muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9502, Karar No: 2011/12319, Tarih: 06.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9502 E.  ,  2011/12319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLBAŞI(ANKARA) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/03/2011

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada:

Davacılar, miras bırakanları İ. Y.’ın 740 ve 1139 parsele sayılı taşınmazları mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla oğullarına satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini ileri sürerek, miras payları oranında iptal tescil mümkün olmaması halinde tenkis isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddiaların subut bulmadığı gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 06.12.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat ....ile diğer temyiz eden vekili Avukat ..... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali, tescil ile tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, miras bırakan İ.’in maliki olduğu 740 ve 1139 parsel sayılı taşınmazlarını 09.5.1980 tarihinde M. K.’a satış suretiyle temlik ettiği, bu kişinin de 23.06.1980 tarihine taşınmazları eşit paylarda murisin oğulları davalı D.ile bir kısım davalıların miras bırakanı M.’a satış suretiyle devrettiği, taşınmazların imar uygulaması ile değişik imar parsellerine gittikleri görülmektedir.

Davacıların, ara malik kullanmak suretiyle yapılan temliki işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davaları açtıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l–4–1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; mahkemece yukarıda belirtilen ilkeleri kapsar biçimde bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleme imkânı bulunmamaktadır.

O halde, anılan ilkeler çerçevesinde tarafların bildirdiği delillerin eksiksiz toplanması, tanıkların dinlenilmesi, murisin taşınmaz satmaya ihtiyacı olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarının araştırılması, taşınmazlarda keşif yapılarak taşınmazların satış tarihlerindeki değerlerinin tespiti, satışa ilişkin bedel ödemesi yapılmış ise ilgili evrakların temini, murisin tüm mal varlığının araştırılması sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve olayda uygulama yeri olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraf vekillerinden davacılar vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının diğer temyiz edenlerden alınmasına, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4637, Karar No: 2013/14769, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/4637 E.  ,  2013/14769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

Sanığa 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi gereği yüklenen hırsızlık suçunun alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi karşısında; hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda sanık ... müdafiinin mazeretine dair karar verilmeden hüküm kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8370, Karar No: 2012/12533, Tarih: 12.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8370 E.  ,  2012/12533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sonucu yolda kaldığından bahisle olduğu gibi korunamayan bina ve ağaç bedellerinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 03.11.2011 gün ve 2011/12230 Esas - 2011/18148 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

İmar uygulaması sonucu yolda kaldığından, olduğu yerde korunamayan bina ve ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkin davada, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar; Dairemizce onanmış, davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede; mahkemece daha önce verilen kararın, ağaçlara da maktuen değer biçilmesi gerektiğinden bahisle Dairemizce bozulduğu, bozma kararına uyulduğu, ancak taşınmaz üzerinde bulunan davacıya ait yapıların dava tarihi itibariyle hesaplanan enkaz bedellerine hükmedilmesi gerekirken, yapı bedellerine hükmedildiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 03.11.2011 gün ve 2011/12230-18148 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;

Mahkemece bozma kararına uyulmuşsa da gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Taşınmaz üzerinde bulunan davacıya ait yapıların dava tarihi itibariyle hesaplanacak enkaz bedellerine hükmedilmesi gerekirken, yapı bedellerine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarnın istenildiğinde iadesine, 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/605, Karar No: 2021/1449, Tarih: 18.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/605 E.  ,  2021/1449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tapu kaydında taşınmazın cinsinin düzeltilmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 11.10.2010 tarihli dava dilekçesinde; kadastro tespiti sırasında ....parsel sayılı taşınmazın cinsinin sehven mezarlık olarak gösterilip köy tüzel kişiliği adına tespit ve tescil edildiğini, gerçekte ise taşınmazın cami yeri ve lojman arsası olarak bağışlandığını, taşınmaz üzerine cami yapılmak üzere karar alınıp kazı yapılmasına karşın vasfının mezarlık olması nedeniyle inşaatın durdurulduğunu ileri sürerek, tapu kaydında taşınmazın cinsinin “cami yeri ve lojmanı” olarak tashihine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 04.10.2011 tarihli dilekçesinde ise istemini ıslah ederek, taşınmaz üzerinde mezarlık ve cami yerinin ayrı bölümler hâlinde belirlendiğini ve mezarlık kısmına defin işlemlerinin yapıldığını belirterek, taşınmazın tapu kaydında “mezarlık” olarak yazılan cinsine “cami yeri” ibaresinin de eklenmesi suretiyle kaydın düzeltilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı Cevabı:

5. Davalı Hazine vekili; cevap dilekçesi sunmamış, yargılama sırasında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.12.2011 tarihli ve 2010/515 E., 2011/673 K. sayılı kararı ile; davaya konu taşınmazın köy tüzel kişiliği adına mezarlık niteliği ile tapuda kayıtlı olduğu, keşifte dinlenen tanık beyanlarına göre taşınmazın cami yeri ve lojmanı olarak köy tüzel kişiliğine bağışlandığı, bir kısmında mezar yerleri bulunduğu, cami yeri olarak ayrılan ve tesfiye edilen yerin de çekişmeli taşınmaz içinde bulunduğu, taşınmaz mezarlık ve cami yeri olarak ayrıldığı hâlde kadastro çalışmaları sırasında hata yapıldığı, bilirkişi tarafından düzenlenen 26.10.2011 tarihli krokili raporda mezarlık olarak nitelendirilen taşınmazların davaya konu olmayan 140 ada 7 ve 141 ada 1 parsel sayılı taşınmazların içerisinde kaldığı, olayda taşınmazın kadastro öncesi cinsinin mezarlık ve cami yeri olmasına rağmen bunun yanlış tespit edildiği, kadastro öncesi nedene dayalı olarak tespitin kesinleştiği tarihten itibaren on yıllık hak düşürücü süre içerisinde yanlışlığın düzeltilmesi için dava açılabileceği, yapılan yargılama sonucunda da davanın sabit olduğu gerekçesiyle kabulü ile taşınmazın cinsinin mezarlık ve cami yeri olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 13.11.2012 tarihli ve 2012/8379 E., 2012/12822 K. sayılı kararı ile;

“…Dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu 143 ada 5 parsel sayılı taşınmazın edinme sebebinin 29.12.2006 tarihli kadastro tespitinde kadimden beri Yeşilçam Köyünün mezarlığı olarak kullanıldığı ve halen de aynı amaçla iktisap edildiği gösterilmiş ve mezarlık olarak tespitine ilişkin tutanak 25.05.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

Bilindiği üzere 3402 sayılı yasanın 16/A maddesine göre, mezarlıklar ölülerin gömülmesine terk ve tahsis edilen yerlerden olup, bu nitelikler itibariyle kamu malı sayılırlar. Anılan hüküm gereğince ilgili tüzel kişilik adına tespit edilir. Nitekim somut olayda da köy tüzel kişiliği adına tespit yapılmıştır. Öte yandan Mezarlık Yerlerinin İnşaası Cenaze Nakil ve Defin İşlemleri Hakkında Yönetmeliğin 8/2 maddesi hükmü uyarınca mezarlıkların niteliklerinin değiştirilemeyeceği ve imar mevzuatı çerçevesinde dahi başka hizmet alanlarında kullanılamayacağı öngörülmüştür.

Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı şekilde yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.03.2013 tarihli ve 2013/67 E., 2013/191 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; Mezarlık Yerlerinin İnşası Cenaze Nakil ve Defin İşlemleri Hakkında Yönetmeliğin 8/2. maddesi ile kadastro sırasında dava konusu taşınmazın cinsinin sadece mezarlık olarak tespit edilip yapılan tespitin kesinleştiği hususu ve dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde taşınmazın cinsinin “mezarlık ve cami yeri” olarak düzeltilmesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Dava, tapu kaydında taşınmazın cinsinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

13. Bir taşınmazın kayıtlı olduğu kütük sayfasının en başında o taşınmaza ait bilgiler yer almakta olup, bunlar taşınmazın bulunduğu il, ilçe, köy, mahalle, yüzölçümü, ada, pafta, parsel numarası gibi taşınmazı tanımaya yarayan bilgilerdir. Taşınmazın cinsi/evsafı/niteliği de bu bilgiler arasında yer almaktadır. Bu nedenle taşınmazların cinsi, ilk tesis (kuruluş) kadastrosu sırasında kadastro ekibi tarafından doğrudan belirlenerek, kadastro tutanağının ilk sayfasında bulunan sütuna yazılmaktadır.

14. Taşınmazların cinsinin neler olması gerektiğini gösteren bir mevzuat hükmü ya da belirli bir katalog bulunmamaktadır. Taşınmazın niteliği kadastro sırasında zemindeki mevcut durumuna göre tayin edilir. Mevcut durumu ise zeminde tarla, bağ, bahçe, bahçeli ev, arsa, mera ya da mezarlık olabilir. Taşınmazın niteliği zemindeki fiili durumuna göre tespit edilip, ilgili kadastro tutanağı kesinleştikten sonra ise cinsi tapu kütük sayfasına yazılır.

15. Ancak kadastrodan sonra taşınmazların cinsinde, bazen doğal bazen de ekonomik sebeplerle ya da malikin isteği ile değişiklik olabilir. Bahçedeki ağaçlar sökülüp tarla hâline getirilebileceği gibi arsaya yapı da yapılabilir. Mevzuatımızda, kadastrodan sonra taşınmazın cinsinde meydana gelen değişikliklerin tapu siciline yansıtılması ilgililerin talebine bırakılmıştır. Yani kadastrodan sonra yapılacak cins değişiklikleri ilgililerin talebi olmadıkça re’sen (kendiliğinden) yapılmamaktadır. İlk tesis kadastrosundan sonra başvuru üzerine yapılacak cins değişikliği işleminin tesciliyle taşınmazın güncel durumu tapu kütüğünde gösterilmekte ve böylelikle kadastronun yaşatılması sağlanmaktadır.

16. Somut olayda ise 29.12.2006 tarihli kadastro sırasında, muhtar ve bilirkişi beyanları ile kadimden beri köy mezarlığı olarak kullanıldığı ve hâlen de aynı amaçla iktisap edildiği belirlenen 143 ada 5 parsel sayılı taşınmazın cinsi “mezarlık” olarak tespit edilmiş, tespit tutanağının 24.04.2007 tarihinde kesinleşmesi üzerine “mezarlık” vasfı ile Yeşilçam Köyü Tüzel Kişiliği adına tescil edilmiştir. Davacı tarafından, taşınmazın gerçekte cami yeri, lojman ve mezarlık olarak bağışlandığı, kadastro sırasında ise niteliğinin sadece mezarlık olarak tespit edildiği ileri sürülerek taşınmazın cinsinin düzeltilmesi talep edilmiştir.

17. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16. maddesinde kamu malları arasında sayılan mezarlıkların mülkiyetine ilişkin düzenleme 3998 sayılı Mezarlıkların Korunması Hakkında Kanun’un 1. maddesinde yapılmıştır. Bu maddeye göre; devlet mezarlığı, Vakıflar Genel Müdürlüğü yönetimindeki tarihi mezarlıklar ile şehitlikler ve cemaatlere ait özel statüsü bulunan mezarlıklar hariç, umumi mezarlıkların mülkiyeti belediye bulunan yerlerde belediyelere, köylerde köy tüzelkişiliklerine aittir. Bu yerler satılamaz ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap edilemez.

18. Mezarlıkların Korunması Hakkında Kanun’un 2. maddesinde ise; “Mezarlıklar ve şehitlikler ile mezarlar bozulamaz, tahrip edilemez ve kirletilemez. Bu yerler imar mevzuatı ile veya başka herhangi bir şekilde park, bahçe, meydan, otopark, çocuk parkı, yeşil alan gibi sahalar olarak ayrılamaz ve asli gayesi dışında hiç bir amaç için kullanılamaz. Yol geçme zorunluluğu bulunduğu Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca kabul edilen mezarlıklar veya bölümleri bu hükmün dışındadır” düzenlemesine yer verilmiştir.

19. Mezarlık Yerlerinin İnşası Cenaze Nakil ve Defin İşlemleri Hakkında Yönetmeliğin 8/2. maddesinde de aynı hükme yer verildikten sonra, mezarlık vasfı taşımayan mevcut mezarlıkların da mezarlık dışında başka hiçbir amaç için kullanılamayacağı belirtilmiştir.

20. Tüm bu açıklama ve yasal düzenlemeler kapsamında somut olay değerlendirildiğinde; evveliyatında tapu ile vergi kayıt defterinde kaydı bulunmayan taşınmazın kadimden beri köy mezarlığı olduğu belirlenmek suretiyle kadastro tespiti yapılmış, 29.12.2006 tarihli tespit tutanağı itiraz edilmeden kesinleşmiştir. Davacı tarafça sunulan ıslah dilekçesindeki açıklamalara göre taşınmazın mezarlık olduğu ve hâlen defin işlemlerinin yapıldığı açık olduğu gibi keşif sırasında dinlenen fen bilirkişisi de zeminde cami yeri olarak tesviye edilen kısım dışında 143 ada 5 parsel üzerinde mezar yerlerinin bulunduğunu beyan etmiştir. Yukarıda açıklandığı gibi mezarlıkların asli gayesi dışında başka hiçbir amaç için kullanılamayacağı kanun hükmüdür. Bunun dışında kesinleşen kadastro tespiti uyarınca kamu malı olarak tapu siciline kaydı yapılan taşınmazın özel mülkiyete konu olacak şekilde cins tashihi suretiyle niteliğinin düzeltilmesi de mümkün değildir.

21. Hukuk Genel kurulundaki görüşmeler sırasında, davacının iddiasının kadastro öncesi nedene dayalı olduğu, öncesinde cami yeri, lojman ve mezarlık olarak bağışlanan taşınmazın cinsinin tespit sırasında sadece mezarlık olarak eksik şekilde belirlendiği iddiasına dayanıldığı, Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesindeki hak düşürücü süre dolmadan açılan davanın dinlenme olanağı bulunduğu, ancak mahkemece yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olmadığı, dava konusu taşınmaz ile komşu parsellere ait tapu ve dayanak belgelerin eksiksiz olarak temini ile bilirkişi marifetiyle yeniden yapılacak keşif ile taşınmazın cinsinin ne okunduğunun belirlenmesi, yine tespit bilirkişileri ile keşifte dinlenen tanık beyanları arasında çelişki bulunduğundan her birinin mahkemece dinlenip çelişkilerin giderilmesi ve ondan sonra oluşacak duruma göre bir karar verilmesi gerektiği, böyle olanca direnme kararının bu değişik gerekçe ile bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

22. O hâlde; ölülerin gömülmesine terk ve tahsis edilen mezarlıkların başka hiçbir amaç için kullanılamayacağı, eldeki davanın da kadastro öncesi nedene dayalı bir tapu iptali ve tescil davası olmadığı gibi sırf cins değişikliği ile kamu malı olan bir yerin özel mülkiyete tabi olabilecek şekilde niteliğinin değiştirilemeyeceği gözetilerek, genişletilmiş bu gerekçe ile Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararı bozulmalıdır.

22. O hâlde; ölülerin gömülmesine terk ve tahsis edilen mezarlıkların başka hiçbir amaç için kullanılamayacağı, eldeki davanın da kadastro öncesi nedene dayalı bir tapu iptali ve tescil davası olmadığı gibi sırf cins değişikliği ile kamu malı olan bir yerin özel mülkiyete tabi olabilecek şekilde niteliğinin değiştirilemeyeceği gözetilerek, genişletilmiş bu gerekçe ile Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararı bozulmalıdır.

23. Diğer yandan, dava tarihi 11.10.2010 olmasına karşın direnmeye ilişkin gerekçeli karar başlığında 30.01.2013 olarak gösterilmesi hatalıdır. Bunun dışında, yargılama sırasında yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca davacı köy tüzel kişiliği kaldırılıp, mahalle olarak Samsun İli, Ayvacık Belediye Başkanlığına bağlandığından, karar başlığında davacı olarak belediye yerine tüzel kişiliği kalmayan köyün gösterilmiş olması da hatalıdır. Ancak belirtilen bu hususlar mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının genişletilmiş gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı dava dilekçesinde; kadastro tespiti sırasında Samsun İli, ... parsel sayılı taşınmazın cinsinin sehven mezarlık olarak gösterilip köy tüzel kişiliği adına tespit ve tescil edildiğini, gerçekte ise taşınmazın cami yeri ve lojman arsası olarak bağışladığını, taşınmaz üzerine cami yapılmak üzere karar alınıp kazı yapılmasına karşın vasfının mezarlık olması nedeniyle inşaatın durdurulduğunu ileri sürerek, tapu kaydında taşınmazın cinsinin “cami yeri ve lojmahalnı” olarak tashihine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 04.10.2011 tarihli dilekçesinde ise istemini ıslah ederek, taşınmaz üzerinde mezarlık ve cami yerinin ayrı bölümler hâlinde belirlendiğini ve mezarlık kısmına defin işlemlerinin yapıldığını belirterek, taşınmazın tapu kaydında “mezarlık” olarak yazılan cinsine “cami yeri” ibaresinin de eklenmesi suretiyle kaydın düzeltilmesi isteminde bulunmuştur.

Dava konusu taşınmaz 29.12.2006 tarihinde yapılan düzenlenen kadastro tutanağı ile niteliği mezarlık olarak belirlenmek suretiyle köy tüzelkişiliği adına tespit edilmiş askı ilan süresi içinde dava açılmadığından 25.05.2007 tarihinde tutanak kesinleşmiş ve bu şekilde tescili yapılmıştır.