muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2978, Karar No: 2020/4553, Tarih: 22.12.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2978 E.  ,  2020/4553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 02/03/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/04/2019 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı ..., duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili ile davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 22/12/2020 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Davacılar vekili Avukat ...'nun mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Covid-19 ve başka duruşmaları olduğundan gelemeyeceğini bildirdiği anlaşıldı. Mazereti reddedildi. Açık duruşmaya devam olundu. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Davalılar ... ve ...’in temyiz istemi yönünden:

Davalı ... yerel mahkemece verilen ve son karardan daha yüksek miktarda tazminatın tahsiline yönelik ilk iki kararı temyiz etmemiş, davalı ... ise aynı şekilde son karardan daha yüksek miktarda tazminatın tahsiline yönelik ikinci kararı temyiz etmemiştir. Şu halde; yerel mahkemenin 02/04/2019 gün, 2017/421 esas ve 2019/467 karar sayılı son ilamından çok daha yüksek miktarda tazminatın tahsiline dair ilk karar davalı ... yönünden, ikinci karar ise davalı ... yönünden kesinleşmiş olduğundan her iki davalının temyiz dilekçelerinin reddi gerekmiştir.

2-Davacıların katılma yoluyla temyiz istemi yönünden:

Katılma yolu ile temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlıdır ve ona tabidir. Asıl tarafın temyiz ettiği kararın temyizi kabil değilse temyiz süresini geçirmiş olan taraf cevap dilekçesi (katılma yolu) ile hükmü temyiz edemez. Temyiz yoluna başvuranın temyiz talebi Yargıtay tarafından esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile başvuranın temyiz talebi de reddedilir. Davacılar vekili, kararın kendisine tebliğinden itibaren süresinde temyiz talebinde bulunmamış ve davalı ...’in temyiz dilekçesinin tebliği üzerine hem temyize cevaplarını hem de katılma yoluyla temyiz itirazlarını ileri sürmüştür. Davalı taraf temyiz dilekçesinin, hakkında verilen karar kesinleştiği için reddine karar verildiğine göre, katılma yolu ile kararı temyiz eden davacının da temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı tarafın temyiz dilekçesinin reddine, davalıların temyiz dilekçelerinin (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE ve davacılar ile temyiz eden davalılardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 22/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/11261, Karar No: 2008/15830, Tarih: 18.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11261 E.  ,  2008/15830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin dosyada yer alması,

2- Çekişmeli taşınmazın komşularına ait kadastro tespit tutanaklarının kadastro müdürlüğünden getirtilmesi,

3- Dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve ... bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

4- Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32297, Karar No: 2014/18609, Tarih: 03.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/32297 E.  ,  2014/18609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/36789

MAHKEMESİ : Karabük Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2012/110 (E) ve 2012/141 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınan ile sanığın olay tarihinde evli oldukları, yakınanın 25.04.2012 tarihli kolluk ifadesinde, "Sanık olay günü 07:30 sıralarında alkollü olarak işyerime geldi. 'Benden kolay kurtulamayacaksın, bunu kafana sok, hergün bana buradan paramı vereceksin, bu dükkanın yarısı benim, 10 milyarımı en kısa zamanda istiyorum.' dedi. Bende işlerin bozuk olduğunu ve beni böyle tehdit etmemesini söyledim. Sanık ise elindeki bıçağı sallayarak 'En kısa zamanda 10 milyarımı istiyorum, her tarafı yakacağım.' dedi. Bunun üzerine eşime dükkandan gitmesi için 20 TL verdim. Sonra beni telefonla aradı. Bana 'Ya insan gibi evine dön, ya da olacaklardan ben sorumlu değilim. Sen doğduğuna pişman olacaksın.' dedi. Bunun üzerine hemen telefonu kapatıp, fişini çektim", şeklinde beyanda bulunduğu, yine yakınanın 24.05.2012 tarihli Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde, “Sanık olay günü işyerime geldi. Tost makinasının yanındaki bıçağı alıp beni, seni öldürürüm, gebertirim diyerek tehdit etti. Sonra bıçağı yere bırakınca ben sakladım. Benden içki parası istedi. Kendi isteğimle 20 TL verdim.” dediği; sanığın tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, olayın meydana geldiği büfenin üst katında oturan tanık O.. Ö..'in kollukta ve duruşmada, “Olay günü alt katta bulunan büfeden sanık Yüksel'in sesi geliyordu. Ben olaydan 2 saat sonra büfeye gittiğimde, yakınan bana, sanığın dükkana gelip bağırdığını ve 20 TL istediğini söyledi, ben sanığın yakınana bana 10 milyar vereceksin yoksa seni öldürürüm, dediğini duymadım", şeklinde ifade verdiği, yakınanın ablası olan G.. Ç..'nin ise kollukta, olay günü ile ilgili bir bilgiye sahip olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturacağı düşünülmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. Ü.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4635, Karar No: 2018/12468, Tarih: 19.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4635 E.  ,  2018/12468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... A.Ş. vekili ve davalı ... ile davalı ... vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının 06/08/2012 tarihinde sevk ve idaresindeki araç ile davalı ... adına kayıtlı ve davalı ...'in kullanımında olan araç arasında kaza meydana geldiğini, davalı şirketin davalılara ait aracı sigortaladığını bu nedenle hasardan müteselsilen sorumlu olduğunu, kaza sırasında davacının aracında 35.000,00 TL hasar meydana geldiğini belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 9.800,00 TL maddi hasar, 100,00 TL uçak masrafı ve 100,00 TL araç değer kaybının davalılardan yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., trafik kaza raporunda tüm kusurun tarafına yüklenmesini kabul etmediğini, davacının aracında meydana geldiğini iddia ettiği hasarın fahiş ve tek yanlı olduğunu, kaza tesbit raporunda davacı ...'ya ait hasarın 3.500,00 TL olduğu tesbit olunduğunu, ancak davacının kendilerinin itiraz edemeyeceği şekilde ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/46 D.iş dosyasında 29.572,32 TL maddi hasar raporunun olduğunu belirttiğini bunu kabul etmediğini, ayrıca sigortasına başvurmadan kendisinden tazminat almak istemesini kabul etmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili, ... plakalı aracın ZMSS'si olduğunu, poliçeden sorumluluklarının araç başına azami 22.500,00 TL ile sınırlı olduğunu, araçtaki değer kaybının sigorta bedeline dahil olmadığını, bilirkişi kanalı ile kusur durumunun belirlenmesini, poliçe teminatına dahil olmayan değer kaybı, kazanç kaybı ve dolaylı zarar taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacıya ait ... plakalı araçta meydana gelen hasar bedeli olan 27.413,70 TL, değer kaybı olan 3.000,00 TL ve uçak bileti masrafı olan 3.115,00 TL yönünden davanın kabulüne, kabulüne karar verilen kısım yönünden davalı ... ve ... yönünden kaza tarihinden itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ... AŞ yönünden maddi hasarla sınırlı olmak kaydıyla işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, hasar bedeli için fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... AŞ'nin poliçe limitiyle sınırlı- sorumlu tutulmasına, karar verilmiş, hüküm, davalı ... A.Ş. vekili ve davalı ... ile davalı ... vasisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... A.Ş. vekili ve davalı ... ile davalı ... vasisinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.717,77 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ..., ... A.Ş., ...'den alınmasına 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14389, Karar No: 2024/16301, Tarih: 19.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/14389 E.  ,  2024/16301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27129, Karar No: 2017/21882, Tarih: 20.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/27129 E.  ,  2017/21882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davalıya ait işyerinde 21.02.2011 tarihinde akdedilen iş sözleşmesi ile misafir ilişkileri müdürü olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin işverence 30.10.2013 tarihinde haksız ve tek taraflı olarak feshedildiğini, müvekkilinin iş sözleşmesi feshedildikten sonra ihbar ve kıdem tazminatlarının 01.11.2013 tarihinde ödendiğini, fakat en az 1920 saatlik fazla mesai ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalıya ait işyerinde fazla mesai yapmasını gerektirecek bir işinin olmadığını, 07.01.2013 tarihine kadar genel müdür asistanı (sekreteri) olarak çalıştığını, davalı işverenlikçe kendisine hiçbir zaman fazla çalışması yönünde emir veya talimat verilmediğini, hiçbir zaman fazla çalışmasının olmadığını, bu durumun ücret bordrolarından da belli olduğunu, zaten işletmenin, işyerinin ve işin gerekleri nedeniyle ve tasarruf nedenlerinden ötürü alınan işletmesel bir kararla personel azaltımına gidildiğini ve işyerinde davacıya uygun başka bir iş pozisyonu da bulunmadığından işten çıkarıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai yaptığını kanıtladığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde, davacının haftanın 6 günü 08.00-18.00 arasında çalıştığı, bazı dönemlerde ayda en az bir gün 24 saat süre ile nöbet tuttuğu iddia edilerek fazla mesai alacağı talep edilmiş, alacağın ispatı noktasında tanık beyanları ile işyeri giriş ve çıkış mesai çizelgelerine dayanılmıştır. Davalı ise, davacının işyerinde fazla mesai yapmadığını, haftanın 6 günü 09.00-16.00 saatleri arasında çalıştığını savunarak puantaj kayıtları ile tanık beyanlarına dayanmıştır.

Davacının davalıya ait işyerinde 07.01.2013 tarihine kadar genel müdürlük asistanı olarak, bu tarihten sonra ise misafir ilişkileri müdürü pozisyonunda çalıştığı anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanları ile sunulan kayıtların birlikte değerlendirildiği belirtilerek davacının tüm çalışma döneminde haftanın 6 günü 08.00-18.00 arasında çalıştığı ve bazı dönemlerde günde 14 saat nöbet tuttuğu kabul edilip, hesaplama yapıldığı görülmüştür.

Davalı işverenin haricen güvenlik müdürüne düzenlettiği anlaşılan imzalı işyeri giriş ve çıkış formları davacı tarafından dosyaya sunulmuş olup, fazla mesai ücreti hesabında öncelikle bu yazılı kayıtların dikkate alınması gerekmektedir. Davalı tarafından dosyaya sunulan matbu düzenlenmiş puantaj kayıtlarına ise itibar edilmemelidir.

Mahkemece yapılacak iş; işyeri giriş ve çıkış formlarının olduğu dönemlerde sadece bu kayıtlara itibar edilerek, formların bulunmadığı dönemler için ise tanık beyanlarına göre hesaplama yaptırmak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. Ayrıca davalı işyeri turizm bölgesinde bulunan bir işyeri olup, tanık beyanlarının esas alındığı dönemler yönünden yaz ve kış ayrımı yapılmalı, tanık beyanlarına göre hesaplanacak fazla mesai ücretinden takdiri indirim yapılması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11556, Karar No: 2015/9952, Tarih: 05.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/11556 E.  ,  2015/9952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı okul nezdinde 01/09/1996-27/06/2003 tarihleri arasında geçen ve Kurum'a bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.