muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/32012, Karar No: 2016/26245, Tarih: 05.12.2016

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İlk olarak, mahkemece, birleşen dosya davacısı Hizmet İş Sendikasının açtığı davada, Aydın Çocuk ve Gençlik Merkez Müdürlüğünde yapılan işin genel iş niteliğinde bulunduğunun tespitine ve aksi yöndeki işkolu tespitinin iptaline ilişkin kararın değerlendirilmesi gerekmektedir.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının işkolu tespitine göre, anılan işyerinde “yaşlı, özürlü, küçük ve bakıma muhtaç durumdaki kişilerin bakımının yapılması” sebebiyle işyerinin, İşkolları Tüzüğü’nün 24 sıra numaralı “Sağlık” işkolunda yer aldığı tespit edilmiştir. Dosya kapsamı, müfettiş tespiti, hizmet alım sözleşmesi ile teknik şartnameye göre de, anılan işyerinde bakım konulu ihale kapsamında faaliyet yürütüldüğü, buna göre koruma altındaki çocukların temizlik, bakım, giyim, beslenme, refakat, banyo ve tuvalet işlerinin yapıldığı, bütün bu hususlar karşısında Bakanlık tespitinin isabetli olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla, mahkemece anılan işyeri yönünden de davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

3-İkinci olarak, mahkemece, asıl dosya davacısı Türkiye Sağlık İş Sendikasının açtığı davada, ...Yaşlı Bakım ve Rehberlik Müdürlüğünde yapılan işin “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkoluna girdiğinin tespitine ve aksi yöndeki işkolu tespitinin iptaline ilişkin kararın değerlendirilmesi gerekmektedir.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının işkolu tespitine göre, yapılan işlerin niteliği itibariyle anılan işyerinin, İşkolları Tüzüğü’nün 28 sıra numaralı “Genel İşler” işkolunda yer aldığı tespit edilmiştir. Dosya kapsamı, müfettiş tespiti, hizmet alım sözleşmesi ile teknik şartnameye göre de, anılan işyerinde temizlik konulu ihale kapsamında faaliyet yürütüldüğü, alt işveren işçilerinin ağırlıklı olarak temizlik işini yaptığı, bütün bu hususlar karşısında Bakanlık tespitinin isabetli olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla, mahkemece anılan işyeri yönünden de davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

4-Üçüncü olarak, mahkemece, asıl dosya davacısı Türkiye Sağlık İş Sendikasının açtığı davada, Aydın merkezinde bulunan çocuk evlerinde yapılan işin “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkoluna girdiğinin tespitine ve aksi yöndeki işkolu tespitinin iptaline ilişkin kararın değerlendirilmesi gerekmektedir.

4-Üçüncü olarak, mahkemece, asıl dosya davacısı Türkiye Sağlık İş Sendikasının açtığı davada, Aydın merkezinde bulunan çocuk evlerinde yapılan işin “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkoluna girdiğinin tespitine ve aksi yöndeki işkolu tespitinin iptaline ilişkin kararın değerlendirilmesi gerekmektedir.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının işkolu tespitine göre, yapılan işlerin niteliği itibariyle anılan işyerinin, İşkolları Tüzüğü’nün 24 sıra numaralı “Sağlık” işkolunda yer aldığı tespit edilmiştir. Bu itibarla, esasen mahkemece de belirtilen işyeri yönünden işkolu tespiti ile aynı nitelikte karar verilmiştir. Bununla birlikte, dosya kapsamı, müfettiş tespiti, hizmet alım sözleşmesi ile teknik şartnameye göre de, anılan işyerinde bakım konulu ihale kapsamında faaliyet yürütüldüğü, buna göre koruma altındaki çocukların temizlik, bakım, giyim, beslenme, refakat, banyo ve tuvalet işlerinin yapıldığı, bütün bu hususlar karşısında Bakanlık tespitinin isabetli olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla, mahkemece anılan işyeri yönünden de davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Belirtilen sebeplerle, mülga 2821 sayılı Kanun'un 4. maddesi uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Asıl ve birleşen davaların REDDİNE,

3-Asıl dava yönünden, karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 15,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 15,80 TL karar ve ilam harcının davacı Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasından tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4-Birleşen dava yönünden, karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 15,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 15,80 TL karar ve ilam harcının davacı ...-İş Sendikasından tahsili ile hazineye gelir kaydına,

5-Asıl ve birleşen dava davacılarının yapmış olduğu yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, davalılardan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının yaptığı 20,00 TL ve Tuğrul Temizlik Ltd. Şti.'nin yaptığı 90,00 TL yargılama giderinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine,

6-Asıl dava yönünden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.800,00 TL ücreti vekâletin davacı Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasından tahsili ile davalılar ...., ..., Belediye-İş Sendikası, ...-İş Sendikasına verilmesine,

7-Birleşen dava yönünden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.800,00 TL ücreti vekâletin davacı ...-İş Sendikasından tahsili ile davalılar ...., ..., Belediye-İş Sendikası, ... ve Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına verilmesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 05.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7510, Karar No: 2014/25670, Tarih: 25.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/7510 E.  ,  2014/25670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/344689

MAHKEMESİ : Zile Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2013/253 (E) ve 2013/300 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının 12/03/2013 tarihli silahla yaralamaya teşebbüs eyleminden verilen düşme kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Soruşturma aşamasında tanık olarak beyanına başvurulan Ş.. A..'ın suça sürüklenen çocuğun mağdura bıçak ile vurmaya çalıştığını ancak kendisinin araya girip bunu engellediğini beyan etmesi, yine kovuşturma aşamasında tanık Muhammed'in de suça sürüklenen çocuğun mağdura bıçak çektiğini beyan ettiği halde, mahkemenin tanık Şaban'ı kovuşturma aşamasında dinlemeksizin eksik araştırma neticesinde suça sürüklenen çocuk hakkında düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7593, Karar No: 2019/2673, Tarih: 04.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7593 E.  ,  2019/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Ret, bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun suçunun iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine hatalı olarak konut dokunulmazlığının ihlali olarak nitelendirilmesi, sonuca etkili olmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40786, Karar No: 2017/17077, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40786 E.  ,  2017/17077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9300, Karar No: 2012/11516, Tarih: 26.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/9300 E.  ,  2012/11516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Küçükahmet Köyü çalışma alanında bulunan 107 ada 35 parsel sayılı 989,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına, 107 ada 36 parsel sayılı 3699,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikale ve tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı taraf da ayrı bir tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu parsellerin kadastro tespitlerinin iptali ile dava konusu 107 ada 35 parselin 12/1680 payının davacı ...,1668/1680 payının davalı ... adına tapuya tesciline, dava konusu 107 ada 36 parselin 12/1680 payının davacı ..., 1668/1680 payının davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazların davacının dayandığı Haziran 1930 tarih 14 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de sözü edilen tapu kaydının iptali hakkında Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.04.1982 tarih, 1973/248 Esas, 1982/111 Karar sayılı kesinleşmemiş dosyası bulunmaktadır. Davacının tutunduğu tapu kaydının iptali hakkında derdest bu dosya sonuçlanmadan karar verilmesi doğru değildir. Hal böyle oluca, Asliye Hukuk Mahkemesinin bahsi geçen dosyasının sonuçlanması ve Kadastro Mahkemesinin devredilmesi beklenilmeli, davanın usulüne uygun biçimde aktarılması halinde davalar usulunce birleştirilip, 3402 sayılı Yasa'nın 30. Maddesi göz önüne alınmak suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu yönün göz ardı edilmesi isabetsiz olup, davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12084, Karar No: 2014/4954, Tarih: 18.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/12084 E.  ,  2014/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'ın hakkında verilen hüküm temyize gelmeyen sanık ... ile tanıştığı ve arkadaşlık yapmaya başladığı, sanık ...'nin öğrenim gördüğü okulda panoya asılı bulunan bu okulun sekreterliğini yapan şikâyetçi ...'ın kaşe ve imzasın içeren okul mührünü taşıyan belgeyi alarak Valilik Makamı'na hitaben yazılı 18.10.2007 tarihli ... isimli ... Üniversitesi öğrencisine yardım amaçlı izin isteme dilekçesine dönüştürdüğü, sanığın olay tarihinden önce fotokopi ortamında oluşturduğu sahte belge ile uzun zamandan beri ev ev dolaşarak tam miktarı tespit edilmeyen para

toplayarak haksız kazanç elde ettiği, sanığın olay tarihinden yaklaşık bir ay önce ... Üniversitesi Sağlık Meslek Yüksek Okulunda öğretim görevlisi olan şikâyetçi Hatice İnce den de 5 TL yardım için para aldığı, şikâyetçinin çevrede yaptığı araştırma sonucu sanığın aynı okulda başka bir öğretim görevlisinden de aynı şekilde yardım adı altında para aldığı ve gerçekte hasta bir öğrenci olmadığını tespit etmesi üzerine şikâyette bulunduğu, sanık ... yakalandığında kendisini ... ilçesinden tanıdığı ...’in kimlik bilgilerini kullandığı ve bu isimle tutuklandığı, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak suçunu işlediği anlaşılmakla, sanığın mahkûmiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9802, Karar No: 2019/4257, Tarih: 01.07.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/9802 E.  ,  2019/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil- tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’in 83 parsel sayılı taşınmazdaki payını ikinci eşi ...’ya satış suretiyle temlik ettiğini, ...’nın da davalı oğlunun yakın arkadaşı olan ...’a, ...’ın da davalıya devrettiğini, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ayrıca ...’nın temlik işlemlerinden önce psikolojik rahatsızlığı bulunduğunu ve tedavi gördüğünü, yapılan devirlerin bu yönüyle de iptali gerektiğini ileri sürerek, tapunun iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmadığı takdirde tenkisini istemişlerdir.

Davalı, temlik işlemlerinin gerçek satış olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "murisin amacının mirasçılarını miras hakkından mahrum etmek olduğu ve gerçekte dava dışı eşine bağışlamak istediği tapulu taşınmazını tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış doğrultusunda açıklayarak devretmek suretiyle gerçekleştirdiği, davalı ... ile dava dışı ... arasında irtibat bulunduğu, yine davalının dava konusu taşınmazda davacıların miras hakkı bulunduğunu bildiği ve bilebilecek konumda bulunduğu bu yönde taraflar arasında ırsi ilişki mevcut olduğu’’ gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesinde, " İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir." 4721 sayılı Türk medeni Kanunu'nun (TMK) 6. maddesinde, " Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça , taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklehndiği tartışmasızdır.

Somut olaya gelince; tüm tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde murisin dava konusu taşınmazı davalıya, ilk eşinden olan çocuklarına bakma karşılığı verdiği, diğer mirasçılardan mal kaçırma kastı bulunmadığından 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın uygulama şartlarının oluşmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, temlikin mal kaçırma amaçlı olduğu iddiasının davacı tarafça usulünce kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14620, Karar No: 2017/13929, Tarih: 26.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/14620 E.  ,  2017/13929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR

Hükmü, bir kısım davalılar adına Av. ... temyiz etmiş olup, davalı asillerden ... ve ..., ... Aile Mahkemesine ayrı ayrı verdikleri 04.10.2017 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden feragat ettiklerini bildirmişlerdir. Ne var ki; anılan imzalı dilekçeler havale edilmediği gibi kimlik tespiti de yapılmamıştır. Mahkemece, 04.10.2017 tarihli dilekçelerin ... ve ... tarafından verilip verilmediği hususundaki tereddütün giderilmesi ve tarafların bu sebeple oluşabilecek kayıplarının önlenmesi bakımından usulüne uygun kimlik tespiti yapıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Aile Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8526, Karar No: 2021/12661, Tarih: 22.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8526 E.  ,  2021/12661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen ve müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte müştekinin iş yerine girip, eşya ve paraları çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3, 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 22.05.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.