemek ve her bir ölçünün etkisi açıklanmak kaydıyla bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçüleri,

Esas tutarak düzenleyecekleri raporda bütün bu unsurların cevaplarını ayrı ayrı belirtmek suretiyle ve ilgililerin beyanını da dikkate alarak Sermaye Piyasası Kurulu tarafından kabul edilen değerleme standartları-na uygun, gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit ederler.

Taşınmaz malın değerinin tespitinde, kamulaştırmayı gerektiren imar ve hizmet teşebbüsünün sebep olacağı değer artışları ile ilerisi için düşünülen kullanma şekillerine göre getireceği kâr dikkate alınmaz.

Kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı tesisinde, bu kamulaştırma sebebiyle taşınmaz mal veya kaynakta meydana gelecek kıymet düşüklüğü gerekçeleriyle belirtilir. Bu kıymet düşüklüğü kamulaştırma bedelidir.”

şeklinde bir düzenlemeye yer vermiştir.

Bu maddeye göre taşınmazın cins ve nevinin, yüzölçümünün, kıymetini etkileyebilecek bütün nitelik ve unsurların, her unsurun ayrı ayrı değerinin, kamulaştırma tarihindeki resmî makamlarca yapılmış kıymet takdirlerinin ve özellikle yapılarda resmî birim fiyatları ve yapı maliyet hesaplarının ve yıpranma payının, ayrıca bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin esas alınarak bedelin takdir edilmesi gerektiği öngörülmüştür.

Kanunun lafzı ve ruhu göz önüne alındığında ana ilke taşınmazın ve üzerinde bulunan muhtesatın gerçek değerinin tespit edilmesidir.

Yine 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Kamulaştırma” başlığını taşıyan 46. maddesine göre;

“Devlet ve kamu tüzel kişileri; kamu yararının gerektirdiği hallerde, gerçek karşılıklarını peşin ödemek şartıyla, özel mülkiyette bulunan taşınmaz malların tamamını veya bir kısmını, kanunla gösterilen esas ve usullere göre, kamulaştırmaya ve bunlar üzerinde idarî irtifaklar kurmaya yetkilidir.

Kamulaştırma bedeli ile kesin hükme bağlanan artırım bedeli nakden ve peşin olarak ödenir. Ancak, tarım reformunun uygulanması, büyük enerji ve sulama projeleri ile iskân projelerinin gerçekleştirilmesi, yeni ormanların yetiştirilmesi, kıyıların korunması ve turizm amacıyla kamulaştırılan toprakların bedellerinin ödenme şekli kanunla gösterilir. Kanunun taksitle ödemeyi öngörebileceği bu hallerde, taksitlendirme süresi beş yılı aşamaz; bu takdirde taksitler eşit olarak ödenir.

Kamulaştırılan topraktan, o toprağı doğrudan doğruya işleten küçük çiftçiye ait olanlarının bedeli, her halde peşin ödenir.

İkinci fıkrada öngörülen taksitlendirmelerde ve herhangi bir sebeple ödenmemiş kamulaştırma bedellerinde kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz uygulanır.”

Kamulaştırılan topraktan, o toprağı doğrudan doğruya işleten küçük çiftçiye ait olanlarının bedeli, her halde peşin ödenir.

İkinci fıkrada öngörülen taksitlendirmelerde ve herhangi bir sebeple ödenmemiş kamulaştırma bedellerinde kamu alacakları için öngörülen en yüksek faiz uygulanır.”

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu Tasarısı gerekçesinde de, 11. maddede sayılan ölçütlerin Anayasa’nın 46. maddesindeki unsurlar göz önünde tutularak düzenlendiği belirtilmiştir.

Anayasa’nın 46/1. maddesinde ifadesini bulan “peşin ödeme” ve “gerçek bedelden” neyin kastedildiğinin cevabı ise Kamulaştırma Kanunu’nun 15/son maddesinde verilmiştir. “Bilirkişiler” başlıklı anılan maddesin son fıkrasında;

“…Bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idare tarafından belgelerin mahkemeye verildiği gün esas tutulur.”

hükmü öngörülmüştür.

Öyle ise kamulaştırılan taşınmaz ve üzerinde bulunan yapıların bedeli tespit edilirken, değerlendirmede idarece belgelerin mahkemeye verildiği; eş söyleyişle Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescil istemiyle davanın açıldığı günün esas alınması gerektiği açıktır. Ancak bu hâlde, Anayasal hüküm olan “kamulaştırma bedelinin gerçek karşılıklarının peşin ödenmesi” söz konusu olabilecektir.

Somut olayda davacı ... tarafından 26.04.2012 tarihli dilekçe ile kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların yol olarak terkini istemiyle eldeki davanın açıldığı, yerel mahkemece 2011 yılı verileri esas alınarak ve ÜFE endeksi uygulanarak hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği, verilen bu kararın davacı ... vekili tarafından temyiz edildiği, yerel mahkemece verilen ilk kararın Özel Daireye gelmesinden sonra 14.02.2013 tarihinde Özel Daire tarafından bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, taze fasulye ve çileğin sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, üretim giderlerini (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden getirtilmesi ve bilirkişi raporunun bu şekilde denetlenmesi amacıyla dosyanın mahalline geri çevrilmesine kararı verildiği, geri çevirme kararı üzerine yerel mahkemece 2012 yılı verilerinin dosyaya eklendiği ve dosyanın Özel Daireye iade edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde yer alan 2011 yılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü veri cetveline göre münavebeye alınan buğday, taze fasulye ve çilek ürünlerine ilişkin veri listesi ile geri çevirme kararı sonrası dosyaya eklenen 2012 yılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü veri cetvelinde yer alan buğday, taze fasulye ve çilek ürünlerine yönelik liste arasında fark bulunduğu, değerler arasında yapılan karşılaştırmada 2012 yılı veri cetveline göre tespit edilen bedelin 2011 yılı veri cetveline göre belirlenen bedelden daha yüksek olduğu görülmüştür.

Ne var ki, davanın kabulü yönündeki ilk karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olup, davalı vekilinin mahkeme kararına yönelik bir temyiz dilekçesi mevcut değildir. Bu durumda temyiz edenin sıfatına göre 2012 yılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü veri cetvelinin somut olayda uygulanma ihtimalinin bulunmadığı, bedelin fazla belirlenmesi durumunda davacı ... aleyhine bir sonuç doğacağı açıktır.

O hâlde davacı ... lehine oluşan usuli kazanılmış hakkı dikkate alındığında mahkemenin direnme kararı sonucu itibari ile doğrudur.

Hâl böyle olunca yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ile direnme kararı onanmalıdır.

SONUÇ: Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ile ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.04.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15398, Karar No: 2016/13832, Tarih: 05.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/15398 E.  ,  2016/13832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.000 TL kayıp/kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, 6502 sayılı Kanun'un 68/1. maddesi ile 3.000,00 TL'ye (01.01.2015'den itibaren 3.300,00 TL) kadar olan uyuşmazlıklarda Tüketici Hakem Heyetlerine başvuru zorunlu olup, dava dilekçesinde belirtilen geçici değer 3.000,00 TL (01.01.2015'den itibaren 3.300,00 TL altında) olduğundan, davacının Tüketici Hakem Heyetine başvurmadan doğrudan Tüketici Mahkemesi'nde dava açmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın, 6502 Sayılı Kanun'un 68/1. maddesi ve HMK'nın 30, 114/2, 115, 320/1 maddeleri gereğince usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının aynı hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağının tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir.

Kısmi dava, 6100 sayılı HMK 109. maddesinde tanımlanmıştır. 109/1. fıkrasına göre "Talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.

Davacı, talebinin tümü için dava açmak zorunda olmayıp, şimdilik belli bir bölümünü dava konusu yapabilir. Bu bağlamda kural olarak hiç kimse kendi lehine olan davayı açmaya zorlanamaz. (HMK. 24/2)"

Davacının kısmi dava mı, yoksa tam dava mı açtığı talep neticesinden anlaşılır.

Davacı alacağının yalnız bir kesimi için dava açtığını bildirmemiş ise, dava tam dava sayılır.

Davacının davasını açıkça kısmi dava olarak nitelendirmesi zorunlu değildir. Dava dilekçesindeki açıklamalardan, davacının talebinin dava edilenden daha fazla olduğunun ve bunun yalnız bir bölümünün dava edildiğinin açıkça anlaşılması gerekli ve yeterlidir.

Davacının kısmi dava açabilmesi için, bu davayı açmada korunmaya değer bir hukuki yararının bulunması şarttır. Hukuki yarar; dava konusuna ilişkin dava şartlarından olup, dava açıldığı anda var olmalıdır.

Davacının davasını açıkça kısmi dava olarak nitelendirmesi zorunlu değildir. Dava dilekçesindeki açıklamalardan, davacının talebinin dava edilenden daha fazla olduğunun ve bunun yalnız bir bölümünün dava edildiğinin açıkça anlaşılması gerekli ve yeterlidir.

Davacının kısmi dava açabilmesi için, bu davayı açmada korunmaya değer bir hukuki yararının bulunması şarttır. Hukuki yarar; dava konusuna ilişkin dava şartlarından olup, dava açıldığı anda var olmalıdır.

Somut olayda; davacı, davalı şirketlerin kayıp-kaçak bedeli adı altında faturalara yansıttıkları bedellerin yasal olmadığını, alacağının dava dilekçesinde belirtilen bedelden daha fazla olduğu halde bu bedellerin faturalardan tam ve kesin şekilde tespit edilemediğini, davalı şirketlerden istenilecek belgeler üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılması halinde alacak miktarının belirleneceğini ve bunun üzerine talebin artırılacağını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 3.000.00 TL istirdadını isteyerek kısmi dava açmış olup, bu davayı açmakta hukuki yararı olduğunun kabulü gerekir. Diğer anlatım ile, davacının alacağı tam olarak davalıların sunacağı belgelerden tespit edilebileceğinden, davacının doğrudan Tüketici Mahkemesi'ne başvurarak kısmi dava açmakta hukuki yararı olduğu ve dava konusu talebin Tüketici Mahkemesi'nin görev alanında olduğu tartışmasızdır.

Öyle ise, mahkemece; dava dilekçesi ve duruşma gününün davalıya (taraflara) usule uygun şekilde tebliğ yapılarak, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmek sureti ile davacı ve davalıların delilleri toplanarak varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17252, Karar No: 2014/9747, Tarih: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17252 E.  ,  2014/9747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, katılan ...’nın işyerine giderek o sırada iş yerinde bulunan diğer katılan ...'dan bir elektrik süpürgesi satın aldığı, bunun karşılığında katılana İnegöl 2. İcra Müdürlüğünün 2008/586 sayılı dosyasında bulunan 09/11/2007 tarihli, 420 TL bedelli senedi düzenleyerek verdiği, siparişin kendisine gönderilmesini istediği, bunun üzerine katılanın elemanlarının sanık tarafından gösterilen adrese teslimat için gittiklerinde sanığın onları karşıladığı ve teslimatın başka bir yere yapılması gerektiğini adresin orası olduğunu ifade ettiği, süpürgenin gösterilen yere bırakıldığı ancak aradan bir süre geçtikten sonra bono vadesinde ödenmeyince başlatılan icra takibinde sanığın katılana verdiği adresin olmayan bir adres olduğunun anlaşıldığı, dosyada bulunan araştırma tutanağına göre ... şeklinde bir adres bulunmadığının ilgili

yerdeki numaraların no 4'te sona erdiğinin anlaşıldığı, sanığın böylece katılanı kandırabilecek nitelikte hile ve desiseler sergileyerek onların zararına kendi yararına maddi menfaat temin ettiği, anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5660, Karar No: 2021/8470, Tarih: 08.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5660 E.  ,  2021/8470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş; davalı ... vekili de temyize cevap dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/06/2021 günü aleyhine temyiz olunan davalı ... vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekili ve aleyhine temyiz olunan diğer davalı vekilinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalı ... vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak taşınmazın değeri yeniden belirlenip, oluşan fark bedelin blokesi için davacı idareye Kamulaştırma Kanununun 10/8. maddesi uyarınca usulüne uygun süreler verildiği halde, davacı idarece fark bedelin bloke edilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1)Yapılan incelemede; mahkemenin ilk kararı, davacı idare ile davalılardan ... vekilince temyiz edilmiş olup, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre ilk kararı temyiz eden davalının payına isabet eden 103.831,54-TL bedelden, ilk karar ile hükme esas alınan bilirkişi raponuna göre adı geçen davalının hissesine düşen 53.374,78-TL bedelin mahsubu sonrası oluşan 50.456,76-TL fark bedelin bloke edilmesi için davacı idareye süre verilmesi gerekirken, ilk kararı temyiz etmeyen davalıların hisselerine isabet eden miktarlar da hesaplanmak suretiyle fazla ve hatalı gösterilen fark bedelin bloke edilmesi için davacı idare vekiline süre verildiği ve bu miktarın bloke edilmemesi nedeni ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, yatırılması gereken fark bedel miktarı açık ve doğru bir şekilde gösterilerek fark bedeli bloke edilmesi için 4650 sayılı Yasa ile değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 maddesi uyarınca davacı idareye süre verilmesi gerekirken, hatalı fark bedelin bloke ettirilmesinin istenmesi sonucunda bedel bloke edilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi,

2)İlk kararı temyiz etmeyen davalı ...Ş. hakkında açılan davada, mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığından adı geçen davalının payı ile ilgili olarak yeniden karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tüm davalılar bakımından davanın reddine karar verilmesi,

Kabule göre de;