muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4446, Karar No: 2015/2033, Tarih: 24.06.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/4446 E.  ,  2015/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52/2, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "17.03.2010" olarak yazılmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yediemin olarak kendisine teslim edilen ev eşyalarının eşiyle müşterek sahibi olduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289/1. maddesinin ikinci cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

2-Sanık hakkında TCK'nın 51. maddesi uygulanırken adli para cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 60 gün adli para cezasının aynı Kanunun 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 30 gün adli para cezasına, anılan Kanunun 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak hapis cezasının

1 ay 7 güne, gün para cezasının 25 güne indirilmesine, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca gün para cezasının bir gün karşılığı 20.00 TL'den hesap edilerek 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle ve hükmün 4. maddesinin a bendindeki "sanığa verilen" ibaresinden sonra "hapis" ibaresi eklenerek, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20511, Karar No: 2016/24673, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20511 E.  ,  2016/24673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yol yardımı, yıllık izin, fazla çalışma, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılar bünyesinde ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalıştığını,iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. - ... Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı adına ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... ile ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. - ... Gıda İnş. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığına yöneltilmiş, dava dilekçesi adi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan davalılara ayrı ayrı tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalı bakanlık ve davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3472, Karar No: 2020/6035, Tarih: 22.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3472 E.  ,  2020/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çoçuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun gerekçeli kararda açıklanmadığı, mevcut delil durumuna göre eylemlerin hangi zaman diliminde gerçekleştiğinin belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği gündüz işlendiğinin kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çoçuk hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nun 143/1. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Suça sürüklenen çoçuğun mahkemede alınan savunmasında, iş yerine soyadını hatırlamadığı Ahmet isimli bir şahısla birlikte girdiklerini beyan etmesine rağmen, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3-Önceki hüküm suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmiş olduğundan, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5535, Karar No: 2011/7841, Tarih: 04.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5535 E.  ,  2011/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, adlarına kayıtlı 2125 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasıyla açılan davada Kumluca Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/219 E. ve 2000/370 K. sayılı ilamı ile taşınmazın 687,29 m²'lik kısmının iptal ve terkinine karar verildiği, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılara ait taşınmazın tapu kaydının bir kısmının kıyı kenar çizgisi içiresinde olduğundan bahisle iptal edilmiş olması nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9432, Karar No: 2018/531, Tarih: 25.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/9432 E.  ,  2018/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı maddeyi başkasına vermeye teşebbüs

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Olay günü sanığın üzerinde ele geçirilerek adli emanete alınan, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 15.12.2011 tarihli raporuyla 6136 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı tespit edilen ve suçta kullanılmadığı anlaşılan bıçağın müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

2- Hüküm fıkrasının B fıkrasında yer alan bir adet bıçağın müsaderesine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''Rize Adli Emanetinin 2011/11 sırasında kayıtlı 1 Adet 10.6 cm uzunluğunda sivri uçlu, tek ağızlı delici ve kesici nitelikteki namlusunun bir yüzünde Columbia ibareleri bulunan kabzası ile birlikte tüm uzunluğu 23.4 cm olan el yardımı ile

açılan namluyu kabzaya kilitleme düzeneği mevcut bir adet bıçağın Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 15.12.2011 tarihli raporuyla 6136 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı ayrıca suçta kullanılmadığı anlaşıldığından, sanığa iadesine karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22464, Karar No: 2013/20217, Tarih: 27.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/22464 E.  ,  2013/20217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte faturaz düzenlemek

HÜKÜM : 2002, 2003 yıllarına ilişkin olarak açılan kamu davalarının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddelerine göre ortadan kaldırılmasına

- 2004 yılında vergi kaçakçılığı suçundan açılan kamu davasından; beraat

I- Katılan vekilinin 2002 ve 2003 takvim yıllarına ilişkin "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 31.12.2004'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş

olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17715, Karar No: 2016/585, Tarih: 01.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17715 E.  ,  2016/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : CMK'nın 223/8, TCK'nın 73. maddeleri uyarınca düşmü

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan açılan kamu davasının yargılamasında, bahse konu suçun şikayete tabi olmadığı gözetilmeksizin, mağdurun şikayetinden vazgeçmesi nedeni ile mahkeme tarafından TCK'nın 73. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet başsavcısı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/967, Karar No: 2015/14953, Tarih: 07.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/967 E.  ,  2015/14953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2014/153-2014/137

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından 26.11.2014 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece. davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulüyle tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiştir. Verilen bu karar henüz kesinleşmeden, davacı 01.09.2014 tarihinde verdiği dilekçesiyle açtığı davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Mahkemece bu talep üzerine dosya yeniden ele alınarak 26.11.2014 tarihli ek kararla davacının davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmiş ve bu karar davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Davadan feragat, kesin hükmün hukuki sonuçlarını hasıl eder (HMK. md.311/1). Yerel mahkemece hüküm kurulmasından sonra, ancak hüküm henüz kesinleşmeden davacı davadan feragat ettiğine göre; yerel mahkemenin dosyayı tekrar ele alıp, ek karar oluşturması ve önceki kararını değiştirmesi artık mümkün değildir. Bu durumda dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi gerekir. Bu konuda ilgili mahkemeye yetki veren bir yönetmelik hükmü (Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği md. 57) bulunduğu ileri sürülebilirse de; Hukuk Muhakemeleri Kanununda veya başka bir kanunda öngörülmemiş ve düzenlenmemiş bir konuda yönetmelikle getirilen düzenlemeye üstünlük tanınamaz. O halde, mahkemenin hükümden sonra dosyayı ele alıp, davacının davadan feragati sebebiyle ek karar oluşturması usul ve yasaya aykırıdır. Belirtilen sebeple 26.11.2014 tarihli davanın feragat nedeniyle reddine ilişkin ek kararın bozularak kaldırılması gerekmiştir.

2- Davalının boşanma hükmüne yönelik temyizine hasren yapılan incelemeye gelince;

Davacı erkeğin karardan sonra, henüz hüküm kesinleşmeden davadan feragat ettiği anlaşılmakla, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Davalı kadının temyiz isteminin kabulüyle yerel mahkemece verilen 26.11.2014 tarihli ek kararın yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple bozularak kaldırılmasına, boşanmaya ilişkin hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.09.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/2817, Karar No: 2010/6820, Tarih: 30.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2817 E.  ,  2010/6820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak Daireden verilen 16.02.2010 gün ve 2009/7115 E, 2010/708 K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen sair yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle davacının yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi hükmüne uymayan sair karar düzeltme itirazlarının REDDİ gerekmiştir.

2-Davacının değer kaybının reddi gerektiğine ilişkin Dairemiz kararına yönelik karar düzeltme itirazlarına gelince; mahkemece Dairemizin önceki bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişi raporu doğrultusunda birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu yeni hükmün davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizce davacının değer kaybı isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm yeniden bozulmuştur. Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerli olup; maddi zarar, malvarlığının aktifinde bir azalma veya pasifinde bir çoğalmayı ifade eder. Zararı doğuran fiil malvarlığının çoğalmasına engel olmuş ise, bir başka deyişle fiil meydana gelmese idi gelecekte malvarlığının çoğalması söz konusu ise zarardan söz edilebilir. Değer kaybı da gerçek zarar kapsamındadır. Mahkemece önceki bozmadan sonra alınan bilirkişi raporu değer kaybı yönünden bozma kararında açıklanan hususları karşılar nitelik ve yeterlilikte olup, hükmün Dairemizce değer kaybı yönünden yeniden zuhûle dayalı olarak bozulduğu anlaşıldığından, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizce verilen 16.02.2010 gün ve 2009/7115 E, 2010/708 K. sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yerel mahkeme kararının değer kaybı yönünden de ONANMASINA, davacı tarafından peşin ödenen 35,50 TL karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/525, Karar No: 2019/307, Tarih: 11.04.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/525 E.  ,  2019/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 21. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 386-341

Kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçlarından sanık ...'un beraatine ilişkin İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 20.10.2011 tarihli ve 71-278 sayılı hükümlerin, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesince 30.09.2015 tarih ve 2953-3389 sayı ile;

"İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın zimmetinde bulunan telsizlerinin sayımı sırasında bir adet telsizin bulunamaması üzerine söz konusu telsizi katılana teslim etmiş gibi gerçeğe aykırı 27.10.2008 tarihli teslim-tesellüm belgesi tanzim edip buna dair de 20.02.2009 tarihli gerçeğe aykırı rapor düzenlediği iddiasıyla sahtecilik ve görevi kötüye kullanma suçlarından ayrı ayrı açılan kamu davalarında, katılanın aşamalarda değişmeyen anlatımları, tanık ...’ın beyanı, olay nedeniyle katılan ve sanık hakkında kurumlarınca yapılan ön inceleme neticesinde düzenlenen raporlar ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın eyleminin bir bütün halinde kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ve suçun subüta erdiği gözetilmeden yazılı şekilde sahtecilik ve görevi kötüye kullanma suçlarından ayrı ayrı karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 15.12.2015 tarih ve 386-341 sayı ile bozma kararına direnerek önceki hükümler gibi sanığın beraatine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2016 tarihli ve 245119 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 1046-1054 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesince 28.02.2017 tarih ve 11313-1017 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Sanığa atılı eylemin sabit olup olmadığının,

2- Sabit olduğunun kabulü hâlinde sanığın eyleminin, sadece kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunu mu yoksa hem kamu görevlisinin resmî belgede sahteciliği suçunu hem de görevi kötüye kullanma suçunu mu oluşturduğunun,

Belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;