muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2071, Karar No: 2011/5665, Tarih: 23.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2071 E.  ,  2011/5665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin ise reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikâyet yokluğu nedeniyle tüm sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2005 gün ve 2005/824 Esas, 2005/1114 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, zamanaşımını kesen son işlem olan 15.04.2004 tarihli ilk mahkûmiyet kararından itibaren inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7855, Karar No: 2011/11020, Tarih: 27.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/7855 E.  ,  2011/11020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.09.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 13.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 31.05.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı gelmedi. Karşı taraftan davalı Hazine vekili Av.... ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Eksiklik nedeniyle dosyanın mahalline geri çevrilip, eksiklik tamamlanmasından sonra bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1282 sayılı parselin tapu kaydında murisi ... ... lehine belirtme bulunduğunu ancak taşınmazın paylı olarak davalılar adına tapuya tescil edildiğini, davalılardan ...’nın aleyhine elatmanın önlenmesi davası açtığını ve yararına hüküm aldığını, aynı davalının taşınmazda ortaklığın giderilmesi amacıyla sulh mahkemesinde dava açtığını, mahkemece taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiğini fakat kayıttaki belirtme nedeniyle yararına olan hakların gözetilmediğini, taşınmazdaki 16/48 olan Hazine payının adına tescilini, olmadığı takdirde 334.000,00 TL’nin davalı ...’den 166.000,00 TL’nin ise davalı Hazine’den tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine ve ..., hak düşürücü süre bulunduğunu, daha önce açılan davaların bu dava bakımından kesin hüküm oluşturduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Burada öncelikle kesin hüküm olgusu üzerinde durulması gerekecektir. Gerçekten, kesin hüküm ancak konusunu teşkil eden husus bakımından muteberdir. HUMK’nun 237.maddesi uyarınca kesin hükümden söz edebilmek için iki tarafın, dava konusunun ve dayanılan dava, sebebinin bir olması gerekir. Mahkemece, kesin hüküm oluşturduğu kabul edilen Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/5 esasında kayıtlı dava kayıt maliklerinden ... tarafından bu davanın davacısı ... aleyhine açılmış elatmanın önlenmesi ve tazminat istemine, Gaziantep 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/1814 esasında kayıtlı dava ise yine kayıt maliki ... tarafından 1282 sayılı parseldeki ortaklığın giderilmesi amacıyla açılan davaya ilişkindir. Eldeki davada ise davacı, taşınmazın tapu kaydındaki muhdesat şerhi nazara alınmaksızın satışa karar verildiğini ileri sürerek Borçlar Kanununun 61. vd maddelerine dayanıp sebepsiz iktisap nedeniyle iade talebinde bulunmuştur. Görülüyor ki, eldeki dava ile taraflar arasında daha önce cereyan eden davadaki dayanılan hukuki sebepler tamamen farklıdır. Bu yüzden, kesin hüküm bulunduğunun kabulüne olanak yoktur.

1282 sayılı parseldeki şerh “bu parsel üzerindeki bağ ve fıstıklar ... oğlu ... ...’e aittir” şeklindedir. Davacı, mirasçılık belgesine göre şerh sahibi ... ...’ün tek mirasçısıdır. 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere, eşya hukukunda “muhdesat” kavramından bir arazi üzerinde arz malikinden başkasına veya yalnızca bir paydaşa ait yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçlar anlaşılmaktadır. Kuşkusuz muhdesat sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin ... sadece şahsi bir haktır. Dolayısıyla, davacı 1282 sayılı parselin tapu kaydındaki belirtmeden yararlanarak sebepsiz zenginleşme nedeniyle hak iddiasında bulunabilir.

Sebepsiz zenginleşmeden ... borç ilişkisinde haklı bir sebep olmaksızın başkası aleyhine zenginleşen kişinin malvarlığında meydana gelen artışın (zenginleşmenin) aynen veya değer üzerinden (nakten) iadesi, geri verilmesi söz konusudur.

Zenginleşme malvarlığında meydana gelen artışı ifade eder. Malvarlığındaki iktisaptan önceki durum ile iktisaptan sonraki durumda aktif lehine bir artma varsa malvarlığı zenginleşmiş demektir. Fakat bir kimsenin malvarlığındaki artış diğer bir kimsenin malvarlığındaki eksilmeden kaynaklanmışsa ve haksız çoğalma ile eksilme (azalma) arasında uygun illiyet bağı bulunmaktaysa bu çoğalma kendisini haksız “nedensiz” zenginleşme olarak gösterir. O halde çoğalma, bir eksilmenin karşılığı olmasına rağmen eğer

iktisap haksız değilse, BK m.61-66 hükümlerinin olaya uygulanması söz konusu edilmeyecektir. Böyle olunca iktisabın ne zaman haklı ne zaman haksız iktisap sayılacağı ayırımı üzerinde durulmalıdır.

Bu genel anlatımlardan sonra, somut olaya gelince;

İncelenen Gaziantep Adalet Dairesi Satış Memurluğunun 2008/6 sayılı dosyasında, satışına karar verilen taşınmazın değerinin bilirkişi tarafından ağaçlar da dahil 435.000,00 TL olarak kıymet takdirinin yapıldığı, ancak satışın henüz yapılmayıp taşınmazdaki pay maliki davalılara satış sebebiyle bir ödemede bulunulmadığı, başka bir anlatımla davalıların davanın açıldığı tarihte sebepsiz zenginleşme nedeniyle iadesi gereken bir borçlarının olmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın, açıklanan bu nedenle reddi yerine değişik nedenlerle reddi doğru değilse de hüküm sonuçta davanın reddine ilişkin bulunduğundan kararın HUMK’nun 438/son maddesince gerekçesi değiştirilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle gerekçesi DEĞİŞTİRİLEREK ve DÜZELTİLEREK HUMK’nun 438/son maddesince ONANMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 27.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18820, Karar No: 2023/1472, Tarih: 26.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18820 E.  ,  2023/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.12.2022

SAYISI : 2019/2976 E., 2022/1600 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 15. ... Mahkemesi

SAYISI : 2018/375 E., 2019/287 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 01.12.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen 18.163,12 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1729, Karar No: 2017/10826, Tarih: 02.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/1729 E.  ,  2017/10826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun mağdurlara ait cep telefonlarını görüşme yapabilirmiyim diyerek aldığı, mağdur ...'ın telefonunun çalması üzerine alıp konuştuktan sonra cebine koyacakken elinden çekerek aldığı, ön cebinden kelebek bıçağı çıkarıp arka cebine koyduğu, bu şekilde mağdurların bıçağı görmelerini sağladığı, bıçağın korkutuculuğundan istifade ettiği, telefonlarını isteyen mağdurlara telefonlarını vermediği, bekleyin kız arkadaşımı karşılayıp gelip telefonlarınızı vereceğim diyerek ayrıldığı ve mağdurların yaklaşık 15 dakika bekledikten sonra polisi aradıklarının anlaşılması karşısında;

Mağdurların yaşı ve olayın oluş şekli nazara alındığında, çocukların üzerinde korku oluşturarak, suça sürüklenen çocuğun peşinden gitmelerini ve telefonlarını geri almalarını engellemek suretiyle işlenen suça ilişkin eyleminin yağma suçunu oluşturmasına karşın yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2-Mağdur ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında, suça sürüklenen çocuğun yanına gelerek mesaj atmak için telefonunu istediği, telefonu suça sürüklenen çocuğa verdiği, telefonun çalması üzerine telefonu suça sürüklenen çocuktan alarak konuşmadan telefonu kapattığı, tam telefonu cebine koyacakken suça sürüklenen çocuğun telefonu mağdur ...'ın elinden çekerek aldığı anlaşılmakla mağdur ...'a yönelik eylemin TCK'nın 142/2-b maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

3-TCK'nın 168/1. maddesi ile yapılan uygulamada anılan Yasa'nın 168/2. maddesi nazara alınarak indirim oranının 1/2'den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8557, Karar No: 2017/18525, Tarih: 20.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8557 E.  ,  2017/18525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait .... Kolejinde Türkçe öğretmeni olarak çalıştığını, altı aylık kıdemini tamamlamasına fırsat tanınmadan yöneticiler tarafından çağırılarak zorla istifa dilekçesi imzalatıldığını, üst sınıf öğrencisinin sosyal medya hesabı üzerinden gönderdiği cinsel taciz içerikli mesajlara maruz kaldığını, davalının çalışanını koruma yükümlülüğünü yerine getirmediğini belirterek bakiye süre ücreti ve manevi tazminat taleplerinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendi özgür iradesi ile istifa ederek işten ayrıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı şirket temyizi yönünden;

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren sekiz gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi gereğince işlem yapılması ve yedi günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük süre içinde temyiz edilmeyen temyiz defterine kaydı yapılmayan veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan kararlar kesinleşmiş olur.

6100 sayılı Kanun'un 92. maddesinin 1. fıkrasına göre, süre gün olarak belirlenmiş ise tebliğ edildiği gün hesaba katılmaz ve süre son günün tatil saatinde biter.

6100 sayılı Kanun'un 92. maddesinin 1. fıkrasına göre, süre gün olarak belirlenmiş ise tebliğ edildiği gün hesaba katılmaz ve süre son günün tatil saatinde biter.

Hüküm, davalı vekilinin yüzüne karşı 19/11/2014 tarihinde tüm gerekçeleri ile açıklanmıştır. Temyiz süresinin son günü olan 27/11/2014 tarihinden sonra, 23/12/2014 tarihinde davalı vekilinin harcını yatırarak kararı temyiz ettiği, temyiz talebinin 23/12/2014 tarihinde, sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşılmaktadır. Hükmün tüm gerekçeleri tefhim edilmesinden sonra, gerekçeli kararın tebliğ edilmesi temyiz süresini yeniden başlatmayacaktır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine

2- Davacı vekilinin temyiz isteği yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılan temyiz giderlerinin davacıya yükletilmesine 20/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7738, Karar No: 2021/18424, Tarih: 03.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7738 E.  ,  2021/18424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sadece, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu ve suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1-Şanlıurfa Barosu Başkanlığının 06/02/2014 tarihli yazısı ile Av. ...'ın suça sürüklenen çocuk ... müdafii, Av. ...'ın ise suça sürüklenen çocuk ... müdafii olarak görevlendirildiği, mahkemece 13/03/2014 tarihli ilk celsede Av. ...'ın her iki suça sürüklenen çocuk müdafii olarak görevlendirildiği kabul edilerek duruşmalara kabulüne karar verildiği ve aynı celse suça sürüklenen çocuk ...'nin savunmasının bu müdafii huzurunda alındığı, 29/05/2014 tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuk ... müdafii olarak Av. ...'ın duruşmada hazır bulunması üzerine suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı, suça sürüklenen çocuk ...'ün 08/01/2015 tarihli celsedeki savunması sonucunda suça sürüklenen çocuklar arasında menfaat çatışması gerçekleştiği gerekçesi ile, suça sürüklenen çocuk ... için Av. ...'ın müdafi olarak tayin edilmesi için Şanlıurfa Baro Başkanlığına müzekkere yazılmasına karar verildiği, 19/02/2015 tarihli celsede hazır bulunan müdafiilerden Av. ...'ın suça sürüklenen çocuk ..., Av. ...'ın ise suça sürüklenen çocuk ... müdafii olarak duruşmalara kabulüne karar verilmesine karşın, 18/04/2016 tarihli karar duruşmasında suça sürüklenen çocuk ... müdafii olarak Av....'ın, suça sürüklenen çocuk ... müdafii olarak da Av. ...'ın kabul edildiği ve karar başlığının bu şekilde düzenlendiği, kararın Av. ... ve Av. ... tarafından suça sürüklenen çocuk ... adına temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, dosya içeriğinden aralarında menfaat çatışması bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara baroca ayrı ayrı müdafiinin görevlendirildiği de nazara alınarak, her bir suça sürüklenen çocuk için baroca görevlendirilen müdafii tarafından savunulmaları sağlanarak yargılamaya devam edilmesi gerekirken, Av. ...'ın her iki suça sürüklenen çocuk için müdafii olarak görevlendirildiği kabul edilerek, her iki ssç müdafii olarak duruşmalara kabulü ile, suça sürüklenen çocuk ...'ın da bu müdafii huzurunda savunmasınan alınması, daha sonraki celselerde ise suça sürüklenen çocukların müdafiileri karıştırılmak suretiyle neticede suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı müdafii tarafından yasal yollara müracaat imkanının ortadan kaldırılmış olması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 152. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38. maddelerine aykırı davranılması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/3124, Karar No: 2006/3701, Tarih: 18.05.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/3124 E.  ,  2006/3701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle: "Hükme dayanak yapılan ziraat bilirkişi raporunun taşınmazın vasfını belirlemeye yeterli olmadığı, taşınmazın sınırında deniz olması ve taşınmazın bulunduğu yörede Kıyı Kanunu uyarınca kıyı kenar çizgisinin belirlenmediğinin bildirilmesi karşısında 13.4.1974 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında benimsenen ilkeler doğrultusunda usulen araştırma yapılarak toplanan ve toplanacak tüm deliller gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli 132 ada 39 parselin 29.12.2005 tarihli bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen kısmının son parsel numarası verilerek davacı ... bakiye kısmının 132 ada 39 parsel olarak 1/3 hisselerle , ... ve ...adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.5.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2085, Karar No: 2018/12700, Tarih: 14.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/2085 E.  ,  2018/12700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkartılması bakımından; mahallinde bilirkişiler marifetiyle keşif yapılıp, kesilerek götürülen ağaçların kime ait taşınmaz üzerinde bulunduğu, sanık ...'ın akrabasına ait arazi ile katılanlara ait arazi ve buralardaki kesilmiş olan kavak ağaçlarının konum ve birbirine mesafeleri itibariyle karıştırılma ihtimalinin olup olmadığı saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması;

Yasaya aykırı, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2481, Karar No: 2017/4581, Tarih: 30.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/2481 E.  ,  2017/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1994 yılında tarafına bağlanan ve hali hazırda yapılan hesaplamaya istinaden ödemeye devam edilen aylığının 5510 sayılı Kanun ve geçici 39. Maddesi hükümlerine göre tekrar hesaplanarak geçmişe dönük kayıp ve intibak hükümlerinden faydalandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 30/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.