muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11176, Karar No: 2020/12420, Tarih: 03.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/11176 E.  ,  2020/12420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre; sanık hakkında yapılan ihbar üzerine gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle Keşap Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2009/520 Haz.sayılı arama kararı ile ikametinde yapılan aramada ele geçen dava konusu malzemelerin bulundurulmasının silah imali suçunu oluşturmayacağı, malzemelerin tek başına sanığın izinsiz silah imal ettiğinin veya ticareti yaptığının delili sayılamayacağı, sanık tarafından bizzat imal edip üçüncü kişilere sattığı herhangi bir silahın bulunmadığı gözetildiğinde, sanığın atılı silah ticareti suçunu işlemediğine dair aşamalarda değişmeyen savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın ikametinde ele geçen ve Adli Tıp Kurumu raporuna göre 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğu değerlendirilen ''9'' adet tabanca, "362" adet mermi, 46 adet gaz fişeği ve 684 adet mermi çekirdeğinin 6136 sayılı Yasanın 12/4. maddesinde belirtilen miktar bakımından vahim nitelikteki silahlardan olması nedeni ile; sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/2. maddesine uygun bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde 6136 sayılı Yasanın 12/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5997, Karar No: 2019/1441, Tarih: 30.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/5997 E.  ,  2019/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar lehine olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemede;

I- Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Karar tarihinde .... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanıklar ... ve ...'a hükmün 13/04/2017 tarihinde SEGBİS yoluyla tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan sanıklara yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanıklar ... ve ...'un 24/04/2017 tarihli temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Karar tarihinde .... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanıklar ... ve ...'a hükmün 13/04/2017 tarihinde SEGBİS yoluyla tefhim edildiği, ancak cezaevinde bulunan sanıklara yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanıklar ... ve ...'un 24/04/2017 tarihli temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07/07/2014 tarihli ve 2011/19707 Esas, 2014/14060 Karar sayılı ilamına uyulduğu halde, bozma kararında belirtilen.... . Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2009 tarihli ve 2008/64 Esas, 2009/1 Karar sayılı dava dosyasının aslı veya onaylı sureti dosya arasına alınmadan hüküm kurulmuş ise de, sanık ... yönünden sanığın aşamalardaki savunmalarında tevilli ikrarları, sanık ...'un savunması, sanıklar ....,.... in suçtan sonra kısa süre içinde katılana ait çelik kasa ve bilgisayarlar ile sanık ...'un iş yerinde yakalanması ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre sanıklar ... ve ... hakkında mahkemenin kabul ve uygulamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, sanıklar ..., ... ve ... yönünden ise gerek UYAP'tan yapılan incelemede ve gerekse dosya arasına alınan.... Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2009 tarihli ve 2008/64 Esas, 2009/1 Karar sayılı gerekçeli kararı ve Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 11/10/2016 tarihli ve 2015/2391 Esas, 2016/5154 Karar sayılı düzeltilerek onama kararının incelenmesinde, temyize konu olayın da içinde bulunduğu hırsızlık suçlarının sanıklar ..., ... ve Cengiz Kuşum'un yöneticileri olduğu suç örgütü kapsamında işlendiğinin yerel mahkemece kabul edildiği, anılan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 220/1. maddesi uyarınca örgüt yöneticiliği suçundan mahkumiyet kararları verildiği ve kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanunun 220/5. maddesi delaletiyle sanıklar ..., ... ve ...'in katılan ...'e karşı işlenen atılı suçlar yönünden ayrıca fail olarak sorumlulukları bulunduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanıklar ..., ... ve ... hakkında atılı suçlardan hüküm kurulurken kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm sonucunda TCK'nın 220/5. maddesinin de uygulama maddesi olarak belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüş; konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya içerisindeki 24/10/2007 tarihli olay yeri tespit ve görgü tutanağında, olay yeri inceleme birimlerine haber verilerek inceleme yapılmasının sağlandığının belirtildiği, ancak dosya arasında olay yeri inceleme raporunun bulunmadığı, sanıkların iletişiminin dinlenmesine dair görüşme tutanakları ile mahkemece alınan dinleme kararının aslı veya onaylı suretlerinin dosya içerisinde bulunmadığı, dinleme kayıtlarının bir kısmının kollukta alınan ifade tutanaklarına geçirilerek sanıkların savunmalarının alındığı, mahkemece anılan tutanaklardaki görüşmeler hükme esas alınarak sanık ... üzerine atılı suçların sübuta erdiğinin kabul edildiği anlaşılmış ise de, hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının suç tarihi itibariyle CMK'nın 135/8. maddesi kapsamında bulunmaması nedeniyle anılan dinleme kayıtlarının aynı Kanun'un 138/2. maddesi gereğince bu suçların delili olarak kullanılamayacağı da gözetilerek, sanık ...'un aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamaları kabul etmemesi nedeniyle, olay yeri inceleme ekiplerince düzenlenen herhangi bir olay yeri inceleme raporunun bulunup bulunmadığı ve olay yerinden parmak izi veya biyolojik delil elde edilip edilmediği araştırılarak, olay yerinden parmak izi veya biyolojik delil elde edilmiş olması halinde bulunan örnekler ile sanık ...'tan temin edilecek örneklerin karşılaştırılması ile; bir kısım sanıklar hakkında örgüt kurma, yönetme ve üyeliği suçundan mahkumiyet hükümleri kurulan .... Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2009 tarihli ve 2008/64 Esas, 2009/1 Karar sayılı dosyasının getirtilerek dava dosyasının aslı veya ilgili tüm evraklarının onaylı suretlerinin dosya arasına alınarak incelenmesi, yapılacak tüm araştırma ve inceleme sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a-) Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'a verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a-) Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'a verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı ve konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanık ...'un suç tarihi itibariyle sabıkasız olduğu da nazara alınarak, sanık ...'un kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

c-) Sanık ...'un 25/09/2014 tarihli oturumda hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteğinin, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının seçenek tedbirlere çevrilmesi talebi ile aynı Kanunun 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içerdiği halde, bu konularda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 30/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17944, Karar No: 2016/24011, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17944 E.  ,  2016/24011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı .... adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33725, Karar No: 2017/15746, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33725 E.  ,  2017/15746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3575, Karar No: 2019/5957, Tarih: 30.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/3575 E.  ,  2019/5957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15/09/2017 tarih ve 2017/182 E. - 2017/700 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne-esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen 04/10/2018 tarih ve 2017/1248 E. - 2018/1012 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı istenmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar Dairemizin 09.05.2019 tarih 2018/5667 Esas ve 2019/3621 sayılı kararı ile bozulmuş, dosyanın gönderildiği İlk Derece Mahkemesince bu kez maddi hata düzeltilmesi isteminde bulunulmuş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2017/187 Esas, 24.07.2019 tarihli müzekkere ile dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken Dairece İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesinin maddi hataya müstenit bulunması nedeniyle maddi hatanın düzeltilmesi isteminde bulunulmuştur.

Dairemizin 09.05.2019 tarih, 2018/5667 Esas, 2019/3621 sayılı ilamı incelendiğinde; yerel mahkemece davanın kabulü kararına karşı davalı vekilince istinaf başvurusu üzerine, Ankara BAM 21. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun kabulü ile davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulduğu, bu karara karşı davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemiz tarafından istinaf dairesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizce, Bölge Adliye Mahkemesinin Dairesince uyuşmazlığın esası hakkında yeniden verdiği kararın bozulmasına karar verilmiş olup, 6100 sayılı HMK madde 373/2. uyarınca dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekirken, yerel mahkemeye gönderilmesi maddi hataya dayalı olduğundan anılan hususun düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

Dairemizce, Bölge Adliye Mahkemesinin Dairesince uyuşmazlığın esası hakkında yeniden verdiği kararın bozulmasına karar verilmiş olup, 6100 sayılı HMK madde 373/2. uyarınca dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekirken, yerel mahkemeye gönderilmesi maddi hataya dayalı olduğundan anılan hususun düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yerel Mahkemenin maddi hatanın düzeltilmesi isteminin kabulü ile, Dairemizin 09.05.2019 tarih, 2018/5667 Esas, 2019/3621 sayılı bozma ilamının sonuç kısmının 1., 2., 3. ve 4. satırlarındaki ‘’Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine’’ ibaresinin çıkartılarak yerine ‘’Yukarda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne’’ cümlesinin eklenmesine, iş bu kararın Dairemizin 09.05.2019 tarih, 2018/5667 Esas, 2019/3621 sayılı ilamının eki sayılmasına, düzeltme işleminin gereği olarak, karardan bir suretin bilgi için yerel mahkemeye, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine,

30.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4995, Karar No: 2020/12586, Tarih: 20.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/4995 E.  ,  2020/12586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ...’da bulunan şantiyesinde beton santrali formeni olarak çalıştığını iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının belirli bir proje kapsamında işe alınarak projenin bitimine kadar sözleşmesi uzatılarak belirli süreli sözleşme ile çalıştığını, kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, diğer alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkeme Kararı Özeti

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun fazla çalışma alacağı hesabına yönelik kabulü ile davacının ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı halde hafta tatili süresi dışlanmayarak günde 2 saat olmak üzere yedi gün hesap yapılmasının hatalı olduğu gerekçesiyle hafta tatilinde ayda 2 gün çalışması nedeniyle 2+2=4/4=1 saat olmak üzere 2X6=12+1=13 saat haftalık fazla çalışma yaptığı değerlendirilerek hesaplama yapılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve fazla mesai süresinin hesaplanması ile hafta tatili gününde fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.