muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4528, Karar No: 2023/11564, Tarih: 21.11.2023

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendisi sigortalı çalıştırmaksızın işi bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f) Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi yada yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İşyerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

İş kazası ve dava tarihinde yürürlükte olan ve uygulanması gereken 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 470 inci maddesinde eser sözleşmesi; “Yüklenicinin bir eser meydana getirmesi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşme” olarak nitelendirilmiş, sözleşmenin tarafları yüklenici ve iş sahibi olarak isimlendirilmiştir.

Eser sözleşmesinde tarafların edimleri birbirinin karşılığını oluşturmakta olduğundan tam iki tarafa borç yükleyen sözleşmedir. Bu sözleşmenin unsuru olan meydana getirilecek eser, aynı zamanda sözleşmenin konusunu oluşturur. Ayırt edici diğer bir temel unsuru ise bedeldir. Meydana getirilecek bir sonuç bulunmasına rağmen bedel ödenmeyeceği kararlaştırılmış ise eser sözleşmesinin varlığından söz edilemez. Bedel, eser sözleşmesinin unsuru ise de tarafların anlaşırken bedeli kararlaştırmamış olmaları sözleşmenin kurulmasına etki etmez. Taraflar kararlaştırmamış olsa da bedel ödeneceğini taraflar biliyor veya bilmesi gerekiyor ise eser sözleşmesinin bulunduğu yine kabul edilecektir.

g.Eser sözleşmesinin konusu, meydana getirilmesi istenen sonuçtur. İstenen sonuç, bir şeyin yapılmasına ilişkin olabileceği gibi, ortadan kaldırılmasına, iyileştirilmesine veya montajına ilişkin de olabilecektir. Diğer bir ifadeyle baştan yeni bir eser meydana getirilmesine ilişkin olabileceği gibi mevcut bir eserde yapılacak değişiklik veya ilavelerle farklı bir hale getirilmesine de ilişkin olabilir.

h. Eser sözleşmesinde yüklenici, iş sahibinin istemi üzerine kural olarak bir şey meydana getirmeyi ve bedel karşılığında teslim etmeyi üstlenmektedir. Sözleşmede beceriye dayalı sonuç unsuru yerine emek verilmesi üstün ise eser sözleşmesi değil, hizmet sözleşmesi söz konusu olacaktır. (YHGK’nun 14.11.2019 ve 2016/21-627 E- 2019/1192 K sayılı ilamı da bu yöndedir)

h. Eser sözleşmesinde yüklenici, iş sahibinin istemi üzerine kural olarak bir şey meydana getirmeyi ve bedel karşılığında teslim etmeyi üstlenmektedir. Sözleşmede beceriye dayalı sonuç unsuru yerine emek verilmesi üstün ise eser sözleşmesi değil, hizmet sözleşmesi söz konusu olacaktır. (YHGK’nun 14.11.2019 ve 2016/21-627 E- 2019/1192 K sayılı ilamı da bu yöndedir)

Öte yandan sözleşmenin imzalandığı 02.03.2011 tarihinde yürürlükte bulunan 180 sayılı Bayındırlık ve İskan Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin Bayındırlık ve İskân Bakanlığının görevlerini sayıldığı 2 nci maddesinin a bendi “Kamu yapıları ve tesislerinin inşaat ve esaslı onarım işlerini yapmak veya yaptırmak,” hükmünü haizdir.

Somut olayda, davalı Bakanlık ile hakkındaki dava tefrik edilen ... Grup İnşaat şirketi arasında imzalanan 02.03.2011 tarihli sözleşme hükümleri ve yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri birlikte değerlendirilmek suretiyle davalı Bakanlığın asıl işveren sıfatı bulunup bulunmadığı tespit edilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik değerlendirmeler içeren bilirkişi raporları hükme dayanak kılınmak suretiyle sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; 02.03.2011 tarihli sözleşme hükümleri ve yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri birlikte değerlendirilmek suretiyle davalı Bakanlığın asıl işveren sıfatının bulunup bulunmadığını tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlemek, asıl işveren sıfatının bulunduğu sonucuna varılması halinde önceki raporları düzenleyen bilirkişiler dışında iş kazasının meydana geldiği iş kolunda deneyim sahibi iş güvenliği uzmanlarından oluşan farklı bir bilirkişi heyetinden kusur raporu almak, yeniden bilirkişi hesap raporu alınmasının gerekmesi halinde hükme dayanak kılınan bilirkişi hesap raporunun bilinen (iskontosuz), bilinmeyen (iskontolu) dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin değişmemesi gerektiğini, davacı yanın hüküm altına alınan tazminat tutarlarına ve davacı kazalı yönünden belirlenen %20 kusur oranına yönelik bir temyiz itirazı bulunmadığını, diğer davalı ... Çelik İml. Taah. İnş. Or. Ür. Gıda Nak. Teks. Tur. Hay. Ür. Day. Tük. Mob. San. Tic. Ltd. Şti.'nin ise karara karşı kanun yoluna başvurmamış olduğunu dikkate alıp oluşan usuli kazanılmış hakları göz önünde bulundurmak suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz eden tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Davacılar avukatı yararına takdir edilen 17.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan Çevre Şehircilik Bakanlığına yükletilmesine,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz eden tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Davacılar avukatı yararına takdir edilen 17.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan Çevre Şehircilik Bakanlığına yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20050, Karar No: 2017/6456, Tarih: 03.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/20050 E.  ,  2017/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinde röntgen teknisyeni olarak görev yapan davalıya, denetim sonucunda döner sermaye ek ödeme yönetmeliğine göre fazla, yersiz ödeme yapıldığının tespit edildiğini, döner sermaye ek ödeme yönetmeliğine göre döner sermayeden alınacak pay hesaplamasında davalının kadro unvan katsayısı 0,4 olması ve 1,5 limit üzerinden hesaplama yapılması gerekirken kadro ünvan katsayısı 0,5 olarak ve 2 limit üzerinden hesaplama yapıldığını, 2008 yılı Şubat ayından 2009 yılı Haziran ayına kadar 4.123,84 TL fazla ödeme yapıldığını belirterek, toplam 4.123,84 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; konusu ve taraflarının aynı olduğu Adana 2.İdare Mahkemesi'nin 2009/1217 Esas sayılı dava dosyasında yargılamanın halen devam ettiğini, davalının devlet memuru olarak görev yaptığını, söz konusu davanın idari yargı yerinin görevine girdiğini, davacının komisyon raporu ile davasını ispat etmesinin mümkün olmadığını, davalının gerçek dışı beyanı ya da hilesinin bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 227,08 TL'nin 17/03/2008, 227,08 TL'nin 14/04/2008, 227,08 TL'nin 14/05/2008, 227,08 TL'nin 12/06/2008, 213,63 TL'nin 14/07/2008, 151,99 TL'nin 14/08/2008, 461,85 TL'nin 17/09/2008, 222,82 TL'nin 17/10/2008, 222,82 TL'nin 10/11/2008, 222,82 TL'nin 12/12/2008, 222,82 TL'nin 14/01/2009, 246,31 TL'nin 16/02/2009, 253,09 TL'nin 16/03/2009, 253,09 TL'nin 03/04/2009, 253,09 TL'nin 07/05/2009, 253,09 TL'nin 04/06/2009, 238,10 TL'nin 06/07/2009 tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davalıya yersiz ödenen döner sermaye bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan tahsili talebine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Temerrüt, ya bir ihtar ile ya da dava açılması suretiyle gerçekleşir. (TBK m. 117; BK m.101)

Dava; davalıya yersiz ödenen döner sermaye bedelinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan tahsili talebine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Temerrüt, ya bir ihtar ile ya da dava açılması suretiyle gerçekleşir. (TBK m. 117; BK m.101)

Sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre borçludan faiz talep edilebilmesi için zenginleşenin bir ihtar ile ya da aleyhine bir takip ya da dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir. Borçlunun temerrüdü, borçluya gönderilen ihtarnamenin tebliğinden veya ihtarnamede ödeme için süre verilmişse bu sürenin bitiminden itibaren oluşur. İade talebinde bulunulmadan temerrüt faizi işlemez.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 03.08.2009 tarihinde tebliğ ettiği yazı ile davalıyı temerrüde düşürdüğünün anlaşılmasına göre, faizin bu tarihten itibaren başlatılması gerekirken, mahkemece; ödeme tarihlerinden itibaren faize karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün 1. bendindeki "227,08 TL'nin 17/03/2008, 227,08 TL'nin 14/04/2008, 227,08 TL'nin 14/05/2008, 227,08 TL'nin 12/06/2008, 213,63 TL'nin 14/07/2008, 151,99 TL'nin 14/08/2008, 461,85 TL'nin 17/09/2008, 222,82 TL'nin 17/10/2008, 222,82 TL'nin 10/11/2008, 222,82 TL'nin 12/12/2008, 222,82 TL'nin 14/01/2009, 246,31 TL'nin 16/02/2009, 253,09 TL'nin 16/03/2009, 253,09 TL'nin 03/04/2009, 253,09 TL'nin 07/05/2009, 253,09 TL'nin 04/06/2009, 238,10 TL'nin 06/07/2009 tarihlerinden" ifadelerinin hükümden çıkartılarak yerine "4.123,84 TL'nin 03.08.2009 tarihinden" ifadelerinin yazılması sureti ile hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23766, Karar No: 2017/14714, Tarih: 28.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/23766 E.  ,  2017/14714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlu şirket hakkında 11.08.2015 tarihli ihtiyati haciz kararına dayanarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine geçilmesinden önce borçlu şirket hakkında ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/30 Esas sayılı dosyasında görülmekte olan iflasın ertelenmesi davasının 15/01/2015 tarihli tedbir kararı ile takiplerin ve ihtiyati hacizlerin durdurulmasına karar verildiği ileri sürülerek yapılan takibin iptali ile hacizlerin kaldırılmasının talep edildiği, mahkemece, şikayetin kabulü ile takibin davacıya hasren durdurulmasına karar verildiği görülmüştür.

... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/30 Esas sayılı dosyasında görülen iflasın ertelenmesine ilişkin davada verilen 15/01/2015 tarihli ihtiyati tedbir kararı ile, "İflas erteleme talebinde bulunan davacı ... Turizm İşletmeleri A.Ş.'nin İİK 179/a maddesi uyarınca borçlarına kefil olanlar hariç olmak üzere 6183 sayılı Kanuna dayalı takipler de dahil, hangi nedene dayanır ise dayansın iflas erteleme talebinde bulunan şirket hakkında yapılmış ve yapılacak icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının durdurulmasına (mevcut takiplerin bulunduğu yerde durdurulmasına)" karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, borçlu şirket hakkındaki takibin iflasın ertelenmesine ilişkin ihtiyati tedbir kararından sonra başlatıldığı anlaşılmakla, mahkemece yalnızca takibin durdurulmasına karar verilip borçlunun ihtiyati hacizlerin kaldırılmasına ilişkin talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5451, Karar No: 2018/3389, Tarih: 29.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/5451 E.  ,  2018/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, yüklenici olan müvekkilinin davalının da hissedarı bulunduğu arsa için düzenlenen kat karşılığı sözleşmesi uyarınca edimlerini yerine getirerek, iskan ruhsatı da alınıp dairelerin teslim edildiğini, davalının inşaattaki 8, 10, 15 ve 16 nolu bağımsız bölümlerin %50 ortağı olduğunu, sözleşmenin 9.maddesi uyarınca tarafına özgülenen bağımsız bölümlerin KDV'sinden sorumlu bulunduğunu, bu yönde düzenlenen faturayı kabul etmediğini, tahsili için ....... 31.İcra Müdürlüğü'nün 2014/15327 sayılı dosyasında takip başlattıklarını, borçlu davalının itirazı ile takibin durduğunu ileri sürerek, takibe vaki itirazın iptali ile inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddi ile davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 9.maddesindeki "davalı arsa sahibinin tarafına özgülenen dairelerin emlak alım/satım KDV ve iskan harçlarından sorumlu olduğuna ilişkin" ifadesinin çok açık yazılmamış olduğu, davacı yüklenicinin aynı zamanda taşınmaz arsa sahiplerinden olduğu, davalı arsa sahibinin kendisine özgülenen dairelerin emlak alım/satım KDV ve iskan harçlarından sorumlu tutulacağının kararlaştırılmış olması, davalının iddia ettiği gibi dairelerin ilerideki alım/satım halinde KDV'den sorumlu tutulacağı anlamına gelmediği, iskan harçları ile birlikte dairelerin ilk etapta davalı arsa sahibine tapuda özgülendiği dönemde KDV'den sorumlu tutulacağı, davacı yanca düzenlenen faturadaki dairelerin net alanlarına davalının bir itirazının bulunmadığı, davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi çerçevesinde davalıdan istenen katma değer vergisi alacağından davalının sorumlu olması nedeni ile yapılan takibe vaki itirazın iptali talebine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri tam iki tarafa karşılıklı borç yükleyen (synallagmatik) sözleşmelerden olup, bu sözleşme ile yüklenici, üzerinde taraflar arasında anlaşılmış bulunan vasıflarda ve imar mevzuatına uygun bir bina yapmayı üstlenirken arsa sahipleri de edim olarak, belirlenen arsa payının devrini gerçekleştirmeyi üstlenirler. Yapısı

.../...

S.2.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri tam iki tarafa karşılıklı borç yükleyen (synallagmatik) sözleşmelerden olup, bu sözleşme ile yüklenici, üzerinde taraflar arasında anlaşılmış bulunan vasıflarda ve imar mevzuatına uygun bir bina yapmayı üstlenirken arsa sahipleri de edim olarak, belirlenen arsa payının devrini gerçekleştirmeyi üstlenirler. Yapısı

.../...

S.2.

gereği bu sözleşme türü “götürü bedelli” olup, arsa maliklerinin arsa payı devretmekten başka borçları bulunmamaktadır. Bu anlamda sözleşmenin ifasından doğacak borçların tamamından yüklenici sorumludur. Öte yandan bu sözleşme kendine özgü (sui generis) bir sözleşme olup arsa malikleri için ticari nitelikte değilken, yüklenici için ticari niteliktedir.

Bu noktada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin katma değer vergisi doğurup doğurmayacağı üzerinde durulmalıdır. Bilindiği gibi Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “vergi ödevi” başlıklı 73 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununda nelerin katma değer vergisi doğuracağı tek tek sayılmıştır. Yukarıda değinilen anayasal ilke ile birlikte düşünüldüğünde, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan karşılıklı edimlerin katma değer vergisi doğurmayacağı açıktır.

Taraflarca akdedilen sözleşmede katma değer vergisinin aidiyetinin belirlenmesi ve davacının bu vergiyi fatura kapsamına alarak vergi idaresine ödediği iddiasında bulunması da bu ilkeyi değiştirmez.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki edimlerin kıyas yoluyla satım ya da trampa sayılması ve bu kapsamda vergiye tâbi olduklarının düşünülmesi de doğru değildir.

Açıklamalar çerçevesinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu edimlerin katma değer vergisi doğurması söz konusu olamayacağından davacının bu çerçevede bu verginin doğduğunu ileri sürmesi yasal dayanaktan yoksundur.

Diğer taraftan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin götürü bedelli sözleşme olduğu tartışmasız bulunduğuna göre yükleniciye ait bir edimin, sözleşme ile dahi olsa arsa maliklerine devrine de yasal olanak bulunmamaktadır. Bu şekilde sözleşmenin 9 uncu maddesinde yapılan düzenlemenin yazılmamış sayılması gerektiği kabul edilmelidir. Sırf bu şekilde sözleşmeye derc edilen vergi yükümlülüğü, zaten doğmamış bir vergi alacağının ödenmesi mükellefiyeti de getirmez.

Somut olayda, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 9. maddesinde düzenlenen "davalı arsa sahibinin tarafına özgülenen dairelerin emlak alım/satım KDV den sorumlu olduğuna ilişkin" hükmün yazılmamış sayılması gerektiğinin kabulü ile karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Somut olayda, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 9. maddesinde düzenlenen "davalı arsa sahibinin tarafına özgülenen dairelerin emlak alım/satım KDV den sorumlu olduğuna ilişkin" hükmün yazılmamış sayılması gerektiğinin kabulü ile karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, (1) no'lu bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19174, Karar No: 2017/13399, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/19174 E.  ,  2017/13399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11776, Karar No: 2010/12717, Tarih: 02.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11776 E.  ,  2010/12717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., davalının 513 ada 107 ve 108 parsellerin önünde yer alan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, kıyı kenar çizgisi içerisinde yer alan kısma özel plaj,otel bahçesi yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içerisinde yer alan bölüme müdahale ettiği gerekçesiyle elatmasının önlenmesi ile muhtesatların yıkımına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.