muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1715, Karar No: 2020/1183, Tarih: 20.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1715 E.  ,  2020/1183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kooperatif ortağı olan davalı hakkında ödemekle yükümlü bulunduğu ortak gider aidatı ve faizleri için takip başlattıklarını, davalı hakkında başlatılan takipte mevcut kalemlerin davalının üyeliği süresince işlemiş alacaklar olduğunu, takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin 03/05/2012 tarihli noter aracılığı ile istifasını kooparatife gönderdiğini, istifasının daha sonra kabul edildiğini, takip konusu kalemlerin kendi üyeliği süresinde oluşmadığını, kooperatifin üyeler arasında ayrımcılık yaptığını savunarak davanın reddi ile kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının 03.05.2012 tarihinde noter kanalı ile kooperatife istifa iradesini bildirdiği, ihbarnamenin kooperatife 10.05.2012 tarihinde ulaştığı, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 13. maddesinde ortağın anasözleşmeye uygun olarak ortağın çıkma dileğini noter aracılığı ile kooperatife bildirmesi halinde çıkmanın gerçekleşeceği, bu itibarla davalının 10.05.2012 tarihi itibari ile istifasının kabulünün gerektiği, davalının bu tarihten sonraki aidatlardan sorumlu olmadığı ancak ortak giderlere katlanmakla yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 81/2 maddesi uyarınca tasfiye haline girmiş kooperatiflerde çıkma veya çıkarılma halinde ortağın konutu geri alınamaz ancak bu kişilerin tasfiye masraflarına katlanması gerekir. Davalının kooperatif bağımsız bölümünü aldıktan sonra istifa ettiği sabittir. 31.03.2013 tarihli genel kurulda tasfiye payı olarak nitelendirelebilecek bir ödeme kararı alınmıştır. Davalının bu masrafa katılması kanun hükmü gereğidir. Bu gerekçe ile davalının ödemesi gereken miktarın belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3- Kabule göre de; davacının kötüniyetli olduğu gerekçelendirilmeden kötüniyet tazminatına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- Kabule göre de; davacının kötüniyetli olduğu gerekçelendirilmeden kötüniyet tazminatına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8359, Karar No: 2024/9851, Tarih: 10.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8359 E.  ,  2024/9851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/355 E., 2024/492 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/143 E., 2024/7 K.

Taraflar arasındaki fiili hizmet süresi zammı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında log teknisyeni olarak geçen ve bildirilen çalışmaları için fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili, davacının bildirimlerinin usulüne uygun şekilde süresinde yapıldığını, davanın haksız olduğunu belirterek reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davacının bildirimlerinin normal kodla yapıldığını, davanın haksız olduğunu, davaya sebebiyet verilmediğini belirterek reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacının davalı Kurum nezdinde 31.03.2014-09.08.2016 tarihleri arasında yaptığı işin "Radyoaktif ve Radyoiyonizan maddelerle yapılan işlerden olduğunun" tespitine, davacının 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi uyarınca davalı işyerinde, radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işindeki 31.03.2014-09.08.2016 tarihleri arasındaki çalışmalarında sigorta primi ödenmiş günleri x 90/360 formülüyle hesaplanan 493x90/360=123,25 gün fiili hizmet zammı süresi bulunduğunun, bu sürenin prim ödeme gün sayısına fiili hizmet süresi zammı olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya dair taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı işveren vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı işveren vekili kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19519, Karar No: 2024/8440, Tarih: 09.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19519 E.  ,  2024/8440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/147 E., 2016/171 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik incelemeyle karar verildiğine, adil yargılanma hakkının zedelendiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, 1 adet yeni kesilmiş ve toplamda 39 adet dip kökün görülmesi üzerine, sanığın sadece yeni kesilmiş 1 adet ağacı kestiğini ancak diğer 38 ağacı kesmediğini beyan etmesi üzerine tutanak düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suç konusu yerin korumasını yaptığını, sadece bir adet ağaç kestiğini diğerlerini başkalarının kestiğini beyan etmiştir.

Tutanak tanıkları, suç tutanağını doğrulamıştır.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda orman sınırları içinde yapacak nitelikte emval veren ağaçların dikiliden motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11421, Karar No: 2024/12662, Tarih: 26.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11421 E.  ,  2024/12662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/94 E., 2024/273 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 15.02.2022 tarihli karar ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 01.12.2022 tarihli karar ile; İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kesinlik sınırı kapsamında kaldığından reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.01.2024 tarihli kararı ile; davalı vekilinin tüm davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin eksik ödendiği iddiasına bağlı fark alacak taleplerinin reddine karar verildiği, hüküm altına alınan alacağın ise davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1300, Karar No: 2019/4926, Tarih: 13.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1300 E.  ,  2019/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, yasak bıçak taşıma, hakaret, yaralama

HÜKÜM : I- Sanıklar ..., ... hakkında;

Katılan mağdur ...'ye yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 37/1. 81/1, 35/2, 29, 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası,

Sanık ... hakkında; TCK'nin 58 maddesi uyarınca mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

II- Sanık ... ... hakkında;

Yasak bıçak taşımak suçu nedeniyle 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK'nin 62, 52/2, 53/1, 54. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ve 400.00 TL adli para cezası,

III- Sanık ... hakkında;

a- ...'na yönelik hakaret suçundan, hakaretin karşılıklı olması nedeniyle CMK'nin 223/4-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına;

b- ...'na yönelik hakaret suçundan açılan kamu davasının, müştekinin şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca düşmesine,

c- ...'na yönelik kasten yaralama; Şevket ve ...'na yönelik tehdit suçlarından ayrı ayrı beraetine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizcede benimsenen Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 gün, 2010/1-35-140 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat zıtlığının bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda aynı suçlardan yargılanan ve kardeş olan sanıklar ... ve ... müdafiinin; sanıklardan Ömer'in mağduru bıçakladığını, Şevket'in beraat etmesi gerektiğini, sanık ...'in ise; bıçağı kardeşinin vurduğuna yönelik ifadeleri karşısında, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla; sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 152. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13296, Karar No: 2025/2807, Tarih: 10.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13296 E.  ,  2025/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/677E., 2021/1296 K.

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkumiyet

kararları kaldırılarak yeniden kurulan mahkumiyet kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Tefhimle verilen karara ait gerekçeli kararın sanık ...'e usulüne uygun olarak 26.05.2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 20.04.2021 tarihli karar celsesinde kararı temyiz ettiğini belirttiği, bu hususun duruşma tutanağına aktarıldığı, fakat herhangi bir temyiz nedeni göstermediği, sanığa tebliğ edilen gerekçeli kararın eteğinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi gerektiğine ilişkin ibarenin bulunmadığı ve "Temyiz edenlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 295/1. maddesi gereğince temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen 15 günlük sürenin bitmesinden itibaren 7 gün içinde hükmü veren Daireye bir dilekçe verilmesi ya da zabıt katibine beyanda bulunup tutanak tutturup, hakime onaylatmak veya bir başka ilk derece Ceza Mahkemesi ya da Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla ek dilekçe vermek suretiyle; Yargıtay ilgili ceza dairesine temyiz yasa yoluna başvurma hakkı açık olmak üzere" şeklinde açıklama olmadığının anlaşılması karşısında; sanık ...'e 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295/1. maddesini içerir şerhli davetiyenin usulüne uygun tebliği ile kararı temyiz etmesi halinde düzenlenecek ek tebliğname ile kararın Dairemize gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7422, Karar No: 2012/9955, Tarih: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7422 E.  ,  2012/9955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YÜKSEK HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA SUNULMASINA, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5994, Karar No: 2013/7202, Tarih: 19.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5994 E.  ,  2013/7202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin üyesi olduğu davalı Kooperatif 20.03.2011 tarihli olağan genel kurulunun usul ve yasaya aykırı biçimde yapıldığını, genel kurulda gizli oy açık tasnif kararı alınmasına rağmen sandık çevresinin muhtar ve aynı fikirde olan kimseler tarafından tutularak oy pusulalarının doğrudan oy kullanan kimseler tarafından sandığa atılamadığı, oy pusulalarının bahsi geçen kişiler tarafından açılıp kontrol edildikten sonra sandığa atıldığını, özgür seçim ortamı oluşmadığını ileri sürerek, kooperatif genel kurulu, yapılan tüm işlemlerinin iptalini ve yeniden genel kurul yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ve davalı tarafın beyanlarına göre; davalı kooperatif yönetiminin değiştiği, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Hakim açılan dava hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar vermelidir. Dava genel kurul kararının iptali istemine ilişkin olup kooperatif yönetiminin değişmesi davayı konusuz kılmaz, bu dava görülür olmaya devam eder. Davacı taraf usulüne uygun şekilde davasından feragat de etmiş değildir. Bu itibarla; kooperatif defter, kayıt ve tüm belgeleri celp edilerek, kooperatifler konusunda uzman bir bilirkişi seçilerek, dava edilen genel kurul kararının, Kanun, anasözleşme ve afaki iyiniyet kurallarına uygun olup olmadığı hususunda açıklamalı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alınarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2)Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9687, Karar No: 2011/11259, Tarih: 02.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9687 E.  ,  2011/11259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2008

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kocaeli 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 13.11.2008 gün ve 2007/380 esas, 2008/380 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 02.5.2011 gün ve 3829-5197 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar, miras bırakanın 1781 sayılı parseldeki 492/2880 payından 185/2880 payını 9.2.1979 tarihli akitle aslında bağış olduğu halde davalıların miras bırakanı K.'e muvazaalı olarak temlik ettiğini ileri sürmüşlerdir.

Davalılar, yargılamanın tüm aşamalarında miras bırakanın kendi murisleri dışında diğer mirasçılara da mal ve hak kazandırdığını, diğer bir deyişle paylaştırma amacıyla hareket ettiğini savunmuşlardır.

Gerek davalıların savunması ve gerekse tüm dosya içeriğinden delillerden dava konusu payın bedelsiz devredildiği anlaşılmakta ise de mahkemece sözü edilen savunma üzerinde hiç durulmamış, bu konuda bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.