muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/585, Karar No: 2015/20831, Tarih: 18.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/585 E.  ,  2015/20831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, ...'nin müteahhidi olarak enerji nakil hattı yapımında çalıştığı sırada şikayetçiye ait dört adet ceviz ağacının dallarını, şikayetçinin rızası olmaksızın, yanlış bir projelendirme ile yapılan keyfe dayalı yanlış bir işlemle ana gövde üzerinden keserek 800 TL zarar vermek suretiyle dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanı, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, somut, inandırıcı bir delil elde edilemediğinden bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8092, Karar No: 2017/2535, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/8092 E.  ,  2017/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3637, Karar No: 2016/4600, Tarih: 29.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3637 E.  ,  2016/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 03/07/2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Taraflar arasındaki dava hakkında ...İş Mahkemesinden verilen 13.11.2014 günlü ve 2014/105 E-2014/606 K. sayılı hüküm Dairemizin 08.04.2015 günlü ve 2015/742 Esas-2015/6560 Karar sayılı kararı ile ONANMIŞTIR. Davalı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş ise de ...İş Mahkemesi tarafından 03.07.2015 tarih ve 2014/105 E-2014/606 K sayılı ek kararı ile maddi hata itirazı ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olmakla davalı vekilince ek kararın temyizi ile maddi hata talebinin kabulüne onama kararının ortadan kaldırılmasına ve 13.11.2015 tarihli kararın şirket yararına bozulmasına karar verilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Daire kararlarında maddi hata yapıldığına dair başvuruların inceleme görevi bizzat kararı veren ilgili Yargıtay Dairesine aittir. Dairemizce verilen onama kararına karşı davalı vekilinin maddi hata talebinde bulunmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ile “maddi hata dilekçesinin, rapora itiraz ve temyiz dilekçeleri ile aynı muhtevada olduğundan bahisle 13.11.2014 tarihli kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmasından dolayı talebin reddine” dair ek kararla reddedilmesi hatalı olduğundan ...İş Mahkemesinin 03.07.2015 tarih ve 2014/105-606 E.K. sayılı ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı davalının maddi hatanın düzeltilmesi istemi incelenmelidir.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemenin 03/07/2015 tarihli ek kararının BOZULUP KALDIRILMASINA, davalının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15159, Karar No: 2017/14185, Tarih: 25.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15159 E.  ,  2017/14185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekillince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi raporu alınmıştır. Alınan rapor ve yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal olarak esas alınan taşınmazlar, kamulaştırma işlemi sonucu idarece satın alınan tapu devirleri olup, bu gibi işlemlerin serbest bir satış sayılamayacağından bu taşınmazlar esas alınarak bedel tespiti doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro

parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10605, Karar No: 2024/6930, Tarih: 24.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10605 E.  ,  2024/6930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2102 E., 2022/406 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma ve bu suça yardım etme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması, kısmi bozma

Şikayetçi ... vekilinin temyiz istemi yönünden; UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, vekili tarafından temyiz talebinde bulunan katılan ...'in yargılama sırasında 02.02.2021 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, katılan ile vekili arasındaki vekalet ilişkisinin ölümle son bulduğu, ölenin yasal mirasçılarının ise katılan vekili ile yeni bir vekalet ilişkisi kurmadıkları ve bu nedenle Av. ...'un şikayetçi ... yönünden hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılanlar ... ile ... vekilinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2020/110 Esas, 2021/333 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/2102 Esas, 2022/406 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilinin ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile;

a. Sanık ...'un maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

b. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümle, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

a. Sanık ...'un maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

b. Sanık ... hakkında maktule karşı kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümle, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

c. Sanıklar ... ve ... hakkında maktule karşı kasten yaralama neticesinde ölüme neden olmaya yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümle, 39/2-c maddesi delaletiyle 39/1, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanıklar ... ve ...'in 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi uyarınca müşterek fail olarak cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayin edildiğine,

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının nitelikli kasten öldürme yerine kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçu olarak belirlenmesinin ve sanıklar ... ile ...'in yardım eden olarak sorumlu tutulmalarının hukuka aykırı olduğuna, sanık ...'un azmettiren olarak cezalandırılması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Maktulün, olay tarihinden önce sanık ...'dan 6.000 TL borç para aldığı, karşılığında açık senet verdiği, aldığı bu paranın 3.000 TL'sini sanık ...'a verdiği, paranın sanık ...'a geri ödenmesi aşamasında maktulün borcun 3.000 TL'sini sanık ...'ın ödemesi gerektiğini savunduğu, sanık ...'ın ise bu parayı alacağı nedeniyle aldığını savunarak ödemeyi kabul etmediği, bu sebeple aralarında anlaşmazlık çıktığı, sanıklar ... ve ... ile maktul arasında bu nedenle telefonda tehdit ve küfürleşmeler gerçekleştiği, olayın gerçekleşmesinden önce maktulün evine sanıklar ... ve ...'in alacak nedeniyle dayandığı, maktulün eşinin telefonda maktule konu ile ilgili haber verip tepki gösterdiği, maktulün ailesinin de huzurunun bozulması nedeniyle konunun çözülmesi için sanıklar ile yüzleşmeye karar verdiği ancak öldürülme ihtimalinin bulunduğunu değerlendirmesi nedeniyle yakınlarına kendisinden haber alamamaları durumunda polise haber vermelerini söylediği, olay günü maktulün sanıklar ... ve ... ile yüzleşmeye karar vermesi üzerine İstanbul ilinde oturan sanık ...'un yine İstanbul ilinde oturan sanıklar ... ve ...'i de yanına alarak birlikte Gebze'ye geldikleri, Gebze'de maktulü rızası ile araçlarına aldıkları ve buluşma yerleri olan ... Pastanesinin önüne araçla gittikleri, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in de başka bir araç ile ... Pastanesi önüne geldikleri, pastanenin yan tarafındaki bankamatiklerin bulunduğu yerde her iki aracın durduğu, sanık ...'ın kendi geldiği araçtan inerek maktulün içerisinde bulunduğu araca bindiği, sanık ...'un otomobilinin içerisinde maktul ile sanıklar ... ve ...'un bir müddet konuyu konuştukları, konuşurlarken sanıklar ... ve ...'in araçtan geçici süreliğine indikleri, daha sonra sanıklar ... ve ...'in de maktul ile sanıklar ... ve ...'un içerisinde bulunduğu araca bindikleri ve aracın ... Pastanesinin arka tarafındaki yola doğru hareket ettiği, arkalarından ...'un da diğer araç ile seyrettiği, araç ile seyir halinde iken maktul ile sanıklar ... ve ... arasında tartışma ve kavga çıktığı, araç yavaş seyrettiği esnada fırsatını bularak maktulün otomobilden kendisini yere attığı ve yolun kenarındaki çalılık alana doğru kaçmaya başladığı, maktulün arkasından sanıklar ..., ... ve ...'in koşmaya başladıkları, bir süre sonra ...'ın devam edemeyerek geri döndüğü, diğer sanıklar ... ve ...'in ise maktulü kovalamaya devam ettikleri, çalılık araziyi aşan maktulün, çalılığın bittiği yolu da aşarak ... sitesinin yan tarafındaki otluk araziye daldığı, ... ve ...'in de maktulün arkasından otluk araziye girdikleri, ...'in olaydan sonra ele geçirilemeyen bıçakla maktulü vücudunun 13 yerinden bıçakladığı, bu sırada sanıklar ... ve ...'un kullandıkları araçlarla art arda olayın gerçekleştiği otluk alanın ve yanındaki ... sitesinin önünden geçen yol üzerinden olay yerine geldikleri, sanıklar ... ve ...'in, sanık ...'un aracı ile, sanık ...'ın ise sanık ..

... sitesinin yan tarafındaki otluk araziye daldığı, ... ve ...'in de maktulün arkasından otluk araziye girdikleri, ...'in olaydan sonra ele geçirilemeyen bıçakla maktulü vücudunun 13 yerinden bıçakladığı, bu sırada sanıklar ... ve ...'un kullandıkları araçlarla art arda olayın gerçekleştiği otluk alanın ve yanındaki ... sitesinin önünden geçen yol üzerinden olay yerine geldikleri, sanıklar ... ve ...'in, sanık ...'un aracı ile, sanık ...'ın ise sanık ...'un içerisinde bulunduğu araç ile olay yerinden ayrıldıkları, maktulün sol uyluk ön yüze ve sol göğsüne isabet eden 2 (iki) adet kesici delici alet yarasının tek başına öldürücü nitelikte olduğu ve maktulün bu yaralanmalar üzerine gelişen kan kaybı sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

1. Sanık ...'in, araçtan kendisini yere atıp otluk araziye doğru koşan maktulü ısrarla takip etmesi, hedef aldığı vücut bölgeleri, maktulü 13 adet kesici delici alet yarası ve 3 adet kesik vasıfta yara ile yaralaması, bu yaralardan 2 tanesinin tek başına öldürücü nitelikte olması ve kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'in eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde sanığın kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Maktul ile sanıklar ... ve ... arasında alacak borç ilişkisi nedeniyle husumet bulunması, bu husumetin maktulün yakınlarına da bildirdiği üzere sanıklar ... ve ... tarafından öldürülmeyi gerektirecek derecede olması, sanıklar ... ve ...'in maktul ile aralarında herhangi bir husumet bulunmayıp sanık ... yanında yer almak amacıyla yaşadıkları İstanbul ilinden suçun işlendiği Gebze ilçesine birlikte gelmeleri, araç içerisinde yaşanan konuşmada maktulün sanıklar ... ve ... tarafından darp edilmesi, maktulün öldürüleceğini öngörerek araçtan kendisini yere atıp gece vakti ve yağmur nedeniyle ıslak olan bir zeminde can havli ile kısmen engebeli çalılık arazide ayakkabısının tekini düşürmesine rağmen 100 metrenin üzerinde bir mesafede kaçması ile sanıklar ..., ... ve ...'ın maktulün peşinden gitmeleri, sanık ...'un maktulün öldürüldüğü yere aracıyla gelip sanıklar ... ve ...'i alarak olay yerinden ayrılması, sanık ...'ın da temyiz dışı sanık ...'un kullandığı araçla olay yerinden uzaklaşması birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in borcunu ödemeyi reddeden maktulü öldürmeye birlikte karar verdikleri, ölüm kararını icra etmek üzere de sanıklar ... ve ...'in maktulü son ana kadar kovaladıkları, sanık ...'in yakalayıp maktulün öldürülmesi kararının icrasını gerçekleştirdiği, sanıklar arasındaki olay öncesinde, olay sırasında ve olaydan sonra kaçış aşamasında fikir ve irade birliğinin bulunması ve fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmaları karşısında, sanıklar ..., ... ve ...'in 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken, suç vasfında ve iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanık ...'un beraatine, sanıklar ... ve ...'in ise yardım eden sıfatıyla kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şikayetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şikayetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, vekili tarafından temyiz talebinde bulunan katılan ...'in yargılama sırasında 02.02.2021 tarihinde öldüğü, 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, katılan ile vekili arasındaki vekalet ilişkisinin ölümle son bulduğu, ölenin yasal mirasçılarının ise katılan vekili ile yeni bir vekalet ilişkisi kurmadıkları ve bu nedenle Av. ...'un şikayetçi ... yönünden hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, şikayetçi ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme, Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Neticesinde Ölüme Neden Olma, Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Neticesinde Ölüme Neden Olmaya Yardım Etme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (1) ve (2) numaralı paragraflarında açıklandığı üzere sanık ...'in kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi, sanıklar ..., ... ve ...'in ise 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve katılanlar ... ile ... vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/2102 Esas, 2022/406 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16228, Karar No: 2016/20130, Tarih: 21.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16228 E.  ,  2016/20130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, muvazaa nedeniyle baştan itibaren davalı asıl işveren ...'ın işçisi olduğunun tespitine, ücret farkı, toplu iş sözleşmesi kaynaklı ek ödeme ve sosyal yardım, giyim yardımı, vardiya tazminatı, ağır vasıta tazminatı, iş güçlüğü tazminatı, hizmet teşvik primi, gıda yardımı, toplu taşıma yardımı, ilave tediye ile akdi ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle reddine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ve... ile karşı taraf adına vekili Avukat... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrilerek, eksiklik giderildikten sonra dosya yeniden Dairemize gelmekle, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı ...Ş.’ye ait işyerinde, kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaya dayandığından geçersiz olduğunu, davalı asıl işverenin kadrolu ve toplu iş sözleşmeli daimi işçilerine ödediği ücret ve diğer mali haklar ile ilave tediyelerin aynen müvekkiline de ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin baştan itibaren davalının işçisi olduğunun tespitiyle, kadrolu-daimi işçi sayılması gerekliliğinden ve toplu iş sözleşmesinden doğan ücret farkı, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ek ödeme ve sosyal yardım alacakları, ilave tediye ile akdi ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def’ini ileri sürerek, davacı işçinin müvekkilinden hizmet alımı yoluyla anahtar teslimi iş alan ayrı bir işverenin işçisi olduğunu, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili ile şirketler arasında yapılan sözleşmelerin kanuna uygun olup, muvazaaya dayanmadığını, dava konusu alacak taleplerinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 15. maddesi ve Kamu İhale Kanunu’nun 4 ila 22. maddeleri doğrultusunda, davalının kömür boşaltma, kül-curuf atma, inşaat işleri, atölye temizliği ve teknik temizlik işlerini dava dışı şirketlere verdiği, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup, muvazaa bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekilinin, adli yardım talebinin reddine dair tesis edilen ara karara yönelik temyiz itirazı yönünden;