muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8456, Karar No: 2018/2676, Tarih: 12.04.2018

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6870, Karar No: 2021/6048, Tarih: 29.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/6870 E.  ,  2021/6048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma fiilinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında “2009” şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin, Mahkemece “25.07.2009” olarak düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2-2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 29.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19159, Karar No: 2015/1786, Tarih: 10.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/19159 E.  ,  2015/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRŞEHİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2011/319-2013/189

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.02.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat M. Y.. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar, mirasbırakan O. A..’nın mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 3259 parsel sayılı taşınmazı oğlu davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, taşınmazdaki üç adet binayı kendilerinin yaptığını, murisin satışa ihtiyacının olmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ve miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını, murisin taş ocağı işletmekte iken yanında çalışan işçinin iş kazası sonucunda ölmesi üzerine sigortaya borçlandığını, hakkında icra takibi yapılması üzerine murisin borcunu kendisinin ödediğini, yurt dışından para gönderip murisin ihtiyaçlarını karşıladığını, taşınmazdaki bütün evleri murisin yaptırdığını, muvazaanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalıya temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı, tanık beyanlarına göre, murisin ihtiyacı nedeniyle taşınmazı sattığı, davalının varlıklı olup, alım gücünün bulunduğu, davalının murise sağlığında maddi yardımda bulunduğu, borçlarını ödediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan O. A..’nın çekişme konusu 3259 parsel sayılı taşınmazı 02.11.2007 tarihli akitle oğlu davalıya satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 0l.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu’nun 706., Borçlar Kanunu’nun 213. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 237.) ve Tapu Kanunu’nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacılar ve davalının murisin oğulları olduğu, murisin dava dışı mirasçısı olarak iki kızının bulunduğu, mirasbırakanın sağlığında taş ocağı işletmekte iken emekli olduğu, satış ihtiyacının bulunmadığı, çekişme konusu taşınmazda davacılar, davalı ve murisin evlerinin olduğu, anılan taşınmaz dışında murisin başka bir taşınmazı da bulunmadığı görülmektedir.

Öte yandan, taş ocağı işletmesi sırasında 1998 yılında iş kazası sonucu ölen işçi nedeniyle tazminat borcunu murisin dosya kapsamı ve tanık beyanları ile başka bir arazisini satarak 2004 yılında kendisinin ödediği, davalının anılan borcu ödediğine yönelik savunmasının da sabit olmadığı anlaşılmaktadır.

Öyleyse, yukarıda açıklanan ilkeler ve olgular birlikte değerlendirildiğinde murisin tek malvarlığı olan çekişme konusu taşınmazı oğlu davalıya temlikindeki gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Öyleyse, yukarıda açıklanan ilkeler ve olgular birlikte değerlendirildiğinde murisin tek malvarlığı olan çekişme konusu taşınmazı oğlu davalıya temlikindeki gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/37810, Karar No: 2017/3338, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37810 E.  ,  2017/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/30883, Karar No: 2019/12129, Tarih: 03.10.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/30883 E.  ,  2019/12129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 18 Eylül 2014 tarihli ve Esas 2013/390, Karar 2014/323 sayılı karar aleyhine Milli Savunma Bakanlığının 08/03/2017 tarihli, ...YRD.: 51393309-9010-1611-17/As.Adlt. ve Kan.Gn.Md.As.Adlt.Czev. ve Müt.D.Rap.Tet. ve işl.Ş.(26.B-13-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/07/2019 gün ve 2018/23648 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

1. Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin izin tecavüzü suçundan sanık Piyade Er ... hakkındaki 2013/390 esas sayılı dava dosyası incelenmiştir.

2. Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 04 Mayıs 2010 tarihli ve 2010/140-215 Esas ve Karar sayılı hükmü ile; sanığın, 02.12.1985-18.02.2004 tarihleri arasında işlediği belirtilen izin tecavüzü suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, bu kararın sanığın temyizi üzerine Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 15.06.2011 tarihli ve 2011/546-541 Esas ve Karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı doğrultusunda tekrar duruşma açılarak yapılan değerlendirme sonucunda Askeri Mahkemenin 18 Eylül 2014 tarihli ve 2013/390 Esas, 2014/323 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; bu durumda Anayasa Mahkemesinin iptal kararı doğrultusunda tayin edilen cezanın salt seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğine dair Askeri Mahkemece lehe kanun değerlendirmesi yapılması gerekirken, Askeri Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş olmasına rağmen uyarlama kararı kapsamında, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına dair karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu görülmüştür.

3. Bu nedenle, bahse konu kovuşturma dosyası EK-A'da gönderilmiş olup, Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 18 Eylül 2014 tarihli ve 2013/390 Esas, 2014/323 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulması için, 353 sayılı Kanun'un 243'üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması istenilmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yukarıda sözü edilen kanuni düzenlemeler karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 18 Eylül 2014 tarihli ve Esas 2013/390, Karar 2014/323 sayılı kararının CMK’nin 309/4-a maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararı CMK’nin 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözen karar niteliğinde olmadığından müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9112, Karar No: 2019/337, Tarih: 16.01.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/9112 E.  ,  2019/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine......... 2014/7756 Esas sayılı takip dosyası ile 18.08.2014 tarihinde ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibi başlatıldığı, borçluların, sair nedenlerle birlikte aynı ilişkiden kaynaklanan borcun tahsili için daha önce yine aynı icra müdürlüğünün 2014/7731 Esas sayılı dosyası ile, bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile 12.08.2014 tarihinde takip yapıldığını ileri sürerek mükerrerlik itirazı ile icra mahkemesine başvurdukları, mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırıldığı ve nakdi alacağa ilişkin 182.642,65 TL ile gayri nakdi alacağa ilişkin 21.280,00 TL yönünden icra takibinin devamına, fazlaya ilişkin icra takibinin iptaline karar verildiği, anılan kararın borçlular tarafından temyizi neticesinde Dairemizce; somut olayda icra takibinin mükerrer yapıldığına ilişkin şikâyetin, icra emrinin tebliğinden itibaren yedi günlük süre içerisinde icra mahkemesine yapılmış olduğu, fakat mahkemece borçluların mükerrerlik iddialarına ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı anlaşıldığından, mahkemece; mükerrer yapıldığı iddia edilen ...... 2014/7731 Esas sayılı takip dosyası incelenerek, mükerrerlik oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmek suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle kararın bozulduğu, mahkemece anılan bozma sonrası yapılan inceleme neticesinde; davanın reddine ve asıl alacağın %20'si oranındaki tazminatın davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine hükmolunduğu görülmektedir.

İİK 45. maddesinde; rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusunun iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklının yalnız rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceği, poliçe ve emre muharrer senetlerle çekler hakkındaki 167 nci madde hükmünün mahfuz olduğu, aynı kanunun 167. maddesinde ise; alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senede müstenit olan alacaklının, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte bulunabileceği düzenlenmiştir.

......

İİK 45. maddesinde; rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusunun iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklının yalnız rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceği, poliçe ve emre muharrer senetlerle çekler hakkındaki 167 nci madde hükmünün mahfuz olduğu, aynı kanunun 167. maddesinde ise; alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senede müstenit olan alacaklının, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte bulunabileceği düzenlenmiştir.

......

Somut olayın incelenmesinde;...... 2014/7731 Esas sayılı takip dosyasında; alacaklı tarafından dava dışı..... ve muteriz borçlular hakkında kredi borcunu teminen bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde bulunulduğu, yine .......2014/7756 Esas sayılı takip dosyasında; alacaklı tarafından aynı kredi borcu nedeniyle muteriz borçlular hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibi başlatıldığı, takip talebinde ve ödeme emrinde; “tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla” kaydına yer verildiği ve hatta anılan ipoteğe dayalı ilamlı takibin ödeme emrinde; ayrıca ‘......’nün 2014/7731 sayılı icra takip dosyası alacağı ile tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla tahsili talebidir..’ ibaresinin yazılı olduğu görülmüş olup, her ne kadar anılan takip dosyalarında yer alan alacak miktarları kesin olarak birbirleri ile uyuşmasa da, alacaklı vekili tarafından sunulan 29.09.2014 havale tarihli cevap dilekçesinde; ‘... anılan kredi borcunun tahsili amacıyla borçlular aleyhine tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla....... 2014/7731 Esas sayılı dosyası ile kambiyo takibi, 2014/7756 Esas sayılı dosyası ile de ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığı..." şeklindeki beyan karşısında ve sair belirtilen hususlar gereği, her iki takip dosyasına konu borcun aynı borç olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda anılan kanun hükümleri uyarınca borç ipotek ile temin edilmiş olsa bile elinde kambiyo senedi bulunan alacaklı, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapabilir. Somut olayda da, öncelikle bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile 12.08.2014 tarihinde takibe geçildiğinden, alacaklı tercih hakkını bu takip türünden yana kullanmış olup aynı borca ilişkin olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibi yapamaz. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup süresiz şikayete tabidir.

Bu durumda, şikayete konu ........ 2014/7756 Esas sayılı takip dosyasına konu borçla ilgili olarak, aynı icra müdürlüğünün 2014/7731 Esasında kayıtlı ve bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan derdest takibin bulunduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile mükerrer olan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan ilamlı icra takibinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu durumda, şikayete konu ........ 2014/7756 Esas sayılı takip dosyasına konu borçla ilgili olarak, aynı icra müdürlüğünün 2014/7731 Esasında kayıtlı ve bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan derdest takibin bulunduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile mükerrer olan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan ilamlı icra takibinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/01/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

....

Üye ... ve Üye ...'un Karşı Oy Yazıları:

Dosya içeriği ve Dairemizin kabulüne göre, alacaklı tarafça........ 2014/7731 Esas sayılı dosyasından davacı.....ve müteriz borçlular hakkında kredi borcunu teminen bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatıldığı, yine aynı kredi borcu için........2014/7756 Esas sayılı dosyasından, 2014/7731 Esas sayılı dosyadaki takiple tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibi başlatıldığı anlaşılmıştır.

İİK'nun 45. maddesinin 1. fıkrasında "Rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusu iflasa tâbi şahıslardan olsa bile alacaklı yalnız rehinin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapabilir. Ancak rehinin tutarı borcu ödemeye yetmezse alacaklı kalan alacağını iflas veya haciz yoluyla takip edebilir" hükmüne, aynı maddenin 3. fıkrasında ise:

"Poliçe ve emre muharrer senetlerle çekler hakkındaki 167 nci madde hükmü mahfuzdur" hükmüne yer verilmiştir.

Anılan madde ile borç rehinle temin edilmiş ise, önce rehine başvurma zorunluluğu bulunmaktadır. Ancak, maddenin 3 üncü fıkrası ile İİK'nun 167. maddesi saklı tutulmuş ve istisnaya yer verilmiştir. Yani alacak rehinle temin edilmiş olsa dahi alacaklı doğrudan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluna da başvurabilecektir.

Mahkemece davanın reddine ve asıl alacağın %20'si oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş olup, ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takipte tazminat öngörülmediğinden, mahkemenin hüküm bölümünün (2) nolu bendindeki tazminatın karar metninden tamamen çıkartılmak suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerekirken, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile 12/08/2014 tarihinde takibe geçildiği ve alacaklının tercih hakkını bu takip türünden yana kullanmış olduğu, aynı borç için ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yapılamayacağı gerekçesiyle, ilamlı icra takibinin iptaline ve kararın belirtilen nedenlerle bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşlerine katılmamaktayız.