muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22075, Karar No: 2023/7292, Tarih: 20.09.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; beyanların aksine dosyada mahkûmiyet kararı verilmesini gerektirir her türlü şüpheden uzak ve somut delil bulunmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Devriye görevi sırasında cadde üzerinde ... bir şahsın elindeki kaçak sigaraların görevlilerce görülmesi üzerine bu sigaraları satan şahsın sanık olduğu teşhis ettirilerek, sanığın tezgâhının altında kutu içinde açıkça görülen sigaralar ile tezgâhının arka tarafına gizlenmiş vaziyette kaçak sigaralar olmak üzere muhtelif markalarda toplamda 177 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında, ailesi içtiği için sigaraları satın aldığını, aynı tarihte pazarda satmak amacıyla da mal aldığını, sigaraları pazara satmak amacıyla götürmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın uhdesinden 177 paket kaçak sigaranın ele geçirilmesi, sanığın tezgahından sigara satın alan şahsın sanığı teşhis etmiş olması, sigaraların ele geçirildiği yer, niteliği, yakalanış şekli nedenleriyle sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışında sübuta yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.Zincirleme suça esas teşkil eden eyleme ilişkin temyiz edilmeksizin kesinleşen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2012 tarihli ve 2012/121 Esas, 2012/1080 Karar sayılı kararının 7242 sayılı Kanun'un 61 inci, 62 nci ve 63 üncü maddeleri ile değişen 5607 sayılı Kanun kapsamında yapılan uyarlama yargılaması sonrası sanık hakkında 31.01.2023 tarihli ek kararla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip kararın kesinleştiğinin UYAP üzerinden anlaşılması karşısında anılan karar kasıtlı suçtan mahkûmiyet niteliğinde bulunmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanıp açıklanmadığının araştırılması, açıklanmış ise bu dosyadaki eylemle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, açıklanmamış ise bu dava dosyası ile arasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları oluşmayacağından zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

2.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği, sanığa Mahkemece herhangi bir etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı cihetle, soruşturma aşamasında kendisine ihtaratta bulunulmayan sanığa kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı olan bedelin açıkça bildirilerek ödemesi halinde 1/2 oranında cezasından indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerekirken

etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadan hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

Kabule göre de;

1.6545 ve 7242 sayılı Kanunlar'la değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delâletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları gereği uygulama yapıldıktan sonra, sırasıyla 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasının son cümlesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanarak cezanın belirlenmesi yerine, Kanun maddelerinin uygulanma sıraları karıştırılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmikinci fıkrası uyarınca belirlenen 2 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereği 1/4 oranında artırılması neticesinde yine 2 gün adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 3 gün adlî para cezasına hükmedilmesi,

3.Sanığa verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra belirlenen sonuç cezadan, daha önce kesinleşen ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesine konu dosyada verilen hapis ve adlî para cezasının mahsubu ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2020/571 Esas, 2020/635 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1309, Karar No: 2020/471, Tarih: 11.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/1309 E.  ,  2020/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde mağdur katılan ...’ın okul gezisi dolayısıyla arkadaşları ile birlikte Emirgan Korusuna gezmeye gittikleri, burada sanık ...’ın ve yaşları küçük olması nedeniyle dosyaları tefrik edilen diğer kişilerin bulunduğu grup ile ...’ın bulunduğu grup arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında ...’ın hayati tehlike geçirecek şekilde sırıtından bıçak ile yaralandığı, yapılan yargılamada sanık ...’ın olayda bıçak kullandığının sabit olmadığı fakat olay yerinde olduğu ve dinlenen tanık beyanları ile de doğrulandığı üzere kavgaya müdahil olduğu hususlarında kuşku bulunmadığı, ayrıca ...’ın kendisine tekme atan ve yere düşüren kişinin sanık ... olduğunu teşhis ederek belirttiği, bu bağlamda sanık ...’ın delil durumuna göre TCK’nin 86/2. maddesinden cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7008, Karar No: 2013/6607, Tarih: 19.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7008 E.  ,  2013/6607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12184, Karar No: 2014/16803, Tarih: 24.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/12184 E.  ,  2014/16803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki gereğince davalının dönem dönem müvekkilinden mal satın aldığını ve faturaların USD üzerinden düzenlendiğini, ayrıca mal satışından önce taraflar arasında satışa ilişkin şartların ve ödeme koşullarının belirlendiği sipariş/teyit formlarının düzenlendiğini, bu formlarda ödeme tarihindeki kur ile fatura tarihi arasındaki kur farkının alıcı tarafından ödenmek üzere satıcı tarafından fatura edileceğinin hüküm altına alındığını, müvekkilinin tahakkuk eden kur farkını düzenlemiş olduğu fatura ile davalıdan talep etmesine rağmen davalının ödeme yapmadığını ve faturayı iade ettiğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kur farkı talep etme hakkının olmadığını, bugüne kadar da kur farkı talebinde bulunmadığını, davacı tarafça sunulan müşteri sipariş/teyit formlarını kabul etmediklerini, müvekkilinin böyle bir belgeyi imzalamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; taraflar arasında yazılı sözleşme olmadığı, davacı tarafın kur farkına ilişkin olarak dayanmış olduğu faks şeklindeki müşteri sipariş teyit formunun aslını sunamadığı, söz konusu faks numarasının davalıya ait olmadığının tespit edildiği, davalı şirket yetkilisinin kur farkı istenmesine ilişkin aralarında sözlü ya da yazılı bir anlaşma olmadığına dair yemin ettiği, dolayısıyla davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8567, Karar No: 2023/1383, Tarih: 21.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8567 E.  ,  2023/1383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2015 tarihli ve 2015/35625 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun, gündüz vakti katılanın iş yerindeki yazıhane bölümünde bulunan cep telefonunu çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 31/3 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 4. Çocuk Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2015/497 Esas, 2016/408 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan, TCK'nın 142/2-h ve 31/3. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii; gerekçeli temyiz sebepleri içermeyen süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; suça sürüklenen çocuğun, gündüz vakti saat 16.00 sıralarında katılana ait iş yerinin alt katında bulunan cep telefonunu çaldığı kabulüyle suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. 20.08.2015 tarihli CD izleme tutanağı ile; olay günü saat 16.11 sıralarında katılana ait iş yerinden elinde ne olduğu tam olarak belli olmayan bir cisim ile çıkan şahsın kolluk görevlilerince bilinen suça sürüklenen çocuk ... olduğu tespit edilmiştir.

3. Olay yeri inceleme raporu ile kamera görüntülerinin incelendiği bilirkişi raporu dosya içerisindedir.

4. Katılan aşamalarda; olay günü 16.00 ile 16.15 saatleri arasında, iş yerinin yazıhane bölümündeki masa üzerinde duran 2.000,00 TL değerindeki cep telefonunun çalındığını ifade ederek şikâyetçi olmuş; suça sürüklenen çocuk aşamalarda olayı hatırlamadığını, ancak kamera görüntülerine bir diyeceği olmadığını savunmuştur.

IV. GEREKÇE

3. Olay yeri inceleme raporu ile kamera görüntülerinin incelendiği bilirkişi raporu dosya içerisindedir.

4. Katılan aşamalarda; olay günü 16.00 ile 16.15 saatleri arasında, iş yerinin yazıhane bölümündeki masa üzerinde duran 2.000,00 TL değerindeki cep telefonunun çalındığını ifade ederek şikâyetçi olmuş; suça sürüklenen çocuk aşamalarda olayı hatırlamadığını, ancak kamera görüntülerine bir diyeceği olmadığını savunmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 4. Çocuk Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2015/497 Esas, 2016/408 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden

suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1547, Karar No: 2016/2183, Tarih: 07.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/1547 E.  ,  2016/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin gün ve Esas, Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkili ile davalı K.. A.. arasında düzenlenen 23.09.2003 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile 02.12.2006 günlü ek sözleşme uyarınca 01.03.2007 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alınarak teslimi gereken bağımsız bölümlerin yapı kullanım izin belgesinin alınmadan Aralık 2005 ayında teslim edildiğini, bağımsız bölümler ile ortak alanlarda eksik ve kusurlu işler bulunduğunu, yapı kullanım izin belgesi almaması nedeniyle bireysel elektrik ve su aboneliği yapılamadığını, yüklenicinin ödemesi gereken fatura bedellerinin de ödendiğini, bunun yanında sözleşmeye uygun yapılmayan istinat duvarının davalı Ltd'nin bitişik parselde gerekli tedbirleri almadan yaptığı kazı nedeniyle zarar gördüğünü, davalı denetim şirketinin ise, denetim görevini yerine getirmeyerek zararın oluşumuna neden olduğunu ileri sürerek, gecikme tazminatı, yüklenici adına yapılan ödeme, eksik ve kusurlu işler bedeli ile yıkılan istinat duvarı bedelinden şimdilik 20.000, 00 TL nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 06.10.2009 tarihli ıslahla bilirkişi raporunda belirlenen dava konusu değerlerle yapı kullanma izin belgesi için yapılan giderlerin tahsiline ve müvekkillerince teminat olarak tutulan yükleniciye ait dairenin satışı için yetki verilmesin istemiştir.

Davalıların vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının yapı kullanım izin belgesi alınması için yapılan giderler dahil 116.097,87 TL alacağı bulunduğu, davacı vekilinin 16.04.2013 tarihli dilekçede, yükleniciye ait olup da arsa sahiplerince satılan 13 no'lu bağımsız bölümünün değerinin bu miktardan mahsubu ile bakiye 11.197,87 TL'nin tahsilini istediği, ancak teslim süresinin ek protokol ile 01.03.2007 tarihine uzatılması nedeniyle davacıların gecikme tazminatı alacağı bulunmadığı, bedeli talep edilen istinat duvarının yargılama sırasında davalı şirketçe yapılması nedeniyle bu kalem yönünden de davacıların alacağının bulunmadığı, dava sırasında çöken istinat duvarı için yapılan 20.232,23 TL harcamanın 3.890,25 TL'sinin davacılar tarafından bakiye kısmın kat maliklerince yapılması nedeniyle 16.341,98 TL ile kat maliklerince ödenen SSK prim borçları yönünden davacıların istemde bulunamayacakları, davacıların talep edebileceği eksik

.../..

S.2

ve kusurlu işler bedeli, resmi kurumlara yapılan ödemeler ile elektrik ve su borcu nedeniyle yapılan ödemelerin, yükleniciye ait olup davacılarca satılan 13 no'lu bağımsız bölümün değerinden az olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

.../..

S.2

ve kusurlu işler bedeli, resmi kurumlara yapılan ödemeler ile elektrik ve su borcu nedeniyle yapılan ödemelerin, yükleniciye ait olup davacılarca satılan 13 no'lu bağımsız bölümün değerinden az olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 10.11.2014 gün ve 2014/6986 esas, 2014/7092 karar sayılı ilamı ile, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31935, Karar No: 2017/15539, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31935 E.  ,  2017/15539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9129, Karar No: 2023/5167, Tarih: 11.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9129 E.  ,  2023/5167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/609 E., 2021/955 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2020 tarihli ve 2020/106 Esas, 2020/343 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/609 Esas, 2021/955 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.09.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, öldürme kastının bulunmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik ve meşru savunma koşullarının varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.09.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, öldürme kastının bulunmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik ve meşru savunma koşullarının varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile ...'un evli oldukları, ...'un eşi ile aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle suç tarihinden bir süre evvel müşterek çocuklarını da yanına alarak amcası olan katılan ... ve temyiz dışı katılan ... ile birlikte ikamet etmeye başladığı, sanığın olay gecesi saat 03.00 sularında katılanın ikametine çocuğunu görmek maksadıyla gidip tehdit ve hakarette bulunduğu, pencerelere taş atmak suretiyle ikametin sokağa bakan 2 adet camını kırdığı, katılanın dışarı çıkmasıyla aralarında çıkan arbede esnasında katılana demir levye ile saldırarak levyenin yere düşmesinin akabinde de üzerinde bulunan bıçakla katılanı toraksa ve batına nafiz, olacak hayati tehlike oluşturacak şekilde yaraladığı, Mahkemece gece geç saatte katılanın ikametine gelip tehdit ve hakarette bulunarak ve ikametin camların zarar vererek ilk haksız hareketi gerçekleştirdiği belirlenen sanık lehine tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, tanık ve katılan beyanları, olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, adli tıp raporları, kolluk tutanakları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, ilk haksız eylemin sanıktan geldiği, katılandan sanığa yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunmanın yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve Esas No : 2022/9129

koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle

saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmesi karşısında sanık lehine meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR