muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15175, Karar No: 2023/13583, Tarih: 03.10.2023

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2020/1332 Esas, 2021/374 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.04.2021 tarihli ve 2021/4305 Esas, 2021/8380 Karar sayılı ilâmı ile; işçilik alacaklarına yönelik İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sırasında tanıklar da dinlendikten sonra davacı tarafça yatırılan gider ücreti kullanılarak dosyanın bilirkişiye gönderildiği ancak bilirkişi tarafından ... kazasına yönelik rapor düzenlendiği ve eldeki davaya konu işçilik alacaklarının hesaplanmadığı, bunun üzerine İlk Derece Mahkemesince, dosyada gider avansı kalmadığı gerekçesiyle davacı tarafa 13.10.2017 tarihli celsede süre verildiği, ödeme yapılmaması üzerine 27.12.2017 tarihli celsede yeniden 2 haftalık süre verildiği, davacı taraf verilen iki haftalık süre sonrasında 12.02.2018 tarihinde belirtilen gideri ödemiş ise de İlk Derece Mahkemesince 28.02.2018 tarihli celsede, verilen süre içinde belirlenen giderin yatırılmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacı tarafça ödenen bedelin davacının kusuru olmaksızın sarf edildiği, diğer yandan davaya konu alacakların teknik ve hukuki bilgi ile İlk Derece Mahkemesince hesaplanabilir durumda olduğu, buna göre söz konusu giderin ödenmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 27.07.2022 tarihli ve 2021/307 Esas, 2022/490 Karar kararı ile; davalı işveren tarafından davacıya kıdem tazminatı ödendiğinin anlaşılmasına göre istemin reddi gerektiği, ihbar tazminatına hak kazanan davacıya ödeme yapıldığının ispatlanamaması karşısında istemin kabul edildiği, beyanlarına başvurulan tanıkların ifadelerinin çalışma saatleri ve hafta tatilinin kullanılması noktasında birbiriyle tam uyum göstermemesi nedeniyle tanık beyanlarının ortalaması alınarak davacının ....30-18.00 saatleri arasında günlük 11,5 saat çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme süresi düşüldükten sonra günlük çalışmasının 10 saat olduğu, haftada 6 gün fazla çalışma yaptığı, haftalık fazla çalışmanın ise 15 saat olduğu kabul edilerek yapılan hesaplamaya göre davacının fazla çalışma ücreti alacağının kabul edildiği, davacının dinî bayramlarda çalışmadığı, pazar gününe denk gelmeyen millî bayramlarda ise çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin ....02.2023 tarihli ve 2022/15113 Esas, 2023/1590 Karar sayılı ilâmı ile; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek yöntemince ispatlanamayan fazla çalışma ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı işveren tarafından davacıya kıdem tazminatı ödendiğinin anlaşılmasına göre istemin reddi gerektiği, ihbar tazminatına hak kazanan davacıya ödeme yapıldığının ispatlanamaması karşısında istemin kabul edildiği, bozma ilâmı uyarınca davacının fazla çalışma ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine karar verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava dilekçesi ile müvekkilinin fazla çalışma yaptığı, ... bayram ve genel tatillerde çalıştığına ilişkin iddiada bulunulduğunu ve beyanlarına başvurulan tanık ifadeleri ile bu hususun sabit olduğunu, fazla çalışma ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddinin hatalı olduğunu, davalı tarafından yapılan ödemenin kıdem tazminatına ilişkin olduğuna dair sunulan dekontta açıklama bulunmadığını, vekâlet ücretinin hatalı hesaplandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının fazla çalışma ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 44, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13281, Karar No: 2012/112, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13281 E.  ,  2012/112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev, restoran ve çardak yapmak su- retiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve par- seli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getir- tilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın ev, retoran ve çardak yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu ev, restoran ve çakdak'ın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/360, Karar No: 2024/5441, Tarih: 16.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/360 E.  ,  2024/5441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/555 E., 2023/2096 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/368 E., 2021/551 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Bağ-Kur kapsamında sigortalı olduğunu, Samsun 1. İş Mahkemesinin 2011/154 Esas sayılı dosyası ile açılmış bulunan Tarım Bağ-Kur sigortalılığın tespitine ilişkin dava olduğunu, müvekkilinin söz konusu prim borcu olan 14.795,78 TL'yi davalı Kuruma ödediğinin, müvekkilinin söz konusu prim borucunun ödenmesinin akabinde 30.10.2012 tarihinde 5510 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi kapsamında sigortalılık için başvurduğunu, bu talebi Kurum tarafından kabul edildiğini müvekkilinin bu kapsamda primlerini ödemeye devam ettiğini müvekkilinin sigortalılık prim borçlarının da ekte sunmuş olduğu dekontlar doğrultusunda düzenli olarak Kurum hesabına ödendiğini, müvekkilinin emeklilik için gerekli yasal sürenin ve yaşının dolması nedeni ile 31.10.2016 tarihinde emeklilik için davalı Kuruma dilekçe ibraz ettiğini, davalı Kurum 26.04.2017 tarihli ve 92450388/017-40093452614/Okatan sayılı yazısı ile müvekkilin 30.10.2012 onay kısmında sadece "ikamet için imzalanmıştır", şeklinde muhtar tarafından imzalandığının müvekkilinin 5510 sayılı Kanun'un ek-5 maddesi kapsamında sigortalılık süresinin iptal edildiğinin, davalı Kurumun red işleminin haksız ve hukuksuz olduğunun, müvekkilinin sigortalılığının süresinin başlangıcından emeklilik hakkını kanadığı 31.10.2016 tarihleri arasında fiilen çalıştığını, müvekkilinin çalışmış ve pirimini ödemiş oluğunu sürelerin sadece bir evrakta muhtarın yanlış yazmış olduğundan bahisle iptalininde öncelikle vicdana aykırı olduğunun, Çandır Mahallesi muhtarı kendisine kanunu yüklediğinden fazla bir eylemde bulunarak talep gereği işlem yapmadığının davalı Kurumda kendisine sunulan evrakları inceleme ve denetleme ile sigortalılıkla ilgili resen inceleme ve denetim görevi olduğu halde bu görevleri ihmal ettiğinin, ve neticede bu konuda her hangibir kusuru olmayan müvekkilin fiilen çalıştığını ve pirimini ödediği sürelere iptal olduğunu, bu işlemlerden mağdur olan müvekkilinin ayrıca 2007 yılından bu yana dava dilekçesindeki adresinde ikamet ettiğini ve eşine ait tarla vasfındaki taşınmazın Çandır Mahallesinde bulunmakta olduğunun, muhtarın kendi köyünde ikamet etmeyen bir kişi için sadece ikamet için imzalanmıştır demesinin de yanlış olduğunun, davalı Kurum tarafından herhangi bir geçerli sebep olmaksızın müvekkilinin 5510 sayılı Kanun'un E-5 maddesi kapsamında çalışmasına ve pirim ödemesine rağmen iptal edilen 30.10.2012-31.10.2016 tarihleri arasındaki çalışması sürelerinin tespitinin gerektiğinin, müvekkilinin ödenen tüm primlerini yasal faizi ile birlikte müvekkiline iadesine karar verilmesi gerektiğinin, tüm yargılama ve harç masraflarının ve vekalet ücretinin davalıya yüklenilmesini talep ettiğini anlaşılmıştır.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum sigortalısı davacı ...'ün 31.10.2017 tarih ve 4789783 sayılı tahsis talep dilekçesi ile Kuruma başvurduğunun, davacının 30.10.2012 tarihli Ek-5 madde kapsamında işe giriş bildirgesinin Bafra Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü tarafına onaylandığının, söz konusu bildirgenin muhtar tarafından onaylanan kısmında sadece ikamet için imzalandığının, şerhinin düşüldüğünün, Kurumun davacının işe giriş bildirgesinde tarım işlerinde süreksiz olarak çalıştığına dair muhtar onayı bulunmadığından tescil tarihiden itibaren sigortalılığının başlatılmasının mümkün olmadığının, ve emeklilik şartlarının oluşmadığının ve tahsis talebinin reddedildiğini beyan ederek haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "Davanın kabulüne,

Davacının 30.10.2012-31.10.2016 tarihleri arasında ek-5 tarım sigortalılığının geçerli sayılması gerektiğinin ve davacıya 31.10.2016 tarihli tahsis talebine istinaden 01.11.2016 tarihinden itibaren başlamak üzere yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, " karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK vekili; davacının kayıtlarının tetkikinden 31.10.2017 tarihli talep dilekçesi ile Kuruma başvurduğunda 5510 sayılı Kanun Ek 5 kapsamında sigortalı olmak için 30.10.2012'de Kuruma intikal ettirdiği giriş bildirgesinin Bafra Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü tarafından onaylandığı ancak bildirgenin muhtar tarafından onaylanan kısmında "sadece ikamet için imzalanmıştır" şerhi düşüldüğünün anlaşıldığı, giriş bildirgesinde tarım işlerinde süreksiz çalıştığına dair muhtar onayı bulunmadığından, tescil tarihi itibariyle Ek 5 kapsamında sigortalılığının başlatılması mümkün olmadığından ve 2160 gün tarım bağkur hizmetinin olmasından dolayı emeklilik şartları henüz yerine gelmediğinden tahsis talebinin reddedildiği, ayrıca Mahkeme tarafından Samsun Bam kaldırma kararında belirtilen eksikliklerin tam olarak giderilmeden karar verildiği belirtilerek kararın kaldırılması ve davanın reddi talep edilmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davanın reddine karar verilmesi için kararın bozulması talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davanın reddine karar verilmesi için kararın bozulması talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1815, Karar No: 2017/1521, Tarih: 02.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/1815 E.  ,  2017/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sahte belge düzenlemek suçu nedeniyle mahkumiyet

Defter ve belgeleri gizlemek suçu nedeniyle beraat

1-Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005, 2006, 2007, 2008 yıllarına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda her yıla ait fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında defter belge ibraz etmeme suçu yönünde verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;Dosya kapsamında reklamcılık alanında faaliyette bulunmak üzere adına mükellefiyet tesis edilen sanık ...’un, kendisine, 2005,2006,2007,2008 yıllarına ait defter belgeleri 15 günlük süre içerisinde teslim etmesine dair usulüne uygun olarak yapılan 09.11.2010 tarihli tebligata rağmen kendisine verilen süre içerisinde defter belgeleri vergi Dairesine ibraz etmediği anlaşıldığından sanığın “Defter ve belgeleri gizlemek" suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmiş olması,

Kabule göre ise;

3- Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2005, 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri de uygulanmadan 2005 yılından tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

4)Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi ile Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4)Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi ile Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sahte fatura düzenleme suçu yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 02.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28107, Karar No: 2015/15047, Tarih: 15.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/28107 E.  ,  2015/15047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı işyerinde 270 işçiden davacı dahil 190 civarı işçinin 2014 yılı Şubat ayında ... sendikasına üye olduğunu, 30.03.2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Belediye yönetiminin el değiştirdiğini ve Belediye Başkanlığına ...'in seçildiğini, bu tarihten itibaren sendika üyesi olan şirket işçilerine yönelik üyelikten istifa etmeleri için baskı yapılmaya başladığını, istifa etmemeleri halinde işlerinden olacaklarının dile getirildiğini, hatta belediye başkanının işçilerle yaptığı ilk toplantıda sendikaya karşı olduğunu açık açık dile getirdiğini, sendika üyesi işçilerle üye olmayan işçiler arasında ayrım yapıldığını, sendika üyesi olmayan işçilere 150,00.-TL fazla ücret ödenirken davalı şirket ile sendika arasında T.İ.S. imzalandığı halde bu sözleşmede hüküm altına alınan ücret zamları dahi ödenmediğini, baskılara dayanamayan sayısı belirsiz işçi sendika üyeliğinden istifa ettiğini, üye işçilerin çoğunluğunun sendikadan istifa ettirilmeyince bu kez de 28.11.2014 tarihli yazı ile ilk etapta 64 işçinin iş sözleşmesinin 30.11.2014 tarihinden itibaren 5 ay süreyle askıya alındığını, ancak sadece sendika üyesi işçilerin sözleşmelerinin askıya alındığını, üye olmayanlara ise hiçbir işlem yapılmadığını, askıya alma gerekçesinin samimi olmadığını, zira davalı işverenin askıya alma işlemini yaptığı 30.11.2014 tarihine kadar işyerine çok sayıda yeni işçi aldığını, işyerine yeni işçi alımı yapılırken yıllardır çalışan ve sendika üyesi olan çok sayıda işçinin iş sözleşmesinin gerçek olmayan bir gerekçe ile askıya alınması, işverenin asıl amacının baskılara rağmen istifa etmeyen sendika üyesi işçilerin iş sözleşmelerini sonlandırmak ve bu şekilde sendikalaşmayı bitirmek olduğunun açık olduğu, askıya alma işleminin işveren tarafından tek taraflı olarak yapıldığını, işin niteliğinden veya yasadan kaynaklanmadığından yerleşik Yargıtay kararlarına göre açıkça iş sözleşmesinin feshi niteliğinde olduğunu, önceki yıllarda böyle bir askıya alma işlemi yapılmadığını, mevsimlik işçi olmadığını, askı işleminin geçerli olması için işçinin rıza göstermesi gerektiğini, ancak davacı ve arkadaşlarının askı işlemine rıza göstermediklerini, askı süresinin 5 ay gibi çok uzun bir süre olarak belirlenmesi de işverenin gerçekte fesih iradesini taşıdığını ortaya koyduğunu belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, en az 1 yıllık brüt ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.