muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2702, Karar No: 2012/5811, Tarih: 17.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/2702 E.  ,  2012/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraatlerine

23.09.2008 tarihli talimat duruşmasında sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan eden ve suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçinin CMK'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz edebileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıkların müşteki adına tanzim edilmiş sahte vergi levhası düzenlemek ve kullanmak suretiyle üzerlerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında; sanıklardan ...'ın 14.04.2005 tarihli tutanağı tanzim eden maliye görevlilerine, dosya içinde fotokopisi bulunan, müşteki adına tanzim edilmiş olan sahte vergi levhasını ibraz ettiği, aynı plakalı araçla ilgili 14.09.2005 tarihinde tutulan 2. tutanakta da bu kez aracı kullanan ...'nın da suça konu sahte vergi levhasını maliye görevlilerine ibraz ettiği ve bu tutanakla ilgili evrakın tefrik edilerek Malatya adli mercilerine gönderildiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; dosya içinde fotokopisi bulunan ve sahteliği iddia olunan vergi levhası aslının getirtilerek üzerindeki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığının araştırılması, 14.09.2005 tarihinde tutulan 2. tutanakla ilgili dava açılıp açılmadığının araştırılması, açılmışsa onaylı suretinin dosya arasına alınması, bu tutanakta imzası bulunan ...'nın olay hakkındaki bilgisine başvurulması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve taktiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde sanıkların beraatlerine kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11870, Karar No: 2012/2031, Tarih: 22.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11870 E.  ,  2012/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan bozma ilamında, tasarrufun iptali davalarını elinde kesin (İİK 143.md) ya da geçici (İİK 105 md.) aciz belgesi olan alacaklının açabileceği, haciz yoluyla yapılan icra takiplerinde alacağın kısmen veya tamamen tahsil edilemediğinin ancak sözü edilen aciz belgelerinin varlığı ile saptanabileceği, aciz belgesinin varlığının tasarrufun iptali davasının dinlenme koşulu olduğu, Mahkemenin, dava açan alacaklının aciz belgesine sahip olup olmadığını kendiliğinden araştırmasının zorunlu olduğu, somut olayda İİK 143. maddesinde sözü edilen kat'i aciz vesikası bulunmadığı gibi 22.5.2009 ve 9.6.2005 tarihli haciz tutanaklarının da İİK 105. maddesinde anılan geçici aciz vesikası niteliğini taşımadığı, takip dosyası kapsamından davalı borçlu adına kayıtlı Selçuk ilçesi Belevi köyü, 534 parselin 1/2 hissesine 8.10.2008 tarihinde davacı tarafından haciz konulduğu, borçlunun murisi Muhlis Kanat'tan intikal eden Selçuk ilçesi 428 parsel ve 557 parsellerde miras hissesinin bulunduğu, borçluya mirasen intikal eden 20 F 5770 plakalı aracın varlığının da iddia edildiği, öncelikle borçluya ait üç taşınmaz ile aracın değerinin tespit edilerek aciz halinde olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacı tarafından borç ödemeden aciz vesikası ibraz edilerek dava şartının yerine getirildiği, borçlunun davalının annesi olduğu ve bu derece yakın akrabalar arasında yapılan tasarrufların iptale tabi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacı tarafından borç ödemeden aciz vesikası ibraz edilerek dava şartının yerine getirildiği, borçlunun davalının annesi olduğu ve bu derece yakın akrabalar arasında yapılan tasarrufların iptale tabi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma sonrası davacı alacaklı tarafından kesin aciz belgesinin temin edilerek ibraz edilmiş olmasına, davalı ...'nin borçlu ...'nün kızı olmasına İİK'nın 278/III-1. maddesinde bu derece yakın akrabalar arasında yapılan tasarrufların bağışlama hükmünde sayıldığının ve iptale tabi olduğunun öngörülmesine buna ilaveten davalı ...'nin, annesi olan borçlu ...'nün alacaklılarından mal kaçırmak ya da alacaklılarını ızrar kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olması nedeniyle de tasarrufun iptali gerekeceğine (İİK. 280/II) ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalılar...'nin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 905,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'ten alınmasına 22.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5153, Karar No: 2014/62, Tarih: 13.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/5153 E.  ,  2014/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, iki yaşındaki çocuğuna bakıcı bulmak amacıyla Hürriyet gazetesine verdiği ilanı gören sanığın, katılanın ikametine gelerek bakıcı olmak istediğini belirtip, katılan ile görüştüğü sırada, katılanın, annesini telefon ile aramak ve görüşünü sormak amacıyla yan odaya geçtiğinde, odanın içerisinde yalnız kalan sanığın, katılana ait çantanın içerisindeki kredi kartını aldığı, katılanın tekrar odaya gelerek, sanığa, Tuzla ilçesinde bulunan annesi ile tanışmasını istediğinde ise sanığın, bir sonraki gün tekrar geleceğini söyleyerek evden ayrıldığı, bir müddet geçtikten sonra çantasının içerisinden cüzdanının çalındığını fark eden katılanın yaptığı araştırmada; HSBC bankasına ait kredi kartı ile müteaddit defalar ve muhtelif iş yerlerinden alıveriş yapıldığını tespit ettiği, soruşturma aşamasında sanığın kimlik bilgilerinin belirlendiği ve resminin katılana gösterildiği, katılanın sanığı teşhis ettiği, banka harcamalarını gösteren kredi kartı sliplerinde bulunan imzalar üzerinde yapılan kiriminal inceleme neticesinde düzenlenen 27.12.2006 tarihli ekspertiz raporuna göre de; söz konusu imzaların sanığın el ürünü olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın, katılana ait ikamette bulunduğu sırada katılanın çantasının içerisinde bulunan kredi kartını aldıktan sonra birden çok kez muhtelif iş yerlerinden harcamalar yaptığının iddia edildiği olayda;

İddianamedeki sevk maddeleri ile nitelendirmeye ve temyizin kapsamına göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13367, Karar No: 2021/1523, Tarih: 22.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/13367 E.  ,  2021/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Çanakkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2017 tarihli ve 2015/784 Esas, 2017/385 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davalı ...'ın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tarafların 9 ada 1 parsel sayılı taşınmazın hissedarı olduklarını, dava konusu taşınmaz hakkında Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemesi’nde ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, 69.675,00 m² yüzölçümlü taşınmazın yaklaşık 39.000,00 m²'lik kısmı üzerine dikilen 2.550 adet şeftali ağacının, arazinin sulanması için kurulan 1/4 hisseli elektrik trafosunun, trafodan sulama kuyusuna getirilen elektrik hattının, sulama için açılan sulama kuyusunun, sulamak için monte edilen sulama motorunun, fidanların her birine çekilen sulama sisteminden oluşan muhdesatın vekil edenine aidiyetine karar verilmesini talep etmiş, davacı vekili 14.11.2017 tarihli dilekçesi ile ağaç ve artezyen kuyusu dışındaki taleplerinden vazgeçtiklerini, ağaçlar ve artezyen kuyusu talepleri bakımından davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., ağaç fidelerinin taşınmaza kiracı tarafından dikildiğini ve tüm masrafların kiracının kira karşılığında yaptığını, davacının taşınmaza hiçbir masraf yapmadığını, dikilen fidelerin sulanması için kurulan trafonun da kiralayan tarafından yapıldığını ve masrafın kiracı tarafından ödendiğini, davacının hiçbir ödeme yapmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 9 ada 1 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan 2550 adet toplam 579.845,00 TL değerindeki şeftali ağaçlarının muhdesatının davacı ... tarafından dikildiğinin tesptine karar verilmesi üzerine, Mahkeme hükmüne karşı davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun harç, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden kabulüne karar verilmiş olup, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı ...’ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı ...’ın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 Sayılı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad. 718). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK mad. 722, 724 ve 729). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın mülkiyetinin arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın mülkiyetinin aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin/ait olduğunun tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosya içeriği ve toplanan delillere göre dava konusu muhdesatların davacıya ait olduğu sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, davacı ... tarafından dikildiğinin tespitine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

Somut olayda; dosya içeriği ve toplanan delillere göre dava konusu muhdesatların davacıya ait olduğu sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, davacı ... tarafından dikildiğinin tespitine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Davalı ...’ın sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, davalı ...'ın temyiz itirazları yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin hükmünün 1. bendindeki “...davacı ... tarafından dikildiğinin...” kelimelerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “... muhdesatların davacıya ait olduğunun tespitine” kelimelerinin yazılmasına; hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın Yerel Mahkemeye iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 22.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12952, Karar No: 2017/25893, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12952 E.  ,  2017/25893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5006, Karar No: 2013/17626, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5006 E.  ,  2013/17626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM: Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 29/04/2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17142, Karar No: 2023/20528, Tarih: 05.07.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/17142 E.  ,  2023/20528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.01.2020

EK KARAR SAYISI : 2019/2983 E., 2020/2666 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi (6). Ceza Dairesinin ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan

bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi (6). Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara (28). Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi (6). Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.