muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/766, Karar No: 2015/1804, Tarih: 25.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/766 E.  ,  2015/1804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs etme

1- A-) Sanık .. müdafiinin hükmolunan ceza miktarı dikkate alınarak duruşmalı temyiz talebinin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca,

B-) Sanık .. müdafiinin süresindeki temyiz süre tutum dilekçesini sanık müdafii sıfatıyla, yasal süresinden sonra verilen gerekçeli temyiz dilekçesini ise içeriği yönünden katılan sanık sıfatıyla verdiği anlaşılmakla, süresinden sonra katılan sıfatıyla yapılan temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince,

Reddine karar verilmiş, sanık .. hakkında mağdurlar .. ve ..'i tehdit suçlarından, sanık ..'in mağdur ..'i kasten yaralama suçlarından CMK.nun 231/5 maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyizi olanaklı olmadığından bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüş ve inceleme dışı bırakılmıştır.

2- ) Sanık .. müdafii ve Cumhuriyet Savcılarının temyiz dilekçeleri içeriklerine göre; Sanık ..'in mağdur ..'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü, suça sürüklenen çocuk .. hakkında mağdur ..'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat kararını ve sanık .. hakkında mağdur ..'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat kararını temyiz ettikleri anlaşılmakla; bu hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay tarihinin yaklaşık bir yıl öncesinde sanık .. ile mağdur ..'ın birbirlerini bıçakla yaralamaları nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, olay günü sanık .., kardeşi suça sürüklenen çocuk .. ve arkadaşları .. ve .. ile birlikte üzerlerinde havalı tüfekler bulunduğu halde avlanmak için dolaştıkları sırada, mağdur Serdal ve arkadaşları olan sanık .. ve .. ile karşılaştıkları, ..’in karşı grupta bulunan sanıklardan tüfeklerini istemesi üzerine başlayan tartışmanın karşılıklı kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanık ..'ın mağdur ..'i yumrukla darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, suça sürüklenen çocuk ..’in de bıçakla mağdur ..'ı kovaladığı ve mağduru sol kalaçasından, sol omuz arka üst kısımdan ve sağ el parmaklarından yaraladığı, mağdur ..'ın sol kalçasına isabet eden bıçak darbesinin peritonda yırtığa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda;

A-) Suça sürüklenen çocuk ..'in bıçakla mağdur ..’ı yaraladığı sabit olmakla, nitelikli şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

B-) Sanık ..'in mağdur ..'ı yaraladığını veya yardımda bulunduğunu gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

A-) Suça sürüklenen çocuk ..'in bıçakla mağdur ..’ı yaraladığı sabit olmakla, nitelikli şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

B-) Sanık ..'in mağdur ..'ı yaraladığını veya yardımda bulunduğunu gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

C-) Sanık ..ın yumrukla mağdur ..'i darp ederek basit tıbbi müdahale giderilecek şekilde yaraladığı sabit olmakla, basit yaralama suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

D-) Kabule göre de; İki grup arasında çıkan sözlü tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği kabul edildiğine göre, sanıklar hakkında agsari düzeyde haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık .. müdafii ve Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16982, Karar No: 2022/15397, Tarih: 26.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16982 E.  ,  2022/15397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da yapılmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile

birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12536, Karar No: 2017/17630, Tarih: 14.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/12536 E.  ,  2017/17630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde; davalının ... Müdürlüğünde çalışmakta iken; bu kurumun özelleştirme kapsamına girmesi nedeniyle ... ilçesi Hacı ... İlçe Hastanesine teknisyen olarak naklen atandığını, davalının devlet personel dairesi başkanlığına bildirim tarihi itibarı ile net maaşının 1.555,94 TL olduğunu, 4046 Sayılı Yasanın 22. maddesine göre davalının atandığı tarihte almış olduğu net maaş tutarının dondurularak, bu tutarın yeni atanılan kadroda hak ettiği aylık, ek gösterge, ikramiye her türlü zam ve tazminat haklarına, döner sermayeden yapılan ek ödemenin ‘Fark Tazminatı’ hesabına dâhil edilmesi gerekirken, döner sermayeden davalıya ayrıca ek ödeme yapıldığını, bu nedenle davalıya 15.07.2006-15.12.2009 tarihleri haksız olarak ödendiği anlaşılan 8.240,75 TL’nin 15.07.2006 tarihinden başlayarak ödeme tarihlerinden itibaren kademe kademe işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde; olayda herhangi bir kusurlu davranışının söz konusu olmadığını, hile yapmadığı gibi gerçek dışı beyanlarda da bulunmadığını, hatalı yapılan ödemelerin 60 gün geçtikten sonra geri istenmesinin mümkün olmadığını, sebepsiz zenginleşme nedeni ile açılan davalarda da zamanaşımı süresinin 1 yıl olmasına rağmen davanın bu l yıllık süre içerisinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile, 8.240,75 TL'nin temerrüt tarihi olan 02.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Dava, sebepsiz zenginleşme hukuki nedenine dayalı alacak istemine ilişkindir.

Uygulamada, sebepsiz zenginleşmenin iade borcunun para ile ifa edileceği durumlarda faizin hangi tarihte işlemeye başlayacağı sorunu ile karşılaşılır.

BK. 101. maddesi uyarınca (6098 sayılı TBK. 117. Madde) muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. O halde, iade borcu para borcu şeklindeyse iade talebinde bulunulmasından itibaren temerrüt faizi işleyecektir.

2)Dava, sebepsiz zenginleşme hukuki nedenine dayalı alacak istemine ilişkindir.

Uygulamada, sebepsiz zenginleşmenin iade borcunun para ile ifa edileceği durumlarda faizin hangi tarihte işlemeye başlayacağı sorunu ile karşılaşılır.

BK. 101. maddesi uyarınca (6098 sayılı TBK. 117. Madde) muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. O halde, iade borcu para borcu şeklindeyse iade talebinde bulunulmasından itibaren temerrüt faizi işleyecektir.

Zenginleşen, kendisinden iade talep edilmeden önce temerrüde düşmüş sayılması olanaklı değildir. Sebepsiz zenginleşmede gecikme faizi yürümesi için borçlunun yani haksız mal edinenin ya bir ihtar ile ya da aleyhine bir dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir (HGK.6.2.2008gün ve 2008/3-40-102 s.).

Somut olayda; davacı, bir ihtar ile ihbar ile temerrüde düşürülmediği için, dava dilekçesi ile talep edilen alacağa, dava tarihinden itibaren, faiz yürütülmesi gerekirken; asıl alacağa 02.03.2010 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru görülmemiştir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve ‘hâkimin takdir yetkisi kapsamında’ kalmadığından, hükmün, HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan yöne ilişkin davalının temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 2. Paragrafında yer alan ‘temerrüt tarihi olan 02.03.2010’ ifadesinin silinerek yerine ‘dava’ ifadesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10388, Karar No: 2021/11315, Tarih: 01.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10388 E.  ,  2021/11315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma-düzenleme

Suç tarihlerinin; 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle “25.01.2009" 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise en aleyhe kabulle "31.12.2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, sanık ... yönünden 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının kesen son sebep olan sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 20.03.2013 tarihinden; sanık ... yönünden 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. Maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 ve 25.01.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16124, Karar No: 2015/19468, Tarih: 02.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16124 E.  ,  2015/19468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/1271-2014/223

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/293 Esas, 2013/531 Karar sayılı kararına dayanılarak Antalya 7. İcra Müdürlüğü'nün 2013/11677 E sayılı dosyasından icra takibine geçildiğini, bu ilamdan doğan maddi tazminat alacağı toplamı olan 138.386,30 TL'nin, 33.229,50 TL maddi tazminat aslının ve bu miktara isabet eden faizi ve avukatlık ücretinin, mahkeme masrafının Antalya 3 İcra Müdürlüğü'nün 2011/6633 Esas sayılı dosyası ile ... Sigorta A.Ş'den 04/07/2011 tarihinde tahsil edildiğini, maddi tazminat alacağının bir kısmının Antalya 3 İcra Müdürlüğü'nün 2011/6632 Esas sayılı dosyası ile ilam borçluları H.. Ç.., F.. K.., .. Ltd. Şti'den 2011 yılında tahsil edildiğini, Antalya 7 İcra Müdürlüğü'nün 2013/11677 Esas sayılı dosyasından gönderilen 28/11/2013 tarihli icra emrinde ise, ilamdaki maddi ve manevi tazminat ve diğer masraflardan 28/11/2013 tarihine kadar asıl alacak ve diğer masraflar ve işleyen faizlerin bir kısmı tahsil edilmemiş gibi ilam alacağının hesap edildiğini, icra emrine itiraz ettiklerini, düzeltilmesine veya takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dosya bilirkişiye tevdi edilmiş ve alınan raporun bilimsel verilere göre tarafsızca hazırlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir

6098 sayılı T.B.K'nun 100. (Eski 818 sayılı BK 84.) maddesinde, ''Borçlu faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise, kısmen yaptığı ödemeyi ana borçtan düşme hakkına sahiptir. '' hükmü yer almaktadır.

Mahkemece dosya bilirkişiye tevdi edilmiş ve alınan raporun bilimsel verilere göre tarafsızca hazırlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir

6098 sayılı T.B.K'nun 100. (Eski 818 sayılı BK 84.) maddesinde, ''Borçlu faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise, kısmen yaptığı ödemeyi ana borçtan düşme hakkına sahiptir. '' hükmü yer almaktadır.

İcra takibinin dayanağı Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/13 Esas ve 2011/102 Karar sayılı ilamında davalıların müşterek ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmiştir. Her ne kadar aynı takip dosyası üzerinden tüm davalılar aleyhine takip yapılabilecekken farklı takipler açılıp bir kısım davalılardan tahsilatlar yapılmış ve bu miktarlar bilirkişi tarafından hesaplamada nazara alınmış ise de borçlular H.. Ç.. ve F.. K.. aleyhine Antalya 3. İcra Müdürlüğü'nün 2011/6632 Esassayılı dosyasından başlatılan takipte 15.001,37 TL ödeme yapıldığı kabul edildiği halde yapılan bu ödemenin de yukarıdaki kurallar doğrultusunda borçtan mahsup edilmesi gerekirken bu husustan kaçınılarak hesaplamanın icra müdürlüğünce yapılacağı yönünde karar verilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca hükme dayanak alınan bilirkişi raporunun açıklama bölümünde 55.156,80 TL' nin maddi tazminat olarak nitelendirilmesine rağmen sonuç bölümünde vekalet ücreti olarak yazılması ve mahkeme kararına da aynı şekilde geçirilmesi maddi hataya müstenit ise de mahkemece verilecek kararda bu hususun değerlendirilmesi gerekir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15732, Karar No: 2024/19237, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/15732 E.  ,  2024/19237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR TARİHİ : 26.04.2011

EK KARAR TARİHİ : 05.02.2014 (Hırsızlık)

SAYISI : 2010/32 E., 2011/498 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hesap hatasının düzeltilmesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 23.09.2024 tarihli eski hâle getirme istemli temyiz dilekçesi ile Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2011 tarihli ve 2010/32 Esas, 2011/498 Karar sayılı ilâmı ile hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet kararları ile hırsızlık suçundan verilen 05.02.2014 tarihli ek kararı temyiz ettiği, ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2024 tarihli tebliğnamesi ile sadece hırsızlık suçundan verilen 26.04.2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş bildirildiği, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen 26.04.2011 tarihli mahkûmiyet hükümleri ile hırsızlık suçundan verilen 05.02.2014 tarihli ek karara yönelik herhangi bir görüş belirtilmediğinin anlaşılması karşısında; belirtilen hususlarda ek Tebliğname düzenlenmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/576, Karar No: 2007/491, Tarih: 02.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/576 E.  ,  2007/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 136 ada 75 parsel sayılı 8.479.41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeni ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 136 ada 75 parselin fen bilirkişisi raporunda (A) ile gösterilen 5.731.03 metrekarelik kısmının davacılara ait 136 ada 76 parsel ile birlikte toplam 8.494.38 metrekare olarak 76 parsel numarası ile davacılar adına tesciline, 136 ada 75 parselin (B) ile gösterilen 2.748.38 metrekarelik kısmına ilişkin davanın reddine, tespit gibi Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Hazinenin temyizi dava konusu 136 ada 75 nolu parselin fen bilirkişisi raporunda (A) ile gösterilen 5731.03 metrekarelik bölümüne yöneliktir. Mahkemece bu bölüm üzerinde davacı taraf yararına zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmaz Kızılırmak kenarında olup zilyetlikle iktisap koşullarının değerlendirilebilmesi için öncelikle kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi gerekir. 28.11.1997 tarih 1996/5 esas, 1997/3 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi kural olarak mülkiyet hukuku yönünden kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi görevi adli yargıya aittir. Ancak, 3621 sayılı Kanun’un 9. maddesi gereğince idare tarafından kıyı-kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idari yargı tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında bunlara uygun şekilde kıyı-kenar çizgisinin saptanması gerekir. Mahkemece içtihadı birleştirme kararında belirtilen yönde araştırma ve inceleme yapılmadan 29.5.2006 günlü yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulmuştur. Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle temyize konu taşınmaz bölümü yönünden hükmün BOZULMASINA, 2.3.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6200, Karar No: 2013/4745, Tarih: 08.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/6200 E.  ,  2013/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap

HÜKÜM : Zincirleme irtikap ve zimmet suçlarından mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan ceza miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına ve CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 11/05/2011 havale tarihli dilekçe ile Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında 3628 sayılı Yasanın 18 ve CMK'nın 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2012 gün 2012/420 E. 2012/1771 K. sayılı kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından anılan Yasanın irtikap suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 16/1. maddesindeki "Tutanak yazıcıları, mübaşirler bir muamelenin yapılması için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar" aynı yönetmeliğin 17. maddesinde ise "Harç ve yargılama masraflarının tahsili işi kendisine verilmiş olan kalem şefi (yazı işleri müdürü) veya muavini vazife sebebiyle yerlerinden ayrıldıkları zaman iş sahiplerinin beklememesi için tedbir alırlar, bu tedbirleri reis veya hakimin tasvibine arzederler." biçimindeki düzenlemeler nazara alındığında suç tarihlerinde ... Adliyesi hukuk mahkemesi zabıt katibi olarak çalışan sanık ...'ın harç ve masrafları tahsil etme görevinin bulunmadığı, sübutu oluşa uygun olarak kabul edilen mağdurlar ... ve ...'i görevinin sağladığı güveni kötüye kullanmak suretiyle ikna ederek masraf adı altında tahsili gerekenden fazla miktarda posta pulu ve para alması eylemlerinin her bir mağdura yönelik ikna suretiyle irtikap suçunu oluşturduğu, mağdurlar ... ve ...'ya yönelik yasal görevi olmadığı halde aldığı tebligat masraflarını mal edinmesi eylemlerinin ise iki ayrı güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirmeyle zincirleme şekilde zimmet ve irtikap suçlarından mahkümiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 247/1, 249, 43/1. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,