muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9788, Karar No: 2014/18341, Tarih: 31.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/9788 E.  ,  2014/18341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/45274

MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2009

NUMARASI : 2006/1542 (E) ve 2009/160 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan S.. U..'nun soruşturma aşamasında “sanığın kendisinden para istediğini, vermek istemeyince sanığın bıçak çıkarttığını, kendisini korumak için sanığı bıçakla yaraladığını” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, katılanın, olaydan 1 yıl 5 ay sonra mahkemede verdiği ifadesinde “sanığın cebinden 10 TL aldığına” dair giderilemeyen çelişkili beyanına itibar edilerek suçun tamamlandığına ilişkin açıkça deliller gösterilmeden TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. K.. savunmanının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1950, Karar No: 2017/4663, Tarih: 17.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1950 E.  ,  2017/4663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... yönünden İİK'nın 331. maddesine ilişkin olarak kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-) Sanık ... yönünden İİK'nın 331. maddesine ilişkin olarak kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

3- Sanıklar hakkında İİK'nın 333/a. maddesine ilişkin olarak kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

3- Sanıklar hakkında İİK'nın 333/a. maddesine ilişkin olarak kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Sanıkların üzerine atılı “Ticari İşletme Yöneticisinin Kasten Alacaklıyı Zarara Uğratması” suçunun takibi şikayete bağlı olup, İİK’nın 333/a maddesi uyarınca takibin 22.09.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış olup, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen “şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve herhalde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında şikayetçi vekilinin suça konu olayda bir yıllık süre geçtikten sonra 30/03/2012 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanıklar hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, tebliğnameye aykırı olarak İİK'nın 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞMESİNE, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5589, Karar No: 2012/39571, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5589 E.  ,  2012/39571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından; sanığın, kestiği meşe ağaçlarının bulunduğu yere ait tapu kaydının getirtilip mahallinde fen memuru marifetiyle keşif yapılarak, sanığın bu yerde hissedar olup olmadığını, hissedar ise diğer hissedarlar ile aralarında fiili taksim yapılıp yapılmadığı, kesilen ağaçların bulunduğu yerin fiilen hangi hissedar tarafından kullanıldığı araştırılıp saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belinlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2652, Karar No: 2016/7341, Tarih: 02.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2652 E.  ,  2016/7341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın yetkili temsilcisi olduğu .... Tic. Şirketinin sahte fatura düzenleyicisi oldukları tespit edilen beş farklı şirketten 10.06.2005-31.12.2005 tarihleri arasında toplam -45- adet,iki farklı şirketten 10.02.1006-10.03.2006 tarihleri arasında toplam -14- adet sahte faturayı defter ve kayıtlarına işlemek suretiyle kullandığı iddia ve kabul edilen kamu davasında ; sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi, fiilen şirketi sonradan vefat eden ...'nun yönettiğini, kendisinin sigortalı işçi olarak çalıştığını, faturalarla ilgisinin bulunmadığını savunması, tanıkların savunmayı doğrulaması, sahte fatura kullanma suçunda; suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi inceleme ve tekniği raporlarında faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle suça konu edilen 2005-2006 takvim yıllarına ait faturalardan kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, ayrıca faturaları düzenleyen firmalar hakkında vergi tekniği raporlarının bulunduğu anlaşılmakla; karşıt inceleme raporlarının dosyaya getirtilmesi ve bu kişi ya da firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilmesi, aksi halde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, gerektiğinde sanığın suç tarihlerinde şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname , fatura, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığı araştırılıp yazı ve imza incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)2005 ve 2006 takvim yıllarında birden çok sahte fatura kullanmak suretiyle yüklenen suçu işlediği iddia ve kabul olunan sanığın eylemlerinin,her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" birbirlerinden bağımsız ve ayrı sahte fatura kullanmak suçlarını teşkil edeceği gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan ceza tayini yasaya aykırı,

2- Kabule göre de;

a)2005 ve 2006 takvim yıllarında birden çok sahte fatura kullanmak suretiyle yüklenen suçu işlediği iddia ve kabul olunan sanığın eylemlerinin,her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" birbirlerinden bağımsız ve ayrı sahte fatura kullanmak suçlarını teşkil edeceği gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan ceza tayini yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına , 02.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7006, Karar No: 2018/2869, Tarih: 13.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/7006 E.  ,  2018/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden beşinci paragrafın hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 25 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4182, Karar No: 2015/17503, Tarih: 14.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/4182 E.  ,  2015/17503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, tek yanlı olarak müvekkilinin işine son verildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı hak ettiğini, ancak ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

İhbar tazminatı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Yine, işçinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacının 04.10.2010 tarihli elektronik posta ile askerlik durumundan dolayı işten ayrılmak istediğini ifade etmesi üzerine iş sözleşmesinin sona erdiği sabittir. Hal böyle olunca mahkemece davacının haklı sebeple işten kendisinin ayrıldığı anlaşıldığından kıdem tazminatına hak kazansa da, ihbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6699, Karar No: 2021/2427, Tarih: 27.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/6699 E.  ,  2021/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17/11/1995 gününde verilen dilekçe ile mirasçılıktan ıskatın iptali talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl karar ile taraflar arasında yapılan 07/05/1997 tarihli anlaşmanın tasdikine, ek karar ile asıl kararın tavzihine ilişkin talebin reddine dair verilen 21/09/2017 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılıktan ıskatın iptali istemine ilişkindir.

Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/07/1997 tarihli, 1995/1011 Esas - 1997/372 Karar sayılı ilamı ile “Taraflar arasında yapılan 07.05.1997 tarihli Anlaşmanın Tasdikine” karar verilmiştir.

Davalılar vekili 07/03/2016 tarihli tavzih istemli dilekçesinde; Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/1011 Esas 1997/372 Karar sayılı dosyasında tarafların sulh olduklarını ve 16/07/1997 tarihli kararla taraflar arasında akdedilen 07/05/1997 tarihli anlaşmanın tasdikine karar verildiğini, sulh kararının ilam hükmüne dönüştüğünü, kararda tapu hisseleri gösterilmediğinden davalıların müracaatına rağmen tapuda tescil işleminin yapılmadığını belirterek, kararın tavzihi ile 24 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalılar adına miras hisseleri nispetinde tescilini talep etmiştir. 21.09.2017 tarihli ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiş ve bu karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, HMK'nun 305. maddesinin koşullarını taşımayan tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle, 21.09.2017 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre tavzih talebinde bulunan davalılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1113, Karar No: 2019/2193, Tarih: 27.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/1113 E.  ,  2019/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair kararın davalı tarafça istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ... ’ın 565 ada 19 parsel sayılı taşınmazdaki 3/16 payını mirastan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak 14.04.2010 tarihinde satış suretiyle davalı kardeşine temlik ettiğini, mirasbırakanın taşınmazdaki payını satmasını gerektirir bir durum olmadığını ileri sürerek dava konusu 565 ada 19 parsel sayılı taşınmazda mirasbırakan ... tarafından davalıya temlik edilen çekişmeli payın iptali ile payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, müteveffa ağabeyi ...’ın eşinden ayrıldığını, kendisini alkole verip çalışmayı bıraktığını, geçimini sağlayacak herhangi bir geliri olmadığını, ağabeyinin sigorta primlerini ödediğini, bedeli mukabilinde çekişme konusu payı satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, mirasbırakan ...’ın davalıya temlik ettiği çekişme konusu 3/32 payın iptali ile miras payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmiş; davalı yanın istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1952 doğumlu mirasbırakan ... ’ın 19.04.2013 tarihinde ölümü üzerine davacı çocukları ..., ... ve ...’in mirasçı kaldıkları, davacıların annesi ile mirasbırakanın 2001 yılında boşandıkları, mirasbırakanın dava konusu 565 ada 19 parsel sayılı taşınmazdaki 3/32 payının tamamını 13.250 TL bedelle 14.04.2010 tarihinde bizzat davalı kardeşi ...’e satış yolu ile temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanununun (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, davacı tanığının beyanlarıyla muvazaanın varlığı konusunda somut bir olgunun ortaya konulamadığı gibi davalı tanığı ...’un ise davalıya olan 50.000 TL borcunu davalının isteği üzerine çekişme konusu payın satış bedeli olarak mirasbırakan ...’a ödediğini, mirasbırakanın sigorta primlerinin davalı tarafından yatırıldığını ifade ettiği, diğer davalı tanığı ...’ un da benzer mahiyette beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan satış bedeli ile gerçek değer arasındaki farkın tek başına muvazaanın ispatında yeterli olmayacağı da açıktır.

Hal böyle olunca, iddianın kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, iddianın kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ... 13. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.