muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10577, Karar No: 2013/9306, Tarih: 21.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10577 E.  ,  2013/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde güvenlikçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin feshi ile birlikte ödenen kıdem ve ihbar tazminatının sosyal hakların dikkate alınmaması nedeni ile eksik hesaplanarak ödendiğini, davacının yaz kampı niteliğindeki davalı işyerinde yazın ve kışın fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacıya tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, fazla mesai, milli bayram ve genel tatil mesai ücretine ilişkin iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 12/09/2011 tarihli kararı ile kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki feshe bağlı olmayan alacaklar bakımından gerekçesiz hüküm kurulması, kabulü göre de dava ve ıslaha yönelen zamanaşımı savunmasının değerlendirilmemesi, fazla mesai ve tatil ücretlerinden hakkaniyet indirimi yapılmamasının hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme tarafından başka bir bilirkişiden zaman aşımı defiini de kapsayacak şekilde rapor alındıktan sonra 29/05/2012 tarihinde fazla mesai, milli bayram ve genel tatil mesai ücretleri bakımından davanın kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı hakkında ise bozma kararı dışında kalıp kesinleşmesi nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. Bu kararın da temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24/09/2012 tarihli ilamı ile "...Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonunda bütün talepler hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken “Kıdem ve ihbar tazminatı yönünden karar kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde karar verilmesi hatalı olduğu " gerekçesi ile yeniden bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında tanık anlatımlarına istinaden tüm yıl boyunca aylık 67 saat fazla mesai ücreti , ayrıca yaz ve kış dönemi için milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti hesap edilmiştir.

Bozma kararına uyan Mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında tanık anlatımlarına istinaden tüm yıl boyunca aylık 67 saat fazla mesai ücreti , ayrıca yaz ve kış dönemi için milli bayram ve genel tatil çalışma ücreti hesap edilmiştir.

Dosya içinde davacının yıllık izin belgeleri, vizite kağıtları mevcut olup bunların tetkiki ile davacının yıllık izin, rapor ve sair nedenlerle fiilen çalışmadığı günlerin tespiti ve çalışılmayan bu günlerin fazla mesai ve milli bayram ve genel tatil çalışma ücretinin hesabında dışlanması gerekirken davalı vekilinin bu yöne ilişen itirazı da nedensiz şekilde yerinde bulunmayarak yazılı şekilde hazırlanan rapora itibar edilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir değerlendirme yapıldıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine 21.5.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14766, Karar No: 2012/8503, Tarih: 15.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14766 E.  ,  2012/8503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmaz üzerindeki yapının bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/2242, Karar No: 2009/3920, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2242 E.  ,  2009/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

2613 sayılı Yasa uyarınca yapılan kadastro sırasında 876 ada 3 parsel sayılı 351.681 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle hisseleri oranında ... mirasçıları ... , ... ve ... ile ... ve diğerleri adına tespit edilmiştir. İtirazları Kadastro Komisyonunda reddedilen davacılar ... mirasçıları ... ve müşterekleri vekili tapu kaydı, vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve ... vekili çekişmeli taşınmazdaki ... mirasçısı davacı ...'un taşınmazdaki payını 1992 yılında satın aldığı iddiasına dayanarak; ... ..., ... ve ...vekili de müvekkillerinin davalılar ..., ... ve ...'nun paylarını 1995 yılında satın aldıkları iddiasına dayanarak ayrı ayrı davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacılar ... mirasçıları ... ve müşterekleri ile müdahiller ... ve ...'ın davalarının kabulüne, müdahiller ... ..., ... ve ...'nın davalarının reddine, çekişmeli 876 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle payları oranında davacı ... ve müşterekleri adına tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahiller ... ve ... ile davacı ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... vekili; müdahiller ... , ... ve ...vekili; davacı ... vekili ile ... mirasçısı ... ...’ın mirasçılarından olduğunu bildiren ... (...) tarafından temyiz edilmiştir.

1- 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 25/son maddesi uyarınca tespit gününden sonra doğan haklara ilişkin istekler Kadastro Mahkemesinin görevi dışındadır. Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin olup yargılamasının her aşamasında resen gözetilmesi zorunludur. Hükmü temyiz eden müdahil ... , ... ve ...vekili çekişmeli taşınmazdaki tespit maliki ..., ... ve ... hisselerini 1995 yılında satın alma iddiasına dayanarak; hükmü temyiz eden ... ve ... vekili ... ’nın kızı ...’a ait hisseleri 1992 yılında satın alma iddiasına dayanarak ayrı ayrı davaya katıldıklarına göre isteklerinin tespitten sonra doğan hakka yönelik olduğu tartışmasızdır. Bu nedenle bu kişiler yönünden mahkemenin görevsizliğine karar vermek gerekirken davanın esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Hükmü temyiz eden ... , ... ve ...vekili ile ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

2- Hükmü temyiz eden ...’in temyiz itirazları yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda: Dosya içinde bulunan Karaman Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 20.03.2003 tarih 2002/1105 esas, 2003/239 karar sayılı veraset ilamına göre ... kızı ... oğlu ...’nın mirasçıları arasında bulunmamaktadır. Ancak, temyiz dilekçesi ekinde ... tarafından dosyaya sunulan nüfus kayıt örneği fotokopisi belgeye göre ... muris ...’nın gayriresmi eşi ...’den olma kızı ...’nin ikinci eşi ...’nin diğer evliliğinden olma kızıdır. Ölüm tarihleri gözetildiğinde, ...’nin ...’nin mirasçısı olması nedeniyle de, ...’nin ... oğlu ...’nın mirasçılarından olabileceği gözönüne alınarak, ilgili nüfus kayıtları veya varsa veraset ilamı dosya içine getirtilip, mirasçı olduğunun anlaşılması halinde husumet kendisine yaygınlaştırılıp yöntemince taraf teşkili sağlandıktan sonra bir karar vermek gerekirken, bu hususun gözden kaçması isabetsiz olup, hükmü temyiz eden ...’in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

3- Hükmü temyiz eden davacı ... vekili ile ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince, mahkemece çekişmeli taşınmazın kısmen 1936 tarih 953 tahrir numaralı vergi kaydının, kısmen de Ağustos 1339 tarih 28 numaralı tapu kaydı ile gittileri olan Eylül 1339 tarih 65 numaralı ve Ağustos 1341 tarih 34 numaralı tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacıların dayanağını oluşturan tapu ve vergi kayıtlarında babaları ... ile birlikte oğulları ... ..., ... ve ... ’nın da kendi adlarına müstakil paylarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece ...’nın oğulları olan ... ..., ... ve ... ’ya ait müstakil paylar gözetilmeden, çekişmeli taşınmazın, veraset ilamındaki payları oranında ... mirasçıları adına (mirasçılarından ...’a ait hisse müdahil ... ve ... adına eşit olarak paylaştırılmak suretiyle) tesciline karar verilmiştir. Dosya içinde bulunan nüfus kayıtlarından, ... oğlu ... ’nın 1962 yılında bekar olarak öldüğü anlaşılmakla birlikte, ... oğulları ... ... ve ...’e ait payların hüküm kurulurken neden gözetilmediği anlaşılamamaktadır. Hüküm davalılar tarafından temyiz edilmemiş olmakla birlikte; bazı davacıların hem tespit tapu kaydında paydaş bulunmaları, hem de davacıların dayanağını oluşturan tapu kayıtlarında ... ... ve ...’in ayrı paylarının bulunması nedeniyle dayanak kayıtların kapsamlarının yöntemince belirlenmesi, buna bağlı olarak da mahkemece çekişmeli taşınmazın hangi kayıt veya kayıtlar nedeniyle veya zilyetlikle edinme koşullarının oluşması nedeniyle kimlerin adına tesciline karar verildiğini belirtir şekilde hüküm kurulması büyük önem arz etmektedir. Eksik araştırma ile hüküm verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte tespitin dayanağını oluşturan tapu ve vergi kayıtları ile, davacıların dayanağını oluşturan tapu ve vergi kayıtları yerel bilirkişi ve tanıklara tek tek okunmak suretiyle mahalline uygulanmalı; bu uygulamada davacı tarafın dayanağını oluşturan tapu kaydının geldi kayıtlarındaki ifraz kaydının 877 ada 1 parsel sayılı taşınmaza uygulandığının, özellikle her iki ifraz kaydının güney ve kuzey olarak ayrı yönde demiryolunu okuduklarının gözetilmeli; aynı şekilde 06.01.1943 tarih 31 numaralı 101.090 m2 yüzölçümlü tedavül tapu kaydının 19.8.1950 tarih 105, 106 ve 107 numaralara ifrazen gittilerine ilişkin varsa ifraz haritaları getirtilerek uygulamada yararlanılmalı; dayanak tapu kaydı ile aynı sınırları taşıyan 1936 tarih 953 tahrir numaralı vergi kaydına kapsam tayininde de bu hususların gözetilmesi, özellikle doğudaki “kendi bahçesi” ve “...” yerlerinin belirlenmesine çalışılmalı; aynı şekilde bu uygulamalarda davacılarla ..

.01.1943 tarih 31 numaralı 101.090 m2 yüzölçümlü tedavül tapu kaydının 19.8.1950 tarih 105, 106 ve 107 numaralara ifrazen gittilerine ilişkin varsa ifraz haritaları getirtilerek uygulamada yararlanılmalı; dayanak tapu kaydı ile aynı sınırları taşıyan 1936 tarih 953 tahrir numaralı vergi kaydına kapsam tayininde de bu hususların gözetilmesi, özellikle doğudaki “kendi bahçesi” ve “...” yerlerinin belirlenmesine çalışılmalı; aynı şekilde bu uygulamalarda davacılarla ... ve müşterekleri arasında 878 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar hakkında görülüp sonuçlanan dava dosyasındaki keşif bilgi ve belgelerinden yararlanılmalı; tüm komşu parsellere ve özellikle 876 ada 1 ve 2 ile 873 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan tapu ve vergi kayıtları da gözönünde bulundurulmalı, uzman fen bilirkişisinden keşfi ve uygulamayı izlemeye elverişli ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra hangi tapu ve vergi kaydının çekişmeli taşınmazı kapsadığı kesin ve net olarak belirlenmeli; taşınmazın davacıların dayanağını oluşturan tapu veya vergi kayıtları kapsamında kalması halinde tapu veya vergi kayıtlarındaki pay oranları ve intikalleri gözetilerek; tespit dayanağı tapu kaydı kapsamında kalması halinde ise bu kaydın tamamen veya kısmen hukuki değerini koruyup korumadığı ile kimler yararına tamamen veya kısmen edinme koşullarının oluştuğu tartışılıp değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. ... ile ... ve müşterekleri vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3959, Karar No: 2010/3134, Tarih: 15.03.2010

11. Ceza Dairesi 2007/3959 E., 2010/3134 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/3959 E., 2010/3134 K.**

**- 213 SAYILI YASA'YA AYKIRILIK

- DEFTER VE BELGELERİN İBRAZ EDİLMEMESİ

- MÜCBİR SEBEP**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 13 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 15 ]

- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 30 ]

**"İçtihat Metni"**

Ceza yargılamasında hiçbir duraksamaya yer vermeden gerçeği ortaya çıkarmak görev ve yetkisi bulunan ceza hakimi, ileri sürülen mücbir sebebin dayandığı olayların vukuu ile defter ve belgelerin yok olması veya elden çıkması sonucunu doğuracak nitelik ve yoğunlukta olup olmadığını, bunların mükellefin faaliyet alanı itibariyle mutat ortam, yer ve mekanda muhafaza edilmesi olgusu, olayın meydana gelme olasılığı, doğal ve kaçınılması mümkün olmayan nedenlere dayanıp dayanmadığı, öngörülebilme ve neden sonuç ilişkisi, vergi denetiminden kaçmak amacına yönelik tertip niteliği vesair ile olayın arzettiği özelliği duruşmadan ve tahkikattan edineceği kanaate göre irdeleyip değerlendirmeli ve delilleri serbestçe takdir etmeli, irade dışında meydana geldiği ve defter ve vesikaların tamamen veya kısmen kaybı veya yok olması sonucunu doğurduğunu anlaması halinde 213 sayılı Kanun'un 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep olarak kabul etmelidir.

Bu nedenle, sanığın defter ve belgelerin ibrazı hususundaki yazının tebliğinden sonra 15 günlük ibraz süresinin bitmesine bir gün kala defter ve belgelerin yandığına ilişkin savunması karşısında, suçun oluşması yönünden usulüne uygun tebligatın da aranmayacağı, 22.06.2005 günlü yangın raporu ve tutanakta, çıkan yangında ne tür ticari defter ve belgenin yandığından bahsedilmemesi, şirkete ait ticari defter ve belgelerin koğuş olarak kullanılan yerde bulundurulması, sanık tarafından hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunmaması gözetilerek yangının mahiyeti, çıktığı alan ve yoğunluğu, ibrazı istenen defter ve belgelerin yanıp yanmadığı gerektiğinde tutanak düzenleyicisi tanıklar da dinlenerek değerlendirilip karara varılması gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 15.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4061, Karar No: 2017/10507, Tarih: 09.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/4061 E.  ,  2017/10507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın

157/1, 52/2, 53 ve 58 maddeleri gereğince

mahkumiyetine (3 kez)

Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin

reddine dair ek-karar

Dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyete ilişkin hükümler sanık ... tarafından, sanık ... hakkında temyiz talebinin reddine dair verilen ek karar sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında verilen temyiz talebinin reddine dair ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığın yokluğunda verilip 15.04.2013 tarihinde tebliğ olunan, 26.03.2013 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafiinin yasal süre geçtikten sonra yaptığı, 06.05.2013 günlü temyiz inceleme isteminin reddine dair 07.05.2013 tarih ve 2012/15 esas 2013/335 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 09/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16346, Karar No: 2015/8784, Tarih: 17.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/16346 E.  ,  2015/8784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih ... Esas ... karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 19/06/2013 tarih ve ... Esas, .... sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin ... Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyanın getirtilip incelenerek mümkünse birleştirilmesi, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddanamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığı, bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Yargıtay Ceza Genel Kurulu da, 25.11.2014 tarih ve ... sayılı Kararında hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığını tartışarak, "... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı, başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna" karar vermiştir.