muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12581, Karar No: 2024/13604, Tarih: 15.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12581 E.  ,  2024/13604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyukarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10916, Karar No: 2019/7842, Tarih: 04.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10916 E.  ,  2019/7842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin haksız yere feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının sık sık istirahat raporu aldığını, raporlarını istirahat süresi sonunda işbaşı yaptığında ibraz ettiğini, davacının sözlü beyanlarına itibar edilerek fesih işlemi yapılmadığını, raporlu olduğu dönemde Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayette bulunduğunu, 04/04/2013 tarihinde sözlü olarak bahsedip ibraz edeceğini beyan ettiği raporun bulunmadığı kanaatine varılarak iş akdinin 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-g maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 11.04.2013 tarihinde haklı neden olmaksızın feshedildiğini savunmuş kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davalı işveren davacının aldığı birkaç istirahat raporunun ardından rapor bitiminde işyerine gelmediğini mazeretin beyanı için gönderilen ihtarname üzerine mazeret bildirilmediği ve buna göre 08.05.2013 tarihinde iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece devamsızlık sebebiyle işveren feshinin haklı olduğu gerekçesiyle her iki tazminat isteğinin reddine karar verilmiştir.

Davacı işçinin şikayeti üzerine ... Bölge Çalışma İl Müdürlüğü tarafından işveren vekilinin imzası alınmak suretiyle tutanak düzenlenmiş ve ibraz edilen evrak ve kayıtların incelenmesi sonucu davacının iş sözleşmesinin 11.04.2013 tarihinde işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiği ancak kayden çıkışının daha sonra yapıldığı kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı açıklanmıştır.

Dosya içindeki delil durumu davacının iddiası ile Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü evrakı içeriğinden davacının iş sözleşmesinin 11.04.2013 tarihinde, önceki istirahat raporları sebebiyle feshedildiği ve feshin haklı nedene dayanmadığı anlaşılmakla her iki tazminat isteğinin kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Dosya içindeki delil durumu davacının iddiası ile Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü evrakı içeriğinden davacının iş sözleşmesinin 11.04.2013 tarihinde, önceki istirahat raporları sebebiyle feshedildiği ve feshin haklı nedene dayanmadığı anlaşılmakla her iki tazminat isteğinin kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13359, Karar No: 2013/9479, Tarih: 11.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13359 E.  ,  2013/9479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)15.11.2009 tarihli aksi ... oluncaya kadar geçerli suç tutanağının sanığın ... mevkiinde motorlu testere ile dikiliden ağaç kestiğinin görülmesi üzerine düzenlendiği, sanığın “kış geldi, evimde yakmak için bu çamları kestim” dediğinin yazılı olduğu gözetilerek; zabıt mümziilerinin yer göstermesi ile kesim yapılan sahada dip kütüklerin incelenmesi, kesilen ağaçların sanığın ibraz ettiği tapulu sahadan mı, devlet ormanı sayılan yerlerden mi temin edildiğinin tespit edilmesi ve neticesine göre sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesine göre; suça konu emvalin istirdadı kabil olmak üzere katılan idareye verilmesine, motorlu testerenin sanığa iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6680, Karar No: 2007/5129, Tarih: 02.07.2007

**8. Ceza Dairesi         2006/6680 E.  ,  2007/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye ve zoralıma dair (.../DENİZLİ) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.3.2005 ... ve 6 esas, 50 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 5.7.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi, 27.4.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada “bir” ... Türk Lirası küsurunun atılması ve 29.12.2004 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı “Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun”un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında, kaldırılan bu yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5 madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammının uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 765 sayılı TCK.nun 59, 647 sayılı Yasanın 4 ve TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç ağır para cezasının 3975 ... Türk Lirası adli para cezası olarak ifadesi ve 6183 sayılı Yasanın 51. maddesindeki faiz oranının yarısının uygulanacağına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 2.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8948, Karar No: 2016/2529, Tarih: 01.03.2016

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2015/8948 E.  ,  2016/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

Davacılar tarafından, 21.08.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle en yakın yasal mirasçıların tamamının mirası reddetmeleri nedeniyle tereke iflas hükümlerine göre (TMK m. 612 uyarınca) tasfiye edileceğinden alt mirasçılarına geçmeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 01.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31740, Karar No: 2017/15475, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31740 E.  ,  2017/15475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/401, Karar No: 2013/1285, Tarih: 05.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/401 E.  ,  2013/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin önceki yönetim ve denetim kurulu üyeleri olan davalıların 1999 yılında kooperatif adına alınan taşınmazın değerini düşük göstermeleri nedeniyle ... Vergi Dairesi'nce kooperatif hakkında 2001 yılında takip başlattığını, kooperatif yönetimince mal beyanında bulunulmasına rağmen borcun ödenmediğini ve borcun 01.05.2007 tarihi itibariyle ....422,... TL'sına yükseldiğini ileri sürerek, ....000 TL'nin davalılardan müteselsilen faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalıların 1998 yılından 2002 yılına kadar çeşitli tarihlerde kooperatifin yönetim ve denetim kurulu üyesi olarak görev yaptıkları,....06.1999 tarihinde davacı kooperatif adına davalılar ... ve......'nın ... adet taşınmazı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince bedel ödemeksizin kooperatif adına tescilini sağladıkları, akit tablosunda belirlenen değerin emlak vergisi beyanındaki değerden düşük olması nedeniyle vergi dairesince, vergi aslı, vergi ziyaı, gecikme zammı ve faizinin tahsili için 2001 yılında kooperatif aleyhine takip başlatarak taşınmazına haciz koyduğu, vergi ziyaından tapuda işlem yapan davalı yöneticiler ... ve ...'nın sorumlu olduğu, tapudaki işlemlere katılmayan diğer davalıların bu miktardan sorumlu olmadığı, davalıların yönetim ve denetim kurulu üyeliklerinin ....03.2002 tarihli genel kurulda sona ermesi nedeniyle bu tarihe kadar olan borç aslı ile ferilerinden sorumlu olan davalıların bu tarihten sonraki işleyen faizden sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ....527,62 TL'nin ...' dan tahsiline ... nın bu miktarın ....205,39 TL'sından ..., ... ve ...'ın ....169,06 TL'si ile sınırlı olarak sorumlu tutulmalarına anılan miktarların davalılardan faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, işlem tarihinde yönetim kurulu üyesi olmayan davalı ...'e yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/663, Karar No: 2011/8240, Tarih: 09.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/663 E.  ,  2011/8240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak;

1-Dava konusu taşınmazda 14 adet ceviz ağacı olduğu mahkemece yapılan keşifle tespit edilmiştir. Ceviz ağaçlarının sayısı, yeri ve kapladığı alan belirlenip, taşınmaza kısmen kapama ceviz bahçesi niteliği verdiği anlaşıldığı takdirde bu kısmın kapama ceviz bahçesi olarak kalan kısmının ise arazi niteliğine göre değerinin belirlenmesi; taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlar kapama bahçe niteliği vermeyecek şekilde ise ağaçların yaş, cins ve verim durumlarına göre belirlenecek bedellerinin arazi niteliğine göre hesap edilen taşınmaz bedeline eklenmesi gerekir.

Bu bu konuda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken münavebeye alınan ürünlere ceviz ilave ederek arazi değerini hesaplayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

2-Taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü ve geometrik durumuna göre değerinde azalma olacağı gözetilerek, bu bölüm için bilirkişi kurulunca hesaplanan değer azalış miktarının eklenmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde değer azalışı eklenmeden aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3678, Karar No: 2017/744, Tarih: 12.04.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3678 E.  ,  2017/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Zonguldak 1. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 04.03.2014 gün ve 2013/9 E., 2014/99 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 23.03.2015 gün ve 2014/8908 E., 2015/5852 K. sayılı ilamı bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme kararları, yapıları gereği, kanunun hukuka uygunluk denetimi yapmakla görevli kıldığı Yargıtay dairesinin denetimi sonucunda hukuka aykırı bularak, gerekçesini açıklamak suretiyle bozduğu bir yerel mahkeme kararının aslında hukuka uygun bulunduğuna, dolayısıyla bozmanın yerinde olmadığına ilişkin iddiaları içerdiklerinden, o iddiayı yasal ve mantıksal gerekçeleriyle birlikte ortaya koymak zorunda olduğu gibi, direnilen ve uyulan kısımları da kalem kalem net ve birbirine uygun bir biçimde içermelidir.

Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.03.2008 gün ve 2008/15-278 Esas, 2008/254 Karar; 21.10.2009 gün ve 2009/9-397 Esas, 2009/453 Karar; 07.05.2014 gün ve 2013/4-1121 Esas, 2014/626 Karar sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Bu genel açıklamaların ışığında somut olaya gelince, yerel mahkemece bozulan ilk kararında “Davanın kabulüne, davacı ...'a babası Bayram Kalaycı'dan dolayı 08/01/2013 tarihinden itibaren yetim aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine” şeklinde karar verilmesine karşılık, direnme olarak adlandırılan kararında “Davacının davasının kabulü ile, davacının babasından dolayı 19/10/2012 tarihini takip eden ay başından itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine,” karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, bozulan ilk karar ile direnme kararı arasında farklılık bulunduğundan yerel mahkemece usule uygun direnme hükmü kurulması için, işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin kararın usulden bozulması gerekmiştir.

Öte yandan kararın gerekçe kısmında davayla ilgisi olmayan kişilerden ve olaylardan bahsedildiğinden gerekçe ve hüküm dava konusu olaya uygun düşmemektedir. Kararın bu yönden de usulden bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle usulden BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 12.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2838, Karar No: 2021/14146, Tarih: 30.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2838 E.  ,  2021/14146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vd. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 30/11/2021 günü temyiz eden davacı idare ve davalı ... vd. vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı ... vd. vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak sözlü açıklamalar da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 359 parsel sayılı taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece ilk kararla tespit edilen bedelin karar tarihi itibariyle davalıya ödenmesine hükmedildiği halde, bozma ilamı sonrası infazda tereddüt oluşturacak şekilde tespit edilen bedel ile kıymet takdir raporunda belirlenen bedel arasındaki farkın kararın kesinleşmesi ile davalıya ödenmesine karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı

Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi,