muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15541, Karar No: 2012/28718, Tarih: 17.12.2012

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

2012/15541-28718

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, birleşen davada ölen çocuklarının desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek 5.000.00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmişler, daha sonra bu taleplerini ıslahla arttırmışlardır. Mahkemece davacıların tazminat alacaklarının 5000'er TL'lik kısmına kaza tarihi olan 15.08.2003 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına ve kalan kısımlarına karar tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir. Davacıların destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin taleplerinin tümüne olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu ıslah edilen kısmına karar tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMUK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmistir.

SONUÇ : Yukarıda 1 numaralı bentte acıklanan nedenlerle; davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca mahkeme kararının birleşen dava için kurulan hüküm bölümünün dördüncü bendindeki "Davacı ... Hafikli ve ...’nin tazminat alacaklarının 5000'er TL’lik kısmına kaza tarihi olan 15/08/2003 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, kalan kısımlarına karar tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine aynen "Davacı ... ve ...'nin tazminat alacaklarına kaza tarihi olan 15.08.2003 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına" sözlerinin yazılmasına, hükmün bu değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.562.00 TL kalan harcın davalılardan alınmasına, peşin alınan 1.158.3 TL temyiz harcın istek halinde davacılardan ...'ye iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15503, Karar No: 2015/15913, Tarih: 05.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/15503 E.  ,  2015/15913 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/

KARAR NO : 2015/

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2015

NUMARASI : 2009/338-2015/218

DAVACI :

DAVALILAR :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı A.. G.. vd. vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dairenin bozma kararından önce hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda yapılara 26.996,70 TL değer verildiği, bu husus bozma nedeni yapılmadığı ve mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozmaya konu edilmeyerek davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözönünde bulundurulmadan bozma sonrası hükme esas alınan 28.08.2013 havale tarihli bilirkişi raporunda yapılara 25.428,34 TL değer verilmesi ve mahkemece de bu miktarın esas alınması,

2-Dava konusu taşınmazın denize yakın olması, karayoluna cepheli olması, turizme yönelik iş kollarının yoğun olarak bulunması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %100 oranında objektif değer artışı uygulanarak hüküm kurulması,

3-Taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ve harnup ağaçlarının kapladıkları alan esas alınarak ayrı ayrı zeytinlik ve harnup üzerinden değerlendirme yapılması gerekirken, harnup verilerinin net gelirinin zeytine yakın olduğu gerekçesi ile kamulaştırılan alanın tamamının zeytinlik olarak değerlendirilmesi,

./..

2015/15503-2015/15913 -2-

4-Kabule göre bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan zeytinin 2003 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı A.. G..'e iadesine, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı NK.
Yargıtay — Esas No: 2024/7124, Karar No: 2024/8606, Tarih: 16.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7124 E.  ,  2024/8606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/548 E., 2024/782 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 51. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/190 E., 2023/424 K.

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince 13.03.2023 tarihli karar ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli kararı ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, 14.09.2023 tarihli karar ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 02.11.2023 tarihli karar ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; İlk Derece Mahkemesince 10.01.2024 tarihli ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; ek kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. Aynı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasında da ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen kararların karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabi olduğu hususu düzenlenmiştir. Belirtilen düzenlemeler uyarınca ilk derece mahkemelerinden 25.10.2017 tarihinden sonra verilen işe iade davalarındaki kararlar hakkında bölge adliye mahkemesi kararları kesindir, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.

Dosya içeriğine göre işe iade talepli somut davada, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi 25.10.2017 tarihinden sonra olduğundan, karara yönelik temyiz isteminin 7036 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve geçici 1 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince reddine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin REDDİNE,

Peşin alının temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17432, Karar No: 2014/11782, Tarih: 14.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17432 E.  ,  2014/11782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/192695

Mahkemesi : Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 24/05/2012

Numarası : 2011/363 - 2012/459

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05.09.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 07.09.2011 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş olup; TCK'nın 52/2 maddesinde, para cezasının birgün karşılığı miktarın, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edileceğinin belirtildiği, dosya kapsamı itibariyle meydana gelen olayda tali kusurlu olan sanık hakkında, ekonomik ve diğer şahsi halleri dikkate alındığında, para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında teşdit uygulanmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede, bu konuda bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken; suçun işleniş şekli, meydana gelen zarar ve kusur gibi etkenler nazara alınıp adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun olarak makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, meydana gelen olayda tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında, alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, asgari sınırdan çok fazla ayrılmak suretiyle ceza tayini edilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin edilen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19812, Karar No: 2021/18786, Tarih: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/19812 E.  ,  2021/18786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükmünün 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

Katılan ...'in temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10163, Karar No: 2008/10132, Tarih: 13.10.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/10163 E.  ,  2008/10132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, tapuda davalı adına kayıtlı 26 ve 27 nolu parsellerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldıklarını ileri sürüp tapunun iptali ile tescil harici bırakılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,çekişmeli taşınmazların keşfen saptanan kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değeri yönünden reddedilip, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle mahkemece yapılan keşifte 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazların 3621 Sayılı Yasanın 4. maddesinde tarif edilen kıyıda kaldığı gözetilmek suretiyle davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden çekişme konusu taşınmazın sicil kaydının Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.1.1957 tarih, 1955/ 208 esas 3 karar sayılı Hazinenin de taraf olduğu tescil ilamı sonucu oluştuğu sabittir.

Hemen belirtmek gerekirki, mahallinde yapılacak uygulama neticesinde kaydın dayanağını teşkil eden haritanın uygulanması sonunda çekişmeli taşınmazların haritanın ve dayanılan kayıt kapsamında kaldığının saptanması halinde, taşınmazın niteliği yönünden tarafı olduğu Hazineyi bağlayacağı ve kesin delil teşkil edeceği tartışmasızdır.

Oysa mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 20, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 719. maddesi hükmü uyarınca kesin hüküm teşkil eden tescil hükmünün dayanağı tescil haritasının uygulanmak suretiyle kaydın kapsamının tayin edilmesi gerekirken anılan husus gözardı edilmek suretiyle yazılı olduğu üzere eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,13.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17554, Karar No: 2017/26798, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17554 E.  ,  2017/26798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10428, Karar No: 2013/13812, Tarih: 03.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10428 E.  ,  2013/13812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı, davalıya ait elektrik trafosunun patlaması neticesinde ticari taksisinin tamamen yandığını, aracını otoparka çekmek zorunda kaldığını, aracı çalıştıramaması nedeniyle kazanç kaybına uğradığını öne sürerek, araç hasar bedeli, otopark ücreti ve kazanç kaybından oluşan ıslah ile artırılmış olarak toplam 11.324,50 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kardan yoksun kalma zararı malvarlığının fiilden sonraki durumu ile, çoğalma ihtimali gerçekleşmiş olsa idi ulaşabileceği varsayılan (farazi) durumu arasındaki fark göz önünde bulundurularak hesaplanır.

Somut olaya gelince; mahkemece bilgilerine başvurulan makine mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, davacının dava konusu olaydan önceki yıllara ait ticari defterleri ve vergi dairesi kayıtları incelenmeden, ortalama geliri duraksamasız belirlenmeden, ticari taksiciler kooperatifinin bildirdiği aylık ciro üzerinden yapılan hesaplamaya göre, yoksun kalınan kâr kaybı belirlenmiştir. Mahkemece bu rapor benimsenerek karar verilmiş, davalının ıslah edilen bölüme ilişkin zamanaşımı defi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Kârdan yoksunluk zararının sağlıklı biçimde hesaplanabilmesi için davacının önceki yıllara ait ticari defterleri ile vergi kayıtlarının uzman bilirkişi kuruluna inceletilerek kazanç kaybının belirlenmesi gerekir.

Hal böyle olunca, öncelikle davacı dava konusu olaydan önceki yıllara ait defterleri ile vergi kayıtlarının getirtilmesi, zararının kanıtlanması için taraflarca gösterilen ve gösterilecek tüm delillerin toplanması, daha sonra aralarında makine mühendisi ile mali müşavir bir bilirkişinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulu görevlendirilerek, ticari defterler ve vergi kayıtları inceletilmesi, kar-zarar durumunun, aracın çalışabileceği gün, muhtemel müşteri sayısı ile talep edilen hizmet bedelleri ve giderler dikkate alınarak net gelirin saptanması, bilirkişiden bu konuları açıklayıcı, muhtemel kârdan yoksunluk zararının ve araç onarım bedelinin hesap şeklini gösterir gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması, davalının ıslah edilen bölüme ilişkin zamanaşımı defi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4882, Karar No: 2021/13559, Tarih: 25.10.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4882 E.  ,  2021/13559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına göre; olay günü mağdurun tanıklardan ...ın işlettiği ...Kuaförü isimli işyerinin önünde tek başına oturduğu sırada kuaför dükkanının önüne beyaz renkli, plakaları kapatılmış bir aracın park ettiği, aracın içerisinden yüzü yeşil kar maskesi ile kapalı vaziyette bir şahsın inerek mağdurun yanına geldiği ve mağdura "sen daha ölmedin mi" diyerek elindeki tabanca ile yakın mesafeden müştekiye doğru 7-8 el ateş ettiği anlaşılan olayda;

1-Olay yerinin hangi istasyondan baz aldığının tespit edilerek, sanığın olay günü ifadesinde gittiğini belirttiği yerler ile olay günü görüşme yaptığı baz istasyonlarının bulunduğu yerlerin karşılaştırılarak baz istasyonlarının örtüşüp örtüşmediği, olay saatinde sanığın olay yerinde bulunup bulunmadığı ve bu bölgelerin olay yerine uzaklığının tespit edilerek harita üzerinde konumları işaretlenmek suretiyle gösterilmeksizin yalnızca sanığın babası ... , abileri ...ve ... ile irtibatı ve bu görüşmeler de hangi bazlarda bulunduğu tespit edilerek eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

2-Kolluk tarafından tutulan 08.07.2012 tarihli tutanak da ve dosya içerisine alınan görüntülerden ve sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanlarından olay saatlerinde ... Eğitim ve Araştırma Hastahanesinde olduğunu belirttiği ve bu bölgeye yakın bölgeden baz bilgisi bulunduğunun tespit edildiği hususları dikkate alındığında sanığın olay saatlerinde bulunduğunu söylediği ... Eğitim ve Araştırma hastahanesinin olay yerine uzaklığının ne kadar olduğunun araçla kaç dakikada olay yerine ulaşılabileceğinin tespit edilmeksizin eksik inceleme sonucu hüküm kurulmasıBozmayı gerektirmiş olup sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.10.2021 gününde üye ...'in kararın onanması gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

... 1. Ağır Ceza Mahkemesi 12/04/2016 tarihli 2013/172 Esas, 2016/158 Kararında; Sanık ...’nın mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verdiği ve kararı sanık müdafiinin temyiz etmesi üzerine Dairemizce yapılan incelemede; Kararın oy çokluğu ile eksik incelemeden bozulmasına karar verildiği, Mahkemenin kabul ve takdirinin hukuka uygun olduğunu, onanması gerektiği görüşündeyim.

KARŞI OY:

... 1. Ağır Ceza Mahkemesi 12/04/2016 tarihli 2013/172 Esas, 2016/158 Kararında; Sanık ...’nın mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verdiği ve kararı sanık müdafiinin temyiz etmesi üzerine Dairemizce yapılan incelemede; Kararın oy çokluğu ile eksik incelemeden bozulmasına karar verildiği, Mahkemenin kabul ve takdirinin hukuka uygun olduğunu, onanması gerektiği görüşündeyim.

Şöyle ki; Mağdur ... olaydan hemen sonra olay yerine gelen yakınlarına ve 03/07/2012 tarihinde hastanede polislere vermiş olduğu ifadesinde sanığın kendisini vurduğunu, sanığı sesinden ve fiziki görünümünden net bir şekilde tanıdığını beyan etmiştir. Bu beyanlar karşısında bozma ilamında belirtilen eksikliklerin sonuca etkili olmadığı kanaatindeyim. Bu nedenle çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.

Kararın onanması gerektiği görüşündeyim. 25/10/2021

25/10/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... Özgür Rakıcı'nın yüzüne karşı 04/11/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/3193, Karar No: 2025/2235, Tarih: 27.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3193 E.  ,  2025/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/519 E., 2024/746 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/487 E., 2024/151 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 27.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...’ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA