muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16443, Karar No: 2016/10868, Tarih: 06.12.2016

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, tüm dosya içeriği yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; muris ...'nin başkaca taşınmazlarının da olduğu, dava konusu taşınmazını davalı oğluna satmasını gerektiren somut ve geçerli bir nedeninin bulunmadığı, davalının da ödediğini savunduğu satış bedeli konusunda belirttiği delillerin satışın gerçek satış olduğuna kanaat uyandıracak nitelik taşımadığı; dava konusu taşınmazın mirastan mal kaçırma amacıyla davalıya muvazaalı biçimde temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile reddedilmesi isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.350.00.-TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1611, Karar No: 2017/7317, Tarih: 12.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/1611 E.  ,  2017/7317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya, istinaf başvurusu nedeniyle bölge adliye mahkemesince bir karar verilerek ilk derece mahkemesine iade edilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine de ilk derece mahkemesi tarafından Yargıtay’a gönderilmiştir.

HMK’nın 365. maddesi ve 366 maddesindeki açıklama uyarınca kıyasen uygulanacak 343 ile 346. maddeleri gereğince, temyiz dilekçesi kararı veren bölge adliye mahkemesinden başka bir mahkemeye verildiğinde, temyiz defterine kaydolunarak kararı veren bölge adliye mahkemesine iletilmeli, bölge adliye mahkemesi tarafından temyiz harçları tebliğ giderleri, temyizin süresinde yapılıp yapılmadığı, kesin bir karara ilişkin olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilip sonucu uyarınca işlem yapılarak, neticesinde dosya temyiz incelemesi için kararı veren bölge adliye mahkemesi tarafından Yargıtay’ın ilgili hukuk dairesine gönderilmesi gerekirken, dosya ilk derece mahkemesi tarafından Dairemize gönderilmiştir.

Görülmekte olan davada ilk derece mahkemesi tarafından yukarıda açıklanan belirlemeye uyulmadığı gibi, dosya doğrudan ilk derece mahkemesi tarafından Dairemiz’e gönderildiği için UYAP işletim sistemindeki düzenleme nedeniyle Dairemizin esasına temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararı yerine, ilk derece mahkemesinin kararının kaydı zorunluluğu doğmuş, ayrıca bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi de UYAP’da görüntülenememiştir. Mevcut haliyle temyiz işlemlerine devam edilmesi halinde Dairemizin vereceği temyiz kararının ilk derece mahkemesinin kararına ilişkin olacağı gibi bir sonuç doğacak, kararlardaki kayıt karmaşasının yanı sıra bölge adliye mahkemesi başkan ve üyeleri hakkında kanun yolu değerlendirme formu (not fişi) de düzenlenemeyecektir.

Belirtilen nedenlerle usul ve kanuna uygun temyiz kayıt işlemlerinin yapılabilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 12.06.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/20067, Karar No: 2016/24080, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20067 E.  ,  2016/24080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... İşletmeleri Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... İşletmeleri Kurumu adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı .... adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... İşletmeleri Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı ... sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17404, Karar No: 2013/127, Tarih: 15.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/17404 E.  ,  2013/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : .....

Dava, 1479 sayılı Kanun kapsamında 08.4.1992 tarihinden sonraki....sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulü ile yurtdışında çalışılmadığı anlaşılan 08.4.1995-30.9.2001 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanunun 79. maddesi kapsamında isteğe bağlı sigortalılığın tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ... avukatının tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

02.8.1984 tarihinde hızarcılık faaliyetine dayalı vergi kaydına istinaden 1479 sayılı Kanun kapsamında.... sigortalısı olarak tescil edilen davacının, sonrasında devam eden anılan faaliyet ve limited şirket ortaklığına dayalı vergi kayıtları, oda ve sicil kayıtları ile düzenli prim ödemesi sebebiyle, 10.3.2008 tarihli tahsis talep tarihine dek 1479 sayılı Kanun kapsamında aktif sigortalı olarak kabul edilir iken, 08.4.1992 tarihinden itibaren....da çalışmaya başladığının Kurumca saptanması üzerine, 07.4.1992 tarihi itibariyle sigortalılığın sona erdiğinin kabulü ile bu tarihten sonra yapılan sağlık yardımlarının yersiz sayıldığı görülmektedir. Kurumun, anılan tarih sonrası sigortalının yapmış olduğu prim ödemelerini, yurtdışında çalışılmayan sürelerde de orada ikamet edildiği gerekçesiyle isteğe bağlı sigortalılığa esas almadığı anlaşılmaktadır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı kanunun 24. maddesine göre, bir kimsenin zorunlu Bağ Kur sigortalısı olması için, meslek kuruluş kaydı ile birlikte, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışması gerekli iken,. anılan maddelerde 19.4.1979 gün ve 2229 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul

./...

-2-

edilmiştir. Öte yandan, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasanın 6. maddesi ile değişik 1479 sayılı yasanın 24. maddesinde, zorunlu Bağ Kur sigortalısı olmak için ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olma, gelir vergisinden muaf olanların da meslek kuruluşuna kayıtlı olması hükmü yer almaktadır. Yine 22.03.1985 tarihinde 3165 sayılı kanunla getirilen düzenleme ile de kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların Bağ Kur sigortalısı olacağı belirtilmiştir.

619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile getirilen düzenlemelerin, anılan ...’nin Anayasa Mahkemesi’nce iptalinden sonra 4956 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle bu kez; ..gerçek ve basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyet tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlardan .... ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıt olanlar ise talep tarihinden itibaren zorunlu sigortalı olarak Yasa kapsamına alınmışlardır.

Gelir vergisi yükümlüsü olmak,... veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yöntemince kayıtlı bulunmak, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın karinelerini oluşturmakta ise de, zorunlu sigortalılık için ön koşulun, başka sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalmak kaydıyla herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmiş olmasının aranacağı dikkate alındığında, mahkemenin, davacının yurtdışında çalıştığı ve/veya sadece orada ikamet ettiği dönemlerde zorunlu sigortalı kabul edilemeyeceğine dair yaklaşımında bir isabetsizlik yoktur.

Bu durumda taraflar arası uyuşmazlık, ....’da zorunlu sigortalı olarak çalışan ve /veya ikamet eden Türk uyruklu bir kimsenin ...’de isteğe bağlı sigortalı olup olamayacağı noktasındadır. Şu haliyle uyuşmazlığın yasal dayanağı, isteğe bağlı sigortalı olabilme koşullarını gösteren 1479 sayılı Kanun’un, “Bu Kanunun 24 üncü maddesinin (I) numaralı bendi kapsamına girmeyenlerden, aynı maddenin (II) numaralı bendinin (a) ve (c) alt bentlerinde sayılanlar dışında kalanlar, ev kadınları ve Türkiye'de ikamet eden yabancı uyruklular talepleri halinde isteğe bağlı sigortalı olabilirler... İsteğe bağlı sigortalılık, sigortalılık tescil talebinin Kuruma intikal ettiği tarih itibariyle başlar ve terk talebinin Kuruma intikal ettiği tarihte veya diğer sosyal güvenlik kanunlarına tabi olarak çalışmaya başladığı tarihten bir gün önce veya sigortalının toplam borcunun üç aylık prim ve ceza tutarından fazla olması halinde sigortalının daha önce ödediği primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibariyle sona erer...” şeklindeki 79. maddesidir. Anılan maddede geçen, 24 üncü maddesinin (I) numaralı bendinde ve (II) numaralı bendinin (c) alt bendinde yer alan,” sosyal güvenlik kuruluşları” deyiminin ....Kuruluşlarını amaçladığı açık seçiktir. Bu durumda, yurtdışındaki çalışma, Türk uyruklu kimselerin Türkiye’de isteğe bağlı sigortalı olmasına engel teşkil etmeyecektir.

../...

-3-

Mahkemece yapılacak iş, 08.4.1982 tarihinden itibaren aralıklı da olsa yurtdışında çalıştığı ve anılan tarihten itibaren orada ikamet ettiği, ancak primlerini düzenli ödediği anlaşılan davacı hakkında, 1479 sayılı Kanun kapsamındaki zorunlu sigortalılığın sona ermesinden sonra prim ödemesine devam edilmesinin yazılı talep olmasa bile isteğe bağlı sigortalılık iradesi yerine geçtiği de gözetilerek, talebe konu tüm dönemler yönünden isteğe bağlı sigortalı saymaktır.

../...

-3-

Mahkemece yapılacak iş, 08.4.1982 tarihinden itibaren aralıklı da olsa yurtdışında çalıştığı ve anılan tarihten itibaren orada ikamet ettiği, ancak primlerini düzenli ödediği anlaşılan davacı hakkında, 1479 sayılı Kanun kapsamındaki zorunlu sigortalılığın sona ermesinden sonra prim ödemesine devam edilmesinin yazılı talep olmasa bile isteğe bağlı sigortalılık iradesi yerine geçtiği de gözetilerek, talebe konu tüm dönemler yönünden isteğe bağlı sigortalı saymaktır.

O halde, davacı avukatının bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/20847, Karar No: 2017/13450, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20847 E.  ,  2017/13450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17841, Karar No: 2016/10352, Tarih: 10.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/17841 E.  ,  2016/10352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekili, 28/02/2011 günü davalılardan ...'ın kullandığı, diğer davalı ... adına kayıtlı ... plakalı otomobilin okul çıkışı çocukların toplu halde giderken okulun bulunduğu yerde ...'a çarpması sonucu yaralanmasına sebebiyet verdiğini, geçirdiği kaza sonucu sol bacağı kırılan ve alçıda kalan uzun süreli tedavi nedeni ile 56 gün okula gidemeyen ...'ın devamsızlıktan ve sınavlara girememesinden dolayı sınıfta kaldığını, aynı sınıfı iki kez okumak zorunda bırakıldığını, ilerideki çalışma yaşamına bir yıl geç başlaması nedeni ile fazladan bir yıllık eğitim gideri harcandığını, bu nedenle şimdilik 1.000,00 TL zarar oluştuğunu, ayrıca gördüğü tedaviler nedeni ile davacı yanın birçok harcama yapmak zorunda kaldığını, bu harcamaların şimdilik 500,00 TL’sinin istendiğini, kazada bacağı kırılan davacının uzun süre hareket kısıtlığı nedeni ile bakıma ihtiyaç duyduğunu, sonradan ortaya çıkacak tazminat hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 500,00 TL yardımcı kişi gideri istendiğini, davacı ...'ın İkitelli Spor Kulübü'nde 2008 yılından beri amatör olarak futbol oynadığını, kaza sebebi ile bu açıdan sürekli iş görmez duruma geldiğini, bunun için de şimdilik 500,00 TL talep ettiklerini, bunun yanında davacının gerek kaza ve gerekse yaralanma sebebi ile çektiği acı ve sakatlıktan dolayı ciddi ve ağır manevi zarar yaşadığını belirterek 2.500,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 17.500,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, olayın oluş şekli itibari ile davalı yana kusur atfedilmesinin mümkün olmadığını, maddi ve manevi tazminat taleplerinin fahiş ve dayanaksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat talebinin kabulü ile, toplam 11.985,77 TL iş görmezlik maddi tazminatın, manevi tazminat talebinin kısmen kabülü ile, toplam 8.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle meydana gelen maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle meydana gelen maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda, kazada davalı sürücünün %25 kusuru bulunmasına karşlık %75’lik kusur durumuna karşılık gelen iş görmezlik tazminat alacağının ise 0,75 x 532.700 x %3,3 (maluliyet oranı) = 11.985,77 TL olduğu belirtilmiştir. Oysa, davacının talep ettiği maddi tazminat miktarı belirlenirken yapılması gereken, davalının %25’lik kusur durumuna karşılık gelen miktarı bulmaktır. Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan şekilde hesaptaki yanlışlığı düzelterek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Hakim, manevi tazminata 6098 Sayılı TBK 56. madde (eski Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi) hükmüne göre, özel durumları göz önünde tutarak adalete uygun olarak hükmeder. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Bu durumda hükmedilen manevi tazminat miktarı, somut olayın özellikleri, kaza tarihi, davacının maluliyet oranı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olayın meydana gelmesindeki etkiler gibi hususlar birlikte değerlendirilerek belirlenmelidir. Somut olayda; olayın oluş şekli, kaza tarihi bir arada değerlendirildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı bir miktar fazladır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2)ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.