muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15303, Karar No: 2014/18301, Tarih: 25.11.2014

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edenden alınmasına, 25.11.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

-KARŞI OY-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, 227 ve 229 sayılı parsellere ilişkin talepte bulunmuştur.

227 sayılı parsel ile ilgili talebin reddi açısından çoğunlukla aramızda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

229 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise, davacının 2010 yılından önceki dönem için ecrimisil talebinin kabulü, intifadan men olgusunun ispatına bağlıdır. İntifadan men olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği her türlü delille kanıtlanabilir.

Davacı, delil listesinde açıkça yemin deliline dayanmış, mahkemece davacının yemin delili değerlendirilmemiş, davalıya yemin verilmemiştir.

Daire çoğunluğu ile azınlık arasındaki ihtilaf davacı yemin deliline dayanmışsa hâkimin davacıya bu delilini hatırlatması gerekip gerekmediği hususudur.

Bilindiği üzere 1086 sayılı HUMK'nun yürürlüğü zamanında davacı açıkça yemin deliline dayanmamış olsa dahi "her türlü delil" veya "sair deliller" demek suretiyle delil bildirmişse, hakim de taraflara yemin delilini hatırlatmamışsa verilen kararlar Yargıtay'ca bu sebeple bozulmakta idi. Bu konuda sayısız örnek karar bulunmaktadır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 01.07.2009 tarihli 2019/13-222 esas, 2009/299 karar sayılı kararı bu yöndeki kararlara örnek olarak gösterilebilir). 6100 sayılı HMK ile karşı tarafa yemin teklif edilebilmesi için açıkça yemin deliline dayanılması istenilmekle birlikte bunun hakim tarafından nasıl kullanılacağı noktasında bir ayrıntı bulunmamaktadır.

Yemin delili, taraflar için son çaredir. Davacı davasını diğer delillerle ispat edemezse artık davalıya yemin teklif etmekten başka çaresi kalmamıştır. Aynı husus bir başka açıdan davalı için de geçerlidir. Davacının karar verilmeden önce davasını kaybedip etmeyeceğini bilmesi kendisinden beklenemez. Davacı davasını kaybedecekse yemin deliline sığınacaktır. Bunun için de 6100 sayılı HMK'nin yürürlükte olduğu dönemde açıkça yemin deliline dayanması gerekir. Somut dava 30.11.2011 tarihinde açılmıştır. Davacı da yemin deliline dayanmıştır.

Davacının davasını diğer delillerle ispat edip edemediğini en iyi kararı verecek hakim bilecektir. Eğer diğer delillerle davanın kabulü mümkün değilse hakim davacıya yemin delilini hatırlatıp, karşı tarafa yemin teklif etmeyecekse veya teklif edilen yemin nedeniyle karşı tarafın alacağı tavır üzerine kararını oluşturacaktır.

Davacının davasını diğer delillerle ispat edip edemediğini en iyi kararı verecek hakim bilecektir. Eğer diğer delillerle davanın kabulü mümkün değilse hakim davacıya yemin delilini hatırlatıp, karşı tarafa yemin teklif etmeyecekse veya teklif edilen yemin nedeniyle karşı tarafın alacağı tavır üzerine kararını oluşturacaktır.

Somut olayda; yemin deliline açıkça dayanan davacıya "sen davanın reddedileceğini bilmedin yemin hakkını da kullanmadın, hakimin resen yemin deliline dayanma hakkını hatırlatma görevi bulunmamaktadır" diyerek bu delili kullanma imkânı verilmemesi her şey bir yana aynı zamanda adil yargılanma hakkının da ihlâlidir. Davacıya düşen delil listesinde yemin deliline dayandığını bildirmektir. Davacı da bunu yapmıştır. Ancak mahkemece davacıya bu hakkı hatırlatılmamış, intifadan men olgusu gerçekleşmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Sonuç itibariyle; 229 sayılı parsel açısından bu gerekçelerle kararın bozulması gerekirken aksi düşüncelerle onama yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2022/2833, Karar No: 2022/12140, Tarih: 15.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2833 E.  ,  2022/12140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Birleştirilen Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahk. 2015/313 E. - 2015/554 K.

Birleştirilen Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahk. 2015/679 E. - 2015-551 K.

Birleştirilen Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahk. 2017/103 ESAS - 2017/193 K.

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen davalar, çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davaların kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, bir kısım davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun bir kısım davacı yönünden esastan reddine, davalı Hazine yönünden kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Merkez Mahallesi 125 ada 66 parsel sayılı, 20.550,98 m² yüzölçümlü, arsa vasıflı taşınmazın, Hazine tarafından açılan dava sonucunda Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/730 Esas, 2003/964 Karar sayılı ilamı ile taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından 1.228,12 m² lik kısmının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçmeksizin 08/09/2015 tarihinde kesinleştiği, eldeki asıl ve birleştirilen davaların 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmek suretiyle taşınmazın tespit edilen gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı bir kısım davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun reddine, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile vekalet ücreti yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyizine gelince;

Bu nedenle davacılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın bedeline hükmedilen ilave 59,96 m²’lik kısmında davacılara ait payın iptali ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bu kısmın tescil harici bırakılmasına karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2019/2028 Esas, 2021/2221 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Merkez Mahallesi 125 ada 66 parsel sayılı taşınmazın 59,96 m² lik kısmında davacılar adına olan tapu kaydının iptali ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bu kısmın tescil harici bırakılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı ... vd. Peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12633, Karar No: 2022/3109, Tarih: 21.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12633 E.  ,  2022/3109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...'in temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 21/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34137, Karar No: 2016/447, Tarih: 13.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/34137 E.  ,  2016/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 1. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki alacak davası hakkında mahkemece verilen ret kararı Dairemizce onanmıştır. Davacı tarafından maddi hata dilekçesi verilmekle dosya yeniden incelenmiştir. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacıların kesinleşmiş işe iade kararının kendilerine tebliğinden itibaren hak düşürücü süre içinde işe başlatılmak üzere davalı işverene başvurdukları, işverenin işe başlatılacaklarını davacılara bildirdiği, ancak işe başlatılmak üzere bir tarih vermediği, davacıların işe başlamak üzere işyerine makul süre içinde gittikleri, girişte yaklaşık dört saat bekletildikleri ve bundan sonra diğer işçilerle temasta bulunmaları engellenecek şekilde izole edilerek işe başlatılmaya dair evrak işlemlerine geçildiği başta noter tespiti olmak üzere tüm delillerden anlaşılmaktadır. Görüldüğü gibi işveren tarafından davacıların kış mevsiminde dışarıda fabrika girişinde dört saat kadar bekletilmesi, sonrasında ise diğer işçilerden izole edilerek içeri alınmaları davacı işçilerin işe başlamaktan vazgeçmelerini sağlamaya ve onları yıldırmaya yönelik davranışlar olup, bu davranışlarda bulunan işverenin işe başlatmada samimi olduğu söylenemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Bu sebeple maddi hataya dayalı olan Dairemiz bozma kararının kaldırılarak Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette işçi olarak çalışırken iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, işe iade davası neticesinde işe iadelerine karar verildiğini, ancak işverence işe başlatılmadıklarını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücretinin ve işe başlatmama tazminatının ödenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıların işe başlamakta samimi olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıların işe başlamakta samimi olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacıların kesinleşmiş işe iade kararının kendilerine tebliğinden itibaren hak düşürücü süre içinde işe başlatılmak üzere davalı işverene başvurdukları, işverenin işe başlatılacaklarını davacılara bildirdiği, ancak işe başlatılmak üzere bir tarih vermediği, davacıların işe başlamak üzere işyerine makul süre içinde gittikleri, girişte yaklaşık dört saat bekletildikleri ve bundan sonra diğer işçilerle temasta bulunmaları engellenecek şekilde izole edilerek işe başlatılmaya dair evrak işlemlerine geçildiği başta noter tespiti olmak üzere tüm delillerden anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi işveren tarafından davacıların kış mevsiminde dışarıda fabrika girişinde dört saat kadar bekletilmesi, sonrasında ise diğer işçilerden izole edilerek içeri alınmaları davacı işçilerin işe başlamaktan vazgeçmelerini sağlamaya ve onları yıldırmaya yönelik davranışlar olup, bu davranışlarda bulunan işverenin işe başlatmada samimi olduğu söylenemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece davalı işverenin işe başlatmada samimi olmadığı dikkate alınarak işe başlatmama tarihi yeni bir fesih kabul edilip davacının işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti ile fark kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15404, Karar No: 2023/5633, Tarih: 04.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/15404 E.  ,  2023/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2510 E., 2019/394 K.

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli ve 2018/2510 Esas, 2019/394 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanun' un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi

bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15609, Karar No: 2014/20950, Tarih: 17.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/15609 E.  ,  2014/20950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

... ile ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 18.10. 2012 tarih ve 163/192 sayılı hükmün Daire'nin 17.04.2014 gün ve 7973/7407 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... temsilcisi, davalının kayden maliki olduğu, çekişmeli 1638 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, tescile tabi olmayan alanlar olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş; karşı dava yoluyla tazminat isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu 1638 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapu kaydının iptaline, tapu sicilinden terkinine karar verilmiştir. Hükmün davalı karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairece 17.04.2014 tarih 2013/7973-2014/7407 Esas ve Karar sayılı kararla onanmıştır. Davalı karşı davacı ... vekili süresi içerisinde karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının Jeolog ve Jeomorfolog bilirkişiler tarafından usulüne uygun bir biçimde yapılan uygulama sonucunda belirlendiğine, belirlenen niteliğine göre taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden olup özel mülkiyete konu edilemeyeceğine, bu bakımdan, tapu kaydının iptali ile kütükten terkini yönünde hüküm kurulmuş bulunmasına ve özellikle ... ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davalı karşı davacı vekilinin aşağıda gösterilen nedenler dışındaki sair karar düzeltme istemlerinin REDDİNE,

Davalı karşı davacı ..., dava konusu taşınmazın tapulu mülkü olduğunu, mülkiyet hakkının elinden alınması halinde hak ve adalet dengesini sağlayacak nitelikte bir tazminatın ödenmesinin gerektiğini, bu nedenle şimdilik uğrayacağı zararının 25.000 TL'sının faizi ile birlikte tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece 2008/128-2009/176 Esas ve Karar sayılı ilk hükümle davacı ...'nin açtığı tapu iptali ve kütükten terkini davasının hak düşürücü süre nedeniyle reddine, davalı karşı davacının açtığı tazminat davasının ise karşılık davanın asıl davanın sonucuna bağlı olup asıl davada davalı karşı davacının tapusunun iptaline karar verilmemesi ve dolayısıyla tazmini gereken bir zararın bulunmaması nedeniyle reddine karar verilmiş, anılan bu hükmün davacı ... vekili tarafından temyizi üzerine ... 1. Hukuk Dairesi'nce özet olarak “… işin esası bakımından 5841 sayılı Yasa'nın yürürlüğü döneminde davanın hakdüşürücü süre yönünden reddine karar verilmesinin doğru olduğu, ancak anılan Yasa'nın Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarih 2009/31E., 2011/77 K sayılı kararı ile iptal edildiği ve Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, bu halde davanın hak düşürücü süreden reddinin doğru olamayacağı, işin esasının incelenerek bir karar verilmesi…” gereğine işaret edilmiştir. Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan araştırma ve inceleme sonucunda davacı ...'nin talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak karşı davacının usulüne uygun bir biçimde harç yatırmak suretiyle açtığı tazminat talebi yönünden olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir. Yerel Mahkeme'nin ilk kararında bu istek yönünden; ...'nin açtığı dava reddedildiğinden, davalının bir zararının olmadığı gerekçesiyle karşı davanın reddine kararı verilmiştir. Karşı dava mülkiyet hakkının elinden alınması halinde hak ve adaletin sağlanması bakımından açılmıştır. Diğer bir deyişle ilk hükümle tapu kaydının iptali söz konusu olmadığından karşı davanın reddi karşı davacı aleyhine bir durum yaratmamıştır. Bu hükmü temyiz etmesinde de hukuki yararı yoktur. Az yukarıda Esas ve Kararı belirtilen ... 1. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamında tapu iptali ve terkin isteğine ilişkin davanın esasının incelenmesi yönünde bozma sevk edilmiş olmakla, karşı dava yönünden de talep derdest bulunmaktadır. Şu halde Yerel Mahkeme hükmünün, karşı dava yönünden davacının tazminat isteği bakımından taraf delillerinin toplanarak oluşacak sonuca göre olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekçesiyle bozulması gerekirken maddi hata sonucu onandığı, bu defa karar düzeltme isteği sonucu yapılan incelemeyle belirlenmiş olduğundan, karşı davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairenin maddi hataya dayalı 17.04.2014 gün 2013/7973 Esas, 2014/7407 Karar sayılı onama kararının karşı dava yönünden ortadan kaldırılmasına ve açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme hükmünün davalı karşı davacı ...’in tazminata ilişkin isteği bakımından BOZULMASINA,taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.