muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1748, Karar No: 2012/4693, Tarih: 25.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1748 E.  ,  2012/4693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BANDIRMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/07/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakanları F.İ.’in mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak, 474 ada, 10 parselde yer alan 3 nolu bağımsız bölümünün çıplak mülkiyetini kızı olan davalıya tapuda satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, gerçekte bağış yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının miras payı oranında iptal tesciline olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının hukuki ehliyetinin olmadığını, vasi tayini gerektiğini, çekişmeli taşınmazı bedeli karşılığında gerçek değeri üzerinden satın aldığını, diğer mirasçıların muvafakati ile devir yapıldığını, muris adına kayıtlı başka taşınmazlarda olduğunu, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden; miras bırakan F.İ.'in, 474 ada, 10 parselde yer alan 3 nolu bağımsız bölümün çıplak mülkiyetini 04.04.2007 tarihinde satış yoluyla kızı olan davalıya satış yoluyla temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın davalıya yaptığı temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı va muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih ½ sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih ½ sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Somut olayda; davalı tarafın miras bırakanın tüm mirasçılarını kapsar şekilde tasarruflar yaptığını savunduğu, tanıkların da bu savunmayı teyit eder nitelikte beyanda bulundukları anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, mirasbırakan sağlığında, hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve mirasçılarının tümünü kapsar bir paylaştırma yapmış ise mal kaçırma kastından söz edilemeyeceği ve 01.04.1974 tarih, ½ sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının uygulama yeri bulmayacağı kuşkusuzdur.

Ne varki, mahkemece miras bırakandan tüm mirascılara intikal eden taşınır, taşınmaz mal ve hakların olup olmadığının araştırılmadan, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begelerin mercilerinden getirtilmeden, her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmadan, yukarıda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı duraksamaya yol açmayacak şekilde açıklığa kavuşturulmadan "temlikin muvazaalı olduğu sonucuna" varılmasının isabetli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davalının savunmasının yukarıdaki ilkeler çerçevesinde incelenmesi, toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi, savunmanın doğruluğunun saptanması halinde davanın reddedilmesi, aksi halde toplanan delillerin kabule elverişli bulunduğunun gözetilmesi suretiyle iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, davalının savunmasının yukarıdaki ilkeler çerçevesinde incelenmesi, toplanan ve toplanacak delillerin birlikte değerlendirilmesi, savunmanın doğruluğunun saptanması halinde davanın reddedilmesi, aksi halde toplanan delillerin kabule elverişli bulunduğunun gözetilmesi suretiyle iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalının, temyiz itirazları değinilen yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü sair hususlar incelenmeksizin (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18027, Karar No: 2013/15887, Tarih: 17.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18027 E.  ,  2013/15887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.04.2012 tarih ve 2010/449-2012/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...arafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ticari müşterisi olduğunu ve bankadan kredi kullandığını ve kullanılan bu kredilere ilişkin taksitler ve devre faizlerinin süresinde ödenmesine rağmen hesabının haklı bir neden olmadan kat edildiğini, müvekkili hesaplarının kat edilmesine rağmen kredi sicilinin olumsuz olmaması için yapılandırma sözleşmesinin banka tarafından tek taraflı belirlenen koşullarla düzenlendiği ve müvekkilinin yapılandırmayı ödemeyi taahhüt etmek zorunda kaldığını, buna rağmen banka tarafından Merkezi Kayıt Kuruluşu A.Ş.'nin olumsuz kayıt düşerek müvekkilinin ticari sicilini kirlettiğini, dolayısıyla diğer bankalardan kredi temin etme olanağının kalmadığını, diğer bankalarla sözleşme yapma özgürlüğünün kısıtlandığını, hesabın katının haklı bir nedene dayanmadığını ve sözleşmenin feshinin de hakkaniyete uygun olmadığını, müvekkilinin münasip bir süre verilmeyen fesih nedeniyle ticari itibarının zedelendiğini, maddi kayıplarının yanında manevi olarak da büyük kayıplara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile uğradığı maddi zararlara karşılık 5.000,00 TL, sözleşmenin haksız fesih edilmesi ve hakkaniyete uygun olarak münasip bir mehil verilmeden hesabın katı ile Merkezi Kayıt Kuruluşu A.Ş.'ye olumsuz sicil kaydının bildirilmesi nedeniyle uğranılan 25.000,00 TL manevi zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, banka tarafından yapılan işlemlerin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Merkez Bankasından celp edilen müzekkere cevabında davacının negatif nitelikli ferdi kredi ve kredi kartları kütüğünde herhangi bir kayda rastlanmadığının belirtildiği, davacının davalı bankada riskinin bulunmadığı ve Kredi Kayıt Bürosu A.Ş. tarafından verilen cevapta da, davacının ... A.Ş. tarafından dava dışı Adnan Güllük'e kullandırılan kredinin kefili olduğu ve negatif kaydının bundan kaynaklandığı, davacının davalı bankadan kullandığı ve tasfiye ettiği kredilerden dolayı risk kaydının sıfırlandığı, davalı banka tarafından silinmesi gereken olumsuz bir kaydı bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7578, Karar No: 2016/13499, Tarih: 22.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/7578 E.  ,  2016/13499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi , kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığın üzerine atılı ağaç kesme suçunun 2008 yılı öncesinde işlendiğinin suç tutanağı ve sanık savunmaları ile sabit olduğunun anlaşılmasına göre; eylemin 08/02/2008 tarihli 5728 sayılı Kanun değişikliğinden önce gerçekleştirildiği ve bu tarihten önce yürürlükte bulunan 6831 sayılı Kanun uyarınca ağaç kesmenin açma suçunun unsuru olduğu dikkate alınarak, eylemin bir bütün olarak açma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında her iki suçtan ayrı ayrı hüküm tesisi,

2-Kabule göre;

a-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

b-Suça konu orman arazisi üzerinde yer alan sabit tesis niteliğindeki meyve ağaçlarının TCK 'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine ilişkin bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22060, Karar No: 2015/3738, Tarih: 26.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22060 E.  ,  2015/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 17.12.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9808, Karar No: 2007/6596, Tarih: 26.09.2007

3. Ceza Dairesi 2006/9808 E., 2007/6596 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/9808 E., 2007/6596 K.**

**- SİLAH KAVRAMI

- SİLAHLA YARALAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 6 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Sanık müdafii süresinde duruşmalı olarak temyiz incelemesi talebinde bulunmuş, duruşma günü verilerek tebliğ edilmiş ise de; duruşmaya katılmadığı ve mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, dosyanın duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Suçta kullanılan ve mağdurun kafa kemiğinde kırığa neden olan "su borusunun" 5237 sayılı Yasa'nın 6/f-4 bendinde belirtilen "saldırı ve savunma amacı ile yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şey" olarak tarifi yapılan bu madde anlamında silah olarak kabul edilip hükmolunan temel hapis cezasının aynı Yasa'nın 87/2-son maddesine göre 8 yıldan az olamayacağı halde yazılı şekilde karar verilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA), 26.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10832, Karar No: 2024/6873, Tarih: 03.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/10832 E.  ,  2024/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30.03.2020 tarihinde davalının zorunlu trafik sigortacısı olduğu araç ile davacı idaresindeki motosikletin karıştığı kazada davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 100,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, 31.01.2022 tarihli dilekçesi ile talebini 56.411.25 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kusur ve zararı kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 56.411,25 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 20.09.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvuru sahibine 10.353,27 TL ödeme yapıldığını, ibranameden görüleceği üzere sigorta şirketinin sorumluluğunun kalmadığını, hesaplamaya konu kusur oranının hatalı olduğunu, sunulan sağlık kurulu raporunun usulüne uygun tanzim edilmediğini, maluliyet oranının kabul edilemeyeceğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, tazminat tutarından müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, başvuran lehine 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan kusur bilirkişisi raporunun dosya kapsamıyla uyumlu olduğu, maluliyet raporunun kaza tarihindeki yönetmelik hükümleri esas alınarak kaza ile illiyet bağı kurulmak suretiyle hazırlandığı, her ne kadar ibranameden bahsedilmiş ise de dekont yada ibraname örneğinin sulunmadığı bu nedenle dikkate alınmadığı, hesaplamanın güncel içtihatlar doğrultusunda TRH Yaşam Tablosu ve progresif rant hesap yöntemine göre yapıldığı, yaralamanın mahiyeti gereği müterafik kusur indirimi yapılmasına yer olmadığı, davacı taraf lehine maktu vekalet ücretine hükmedildiği gerekçeleriyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; hesaplamaya konu kusur oranının hatalı olduğunu, sunulan sağlık kurulu raporunun usulüne uygun tanzim edilmediğini, maluliyet oranının kabul edilemeyeceğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak yapılması gerektiğini, tazminat tutarından müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, başvuran lehine 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı sigorta şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı kaza sonucu davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 ve 92 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40-2020/40 sayılı kararı.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9318, Karar No: 2016/11554, Tarih: 15.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9318 E.  ,  2016/11554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'ın kullanmış olduğu konut kredisi kapsamında davalı şirket nezdinde hayat sigortası poliçesi yapıldığını, murisin kredi taksitleri bitmeden vefat ettiğini, davalı sigorta şirketinin kredi kullanılan bankaya hayat sigorta poliçesi kapsamında tüm kredi borcunu ödemesi gerekirken sadece 1 yıllık risk tutarı olarak belirlediği tutar olan 8.513,40 TL ödeme yaptığını, bakiye kredi riskinin ödenmesinden imtina edildiğini, kalan kredi borcunun müvekkillerinden talep edilmesi karşısında müvekkillerinin dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu belirterek şimdilik 10.000.00 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında davasını ıslah ederek, davalının, dönülemez lehtar ... A.Ş.'ye hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan 46.091,64 TL'nin ve banka kredi sözleşmesi gereğince işlemiş ve işleyecek faizler ile ferileri ile birlikte ödemesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, hayat sigorta poliçesi kapsamında ...ı A.Ş. ...i Şubesinin dönülemez lehtar ve dain-i mürtehin olarak tayin edildiğini, davacıların aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, murisin vefatı üzerine poliçenin vefat tarihindeki teminat tutarı olan 8.513,40 TL’nin kredi borcuna mahsuben lehtar bankaya ödendiğini, kredi süresinin 10 yıl olmasına rağmen poliçe süresinin 1 yıl olması nedeni ile tazminat tutarının düşük olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dair verilen hüküm, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 12.03.2013 tarih 2012/5244 Esas 2013/4719 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 15/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.