muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/34189, Karar No: 2017/15787, Tarih: 03.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34189 E.  ,  2017/15787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin görünürde davalı ... A.Ş. bünyesinde ancak aslen asıl işveren olan diğer davalı ...’nün emir ve talimatları altında çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin 08.05.2016 tarihinde haksız ve geçersiz bir şekilde feshedildiğini, yapılan fesih işleminin hukuka aykırı olduğunu beyanla fesih işleminin geçersizliğine, müvekkilinin ...'ne işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevaplarının Özeti:

Davalı ... vekili; diğer davalı ...’nün 19.04.2016 tarih ve 798 sayılı yazısı, 19.04.2016 tarih ve 000597 sayılı yazısı ve 27.04.2016 tarih ve 05624 sayılı yazısı ile iş ve araç eksiltilmesi yoluna gidilmesi, bu nedenle istihdam fazlalığının meydana gelmesi sebebiyle davacının iş akdinin alınan işletmesel karar çerçevesinde feshedildiğini, davacının başka bir yerde çalıştırılmasının mümkün olmaması sebebiyle son çare olarak iş akdinin feshedildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının 657 sayılı Memur, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca tam zamanlı sözleşmeli personel ya da 4857 sayılı Kanuna tabi işçi çalışanı olmadığını, husumet itirazında bulunduklarını, davacının diğer davalı şirket olan ... bünyesinde çalıştığını, davacının iş akdinin davalı ... Şirketi tarafından sonlandırıldığını, feshin sonuçlarının diğer davalı şirketi bağlandığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece; İş akitlerinin belirsiz süreli olduğu, fesih bildiriminde herhangi bir sebep gösterilmediği, fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmemesi ile asgari ücrette meydana gelen artışların geçerli fesih sebebi olarak kabul edilmesinin mümkün olmaması nedeniyle feshin geçersiz olduğu, yapılan sözleşmeler göz önüne alındığında asıl-alt işveren ilişkisinden çok işçi teminine yönelik sözleşme olduğu, bu haliyle ... ile ... Şirketi arasında yapılan hizmet akdinin muvazaalı olduğu gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalılar istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalılar istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesi’nce; fesih sebebinin açık kesin olarak belirtilmediği, ... A.Ş’ye ait hisselerin tamamına yakınının diğer davalı ... Müdürlüğüne ait olduğu, davalılar arasında ...'ye ait asıl işlerin "Personel ve Araç Temini Hizmet Alım Sözleşmesi" imzalanmak sureti ile davalı ... A.Ş. tarafından yürütüldüğü ve davalı ...’ne işçi temin edildiği, davalılar arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu gerekçeleri ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesi kararını davalıların vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli olup olmadığı, davalılar arasında muvazaa olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır.

Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Yazılı şekil şartına uymamak ve yazılı fesih bildiriminde, fesih sebebinin açık ve kesin olarak gösterilmemesi, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

Yine aynı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Yine aynı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Öte yandan, alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin ispatlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Kanun ile 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işverene ilişkisinin ögeleri ve muvazaa ögeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işverene verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine şartların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

Dosya içeriğinden, teknisyen ve tekniker olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, davalı ... A.Ş. tarafından 08.05.2016 tarihinde Genel Müdürlük Makamının 06.05.2016 tarih, 2941-2955 sayılı oluru ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. maddesi gereği feshedildiği, fesih sebebinin açıkça belirtilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden, teknisyen ve tekniker olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, davalı ... A.Ş. tarafından 08.05.2016 tarihinde Genel Müdürlük Makamının 06.05.2016 tarih, 2941-2955 sayılı oluru ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. maddesi gereği feshedildiği, fesih sebebinin açıkça belirtilmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, ihale sözleşmeleri, davalıların tabi olduğu mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; davalı ...’nin, 2560 sayılı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun’un ek 5. maddesi hükmü gereğince bu kanuna tabi olduğu, bu Kanunun 2. maddesinde görev ve yetkinin; “a) İçme, kullanma ve endüstri suyu ihtiyaçlarının her türlü yeraltı ve yer üstü kaynaklarından sağlanması ve ihtiyaç sahiplerine dağıtılması için; kaynaklardan abonelere ulaşıncaya kadar her türlü tesisin etüt ve projesini yapmak veya yaptırmak, bu projelere göre tesisleri kurmak veya kurdurmak, kurulu olanları devralıp işletmek ve bunların bakım ve onarımını yapmak, yaptırmak ve gerekli yenilemelere girişmek, b) Kullanılmış sular ile yağış sularının toplanması, yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması ve zararsız bir biçimde boşaltma yerine ulaştırılması veya bu sulardan yeniden yararlanılması için abonelerden başlanarak bu suların toplanacakları veya bırakılacakları noktaya kadar her türlü tesisin etüt ve projesini yapmak veya yaptırmak; gerektiğinde bu projelere göre tesisleri kurmak ya da kurdurmak; kurulu olanları devralıp işletmek ve bunların bakım ve onarımını yapmak, yaptırmak ve gerekli yenilemelere girişmek...” şeklinde tanımlandığı, yapmak ve yaptırmak şeklinde verilen yetkiye göre söz konusu işin davalı ... tarafından yapılabileceği gibi hizmet alımı yoluyla alt işverene de yaptırılabileceği anlaşılmaktadır. Şu halde, davalı kurumun belirtilen işi alt işverene vermesi 4857 sayılı Kanun'un 2/6-7. maddesi uyarınca mümkün olup, geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmaktadır. Bu anlamda, mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığının kabulü doğru ise de, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak, davacının, davalı ...’ye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Yukarıda izah edilen husular hep birlikte değerlendirildiğinde; davalılar arasındaki alt işveren asıl işveren ilişkisinin geçerli olduğu ve muvazaalı olmadığı anlaşıldığından, davacının, alt işveren ... Katı Atıkları Ayıklama Enerji Değerlendirme Bilgisayar İn. Nak. Ve Taah. Yemek San. ve Tic. A.Ş. işe iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ... Katı Atıkları Ayıklama Enerji Değerlendirme Bilgisayar İn. Nak. Ve Taah. Yemek San. ve Tic. A.Ş.’deki İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,20 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife uyarınca 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafça sarf edilen, 106,20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2017 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6701, Karar No: 2025/1804, Tarih: 13.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6701 E.  ,  2025/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/466 Esas, 2023/832 Karar

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında imzalan poliçe ile müvekkili şirkete ait işyerinin su baskınları, sel sonucu meydana gelen hasarları kapsar şekilde sigortalandığını, sigorta poliçesinde belirlenen ek teminatlar açısından su baskını ve sel rizikosunun teminat kapsamına alındığını, 18.01.2016 tarihinde müvekkili şirketçe tüm önlemler alınmış olmasına rağmen, riziko adresinde su baskını, sel meydana geldiğini, gerçekleşen su baskını sonucu müvekkilinin üretimde kullandığı ham maddeler, kalıp ve modeller ile bir kısım demirbaşların hasarlandığını, 15 gün boyunca imalat yapamadığını, davalı ... şirketine yapılan başvuru üzerine davalının 13.537,66 TL ödemenin yapılacağını belirttiğini, poliçede kalıp ve modellerdeki hasarın teminat dışı olduğuna dair bir düzenleme bulunmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL'nin işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle 1.500,00 TL bedelli enkaz kaldırma alacağına ilişkin taleplerini 3.813,00 TL'ye, 18.000,00 TL bedelli kalıp ve modeller hasarları alacağını 53.763,00 TL'ye, 500,00 TL bedelli işin durması nedeniyle uğranılan zarar kalemini 15.758,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından 26.11.2015-2016 tarihlerini kapsar biçimde "yangın sınai ve işletme sigorta poliçesi" ile sigortalanan işyerinde, zararın meydana gelmesinden sonra ekspertiz tarafından düzenlenen 09.03.2016 tarihli raporda, sorumlu olunan tutarın emtia hasarı 7.349,67 TL, ... hasarı 4.779,99 TL, enkaz kaldırım hasarı 1.408,00 TL olmak üzere toplam 13.537,66 TL olduğunun ve kalıp ve modellerde oluşmuş bulunan 181.546,25 TL tutarındaki zararın teminat haricinde olduğunun belirtildiğini, Yangın Sigortası Genel Şartlarının A.2 Ek Sözleşme ile Teminat Kapsamına Dahil Edilebilecek Haller ve Kayıtlar Başlığı altında 3.2 Modeller, Kalıplar, Plan ve Krokiler, İhtira Beratları, Ticari Defterler vb. başlığı altında ek sözleşme ile teminat altına alabileceğinin belirtildiğini, davaya konu poliçede şiddetli yağmur sebebiyle zarar gören modeller ve kalıpların ek teminat ile teminat kapsamına alınmadığını, ayrıca iş gücü kaybı ve munzam zararın da teminat kapsamında bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1423. maddesine göre sigortacının, gerek sözleşme öncesinde gerekse sözleşmenin devamı sırasında sigorta ettireni aydınlatmakla yükümlü olduğu, yine poliçede düzenlenen içerik bakımından içeriğin sigortalı lehine yorumlanması gerektiği, davacıya ait MDF ve polyester kalıpların, davacı şirketin yaptığı iş sebebiyle üretimde kullanılan malzeme olduğu, davacı şirket tarafından demirbaş olarak ticari defterlerine kaydedildiği, yine taraflar arasındaki poliçe kapsamında demirbaş tanımına girdiği, Yangın Sigortası Genel Şartları A.3 maddesi 3.2 bendi gereğince faydalı model veya paha biçilemez nitelikte kalıp olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, sözü geçen davacıya ait kalıpların üretimde kullanılan makinelerin bütünleyici parçası olarak yorumlanması gerektiği sonucuna varılarak davacıya ait zarar gören MDF ve polyester kalıpların teminat kapsamında bulunduğunun kabulü gerektiği, taraflar arasındaki yangın sınai işletme sigorta poliçesinde, sel veya su baskını teminatı klozunun yer aldığı, bu kloza göre, sel veya su baskınında her bir hasarda toplam sigorta bedelinin %2'si oranında tenzili muafiyet uygulanacağı, bu miktarın hiçbir şekilde 50.000,00 euro karşılığı TL'yi aşmayacağı, bunun bina sabit tesisat ve dekorasyon; emtia; makine, techizat ve demirbaş ve diğer tesisat gruplar için ayrı ayrı uygulanacağının belirtildiği, davacı şirketin işletmesinde meydana gelen bina hasarı, temizlik, MDF ahşap model hasarı, kalıp hasarı, ham madde hasarı, yarı mamul hasarı ve demirbaş hasarı toplamının 245.135,00 TL olduğunun bilirkişi raporuyla tespit edildiği, poliçede "seylap" teminatı bulunmakta olup miktarı 2.850.000,00 TL olarak belirlendiği, tespit edilen bu maddi zarar, "seylap" teminatı kapsamı ile sigorta limitleri içinde olduğu, poliçe ile belirlenen 2.850.000,00x2/100=57.000,00 TL tenzili muafiyetin belirtilen her bir unsur bakımından dikkate alınması gerektiği, sigorta poliçesinde yer alan iş durması teminat klozuna göre, yangın veya ek teminatlardan dolayı rizikonun gerçekleşmesi durumunda, ticari faaliyetin hasarın meydana geldiği tarihi takip eden günden başlamak üzere deprem hasarlarında 14 gün, diğer hasarlarda 7 günden fazla bir süre ile tamamen durması halinde tazminat tutarının %10'unu ve azami poliçede belirtilen limit tutarını aşmamak kaydıyla ilave bir bedelin, iş durması tazminatı olarak ödeneceğinin belirlendiği, meydana gelen hasara göre; bozma kararı öncesi alınan bilirkişi raporunda 22 işçinin 4 günde suyu boşaltabildiği tespit edilmiş olup, 7 günden fazla işin durduğunun ve muafiyetli olarak iş durması tazminatının ödenmesi gerektiği, aynı zamanda davalı ... tarafından enkaz ve temizlik giderlerinin tamamının karşılandığı ispatlanamadığından dosyada bulunan bilirkişi heyeti raporlarında tespit edilen tazminata karar vermek gerektiği, bu kapsamda davacı şirketin, bina hasarının 1

... tarafından enkaz ve temizlik giderlerinin tamamının karşılandığı ispatlanamadığından dosyada bulunan bilirkişi heyeti raporlarında tespit edilen tazminata karar vermek gerektiği, bu kapsamda davacı şirketin, bina hasarının 1.300,68 TL olduğu, muafiyet kapsamında kaldığı, ham madde ve yarı mamul hasarının 29.299,00 TL olduğu ve emtia hasarı niteliğinde kabul edilmesi gerekmesi nedeniyle muafiyet kapsamında kaldığının anlaşıldığı, davacı şirketin işletmesinde bulunan makine, techizat, kalıp, model ve diğer demirbaşlar hasar bedelinin 210.763,00 TL olduğu, söz konusu hasar bedelinin, 57.000,00 TL'sinin yukarıdaki açıklamalar ile tenzili gerektiği, davacı şirketin işletmesinde meydana gelen zarar sebebiyle bu doğrultuda ödenmesi gereken tazminat tutarının 153.763,00 TL olduğu, işletmede temizlik hasarı olarak 3.813,00 TL zarar oluştuğu, yine iş durması teminatı klozu gereğince 15.758,00 TL ödenmesi gereken tazminatın bulunduğu anlaşılmakla, davacının davalıdan 173.334,00 TL sigorta tazminatı talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davaya muvafakat eden Türkiye Garanti Bankası Menemen Şubesinin dain-i mürtehin hakkı saklı kalmak kaydı ile, 173.334,00 TL sigorta tazminatının temerrüt tarihi olan 10.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yangın-sınai ve işletme sigorta poliçesine bağlı olarak sel veya su baskını uyarınca oluşan hasar bedelinin davalı ... şirketinden tazmini istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/4 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.