muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2507, Karar No: 2023/1937, Tarih: 31.05.2023

Üretimin devamı sırasında 17:50 sıralarında Güneydoğu Anadolu Yük Tevzi İşletme Müdürlüğü tarafından Milli Yük Tevzi İşletme Müdürlüğü arasında yapılan görüşme ile işletme şartları gereği ve işleme alma talimatına uygun olarak ... ve ... HES'lerden birer ünitenin servisten çıkarılması talimat edildiği, bu talimat doğrultusunda 18:00 itibariyle birer ünitenin servisten çıkarıldığı,

Botan çayında meydana gelen boğulma vakasının saat 17:55 sıralarında ... HES güvenlik amiri tarafından bildirilmesi üzerine ... HES kumanda personeli tarafından Güneydoğu Anadolu Yük Tevzi Müdürlüğünün arandığı, arama kayıtlarına göre saatin 17:59 olarak görüldüğü, kendilerine bir ünitenin çıkarılması yönünde talimat geldiği ancak boğulma vakası gerçekleştiğini duyduklarını, çalışmaya devam eden birer ünitenin de servisten çıkarılması ihtimallerinin olup olmadığının sorulduğu, görevli personel tarafından çıkarılabileceği ancak öngörülen sistem şartları gereği 19:00 itibariyle yeniden ihtiyaç duyulabileceği belirtilerek ünitelerin tekrar servise alınmaması için resmi yazı fakslanması gerektiğinin bildirildiği, sistem şartlarının da uygun olduğunun görülmesi üzerine, can ve mal emniyeti söz konusu olduğundan resmi yazı beklenilmeden 18:00 itibariyle Güneydoğu Anadolu Yük Tevzi Müdürlüğü tarafından Milli Yük Tevzi Müdürlüğü aranarak serviste olan ... ve ... HES'teki son ünitelerinin servisten çıkarılması istendiği, sistem kayıtlarına göre ... HES'te bulanan son ünite 18:05, ... HES'teki son ünite 18:06'da servisten çıkarılarak üretimler ve dolayısıyla su akışının sonlandırıldığı, yani boğulma olayının öğrenilmesi ile Güneydoğu Anadolu Yük Tevzi Müdürlüğüne bildirilmesi üzerine 5-6 dakika içerisinde üretimlerin sıfırlanarak su akışının sonlandırıldığı, ancak 16:00 itibariyle servise alınan ünitelerden akan suyun ünitelerin servisten çıkarılmasına değin iki saat süreyle su akışı olduğundan... Çayında akışın bir süre devam ettiğinin görüldüğü, bu kapsamda yasal mevzuat ve düzenlenen lisanslar kapsamında HES operatörü olan sanıklar ..., ..., ... ile ...'ün yük tevzi işletme müdürlüklerinden gelen talimatlar doğrultusunda üniteyi devreye almak ve devre dışı bırakmakla görevli oldukları, santralde ünitelerin otomatik olarak sisteme alınması sebebiyle, türbinden bırakılan suyun miktarı ve çalıştırılma süresi bakımından değerlendirme yapma ve inisiyatif alma yetkilerinin olmadığı, ayrıca santral dışı yahut çayın yatağı ile ilgili bir görev ve sorumluluklarının olmadığı, yukarıda bulunan kısımda anlatıldığı üzere olayın öğrenilmesi üzerine doğrudan Güneydoğu Anadolu Yük Tevzi Müdürlüğüne bildirimde bulunulduğu ve çok kısa bir süre içerisinde üretimlerin sıfırlanarak su akışının sonlandırıldığı anlaşıldığından sanıklara kusur yüklenemeyeceği,

Sanık ...'nun ... Barajında işletme müdürü, ...'in ise ... Barajında elektrik elektronik mühendisi olduğu, dosya kapsamına göre ... Regülatörünün ... Barajı ve Hidroelektrik Santralinin mansabında yer aldığı, asıl olarak ...'nun akışını düzenlediği ve düşük miktarda üretim de yaptığı, çalışma amacı sebebiyle ... Barajı ile eş zamanlı olarak çalıştığı, ... Barajından ayrı olarak çalışmasının söz konusu olmadığı gibi müstakil bir ünitenin de çalıştırılmasının mümkün olmadığı, bu bakımdan ... Regülatöründen bırakılan suyun miktarının ve süresinin olayın meydana gelmesinde bir etkisinin olmadığı gibi mühendis ...'in görevinin elektrik ünitelerinin bakımı ve emre amadeliği kapsamında sınırlı olduğu anlaşılmakla sanıklara kusur yüklenemeyeceği,

Sanık ...'in ... Barajında makina mühendisi olarak görev yaptığı, görevinin hidroelektrik santrali dahilinde bulunan türbin ve makina teçhizatının bakım ve onarımını ile ilgili olduğu anlaşılmakla sanığa kusur yüklenemeyeceği,

Sanık ...'in ... Barajında işletme müdürü olduğu, ... Barajının işletmeye alınması sonrasında üretim talimatı geldiği dönemde su seviyesinde çeşitli değişimlerin meydana gelebildiğini, bu durumun vatandaşlar açısından tehlike oluşturabileceği öngörülerek sanık tarafından ... Valiliğine 06.07.2011 tarih 11/HES-33 sayılı içeriğinde vatandaşların ve muhtarlıkların ani yükselmeler konusunda uyarı yapılması için bilgilendirme yazısı yazıldığı, Valilik tarafından aynı tarihte Jandarma Komutanlığına gereği yapılmak üzere havalesinin yapıldığı, İl Jandarma Komutanlığı ve muhtarlıkların vatandaşları... Çayına girmenin ve yüzmenin yasak olduğu konusunda bilgilendirdikleri, İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü tarafından talep edilmesi üzerine yine Müdürlük tarafından tespit edilen noktalara "suyun ani yükselmesinden dolayı suya girmek/yaklaşmak tehlikeli ve yasaktır." şeklinde 22 adet ikaz levhalarının konulduğu, ikaz levhalarının, hidroelektrik tesisinin başlangıcından itibaren 32 km uzaklığı kapsayacak şekilde... Çayı kıyısına yerleştirildiği, işletme sırasında boğulma olayları yaşanması sebebiyle ... İl Taşkın Koordinasyon Kurulunun 01.03.2012 tarihli karar tutanağı gereğince ... Barajına Taşkın Uyarı Sisteminin monte edilmesine ve sistemin de sorumlu firma tarafından işletilmesinin sağlanmasına karar verildiği, bu karar doğrultusunda yine İl Afet Kurulunun belirlediği noktalara üretime başlamadan evvel devreye giren üç adet sesli ve ışıklı uyarı sistemi kurulduğu, bu kapsamda belirtilen kurul ve komisyon kararları gereğince kararlaştırılan gerekli tüm önlemlerin alındığının, HES tesisi kurulan akarsularda, muhtemel debi değişikliklerinde fazla miktarda akarsu yatağına su bırakılmasında muhtemel risklerin tespit edilmemiş ve bu risklere karşı tedbirler geliştirilmemiş, bu konuda mevzuat ve prosedürlerinin hazırlanmamış olmasından dolayı sanığa kusur yüklenemeyeceği anlaşılmakla sanıkların beraatine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kabulü yerinde görülmüştür.

2. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiinin temyiz sebepleri bakımından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/4121 Esas, 2020/1441 Karar sayılı kararı ile kurulan hükmün 2. bendinde sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... isminin yerine " ..., ... ve ... " sanık isimlerinin yazıldığı, ancak 2. bent kapsamında yazılan gerekçe içeriğinden hükmün sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulduğunun açıkça anlaşıldığı görülmekle, bu hususun düzeltilebilir nitelikteki bir maddi hata olarak kabulü gerektiğinden ayrıca sanık müdafiinin temyiz sebepleri arasında sanıklar hakkında uygulanan adli kontrol tedbirine ilişkin hükümle birlikte bir değerlendirme yapılmadığı hususunun gösterildiği, dosya kapsamında yapılan incelemede ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarihli ve 2016/419 Esas sayılı kararı ile adli kontrol tedbiri devam etmekte olan sanıklar hakkında tedbirlerin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, bu hususlardaki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

3. Katılan .vekilinin bilinçli taksire ilişkin temyiz sebebi bakımından, Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektirecek bir durumun dosyada bulunmadığı, sanıkların kusurunun bulunmadığının tayin edildiği anlaşıldığından katılan ... Parlakdüşer vekilinin bu husustaki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

4. Katılan . vekilinin olası kasta ilişkin temyiz sebebi bakımından, oluşa ve dosya kapsamına göre, olursa olsun kastı ile hareket edildiğine, meydana gelen sonucu kabullendiğine dair somut bulgular olmadığı, sanıkların kusurunun bulunmadığının tayin edildiği anlaşıldığından, katılan.vekilinin bu husustaki temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

5. Yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken, unsur yokluğundan bahisle sanıklar hakkında aynı kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca beraat hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuş olup, yanlışlık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ...ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Bakımından;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan sebeplerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/4121 Esas, 2020/1441 Karar sayılı kararı sayılı kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Bakımından;

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Bakımından;

Gerekçe bölümünün (B-5) bendinde açıklanan sebeplerle sayılı ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2019/4121 Esas, 2020/1441 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasında (2) numaralı bendin sekizinci fıkrasında yer alan "suçundan unsur yokluğu nedeniyle CMK.nın 223/2-a maddesi " ibaresinin çıkarılarak yerine “suç açısından taksirlerinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12611, Karar No: 2021/18622, Tarih: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12611 E.  ,  2021/18622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE 28/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1545, Karar No: 2024/3474, Tarih: 14.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/1545 E.  ,  2024/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/249 E., 2023/344 K.

DAVA TARİHİ : 31.03.2015

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 23.09.2020 tarihli 2017/1450 Esas 2020/3284 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Kaynarca ilçesi ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucu 101 ada 19 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde 1. derece doğal sit alanında bulunduğu belirtilerek tarla vasfı ile Hazine adına tescil edildiğini, oysa taşınmaza davacıların zilyet olduğunu ileri sürerek miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile ifraz edilerek davacılar adına ayrı ayrı tapuya tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi cevap dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın 2863 sayılı Yasa'nın 11 inci maddesi uyarınca 1. derece doğal sit alanı olarak belirlenmesi üzerine taşınmazın Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, böyle bir yerin zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli ve 2015/127 Esas, 2015/322 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARI

Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli ve 2015/127 Esas, 2015/322 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 23.09.2020 tarihli 2017/1450 Esas, 2020/3284 Karar sayılı kararıyla; “2863 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin ilk metninde derece ayrımı yapılmaksızın sit alanlarının koşulları oluştuğu takdirde kazanılması mümkün bulunmakta iken, 27.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5226 sayılı Kanun'un 5 inci maddesiyle 2863 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinde yer alan koruma alanları ibaresinden sonra gelmek üzere “sit alanları” sözcüğü eklenmiş ve bu tarihten itibaren sit alanlarının zilyetlik yolu ile kazanılması yasaklanmıştır. Mahkemece, sözü edilen yasal düzenleme esas alınarak çekişmeli taşınmazın, zilyetlik yolu iktisabı mümkün olmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ancak davanın 30.05.2007 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 22.05.2007 tarihli 5663 sayılı Kanunla 2863 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin 2. cümlesi değiştirilerek, “Ancak Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile 1. ve 2. derece arkeolojik sit alanlarındaki taşınmazlar zilyetlik yoluyla iktisap edilemez” hükmüne yer verilmiş olup, 11 inci maddenin değişik son şekline göre Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile 1. ve 2. derece arkeolojik sit alanlarının iktisabı mümkün değildir. Bunlar dışında kalan arkeolojik sit alanları ile doğal sit alanlarının, diğer iktisap koşulları oluştuğu takdirde kazanılması ve tescili mümkün bulunmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın değişik bu hüküm çerçevesinde çözüme kavuşturulması gerektiği ” belirtilerek karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilamında dava konusu taşınmazın 1. Derece doğal sit alanında kalmış olması ve zilyetlik yolu ile mülk edinme koşullarının gerçekleşmiş olması halinde kazanıma engel teşkil etmediğinin belirtildiği, bu kapsamda davacının dava konusu taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurduğu ve dava konusu yerin Türk Medeni Kanunu' nun 715 inci maddesinde sayılan yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklardan olmadığı, tarımsal değeri olan arazi olduğu, davacının taşınmazda tarımsal faaliyetlerde bulunduğu, yapılan senetsiz araştırmasında davacının aynı çalışma alanında edindiği taşınmazların sulu 40 dönüm arazi, kuru 100 dönüm araziyi aşmadığı, Mahkememizce TMK'nın 713/4 nücü maddesi gereğince gerekli ilanların yaptırıldığı, davacının iddialarına itiraz eden bulunmadığı, 4721 sayılı TMK'un 713 ve Kadastro Kanunu' nun 14 üncü maddesi gereğince aranan şartların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli 101 ada 19 parsel sayılı taşınmazın 10.06.2022 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (D) harfi ile gösterilen 10.698,75 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

D. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

E.Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle, kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu,araştırma ve incelemenin eksik olduğunu, çekişmeli taşınmazın zilyetlikle mülkiyetinin kazanılamayacak yerlerden olduğunu, davacı lehine ekonomik amaca uygun 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığını, önce taşınmazın imar ihya edilmesi gerektiğini, daha sonra bu 20 yıllık sürenin başlayacağını, bilirkişi raporlarının bir biri ile çeliştiğini, taşınmazın çok yağmur yağdığı zaman su bastığı ve kullanılamaz hale geldiğini, kullanımın bu sebeple kesintisiz olmadığını, Mahkemece her bir davacı için tefrik kararı verilmesinin isabetsiz olduğunu, usul ekonomisi yönünden davaların birlikte görülmesi gerektiğini belirtilerek ve resen görülecek eksiklikler nedeniyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

F. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci maddesi, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 11 inci maddesi (Değişik ikinci cümle: 22/5/2007-5663/1 md.)

3. Değerlendirme

F. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci maddesi, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 11 inci maddesi (Değişik ikinci cümle: 22/5/2007-5663/1 md.)

3. Değerlendirme

Kadastro sonucu Kaynarca ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 19 parsel sayılı 129.393,27 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz Sakarya Valiliği İl Kültür Müdürlüğünün 16.09.2004 tarih ve 1349 sayılı karar ve ekli kroki kapsamında 1.Derece Doğal Sit alanında kaldığından bahisle zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığı belirtilerek tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde davacı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu, çekişmeli taşınmazın 1.Derece Doğal Sit alanı içerinde kaldığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde kabul kararı verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır.

Şöyle ki, taşınmaza zilyet olduğu iddia edilen tüm malikler için ortak yazılan dava dilekçesinde, taşınmazın davacılara atasından kaldığı ileri sürülerek dava açılmış, Mahkemece her bir zilyet için henüz tefrik kararı verilmeden önce yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişiler davacıların hepsi için genel ve ortak beyanda bulunarak taşınmazın davacıların bir kısmına dedesinden bir kısmına da babasından kaldığını belirttikleri halde taşınmazın davacıya hangi hukuki yolla (taksim, satış, bağış vs) intikal ettiği sorulup saptanılmamış ve bu yolla davacının aktif dava ehliyeti bulunup bulunmadığı üzerinde durulmamış aynı zamanda miras bırakanı açısından da yasaya uygun şekilde belgesiz araştırılması yapılması gerektiği halde bu yönde bir araştırma yapılmamıştır.

Öte yandan Mahkemece TMK'nın 713/ 4 üncü maddesi gereği yasal ilanın yapıldığı belirtilmiş ise de dosya içinde gazete bulunmadığından gerekli denetim yapılmamıştır.

Öte yandan Mahkemece TMK'nın 713/ 4 üncü maddesi gereği yasal ilanın yapıldığı belirtilmiş ise de dosya içinde gazete bulunmadığından gerekli denetim yapılmamıştır.

Çekişmeli taşınmaz 2004 yılında yapılan kadastro tespitinde, Sakarya Valiliği İl Kültür Müdürlüğünün 16.09.2004 tarih ve 1349 sayılı kararı ile 1. Derece Doğal Sit alanında kaldığı gerekçesiyle Hazine adına tespit ve tescil edildiği halde bu karar dosya içine alınıp arkeolog bilirkişi tarafından krokisi kadastro paftası ile çakıştırılarak uygulanmamıştır. Arkeolog bilirkişinin taşınmazın durumunu tespit ederken mülga Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 25.06.1988 tarih 344 sayılı kararı ile 17.10.2014 tarih 6526 sayılı kararına göre rapor hazırladığı anlaşılmıştır. Bilirkişi raporunda taşınmazın Acarlar Gölü ve Longos Ormanı içinde kaldığı bu sebeple korunması gerekli taşınmaz tabiat varlıklarından Devlet malı niteliğinde olduğu, özel mülkiyete konu edilemeyeceği belirtildiği halde Mahkemece, neden bu rapora değer verilmediği hüküm yerinde tartışılmadığı gibi diğer bilirkişi raporları ile çelişen bu tespite rağmen bu çelişki giderilmeden karar verilmiştir.

Ayrıca komşu taşınmazların kadastro tutanakları ile dayanak bilgi ve belgelerin getirtilip dava konusu taşınmazı ne olarak okuduğu belirlenmediği gibi yerel bilirkişi beyanları denetlenmemiştir. Özellikle çekişmeli taşınmazın içerisinde kalan 101 ada 17 parsel taşınmazın kadastro tutanak örneği ile varsa dayanak bilgi ve belgenin getirilmesi bu parselin nasıl oluştuğunun belirlenmesi, Mahkeme kararı ile hükmen oluşmuş ise karar ve bilirkişi raporunun dosya içerine alınması gerekir.

Taşınmazın sınırında dere bulunmasına ve Acarlar Gölü olarak sit sahası içerinde kaldığı belirtilmiş olmasın rağmen keşfe jeolog bilirkişinin götürülmemesi de isabetsiz olmuştur .Her ne kadar orman mühendisi bölgede orman kadastrosunun 1993 yılında yapılıp kesinleştiğini ve taşınmazın orman sınırları dışında kaldığını belirtmiş ise de harita mühendisinin raporuna göre 1940 tarihli hava fotoğrafına göre taşınmazın ağaçlarla kaplı olduğu ve Arkeolog bilirkişi tarından da taşınmazın Longos Ormanı içerinde kaldığı belirtildiğinden Mahkemece yapılan orman araştırması da yetersizdir. Dosyada, yörede yapılan tüm tahdit evrakları olmadığından taşınmazın tahdit haritasına göre konumu denetlenememiş, orman tahdit haritası ile çekişmeli yerin kadastro paftası ölçekleri eşitlenmemiş, 1/5000 ölçekli ve 1/10000 ölçekli kadastro paftası üzerinde değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 6 ya da 7 orman tahdit sınır noktasını gösterecek biçimde tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki çizilmemiş, davaya konu taşınmaz 1940 tarihli hava fotoğrafında nokta olarak işaretlenmiş, stereoskop aleti ile üç boyutlu incelemesi de yapılmamış; 1990'lı yıllara ilişkin memleket haritası ve hava fotoğrafları getirtilip çekişmeli taşınmazın bu belgelerdeki konumları gösterilmemiş olduğundan bilirkişinin raporu denetime elverişli değildir.