muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4246, Karar No: 2016/5987, Tarih: 06.10.2016

b-Suç tarihleri olan 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek eyleminin uygun bulunduğu 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup; incelenen dosya içeriğine göre; suç tarihinde yürürlükte bulunan Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasayla değişik 359/b-1. maddesindeki cezanın, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesiyle değişik 359/b maddesine göre lehe olduğu gözetilmeden temel cezanın 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesi uyarınca üç yıl hapis olarak belirlenmesi,

c-Sanığın mahkumiyetine karar verildiği halde kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre vekalet ücretine hükmolunmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1156, Karar No: 2012/2007, Tarih: 15.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1156 E.  ,  2012/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ilçesi ... köyü 1342 parsel sayılı taşınmaz, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve taşınmaz üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... kızı ... ve ... çocukları ..., ... ve ...'in kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar tesbit tutanağı beyanlar hanesindeki kullanıcı adlarının gerçekte var olmayan kişilere ait olduğunu tespitin iptali ile beyanlar hanesine kullanıcı olarak kendi adlarının yazılmasına karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulü ile 1342 sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline, tutanağın beyanlar hanesinin 2 nolu bendinde geçen "taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... kızı ... ve ... çocukları ..., ... ve ...'in kullanımındadır" şeklinde geçen ibarenin iptali ile tutanağın bu bölümüne "Taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... kızı ..., ... ... kızı ..., ... kızı ..., ... oğlu ..., ... oğlu ... ve ... oğlu ...'in kullanımındadır" şeklindeki ibarenin 3402 sayılı Yasanın 19/2 ve 5831 sayılı Yasanın ek-4 maddesi uyarınca kütüğün beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itirazdır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 15.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2023, Karar No: 2019/7775, Tarih: 10.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2023 E.  ,  2019/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacının istinaf talebinin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 3500 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 01.03.2016 tarihinde talebini 224.910,45 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine, davalı lehine takdir edilen 1.980,00 TL vekalet ücreti ile davalının yaptığı 48,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; davacının istinaf talebinin kısmen kabulü ile istinaf konusu ilk derece mahkemesi kararının HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına ve düzeltilerek yeniden esas hakkında, davanın reddine, davacı vekille temsil

edildiğinden AAÜT'ne göre 1.980,00 TL maktu vekalet ücretinin ve davacının yaptığı toplam 184,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, yasa değişikliği nedeniyle davanın reddine karar verildiğinden davalı taraf lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri taktirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın tüm, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 10/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4057, Karar No: 2012/10842, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4057 E.  ,  2012/10842 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ... ... 2-... İnş. ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 6.10.2009 tarih ve 404-737 sayılı hükmün Dairenin 14.10.2010 tarih ve 572-13235 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, “ ... ... “ adıyla bilinen projede yer alan daireyi davalı ... adına vekaleten davalı ... A.Ş.’den “ Taşınmaz Satış Sözleşmesi” ile satın aldığını, davalıların satış sırasında reklamını yaptıkları projede müşterilerine satın alacakları daire/villa ile birlikte 1 milyon m2 arazi üzerinde, 450 bin m2 yeşil alan içerisinde 50.000 ağaçla çevrili, yüzme havuzları, yürüyüş, koşu ve bisiklet parkurları, buz pateni ve buz hokeyi pistleri, basketbol ve tenis kortları, İlköğretim okulu, ticaret merkezi, vb. beklentilerin üzerinde sosyal ve sportif imkanlar sunarak, kaliteli, sağlıklı, güvenli ve huzurlu bir yaşam alanı inşa ve teslim edileceğinin ilan edildiğini, ancak sitenin genel çevre duvarının ve demir parmaklıklarının dahi büyük ölçüde tamam olmadığını ve vaat edilen “ 24 saat özel güvenlik” sisteminin işlemediğini, site çevresinin 50.000 ağacın varlığı bir yana neredeyse çıplak bir görüntüye sahip olduğunu, site içinde site sakinlerine ait olacağı vurgulanan özel yaşam ve spor kompleksi vaat edilmesine rağmen vaad edilen spor kompleksinin ...’ye ait 518 nolu ada üzerinde kaldığını ve fiili durumu itibarıyla çevre duvarı ve güvenliğinin olmaması sebebiyle kamuya açık hale dönüştüğünü, davalıların yaptıkları reklam ve tanıtımlarla kendisini kasten yanılttıklarını ve ayıplı mal sattıklarını, bu nedenle dairede önemli bir değer kaybı bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İnşaat..A.Ş., davalı ...’ye vekaleten satış yaptıklarını, hukuken taraf olmadıklarını beyanla davanın husumetten reddi gerektiğini, esas yönden de satılan taşınmazda ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, 518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, 518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, konutun teslim alınmasından sonra 30 gün içinde ayıp ihbarı yapıldığının ispatlanamadığı, dava konusu dairenin bedeline olumsuz yönde etki edebilecek bir gizli ayıbın veya eksik ifanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hüküm, davacının temyizi üzerine dairemizce bozulmuş, Bu kez davalılar karar düzelte talebinde bulunmuştur.

Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir. Davacı, satıcı ...’ye vekaleten ... İnşaat ve ticaret A.Ş’den “ ... ... ” adlı projeden daire satın aldığı, satın aldığı bağımsız bölümün davacıya tapuda devir edilerek fiilen de teslim edilmiştir. Davacı satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını davalılara bildirmemiştir. Davacı, 518 nolu ada üzerine inşa edilen spor kompleksinin tapusunun bağımsız bölüm maliklerine verilmeyip, ... üzerinde bırakıldığını ve spor kompleksinin sadece site sakinlerinin kullanımına sunulması gerekirken , kamuya da açıldığını ileri sürerek, bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istemiştir. Davacının davasında tanımladığı bu durumun ( ... Hukuk Genel Kurulunun 2.11.2011 gün ve 2011/13-453 esas 2011/651 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ) açık ayıp olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de her hangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Ayrıca davacının 4077 sayılı kanunun 4.maddesi gereğince malın teslimi tarihinden itibaren 30 gün içinde davalılara ayıp ihbarında bulunmadığı tartışma konusu değildir. Öyle ise mahkemece ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş 2011/4057 2012/10842

olması usul ve yasaya uygun olup kararın onanması gerekirken dairemizce, hükmün bozulmuş olmasının zuhule müstenit olduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalıların karar düzeltme isteğinin kabulüne dairemizin bozma kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 14.10.2010 gün ve 2010/572 esas, 2010/13235 karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve hükmün ONANMASINA, 19.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9334, Karar No: 2011/13320, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9334 E.  ,  2011/13320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava 01.12.2006 tarihli protokol 01.12.2006 tarihli kefaletname ve borç kabul senedine dayanılarak yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı şirket ile dava dışı ... Tekstil Sanayi ve Ticaret AŞ. ile ... Toptan Manifatura ... arasında ticari ilişki bulunduğu 01.12.2006 tarihi itibari ile davacının alacağının 2.721.585 Dolar olarak belirlendiği davalıların 01.12.2006 tarihli kefaletname başlıklı belge ile bu borca müteselsil kefil oldukları konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Davacı fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000 Dolar karşılığı 11.794,00 TL'nin tahsili için icra takibi yapmıştır.

Davalılar vekili; müvekkillerinin kefili bulunduğu borçlu ... Tekstil ve San. Tic. AŞ'nin İnegöl'deki fabrikasının 18.02.1999 yılında çıkan yangın sonrası hasara uğradığını sigorta bedeli 350.000 Doların davacıya 28.09.2004 tarihinde ödendiğini ve davacıya borcu kalmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, protokol, kefaletname ve kesin borç kabul senedine göre kefaletnamenin tarihi 01.12.2006 olup, sigortanın davacıya ödemesinin 28.05.2004 tarihi olduğu, 01.12.2006 tarihinden sonra yapılan bir ödeme iddiası bulunmadığı buna göre itirazın iptali ile takibin devamına %40 icra inkar tazminatı 4.717.60 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11420, Karar No: 2018/10350, Tarih: 04.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11420 E.  ,  2018/10350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar görmüş bulunan müşteki vekilinin kovuşturma aşamasında sanık hakkında şikayetinin devam ettiğine ilişkin dilekçesi verip mazeret talebi üzerine yargılama sırasında katılma hususunda herhangi bir karar verilmemiş ise de; süresinde temyiz dilekçesi verip kararı temyiz ederek katılma iradesini gösterdiği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeye hakkı bulunan müşteki vekilinin CMK.nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14062, Karar No: 2025/7121, Tarih: 29.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14062 E.  ,  2025/7121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1958 E., 2024/1958 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/591 E., 2024/167 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalılar vekillleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekillleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;Müvekkilinin, davalı şirketlerden ... İnş. Taah. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'de şantiye elemanı olarak çalıştığını, davalı şirketlerin atıksu ve yağmur suyu kanal inşaatı projesinde çalıştıklarını, müvekkilinin bu proje kapsamında Alibeyköy Deresi, Kemerburgaz Orman arazisi civarındaki inşaat alanında çalışırken 30.09.2016 tarihinde iş kazası geçirdiğini, iş kazasının olduğu gün davacıdan rögar kapağı kalıbı yapmasının istenildiğini ancak kalıp yapma görevinin davacının görevi olmadığını, buna ilişkin bir eğitiminin de olmadığını, davacının amirinin spiral makinesine daire testeresi takması gerekirken, daire testeresinin kaybolduğunu, bu durumun şirkete bildirildiği halde yenisinin alınmadığını, bu nedenle dişleri büyük olan başka bir başlık takıldığını, tahtaların bu makine ile kesilmesinin davacıdan istenildiğini, davacının tahta keserken başlığın dişlerinin büyük olması sebebi ile tahtanın sekerek davacının sol elinde 8 cm'lik kesik oluştuğunu, davacının kusuru olmadığı gibi işyerinde alınması gereken önlemlerin de alınmadığını, davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını beyan ederek maddi ve manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; Dava dışı Dalgıçlar firması ile müvekkili şirketin ...-... Kent Ormanı Adi Ortaklığı'nı kurduğunu, sözleşme konusu işin diğer davalı ... İnş. Taah. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti firmasına taşere edildiğini, sözleşme gereği tüm yükümlülüklerin taşeron firma ... İnş. Taah. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ye ait olduğunu, müvekkili şirketin dava konusu olayda kusurunun olmadığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.