muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22458, Karar No: 2013/20230, Tarih: 27.12.2013

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; takibe dayanak ilam tarihi 2012 yılı olup, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesinin yürürlük tarihi olan 11.06.2013 tarihinden öncedir. Öte yandan, ilamda alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda; eldeki takipte, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bundan ayrı; ..., 2560 sayılı Kanun gereğince ... Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapılandırmasında yer aldığından hakkında 5393 sayılı Kanun'un uygulanması zorunludur. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi uyarınca belediyenin kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez. Ayrıca, Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyeye verilen paylar, vergi ve resim hükmünde olduğundan haczi mümkün değildir. Somut olayda, borçlu Kurum'un haczedilen alacaklarının Vakıfbank ... Şubesi'nin karşılık yazısından anlaşıldığı ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı üzere; su ve atık su bedelleri, çevre temizlik vergisi ile, İller Bankasından alınan paylardan kaynaklandığı sabittir. ...'nin su ve atık su bedelleri gelirleri vergi, resim ve harç hükmünde olmadığından, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarınca kamu hizmetinde fiilen kullanılmadığı sürece haczine engel bir hüküm bulunmamaktadır. Borçlu kurumca şikayete konu edilen haciz konusu su bedellerinin fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı da ispatlanamamıştır. Öte yandan, borçlu idarece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, eldeki uyuşmazlık bakımından; borçlu idarenin Vakıfbank ... Şubesi'ndeki hesabında haczi kabil ve haczi kabil olmayan paralar birlikte toplandığı anlaşıldığından; haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmesi gerekli bulunduğuna göre, tüm bu açıklamalar kapsamında anılan hesaba haciz uygulanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle, İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7044, Karar No: 2016/7935, Tarih: 20.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7044 E.  ,  2016/7935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 157/1, 62, 53, 52/2 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis, 10.000 TL adli para cezası, hak yoksunluğu)

EK KARAR TARİHİ : Temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesinin incelenmesinde, temyiz talebi ile birlikte temyiz süresini kusuru olmaksızın kaçırdığına dair sunmuş olduğu herhangi bir belgenin bulunmaması karşısında; salt tebligattan haberdar olmadığı gerekçesine dayanan temyiz isteminin eski hale getirme talebi olarak kabulü mümkün olmadığından bu yönde bir değerlendirmeye istinaden ek kararın kaldırılmasını mütalaa eden tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, sorgusunda beyan ettiği adresine 27.05.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra 06/01/2014 tarihinde temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair 31.01.2014 tarih ve 2007/268 E. 2009/642 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14358, Karar No: 2017/5182, Tarih: 01.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14358 E.  ,  2017/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Sanıklar hakkında İİK’nın 333/a maddesine aykırılıktan ve sanık ... hakkında İİK’nın 345/a maddesine aykırılıktan verilen beraat kararlarının Yargıtay 11. Ceza Dairesi’nin 2012/14828 Esas ve 2013/7036 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmakla;

1-Sanık ... hakkında İİK’nın 345/a maddesine aykırılıktan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

İİK'nın 345/a maddesinde düzenlenen “sermaye şirketinin iflasını istememe” suçunun, aynı işyeri hakkında aynı yetkili tarafından bir kere işlenebilen bir suç olması ve tek suç oluşturacağı cihetle, birleşen dosyalardan yazılı şekilde ayrı ayrı beraat kararı verilmesi,

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık ... yönünden yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... yönünden beraat kararı verilmediği halde, beraat kararı verildiği gerekçesiyle lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14885, Karar No: 2025/607, Tarih: 16.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14885 E.  ,  2025/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/32 E., 2024/295 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3413, Karar No: 2023/4637, Tarih: 11.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/3413 E.  ,  2023/4637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/253 E., 2022/437 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Dereli Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/135 E., 2021/115 K.

Taraflar arasındaki komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalı tarafından ortak duvara inşa edilen çinko çatının ve davalı tarafından konulan masa ve sandalyelerin kaldırılıp eski hale getirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; davacının işlettiği pansiyonun işletme ruhsatının bulunmadığını, davacı taraf ile kendisne ait binanın bitişik nizam olduğunu, bitişik nizam yapılarda komşu tarafına pencere yapılmasına Kanunun müsaade etmediğini, kendi binasının üzerine ev yapmak istediğinde bunu yapabileceğini, davacının pencerelerinin buna engel olamayacağını, binasının alt katını kasap dükanı olarak kullandığını, bölgenin turistik bir bölge olduğunu, müşterilerine daha iyi bir hizmet vermek için üst katına çatı yapmak suretiyle restaurant olarak kullanmaya başladığını, komşuluk hukukuna aykırı hareket etmediğini ve diğer nedenler ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

2. Mahkeme gerekçesinde; yapılan yargılama, toplanan deliller, alınan tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu yapıların bitişik nizamda olduğu, bitişik nizamda bulunması nedeniyle komşu parsele yapılan pencerelerin diğer parsel yönünden bir zararının bulunmadığı gerekçesiyle yapılması zorunlu pencereler olduğu yönünde verilmiş bir karar olsa da, her iki taraf da taşınmazlarını mülkiyet hakkına dayanarak kullanmakta olup, mülkiyet ... ... Medeni Kanunu’nda 683 üncü maddesinde yer alan kişilerin sahip oldukları malları hukuki düzen çerçevesinde kendi iradesine göre kullanma, o mallardan yararlanma ve tasarruf etme yetkisine sahiptir. ... Medeni Kanunu tarafından verilen bu mülkiyet ..., bitişik nizam yapılarda uygulanan planlı ve plansız alanlar yönetmeliklerince verilen kullanma, tasarruf etme hakkından ve komşu taşınmaz malikine yüklediği bir nevi zarar görmüyorsa katlanma yükümlülüğünden üstün tutulması gereklidir. Aksi durum kanunun amacına ve uygulamasına aykırılık oluşturacak ve yönetmelikle verilen yetkinin kanunun koyduğu yetkiden üstün görülmesi olacaktır. Yapılan bu açıklamalar ışığında, davalı ... tapunun 1 inci sıra numarasında kayıtlı taşınmazının üzerine eklenti yapmak suretiyle kullanmakta ve müşterilerini ağırladığı görülmektedir. Bu haliyle ortak duvara davacı tarafından, bitişik nizam planlı alanlar yönetmeliği uyarınca inşa edilen pencerelerin ... almasının engellendiği gerekçesiyle davacının mülkiyet hakkına dayanarak inşa ettiği eklentinin kaldırılarak eski hale getirilmesi, ... Medeni Kanunu’nun amacı ile ters düşeceğinden; masa ve sandalyelerin kirlilik oluşturduğu gerekçesiyle kaldırılması talebinin ise sübut bulmadığından davanın reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, bilirkişi raporları ve Dereli Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 2015/22 Esas, 2017/177 karar ... dosyasının da incelenmesi neticesinde, Dereli Asliye Hukuk Mahkemesinin hukuka aykırı kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf talebinin esastan reddine karar vermiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, bilirkişi raporları ve Dereli Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 2015/22 Esas, 2017/177 karar ... dosyasının da incelenmesi neticesinde, Dereli Asliye Hukuk Mahkemesinin hukuka aykırı kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf talebinin esastan reddine karar vermiştir.

Gerekçesinde; ''Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme talebine ilişkin davada, davacının 104 ada 2 numaralı parselde paydaş olduğu, taleplerin niteliği gereği bir paydaş tarafından dava açılabileceği, davalının ise 104 ada 1 parsel ... taşınmazın maliki olduğu, dosya mündericatına göre davalının maliki olduğu taşınmazın üst katına profil çatı yaptığı, bu çatının davacıya ait komşu yapıda bulunan 3 adet pencerenin ... almasını engellediğinin tespit edildiği, ancak dosya içindeki 2015/22 Esas ... dosya kapsamı ve derdest dosya içeriğine göre, taraflara ait yapıların imar planına göre yol olarak belirtilen alanda bulunmakla birlikte, yapılarının mevcut durumunun bitişik nizam yapı olduğu, 2015/22 Esas ... dosyada alınan 01.06.2017 tarihli bilirkişi raporunda bitişik nizam yapıların birbirlerine cephe hatlarına pencere yapılamayacağının belirtildiği, yine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2017/4133 Esas, 2021/1728 Karar ... 11.03.2021 tarihli kararında bu durumun '...bitişik nizam inşaatta aydınlatma pencerelerinin korunması zorunluluğu yoktur...' şeklinde belirtildiği, davalı tarafça yapılan çatının davacıya etkisinin bulunduğu anlaşılmakla birlikte, bu duruma davacı tarafça bitişik nizam yapının davalının cephe hattına pencere yapılmasından kaynaklandığının anlaşıldığı, çatının pencereler dışında davacıya zarar verdiği iddia edilmediği gibi bu konuda delil bulunmadığı, davacının diğer iddia ve taleplerinin de sübut bulmadığı, mahkemece davanın reddine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından'' istinaf talebini esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyizinde; davalı tarafından tente çatı yapılmak suretiyle pansiyon odalarına ... ve ... girmesinin engellenmesi, restauranta gelen müşterilerin, pansiyon müşterilerinin odalarını rahatlıkla görüyor olması ve meydana gelen kirlilik göz önüne alındığında davacının maddi olarak zarara uğradığı açıkça belirlenmiş iken yerel mahkeme tarafından kanuna aykırı verilen kararın isabetsiz olduğundan hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Davacı vekili temyizinde; davalı tarafından tente çatı yapılmak suretiyle pansiyon odalarına ... ve ... girmesinin engellenmesi, restauranta gelen müşterilerin, pansiyon müşterilerinin odalarını rahatlıkla görüyor olması ve meydana gelen kirlilik göz önüne alındığında davacının maddi olarak zarara uğradığı açıkça belirlenmiş iken yerel mahkeme tarafından kanuna aykırı verilen kararın isabetsiz olduğundan hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, komşuluk hukukuna dayalı el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

TMK'nın m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737 nci maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nın "komşu ..." başlığı altında, 737 ile 750 nci maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761 inci maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

TMK’nın 737 nci maddesi; “Herkes, taşınmaz mülkiyetinden ... yetkilerini kullanırken ve özellikle işletme faaliyetini sürdürürken, komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınmakla yükümlüdür. Özellikle; taşınmazın durumuna, niteliğine ve yerel âdete göre komşular arasında hoş görülebilecek dereceyi aşan duman, buğu, kurum, toz, koku çıkartarak, gürültü ve sarsıntı yaparak rahatsızlık vermek yasaktır. Yerel adete uygun ve kaçınılmaz taşkınlıklardan ... denkleştirmeye ilişkin haklar saklıdır” hükmünü içermektedir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma ... tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. ... ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya el atmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının ... olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

... kullanma belirlendiği takdirde takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengelerini gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Davacının zararının önlenmesi esas olmakla birlikte, davalıya da en az zarar verecek veya külfet yükleyecek önlem veya önlemler belirtilmelidir.

3. Değerlendirme

Somut olayda, davalının kasap dükkanı olarak kullandığı taşınmazın çatı kısmına masa sandalye koymak ve ortak kullandıkları duvara çinko çatı yaptırmak suretiyle söz konusu alanı restaurant olarak kullanmaya başladığını, bu alanın pansiyon pencerelerinin hemen önü olduğunu, davalının çinko çatı yapmak suretiyle pansiyonun odalarına ... ve ... girmesini engellediğini, müşterilerin bu pansiyonu tercih etmemelerine neden olduğunu, davalıya ait restaurantın yoğun şekilde faaliyetini sürdürmesi ve temizlik işlerinin yapılmaması neticesinde her yerin toz toprak içerisinde kaldığını, pansiyon müşterilerinin bu kirlilik nedeniyle pencerelerini dahi açamadıklarını, davalıya ait restauranta gelen müşterilerin müvekkiline ait pansiyonun pencerelerinden oda içlerini rahatlıkla gördüklerini, bu durumun pansiyon müşterilerini rahatsız ettiğini, özel hayatın gizliliğinin ihlal edildiğini, davalı tarafından ortak duvara inşa edilen çinko çatının ve konulan masa ve sandalyelerin kaldırılıp eski hale getirilmesi istenmiştir.

Mahallinde yapılan, keşif sonucu alınan uzman bilirkişi raporunda; davalıya ait 104 ada 1 parsel ... taşınmaz üzerinde tek katlı betonarme bina bulunduğu, mevcut tek katlı yapının üzerine kutu profil ve galvanizli sac yardımı ile çatı yapıldığı, tek katlı yapının tavan üst kotunun davacıya ait 3 katlı konutun 2 nci katında bulunan pencerelerin denizlik seviyesinde olduğu ve tek katlı yapının üstüne yapılan profil çatının 2 nci kat pencerelerinin üstüne yapıldığı, 3 adet pencerenin ... almasını engellediği tespit edilmiştir.

Bilindiği üzere imar mevzuatına aykırılık salt komşuluk hukukuna aykırılık sonucunu doğurmaz.