muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10288, Karar No: 2012/18032, Tarih: 13.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10288 E.  ,  2012/18032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/10/2010 tarih ve 2006/533-2010/395 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'nin yüklenicisi, davalı ...nin nakliye sorumluluk sigortacısı, diğer davalı Gürbulak Nakliyat Oto San. Tic. Ltd. Şti' nin çekicinin maliki ve dorsenin finansal kiralayanı ve diğer davalı ...'in sürücüsü olduğu 34 DP 3716/ 41 U 5924 (dorse) plakalı aracın 21/06/2006 tarihinde seyri sırasında hatalı yükleme sebebiyle virajda devrilmesi neticesinde müvekkil şirkete nakliyat abonman sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan emtiada hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, 31.370,05-TL hasar bedelinin 04/08/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Ray Sigorta A.Ş. vekili ile S.S. 88 Nolu Ova Taşıyıcılar Kooparatifi Dilovası Treylerciler ve Kamyoncular Motorlu Taşıyıcılar Koop. ve Gürbudak Nak. Oto. San. Tic. Ltd. Şti. vekili ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün olayın meydana gelmesinde %10, yükleme yapan firmanın ise %90 oranında kusurlu oldukları gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 3.137,00 TL'nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün olayın meydana gelmesinde %10, yükleme yapan firmanın ise %90 oranında kusurlu oldukları gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 3.137,00 TL'nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taşıma sözleşmesi kapsamında meydana gelen hasar sebebiyle rucuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosya kapsamında alınmış bulunan 11.10.2008 tarihli bilirkişi raporunda davalı sürücünün olayın meydana gelmesinde %30 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş iken, 05.05.2010 tarihli bilirkişi raporunda davalı sürücünün kusuru %10 olarak belirlenmiş ve mahkemece gerekçe gösterilmeksizin 05.05.2010 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Buna göre, her iki bilirkişi raporunda kusur dağılımının farklı tespit edildiği dikkate alınarak, raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek ve olayın meydana gelmesinde tarafların kusur oranlarını tereddüte mahal bırakmayacak şekilde ortaya koyacak nitelikte konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarına gelince, kazaya karışan aracın davalı ... nezdinde İMS teminatı kapsamlı birleşik kasko sigorta poliçesi ile sigorta olduğu anlaşılmaktadır. İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları 3/e maddesinde poliçede gösterilen aracın ve bu araç ile taşınan malların (yolcu bagajı ve benzeri eşya teminat dahilindedir) veya çekilen şeylerin bozulması zarar ve ziyaa uğraması yüzünden ileri sürülen taleplerin teminat kapsamı dışında bulunduğunun belirtilmiş olmasına göre, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde karar verilmesi doğru olmamış kararın davalı ...Ş. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı ...Ş. yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30034, Karar No: 2013/31220, Tarih: 12.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/30034 E.  ,  2013/31220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket tarafından inşa edilen daireyi dava dışı Ş......’den satın aldığını, davalının ayıplı ifada bulunduğunu, ayıplı ifa nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 17.500TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında satım ilişkisi bulunmadığını, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı, dava konusu taşınmazı mevcut haliyle gezip görerek satın alan davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayıplı ifa nedenine dayalı tazminat isteğine ilişkindir. Davacının dava konusu daireyi dava dışı.LL.’den satın aldığı dosya kapsamından anlaşılmakta olup bu husus çekişmesizdir. Davacı, davalının imalatçı-üretici sıfatı ile sorumluluğuna dayanmıştır. İmalatçı-üretici kavram ve sorumluluğu 4077 sayılı yasanın 3 ve 4.maddelerinde düzenlenmiştir. 4077 sayılı yasanın 4/3 maddesine göre; İmalatçı-üretici, satıcı, bayi, acente, ithalatçı ve 10.maddenin 5.fıkrasına veya 10/B maddesinin 9.fıkrasına göre kredi veren, ayıplı maldan ve tüketicinin bu

maddede yer alan seçimlik haklarından dolayı müteselsilen sorumludur. Davalının dava konusu taşınmazın imalatçı-üreticisi olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta olup esasen davalının bu konuda itirazı da bulunmamaktadır. Bu durumda davalıya husumet yöneltilebilir. Öyle olunca mahkemece işin esasına girilerek taraf delilleri toplanıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16483, Karar No: 2024/8216, Tarih: 03.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/16483 E.  ,  2024/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/485 E., 2016/288 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirmesi ile olay günü sanığın, market içinde elini on beş yaşından küçük mağdurenin beline doğru atarak mağdureyi yanağından öpmesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemi neticesinde, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; mağdurenin sanığın kızının okuldan arkadaşı olduğuna, sanığın mağdurenin sırtına elini götürdüğü ancak suç işleme kastının bulunmadığına, işyeri kamera kayıtlarının da bu durumu doğruladığına, ihtimale dayalı somut delil bulunmadan sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiğine ve temyiz dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 217/1. maddesinde "Hakim kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hakimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir" ve aynı Kanun'un 210/1. maddesinde ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda Mahkemece aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin maddi hakikatin ortaya çıkarılması açısından duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38454, Karar No: 2017/16658, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38454 E.  ,  2017/16658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9848, Karar No: 2010/5461, Tarih: 05.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9848 E.  ,  2010/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 05/12/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; 85 kalem eşyanın aynen, olmazsa bedellerinin tazmini, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, ziynet eşyaları ile paranın iadesi isteminin reddine dair verilen 24/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6062, Karar No: 2019/8039, Tarih: 18.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6062 E.  ,  2019/8039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, Defter ve belge ibraz etmeme

HÜKÜM : Mahkumiyet

“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşemeyeceği, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.06.2011 tarihli 2011/8233 Soruşturma ve 2011/3649 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına karşın; sanığın her iki eylemini de kapsayacak şekilde her takvim yılı için tek mahkûmiyet hükmü kurulması ile aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlemek ve kullanma şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5435, Karar No: 2015/312, Tarih: 28.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2013/5435 E.  ,  2015/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin subuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak; Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık Ahmet'in suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olan mağdur ...bıçakla batın sağ alt kadran ve spina iliaka anterior superior bölgelerinden yaraladığı, mağdurun her iki yara nedeniyle de hayati tehlike geçirdiği olayda; eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu ve sanığın TCK'nun 82/1-e, 35 maddeleri uyarınca çocuğa karşı öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılması yerine suç vasfında hataya düşülerek bıçakla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sanık hakkında kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi gözetilmek suretiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 28/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13017, Karar No: 2012/128, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13017 E.  ,  2012/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK'nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6851, Karar No: 2013/8231, Tarih: 30.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6851 E.  ,  2013/8231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30/03/2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın 154 parsel sayılı taşınmaz maliki davalı ... yönünden kabulüne dair verilen 14/02/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 775 parsel sayılı taşınmaz lehine 154 parsel sayılı taşınmaz üzerinden bilirkişi rapor ve krokisinde B harfi ile gösterilen 107,66 m2 kısımdan geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Somut olayda, saptanan geçit bedelinin yükümlü taşınmaz malikine ödenmek üzere hükümden önce mahkeme veznesine depo ettirilmeden geçit hakkı tesisine karar verildiği saptanmıştır. Mahkemece, Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş ise hüküm tarihine yakın yeni değer tespiti de yaptırılarak saptanan bedel mahkeme veznesine depo ettirilerek geçit tesis tesisine karar verilmelidir.

Hükmün açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nun diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı ...'nun temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/264, Karar No: 2018/1765, Tarih: 27.11.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/264 E.  ,  2018/1765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACI-ALACAKLI : S.S. Mashattan Site İşletme Kooperatifi vekili Av. ...

DAVALI-BORÇLU : Taşyapı İnş. Taah. San. Ve Tic. A.Ş. vekilleri Av. ...-

Av. ...

Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması” talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul 9. İcra (Hukuk) Mahkemesince itirazın kaldırılmasına dair verilen 17.12.2014 tarihli ve 2014/1177 E., 2014/1417 K. sayılı karar, davalı-borçlu vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 15.06.2015 tarihli ve 2015/5661 E., 2015/16584 K. sayılı kararı ile onanmış ise de davalı-borçlu vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/23304 E., 2015/27022 K. sayılı kararı ile;

“...Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlunun yasal sürede borca itirazı sonucu takibin durdurulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve alacaklı yararına tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 37. maddesinde; "Kat malikleri kurulunca kabul edilmiş işletme projesi yoksa, yönetici gecikmeksizin bir işletme projesi yapar. Bu projede özellikle: a) Anagayrimenkulün bir yıllık yönetiminde tahmini olarak gelir ve gider tutarları; b) Tüm giderlerden her kat malikine, bu Kanunun 20. maddesindeki esaslara göre düşecek tahmini miktar; c) Tahmini giderlerle diğer muhtemel giderleri karşılamak üzere her kat malikinin 20. maddedeki esaslara göre vermesi gereken avans tutarı gösterilir. Bu proje, kat maliklerine veya bağımsız bölümden fiilen yararlananlara, imzaları karşılığında veya taahhütlü mektupla bildirilir. Bildirimden başlayarak yedi gün içinde projeye itiraz edilirse, durum kat malikleri kurulunda incelenir ve proje hakkında karar verilir, gerekirse yeni bir proje hazırlanır. Kesinleşen işletme projeleri veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararları, İcra ve İflas Kanunu'nun 68. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen belgelerden sayılır" hükmü yer almaktadır. Anılan madde hükmüne göre, kat malikleri kurulu kararları ve kesinleşmiş işletme projeleri, İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olup, geçersizliği genel mahkemelerde açılacak bir dava ile kanıtlanmadığı sürece ilamsız takibe konu edilebilir.