muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18285, Karar No: 2012/22969, Tarih: 19.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18285 E.  ,  2012/22969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup ... anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, dava konusu taşınmazdan daha önce geçirilen ve tapuya tescil edilen irtifak haklarından dolayı meydana gelen değer düşüklüğü oranları da dikkate alınarak zemin değerinin tesbit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve davaya konu enerji nakil hattının güzergahı da dikkate alındığında irtifak hakkı nedeniyle meydana gelen değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %08'ini (binde sekizini) geçemeyeceği dikkate alınarak, 04.04.2011 tarihli raporu hazırlayan bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, bu oranı daha yüksek alan ve önceki irtifak haklarından dolayı taşınmazda meydana gelen değer düşüklüğü oranlarını da bedele yansıtmadan irtifak hakkı bedeli belirleyen acele el koyma dava dosyasındaki bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5996, Karar No: 2021/1634, Tarih: 15.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5996 E.  ,  2021/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 3. İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirleri ve takiplerin iptali ile davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin zamanaşımına uğradığını, sözleşmenin idare tarafından feshedildiğini, bu nedenle işin idare tarafından ifa edildiğini, prim borcundan temizlik hizmeti işini ifa eden idarenin sorumlu olduğunu, tebliğ edilen ödeme emirlerinin ve takiplerin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum, davacının yapmış olduğu zamanaşımı itirazının yerinde olmadığını, icra takibinin süresi içinde açıldığını beyanla takibin %10 fazlası ile devamına karar verilmesini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 2009/015262, 2009/015263, 2009/015264 sayılı takip ve ödeme emirlerinin iptaline karar vermiştir.

B-BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi tarafından 2005/7. dönemlerine ait prim ve gecikme cezasına ilişkin ödeme emrinin, tebliğ tarihi itibariyle zamanaşımı süresi dolduğu, iptaline dair kararın yerinde olduğu, ancak 2006/10. dönemine ait idari para borcunun ödeme emrinin tebliğ tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği, 2006/10. dönemine ait idari para borcundan davacının sorumlu olduğu gerekçesiyle;

1-Davalı istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.2 hükmü gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne,

a- 2009/015262, 2009/015263 sayılı takip ve ödeme emirlerinin iptaline,

b -2009/015264 sayılı takip ve ödeme emrinin 2005/7. dönemine ait idari para cezası borcu yönünden iptaline,

c- 2009/015264 sayılı takip ve ödeme emrindeki 2006/10. dönemine ait idari para cezası borcu yönünden davacının iptali talebinin reddine

2-Reddedilen 2009/015264 sayılı takip ve ödeme emrindeki 2006/10. dönemine ait idari para cezası borcu üzerinden 6183 sayılı Yasanın 58/4 maddesi uyarınca %10 tutarındaki haksız çıkma tazminatının davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

c- 2009/015264 sayılı takip ve ödeme emrindeki 2006/10. dönemine ait idari para cezası borcu yönünden davacının iptali talebinin reddine

2-Reddedilen 2009/015264 sayılı takip ve ödeme emrindeki 2006/10. dönemine ait idari para cezası borcu üzerinden 6183 sayılı Yasanın 58/4 maddesi uyarınca %10 tutarındaki haksız çıkma tazminatının davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, SSK prim alacaklarının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, 6183 sayılı Yasanın 103. maddesi kapsamında zamanaşımını kesici bir işlem olmadığına göre kurum alacağının tamamının zamanaşımına uğradığını kabul etmek gerektiğini, kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kurum, dava konusu icra takiplerinin 2009 yılında başlatıldığını, dolayısıyla 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığını kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıda belirtilen bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacıya gönderilen ödeme emirlerinin, dava dışı şirketlere ait 2005/07 dönemine ait prim ve idari para cezası ile 2006/10 dönemine ait idari para cezası ve ferilerine ilişkin olduğu, ödeme emirlerinin davacıya tebliği üzerine, davanın yasal süresi içinde açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin ve Bölge Adliye Mahkemesinin dava konusu 2005/07 dönemine dair prim borcu ile idari para cezası ve ferilerine ilişkin borcun zamanaşımına uğradığına dair kararı isabetli ise de; Bölge Adliye Mahkemesi’nin ödeme emrindeki 2006/10. dönemine ait idari para cezası borcu yönünden davacının iptal talebinin reddine dair verilen kararın eksik inceleme sonucu, yanılgılı değerlendirmeye dayalı verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 140. maddesi olup gerek anılan maddede, gerekse 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesinde, işverenin kanunla düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde idari para cezası ile sorumlu olacağı düzenlenmiştir. Ancak, idari para cezası, neticede bir cezai yaptırım olup, cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu şirketler hakkında düzenlenen idari para cezasından, davacının şahsen sorumlu tutulamayacağı belirgindir. Dosya kapsamında davacıya yönelik düzenlenen idari para cezası kararının bulunmadığının anlaşılması karşısında cezaların şahsiliği ve kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkelerine göre, asıl borçlu şirketler hakkında düzenlenen idari para cezasından davacının şahsen sorumlu olmayacağı gözetilerek karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20641, Karar No: 2013/2152, Tarih: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/20641 E.  ,  2013/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması sebebiyle CMK.nun 231. madde- sinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak:

I- Olay tarihinde üzerinde yapılan aramada 1 adet tabanca, bu tabancaya ait 4 adet mermi ile 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi kapsamında 1 adet bıçak ele geçen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi kapsamında düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca TCK.nun 3, 61/1. maddeleri gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerekirken, 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve 15/4. maddelerinden ayrı ayrı ceza tayini,

II- Uygulamaya göre de;

1- Sanığın 6136 sayılı Yasanın 15/4. madde ve fıkrası uyarınca "sırf saldırıda kullanmak amacıyla yasak nitelikte olmayan bıçak taşıma amacının" ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadana yazılı şekilde hüküm kurulaması,

2- Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f madde ve fıkrasında, gönüllü olmak koşuluyla "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" karar verilebileceği belirtilmesine karşın, infazı kısıtlayacak şekilde "temizlik faaliyetleri ile ilgili bölümde kamuya yararlı bir işte çalıştırma" tedbirine hükmedilmesi,

3- 6136 sayılı Yasanın 15/4 maddesi uyarınca hüküm kurulurken, TCK.nun 61/9 madde ve fıkrasına aykırı olarak, alt sınırı o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olmamak üzere adli para cezasının birim gün üzerinden belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

4- Sanığın 17.05.2011 ve 31.05.2011 tarihli oturumlardaki lehe hüküm- lerin uygulanması talebinin TCK.nun 62. maddesini de kapsadığı gözetilmeden, 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, bu hususta bir karar veril- memesi,

5- Adli emanetin 2010/2179 sırasında kayıtlı bıçağın akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4040, Karar No: 2021/6149, Tarih: 01.07.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/4040 E.  ,  2021/6149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında;

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Faturaları düzenleyen mükellef hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı mükellef hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4) Kabule göre de;

a) Hüküm fıkrasında temel ceza tayin edilirken ''takdiren alt sınırdan'' denilmesine rağmen temel cezanın 3 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4) Kabule göre de;

a) Hüküm fıkrasında temel ceza tayin edilirken ''takdiren alt sınırdan'' denilmesine rağmen temel cezanın 3 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01.07.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15567, Karar No: 2014/19136, Tarih: 13.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/15567 E.  ,  2014/19136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2014/142831

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/799 (E) ve 2014/169 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Dosya arasında bulunan Antalya Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünün 02.01.2009 tarih ve 61 sayılı yazısına göre borçlu şirketin faal mükellef olması, Kemer Vergi Dairesi Müdürlüğünün 02.10.2013 gün ve 6394 sayılı yazısındaki terk bildiriminin, naklen olduğunun anlaşılması karşısında, anılan Vergi Dairesi Müdürlüğünden borçlu şirketin mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, devam ettiği takdirde son tarihli beyanname örnekleri istenilip, tespit edilecek adreslerinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18033, Karar No: 2015/8065, Tarih: 02.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18033 E.  ,  2015/8065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2006/210-2013/280

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın müvekkillerinin murisinin kullandığı araca çarpması sonucu muris Nurettin Ağaoğlu'nun vefat ettiğini belirterek toplam 6.000 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 37.500 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...... Ulus.Nak.Tur.Oto.Akarsan ve Tic.A.Ş. vekili, davalı sigorta şirketi vekili ile davalı İ.. T.., kazanın meydana gelmesinde tüm kusurun davacıların murisinde olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davalı İ.. T..'un olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davalılar aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davalarının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme davalıya kusur izafe etmeyen 09.07.2007 tarihli ATK raporuna itibar ederek davanın reddi yönünde hüküm kurmuştur.

Ceza mahkemesindeki yargılama sonucunda müteveffanın emniyet şeridinde seyretmekte iken aniden sol şeride yönelmekle asli kusurlu olduğu, davalının ise traktör sürücüsünü ikaz etmemek ve gerekli önlemleri alamamaktan ötürü tali kusurlu olduğu kabul edilmiş, yargılama sonucunda davalı aleyhine kurulan mahkumiyet hükmü ve anılan maddi vakıa temyizde onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Yerel mahkemece aldırılan 14.06.2010 tarihli son raporda ise, aynı gerekçelerle davalıya %25, müteveffaya %75 kusur verilmiş, bu rapora mahkemece itibar edilmemiştir. Oysa 14.06.2010 tarihli rapor, ceza dosyasında da kabul edilen maddi vakıalar ve oluşa daha uygundur. Hal böyle iken; mahkemece 14.06.2010 tarihli rapora itibar edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde davalının kusursuz olduğu şeklinde hatalı gerekçeye dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Bozma kapsam ve nedenine göre davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 02/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21546, Karar No: 2013/16225, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/21546 E.  ,  2013/16225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.