muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11736, Karar No: 2016/1058, Tarih: 02.02.2016

Bu denetimler sırasında Kanunda koruma altına alınan hakların ihlal edildiğinin tespiti hâlinde Cumhuriyet savcısı suç konusu eşya ile ilgili olarak 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre elkoyma koruma tedbirinin alınmasına ilişkin gerekli işlemleri yapar. Cumhuriyet savcısı ayrıca, gerek görmesi hâlinde, hukuka aykırı olarak çoğaltıldığı iddia edilen eserlerin çoğaltılmasıyla sınırlı olarak faaliyetin durdurulmasına karar verebilir. Ancak, bu karar yirmidört saat içinde hâkimin onayına sunulur. Hâkim tarafından yirmidört saat içinde onaylanmayan karar hükümsüz kalır."

Görüldüğü gibi Yönetmelikteki düzenleme, 5846 SK'nun 81/5-6 ve 75/3. maddelerindeki hükümlerin birleştirilerek tekrarlanmasından ibarettir. Bütün bu yasal düzenlemelerden anlaşılması gereken şudur: Bakanlık, mülkî idare amirleri veya İl Denetim Komisyonları, bandrollenmesi zorunlu olan eserler ile süreli olmayan yayınların bandrollü olup olmadığını, re’sen veya hak sahipleri ile diğer ilgililerin ihbarı üzerine her zaman denetleyebilir. Bu denetim, önleme araması veya adli arama değil, eserlere bandrol yapıştırılması zorunluluğuna (5846 SK m. 81/1, Yön. m. 5) ilişkin idari bir denetimdir. Denetim esnasında Kanunda koruma altına alınan hakların ihlal edildiğinin (81. maddedeki fiillerin işlendiğinin) tespiti hâlinde Cumhuriyet savcısı durumdan haberdar edilecek, Cumhuriyet savcısı da öncelikle suç konusu eşya ile ilgili olarak CMK'nun 127. maddesi hükümlerine göre elkoyma koruma tedbirinin alınmasına ilişkin gerekli işlemleri yapacaktır.

Dikkat edilirse, İl Denetim Komisyonları ile Kanunla yetkili kılınan diğer idari makamların bandrol denetimi esnasında, 81. maddedeki suçların konusu olan eşyanın tespiti hâlinde nasıl hareket edecekleri düzenlenirken, aramanın değil, el koyma işleminin nasıl gerçekleştirileceği açıklanmıştır. Çünkü, adli veya önleme araması boyutunda olmayan (dolayısıyla gizli kapalı yerlere bakılmadan, işyerinin görünen raf ve satış reyonları gibi açık alanlarında gerçekleştirilen) idari denetim esnasında zaten suç konusu eşya açıkta satışa sunulmuş halde bulunmuştur.

Arama ile ortaya çıkarılacak, gizlenmiş, saklanmış bir şey olmadığı gibi komisyonun böyle bir yetkisi de bulunmamaktadır.

Bu şekilde suç eşyası, dolayısıyla suç işlenmiş olabileceğine dair delil bulununca, yapılması gereken şey, soruşturma makamı olan Cumhuriyet savcısını durumdan haberdar edip, talimatları doğrultusunda hareket edilmesidir. Bu safhada da ceza usul hukuku açısından, arama ve/veya elkoyma işlemine ihtiyaç varsa, bu işlemler CMK hükümlerine uygun olarak gerçekleştirilecektir. Bu düzenlemelerden, İl Denetim Komisyonları ile diğer idari makamlara adli veya önleme araması yetkisi verildiğinin kabul edilmesi mümkün değildir.

Kaldı ki somut olayda genellikle yapıldığı gibi İl Denetim Komisyonu olarak bandrol denetimine çıkılıp, suç fiili tespit edilmemiştir. Dosyada mevcut 31.05.2011 tarihli tutanak ile aynı tarihli “savcı görüşme tutanağı”na göre, 155 Polis İmdat telefonuna gelen bir ihbarda belirtilen kitabevinde kaçak (bandrolsüz) kitap satıldğının bildirilmesi ile emniyet görevlileri durumu müracaat savcısına bildirmiş, cevap olarak da “rutin denetim komisyonu olarak gerekli denetim yapılarak sonucundan bilgi verilmesinin” belirtilmesi üzerine, İl Bandrol Denetim Komisyonu olarak söz konusu yere gidilip yapılan denetimde, satışa sunulmuş vaziyette bulunan sahte bandrollü ve bandrolsüz eserler bulunduğunun anlaşılması sonucu yine Cumhuriyet savcısının talimatı ile suça konu kitaplar muhafaza altına alınmıştır. Görüldüğü gibi, baştan beri (telefon ihbarı ile) 5846 sayılı Kanuna muhalefet suçunun işlendiğinin haber alınmasına rağmen, CMK'nun 160 ve devamı maddelerine göre kolluk görevlilerini “adli kolluk” olarak harekete geçirmek, gerekiyorsa arama kararı almak veya vermek yerine, kolluk görevlilerine “İl Denetim Komisyonu” sıfatıyla araştırma talimatı verilmesi CMK'na, hukuka aykırıdır. “İl Denetim Komisyonu”nun amiri, mülki amir olan Vali'dir. Somut olayda Valilik veya komisyon Başkanı “İl Denetim Komisyonu”nu idari denetimle görevlendirmediğine göre, sözlü talimatla yapılan işlem Kanuna ve hukuka aykırı arama ve elkoyma işlemi niteliğindedir. Bu şekilde ele geçirilen suç eşyası hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaz.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Ancak maddi gerçek, ne şekilde olursa olsun değil, hukuka uygun olarak elde edilen delillerle ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

2- CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Yargıtay CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararına göre "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Arama ve/veya el koyma işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen denetleme/arama/elkoyma işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Bilirkişi raporu, aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının ve özel hayatın gizliliğinin gereğidir.

3- Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine rağmen mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlar hiç tartışılmamıştır. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması/yeterli gerekçeyi içermemesi başlı başına hukuka kesin aykırılık nedeni (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g) ve adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/13802, Karar No: 2021/13247, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13802 E.  ,  2021/13247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından dolayı verilen Sakarya Çocuk Mahkemesinin 13/03/2012 tarih ve 2011/713 E. - 2012/94 K. sayılı mahkumiyet kararlarının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 03/02/2014 tarih ve 2013/13663 Esas - 2014/2553 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyet hükümlerinin onanmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, Dairemizin 03/02/2014 tarih ve 2013/13663 Esas - 2014/2553 Karar sayılı onama kararının suça sürüklenen çocuk ... yönünden KALDIRILMASI ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından dolayı verilen Sakarya Çocuk Mahkemesinin 13/03/2012 tarih ve 2011/713 E. - 2012/94 K. sayılı mahkumiyet kararının BOZULMASINA yönelik 21/05/2021 gün, KD - 2021/45225 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde Sakarya L Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, suça sürüklenen çocuğun duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta karar alınmadan hükmün açıklandığı 13.03.2012 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle, CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanlandığından bahisle, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmesi yönündeki İTİRAZININ KABULÜNE ve Dairemizin 03/02/2014 tarih ve 2013/13663 Esas - 2014/2553 Karar sayılı onama kararının suça sürüklenen çocuk ... yönünden baki kalmak kaydıyla, suça sürüklenen çocuk ... yönünden KALDIRILMASINA karar verilerek ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere Dairemizin 03.02.2014 olan onama karar tarihi ile 29.06.2021 olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Sakarya L Tipi Kapalı Cezaevinde ve İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 13/03/2012 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 29/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/155, Karar No: 2025/853, Tarih: 23.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/155 E.  ,  2025/853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/58 E., 2024/477 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 TL'yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16302, Karar No: 2013/19920, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/16302 E.  ,  2013/19920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Katılanın, murisi (eşi) ... adına..., ... Mah. ... mevkiinde 340 ada, 8 no'lu parselde kain 10.056 metrekare yüzölçümlü zeytinliği sınırları içinde kalan, 40-50 yaşlarında olduğu bildirilen çam ağacını, sanığın kimseden izin almaksızın tanık ...'a kestirtmesi eyleminin "nitelikli mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; harita ve kadastro mühendisi ... tarafından hazırlanıp şikayetçi tarafca dosyaya sunulmuş "durum haritası" başlıklı krokide de gösterildiği gibi suça konu (kesilen) çam ağacının bulunduğu 8 no'lu parsel ile tüm komşu parsellerin tapu ve krokilerinin temin edilip, işinin ehli tarafsız teknik bilirkişiler de refakate alınarak mahallinde keşif icra olunup, ağacın yeri

ve niteliği ile kesilmezden evvel bulunduğu konum itibariyle yöresindeki zeytin ağaçlarına herhangi bir şekilde (gölge vs.) zarar verip vermediği, vermiş ise ne miktarda zarar verdiği hususlarında ayrıntılı raporlar alınması, sanığın 12/05/2011 tarihinde sorguda bildirdiği gibi Orman İdaresine kesim öncesi dilekçe ile başvurup başvurmadığının açıklığa kavuşturulması, gerektiğinde 01/11/2010 tarihli tutanak düzenleyicilerinin ve... adlı şahsın da usulünce tanık olarak beyanlarının alınması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hükuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla ve yazılı gerekçeyle karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14902, Karar No: 2016/354, Tarih: 18.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14902 E.  ,  2016/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.12.2014 tarih ve 2014/454-2014/566 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili sigorta şirketinin nezdinde nakliyat emtia sigortası abonman sözleşmesi ile sigortalı bulunan ...'ye ait fındık emtiasının davalı ... tarafından gerçekleştirilen ...'dan ...'ya karayolu ile nakliyatı esnasında çıkan yangın sonucunda hasar gördüğünü, sigortalı fındık emtiasında meydana gelen zararın 52.804,66 Euro olarak belirlendiğini, bu miktar karşılığı 134.257,00 TL'nin 07.11.2012 tarihinde 68.266,00 TL ve 07.12.2012 tarihinde 65.991,00 TL olmak üzere sigortalı şirkete ödendiğini, dava konusu hasarın davalıların sorumluluğunda iken meydana gelmiş olduğundan davalıların TTK ve CMR hükümlerine göre zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek 134.257,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili; müvekkili şirketin yangın olayında sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı .... vekili; diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin müvekkili şirket nezdinde CMR sorumluluk poliçesi ile sigortalı olduğunu, diğer davalı şirket aracına yüklü fındık emtiasının gümrük sahasında araçta çıkan sebebi belli olmayan bir yangın sonucunda hasar gördüğünü, gümrük sahasında meydana gelen yangını taşımacının önlemesine imkan bulunmadığını, hasarlı fındık emtiasının imha edildiğine dair belgenin ibraz edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu sigortalı emtianın davalıların sorumluluğunda iken çıkan yangın sonucunda hasarlandığı, davalıların TTK ve CMR hükümlerine göre meydana gelen zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, hasar miktarının 52.804,66 Euro olarak belirlendiği ve bu miktarın CMR'ye göre sorumluluk sınırının altında olduğu, davacının sigortalısına hasar bedeli olarak 134.257,00 TL ödeme yaptığı, TTK'nın 1472. maddesi gereğince davacının sigortalısının haklarına halef olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 134.257,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.585,09 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.