muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/836, Karar No: 2013/3661, Tarih: 05.03.2013

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar dikkate alınarak davacının dava tarihinde taşınmazı halen kullanıp kullanmadığı tam olarak tespit edildikten sonra oluşacak sonuca göre, eğer davacı taşınmazı kullanıyor ve teslim etmemiş ise davanın reddine, aksi halde yani taşınmazı kullanmadığının anlaşılması halinde ise, dava konusu masrafların yapıldığı tarih itibariyle sebepsiz zenginleşme miktarı uzman bilirkişi vasıtasıyla hesaplattırılarak karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12293, Karar No: 2025/1705, Tarih: 10.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12293 E.  ,  2025/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/407 E., 2024/1429 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/151 E., 2022/297 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... bünyesinde 01.10.2001 - 15.09.2018 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, 01.10.2001 tarihinde fiilen işe başladığını, SGK'ya bildirimlerinin ise 01.10.2002’de başladığını belirterek davacının, 01.12.2001 - 30.09.2002 tarihleri arasında...T.A.Ş bünyesinde işçi olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, ilgili dönemde davacının müvekkili işverenliğin çalışanı olmadığını, kendisinden bazı zamanlarda ve gerektiği kadarıyla ulaştırma konusunda hizmet alımı yapıldığını, davacının iş yerinde 01.10.2002-15.09.2018 tarihleri arasında çalıştığını, davalı ... Ajansında işçi alımının yönetmelikte düzenlendiğini, gerekli resmi bildirim ve kayıtların yapıldığını, sigortasız işçi çalıştırılmasının mümkün bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının, davalı iş verenlikte 01.12.2001 - 30.09.2002 tarihleri arasında hizmet sözleşmesine dayalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir. Kararın gerekçesinde şu hususlara yer verilmiştir:

"İş Bankası kayıtlarına göre 01.01.2002 tarihinden 01.07.2002 tarihine kadar aylık 130,00 TL yatırıldığı, 02.08.2002 ve 01.09.2002 tarihlerinde de 170,00 TL yatırıldığı, 01.01.2002 ve 01.04.2002 tarihli ödeme açıklamasında...kaşeli, 01.02.2002, 01.06.2002 ve 01.09.2002 tarihli ödeme açıklamasında...Genel Müdürlüğü, 01.03.2002 tarihli ödeme açıklamasında Şubat ücreti, 01.05.2002 tarihli ödeme açıklamasında Mart 02, 01.07.2002 tarihli ödeme açıklamasında...Haziran, 02.08.2002 tarihli ödeme açıklamasında ise Temmuz 2002 ücreti yazdığı görülmüştür.

Davalı tarafından sunulan kayıt içeriklerine göre davacının 25.09.2002 tarihinde .... Genel Müdürlüğüne hitaplı dilekçe ile tam gün çalıştığını, mesai sınırı olmadan zaman zaman geçici olarak yaptığı işler karşılığı ücret aldığını, boşalan kadroya atanmasını talep ettiğini, Anadolu Ajansı Genel Müdürlüğünün 23.09.2002 tarihli yazısı ile 01.10.2002 tarihinden geçerli olmak üzere göreve fiilen başlanması kaydiyle şoför olarak atamanın kararlaştırıldığı anlaşılmıştır.

Davalı tarafından sunulan kayıt içeriklerine göre davacının 25.09.2002 tarihinde .... Genel Müdürlüğüne hitaplı dilekçe ile tam gün çalıştığını, mesai sınırı olmadan zaman zaman geçici olarak yaptığı işler karşılığı ücret aldığını, boşalan kadroya atanmasını talep ettiğini, Anadolu Ajansı Genel Müdürlüğünün 23.09.2002 tarihli yazısı ile 01.10.2002 tarihinden geçerli olmak üzere göreve fiilen başlanması kaydiyle şoför olarak atamanın kararlaştırıldığı anlaşılmıştır.

Davacının iş yeri dosyası ve banka kayıtları birlikte değerlendirildiğinde ilk kez hizmetinin bildirildiği 01.10.2002 tarihinden önce davalı işverenlik bünyesinde çalışmaya başladığı sabittir. Davacı 01.12.2001 tarihinde çalışmaya başladığını ileri sürmüştür. Banka kayıtları incelendiğinde davacıya ilk kez 01.01.2002 tarihinde "kaşe ücreti" adı altında ödeme yapıldığı ve hizmet bildiriminin yapıldığı tarihe kadar düzenli 02.08.2002 tarihine kadar aylık 130,00 TL, 02.08.2002 - 01.09.2002 tarihlerinde ise aylık 170,00 TL ödendiği sabittir. Bu ödemelerin miktarları ve her ay düzenli yapılması nedeniyle çalışma karşılığı ücret olduğu kanaati Mahkememizde oluşmuştur. Davacı tanıkları ve aynı zamanda bordro tanığı olan ... ve ..., davacının 2001 yılı kış aylarında çalışmaya başladığını beyan etmişlerdir. Banka kayıtlarıyla örtüşen tanık beyanları nedeniyle davacının ilk ücretinin 01.01.2002 tarihinde yatırmış olması ve diğer aylarda yatırılan ücretle karşılaştırıldığında bir aylık tam ücreti olduğu da anlaşıldığından davacının 01.12.2001 tarihinde çalışmaya başladığı kanaati Mahkememizde oluşmuştur.”

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı işverenlik vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili özetle, kararın yetersiz araştırma ve inceleme sonucu verildiğini ileri sürerek bozulmasını talep etmiştir.

Davalı işverenlik vekili özetle, hak düşürücü süreye ilişkin itirazlarının gerektiği gibi incelenmediğini, hizmet tespiti talep edilen 2002 yılının sonu esas alındığında 5 yıllık hak düşürücü süre dolduğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca, dosya kapsamında dinlenen 5 tanıktan 4 tanesinin başlangıç tarihi hakkında kesin bir bilgi sahibi olmadıklarını açıkça ifade etmelerinin karşısında tek bir tanığın aleyhe nitelikteki ve somutluktan uzak beyanlarının esas alınması suretiyle hizmet tespiti kararı verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

1.Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9. maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

2. Eldeki davada, davacının 01.12.2001 - 30.09.2002 tarihleri arasında .... T.A.Ş. bünyesinde çalıştığının tespitine karar verilmesini istediği, davalı işverenlik vekilince davacının iş yerinde 01.10.2002-15.09.2018 tarihleri arasında çalıştığının ve belirtilen tarihler öncesinde davalı ile davacı arasında bir hizmet akdi bulunmayıp davacıdan bazı zamanlarda ve gerektiği kadarıyla ulaştırma konusunda hizmet alımı yapıldığının savunulduğu, Mahkemece, banka kayıtları ve tanık beyanlarına göre davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

3. Hizmet akdinin iki esaslı unsurundan biri bağımlılıktır. Sadece ücret ödenmiş olması hizmet akdinin varlığının kabulü için yeterli değildir. Bu itibarla, Mahkemece davacının talep konusu dönemde çalışma şekli tam olarak belirlenmeli, bağımlılık unsurunun ne şekilde gerçekleştiği tereddütsüz biçimde ortaya konulmalıdır. Davacının davalı işverenliğe verdiği dilekçe içeriği de gözetilmek suretiyle çalışmasının hizmet akdi niteliğini taşıyıp taşımadığı belirlenmeli, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/717, Karar No: 2015/1861, Tarih: 26.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/717 E.  ,  2015/1861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin kızının kaybolması nedeniyle gazeteye kayıp ilanı verdiği, olay tarihinde şikayetçiyi telefonla arayan sanığın kızın yanında olduğunu söyleyip 250 TL para vermesi halinde kızını göndereceğini bildirdiği ayrıca fotoğraf göndermek için kontör istediği, şikayetçinin de 100 kontör gönderdiği, sanığın resimleri göndermediği gibi şikayetçinin aramalarına da cevap vermediği, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın hileli davranışlarla şikayetçiyi aldatıp kendisine yarar sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin sanık ikrarıyla da sabit olduğu anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7197, Karar No: 2012/22568, Tarih: 27.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/7197 E.  ,  2012/22568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6183 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : 6183 sayılı yasadan sanıkların hükümlülüklerine; 765 sayılı yasadan sanıklar hakkında davanın ortadan kaldırılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan idare vekili ile sanıklar müdafinin, sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan hükmün BOZULMASINA,anılan maddeler gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA,

II- Katılan vekilinin sanıklar hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılması kararına yönelik temyiz itrazlarına gelince;

Hükümden once yürürlüğe giren 5252 sayılı Kanunun 7. maddesinde öngörülen "Kanunlarda, "hafif hapis" veya "hafif para" cezası olarak öngörülen yaptırımlar, idari para cezasına dönüştürülmüştür. İdari para cezasının hesaplanmasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52 nci maddesi hükümleri uygulanır." düzenleme uyarınca 6183 sayılı Kanunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 112. maddesinde yer alan hafif hapis cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü gözetilerek, sanık hakkında uygulanabilecek idari para cezasının miktarına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20. maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, fiil tarihi itibariyle 5326 sayılı yasanın 20.maddesinde düzenlenen zamanaşımı gerçekleştiğinden sanıklara İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 09/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3578, Karar No: 2010/7145, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3578 E.  ,  2010/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 31.05.2007 gün ve 2007/6930-7175 sayılı bozma kararında özetle: “1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2. maddesinin (a) ve (b) bendinde sayılan yerlerden “... sınırlaması yapılmış ve fakat yukarıdaki fıkra hükümlerine uymadığı Orman bakanlığınca veya vaki müracaatlar üzerine anlaşılan sınırlamaların düzeltilmesi bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç on yıl içinde orman kadastro komisyonlarınca yapılır. Bu düzeltme sonucu orman sınırları dışına çıkarılacak yer, sınırlaması itirazsız kesinleşmiş tapulu arazi ise mülkiyeti tekrar tapu sahiplerine intikal eder.” Hükmü gereğince, çekişmeli parselin tapu sahibi adına orman sınırları dışına çıkarılıp çıkarılmadığının saptanması, bu nedenle, Mart 1939 tarih ve 5 sıra numaralı tapu kaydının ilk tesisinden itibaren ifrazları, cins ve miktar değişikliklerini gösteren tüm tedavülleri ve revizyon gördüğü tüm parsellerin dosyada bulunmayanlarının kadastro tesbit tutanakları, bu revizyon parsellerini dıştan çevreleyen komşu kadastro parsellerinin tesbit tutanakları ve varsa dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları, kadastro tesbitleri hükmen kesinleşenler yada dava konusu olup, hakkında mahkeme kararı bulunanların ilgili mahkeme kararlarıyla kararların dayanağı bilirkişi rapor ve krokileri getirtilerek dosyanın keşfe hazırlanması, önceki bilirkişiler dışında bir harita mühendisi veya bir ... elemanı bilirkişi vasıtasıyla yeniden yapılacak keşifte, Mart 1939 tarih ve 5 sıra numaralı tapu kaydının, yöreyi bilen yeterince yaşlı bilirkişiler vasıtasıyla yöntemince uygulanması, yerel bilirkişi sözlerinin komşu parsel dayanak kayıtları ile denetlenmesi, tapu kaydının devlet orman içinde kalan sınırları itibariyle değişebilir nitelikte sınır içerdiğinden, 3402 sayılı yasanın 20/C maddesi gereğince kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı gözetilip, sabit sınırlarından başlanarak yüzölçümüyle geçerli kapsamı tayin edilmesi, çekişmeli taşınmazın krokisinde (B) ile gösterilen bölümünün uygulanan tapu kaydının yüzölçümü ile geçerli kapsamında kaldığı saptandığı taktirde bu bölüme ilişkin davanın da reddine karar verilmesi,” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan araştırma ve inceleme sonunda, davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava tapu iptal tescile ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava tapu iptal tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ...(...) köyünde tesbit tarihinden önce 1942 yılında yapılıp, 20.12.1946 tarihli Resmi Gazetede ilan edildikten sonra kesinleşen orman tahditi kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 Numaralı Orman Kadastro Komisyonuna bağlı 5 Numaralı Orman Kadastro Ekibi tarafından, 1975 yılında yapılan aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. Madde uygulaması 28.11.1975 tarihinde, itirazların incelenmesine ilişkin Komisyon kararları da 19.07.1976 tarihinde ilan edildikten sonra kesinleşmiştir. 1988 yılına yapılıp 08.07.1988 tarihinde ilan edilen ve dava tarihinden önce

kesinleşen aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış yada herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayıl Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1970 yılında yapılmış, sonuçları 20.08.1970 - 21.09.1970 tarihleri arasında ilan edilmiş, ... Köyü 889 parsel sayılı 102050 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle Mart 1939 tarih ve 5 sıra numaralı tapu kaydı esas alınarak, öncesinde dava dışı 884, 885, 886, 887 ve 888 sayılı parseller ile öncesinin bir bütün iken ifraz edildiğinden söz edilip, ... konukçu ve ... Konukçu adına tesbit edilmiş, tesbiti itirazsız kesinleşerek bu şekilde tapuya kayıt edilmiş, ... Asliye 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.10.1983 gün ve 1982/765-639 sayılı kararıyla 1522 ila 1529 sayılı parsellere bölünmüş, 38781 m2 yüzölçümündeki 1529 sayılı parsel imar uygulamasında bir çok imar parselinin yanı sıra 294 ada 11, 12 ve 4 sayılı parsellere de ifraz görerek, ... Konukçu ve Gülsen Ünal adına tescil edilmiş, 20.10.1997 tarihinde tevhit ile 294 ada 14 parsel sayısı ve 2000 m2 yüzölçümünde arsa olarak ... adına tescil edilmiştir.

Hazine 294 ada 14 sayılı parselin dava dilekçesine ekli krokide gösterilen, kesinleşmi orman kadastrosu sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan bölümünün tapu kaydının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Hazine 294 ada 14 sayılı parselin dava dilekçesine ekli krokide gösterilen, kesinleşmi orman kadastrosu sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan bölümünün tapu kaydının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının ve dayanılan tapu kaydının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi ve ... bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin tamamının davalı tarafın tutunduğu kadastro tesbitine de esas alınan tapu kaydı kapsamında kaldığı, çekişmeli parselin müşterek bilirkişi rapor ve krokisinde (A) ile gösterilen 1821 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman tahditi dışında, (B) ile gösterilen 179 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. Madde uygulamasıyla tapu sahibi adına orman sınırları dışına çıkarıldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, çekişmeli parselin tesbitine esas alınan tapu kaydı yerel bilirkişinin soyut sözleri ile uygulanarak çekişmeli parseli kapsadığı kabul edilmiş, revizyon parsellerini çevreleyen komşu parseller ile bu parsellerin dayanağı olan tapu kayıtları getirtilmemiş ve yerel bilirkişi sözleri bu kayıtlar ile denetlenmemiş, dayanılan tapu kaydının değişebilir nitelikte sınır içerip içermediği ve kayıt fazlasının nereden kaynaklandığı sınırdaki ormandan açılıp açılmadığı yöntemince araştırılıp incelenmemiş, bu konulardaki bozma kararı gerekleri yerine getirilmemiştir.

Diğer taraftan; 1942 yılında ... Köyünde yapılıp 1946 yılında ilan edilerek kesinleşen orman tahditinde dava konusu ... köyü 294 ada 14 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen bölümünün 1821 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman sınırları dışında bırakıldığı, (B) ile gösterilen 179 m2 yüzölçümündeki bölümünün Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığı, daha sonra aynı köyde 1975 yılında yapılıp 28.11.1975 tarihinde ilan edilen 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulamasıyla, (B) bölümünün 24.10.1975 tarihli tutanağın ikinci paragrafında söz edildiği üzere “Bu mevkide bulunan 3875, 3876, 3877, 3878, 3879, 3880, 3881, 3882, 3883, 3884, 3885, 3886, 3887, 3888, 3889, 3890, 3891, 4319, 4320, 4321, 4322, 4323, 4324, 4325, nolu eski O.S.noktaları arasındaki saha ekibimizce incelendi. Bu sahanın 15.10.1961 den önce bilim ve ... bakımından orman niteliğini tamamen kayıp ettiği, ... ve su rejimine zarar vermediği, orman bütünlüğünü bozmadığı, ve kültür arazisi olarak kullanılmasında bir sakınca bulunmadığı görüşüne varılarak, 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. Maddesi ve tüzüğün 10. Maddesi uyarınca orman Sınırları dışarısına çıkarılmasına, oybirliği ile karar verilmiştir.” Şeklindeki açıklamayla ... köyü P.III poligon numarasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin iptali için Yönetimler tarafından her hangi bir dava açılmadığı, sonraki işlemlerde durumunun değişmediği yönünde taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, dava konusu taşınmazın ifraz edildiği kadastro parseline uygulanan tapu kaydı, mahkeme tarafından yöntemince uygulanmamış ve kapsamı belirlenmemişse de, bir an için sınırları itibariyle çekişmeli parseli kapsadığı kabul edilse dahi, bu kaydın 1947 yılında yapılıp

kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalmakla yasal değerini yitirdiği, Kamu malı olan orman niteliğindeki taşınmazlar hakkında, özel mülklerin bağlı olduğu yasa hükümlerinin uygulanamayacağı, Bu nedenle, aslında orman olan taşınmazı tapu kaydı ile satın alan kişilerin, 4721 Sayılı Medeni Yasanın 1023. maddesindeki iyi niyet kurallarından yararlanamayacağı gibi, 1947 yılında orman kadastrosu kesinleşmesi nedeniyle yasal değerini yitiren tapu kaydı dayanak gösterilerek ve taşınmazın bu bölümü orman sınırları içinde iken, 1971 yılında genel kadastro yoluyla tapuya tescil edilip, geçerli bir hukuki sebebe dayanılarak oluşturulmadığından yasanın korumasından faydalanamayacağı, 1744 Sayılı Yasanın 2/1. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, orman tahdidinin kesinleştiği tarihten daha önceki zamanlarda tapuya kayıtlı olsa dahi, mülkiyetinin tapu sahibine intikal etmeyeceği, çünkü, 1744 Sayılı Yasanın 2/2. maddesinde ... "... sınırlaması yapılmış ve fakat yukarıdaki fıkra hükümlerine (aynı maddenin birinci fıkrası) uymadığı .... anlaşılan sınırlamaların düzeltilmesi sonucu orman sınırları dışına çıkartılacak yer, sınırlaması itirazsız kesinleşmiş tapulu arazi ise, mülkiyeti tekrar tapu sahiplerine intikal eder" hükmünün, sadece ilk orman kadastrosunun yapıldığı tarihinden daha önceki zamanlarda ve öncesi de orman olmayan yerler için oluşturulan tapu kayıtlarına ilişkin olduğu, taşınmazın öncesinin orman olsun olmasın, o yer kesinleşen orman sınırı içinde bulunduğu sırada oluşturulan tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği gibi, taşınmazın öncesinin orman sayılan yer olması ve 1744 Sayılı Yasanın 2/1. maddesi gereğince 15.10.1961 tarihinden önce nitelik kaybetmesi nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılması halinde, o yerin orman sınırı içine alınmadan önce tapuda kayıtlı olsa dahi, tapu kaydı özel mülkiyete konu olmayan orman sayılan yerde oluşturulduğu için yolsuz tescil niteliğinde olacağından, yine bu tapu kaydına değer verilemeyeceği ve o yerin mülkiyetinin tapu sahiplerine intikal etmeyeceği, 1744 Sayılı Yasanın 2/6 maddesi gereğince çıkartılan ve 22 Temmuz 1974 tarihli Resmi Gazete Yayınlanarak yürürlüğe giren "Orman Sınırları Dışına Çıkartılacak Yerler Hakkında Tüzüğün"ün 34. maddesinin "Orman Kadastro ekipleri; düzenleyecekleri tutanaklarda orman sayılmaması gerektiği ve tapulu bulunduğu halde, orman sınırları içine alınmış ve sahibi tarafından itiraz edilmediği için orman sayılan yer haline dönüşmüş ve fakat 6831 Sayılı Orman Yasasının değişik 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarılması gerekli olan yerleri, tapu sahibi kimliğini, tapunun tarih ve numarasını yazmak suretiyle ayrı bir madde halinde belirler. Bu gibi yerler ... fotoğraflarına ve haritalarına işlenir veya yersel ölçüleri yapılır". Yine aynı Tüzüğün 41/2. maddesi "inceleme kurulları ... esasen orman sayılmayan yerlerden olduğu neticesine vardıkları yerler hakkında 6831 Sayılı Yasanın değişik 2