muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2787, Karar No: 2017/5206, Tarih: 08.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/2787 E.  ,  2017/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıkta bir adet ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçak ele geçirilmiş olması karşısında, TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Suça konu tabancanın ... adlı bir şahıs adına taşıma ruhsatlı olduğu, adı geçen şahsın 05.03.1997 tarihinde Silivri İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne ofisinden çalındığına ilişkin başvuru yaptığı ve karar tarihi itibariyle ruhsat süresinin dolduğu anlaşılmakla, gereğinin yapılması için idareye teslimi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6429, Karar No: 2014/4983, Tarih: 06.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/6429 E.  ,  2014/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2011/444-2013/128

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı, aylık net 1.350,00 TL ile 300 TL yemek parası olmak üzere toplam 1.650,00 TL ücret aldığını ileri sürmüş; davalı ise, davacının ücretinin asgari ücret olduğunu savunmuştur. Mahkemece, emsal ücret araştırması yapılmış ve davacının , İstanbul

Hafriyatçılar Derneği 800,00 TL-900,00 TL arası, Türkiye Motorlu Taşıt İşçileri Sendikası, net 1.350,00 TL ücret alabileceğini bildirmişlerdir. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile emsal ücretler dikkate alındığında, davacının ücretinin aylık net 900,00 TL olarak belirlenmesinin dosya kapsamına uygun düşeceği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, sözkonusu ücrete göre davacının ücret alacağı tespit edilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

3- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı da taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, sözkonusu ücrete göre davacının ücret alacağı tespit edilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

3- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı da taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davalının savunmasında belirttiği gibi kış aylarında hafriyat çalışması yapılıp yapılmadığı araştırılarak fazla çalışma alacağının buna göre tespit edilmesi gerekir. Mahkemece, bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13405, Karar No: 2020/286, Tarih: 16.01.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/13405 E.  ,  2020/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 05/12/2018 tarihli ve 2018/9715 Esas - 2018/12891 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurarak meskeniyet şikayetinde bulunduğu, mahkemece, şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği, kararın alacaklıca temyizi üzerine Dairemizce taşınmazın tapu kaydında yer alan muhdesat şerhi nedeniyle şikayete konu evin mülkiyetinin borçluya ait olmamasından bahisle şikayetin reddi gerektiği belirtilerek bozulduğu, borçlunun güncel tapu kaydında meskenin şikayetçiye ait olduğuna ilişkin şerh bulunduğunu ileri sürerek karar düzeltme yoluna başvurduğu görülmüştür.

Somut olayda; her ne kadar Dairemizin bozma ilamında tapu kaydındaki muhdesat şerhinde konutun 3. kişiye ait olduğu belirtilmiş ve takip dosyasında bulunan 22.8.2014 tarihli tapu kayıtlarına göre “işbu taşınmaz mal üzerindeki kargir ev.....a aittir” şerhi bulunmakta ise de; Dairemizin geri çevirme kararı üzerine ...Tapu Müdürlüğü’nden alınan cevabi yazı ile; şikayete konu taşınmazların 02.5.2012 tarihinde şikayetçi borçlu tarafından satın alındığı ve taşınmazların tapu kaydında bulunan muhdesat şerhinin “iş bu taşınmaz mal üzerindeki kargir ev Yakup kızı ...’a aittir” şeklinde revize edildiğinin bildirildiği, bu revizenin tarihinin de 11.3.2019 tarihli tapu kaydındaki şerhten 05.9.2012 olduğunun anlaşıldığı, dolayısıyla şikayet tarihi olan 20.10.2014 itibariyle şikayete konu 1044 ve 1049 Parsel sayılı taşınmazların bir kısım hissesinin ve üzerindeki kargir evin şikayetçi borçluya ait olduğu, bu suretle de, borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunabileceği görüldüğünden, Dairemizin 05.12.2018 tarih ve 2018/9715 E. - 2018/12891 K. sayılı bozma ilamının maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmıştır.

Öte yandan; İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi gereğince; borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınabileceği haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, İİK'nun 82/3. maddesine göre satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı hak sahiplerine ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu unsurları içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda; borçlunun, şikayete konu edilen 1044 ve 1049 Parsel sayılı, sırasıyla 66 ve 751 m2 alanlı “arsa ve kargir ev” vasfında, 400/547 ve 108400/410797 hissesine malik olduğu taşınmazlarına 22.8.2014 tarihinde haciz konulduğu, mahkemece alınan 27.11.2017 tarihli bilirkişi raporunda; şikayete konu meskenin 1044 ve 1049 Parsel sayılı taşınmazların üzerinde olduğu tespit edildikten sonra, tapu kayıtlarında şikayet konusu parsellerin sahibinin ... olduğu belirtildiğinden, arsa değerinin hesaplanmadığı, sadece arsa üzerindeki konutun değerinin belirlendiği, bunun da 75.000 TL olduğunun mütalaa edildiği anlaşılmıştır.

Meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazların bir kısım hissesinin borçluya ait olduğu tapu kaydından anlaşılmaktadır. Buna göre, şikayetçiye ait taşınmaz payının değerinin, arsanın toplam değerinden borçlunun hissesine düşecek miktara, üzerindeki yapının değeri eklenerek tespit edilmesi gerekirken, mahkemece alınan bilirkişi raporunda; şikayetçiye ait arsa değeri hesap edilmeksizin sadece üzerindeki yapının değeri hesaplandığından, bilirkişi raporu bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde, mahkemece, yeniden keşif yapılarak, gerek arsanın değerinin borçlunun hissesine göre, gerekse evin değerinin hesaplanması sağlanarak, şikayete konu taşınmazdaki borçluya isabet edecek hisse değeri tespit edilip bu tespite göre borçlunun haline münasip alabileceği ev değeri belirlendikten sonra, bu değerler arasında karşılaştırma yapılmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın Dairemizce bu nedenle bozulması gerekirken şikayetin reddine karar verilmesi yönünde bozulduğu anlaşıldığından, önceki bozma ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 05.12.2018 tarihli ve 2018/9715 E. - 2018/12891 K. sayılı bozma ilâmının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca değişik gerekçeyle BOZULMASINA, 16/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/327, Karar No: 2018/1041, Tarih: 15.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/327 E.  ,  2018/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İzmir 11. Sulh Hukuk, Düzce 2. Sulh Hukuk, Yığılca Sulh Hukuk ve Sarıgöl Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca velayet kendisine bırakılan velinin vefat etmesi nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Düzce 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yığılca Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sarıgöl Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Sarıgöl İlçe Emniyet Müdürlüğü ve Yığılca İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayı küçüğün davacı teyzesi ile birlikte “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/02/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38254, Karar No: 2017/16618, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38254 E.  ,  2017/16618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3799, Karar No: 2014/12563, Tarih: 01.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3799 E.  ,  2014/12563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/12/2013 tarih ve 2013/74-2013/313 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalı şirketin, ...'daki müşterisine teslim edilmek üzere 07.07.2006 tarihinde ... seri nolu sevk irsaliyesi ile muhtelif koliler halindeki emtiayı müvekkiline teslim ettiğini, başka müşterilerden de alınan toplam 1230 parça emtianın dava dışı kamyon sürücüsüne teslim edildiğini, aracın ...'a gitmediğinin ve sürücünün kayıp olduğunun öğrenildiğini, davalı şirketin müvekkilinden 8 adet sevk irsaliyesi ile fatura bedeli altında 42.287,69 TL talep ettiğini, müvekkilince 27.071,00 TL'lik ödemede bulunulduğunu, oysa sevk irsaliyedeki malların yaklaşık değerinin 12.370,58 TL olduğunu ileri sürerek, fazladan ödenen 14.700,42 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davanın da reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı tarafa 6 adet irsaliye ile 42.287,69 TL'lık mal teslim edildiğini, davacı tarafın 27.071,00 TL ödemesine rağmen bakiye bedeli ödemediğini, zararlarının kısmen karşılanabilmesi için kendi sigortacısından 10.666,00 TL aldıklarını, bakiye alacak için icra takibi başlattıklarını savunarak, asıl davanın reddini istemiş, birleşen davada ise, bakiye alacakları için icra takibine davalının haksız itirazda bulunduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, asıl davada davacı alacağının bulunmadığı, zira iadesi istenen tutarın hasar tespiti ile sigorta şirketi tarafından taşınan ve kayıp olan mallara karşılık ödenen bedel olduğu birleşen dava yönünden ise talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, asıl dava ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 25.20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10314, Karar No: 2020/5876, Tarih: 22.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/10314 E.  ,  2020/5876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’nun hükümlerin verildiği tarihten sonra 20/10/2017 tarihinde öldüğü ve ölüm bilgisinin nüfus kayıtlarına işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 64. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nun temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/183, Karar No: 2014/2171, Tarih: 07.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/183 E.  ,  2014/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : a) Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81, 29, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 52/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 54, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur...'ya karşı eyleminin ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin saire yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA;

B- Sanık ... hakkında mağdur...'yı öldürmeye teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... ile mağdur...'nın aynı köylü oldukları,...'nın cep telefonuna kayıt ettiği ve ...'nin tuvaletini yapmasına ilişkin görüntüleri köy halkından birkaç kişiye izlettiği, bu duruma sinirlenen ...'nin...'nın işlettiği kahvehaneye tabancasıyla geldiği, açıklama yapmaksızın yakın mesafeden...'ya toplam 4 el ateş ederek sağ tibia ve sol femura iki isabet sağladığı,...'da ağır (6.derece) alt ekstremite kırıkları oluştuğu olayda;

a) Yaralanmaların yeri ve niteliği, ciddi bir engel olmaksızın sanığın eylemine devam etmemesi ve özellikle iki isabet sağlamasına göre, sanığın kasten yaralama suçundan makul bir temel ceza belirlenerek cezalandırılması yerine; suç vasfında yanılgıya düşülerek öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

b) Mağdur...'nın belirtilen görüntüleri izletmekten ibaret haksız tahrik oluşturan eylemi nedeniyle, cezadan asgari hadde yakın indirim yapılması yerine, 2/3 oranında indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 07.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20253, Karar No: 2012/23616, Tarih: 19.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/20253 E.  ,  2012/23616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili 10/12/2010 tarihinde iskenderun'da meydana gelen yağış nedeni ile limanda sevk için bekleyen davalı şirkete ait malların ıslandığını, kurutulması, paketlerinin değiştirilmesi ve aktarılması için yaklaşık 30.000,00 TL zararın davacının da aralaranda bulunduğu işçilerin işlerini savsaması, gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sonucu meydana geldiğini iş sözleşmelerinin haklı sebeple işçilerin mağdur olmamaları için kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenerek feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı tarafından fesih nedeninin cevap dilekçesinde davacının şirkete zarar vermesi olarak gösterildiği halde davacının banka hesabına kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesine göre fesih bildiriminin yazılı yapılmaması ve açık ve kesin olarak belirtilmemesi, davacının savunmasının alınmaması sebebi ile yapılan feshin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.