muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/17812, Karar No: 2012/8205, Tarih: 24.04.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/17812 E.  ,  2012/8205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 20.02.2012 günlü, 2011/235-2011/110 sayılı, 18.03.2008 günlü, 2008/9-7-56 sayılı ve 13.05.2008 günlü, 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu savunman, sanığın yararına gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” anlaşılması karşısında; İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2007 günlü hükmü, mahkemenin istemi üzerine atanan sanık ... savunmanı Av. ... yüzüne karşı, sanığın yokluğunda verilip, adı geçen savunman tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği ancak atanan anılan savunmandan sanığın haberdar olmadığı anlaşıldığından;

1-) Sanığa 18.06.2007 günlü kararın, başvurabileceği yasa yolunu, türünü, süresini, merciini, sürenin ne zaman başlayacağını ve nerelere ne biçimde müracaat edebileceğine ilişkin açıklamayla birlikte tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklenerek,

2-) Sanığın, bilgisi dışında atanan savunman Av. ... temyizini kabul edip etmediği sorulup buna ilişkin beyanı saptanıp dosyaya konularak,

3-) Sanığın temyizi durumunda da, bu konuda gerekirse ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13997, Karar No: 2020/7077, Tarih: 06.07.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/13997 E.  ,  2020/7077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 2018/721 Esas ve 2019/29 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine karşı ... müdafiinin; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine karşı ise ... ve müdafii ile kanuni temsilcisinin CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04/04/2019 tarihli, 2019/1201 Esas ve 2019/894 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen “Ret” ve hırsızlık suçundan verilen “Esastan Ret” kararlarına karşı ... ve müdafii; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen “Esastan Ret” kararına karşı ise ... ve müdafii tarafından temyiz davası incelenip görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlar suça sürüklenen çocuk ve müdafiince temyiz edilmişse de, suça sürüklenen çocuğun bulunduğu cezaevi müdürlüğü görevlilerine vermiş olduğu ifadeyi içeren 14/02/2020 tarihli ifade tutanağı münderecatında yer alan “Temyiz hakkımdan feragat etmek istiyorum” şeklindeki beyanlarıyla temyiz hakkını kullanmak istemediğini belirterek temyizden vazgeçme iradesini açıkladığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 266/1. maddesi uyarınca feragat nedeniyle dosyanın incelenmeden mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından;

Suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun eyleminin kanunun öngördüğü suç tipine uyduğu ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04/04/2019 tarihli, 2019/1201 Esas ve 2019/894 Karar sayılı “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİNE, 06/07/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9776, Karar No: 2011/182, Tarih: 18.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/9776 E.  ,  2011/182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların bedellerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Olayımıza gelince; dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davalıya ait olduğu davacı tarafından kabul edildiğine göre mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak ağaçların değerinin taşınmazın toplam değerine oranlanması suretiyle satış bedelinin oran kurulmak suretiyle dağıtılmasına karar vermek gerekirken yazılı şekilde satış bedelinin tapudaki payları oranında dağıtılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6699, Karar No: 2013/3144, Tarih: 11.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/6699 E.  ,  2013/3144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/267217

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 16/03/2010, 2009/228 (E) ve 2010/121 (K)

SUÇ Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık Hüseyin hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan hükmolunan adli para cezasının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nun 305/1 maddesi uyannca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Hüseyin'in mağdur Mehmet'e yönelik eyleminin sübutu kabul, yaş küçüklüğüne, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay günü sanığın yolda köpeğini gezdirdiği sırada mağdurun sanığa "köpeği çaldın mı" şeklindeki sorusu üzerine aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın bıçakla mağduru bıçakla biri toraksa nafiz olacak, hemopnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde, biri de sol aksiller hatta 3. kat hizasından cilt kesisi oluşturacak şekilde toplamda iki bıçak darbesiyle yaralayarak olay yerinden kaçtığı olayda; taraflar arasında öldürmeye gerektirir bir düşmanlığın ve sanığın eylemine devam etmesi konusunda engel halin bulunmaması, yaralamanın hareketli ortamda gerçekleşmesi, darbelerin şiddeti ve sadece bir darbenin hayati tehlikeye neden olması, diğer darbenin ise yüzeysel kesi oluşturması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suçun niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 11/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5071, Karar No: 2017/9487, Tarih: 25.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5071 E.  ,  2017/9487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketlerde şoför olarak çalıştığını, hiçbir sebep bildirilmeden haksız olarak işten çıkartıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta sonu ve resmi tatil günleri ücreti, ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, müvekkili şirketin Karayolları Genel Müdürlüğünün ihale usulü yol yapım işlerini yaptığını, mevsim şartları ve halin icabı bahar aylarında işe başlanıldığını ve kış aylarında sona erdiğini, bu nedenle işçilerin sürekli ve kesintisiz çalışmasını gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığını, fazla çalışmanın söz konusu olmadığını, tüm işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da fazla mesai konusunda göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına dayanılarak, davacının haftada yirmibir saat fazla çalışma yaptığı saptanmış ise de, tanık beyanlarına, yapılan işin niteliğine, bölgenin özelliklerine ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sabah 06:00 akşam 18:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Fazla çalışma alacağı bu kabule göre ve ara dinlenme süresi de düşülmek suretiyle yeniden hesaplandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22343, Karar No: 2014/25284, Tarih: 01.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22343 E.  ,  2014/25284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 21. İş Mahkemesi

Tarihi : 01.07.2014

No : 2013/67-2014/488

Dava, hak sahibi konumundaki davacıya ödenen ölüm aylıklarının kesilmesine dair Kurum işleminin iptali; birleşen dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde asıl davanın kabulüne birleşen davanın, konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 13.5.2004 tarihinde kesinleşen davacı T.. Ş..'in yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle kesildiği, borcun Kuruma ödenmemesi sebebiyle davacı hakkında yersiz ödendiği belirtilen aylıkların tahsili için İstanbul 18. İcra Müdürlüğünün 2012/21904 sayılı dosyası üzerinden icra takibi yapıldığı, ödeme emrinin davacıya tebliği edildiği süresi içerisinde itiraz edilmesiyle sebebiyle takibin durdurulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece, Kurum denetim raporu celp için müzerekkere yazıldığı, ancak denetim raporunun dosyaya gönderilmediği, ilçe seçim kurulundan davacıya ait kayıtların getirildiği, elektirik, su ve telefon aboneliklerinin sorulduğu, davacı tanıkları ve kamu tanığı olarak muhtarın beyanlarının alındığı, tanık beyanları göre boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu gerçekleşmediğinden davanın kabulüne karar verilerek, Kurum işleminin iptaline, birleşen davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece, bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine

göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, ödenen aylıkların kesilmesi yönünde işlemin dayanağını oluşturan denetim raporu kurumdan celp edilmeli, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, dinlenen kamu tanığının dışında anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle boşanılan eşle fiilen birlikte yaşamanın gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu asıl davanın kabulüne, birleşen davanın, esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu asıl davanın kabulüne, birleşen davanın, esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı-birleşen dosya davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8684, Karar No: 2017/9270, Tarih: 13.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8684 E.  ,  2017/9270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayılı hükmün; Dairemizin 17/05/2017 gün ve 2015/16631 E. - 2017/4524 K. sayılı ilâmıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içindeki tüm belgeler incelenerek gereği düşünüldü.

K A R A R

Çekişmeli ...ili, Merkez ilçesi, ... mahallesi 164 ada 4 parsel sayılı taşınmaz bahçe niteliği ile 442,50 m² yüzölçümlü olarak davalı adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı Hazine, ...ili, Merkez ... mahallesi kıyı kenar çizgisinin, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve bu Kanun hükümleri uyarınca çıkarılan yönetmelik hükümleri uyarınca tespit edilerek Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 07/09/2011 tarihli olurlarına istinaden onaylandığını, Anayasanın 43. maddesi ve 4721 sayılı TMK'nın 715. maddesine göre kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, sahipsiz kamu malı olduğunu, kıyının devir ve ferağ edilmesi, zamanaşımı yoluyla mülkiyetinin kazanılması ve haczedilmesinin mümkün olmadığını, dava konusu taşınmazın Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 07/09/2011 tarihli olurları ile onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptaliyle Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 1) Dava konusu ...ili, Merkez ilçe, ... mahallesinde bulunan 164 ada 4 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile tapu sicilinden terkinine, 2) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Kanunu gereğince hesaplanan 23.242,55.-TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

3) Davacı tarafından yapılan 1.488,20.-TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 4) Davacı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 12/1. maddesi uyarınca hesaplanılan 25.615,07.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 5) Bakiye gider avansının karar kesinleşmesini müteakip davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairenin 17/05/2017 gün ve 2015/16631 E. - 2017/4524 K. sayılı ilâmıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı vekili vekili karar düzeltme dilekçesinde; temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri hususların cevapsız bırakıldığını, ayrıca Kadastro Kanununun 36/A maddesine göre de davacı Hazinenin açtığı bu davada yargılama giderleri ile vekalet ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek karar düzeltme talebinde bulunmuştur.