muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2701, Karar No: 2012/20335, Tarih: 26.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/2701 E.  ,  2012/20335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye, 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sabıkasız olduğu anlaşılan sanık talimatla alınan ifadesinde: "Gümrük vergilerinin ödenmesi için mahkemece herhangi bir talep olursa ödemeye hazırım. Ceza tayinine gidilecekse CMK 231/5.maddesinden yararlanmak istiyorum" şeklinde beyanda bulunduğu görülmüş olup,

Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı olarak gümrük idaresince bildirilmiş bulunan 8.53,00 TL. tutarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9.madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, müdahil idarenin zararlarını tazmin etmediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/996, Karar No: 2023/767, Tarih: 28.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/996 E.  ,  2023/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı ile kurulan sözleşme ilişkisi çerçevesinde 19 Mayıs Spor Salonu soyunma odaları, wc ve duşları, temiz su, logar ve yağmur gider oluk tesisatlarının onarımı ve yenilenmesi ile açık spor kortlarının aydınlatma ve elektrik tesisatı yenileme vd. üstlendiğini ve eksiksiz olarak gerekli iş ve işlemleri yerine getirerek teslim ettiğini, müvekkilinin yaptığı işler sebebi ile alacakları karşılığı 56.581,50 TL ve 61.930,00 TL bedelli faturaları düzenlediğini ve kuruma teslim ettiğini, ancak kurum tarafından ödenek yetersizliği gerekçe gösterilerek iptal ettirildiğini, davalıdan olan alacağın tahsili için takip başlattığını, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla davalının icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, alacağın davalı borçludan tahsiline, alacak miktarının %20 sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, faizle karşılanamayan munzam zarar karşılığı 1.000,00 TL belirsiz alacağında davalıdan ayrıca tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; zaman aşımı itirazında bulunduklarını, dava dilekçesinin ekinde yer alan faturada yapıldığı iddia edilen işlerin davalı şirket tarafından yerine getirilmediğini, kamu ihale kanunu , kamu bütçe kanunu ve ilgili yönetmeliklerde belirtilen usullere aykırı olarak yetkisi ve teknik bilgisi olmayan personel tarafından usule aykırı ihale sürecinin yürütüldüğünü ve piyasa fiyatının çok üzerinde fiyatlarla dava konusu iş davacı şirkete ihale edildiğini, bu süreçte yapılan usulsüzlüklere ilişkin müvekkili kurum tarafından soruşturma başlatıldığını ve halen devam ettiğini, işbu soruşturmanın bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı firma tarafından Tekkeköy Yaşar Doğu Spor Salonu açık spor kortlarının aydınlatma ve elektrik tesisatı yenileme işinin kabulünün 23/02/2017 tarihinde 19 Mayıs ilçesi spor salonuna yapılan iş ve işlemlerin muayene ve kabulünün 10/03/2017 tarihinde yapıldığı, yapılan tespitlerde teknik şartnamelerde belirtilen mal ve hizmetlerin davalı kuruma tesliminin yapıldığı ve montajının yapıldığı, davalı tarafça yapılan işlere ilişkin hakediş ve ödeneklerin ödenmediği davacı tarafça Samsun İcra Dairesinin 2019/84137 E sayılı dosyasında takip başlatıldığı, davalı tarafça takibe itiraz edildiği ve takibin durduğu, yapılan yargılamada davalı tarafından yapılan işlere ilişkin ödeme yapıldığına dair dosyaya somut bir delil sunulmadığı, her ne kadar işlere ilişkin soruşturma yapıldığı iddiası ileri sürülmüş ise de; söz konusu soruşturma sonucuna göre eksiklikler bulunduğu yönünde bir dava ya da savcılık soruşturması kovuşturması da başlatıldığına ilişkin dosyaya bir delil de sunulmadığı gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile, davalının Samsun İcra Müdürlüğü'nün 2019/84137 takip sayılı dosyasına yapmış olduğu vaki itirazının iptali ile takibin devamına, muarazanın yargılamayı gerektirdiği anlaşılmakla icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesi ile özetle; dava konusu işin miktarının, metrajının, teknik projesinin olmadığı, tamamen soyut bir iş tanımının yapıldığı ve bu haliyle işin teklif vermeye uygun olmadığını, teknik sınırları belirli olmayan, teknik şartnamesi usule uygun olmayan, ilgili teknik projesi olmayan, mahal listesi, metrajları vb olmayan, belirsiz bir işe teklif veren bir tacirin basiretli olduğunu söylemenin mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte davacı tarafın dava dilekçesinde teslim aldığını belirttiği işi bitirip teslim ettiğini belirtmiş olsa da teslim edildiğine ait faturayı işin tamamlanmasının üzerinden uzun bir süre geçtikten sonra düzenlemiş ve düzenlenen faturanın piyasa rayiç bedelinin çok üzerinde hazırlandığını, dava konusu işler için belirlenen ücretin piyasa rayicinin çok çok üzerinde olması ve ihalede yapılan usulsüzlükler birlikte değerlendirildiğinde, idarenin göz göre göre zarara uğratılmış olduğu sonucunun ortaya çıktığını, soruşturma raporunda da belirtildiği üzere, fatura alacağını oluşturan imalatların eksik yapıldığını belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içerisindeki işin kabul edildiğine dair muayene ve teslim tutanakları ek hesap cetvelleri bilirkişi raporu bir arada değerlendirildiğinde davacının davalı idareye işi teslim ettiği iş teslimindeki muayene ve teslim tutanaklarında davalının itirazı bulunmadığı, davalı idarenin ihalenin yetkisiz ve görevli iş bilmeyen kişilerce yapıldığı doğrudan temin ile işin verilemeyeceğine ilişkin itirazlarının ise davalı idarenin iç ilişkisini ilgilendirdiğinden bu durumun alacaklı olan davacıyı bağlamayacağı, davacının ihaleye konu işi yaptığı anlaşılmasına göre ek hesap cetvelleri ile belirlenen iş tutarlarının fatura olarak düzenlendiği fatura tutarlarının davalı tarafça davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklı alacak için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dosya içerisindeki işin kabul edildiğine dair muayene teslim tutanakları, ek hesap cetvelleri ve bilirkişi raporu bir arada değerlendirildiğinde davacının davalı idareye işi teslim ettiği, iş teslimindeki muayene ve teslim tutanaklarında davalının itirazı bulunmadığı, davalı idarenin ihalenin yetkisiz ve iş bilmeyen kişilerce yapıldığı doğrudan temin ile işin verilemeyeceğine ilişkin itirazlarının ise davalı idarenin iç ilişkisini ilgilendirdiğinden bu durumun alacaklı olan davacıyı bağlamayacağı, bilirkişi raporuyla davacının ihaleye konu işi yaptığı anlaşıldığından davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28/02/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18031, Karar No: 2015/26046, Tarih: 01.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/18031 E.  ,  2015/26046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikâhlı evli iken, sanık ...’ın 1989 yılında vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 16.02.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde yaşamaya devam ettikleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, mahkemece verilen beraat kararlarında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9630, Karar No: 2015/8069, Tarih: 10.09.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/9630 E.  ,  2015/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaplı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/483-2013/390

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.05.2011 gününde verilen dilekçe ile beyanlar hanesindeki kaydın terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı ve davalının paydaş olduğu 101 ada 119 parsel, 101 ada 121 parsel, 150 ada 97 parsel, 150 ada 101, 152 ada 6 parsel, 152 ada 8 parsel, 152 ada 10 parsel, 152 ada 16 parsel, 152 ada 58 parsel, 152 ada 61 parsel, 152 ada 65, 101 ada 110 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan fındık ağaçlarının davalıya ait olduğuna ilişkin şerhin iptal edilerek, fındık ağaçlarının paydaşlara taşınmazdaki payları oranında ait olduğunun beyanlar hanesine şerh verilmesi ve taşınmazların vasfının fındık bahçesi olarak düzeltilmesi isteğiyle açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 101 ada 121 parsel, 150 ada 97 ve 101 parsel sayılı taşınmazlarda fındık ağacı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine, muhtesat şerhi bulunmayan 152 ada 6 ve 8 parseller ile 101 ada 110 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının beyanlar hanesine muhtesat şerhi işlenmesine, diğer taşınmazlardaki muhtesat şerhinin terkini ile fındık ağaçlarının paydaşlara taşınmazdaki payları oranında ait olduğunun beyanlar hanesine şerh verilmesine ve davaya konu taşınmazların vasfının iptal edilerek fındık bahçesi olarak cins tashihi yapılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Bir kişi lehine muhdesatın tespitine ve bunun kütüğün beyanlar hanesine yazılmasına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi olanak sağlamaktadır. Gerçekten, anılan hüküm uyarınca; “Taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir.” Bu şekilde bir belirtmenin yenilik doğrucu bir sonucu olmadığı, esasen var olan şahsi hakka aleniyet kazandıracağı ve sadece muhdesat sahibi lehine kanıt oluşturacağı kuşkusuzdur.

Ne var ki, Kadastro Kanunu kural olarak kadastro bölge ve çalışma alanlarında, üzerinde çalışma yapılan taşınmazlara uygulanır. Anılan yasanın 33. maddesinde Kadastro Kanununun bazı hükümlerinin kadastro çalışma bölgeleri dışındaki genel hükümlere göre açılan davalarda da uygulanacağı kabul edilmiş ise de uygulanacak hükümler yasanın 14, 15, 17, 18, 20. ve 21. maddeleriyle sınırlıdır. Değişik bir anlatımla, kadastrodan sonraki hukuki sebeplere dayanılarak genel mahkemelerde açılan davalarda, Kadastro Kanununun 19/2 maddesine dayanılarak muhdesat tespiti ve bunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi istenemez.

Türk Medeni Kanununun 718. maddesinin 2. fıkrasına göre arazi mülkiyeti kapsamına yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girdiğinden, taşınmazlarda mevcut fındık ağaçları da arza tabi olmakla kayıt maliklerinin tapudaki payları oranında muhtesatın maliki oldukları açıktır.

Somut olayda; dosya kapsamına ve toplanan delillere göre davaya konu taşınmazlardaki fındık ağaçlarının davalıya ait olmadığı anlaşılmaktadır. TMK'nın 718. maddesi hükmü gereğince davacı ve davalının fındık ağaçlarına tapudaki payları oranında malik oldukları sabit olmakla, muhdesat şerhinin terkini ile yetinmek gerekirken fındık ağaçlarının taşınmazdaki payları oranında paydaşlara ait olduğunun beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Tapu Sicil Tüzüğünün 81. maddesi uyarınca tapu sicilindeki değişiklik hak sahibinin veya yetkili makamın istemesi üzerine ya da mahkeme kararına istinaden ilgili Tapu Sicil Müdürlüklerince yapılabilir. Davacı tapu kaydında cins tashihi isteminde bulunmuştur. Bu düzeltme tamamen idari prosedürü gerektirmektedir. İstemin mahiyeti mutlaka mahkeme kararını gerektirmediğinden mahkemece, idari makamın görevine giren bir iş kendisine arz olunduğundan davanın yargı yeri nedeniyle reddi yerine kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

3-Taraf vekillerinin vekalet ücreti ve harç yönünden yaptığı temyiz itirazlarına gelince;

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi gereğince “Değer ölçüsüne göre harca tabi işlemlerde (1) sayılı tarifede yazılı değerler esastır. Müdahalenin men'i tescil ve tapu kayıt iptali gibi gayrimenkulün aynına taalluk eden davalarda gayrimenkulün değeri nazara alınır.” (1) Sayılı Tarifede “Yargı Harçları” başlığı altındaki “III-Karar ve İlam Harcı” alt başlığında ise nispi harcın, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden belirleneceği belirtilmektedir. Yine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi hükmü uyarınca konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda vekalet ücreti nispi tarifeye göre belirlenir.

Somut olayda, dava dilekçesinde dava değeri 10.000,00 TL gösterilmek suretiyle bu değer üzerinden dava harcı, 27.9.2013 tarihli makbuz ile de 883,00 TL tamamlama harcı yatırılmıştır. Taraflar arasında taşınmazın aynından kaynaklanan bir çekişme bulunmayıp çekişme muhtesat şerhine ilişkindir. Buna göre harcın muhdesat değeri dikkate alınarak hesaplanması gerektiği gibi davacı yararına vekalet ücretine hükmedilirken de harcı yatırılan dava değerinin dikkate alınması gerektiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde harç ve taraflara yüklenen vekalet ücretinin hangi değer üzerinden alındığı belirtilmeden, taraflardan tahsiline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.