muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14915, Karar No: 2011/7524, Tarih: 21.06.2011

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.412,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10129, Karar No: 2011/2031, Tarih: 17.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/10129 E.  ,  2011/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Yapılan keşif sonucu suça konu orman sayılan yerde dikildiği tesbit edilen tesis niteliğindeki ağaçların müsaderesi hususunda herhangi bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus CMUK'nun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karara "suça konu sahada dikili oldğu tesbit edilen tesi niteliğindeki ağaçların müsaderesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELİTLEREK ONANMASINA, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8225, Karar No: 2013/7940, Tarih: 28.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/8225 E.  ,  2013/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava,abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itiraza ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5618, Karar No: 2008/11740, Tarih: 25.06.2008

2. Ceza Dairesi 2008/5618 E., 2008/11740 K.

**2. Ceza Dairesi 2008/5618 E., 2008/11740 K.**

**- KONUT DOKUNULMAZLIĞINI BOZMAK

- TEŞEBBÜS**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 193 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 61 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 62 ]

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal, kasten yaralama ve tehdit suçlarından sanıklar Tülin ve Hakan'ın yapılan yargılamaları sonucunda; mahkumiyetlerine dair (Manisa İkinci Sulh Ceza Mahkemesi)'nden verilen 09.11.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık Hakan ile sanık Tülin müdafii tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay Dördüncü Ceza Dairesi'nin 05.02.2008 tarihli görevsizlik kararıyla Dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

1-Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık Hakan ile sanık Tülin müdafıinin temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Her iki sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve sanık Hakan hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun salt davranış suçu olması nedeniyle icrai davranışın bitmesiyle suçun oluşacağı, bu nedenle tam teşebbüse elverişli olmadığı, yalnızca eksik teşebbüsün söz konusu olabileceği gözetilmeden, sanık Hakan'ın tamamlanmayan eyleminden dolayı 765 sayılı TCK'nın 61. maddesi yerine 62. maddesinin uygulanması,

b) Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nm 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY'nin 231. maddesi uyannca; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Hakan ile sanık Tülin müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 25.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9516, Karar No: 2023/3061, Tarih: 19.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/9516 E.  ,  2023/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/514 E., 2017/94 K.

SUÇ : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

KARAR : Mahkumiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2017 tarihli ve 2016/514 Esas, 2017/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)179. maddesinin üçüncü fıkrası delaleti ile ikinci fıkrası, 62 nci maddesi gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden 20.03.2017 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.09.2022 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2022 tarihli ve KYB-2022/126494 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2022 tarihli ve KYB-2022/126494 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

''5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlardan birine çevirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.''

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin üçüncü fıkrasının;

“Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin üçüncü fıkrasının;

“Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.”

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İnceleme konusu hükümde sanığın 25 gün hapis cezasına mahkum edildiği, suç tarihinden önce sabıkasının bulunmadığı anlaşılmıştır.

4. Daha önce hapis cezası bulunmayan, sanığın mahkum edildiği 25 gün hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2017 tarihli ve 2016/514 Esas, 2017/94 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hükmün 2. paragrafından sonra gelmek üzere “5237 sayılı Kanunun 50/3. Maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddelerine göre günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın neticeten 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” bendinin eklenip, bozmanın sonucuna göre talepte yer almamakla birlikte talep içinde bulunan TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluğuna ilişkin bölümün de hükümden çıkarılması , hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20473, Karar No: 2017/13620, Tarih: 02.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20473 E.  ,  2017/13620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyalarin temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3035, Karar No: 2024/3171, Tarih: 25.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3035 E.  ,  2024/3171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/182 E., 2023/275 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sigortalılık başlangıcının tespiti ve yaşlılık aylığı bağlanması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.12.1983 tarihinde 1 gün çalıştığının tespiti ile 13.04.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.10.2016 tarihli 2015/168 E.-2016/370 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne,davacının 01.12.1983 tarihinde ... Gezer 1 Nolu Biga kanalizasyon İnşaatı unvanlı işyerinde 1 gün süre ile çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 01.12.1983 tarihi olduğunun ve tahsis talebini takip eden ay başı olan 01.05.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.03.2017 tarihli 2016/287 E.2017/295 K. sayılı kararıyla; davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.03.2017 tarihli 2016/287 E.2017/295 K. sayılı kararıyla; davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, "Biga Belediye Başkanlığından 1983 yılında ...’e böyle bir iş yaptırılıp yaptırılmadığını sormak ve bununla ilgili evrakı, ihale dosyasını istemek,işveren adına aynı dönemde tescil edilen 21186,21188 ve .... sicil numaralı işyeri dosyalarının dönem bordrolarında kayıtlı bordro tanıklarının beyanına başvurmak, dinlenen tanıkların sigorta kayıtlarını getirtmek, Kurumdan, Belediye'den ve Vergi Dairesinden sorulmak suretiyle, ayrıca zabıta marifetiyle sağlıklı bir araştırma yaptırılarak başka komşu işverenler veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarını tespit etmek,tanık olarak bilgilerine başvurmak, çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Kanun'un 2, 6, 9 ve 79/8 inci maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar karar vermek" gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli 2018/334 E. - 2020/333 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli 2018/334 E. - 2020/333 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece, "Dosya kapsamından, davalı işveren tarafından belediyeden ihale ile alınan bir iş olduğu ve bu işle ilgili işyeri tescil edilerek Kuruma sigortalı bildiriminde bulunulduğu, davalı adına tescilli Biga Belediyesi kanalizasyon inşaatı ve onarım işlerinin sahte işyeri olduğuna dair kurumca yapılmış bir tespit veya denetim raporu bulunmadığı anlaşılmaktadır. Biga Belediyesinde dava konusu dönemde fen işleri amiri olarak çalıştığını belirten ... tarafından da 1982-1985 yılları arasında Biga Hamdibey Mahallesinde belediyece müteahhit ...’e kanalizasyon işleri yaptırıldığı belirtildiğinden,mahkemece bu tanığın tespite konu dönemde belediyede çalışması bulunup bulunmadığı hizmet belgesi ve sicil dosyası getirtilerek denetlenmeli, davacı adına işe giriş bildirgesi verilen 21187 sicil numaralı işyerinin dönem bordrosuna rastlanılmadığı Kurum tarafından bildirildiğinden,önceki bozma ilamında da belirtilen şekilde davalı adına aynı dönemde belediyeden alınan benzer işlerle ilgili olarak tescil edilen 21186,21188 ve 21189 sicil numaralı işyerlerinin dönem bordrolarında kayıtlı diğer tanıklardan ulaşılabilenlerin beyanlarına başvurulmalı, 01.12.1983 tarihli işe giriş bildirgesi ile sigorta sicil kartı üzerinde imza ve fotoğraf incelemesi yapılmalı, sigorta sicil numarasının hangi yılın serisi olduğu araştırılmalı davacının fiili çalışmasının varlığı hususunda kanaat edinecek düzeyde başkaca çalışanların varlığının araştırılması ile bordrolu çalışanların veya komşu olup da çalışma olgusunu bilebilecek şekilde tespit edilebilecek tanık beyanlarının alınmasından sonra ve re'sen araştırma çerçevesinde başkaca delillerin de incelenebileceği hatırda tutularak karar verilmelidir." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Biga Belediyesinde inşaat mühendisi olarak çalışan ...'ın ...'in iddia konusu 1983 yılında Biga Belediyesinden aldığı kanalizasyon, yağmur suyu işlerini ve beton düz döşenme işlerini yaptığını, ancak davacıyı tanımadığını beyan ettiği, ... adına kayıtlı işyeri dönem bordrolarından dinlenen bordro tanıklarının davacıyı tanımadıklarını ifade ettikleri, davacının çalışmasını doğrulayan tanık ....in beyanına, diğer tanık ...'in asgari işçilik bildirimi zorunluluğu sebebiyle sigortalı gösterildikleri esasen muhasebe bürosunda çalıştıkları şeklindeki beyanı dikkate alınarak itibar edilmediği, işe giriş bildirgesindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği, davacı vekiline davacının çalışmasını bilen daha önce dinlenmemiş tanık isimlerini bildirmesi için süre verilmişse de, bildirilemediği, davacının fiili çalışması olduğunun ispatlanamadığı, yaşlılık aylığı bağlanması talebi yönünden ise davacının tahsis talep ve dava tarihi itibariyle yaşlılık aylığı alma koşullarını yerine getiremediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacının henüz yapılaşmanın başlamadığı bir sokakta kanalizasyon yapımı işinde çalıştığını, dolayısıyla komşu işyeri tanığı bulmasının mümkün olmadığını, ...'in anılan tarihlerde kanalizasyon işi yaptığının vergi dairesi ve kurum kayıtlarından anlaşıldığını, işe giriş bildirgesi verildiğini, bu belgenin sahteliğinin ileri sürülmediğini, fiilen çalıştığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalılık başlangıcının tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 108 inci maddesi, Geçici 81 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1989, Karar No: 2019/442, Tarih: 24.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/1989 E.  ,  2019/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı banka ile davalı arasında akdedilen kredi kartı sözleşmesi gereğince davalıya kredi kartı tahsis edilip kredi kartı kullandırıldığını, davalının asıl ve ek kart kullanımından doğan borcunu ödemediğini, borcun tahsili amacıyla davalı aleyhinde icra takibi yapıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini sürerek itirazın iptaline ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu kredi kartlarından sadece asıl kartın davalı tarafından alınıp kullanıldığını, ek kartların çıkarılması için davalı tarafından davacı bankaya yapılan bir başvuru olmadığı gibi bu kartların teslim alınmadığını dolayısıyla ek kartlardan harcama yapılmadığını, ek kartlardan dolayı davalının sorumlu tutulamayacağını belirterek bu kartlara ilişkin talebin reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının kabulünde olan asıl kart dışındaki davaya konu ek kartların davalı tarafından teslim alınıp kullanıldığının ispatlanamadığı, davalının kullandığı asıl karttan doğan borcunun toplam 9.088,72 TL olduğu gerekçesiyle davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne ve kabul edilen miktar üzerinden davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden taraflardan alınmasına, 24/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13344, Karar No: 2012/444, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13344 E.  ,  2012/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın işyeri ve gölgelik yapmak, tekneleri park etmek suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan ana dosyadaki ve birleşen dosyalardaki taşınmazların Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu alanlarda bina vasfında yapı bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa binanın veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK'nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.