muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3091, Karar No: 2024/4703, Tarih: 09.09.2024

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.10.2022 tarihli ve 2020/8-433 Esas, 2022/1290 Karar sayılı kararı ile; hak düşürücü sürenin dayanağını oluşturan yasal düzenlemenin eldeki dava sonuçlanıp kesinleşmeden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiği, iptal kararı sonucu oluşan durumun 28.06.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK’da belirtildiği gibi maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan eldeki davaya uygulanmasının zorunlu olduğu, davalı yararına oluşmuş bir usulî kazanılmış haktan bahsedilmesinin mümkün olmadığı, direnmeye konu Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma kararında, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilmiş ise de davanın esası bakımından henüz yerel mahkemece hiçbir değerlendirme yapılmadığına değinilerek, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda yapılan araştırma ve inceleme ile toplanan deliller değerlendirilerek olaşacak duruma göre işin esasının çözüme kavuşturulması gerektiği gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 20.03.2024 tarihli ve 2023/24 Esas, 2024/182 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava konusu taşınmazın, 28.10.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun olarak belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunun saptandığı, 3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmayacağı gerekçesiyle, yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptalinin usul ve yasaya uygun olduğunu ancak davacı Hazinenin kendini vekille temsil ettirmesine rağmen lehine bir vekalet ücretine hükmedilmediğini, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini bildirerek mahkeme kararının düzeltilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin de davalıya yükletilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3621 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/A maddesi,

2.Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43 üncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4 üncü, 5 inci ve 9 uncu maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715 inci, 999 uncu maddeleri, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 3621 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/A maddesi,

2.Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43 üncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4 üncü, 5 inci ve 9 uncu maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715 inci, 999 uncu maddeleri, 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak; Mahkemece, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan taşınmaz yönünden tapu kaydının iptali ile kıyı olarak tapudan terkinine karar verilmesi gerekirken, davacı adına tesciline hükmedilmiş olması doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 nci maddesi uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine ve re'sen yapılan inceleme sonucu Mahkeme kararının; hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan "davacı adına kayıt ve tesciline," ibaresinin çıkartılarak yerine "tapudan terkinine (kıyı olarak)," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7932, Karar No: 2020/5550, Tarih: 11.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7932 E.  ,  2020/5550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 62/1, 53, 58, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği, uzlaşmanın sağlanamadığını belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanın sahibi olduğu ... Rent A Car isimli işyerine gelerek ... plaka sayılı aracı kiraladığı, kira süresi bitmesine rağmen teslim etmediği, bu suretle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan ... Kapatılan Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/79 E., 2012/468 K sayılı ilamına konu güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının, uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamların değerlendirilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14293, Karar No: 2016/8034, Tarih: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14293 E.  ,  2016/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 346.15 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19891, Karar No: 2015/17680, Tarih: 02.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/19891 E.  ,  2015/17680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 3537 (İf.4452) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirmenin gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

08.10.2013 olan kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce dava konusu taşınmazın; kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulması istenmiş, Silifke Belediye Başkanlığının 12.10.2015 tarihli yazısında dava konusu taşınmazın, imar planı dışında belediye sınırları içinde olduğu yol, su, elektrik, aydınlatma, çöp toplama olanaklarından faydalandığı bildirilmiş olup etrafının meskun olup olmadığına ilişkin bilgi verilmemiştir.

Bu nedenle;

Dava konusu İmamuşağı Köyü 3537(İf:4452) parsel sayılı taşınmazın etrafının meskun olup olmadığının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5323, Karar No: 2013/24952, Tarih: 04.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5323 E.  ,  2013/24952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :14.09.2012

Taraflar arasındaki "ihtiyati hacze" itiraz üzerine verilen " itirazın kabulüne ve ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına" ilişkin hüküm, ihtiyati haciz talebinde bulunan tarafından temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İhtiyati haciz talebinde bulunan, boşanma kararında yer alan para alacağı için, borçlunun bir başka icra dosyasındaki alacağı üzerine ihtiyati haciz konulmasını istemiş, mahkemece bu istek kabul edilmiş ve itiraz üzerine ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiştir. Bu karar ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu kendisi dinlenmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı; huzuruyla yapılan hacizlerde hazin tatbiki, aksi halde haciz tutanağının kendisine tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde mahkemeye müracaatla itiraz edebilir (İcr. İf. K.'nun 4949 sayılı Kanunla değişik md. 265/1) Mahkeme, gösterilen sebeplere hasren tahkikat yaparak itirazı kabul veya reddeder (md. 265/3).

İhtiyati hacze konu edilen para alacağı, boşanma kararında yer alan maddi ve manevi tazminat ve tedbir nafakasına ilişkindir. Mahkeme ihtiyati haczi kaldırırken Hukuk Muhakemeleri Kanununun 367/2. maddesinde yer alan " aile hukukuna ilişkin kararlar kesinleşmedikçe yerine getirilemez" kuralına dayanmıştır. Oysa, hükmün boşanma bakımından kesinleşmiş olması, o ilamda yer alan boşanmanın fer'ilerinin icrası için yeterlidir. Başka bir ifade ile boşanma kararında yer alan boşanmanın fer'ilerinden olan para alacakları hükmün boşanma bakımından kesinleşmesi halinde icra edilebilir. Bu bakımdan mahkemenin ihtiyati haczin bu sebeple kaldırılmasına karar vermesi doğru değildir. Bu husus nazara alınmadan yasal olmayan sebeplerle itirazın kabulü ile ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.04.11.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/2067, Karar No: 2016/6534, Tarih: 03.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2067 E.  ,  2016/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanık hakkında vergi incelemesinin sahte belge kullanılmasından yapılıp bu eylemle ilgili vergi suçu raporu tanzim edilerek mütalaa verilmesine rağmen,... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.06.2008 gün ve 2008/1096 esas sayılı iddianamesi ile sahte fatura düzenlemekten dava açıldığı, mahkeme tarafından da iddianame dışına çıkılarak birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, dava konusu yapılmayan sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1922, Karar No: 2013/19779, Tarih: 22.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/1922 E.  ,  2013/19779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık hakkında mala zarar verme ile yakınan ...’a yönelik işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, sanığın, adli sicil kaydında yazılı mahkumiyetlerinin içinde en ağırının İnegöl Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/638-780 esas ve karar sayılı hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezası olduğu, bu hükmün mükerrirliğe esas alınması gerektiği halde yazılı şekilde daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezaların infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılıp, yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-) Hırsızlık ile yakınan ...’a yönelik işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

II-) Hırsızlık ile yakınan ...’a yönelik işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Olay yeri inceleme raporları ve yakınanların anlatımlarına göre, kapıları zorlanıp kilit dili kırılarak açılmak suretiyle işyerlerine girildiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun anahtarla ya da diğer bir aleti anahtar gibi kullanarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin kanıt bulunmadığı ve eylemlerin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, hırsızlık suçundan yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-) Suça konu 30 TL paranın ele geçmediğinin anlaşılması karşısında; yakınan ...’a yönelik hırsızlık eyleminin tamamlandığı düşünülmeden, kalkışma aşamasında kaldığının kabul edilmesi,

3-) İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun gece işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 116/4. maddesiyle uygulama yapılması,

4-) İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlediğinin anlaşılmasına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

5-) Sanığın, adli sicil kaydında yazılı mahkumiyetlerinin içinde en ağırının İnegöl Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/638-780 esas ve karar sayılı hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezası olduğu, bu hükmün mükerrirliğe esas alınması gerektiği halde yazılı şekilde daha az cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3964, Karar No: 2007/8148, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/3964 E.  ,  2007/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, yüklenici olan davalıların arsa sahipleri ile yaptıkları kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yükleniciye düşen daireyi satın aldıklarını, 17.8.1999 tarihli depremde binada hasar olduğunu,güçlendirme ve onarım için 1 750 000 000 Tl istendiğini ileri sürerek dava tarihinden reeskont faizi ile tahsili talebinde bulunmuştur.

Davalı, Yaşar taşınmazın mal sahibinden satın alındığını savunarak davanın reddini dilemiş,diğerleri savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davacının taşınmazı yüklenici Yaşar Özgür’den satın aldığının kabulü ile 1.410,00 YTL nin Yaşar’dan faizi iletahsiline, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 2. maddesinde “Bu kanunun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiş, yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde

2007/3964-8148

tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davalı ...’ın (satıcı ve yüklenici) olduğu , davacıya (alıcı) konut sattığı ve tapu devrinin yapıldığı, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

2007/3964-8148

tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davalı ...’ın (satıcı ve yüklenici) olduğu , davacıya (alıcı) konut sattığı ve tapu devrinin yapıldığı, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re’sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz. Mahkemece ayrı bir tüketici mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi yok ise davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 7.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.