muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2529, Karar No: 2025/1424, Tarih: 10.03.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, doğal gaz aboneliği tesisi hususunda yaratılan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye göre, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2854, Karar No: 2013/2098, Tarih: 01.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2854 E.  ,  2013/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemisi Sıfatıyla)

KARAR

Dava, elektrik abonelik sözleşmesinden kaynaklanan kayıp kaçak bedeliyle ilgili tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptaline ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3438, Karar No: 2007/4263, Tarih: 17.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3438 E.  ,  2007/4263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,davalı adına kayıtlı bulunan ..ada ..parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp hakem sıfatıyla yargılama yapılarak tapu kaydının iptaline ve muhtesatın yıkımına  karar verilmesini istemiştir.

Davalı,yargılamaya katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece hakem sıfatıyla,çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu,yıkımın fahiş zarar doğuracağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara,davacı tarafından süresinde itiraz edilmiş olmakla,tetkik hakimi Emine Küçüksözen’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,kıyı kenar çizgisi  içinde kalan  taşınmazın tapu kaydının iptali ve  muhtesatın yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece,yargılama hakem sıfatıyla  yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere;yürürlükte bulunan 3533 Sayılı Yasanın 4. maddesi 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 Sayılı Yasanın 24. maddesi ile değişikliğe uğramış, yeni düzenleme ile “taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik” çekişmeler hakemin görev alanından çıkartılmıştır.

Somut olayda uyuşmazlığın taşınmazın aynına yönelik olduğu tartışmasızdır. Öte yandan görev kuralları kamu düzeni ile ilgili olup, re’sen (kendiliğinden) dikkate alınması zorunludur. Yeni yasal düzenlemenin eldeki dava bakımından göz önünde bulundurulması gerekeceği tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, davanın, genel yargı yerinde görülmek üzere görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüne, hükmün H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3220, Karar No: 2011/10361, Tarih: 13.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3220 E.  ,  2011/10361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşımazın imar durumlarına ilişkin Belediye Başkanlığının 28.09.2009 tarih ve 07.09.2010 tarihli cevabi yazılarında çelişki görülmüştür.

Bu itibarla Belediye Başkanlığına müzekkere yazılıp, bu çelişkinin giderilmesi istenilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 15.06.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının net olarak tespit edilerek bildirilmesi istenilerek,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi 15.06.2009 gününde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Mahallesi 308 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4393, Karar No: 2010/13441, Tarih: 14.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/4393 E.  ,  2010/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Hükmün dayanağını oluşturan kısa kararın açıklandığı 13/10/2005 tarihli oturuma ait tutanağın ikinci sayfasının üye Hakimler tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/4. (1412 sayılı CMUK.nun 268/2.) maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 15/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3583, Karar No: 2019/3913, Tarih: 16.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3583 E.  ,  2019/3913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ...... sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 15.12.2010 tarih ve 2010/85370 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, ancak bu suçlarla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçu yönünden öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak "sahte fatura düzenleme" suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen veya kullanılan sahte fatura eylemlerinin zincirleme sahte fatura düzenleme veya kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b) ...... sayılı TCK'nin 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; "denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine'' karar verilerek infazın kısıtlanması,

c) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, ...... sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, ...... sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ...... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44672, Karar No: 2017/23008, Tarih: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/44672 E.  ,  2017/23008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/264, Karar No: 2015/1671, Tarih: 17.06.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/264 E.  ,  2015/1671 K.**

* KİRA ALACAĞININ TAHSİLİ İSTEMİ

* ÖDEME SAVUNMASINA İLİŞKİN BANKA DEKONTU SUNMA

* İMZASI İKRAR EDİLEN VE BORÇ İLKRARINI İÇEREN BELGE

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 68

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 62

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 63

* İCRA VE İFLAS KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (4949) Madde 68

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması, tazminat ve tahliye” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bafra İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 16.09.2013 gün ve 2013/29 E., 2013/129 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 11.11.2013 gün ve 2013/14370 E., 2013/15098 K. sayılı ilamıyla;

(...1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere davacı alacaklı tarafından 12.02.2013 tarihinde başlatılan icra takibinde ödeme emrinin davalı borçluya 19.02.2013 tarihinde tebliğ olunduğu, davanın ise 05.03.2013 tarihinde ödeme süresi beklenilmeden açıldığının anlaşılmasına göre davacı alacaklının tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı alacaklının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı tarafından, 01.10.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayalı olarak Bafra İcra Müdürlüğü’nün 2013/606 esas sayılı dosyası ile 12.02.2013 tarihinde başlatılan icra takibi ile 2011 yılının Kasım ayından, 2013 yılının Şubat ayları arası ödenmeyen kira paralarının tahsili istenilmiştir. Takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı borçlu itirazında icra takibinde dayanılan kira sözleşmesine karşı çıkmamış, ödeme savunmasında bulunmuştur. Davalı borçlunun ibraz ettiği 07.10.2011 tarihli 12.000 TL tutarında, 20.10.2011 tarihli 15.000 TL tutarında, 12.10.2011 tarihli 20.000 TL tutarındaki banka dekontu olan belgelerde kira ödemesi olduğuna dair açıklama bulunmadığı gibi istenen aylar kira alacağına ilişkin ödeme olduğu da anlaşılamamaktadır. Bu durumda davalı borçlunun alacağa yönelik itirazının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde alacak isteminin de reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine karşı yapılan itirazın kaldırılması, tazminat ve tahliye istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine karşı yapılan itirazın kaldırılması, tazminat ve tahliye istemine ilişkindir.

Davacı, Bafra İcra Müdürlüğü'nün 2013/606 Esas sayılı takip dosyasında haksız ve kötü niyetli olarak yapılan itirazın kaldırılması ile takibin devamına karar verilmesini, davalı borçlu kiracının temerrüt nedeni ile kiralamış olduğu Samsun İli, Bafra İlçesi, Samsun-Sinop Karayolu Üzeri 100. Yıl Mahallesi'nde bulunan taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini, asıl alacağın %100'ünden az olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edimesini istemiştir.

Davalı, davacı şirkete herhangi bir kira borçlarının olmadığını, havale ile ödemeler yaptıklarını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuş ve ayrıca davacı şirketten alacaklı olduklarını ileri sürerek, takas mahsup talebinde bulunmuştur.

Mahkeme, banka havalesinin borca karşılık ödeme anlamına geleceği, yani bir borç ödemesi için havalenin yapıldığının kabul edileceği, kira takip dönemine ve vadesine göre kira borcunun ödendiğinin kabulü gerekeceği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş; davacı vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur.

Mahkeme, önceki gerekçeleri tekrar ederek verilen kararda direnmiş; hükmü davacı vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine, davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine, icra hukuk mahkemesinde açılan itirazın kaldırılması davasında, davalı borçlu tarafından sunulan banka dekontlarının (havalenin), hukuki niteliğinin ne olduğu ve varılacak sonuca göre kira alacağının ödendiğini ispata yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 68. maddesinde itirazın kesin olarak kaldırılması; 62. ve bu maddeye atıfla 63. maddelerinde ise, itirazın süresi, şekli ve sebepleri düzenlenmiştir.

2004 sayılı Kanun'un “İtirazın kesin olarak kaldırılması” başlıklı 4949 sayılı Kanun ile değişik 68. maddesinin ilk üç fıkrasında;

“Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilâmsız takip yapılamaz.

Borçlu itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse tetkik mercii itirazın kaldırılmasına karar verir.

Borçlu itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse tetkik mercii itirazın kaldırılmasına karar verir.

İtiraz birinci fıkrada gösterilen senet veya makbuz yahut belgeye müstenit ise itirazın kaldırılması talebi reddolunur.” hükmü yer almaktadır.

Yine, aynı Kanunun “Kira akdi dışındaki itirazlar ve tahliye” başlıklı 269/c maddesinde;

“Borçlu akdi reddetmeyip kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple istenemiyeceğini bildirerek itiraz etmiş veya takas istemişse, itiraz sebeplerini ve isteğini noterlikçe re'sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya vesika ile ispat etmeğe mecburdur. Senet veya makbuzun alacaklı tarafından inkarı halinde 68 inci madde hükmü kıyasen uygulanır.

Merciin tahliyeye mütedair kararının infazı için kesinleşmesi beklenmez. Ancak tahliye için, kararın borçluya tefhimi veya tebliği tarihinden itibaren ongün geçmesi lazımdır. Borçlu tahliye kararı hakkında 36 ncı madde hükmünden faydalanabilir.” düzenlemesi getirilmiştir.

Bu açık hükümler gözetilerek somut olay ele alındığında;

Davacı alacaklı tarafından, 01.10.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayalı olarak Bafra İcra Müdürlüğü’nün 2013/606 esas sayılı dosyası ile 12.02.2013 tarihinde başlatılan icra takibi ile 2011 yılının Kasım ayından, 2013 yılının Şubat ayları arası ödenmeyen kira paralarının tahsili istenilmiştir.

Davalı borçlu takibe itiraz ederken, alacaklının dayandığı yazılı kira sözleşmesinin varlığına ve imzaya itiraz etmemiştir.

Takibe konu kira sözleşmesine davalı/kiracı/borçlu karşı çıkmadığından, alacaklının takibi, 2004 sayılı Kanun'un 68/1. maddesi anlamında “imzası ikrar edilen ve borç ikrarını içeren bir belgeye” dayanmaktadır (Hukuk Genel Kurulu'nun 03.04.2013 gün ve 2012/6-1401 Esas, 2013/425 Karar sayılı kararı).

Davalı borçlunun ödeme savunmasını ispatlamak için sunduğu 07.10.2011 tarihli 12.000 TL tutarında, 20.10.2011 tarihli 15.000 TL tutarında, 12.10.2011 tarihli 20.000 TL tutarındaki banka dekontlarında kira ödemesi olduğuna dair açıklama bulunmamaktadır. Ayrıca, varlığı ve imzası inkar edilmeyen kira sözleşmesinde, bir aylık kira karşılığının 3.000,00.-TL, bir yıllık kira karşılığının 36.000,00.-TL olduğu; her yıl sonunda Aralık ayı içerisinde kiranın ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu durumda, icra takibi ile 2011 yılının Kasım ayından, 2013 yılının Şubat ayları arası ödenmeyen kira paralarının tahsili istenildiğine göre, banka dekontlarının kiraların vadesinden önceki tarihi taşıdığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, İcra Mahkemelerinin inceleme ve araştırma yetkilerinin dar, taraflarca ileri sürülebilen delillerin sınırlı olması nedeniyle, borçlunun itirazlarının kaldırılıp kaldırılmayacağına karar verirken, tarafların kabulünde olan belgeleri değerlendirmek, tarafların iddia ve savunmalarını bu belgeler üzerinden incelemek durumundadır.

Öte yandan, İcra Mahkemelerinin inceleme ve araştırma yetkilerinin dar, taraflarca ileri sürülebilen delillerin sınırlı olması nedeniyle, borçlunun itirazlarının kaldırılıp kaldırılmayacağına karar verirken, tarafların kabulünde olan belgeleri değerlendirmek, tarafların iddia ve savunmalarını bu belgeler üzerinden incelemek durumundadır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında, davalı borçlu, icra takibine konu kira parasını ödediğini 2004 sayılı Kanun'un 269/c maddesinde sayılan belgelerden birisiyle kanıtlayamadığına göre, davalı borçlunun alacağa yönelik itirazının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, bu talebin reddine dair kararda direnilmesi isabetsizdir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, havalenin, mevcut bir borcun ödenmesi amacıyla yapıldığı yolunda yasal karine mevcut olduğu, bu yasal karinenin aksini ileri sürenin bu iddiasını kanıtlamakla yükümlü olduğu, bu nedenle yerel mahkeme direnme kararının onanması gerektiği görüşü dile getirilmiş ise de, bu görüş yukarıda belirtilen nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

O halde, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 17.06.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1261, Karar No: 2022/2161, Tarih: 22.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1261 E.  ,  2022/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde akaryakıt görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini, davacının son ücretinin 1.180,00 TL olduğunu ileri sürerek, fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 11.11.2020 tarih, 2017/18516 esas, 2020/15815 sayılı bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma süresinin belirlenmesi uyumazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece verilen karar, Dairemizin 11.11.2020 tarihli kararı ile “...davacının ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü’nde çalışmasına ilişkin beyanları ve bu inceleme sonrası belirlenen fazla mesai miktarı dikkate alınarak tanıkların beyanlarına da tanıkların çalışma süreleriyle sınırlı olarak itibar edilmek suretiyle fazla mesainin hesaplanması” ve “fazla mesai ücreti alacağı ve ulusal bayram ve genel tatil alacağından hakkın özüne aykırı olmayacak makul oranda indirim yapılması” gerektiği noktasında bozulmuştur.