muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2467, Karar No: 2010/4961, Tarih: 30.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2467 E.  ,  2010/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 61.312.89 TL. alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesinde; davalılardan ...’ın Hava Harp Okulu öğrencisi iken 08.05.2007 tarihinde kendi isteğiyle okuldan ayrıldığını, davalıya eğitimi boyunca 50.972,63 YTL masraf yapıldığını, yapılan bu masrafın dava tarihine kadar işlemiş faiziyle beraber 61.312,89 YTL’ye ulaştığını, bu sebeple; 61.312,89 YTL alacağın faiziyle beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan ve davalı ...’ın askeri liseye girerken vermiş olduğu Menderes Noterliğince 02.08.2002 tarihinde 08338 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde, öğrencinin okulla ilişiğinin kesilmesi halinde hangi kalem masraflardan sorumlu olacağı ayrıntılarıyla yazılmıştır. Sayılan bu gider kalemleri arasında atış, personel ve amortisman gideri bulunmadığından yükümlünün davaya dayanak oluşturan askeri lise dönemine ilişkin maliyet çizelgesindeki bu giderlerden sorumlu tutulamayacağının düşünülmemiş olması,

2-Yine dosya içersinde bulunan Bakırköy 18.Noterliğince düzenlenmiş 17.06.2006 gün ve 19325 yevmiye numaralı yüklenme ve kefalet senedine göre; davalılardan ..., diğer davalı ...’a sadece harp okulunda yapılan masraflarla, bu masrafların tahsili tarihine kadar işleyecek faizinin toplamı olan 76.175,93 YTL’sine kefil olmuştur. Bu durum karşısında, davalı ...’ın, yükümlüye harp okulu döneminde yapılan masraflarla, bu masrafların sarf tarihlerinden dava tarihine işlemiş faizinin bilirkişiye hesap ettirilip bu miktar borçtan ve bu borcun tahsili tarihine kadar işleyecek faiziyle beraber kefaletnamedeki kefalet miktarı ile sınırlı sorumlu tutulması gerekirken, bu davalının yükümlüye askeri lisede yapılan masraflarla işlemiş faizinden de sorumlu tutulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2270, Karar No: 2017/9043, Tarih: 09.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/2270 E.  ,  2017/9043 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı, maluliyet oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, 14.12.1998 tarihinde davalı ...'ın geçirdiği iş kazasında yaralanıp %36 oranında malul kalması nedeniyle Kurum tarafından kazalı işçiye bağlanılan gelir nedeniyle kendisine rücu edilen davacı şirketin maluliyet oranına itirazı ile yeniden oran tespiti talebinden ibarettir.

Mahkemece, Dairemizin 29/02/2016 tarihli ve 2016/1792 Esas ve 2016/3130 Karar no lu bozma ilamına karşı yapılan yargılama neticesi istemin reddine karar verilmiş ise de bu sonuca hatalı değerlendirme ile varılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Dairemiz bozma ilamına karşı 28.06.2016 tarihli tensip zaptı ile “bozma ilamına uyulup uyulmama konusunun duruşmada dikkate alınmasına” dair karar verildiği, davacı şirket vekiline Yargıtay ilamı ile duruşma gün ve saatinin tebliğ edildiği, 15.11.2016 tarihinde davalı ... vekilince mazeret dilekçesi sunulduğu, 16.11.2016 tarihli ilk duruşmada davalı Kurum'un davayı takip ettiğini beyan ettiği ve sonucunda “davacı vekilinin ilk duruşmadan haberdar olduğu, yoklamada hazır olmadığı, mazeret dilekçesi sunmadığının anlaşıldığı” belirtilmek suretiyle davanın “reddine” karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı tarafın 16.11.2016 tarihli duruşmaya katılmamış olması nedeni ile ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Gerçekten davalı Kurum'un davayı takip ettiğini beyan etmesi karşısında ve iş göremezlik oranın tespitine ilişkin davaların kamu düzenine ilişkin olduğu hususu dikkate alındığında Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulup uyulmayacağına dair bir karar verilerek sonuca gidilmesi gerekir iken salt davacı yanın gelmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur .

Yapılacak iş; iş göremezlik oranın tespitine ilişkin davaların kamu düzeninden olduğu ilkesi gözetilerek öncelikle Dairemizin bozma ilamına karşı uyma ya da uymama konusunda bir karar vermek, Mahkemece “uyma” kararı verilmesi halinde bozma ilamında yer alan prosedürleri yerine getirmek ve sonucuna göre bir hüküm tesis etmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davacı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/8383, Karar No: 2012/15688, Tarih: 29.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/8383 E.  ,  2012/15688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali ve inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, davalı şirketin enerji nakil hatlarının kurulması ihalesini aldığını, belediye sınırları içerisinde yapılan çalışmalarda ise belediyenin kamyon, kepçe ve traktörlerini kiraladığını, şirket çalışanı ... tarafından sipariş fişi düzenlendiğini belirterek belediye araçlarının kira parasının tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptalini istemiştir. Davalı kira ilişkisine karşı çıkmış ve sipariş fişi düzenleyen ...’un şirketi temsile yetkili olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır. Davalı kira ilişkisine karşı çıkmıştır. Bu durumda kira ilişkisinin varlığını ve koşullarını davacının kanıtlaması gerekir. Davacı, ... tarafından düzenlenen sipariş fişine dayanmıştır. HMK’nın 222 maddesi birinci fıkrasında “Mahkeme, ticari davalarda tarafların ticari defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine karar verebilir” şeklinde düzenlenmiştir. Madde metninden de anlaşılacağı üzere mahkemece ticari defterlerin incelenmesine resen karar verilebilir. Mahkemece tacir olan davalının ticari defterleri üzerinde inceleme yapılması gerekir. Ayrıca ...’un davalı şirketi temsile yetkili olup olmadığı da araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususlar araştırmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33437, Karar No: 2017/15722, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33437 E.  ,  2017/15722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25119, Karar No: 2013/4570, Tarih: 12.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/25119 E.  ,  2013/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının oğlunun çalışma gücü kayıp oranının belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15717, Karar No: 2014/8167, Tarih: 27.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/15717 E.  ,  2014/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/41750

MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2011

NUMARASI : 2011/517 (E) ve 2011/952 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun soruşturma aşamasında alınan ifadesi, mağdura ait 16/06/2011 tarihli adli raporunda yaralanmanın kesici aletle yapıldığının belirtilmesi, aynı tarihli ve mağdurun imzasının taşıyan 16.06.2011 tarihli olay tutanağında, mağdurun olaya müdahale eden polislere sanığın kendisini bıçakla sağ omuzundan yaraladığına dair beyanı ve bıçağın sanığın elinden zor kullanılarak alındığının belirtilmesi karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uymayan sanık savunması ve oğlu olan sanığı koruma güdüsü ile hareket eden mağdurun duruşmadaki ifadelerine itibar edilerek beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9277, Karar No: 2019/11934, Tarih: 07.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9277 E.  ,  2019/11934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan, 5237 sayılı TCK'nun 116/2, 151/1; 31/2 maddelerinde düzenlenen suçların gerektirdiği cezaların türleri ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı sürelerinin, mahkumiyet kararının verildiği 16/04/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12 yaşını bitirip 15 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuğun, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulacak sosyal inceleme raporu alınmayarak ve alınmamasının gerekçesi kararda gösterilmeyerek 5395 sayılı yasanın 35/1 ve 3. fıkrası hükümlerine uyulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22553, Karar No: 2014/6529, Tarih: 21.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22553 E.  ,  2014/6529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.09.2013

No : 2013/49-2013/311

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı 11.09.1996- Mart 2009 tarihleri arasında İstanbul Ticaret Odası İlköğretim Okulunda çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece 01.01.1998-01.03.2009 tarihleri arasında okul tatil dönemleri dışlanmak kaydıyla asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

İncelenen dava dosyasında, dinlenen davacı tanıklarının işyerindeki kayden çalışmalarının, dava konusu ihtilaflı dönemi tam olarak kapsamadığı gibi okulda öğretmen olarak çalıştığını beyan eden davacı tanıkları F.. A.. ile N.. K..'ın beyanlarının da davayı aydınlatmaya yeterli ve elverişli olmadığı anlaşılmıştır. Şu halde, re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda; Mahkemece, söz konusu okulda ihtilaflı dönemde çalışması bulunan öğretmenler tespit edilerek kanaat edinmeye yetecek kadarının bilgilerine başvurulmalı, aynı okulda çalışması bulunan diğer bordrolu tanıklar dinlenilmeli, sigortalının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu yeterince araştırılmalı, çalışmanın varlığı, tam zamanlı olup olmadığı işyerinin niteliği ve kapsamı gözetilerek belirlenmeli, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7920, Karar No: 2019/4365, Tarih: 08.07.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/7920 E.  ,  2019/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil-tenkis davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Asıl ve birleştirilen davada davacılar, mirasbırakanları ...'nın adına kayıtlı 3 ve 32 parsel sayılı taşınmazlarını kardeşinin oğlu olan ve ölümüne kadar aynı yerde ikamet ettiği dava dışı vekil ... aracılığıyla davalıya devrettiğini, davalı ile satış işlemini muvazaalı şekilde yapan ...'nın ortak olduklarını ve dava konusu taşınmazların halen ...'nın zilyetliğinde bulunduğunu, mirasbırakanın yapmış olduğu bu temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, 32 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından okul yapılmak üzere Milli Eğitim Bakanlığına bağışlanmak üzere kendisine verildiğini, mirasbırakanın bu şekilde vasiyetinin olduğunu, tüm mirasçılarının mirasbırakanın bu iradesini bildiklerini, diğer dava konusu 3 parsel sayılı taşınmazı ise bedeli karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan temlik işlemlerinin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1934 doğumlu mirasbırakan ...’nın 27.04.2014 tarihinde ölümüyle, geride mirasçı olarak davacı kardeşi ... ile davacı yeğenleri ...ile dava dışı kardeşleri ...’nin kaldıkları, çekişme konusu 12241 ada 32 ve 12261 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar mirasbırakan adına kayıtlı iken, vekili olan dava dışı yeğeni Veli tarafından 05.11.2013 tarihinde davalı ...’a satış yolu ile devredildiği, ...’ın vekil Veli’nin iş ortağı olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanununun (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, dinlenen davacı tanıklarının beyanlarıyla mirasbırakanın diğer mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir bir nedenin varlığı konusunda somut bir olgunun ortaya konulamadığı, yukarıda belirtilen ilke ve olgular gözetildiğinde temlikin muvazaalı yapıldığı iddiasının ispatlanamadığı açıktır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davalının yanın yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19344, Karar No: 2013/3296, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19344 E.  ,  2013/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, müştekiyle anlaşarak onun arılarını kendi arılarıyla beraber kışı geçirmeleri için Mersin'e götürdüğü ancak bakım yükümlülüğüne uymadığı için arıların bir kısmının telef olduğu diğer kısmını ise alacağına karşılık geri vermediği şeklindeki eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.