muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/43227, Karar No: 2017/2429, Tarih: 23.02.2017

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili karar düzeltme talebi yönünden yapılan incelemede ise; “...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve işyeri satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, 560.000.m2 ruhsatlı alanda 1.000.000.m2 den fazla inşaat alanına sahip olan toplam 13 adanın, 10 adasında 5280 modern konut ve 3 adasında 800 adet işyerinin bulunduğu alışveriş ve eğlence merkezinin yapılacağının, büyük marketler, sinemalar, restoran ve kafelerin yanısıra her türlü ihtiyaca yönelik dükkan ve işyerlerinin burada yaşayanların yanı başında olacağının, sportiv aktivitelerin yapılacağı klüp binası, iki adet ilk öğretim okulu, bir adet ortaöğretim okulu, cami, hastane, sağlık ocağının bu projede yer aldığının ve 21. yüzyıla yakışır Avrupai bir yerleşim alanı olacak “...” projesinin 2009 yılı sonunda tamamlanacağının belirtildiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda da,; site içersinde yapılan incelemede, çocuk parkının olduğu, market, kapalı yüzme havuzu, sauna, vs. ile spor sahalarının bulunduğu, peyzaj ve aydınlatmasının olduğu, site etrafında yapılan incelemede ise, başka ada ve parsellerde market, restoran sağlık ocağı, okul vs.nin bulunduğu, site etrafındaki parsellerde tesbit edilen dini tesis, okul, sağlık ocağı , market ticari alanların davalı yüklenici tarafından yapıldığını gösteren bir belgeye rastlanmadığı ve eksik ifa olarak değerlendirileceği açıklanmış ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Açıklanan nedenlerle, kararın bu şekilde bozulması gerekirken, yanılma sonucu yazılı şekilde bozulduğu, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalıların karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin bozma kararının kaldırılarak, mahkeme kararının bu şekilde bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

3-Bozma nedenine göre, davalıların diğer karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenine göre, davalıların diğer karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan 1. ve 2. bentlerde açıklanan nedenlerle davalıların karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 11.10.2016 gün 2015/25687-2016/17918 sayılı Bozma kararının kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda açıklanan şekilde BOZULMASINA, 3. bent gereğince davalıların diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,, 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1558, Karar No: 2014/4743, Tarih: 25.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1558 E.  ,  2014/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/06/2012

NUMARASI : 2011/347-2012/364

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 2005 model aracını, özel eşyaları ile birlikte A.. D.. Acenteliğine ait A.. K.. isimli gemi ile 09.04.2007 tarihinde ABD'den deniz yolu ile Türkiye'ye gönderdiğini, konteyner içindeki araç ve özel eşyaların 16.05.2007 tarihinde Türkiye'de karaya çıkmasından sonra davalı M.. Liman İşletmeleri A.Ş.nin sorumluluğunda olan istif sahasında beklediğini, diğer davalı A.. İş. Mak. A.Ş.'nin yaptığı operasyon sırasında işçisi M.. A..'un kullandığı vincin 15.06.2007 tarihinde çarpması nedeniyle konteynerin istif yerinden düştüğünü, konteyner içinde bulunan aracın ve eşyaların kullanılmaz halde zarar gördüğünü belirterek, 120.000 TL araç bedeli, 22.600 TL içindeki özel eşya bedeli, 2.727.72 TL ardiye bedeli, 5.550 TL iki aylık araç kiralama bedeli ve 354 TL eşya taşıma nakliye bedeli olmak üzere 153.828.72 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı M..Liman İşl. A.Ş. vekili cevabında, meydana gelen hasarın diğer davalı A.. İş. Mak. Servis A.Ş.nin çalışanı tarafından getirilmesi nedeniyle sorumlu olmadıklarını beyan etmiştir.

Davalı A..İş. Mak. S.. A.Ş. vekili cevabında, aracın ABD'den G.. W.. C.. S.. Inc. ile gönderildiğini, aracın İstanbul'da alacaklısına teslim etmek için taşıyanın yardımcısı olan davalı M.. A.Ş.ne ait liman sahasında kazanın meydana gelmesi nedeniyle davalı M.. A.Ş.nin sorumlu olduğunu, kendilerinin adam çalıştıran sıfatı ile gerekli özeni gösterdiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece; davacı ile davalı M..A.Ş. arasında akdi ilişki olmadığından bahisle davalı M.. A.Ş yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı A.. A.Ş yönünden ise davanın kısmen kabulü ile 30.877.72 TL tazminatın davalı A.. A.Ş'den tahsiline karar verilmiş, hükmü davacı vekili ve davalı A.. A.Ş vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu olay ile ilgili tutulan 15.06.2007 tarihli tutanakta, M.. Batı Terminali Geçici Depolama yerinde istif sahasında, operasyon sırasında vincin çarpması sonucunda konteynerin düşmesi ile hasarın meydana geldiği açıklanmış, tutanağı Gümrük Ambar Memuru ile birlikte, davalılar Liman İşletmesi M.. A.Ş ve Arser A.Ş yetkililerinin imzaladığı anlaşılmaktadır.

Davada, davacının ABD'den deniz yolu ile Türkiye'ye getirdiği aracın ve özel eşyalarının henüz konteynerin içinde iken liman sahasında hasarlanması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini talep edilmektedir.

Davada, davacının ABD'den deniz yolu ile Türkiye'ye getirdiği aracın ve özel eşyalarının henüz konteynerin içinde iken liman sahasında hasarlanması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini talep edilmektedir.

Davacı vekili tarafından yaptırılan tespit sonucunda alınan bilirkişi raporuna göre, konteynerin düşmesi ile içinde bulunan aracın tüm şase ve kaporta aksamının hasar gördüğü, pert olduğu, kaza tarihindeki değerinin 120.000 TL, içindeki eşyaların ise hasar bedelinin 22.600 TL olduğu açıklanmıştır.

Mahkemece; mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda ve dosya üzerinde inceleme yapılarak alınan 2.bilirkişi raporunda davalı M.. A.Ş ile davacı arasında akdi ilişki olmadığından bahisle sorumlu olmadığı belirtilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davalı M.. A.Ş ile diğer davalı A.. A.Ş arasında imzalanan 01.01.2006 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli hizmet sözleşmesinin 1.maddesinde, A.. A.Ş.nin, M.. A.Ş'ye ait makinaların bakım ve onarımını, revizyonlarını vs. yapacağı, kendi personeli ve ekipmanı ile hizmet vereceği, Marport'un talepleri doğrultusunda makinaların kullanılması için görevlendirileceği, 27 ve 28. maddelerde 3.kişilere verilecek zararlardan birlikte sorumlu olacakları, 30.maddesinde ise M.. A.Ş'nin güvenlik önlemi almakla yükümlü olduğu ve sorumluluğun M.. A.Ş'ye ait olacağı kararlaştırılmıştır.

Ayrıca, olay nedeniyle düzenlenen S.. raporunda, aracın ABD'den gemiye 09.04.2007'de yüklendiği, İstanbul'da gemideki konteynerin M..t Limanına boşaltıldığı ve istiflendiği tarihin 16.05.2007 olduğu, M. tarafından konşimentonun imzalandığı 23.05.2007 tarihinden itibaren sahiplerin yüklerini gümrükten çekme başvurularının 45 gün olduğu ve kazanın bu süre dolmadan M.. A.Ş.'ye ait Liman sahasında 15.06.2007 tarihinde meydana geldiği açıklanmıştır.

Bu durumda davalı M.. A.Ş.nin, TBK.nun 66 (BK.nun 55.) maddesinde yer alan "Adam çalıştıranın sorumluluğu" kapsamında sorumlu olup olmadığının irdelenmesi gerekir. TBK.nun 66/1.maddesine göre; "Adam çalıştıran, çalışanın, kendisine verilen işin yapılması sırasında başkalarına verdiği zararı gidermekle yükümlüdür". 3.fıkrada ise; "Bir işletmede adam çalıştıran, işletmenin çalışma düzeninin zararın doğmasını önlemeye elverişli olduğu ispat etmedikçe, o işletmenin faaliyetleri dolayısıyla sebep olunan zararı gidermekle yükümlüdür" hükmü getirilmiştir.

Adam çalıştıranın sorumluluğu bir kusursuz sorumluluk hali olup, surumluluk objektif özen yükümlülüğüne bağlanmıştır. TBK.nun 66/II.maddesinde özenin objektifliğini "gerekli özen" olarak ifade etmiştir. Adam çalıştıranın sorumluluğunun kaynağı, çalışma ilişkisinden kaynaklanan çalışanın kendisine bağlılığın sonucu olarak kanun tarafından kendisine yüklenen özen yükümlülüğünü yerine getirmeyerek, özen yükümlülüğüne aykırı davranmasına bağlanmıştır. Adam çalıştıran, çalışanın, kendisine verilen işin yapılması sırasında başkalarına verdiği zararı gidermekle yükümlüdür.

Davalı M..A.Ş ile davalı A.. A.Ş arasında düzenlenen 01.01.2006 tarihli hizmet sözleşmesi gereğince davalı A.. A.Ş'nin çalışanı tarafından vincin yanlış kullanılması sonucu davacıya ait araç ve eşyanın bulunduğu konteynerin düşürülmesi sonucunda uğranılan zarardan davalı M.. A.Ş.nin de sorumlu olduğu anlaşıldığından bu davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Diğer bir husus, hasara uğrayan dava konusu aracın mülkiyeti ile ilgilidir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun (KTK) 3.maddesinde; araç sahibinin tanımı yapılmıştır. KTK.nun 3.maddesinde; "Araç için adına yetkili idarece tescil belgesi verilmiş veya sahiplik veya satış belgesi düzenlenmiş kişidir" denilmektedir. İşleten ise, motorlu bir aracın işletilmesinin tehlike ve masrafını üstlenen ve aynı zamanda araç üzerinde fiilen ve doğrudan tasarruf yetkisine sahip olan kişidir.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 21.maddesinde; "Taşınır mallardaki mülkiyet hakkının işlem anında malların bulunduğu ülke hukukuna tabi olacağı", 22.maddesinde; "Hava, deniz ve raylı taşıma araçları üzerindeki ayni hakların, menşe ülke hukukuna tabi olacağı" hükmü getirilmiş, aynı kanunun "Eşyanın taşınmasına ilişkin sözleşmeler" başlıklı 29.maddesinde ise; "Eşyanın taşınmasına ilişkin sözleşmeler tarafların seçtikleri hukuka tabidir. Tarafların hukuk seçimi yapmamış olmaları halinde, sözleşmenin kuruluşu sırasında taşıyıcının esas işyerinin bulunduğu ülke aynı zamanda yüklemenin veya boşaltmanın yapıldığı ülke veya gönderenin esas işyerinin bulunduğu ülke ise bu ülkenin sözleşmeyle en sıkı ilişkili olduğu kabul edilir ve sözleşmeye bu ülkenin hukuku uygulanır. Tek taraflı carter sözleşmeleri ve esas konusu eşya taşıma olan diğer sözleşmeler de bu madde hükümlerine tabidir. Halin bütün şartlarına göre eşyanın taşınmasına ilişkin sözleşmeyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması halinde sözleşmeye bu hukuk uygulanır" hükmü bulunmaktadır.

Dosyada bulunan 21.04.2007 tarihli, 007-2007 sayılı faturada aracın maliki G..M.. Inc tarafından davacıya 63.000 USD'ye teslim edildiği anlaşıldığına göre, gerek 21.04.2007 tarihli faturaya göre gerekse yukarıda açıklanan kanun hükümleri gereğince davacının hasara uğrayan aracın maliki olup olmayacağı tartışılmadan davacının aracın maliki olmadığından bahisle, araç ile ilgili hasar bedeli yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Başka bir hususda, 4458 sayılı Gümrük Kanununun 46.maddesinde; "Gümrüğe sunulan eşyanın denizyolu ile gelen eşya için özet beyan verildiği tarihten itibaren kırkbeş gün içinde işlemlerin tamamlanacağı", 47.maddesinde; "geçici depolanan eşya statüsünde bulunduğu", 178.maddesinde ise; teslim alınmayan eşyaların tasfiye edileceği, Tasfiye Tüzüğünün 4.maddesine göre nasıl tasfiye edileceği açıklanmıştır. Buna göre halen davalı M.. A.Ş.nin sorumluluğunda bulunan gümrük sahasında bekleyen araç için tasfiye ile ilgili araştırma yapılmaması ve yine, davacının özel eşyalarının bulunduğu konteynerin devrilmesi sonucu zarar gören eşyaların özellikle kırılmaya müsait cam ve seramik eşyaların gerekli ve korunaklı ambalaj yapılmaması nedeniyle uğranılan zarardan davacının da kusuru olup olmadığı araştırılmadan, kusuru ve ihmalinin olduğu anlaşılması halinde kusur nispetinde indirim yapılmadan zararın tamamına hükmedilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6954, Karar No: 2011/19044, Tarih: 21.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/6954 E.  ,  2011/19044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Emirdağ Asliye Hukuk (Aile)Mahkemesi

TARİHİ :27.01.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/5710, Karar No: 2016/3491, Tarih: 28.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5710 E.  ,  2016/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... köyünde yapılan orman tahditlerine ve varsa 2. madde ve 2/B madde çalışmalarına ilişkin (bütün tahdit ve aplikasyonların) işe başlama, işi bitirme, çekişmeli taşınmazları ilgilendirir orman sınır noktalarına ait çalışma tutanakları ile bütün tahdit ve aplikasyon çalışmalarının askı ilan tutanaklarının ve yine çekişmeli taşınmazları ilgilendirir orman sınır noktalarını gösterir orman tahdit haritası ile aplikasyon ve varsa 2. madde ve 2/B madde uygulama çalışma haritalarının orjinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneklerinin,

2) Dava konusu ... köyü, 824 ve 826 parsel sayılı taşınmazları ve bu taşınmazların bütün komşularını ve geniş çevresini gösterir orjinal kadastro pafta örneği,

3) Dosya arasında bulunan fen bilirkişi (kadastro teknisyeni ... ...) raporu kadastro müdürlüğüne gönderilerek 824 ve 826 sayılı parsellerin çevresinde bulunan ormanların tapulu olup olmadığı sorularak, tapulu değil ise buna dair cevabî yazının, tapulu ise bu orman alanının parsel sayısı tespit edilerek tapu kaydının onaylı örneğinin,

4) Dava konusu taşınmazlara komşu 825 sayılı parselin kesinleşme durumunu gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örneği ile kadastro tutanağı kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıt örneğinin, hükmen kesinleşmiş ise mahkeme ilâmının onaylı örneğinin, halen dava dosyası derdest ise dava dosyasının; şayet kadastro tespiti kesinleştikten sonra eldeki bu dosya gibi ... tarafından tapu iptal ve tescil davasına konu yapılmış ve hükmen kesinleşmiş ise mahkeme ilâmının kesinleşme şerhli onaylı örneğinin, halen dava dosyası derdest ise dava dosyasının,

ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması,

ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması,

5) Daha sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, aplikasyon ve varsa 2. madde ile 2/B madde haritaları ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 5 ya da 6 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde orijinal-renkli (renkli fotokopi) orman kadastro ile aplikasyon haritalarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de orman kadastro ve aplikasyon haritalarının ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte orijinal renkli orman kadastro ve aplikasyon haritaları üzerinde (orman kadastro ve aplikasyon haritaları ile kadastro paftasının ayrı ayrı çakıştırılması) ayrı ayrı gösterecekleri ve dava konusu taşınmazların orman tahdidi ve aplikasyon ve varsa 2. madde ve 2/B madde uygulama çalışmalarındaki durumunu denetlenebilir şekilde ayrı ayrı açıklayacak krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

İade kararı ile ilgili kurum tarafından gönderilecek belgeler ve bilirkişi kurulunun ek raporu bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/03/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1674, Karar No: 2010/3012, Tarih: 17.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1674 E.  ,  2010/3012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÖYCEĞİZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/09/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, maliki olduğu taşınmazı davalının işgal ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesini ve dikilen zeytin ağaçlarının kaldırılmasını istemiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haksız elatmanın keşfen saptandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, hukuken haklı ve geçerli neden olmaksızın Hazine adına kayıtlı 3720 parsel sayılı taşınmaza davalı tarafından müdahalede bulunulduğu anlaşıldığına göre, elatmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne varki, taşınmaza dikilen zeytin ağaçları bakımından  “3573 Sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun”un özellikle 23.1.2008 tarih ve 5728 Sayılı Yasanın 99.maddesi hükmü ile değişik 20.maddesi hükmü çerçevesinde bir değerlendirme yapılması ve ondan sonra yıkım isteği hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilmek suretiyle zeytin ağaçlarının yıkımına hükmedilmesi doğru değildir.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.3.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14366, Karar No: 2016/24038, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/14366 E.  ,  2016/24038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... İşletmeleri Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... İşletmeleri Kurumu adına vekili Avukat geldiler. Davalı ... ... İşletmeleri A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... İşletmeleri Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.