muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1370, Karar No: 2024/1975, Tarih: 29.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/1370 E.  ,  2024/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/69 E., 2016/383 K.

SUÇLAR : Özel hayatın gizliliğini ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Yerel mahkemece sanık hakkında kurulan hükümlerin; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemece sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 134/1-2. Cümle, 35, 43/2, 62, 53/1-2-3, 58/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe, mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1, 62, 53/1-2-3, 58/6. maddeleri uyarınca 3 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığa atılı suçun şikâyete tabi olduğu mağdurunda şikâyetten vazgeçmesi nedeniyle düşme kararının ve mağdure ve katılanın mala zarar verme suçuna konu dairenin maliki olup olmadığının, zarar verilip verilmediğinin araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilerek karar verilmesi için hükümlerin bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın sebepleri; bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; öğrenci olan mağdur ve katılanın ikamet ettikleri daireye bitişik dairede ikamet eden sanığın banyo havalandırmasından mağdur ... ve katılan ...'nin ikamet ettiği dairenin banyo havalandırmasının kapağına açtığı delikten mağdur ...'nin banyoda tuvalet ihtiyacını giderdiği sırada cep telefonunu delikten uzatarak mağdurun görüntülerini çekmeye çalıştığı sırada mağdurun farketmesi üzerine görüntü kaydı yapamadan telefonu geri çeken sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/1-2.cümle, 35, 43/2 ve 151/1 maddelerinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A) Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın mağdur ...'nin banyoda tuvalet ihtiyacını giderdiği sırada havalandırma kapağında bulunan delikten soktuğu cep telefonu ile görüntü çekmeye çalışmasına konu olayda sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun TCK'nın 139/1. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, suçun asıl mağdurunun görüntüsü çekilmeye çalışılan mağdur ... olduğu ve mağdurunda 03.05.2016 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, sanığında istinabe ile savunmasının alındığı 28.04.2016 tarihli beyanında hakkında şikayetten vazgeçme olursa kabul edeceğini bildirmesi karşısında sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan düşme kararı verilmesi gerekirken, eylemin şikâyete tabi olduğu gözetilmeksizin ve aynı evde ikamet eden Ezgi'nin de suçtan zarar gördüğü kabul edilerek yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyete karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, açıklanan nedenle Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 134/1-2.cümle, 35, 139/1. 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

Kanuna aykırı olup, açıklanan nedenle Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 134/1-2.cümle, 35, 139/1. 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

Mala zarar verme suçu ile korunan hukuki yarar mülkiyet hakkı ise de; zarar verilen eşyanın zilyetliğinin malik dışında üçüncü bir kişide bulunduğu durumlarda mülkiyet hakkı ile birlikte zilyetliğin sağladığı hakların da koruma altında olacağı, buna göre; bu gibi hallerde malik dışında suça konu eşyadan yararlanan kişinin de işlenen suç nedeniyle suçtan zarar gören sıfatıyla şikâyet hakkına sahip olacağı, bu itibarla katılan beyanı, kolluk tutanakları ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın ikamet ettiği daireye bitişik olan ve katılan ... ile mağdur ...'nin ikamet ettiği dairenin banyo havalandırma kapağına delik açarak mala zarar verme suçunu işlediğine konu olayda; mağdur ve katılanın tarafından kullanılan daireye zarar verilmesi nedeniyle şikâyet hak ve yetkilerinin bulunduğu ve katılan ...'nin sanık hakkındaki şikâyetinin devam etmesi nedeniyle mağdur ve katılanın malik olup olmadığının ve dosya arasında bulunan CD içeriğinde bulunan resimlere göre havalandırma kapağında delik açıldığına ilişkin tespite göre de zarar meydana gelip gelmediğinin araştırılması gerektiğine ilişkin Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar" ibaresinin kanun metninden çıkarılması sebebiyle, 5237 sayılı TCK'nın 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçu da uzlaşma kapsamına alındığından anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3621, Karar No: 2018/4572, Tarih: 25.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3621 E.  ,  2018/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında yapılan yargılamada bir kısım celselere Av.....'ın her iki sanık müdafii olarak katılmasının ardından ayrıca müdahil.... vekili olarak dosyaya mazeret dilekçesi verdiği, sonraki celselerde de sanık ... müdafii olarak yer aldığı, son celse ise.... müdafii olarak duruşmaya Av. ...'un katıldığı, hükmün.... adına Av. .... tarafından süre tutumlu olarak temyiz edildiği, gerekçeli kararın ise Av. ...'a tebliğ edildiği ve dosya içerisinde adları geçen müdafilerin sanıkların vekaletnameli müdafileri oldukları veya baro tarafından görevlendirildikleri ya da yetkili kılındıkları hususunda herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığı görüldüğünden, bu hususta araştırma yapılarak adları geçen müdafiler ile sanıklar arasındaki müdafilik ilişkisini gösteren belgelerin dosya içerisine konulmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/854, Karar No: 2015/15714, Tarih: 19.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/854 E.  ,  2015/15714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/196236

Mahkemesi : Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04/03/2014

Numarası : 2013/388-2014/92

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün dördüncü paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1060 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11944, Karar No: 2017/25970, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11944 E.  ,  2017/25970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4258, Karar No: 2024/5917, Tarih: 27.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4258 E.  ,  2024/5917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/118 E., 2024/229 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/391 E., 2023/172 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 22.04.2004 tarihinde davalı şirketin Örenşehir köyü Tepe Altı mevkii Manavgat-Antalya adresinde bulunan ... isimli otelinde bahçıvan olarak çalışmaya başladığını, 2013 tarihinde emekli olduğunu, ancak söz konusu otelde aynı görevde çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin SGK kayıtlarında gözüken 31.10.2015 tarihinde işten çıkış, 11.09.2016 tarihinde tekrar işe giriş ve 28.09.2016 tarihinde çıkış işlemlerinin gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin davalı işveren nezdinde 01.11.2015-30.09.2016 tarihleri arasında asgari ücret ile çalıştığının tespitini arz ve talep etmiştir.

II.CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davada hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu, çalışma olgusunun varlığının hiçbir şüphe ve duraksamaya yer bırakmayacak açık ve somut delillerle ispat edilmesi gerektiğini, gerçek ve eylemli sigortalılıktan söz edebilmek için sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerektiğini, bu tür davalarda aslolan resmi belge ve kayıtlar olduğundan, bu belgelerin aksi aynı mahiyette belgelerle ispatlanmadıkça davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; davacının davasının kabulü ile davacının davalıya ait 1079970 sicil numaralı iş yerinde; 01.11.2015-30.09.2016 tarihleri arasında prime esas asgari ücret ile 506 sayılı Kanun'un 63/B maddesi kapsamında sosyal güvenlik destek primine tabi çalıştığının ve Kuruma eksik bildirilen gün sayısının 312 gün olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiği, davacının talep konusu ettiği dönemler dikkate alındığında tespiti istenilen dönemlerin üzerinden on altı yıl geçtiğini, işletmenin otel olduğu ve davanın bahçıvan olarak hizmet ettiği ve mevsimlik işçi olduğunu, dava konusu edilen dönemde otelin faaliyete kapalı olması nedeniyle çalışmadığını, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı şekilde hüküm tesis edildiği, hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, aslolanın resmi belge ve kayıtlar olduğunu, bu belgelerin aksi aynı mahiyette belgelerle ispatlanmadıkça davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle istinaf yoluna başvurmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece salt bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verildiği, yerleşmiş içtihatlara göre bu tür davalarda dinlenilecek olan tanıkların davacıyla aynı işyerinde ve aynı dönemlerde bordrolu olarak çalışan kimselerden seçilmesi gerektiği, aslolanın resmi belge ve kayıtlar olduğu, çalışma olgusunun varlığının hiçbir şüphe ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde varlığı ve kesintisiz çalışma kıstaslarının davacı açısından karşılanmadığı, eksik inceleme söz konusu olduğundan kararı istinaf etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş yerinin 05.12.2003 tarihinde Yasa kapsamına alındığı, 31.12.2017 tarihinde Yasa kapsamından çıktığı, SGK kayıtlarına göre, davacının 22.04.2004 ile 28.09.2016 tarihleri arasına ilişkin davalı işverene bünyesinde giriş çıkış kayıtlarının bulunduğu, davacının bahçıvan olarak görev yaptığı, bahçıvan şefinin de davacısı olduğu hizmet tespiti davası bulunmakla bu yargılamanın kesinleştiği, davacının yaz çalışmasının sigortalı olduğu, kış çalışmasının ise fiilen devam ettiği halde sigorta çıkışı gösterildiği, toplam gün sayısının tespitinde bildirim yapılan günler gözetilerek hüküm tesisi edildiği, dosyadaki yazılara, hükmün Dairece de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekilleri istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Feri müdahil Kurum vekilleri istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı nezdinde hizmet akdine dayalı olarak 01.01.2003-10.12.2010 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14053, Karar No: 2022/6945, Tarih: 19.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14053 E.  ,  2022/6945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Akşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kadastro tespiti sırasında göl suları altında kalması ve kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunması nedeniyle tespiti yapılamayan eski tapu kaydının revizyon görmemesi nedeniyle uğranılan zararın TMK’nın 1007. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine, davalı Maliye Hazinesi hakkında açılan davanın ise kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazîne vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ilk derece mahkemesi kararının incelenmesinde,