muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11189, Karar No: 2021/5374, Tarih: 13.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11189 E.  ,  2021/5374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden tazminat talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar ve davalılardan Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı uyarınca istinaf isteminin Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddine, davacılar yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ve davalılardan Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak; ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuş, karar davacı ve davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve mahkemenin gerekçesine göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı ve davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve davacıdan peşin alınan temyiz harcının ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7741, Karar No: 2023/7587, Tarih: 21.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/7741 E.  ,  2023/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Şikayetçi borçlular ... ve ...’un temyiz itirazlarının incelenmesinde; Şikayetçilerin, tapunun 36 ada 41 parselde kayıtlı ... zemin 2 nolu bağımsız bölüme ilişkin taşınmazın 16.11.2021 tarihli ihalesinin feshi istemi ile İcra mahkemesine başvurdukları, İlk Derece Mahkemesince; ihalenin feshi talebinin reddine ve ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedildiği, şikayetçilerin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nın 134. maddesinin 2. fıkrasında; "İhalenin feshini, Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere, yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenlerin" isteyebileceği hususu düzenlendikten sonra, aynı fıkrada ayrıca "...talebin reddine karar verilmesi halinde İcra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz" hükmüne yer verilmiştir.

İİK'nın 149. maddesine göre İcra Müdürü borçluya ve taşınmaz üçüncü şahıs tarafından rehnedilmiş veya taşınmazın mülkiyeti üçüncü şahsa geçmişse ayrıca bunlara birer icra emri gönderir. Bu maddeye göre, kredi sözleşmesi kefillerine icra emri gönderilemez. Alacaklı, kefillere karşı haciz (veya iflas) yolu ile ayrı bir takip yapabilir.

Somut olayda, Çanakkale İcra Müdürlüğünün 2019/13457 E. sayılı dosyasında; alacaklı tarafından asıl borçlu... Oto Ticaret ve Sanayi A.Ş. ile kefil ve takibe konu başka bir taşınmazın maliki ... aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibi yapılmış olup, şikayetçi ... ise ipoteğe esas kredi sözleşmesinde müteselsil kefil olarak yer almaktadır. Her ne kadar takip talepnamesi ve icra emrinde borçlu olarak ismi yer alsa da, yukarıda açıklandığı üzere ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takipte şikayetçi ...’a icra emri gönderilemez. Bu nedenle anılan şikayetçinin takipte borçlu gösterilmesi kendisine borçlu sıfatı kazandırmaz. Ayrıca şikayetçi, tapu sicilindeki ilgili veya ihaleye pey süren kişi de değildir. Yukarıda yazılı maddede, ihalenin feshini isteyebilecek ilgililer sınırlı olarak sayılmıştır. Şikayetçinin, takibe konu ipoteğe esas kredi sözleşmesinde kefil olması, kendisine ihalenin feshini talep hakkı vermez.

Öte yandan; şikayetçilerden ...’un şikayete konu taşınmazın maliki olmadığı, takipte asıl borçlu sıfatı bulunmadığı, takibe konu 239 ada 1 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğu gözetildiğinde malik olmadığı taşınmaz yönünden tapu sicilindeki ilgili sıfatının bulunmadığı ve ihalede pey süren kişi de olmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda; her bir şikayetçinin sadece kendi malik olduğu taşınmaza yönelik ihale hakkında şikayette aktif husumet ehliyeti bulunduğunun kabulü gerekir.

Buna göre, Bölge Adliye Mahkemesince, ihalenin feshi istemini esastan reddeden İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek, şikayetçiler ... ve ... yönünden istemin aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekir ise de, sonuçta istinaf istemi reddedildiğinden bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

Ancak, İİK'nın 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde; işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde, şikayetçiler aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir. Buna rağmen İlk Derece Mahkemesince, şikayetçiler aleyhine taşınmazın ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmolunması isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesince; HMK’nın 353/1-b-2 ve 356. maddeleri gereğince, İlk Derece Mahkemesi kararının, para cezası kaldırılmak suretiyle düzeltilip yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, bu hususta karar verilmediği anlaşılmış olmakla, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

2)- Şikayetçi asıl borçlu... Oto Ticaret ve Sanayi A.Ş.‘nin temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

\*Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

\* Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

\* İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

\* İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye

Mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/asıl borçlu... Oto Ticaret ve Sanayi A.Ş. aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 26.10.2022 tarih, 2022/556 E.-2022/2426 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), Çanakkale İcra Hukuk Mahkemesinin 09.12.2021 tarih, 2021/913 E.-2021/994 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin “1” nolu bendinin 2. cümlesinde yer alan “%10 tutarındaki para cezasının davacıdan alınarak” şeklindeki cümlenin karar metninden silinerek tamamen çıkarılmasına, yerine “%5 tutarındaki para cezasının davacı... Oto Ticaret ve Sanayi A.Ş. ‘den alınarak” cümlesinin yazılmasına kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/11579, Karar No: 2011/4944, Tarih: 18.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11579 E.  ,  2011/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan müvekkiline ait aracın tek taraflı trafik kazasında hasarlandığını, ihbara rağmen davalının 635 TL kısmi hasar bedeli dışında ödeme yapmadığını belirterek bakiye 5.455 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından bir kısım hasar tutarı olan 635 TL'nin davacının hesabına yatırıldığını, davacı aracını kullanan dava dışı sürücünün, taşa çarptıktan sonra aracı kullanmaya devam ederek hasarın artmasına sebebiyet verdiğini, motor hasarının sürücünün kusuru ile oluştuğunu, ağır kusur hali bulunduğundan hasarın teminat kapsamında olmadığını, aracın taşa çarpması nedeniyle meydana gelen hasarın ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı araçta meydana gelen hasar nedeniyle sigorta alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Sigortalı aracın mıcır dökülmüş yolu geçtikten sonra sürücü tarafından bir süre daha yola devam edildiği taraflar arasında tartışmasızdır. Davalı vekili, aracın mıcırlı yolda taşa çarptıktan sonra seyretmesi nedeniyle zararın arttığını, aracın taşa çarpması sonucu oluşan hasarın davacıya ödendiğini, artan talebin teminat kapsamında olmadığını savunmuştur.

Sigortalı aracın mıcır dökülmüş yolu geçtikten sonra sürücü tarafından bir süre daha yola devam edildiği taraflar arasında tartışmasızdır. Davalı vekili, aracın mıcırlı yolda taşa çarptıktan sonra seyretmesi nedeniyle zararın arttığını, aracın taşa çarpması sonucu oluşan hasarın davacıya ödendiğini, artan talebin teminat kapsamında olmadığını savunmuştur.

TTK'nun 1278.maddesinin 1.cümlesinde, sözleşmede aksine hüküm olmadıkça sigortacının, sigorta ettiren veya sigortadan faydalanan kimsenin yahut fiillerinden hukuken mesul bulundukları kimselerin kusurlarından doğan hasarları tazmin ile mükellef olduğu belirtilmiş; aynı maddenin 2.cümlesinde ise, hiçbir halde sigortacının sigorta ettirenin veya sigortadan faydalanan kimsenin kastından veya aksi sözleşmede yazılmadıkça sigorta edilen malın ayıbından doğan hasarları tazmine mecbur olmadığı hüküm altına alınmıştır. Madde metninden de anlaşılacağı üzere, hasarın sigorta kapsamında olmaması için, sigorta ettiren veya sigortadan faydalanın kasdi davranışından ileri gelmesi gerekmektedir. Dava konusu olayda, dava dışı sürücü yönetiminde bulunan, davalıya sigortalı araç mıcırlı yolda seyri esnasında alt kısımlarının taşa çarpması sonucu radyatörü delinmek suretiyle hasarlanmış, sürücü ve yanında bulunan arkadaşının aksi sabit olmayan beyanlarına göre bu durum farkedilmediğinden bir süre daha yola devam edilmiş; rampalarda aracın göstergelerinde anormallik olduğunun farkedilmesi ve aracın ısısının çok yükselmesi nedeniyle araç sağa çekilip durdurulmuş; aracın motor kaputu açılıp, radyatörde su kalmadığı görülünce, su konulmak istenmiş, suyun aşağıdan geri akması üzerine sürücü tarafından radyatörün delindiği anlaşılıp, davalı şirkete telefonla olay ihbar edilmiş, davalının temin ettiği çekici ile araç yetkili servise götürülmüş olup, sürücünün bu davranışını "zararın artmasına yönelik kasdi bir davranış" olarak nitelendirmek mümkün değildir. TTK'nun 1293.maddesinde, riziko sonrası alınacak koruma tedbirleri düzenlenmiş olup, maddenin son fıkrasında, TTK'nun 1292.maddesinin son fıkra hükmünün burada da uygulanacağı

belirtilmiştir. Buna göre, riziko sonrası alınması gereken koruma tedbirlerinin alınmamasında kasdi bir davranış halinde sigortalı, sigorta haklarını kaybedecektir. Ancak, koruma tedbirlerinin alınmasında kusurlu davranış halinde, kusurun ağırlığına göre sigortacının ödemekle mükellef olduğu bedelden indirim yapılacaktır.

belirtilmiştir. Buna göre, riziko sonrası alınması gereken koruma tedbirlerinin alınmamasında kasdi bir davranış halinde sigortalı, sigorta haklarını kaybedecektir. Ancak, koruma tedbirlerinin alınmasında kusurlu davranış halinde, kusurun ağırlığına göre sigortacının ödemekle mükellef olduğu bedelden indirim yapılacaktır.

Öte yandan, kasko sigortası poliçesi genel şartlarının teminat kapsamını belirleyen A/1 maddesine göre, gerek hareket, gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, 3.kişilerin kötü niyet veya müziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu belirlenmiştir. Teminat dışında kalan zararlar da A.5.maddesinde sayılmıştır. Genel Şartların 5.8.maddesinde sigorta kapsamına giren bir olaydan doğmadıkça ve böyle bir olayla sonuçlanmadıkça taşıtın mekanik, elektrik ve elektronik donanımında meydana gelen her türlü arızaların, kırılmaların ve lastiklerde meydana gelen zararların teminat dışı olduğu açıklanmıştır. Ancak, bu durum zararın meydana geldiği mekanik, elektrik ve elektronik aksamıyla sınırlıdır. Genel Şartların A.5.5.7.maddesinde ise "yağsızlık, susuzluk, donma, bozukluk, eskime, çürüme, paslanma ve bakımsızlık nedeni ile meydana gelen zararlar" teminat dışı olarak kabul edilmiş ise de, bu şekilde meydana gelen zararların teminat dışı kalması için, "bir kaza olmadan", salt bakımsızlığa bağlı olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Mahkemece, davacıya ait aracın alt kısmının mıcırlı yolda taşa çarpması sonucu radyatörün delinerek hasarlanmasından sonra, bu durumun sürücü tarafından aracın göstergelerinde anormallik olmasına ve aracın ısısının yükselmesine kadar farkedilmemesi nedeniyle bir süre daha seyrine devam etmesinin, zararın artmasına yönelik kasdi bir davranış olarak nitelendirilemeyeceği gözetilerek, yukarıda belirtilen yasa ve poliçe genel şartları hükümleri de gözönünde bulundurularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu

bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/8150, Karar No: 2007/440, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/8150 E.  ,  2007/440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptali icra takibinin devamı ve icra inkâr tazminatı istemiyle açılmış, mahkemece itirazın iptaline icra takibinin devamına, icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici şirket icra takibinde faturalara dayanmış, fatura örneklerini icra takip talepnamesine eklenmiştir. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da, bu inceleme iş bedelinin tespitine yönelik değildir. Bilirkişiler defterlere ve faturalara dayanarak raporlarını düzenlemişlerdir. İcra takibine konu yapılan alacak miktarı faturaya dayalı olduğundan, bu alacağın likit olarak kabul edilmesi ve icra inkâr tazminatının davacı yararına karar altına alınması gerekir. Mahkemece bu konuda yanılgıya düşülerek icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK.nun 438/VII.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yüklenici şirketin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrası 1-e ve 2-e bentlerinin karardan çıkarılmasına, 1-e bendinin yerine “icra takibine konu alacak miktarının %40’ı oranında hesaplanan 22.331.210.000 TL (22.331,21 YTL) icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” 2-e bendinin yerine "icra takibine konu alacak miktarının %40'ı oranında hesaplanan 10.184.000.000 TL (10.184,00 YTL) icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11197, Karar No: 2021/5371, Tarih: 13.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11197 E.  ,  2021/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden tazminat talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar ve davalılardan Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı uyarınca istinaf isteminin Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddine, davacı yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ve davalılardan Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak; ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuş, karar davacı ve davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve mahkemenin gerekçesine göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı ve davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve davacıdan peşin alınan temyiz harcının ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.