muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16113, Karar No: 2023/5815, Tarih: 06.06.2023

4. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 5354 parsel sayılı taşınmazın 29.05.1969 tarihinde Kocaeli Belediye Başkanlığı adına tapulama işlemi ile tescil edildiği, daha sonra dava dışı şahıs ... tarafından dava konusu taşınmazın satın alındığı, davacının ise taşınmaza 29.01.2019 tarihinde alım yolu ile malik olduğu, dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesine istinaden 02.04.1991 tarihinde geçirilen ve onaylanan kıyı kenar çizgisinin revize edilerek 07.11.2014 tarihinde aynen onandığı ve taşınmazın tamamının kıyının deniz tarafında kalan kıyı kenar çizgisinin içerisinde kaldığının anlaşıldığı, taşınmazın tapu kaydına 04.06.2020 tarihinde kıyı kenar çizgisinin içerisinde kaldığına dair şerh düşüldüğü, davacının eldeki davayı 22.11.2019 tarihinde açtığı anlaşılmıştır.

3. Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 5354 parsel sayılı dava konusu taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8100, Karar No: 2025/3400, Tarih: 29.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/8100 E.  ,  2025/3400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2024/1321 E., 2024/1960 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, nitelikli tehdit

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16.07.2024 tarihli ve 2024/1321 Esas, 2024/1960 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesi ile ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 16.07.2024 tarihli ve 2024/1321 Esas, 2024/1960 Karar sayılı ek

kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2159, Karar No: 2024/1741, Tarih: 28.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2159 E.  ,  2024/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 28.05.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat Nilüfer Güver ile davalılar vekili Avukat Yağmur Çınar'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat Nilüfer Güver ile davalılar vekili Avukat Yağmur Çınar'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; mülkiyeti Spor Genel Müdürlüğüne ait olan İnönü Stadının kullanım hakkının 28.02.1998 tarihli sözleşme ile Beşiktaş Jimnastik Kulubüne verildiğini, bu sözleşmeye dayalı olarak İnönü Stadyumunun yerine yapılacak stadyumun da kullanım hakkının kulübe devrine ilişkin 19.03.2014 tarihinde ek sözleşme yapıldığını, ek sözleşmenin 10 uncu maddesinin K bendi uyarınca stadyumun isim konusunda kulüp ve 3. şahıslar arasında imzalanmış veya imzalanacak sözleşmelerle elde edilen gelirlerden kanun veya yönetmelikle belirtilen oranlardaki payların Spor Genel Müdürlüğü hesabına ödeneceğinin hüküm altına alındığını, 30.06.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Spor Genel Müdürlüğü Tesislere Ad Verme Yönetmeliğinin 8 inci maddesinde gerçek veya tüzel kişilere belirli süre ile kiralanan sınırlı ayni hak tesis edilen veya bedelsiz devredilen tesislerin adlarının genel müdürlüğün muvafakati alınmadan değiştirilemeyeceği ve devredilen tesislerin adlarının reklam karşılığı ve sponsorluk kapsamında değiştirilmek veya tesis adlarına ilave yapılmak istenmesi halinde elde edilen reklam ve sponsorluk gelirinin %25'nin Genel Müdürlüğün bütçesine gelir kaydedileceğinin ve bunun üzerine Genel Müdürlükçe isim değişikliğine muvafakat edileceğinin belirtildiğini, davalıların Vodafone Telekomünikasyon A.Ş. ile 20.08.2013 tarihinde "Reklam Hakları, Forma ve Stadyum İsim Hakkı Sponsorluğu Sözleşmesi" imzalandığını, stadın isminin Vodafone Arena olması konusunda anlaştıklarını ve davalıların isim hakkı dolayısıyla gelir elde ettiğini, elde edilen gelirin %25'nin kuruma ödenmesi gerekirken ödenmediğini ve kurumun muvafakatinin de alınmadığının ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla söz konusu 20.08.2013 tarihli sponsorluk sözleşmesi nedeniyle belirsiz alacak olarak 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, 29.1.2019 tarihli dilekçe ile talebini 12.126.865,00 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili, isim hakkı ile iddianın yersiz olduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, sözleşme bedelinin açık olduğunu, davalı şirketin hasım olmadığını, sözleşmenin davacı ile davalı kulüp arasında yapıldığını, bu nedenle husumet yokluğundan davanın reddi gerektiğini, Vodafone A.Ş. ile imzalanan sözleşme tarihinin davacı ile imzalanan sözleşme tarihinden önce olduğunu, bu nedenle kapsam dışı olduğunu, davacı kuruma 17.07.2017 tarihli dilekçe ile stad isminin Vodafone Park olarak değiştirilmesi talebinde bulunulduğunu, ancak herhangi bir cevap verilmediğini, cevap verilmemesine rağmen bu davanın açılmış olmasının kötü niyetli olduğunu, imzalanan ek sözleşmede isim hakkı karşılığı olarak sezonluk 1.000.000 dolar ödeme yapılmasının kararlaştırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Bölge Adliye Mahkemesince taraf delilleri toplanarak yeniden hüküm kurulması için dosyanın iadeli üzerine yapılan yargılama sonunda davacının taraflar arası yapılan sözleşme uyarınca isim hakkına ilişkin alacağı olduğu gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne, 12.126,865,00 TL'nin dava tarihinden hesap edilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili; sözleşme bedeli yönünden davalıların aleyhine değerlendirmede bulunulduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak görülmesi ve bedelin belirlenebilir olması dikkate alınarak hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafın dilekçesi kopyalanarak oluşturulmuş bilirkişi raporuna dayanarak davanın kabul edildiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla sözleşme bedeli üzerinden davacıya pay verilmesine karar verilecek ise; sözleşmedeki bedellerin neye karşılık olduğunu gösteren sözleşme ekindeki tabloların incelenmesinin zorunlu olduğunu, stadyumun isminin değiştirilmesi konusunda yazı yazılmasına rağmen kendilerine cevap verilmediğini ve doğrudan dava açıldığını, stadyum isminin değiştirilmesi konusunda bedel talebi bulunuyor ise dava öncesinde talep dilekçesine cevap verilerek ihtilafın sona erdirilmesinin mümkün olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; stadın kulübün iştiraki şirket tarafından kullanılması nedeni ile davacının bir alacağı doğmadığı, ancak oynanan maçlardaki reklamlardan doğan alacağının 12.126,865,00 TL olduğu kabul edilerek rapora uygun verilen kararın isabetli olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; stadın kulübün iştiraki şirket tarafından kullanılması nedeni ile davacının bir alacağı doğmadığı, ancak oynanan maçlardaki reklamlardan doğan alacağının 12.126,865,00 TL olduğu kabul edilerek rapora uygun verilen kararın isabetli olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili, istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

30.06.2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Spor Genel Müdürlüğü Tesislere Ad Verme Yönetmeliğinin 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve özellikle Spor Genel Müdürlüğü ile Beşiktaş Jimnastik Kulübü Başkanlığı arasında imzalanan 19.03.2014 tarihli sözleşmenin “Kulübün yükümlülükleri" başlıklı 10/k maddesinde "Stadyumun ismi konusunda Kulüp ile 3. şahıslar arasında imzalanmış veya imzalanacak sözleşmelerde elde edilen gelirlerden, kanun veya yönetmeliklerde belirtilen oranlardaki payları Genel Müdürlük hesabına ödeyecektir." şeklindeki düzenleme gereğince Spor Genel Müdürlüğü Tesislere Ad Verme Yönetmeliğinin 8 inci maddesine uygun olarak hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre kararın verildiği dikkate alındığında tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2749, Karar No: 2013/2771, Tarih: 01.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2749 E.  ,  2013/2771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucunda İnal Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 296 parsel sayılı 172,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarafların ortak murisi ... adına tespit ve 27.04.1974 tarihinde tescil edilmiştir. Davacı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 29.09.2010 tarihinde tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 296 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan evin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı ... Kanunu’nun 12/3. maddesi uyarınca ... tutanaklarında belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere karşı, tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz edilemez ve dava açılamaz. Bu süre, hak düşürücü süre olup mahkemelerce re’sen dikkate alınmalıdır. Temyiz konusu 296 parsel sayılı taşınmazın ... tutanağının 27.04.1974 tarihinde kesinleştiği ve tapuya tescil edildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Somut olayda, davacı 1972 tarihli satın alma senedine yani kadastrodan önceki hukuki sebebe dayanmış olup; çekişmeli taşınmazın tespitinin kesinleşme tarihi olan 27.04.1974 tarihi ile dava tarihi olan 29.09.2010 tarihi arasında 3402 sayılı Yasa’nın 12/3. maddesinde söz edilen 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiştir. Hal böyle olunca mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar vermek gerekirken, davanın esasına girilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz ve davalı ...’ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın talep halinde temyiz edene iadesine, 01.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10606, Karar No: 2022/16275, Tarih: 14.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/10606 E.  ,  2022/16275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5941 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak yerine; "1-Her ne kadar çek hesabı sahibi tüzel kişi yetkilisinin çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçundan cezalandırılması istemiyle şikayette bulunulmuş ise de, şikayet dilekçesinde çek hesabı sahibi tüzel kişi yetkilisinin isminin gösterilmemesi ve şikayet dilekçesi ile ekindeki belgelerden çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçunun faili ile çek hesabı sahibi tüzel kişi yetkilisinin açıkça ve tereddütsüz surette tespit olunamaması sebebi ile 2004 sayılı İİK'nun 345. maddesi gereğince davanın REDDİNE, 2-yapılan masrafların müşteki üzerinde bırakılmasına" ibarelerinin eklenilmesi suretiyle Hükmün Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 286/2-e maddesi uyarınca; sadece adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, müşteki vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 20/02/2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın gereği için İnegöl İcra Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17220, Karar No: 2013/16055, Tarih: 09.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17220 E.  ,  2013/16055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/10/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının yanan sigarasını anız alanına atarak yangına neden olduğunu, zeytin ağaçlarının tamamen yandığını belirterek maddi zararının tazminini istemiştir. Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, "....zeytin ağaçlarının tapulu olan bir yerde 3. bir kişiye ait olmasının mümkün bulunduğu, bunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesinin mümkün olduğu, ayrıca davacıların belirtilen ağaçları sahiplendikleri gerekli bakım yapıp özen gösterdikleri, bundan bir gelir elde ettikleri ve bu yerin 6831 Sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılarak, yeri kullananların öncelik hakkı bulunarak satıma konu olabilecek bir yer olması hususları dikkate alındığında..." şeklindeki gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davaya konu yanan zeytin ağaçlarının bulunduğu ... Mevkii, 4129 parsel sayılı taşınmazın zararın gerçekleştiği tarihte Devlet ormanı olduğu, bu yerin 06/04/2005 tarih, 1473 yevmiye ile 6831 Sayılı Orman Kanunu'nun 2/B uygulamasına konu edilerek mülkiyetinin maliye hazinesine geçtiği anlaşılmaktadır. Dava konusu edilen yangının çıktığı tarihte, davacının zeytinlerini dikmiş olduğu arazinin, Devlet ormanı olması ve davacının eyleminin işgal ve faydalanma suçu kapsamında kalması dikkate alındığında, suç oluşturan eyleme dayalı olarak tazminat istenemez. Şu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgıya dayalı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.