muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7257, Karar No: 2021/10747, Tarih: 27.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7257 E.  ,  2021/10747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığı bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, eylemine uyan TCK'nın 116/2 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını en son kesen işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 08/12/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nm 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazların yerinde görülmemiştir.Ancak;

a-Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı TCK'nın 142/2-h maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise ... sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, talimat mahkemesince savunmasının alınması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesine aykırı davranılması,

b- Hüküm kurulurken uygulama maddesinin, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi yerine TCK'nın 142/1-h maddesi olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, istem gibi BOZULMASINA, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2912, Karar No: 2015/3983, Tarih: 15.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2912 E.  ,  2015/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/35814

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2010/799 (E) ve 2011/1097 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Tek Gıda İş Sendikası Genel Başkanlığının, sanığın işlediği iddia edilen özel belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmüş olması nedeniyle katılma hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede "karara eklenen 3. bendin farklı renk kalemle yazıldığı ve bu nedenle iğfal kabiliyeti bulunmadığının" 13.06.2011 tarihli mahkemece de değerlendirilmiş olan bilirkişi raporunda açıkça belirtilmiş olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18410, Karar No: 2016/66, Tarih: 11.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/18410 E.  ,  2016/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 307 ada 10 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Kışla Mahallesi 307/10 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınan... Mahallesi 1527 ada 17 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin belediye başkanlığından,

2-Somut emsal olarak alınan... Mahallesi 1527 ada 17 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan (01.02.1993) satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüşse ne oranda düşüldüğünün belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1527 ada 17 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 01.02.1993 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

4-Davaya konu edilen taşınmaza emsal alınarak incelenen... Mahallesi 1527 ada 17 parsel sayılı taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte şerhleri de gösterir biçimde takyidatlı tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1042, Karar No: 2006/3120, Tarih: 13.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/1042 E.  ,  2006/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 108 ada 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38 ve 40 parsel sayılı sırasıyla 11050 m2, 8900 m2, 12800 m2, 27950 m2, 9800 m2, 6900 m2, 24900 m2, 236 m2 ve 29450 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, Ağustos 1962 tarih 24, Ekim 1973 tarih 25 ve Nisan 1965 tarih 53, 54 ve 55 numaralı tapu ve 1937 tarih 127 ila 138 tahrir numaralı (11 adet) vergi kayıtları revizyon gösterilerek davalı ... ve arkadaşları adlarına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, parellere revizyon gören vergi kayıtlarının hudutları mera okuduğundan değişir sınırlı olduğu, kapsamlarının yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerektiği iddiasıyla dava açmıştır. Daha önce, mahkemenin davanın reddine ve dava konusu parsellerin tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline dair verdiği kararın davacı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 13.07.1994 gün ve 1992/150 - 1994/290 sayılı bozma kararı ile ve özetle; "Kadastro tespitine dayanak yapılan 5 adet tapu ve 11 adet vergi kaydının yerlerine uygulanıp kapsamlarının belirlenmediği, tapu kayıtları ilk oluşumundan itibaren getirtilmediği, bir kısım tapu kaydının Sulh Hukuk Mahkemesi kararları sonucu oluşturulduğu halde, bu karaların dayanağını teşkil eden harita ve krokilerin getirtilip uygulanmadığı, bu nedenle, tapu kayıtları ilk oluşumundan itibaren getirtilip yerel bilirkişi yardımıyla tapu ve vergi kayıtları birer birer uygulanması, hudutları itibariyle kapsamları belirlenmesi, bilirkişiye keşfi izlemeye olanak veren harita düzenlettirilmesi, vergi kayıtlarının hudutlarında mera yazılı olması nedeniyle, mera araştırması yapılması, mera tahsisi olup olmadığı sorulması, varsa mera kaydı getirtilip uygulanması, kayıt miktar fazlasının sınırda bulunan meradan kazanıldığının anlaşılması halinde, meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukukça değer taşımayacağının düşünülmesi, bundan sonra toplanan delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacıların açtıkları ve bu dosya ile birleşen davaların reddine, dava konusu Derekadı Köyü 108 ada 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38 ve 40 numaralı parsellerin tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre 14.03.1945 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre 24.03.1990 tarihinde ilanı yapılıp dava tarihinde eldeki dava nedeniyle kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; davacı Hazine, çekişmeli taşınmazlara kadastro tespiti sırasında uygulanan ve toplam yüzölçümleri 95.000 m2 olan mera sınırlı onbir adet vergi kaydı değişir sınırlı olduğu halde, revizyon gösterilen parsellerin toplam yüzölçümünün 131.986 m2 olduğu ve 36.986 m2 kayıt miktar fazlasının bulunduğu, kayıt miktar fazlasının Devletin hüküm ve tasarrufu altında olması gereken yerlerden olduğu savı ile dava açmıştır. Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda dayanak tapu ve vergi kayıtları ayrı ayrı uygulanmakla birlikte, çekişmeli taşınmazların 3116 Sayılı Yasaya göre 14.03.1945 tarihinde yapılan ilk orman tahdidi dışında kaldığı ve 3302 Sayılı Yasaya göre de 2/B madde uygulamalarına konu olmadığı, kayıt miktar fazlası üzerinde davalılar yararına kazandırıcı zilyetli koşullarının oluştuğu kabul edilerek Hazinenin davasının reddine karar verilmiştir.

Çekişmeli taşınmazlara uygulanan tapu kayıtları şahıs ve yol sınırlı ise de, vergi kayıtları şahıs, yol ve mera sınırlıdır. Mera sınırı yönünde halen eylemli olarak Hazine adına fundalık niteliği ile tespiti yapılan 90 numaralı ve orman niteliğiyle tespiti yapılan 92 nolu parsel bulunmaktadır. Bu durumda; vergi kayıtları 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince yüzölçümüyle geçerlidir. Yörede ilk orman kadastrosu 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 13.07.1945 tarihinden önce yapıldığına, tapu kayıtları açık yön bırakmadan çekişmeli parselleri kapsamadığına göre, kayıt miktar fazlasının öncesinin resmi belgelerde ne olduğunun ayrıca araştırılması gerekir. Revizyon vergi kayıtları mera sınırlı olması, sınırla eylemli olarak fundalık ve orman bulunması nedeniyle kapsamlarının yüzölçümlerine değer verilerek belirlenmesi gerekir.

Mahkemece, dayanak vergi kaydının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları ile tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, dayanak tapu kaydının revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları ve öncesi bütün olan parselleri dıştan çevreleyen komşu parsel tutanak ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında; bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi (bir ziraat mühendisi) ve bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaza ve ... araziye de uygulanmak suretiyle, öncelikle memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenajman planında; taşınmazın öncesinin ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ..

... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanak vergi kaydı mera sınırlı olduğundan, komşu parsel dayanak kayıtlarından yararlanılarak revizyon vergi ve tapu kayıtları zemine uygulanıp, 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı ve kayıt miktar fazlası orman veya ormandan açma değil ise, miktar fazlasının mera olduğu, meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı kabul edilmeli; tüm deliller birlikte değerlendirilip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 13/03/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1205, Karar No: 2018/1947, Tarih: 18.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1205 E.  ,  2018/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “ecrimisil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 16.12.2013 tarihli ve 2012/415 E., 2013/662 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 15.05.2014 tarihli ve 2014/4614 E., 2014/10017 K. sayılı kararı ile,

“…Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 5362 ada 254 parsel sayılı taşınmazdaki 6 nolu bağımsız bölümün davacı adına kayıtlı olduğu, davalının bu taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı ancak davacının oğlu ile evlenmesi sebebiyle taşınmazı davacının muvafakatı ile kullandığı ne var ki; davacının dava açılmadan önce 09.04.2010 tarihinde tebliğ edilen ihtarname ile davalıdan, taşınmazdan el çekilmesini ve ecrimisil istediğini bildirerek muvafakatini geri aldığı; 06.07.2012 tarihinde taşınmazın anahtarının davacıya teslim edildiği davalının, davacının oğlundan boşandığı, mahkemece boşanma davasının Yargıtay tarafından onama tarihi ile anahtarın davacıya teslim edildiği tarihler arasındaki dönem için ecrimisile karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; ecrimisil, taşınmazı haksız kullananın, malike ödemekle yükümlü olduğu bir bedeldir.

Taşınmazın, davacının muvafakati ile davalı tarafından kullanıldığı, davacının gönderdiği ihtarname ile muvafakatini geri aldığı açıktır.

O halde, davalının ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren taşınmazı kullanmasının haklı ve geçerli bir nedeninin bulunduğu söylenemez.

Hâl böyle olunca; 08.04.2010 tarihli ihtarnamede verilen bir haftalık sürenin sonundan itibaren anahtarın teslim edildiği 06.07.2012 tarihine kadar hesaplanacak ve davacı tarafın talep miktarını aşmayacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi uzman bilirkişiler aracılığıyla bilimsel verilere uygun ve denetime elverişli rapor düzenlenmeden mahkemece takdiren belirlenen ecrimisile hükmedilmesi de isabetsizdir …”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, ecrisimil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili adına kayıtlı olan meskende haksız olarak oturan davalının müdahalesinin mahkeme kararı ile sonlandırıldığını, davalının taşınmazı haksız olarak kullandığı 17.04.2010 ilâ 06.07.2012 tarihleri arasındaki dönem için toplam 10.220,00TL ecrimisil bedelinin davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava, ecrisimil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili adına kayıtlı olan meskende haksız olarak oturan davalının müdahalesinin mahkeme kararı ile sonlandırıldığını, davalının taşınmazı haksız olarak kullandığı 17.04.2010 ilâ 06.07.2012 tarihleri arasındaki dönem için toplam 10.220,00TL ecrimisil bedelinin davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacının oğlu ile evli olduğu dönemde dava konusu evin davacı tarafından ailesi ile birlikte oturması için oğluna tahsis edildiğini, dava dışı Cihat ile müvekkili arasındaki şiddetli geçimsizlik nedeniyle açılan boşanma davasında Cihat hakkında evden uzaklaştırma kararı verilmediğini bu sebeple boşanma davasının kesinleştiği tarihten önceki dönem için sorumluluğun davacının oğlu Cihat’a ait olduğunu, boşanma kararının onanarak kesinleştiği tarihten sonraki dönem içinse 3.500,00TL ödemeyi kabul ettiklerine dair beyanda bulunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davacı tarafından oğlu Cihat Oğuz ve ailesine tahsis edilmesi nedeniyle ücretsiz olarak davalı tarafından kullanılırken, davalı ile eşi Cihat arasında şiddetli geçimsizlik bulunduğundan bahisle boşanma davası açıldığı, bu davanın yargılaması sırasında oğlunun evden altı ay süre ile uzaklaştırılmasına karar verildiği, davalının bu tarihten sonra taşınmazı kullanma hakkı olmadığından bahisle ecrimisil talep edilmiş ise de 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 186’ncı maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca davacının oğlu Cihat’ın ailesinin oturacağı konutu seçme ve giderlerine katılma yükümlüğünün bulunduğu, bu durumda boşanma kararı verilip kesinleşinceye kadar ailesinin oturacağı konutu sağlamakla sorumlu olduğu dikkate alındığında boşanma kararının kesinleştiği tarihe kadarki kullanımdan doğan sorumluluğun davalıya değil eşi Cihat’a (davacının oğluna) ait olacağından bu dönem için davalıdan doğrudan kullanım bedeli istenilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle boşanma kararının kesinleştiği 28.03.2012 tarihinde evi boşaltarak anahtarı teslim ettiği 06.07.2012 tarihine kadar olan dönem için ödeme yapmayı kabul etmesi nedeniyle davacının bu dönem için talep ettiği kullanım ücreti olan 400,00TL ile 440,00TL’nin ortalaması olan 420,00TL’nin aylık kullanım ücreti olarak belirlenmesinin davacının talebine de uygun olması nedeniyle taraflar arasında ihtilafsız olan döneme ilişkin haksız kullanım bedelinin tespiti amacıyla keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmasına ihtiyaç bulunmadığı belirtilmek suretiyle toplam 1.414,00TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda gösterilen gerekçe ile bozulmuştur.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda gösterilen gerekçe ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmadan önceki gerekçelerle ve özellikle davalının eski eşi Cihat’ın TMK’nın 191’inci maddesindeki konut sağlama yükümlülüğünü davacıya ait evi kullanma şeklinde yerine getirdiği, TMK’nın 194’üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca eşlerden birinin diğerinin açık izni bulunmadıkça aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamayacağı, davacının da aile konutu olarak kullanılacağını bilerek oğluna tahsis ettiği dava konusu taşınmaz nedeniyle asıl muhatabı olan oğluna karşı bu yönde bir talepte bulunmadan doğrudan davalıya yönelmiş olması nedeniyle intifadan men koşulunun tam bir iyi niyet ile gerçekleşmiş bulunduğunun söylenemeyeceği, zira TMK’nın 2’nci maddesi uyarınca haklarını kullanırken dürüstlük kuralına uymayan ve hakkın kötüye kullanılması niteliğindeki davranışların hukuk düzenince korunmayacağı vurgulanmak suretiyle direnme kararı verilmiştir

Direnme hükmünü davacı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı aleyhine hükmolunacak ecrimisilin 08.04.2010 tarihli ihtarnamenin tebliğinden itibaren yedi gün sonrasına denk gelen 17.04.2010 tarihinden, anahtarın teslim edildiği 06.07.2012 tarihine kadar olan dönem için mi, yoksa boşanma kararının onama ile kesinleştiği tarih olan 28.03.2012 gününden anahtarın teslim edildiği 06.07.2012 tarihine kadar olan dönem için mi hesaplanması gerektiği; ayrıca hüküm altına alınacak olan ecrimisil bedelinin belirlenmesi amacıyla uzman bilirkişiden rapor alınmasının gerekli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Öncelikle belirtilmelidir ki mülkiyet, toplum yararı ile sınırlı, sahibine gerek yetki ve gerekse ödevler yükleyen kamu ve özel hukuk karakterli, kendine özgü bir haktır.

1982 Anayasası, mülkiyet hakkını 1961 Anayasası’na göre daha da güçlendirerek, temel hak ve ödevler kısmına almıştır. 1982 Anayasasının 35’inci maddesinde; “herkes mülkiyet ve miras hakkına sahiptir. Bu haklar ancak kamu yararı amacıyla kanunla sınırlandırılabilir. Mülkiyet hakkının kullanılması toplum yararına aykırı olamaz “ düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, mülkiyet hakkı ancak kamu yararı ve kamu düzeni amacı ile sınırlandırılabilecektir.

Malik, mülkiyet hakkının sağladığı yetkileri, hukuk düzeninin çizdiği sınırlar içinde dilediği gibi kullanabilir. Eşya üzerindeki egemenliğin üçüncü kişilere karşı korunması için malike verilen bu yetkilerin yaptırımı olan davalar, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683. maddesinde belirlenmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683’üncü maddesi (Mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi 618. madde);

“Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.