muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11334, Karar No: 2025/7412, Tarih: 05.05.2025

7. İş kazası hukuki sebebine dayalı tazminat davalarında olayın gerçekleşme şeklinin tarafların gösterdiği deliller dikkate alınarak her türlü şüpheden uzak bir şekilde ortaya konulması ve giderek kusur oranlarının bu olaya uygun şekilde belirlenmesi gerektiği açıktır.

8.Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı iş yerinde rampa işçisi-tüp dolum işçisi olarak çalıştığı belirlenen davacının 28.09.2019 tarihinde buhar makinasında LPG tüpüne etiket giydirme işlemi yaparken sol kolunda kızgın buharın etkisiyle yanıklar meydana geldiği, davacının SGK müfettişine beyanında, tüplerin üzerine giydirme yapıldığı esnada sol kolu içerisindeyken makinenin buhar vermesi sebebi ile kazanın meydana geldiğini, söz konusu kazanın ayağının makinanın yanında bulunan siviç diye bildiği parçaya dokunması sonucu meydana geldiğini, kendisinin söz konusu iş yerinde rampa görevlisi olduğunu, tüplerin yükleme ve boşaltma bölümünde çalıştığını, kaza günü işçi amirinin talimatı ile giydirme bölümüne geçtiğini, bilmediği bir makinada çalışmaya başladığını ifade ettiği, Mahkemece dinlenen davacı tanığının davacının tüplere buharla giydirme yapılan makinede çalıştığı ve davacı vazifesini yaparken iş kazasının meydana geldiğini beyan ettiği, SGK müfettişi raporunda işveren ... Dağ. ve End. A.Ş.'nin kazalının tecrübesiz olması, makinede elle müdahaleyi önleyici önlem bulunmaması, makine sıcak buhar veriyor olmasına rağmen verilen eldivenin yanmaz özelliği bulunmaması, iş sağlığı güvenliği uzmanının kazanın önlenebilir olduğuna dair beyanı, bordro tanıklarının makinenin hata verdiğini ve demir çubuk ile müdahale edildiğini beyan etmesi nedeniyle %80 oranında, sigortalının şahsi can emniyeti için gerekli dikkat ve özeni göstermediği için %20 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, eldeki dosyada hükme esas alınan 29.04.2023 tarihli kusur raporunda ise, davalı işveren ... LPG Dağıtım San. ve Tic. A.Ş.'nin kazadan sonra hurdaya ayrılan buhar makinesinin LPG tüpleri üzerine etiket giydirme işleminde kullanılması, LPG tüplerinin sıkışmayacak şekilde konveyör sistemi benzeri hareket sistemine sahip buhar tünelinin olmaması, teknolojinin gerektirdiği standartlara uygun sleeve etiket giydirme makinasının kullanılmaması nedeniyle %100 kusurlu olduğu, davacı kazazede ...’nın dava konusu iş kazasının meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığının belirlendiği, Mahkemece işbu raporda belirtilen kusur oranlarına itibar edilerek hüküm kurulduğu, ancak Mahkemece itibar edilen kusur raporunun oluşa uygun olmadığı, olaydaki sorumluluk ve kusur durumunun yeterince incelenmediği ve açıklanmadığı anlaşılmıştır.

9.Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra Mahkemece yapılacak iş; davacının SGK denetmenine verdiği ifadesinde kazanın ayağının yanında bulunan sviç diye bildiği parçaya dokunması sonucu meydana geldiğini beyan etmesi, davacı tanığının davacının olay öncesinde de makinede çalıştığına yönelik ifadesi dikkate alınarak davacıya da kendi kusurlu eyleminin olayın meydana gelmesine etkisi nedeniyle bir miktar kusur verilmesi gerektiğini değerlendirmek, aynı olaya ilişkin rücu dava dosyasındaki kusur raporlarının da araştırılarak irdelenmesi suretiyle - verilen kararların kesinleşip kesinleşmediği gözetilerek, delillerin toplanması hususunda sigortalı tarafından açılan tazminat davasının özü itibariyle taraflarca getirilme ilkesine tabi davalardan olup re’sen araştırma ilkesinin olmadığı hususunun da göz önünde bulundurulması ve bu şekilde toplanacak delillerle birlikte, yukarıda bahsedilen kusur raporlarını düzenleyen heyetten farklı, A sınıfı iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetine; dosyada mevcut raporlar ile rücu ve SGK denetmeni tarafından düzenlenen raporlar arasındaki çelişkiyi gidertmek, tarafların iş kazasının gerçekleşmesindeki kusur oranlarını her türlü şüpheden uzak şekilde tespit ettirmek, taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hakları da gözeterek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

10. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

11. O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bu aşamada bozma sebebine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2.Davalı vekilinin temyiz itirazları nedeniyle, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17080, Karar No: 2013/15381, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/17080 E.  ,  2013/15381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların, ...'ın vefat eden babasından yetim aylığı alabilmek için 02.05.2006 tarihinde kesinleşen mahkeme kararı ile boşandıkları ancak; aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız yarar sağlayıp kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması

karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4522, Karar No: 2019/10861, Tarih: 19.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2016/4522 E.  ,  2019/10861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafin karar celsesinde bildirdiği mesleki mazereti kabul edilmesine rağmen duruşmanın başka bir güne ertelenmesi talebinin reddedilip yargılamaya devam olunarak yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle Anayasanın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin "adil yargılanma hakkı"nı düzenleyen 6. maddesinin 3. fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer alan hükümleri de göz önüne alındığında sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 19/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13194, Karar No: 2016/8365, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13194 E.  ,  2016/8365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 494.80 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25805, Karar No: 2014/11225, Tarih: 20.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/25805 E.  ,  2014/11225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/231038

Mahkeme : İNEGÖL 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 15.05.2012 - 2011/1015 esas ve 2012/614 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1703, Karar No: 2022/11806, Tarih: 13.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1703 E.  ,  2022/11806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1)Mahkemece verilen ilk karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen kamulaştrma bedeli, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan, bozmadan sonra sadece ilk kararı temyiz eden davalının payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip adı geçene ödenmesine yönelik hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, bozmadan sonra tespit edilen bedel üzerinden tüm davalıların payını kapsar şekilde bedel depo ettirilerek hüküm kurulması,

2)İlk karar ile tespit edilen kamulaştırma bedelinden acele el koyma kararı ile belirlenen bedelin mahsubu sonrası oluşan fark bedele ilk karar tarihine faiz işletilmesi gerekirken tüm bedele son karar tarihine kadar faiz uygulanmak suretiyle karar verilmesi,

3)Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2 nolu bendinden (96.996,02-TL olarak TESPİTİNE, tespit edilen Kamulaştırma bedelinden bakiye kalan 20.860,95-TL fark bedelinin tapu maliklerine hisseleri oranında) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek 79.264,16-TL olarak TESPİTİNE, tespit edilen bedelden ilk kararla belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan 3.129,09 TL fark bedelin ilk kararı temyiz eden davalı ...’na) ibaresinin yazılmasına,

b-3 nolu bendinin tümüyle çıkartılmasına,yerine (Mahkemece ilk kararla tespit edilen 76.135,07 TL bedelden acele el koyma kararı ile belirlenen 55.717,97 TL bedelin mahsubu sonrası kalan fark 20.417,10 TL bedele 11.10.2014 tarihinden ilk karar tarihi 02.06.2015 tarihine kadar,son kararla tespit edilen bedelden ilk kararla belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan 3.129,09 TL bedele ise 11.10.2014 tarihinden son karar tarihi 22.01.2021 tarihine kadar faiz uygulanmasına) cümlesinin yazılmasına,

b-3 nolu bendinin tümüyle çıkartılmasına,yerine (Mahkemece ilk kararla tespit edilen 76.135,07 TL bedelden acele el koyma kararı ile belirlenen 55.717,97 TL bedelin mahsubu sonrası kalan fark 20.417,10 TL bedele 11.10.2014 tarihinden ilk karar tarihi 02.06.2015 tarihine kadar,son kararla tespit edilen bedelden ilk kararla belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan 3.129,09 TL bedele ise 11.10.2014 tarihinden son karar tarihi 22.01.2021 tarihine kadar faiz uygulanmasına) cümlesinin yazılmasına,

c-6 nolu bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 59,30 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 34,10 TL'nin davacı idareden tahsili ile Hazineye gelir kaydına) cümlesinin yazılmasına,

d-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak; (Davacı idare tarafından fazla bloke edilen 17.731,86 TL bedelin davalı tarafa ödeme yapılmamış ise davacı kuruma iadesine, ödeme yapılmış ise ilk kararı temyiz etmeyen davalılardan bankadan çekilmesine kadar işlemiş faizi ile alınarak davacı kuruma ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden 292,10 TL temyize başvurma harcının alınmasına, 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5205, Karar No: 2019/15357, Tarih: 10.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5205 E.  ,  2019/15357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki beyanları, kolluk tutanakları ve dosya kapsamına göre; eylemin, olay günü saat 19.00 sıralarında gerçekleştiği ve kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 18.13'de başladığının anlaşılması karşısında; eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince artırım yapılması ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın adli sicil kaydında yer alan başka bir ilamında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.