muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5594, Karar No: 2021/5219, Tarih: 12.04.2021

1-Mahkemece verilen ilk kararı davalıların istinaf etmediği, bu kararda taşınmazın metrekare birim fiyatının 153,38 TL/m² olarak belirlendiği ve bu hususun davacı idare yönünden usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin gönderme kararı üzerine metrekare birim fiyatının 155,14 TL/m² olarak belirlenmesi suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli ve dosyada mevcut bilirkişi raporlarında taşınmazın hızlı tren hattı kamulaştırmasına konu olup arta kalan parsellerin güney batı tarafında yüksekliği 5,00 - 6,00 metre yüksekliğinde bir platform oluşturacağı ve bölgenin batısında yer alan Tecer Irmağı boyunca yapılacak olan park ile arasında büyük bir set oluşturacağı ve bu durum muhitin 2 katlı villa tipi imarlı olması nedeniyle, manzara, gürültü vb nedenlerden dolayı olumsuz yönde alım satımını etkileyeceğinin belirtildiği gözetildiğinde, arta kalan 155 ve 156 parsel sayılı taşınmazlarda %10 değer azalışı olacağının düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davacı idare vekili ile davalılardan ..., ..., ..., ...’un temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMK’nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12056, Karar No: 2022/3664, Tarih: 28.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12056 E.  ,  2022/3664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK’nun 52/2 maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 28/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8215, Karar No: 2010/9851, Tarih: 04.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8215 E.  ,  2010/9851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına tapuda kayıtlı 122 ada 48 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan bölümün tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın 10 yıllık hak düşürücü süre nedeniyle reddine  karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik  Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan iptal, sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 122 ada, 48 parsel sayılı taşınmazın geldisini oluşturan 856 nolu parselin kadastro tespitinin 09.09.1980 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 08.01.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere;  14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası'nın 12.maddesinin üçüncü fıkrasına"Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" cümlesi ve aynı Yasanın 3.maddesi ile de 3402 Sayılı Yasaya "Bu Kanunun 12.maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük  tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki geçici 10.madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit  tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, her dava açıldığı tarihdeki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihada göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili)  yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı nedeniyle davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297)      Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Hazinenin davasında haklı olup olmadığını belirlemek amacıyla dava konusu taşınmazın 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanmasında zorunluluk vardır. Oysa, mahkemece bu konuda keşif  yapılmamış, esasen idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin de idari yargı yerinde iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar karşısında, taşınmazın belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalması halinde davacı Hazinenin dava tarihinde davasında haklı olacağı dikkate alındığında ve yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa nedeniyle haksız duruma düştüğü gözetildiğinde davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Hal böyle olunca, yerinde uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılarak taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanması ve oluşacak duruma göre, yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Tarafların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  04.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2404, Karar No: 2012/5200, Tarih: 07.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2404 E.  ,  2012/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 539 parsel sayılı taşınmazda bulunan seraya ve içindeki ürünlere, zirai normlara aykırı olarak komşu 538 parsel sınırına dikilen zeytin ağaçlarının zarar verdiğinden bahisle elatmanın önlenmesi, yıkım ve sınır uyuşmazlığının giderilmesini istemiştir.

Davalı, haksız davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine dair verilen karar, Dairece;" ... bilirkişi raporunda davacı taşınmazına yönelik zarar olgusu ve çözüm önerisi belirtilmiş olmasına karşın mahkemece belirtilen önlemlere hükmetmek yerine, yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir..." gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak, davalı taşınmaz sınırında bulunan zeytin ağaçlarının davacı taşınmazına aşan ve zarar veren dallarının kesilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılarak, davalı taşınmaz sınırında bulunan zeytin ağaçlarının ortak sınırı aşarak davacı taşınmazına zarar veren dallarının kesilmek suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur

Taşınmazlar arasındaki sınırın belirlenmesi suretiyle murazanın giderilmesi ve yıkım masraflarının davalıya yükletilmesi yönündeki istekler mahkemece hükme bağlanmamış ise de, davacı temyiz etmediğinden anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Davalının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 334.10.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34131, Karar No: 2016/441, Tarih: 13.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/34131 E.  ,  2016/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 1. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki alacak davası hakkında mahkemece verilen ret kararı Dairemizce onanmıştır. Davacı tarafından maddi hata dilekçesi verilmekle dosya yeniden incelenmiştir. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacıların kesinleşmiş işe iade kararının kendilerine tebliğinden itibaren hak düşürücü süre içinde işe başlatılmak üzere davalı işverene başvurdukları, işverenin işe başlatılacaklarını davacılara bildirdiği, ancak işe başlatılmak üzere bir tarih vermediği, davacıların işe başlamak üzere işyerine makul süre içinde gittikleri, girişte yaklaşık dört saat bekletildikleri ve bundan sonra diğer işçilerle temasta bulunmaları engellenecek şekilde izole edilerek işe başlatılmaya dair evrak işlemlerine geçildiği başta noter tespiti olmak üzere tüm delillerden anlaşılmaktadır. Görüldüğü gibi işveren tarafından davacıların kış mevsiminde dışarıda fabrika girişinde dört saat kadar bekletilmesi, sonrasında ise diğer işçilerden izole edilerek içeri alınmaları davacı işçilerin işe başlamaktan vazgeçmelerini sağlamaya ve onları yıldırmaya yönelik davranışlar olup, bu davranışlarda bulunan işverenin işe başlatmada samimi olduğu söylenemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir Bu sebeple maddi hataya dayalı olan Dairemiz bozma kararının kaldırılarak Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette işçi olarak çalışırken iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, işe iade davası neticesinde işe iadelerine karar verildiğini, ancak işverence işe başlatılmadıklarını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücretinin ve işe başlatmama tazminatının ödenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıların işe başlamakta samimi olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıların işe başlamakta samimi olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacıların kesinleşmiş işe iade kararının kendilerine tebliğinden itibaren hak düşürücü süre içinde işe başlatılmak üzere davalı işverene başvurdukları, işverenin işe başlatılacaklarını davacılara bildirdiği, ancak işe başlatılmak üzere bir tarih vermediği, davacıların işe başlamak üzere işyerine makul süre içinde gittikleri, girişte yaklaşık dört saat bekletildikleri ve bundan sonra diğer işçilerle temasta bulunmaları engellenecek şekilde izole edilerek işe başlatılmaya dair evrak işlemlerine geçildiği başta noter tespiti olmak üzere tüm delillerden anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi işveren tarafından davacıların kış mevsiminde dışarıda fabrika girişinde dört saat kadar bekletilmesi, sonrasında ise diğer işçilerden izole edilerek içeri alınmaları davacı işçilerin işe başlamaktan vazgeçmelerini sağlamaya ve onları yıldırmaya yönelik davranışlar olup, bu davranışlarda bulunan işverenin işe başlatmada samimi olduğu söylenemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece davalı işverenin işe başlatmada samimi olmadığı dikkate alınarak işe başlatmama tarihi yeni bir fesih kabul edilip davacının işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti ile fark kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1132, Karar No: 2010/6868, Tarih: 25.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1132 E.  ,  2010/6868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 329 ve 330 parsel sayılı 989, 3288 metrekare yüzölçümündeki taşınmazların 1/2 payının tapu kaydı nedeniyle davacı ... (...) adına, 1/2 payının da yabancı uyruklular belgesizden yer edinemeyeceklerinden Hazine adına tespit edilmiştir. 339 parsel sayılı 6708 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz da yabancı uyrukluların kazandırıcı zamanaşımı ile mülk edinemeyecekleri belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen davacı ... (...), yasal süresi içinde, tapu kaydına dayanarak 329 ve 330 sayılı parsellerin Hazine adına tespit edilen 1/2 payının, 339 sayılı parselin de tamamının adına tesçili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda 329 sayılı parsel hakkında açılan davanın reddine, dava konusu edilen 1/2 Hazine payının tespit gibi tesciline, 330 ve 339 sayılı parseller hakkında açılan davaların kabulüne, 330 sayılı parselde dava konusu olan 1/2 Hazine payının kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tesciline, 339 sayılı parselin ise kadastro tespitinin iptali ile tamamının davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... (...) temsilcisi Hazine vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan 329 sayılı parsel hakkındaki hükmün ONANMASINA,

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan 329 sayılı parsel hakkındaki hükmün ONANMASINA,

2- Mahkemece, 330 sayılı parselin Hazine adına tespit edilen 1/2 payı ile 339 sayılı parselin tamamı yönünden ... uyruklu ... (...)’ın vergi kaydına dayalı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davasının kabulüne karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya kapsamı ve yasaya uygun değildir. Dava konusu 330 sayılı parselin 1/2 payı ve 339 parsel sayılı taşınmazlar kadastro tespiti sırasında yabancı uyrukluların zilyetlikle mal edinemeyecekleri gerekçesi ile Hazine adına tespit edilmiş, ... (...) tapu ve vergi kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece keşif sırasında yapılan tapu kayıt uygulamasında davacının dayandığı tapu kayıtlarının taşınmazları kapsamadığı, yine davacının dayandığı 1939 tarih ve 96 tahrir nolu vergi kaydının taşınmazı kapsadığı tespit edilmiş, ...’ın (...) Bakanlar Kurulunun 05.09.1959 tarih ve 4/12167 sayılı muafiyet kararnamesi gereğince ... uyruklu olmasına rağmen tapu ve vergi kaydına dayanarak yer edinebileceği, ...’ın (...) zilyetliğe dayalı olarak değil de vergi kaydına istinaden 330 ve 339 sayılı parsellerde hak sahibi olduğu kabul edilmiş ve bu kabule göre hüküm kurulmuştur. Vergi kayıtları mülkiyet belgesi değildir ve zilyetlikle birleşmediği takdirde vergi kaydına değer verilmesi de olanaksızdır. Ayrıca 01/10/1966 tarih 6/7104 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ve bunun uygulama şeklini gösteren ... Uyrukluların Mallarının Tespiti ve bu ... El Konulması Hakkındaki Yönetmelik hükümleri uyarınca hiç bir

istisna tanınmaksızın ... uyrukluların mallarına el konulduğundan ve 6/7104 sayılı kararname ile getirilen kısıtlamalar ... uyruklu ... (...) için de geçerli olduğundan ... uyrukluların zilyetlik ile mal edinmesi mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece ... (...)’ın 339 sayılı parselin tamamı ile 330 sayılı parselde Hazine adına tespit edilen 1/2 paya yönelik olarak açmış olduğu davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2310, Karar No: 2019/4670, Tarih: 20.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/2310 E.  ,  2019/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1985 yılında kesinleşen kadastro sonucu Mecitözü İlçesi, .../Çamlık Mahallesi çalışma alanında bulunan 2209 parsel sayılı 6.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve paydaşları adına tespit ve tescil edilmiş, 30.06.2003 tarihinde davalı ... ...'a satılmıştır. 2012 yılında yapılan yenileme kadastrosu sonucunda 174 ada 35 parsel ve 6.665,34 metrekare olarak tespiti yapılan taşınmaz hakkında davacı ... vekili, çekişmeli taşınmazın tespitinin iptali ile yola terkini ve kamulaştırma hudut ve genişliğinin korunması talebiyle Kadastro Mahkemesinde dava açmış, mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 174 ada 35 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 500,46 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ifrazıyla yol olarak ... adına terkinine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., yol, inşaat ve emniyet sahasının uygulama kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmazın sınırları içerisinde tespit edildiğini ileri sürerek, bu kısmın yola terkini ile kamulaştırma hudut ve genişliğinin korunması istemiyle dava açmıştır. Davacı tarafından her ne kadar bölgede 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (22/a) maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosuna ilişkin askı ilan süresi içinde dava açılmış ise de, uyuşmazlığın uygulama kadastrosundan değil, mülkiyet ihtilafından kaynaklandığı Kadastro Mahkemesince de doğru olarak tespit edilerek dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair yazılı şekilde karar verilmiş ise de; verilen karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.