muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7361, Karar No: 2023/1406, Tarih: 08.03.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; genel kurul kararının iptali yönündeki mahkeme kararının yerinde olduğunu, şirketin varlığını koruması açısından genel kurul kararının yürütmesinin durdurulmasının zaruri olduğunu, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde dahi günlük 10.000,00 TL olarak belirlenen bankacılık işlemlerine konulan sınırlamanın pratikte bir anlamı bulunmadığını, limitin düşürülerek aylık 10.000,00 TL üzerini geçen giderlerin tamamının kayyım onayına tabi tutulmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının talebinin kararın iptali yönünde olup mahkemece genel kurul kararının geçersizliğine yönünde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacı ile yapılan hisse devri sözleşmesinin noter onaylı olmadığı, şirket tarafından hisse devrine muvafakat edildiğine dair noter tasdikli yönetim kurulu kararı bulunmadığını, her ne kadar pay defterinde davacıya ait kayıt bulunsa da noter tarafından onaylanmış herhangi bir karar bulunmadığını, davalı şirketin yaşlı bakım evi olması nedeniyle çalıştırabilmek ve yönetici olabilmek için özel izin ve ruhsat gerekli olduğunu, bu izinlerin de sadece ...'de mevcut olduğunu, ayrıca ...'nin daha öncede yetkili konumda olup davacının bu duruma ve alınan karara 3 sene boyunca itiraz etmediğini, davacının kötü niyetli olarak şirkete zarar verdiğini, davaya konu yönetim kurulu kararının iptal veya geçersiz olması halinde şirketin yöneticisiz kalacağını ve işçilerin maaşını dahi ödeyemeyecek konuma gelip telafisi güç zararlar ortaya çıkacağını, şirketin kurulduğu yıldan bu yana ... tarafından yönetildiğini ve şirket aleyhine hiçbir karar almadığını, şirketin 2017-2018-2019-2020 mizan kayıtları ve muhasebe kayıtları incelendiğinde almış olduğu kararlar ve şirkete vermiş olduğu maddi kaynakların hepsinin şirket lehine olduğunun ortaya çıkacağını, hali hazırda ...'nin şirketten alacaklı olduğunu, ayrıca şirket mizanları incelendiğinde ...'nin şirket hesabına ihtiyaç halinde dönem dönem para yatırdığının görüleceğini, şirketin halen ...'ye borcu bulunduğunu, aslı olmayan iddialarla şirkete kayyum atanması talebinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, ayrıca şirketin kayyum masraflarını karşılamakta güçlük çekeceğini, karar kesinleşene kadar ...'nin yöneticiliğinin devam edeceğini, kararın kesinleşmesi halinde kayyımın görevinin sona ermesi nedeniyle şirket yöneticiliği sıfatının boşlukta kalacağını belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketin 11.09.2020 tarihli olağan genel kurulunda alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 416, 445, 446, 447 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18027, Karar No: 2017/6353, Tarih: 04.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18027 E.  ,  2017/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen, yetkilisi olduğu ticaret şirketinin iflasını istememek suçunun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK'nın 176 ve 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının saptanması gerektiği cihetle; öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şirketin iflasının istenmesi gerekiyorsa hangi tarih itibariyle gerektiği hususu belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 3 ve 61. maddesindeki ölçütler kullanılarak dava konusunu oluşturan borcun 40.000 TL olduğu nazara alınarak cezanın alt sınırı hakkaniyete uygun şekilde aşılarak cezanın belirlenmesi gerekliyken, bu ilkeye uyulmaksızın çok daha fazla borç miktarları için uygulanabilecek biçimde cezanın en üst sınırdan belirlenmesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7028, Karar No: 2023/5044, Tarih: 01.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7028 E.  ,  2023/5044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1618 E., 2022/1956 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/14 E., 2022/385 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddî tazminat ve nafakalar yönünden istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek tarafından aynı yönlerden temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.07.2023 tarihli 2022/11329 Esas, 2023/3797 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davalı erkeğin dosya temyiz aşamasında iken 09.02.2023 tarihinde öldüğü bildirilmiş ve gereğinin yapılması için dosya Dairemize gönderilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay ilamında maddî hata yapıldığı düşüncesiyle tutanak düzenlenerek dosyanın tekrar değerlendirilmek üzere Yargıtaya gönderilmesi şeklinde bir yasa yolu mevcut değildir. Ayrıca her ne kadar davalı erkek dosyanın temyiz incelemesinden önce ölmüş olsa da; İlk Derece Mahkemesince verilen boşanma hükmü davalı erkek tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu şekilde evlilik davalı erkeğin ölümünden önce zaten sona ermiştir. Dairemizce kararın fer'îler yönünden incelemesinde herhangi bir hata bulunmamaktadır. Açıklanan sebeplerle Dairemiz ilamında maddî hata olmadığından İlk Derece Mahkemesinin maddî hata düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesinin maddî hata düzeltme talebinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/41008, Karar No: 2017/21033, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/41008 E.  ,  2017/21033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Tur. Yat. İnş. San. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve fazla çalışma alacaklarını, birleşen dava ile de işsizlik ödeneğini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Şirket, davacının haklı bir sebep olmaksızın istifa ederek işten ayrıldığını ancak davacının istifa ettiği tarihte otelin iş yoğunluğu dikkate alınarak sezon bitimine kadar çalışmasının istendiğini, izinlerin otelin müşteriye kapalı olduğu kış aylarında kullandırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen dosya davalısı ..., davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiş, kararın davalı ... ... Tur. Yat. İnş. San. Ltd. Şti. temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 02.06.2016 tarihinde bozma kararı verilmiştir. Bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... ... Tur. Yat. İnş. San. Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Genel tatil alacağı yönünden de aynı ilke geçerlidir.

Genel tatil alacağı yönünden de aynı ilke geçerlidir.

Bozma ilamında, dosyadaki bir kısım ücret bordrolarında fazla çalışma ve genel tatil ücreti tahakkuk ettirildiği, ancak bordroların imzasız olduğu, Mahkemece davacının ücretini aldığı bankadan banka hesap hareketlerinin celp edilmesi ve imzasız bordro ile tahakkuk ettirilen fazla çalışma ve genel tatil ücretinin ödenip ödenmediği tespit edilerek, ödeme yapıldığının anlaşılması halinde ödenen tutarlar hesaplanan alacaklardan mahsup edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece davacıya ait hesap hareketleri celp edilmiş ise de kayıtların tahakkuk bulunan tüm ayları kapsamadığı ve bilirkişi raporunda tahakkukların örtüştüğü beirtilmesine karşın miktarların mahsup edilmediği anlaşılmaktadır. Tahakkuk bulunan ayların tamamına ait hesap hareketleri celp edilmeli ve ödendiği anlaşılan tahakkuklar mahsup edilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9187, Karar No: 2018/521, Tarih: 01.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/9187 E.  ,  2018/521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ile davacı (temlik alan ... ve temlik veren...) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... şirketi nezdinde işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı iş yerinde hırsızlık meydana geldiğini, davalı ... şirketinin başvurularına rağmen ödeme yapmadığını ileri sürerek işyerinde meydana gelen 500.000,00 TL emtia bedeli, 3.800,00 TL kırılan cam bedeli olmak üzere toplam 503.800,00 TL tazminatın rizikonun meydana geldiği 16/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili, davacı tarafından gerçek dışı fatura ibraz edilmesi nedeniyle müvekkili şirketçe hasar başvurusunun reddedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile toplam 153.111,43 TL’den 96.460,21 TL’sinin 05/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacı kısmi temlik eden ...'a ödenmesine, kalan 56.651,22 TL’sinin yine 05/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı - kısmi temlik alan ...'a ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ile davacı (temlik alan ... ve temlik veren ...)vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre,

davalı vekili ile davacı (temlik alan ... ve temlik veren ...)vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 7.844,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 1.2.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9048, Karar No: 2016/12959, Tarih: 29.09.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/9048 E.  ,  2016/12959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olayın tek yakın görgü tanığı olup, soruşturma aşamasında ifadesi alınan ... dinlenilmeden karar verilerek, CMK'nın 210/1. maddesine uyulmaması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1726, Karar No: 2016/5403, Tarih: 02.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/1726 E.  ,  2016/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde, temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, 08/04/2008 tarihinde ölen mirasbırakanı .....'un 18/06/2002 tarihli akitle maliki olduğu 123 ada 7 parsel sayılı taşınmazı oğulları davalılara satış suretiyle temlik ettiğini yapılan işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapunun iptali ile taşınmazın terekeye iadesini olmadığı taktirde tenkise karar verilmesini istemiş, 25/01/2013 tarihli dilekçesinde ise terekeye iade istemini, miras payı oranında iptal ve tescil isteği olarak değiştirmiştir.

Davalı ... çekişme konusu taşınmazın bedeli davalılar tarafından ödenerek satın alınıp, aileyi ayakta tutan kişi olması ve ananeler gereği, mirasbırakan adına tescil edildiğini, murisin davalıların aile servetine yaptıkları katkıyı da gözeterek davacının da bilgisi dahilinde taşınmazı davalılara iade ettiğini, taşınmazdaki beş katlı yapının devir tarihinden sonra davalılar tarafından yapıldığını bu hususun gözetilmesi gerektiğini davalı..... 18/01/2012 tarihli dilekçesinde; çekişme konusu taşınmazın devri karşılığında murise para ödemediklerini, temlik tarihinde mirasbırakanın yanında çalıştıklarını, satış bedelini ödemelerinin maddi olarak mümkün olmadığını belirtmiş, 09/01/2014 tarihli dilekçesinde ise 18/01/2012 tarihli dilekçenin imzalandığı tarihte psikolojik rahatsızlığı bulunduğunu bundan faydalanan davacının adı geçen dilekçeyi imzalattığını davacıya olan güveninden ötürü okumadan imzaladığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, işlemin bedelsiz ve muvazaalı olduğunun sübuta erdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan...'un 08/04/2008 tarihinde öldüğü geriye mirasçı olarak davacı, davalılar, dava dışı eşi Nazik ile diğer çocuğu Sebahat'ın kaldıkları murisin maliki olduğu çekişme konusu 123 ada 7 parsel sayılı taşınmazını 18.06.2002 tarihli satış akdiyle ve eşit paylarla davalılara temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, işlemin bedelsiz ve muvazaalı olduğunun sübuta erdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan...'un 08/04/2008 tarihinde öldüğü geriye mirasçı olarak davacı, davalılar, dava dışı eşi Nazik ile diğer çocuğu Sebahat'ın kaldıkları murisin maliki olduğu çekişme konusu 123 ada 7 parsel sayılı taşınmazını 18.06.2002 tarihli satış akdiyle ve eşit paylarla davalılara temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706, Türk Borçlar Kanunun 237 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 190. ve 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddeleri uyarınca herkes iddialarını ispat etmek zorundadır. Davacı iddialarını ispat bakımından tanık isimleri bildirmiş ancak bu tanıklar dinlenmeden sonuca gidilmiştir.

Somut olaya gelince; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 190. ve 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddeleri uyarınca herkes iddialarını ispat etmek zorundadır. Davacı iddialarını ispat bakımından tanık isimleri bildirmiş ancak bu tanıklar dinlenmeden sonuca gidilmiştir.

Hâl böyle olunca, isimi bildirilen davacı tanıklarının yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek beyanlarının alınması davalı Sebahattin'in 18/01/2012 tarihli dilekçesindeki beyanları tanık beyanları ile birlikte değerlendirilerek temlikin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı olup olmadığının saptanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.