muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1532, Karar No: 2022/16132, Tarih: 15.11.2022

TMK’nın 1007 nci maddesinde kabul edilip sorumluluğun doğabilmesi için ilk şart, Tapu Sicil Tüzüğü'nün 7 nci maddesinde sayılan ana ve yardımcı sicillerin Devlet tarafından tutulması için gerekli bir eylem veya işlemin bulunmasıdır. Bildirim yükümlülükleri, sicilin tutulmasına ilişkin araçların korunması, saklanması, kayıtların yazımından önce gerekli araştırmaların yapılması, siciller ile ilgili örneklerin ilgilisine verilmesi, sicildeki bilgilerin eksik ya da yanlış ve eksik çıkartılması gibi hususlar da tapu sicilinin tutulması kavramı içine girmektedir. Devletin sorumluluğundan sözedebilmek için bu kayıtların tutulması sırasında bir hatanın mevcut olması veya gerçeğe aykırı bir sicilin tutulmuş olması gerekir.

Tapu sicilinin tutulması nedeniyle Devletin sorumlu tutulmasının ikinci şartı bir zararın oluşmuş olmasıdır. Zarar tehlikesi var olmakla birlikte henüz zarar doğmamış ve başka türlü zararın önlenmesi imkanı var ise, ayni hakkını kaybeden veya ayni hakkı sınırlandırılan kişi, tapu kaydının düzeltilmesi davası ile ya da tapu memurunun bir işlemi ile hakkına kavuşabilecekse, zararın doğduğundan söz edilemez. Zararın varlığının kesin olarak anlaşıldığı hallerde Devletin sorumluluğundan söz edilebilecektir.

Yerleşmiş Yargıtay ugulamalarında; kesinleşmiş orman sınırları ya da kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazların tapu kaydı henüz iptal edilmemiş bile olsa, zararın doğduğu kabul edilmektedir. Kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi ya da orman tahdidi içinde kalan taşınmaz için tapu sicilinin yolsuz oluşturulduğu benimsenmektedir.

TMK'nın 1007 nci maddesine göre Devletin sorumluluğunun doğabilmesi için meydana gelen zarar ile, tapu sicilinin tutulması arasında illiyet bağının bulunması, ayrıca zarar görenin bu illiyet bağını kesecek derecede bir kusurunun bulunmaması gerekir. Eğer zarar görenin bir kusuru var ve bu kusur illiyet bağını kesecek yoğunlukta ise, Devletin sorumluluğundan söz edilemeyecektir.

Bu nedenle davacının tapu kaydındaki “taşınmaz kıyı kenar çizgisi içinde kalmaktadır” şerhine rağmen taşınmazı satın almış olmasında davacıya bir kusur yüklenebilecek mi, davacı kötü niyetli sayılabilecek mi, davacı kötü niyetli sayılacak ise, bu kusur illiyet bağını kesecek yoğunlukta mıdır sorularının cevabı önem taşımaktadır.

Bu nedenle davacının tapu kaydındaki “taşınmaz kıyı kenar çizgisi içinde kalmaktadır” şerhine rağmen taşınmazı satın almış olmasında davacıya bir kusur yüklenebilecek mi, davacı kötü niyetli sayılabilecek mi, davacı kötü niyetli sayılacak ise, bu kusur illiyet bağını kesecek yoğunlukta mıdır sorularının cevabı önem taşımaktadır.

Tapu sicilinin tutulmasından doğan Devletin sorumluluğu bir kusursuz sorumluluk hali olduğundan, sorumluluğun ortadan kalkması için illiyet bağının kesildiğinin kanıtlanması gerekir. Burada zararın doğduğu anın tespiti illiyet bağının kesilip kesilmemesi yönünden önem arz etmektedir. Zira davacının tapu kaydındaki “kıyı kenar çizgisi” şerhini görerek ve bilerek taşınmazı satın almış olmasının zararın oluşumuna katkısının bulunup bulunmaması, devletin sorumluluğunun tespiti açısından önemlidir. Bir taşınmazın orman tahdidi ya da kıyı kenar çizgisi içinde kalmış olması ve bu hususların kesinleşmesi ile birlikte talep hakkının doğduğu kabul edilmektedir. Bu sınırlar içinde kalan tapunun iptal edilmiş olması şartı aranmamaktadır. Yani zarar Devletin tapu verdiği bir taşınmazın orman sınırları ya da kıyı kenar çizgisi sınırlarına alınmasıyla doğmuş olmaktadır. Zarar doğduktan sonra bu tür bir taşınmazı satın alan davacının zararın doğumunda bir katkısının olduğundan söz edilemez. Zira davacı taşınmazı satın almadan evvel zarar oluşmuştur. Ancak tapu iptal edilmeği için bu tür tapu devrinin önünde bir engel de bulunmamaktadır.

Önceki malikin talep hakkının bulunmadığı bir durumda yeni malik talep hakkı elde edecek olsa ve devir sırf bu amaçla yapılmış olsaydı, davacının eyleminin illiyet bağının kesilmesine neden olduğu kabul edilebilirdi. Zira burada zarar görenin bu eylemi zararın meydana gelmesinin sebebi olarak ortaya çıkmış olacaktı. Zarar görenin eyleminin zararın ortaya çıkmasının bir sebebi halini almadığı durumlarda illiyet bağının kesildiğinden söz edilemez. Çünkü zarar ve sorumluluk zaten doğmuştur.

Önceki malikin talep hakkının bulunmadığı bir durumda yeni malik talep hakkı elde edecek olsa ve devir sırf bu amaçla yapılmış olsaydı, davacının eyleminin illiyet bağının kesilmesine neden olduğu kabul edilebilirdi. Zira burada zarar görenin bu eylemi zararın meydana gelmesinin sebebi olarak ortaya çıkmış olacaktı. Zarar görenin eyleminin zararın ortaya çıkmasının bir sebebi halini almadığı durumlarda illiyet bağının kesildiğinden söz edilemez. Çünkü zarar ve sorumluluk zaten doğmuştur.

Mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır. (Anayasa md. 35/1 AİHS ek protokol 1-1) Türk Medeni Kanunu'nun 683. maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi olarak belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava edebileceği hüküm altına alınmıştır. Bütün bunların yanında mülkiyet hakkı kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir ya da tamamen kaldırılabilir. Ancak bu sınırlandırma ya da kaldırma gerçekleştirilirken T.C. Anayasa'sının 90/5. maddesi ile iç hukukun üstünde sayılan AİHS hükümleri gereğince AİHM tarafından oluşturulan 30/05/2006 tarih ve 1262/02 sayılı kararda ifade edildiği üzere "...bir kişiyi mülkünden yoksun bırakan bir önlemin..." "...kamu yararına meşru bir amaç gütmesi gerektiği..." bu önlem alınırken "başvurulan yollar ve gerçekleştirilmesi amaçlanan hedef arasında makul bir denge olması gerektiği..." kişinin "...kişisel ve haddinden fazla yük taşımak zorunda kalması halinde gerekli dengenin kurulamayacağı açıktır. Bir başka ifadeyle kamu yararı mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin menfaati arasında makul, kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Devlet tarafından verilen, doğru esasa ve geçerli kayda dayalı mülkiyet hakkına değer verileceği kuşkusuzdur. Böyle bir yer özel mülkiyet kapsamından çıkarılarak kamu malı niteliğini kazanmakla birlikte, kişinin ya da kişilerin söz konusu tapuya dayalı hakkının yukarıda ifade edildiği gibi hukuki güvenlik ilkesinin sonucu olarak korunması gerektiği muhakkaktır. Aksi düşünce tarzının, devletin, verdiği tapunun geçersizliğini ileri sürerek, hiçbir karşılık ödemeksizin iptalini istemesi, zamanında geçerli bir şekilde ve kayda dayalı olarak oluşturulan mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağı gibi, kamu vicdanını yaralaması yanında hukuk devleti ilkesini de zedeleyen bir tutum oluşturacaktır.

Somut olayda davacı kıyı kenar çizgisinde bulunan taşınmazı satın almış ve eldeki davayı açmış, mahkemece dava kabul edilmiştir. Yukarıda açıklamış olduğum nedenlerden dolayı davanın kabulünün doğru olduğunu düşündüğümden, mahkeme kararının onanması gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2014/12107, Karar No: 2015/693, Tarih: 19.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/12107 E.  ,  2015/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin temyizinin “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9870, Karar No: 2023/2501, Tarih: 08.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/9870 E.  ,  2023/2501 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şereflikoçhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.11.2012 tarihli ve 2012/499 Esas No.lu iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar M.D. ve S.Ü. ile birlikte gece vakti katılanın bakkal dükkanına pencere korkuğuna zarar vermek suretiyle girip, içeriden toplam 100,00 Türk lirası tutarında gıda malzemesini alması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 31/3, 116/4, 31/3 ve 151/1, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2013 tarihli ve 2012/315 Esas, 2013/180 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilip, bu karar 13.07.2013'te kesinleşmiş, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde 04.03.2014 tarihinde işlemiş olduğu kasıtlı suç sebebiyle ihbar üzerine açıklanması geri bırakılan hüküm Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli ve 2016/255 Esas, 2016/392 Karar sayılı kararıyla açıklanmıştır.

3. Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli ve 2016/255 Esas, 2016/392 Karar sayı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.03.2022 tarihli ve 2021/23460 Esas, 2022/5103 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan ret, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından ise açıklanması geri bırakılan hükümlerin gerekçesiz olarak açıklanması sebebiyle bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma sonrası yerel mahkemece bozma kararına uyulmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûm edilmesine karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası yerel mahkemece bozma kararına uyulmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından mahkûm edilmesine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2-2023/10355 numaralı tebliğnamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin zamanaşımının dolması sebebiyle yerel mahkemece düşme kararları yerine mahkûmiyet kararları verilmesi sebebiyle düşme görüşüyle dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısı 13.09.2022 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davanın zamanaşımı sebebiyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararları verilmesi sebebiyle hükümleri temyiz etmek istediğini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 29.08.2012’de gece vakti sayılan saat 22.00 sıralarında katılanın bakkal dükkanına suça sürüklenen çocuk ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar M.D. ve S.Ü.'nün pencere korkuluklarına zarar vermek suretiyle girip, içeriden toplam 100,00 Türk lirası tutarında kola, bisküvi gibi gıdaları aldığı, araştırma üzerine yakalandığı, böylece tüm dosya kapsamı ile atılı suçlarının sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk suçlarını ikrar etmiştir. 10.09.2012 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Tebliğnamede her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesi görüşü belirtilmiş ise de, dosya içeriğinden suça sürüklenen çocuğun eylemlerini temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte ve gece vakti sayılan 22.00 sıralarında gerçekleştirdiği, bu hâliyle de suç tarihinde 15 - 18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk için gerçekleşmesi gereken zamanaşımının 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca 10 yıl ve 15 yıllık sürelere tabi olduğu ve inceleme tarihi itibarıyla bu sürelerin dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, O yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Soruşturma evresindeki 14.11.2012 tarihli ifadesinde suça sürüklenen çocuğun eylemlerini saat 22.00 sıralarında gerçekleştirdiğini beyan etmesi ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında güneşin batış saatinin 19.29 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 6/1-e maddesine göre gecenin 20.29’da başlayıp, 05.10’da sona erdiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde aynı Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

2. Katılana ait bakkal dükkanından alınan gıda maddelerinin yaklaşık 100,00 Türk lirası değerinde olduğunun anlaşılması karşısında; çalınan gıda maddelerinin değeri nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, bu suçtan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini sebepleriyle suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/245 Esas, 2022/429 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yeni kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35544, Karar No: 2017/16046, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35544 E.  ,  2017/16046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11618, Karar No: 2018/8763, Tarih: 27.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/11618 E.  ,  2018/8763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi üçüncü kişi, eşi olan ... aleyhine alacaklı ... tarafından yapılan icra takibinde, borçlu adına kayıtlı olan taşınmaza haciz konulduğunu ve 25.06.2015 tarihinde taşınmazın ihale edildiğini, taşınmazın aile konutu olup, tüm bakım, onarım masraflarını kendisinin karşıladığını, hacze imtiyazli iştirak talebinin kabul edilmesi için icra müdürlüğüne başvurduğunu, icra müdürünün 03.06.2015 tarihli işlemle İİK’nun 100. ve 101. maddede belirtilen şartlar oluşmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verildiğini ileri sürerek, memurluk işleminin iptali ile hacze takipsiz katılmasına karar verilmesi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; hasımsız ve evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda, İİK’nun 101. maddesinde belirtildiği şekilde bir alacağın bulunmadığı ve şartların oluşmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK’nun 101. maddesi; “Borçlunun eşi ve çocukları ve vasi veya kayyımı olduğu şahıslar evlenme, velayet veya vesayetten mütevellit alacaklar için önce icrası lazım gelen takip merasimine lüzum olmaksızın ilk haciz üzerine satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar aynı derecede hacze iştirak edebilirler. Şu kadar ki bu hak ancak haciz, vesayetin veya velayetin veya evliliğin devamı esnasında veya zevalini takip eden sene içinde yapıldığı takdirde istimal olunabilir. Bir dava veya takibin devam ettiği müddet hesaba katılmaz. Borçlunun reşit çocukları Kanunu Medeninin 321 inci maddesine müstenit alacaklarından dolayı önce icrası lazım gelen takip merasimine hacet kalmaksızın her zaman aynı derecede hacze iştirak edebilirler. Sulh mahkemesi dahi küçükler, vesayet altında bulunanlar veya kendilerine kayyım tayin edilmiş olanlar namına aynı suretle hacze iştirak edebilirler.

İcra dairesi iştirak taleplerini borçlu ve alacaklılara bildirir. Onlara, itiraz etmeleri için yedi günlük bir mühlet verir. İtiraz halinde iştirak talebinde bulunan kimsenin hacze iştiraki muvakkaten kabul olunur ve yedi gün içinde dava açması lüzumu bildirilir. Bu süre içinde dava açmazsa iştirak hakkı düşer. Açılacak davaya basit yargılama usulüne göre bakılır.

Nafaka ilamına istinat eden alacaklı önce takip merasiminin icrasına lüzum olmaksızın her zaman aynı derecede hacze iştirak edebilir. Suiniyet hali müstesnadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Nafaka ilamına istinat eden alacaklı önce takip merasiminin icrasına lüzum olmaksızın her zaman aynı derecede hacze iştirak edebilir. Suiniyet hali müstesnadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda; icra dosyası kapsamında bulunan nüfus kaydına göre şikayetçi üçüncü kişi ile borçlu ...’ın evli olduğu, borçlu adına kayıtlı ... Mah, 528 ada 6 parsel, 5 nolu bağımsız bölüm sayılı hacizli taşınmazın 25.06.2015 tarihinde alacağa mahsuben ihale edildiği, şikayetçi üçüncü kişinin icra müdürlüğüne başvuru itibariyle henüz ihale bedelinin icra veznesine girmediği, icra müdürünün yukarıda anılan yasal düzenlemeye göre, hacze imtiyazlı iştirak talebini alacaklıya ve borçluya tebliğ etmediği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, yasal hasım olan alacaklı şikayete dahil edilip, taraf teşkili sağlandıktan sonra, borçlunun eşi olan şikayetçi üçüncü kişinin, hacze imtiyazlı olarak iştirak edebileceği gözetilerek İİK’nun 17/1. maddesi gereğince, şikayetin kısmen kabulü ile icra müdürlüğünün 03.06.2015 tarihli işleminin; “İİK’nun 101. maddesi gereğince, üçüncü kişinin hacze imtiyazlı iştirak talebinin alacaklı ve borçluya bildirilmesine” şeklinde düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19681, Karar No: 2013/10970, Tarih: 24.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19681 E.  ,  2013/10970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm :2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/1-2, 51/1-3, 53/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Datça ilçesinde tapuda tanık ... adına kayıtlı olan 102 ada ve 214 parsel sayılı 2165,78 M2 yüzölçüme sahip tarla vasfındaki yeri, 01.04.2009 tarihli kira sözlşemesi ile 10 yıl süreyle kiralayan sanığın, Kültür ve Turizm Bakanlığı ...'nün 15.07.2009 tarihli cevabi yazı içeriğine göre, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14.02.1996 tarih ve 5576 sayılı kararı ile II. Derece Doğal Sit Alanları sınırları dahilinde bulunan ve buna ilişkin kararın 24.05.1996-30.06.1996 tarihleri arasında köyde mutad ilan vasıtaları ile bir ay süreyle ilan edildiği yerde, dosya içerisinde mevcut fotoğraflar ile mahkemece olay mahallinde icra edilen keşif sonrası kadastro teknisyeni ve inşaaat mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen 27.10.2009 ve 11.11.2009 havale tarihli bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere çay ocağı olarak kullanmak üzere prefabrik bina inşaa etmek suretiyle, inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu, sanığın suça konu yerde yapı ruhsatı verilmediğini bildiği ve herhangi bir kuruma izin için başvuruda bulunmadığını ifade ettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu olayda;

Dosyada mevcut ve inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 11.11.2009 havale tarihli bilirkişi raporuna içeriğine göre, tutanak tarihinde subasman seviyesinde bulunan yapının mahkemece olay mahallinde yapılan keşifte tamamlanmış olduğunun ve yapı ile foseptik bağlantısının yapılarak binanın kullanıma hazır hale geldiğinin belirtilmesi karşısında, tutanak tarihinden sonra yapılan fiziki müdahalenin hukuki kesinti meydana getiren iddianame tarihinden sonra yapıldığının tespiti durumunda, söz konusu eylemin ayrı bir suç oluşturacağının ve bu eylemle ilgili olarak Datça Cumhuriyet Başsavcılığınca zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifasının mümkün olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin süre tutum dilekçesinde belirttiği bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,