muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2253, Karar No: 2024/611, Tarih: 18.01.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın samimi beyanda bulunduğuna, belgelerin aldatıcılık niteliğinin olmadığına, sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulmasına, temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... İlçe Devlet Hastanesi Baştabipliği emrinde acil tıp teknisyeni olarak görev yapan sanığın, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde geçirdiği ameliyat üzerine kendisine düzenlenen 21.06.2013 tarihli 30 gün istirahat raporunun üzerinde bilgisayarda photoshop programıyla raporun tarihi ve istirahat süresi ile tanı bölümünde oynama ve değişiklik yaparak, aynı hastane tarafından verilmiş gibi 29.12.2014 tarihli 20 gün istirahat içerir sahte rapor oluşturduğu, yine ... Hürriyet Aile Sağlığı Merkezi tarafından adına düzenlenen 23.01.2015 tarihli 1 gün istirahat içerir rapor üzerinde de photoshop programıyla raporun tarihi ve istirahat süresi ile oynama ve değişiklik yaparak, aynı sağlık kuruluşu tarafından verilmiş gibi 18.01.2015 tarihli 10 gün istirahat içerir sahte raporu oluşturduğu, sanığın ....Hastanesinde 01.02.2015 tarihinde muayene olduğu, sonrasında adına 1 gün istirahat raporu düzenlendiği, sanık yine aynı programla aynı şekilde bu raporun üzerinde de tarih ve istirahat süresinde oynama ve değişiklik yaparak, aynı özel hastane tarafından verilmiş gibi 01.02.2015 tarihli 6 gün istirahat içerir sahte rapor oluşturduğu, bununla birlikte ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Psikiyatri Polikliniği'nde 30.05.2014 tarihinde muayene olduğu, sonrasında adına düzenlenen 30.05.2014 tarihli 10 günlük istirahat raporu üzerinde aynı photoshop programıyla tarihi ve istirahat süresi ile oynama ve değişiklik yaparak, aynı hastane tarafından verilmiş gibi 02.03.2015 tarihli 20 gün istirahat içerir sahte rapor oluşturduğu ve ... İlçe Devlet Hastanesi Baştabipliğine sahte raporları sunduğu; tüm dosya kapsamından sanığın sahte olarak oluşturduğu raporların fotokopi olmayıp bilgisayar ortamında oluşturulduğu, baskıların renkli olduğu ve bu özellikleri ile de aldatıcılık niteliğinin bulunduğu kabulüyle, sanığın atılı suçu işlediği kanaatine varılarak temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/102, Karar No: 2020/1978, Tarih: 22.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2019/102 E.  ,  2020/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahiller Hazine, Orman Yönetimi ve ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... tarafından Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı ...’na karşı 10/10/1968 tarih ve 36 nolu tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazlara yönelik olarak açılan men'i müdahale davasının yargılaması devam ederken, dava konusu taşınmazların kadastro tespiti yapılarak 537, 538 ve 717 parsel numaraları ile kadastro tutanakları düzenlenmiş ve taşınmazların davalı olması sebebiyle tutanak asılları malik haneleri boş bırakılarak kapatılan Gelibolu Kadastro Mahkemesine gönderilmiş, müdahil ... ve arkadaşları 30/11/1982 tarihli dilekçeyle cilt: 36, sayfa: 238’de kayıtlı olduğunu bildirdikleri ancak yargılama sırasında mahkemece verilen süre üzerine 21/10/1996 tarihli duruşmada Şubat 1325 tarih cilt 245, sayfa 58, sıra 78’de kayıtlı olduğunu bildirdikleri eski tapu kaydına dayanarak 717 sayılı parsel yönünden; Orman Yönetimi 05/07/1985 tarihli dilekçe ile orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla 717 sayılı parsel yönünden; Hazine tüm taşınmazlar yönünden davaya katılmışlardır.

Çanakkale Kadastro Mahkemesine devredilen dosyanın yapılan yargılaması neticesinde, müdahil Orman Yönetiminin, Hazinenin ve gerçek kişilerin davalarının reddine, davacı ... mirasçılarının davasının kabulüne, fen bilirkişisinin 23/10/2015 havale tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 24.271,18 m2 yüz ölçümündeki taşınmazın (tarla) vasfı ve 538 parsel numarası ile muris ...'nun mirası 4 hisse kabul edilerek kararda adları ve payları yazılı ... ile diğer mirasçılar adına; aynı rapora ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 18.485,40 m2 yüz ölçümündeki taşınmazın tarla vasfı ve 537 parsel numarası Şadi oğlu ... adına; yine aynı rapora ekli krokide 717 sayılı parsel olarak gösterilen taşınmazın 31.155,63 m2 yüz ölçümü ile (tarla) vasfı ile muris ...'nun mirası 4 hisse kabul edilerek adları ve payları yazılı ... ve diğer mirasçılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm müdahiller Hazine, Orman Yönetimi ve ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, men'i müdahale davası olarak açılıp, yörede tapulama çalışması yapılması üzerine kadastro mahkemesine aktarılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava, men'i müdahale davası olarak açılıp, yörede tapulama çalışması yapılması üzerine kadastro mahkemesine aktarılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, dava konusu taşınmazların davacı ve davalı tarafların dayandığı, aynı zamanda tespite müstenit tapuların kapsamında kaldığının, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğunun, jeolog bilirkişi tarafından yapılan incelemede taşınmazların

sınırlarındaki derelere bir tecavüzünün bulunmadığının belirlendiğine; temyiz eden müdahil gerçek kişilerin tutunduğu tapu kaydının dosya kapsamına alınan ilk tesisi Şubat 1325 tarih, cilt: 58, sayfa:78, no: 245 olan ... kızı ... Hanım adına kayıtlıyken vefatıyla mirasçılarına intikal edip mirasçıları tarafından satışıyla 30.12.1963 tarihli ve cilt: 188, sayfa: 83, no: 80’de ...’na intikal eden tapu kaydı olduğu bu kayıt ile birlikte ilk tesisi Şubat 1325 tarihli cilt:58, sayfa:78, no:238’de kayıtlı ... kızı ... Hanım adına kayıtlıyken vefatıyla mirasçıları tarafından satışıyla 28.03.1972 tarih ve cilt: 221, sayfa: 84, no: 119’la ...’na intikal eden tapu kaydının eldeki davada dava konusu olmayan 718 parsel sayılı taşınmaza uygulandığı anlaşılmakla; yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının müdahil ...'e yükletilmesine, 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi uyarınca Orman Yönetiminden ve Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 22/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20408, Karar No: 2014/3150, Tarih: 25.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20408 E.  ,  2014/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2008/953-2013/576

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası nedeniyle sigortalının maddi zararların giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 11.426,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 27.06.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; iş kazası sonucu davacının sürekli iş göremezlik oranının % 6.1 olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda davacı işçinin % 35, davalı işverenin % 65 oranında kusurlu bulunduklarının belirtildiği, Kurumca davacıya 1.409,50 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 164,40 TL sağlık yardımı ödemesi yapıldığı, bilirkişi hesap raporunda davacının 27.06.2007-17.10.2007 tarihleri arasındaki geçici iş göremezlik dönemine ilişkin zararlarının ve 17.10.2007 tarihinden itibaren PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü boyunca hesaplanan sürekli iş göremezlik dönemine ilişkin zararlarının ayrı ayrı kalemler halinde hesaplanması sonucu, toplam zarar miktarından kusur oranı tenzil edildikten sonra 17.579,02 TL karşılanmamış zararının bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

İş kazası ya da meslek hastalığı nedeniyle geçici iş göremezlik, kaza tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 16. ve 89. maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre, iş kazası ya da meslek hastalığı sonucu iş göremez duruma düşen sigortalıya sağlık yardımları dışında iş kazasının olduğu ya da meslek hastalığı nedeniyle tedavisinin başladığı tarihten, tedavisinin bitimine kadar, geçici iş göremez duruma düştüğü her gün için 506 sayılı Yasa'nın 89. maddesindeki yöntemle yatarak ya da ayakta tedavi görmesine göre bir ödenek verilir. Sigortalının iş göremezlik durumunun ödeneğin belirlenmesinde etkisi yoktur. Ancak kusur durumu ve zararın oluşumuna veya artmasına sigortalının katkısına göre %50’ye kadar geçici iş göremezlik ödeneği azaltılabilir.

Geçici iş göremezlik devresinde sigortalının çalışamadığı dönemde yoksun kaldığı gelirin karşılanması, sürekli iş göremezlik halinde ise, iş kazası ya da meslek hastalığı nedeniyle çalışma gücünde meydana gelen eksilme sonucu gelir kaybı ya da yıpranmaya bağlı olarak ortaya çıkan zararın tazmini söz konusudur. Dolayısıyla, sürekli iş göremezlik nedeniyle tazminatın hesaplanmasında zararın başlangıç tarihinin olay tarihi olarak alınması halinde, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için geçici iş göremezlik ödeneğinin hesaplanan maddi zarardan indirilmesi gerektiği açıktır.

Yapılacak iş; maddi tazminat hesabında, geçici iş göremezlik dönemi ve sürekli iş göremezlik dönemine ilişkin toplam zarar miktarı belirlendikten sonra, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin davalının kusuruna isabet eden rücu edilebilecek kısmının zarar miktarından indirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.02.2014 gününde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6671, Karar No: 2023/5884, Tarih: 03.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6671 E.  ,  2023/5884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/98 E., 2015/184 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

EBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2015 tarihli, 2014/98 Esas, 2015/184 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Esas hakkında savunma dilekçesinde sunduğu beyanları tekrarla kararı temyiz ettiğine, kararın sanığın beraati yönünde bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında takdir edilen cezanın az olması nedeniyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece, katılan mağdurenin aynı zamanda sanığın da kızı olan arkadaşı tanık ....'yi sanığın evinin yanındaki inşaatta beklediği sırada sanığın yanına gelerek kalçasını okşadığı ve tepki vermesi üzerine sanığın bu hususu kimseye söylememesi yönünde uyardığı maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında takdir edilen cezanın az olması nedeniyle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece, katılan mağdurenin aynı zamanda sanığın da kızı olan arkadaşı tanık ....'yi sanığın evinin yanındaki inşaatta beklediği sırada sanığın yanına gelerek kalçasını okşadığı ve tepki vermesi üzerine sanığın bu hususu kimseye söylememesi yönünde uyardığı maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Her ne kadar sanığın kızı tanık ....'nin anlatımı katılan mağdurenin beyanlarını doğrulamasa da sanığın kızı olması ve atılı suçun içeriği değerlendirildiğinde tarafsız olamayacağının değerlendirildiği zira; aile olarak iyi görüştükleri anlaşılan katılan mağdure ile sanığın aile ilişkileri gözönüne alındığında katılan mağdure tarafından sanığın üzerine açıklanan şekilde suç isnadında bulunmayı gerektirir aralarında bir ihtilaf halinin bulunmaması gözetilerek ... bir kızın bu şekilde ifadesiyle kendisini zor durumda bırakmasının hayatın olağınına aykırı olduğu, sanığın katılan mağdure beyanlarından hareketle mağdura yönelik eylemini, mağdurenin yaşı, sanığın konumu ve açıklanan eylem şekli itibariyle mefruz cebir ve tehdit altında işlediğinin kabulünün gerekeceği ve bu haliyle eylemin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlemesini bulan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturacağının kabul edildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin arkadaşının babası olan sanığın mağdurun kalçasını okşamak şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fırkasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturup, öngörülen cezanın alt ve üst sınırları nazara alındığında kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eleştiri dışında hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2015 tarihli, 2014/98 Esas, 2015/184 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6726, Karar No: 2021/5120, Tarih: 05.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/6726 E.  ,  2021/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında;

Kadastro sonucu Edremit İlçesi Zeytinli Köyü çalışma alanında bulunan 211 parsel sayılı 783 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hükmen ... ve arkadaşları adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayanarak tapu iptali ile kıyı olarak terkinine, üzerindeki yapıların kal’ine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, 14.07.2008 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümün tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, üzerindeki yapıların kal’ine karar verilmiş, hüküm Yargıtay 8. Hukuk Dairesi tarafından onamış, 18.12.2018 tarih ve 2017/14720 Esas 2018/20419 karar sayılı ilamı ile karar düzeltme talebi reddedilmek suretiyle kesinleşmiştir. Davacı Hazine vekili, karar tarihinden sonra ancak kesinleşme tarihinden önce taşınmaz üzerinde 22/a uygulama çalışması yapılması nedeniyle hükmün infaz edilemediğini belirterek, uygulama kadastrosu sonucu oluşan duruma göre parsel numarasının ve krokinin tespit edilmesi istemiyle tazih talebinde bulunmuştur. Mahkemece, davacının tavzih talebinin reddine karar verilmiş; hüküm karar davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü

-KARAR-

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/10/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12666, Karar No: 2024/14414, Tarih: 24.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12666 E.  ,  2024/14414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9427, Karar No: 2010/2845, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/9427 E.  ,  2010/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle "Davacı taraf dayanağı olan ve komşu parsellere revizyon gören vergi kaydının usulünce uygulanması, benzer davalar var ise birleştirilmesi, vergi kaydının hududunun çayır okuması nedeniyle miktarı ile geçerli olduğunun ve sabit hudutlardan başlayarak vergi kaydına kapsam tayini gerektiğinin nazara alınması, usulünce mera araştırması yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 161 ada 24 sayılı parselin davacı ... adına, 161 ada 25 sayılı parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.