muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12243, Karar No: 2020/409, Tarih: 08.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12243 E.  ,  2020/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre; müştekinin ikametinde 27.08.2013 tarihinde meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili olarak; 22.09.2013 tarihli CD çözüm tutanağı ile müştekiye ait ikametten iki şahsın hırsızlık yaptığının tespit edildiği, 06.10.2013 günü yakalanan sanığın elindeki dövmeden dolayı aynı sitede 18.08.2013 günü gerçekleşen hırsızlık olayına ilişkin görüntülerdeki şahıs ile aynı kişi olduğunun değerlendirildiği, 06.10.2013 tarihli tutanak ile de müştekiye ait ikametten hırsızlık yapanın sanık olduğuna dair kanaat belirtildiği anlaşılmış ise de; tutanağın teknik bilgi ve incelemeyi içermediği, Ankara Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce 13.08.2014 tarihinde düzenlenen raporda, görüntülere ait kayıt çözünürlüğünün düşük olması, şahısların uygun açı, pozisyon ve mesafede olmamaları, ortam aydınlatma koşullarının elverişli düzeyde olmaması sebepleri ile şahısların morfolojik yapıların ve olası karakteristik yapıların teşhise elverişli görüntü bilgisi içermediğinin müşahede edildiği, kovuşturma aşamasında alınan 04.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda ise; yargılamaya konu olayla ilgili olarak çözünürlük ve yetersiz ışık itibariyle görüntülerdeki şahısların net eşgali hakkında herhangi bir değerlendirmede bulunulamadığı ve sanığın sol elindeki dövmenin teşhisine ilişkin görüntünün mevcut olmadığı belirtilerek 18.08.2013 tarihinde gerçekleşen hırsızlık suçu ile ilgili görüntülere dair görüş bildirildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını işlemediği yönündeki aşamalarda değişmeyen savunmasının aksini gösterir mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçları işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Dosya içerisindeki 22.09.2013 tarihli CD çözüm tutanağına göre, suçların saat 05:11 ile 05:18 arasında gerçekleştiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında suç tarihinde gece vaktinin 05:20’de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin, konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken aynı Kanun’un 116/4. maddesinin uygulanmaması,

Dosya içerisindeki 22.09.2013 tarihli CD çözüm tutanağına göre, suçların saat 05:11 ile 05:18 arasında gerçekleştiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında suç tarihinde gece vaktinin 05:20’de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin, konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken aynı Kanun’un 116/4. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3679, Karar No: 2014/9262, Tarih: 27.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/3679 E.  ,  2014/9262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... Belediye Başkanlığından,

2-Dairenin daha önce incelenen 2013/19205 Esas 2013/18141 Karar sayılı (... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15.02.2013 gün ve 2012/179 Esas 2013/68 Karar sayılı) dosyasına Dairenin geri çevirme kararından sonra getirtilen ... Belediye Başkanlığı'nın 18.11.2013 günlü yazısında, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesine tabi tutulmadığı bildlirilmesine karşın, ... Tapu Müdürlüğü'nün 23.10.2013 günlü yazısında, 493 parselin daha önce 347 parsel numarasıyla 14150 m² büyüklüğünde iken 2199 m²'lik kısmının yola terkinden sonra ifrazen oluştuğu belirtilmiştir.

Her iki kurum cevapları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için; sözü edilen dosyadaki yazı örnekleri belediye imar ve tapu müdürlüklerine gönderilerek bu farklılığın nereden kaynaklandığının ve emsalin satış tarihi olan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Kanunu hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, tabi tutulmuşsa ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6282, Karar No: 2015/6562, Tarih: 21.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/6282 E.  ,  2015/6562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/05/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 27/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, üye olduğu kooperatifin 18/03/2012 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı sırasında hükümet komiseri olarak görev yapan davalıya kooperatifle ilgili usulsüz işlemleri bildirilmesine rağmen davalının umursamadığını, ayrıca toplantı sırasında muhalif kalınan konuların yazılı olarak toplantı tutanağına eklenmesini istediğinde, davalının bu yöndeki yasal haklarını kullanma çabasını densizlik olarak nitelendirdiğini, toplantı sırasında davalının kendisine "sen ne densiz adamsın" demek suretiyle hakaret ettiğini belirterek manevi tazminat istemiştir.

Mahkemece; davalının kamu görevlisi olduğu, ...Müdürlüğünde teknisyen olarak çalıştığı ayrıca kooperatif genel kurul toplantısında hükümet komiseri olarak yine ... Müdürlüğünce atandığı, Anayasa'nın 129/5 maddesi ile 657 Sayılı Devlet Memurları Yasası'nın 13/1 maddesi gereğince tazminat davasının idare aleyhine açılacağı, kamu görevlisi aleyhine adli yargı yerinde dava açılamayacağı gerekçesi ile davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. Ne var ki, bu kural mutlak olmayıp, İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Somut olayda, davalının davacıya hakaret ettiği ileri sürülmüştür. Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan, davacının, açıkça davalının kişisel kusur ve eylemine dayandığı anlaşılmaktadır. Kamu görevlisinin hakaret eylemi açıkça kişisel kusurunu oluşturur ve hiç bir biçimde görev ile ilişkilendirilemez. Bu sava dayanan davaların, Anayasa'nın 129/5 maddesi kapsamında değerlendirilmesi de mümkün değildir. Açıklanan nedenlerle, davacının hakaret iddiasına dayanarak açtığı davada, davalıya husumet yöneltebileceği benimsenmelidir. Hukuk Genel Kurulu’nun 15/11/2000 gün ve E:2001/4-1650; 2000/1690, 26/09/2001 gün ve E.2001/4-595 K:2001/643, 29/03/2006 gün ve E.2006/4-86 K:2006/111; 17/10/2007 gün ve E:2007/4-640 K.2007/725; 31/10/2007 gün ve E:2007/4-800 K:2007/797; 20/02/2008 gün ve 2008/4-156 K:2008/140 sayılı ilamlarında da aynı ilke benimsenmiştir.

Şu durumda yerel mahkemece açıklanan hususlar gözetilerek, davanın esası ile ilgili deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/05/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 21/05/2015
Yargıtay — Esas No: 2023/300, Karar No: 2023/885, Tarih: 28.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/300 E.  ,  2023/885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR :Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2015 tarihli ve 2015/6180 Esas, 2015/238 İddianame numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Çocuk Mahkemesinin, 21.12.2015 tarihli ve 2015/308 Esas, 2015/755 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 143, 31/3, 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 116/2, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 151, 31/3, 62. maddeleri gereğince 2 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Çocuk Mahkemesinin, 21.12.2015 tarihli ve 2015/308 Esas, 2015/755 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19.01.2021 tarihli ve 2020/4173 Esas, 2021/239 Karar sayılı kararı ile;

''1-Suça sürüklenen çocuğun ve katılanın suç saatine ilişkin bir beyanlarının olmadığı gibi dosya içerisinde suç saatine ilişkin bir bilgi ve belgenin de olmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuk savunması ve dosya içeriğine göre, ikinci bir kişinin tespit edilemediği olayda, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmediği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuk savunması ve dosya içeriğine göre, ikinci bir kişinin tespit edilemediği olayda, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmediği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

4- Kabule göre de;

Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gece işlendiğinin kabul edilmesine ve hırsızlık suçunda TCK'nın 143. maddesi uygulanmasına karşın, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 116/4. maddesi yerine 116/2 maddesi uyarınca hüküm kurulması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/27 Esas, 2021/370 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c, 151. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddesinde belirtilen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını en son kesen işlem olan mahkûmiyet kararının verildiği 21.12.2015 tarihinden, 21.02.2021 tarihi itibariyle dolduğu anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı düşmesine, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2-h, 31/3, 168/2, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; suça sürüklenen çocuğun beraat etmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ...'in ... Ortaokulunda kantin işlettiği, 02.02.2015 günü belirlenemeyen bir zaman diliminde işyerine giren suça sürüklenen çocuğun işyerinden toplam 400,00 TL civarındaki çikolata ve bisküvi türü yiyecekleri çaldığı, olay yeri inceleme ekibi tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen rapora göre okul bahçesine bakan alüminyum pencerenin camının kırıldığı, pencerede sert bir cisimle zorlama izi olduğu, demir pencere korkuluğunun duvardan söküldüğü ve kırılan pencere camında tespit edilen parmak izinin suça sürüklenen çocuğun sol işaret parmak izi ile aynı olduğunun tespit edildiği, böylelikle suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediği anlaşılmıştır.

2.02.02.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu dosya içerisinde mevcuttur.

3.27.02.2015 tarihli uzmanlık raporu dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2.02.02.2015 tarihli olay yeri inceleme raporu dosya içerisinde mevcuttur.

3.27.02.2015 tarihli uzmanlık raporu dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. İş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları yönünden yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği tespit edilmiştir. Suça sürüklenen çocuğun 08.01.1998 doğumlu olup, 02.02.2015 olan suç tarihinde 15 yaşını doldurduğu ancak 18 yaşını doldurmadığı, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi kapsamında bulunduğu belirlenmiştir. Suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasına konu suçların, 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c, 151. maddeleri kapsamında bulunduğu ve 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu belirlenmiştir. Aynı Kanun'un 66/2. maddesi ise suça sürüklenen çocuk yönünden dava zamanaşımının tespitine ilişkin esaslara yer verir. Buna göre; "Fiili işlediği sırada ...; on beş yaşını doldurmuş olup da on sekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında ise, üçte ikisinin geçmesiyle kamu davası düşer." 5237 sayılı Kanun'un, Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67/2. maddesinde dava zamanaşımını kesen sebeplere ve aynı maddenin dördüncü fıkrasında bu sebeplerin neticesine yer verilmiştir. Buna göre, dava zamanaşımının kesilmesine neden olan bir hâlin varlığı, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzaması ile neticelenir.

Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasına konu suç için olağan dava zamanaşımının 5 yıl 4 ay, olağanüstü dava zamanaşımının ise 7 yıl 12 ay olduğu, dava zamanaşımı süresini kesen en son işlemin 21.12.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren olağan dava zamanaşımı olan 5 yıl 4 aylık sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Hırsızlık suçu yönünden yapılan incelemede;

Kantinin kırılan cam yüzeyinde suça sürüklenen çocuğun parmak izi çıktığı, suça sürüklenen çocuğun dilekçesinde üzerine atılı suçu tevilli ikrar ettiği anlaşılmakla, hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli, 2021/27 Esas, 2021/370 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12078, Karar No: 2017/14038, Tarih: 25.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/12078 E.  ,  2017/14038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25/05/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki Pınarbaşı mahallesi 90 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1)Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 13.05.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın metrekaresine inşaatçı bilirkişiler .... tarafından 1.104,22-TL değer biçildiği, bu rapora diğer inşaatçı bilirkişiler .... ile mülk bilirkişisi ....tarafından muhalefet şerhi konulduğu, mahkemece hükme esas alınan ve inşaatçı bilirkişiler .... ile mülk bilirkişisi ..... tarafından düzenlenen 10.09.2013 tarihli ek bilirkişi kurulu raporunda ise aynı taşınmazın metrekaresine başka bir emsalle 606,00-TL değer biçildiği, bu rapora da inşaatçı bilirkişiler .... tarafından muhalefet şerhi konulduğu anlaşılmış olup, aynı taşınmaz için tespit edilen m2 birim fiyatları arasında fahiş fark

bulunması sebebiyle rapor hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi, bilirkişi raporunda kıyas emsal olarak kabul edilen taşınmaz da başka bir ilçede bulunduğundan yapılan karşılaştırma inandırıcı değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu.... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.