muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2349, Karar No: 2007/3535, Tarih: 02.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/2349 E.  ,  2007/3535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/12/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı tapuda Hazine adına kayıtlı .parsel sayılı taşınmaza davalılar tarafından taşkın inşaat yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirilme isteğinde bulunmuştur.

Davalılardan Belediye M.. N., Y..davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar duruşmalara gelmemiş, bir cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece, davalı belediye aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalılardan M..., N..,Y..;Belediye tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .....nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacı Hazine adına kayıtlı .. parsel sayılı taşınmazın kadastral yöntemlere göre yapılan ölçüm sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisinde belirtildiği ve gösterildiği üzere davalılardan Yakup'un taşınmaz içerisinde (A) ve (B) davalı N..nin (C), davalı M....'in (E), harfiyle gösterilen bölümlerine taşkın inşaat yapmak suretiyle elattıkları, elatmalarının haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığı anlaşılmaktadır.Buna göre mahkemece bu olgular belirlenmek ve benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine,

Davacı ve davalı Belediye'nin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı Hazine iddiasında çekişmeli taşınmazın davalı Belediyece minübüs durağı yapılıp, diğer davalı kooperatife kiraya verilmek suretiyle taşınmaza müdahale edildiğini iddia etmiş buna karşı davalı belediye de savunmasında müdahalenin kendileri tarafından yapılmadığını savunmuştur.

Gerçektende taşınmazda varlığı iddia edilen muhtesatın belediye tarafından yapıldığına ve kiraya verildiğine dair herhangi bir kanıtın elde edilemediği dosya kapsamı ile sabittir.

Buna göre çekişme konusu taşınmaz yönünden davalı olarak gösterilen belediyenin sorumlu tutulamayacağı tartışmasızdır.

Bilindiği üzere; elatmanın önlenmesi davaları kural olarak taşınmaza fiilen elatan kişilere karşı açılır.Kaldıki, mahkemece elatanın davalı kooperatif olduğu benimsenerek hakkındaki dava kabul edilmiştir.Bu durumda, belediye aleyhine açılan davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Bu yöne değinen tarafların temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne varki, belediye hakkındaki dava reddedilmiş olduğu halde davada vekille temsil edildiği gözetilerek belediye lehine avukatlık parasına hükmedilmemiş olması doğru değildir.

Ne varki, belediye hakkındaki dava reddedilmiş olduğu halde davada vekille temsil edildiği gözetilerek belediye lehine avukatlık parasına hükmedilmemiş olması doğru değildir.

Öyleyse, davalı belediyenin, temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile, hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince, BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 2.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7521, Karar No: 2022/1765, Tarih: 08.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/7521 E.  ,  2022/1765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 29/07/2019 tarih 2019/İHK-9160 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan 10/12/2020 tarihli dilekçede, davalı ile sulh olunduğu belirtilerek davadan ve temyiz hakkından feragat edildiği bildirilmiş olup, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15972, Karar No: 2014/5149, Tarih: 07.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/15972 E.  ,  2014/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2011/578-2012/195

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı Kahraman vekili, davalı borçlu Fikret aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, dava konusu taşınmazını davalı Necmettin’e satışına ilişkin tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı Necmettin vekili davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı borçlu Fikret usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, borcun doğum tarihinin iptali istenen tasarruftan sonra olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tasarrufun iptali davalarının dinlenebilmesi için borcun, iptali istenen tasarruftan önce doğması dava önkoşulu olup mahkemece res'en araştırılmalıdır. Dava koşulu gerçekleşmediği takdirde işin esası hakkında hüküm kurulamaz. Somut olayda davacının takibi bir bonoya dayanmakta ise de bu bonoda davacı ciranta konumunda olup bononun tanzimine dayanak teşkil eden ilişkinin tarafı değildir. Bu nedenle davacının delil listesindeki tüm delillerinin toplanıp alacağın doğum tarihine ilişkin yeterli araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07/04.2014 tarihinde karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18492, Karar No: 2010/30739, Tarih: 21.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/18492 E.  ,  2010/30739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu belediyenin ....... Bankası A.Ş.’nin Susurluk Şubesinde bulunan hesaplarına konulan haczin kaldırılmasına ilişkin olarak yapılan şikayet üzerine mahkemece, banka hesap ekstreleri getirtilmiş, ilgili belediyeden yatan paraların dökümleri sorulmuş, bilirkişiden rapor aldırılmıştır. Bilirkişi tarafından düzenlenen 25.12.2009 tarihli raporda haciz konulan hesaplara 05.01.2009-05.10.2009 arasında yatan paraların toplamına göre hesaplama yapılmış, mahkemece raporda yazılı miktarlar göz önünde bulundurularak 11565924-5001 nolu hesapta bulunan iller bankasından gelen paylar, haberleşme vergisi, emlak vergisi taşınmaz kültür varlıkları payı, ihale karar pulu, damga vergisi, KDV, çevre temizlik vergisi, ilan ve reklam vergisi, harçlar yönünden, 11565924-5002 nolu hesaptan önceki dönemden devir ve virman açıklaması ile bulunan miktar, 11565924-5004 nolu hesap açısından ise iletişim vergisi ile açıklanan kalem yönünden haczedilmezlik şikayetinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5393 Sayılı Yasanın 15/son maddesine göre bedeli tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceği öngörülmüştür. Ayrıca, Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyeye verilen paylar, vergi ve resim hükmünde sayıldığından haczi mümkün değildir. Bu maddeye göre, haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde “fiilen” kullanılması gerekli olup kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılacak yargılama sonunda Ocak 2009-Ekim 2009 arasındaki hesaplarda işlem gören toplam miktar üzerinden karar verilmesi doğru değildir. Zira haciz tarihi itibariyle hesaplarda bulunan miktar üzerinden inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken, toplam miktar üzerinden karar verilmesi isabetsizdir. Ayrıca mahkemece otopark ücreti yönünden de istemin reddine karar verilmiş ise de, 3194  Sayılı İmar Kanunu’nun 44/son maddesine dayanılarak çıkarılan Otopark Yönetmeliğinin 10. ve 11.maddelerinde otopark hesabında toplanan meblağın otopark tesisi dışında başka bir amaçla kullanılmayacağı belirtilmiştir. Bu maddeler itibariyle belediyenin otopark hesabının kendiliğinden kamuya tahsisli olup bu kalem yönünden de istemin reddi doğru olmayıp şikayete konu 11565924-5003 nolu hesap yönünden de olumlu olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/835, Karar No: 2015/694, Tarih: 11.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/835 E.  ,  2015/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ... aşamalardaki savunmanlarında özetle; dedesi ...'dan miras kalan zeytinliğin teyzesi yakınıcı ..., dayısı ... ve annesi ... arasında üç hisseye bölündüğünü, annesi ölmeden önce onun hissesini birlikte topladıklarını, öldükten sonra iki yıldır kendisinin topladığını, hırsızlık suçu işlemediğini belirttiği, mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi tanık ...; zeytin tarlasının rahmetli ...'ya ait olduğunu, öldükten sonra mirasçılarına kaldığını, gösterdiği zeytin ağaçlarının sırasını sürekli ismini bilmediği ...'nun mirasçılarının topladığını ifade ettiği, yakınıcı ...'den önce zeytin tarlasını ortakçı olarak bakan tanık ...; on yıl kadar zeytin tarlasının ortakçılığını yaptığını, bu süre zarfı içerisinde yakınıcı ... kendine gösterdiği 17 adet zeytin ağacını toplamadığını ifade ettiği, yakınıcı ... kardeşi ... özetle; ... kardeşi olduğunu, babalarının 1971 yılında vefat etttiğini, geriye üç mirasçı kaldıklarını, tarlada ve zeytinlikte yeğeni sanık ... da hakkı olduğunu, kardeşinin kadastro çalışmaları sırasında bu yeri babasından satın aldığını belirterek kendi üzerine geçirdiğini belirttiği, sanığın kardeşi tanık ...'in de, tarlanın üç kişiye ait olduğunu, ancak halasının tarlanın tapusunun kendine ait olduğunu söylediğini, ne zaman ne şekilde halasının tapuyu üzerine aldığını bilmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; zeytin ağaçlarının üzerinde bulunduğu araziden ayrı ve bağımsız bir mülkiyete konu olabileceği hususu da gözönünde tutulduğunda, tapuda yakınıcı ... ve eşine ait olan ... parsel sayılı zeytinlikte bulunan, sanık tarafından toplanan ve mülkiyeti taraflar arasında ihtilaflı bulunan 17 adet zeytin ağacının mülkiyetine ilişkin tapuda herhangi bir şerhin bulunup bulunmadığı hususu araştırılmadan, sanığın suç işleme kastı ve TCK'nın 144.maddelerinin uygulanma şartları tartışılmadan, eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1 ve 3.maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12411, Karar No: 2015/27117, Tarih: 16.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/12411 E.  ,  2015/27117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/403190

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2011

NUMARASI : 2010/60 (E) ve 2011/123 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın savunmasının alınması için günsüz olarak mahkemede hazır edilmesine ilişkin ara karar ile duruşmanın da 27.09.2011 tarihine bırakılmasına karar verildiği halde 22.03.2009 tarihinde duruşma yapılarak sanık müdafiinin 01.03.2011 tarihli mazeret dilekçesi hakkında bir karar da verilmeden, yokluğunda yargılama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8140, Karar No: 2015/8876, Tarih: 21.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8140 E.  ,  2015/8876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/305774

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2012/213 (E) ve 2012/920 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın işyerinde ele geçen 21 adet boş DVD kutusunun iadesine karar verilmesi gerekirken Antalya Adli Emaneti'nin 2011/5... sırasına kayıtlı tüm eşyanın müsaderesine dair hüküm tesisi,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılıklar yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının; tebliğnameye aykırı olarak, hükümden müsadereye ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “Antalya Adli Emaneti'nin 2011/5... sırasına kayıtlı yirmibir adet boş DVD kutusu'nun sanığa iadesi ile suça konu diğer eşyaların TCK'nın 54. maddesi gereği müsaderesine" ibaresinin eklenmek ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine '' 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 21/12/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı;

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı;

1- 5846 sayılı Kanun'un 81. maddesi (ve 08.11.2001 tarih, 24577 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan ilgili Yönetmelik) hükümlerine göre oluşturulan İl Denetim Komisyonlarının suç soruşturmasına esas olacak şekilde denetim, arama ve el koymaya yetkili olup olmadığı, somut olayda İl Denetim Komisyonu tarafından usulüne uygun gerçekleştirilen bir denetimin bulunup bulunmadığı, İl Denetim Komisyonları 5846 SK'na göre bandrol denetimi yaparken, anılan Kanun'un 81. maddesi kapsamında kalan bir suçun işlendiğini tespit etmesinden sonra nasıl hareket edilmesi gerektiği, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olup olmadığı,

2- Sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığı, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunup bulunmadığı,

3- Anayasa ve CMK'nun amir hükümleri karşısında, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde delillerin tartışılarak değerlendirilmesinin yapılması ve hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilmesi gerekip gerekmediğine ilişkindir.

1- 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81. maddesinin 5 ve 6. fıkralarına göre, “Bakanlık ile mülkî idare amirleri bandrollenmesi zorunlu olan nüshaların ve süreli olmayan yayınların, bandrollü olup olmadıklarını her zaman denetleyebilir. Gerekli görüldüğünde, mülkî idare amirleri re'sen veya Bakanlığın talebi ile bu denetimi gerçekleştirmek üzere illerde denetim komisyonu oluşturabilir. İhtiyaç hâlinde, bu komisyonlarda Bakanlık ve ilgili alan meslek birlikleri temsilcileri de görev alabilirler. Bu denetimler sırasında bu Kanunda koruma altına alınan hakların ihlal edildiğinin tespiti hâlinde 75 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılır."

Anılan Kanun'un konuyla ilgili 75. maddesinin 3. fıkrasına göre de, "Şikâyet üzerine Cumhuriyet savcısı suç konusu eşya ile ilgili olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre elkoyma koruma tedbirinin alınmasına ilişkin gerekli işlemleri yapar. Cumhuriyet savcısı ayrıca, gerek görmesi hâlinde, hukuka aykırı olarak çoğaltıldığı iddia edilen eserlerin çoğaltılmasıyla sınırlı olarak faaliyetin durdurulmasına karar verebilir. Ancak, bu karar yirmidört saat içinde hâkimin onayına sunulur. Hâkim tarafından yirmidört saat içinde onaylanmayan karar hükümsüz kalır."

5846 sayılı Kanun'nun 81. maddesine dayanılarak çıkarılıp, 08.11.2001 tarih, 24577 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Bandrol Uygulamasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin “Denetim” başlıklı 9. maddesinde ise, “Kanunun 81 inci maddesinde belirtilen ihlallerde, genel kolluk ve zabıta; re’sen ve/veya hak sahipleri, komisyon, meslek birlikleri, Bakanlık veya ilgili diğer kanunlarla kendisine yetki ve görev verilmiş olanların ihbarı üzerine harekete geçer. Usulsüz ve izinsiz olarak çoğaltılmış ve yayılmış nüsha ve yayınlar ile bunları çoğaltmaya yarayan her türlü araç ve diğer delillere ilişkin olarak Kanunun 81 inci maddesi hükümleri uygulanır.

Bu denetimler sırasında Kanunda koruma altına alınan hakların ihlal edildiğinin tespiti hâlinde Cumhuriyet savcısı suç konusu eşya ile ilgili olarak 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre elkoyma koruma tedbirinin alınmasına ilişkin gerekli işlemleri yapar. Cumhuriyet savcısı ayrıca, gerek görmesi hâlinde, hukuka aykırı olarak çoğaltıldığı iddia edilen eserlerin çoğaltılmasıyla sınırlı olarak faaliyetin durdurulmasına karar verebilir. Ancak, bu karar yirmidört saat içinde hâkimin onayına sunulur. Hâkim tarafından yirmidört saat içinde onaylanmayan karar hükümsüz kalır."

Görüldüğü gibi Yönetmelikteki düzenleme, 5846 SK'nun 81/5-6 ve 75/3. maddelerindeki hükümlerin birleştirilerek tekrarlanmasından ibarettir. Bütün bu yasal düzenlemelerden anlaşılması gereken şudur: Bakanlık, mülkî idare amirleri veya İl Denetim Komisyonları, bandrollenmesi zorunlu olan eserler ile süreli olmayan yayınların bandrollü olup olmadığını, re’sen veya hak sahipleri ile diğer ilgililerin ihbarı üzerine her zaman denetleyebilir. Bu denetim, önleme araması veya adli arama değil, eserlere bandrol yapıştırılması zorunluluğuna (5846 SK m. 81/1, Yön. m. 5) ilişkin idari bir denetimdir. Denetim esnasında Kanunda koruma altına alınan hakların ihlal edildiğinin (81. maddedeki fiillerin işlendiğinin) tespiti hâlinde Cumhuriyet savcısı durumdan haberdar edilecek, Cumhuriyet savcısı da öncelikle suç konusu eşya ile ilgili olarak CMK hükümlerine göre elkoyma koruma tedbirinin alınmasına ilişkin gerekli işlemleri yapacaktır. CMK'nun “El Koyma Kararını Verme Yetkisi” başlıklı 127. maddesine göre “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri, elkoyma işlemini gerçekleştirebilir. Hâkim kararı olmaksızın yapılan elkoyma işlemi, yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını elkoymadan itibaren kırksekiz saat içinde açıklar; aksi hâlde elkoyma kendiliğinden kalkar.”

Dikkat edilirse, İl Denetim Komisyonları ile Kanunla yetkili kılınan diğer idari makamların bandrol denetimi esnasında, 81. maddedeki suçların konusu olan eşyanın tespiti hâlinde nasıl hareket edecekleri düzenlenirken, aramanın değil, el koyma işleminin nasıl gerçekleştirileceği açıklanmıştır. Çünkü, adli veya önleme araması boyutunda olmayan (dolayısıyla gizli kapalı yerlere bakılmadan, işyerinin görünen raf ve satış reyonları gibi açık alanlarında gerçekleştirilen) idari denetim esnasında zaten suç konusu eşya açıkta satışa sunulmuş halde bulunmuştur. Arama ile ortaya çıkarılacak, gizlenmiş, saklanmış bir şey olmadığı gibi komisyonun böyle bir yetkisi de bulunmamaktadır. [Adli ve önleme aramasının niteliği ve farklarına ilişkin olarak Yargıtay CGK''nun 25.11.2014 tarih, 2013/841 Esas, 2014/513 sayılı Kararında açıklandığı gibi, “önleme araması niteliğinde sayılmayan idari denetimler için herhangi bir arama emir veya kararına gerek yoktur. Bir yerin faaliyeti bakımından uymakla yükümlü bulunduğu kurallara uygun olarak çalışıp çalışmadığının tespiti bakımından o yerde yapılan işlem bir denetlemedir.”

Bu şekilde suç eşyası, dolayısıyla suç işlenmiş olabileceğine dair delil bulununca, yapılması gereken şey, soruşturma makamı olan Cumhuriyet savcısını durumdan haberdar edip, talimatları doğrultusunda hareket edilmesidir. Bu safhada da ceza usul hukuku açısından, öncelikle suç eşyasına el konulması gerektiğinden, kanunkoyucu da bundan sonraki işlemlerin CMK'na göre gerçekleştirilmesine işaret etmiştir. Bu düzenlemelerden, İl Denetim Komisyonları ile diğer idari makamlara adli veya önleme araması yetkisi verildiğinin kabul edilmesi mümkün değildir. Ayrıca, CGK'nun 25.11.2014 tarih, 2013/841, 2014/513 sayılı Kararında belirtildiği gibi, “önleme araması idari bir işlem olsa da kural olarak hakim kararıyla yapılmalıdır. Kolluk tarafından somut tehlikenin oluştuğunu gösteren belirlemeler önceden tespit edilip aramanın yapılması önerilen yer ve zaman ile birlikte o yer mülkî âmirine yazılı olarak iletilir. ...mülki amir kolluğun talebini uygun bulursa hâkimden arama kararı talep eder ancak gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde kendisi de yazılı arama emri verebilir. Önleme kararının alınmasında ve icrasında Cumhuriyet savcısının herhangi bir görev ve fonksiyonu yoktur. Kolluğun kendi içindeki birim amirlerinin emri ile önleme araması yapılamaz.”