muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2584, Karar No: 2010/5509, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2584 E.  ,  2010/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli Kazancılı Köyü 159 ada 28 sayılı parsele komşu olan parselin tesbit tutanakların, var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, kadastro tesbiti kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenlerin yada davalı olanların dava dosyalarının,

2) Hükme dayanak yapılan Orman Yüksek Mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli parsele uygulandığı bildirilen

a) 1955 yılında bütünlemesi yapılıp 1959 yılında basıldığı bildirilen 1/25000 ölçekli haritanın yapılması sırasında kullanılan ... fotoğraflarının,

b) Bilirkişi raporuna esas alınan 1973 yılında çekilen ... fotoğraflarının getirtilip dosyasına eklenmesi,

3) Daha sonra dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi kuruluna verilerek, çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında işaretlendiği yerde meyve ağacı sembolü bulunmadığı, işaretlendiği yerin yakınında bazı meyve ağacı sembolleri ile birlikte geniş yapraklı orman ağacı ve ... yapraklı ağaç sembollerinin çıplak gözle görüldüğü ve 161 ada 118 sayılı parsele ait Mahkemenin 2005/43 sayılı ve yine 159 ada 4 sayılı parsele ait Mahkemenin 2005/60 sayılı ve 161 ada 10 sayılı parsele ait Mahkemenin 2005/44 sayılı dava dosyasında Orman Yüksek Mühendisi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda sözü edilen parsellerin yeşil orman alanında gösterildiği de göz önünde bulundurulmaları istenerek,

a) Yukarıda ... belgeler ile çekişmeli parsele uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte ve üzerinde bulunan semboller farklı bir kalemle halka içine alınıp, kenara bir ok çıkarılmak ve anlamı açıklanmak suretiyle, haritalar üzerinde gösterecekleri, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ek rapor ve kroki alınması;

b) 1955 yılında bütünlemesi yapılan memleket haritasının hazırlanmasında kullanılan 1955 yılından daha eski tarihli ... fotoğraflarında çekişmeli parselin ne şekilde görüldüğü belirlenerek, 1955 yılından önce çekilmiş olan ... fotoğrafları ile çekişmeli parselin geniş çevresini gösteren haritası aynı ölçeği dönüştürülüp çakıştırılarak, çekişmeli parselin 1955 yılından daha önce çekilmiş olan ... fotoğraflarındaki görünümünü gösteren ek kroki düzenlettirilmesi,

b) 1955 yılında bütünlemesi yapılan memleket haritasının hazırlanmasında kullanılan 1955 yılından daha eski tarihli ... fotoğraflarında çekişmeli parselin ne şekilde görüldüğü belirlenerek, 1955 yılından önce çekilmiş olan ... fotoğrafları ile çekişmeli parselin geniş çevresini gösteren haritası aynı ölçeği dönüştürülüp çakıştırılarak, çekişmeli parselin 1955 yılından daha önce çekilmiş olan ... fotoğraflarındaki görünümünü gösteren ek kroki düzenlettirilmesi,

c) Keşifte bilirkişiler tarafından tutulan notlara ve yapılan incelemelere göre çekişmeli parsellerin üzerinde bulunduğu bildirilen fındık ağaçlarının yaşları, sayıları ve dağılımı, kapalılık oranı detaylı olarak ek raporda açıklattırılması,

4) Ek rapor ile asıl rapor arasındaki çelişkilerin bilimsel yöntemlerle giderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5612, Karar No: 2012/12878, Tarih: 14.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5612 E.  ,  2012/12878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 24.06.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

3) Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6087, Karar No: 2012/15832, Tarih: 24.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/6087 E.  ,  2012/15832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :156-90

Davacı, 17.01.1985 tarihinden beri 1479 sayılı Kanun kapsamında kesintisiz olarak zorunlu sigortalı olduğunun ve 5510 sayılı Kanunun geçici 24. madde hükümlerinden faydalanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 4-(b) bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7. maddesindeki; “Bu Kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler.” düzenlemesi ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereği olarak davanın yasal dayanağının 1479 sayılı Kanun olduğu belirgindir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddelerinde “...kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler...”, “meslek kuruluşuna yazılarak çalışmaya başladıkları tarihten itibaren” zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılmışken, anılan maddelerde 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir.

20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemede, kendi adına ve hesabına çalışma koşuluna ek olarak “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadır.

20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemede, kendi adına ve hesabına çalışma koşuluna ek olarak “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadır.

22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikte ise, bu kez, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemede de; kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; “gelir vergisi mükellefi olanlar ile, gelir vergisinden muaf olanlardan Esnaf ve Sanatkar Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıt olanlar” sigortalı sayılmışlardır.

Yukarıda açıklanan tüm bu düzenlemeler uyarınca davacının geçerli bir sigortalılığından bahsedebilmek için dönemine göre gerçek veya götürü usulde vergi kaydı, esnaf ve sanatkâr sicili veya meslek kuruluş kaydının yanında kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın varlığı zorunludur.

Somut olayda; vergi kaydı esas alınarak 28.01.1985 tarihinde düzenlenen giriş bildirgesiyle 17.01.1985 tarihi itibariyle tescil edilen, vergi kaydı olan 17.01.1985 – 31.12.1986 tarihleri arasında kalan dönemde ve 15.09.2004 tarihinden sonra 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabul edilen davacının; sigortalı kabul edilmediği 01.01.1987 – 14.09.2004 tarihleri arasında İzmit Bilumum Seyyar Esnafı ve Pazarcılar Odası, (23.10.1998 tarihinden itibaren) Körfez Şoförler ve Otomobilciler Esnaf ve Sanatkarlar Odası üyeliğiyle birlikte 26.10.1998 tarihinden sonra Kocaeli Esnaf ve Sanatkârlar Sicil Müdürlüğünde kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının, 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kaydının yapıldığı tarihte yukarıda açıklanan 2654 sayılı Kanun ile getirilmiş şekli yürürlükte olup, sigortalılık niteliğinin varlığı sorunu da, anılan düzenleme ve devam eden değişiklikler doğrultusunda çözümlenmesi gerekip, bunların açıkça değindiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma” olgusunun varlığı zorunlu ve asli unsurdur. Vergi dairesine, meslek kuruluşuna veya Esnaf Sanatkar Sicil Memurluğuna kayıtlı olmak; anılan çalışmayı doğrulayan bir şekil şartından ibaret olduğu cihetle aksinin kanıtlanması olanaklıdır. Diğer bir anlatımla, bu gibilerin mesleki faaliyetlerine son verdiklerinin anlaşılması halinde, artık somut bir çalışmaya dayanmayan, soyut ve sadece evrak üzerindeki oda/vergi/Esnaf ve Sanatkarlar Sicil Memurluğu kaydına itibar edilerek kişiyi sigortalı saymak, Kanunun amacına aykırıdır.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde eldeki davada; davacının, vergi dairesinde kayıtlı bulunduğu süreler dışında kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının olmadığına ilişkin Kocaeli Esnaf ve Sanatkarları Odaları Birliğinin 21.09.2005 tarihli yazısı ile İzmit Bilumum Seyyar Esnafı ve Pazarcılar Odası'nın 21.09.2005 tarihli yazısı, Körfez Şoförler ve Otomobilciler Esnaf ve Sanatkarlar Odası'nın 13.09.2005 tarihli yazısında, dava konusu 01.01.1987 – 14.09.2004 tarihleri arasında kalan dönemde davacının kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının olmadığı belirtilmektedir. Hal böyle olunca dava konusu dönemde 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı kabul edilebilmesi için davacının, şart olan kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasını; belediye, kaymakamlık gibi vs. kurum ve kuruluşlardaki kayıt, belge veya makbuzlar ile benzer delillerle ispatlaması gerektiği gözetilerek bu yönde yapılacak araştırma ve inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/720, Karar No: 2025/1098, Tarih: 18.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/720 E.  ,  2025/1098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.01.2025

SAYISI : 2023/1596 E., 2024/1845 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Menemen 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/55 E., 2023/203 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.01.2025 tarihli ek karar ile temyiz isteminin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 66.000,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.01.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12767, Karar No: 2010/5204, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12767 E.  ,  2010/5204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık önalım hakkının kullanılması nedeniyle davalı adına kayıtlı payın iptali ve davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda payın üçüncü kişiye satılması halinde, diğer paydaşlara o payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve payın üçüncü kişiye satılması ile kullanılabilir hale gelir. Önalım hakkının kullanılmasıyla bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım bedeli tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir.

Önalım davasında dava konusu payın satış bedeli ile ödenmesi zorunlu harç ve masrafların toplamından ibaret olan önalım bedelinin 20.6.1951 gün ve 13/5 sayılı İ.B.K gereğince hükümden önce mahkemece belirlenecek uygun bir zaman içinde depo edilmesi için davacıya önel verilmesi gerekir. Davacıya verilen bu önelin kesin olduğuna da mahkemece karar verilebilir. Kesin önel içerisinde öngörülen işlem yerine getirilmez ise HMUK.nun 163.maddesi hükmü gereğince buna ilişkin hak yitirilmiş olur. Ancak anılan bu madde hükmünün uygulanabilmesi için davacının davayı sürüncemede bırakacak davranışta bulunması gerekir.

Olayımıza gelince; Davacı vekili, davacının,... ada ... parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, davalının paydaşlardan ...’nun 5/16 payını davacının önalım hakkını kullanmasını engellemek için muvazaalı olarak satış bedelini yüksek gösterdiğini, taşınmazın emlak vergisi değeri üzerinden davalının payının olsa olsa 50.000 TL değerinde olabileceğini belirterek mahkemece belirlenecek gerçek satış bedeli üzerinden belirlenen önalım bedeli karşılığı önalım hakkı nedeniyle davalının adına kayıtlı payın iptali ile davacı adına tescilini talip etmiştir. Davalı vekili,davalının payı 500.000 TL’ye satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece tensip ile birlikte davacı tarafa “..davacının dava dilekçesindeki beyanı gibi,şimdilik 50.000 TL önalım bedelini 22.2.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tebliğden itibaren 15 gün içinde bankada açılacak üçer ay vadeli mevduat hesabına yatırması” hususunda süre verilmiş,verilen sürede önalım bedelinin ödenmemesi üzerine davacıya verilen kesin süre içinde de önalım bedeli ödenmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Önalım bedelinin hangi süre içinde ödenmesi gerektiği hususunda MK’nun 732.’nci maddesinde açıklayıcı bir düzenleme bulunmamaktadır. Uygulamada ve Yargıtay içtihatlarında yukarıda yazılı 20.6.1951 gün ve 13/5 sayılı İ.B.K gereğince hükümden önce mahkemece belirlenecek uygun bir zaman içinde depo edilmesi gerektiği kabul edilmiştir. Ancak, önalım bedeli genel olarak tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir. Davacı tarafı olmadığı satış işlemi sırasında davalı tarafından bedelde muvazaa yapıldığı,gerçek satış bedelinden daha yüksek bir bedelin satış bedeli olarak gösterildiği ileri sürülebilir.Davacı,bedelde muvazaa iddiasını tanık dahil her türlü delil ile kanıtlayabilir. Bu nedenle davacı tarafça bedelde muvazaa iddiasında bulunulduğuna göre öncelikle bedelde muvazaa iddiasını kanıtlamak üzere davacı tarafa imkan tanınmalı ve hasıl olacak sonuca göre önalım bedelinin tapudaki satış bedeli mi yoksa mahkemece belirlenecek değer mi olduğu tespit edilmeli ve ondan sonra davacı tarafa kesin olarak belirlenen önalım bedelinin ödenmesi için uygun mehil verilmelidir. Mahkemece,davacı tarafın bedelde muvazaa iddiası üzerinde durulmadan,ödenecek önalım bedeli kesin olarak belirlenmeden tensiple birlikte önalım bedelinin ödenmesi için süre verilmesi ve daha sonrada verilen kesin sürede önalım bedeli yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.4.2010 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5230, Karar No: 2021/2834, Tarih: 02.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/5230 E.  ,  2021/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3 ve 29. maddeleri gereği hükmolunan "9 ay 22 gün" hapis cezasından TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken "8 ay 3 gün" hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak "8 ay 5 gün" hapis cezasına hükmedilmesi ve devamında hükmolunan hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi esnasında "243 gün" adli para cezası yerine "245 gün" adli para cezasına çevrilmesi ve devamında TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca sonuç adli para cezasına hükmedilirken "4.860 TL adli para cezası yerine "4.900 TL" adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında TCK'nin 62. maddesinin uygulandığı kısımdan "8 ay 5 gün" ibaresi çıkartılarak yerine "8 ay 3 gün" ibaresinin eklenmesi, devamında TCK'nin 50/1-a maddesinin uygulandığı kısımdan "245 gün" ibaresi çıkartılarak yerine "243 gün" ibaresinin eklenmesi, devamında TCK'nin 52/2. maddesinin uygulandığı kısımdan "4.900 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "4.860 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13503, Karar No: 2015/14125, Tarih: 12.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/13503 E.  ,  2015/14125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Kasabası 4301 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya arasında bulunan 02.09.2013 tarihli .... Belediye Başkanlığının yazısında; davaya konu taşınmazın imar planı içerisinde bulunduğu bildirilmiş olup, buna göre dava konusu taşınmazın ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), bu tarih itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, yerleşim merkezine uzaklığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.