muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20899, Karar No: 2012/24676, Tarih: 29.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20899 E.  ,  2012/24676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.560,00 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, dava konusu taşınmazların tarafların murislerinden intikal ettiğini, davalının dava konusu taşınmazları kullandığını, davacının taşınmazlardan istifade edemediğini belirterek, 2006 ekim dönemi için fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 4.560 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, davacı vekili 2006 yılı ekim döneminin (01.09.2006-31.08.2007) tamamı için ecrimisil talep etmiş ise de; dava tarihinden sonra gerçekleşmesi muhtemel zarar istenemeyeceğinden, 2006 yılı ekim dönemi başı 01.09.2006 tarihi ile dava tarihi olan 29.01.2007 tarihi arasında geçen 150 günlük süre için ecrimisil ödenmesi gerektiği kanaatine varılarak, bilirkişi tarafından 365 gün için hesaplanan bedelin 150 güne tekabül eden miktarı esas alınarak davanın kısmen kabulü ile 1.569,86 TL ecrimisil bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ecrimisil kötüniyetli şagilin ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu tam gelir yoksunluğudur.TMK. 995. maddesine göre ve 8.3.1950 gün ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kabul edildiği gibi; başkasının taşınmazını haksız olarak kullanmış olan kötüniyetli kimse, o taşınmazı haksız olarak elinde tutmuş olmasından doğan zararları ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği semereleri tazmin ile yükümlüdür. Zira, işgal zararı, gelir getirebilecek bir yerin haksız işgali nedeni ile malikin o yerden olağan biçimde yararlanmaması yüzünden mal varlığındaki artışa engel olmaktır. Bu engel olmanın sağladığı mal varlığına girmeyen çoğalma en az kira, en çokta tam gelir yoksunluğu olarak değişebilir. Tazminatın amacı, elatma olmasaydı malikin mal varlığı ne durumda olacak idiyse o durumun sağlanmasıdır.Tam gelir yoksunluğu esasına göre, ecrimisil istenebilmesi için talep edilen dönemde hesaba esas ürünün yetişip hasat edilebilmesi gerekir. Davacı vekili 30.10.2007 tarihli celsede 2006 yılı ekim dönemi yani 01.09.2006-31.08.2007 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisil talep ettiklerini belirtmiştir. Mahkemece de kabul edildiği üzere dava tarihinden sonrası için ecrimisile hükmedilemeyeceğine göre, zirai bilirkişiden 01.09.2006 tarihinden dava tarihi olan 29.01.2007 tarihine kadar olan dönem için ürün yetişip hasat edilip edilemeyeceğine dair ek rapor alınmalı, yetişmeyeceği belirtildiği takdirde, bu dönem için kira bedeli belirlenmek suretiyle sonuca gidilmesi gerekir. Yanılgılı gerekçe ile ürün esasına göre, dönem için belirlenen ecrimisil bedelinin gün hesabına çevrilerek sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12222, Karar No: 2020/530, Tarih: 09.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12222 E.  ,  2020/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre tanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde; saat 19.00 sıralarında şikayetçinin oturduğu apartmana girdiği sırada apartman içerisinden hızla inen iki şahıs gördüğünü ve peşlerinden koşarak ve suça sürüklenenm çocuğu yakaladığını beyan ettiği, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 19.06'da başladığının anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan cezada aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince artırım yapılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17158, Karar No: 2013/20026, Tarih: 25.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17158 E.  ,  2013/20026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Ceza yargılamasında hiçbir duraksamaya yer vermeden gerçeği ortaya çıkarmak görev ve yetkisi bulunan ceza hâkimi, ileri sürülen mücbir sebebin dayandığı olayların vukuu ile defter ve belgelerin yok olması veya elden çıkması sonucunu doğuracak nitelik ve yoğunlukta olup olmadığını, bunların mükellefin faaliyet alanı itibariyle mutat ortam yer ve mekanda muhafaza edilmesi olgusu, olayın meydana gelme olasılığı, doğal ve kaçınılması mümkün olmayan nedenlere dayanıp dayanmadığı, öngörülebilme ve neden sonuç ilişkisi, vergi denetiminden kaçmak amacına yönelik tertip niteliği ve sair ile olayın arz ettiği özelliği duruşmadan ve tahkikattan edineceği kanaate göre irdeleyip değerlendirmeli ve delilleri serbestçe takdir etmeli, irade dışında meydana geldiği ve defter ve vesikaların tamamen veya kısmen kaybı veya yok olması sonucunu doğurduğunu anlaması halinde 213 sayılı Kanunun 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep olarak kabul etmelidir.

Bu nedenle, sanık hakkında 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgeler ile 2006 takvim yılına ait gelir ve gider belgelerini ibraz etmekle birlikte 2006 takvim yılına ait yasal defterleri vergi incelemesine esas olmak üzere süresinde ibraz etmediğinden bahisle açılan kamu davasında; sanığın Cumhuriyet Başsavcılığındaki beyanında, defter ve belgelerin muhasebecide kaldığını, muhasebeciye ihtar çektiğini, ancak defter ve belgeleri kendisine eksik iade ettiğini, bu nedenle defter ve belgeleri ibraz edemediğini, 2006 yılı ile ilgili defter ve belgeleri ise ibraz ettiğini beyan etmesi, mahkemedeki savunmasında ise, tebliğ tarihinde evrakların muhasebecide olduğunu, 1 sene önce de hırsızlık olayının başına geldiğini beyan etmesi, muhasebeciye gönderilen ihtar içeriğinden 30.12.2005 tarihinde sanığın firmasının muhasebeciliğini bıraktığının, ibraz edilmeyen belgelerin ise 2006 takvim yılına ait yasal defterler olduğunun anlaşılması, sanığın 06.06.2008 günlü hırsızlık müracaat ifade tutanağında, aracında yapılan hırsızlık esnasında şirkete ait kaşe, değerli, değersiz çeşitli evrakların da çalındığını iddia etmesine karşın defterlere ilişkin bir beyanda bulunmaması ayrıca şirkete ait ticari defter ve belgelerin araç içinde bulundurulmasının yaşamın olağan akışı ve ticari teamüllere uygun olmadığı gibi hırsızların yararlanamayacağı şeyleri çalmalarının hayat tecrübelerine de uygun düşmediği cihetle, sübut bulan suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15161, Karar No: 2017/14257, Tarih: 19.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15161 E.  ,  2017/14257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3.500 TL bedelin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 26.01.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 15.791.62 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davacının, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 6719 sayılı Kanunun 21. Maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. Maddesine eklenen 10. Fıkra hükmü ve 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen geçici 20. Maddesi hükümlerine istinaden davanın konusuz kalması nedeniyle, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Yargılama sırasında davacı tarafından yapılan yargılama giderleri toplamı 349,45 TL olması gerekirken; mahkemece hatalı değerlendirme nedeniyle 55,50 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermiş olup, bu husus doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm; davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan yöne ilişkin davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3. Fıkrasında yer alan ’55,50’ sayısının silinerek yerine ‘349,55’ sayısının yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13575, Karar No: 2016/12436, Tarih: 22.11.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/13575 E.  ,  2016/12436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz üzerinde taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kamulaştırılan alan kapama bağ olarak kabul edildiğine göre, kamulaştırılan alandaki 1 adet zeytin, 2 adet badem, 1 adet incir ile 1 adet harnup ağacının değerinin de kapama bağ içinde yer alacağı düşünülmeden ayrıca bu ağaçlar için tespit edilen bedeli kamulaştırma bedeline ekleyen rapora göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 22.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/237, Karar No: 2021/5181, Tarih: 06.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/237 E.  ,  2021/5181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalının istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin olarak verilen karar, davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları...’ın 65 ada 5 parsel sayılı taşınmazını, boşandıktan bir süre sonra fiilen tekrar birlikte yaşamaya başladığı davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, payları oranında iptal–tescile, mümkün olmazsa tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, maaşı ve hayat güvencesi olmaması nedeni ile mirasbırakanın hayat güvencesi olarak taşınmazı verdiğini, davacıların bu durumu bilmelerine rağmen kötü niyetli olarak dava açtıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalının istinaf başvurusu, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan...’ın 65 ada 5 parsel sayılı taşınmazını (1.800,99 m2, bahçeli kerpiç ev) 09.12.2010 tarihinde davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiği, 1962 doğumlu mirasbırakanın 06.02.2015 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak eşi olan davacı ..., ..,’den çocukları diğer davacılar ... (1995) ve... (1992), davalı ...’den çocukları davacı ... (1989) ile dava dışı ... (2007) ve ...in (1998) kaldığı, mirasbırakan ile davalı ...’nün 18.04.1988 tarihinde evlenip 19.09.1989 tarihinde boşandıkları, mirasbırakan ile davacı ...’nin ise 24.11.1990 tarihinde evlendikleri anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2017/2580, Karar No: 2020/1430, Tarih: 06.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/2580 E.  ,  2020/1430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalının velayetinde bulunan ...'nun müvekkili şirkete ait ... Kolejine 2009-2010 yılında kayıt yaptırdığını ve öğrencinin eğitimini tamamlayarak 2013 yılında bu okuldan mezun olduğunu, 4 yıllık eğitim ücretinin ödenmemesi nedeni ile davalı aleyhine icra takibine geçildiğini ancak davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini belirterek, davalının, ... 16. İcra Müdürlüğünün 2013/9253 Esas sayılı icra takibine vaki itirazının iptaline ve %20 oranından az olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkeme, icra takibine konu sözleşmenin tarafı olmayan davalı yönünden davada aktif husumetin bulunmadığı değerlendirmesi ile davanın reddine karar vermiştir. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı kurumda eğitim alan küçük ..., davalı ... ile dava dışı ... ...'nun müşterek çocuklarıdır. 23/9/2009 tarihli "Öğrenci ve Ödeme Sözleşmesi" başlıklı sözleşmede dava dışı ... ...'nun imzasının bulunduğu, davalı ...'in sözleşmede taraf olmadığı, davacının, sözleşme konusu borcun tahsili için dava dışı ... aleyhine ... 16. İcra Müdürlüğü'nün 2013/4605 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığı, ödeme emrinin takip borçlusu ...'e 3/4/2013 tarihinde tebliğ edildiği ve takibin itiraz edilmeksizin kesinleştiği, borcun henüz tahsilinin sağlanamaması üzerine davacının aynı sözleşmeye dayanarak 1/7/2013 tarihinde, ... 16. İcra Müdürlüğünün 2013/9253 Esas sayılı dosyası üzerinden davalı aleyhine icra takibine geçtiği görülmektedir.

Davacı, 4721 sayılı Medeni Kanun'un 335, 339. ve 340. maddeleri uyarınca anne ve babanın çocuğun eğitim giderlerinden müştereken ve müteselsilen sorumluluğu bulunduğunu, dolayısıyla sözleşmede imzası bulunmasa dahi davalının takip konusu borçtan sorumlu olduğunu ileri sürmektedir.

Eşlerin, evlilik birliğinin giderlerinden olan, müşterek çocuğun eğitim giderlerine ne suretle katılacakları, bu konuda eşlerin temsil yetkisi ve sorumlulukları 4721 sayılı Medeni Kanun'un "Evliliğin Genel Hükümleri" başlıklı üçüncü bölümde (md 185 ila md 201) "Velayet" konusu ise T.M.K.'nun 335. vd. maddelerinde düzenlenmiştir.

Eşlerin, evlilik birliğinin giderlerinden olan, müşterek çocuğun eğitim giderlerine ne suretle katılacakları, bu konuda eşlerin temsil yetkisi ve sorumlulukları 4721 sayılı Medeni Kanun'un "Evliliğin Genel Hükümleri" başlıklı üçüncü bölümde (md 185 ila md 201) "Velayet" konusu ise T.M.K.'nun 335. vd. maddelerinde düzenlenmiştir.

MK'nın "Eşlerin temsil yetkisi" kenar başlıklı 188. maddesinin birinci fıkrasında ise, eşlerden her birinin ortak yaşamın devamı süresince ailenin sürekli ihtiyaçları için evlilik birliğini temsil edeceği kabul edilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasında ise ailenin diğer ihtiyaçları için ise, eşlerden birinin birliği ancak, 'diğer eş tarafından veya haklı sebeplerle hâkim tarafından yetkili kılınması' durumunda veya 'birliğin yararı bakımından gecikmede sakınca bulunması ve diğer eşin hastalığı, başka yerde olması veya benzeri sebeplerle rızası alınamaması' hâllerinde temsil edebileceği (md. 188/2) kabul edilmiş; aynı Kanun'un 189. maddesinde ise, eşlerden birinin birliği temsil yetkisi bulunmaksızın yaptığı işlemlerden kişisel olarak sorumlu olacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda müşterek çocuk ...'un özel öğretim kurumundan eğitim hizmeti almasının ailenin sürekli ihtiyaçlarından olmadığına, sözleşmede imzası bulunmayan davalının davacıya karşı sorumluluğu bulunmadığına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1499, Karar No: 2012/3206, Tarih: 19.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1499 E.  ,  2012/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ve unvan gaspı suçlarından sanık ...'nun; ırza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın; reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanık ...'ın; fuhuş için kadın tedarik etme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın; ırza geçme ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanık ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nun atılı suçlardan beraatine, sanıklar ...'nın reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan, sanıklar ...'ın reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından, sanıklar ... ve ...'ın fuhuş için kadın tedarik etme suçundan mahkûmiyetlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2005 gün ve 2003/69 Esas, 2005/592 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii olarak dosyaya süresinden sonra temyiz dilekçesi veren Av. ...'nun bu sanığın zorunlu müdafii olmadığı anlaşılmakla, adı geçen avukattan bu sanığa ilişkin vekâletnamesi bulunup bulunmadığı sorularak var ise eklenmesi, aksi halde yokluğunda verilen hükmün sanık ...'a tebliğinin gerektiği, ancak dosyada tebligat yapıldığına dair belgenin bulunmadığı anlaşıldığından, varsa dosyaya konması, bu işlem yapılmamış ise anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile alındı belgesinin ve verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesi, ayrıca sanık ... hakkında atılı suçlardan verilen beraat kararlarının da müdafii tarafından temyiz edildiği ve bu temyizlerle

ilgili tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla, bu temyizlerle ilgili olarak da ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.