muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14025, Karar No: 2013/3036, Tarih: 14.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/14025 E.  ,  2013/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret, izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Dava dilekçesi, davacının dava dilekçesinde belirttiği adrese davalıya tebliğ edilmek üzere gönderilmiş, dava dilekçesi şirketin daimi işçisi ibaresi bulunan kişi tarafından tebliğ alınmıştır. Bilirkişi raporu ve ıslah dilekçesi de aynı adrese gönderilmiş, farklı kişiler tarafından tebliğ alınmıştır.

Mahkemece, davalı tarafın iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili, davalı şirkete yapılan tebligatların usulsüz olduğunu, şirketin adresinin tebligatların gönderildiği adres olmadığını, tebligatları alan kişilerin davalı şirketin işçisi olmadıklarını iddia ederek temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, davalı şirkete yapılan tebligatların usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği uyuşmazlık konusudur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile mümkündür.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması

gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 7201 sayılı Kanun'un 11/1. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması

gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 7201 sayılı Kanun'un 11/1. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır.

Somut olayda, mahkemece öncelikle davalı şirkete yapılan tebligatların usulüne uygun olup olmadığı, tebligatı alan kişilerin davalı işyerinde çalışıp çalışmadıkları, tebligatı almaya yetkili olup olmadıklarının araştırılması gerekmektedir. Bu araştırma sonucunda tebligatların usulüne uygun olarak yapılmadıklarının tespiti halinde, davalıya delillerini bildirmesi için imkân tanındıktan sonra, bu deliller ile birlikte tüm dosya kapsamı yeniden değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17187, Karar No: 2023/10728, Tarih: 12.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/17187 E.  ,  2023/10728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/148 Esas – 2021/27 Karar

HÜKÜM/KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi/Davanın Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİH : 14.11.2017

SAYISI : 2016/962 Esas – 2017/1245 Karar

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'un maliki, davalı ...'un sürücüsü ve diğer davalı ... şirketine Karayolları Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası ile sigortalı olan araç ile davacının desteği motorsiklet sürücüsü arasında meydana gelen çift taraflı trafik kazası sonucunda davacının desteği ...'ın vefat ettiğini, Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2005/1081 soruşturma sayılı dosyasında destek ...'ın kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, ...'ın vefatıyla davacının desteğini yitirdiğini, davalı ... şirketine başvurulmuş ise de sigorta şirketinin, sigortalının kusuru bulunmadığından bahisle tazminat talebini reddettiğini, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre destekten yoksun kalma tazminatının kusur sorumluluğunun değil tehlike sorumluluğunun bir sonucu olduğunu, motorlu araçların işletilme tehlikesine karşı zarar gören üçüncü şahısları korumak amacıyla getirildiğini, bu nedenle davalıların davacının destekten yoksun kalma zararından, cenaze ve defin giderlerinden ve manevi zararlarından sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 03.07.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar Ramazan Uzun ile ... vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davalı sürücünün kusurunun bulunmadığını, bu nedenle her iki davalının da davacının tazminat talebinden sorumlu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar Ramazan Uzun ile ... vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davalı sürücünün kusurunun bulunmadığını, bu nedenle her iki davalının da davacının tazminat talebinden sorumlu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; davadan evvel tazminat talebiyle davalı şirkete başvurulmuş ise de sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığından ödeme yapılamayacağı hususunun davacıya bildirildiğini, davacı tarafın sigortalı araç sürücüsünün kusurunu ve zararını ispatlaması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nden alınan 06.10.2017 tarihli kusur raporunda kazanın meydana gelmesinde davalı ...'un kusursuz olduğu, destek sürücü ...'ın ise %100 oranında asli ve tam kusurlu olduğunun belirlendiği, mahkemece alınan rapor ile Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından alınan bilirkişi raporunun birbiri ile uyumlu olduğu ve raporlar arasında çelişki bulunmadığı, dava konusu kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığı belirlenen davalı ... ve diğer davalıların sorumluluğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacının trafik kazasında zarar gören üçüncü kişi konumunda olup kusur aranmayacağını, İlk Derece Mahkemesi kararının yeterli inceleme ve araştırmaya dayanmadığını, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun emsal içtihatları uyarınca dava konusu talebin değerlendirilmesi gerektiğini, destekten yoksun kalma tazminatının kusur değil tehlike sorumluluğuna dayandığını, 6098 Türk Borçlar Kanunu'nun 56 ıncı maddesinin 2 nci fıkrasında manevi tazminat taleplerinde de kusurun aranmaması gerektiğine yer verildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamına göre oluşan maddi zararının karşılanmasında meydana gelen olayın ve zararın sorumlulularının tespitinin gerekli olduğu, dava konusu olayda davacının kendi zorunlu mali sorumluluk sigortasına değil karşı yanın zorunlu mali sorumluluk sigortasına yönelik olarak eldeki davayı açtığı, kazanın meydana gelmesinde tam kusurun davacının murisine ait olarak tespit edildiği ve karşı yan olan davalı tarafa kusur atfedilmediği, bu nedenle davacının destek zararını davalı taraftan talep etmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle usul ve yasaya uygun olarak verilen İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusunda bildirdiği sebepler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan, diğer davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanın destekten yoksun kalma tazminatı, cenaze ve defin giderleri ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 ve 56 ncı maddeleri (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45 ve 47 nci maddeleri), 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/549, Karar No: 2007/2820, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/549 E.  ,  2007/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan haksız olarak kesildiği iddia edilen cezanın iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı sözleşmenin 8/c maddesi uyarınca teslim edilen malların davalıca reddedilmesi halinde 10 günlük cezasız ek süre verilmesi gerektiği halde bu süre için de ceza uygulaması yapıldığını, ayrıca cezalı sürenin hatalı hesaplandığını iddia etmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 06.07.2001 tarihli sözleşmenin 8/c maddesinde idarece yapılacak kontrol ve muayene neticesinde şartnamesine uygun olanların kabul, uygun olmayanların reddedileceği, reddedilen mallar için 10 günlük cezasız ek süre verileceği, ancak teslim süresinin 21.12.2001 tarihini geçemeyeceği kararlaştırılmıştır. 21.08.2002 tarihli ek sözleşmede ise teslim tarihi değiştirilmeden yükleniciye 6 ay cezalı ek süre tanınmıştır. O halde işin teslim edilmesi gereken 21.12.2001 gününden işin teslim edildiği tarihe kadar geçen süre için sözleşmenin 8/c maddesi gereğince davalı iş sahibinin

ceza kesintisi yapmasında sözleşmeye ve ek sözleşmeye aykırı bir durum sözkonusu değildir. Ancak bilirkişi raporunda, davalı idarenin teslim gününü de cezalı süreye dahil ederek 731.832.300 TL. fazla ceza kesintisi yaptığı açıklandığından mahkemece bu miktarın hüküm altına alınması gerekir. O halde sözleşmenin 8/c maddesine göre cezasız ek süre de dahil teslim tarihinin 21.12.2001 olduğu gözden kaçırılarak hesaplanan alacağa hükmedilmiş olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 30.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9638, Karar No: 2010/4122, Tarih: 11.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/9638 E.  ,  2010/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-3194 ... İmar Kanunu'nun 2.maddesine göre "Belediye ve mücavir olan sınırları içinde ve dışında kalan yerlerde yapılacak planlar ile inşa edilecek resmi ve özel bütün yapıların bu Kanun hükümlerine tabi" olması, 21.maddeye göre de "Bu Kanun kapsamına giren bütün yapılar için 26'ncı maddede belirtilen istisna dışında belediye veya valiliklerden yapı ruhsatiyesi alınması"nın zorunlu bulunması, Belediye ve Mücavir Alan Sınırları İçinde ve Dışında Planı Bulunmayan Alanlarda Uygulanacak İmar Yönetmeliği hükümlerine göre, imar planı bulunmayan alanlarda da, bina yapılması için merciinden yapı ruhsatı alınmasının zorunluluğu ile İmar Kanunu'nun 5.maddesi uyarınca, mücavir alanların imar mevzuatı bakımından belediyelerin yetki, denetim ve sorumluluğu altında bulunması karşısında;

Sanığın, 29.07.2005 tarihinde temel atmak, duruşmadaki savunmasına göre de fiilen tamamlamak sureti ile ruhsatsız bina yaparak atılı suçu işlediği anlaşılmakla imar kirliliğine neden olma suçundan hükümlülüğü yerine, binanın belediye sınırları dışında ancak mücavir alan sınırları içinde kaldığı ve TCK.nun 184.maddesinde ayrıca mücavir alandan söz edilmediği biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

2-Kabule göre de; Tutanağa konu inşaatın yapıldığı yerin, özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığının araştırılmaması,

Yasaya aykırı ve müdahil İnegöl Belediyesi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1530, Karar No: 2016/11787, Tarih: 11.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/1530 E.  ,  2016/11787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, iş akdinin işveren tarafından sebepsiz ve haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti, ücret, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin işveren tarafından feshedilmediğini, davacının hiçbir sebep bildirmeksizin 11/01/2014 tarihinden itibaren izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, 21/01/2014 tarihinde noterden bir ihtar keşide edilerek, davacıdan gelmediği günler için mazeret bildirmesinin talep edildiğini, davacının ihtara cevap vermediğini ve mazeret de bildirmediğini, davanın açıldığı tarih itibariyle davacının sigorta çıkışının yapılmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne kıdem ve ihbar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, iş akdinin kim tarafından feshedildiği, feshin haklı bir nedene dayanıp dayanmadığı ve bu bağlamda davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık vardır.

İşçinin ücretlerinin ödenmemesi, sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden belirtilmemesi, iş koşullarının ağırlaştırılması 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II. Maddesi uyarınca işçiye haklı fesih hakkı verir. Ancak iş sözleşmesini haklı nedenle de olsa fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamaz.

Dosya içeriğine ve özellikle davacı tanığı Abdulhadi İlbars'ın anlatımından, davacının muvafakatı alınmadan işveren tarafından iş şartlarında yapılan esaslı değişiklikler nedeniyle, iş akdinin davacı işçi tarafından haklı olarak feshedildiği ve davacının kıdem tazminatına hak kazandığı anlaşılmıştır. Bu kapsamda, mahkemece kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınması isabetlidir.

Ancak, iş akdini haklı nedenlerle de olsa fesheden işçinin ihbar tazminatı alacağına hak kazanamayacağı gözetilerek, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ancak, iş akdini haklı nedenlerle de olsa fesheden işçinin ihbar tazminatı alacağına hak kazanamayacağı gözetilerek, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4180, Karar No: 2021/6479, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4180 E.  ,  2021/6479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince davacı idare yönünden HMK'nın 353/1-b-1'inci maddesi gereğince esastan reddine, davalı yönünden HMK'nın 353/1-b-3 üncü maddesi gereğince kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Adapazarı İlçesi, ... Mahallesi 3386 ve 3397 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusu sonucunda, dava konusu taşınmaza 2017 yılı ilçe tarım verileri esas alınarak, brüt gelirin 1/3’ini aşmayacak şekilde maliyet hesaplaması yapmak ve davalı lehine vekalet ücretine hükmetmek suretiyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 üncü maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Yerel mahkeme Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasına maddi hata sonucu fazladan Uzunköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği gibi,