muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1065, Karar No: 2023/7682, Tarih: 26.12.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/1065 E.  ,  2023/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2018/824 E., 2020/80 K.

Taraflar arasındaki haksız fiilden kaynaklanan tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili bankanın müşterisi hesabından internet şubesi aracılığı ile bilgisi ve rızası dışında para aktarıldığı iddiasıyla açılan davada aleyhlerine verilen kararın onanarak kesinleştiğini, karar sonrası müşteri tarafından başlatılan icra takibi sonucunda 55.026,71 TL ödeme yapıldığını, söz konusu olayda müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, tüm kusurun davalıda olduğunu, çünkü müşterinin cep telefonuna gelen şifre kullanılmadan bankanın internet şubesine girilerek işlem yapılmasının mümkün olmadığını, müşterinin sim kartının davalının açıklayamadığı bir şekilde değiştirildiğini ve yeni sim kartı alanların sim karta gelen onay kodunu kullanarak müşterinin hesabını boşalttıklarını, onay kodunun dolandırıcıların eline geçmesinde tek kusurlunun davalı olduğunu ileri sürerek toplam 55.026,71 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile yöneltilen davanın reddine karar verildiğini, kararın temyiz ve karar düzeltme aşamalarından geçerek kesinleştiğini, bu kararın kesin hüküm niteliğinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre 14.01.2016 tarihli ve 2015/150 E., 2016/25 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 02.04.2018 tarih, 2016/6770 E. ve 2018/2284 K. sayılı kararı ile mahkemece davalı ile bayii arasındaki sözleşmenin getirtilerek bayiinin söz konusu olayda davalının tacir yardımcısı olarak hareket edip etmediği, ayrıca davacı banka ile davalı GSM şirketi arasında söz konusu bankacılık işlemlerini kapsayacak şekilde bir sözleşme ilişkisi bulunup bulunmadığı araştırılarak davalı GSM şirketinin 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (818 sayılı Kanun) 55 inci veya 100 üncü maddeleri gereğince sorumlu olup olmadığı tartışılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur.

C. Mahkemece Verilen Karar

C. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 04.02.2020 tarih, 2018/824 E. ve 2020/80 K. sayılı kararı ile dosya kapsamında aldırılan bilirkişi ek raporunda davalı tarafında simkart değişikliklerinin usule uygun olarak yapıldığının ortaya konulamadığı, simkart onayının davalı şirket tarafından yapılarak kartın aktif hale getirilmesinde genel uygulama olarak simkartın 24 saat ya da 48 saatlik süre içerisinde olmasına karşın dava konusu olaya ilişkin simkartın hemen aktif hale getirildiği, kartın dava dışı Özgür Saygın'a davalı şirket tarafından tahsis edildiği, Özgür Saygın'a verilen simkartın rızası dışında değiştirilmesi ile hattın bu abone tarafından kullanımının davalı şirket tarafından engellendiği, GSM hattı abonesi ile davalı şirket arasında kurulan abonelik sözleşmesi gereğince davalının yükümlülüklerini eksiksiz olarak yerine getirdiğinin kabul edilemeyeceği, simkartın hemen aktif hale getirilmemesi ve simkart değişikliğinin onaylanması öncesinde yetkili kıldığı bayisinden ibraz edilen kimlik fotokopisini ve talep formunu fakslamasını isteyip hat satın alınırken imzalanan abone sözleşmesindeki bilgiler ile imzayı karşılaştırıp simkart değişikliğinin gerçek hat sahibine yapılıp yapılmadığını tespit ederek dolandırıcılığın önlenmesinin ve ayrıca simkartın takıldığı telefon IMEI numaralarının değiştiğinin tespitinin de davalı kurumca teknik olarak mümkün bulunduğu, simkart değişikliğinin yapılmamış olması halinde davacı şirkete ait internet bankacılık sistemi kullanılarak dava konusu para çekimi işlemlerinin yapılamayacağının anlaşılması karşısında önceki kök raporda belirlenen %30 oranındaki davalı kuruma verilen kusur durumunun ve yukarıdaki ana raporda açıklandığı üzere davacı bankanın %70 oranındaki kusur durumunun dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere uygun olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 16.508,00 TL'nin 3.026,71 TL'lik bölümüne 23.01.2014 ödeme tarihinden, bakiye bölümüne ise 17.01.2014 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi kurulu ek raporunun hüküm kurmaya elverişli olmayıp bozma ilamında belirtilen hususları karşılamadığını, dosyanın yeni bir bilirkişi heyetinine tevdi talebinin mahkemece kabul edilmediğini, davalın açık kusuru ile müvekkili ve müşterisinin zararına neden olduğunu, kusur oranlarının nasıl belirlendiğinin bilirkişi raporlarında değerlendirilmediğini, kusur belirlenirken hiçbir dayanağa yer verilmediğini belirterek davanın kısmen reddine ilişkin kısmının bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusunda yapılan önceki yargılamada açık ve kesinleşmiş hüküm varken yeniden yargılama yapılmasının usul hükümlerine aykırı olduğunu, somut olayda müvekkiline kusur atfedilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin ne bankaya ne abonesine mevduatını koruma sözü vermediğini, bankaların GSM şirketlerine rücu etmesi şartının bankalar ile GSM şirketi arasında internet bankacılığı ve sms güvenliği konusunda anlaşma olmasına bağlı olduğunu belirterek davanın kısmen kabulüne ilişkin kısmının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı müşterisinin internet bankacılığı nedeniyle zarara uğradığı iddiasına dayalı açılan davada davacının sorumlu bulunarak ödemek zorunda kaldığı zarardan davalının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmakta olup rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Kanun'un 55 inci ve 100 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22985, Karar No: 2016/329, Tarih: 18.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/22985 E.  ,  2016/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2015

NUMARASI :

DAVACI : T.. U..

DAVALI : H.. B..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 5.980,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4294, Karar No: 2021/1058, Tarih: 10.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4294 E.  ,  2021/1058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24.05.2018 gün ve 2017/297 - 2018/124 sayılı kararı onayan Daire'nin 16.12.2019 gün ve 2018/3420 - 2019/5579 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, cari hesaba dayalı alacağın tahsili için başlattığı icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesince onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,10.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5260, Karar No: 2014/5898, Tarih: 07.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5260 E.  ,  2014/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.....2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve karşı davada ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen ....07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı maliki olduğu 198 parsel sayılı tasınmazına davalının duvar yapmak, agaç dikmek ve bahce olarak kullanmak suretiyle elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesini, sınıra yakın ağaçların sökülmesini istemiştir.

Davalı karşı davasında; 233 parsel sayılı taşınmazına iyiniyetli olarak ceviz ağacı diktiğini, bu nedenle ... iptali ve tescil, olmaz ise yetiştirdiği ağaçların kendisine ait olduğunun tapuya şerh verilmesini, mümkün olmaz ise ağaçların bedelinin tahsilini istemiştir.

Mahkemece davacının elatmanın önlenmesi ve kal isteminin kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ve davacı vekilleri temyiz etmiştir.

...-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve özellikle çapa bağlanmış tapulu taşınmazlarda kural olarak iyiniyet iddiasının dinlenme olanağı bulunmadığından karşı ... iptali ve tescil, ... kaydına şerh konulması, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsili davasının reddi yerinde olduğundan, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili bu davayı açmadan önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/... D. İş. dosyasında tespit yaptırmıştır. ....03.1976 tarihli ve .../... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında delil tespitine ilişkin giderlerin de yargılama giderlerinden sayılacağı belirtilmiştir. Yapılan bu tespit masrafı lüzumsuz bir masraf olmadığından hükümle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekir. Mahkemece, tespit masraflarının hüküm altına alınmaması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/.... maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...). bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...). bent uyarınca hüküm sonucunun yedinci bendinin .... satırında yer alan "toplam 683,30 TL yargılama giderlerine" rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine " tespit masrafı olarak 631 TL eklenmesiyle toplam 1314,... TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıran taraflara iadesine, 07.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15096, Karar No: 2014/20125, Tarih: 21.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15096 E.  ,  2014/20125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çaycuma 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 30.04.2014

No : 2013/432-2014/417

Dava, yersiz ödenen ölüm aylıklarının yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 05.01.2006 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla müteveffa babası üzerinden bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadıklarının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca kesildiği ve 21.10.2008-20.06.2012 dönemi bakımından yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar için borç tahakkuk ettirilerek tahsili için iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 E.- 2011/70 K. sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili

Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Eldeki somut olayda; az yukarıda yazılı olan ve öncesinde yapılmayan araştırmaların yanı sıra, davalı ile boşandığı eşinin seçmen bilgi kayıtları ile telefon, elektrik, Medula, GSM ve banka kayıtlarında yer alan adres bilgilerine tarihleri de sorulmak suretiyle ulaşılmalı, su abonelik kaydının denetimden sonraki tarih olduğu değerlendirilmeli, muhtar ve aza tanıkların beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5641, Karar No: 2021/6232, Tarih: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5641 E.  ,  2021/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23003, Karar No: 2016/14175, Tarih: 02.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/23003 E.  ,  2016/14175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı arsa sahibi ... ile davalı müteahhit şirket arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince..... mahallesi, 5478 ada 2 parsel sayılı taşınmazda A ve B blok, yüzme havuzu, spor kompleksinden oluşan site inşaatından B blok 19 nolu daireyi satın aldığını, ....Asliye hukuk Mahkemesinin 2010/16 D:İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile ayıpların tespit ettirildiğini, her ne kadar inşaat bitirilmiş ve genel iskan raporu şeklen alınmış gibi görünüyor ise de, binalarda ve ortak alanlarda bir çok eksik ve ayıplı imalatların bulunduğunu, 15.08.2010 tarihinde yapılan kat malikleri toplantısında davalı temsilcisi ....'inde bulunduğunu ve eksikleri gidermeyi sözlü olarak kabul ettiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ortak alanlarda bulunan toplam 274.682,56 TL eksik ve ayıplı imalat bedelinden taşınmazdaki mülkiyet payları oranında hissesine düşen miktarın ve kendisine ait bağımsız bölümdeki ayıplı imalat bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de, ortak alanlar için 3.500 TL ve daire için 500,00 TL.nin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının 2005 yılından itibaren dairede oturduğunu, ayıp ve eksik imalatın bulunmadığını ve süresinde de bir ayıp ihbarı yapılmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacıya ait bağımsız bölümdeki eksik ve ayıplı iş bedeli 495,60 TL ortak alanlardan davacının hissesine düşen 2.694,40 TL olmak üzere toplam 3.190, 00 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla taleplerin reddine, karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalı tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık; dava konusu inşaatta “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.