muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15850, Karar No: 2015/31803, Tarih: 10.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/15850 E.  ,  2015/31803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2012/377-2014/113

Davacı, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan aile ve çocuk yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacıya TİS hükmlerinden doğan aile ve çocuk yardımı alacağının haksız yere ödenmediğini ileri sürerek, TİS hükmlerinden doğan aile yardımı ve çocuk yardımı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 15/01/2010 tarihinde çocuk sahibi olduğunu, bu tarihten itibaren çocuk yardımı aldığını ve almaya devam ettiğini, ancak, davacının eşinin 01/09/2005 tarihinde çalışmaya başladığını, fakat bu durumu davacının kuruma beyan etmediğinin 2006 yılının Şubat ayında tespit edilmesi üzerine ödemenin kesildiğini, 2005 yılının 9., 10., 11. ve12. ayları ile 2006 yılının 1. ayına ait aile yardımı ödeneğinin davacının haksız olarak aldığının belirlendiğini, toplu iş sözleşmesinin 30. maddesi c bendinde aile-çocuk yardımının eşlerden her ikisinin de çalışması halinde yalnızca eşlerden birine yapılacağının açıkça belirlendiğini iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının eşi Nazan Gültekin'in SGK kayıtlarında 24/12/2001 - 31/05/2004 tarihleri arasında ... sigorta sicil numaralı iş yerinde, 01/09/2005 - 30/06/2008 tarihleri arasında Soda San. A.Ş., 01/07/2008 - 30/04/2010 ve 01/05/2010 tarihinden itibaren ve halen C.. A.. ünvanlı iş yerinde çalışmalarının kayıtlı olduğu ve S. San. A.Ş. tarafından Mahkeme’ye gönderilen yazıda davacının eşine aile ve çocuk yardımı adı altında herhangi bir ödeme yapılmadığının bildirildiği, C.. A.. tarafından gönderilen belgelerde davacının eşine tüm çalışması boyunca aile yardımı adı altında bir ödeme yapılmadığı ve davacının eşine çocuk yardımı olarak ödeme yapıldığının anlaşıldığı, toplu iş sözleşmelerinin sosyal yardım ve ödemeleri başlıklı 30/c maddesinde toplu iş sözleşmesinden yararlanan evli işçilere devlet memurlarına yapılan esas ve usule göre belirlenen miktarda aile çocuk yardımı yapılacağının ve eşlerden her ikisinin de çalışması halinde bu yardımın eşlerden sadece birine yapılacağının belirtildiği, davacının eşine aile yardımı adı altında bir ödeme yapılmadığından davacının belirttiği 01/01/2006 tarihinden dava tarihi olan 07/12/2012 tarihine kadar aile yardımı ödemesi yapılması gerektiği, davacıya çoçuk yardımı ödemesi yapılmasının ise gerekmediği gerekçesi ile aile yardımı alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacının aile yardımı alacağına hak kazanıp kazanmadığı ihtilaflıdır.

Dosyada mevcut 01/01/2006-31/12/2007 tarihleri arasında geçerli TİS’nin 31/C maddesinde; “evli işçilere Devlet memurlarına yapılan esas ve usule göre ve aynı miktarda aile ve çocuk yardımı yapılır” yönünde hüküm mevcuttur.

Yine dosyadaki 2008, 2009, 2010, 2011, ve 2012 yıllarında geçerli Toplu İş Sözleşmeleri’nin 30/C maddelerinde; “TİS’nden yararlanan evli işçilere Devlet memurlarına yapılan esas ve usule göre ve belirlenen miktarda aile çocuk yardımı yapılır, eşlerden her ikisi de çalışıyorsa bu yardım eşlerden sadece birisine yapılır” yönünde hükümler mevcuttur.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun “Aile yardımı ödeneği” başlıklı 202. maddesinde, bu yardımın, “memurun her ne şekilde olursa olsun menfaat karşılığı çalışmayan veya herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşundan aylık almayan eşi için” getirildiği belirtilmiştir.

Dosya kapsamından davacının eşinin çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının çalışan eşi için aile yardımı alması mümkün değildir. Davacının çalışan eşinin kendi çalıştığı yerden aile yardımı almaması bu sonucu değiştirmeyecektir. Açıklanan nedenlerle, aile yardımı alacağı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Davacı çocuk yardımı alacağını da talep etmiştir. Mahkeme kararının gerekçesinde davacıya çoçuk yardımı ödemesi yapılmasının gerekmediği yönünde açıklama bulunmakta ise de hüküm fıkrasında bu talep hakkında açık bir hüküm kurulmamıştır. Davacı temyizi ise bulunmamaktadır.

Mahkeme tarafından çocuk yardımı talebi hakkında hüküm fıkrasında açık bir hüküm kurulmaması hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5706, Karar No: 2019/16430, Tarih: 17.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5706 E.  ,  2019/16430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Belediye dışındaki davalı şirketlerin adi ortaklığınca üstlenilen ... Kongre Merkezi yapım işinde çalıştığını, işin ...'ne ait olup ihale ile alındığını, Belediye yönünden son 3 aylık maaş alacak miktarı yönünden, diğer davalılar için ise tüm alacaklar yönünden ödenmeyen alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Belediye ... Kongre Merkezi Yapım işinin ihale edildiğini, bu işe ilişkin son hak edişin 03.07.2014 tarihinde yapıldığını, bu tarihte ilana rağmen alacağa ilişkin Belediye'ye müracat olmadığını, davacının alacağının 7-8-9-10. aylara ait olduğunu, ihale makamı sorumluluğunun hak ediş dönemindeki 3 aylık maaşından sorumlu olacağını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada bozma ilamına uyulmasına rağmen davalı Belediye davacının son 3 aylık ücret alacağından ihale makamı olarak sınırlı olmak üzere, diğer alacaklardan ise asıl işveren sıfatıyla davalılarla birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuştur.

Temyiz:

Kararı davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Talep edilen ücret alacağının dava açıldıktan sonra davalı Belediye tarafından 17.03.2016 tarihinde ödendiği tartışmasızdır.

Ödemenin dava açıldıktan sonra yapıldığı; dava açıldıktan sonra yapılan ücret ödemesi nedeniyle talep edilen alacağın konusuz kaldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ücret alacağı yönünden ödeme nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve kabul edilen diğer alacaklardan sadece davalı şirketlerin sorumlu tutulması gerekirken; ödeme dikkate alınmayarak hüküm kurulması ve davalı Belediye hakkında talep aşılarak diğer alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması hatalı olup bozma nedeni ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 1 ve 2 nolu bentlerinde “davalılardan” ibaresi yerine “davalı ... İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.nden” ibaresinin yazılmasına, 4. nolu bendinin tamamen hükümden çıkartılarak yerine 4- “Ücret alacağı ödeme nedeniyle konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/293, Karar No: 2024/2320, Tarih: 27.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/293 E.  ,  2024/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1233 E., 2022/1326 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/310 E., 2022/129 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili yüklenici ile davalı arsa malikleri arasında 08.07.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, aralarında sonradan 11.08.2009 tarihli ve 14.10.2011 tarihli ek sözleşmeler imzalandığını, müvekkilinin belediyeden kaynaklanan sıkıntıları çözdüğü alanda gecikmeksizin inşaatı bitirerek teslim ettiğini, belirli alanlarda inşaat faaliyetinin belediyeden kaynaklı nedenlerle yapılamaması sebebiyle uzun süre geçtiğinden kooperatifte bulunan üye sayısının azaldığını, kooperatif mali sıkıntıya girdiğinden taraflar arasındaki sözleşme ve ek sözleşmelerin 21.06.2016 tarihli 5044 yevmiye nolu fesihname ile feshedildiğini, noter masrafları fazla olduğundan fesih şartlarının yazılamadığını ve tarafların bu nedenle aralarında anlaşarak noter sözleşmesinin eki niteliğindeki noter sözleşmesi ile aynı tarihte ayrıca yazılı bir protokol düzenlediklerini, davalıların bu protokole göre emlak vergisi borcunu yerine getirdiklerini, ancak diğer edimlerini yerine getirmediklerini ileri sürerek protokol gereği ödenmesi gereken 255.000,00 TL’nin faiziyle tahsilini ve 546 ada 4. kat Güneybatı ve Güneydoğu cephesindeki dairelerin tapu iptal ve tescilini ve 10 adet dairenin günün rayicinden belirlenecek bedelin cezai şart olarak tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının inşaatı yarım bıraktığını, süresinde teslim edememesi üzerine adi protokol yapıldığını, ancak noterde yapılan fesihnamenin eki olmadığını, çünkü fesih sırasında tarafların protokolden vazgeçtiklerini, fesihte protokolden hiç bahsedilmediğini, aksine fesihte ibra olduğunu, protokolün fesihten önce düzenlendiğinin davacı tarafça kabul edildiğini, geçerliliği devam etseydi en azından fesihte protokol hükümlerinin saklı olduğu ibaresinin yer alacağını, fesihten sonra belgenin hükmü kalmadığını, bir an için aksi düşünülse dahi taşınmaz devrini içeren belgenin şekil noksanlığı sebebiyle geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamındaki tarihsiz “Taahhütnamedir” başlıklı ve tarafların imzasını taşıyan belge, adi yazılı olarak düzenlenmiş olup, noterde düzenleme şeklinde yapılan Kat Karşılığı İnşaat ve Satış Vaadi Sözleşmesinin mal sahibine verilecek inşaatın malzeme ve iç yapı özellikleri bölümündeki yüklenicinin edimlerinin aleyhine ve edimleri ağırlaştıracak şekilde değiştirecek olup, sözleşmenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 12. ve dava tarihi itibari ile yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK’nın 13. maddesi gereği noterde düzenleme şeklinde yapılmadığından geçersiz olduğu, geçersiz olan “Taahhütnamedir” başlıklı tarihsiz belge de dikkate alınarak hesaplama yapılan raporun hükme esas alınamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece ilk karar olarak verilen kısmen kabul kararının istinaf incelemesi sonucu kaldırıldığını, ilk derece mahkemesince kaldırma kararı sonrası adi yazılı olduğundan protokolün geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verildiğini, karar celsesi sundukları mazeretlerinin kabul edilmemesinin doğru olmadığını, sözlü yargılama aşamasında beyanda bulunma ve savunma yapma haklarının ellerinde alındığını, karar celsesi hava muhalefeti nedeniyle duruşmaya katılamadığını, valilik tarafından okulların dahi tatil edildiği gün mazeretin haklı kabul edilmesi gerektiğini, yerel mahkemece Bölge Adliye Mahkemesince verilen kaldırma kararına aykırı olarak ilk kararı yok sayarak karar verildiğini, bu hususun adalet duygusuna zarar verdiğini, kararın aksine dava konusu belgenin taahhütname değil protokol olup, tarihinin de olduğunu, protokolün yüklenici edimlerini ağırlaştırmadığını, öncesinde yapılan sözleşmeleri değiştirmediğini, protokolde taraflar arasında bulunan kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshinden kaynaklı imalatların davacı kooperatife verilmesi hükümlerini içerdiğini, yerel mahkemenin protokolün içeriğini dikkate almadığını, mahkemenin Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı gerekçesi dışına çıkarak başka bir karar vermesinin doğru olmadığını, protokolün şekle aykırılık sebebiyle geçersizliğini ileri sürmenin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde bulunduğunu, emlak vergisi borcunun protokol imzalandıktan sonra davalılarca ödendiğini, bu durumda adi yazılı şekilde yapılan sözleşmenin geçersizliğinden söz edilemeyeceğini, davalının edimini kısmen yerine getirmesi ile kendisini akitle bağlı sayma iradesini gösterdiğini ileri sürerek, istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şekil şartına uyulmaksızın yapılan adi yazılı taahhütnamenin geçerli olduğundan bahsedilemeyecek olup, geçersiz sözleşmeye dayalı olarak talepte bulunulamayacağı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri temyiz sebebi olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine dayalı tapu iptal ve tescil, bedel ve cezai şart istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

TBK’nın 470 vd., HMK’nın, 27. maddesi, 184. maddesi

3. Değerlendirme

1.HMK’nın 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun ile değişik 147/2. maddesi uyarınca ön inceleme duruşması ve devam eden tahkikat duruşmasına ilişkin davetiyede tahkikatın sona erdiği duruşmada sözlü yargılamaya geçileceği hususunda bir ihtaratta bulunulması gerekiyor ise de, somut olayda ön inceleme duruşmasının değişiklikten önce 04.12.2018 tarihinde yapıldığı görülmüştür. HMK’nın değişiklikten önceki 186/1. maddesi ise “Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir” hükmünü içermektedir.

HMK’nın Tahkikatın Sona Ermesi başlıklı 184. maddesi ise “(1) Hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. (2) Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, karar duruşmasından önceki duruşma ara kararında tahkikatın bittiğinin taraflara bildirilmediği, karar verilmek üzere dosyanın incelemeye alınmasının belirtilmekle yetinildiği anlaşılmıştır. Davacı vekilince bildirilen mazerete ilişkin olarak yoğun kar yağışı nedeniyle okulların dahi tatil edildiği görüldüğünden mazeretin yargılamayı uzatmaya matuf olmadığı dikkate alındığında, mazeretin reddine ilişkin gerekçede belirtilen “bir önceki celsede karar verileceğinin” bildirilmesinin mazeret konusunun gelişmesine ve olayların günlük akışına da uygun olmadığı anlaşıldığından davanın esası hakkında HMK’nın 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkını da ihlal edecek şekilde davacı vekilinin yokluğunda karar verilmiş olması doğru görülmemiş, karar bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin

Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer

olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye

Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4528, Karar No: 2013/5643, Tarih: 03.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4528 E.  ,  2013/5643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakları Kurulu Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; ............. Kaymakamlığı Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından verilen 01.03.2012 tarih 2012/145 no.lu kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; hakem heyeti kararının usul ve yasaya uygun olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiği vicdani kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda iptali talep edilen ............. Kaymakamlığı Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından verilen 01.03.2012 tarih .......no.lu karara bakıldığında; davalı tüketicinin 2011/.... dönem faturasında görülen gece-gündüz-puant bölümlerinde kullanılan elektrik bedeli toplamı ...,27 TL iken çeşitli isimler altında ilavelerle kullanılan elektrik tutarından fazla bedel istendiğinden bahisle alınan bu bedellerin iptal edilerek iadesini talep ettiği, kararda ise tüketiciden haksız olarak tahsil edilen ....... TL ve bu kalemlere kesinti yapıldığı tarihten bu yana ödenen bedellerin tüketiciye iadesine karar verildiği görülmektedir.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun .../....maddesine göre; '' Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel ... hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır.'' Yine aynı kanunun .../....maddesine göre ; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulmuştur.''

.Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ise ''... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' (.../...-son) Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (.../...-c)

Somut olayda; davaya konu olan kayıp kaçak bedeli 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici ....maddesinde “ulusal tarife” adı altında ... tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de ...'nun 28/.../2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davalının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı ...'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.m. ile değiştirilen ....maddesinde kurulan yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde, tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.