muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14062, Karar No: 2025/7121, Tarih: 29.04.2025

II. CEVAP

Davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; Dava dışı Dalgıçlar firması ile müvekkili şirketin ...-... Kent Ormanı Adi Ortaklığı'nı kurduğunu, sözleşme konusu işin diğer davalı ... İnş. Taah. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti firmasına taşere edildiğini, sözleşme gereği tüm yükümlülüklerin taşeron firma ... İnş. Taah. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'ye ait olduğunu, müvekkili şirketin dava konusu olayda kusurunun olmadığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İnşaat Taah. İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, müvekkili şirkette şantiye elemanı olarak çalıştığını, şantiyenin günlük işlerini yaptığını, hiçbir şekilde teknik bilgi ve beceriyi gerektirecek herhangi bir görev verilmediğini, kaza tarihinde davacıya bu konuda işveren tarafından herhangi bir görev verilmediğini ve bu tür işlerde çalışması yasaklanmış olmasına rağmen bu işe uygun olmayan alet ile tahta kesmeye çalıştığını, davacının tahta kesmeye çalıştığı aletin bu işe uygun olmadığı için tahtadan bir parçanın koptuğunu ve kopan bu parçanın davacının eline çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini, müvekkili şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının belirttiği şekilde ağır yaralanmadığını, uygulanan tedavi sonucunda tamamen iyileşme aşamasına geldiğini, kalıcı bir iş gücü kaybının bulunmadığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..1-Davanın kabulüne;

a-Davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 573.752,21 TL maddi tazminatın, iş kazası tarihi olan 30.09.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

b-Davacının manevi tazminat talebinin kabulü ile; 100.000,00 TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 30.09.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, .." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "..davalılar vekillerinin istinaf kanun yolu başvuru taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1-SGK tahkikat dosyası ile davadaki bilirkişi raporları arasındaki kusur oranlarının çelişkileri giderilmeden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu,

2-Maluliyet oranı kesinleştirilmeden karar verilmesinin bozma sebebi olduğunu,

3-Üzücü iş kazasının meydana gelmesinde müvekkili şirketin herhangi bir kusuru bulunmadığını,

4-Davacının asli kusurlu olduğunu,

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1-SGK tahkikat dosyası ile davadaki bilirkişi raporları arasındaki kusur oranlarının çelişkileri giderilmeden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu,

2-Maluliyet oranı kesinleştirilmeden karar verilmesinin bozma sebebi olduğunu,

3-Üzücü iş kazasının meydana gelmesinde müvekkili şirketin herhangi bir kusuru bulunmadığını,

4-Davacının asli kusurlu olduğunu,

5-Bilirkişi raporunda, davacının olay sırasında emekli olduğunu hesaplamaya dahil ettiğini ancak iş kazası meydana gelmeseydi ne kadar süre daha aktif çalışacağını sadece tahmin ettiğini, tahmine dayalı hesaplamayı kabul etmenin mümkün olmadığını,

6-Bilirkişi raporunda davacının, çalışırken elde ettiği kazancın miktarını hesaplamaya çalıştığını ancak yine kendi tayin ettiği rakamlar üzerinden hatalı sonuçlara ulaştığını,

7-Manevi tazminat miktarı fahiş olup ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat Taah. İç ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1-SGK tahkikat dosyası ile davadaki bilirkişi raporları arasındaki kusur oranlarının çelişkileri giderilmeden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu,

2-Maluliyet oranı kesinleştirilmeden karar verilmesinin bozma sebebi olduğunu,

3-Üzücü iş kazasının meydana gelmesinde müvekkili şirketin herhangi bir kusuru bulunmadığını,

4-Davacının asli kusurlu olduğunu,

5-Bilirkişi raporunda, davacının olay sırasında emekli olduğunu hesaplamaya dahil ettiğini ancak iş kazası meydana gelmeseydi ne kadar süre daha aktif çalışacağını sadece tahmin ettiğini, tahmine dayalı hesaplamayı kabul etmenin mümkün olmadığını,

6-Bilirkişi raporunda davacının, çalışırken elde ettiği kazancın miktarını hesaplamaya çalıştığını ancak yine kendi tayin ettiği rakamlar üzerinden hatalı sonuçlara ulaştığını,

7-Manevi tazminat miktarı fahiş olup davanın reddi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsili istemine ilişkindir.

1- Davalılar vekillerinin hükmedilen manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 378.290,00 TL olup hükmedilen tazminata yönelik temyizi kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar vekilllerinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre, kusur belirlemesine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekillerinin hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE

2. Davalılar vekillerinin maddi tazminata yönelik tüm temyiz itirazlarının temyiz kapsam ve nedenleri gözetilerek reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3. Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3609, Karar No: 2021/405, Tarih: 25.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3609 E.  ,  2021/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/29 E. - 2018/404 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/29 E.-2018/404 K. sayılı kararının incelenmesinde;

1- Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların üstün ve eksik yönleri karşılaştırılırken puanlama tablosuyla hesap arasında çelişki oluşturulması ve dava konusu taşınmaz ile emsallere ait emlak vergisine esas rayiç m² değerleri ve sözü edilen taşınmazların imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığı araştırılıp bu hususlara ilişkin yazı cevapları getirtilmediğinden denetlenemeyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların üstün ve eksik yönleri karşılaştırılırken puanlama tablosuyla hesap arasında çelişki oluşturulması ve dava konusu taşınmaz ile emsallere ait emlak vergisine esas rayiç m² değerleri ve sözü edilen taşınmazların imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığı araştırılıp bu hususlara ilişkin yazı cevapları getirtilmediğinden denetlenemeyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere, belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan olan mesafelerini de gösterir krokisi fen bilirkişisine hazırlattırılıp, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15404, Karar No: 2011/20336, Tarih: 12.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15404 E.  ,  2011/20336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4.045 TL alacağın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dilekçesinde, davalı kendisine ait taşınmazda kiracı iken haber vermeden taşınmazı tahliye ettiğini, tahliyeden sonra taşınmazın ancak 15.12.2008 tarihinde yeniden kiraya verilebildiğini, 2008 yılına ait ağustos, eylül, ekim, kasım ayları ve aralık ayından 15 gün olmak üzere toplam 3487 TL. kira borcunun bulunduğunu, beyan ederek faizi ile birlikte toplam 4045 TL alacağın davalı kiracıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.Davalı savunmasında, taşınmazı 31.7.2008 tarihinde tahliye ettiğini,taşınmazı bu tarihte tahliye edeceğini 1 ay öncesinden davacı malike sözlü olarak bildirdiğini, bu nedenle de, talep edilen aylara ilişkin kira borcunun bulunmadığını beyan etmiştir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.Somut olayda, davalı kiracı dava konusu taşınmazı, 1 ay evvelinden ihtar etmek suretiyle 31/07/2008 tarihinde tahliye ettiğini iddia etse de, bu iddiasını ispat edememiştir. Bu durumda davalı kiracının kira süresi bitmeden ve önceden ihbarda bulunmadan, habersizce taşınmazı tahliye ettiğinin kabulü gerekecektir.Öyle ise mahkemece, Yargıtay'ın yerleşik içtihatları doğrultusunda, bilirkişiden rapor alınarak, taşınmazın yeniden ne kadar sürede kiraya verilebileceği hususunun belirlenmesinden sonra, o süreye ilişkin olarak kira alacağının tahsiline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4246, Karar No: 2017/7157, Tarih: 25.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4246 E.  ,  2017/7157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

A)Suça konu alacaklısı ..., borçlusu katılan ... olan 3.000 TL. bedelli senede dair resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemenin "..sanığın kişilik özellikleri ile duruşmalardaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulduğunda, yeniden suç işlemeyeceği hususunda sanık lehine kanaat hasıl olmadığı" gerekçesi ile takdiren CMK'nın 231 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B) Suça konu alacaklısı .... (....) ....., borçlusu ... olan 5.000 TL bedelli senede dair resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça konu senedin, katılan tarafından borçlu olarak imzalanmak suretiyle sanığa kendi rızası dahilinde gönderildiği ve bu suretle sanığın senedi katılandan aldıktan sonra, senedin alacaklısı olarak kendisini gösterip, 5.000 TL bedelli olarak tamamladıktan sonra kullandığının iddia edilmiş olması ve sanığın katılanın imzasını taşıyan senedi vermiş olduğu altın alacağına karşılık verildiğini savunması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 209/1 maddesinde tanımlanan "açığa atılan imzanın kötüye kullanılması" suçunu oluşturabileceği, ancak senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğuna ilişkin yazılı delil bulunmaması; dolandırıcılık suçunun da senedin sahteliği temeline dayanmış olması dolayısıyla onun sonucuna bağlı bulunduğu gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde, resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6238, Karar No: 2021/4335, Tarih: 03.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/6238 E.  ,  2021/4335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenemesinde;

Gerekçeli karar başlığı ve hüküm kısmında suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma yerine konut dokunulmazlığını bozma olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan TCK'nin 116/4 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının 12.01.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8116, Karar No: 2012/28680, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8116 E.  ,  2012/28680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal ... ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 17.09.2007-25.12.2010 tarihleri arasında davalıya ait soğuk hava deposunda elektrikçi ve malzeme sorumlusu olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, 2010 Aralık ayına ait ücret tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının yıllık izin kullandığını, izin dönüşü olan 24-25-26-27 Ocak 2011 tarihlerinde işe gelmediği için 28.01.2011 tarihinde ... sözleşmesinin sonlandırıldığını, bordrolar ile fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı tanıklarının beyanlarına göre işyerinde haftalık kış döneminde altı saat yaz döneminde dokuz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla fazla çalışma ücret alacağı hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı davalı kooperatife ait soğuk hava deposunda elektrikçi ve malzeme sorumlusu olarak çalıştığını, davacının haftanın altı günü çalıştığını, elmaların depolanma zamanı olan 20 Eylül-20 Ekim döneminde ise yedi gün günde en az oniki saat çalıştığını iddiasıyla fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuştur. Karara esas alınan hesap raporunda tanık beyanlarına göre hesaplama yapılmıştır. Dinlenen davacı tanıkları işyeri ./..

çalışanı olmayıp işyerindeki çalışma saatlerini ... konumda değildir. Davalı tanıkları ise işyeri çalışanı olup davacının işyerinde haftanın altı günü, 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, elma sezonu sebebiyle 20 Eylül-20 Ekim aralarında yoğun olarak çalışıldığını beyan etmişlerdir. İşyerinde davacının çalışma saatlerini belirlenmesine yönelik puantaj kaydı ve diğer işyeri kayıtları bulunmaktadır. Ücret bordrolarından ise fazla çalışma ücreti tahakkuku bulunmamaktadır.