muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8237, Karar No: 2009/7576, Tarih: 09.11.2009

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirtilmemiştir. Hükmüne uyulan bozma kararında davacı şirketin dayandığı 25.6.1992 tarihli satış senedi ve senede ekli ölçekli krokisi uygulanarak kapsamının buna göre belirlenmesi istendiği halde satış senedi ve krokisi yerel bilirkişi yardımı ile fen bilirkişi tarafından uygulanarak kapsadığı yer belirlenmemiştir. Ayrıca davacı şirket 25.6.1992 tarihli satış senedi ile taşınmazı zilyedi ...'tan satın aldığı ve zilyet bulunduğu iddiasına dayanmaktadır. Tespit 20.3.2006 tarihinde yapılmış olup, satın alma tarihine göre davacı şirketin, eklemeli zilyetliği söz konusu olduğundan 3402 sayılı yasanın 14.maddesi gereğince bir kimsenin aynı çalışma alanı içinde belgesiz olarak en fazla, sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüm taşınmaz edinebileceği gözönüne alınarak; davacı şirketin satıcısı bulunan ...adına aynı çalışma alanında belgesiz zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen tüm taşınmaz malların kadastro tespit tutanakları ve tapu kayıtları getirtilerek incelenmeli, belgesiz olarak edinilen miktar hesap edilerek davacının zilyetlik nedeniyle daha edinebileceği miktar var ise, bozma ilamı doğrultusunda 25.2.1992 tarihli satış senedi ve senet eki olan 21.6.1992 tarihli kadastro teknisyeni ...'un düzenlediği kroki, kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle taşınmaz başında yapılacak keşifte yerel bilirkişiler ve tanıklar yardımı ile ve teknik bilirkişi eli ile uygulanarak senedin kapsadığı alan belirlenmeli, senet eki krokide satışa konu edilen yerin etrafında gösterilen şahıs yerlerinin tespiti için komşu parsel tutanak ve dayanaklarından da yararlanılmalı, senet kapsamı kesin olarak belirlendikten sonra yerel bilirkişi ve tanıklardan bu yerin kim tarafından ne suretle ve ne zamandan beri kullanıldığı hususlarında bilgi alınmalı, üç ziraat bilirkişi kurulundan senedin kapsadığı bu alanın niteliği, kullanım durumu ve zilyetlikle iktisap edilebilecek yerlerden olup olmadığı hususunda ayrıntılı rapor alınmalı, tespit tutanağındaki beyanlara aykırı sonuca varıldığı takdirde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, fen bilirkişisine satış senedinin eki krokisinde geçen hudutları, satış krokisinin uygulanmasını ve kapsadığı alanı gösteren keşfi takibe imkan veren ayrıntılı, krokili rapor düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Belirtilen şekilde araştırma, inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1984, Karar No: 2010/5766, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1984 E.  ,  2010/5766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisinin pilot firma olarak dava dışı iki şirketle birlikte adi ortaklık oluşturarak davalı Bakanlığa bağlı ... Numune Hastanesinin genel temizlik işini 28.2.2003 tarihli sözleşme ile üstlendiklerini, sözleşme devam ederken Bakanlar Kurulu kararı ile 1.4.2003 tarihinden itibaren sigorta taban primi ve işsizlik sigortasının artırıldığını, davalı idarenin bu ek maliyeti 31.12.2003 sözleşme bitim tarihine kadar ödediğini, 31.12.2003 tarihinden sonra hastahanenin genel temizlik işini üçer aylık periyotlarla sadece kendisinin yürüttüğünü, davalı idarenin 4.5.2004 tarihli yazıyla 2003 yılı için sigorta taban primlerinin artışında kaynaklanan ve kendilerince ödenen fark bedelini kendisinden istediğini ve bu miktarı kendisinin 2004 yılı 4.5.6 ayların istihkakından kestiğini, bu kesintinin 31.12.2002 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 24.12.2002 tarihli ve 2002/5037 sayılı Bakanlar Kurulu kararının 8.maddesine de aykırı olduğunu ileri sürerek 2003 yılındaki sosyal sigorta primleri ile sigorta primi altsınırının artışından kaynaklanan fark ve bu farklara ait işsizlik ödeneğine ilişkin olarak istihkaklarından kesilen 146.490.22 TL borçlu olmadığının tesbiti ile bu miktarın kesinti tarihlerinden işleyecek reeskont faizi ile tahsilini istemiş, 22.7.2009 tarihli ıslahdilekçesi ile talebini 186.573.59 Tl.na yükseltmiştir.

Davalı, temizlik işini ortak girişimin yapması nedeniyle davacının tek başına dava açamayacağını, davacının 4.5.2004 tarihli yazısıyla kesintileri kabul ettiğini, kesintilerin sözleşmeye ve hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ve ek raporu benimsenmek suretiyle 186.573.59 TL.nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, Taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında 28.1.2003 tarihinde imzalanan ve 1.2.2003 ile 31.12.2003 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan sözleşmenin özel hukuk kurallarına tabii bir sözleşme olduğu tartışmasızdır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ve ek raporu benimsenmek suretiyle 186.573.59 TL.nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, Taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında 28.1.2003 tarihinde imzalanan ve 1.2.2003 ile 31.12.2003 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan sözleşmenin özel hukuk kurallarına tabii bir sözleşme olduğu tartışmasızdır.

Kişilerin, kanuna, ahlak ve adaba aykırı olmayacak şekilde serbestçe sözleşme düzenleyebilecekleri ve bu sözleşme hükümlerinin de taraflarını bağlayacağı duraksamasız olup, sözleşme serbestisi Anayasa ve yasal mevzuatla güvence altına alınmış bulunmaktadır. Hal böyle olunca sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanan uyuşmazlıklarında sözleşme hükümleri uyarınca çözümlenmesi gerekir. 28.1.2003 tarihinde imzalanan sözleşmenin eki niteliğinde bulunan tip şartnamenin 15.maddesinde "Avans verilmeyecektir. Sadece temizlik işlerinde asgari ücretin artırılması halinde eski ve yeni asgari ücret arasındaki fark ve bu farktan doğanSSK işveren prim farkı ve işsizlik sigortası farkı ödenir. SSK primine esas taban ve tavan ücret artışından dolayı oluşan işveren SSK prim farkları ödenmez" hükmü bulunmakta olup, az yukarıda açıklandığı üzere sözleşmenin eki niteliğinde bulunan şartnamenin bu hükmü tarafları bağlar. Her ne kadar 31.12.2002 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 24.12.2002 tarihli Bakanlar Kurulu kararının 8.maddesinde sigorta primi alt sınır artışından kaynaklanan fark ve bu farklara ait işsizlik ödeneğinin yükleniciye ödeneceği belirtilmişse de, davacının pilot firma olarak imzaladığı sözleşmenin az yukarıda anılan Bakanlar Kurulu kararıyürürlükte iken imzalandığı anlaşıldığından, tacir olması nedeniyle basiretli bir tüccar gibi hareket etmesi gereken davacının, Bakanlar Kurulu kararı yürürlükte olmasına rağmen imzaladığı sözleşmenin eki niteliğinde bulunan tip şartnamenin 15.maddesi uyarınca talepte bulunması olanaksızdır. Bir başka deyişle, sözleşme eki şartnamenin 15.maddesini, anılan Bakanlar Kurulu kararı yürürlükte olmasına rağmen, kabul ederek imzalayan davacı taraf tip şartnamenin 15.maddesine aykırı bir biçimde talepte bulunamaz. Ayrıca vurgulamak gerekirki davalı ... 4734 sayılı yasa kapsamında kamu kurumu olmasıda bu sonucu değiştirecek nitelikte değildir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek, davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre davacının temyiz itirazları ile davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davacının temyiz itirazları ile davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1.55 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, 27.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/941, Karar No: 2017/2791, Tarih: 13.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/941 E.  ,  2017/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/11/2006 tarihli, 2006/101 E. ve 2006/959 K. sayılı mahkumiyet kararındaki adli para cezasının 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelendiği tarihten itibaren beş sene içinde, sanığın diğer bir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olmaması nedeniyle, cezası tecil edilmiş olan mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılma koşullarının oluşması karşısında, sanığın, denetim süresinin 28/11/2011 tarihinde bitmesinden sonra 09/08/2012 tarihinde işlediği suçla ilgili olarak söz konusu mahkumiyet esas alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8119, Karar No: 2015/8120, Tarih: 07.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8119 E.  ,  2015/8120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/316650

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2012/794 (E) ve 2012/1100 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK'nın 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde sanığın kasten yeni suç işlemesi nedeniyle önceki hükmün aynen açıklanması gerekirken hapis cezasının para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07.12.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığı, bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Yargıtay Ceza Genel Kurulu da, 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararında hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Daire çoğunluğu CGK'nun arama esnasında iki arama tanığının bulundurulmamasının sonuca etkili olmayan nisbi aykırılık olduğuna ilişkin Kararlarına dayanmakta ise de Anayasa Mahkemesinin, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermesi üzerine CGK, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında bu kabullerinden vazgeçtiğini açıkça belirtmiştir. CGK, 28.04.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararında, her ne kadar 26.06.2007 gün, 147-159 sayılı ve 13.03.2012 gün, 278-96 sayılı CGK kararlarında sırf arama sırasındaki şekle ilişkin bu koşulun ihlal edilmesine dayanılarak aramanın hukuka aykırı sayılamayacağı ve ele geçen delillerin de “hukuka aykırı biçimde elde edilmiş delil” olarak nitelenemeyeceği sonucuna ulaşılmış ise de, Anayasa Mahkemesinin konutta arama tanıkları hazır bulundurulmadan yapılan arama ile Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verdiğinden, mevcut içtihatların yeniden gözden geçirilmesi gerektiği belirtilerek, CMK'nun 119/4. maddesinin amir hükmüne aykırı olarak kapalı alanlarda yapılan aramalarda o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmadan icra edilmişse aramanın hukuka aykırı olduğunun ve arama sonucu elde edilen suça konu eşyanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu açıklanmıştır.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. Ceza Muhakemesi Kanunu'nun amir hükümleri karşısında, hukuka "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının yapılması mümkün değildir. Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Somut olayda mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Ayrıca, dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Gerekçeli kararda, sanık savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilmiş ise de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/22064, Karar No: 2016/2015, Tarih: 09.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/22064 E.  ,  2016/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile B.. A.. aralarındaki davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, davalı şirkete ait ... parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını iddia ettiği 199 m2 kısmına ait tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine, davalı tarafın elatmasının önlenmesi ve varsa yapıların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalı adına kayıtlı .. parselin bilirkişiler tarafından düzenlenen 20.05.2014 havale tarihli rapor eki krokide A harfi ile gösterilen 118,06 m2 ve B harfi ile gösterilen 50,29 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından reddedilen kısım ile vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Ne var ki; temyiz isteğinde bulunan davacı ... vekilinin 02.09.2015 tarihli imzalı dilekçesi ile, kararın temyizinden vazgeçilmesine dair muvafakatı içeren ... ve ... 23.08.2015 tarih 14350 sayılı yazısı üzerine temyiz isteğinden vazgeçildiği, vazgeçmenin usulüne uygun olarak görülmüştür.

SONUÇ: Davacı Hazine vekilinin imzalı ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün muvafakatını da içeren usulüne uygun dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiklerini bildirdiği anlaşıldığından temyiz isteğinin vaki vazgeçme nedeniyle REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.