muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/842, Karar No: 2018/457, Tarih: 23.10.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/842 E.  ,  2018/457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 445-8

Kasten öldürme suçundan sanığın, TCK'nın 81/1, 29, 62/1, 53/1, 63 ve 54/1-4. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21.11.2013 tarihli ve 400-551 sayılı hükmün, sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 08.10.2015 tarih ve 742-4783 sayı ile;

“...Maktul ...'ın sanığın resmî nikâhlı eşi olan ... ile bir süredir ilişki kurduğu, olay günü yine..... ile cinsel ilişki kurmak amacıyla evine geldiği, iş yerinde bulunduğu sırada kendisine açılan bir telefon ile bu durumu öğrenen ve kendine ait eve gelen sanığın maktulü 9’u ölümcül olmak üzere 18 bıçak darbesiyle öldürdüğü anlaşılan olayda; evlilik birliği içinde sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlar ve konut dokunulmazlığının ihlalinden ibaret haksız tahrikin ulaştığı boyut dikkate alınarak, TCK’nın 29. maddesi uyarınca makul düzeyde indirim yapılması yerine yazılı şekilde 13 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 14.01.2016 tarih ve 445-8 sayı ile;

"...5237 sayılı TCK'da 765 sayılı TCK'nın 51. maddesinde olduğu gibi ağır ve hafif haksız tahrik ayrımı yapılmamış, 29. maddesi uyarınca cezada indirim yapılması sırasında mahkemenin somut olayın özelliğine ilişkin; haksız hareketin işleniş şekli, niteliği, zamanı, yöresel koşullar ve tahrik eden ile edilenin durumlarını nazara alıp, hakkaniyet ilkesine uygun biçimde tahrikin derecesini tayin ederek indirim oranının buna göre belirlemesi gerektiği düşüncesi kabul edilmiştir. Bu uygulamada en hafif derecede tahrikte alt sınırın, en ağır tahrikte ise üst sınırın tercih edilmesi ve aradaki durumların da buna göre takdir edilmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın haksız tahrikin derecesi ve indirim yapılabilmesi için hâkime geniş bir takdir yetkisi verdiği aşikârdır. Yargılaması yapılan olaylar ve tahrik teşkil edebilecek eylemler o kadar geniş bir yelpaze oluşturmaktadır ki bunu ancak yargılamayı yapan delillerle yüz yüze gelen mahkeme takdir edebilecektir. Tahrik nedeniyle indirim yapılırken sosyal şartlar, örf, adet, hukukun genel ilkeleri, hakkaniyet kuralları, haksız hareketin niteliği, derecesi, sürekliliği göz önünde tutulacaktır. Temyiz denetimi yapan Yargıtayın duruşma yapmadan tarafları görmeden delillerle yüz yüze gelmeden tahrikin varlığı yokluğu, yahut derecesini belirlemesi isabetli olmamaktadır. Yargıtay, ilk derece mahkemesince saptanan davranışın salt hukuka aykırı bulunup bulunmadığını gerekçe ile bağlı olarak inceleyebilmektedir. Yargıtayın, ilk derece mahkemesinin yerine geçerek haksız tahrik derecesi belirlemesi bütün insanları aynı ruh kalıbına sokmak anlamına gelmektedir.

Mahkememiz dosyası ve gerekçeli karar incelendiğinde somut olaya bakıldığında; sanık ile resmî nikâhlı evli olan müşteki.....'nin sanık ile müşterek iki çocukları bulunmasına rağmen iş yerinden tanıştığı maktul ... ile gönül ilişkisine girip eşi olan sanığın evde olmadığı dönemlerde onun rızasına aykırı olarak maktulü yaklaşık 9 ay süreyle evine alıp birçok kez cinsel ilişkiye girdiği, öldürme olayının olduğu Ramazan ayında sanığın terzi olması nedeniyle çalışmak için iş yerine gittiği sırada müşteki.....'nin sanığı saat 19.00 sıralarında evine aldığı, kimliği tespit edilemeyen bir şahsın bu durumu sanığa telefonla ihbar ettiği, telefon üzerine eve gelen sanığın evinin giriş kapısının kilitli ve ışıkların kapalı olması nedeniyle evine ancak balkon kapısından girebildiği, eşiyle maktulün cinsel ilişkiye girdikten sonra çıplak vaziyette ve cinsel ilişkinin devamı sırasında salonda gördüğü eşi.....'den durumu sorduğu, eşinin bir şey olmadığını söylediği bu kez maktule evinde ne aradığını sorması üzerine maktulün parasını almak için geldiğini söylediği,'ne parası' diye sorması üzerine sinkaflı sözlerle sanığa sövdüğü, bunun üzerine sanığın maktule saldırıp içeri girdikten sonra mutfaktan aldığı 2 adet meyve bıçağı ile maktulü 9'u öldürücü mahiyette olmak üzere toplam 18 yerinden bıçakla yaraladığı, mutfak kapısından çıkıp kaçmaya çalışan maktulün birkaç metre sonra kan kaybı nedeniyle yığılıp kaldığı, kaldırıldığı Mevlana Üniversitesi Hastanesinde aldığı yaralara bağlı olarak iç ve dış kanama sonucu öldüğü sabittir. Maktulün yaklaşık 9 ay süreyle sanığın eşi müşteki..... ile cinsel ilişkiye girmesi, olay gecesi müşteki ile birlikte hareket eden maktulün sanığın evinin kapısını kilitlemek suretiyle evine girmesi hususunda sanığın hürriyetini tahdit etmeleri, zina hâlinde yakalanınca maktulün sanığa sinkaflı sözlerle hakaret etmesi, maktulün sanığın konut dokunulmazlığını ihlal etmesi şeklinde haksız tahrik oluşturan 4 ayrı neden bulunduğu hâlde Yargıtay 1. CD'nin direnilen bozma kararında sadece 'evlilik birliği içinde sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlar ile konut dokunulmazlığının ihlalinden ibaret haksız tahrik' bulunduğu gerekçesiyle mahkememizce verilen cezanın az bulunduğu yönündeki gerekçenin isabetli olmadığı heyetimizce değerlendirilmiştir. Ayrıca olayın gerçekleştiği yerdeki örf, adet ve aile anlayışının da göz önünde tutulması gerekmektedir. TCK'nın 29. maddesinde müebbet hapis cezasını gerektiren hâllerde haksız tahrikin varlığı durumunda 12-18 yıl arası hapis cezası verileceği kabul edilmiştir. Az yukarıda belirtilen kriterler ışığında delilleri yüz yüze değerlendiren mahkememizin haksız tahrik indiriminin azami düzeye yakın olması gerektiğine yönelik kabulü yasal ve yerinde görülmüştür.

Diğer taraftan Yargıtay 1. Ceza Dairesinin aklından geçen ceza miktarının mahkememizce bilinmesi ve uygulanması da mümkün değildir. Yargıtay 1. Ceza Dairesince makul bir indirim yapılması gerekirken eksik ceza verilmesi gerektiği belirtilmiş, herhangi bir kriter konulmamış, asgari hadde ne kadar yakın ya da uzak olunacağı hususunda belirleme yapılmamıştır. Mahkememizce gerekçesi daha önce yazılan haksız tahrik indiriminin azami düzeye yakın yapılması gerektiğine yönelik tespit yasal ve yerinde olduğundan mahkememizin önceki hükmünde direnilmesine karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle bozma kararına direnerek sanığın önceki hükümdeki gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık ve müdafisi ile katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2016 tarihli ve 110439 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 550-1221 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 22.05.2017 tarih ve 1257-1860 sayı ile; direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında eşi olan mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, yapılan itirazın mercisince reddine karar verilmesi suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Suçun sübutuna ve nitelendirilmesine ilişkin bir tartışma, kabul edilen olayda dosya içeriği itibarıyla da herhangi bir isabetsizlik bulunmamakta olup, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Direnme kararına konu mahkûmiyet hükmü sanık ve müdafisi ile katılan vekili tarafından temyiz edilmiş olup sanığın hükümden sonra cezaevinden göndermiş olduğu dilekçesinin temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olup olmadığı, buna bağlı olarak temyiz incelemesinin sadece katılan vekilinin temyiz istemi üzerine mi yoksa hem sanık ve müdafisi hem de katılan vekilinin temyiz istemlerine göre mi yapılması gerektiğinin,

2- Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının isabetli olup olmadığının,

Belirlenmesine ilişkindir.

Uyuşmazlık konularının sırayla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

1- Sanığın direnme hükmünden sonra göndermiş olduğu dilekçeye göre temyiz isteminden vazgeçip vazgeçmediği;

İncelenen dosya kapsamından;

2- Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının isabetli olup olmadığının,

Belirlenmesine ilişkindir.

Uyuşmazlık konularının sırayla değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

1- Sanığın direnme hükmünden sonra göndermiş olduğu dilekçeye göre temyiz isteminden vazgeçip vazgeçmediği;

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel Mahkemenin direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün sanık müdafisi ile katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığına hitaben "...Dosyamda lehie olacak durum var ise lehime uygulanmasını, şartlı tahliye, kefaletli tahliye, adli kontrollü tahliye, kelepçeli tahliye olabilir. Aksi karar çıkacaksa dosyamın bir an önce tasdik edilip gönderilmesini arz ve rica ederim" şeklinde 03.05.2016 tarihli; "...Dosyamın incelenip karara varılmasını rica ediyorum. Yarı açık hakkım doldu geçti, dosyam tasdiklenirse hiç değilse açık cezaevinde çoluğuma çocuğuma daha çok destek olurum. Başkanlığınızdan dosyamın incelenmesini mağduriyetimin giderilmesini, karara bağlanmasını saygılarımla arz ve rica ederim" şeklinde 03.05.2016 tarihli ve "...Tarafınızca uygun görüldüğü takdirde dosyamın onaylanmasını istiyorum. Bu konuda gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ederim" şeklinde 15.08.2017 tarihli dilekçeler gönderdiği anlaşılmaktadır.

Olağan kanun yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davası açılmış olmalıdır. Temyiz davasının açılabilmesi için de, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 310. maddesine göre iki şartın varlığı gereklidir.

Bunlardan ilki süre şartıdır. CMUK'nın 310. maddesinde, genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süreyi hükmün tefhiminden, tefhim edilmemişse tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlenmiştir. Temyiz süresi bahse konu maddenin 3. fıkrasındaki istisnai durum hariç olmak üzere, hükmün açıklanması sırasında hazır bulunanlar yönünden bu tarihte, yokluklarında hüküm verilenler yönünden ise gerekçeli kararın tebliği tarihinde başlar.

Temyiz davasının açılabilmesi için gerekli ikinci şart ise istek şartıdır. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan "Davasız yargılama olmaz" ilkesine uygun olarak temyiz davası kendiliğinden açılmaz, bu konuda bir isteğin bulunması gereklidir. CMUK’nın 305. maddesinin 1. fıkrası ile bu kuraldan uzaklaşılmış ve bazı ağır mahkûmiyetlerde istek şartından sanık lehine vazgeçilerek, temyiz incelemesinin kendiliğinden yapılması kabul edilmiş ise de, on beş yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı cezalara ilişkin hükümler dışında kalan kararlarda süre ve istek şartlarına uygun temyiz davası açılmamışsa hükmün Yargıtayca incelenmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan, 5271 sayılı CMK’nın kanun yollarına ilişkin genel hükümlerin düzenlendiği bölümde yer alan “Başvurudan vazgeçilmesi ve etkisi” başlıklı 266. maddesinde;

“(1) Kanun yoluna başvurulduktan sonra bundan vazgeçilmesi, mercii tarafından karar verilinceye kadar geçerlidir. Ancak, Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine yapılan başvurudan onun rızası olmaksızın vazgeçilemez.

(2) Müdafiin veya vekilin başvurudan vazgeçebilmesi, vekâletnamede bu hususta özel yetkili kılınmış olması koşuluna bağlıdır.

(3) 150 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca, kendisine müdafi atanan şüpheli veya sanıklar yararına kanun yoluna başvurulduğunda veya başvurulan kanun yolundan vazgeçildiğinde şüpheli veya sanık ile müdafiin iradesi çelişirse müdafiin iradesi geçerli sayılır” şeklindeki düzenleme ile kanun yoluna başvurulduktan sonra başvurunun geri alınabileceği kabul edilmiştir.

Kanun yolu başvurusunda bulunulması veya bu başvurudan vazgeçilmesi kural olarak asilin iradesine tabidir. Ancak maddenin 3. fıkrasında buna bir istisna getirilmiş ve on sekiz yaşını doldurmamış ya da sağır veya dilsiz veya kendisini savunamayacak derecede malûl olan şüpheli veya sanığın, kanun yoluna başvurulması ya da başvurunun geri alınması konusundaki iradesi ile müdafinin iradesinin çelişmesi hâlinde asilin değil, müdafinin iradesine üstünlük tanınmıştır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Ceza miktarı yönünden resen temyize tabi olmayan Yerel Mahkeme direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, sanık ve müdafisi tarafından süresinde temyiz edilmesinden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu dilekçelerde "...Dosyamda lehime olacak durum var ise lehime uygulanmasını,...Aksi karar çıkacaksa dosyamın bir an önce tasdik edilip gönderilmesini arz ve rica ederim", "...Dosyamın incelenip karara varılmasını rica ediyorum. Yarı açık hakkım doldu geçti...Mağduriyetimin giderilmesini, karara bağlanmasını saygılarımla arz ve rica ederim" "...Tarafınızca uygun görüldüğü takdirde dosyamın onaylanmasını istiyorum." şeklinde taleplerde bulunduğu anlaşılmış ise de, sanığın dilekçelerinin tamamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla görüş ve izin hakkı elde edebilmek için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına yönelik olduğu, dilekçelerinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı gibi müdafisinin de bu yönde bir talebinin olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinin, katılan vekili ile sanık ve müdafisinin temyiz istemlerine istinaden yapılması gerektiği kabul edilmelidir.

2- Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının isabetli olup olmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

2- Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının isabetli olup olmadığı;

İncelenen dosya kapsamından;

05.08.2013 tarihli olay yeri inceleme raporunda; 04.08.2013 tarihinde saat 23.30 sıralarında Konya ili, Karatay ilçesi, ...., ..... bulunan sanık ...’e ait tek katlı, etrafında herhangi bir bahçe duvarı olmayan, üç oda ve bir salondan oluşan evde meydana gelen olayla ilgili yapılan incelemelerde, evin ana giriş demir kapısı, daire giriş ve mutfak kapısı ile pencerelerinde herhangi bir kırılma veya zorlama izi olmadığı, evin odalarında genel bir dağınıklık, girişe göre sağ tarafta bulunan yatak odasındaki yatak örtülerinin bozulmuş olduğu, mutfak kapısı iç kısmında siyah beyaz plastik saplı, namlu kısmı 10 cm ve sap kısmı 12 cm uzunluğunda iki adet kanlı meyve bıçağı bulunduğu, mutfak balkon mermeri üzerinde kan, salon ortasında kanlı battaniye, salon elektrik düğmesi üzerinde bulaşık şekilde kan, holde daire giriş kapısı arkasında zeminde kan bulaşığı, holde orta kısım üzerinde tuğra amblemi olan gümüş renkli taşlı yüzük, holde banyo elektrik düğmesi üzerinde kan lekesi, mutfak balkon dibinin dış kısmında kan lekesi, balkona 13 metre mesafede otlar içerisinde kan lekeleri, yatak odasındaki çarşaf ve yorgan örtüsü üzerinde de kan lekesi olması muhtemel izlerin bulunduğunun belirtildiği,

05.08.2013 tarihli yakalama ve teslim tutanağında; saat 00.10 sıralarında bıçakla yaralama olayının öğrenilmesi üzerine olay yerine intikal eden ekiplerin, sanık ... tarafından durdurulduğu, sanığın görevlilere "birisini bıçakladığını ve bu kişinin evinin yakınlarında bulunan tarla içerisinde yaralı hâlde bulunduğunu" belirttiği, bunun üzerine ekip aracına alınan sanıkla birlikte görevlilerce olay yerine gidildiğinde yaralı şahsa müdahale eden 112 Acil Servis görevlilerinin şahsın öldüğünü bildirdikleri, emniyet mensuplarınca ekip aracında sanıkla yapılan görüşmede, sanığın “İş yerinde çalışırken bilmediği bir numaradan arayan kişinin, evine bir erkeğin girdiğinden bahsettiğini ve insanlık namına haber verdiğini söylediğini, bunun üzerine telefonu kapatarak evine gittiğini, açık olan mutfak balkon kapısından içeriye girdiğini ve yatak odasında eşi ile birlikte maktulü yakaladığını, hemen mutfaktan bıçak alarak maktulün üzerine gittiğini, bu esnada olayın şokuyla bıçağı rastgele bu şahsa salladığını, neresine vurduğunu bilmediğini, elinde bulunan bıçağın düştüğünü, bunun üzerine maktulün mutfak balkonundan atlayarak kaçtığını, evin önündeki tarlada yere yığıldığını” beyan ettiği bilgilerine yer verildiği,

05.08.2013 tarihli ev arama ve el koyma tutanağında; maktule ait cep telefonunun incelenmesi neticesinde, maktulün son görüşme yaptığı telefon ve sim kartın bulunabilmesi bakımından sanık ... ile eşi.....'nin evinde yapılan aramada, mutfakta bulunan çöp kovası döküldüğünde maktulün öldürülmeden önce görüşme yaptığı değerlendirilen bir adet Nokia marka, 1100 model cep telefonu ile sim kart ve bataryanın muhafaza altına alındığı,.....'nin, telefonun kendisine ait olduğunu, maktul ile bu telefon vasıtasıyla görüştüğünü beyan ettiğinin belirtildiği,

05.08.2013 tarihli tutanakta; maktul ...’ın pantolonun sağ arka cebinden ele geçirilen 1 adet Nokia marka cep telefonunun arama kayıtları incelendiğinde, 04.08.2013 günü saat 18.59'da “Tatlı Belam” olarak kayıtlı numaradan gelen cevapsız arama olduğu, saat 22.38'de “Tatlı Belam” olarak kayıtlı numaraya çağrı atıldığı, saat 22.49'da aynı numaranın arandığı, mesajlar bölümünün gelen kutusunda 03.08.2013 tarihinde “Tatlı Belam” olarak kayıtlı numaradan saat 21.51’de gönderilmiş Kadir Gecesi’ne ilişkin tebrik mesajı bulunduğu, gönderilen kutusunda ise “Tatlı Belam” adlı kişiye 14.07.2013 tarihinde saat 16.40’da gönderilmiş "Tatlım biz gidiyoruz, üzülme hep yanındayım, karagözlüm seni çok seviyor bu deli", 05.07.2013 tarihinde saat 20.22'de aynı kişiye gönderilmiş "Aşkım babam geldi sonra ararım, öptüm seviyorum, bay", 20.06.2013 tarihinde saat 09.53'te gönderilmiş "Nerdesin geleymi cevap yz tatlım" şeklinde mesajların bulunduğunun tespit edildiği,

05.08.2013 tarihli tutanakta; sanığı telefonla arayarak eşi.....’nin maktulü eve aldığından bahseden kişinin, ankesörlü telefondan aramış olduğu ve kim olduğunun belirlenemediğinin bildirildiği,

05.08.2013 tarihli uzmanlık raporunda; olay yerinden ele geçirilen iki adet bıçak üzerinde herhangi bir vücut izine rastlanılmadığının belirtildiği,

Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 05.08.2013 tarihli raporda; alkolsüz olan sanığın sol el avuç içinde 7 cm, sağ işaret parmağında 3 cm uzunluğunda kesiler bulunduğu ve yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu bilgilerine yer verildiği,

05.08.2013 tarihli uzmanlık raporunda; olay yerinden ele geçirilen iki adet bıçak üzerinde herhangi bir vücut izine rastlanılmadığının belirtildiği,

Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 05.08.2013 tarihli raporda; alkolsüz olan sanığın sol el avuç içinde 7 cm, sağ işaret parmağında 3 cm uzunluğunda kesiler bulunduğu ve yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu bilgilerine yer verildiği,

05.08.2013 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında; maktulün vücudunda toplam on sekiz adet kesici delici alet yarası bulunduğu, bu yaralardan sağ omuz arka kısımda 4,5 cm, sol skapula üstünde 3 cm, sırt bölgesi orta hat sağ kısımda 2 cm, sağ skapula altında 1,5 cm, sol klavikula altında 3,5 ve 2 cm, batın sol taraf göbek hizasında 3 cm, batın üst kadran sağ tarafta 2 cm ve göğüs sağ taraf koltuk altında 2 cm uzunluğunda olmak üzere toplam dokuzunun öldürücü nitelikte olduğu, diğer dokuz adet yaranın ise kesik vasıfta, kas ve yumuşak doku seyirli olup öldürücü nitelikte olmadıkları, öldürücü nitelikteki yaraların her birinin bir açısı geniş, bir açısı dar bir alet ile meydana getirilmiş olabileceği, kesik vasıfta tarif edilen yaraların aynı aletin keskin yüzeyi ile oluşturulmasının tıbben mümkün olduğu, maktulün ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ yaralanması, iç ve dış kanama sonucu meydana geldiğinin belirtildiği,

06.08.2013 tarihli bilirkişi raporunda; maktule ait cep telefonunun hafızasında sanığın eşi..... ile çekilmiş olduğu 7 adet fotoğraf bulunduğunun tespit edildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... aşamalarda; oğlu olan maktulün daha önce iki kez evlenip ayrıldığını, bu evliliklerinden üç çocuğunun bulunduğunu, maktulün iki yıldır Konya ilinde bekâr olarak yaşadığını, normalde havuç işinde çalıştığını, ancak mevsimi gelmediği için pazarcılık yaptığını, olayı görmediğini, sanığın eşi..... maktulü eve almasaydı bu olayın meydana gelmeyeceğini,

İnceleme dışı olayın mağduru ve sanığın eşi..... .....(Çelikten) kollukta; sanık ... ile sekiz yıldır evli olduğunu, görücü usulüyle evlendiğini, yedi yaşında kızı ve bir buçuk yaşında oğlu olduğunu, yaklaşık dört yıldır havuç yıkama işinde çalıştığını, aynı iş yerinde çalışan maktul ..