muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6057, Karar No: 2014/13753, Tarih: 18.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6057 E.  ,  2014/13753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 14/11/2013

Numarası : 2012/533-2013/236

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, bir kısım işçilik alacaklarınınn davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen kesin sürede davacı tarfça bilirkişi ücreti ve dosyanın gidiş dönüş masrafının yatırılmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) döneminde 11/10/2011 tarihinde açılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 114/g. maddesinde gider avansı, dava şartı olarak düzenlenmiştir.

Dava şartları, mahkemenin davanın esası hakkında yargılamanın devamı için gerekli olan şartlardır. Diğer bir anlatımla; dava şartları, dava açılabilmesi için değil mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 120. maddesinde belirlenen gider avansı ile 324. maddesinde belirtilen delil ikamesi için avans ayrı maddelerde düzenlenerek farklı sonuçlara bağlanmıştır. Buna göre gider avansı, delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderlerini kapsamaktadır. Öyleyse delil ikamesi avansı ile dava şartı olan gider avansının birbirinden ayrılması, gider avansı ve delil avansı kalemlerine ilişkin miktarlarının ayrı ayrı belirlenmesi, delilerin ikamesi için alınacak avansın gider avansı içinde yer almaması gerekir.

Tanık dinlenmesi, bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin gider avansı içinde değerlendirilmesi olanağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 324. maddesi düzenlemesi karşısında bulunmamaktadır. Ayrıca delil ikamesi avansının da ispat külfetine göre taraflara yükletilmesi gerekir.

Mahkemece gider avansı ile delillerin ikamesine yönelik avans ayrılmalı, gider avansının da nelerden ibaret olduğu net olarak belirlenmeli ve tarafa da hem gider avansının hem de delil ikamesi avansının hukuki sonuçları konusunda uyarı yapılmalıdır.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans istenmekte ise Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

03.04.2012 Tarihli 28253 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği 45.maddesinde gider ve delil avansı düzenlenmiştir. Maddeye göre;

MADDE 45 – (1) Davacı, yargılama harçları ile her yıl Bakanlıkça çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Gider avansı, her türlü tebligat ve posta ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderler için davacıdan alınan meblağı ifade eder.

(2) Adli yardım talebiyle açılan dava ve işlerde adli yardım konusunda bir karar verilinceye kadar harç, gider ve delil avansı alınmaz. Kanunlardaki özel hükümler saklıdır.

(3) Gider avansının yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde, mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir. Dava şartı olan gider avansının yatırılmaması veya tamamlanmaması halinde, dava, dava şartı yokluğundan reddedilir.

(4) Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Delil avansı, tarafların dayandıkları delillerin giderlerini karşılamak üzere mahkemece belirlenen kesin süre içinde ödemeleri gereken meblağı ifade eder. Taraflar birlikte aynı delilin ikamesini talep etmişlerse, gereken gideri yarı yarıya avans olarak öderler. Taraflardan biri avans yükümlülüğünü yerine getirmediğinde, diğer taraf bu avansı da yatırabilir. Delil avansını yatırmayan taraf, o delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılır. Tarafların üzerinde tasarruf edemeyecekleri dava ve işlerle, kanunlardaki özel hükümler saklıdır...”

Somut olayda davalı tarafça dosyanın bilirkişi heyetine tevdiinin talep edilmesi neticesinde mahkemece, 17/05/2013 tarihli celsede, gerekli olan üçlü bilirkişi heyeti ücretini ve dosya gidiş dönüş ücretinin yatırması için davacı vekiline bir aylık kesin süre verildiği, kesin sürenin sonuçlarının ihtar edildiği, ancak verilen kesin süreye rağmen bilirkişi ücreti ve dosya gidiş dönüş masrafının yatırılmadığı, dolayısı ile davanın ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Davada dosyanın bilirkişi heyetine gönderilmesini talep eden tarafın davalı olması karşısında, buna ilişkin masrafın da davalı tarafından karşılanması gerekirken, davacı tarafından verilen sürede yatırılmadığı gerekçesi ile davanın reddedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1913, Karar No: 2019/11226, Tarih: 16.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/1913 E.  ,  2019/11226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı şirket temsilcisi tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, 01/02/1997 tarihinden 22/09/2014 tarihine kadar davalı işveren nezdinde ekmek ustası olarak aralıksız çalıştığını, müvekkilinin yasa gereği yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamladığından ...’ya başvurduğunu ve bunun yanında davalı şirkete hitaben alacaklarının ödenmesi amacıyla 22/09/2014 tarihinde ... 2. Noterliği'nin 10165 yevmiye sayılı ihtarnamesini gönderdiğini, ancak alacaklarını ödemeye yanaşmadığını, işine son verildiği tarihteki aylık net maaşının 1.800,00 TL. olduğunu, müvekkilinin her gün gece 01.00 de işe başlamakta ara dinlenme yapmaksızın en erken sabah 11.00 de işi bıraktığını, bu ... düzeninin haftanın 7 günü ve resmi tatillerde de aynı şekilde sürdüğünü, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı temsilcisi, davacının, aralıklı olarak 15 yılı aşkın bir zaman yardımcı eleman olarak çalıştığını, ustalık belgesi bulunmadığını, çalıştığı süre içinde yılık izin ücretlerini aldığını, Ramazan ve Kurban bayramlarında işyerinin üçer gün kapalı olduğunu, çalışmadığı günlerin ücretlerinin de alındığını, ... saatinin 03.30 da başlayıp saat 11.00' da bittiğini, fırının düşük kapasiteyle çalıştığını, günlük toplam 900 adet ekmek üretildiğini, bu ndenle 4-5 saat oturduğunu, davacının kalp hastası olduğunu, bu nedenle zorlamadan çalıştığını, ramazan ayında 1 ay boyunca davacının öğlen saat 13.00 de işe başlayıp saat 19.00' da işi bıraktığını, arefe günü memleketi ...'a gittiğini, davacının izinden döndükten sonra 3 gün çalışıp işverene gelerek aylığına zam istediğini, tüm çalışanlara sene sonu zam verileceği söylenmesine rağmen davacının çalışmayacağını söyleyerek tazminat talep ettiğini ve işyerini terk ettiğini, bilahare "Bizim Fırın" denen başka bir işyerinde çalıştığını, oradan da ayrılarak " ... Ekmek Fırınında" çalıştığını, işyerinde asgari ücretle çalıştığını, davacının işten ayrıldıktan sonra işe gelmediği için devamsızlık tutanaklarının tutulduğunu ve ihtarname ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalıya ait fırın işletmesinde ekmek ustası -hamurkar olarak 17 yıl 20 gün süreyle çalışarak 22/09/2014 tarihinde emekliliği hakederek işyerinden ayrılmış olmakla kıdem tazminatına hak kazandığı, davacı ve davalı tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre davacının en son net 1.800,00 TL. ücretle çalıştığı, bilirkişi hesap raporunun 1.alternatifi hüküm kurmaya yeterli bulunarak davacının kıdem tazminatına ilişkin talebinin kabulüne karar verildiği, işveren tarafından işyerindeki ... saatlerini gösterir ve yasanın aradığı nitelikte herhangi bir belge sunulmadığından davacı tanıklarının haftalık ... saatleri ile tatil çalışmaları konusundaki beyanlarının davalı işyerinin niteliğine ve yapılan işin özelliğine uygun olduğu, hesap bilirkişisinin zamını aşımını dışlayan 11/11/2015 tarihli ek raporu hüküm kurmaya yeterli görüldüğü, davacının alacaklarının sadece tanık anlatımlarıyla belirlenmiş olması, davacının çalıştığı süre, hastalık, tören veya özel iş takibi gibi nedenlerle zaman zaman çalışmamış olması olasılığı dikkate alınarak bilirkişi tarafından hesaplanan fazla ..., genel tatil ve hafta tatili alacaklarından takdiren %30 oranında indirim yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ile davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

A-)Davacı vekilinin 03/12/2015 tarihli ıslak havaleli süre tutum temyiz dilekçesinden sonra 11/02/2016 e-imza tarihli temyize cevap dilekçesinde kararın onanmasını istemesi karşısında davacı vekilinin temyiz nednelerini bildirmediği süre tutum dilekçesinin DEĞERLENDİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

B-)Davalı vekilinin temyiz talebi açısından;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, ulusal bayram genel tatil ücreti bakımından;

Bordrolarda bir kısım tahakkuklar mevcuttur. Örnek olarak 2012/ 1., 4., 8., 10. aylarında ilave ulusal bayram genel tatil tahakkukları ve davacıya atfen imza görünmekte olup bu bordroların ulusal bayram genel tatil ücreti bakımından neticeye etkisinin olup olmadığı, varsa ne gibi bir etkisi olduğu değerlendirilmeli, irdelenmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3750, Karar No: 2014/6993, Tarih: 14.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/3750 E.  ,  2014/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 01/03/2007 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12801, Karar No: 2022/186, Tarih: 18.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12801 E.  ,  2022/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından tapu kaydının iptali ile, kıyı olarak terkinine ilişkin asıl, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'un 1007. Maddesi uyarınca tazminine ilişkin birleştirilen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından tapu kaydının iptali ile, kıyı olarak terkini, birleştirilen dava ise, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'un 1007. maddesi uyarınca tazminine ilişkin birleştirilen istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olup arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan ek bilirkişi kurulunun raporunda incelenen emsal satışların satış tarihi eski olduğu gibi, emsal satışların değerlendirme tarihi olan 2014 yılı Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılması sonucu dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan daha değerli olduğu halde, emsal taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde ve emsal satışın değerlendirme tarihindeki metrekare fiyatı yerine emlak vergisine esas değeri kıyaslanmak suretiyle değer tespit edildiğinden alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11856, Karar No: 2014/3246, Tarih: 29.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/11856 E.  ,  2014/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/24682

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2011

NUMARASI : 2009/1218 (E) ve 2011/833 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen hüküm, temyiz incelemesine tabii olup Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin sanığın dilekçesini değerlendirmeye yönelik 18.11.2011 tarihli kararı yok hükmünde olup yapılan incelemede;

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, mağdur Sedat'ın hazırlıktaki beyanında; “dışarı çıktığımızda Muzaffer, Ali ve Emrah'ın elinde bıçakla bizi beklediğini gördük saldırdılar, şikayetçiyim” dediği, duruşmada ise “hazırlık ifademi tekrar ederim, ben Emrah'a sopa ile vurdum, Muzaffer ve Emrah da bana sopalarla vurdular, bana vuran sanıklardan şikayetçiyim” dediği, mağdurun tarafında yer alan diğer sanıkların da sanık Ali'de bıçak veya sopa bulunmadığını söylemeleri karşısında mahkumiyetini gerektirecek yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/577, Karar No: 2014/9011, Tarih: 25.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/577 E.  ,  2014/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Havza Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 24/10/2013

Numarası : 2012/65-2013/397

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı M.. B..nın tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı H.. K..nın temyizine gelince; Davacı davalı idareye ait yatılı ilk öğretim okulunun pansiyonunda 10.02.1999-17.06.2011 tarihleri arasında davalı idarenin çeşitli alt taşeronlarında aşçı olarak çalıştığını, çalıştığı okulun pansiyon kısmının kapanması sebebiyle iş akdinin sonlandırıldığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Kaymakamlık cevap vermemiş, diğer davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesi ile davalı H.. K..nı hasım göstermek suretiyle dava açmış, 17.04.2012 tarihinde vermiş olduğu dilekçe ile M.. B..'nı davaya dahil etmiştir. Mahkemece hüküm altına alınan alacakların davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Davacının çalıştığı Belalan Yatılı İlköğretim Okulu davalı MEB.na bağlı olup bu okulu temsilen dava H.. K..na yöneltilemez. H.. K..na yönelik davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken alacaklardan diğer davalı MEB. ile birlikte sorumlu tutulmuş olması bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı H.. K..nın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, davalı M.. B.. harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.