muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5428, Karar No: 2020/5451, Tarih: 26.10.2020

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.Somut olaya gelince, dinlenilen tanıkların bir kısmının mirasbırakanın oğlu Mustafa’ya da temlikte bulunduğunu beyan ettikleri, mahkemece mirasbırakanın temlik ve ölüm tarihindeki tüm mal varlığı ile varsa başkalarına yaptığı temliklerin araştırılmadığı davaya konu taşınmazların temlik tarihindeki değerlerinin tespit edilmeden sonucuna gidildiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, eldeki davada taraflarca getirilme ilkesi geçerli olup; mahalli bilirkişi sıfatıyla keşif mahallinde re'sen dinlenilen kişilerin beyanlarının hükme esas alınması da doğru değildir.

Hal böyle olunca, mirasbırakanın aktif ve pasif mal varlığı ile varsa daha önceden yaptığı temliklerin araştırılması, tüm taşınmazların temlik ve dava tarihindeki değerlerinin tespit ettirilmesi ile yukarıdaki ilkeler uyarınca mirasbırakanın gerçek iradesinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.Davalılar vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371/1-a maddesi uyarınca ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 26/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14623, Karar No: 2021/21347, Tarih: 14.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14623 E.  ,  2021/21347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun yakalama üzerine istinabe mahkemesinde 27/04/2015 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafi istemediğini belirttiği gibi, 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı halde, suça sürüklenen çocuk için daha önce atanan müdafii Av. ...’in yüzüne karşı tefhim edilen karar, müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Katılan ...'ın 22.03.2011 günü saat 23.00 sıralarında işyerini kilitleyip ayrıldığını, ertesi sabah 09.00 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlık yapıldığını gördüğünü beyan etmesi ve suça sürüklenen çocuğun suç saatine yönelik ifadesinin olmadığının anlaşılması karşısında, UYAP kayıtlarına göre, suç tarihinde güneşin saat 05.57’de doğduğu, gece vaktinin 04.57’de sona erdiği ve eylemin işlendiği saatin kesin olarak belirlenememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, suçun gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05/10/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08/11/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde belirtilen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 22/03/2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde belirtilen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 22/03/2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4151, Karar No: 2015/8132, Tarih: 02.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4151 E.  ,  2015/8132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 08.06.2010 tarihinde meydana gelen sel nedeniyle müvekkiline ait işyerindeki kumaşların ve ipliklerin hasar gördüğünü, işyerinin davalı ... şirketi tarafından işyeri ... poliçesi ile sigortalandığını, poliçe kapsamındaki sel hasarının derhal davalı ... şirketine bildirildiğini, tespit raporuna göre kumaş ve iplik hasarının KDV hariç 4.520.711,85 TL olduğunu, ayrıca 100.000,00 TL enkaz kaldırma, temizlik ve kurtarma giderleri bulunduğunu, müvekkilinin açık arttırma ile hasarlı emtiayı 60.000 TL’ye sattığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000.000,00 TL'nin hasar tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının poliçe tanzimi sürecinde Ayamama Deresinin hemen kenarında yer alan deponun giriş katının dere ile olan yakın ve riskli konumu sebebiyle özellikle "giriş katta depolama yapmadıklarını" aksine 1. ve 2. katta depolama yaptıklarını ve "sel riskini" bu şekilde bertaraf ettiklerini beyan ettiğini, poliçe düzenlenmesi safhasında çekilen fotoğrafların giriş katında depolama yapılmadığını teyit ettiğini, daha önce büyük bir hasarları olmadığını ve derenin kenarındaki deponun giriş katında depolama yapmadıklarını beyan eden davacının 2009 yılındaki sel sebebiyle ... ...’dan, 2008 yılındaki sel nedeniyle ...'dan toplam 5.796.705 TL tazminat aldığını, giriş katında depolanmış malların aslında defolu, eski, demode, kırık, piyasası olmayan, elde kalmış, metraj standardı bulunmayan, varyantsız, sipariş serisi olmayan, seri sonu, ticari değerleri ve vasıfları son derece düşük mallar olduğunu, davacının iyi niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, sigortalı davacının hasarın meydana gelmesinden iki gün sonra ... şirketine ihbarda bulunduğu, poliçe yapılırken deponun boş olması, sevk irsaliyelerinin bulunmaması, aynı iş yerinde daha önce iki kez meydana gelen sel baskınına rağmen önleyici tedbir almayıp faaliyetine devam eden davacının 3. kez sel baskınına iş yerinin maruz kalması ve işyerini tekrar ... ettirerek davalı ... şirketinden tazminat talep etmesinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri ... poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dava, işyeri ... poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6102 sayılı TTK’nin 1401. maddesinde (6762 sayılı TTK’nun 1263. m) “... sözleşmesi, sigortacının bir prim karşılığında, kişinin para ile ölçülebilir bir menfaatini zarara uğratan tehlikenin, rizikonun, meydana gelmesi hâlinde bunu tazmin etmeyi ya da bir veya birkaç kişinin hayat süreleri sebebiyle ya da hayatlarında gerçekleşen bazı olaylar dolayısıyla bir para ödemeyi veya diğer edimlerde bulunmayı yükümlendiği sözleşmedir.” hükmü, aynı kanunun 1435. maddesinde “... ettiren sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigortacıya bildirilmeyen, eksik veya yanlış bildirilen hususlar, sözleşmenin yapılmamasını veya değişik şartlarda yapılmasını gerektirecek nitelikte ise, önemli kabul edilir. Sigortacı tarafından yazılı veya sözlü olarak sorulan hususlar, aksi ispat edilinceye kadar önemli sayılır.” hükmü, anılan kanunun 1438. maddesinde de “Bildirilmeyen veya yanlış bildirilen bir hususun ya da olgunun gerçek durumu sigortacı tarafından biliniyorsa, sigortacı beyan yükümlülüğünün ihlal edilmiş olduğunu ileri sürerek sözleşmeden cayamaz. İspat yükü ... ettirene aittir.” hükmü düzenlenmiştir.

Davacı...Tekstil Fan. Kum. İmalat San. Tic. Ltd. Şti.’ne ait depo davalı ... şirketi nezdinde 25.03.2010 başlangıç tarihli 1 yıl süreli işyeri ... poliçesi ile sigortalanmış olup, 08.06.2010 tarihinde aşırı yağış sonucunda Ayamama deresinin taşması nedeniyle sigortalı davacıya ait depo su baskınına maruz kalmıştır. Davacı da su baskını nedeniyle emtia, enkaz kaldırma, temizlik ve kurtarma gideri vs. zararlarının tazminini istemektedir.

Mahkemece ... poliçesi tanzim edilirken deponun boş olması, aynı iş yerinde iki kez meydana gelen sel baskınına rağmen önleyici tedbir almayıp faaliyetine devam eden davacının iş yerinin 3. kez sel baskınına maruz kalması ve tekrar ... poliçesi tanzim ettirerek ... şirketinden tazminat talep etmesinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesine aykırı olduğu ve hakkın açıkça kötüye kullanılması olarak değerlendirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece ... poliçesi tanzim edilirken deponun boş olması, aynı iş yerinde iki kez meydana gelen sel baskınına rağmen önleyici tedbir almayıp faaliyetine devam eden davacının iş yerinin 3. kez sel baskınına maruz kalması ve tekrar ... poliçesi tanzim ettirerek ... şirketinden tazminat talep etmesinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesine aykırı olduğu ve hakkın açıkça kötüye kullanılması olarak değerlendirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, emtia teminatını içeren iş yeri ... poliçesinde açıkça “deponun giriş katında depolama yapılmamasına” ilişkin özel bir şart bulunmamasına göre, davalı ... şirketinin davacının bu şekilde beyanda bulunduğu iddiasına bağlı olarak deponun giriş katındaki hasardan sorumlu olmadığını ileri sürmesi doğru bulunmamıştır. Ayrıca poliçe tanzimi sırasında deponun giriş katının boş olmasından dolayı daha sonra giriş katında emtia bulundurulmaması gerektiği yönündeki değerlendirme de isabetli değildir. Her ne kadar daha önceki yıllarda Ayamama deresinin taşması nedeniyle deponun su baskınına maruz kalması söz konusu ise de, Ayamama deresinin aşırı yağmurlar nedeniyle taştığının ulusal basında haber olarak duyurulmasıyla sigortalı deponun bulunduğu mahalde bu rizikonun olduğunun herkes tarafından bilinebilir olmasına ve ... şirketinin poliçe tanzimi sırasında basit bir araştırmayla daha önceden gerçekleşen rizikoları tespit edip poliçe tanzim edip etmeme hususunu değerlendirebilecek olmasına göre, sözleşme yapmaya ehil kişilerin karşılıklı ve birbirine uygun irade açıklamalarıyla kurulan ... sözleşmesi sırasında bu hususun bilinmediğinin ve saklandığının davalı ... şirketi tarafından iddia edilmesi de basiretli bir tacir davranışına uygun bulunmamıştır.

Bu durumda mahkemece depoda meydana gelen rizikonun poliçe teminatı altında olduğu kabul edilerek, davalı ... şirketi tarafından hasardan sonra görevlendirilen ... Restorasyon Tadilat ve İnş. San. Ltd.Şti.’nin hazırlamış olduğu ve dosya içerisinde bulunan rapora göre sigortalı depoda hasarlanan emtia miktarı da tespit edilmiş olmasına göre, davacı ve davalının tüm iddiaları değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar vermek gerekirken yerinde görülmeyen gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 2.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12650, Karar No: 2010/12745, Tarih: 04.11.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/12650 E.  ,  2010/12745 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık ... 'ın anılan Kanun'un 13/1-son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50/1 52, 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Kanunu'nun 62/1, 50/1, 52. maddeleri gereğince 407 Türk Lirası (iki kez), 500 Türk Lirası ve 3.000 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair (İSTANBUL) 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2006 tarih ve 2005/1416 esas, 2006/1079 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak:

Dosya kapsamına göre, suç tarihi itibarıyla üst araması yapılan sanığın bir cebinden çıkan üç adet mermi ve diğer cebinde bıçak bulunmasının fikri içtima ilkesi uyarınca tek suç oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında iki kez 6136 sayılı Kanun hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.8.2010 gün ve 53637 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 22.9.2010 gün ve KYB/2010-211879 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Üzerinde yapılan aramada 6136 sayılı Yasaya aykırı "üç adet mermi" ve "bir adet sustalı bıçak" elde edilen sanığın, fikri içtima kuralı gereğince 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesine göre daha ağır yaptırım öngören 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası ile alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken hakkında ayrıca aynı yasanın 13/son madde ve fıkrası hükmü uyarınca da ceza tayini,

Yasaya aykırı olup Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, temyiz edilmeksizin kesinleşen 19.10.2006 gün ve 2005/1416 esas, 2006/1079 sayılı kararının CMUK.nun 309/4-d. madde ve fıkrası gereğince (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 4.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26080, Karar No: 2016/8861, Tarih: 27.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26080 E.  ,  2016/8861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın katılanın telefonuna göndermiş olduğu mesajların katılan ile tanışıp konuşmak, bir ilişki oluşturmak amacıyla olması ve mesajlarda geçen “facebookta resmini gördüm tahminimden güzelsin, aynaya dayanmış resmini 42 yaşında diyen yalan söyler, 25 yaşında genç kız gibisin maşallah bu arada nasılsın” ve “hep aynı hikaye gönlüm düşünce aşkaa her ayrılık yalnız kişiler başka diyor sezan aksu şarkısında..!!” şeklindeki ifadeler karşısında, eylemin TCK’nın 105/1 maddesine uyan cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sırf huzur ve sükûnunu bozmak özel kastıyla işlenebilen kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,

b- TCK'nın 53/l-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5855, Karar No: 2021/6568, Tarih: 01.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/5855 E.  ,  2021/6568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/07/2020 tarihli 2020/159 esas ve 2020/135 sayılı kararı

b) İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 22/12/2020 tarih, 2020/2228 esas ve 2020/1975 sayılı kararı Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar ve müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin 08.03.2018 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

1) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz incelemesinde;

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

2) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz incelemesinde;

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya arasına alınmış olan sanığa ait mahkeme ilamları, UYAP'ta yer alan "başka mahkemenin gerekçeli kararını görüntüleme" ekranı ve sanığın güncel adli sicil kaydı üzerinden yapılan incelemede; sanığın tekerrüre esas alınan İnegöl Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/97 esas ve 2015/750 karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçunun infaz edildiği 28/12/2016 tarihinden itibaren 3 yıl geçmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki tekerrüre ilişkin bendinden “İnegöl 1. ASCM'nin 2014/97 Esas 2015/750 Karar sayılı ilâmı” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine, “Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/454 Esas 2017/231 Karar sayılı ilamı” ibaresinin yazılması suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 01/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.