muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/890, Karar No: 2018/452, Tarih: 18.10.2018

4) Kısmen geri verme veya tazmin hâlinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır" şeklinde iken; 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesiyle yapılan değişiklikle "ve karşılıksız yararlanma" ibaresi madde metninden çıkarılmış ve maddeye eklenen 5. fıkrada karşılıksız yararlanma suçlarında etkin pişmanlıkla ilgili farklı bir düzenlemeye gidilmiştir.

Anılan madde bu düzenleniş şekliyle, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden oldukça farklıdır. 29.06.1955 tarihli ve 10-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile Ceza Genel Kurulunun 11.11.1997 tarihli ve 248-288 sayılı kararı başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesi, "iade ve tazmin" esasına dayalıdır. 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi ise tazminden çok "pişmanlık" esasını ön plana çıkarmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 tarihli ve 127-147 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere; TCK'nın 168. maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi hâlinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, aynen geri verme ya da tazmin suretiyle gidermesi gerekmektedir.

Öğretide hâkim olan görüşe göre de; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı olarak; "tazminden çok pişmanlık" esasına dayandığı kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan-Mustafa Ruhan Erdem-Murat Önok, Teorik Ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Ankara, 2014, s. 696-702)

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın, failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hâllerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, TCK'nın 168. maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır. Bununla birlikte, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi şartı yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp davranışlar yoluyla da gösterilebileceği; yine sanığın en azından pişmanlığını ya da iade ve tazmine rıza gösterdiğini ortaya koyacak söz veya davranışlarda bulunması, karşı duruş sergilememesi koşuluyla, suç nedeniyle meydana gelen zararın, sanık adına üçüncü kişilerce giderilmesi hâlinde de sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olayın özelliklerine göre mümkün olabilecektir.

Maddenin uyuşmazlık konusunu ilgilendiren kısmen iade veya tazmin hâlinde etkin pişmanlığı düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinin dördüncü fıkrasının; “Kısmen geri verme veya tazmin hâlinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için ayrıca mağdurun rızası aranır.” şeklindeki açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere kanun koyucu, kısmen iade veya tazmin nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında, mağdurun iradesini esas almak suretiyle, bu hükmün uygulanabilmesini mağdurun rızası şartına bağlamış, mağdurun kısmi iade ve tazmine rıza göstermemesi hâlinde ise, failin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayacağını hüküm altına almıştır.

Kısmi iadeden ne kastedildiğine ilişkin kanun maddesinde ve gerekçesinde bir açıklama bulunmamakla birlikte, etkin pişmanlık müessesinin bir amacının da mağdurun suçtan gördüğü zararın giderilmesi ve uğradığı haksızlığın meydana getirdiği sonuçların onarılması olduğu göz önüne alındığında, kısmi iadenin mağduru tatmin edecek miktarda ve mağdur açısından doğrudan sonuç doğurucu nitelikte olması, ayrıca bunun sonucu olarak da mağdura ilave külfet yüklememesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Şikâyetçinin ikâmetinin önüne kapılarını kilitleyerek park ettiği aracından yaklaşık 70-80 TL, veresiye defteri, aracın ön ve arka konsolu üzerinde bulunan pelüşler ile oto teybi ve bu teybin kumandasını çalan sanığın, başka bir olay nedeniyle yakalanması üzerine soruşturma aşamasında güvenlik görevlilerine çalınan malların koyulduğu yeri göstererek toplam değeri 150 TL olan oto teybi ve teyp kumandasını şikâyetçiye iadesini sağladığı olayda; sanığın, atılı suçlamayı kabul etmemekle birlikte duyduğu pişmanlığın sonucu olarak suç nedeniyle meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik olarak çalınan eşyanın bulunduğu yeri göstermesi, bu şekilde malın şikâyetçiye iade edilmesi ve şikâyetçinin zararının önemli ölçüde giderilmesi karşısında, soruşturma aşamasında bir kısım eşyanın şikâyetçiye iadesini sağlayan sanık hakkında, şikayetçinin kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rızasının bulunması halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının bulunduğu kabul edilmelidir.

Öte yandan, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "Velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoy haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden “altsoy ayrımı yapılmaksızın” diğer kişiler açısından da koşullu salıverme tarihine kadar sürmesine karar verilmesi ve TCK'nın 53. maddesi yönünden hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından yeniden değerlendirme yapılmasında da zorunluluk bulunması ile sarf edilen yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesi yerine sanıktan tahsiline hükmedilmesi kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 08.04.2015 tarihli ve 26596-12924 sayılı düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2013 tarih ve 114-278 sayılı kararının,

a) Şikâyetçiye kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rızasının bulunup bulunmadığı sorulup, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) TCK'nın 53. maddesi uygulanırken TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "Velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoy haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden “altsoy ayrımı yapılmaksızın” diğer kişiler açısından da koşullu salıverme tarihine kadar sürmesine karar verilmesi ve hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından yeniden değerlendirme yapılmasında da zorunluluk bulunması,

c) Sarf edilen yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

c) Sarf edilen yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az olması nedeniyle, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

İsabetsizliklerinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 18.10.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6132, Karar No: 2024/8275, Tarih: 25.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6132 E.  ,  2024/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/578 Esas, 2022/1583 Karar

HÜKÜM : Esastan ret; davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2016/783 E., 2019/309 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yol yapım çalışması işini davalı nezdinde ... Sigortası ile sigortalattığını, yol yapımı çalışması esnasında yolda yağmur suları nedeniyle hasarlar oluştuğunu, bunların giderilmesi için bir takım masraflar yapmak durumunda kalındığını, ... Sigortasına göre davalının müvekkili için oluşabilecek risklerin tamamında her türlü zararı karşılamayı taahhüt ettiğini, müvekkilinin davalıya müracaat ettiğinde davalı tarafından eksper görevlendirildiğini, eksperin davalıya sunmuş olduğu rapora göre iki farklı cevap ile davalı müvekkilinin zararlarını karşılamaktan imtina ettiğini, davalının haksız bir şekilde müvekkilinin zararlarını ödemekten kaçındığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 10.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sigortalı değil sigorta ettiren olduğunu, bu nedenle davanın öncelikle aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar vermek gerektiğini, ayrıca yapılan ekspertiz incelemesi sonucunda hasar tarihi itibari ile yolun kullanıma açılmış olduğunun tespit edildiğini, İnşaat ... Sigortası Genel Şartları'nın teminat dışında kalan halleri düzenleyen 4 üncü maddesinin (c) bendinde işveren tarafından kullanılan kısımlarda meydana gelen hasarların teminat dışında olacağının açıkça düzenlendiğini, ekspertiz incelemesi sonucunda dava konusu edilen kilit parke taşı döşenmesi işleminin usulüne uygun olarak yapılmadığı, alt zeminde yeterli sıkıştırma yapılmadığı için çökmeler meydana geldiği, derz aralarından sirayet eden suyun aşındırması sonucu çökme ve kabarmaların oluştuğu, yolun kullanıma açılmasının da bu durumda etkili olduğunun tespit edildiğini, bu tespitler ile dava konusu edilen yol inşaatının ayıplı olarak imal edildiğinin açık olarak belirlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafından hasarlı yolun tespitine yönelik açılmış bir tespit davasının bulunmadığı, sigorta şirketi eksperi tarafından düzenlenen hasar dosyası bulunduğu, dava açılmadan önce oluşan hasarların davacı tarafça giderilmesi nedeniyle keşif yapılmasının dosyaya bir yenilik katmayacağının anlaşıldığı, dosyaya kazandırılan raporda davaya konu hasarın inşaat all risks sigorta poliçesinin "Kloz 628 -Özel şartlar" başlıklı bölümünün 11 inci maddesinde yazılı işverene devredilmiş veya kullanıma açılmış kısımlar için inşaat ... teminatının otomatik olarak sona ereceği hükmü ve İnşaat Sigortası Genel Şartlarının "A.4 teminat dışında kalan kıymetler ve haller" başlığı altında bulunan (c) bendine göre inşaatın tamamlanan veya geçici kabulü yapılan yahut işverene teslim edilen veya işveren tarafından kullanılan kısımlarında doğrudan doğruya veya dolayısıyla meydana gelebilecek ziya ve hasarların, (ı) bendine göre ise malzemenin bozukluğundan, ayıbından veya kusurlu işçilik neticesinde olan hasarların poliçe teminatı dışında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, inşaat All Risks Sigorta Poliçesi kapsamında alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun(6102 sayılı Kanun) 1454 üncü maddesi.

3.11. Hukuk Dairesi'nin 2018/381 E., 2019/2601 K. - 2021/8818 E., 2023/2508 K. - 203/2340 E., 2024/5202 K.

3. Değerlendirme

1.Dava, inşaat ... sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

6102 sayılı Kanun'un 1454 üncü maddesi uyarınca; "Sigorta ettiren, üçüncü bir kişinin menfaatini, onun adını belirterek veya belirtmeyerek, sigorta ettirebilir. Sigorta sözleşmesinden doğan haklar sigortalıya aittir. Sigortalı, aksine sözleşme yoksa, sigorta tazminatının ödenmesini sigortacıdan isteyebilir ve onu dava edebilir." Madde hükmünden de anlaşılacağı gibi aksine bir sözleşme kuralı yoksa sigorta tazminatını talep hakkı sigortalıya aittir.

6102 sayılı Kanun'un 1454 üncü maddesi uyarınca; "Sigorta ettiren, üçüncü bir kişinin menfaatini, onun adını belirterek veya belirtmeyerek, sigorta ettirebilir. Sigorta sözleşmesinden doğan haklar sigortalıya aittir. Sigortalı, aksine sözleşme yoksa, sigorta tazminatının ödenmesini sigortacıdan isteyebilir ve onu dava edebilir." Madde hükmünden de anlaşılacağı gibi aksine bir sözleşme kuralı yoksa sigorta tazminatını talep hakkı sigortalıya aittir.

Dosyada mübrez sigorta poliçesinde, davacı ... Bingöl sigorta ettiren, dava dışı "... Büyükşehir Belediye Başkanlığı" sigortalı olarak gösterilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yer alan, yol yapım inşaatında meydana gelen hasarın davacı ... ettiren tarafından giderildiği, bu nedenle zarar görenin artık davacı olduğu ve dava açma hakkının bulunduğu şeklindeki görüş benimsenmek suretiyle işin esasına girilerek hüküm tesis edilmiş ise de; yukarıdaki madde hükmünden de anlaşılacağı gibi aksine bir sözleşme kuralı yoksa sigorta tazminatını talep hakkı sigortalıya ait olup, dava konusu poliçede de aksine bir hüküm yoktur.

Bu durumda davacı ... ettirenin aktif dava ehliyetinin bulunmadığı kabul edilerek 6100 sayılı Kanun'un 115/2 maddesi gereğince dava şartı noksanlığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken uyuşmazlığın esasının incelenerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş kararın resen bozulması gerekmiştir.

2.Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının re'sen BOZULARAK KALDIRILMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.11.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15793, Karar No: 2024/3478, Tarih: 25.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/15793 E.  ,  2024/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/212 E., 2019/223 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında silah ticareti suçundan 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 12' nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53'üncü, 54'üncü ve 63'üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2018 tarihli kararı ile sanığın silah ticareti suçundan 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62'nci maddesinin birinci fıkrası, 52'nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53' üncü maddesinin birinci,

ikinci, üçüncü, fıkraları, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesinin birinci, altıncı, yedinci fıkraları ve 63 üncü maddesi gereğince 10 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; eksik incelemeyle karar verildiğine, adil yargılanma hakkı ve şüpheden sanık yararlanır ilkelerinin ihlal edildiğine, olayda suçun maddi ve manevi unsurlarının bulunmadığına, silahların 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; eksik incelemeyle karar verildiğine, adil yargılanma hakkı ve şüpheden sanık yararlanır ilkelerinin ihlal edildiğine, olayda suçun maddi ve manevi unsurlarının bulunmadığına, silahların 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Esenler ilçesi ... mahallesi ...Sokak No:6 sayılı ikamette oturan şüphelilerden ... ve ...'ın silah kaçakçılığı yaptıkları hususunda, yapılan ihbar ile alınan arama kararı uyarınca, suça konu adreste yapılan aramada alınan kriminal rapora göre 6136 sayılı Kanun kapsamında, 8 mm. çaplı 19 adet tabanca ve söz konusu tabancalara ait 19 adet şarjör, 9 mm. çaplı 18 adet tabanca ve 17 adet şarjör, yine 9 mm. çaplı tabanca, 15 adet tabanca ve 15 adet şarjör, 7.65 mm. çaplı 2 adet tabanca ve 2 adet şarjör, 22 adet tabanca çerçevesi, yine 17 adet tabanca çerçevesi, 1 adet sürgü ile 4 adet 9 mm. çaplı fişek, 5 adet 7.65 mm. çaplı fişek, 1 adet 9.65 mm. çaplı fişek, yapım aşamasında yiv ve setli 7.65 mm. çaplı 26 adet namlu, 35 adet 9 mm. çaplı namlu, 83 adet yay, 34 adet irca mili, 32 adet sökme takma mandalı, 32 adet irca mili destek parçası, 21 adet horoz, 43 adet şarjörün ele geçirildiği, silahlar üzerinde elde edilen parmak izlerinin şüpheliler ..., ..., ..., ..., ... ve ...' a ait olduğunun tespit edildiği, yapılan soruşturma kapsamında, ...' nun alınan beyanında, suça konu eşyaların ele geçirildiği ikameti şüphelilerden ...' a kiraladığını ifade ettiği, firari şüphelilere ulaşılamaması üzerine, haklarında atılı suçlardan yakalama kararı verildiği, bilahare yakalanan şüphelilerden ...' ın müdafii huzurunda sulh ceza hakimliğinde alınan beyanında özetle, "suça konu eşyaların ele geçirildiği ikametin, şüpheli ... tarafından, kendi adına kiralandığını, yine ikametinde ele geçen poşet içerisindeki suça konu eşyaların, açık kimliğini bilmediği bir şahıs tarafından ikametine getirildiğini'' ifade ettiği, yakalanan şüpheliler ... ve ...' in alınan beyanlarında, üzerlerine atılı suçu kabul etmedikleri, böylece olayın başlangıcı, silah kaçakçılığı yapıldığı ihbarında bulunulan ikamette, Bakırköy 3. Sulh Ceza Hakimliğince 2016/2617 Değişik İş sayısı ile verilen arama kararı uyarınca, icra edilen arama faaliyeti neticesi, ele geçirilen ve sayıca çok olması nedeniyle, miktar bakımından vahim nitelik arzeden, 6136 sayılı Kanun kapsamındaki ateşli silahlardan elde edilen parmak izlerinden tespit edilen şüphelilerin birlikte atılı silah ticareti suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

İddia, sanık savunmaları, ekspertiz raporları, olay yeri inceleme raporları, emanet eşyaları, esas hakkındaki mütalaa ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...' ın suç tarihinde adresinde arama yapıldığı, arama sonucunda adli emanete kaydedilen suça konu eşyaların ele geçirildiği, ikametin sanık ...'a ait olduğu, bu hususun hem sanık beyanı hem de diğer sanık ... beyanı ile doğrulandığı, sanık ... 'in mahkememizce alınan beyanında ele geçen silahları arkadaşı

olan... isimli kişinin bıraktığını, kendisine ait olmadığını, ... isimli kişinin soy ismini bilmediğini, koli içerisinde olduklarını, kendisinin merak edip açtığını, diğer sanıkları tanımayıp neden parmak izlerinin çıktığını bilmediğini, ... isimli kişinin koliyi 10 günlüğüne bıraktığını ancak 25-30 gün evde durduğunu söylediği, ihbarı kendisinin yaptığını ancak sanık ... hakkında neden ihbar yaptığını hatırlamadığını söylediği görülmüş, sanık ...'in savunmaları mahkememizce hayatın olağan akışına uygun görülmemiş , soyadını bile bilmediği bir şahsın maddi değeri yüksek ve yasak nitelikteki eşyayı kendisine emanet bırakmasının ve ardından bu emaneti geri almamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, her ne kadar ihbarı kendisinin yaptığını savunmuş ise de, bu hususun da doğrulanamadığı görülmekle, sanığın kendisini suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik savunma yaptığı kanaatine varılarak, sanık savunmasına itibar edilmemiş ve ele geçen silahların alınan ekspertiz raporları, silah miktarı dikkate alınarak, sanık ...'ın üzerine silah ticareti suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunmaları, arama sonucu ele geçirilen tabancalar ile alınan rapor ve tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, hukuka uygun şekilde yapılan arama kararı sonucu suça konu tabancaların ele geçirildiği ve alınan kriminal rapora göre 6136 sayılı Kanun kapsamında ve sayı bakımında vahim nitelikte bulundukları anlaşılmakla sanığın silah ticareti suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.