muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2303, Karar No: 2015/13542, Tarih: 02.07.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2303 E.  ,  2015/13542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... Sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Özgür Kocakaya tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, davacının ... Sigortasına giriş tarihi olan 01/05/1989 tarihinin Türkiye'de de sigorta başlangıcı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

17.04.2008 tarih ve 5754 sayılı Kanunun 79. maddesi ile 3201 sayılı Kanunun 5. maddesine eklenen 4. fıkrada “ Yurtdışı hizmet borçlanmasına ait süreler 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununa göre hangi sigortalılık haline göre geçmiş sayılacağının belirlenmesinde; Türkiye’de sigortalılıkları varsa borçlanma talep tarihindeki en son sigortalılık haline göre, sigortalılıkları yoksa aynı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında geçmiş sigortalılık süresi olarak kabul edilir.” şeklinde yurtıdışı hizmet borçlanmasına ait sürelerin 5510 sayılı Kanun kapsamında hangi sigortalılık haline göre kabul edileceği düzenlenmiştir.

Davacının 27/11/2012 tarihinde 3201 Sayılı Yasa kapsamında yurtdışında geçen süreleri borçlanmayı talep etmiş, Kurumca 5510 Sayılı yasanın 4/1-b maddesi kapsamında kaydı yaptırılarak 8197 gün üzerinden 82.215,91-TL borç tahakkuk ettirildiği, davacının 26/03/2013 tarihinde 5000-TL ödeme yaptığı, ödeme yaptıktan sonra 01/08/2013 tarihinde 5510 Sayılı yasanın 4/1-a maddesi kapsamında hizmet akdiyle çalışmaya başladığı, 19.12.2013 tarihinde yeniden 3201 Sayılı Yasa kapsamında yurtdışında geçen kalan süreleri borçlanmayı talep ettiği, bu sefer 5510 Saylı yasanın 4/1-a maddesi kapsamında 5105 gün toplam 55.634,98-TL borç tahakkuk ettirildiği, 24/01/2014 tarihinde tahakkuk ettirilen borç miktarının tamamını ödediği, anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında, dava konusu somut olayda, mahkemece davacının yurtiçindeki sigortalılığı davalı Kurumdan araştırılıp, yurtiçinde sigortalılığının bulunup bulunmasına göre 3201 sayılı Kanunun 5/4. fıkrası hükümleri gözetilerek, sigortalılık başlangıç tarihine ilişkin tespitin ve 3201 sayılı Kanun kapsamındaki yurtdışı hizmet borçlanmasının, 5510 sayılı Kanunun 4/1-a ya da 4/1-b maddesi kapsamındaki sigortalılık niteliğinde olup olmadığı belirlenip, sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5526, Karar No: 2013/8216, Tarih: 07.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5526 E.  ,  2013/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, Bakanlığın iş kolu tespiti kararının iptali ile müvekkiline ait ambalaj tesisinin iş kolları tüzüğünün 12 sıra numaralı "çimento, toprak ve cam" işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, husumet yokluğundan reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin ... ili Merkezde kurulu fabrikalarında seramik ve porselen üretim işiyle iştigal etmekte olan bir anonim şirket olduğunu ve bu tesiste seramik ve porselen ürünlerinin ambalajlarının üretildiğini, davalı sendikanın müracaatı üzerine, bakanlık tarafından yapılan inceleme sonucunda sendikalar kanununa bağlı iş kolları tüzüğünün 09 sıra nosuna kayıtlı "kağıt" iş koluna girdiğinin tespit edildiğini ve bakanlığın bu tespitinin 26/05/2010 tarih 27592 sayılı resmi gazetede yayınlandığını, ancak bakanlığın bu tespitinin hatalı olduğunu, iş kolları tüzüğünün 3.maddesine göre "bir işyerinde yürütülen asıl işin yardımcı işlerde asıl işin dahil olduğu iş kolundan sayılır" hükmü karşısında asıl işin satışa arz edilmesi için yapılması mecburi olan ambalaj işi olduğunu, bu nedenle davalı Bakanlığın iş kolu tespiti kararının iptali ile müvekkiline ait ambalaj tesisinin iş kolları tüzüğünün 12 sıra numaralı "çimento, toprak ve cam" işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı sendika vekili cevap dilekçesi ile;gerek Yargıtay'ın gerekse öğretide kabul edildiği üzere,bu davaların işveren tarafından açılması halinde husumetin bakanlık yanında tespit edilen iş kolundaki örgütlü olan sendikalara yöneltilmesi gerektiği oysa müvekkilinin 09 sıra numaralı iş kolunda değil,10 sıra numaralı iş kolunda örgütlü olup açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde : Ambalaj fabrikası ... Seramik Porselen Turizm A.Ş. nin bünyesinde üretim tesisi olup, kağıt bobinden çeşitli ebatlarda satın alınan oluklu levhası üzerine ofset baskı yapılarak ya da yapılmadan kesim, katlama işlemleri yapılması ile ambalaj kutusu üretimi yapıldığı, üretimin ... Porselen A.Ş nin porselen fabrikası ve karo seramik fabrikasına yönelik olduğu talep halinde siparişe göre çeşitli ebatlarda dışarıya işlenmiş mukavva kutu üretiminin de yapıldığı, bu nedenle işyerinde yapılan işlerin "işkolları tüzüğünün" 09 sıra numaralı "kağıt" işkolunda yer aldığı tespit edilmiş ve buna ilişkin 18/05/2010 gün ve 2010/24 sayılı işkolu tespit kararı 26/05/2010 tarih ve 27592 sayılı Resmi Gazetede yayınlandığını; söz konusu

İşkolu tespit kararına ... İş Mahkemesinde 2010/371 – 2010/ 372 2010/374 E. İle dava açılması ve aynı işyeri ile ilgili olması nedeniyle birleştirilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı şirketin fabrikasında yapılan işlerin niteliği itibariyle iş kolları tüzüğünün 10 sıra nolu "basım ve yayın" iş koluna girdiği gerekçesiyle davacının davalı bakanlık hakkındaki davasının reddine, sendika hakkındaki davasının husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 2821 sayılı Sendikalar Kanunun 4 ve 60. maddeleri uyarınca tespite konu işyerinin girdiği işkolunun belirlenmesi ve yapılan tespitin iptalinin gerekip, gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Türk toplu iş hukukundaki normatif düzenlemelerde iş kolu kavramı önemli bir yer tutmaktadır. 2821 sayılı Sendikalar Kanununa göre, öncelikle işçi ve işveren sendikaları işkolu esasına göre kurulmaktadır (m.3). İşkolunun belirlenmesi konusunda özel bir norm düzenlenmiştir (m.4). Anılan maddeye göre işkolu tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılacaktır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılan tespit ile ilgili kararın Resmi Gazete 'de yayımlanmasına müteakip bu tespite karşı ilgililerin iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede on beş gün içinde dava açabileceği belirtilmiştir. Belirtilen süre hak düşürücüdür.

İşçi ve işveren sendikalarının kurulabilecekleri işkolları2821 sayılı Sendikalar Kanununun 60.maddede gösterilmiştir. Anılan maddede, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılacağı ifade edilmiştir. Yine aynı maddede; bir işkoluna giren işlerin neler olacağı, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü de alınarak ve uluslararası normlarda göz önünde bulundurularak bir tüzükle düzenleneceği belirtilmiştir.

Söz konusu tüzükte işkollarına giren işler, tüzüğe ekli listede belirtilmiştir. Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerde, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılacağı vurgulanmıştır. (Tüz m.3)

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu (Toplu GLK)'nun üçüncü maddesinde “ bir toplu iş sözleşmesi aynı işkolunda bir veya birden çok işyerini kapsayabilir” tümcesi ile esas olarak işyeri toplu iş sözleşmesini esas almıştır.

Anılan maddenin ikinci fıkrasına göre, bir gerçek ve tüzel kişiye veya bir kamu kurumu ve kuruluşlarına ait aynı iş kolunda birden çok işyerine sahip bir işletmede ancak bir toplu iş sözleşmesi yapılabilir. Bu kanun anlamında yapılan sözleşme tipine işletme toplu iş sözleşmesi denir. Ancak, fıkrada ayrık bir düzenlemeye de yer verilerek, kamu kurum ve kuruluşlar için tek bir işletme toplu iş sözleşme yapılabilmesine olanak tanınmıştır.

İşkolu kavramı sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öğedir. Birbirine benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.

İşkolu kavramı sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öğedir. Birbirine benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.

İş kolu tespitinde birim olarak işyerinin alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı Yasa'nın 2.maddesinin gerekçesinde iş yeri tanımı teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olduğu belirtilmiştir. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyerimi yoksa bir birinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amacta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma koşullarının aranacağı düzenlenmiştir. Öte yandan teknolojik ve ekonomik gelişmeler bir işyeri çerçevesinde mal ve

hizmet üretimi, pazarlama ve müşterilere sunulması yönünden çok yönlü bir yapısal değişikliği gerektirmesi nedeniyle bir işyerinin amacının gerçekleşmesinde işlerin görülmesi işyerinin kurulu bulunduğu “yerin” dışına taşmış, özellikle “işveren kurulan iş organizasyonu” içerisinde işyeri niteliğinde olmayan irtibat bürolarına veya yurt genelinde veya ilin içinde işlerin yürütüldüğü örgütlenmeye kadar genişletmek gereksinimi duyulmuştur. Bu bağlamda 2.maddede “iş yeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür” hükmü getirilmiştir

İşyerinin özelliğini veren temel öğe teknik amaçtır. Mal ve hizmetin kazanç amacıyla yahut başka bir amaçla üretilmesi arasında bir fark bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla hizmet üretimi veya mal üretimi tek başına teknik bir amaç olabilir. Sonuç olarak işyeri teknik bir amacı gerçekleştiren temelde örgütsel bir birlikteliktir. İşyeri sürelikli bir organizasyon içerisinde örgütlenmeyi gerektirir. Organizasyon özünde maddi ve maddi olmayan öğelerin yanında emeğin varlığını da içinde barındırır.

Aynı işverene ait iki üretim birimi aynı teknik amacı elde etmek için örğütlenmişse yahut bu yerlerde aynı teknik amacın farklı üretim amaçları gerçekleşiyorsa amaçta birlik sağlanmıştır.

Farklı üretim birimlerinin tek bir işyeri sayılması için aynı arazi sınırları içinde bulunmaları gerekmemektedir. Fakat birimler arasındaki uzaklık işlerin tek elden yürütümünü engelleyecek boyutta olmamalı çünkü farklı birimler arasında amaçta birlik bulunsa dahi yönetimde birliğin sağlanmasının zorluğu tartışmasızdır.

Farklı üretim birimlerinin tek bir işyeri sayılması için aynı arazi sınırları içinde bulunmaları gerekmemektedir. Fakat birimler arasındaki uzaklık işlerin tek elden yürütümünü engelleyecek boyutta olmamalı çünkü farklı birimler arasında amaçta birlik bulunsa dahi yönetimde birliğin sağlanmasının zorluğu tartışmasızdır.

Toplu İş Hukuku anlamında işyerinin işçilerin dayanışmadan kaynaklanan ortak menfatleri oluşmasına olanak sağlayan ve faliyetlerini sürdürebileceği bir sürekliliğe sahip ve işverenede asıl işin girdiği iş kolunda sendikal muhatap yaratacak bir birim olması gerekmektedir. Alman ve Fransız Hukukunda işyerinin neresi olduğu ve sınırlarının belirlenmesi sosyal tarafların özerkliğine terk edilmiştir. Oysa hukukumuzda işyeri mutlak ve tartışmasız olarak kabul edilmektedir. İşyeri kavramı fonksiyonel bir kavramdır.

İşletme ise genel olarak iktisadi bir amacın gerçekleşmesi için aynı işverene ait birden fazla işyerinin örgütlenmesi ile oluşmuş bir ünite olarak tanımlanmaktadır. İşyerini işletmeden ayıran temel ölçütlerden biri izlenen amaçtır. İşletme mutlaka ekonomik bir amaç gütmesi gerekmez. İşyeri işletmenin genel olarak bağımsız bir bölümü olarak düşünülmesi gerekir. Ticaret Hukukundaki işletmeden farklı bir amaç gütmektedir. Çünkü ticari işletmelerde işçi çalıştırma zorunluluğu bulunmamaktadır.

İşyeri ve işletme ayırtımında organizasyon kavramıyla bir ayrıştırmaya gitmek de mümkün değildir. Çünkü işletmenin de işyerinin de bir organizasyon içerisinde örgütlenmesi mümkündür. Ancak işletmenin işyerine göre büyüklüğü aynı şekilde organizasyondaki büyüklüğünü gerektireceği kaçınılmazdır. Öte yandan işverenin ötesinde işletmenin profosyonel bir yönetim kadrosu oluşturacağı da gerçektir.

Temel sorun 4857 Sayılı Yasadaki işyeri kavramının genişliğinin Toplu İş Hukukuna yansımamasıdır. İşletme ve işyeri ayrımının bu bağlamda sorun çıkarması kaçınılmazdır.

Özetleyecek olursak işyerindeki faaliyet hangi teknik amacı taşıyorsa asıl iş odur. İşyeri organizasyonu içerisinde asıl işin gerçekleşmesini sağlayan diğer işler ise yardımcı işlerdir. Mal ve hizmetler için yatırım araçları ve işçi sayısı bu konuda ölçüt olabilir. Ancak bir işyerinde başka bir işverene ait ayrı bir işkolunda faaliyet var ise ayrı iş kolundan söz edilebilir. İşletme iş kolu tespiti için asıl iş ve yardımcı iş kavramına yer verilemez.

Bundan başka, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesindeki "Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılır. Çalışma Bakanlığı tespit ile ilgili kararını Resmi Gazetede yayınlar. Kararın yayınına müteakip

İlgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede 15 gün içinde dava açabilirler." ifadesinde "ilgililer" sözcüğünden işveren ve o işkolunda kurulu bulunan sendikaların anlaşılması gerekir. Açılan dava ile işyerinin işkolu tespitinin değişmesi söz konusu olduğundan işveren ve işkolunda kurulu sendikalar itiraz hakkını kaybedecektir.

İlgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede 15 gün içinde dava açabilirler." ifadesinde "ilgililer" sözcüğünden işveren ve o işkolunda kurulu bulunan sendikaların anlaşılması gerekir. Açılan dava ile işyerinin işkolu tespitinin değişmesi söz konusu olduğundan işveren ve işkolunda kurulu sendikalar itiraz hakkını kaybedecektir.

Somut olayda yapılan yargılama sonunda verilen karar aynı işkolunda faaliyet gösteren diğer sendikaları da ilgilendirdiğinden davaya bu sendikalarında dahil edilmesi gerekir. Mahkemece tespit kararından etkilenecek işyerinde örgütlenmiş veya işkolu tespit kararında işyerinin girdiği işkolu olarak gösterilen işkolunda faaliyet gösteren sendikalar davaya dahil edilerek gösterecekleri delillerin ve karşı delillerin toplanıp birlikte bir değerlendirme yapılması gerekirken taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair itirazların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35646, Karar No: 2016/21864, Tarih: 27.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35646 E.  ,  2016/21864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 27.12.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı.... Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde davalı şirket işçisi olarak çalışmaktayken, iş sözleşmesinin 12.07.2013 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, feshe gerekçe gösterilen kavga olayında davacının bir kusurunun olmadığını, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerinin hepsini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 11.07.2013 tarihinde işverenin diğer işçisi ... ile kavga ettiğini, bu kavgadan sonra davacının işe gelmediğini, işverence iş sözleşmesinin devamsızlıktan haklı nedenle feshedildiğini, fazla mesai talebinin yerinde olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporundaki tespitler benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk rapor ve bu rapora ilişkin ek rapor alındıktan sonra davalı vekilinin ek rapora da itiraz etmesi üzerine 12.01.2016 tarihli duruşmanın 2 numaralı ara kararı ile davalı vekilinin itirazları doğrultusunda dosyanın Ankara Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilerek iş hukuku alanında uzman bilirkişiden rapor alınmasına karar verilmiştir. Ara karar üzerine bilirkişi Av.... tarihsiz raporunu hazırlamıştır. Bu rapor davalı vekiline 11.04.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Mahkemece davalının mazeret bildirerek katılmadığı 05.04.2016 tarihli duruşmada davalı vekilinin mazeretinin reddine karar verilerek esas hakkında karar tesis edilmiştir.

Bilirkişi raporunun davalıya tebliğinden itibaren HMK’nun 281 inci maddesi uyarınca davalıya rapora karşı beyanda bulunma ve varsa itirazlarını bildirme imkanı tanınmadan “Hukuki Dinlenilme” ve “Savunma” haklarını kısıtlar biçimde esas hakkında karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre esasa dair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 27.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2735, Karar No: 2015/8235, Tarih: 15.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2735 E.  ,  2015/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/10/2014

NUMARASI : 2013/353-2014/283

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/10/2014 tarih ve 2013/353-2014/283 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı M.. A.. vekili, davalı İncekaya İnş. Ltd. Şti. vekili ile davalı M. Genel Sigorta A.Ş vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketçe sigortalı H.İnş. Ltd. Şti'ye ait Ç. H. A.-Y. suyu, Ç.K. K. hatları yapım işi için İnşaat Tüm Riskler sigorta güvencesi verildiğini, sigorta ve taahhüt konusu proje kapsamında yapımı devam eden K85-93 nolu bacalar arasındaki 1800 çaplı beton boru hattı ve Karaköy arıtma tesisleri şantiyesi 03.09.2008 tarihinde meydana gelen su baskını neticesi hasara uğradığını, su baskını S. Eğitim ve Spor Tesislerinin su deposu, manevra odasında mevcut vananın kapatılması ile kesildiğini, davalı Ankara Büyükşehir Belediyesi'ne ait S. Eğitim ve Spor Tesislerinin (su deposu, manevra odası vs) yapım işi davalı M.. A... tarafından üstlenildiğini, ihale kapsamında yapımı devam eden su deposu ve manevra odasındaki vanaların açılması, kontrolsüz su bırakılması, kanalda kaçak olması vs. nedenlerle su baskını meydana geldiğini, belediye tarafından açılan kuyular ve M. A.Ş. tarafından inşaatı devam eden tesisler arasındaki bağlantı ve içmesuyu iletim hattının yapım işi davalı İ. İnş. Ltd. Şti. tarafından üstlenildiğini, İncekaya firması yetkililerinin vanaya bağlı konumdaki boru hattından dışarı taşan sulara yön vermek, drene etmek için açtığı kanalda kaçak oluştuğu ve yüksek debi ile akan suların toprak, kumla birlikte yaklaşık 60 m uzaklıktaki sigortalıya ait hatta büyük çapta zarar verdiğini, İncekaya firması tarafından yapımı devam eden hat ve çalışma için davalı sigorta şirketi tarafından car poliçesi ile 3. şahıs mesuliyet teminatı verildiğini, hasar tazminatının müvekkili şirketçe sigortalıya ödendiğini, TTK'nın 1301. maddesi uyarınca davalıların hasardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, 163.382,00 TL tazminatın 24.11.2008 tarihinden ticari avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. A... vekili, olayın sebebinin tam olarak bilinmediğini, depo manevra odasına dolan suyun tahliyesi sonucu dış ortama bırakılan suların kanalizasyon ve yağmur suyu hatlarına girdiğini, müvekkilinin söz konusu işin yapımı için G. Enerji ile sözleşme yaptığını, bu nedenle alt taşeron firmanın sorumlu olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.