muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/538, Karar No: 2014/6403, Tarih: 20.10.2014

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tacir olan davalı şirket ile davacıların murisi olan arsa maliki arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, imal ve inşa işini konu alan bu sözleşme, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6762 sayılı TTK'nın 12/3. maddesi uyarınca ticari iş niteliğinde olduğundan, ticari işlerde davacılar 3095 sayılı Yasa'nın değişik 2/2. maddesi gereğince avans faizi isteme hakkına sahip ise de, Merkez Bankası'nca yayınlanmaya devam edilen daha az orandaki reeskont faizi istemi ile bağlı olup, alacağa talep doğrultusunda reeskont faizi uygulanması gerekirken, hüküm fıkrasında "yasal faiziyle" ibarelerine yer verilmesi doğru olmamış ve hükmün davacılar yararına bozulması gerekmiş ve 06.03.2007 olan dava tarihinin geerkçeli karar başlığında 18.09.2012 olarak yazılması hatalı olmuş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması, başlığın ilgili bölümünün aşağıdaki şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün 1. bendinin ikinci satırındaki "yasal" ibaresi çıkartılarak, yerine "reeskont" ibaresi yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, gerekçeli karar başlığındaki dava tarihinin 06.03.2007 olarak düzeltilmesine, aşağıda yazılı onama harcının davalıdan alınmasına, davacılardan alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17127, Karar No: 2015/24031, Tarih: 24.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/17127 E.  ,  2015/24031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/353771

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk M.. A.. hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2014/974 esas, 2015/182 sayılı kararını müteakip. Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 17/05/2015 tarihli ve 2015/338 Esas 2015/19’’ sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağ:r Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 01/06/2015 tarihli ve 2015/621 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 15.10.2015 gün ve 2015-E.20424/66103 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2015 gün ve 2015/353771 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiçkimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı; anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanun'la kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyette geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile Çocuk Ağı Çocuk Mahkemeleri ile Çocuk Ağır Ceza mahkemelerinde devredilmez. (3) Çocuk Mahkemeleri ile Çocuk Ağır Ceza Mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise ele; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine , yazılı şekilde karar verilmiş olmasındaisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Kanun'un geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (BAKIRKÖY) 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 01/06/2015 gün ve 2015/621 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/369, Karar No: 2025/3401, Tarih: 29.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/369 E.  ,  2025/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2024/2040 E., 2024/1843 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2024/2040 Esas, 2024/1843 Karar sayılı ek kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesi ile ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2024/2040 Esas, 2024/1843 Karar sayılı ek

kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/13029, Karar No: 2003/11076, Tarih: -

7. Ceza Dairesi 2003/13029 E., 2003/11076 K.

**7. Ceza Dairesi 2003/13029 E., 2003/11076 K.**

**- CEZA TAYİNİ

- İÇTİMA

- MÜTESELSİL SUÇ

- SAHTE MARKALI ÜRÜN SATMAK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 80 ]

**"İçtihat Metni"**

(556 s. KHK. (24.6.1995 Ta)) (Y.CGK. Kararı-21.9.1997 tarih ve 8/257-372 s.)

556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye muhalefetten sanık Özgür hakkında yapılan duruşma sonunda, (Muğla Birinci Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 25.12.2002 tarihli hükümlülüğe ve sanığın işyerinin 1 yıl süreyle kapatılmasına, aynı süreyle ticaretten men edilmesine ve müsadereye dair aynı mahkemenin 11.4.2003 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin kararların Yargıtayca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 11.9.2003 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık vekilinin Birinci Asliye Ceza Mahkemesine verdiği 11.4.2003 günlü dilekçesi içeriği ve 10.7.2003 tarihli tutanak içeriği itibarıyla eski hale getirme talebi niteliğinde bulunduğu cihetle, sanığın mahkumiyetine dair verilen gıyabi kararın sanığa usulüne göre tebliğ edilmediğinden eski hale getirme isteği yerinde görülerek, Yerel Mahkemenin temyiz talebinin reddine dair verdiği 11.4.2003/160-463 gün ve sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede,

TCK.nun 72. maddesi uyarınca aynı neviden para cezaları toplanırken yapılan hesaplamada hata bulunmadığından, tebliğnamede bu konuda yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Ancak,

1- Sanık hakkında müşteki D..... SPA firması aleyhine işlenen suç nedeniyle 4.9.2002 tarihinde ek iddianame ile kamu davası açılmış olup, dava açılmadan önce verilen 12.7.2002 tarihli dilekçeye göre D..... SPA firmasının müdahilliğine karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmolunması,

2- Müşteki La C..... , Lacoste firmasını temsilen müdahale talebinde bulunan avukat Eylem'in vekaletnamesi tevkil suretiyle düzenlenmiş bulunduğundan, müstenit vekaletname getirtilip incelenmeden karar verilmesi,

3- Sanığın başkalarından temin ettiği "D..... " ve "L..... "isimli taklit markalı ürünleri ticari amaçlı olarak elinde bulundurup birlikte satışa arz ettiği sırada, şikayet üzerine söz konusu ürünlere el konulduğu dosya kapsamından anlaşıldığı gibi mahkemece de oluşun bu yönde kabul edildiği cihetle; sanığın sahte markalı aynı tür ürünlerin marka isimlerini ve değişik markalardan olmalarını önemsemeden bunları satarak haksız aşırı kazanç elde etmek kararını gerçekleştirmek kastı ile hareket ettiği, bu suretle aynı amaca yönelik müteselsil suç teşkil eden hareketlerinden dolayı sanık hakkında TCK.nun 80. maddesinin uygulanması gerekirken, taklit edilen her marka için ayrı ayrı ceza tayini,

4- Ceza Genel Kurulunun 21.9.1997 gün ve 8/257-372 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmedilen cezanın tayin edilebilmesi için önce o suça yasanın koyduğu aşağı ve yukarı hadler arasında bir ceza tayin edilmesi, bundan sonra ne nispette misil arttırmasına tabi tutulduğu, toplam cezanın ne suretle belirlendiğinin her türlü denetime İmkan verecek şekilde açıklanması gerekirken doğrudan doğruya sonuç cezanın tayini sureti ile uygulama yapılması,

5- 556 sayılı KHK.nin 4128 sayılı Yasanın 5. maddesiyle değişik 61/A-C maddesinde "ayrıca işyerlerinin bir yıldan az olmamak üzere kapatılmasına ve aynı süre ticaretten men edilmelerine hükmolunur" hükmü gözetilmeden işyerlerinin kapatılması ve ticaretten men cezaları ayrı ayrı birer yıl olarak belirtilmek suretiyle yanlış uygulamaya sebebiyet verecek şekilde hüküm tesisi,

6- Hükümden sonra 10.2.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4806 sayılı Kanunun 1. maddesi ile değişik TCK.nun 30/2. madde fıkrasındaki düzenlemenin sanık lehine uygulanmasının gerekmesi,

Bozmayı icabettirmiş olup, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün (BOZULMASINA), 21.11.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27761, Karar No: 2013/1027, Tarih: 17.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/27761 E.  ,  2013/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu .............Şti. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK 127. maddesi uyarınca borçluya satış ilanının tebliği zorunlu olup tebliğ işleminin yapılmaması ya da usulsüz yapılması başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

Satış dosyasının incelenmesinde, kıymet taktiri ve satış ilanının borçlu şirkete Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak kıymet taktirinin aynı adres No: 16/A'da tebliğ edildiği halde satış ilanının No: 6/3'te tebliğ edildiği görülmüştür. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/4. maddesi uyarınca tüzel kişilerin resmi kayıtlardaki adresleri esas alınarak bu madde hükmü uygulanır. Buna göre mahkemece, tebligat işleminin yapıldığı tarih itibariyle borçlu şirketin Ticaret Sicilinde kayıtlı olan adresi sorularak satış ilanı tebliğ işleminin Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine uygun olup olmadığı denetlendikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile istemin reddine yönelik hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4809, Karar No: 2025/9069, Tarih: 12.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/4809 E.  ,  2025/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1526 E., 2021/1760 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/99 E., 2021/275 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Yargılama sırasında beklenilmesinden vazgeçilen ve hükümden sonra dosyaya gelen tanık ...'a ait talimat duruşma zaptının yine hükümden sonra dosyaya gelen .... ile ... isimli şahıslara ait ifade ve teşhis tutanakları ile birlikte CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulduktan, gerektiğinde ve mümkün olduğu takdirde ifade/beyan sahiplerinin tanık sıfatıyla beyanları alındıktan sonra bir karar verilmesi lüzumu,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın örgütle irtibatının 2010 yılında örgütün ışık evlerine ders çalışma amaçlı gitmesiyle başladığı, bu evlerde örgütün bilinen faaliyetlerine (örgüt liderinin kitaplarını okuma ve videolarını seyretme, kamp ve gezilere katılma, halı saha maçlarına gitme gibi) iştirak ettiği, 2013-2014 yılları arasında lise son sınıfta iken örgüt tarafından askeri okullara öğrenci hazırlayan mahrem nitelikteki evlere yönlendirildiği, bu evlerde örgütün bilinen faaliyetleri dışında örgüt abileri tarafından askeri okul sınavlarına hazırlandırıldığı ve yönlendirildiği, motive amaçlı yurt içi gezilere ve kamplara götürüldüğü, örgüt içerisinde ... kod adını kullandığı, askeri okullara başvuru sonrasında kendisine örgüt abileri tarafından mülakat ve spor provalarının yaptırıldığı, 2014 yılı yazında örgütün yönlendirmesi ile İzmir Gaziemir Hava Astsubaylık Meslek Yüksek Okulunu kazandığı, örgüt ile irtibatının askeri okulda da devam ettiği, her ne kadar sanık alınan savunmasında, örgütle irtibatını 2013 yılı Aralık ayında kestiğini, kendi gayretiyle askeri okulu kazandığını ifade etmişse de, tanık beyanlarının aksi yönde olduğu, ankesör ardışık raporunun da bu tanık beyanlarını desteklediği nazara alındığında örgüt hiyerarşisine girdiği tespit edilen, hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan soruşturma başlatılan ve kendiliğinden kolluğa müracaat eden, aşamalardaki beyan ve teşhislerinde örgüt, örgüt mensupları ve örgütsel faaliyetleri ile ilgili örgütte kaldığı süre ve konumuna uygun bilgiler veren sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 221/4-1 inci cümlesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/81, Karar No: 2018/96, Tarih: 08.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2016/81 E.  ,  2018/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : a) Uyuşturucu madde ticareti yapma

b) 2313 sayılı Yasa'ya muhalefet

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesi:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına ilişkin bir karar verilmemiş ise de; kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak bu durumun hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 2313 sayılı Yasa'ya muhalefetten kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesi:

1- Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA,08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.