muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1633, Karar No: 2025/2335, Tarih: 05.03.2025

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, kararda yer alan mevzuat hükümleri ve yapılan değerlendirme ışığında; 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun'un 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlük tarihi olan 09.12.2016 tarihinden itibaren (bu tarihten önce veya sonra ticaret meslek liselerinden mezun olunmasına bakılmaksızın) ticaret meslek lisesi mezunlarının, teknik öğrenim veren okul mezunu sayılmaları ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kesin kabul esnasında ayrıca bir üst derece daha almaya hak kazandıklarının kabulü gerektiği, buna göre davanın kabulü yerinde ise de davaya karşı ileri sürülen zamanaşımı def'i gözetilerek Şubat 2016 tarihinden itibaren hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu, davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği kabul edilerek 09.12.2016 tarihinden itibaren derece ve kademesi yeniden belirlenerek oluşacak sonuca göre fark ücret alacaklarının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Ticaret meslek lisesinin, lise muadili teknik öğrenim veren okul sayılamayacağını,

2. Davacının ücretinin mevzuata uygun belirlendiğini, iddia ve istemlerin haksız olduğunu,

3. Faiz türü ve başlangıcının hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının, mezun olduğu ticaret meslek lisesinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olup olmamasına göre kesin kabul esnasında 2 (iki) derece almaya ve buna bağlı olarak dava konusu fark ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ile hükmedilen faiz hususundadır.

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemiz bozma kararında açıkça belirtildiği üzere davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği ifade edilmiş olmasına rağmen, Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde işe başlangıç tarihi itibarıyla 2 (iki) üst ücret derecesine intibakının yapılması gerektiğini tespitine karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “Davacının işe başlangıç tarihi itibariyle 2 üst ücret derecesine intibakının yapılması gerektiğini tespitine” ibaresinin çıkartılarak yerine “Davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespitine,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4862, Karar No: 2020/4204, Tarih: 30.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/4862 E.  ,  2020/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne dair kesinleşen karar hakkında davacı vekilince tavzih isteminde bulunulması üzerine 11.11.2017 tarihli ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiş olup hükmün 11.11.2017 tarihli ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait olan 1469 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu ileri sürerek kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan kısmın tapu kaydının iptalini ve tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, usulüne uygun tebliğe rağmen cevap dilekçesi sunmamış, yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine dair verilen ilk karar, Dairece, işin esasının incelenmesi gerektiği yönünde bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile 14.01.2016 havale tarihli fen bilirkişilerinin ortak raporunda çizgilerle taranan ve (A) harfi ile işaretlenen 12.10 m2'lik alanın dava konusu 290 ada 2 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile kıyı kenar çizgisi olarak terkinine karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Davacı Hazine vekili, 17.10.2017 tarihli tavzih dilekçesinde, hükümde belirtilen 14.01.2016 tarihli raporun fen bilirkişilerin raporu değil inşaat ve jeolog bilirkişilerin raporu olduğunu, ilamın icrasında tereddüt oluştuğunu ileri sürerek hükmün tavzihine karar verilmesini istemiş; Mahkemece, bilirkişi raporlarının havale tarihleri ve bilirkişi isimlerinde yanlışlık olduğuna ilişkin herhangi bir hataya rastlanmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmesi üzerine; verilen karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK'nin) 297. maddesine göre; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.", 305. maddesine göre de; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.".

Somut olayda; dava konusu 290 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile sicilden terkinine karar verilen kısmın, hükümde, “...14.01.2016 havale tarihli fen bilirkişilerinin ortak raporunda çizgilerle taranan ve (A) harfi ile işaretlenen 12,10 m2 alan...” şeklinde gösterildiği, ancak dosya kapsamı incelendiğinde dosya içerisinde 14.01.2016 havale tarihli inşaat ve jeolog bilirkişilerce imzalı ek rapor ile fen bilirkişilerce imzalı 09.12.2015 havale tarihli rapor bulunduğu, her iki raporda da (A) harfli kısmın kroki üzerinde gösterildiği, dosyada 14.01.2016 tarihli bir fen bilirkişi raporu mevcut olmadığı hususları bir arada değerlendirildiğinde, hükmün infazda tereddüt oluşacak şekilde verildiğinin kabulü gerekir. Buna göre; Mahkemece, davacı Hazine vekilinin hüküm fıkrasının tavzih edilmesi talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde talebin reddine dair hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile tavzih talebinin reddine dair 11.11.2017 tarihli ek kararın HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2736, Karar No: 2014/15520, Tarih: 02.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2736 E.  ,  2014/15520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Tekkeköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/203 Esas sayılı dosyasının mahkemesinden getirtilerek,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 13.02.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2057, Karar No: 2019/14226, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2057 E.  ,  2019/14226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7125, Karar No: 2016/8762, Tarih: 31.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/7125 E.  ,  2016/8762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak.... parsel sayılı taşınmazın bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararımız ile dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değeri istenilmişse de mahkemece ..... Başkanlığına yazılan yazıya karşılık olarak taşınmazın .... sınırları içinde kaldığı belirtilerek vergi m² değerinin bildirilmediği ve geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği görülmüştür.

Bu nedenle;

Dava konusu .... ifrazı ile oluşan) sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32332, Karar No: 2016/1144, Tarih: 22.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/32332 E.  ,  2016/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yasak bıçak bulundurma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının, kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Yasak bıçak bulundurma suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanığın bir dönem evli olduğu katılan ile tesadüfen karşılaşması sonrasında gelişen tehdit olayında kullandığı ve olay sonrası üzerinde yakalanan sap kısmı 11 cm ağız kısmı 14 cm olan siyah saplı ekmek bıçağının saldırı amaçlı olarak bulundurduğunun kabul edilmesi karşısında, 6136 sayılı Yasa'nın 15/4. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken vasıflandırmada hata yapılarak aynı maddenin 1. fıkrası gereğince fazla cezaya hükmedilmesi,

b)Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17163, Karar No: 2013/4352, Tarih: 27.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/17163 E.  ,  2013/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÜZCE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescili isteğine ilişkin olup, mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının, ortak miras bırakan R..H..'un, çekişme konusu 179 ada 75 parsel sayılı taşınmazını, mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğlu Ö..'a satış yoluyla temlik ettiğini; Ö..'ın diğer davalı kardeşleri K..'a; K..'ında tekrar 60/127 payı Ö..'a satış yoluyla devrettiğini yapılan bu işlemlerinde muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı görülmektedir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakan 1933 doğumlu R.. H..'un 4.10.1996 tarihinde öldüğü; mirasçıları olarak, davacı kızı G.. ile davalı oğulları K..ve Ö.. ile dava dışı kızları Ö.., N.., G.. ve A..'nin kaldığı; miras bırakanın, babası H..'den 9.8.1990 tarihinde kendisine intikal eden çekişmeli 179 ada 75 parsel sayılı 127 m2'lik bahçeli ahşap iki ev vasfındaki taşınmazını satış suretiyle 9.8.1990 tarihin de davalı oğlu Ö..'a satış suretiyle temlik ettiği; Ö..'nın da kardeşi olan diğer davalı K..'a, K..'ın da tekrar 60/127 payı Ö..'a satış yoluyla devrettiği, taşınmazın kaydına 6.4.1984 tarihinde vergi dairesince konulan haciz şerhinin 8.8.1990 tarihin de terkin edildiği kayden sabittir.

Davacının, miras bırakanın çekişmeli taşınmazını mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı oğlu Ö..'a satış yoluyla temlik ettiğini, sonradan davalılar arasında gerçekleştirilen satış işlemelerin de muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı; davalıların ise, çekişmeli taşınmazın dedeleri H..'den miras bırakan babalarına intikal ettiğini, dedeleri H..'in maliyeye olan borcu nedeniyle taşınmaz kaydına haciz konulduğunu, vergi borcunu ödemeleri nedeniyle haciz şerhinin kaldırılmasından sonra satış işleminin gerçekleştirildiğini, belirterek davanın reddini savundukları açıktır.

Ne var ki, mahkemece, davalıların savunmaları doğrultusunda gerekli araştırmanın yapılmadığı, yerinde keşif yapılarak taşınmazın temlik tarihi ve dava tarihi itibariyle değeri belirlenmediği gibi, davalıların, çekişmeli taşınmazın kamulaştırıldığı savunması üzerinde de durulmadığı anlaşılmaktadır

Ne var ki, mahkemece, davalıların savunmaları doğrultusunda gerekli araştırmanın yapılmadığı, yerinde keşif yapılarak taşınmazın temlik tarihi ve dava tarihi itibariyle değeri belirlenmediği gibi, davalıların, çekişmeli taşınmazın kamulaştırıldığı savunması üzerinde de durulmadığı anlaşılmaktadır

Hal böyle olunca, öncelikle çekişmeli taşınmazın kamulaştırma nedeniyle el değiştirip değiştirmediğinin, olayda, HMK'nun 125. maddesinin uygulama yeri bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması, ondan sonra, yerinde keşif yapılarak çekişmeli taşınmazın temlik tarihi ve dava tarihi itibarıyle gerçek değerinin saptanması, davalıların savunmalarında sözü edilen vergi borcunun miktarının ve davalılaraca ödenip ödenmediğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, toplanan ve toplanancak delillerin yukarıda açıklanan ilkeler ile birlikte değerlendirilmesi hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları değinilen yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11799, Karar No: 2014/25285, Tarih: 06.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11799 E.  ,  2014/25285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.07.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.