muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14709, Karar No: 2012/13596, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14709 E.  ,  2012/13596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanıklar ... ve ..., reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in atılı suçlardan beraatlerine, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in atılı reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine, diğer atılı suçtan şikâyet yokluğundan kamu davalarının düşürülmesine, sanık ...'in ise atılı reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraati ile diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2009 gün ve 2005/304 Esas, 2009/719 Karar sayılı hükümler ve 20.04.2011 gün ve aynı sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen davalarda tebligatın vekile yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, davayı takip eden katılan Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü vekili Av. ...'a kararın tebliği gerekirken, Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu İl Müdürlüğüne gerekçeli kararın gönderildiği ve bu tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, Av. ...'ın temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulüyle temyiz isteminin reddine ilişkin 20.04.2011 tarihli Ek Kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan CMK.nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından, katılan SHÇEK vekilinin bu karara ilişkin temyizinin itiraz niteliğinde olduğunun kabulüyle incelemenin mahallinde merciince yapılması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan CMK.nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından, katılan SHÇEK vekilinin bu karara ilişkin temyizinin itiraz niteliğinde olduğunun kabulüyle incelemenin mahallinde merciince yapılması mümkün görülmüştür.

Sanıklar ... ve ...'e isnat olunan fuhuş için başkasına kadın tedarik etme, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in isnat olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve oluşa uygun kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma, sanık ...'in ise oluşa uygun kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 maddesi uyarınca 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sorgu tarihi olan 30.10.2004'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3910, Karar No: 2014/528, Tarih: 16.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/3910 E.  ,  2014/528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum ya da kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Bornova Vergi Dairesi Müdürülüğü'nün ...370 sicil no'sunda kayıtlı mükellefi ... Ltd. şirketinin kesinleşmiş vergi borçlarının ödenmemesi ve teminat gösterilmemesi üzerine 6183 sayılı kanunun mükerrer 35. maddesi gereğince kovuşturma işlemi başlatılarak şirket müdürü ve ortaklarının hisselerinin bulunduğu gayrimenkul haczedilerek ortaklara yurt dışına çıkış yasağı konulmasından sonra; şirket ortağı kardeş-sanık ... ile birlikte hareket eden şirket ortağı-abi-sanık ...'in ilgili Vergi Dairesi'ne verdiği 11.05.2006 tarihli dilekçede; şirket ortaklarının hisselerini ... ve ... ... Ortaklar Kurulu'nun 18.12.1996 tarihli kararı ile devrettiklerini belirterek, Türk Ticaret Kanunu'nun 520. maddesi hükmü de nazara alınarak, hisse devirlerinden sonra kesinleşen vergi borçları için uygulanan haciz işlemi ve yurtdışına çıkış yasağının kaldırılmasını talep etmesi ve ekinde aslı ele geçmeyen İzmir 26. Noterliğinden düzenlenmiş gibi görünen 26.12.1996 tarih ve 28575 yevmiye no'lu "sahte" hisse devir sözleşmesi fotokopisi ve dayanak belgesi ile 06.04.2006, 28.03.2006 tarihli "kaynağı itibariyle sahte" Ticaret Sicil Gazetesi ilânlarıyla, 31.05.2006 ve 03.04.2006 tarihli Ticaret Sicili Memurluğu yazılarının başvuru evrakına dahilini sağlayarak, kesinleşmiş vergi borcunun tahsilini engellemeye çalışması eylemlerinin "nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs" ve "resmi belgede sahtecilik" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

I)Sanıklar hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen "mahkûmiyet" kararlarına yönelen sanıklar müdafiinin ve sanık ... hakkında "nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs" suçundan verilen "beraat" kararına yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Fikir ve eylem birliği içinde hareket eden sanıkların 1996/01 karar sayılı hisse devrine ilişkin karar metnini İzmir 26. Noterliğinden tasdik edilmiş gibi 26.12.1996 tarih ve 28575 yevmiye sayı ile sahte tasdik ettikleri belgeye dayanarak İzmir Ticaret Sicili Memurluğundan 31.05.2006 tarih ve 7934 sayılı belgeyi düzenlettirip Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin 28.03.2006 ve 06.04.2006 tarihli ilânları yaptırmaları eylemlerinin "resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturduğunu; sözkonusu belgelere dayalı olarak sanık ...'ın ilgili Vergi Dairesi'ne başvurusu bulunduğuna dair delil elde edilemediğinden yüklenen "nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs" suçunun oluşmadığını takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II)"Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs" suçundan sanık ... hakkında verilen "mahkûmiyet" hükmüne yönelen sanık müdafiinin temyiz itirazının incelenmesine gelince:

Bornova Vergi Dairesi Müdürlüğünün ...370 sicil numarasında kayıtlı mükellefi ... Ltd. ünvanlı şirketin kesinleşmiş vergi borçlarının ödenmemesi ve teminat gösterilmemesi üzerine idari kovuşturma işlemi başlatılarak şirket müdürü ve ortaklarının hisselerinin bulunduğu taşınmaz haczedilerek, ortaklara yurt dışına çıkış yasağı uygulandığı dosya kapsamından anlaşılmakla; idarece konulan haczin ve yurtdışı çıkış yasağının kaldırılması amacına yönelik eylemlerin borcun önceden doğmuş ve kesinleşmiş olması nedeniyle "nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs" suçunu oluşturmadığı nazara alınmadan yazılı gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12880, Karar No: 2011/12663, Tarih: 14.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/12880 E.  ,  2011/12663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz ve deniz yüzeyini davalıların çeşitli muhdesatlar yapmak ve kullanmak suretiyle işgal ettiklerini ileri sürüp bu kısma yönelik elatmanın önlenmesi ve üzerindeki muhdesatların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır..

Mahkemece, davalılar tarafından yapılan......ın önündeki kapalı terasın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının keşfen belirlendiği gerekçesiyle bu kısım yönünden davanın kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HUMK'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 405,00 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18371, Karar No: 2015/26353, Tarih: 04.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/18371 E.  ,  2015/26353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı

konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından kalan emekli maaşını alabilmek için 28.08.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11370, Karar No: 2018/4684, Tarih: 21.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11370 E.  ,  2018/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/01/2015 gün ve 2014/458-2015/8 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/04/2016 gün ve 2015/9056-2016/4520 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı (karşı davalı) vekili, tarafların dava dışı ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Tic. Ltd. Şti’nin %50’şer pay ile ortakları olduğunu, anlaşmazlığa düşen ortakların şirketleri ve malları paylaşma kararı aldıklarını, ... Ltd. Şti’nin davalı ...'ye, ... Ltd. Şti’nin de müvekkiline bırakılmasına karar verildiğini, paylaşım konusundaki görüşmelerin 1,5 yıl sürdüğünü, bu arada ... Ltd. Şti’nin fiilen davalı ...'nin idare ve kontrolü altında bulunduğunu, davalı ...'nin ... Ltd. Şti’ne 28.01.2002 tarihinde 145.800.000.000 TL muvazaalı nakit girişinde bulunarak, şirketten alacaklı konuma geçtiğini, bundan 6 gün sonra ... Ltd. Şti. aleyhinde muvazaalı olarak icra takibine geçildiğini, muvazaalı ve kasıtlı işlemler yapılarak davalı yönetiminde olan şirket mallarının kaçırıldığını, davalının muvazaalı ve hileli işlemlerini dava dışı paravan olarak kurduğu ve ortak olarak görünmediği ... A.Ş’ni kullanarak yaptığını ileri sürerek, şimdilik davalı tarafın şirkete verdiği toplam 940.000.000.000 TL zararın %50’si olan 470.000.000.000 TL’nın dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, bunun mümkün olmaması halinde davacının da ortağı olduğu Tas. Hal. ... Ltd. Şti’ne zararın tamamı olan 940.000.000.000 TL’nın dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı (karşı davacı) vekili, asıl davanın reddini istemiş; karşı davada, ... Ltd.Şti’den 272.351.802.500 TL alacaklı olan müvekkilinin yurt dışında olduğu 13.06.2001 tarihinde karşı davalının şirket depolarındaki malları kamyona yüklemek suretiyle bugünkü değeri 1.000.000.000.000 TL olan, o gün itibariyle 400.000.000.000 TL değerindeki malı gasp ettiğini, aynı anda ... Ltd. Şti'nin kasasında bulunan şirkete, çalışanlara ve müvekkiline ait para ve kıymetli evrakları da aldığını, Turkuaz adında yeni bir şirket kuran karşı davalının ... Ltd. Şti’den gasbettiği malları bu şirkete aktardığını ve haksız rekabette bulunduğunu, ayrıca ... Ltd. Şti’nin alacaklarını tahsil edebilmek için başlatılan icra takiplerinden karşı davalının feragat ederek, şirkete zarar verdiğini ileri sürerek, şimdilik 52.145 USD ile 14.589.989.740 TL'nın 13.06.2001 tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsili ile şirkete verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak; davalı-karşı davacı ... tarafından açılan dava ile ilgili 18/4/2007 günlü kararın hüküm fıkrasının 2 ve 4 nolu bentlerinde hüküm kurulmuş olup, bu kararın anılan davalı - karşı davacı yönünden kesinleştiği anlaşıldığından

yeniden karar tesisine yer olmadığına, davacı - karşı davalı ... tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, marka bedeli ve tazminat toplamı olmak üzere toplam 536.970,67 TL’nin dava tarihi olan 25/02/2003 gününden itibaren değişen oranda avans faizi ile birlikte davalı - karşı davacı ...'den alınıp Tasfiye Halinde ... ... Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ne verilmesine, satılan araçlarla ilgili tazminat talebinin reddine dair verilen kararın davalı-karşı davacı ... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı-karşı davacı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin 30.04.2009 tarih 2007/10207 E. 2009/5140 K. sayılı bozma ilamına uyularak mahkemece verilen 04.07.2011 tarih 2009/548 E. 2011/264K. sayılı ikinci kararda menkul malların değeri 349.937,84 TL’den icra dosyasında taktir edilen 151.705,00 TL düşülerek 198.232,84 TL hesaplanmış, dava konusu marka bedeli de 352.815,28 TL kabul edilip toplam 551.048,12 TL’nin tahsiline karar verilmiştir. Bu karar yalnızca davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmasına rağmen Dairemizin 20.02.2013 tarih 2011/13200 E. 2013/3055 K. sayılı bozma ilamının 3 nolu bendinde “...icra dosyasına intikal eden satış bedelinin, belirlenecek değerden mahsubu gerekirken, bu konuda bir karar verilmemesi doğru görülmemiş....” denilmek suretiyle bozma yapılmış olması maddi hataya müstenit bulunduğundan ve anılan bozma ilamına uyulmakla usulü kazanılmış hak oluşmayacağından; mahkemece bozma ilamına uyularak verilen 15.01.2015 tarih 2014/458 E. 2015/8 K. sayılı üçüncü kararda, ikinci kararı davacı-karşı davalı ...’ın temyiz etmediği de gözetilerek menkul malların rayiç değeri 327.315,90 TL’den 151.705,00 TL’nin mahsubu gerekirken ikinci kararı temyiz eden davalı-karşı davacı ... aleyhine sonuç oluşturacak şekilde 143.160,51 TL’nin düşülmesi doğru görülmediğinden davalı-karşı davacı ... vekilinin anılan yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.04.2016 tarih 2015/9056 E. 2016/4520 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.