muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28298, Karar No: 2013/20895, Tarih: 24.12.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 04.03.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14741, Karar No: 2015/23533, Tarih: 30.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14741 E.  ,  2015/23533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı asıl işveren, bu dosya ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bazı alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebligat yapılmış, bazılarına ise çıkarılan tebligat bila ikmal iade edilmiş ya da tebligat parçaları dosyaya alınmamış, bazı dosyalarda ise davalı asıl işverenin ihbar talebinde bulunmamakla birlikte işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden getirtilmesini istediği halde bu talep mahkemece dikkate alınmamıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkemeye başvurur. Müdahale dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya alınmaksızın ve özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri toplanıp, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretleri alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenerek getirtmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik ve inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde ile karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Kabule göre de; Seri halde Dairemize gelen dosyaların incelenmesi sırasında ... İş Mahkemesinin 2014/333 Esas ve 2015/624 Karar sayılı dosyasında 2011 ve 2012 yıllarına ait bordroların sunulduğu tespit edilmiştir. Bu bordroların incelenmesinde davacılara yıllara göre değişen miktarlarda yol ve yemek ücretinin ödendiği anlaşılmaktadır. Zaten bu dosyada davacı da iş akdinin feshinden önceki bir yıl, yol ve yemek ücretlerini ödendiğini kabul etmektedir. Bu durum karşısında yol ve yemek ücreti tahakkuklarının ve ödeme belgelerinin alt işverenlerden istenerek ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenip, bordroların temin edilememesi durumunda işe sunulan bu bordrolardaki ücretler baz alınarak, ayrıca son bir yıl yemek ücretlerinin ödendiği hususunda dilekçesinde beyan bulunmayan davacılardan da ödeme yapılıp yapılmadığı sorularak açıklattırılıp, bordro sunulmayan dosyalarda 2011 ve 2012 yıllarına ait yol ve yemek ücretleri tahakkukları ve ödemeleri olduğundan bordroda adı bulunan davacıların alacak hesabının da bu ödemelerin mahsubundan sonra ödenmeyen miktarın belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13287, Karar No: 2012/439, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13287 E.  ,  2012/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı ve ölçekli kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8698, Karar No: 2024/15536, Tarih: 23.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/8698 E.  ,  2024/15536 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/610 E., 2021/98 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

I.Sanığın, hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2021 tarihli ve 2019/610 Esas, 2021/98 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

SEGBİS ile duruşmada hazır edilen sanığın yüzüne karşı usûlüne uygun şekilde hükmün tefhim edildiği, gerekmediği hâlde sanığa cezaevinde yapılan tebliğ üzerine hükmün temyiz edildiği anlaşılmakta ise de, sanığa yapılan tebligatın ayrıca temyiz hakkı vermeyeceği nazara alınarak, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 03.03.2021 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II.Katılan vekilinin, sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında bozmaya uyularak kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3435, Karar No: 2016/3766, Tarih: 20.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/3435 E.  ,  2016/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının işletmesinde kepçe çalışması yaptığını, bu iş karşılığı müvekkilinin 30.12.2007 tarih ve 091467 no'lu 40.120,00 TL bedelli faturayı tanzim ettiğini, fatura bedeli ödenmeyince icra takibi yapıldığını, borçlu davalının itiraz ettiğini, davalının alacak ilişkisine itirazı bulunmadığını, takip konusu miktara, faiz oranına itiraz ettiklerini ve ödemelerde bulunduklarını belirttiğini, davalı tarafından herhangi bir ödemenin söz konusu olmadığını, ayrıca taraflar arasında ticari bir ilişki bulunduğundan alacağa ticari faiz oranı uygulandığını, davalı borçlunun icra takibi işlemlerini uzatmak amacı ile kötüniyetle takibe itirazda bulunduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının borcunun icra takibine konu edilen miktar ve oranda olmadığını, icra takibine konu edilen fatura için istenen faiz oranın da fahiş olduğunu, davanın usul ve yasaya aykırı olarak açıldığını savunarak, davanın reddini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, faturanın davacının ve davalının ticari defterlerinde nakit ödenmiş olarak kayıtlı olduğu ve tarafların ticari defterlerinin Ticaret Kanunu hükümlerine göre hem tarafların lehine hem de aleyhine delil olabileceği, davacının davalıya gördüğü hizmetin bedelinin 18.465,00 TL olduğu ve defter kayıtları ile de dosyaya sunulan 9.007,00 TL'lik çek bedelinin davacı yana ödendiği, icra takibinin haksız olduğu ve davalının bu itibarla takibe yaptığı itirazın yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine, davacının bu icra takibini kötüniyetle yaptığını usulüne uygun deliller ile kanıtlayamadığı gerekçesi ile davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Mahkemece başlanılan tahkikatta, 27.03.2014 tarihinde davacı vekilinin mazeret dilekçesi kabul edilmiş ancak aynı tarihte HMK'nın 186. maddesi uyarınca mazeretin kabul edilmesine rağmen ve ayrıca tahkikatın bittiği bildirilmeden, gün ve saat belirtilmeden taraflar davet edilmeden sözlü yargılamaya geçilerek esas hakkında hüküm tesisine gidilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

2)Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

.../...

S.2

2)Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

.../...

S.2

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazları ile davalı vekinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/571, Karar No: 2013/19300, Tarih: 17.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/571 E.  ,  2013/19300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğin korunması

... ile ... ve ... aralarındaki zilyetliğin korunması davasının kabulüne dair ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.10.2011 gün ve 1322/2119 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi ayrı ayrı davalı ... vekili ve davalı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, 179 ada 8 sayılı parselin vekil edeni adına kadastro çalışmaları sırasında tespit ve tescil edildiğini, bu parselle birlikte kullandığı yaklaşık 170 m2’nin davalılara ait aynı ada 9 sayılı parsel içerisinde kalmak suretiyle adlarına tespit ve tescil edildiğini açıklayarak 179 pafta 8 parsel sayılı taşınmazın fiili zilyet durumunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazın tapulu olduğunu, tapulu taşınmaz üzerinde fiili zilyetliğin söz konusu olamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... yapılan keşif sırasında, depo ve ağaçların davacıya ait olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, “…179 ada 9 parselde bilirkişi ... ve arkadaşlarının rapor ve krokisinde C harfiyle gösterilen ardiye binası ve 11 adet ağacın davacıya ait olduğunun tespiti ile belirtilen bina ve ağaçların kapladığı alanın davacının zilyetliğinde olduğunun tespitine…” karar verilmesi üzerine, hüküm davalı ... vekili ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 179 ada 8 sayılı parselin fiili zilyet durumunun tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, her ne kadar ardiye binası ve 11 adet ağaç ile bunların kapsadığı alanların davacının zilyetliğinde olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Her şeyden önce davacı; bir muhdesat tespiti isteğinde bulunmamıştır. Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak ve Kanun maddesini tayin etmek ise hakime aittir. Bundan ayrı hakim, istekle bağlı olup, ondan fazlasına ve başka bir şeye karar veremez (HMK. m. 26). Davacının ardiye binası ve 11 adet ağacın kendisine ait olduğunun tespitine ilişkin bir dava ve isteği bulunmamaktadır. İstek dışına çıkarılarak hüküm kurulması HMK’nun 26. maddesine aykırı düşer.

Öte yandan HMK’nun 106/2. fıkrasına göre, tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı bulunmalıdır. 3. fıkrasında ise, maddi vakıalar tek başlarına tespit davasının konusu oluşturamaz, denilmektedir. O halde ilke olarak hukuki yararın olması durumunda tespit davası açılabilir. Dava dilekçesi bir bütün olarak gözetildiğinde dilekçe kapsamına göre, davacı kendisine ait 179 ada 8 sayılı parselle birlikte kullandığı taşınmazının yaklaşık 170 m2'sinin davalılar adına paylı mülkiyet biçiminde tapuda kayıtlı bulunan aynı ada 9 sayılı parselle birlikte tespit ve tescil edildiğini açıkladığına ve eda davası açmak suretiyle iptal ve tescil isteğinde bulunması konusunda hukuki yararı olduğuna göre, tam ne istediği anlaşılmayacak biçimde kendisine ait 179 ada 8 sayılı parselin “fiili zilyet durumunun tespitine karar verilmesini istemesi” doğru değildir.

Davalı ... vekili ile ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 44,75 TL peşin harcın istek halinde davalı ...'a iadesine 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1316, Karar No: 2015/3245, Tarih: 17.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1316 E.  ,  2015/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tereke hukukuna ilişkin davada ...2.Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tereke teslimine ilişkindir.

...2. Sulh Hukuk Mahkmemesince; müteveffanın nüfus kayıtlarına göre ölmeden önceki son adresinin "... Mahallesi ... Caddesi No:111/1, Merkez/..." adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise; müteveffanın ölümünden önceki adresinin araştırılması için kolluğa yazılan müzekkere cevabında 26/12/2008 tarihinden itibaren “... Mahallesi ... Bulvarı Caddesi No:111/1, Merkez/...” adresinin cezaevine ait olduğu cezaevine yazılan müzekkere cevabına göre “... Mahallesi, ... Sokak No:28 ...” adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. maddesine göre, "Miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyeti ile oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından, müteveffanın nüfus kayıt sistemindeki “... Mahallesi ... Caddesi No:111/1, Merkez/...” adresinin cezaevine ait olduğu, cezaevine yazılan müzekkere cevabına göre, “... Mahallesi, ... Sokak No:28 ...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ...2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22972, Karar No: 2014/10643, Tarih: 13.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22972 E.  ,  2014/10643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının çalışma güç kayıp oranının % 60 olduğunun ve çalışamayacak derecede malul bulunduğunun tespiti ile kesilen ölüm aylıklarının ve ölüm gelirlerinin Şubat 2008 tarihinden itibaren ödenmeye devam edilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.