muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3231, Karar No: 2022/9149, Tarih: 13.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/3231 E.  ,  2022/9149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre olay günü sanığın aracın yapılan aramada muşta diye tabir edilen bıçağın ele geçirildiği, uzmanlık raporunda söz konusu bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğunun tespit edildiği olayda, sanığın eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi gereğince cezalandırılması yerine uygulama yeri olmayan aynı Yasanın 13/1. maddesi gereğince cezalandırılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bu Kabule göre de;

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

./..

S/2

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanığın  temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA,13.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4213, Karar No: 2023/11018, Tarih: 27.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/4213 E.  ,  2023/11018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 16.06.2005

SAYISI : 2000/29 E., 2001/1539 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2005 tarihli ve 2000/29 Esas, 2001/1539 Karar sayılı ek kararının, hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Mahkemenin 16.06.2005 tarihli ek kararının,...M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'e 17.06.2005 tarihinde tebliğ edildiği, ...'in 17.06.2005 tarihli tutanaktaki beyanında "... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2005 tarih ve 2000/29 Esas, 2001/1539 Karar sayılı ek kararı 17.06.2005 tarihinde tarafıma tebliğ edilmiş olup bu karara itiraz etmeyeceğim" şeklinde beyanda bulunmak suretiyle kanun yoluna başvurma hakkından feragat etmiş olduğu gibi 08.06.2020 tarihli dilekçesinde de, cezasını infaz ettiğini belirterek dosyasının Uzlaşma Bürosuna gönderilmesini talep etmiş olduğu görüldüğünden, hükümlünün kanun yoluna başvurma hakkından vazgeçmiş olduğu ve bu beyandan vazgeçilemeyeceğinden hükümlünün temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12034, Karar No: 2015/4578, Tarih: 11.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12034 E.  ,  2015/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK'nın 62, 51/1-3,52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında,... Koruma Kurulu'nun 27.03.1990 tarih ve 711 sayılı kararıyla 1. ve 2. derece doğal sit alanı ilan edilen bölge içerisinde yer alan,... ili,... ilçesi,... köyü,.. mahallesinde bulunan ve 2B statüsünde olup Maliye Hazinesi adına kayıtlı olan 219 sayılı parsele, sanık ... tarafından izinsiz 10x13 metre genişliğinde, 6 odalı ahşap yapı yapıldığı, bu durumun kolluk görevlilerince tespit edilmesi üzerine sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, gerek bölgenin sit alanı içerisinde yer aldığının mahallinde herkes tarafından bilinmesi ve gerekse de ilgili sit kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilanının yapılmış olması karşısında, sanık tarafından bölgenin sit alanı içerisinde yer aldığını bildiğinin kabul edilmesi gerektiği, 25.05.2012 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden kadastro teknisyeni ve inşaat mühendisinden alınan bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere, sanığın izin almadan yaptığı yapının halen kaldırılmadığı ve kullanılmaya devam edildiği, izinsiz yapının yapıldığı yerin 1. ve 2. derece doğal sit alanı içerisinde bulunduğu, tüm dosya kapsamından sanık tarafından fiziki ve inşai müdahale kapsamında bulunan binanın yapıldığı ve halen bu uygulamaların kaldırılmadığının sabit olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın bir suç kastıyla hareket etmediğine ve bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bünyesinde koruma, uygulama denetim büroları kurulan idarelerden izin almaksızın veya izne aykırı olarak tamirat ve tadilat yapanlar ile izinsiz inşaî ve fizikî müdahale yapanlar veya yaptıranların 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4 ve değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 65/d maddeleri gereğince cezalandırılacaklarının ön görüldüğü, anılan Kanun hükümlerinin uygulanabilmesi için suça konu taşınmazın bağlı olduğu belediye veya valilik bünyesinde Koruma Uygulama ve Denetim Bürosunun mevcut olması veya dava konusu uygulamaların tamamının İmar Kanunun 21. maddesi kapsamında bulunması gerektiği, somut durumda gerçekleştirilen izinsiz uygulamalar 2863 sayılı Kanunun 9. maddesi kapsamında esaslı inşai ve fiziki müdahale niteliğinde ise de, suç tarihinde, ...Belediyesi bünyesinde Koruma Uygulama ve Denetim Bürosunun mevcut olması karşısında sübuta eren eylemin 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4 ve değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 65/d maddesine temas eden suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2602, Karar No: 2012/9067, Tarih: 16.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2602 E.  ,  2012/9067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2001 takvim yılı için yüklenen suç tarihi olan 26.12.2001'den hüküm tarihine, 2002 takvim yılı için suç tarihi olan 26.08.2002'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6415, Karar No: 2019/1077, Tarih: 05.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6415 E.  ,  2019/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkeme gerekçesinde suça sürüklenen çocuğun zararı soruşturma aşamasında karşıladığı kabul edilmiş ise de hükümde 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesi ile indirim yapılması gerektiği gözetilmeden aynı maddenin ikinci fıkrasında uyarınca indirim yapılmak sureti ile sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17052, Karar No: 2013/18194, Tarih: 03.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17052 E.  ,  2013/18194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Keçiören İlçesi Ankara Ticaret Odası İlköğretim okulu müdürü olan sanığın, 15-29 Haziran 2009 tarihleri arasında kendi müdürü olduğu okulunda yapılan mesleki eğitim çalışmalarına, Van İli Muradiye İlçesi ... Okulunda öğretmen olarak çalışan oğlu Hakan ile gelini ... da katılmış gibi düzenlemeye yetkili olduğu içerik itibariyle gerçeğe aykırı belgeleri düzenlediğinin iddia olunması karşısında; eylemin TCK.nun 204/2. maddesindeki "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam olunarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1255, Karar No: 2015/3951, Tarih: 17.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1255 E.  ,  2015/3951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1- ) Sanık .... müdafiinin, sonuç cezanın miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşmalı inceleme isteminin, CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- ) Oluşa, dosya içeriğine göre;

A-) Sanık ....'in mağdur .....'a yönelik eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiğinin kabulünde dosya kapsamına göre isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu yöndeki eleştiri düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B-) Sanık ....'in bıçakla mağdur ....'ı kol, el, karın ve göğüs kısımlarından toplamda 11 kez yaraladığı, mağdurun koluna isabet eden bıçak darbelerinin tendon kesilerine, karın bölgesine isabet eden bıçak darbelerinin karaciğer, transvers kolonda ve midede iki farklı yerde yaralanmaya, hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ile 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde 13 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....'in mağdur ....'ı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, TCK.nun 32 ve 34. maddelerinin gözetilmesi gerektiğine, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Haksız tahrik indirimi yapılırken uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK.nun 232.maddesine aykırı davranılması, yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün haksız tahrik indirimi yapılan paragrafında "takdiren" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK’nun 29/1. maddesi gereğince" ibaresinin hükme eklenmesi suretiyle CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/911, Karar No: 2021/7825, Tarih: 01.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/911 E.  ,  2021/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av.... tarafından, davalı ... aleyhine 30.06.2015 gününde verilen dilekçe ile muvazaa nedeniyle tasarrufun iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; açılan davanın reddine dair verilen 11.05.2017 günlü kararın istinaf incelemesinde; davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine, dair verilen 13.04.2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı ile davalılardan ...'ın 13.08.2014 tarihinde evlendiğini, davalı eşin evlilik öncesinde 01.05.2014 tarihinde davacıdan kredi kartı borçlarını ödemek ve araba almak için 200.000,00 TL borç para aldığını, karşılığında adi yazılı senet verdiğini, 13.10.2014 tarihinde davacının ilk eşinden olan kızı Yağmur Kuşcuoğlu'nun kendisi üzerinde bulunan ... plakalı aracı ... 30. Noterliği'nin 13.10.2014 gün ve 14545 yevmiye sayılı araç satış sözleşmesi ile davalı ...'a devrettiğini, davalının yüklü kredi kartları, ihtiyaç kredileri ve bireysel kredilerini ödemekten yorulan davacının boşanmaya karar vererek ... 8. Aile Mahkemesi'nin 2015/896 Esas sayılı dosyasında boşanma, maddi ve manevi tazminat, nafaka ve araç üzerine tedbir konulması talebiyle dava açtığını, davalının kendi özgür iradesiyle imzaladığı adi yazılı senedi davacının 08.06.2015 tarihinde ... 3. İcra Müdürlüğünün 2015/11745 sayılı dosyası ile icra takibine koyduğunu, davalı ...'ın icra takibine haksız olarak itiraz ederek üzerindeki tek malvarlığı ... plakalı aracı muvazaalı olarak 15.06.2015 tarihinde dahili davalı ... (...) ye, dahili davalının da 16.06.2015 tarihinde davalı ...'a devrettiğini her iki devrin de açıkça muvazaalı ve danışıklı işlem olduğunu belirterek, ... plakalı aracın satışına ilişkin davalılar arasında yapılan işlemin muvazaalı olduğundan iptali isteminde bulunmuştur.

Davalı ...; davacı tarafından aleyhine boşanma davası açılınca sinirlendiğini ve Av... ile görüştüğünü, avukatın o sırada yanında çalışan ... (...)’a devredebileceğini söylediğini, ... (...)’nin de devri kabul ederek bilahare aracı kendisine devredeceğini söylediğini, aralarında para alışverişi yapılmadığını, banka kaydının da olmadığını, aracın devir anında davacı zilyetliğinde bulunduğunu, aracı her iki davalının da görmediğini, dava dışı ... (...)’nin aracı kendisine devredecek iken ...'a devrettiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili; müvekkilinin aracı diğer davalı olan davacının eşi ...'dan değil ... (...)’den satın aldığını, acil paraya ihtiyacı olduğundan bahisle aracı satmak istediğini söylediğini, müvekkilinin de uygun bir fiyata olması halinde satın alabileceğini belirttiğini, aracı noterden devir ile aldığını, parasını ödediğini, ancak halen fiilen teslim edilmediğinden savcılığa suç duyurusunda bulunduklarını, müvekkilinin taraf olduğu bir muvazaa bulunmadığını, aracın ...'dan satın alınmadığını, dava dilekçesinde belirtilen icra dosyasına itirazın kaldırılması için açılan davanın icra hukuk mahkemesince reddedildiğini, açılan davada menfaatin kalmadığını, müvekkilinin iyiniyetli üçüncü kişi olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; yapılan işlemde muvazaa nedeniyle tasarrufun iptali koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiş; davacı vekilince istinafa başvurulması üzerine de bölge adliye mahkemesince, davacı ile davalı eş arasındaki boşanma, nafaka, maddi ve manevi tazminat, katkı payı alacağı istemli dava dosyası içeriğinden davacının davalı eş ...'den hiçbir alacağının bulunmadığının anlaşıldığı, 13.05.2015 tarihli adi belgeye dayalı olarak yapılan icra takibine konu alacağın da gerçek bir alacak olmadığı belirlendiğinden, dosya içeriği kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve yargılama kurallarına uyularak hüküm verilmiş olmasına göre davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun Hukuki dinlenilme hakkı başlıklı 27. maddesi “(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. (2) Bu hak; a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b) Açıklama ve ispat hakkını, c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir.” şeklindedir.

Tahkikatın sona ermesi başlıklı 184. maddesi “(1) Hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. (2) Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.” şeklinde düzenleme içermektedir.

Sözlü yargılama başlıklı 186. maddesinde ise “ (1) (Değişik:22/7/2020-7251/20 md.) Mahkeme, tahkikatın bittiğini tefhim ettikten sonra aynı duruşmada sözlü yargılama aşamasına geçer. Bu durumda taraflardan birinin talebi üzerine duruşma iki haftadan az olmamak üzere ertelenir. Hazır bulunsun veya bulunmasın sözlü yargılama için taraflara
Yargıtay — Esas No: 2013/11925, Karar No: 2013/16022, Tarih: 18.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11925 E.  ,  2013/16022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ

Yanlar arasında görülen tapu iptali davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, miras bırakan 'in 18.08.2009 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacılar ve ile davalılar ve 'yi bıraktığı, dava konusu 191 ada 14 parsel 2 numaralı bağımsız bölümün, 15.09.1992 tarihinde miras bırakan tarafından dava dışı ...'e satış suretiyle temlik edildiği, ...'in de 17.09.1992 tarihinde taşınmazı davalı ...'e satış suretiyle devrettiği, davacının temliklerin muvazaalı ve mirastan mal kaçırma amacı ile yapıldığını iddia ederek ... ve ... 'e velayeten eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, tapu kaydına dayanılarak açılan bir iptal davasında, ayrıca tescil isteğinde bulunulmamış olması iptal davasının reddi için başlı başına bir sebep teşkil etmez. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, iptal isteminin tescili kapsamadığı gözetilerek davacıya, ayrıca tescil davası açması için imkân tanımak ve dava açılması halinde her iki dava birleştirilerek karara bağlamaktan ibarettir. Değişik anlatımla sadece iptal davasının kabulüne ve tapunun iptaline karar verilmesi, tapulu bir taşınmazın sicil dışı (kayıtsız) kalması sonucunu doğurur ki, böyle bir uygulama, devletin bütün taşınmazların hukuki ve geometrik durumlarını belirleyerek sicile bağlama yolunda benimsediği dolu pafta sistemi genel ilkesi ile bağdaşmaz. Nevarki, davacı iptal değil, sadece tescil isteğinde bulunmuş ise Yargıtayın yerleşmiş ve kurallaşmış uygulamalarına göre, tescil isteği tapu sicilinde mevcut eski kaydın iptali isteğini de kapsadığı gözetilerek davacının ayrıca tapu kaydının iptalini de dava etmesine gerek yoktur. (YHGK 11.11.1983 Tarih, 981/8-80 Esas, 983/1162 Sayılı Kararı.)

Öte yandan, Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar