muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4414, Karar No: 2007/7021, Tarih: 28.05.2007

20. Hukuk Dairesi 2007/4414 E., 2007/7021 K.

**20. Hukuk Dairesi 2007/4414 E., 2007/7021 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 4785 S. ORMAN KANUNUNA BAZI HÜKÜMLER EKLENMESİNE VE BU ... [ Madde 1 ]

- 4785 S. ORMAN KANUNUNA BAZI HÜKÜMLER EKLENMESİNE VE BU ... [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Kadastro sırasında, Tozman Köyü 117 ada 7 parsel sayılı 2827.73 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yetirle değildir. Keşif sırasında dinlenen orman bilirkişi Servet Bölükbaşı tarafından Resmi belgelerin uygulanmasına dayalı olarak düzenlenen 17.7.2006 tarihli raporda, çekişmeli taşınmazın memleket haritası ve hava fotoğraflarında yeşil orman alanı içinde kaldığını ve sonuç olarak orman sayılan yerlerden olduğu bildirmiş ve ekli memleket haritasında taşınmazın konumunu yeşil alanda nokta şeklinde gösterilmiştir. Ayni bilirkişi tarafından düzenlenen 18.3.2007 tarihli ek raporda ise dava konusu taşınmazın daha önceki raporda belirtildiği gibi tanzim edilen memleket haritasında ayni konumda ve orman kapsamında kaldığı bildirildiği halde rapora ekli ölçekleri eşitlenmiş ve kadastro paftası ile çakıştırılmış orijinal-renkli memleket haritasında taşınmazın kısmen açık alanda kısmen yeşil alanda işaretlendiği gözlenmiştir. Dosyada mevcut ziraatçı bilirkişi Mustafa Uysal tarafından düzenlenen raporda da taşınmazın üzerinde 2 ocak kök kısmından sürgün vermiş 30 yaşlı incir ağacı, 2 adet 25 yaşlı erik ağacı, 4 adet 15 yaşlı elma ağacı, 2 adet 15 yaşlı badem ağacı,62 adet 10-70 yaşlı kiraz ağacı , 26 adet 305 yaşlı mahlep fidanı ve 9 adet 20 yaşlı zeytin ağacı olduğu bildirilmiş olup orman bilirkişi raporunda belirtilen genç meşe ve çam ağaçlarından bahsedilmemiştir. Orman bilirkişi rapor ve ek raporu ile ziraatçı bilirkişi raporu birbiri ile çelişkili olup bu raporlar dayanak alınarak hüküm kurulamaz.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi ve bir fen elemanı ve ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Musa Tunay'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde gerçek kişiye iadesine 28/05/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17032, Karar No: 2012/18352, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/17032 E.  ,  2012/18352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın müştekinin ikametinin açık olan penceresinden içeri girerek suça konu eşyalarla birlikte müştekinin otomobilinin anahtarını da alıp, bu anahtarla ikametinin önündeki park halinde bulunan otomobili çaldığının anlaşılması karşısında; eylemin TCK’nın 142/2-d maddesine uyan tek hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, yerinde ve yasal olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Müştekiye ait cep telefonu, kol saati, altın yüzük ve 2005 model Opel Corsa marka aracın önem ve değeri dikkate alınarak uygulanan cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakma müeyyidesinin cezanın infazı süresince uygulanarak hüküm kurulduğu anlaşıldığından aynı maddenin ikinci ve üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına 10.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23881, Karar No: 2017/28323, Tarih: 11.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/23881 E.  ,  2017/28323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının eşinin 13/05/2014 tarihinde Soma'da meydana gelen maden kazasında vefat ettiğini, müteveffanın 2004 yılından beri davalı iş yerinde yeraltı işçisi olarak çalıştığını, TKİ Ege Linyit İşletmesi Müessese Müdürlüğünün kömür üretme işini ihale usulü ile alt işverenlere verdiğini, bu ilişkinin muvazaalı olduğunu, bu nedenle davalıların müşterek sorumluluğunun bulunduğunu, talep edilen kıdem tazminatının toplu iş sözleşmesine göre belirlenen aylık 3.000,00 TL üzerinden hesaplanması gerektiğini belirterek kıdem tazminatı alacağının davacının miras payına düşen oranda davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı TKİ vekili, zamanaşımı defii ve husumet itirazında bulunarak açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...., meydana gelen maden kazasının soruşturma dosyasının hala devam etmekte olduğunu, bilirkişi raporunun henüz tanzim edilmediğini, şirketin şirketin kazanın meydana geldiği maden ocağında alınması gereken tüm tedbirleri aldığını, işçilere işe girişlerinde, iş devam ederken gerekli eğitimlerin verildiğini, iş güvenliği için lazım olan her türlü malzemenin personele temin edildiğini, gerekli kontrollerin ve risk değerlendirme çalışmalarının zamanında yapıldığını, kazanın meydana geldiği ocağın kamu kurumları tarafından denetime tabi tutulduğunu, soruşturma dosyasının sonucunun beklenilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının miras payı oranında kıdem tazminatı isteğinde bulunduğu, miras bırakan ...'un ölüm tarihi itibariyle terekenin elbirliği mülkiyeti hükümlerin tabi olduğu ve davacı dışında da mirasçıların bulunduğu, el birliği mülkiyetinde ortaklardan birinin terekenin korunmasına ilişkin açtığı davalarda diğer ortakları temsil yetkisinin bulunduğu, alınacak hüküm sonucundan diğerlerinin de yararlanacakları, ancak terekeye giren mal varlığı değerlerine ilişkin açılacak davalarda Türk Medeni Kanunun belirtilen maddesi hükmünün uygulama yeri bulunmadığı, bu tür davalarda mirasçılar arasında zorunlu dava arkadaşlığının bulunduğu, yani el birliği mülkiyetinin hukuksal yapısı gereği değinilen hukuksal nedenlerle pay oranında açılan davanın dinlenebilme olanağı bulunmadığı, terekede hak sahibi olarak davacı dışında dava dışı mirasçıların da bulunduğu, davaya sonradan diğer mirasçıların katılmasına (icazet vermesine) veya onlar adına atanacak bir tereke temsilcisinin, bir mirasçının yalnızca kendi payına yönelik açtığı davaya katılmak suretiyle davayı sürdürmesine de olanak bulunmadığı, davacının kendi payına hasren tek başına dava açamayacağı gerekçesiyle davanın aktif husumet ehliyeti nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan ve bu davada öncelikle çözümlenmesi gereken sorun, mirasbırakanın hak kazandığı ileri sürülen işçilik alacakları açısından mirasçının kendi payına yönelik dava açma hakkının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının eşi davalı nezninde yeraltı işçisi olarak çalışırken 13/05/2014 tarihinde Soma'da meydana gelen maden kazasında vefat etmiş olup, dosyaya sunulan veraset ilamından mirasbırakanın davacı dışında başka mirasçılarının da bulunduğu anlaşılmaktadır. Genel olarak miras bırakanın alacakları, hakları ve malları mirasçılarına geçer. Mirasçılar bu mal ve haklara ilişkin davaları kendileri açabilirler. Bu durumda mirasçılar davayı birlikte açabilecekleri gibi mirasçılardan her biri tek başına da dava açabilir. Ancak mirasçının tek başına dava açması durumunda miras payı oranında hüküm kurulması gerekir. Bu husus gözetilmeden davacının kendi payına hasren dava açamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14844, Karar No: 2020/1109, Tarih: 29.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/14844 E.  ,  2020/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mali müşavir olduğu ve katılanın işyerine ait vergi ve sigorta işlemleriyle ilgilendiği, 2013 yılında katılanın işyerinin vergi ve sigorta borçlarını yatırması için sanığa verdiği 11.500 TL’yi ilgili kurumlara ödemediği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Serbest muhasebecilerin, 3568 sayılı Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2/A maddesinde belirtilen görevleri arasında “vergi ve prim borcunu yatırmak” gibi bir görevlerinin olmadığı, ayrıca Türkiye Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği’nin Mecburi Meslek Kararları'na ilişkin 26/01/1996 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 1996/1 sayılı genelgesinin 1. maddesinde yer alan "meslek mensupları, müşteri adına üçüncü kişilere ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun mali değerler alamazlar" şeklindeki hükmü de dikkate alınmak suretiyle; sanığın, katılanın yetkilisi olduğu şirketin vergi ve sigorta borçlarını ödemek üzere aldığı paraları ilgili kurumlara yatırmayarak özel işlerinde kullandığının anlaşılması karşısında eylemin, 6763 sayılı yasa ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 29/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3908, Karar No: 2021/2099, Tarih: 08.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/3908 E.  ,  2021/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içerisinde bulunan gerekçeli kararın davacı ... Şefliğine tebliğ edildiğini gösterir 03.08.2017 tarihli tebligat mazbatasından, tebligatın kim tarafından ve davacı ... İdaresini temsilen kime yapıldığı anlaşılamamaktadır.

Bu sebeple, gerekçeli kararın davacı ... Şefliğine tebliğine ilişkin tebligatın hangi kalem personeli tarafından yapıldığının ve Orman İşletme Şefliğini temsilen kim tarafından alındığının belirlenmesi ve bundan sonra tebligatın 7201 sayılı Kanunda belirtilen usule uygun olup olmadığının değerlendirilmesi, söz konusu tebligatı yapan ve tebellüğ eden kimselerin tebliğ ve tebellüğe yetkili olmadıklarının belirlenmesi halinde, gerekçeli kararının davacı ... İdaresine yeniden usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz için gerekli sürenin geçmesinin beklenmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24171, Karar No: 2019/14657, Tarih: 01.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/24171 E.  ,  2019/14657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve ihbar önellerine uyulmadan davalı tarafından feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili , davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında iş sözleşesinin feshi hususunda uyuşmazlık söz konusudur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili , davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında iş sözleşesinin feshi hususunda uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı, vekili müvekkili raporlu iken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ,iddia etmektedir. Davalı işveren, davacının devamsızlık yaptığını bu nedenle iş sözleşmesinin haklı olarak sona erdirildiğini savunmaktadır.Davacının ilk dönem çalışması davalı tarafından 01.04.2013 – 27.04.2013 tarihleri arasında devamsızlık nedeniyle sona erdirilmiş, devamsızlık tutanakları sunulmamış,bu aya ilişkin bordroda çalışılan gün “0” olarak gösterilmiş,tahakkuk yapılmamıştır. Davacı tarafından fesih bildirimi üzerine ... 1. Noterliği’nin 16.05.2013 tarihli,4608 yevmiye numaralı ihtarnamesi keşide edilmiş ve içeriğinde davacı doğum yaptığı için işe gelemediğini,buna ilişkin belgenin eşi tarafından sunulmuş olduğunu beyan etmiştir. Davacının ikinci dönem çalışması davalı tarafından 08.20.23/01/2015 tarihleri arasında devamsızlık nedeniyle sona erdirilmiş, devamsızlık tutanakları sunulmamış,bu aya ilişkin bordroda 11 gün mazeret izni , 2 gün hasta olarak belirtilmiş ve buna göre tahakkuk yapılmıştır. Fesih öncesi davacıdan devamsızlığa ilişkin varsa mazeret bildirmesi istenmiş,davacı tarihsiz beyan dilekçesi vererek çocuğu Musa Çam’ın ayağının kırılması ve eşinin kavga olayı nedeni ile işe gelemediğini belirtmiş,çocuğunun acil servis giriş kaydına ilişkin 25.01.2015 tarihli evrakı sunmuş,eşinin kavga olayına ilişkin evrakların Emniyet Müdürlüğünde olduğunu beyan etmiştir. Davacının iş akdinin feshine dair mahkemece yapılan araştırma yetersizdir. Mahkemece, davacının ilk dönem çalışmasına ilişkin olmak üzere doğum yaptığına ilişkin belge dosya içine alınmalı,tüm çalışma dönemine ilişkin davacı iddiaları ve davalı savunmaları davacının davalı işveren yanındaki tüm çalışma dönemine ilişkin hizmet döküm cetveli kayıtları ile beraber değerlendirilerek sonucuna göre iş sözleşmesinin feshi hususu değerlendirilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15228, Karar No: 2017/26380, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15228 E.  ,  2017/26380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8230, Karar No: 2012/1574, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/8230 E.  ,  2012/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin Üsküdar Belediyesi'nde taşeron işçisi olarak gösterilmek suretiyle çalıştırıldığını, davalı ... ile taşeron firmalar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar arasındaki işlemlerin muvazaalı olduğu, davacının davalılardan ...'nın işçisi olduğu gerekçesiyle feshin geçersiz olduğunun tesbiti ile davalılardan YNR Grup Taahhüt Turizm Hizmet ve İşletmecilik Tic. San. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın reddine, ... aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.