muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13982, Karar No: 2010/16922, Tarih: 19.10.2010

Davalı eşin ekonomik durumunun davacı (kocadan) daha iyi olması davacıyı tedbir nafakası yükümlülüğünden kurtarmaz. Ancak, hükmedilecek (artırılacak) nafakanın miktarını tayinde bu husus dikkate alınmak zorundadır.

Ayrıca, fiilen davalı (k.davacı) anne yanında bulunan 1996 ve 1997 doğumlu müşterek çocuklar için başkaca bir koşul aranmadan davacı babanın katkıda bulunması zorunlu olduğu düşünülmeden yazılı gerekçe ile çocuklar yönünden de davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, çocukların yaşı, okul durumu, zorunlu ihtiyaçları ve sosyal durumu dikkate alınarak davacı (k.davalı) babanın ekonomik gücü oranında nafakanın artırılmasına karar verilmelidir. Davalı (k.davacı) kadın yönünden de TMK'nun 4. maddesindeki "hakkaniyet" ilkesine uygun, davacı (k.davalı) kocanın ekonomik gücünü zorlamayacak şekilde bir miktar tedbir nafakasına karar verilmesi gerekirken, davacı (k.davalı)'nın işsiz kalması nedeniyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2886, Karar No: 2021/12567, Tarih: 04.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2886 E.  ,  2021/12567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce uyulan bozma kararı gereğince istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalılar yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince yapılan inceleme ve işlem sonucunda yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Arazi niteliğindeki Samsun İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, eski 58 parselden ifraz 306,307 ile 59,60,61 parsel sayılı taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

914.472,01.-TL kamulaştırma bedelinin İlk derece mahkemesinin ilk kararıyla hükmedilen 580.849.74 TL kısmına 21/01/2017 tarihinden ilk derece mahkemesinin ilk karar tarihi olan 22/06/2017’ye kadar, ilk derece mahkemesinin ikinci kararı ile hükmedilen fark bedel 13.554,26 TL’ye 21/01/2017 ‘den ilk derece mahkemesinin ikinci karar tarihi 27/02/2018’e kadar,Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bloke ettirilen fark 320.068,01 TL’ye 21/01/2017 tarihinden Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 17/02/2021 tarihine kadar faiz yürütülmesi gerekirken tüm kamulaştırma bedeline Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihine kadar faiz uygulanmasına karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2020/552 E-2021/325 K sayılı kararının hüküm fıkrasının 1-a bendinden (belirlenen bu bedele 21/01/2017 tarihinden karar tarihi olan 20/01/2021 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına) cümlesinin çıkarılmasına, yerine ( Belirlenen bu bedelin İlk derece mahkemesinin ilk kararıyla hükmedilen 580.849.74.-TL kısmına 21/01/2017 tarihinden ilk derece mahkemesinin ilk karar tarihi olan 22/06/2017’ye kadar, ilk derece mahkemesinin ikinci kararı ile hükmedilen fark bedel 13.554,26 TL’ye 21/01/2017 ‘den ilk derece mahkemesinin ikinci karar tarihi 27/02/2018’e kadar, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bloke ettirilen fark 320.068,01 TL’ye 21/01/2017 tarihinden Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 17/02/2021 tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6899, Karar No: 2015/9127, Tarih: 29.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/6899 E.  ,  2015/9127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/15988

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2012/273 (E) ve 2012/437 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçinin omzundaki çantayı bıçak ile kesip kuvvetlice yere doğru çekerek almasından sonra kaçmaya çalıştığı sırada çevredeki şahıslardan M.. A.. isimli şahsın ‘hırsız kaçıyor’ şeklinde bir ses duyması ile olaya müdahale etmek istemesi üzerine, sanığın tanık M.’e elindeki bıçağı göstererek ‘önüme geçme vururum’ şeklinde tehdit etmesi ile tanık M.’in korkarak kenara çekilmesi ve sanığın kaçması şeklinde gelişen olayda, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan aleyhe bozma yasağı gözetilerek sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14771, Karar No: 2016/4161, Tarih: 16.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14771 E.  ,  2016/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 18/06/2013

Şikayetçi : ...

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanıklar ... ve ... hakkında, CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat.

2-Sanıklar ... ve ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, TCK'nın 62, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

3-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, TCK'nın 62. maddeleri gereğince mahkumiyet ve CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatine, sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetine ve sanıklar ..., ... ve ...'in haklarında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, sanık ... müdafii ile şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-) Şikayetçi ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

1- Şikayetçi vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki kararlara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Gerekçeli karar şikayetçi kuruma 12/06/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 23/06/2015 tarihinde hükmün temyiz edildiği anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Şikayetçi vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki kararlara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, şikayetçi vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B-) Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Konyaaltı Jandarma Karakol Komutanlığı'na yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, kolluk görevlilerince yapılan araştırmada, sanık ...'ın Konyaaltı ilçesi, ... köyü, ... mahallesinde bulunan evinde kalabalık kişileri barındırdığı ve yakınlarında bulunan Yumrutaş mevkiinde kazı yaptıkları bilgisine ulaşılması üzerine, Antalya 10.Sulh Ceza Mahkemesinin 23.12.2012 tarih, 2012/1438 değişik iş sayılı arama ve el koyma kararıyla, sanık ...'ın ikametinde yapılan aramada, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in yakalandıkları, olay anında sanık ...'ın ikametinde olmadığı, evde yapılan aramada bir suç unsuru bulunamadığı, olay mahalli olan ... mevkiine gidildiğinde bir kaya dibinde 2 metre genişliğinde ve 3 metre derinliğinde kazının yapılmış olduğunun, olay yerinde kazma, kürek, jeneratör, hilti ve hilti ucu gibi suç aletlerinin gidildiği ve el koyma işlemlerinin yapıldığı, olay yerinde inceleme yapan Antalya Müze Müdürlüğü görevlileri arkeologlarca düzenlenmiş 25.12.2012 tarihli raporda, olay yerinde kültür varlıklarına rastlanmadığının, suça konu yerin sit alanı kabul edilmiş bir bölge içerisinde de yer almadığının, bu nedenle 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi anlamında korunması gerekli bir yer olmadığının belirtildiği, bu tespitler üzerine sanık ... ile diğer sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanık ... verdiği ifadelerinde, kendisinin olay ile bir ilgisinin olmadığını, kazıya iştirak etmediğini, diğer sanıkları ikametinde tadilat işlerini yapmaları için tuttuğunu beyan etmiş ise de, diğer sanıkların sanık ...'ın ikametinde uzun süredir kalmakta olmaları, ikamette yapıldığı tespit edilen bir tadilat çalışmasının olmaması ve sanıklardan ...'in verdiği ifadeleri karşısında, sanık ...'ın ifadelerinin doğru olmadığı ve ceza almaktan kurtulmaya yönelik olduğu, ancak sanık ...'ın olay yerinde yakalanmaması ve sanık ...'in 24.12.2012 tarihli kolluk ifadesinde; kendisinin ... isimli mevkiide kültür varlığı bulabilmek amacıyla kazı yapmak istediğini, bunun için kendisine daha önceden borcu olan sanık ...'dan evinin anahtarını istediğini, yani alacağına karşılık ...'dan evini kiraladığını, ...'ın kazıya iştirak etmediğini, ancak yapılacak kazıdan haberinin olduğunu, kazıyı arkadaşları olan ..., ... ve ... ile birlikte yaptığını, 10 gündür burayı kazdıklarını, yakalanmasalardı kazıya devam edeceklerini beyan etmesi karşısında, sanık ...'ın suça konu yerde yapılan kazıya bizzat iştirak etmediği, kültür varlığı bulabilmek için yapılacağını bildiği kazı faaliyetinin asli faillerine, evini kullandırarak suçun işlenmesine katkıda bulunduğu anlaşılmakla, eylemleri TCK'nın 39/2-c. maddesi anlamında atılı suça yardım etme niteliğinde olan sanığın cezasından, TCK'nın 39/1. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6076, Karar No: 2011/2867, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6076 E.  ,  2011/2867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 124 ada 29 parsel sayılı 672.32 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bağışlama ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... ve ... adlarına eşit payla tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın ortak murisleri ... ... ...'dan geldiğini, paylaşılmadığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 124 ada 29 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen 353.08 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davalı ... ve ... adlarına, (B) harfi ile gösterilen 319.24 metrekare yüzölçümündeki bölümün ise ölü ... ... ... adına tesciline karar karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 124 ada 29 sayılı parselin fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen temyize konu bölümünün davacının murisi ... ...'den geldiği, hibeye konu edilmediği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davalı delil olarak 22.8.2003 tarihli hibe senedine dayanmış olup mahkemece bu hibe senedi yöntemine uygun şekilde mahallinde uygulanmamıştır. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle taşınmazın başında, mahallini iyi bilen yansız kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişi ve taraf tanıkları ile yeniden keşif yapılmak suretiyle davalı ...'ün dayandığı senet zemine uygulanarak dava konusu taşınmazın temyize konu bölümünün senet kapsamında olup olmadığı belirlenmeli, bu bölümün hibe edilip edilmediği kesin olarak ortaya konulmalı, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri de dinlenmek suretiyle çelişki giderilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.05.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40784, Karar No: 2017/17076, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40784 E.  ,  2017/17076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7492, Karar No: 2013/7189, Tarih: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7492 E.  ,  2013/7189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/281, Karar No: 2023/63, Tarih: 17.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/281 E.  ,  2023/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Dava Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı iş sahibi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yol ve sokakların beton parke taşı, bordür ve yağmur olukları ile döşenmesi ve düzenlenmesi işini konu alan 04.11.2013 tarihli eser sözleşmesi gereğince müvekkilinin edimini yerine getirdiğini, davalının geçici kabul tutanağı ile işin eksiksiz bitirildiğini kabul ederek hakediş tutanağını imzalamasına rağmen 454.347,93 TL alacağı ödemediğini ve alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz ettiğini belirtilerek, vaki itirazın iptâline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, süresi içinde davaya cevap dilekçesi sunmamış, aşamalarda vekili vasıtasıyla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2014/632 Esas, 2015/939 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile; davalı itirazının iptaline, takibin devamına ve alacak likit olmadığından inkâr tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 28.02.2017 tarihli, 2016/733 Esas ve 2017/816 Karar sayılı ilamı ile, davacı yüklenici vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; davalı iş sahibi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile sözleşmeye ait tüm ihale ve işlem dosyası getirilip alınacak ek rapor ile sözleşme kapsamında yapımı gereken imalâtların yapılıp yapılmadığının saptanması, bundan sonra %10 oranda yapıldığı belirtilen imalâtların belirlenip bedellerinin sözleşme fiyatlarıyla hesaplattırılması, aşan oranda imalât yapılmış olması halinde bedellerinin 6098 sayılı TBK'nın 529 ve devamı maddeleri gereğince iş sahibi yararına olması koşuluyla yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçleriyle hesaplattırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün davalı iş sahibi yararına bozulmasına karar verilmiştir.

3. Daire bozma ilamına karşı davacı yüklenici vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuşsa da, Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 11.09.2018 tarihli, 2016/733 Esas ve 2017/816 Karar sayılı ilamı ile karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taraflar arasındaki eser sözleşmesi gereğince davacının üzerine düşen edimleri yerine getirdiğinin keşif ve bilirkişi raporu ile belirlendiği, davalının geçici kabul tutanağı ile işin eksiksiz yapıldığını kabul ettiği ve hak edişi de imzaladığı, sözleşmede KDV'yi de davalının ödeyeceğinin kararlaştırıldığı, bozma ilamı doğrultusunda sunulan ek rapora göre; sözleşme bedeli için miktarın 759.373,72.- TL olduğu, yüklenicinin yaptığı işin miktarının 385.040,62 TL olduğu, hak ediş oranının %50,70 olduğu ve raporun içeriğinde sözleşme dışı fazla imalat bulunmadığının tespit edildiği anlaşıldığından davanın kabulü ile; davalının 2014/12963 sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin aynen devamına, takip konusu alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı iş sahibi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı iş sahibi vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun denetimden uzak olduğunu, sözleşme dışı imalatlara ve hak ediş tutanaklarının sözleşmeye uygun olmadığına ilişkin itirazların değerlendirmeye alınmadığını, sözleşmenin gereği gibi incelenmediğini, devrolan ve kapanan Bıyıklı Belediyesi tarafından yapılan işlemlere karşı davalı belediyenin itiraz etmesinin doğru olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan işbedeli alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 nci ve devamı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 nci ve devamı maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427 nci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 nci ve devamı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 nci ve devamı maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427 nci maddesi ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, davalı tarafça ileri sürülen temyiz nedenlerinin daha önceki bozma kapsamı dışında kaldığı ve kesinleştiği anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.