muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13264, Karar No: 2012/1320, Tarih: 13.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13264 E.  ,  2012/1320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Muğla ili, Bodrum ilçesi, Turgutreis beldesi, Dalaman mevkiinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içindeki taşınmaza davalının müdahale ettiğini ileri sürerek, haksız elatmanın önlenmesine ve muhdesatın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haksız müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne; kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaza yönelik elatmanın önlenmesine ve müdahaleye konu imalat ve tesislerin kal'ine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 661.49.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7629, Karar No: 2008/7201, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7629 E.  ,  2008/7201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 186 ada 87 parsel sayılı 281.94 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazın yol olarak kullanıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli 186 ada 87 parsel sayılı taşınmazın 30.4.2008 tarihli fen bilirkişi raporunda 87/B ile gösterilen kısmının yol niteliği ile tesciline, aynı raporda 87/B ile gösterilen kısmının tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün yol olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, taşınmazın temyize konu bölümünün kadimden beri yol olarak kullanıldığı iddiasına dayanmıştır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün kadim yol olup olmadığı yöntemince araştırılmamış, taşınmazın niteliği hususunda uzman ziraatçi bilirkişiden rapor alınmamıştır. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu, uzman ziraat bilirkişisi, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları aracılığı ile keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarından, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı çekişmeli taşınmazın temyize konu bölümünün yol olup olmadığı, yol olarak kullanılıyorsa bu kullanımın kadimden bu yana devam edip etmediği, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, uzman ziraat bilirkişiden taşınmazın toprak yapısı ve niteliğini belirtir şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Kabule göre de, çekişmeli taşınmazın temyize konu kısmının yol olarak paftasında gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken, tapuya tesciline karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1056, Karar No: 2025/788, Tarih: 15.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/1056 E.  ,  2025/788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1241 E., 2023/859 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli ve 2019/206 Esas, 2020/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2020/1651 Esas, 2021/2568 Karar sayılı kararı ile duruşmalı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile beraat hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51 ve 53. maddeleri uyarınca hükmolunan 15 ay hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2022 tarihli ve 11-2022/19627 sayılı kararı ile, 213 sayılı VUK'nun 359. maddesinde 7394 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi için 7394 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/1241 Esas, 2023/859 Karar sayılı kararı ile duruşmalı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile beraat hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı VUK'nun 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51 ve 53. maddeleri uyarınca hükmolunan 15 ay hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına ilişkin temyize konu işbu karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 2016 takvim yılına ait defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, mükellefiyeti bağlı olduğu vergi dairesince 31.08.2018 tarihinde re'sen terkettirilen sanığın MERNİS sisteminde kayıtlı ikamet adresine tebliğe çıkartılan defter, kayıt ve belgeleri isteme yazısının, aynı konutta birlikte ikamet eden yakını E.A'ya tebliğine ilişkin 12.10.2018 tarihli işlemin, 213 sayılı VUK'nun "Tebliğ evrakının teslimi" başlığı altında düzenlenen ve özel hüküm niteliğinde bulunan, 05.12.2017 tarihli ve 30261 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.01.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7061 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile değişik 213 sayılı VUK'nun 102. maddesine aykırı olduğu ve bu nedenle söz konusu 12.10.2018 tarihli tebliğ işleminin hukuken geçersiz olduğu, sanığın savunmasında annesi E.A'nın defter, kayıt ve belgeleri isteme yazısını kendisine geç ulaştırdığını ancak sonrasında ibrazı istenen defter, kayıt ve belgeleri katılan kuruma teslim ettiğini beyan etmesi ve sanığın 2016 takvim yılına ait defter ve belgeleri başka bir vergi incelemesi nedeniyle 06.01.2020 tarihinde katılan kuruma teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine verilmesi gerektiği gözetilmeden isabetsiz gerekçeyle mahkûmiyetine hükmolunması,

2- Kabule göre; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı VUK'nun 353/4. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 ve 371. maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı VUK'nun 359. maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2022/1241 Esas, 2023/859 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/364, Karar No: 2017/5410, Tarih: 18.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/364 E.  ,  2017/5410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 18.04.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av.Hayrettin...geldi. Karşı taraf davalı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; Davacı şirketin 01.06.2006 tarihinde Sadıklar Apartmanının 20 (56) no.lu dairesini o zamanki malikten şirket merkezi olarak kullanmak üzere kiraladığını, işlerini büyüten davacının daha sonra 01.06.2012 tarihinde 21 (57) no.lu daireyi de 3 yıllık bir kira sözleşme ile aynı kişiden kiralayıp kiralayan eski malikin rızasıyla her iki daireyi çok kapsamlı tadilat yaparak birleştirip kullandığını, Sadıklar Apartmanının 2. Grup Kültür Varlığı olarak tescilli bir yapı olduğundan davacı firmanın kiralanana çok büyük önem verdiği ve iki dairenin birleştirilmesiyle ilgili tadilatı apartmanın tarihi dokusuna uygun en iyi kalite malzemeler kullanarak yaptığını, tadilatın tamamlanmasından bir sene sonra kiralanan dairelerin de içinde bulunduğu binanın tamamının davalı şirket tarafından satın alındığını ve davacı şirkete 22.10.2013 tarihinde ihtarnameler gönderilerek satın alma hadisesi ile birlikte dairelerin en geç 31.12.2013 tarihine kadar tahliye etmesi talebinin bildirildiğini, davacının, hukuki dayanağı olmayan bu tahliye talebine itiraz ettiğini ve tahliye talebini yerine getirmeyeceğini davalıya bildirdiğini, bunun üzerine davalının hukuk dışı yollara başvurarak taşınmazı tahliye etmeyi amaçladığını, tahliyeye zorlamak için taşınmazın elektrik, su ve doğalgaz borçlarını ödemediğini, akabinde binada deprem testi yaptırarak taşınmazın her yerinde karot delikleri açtırdığını ve bu delikleri kapatmadığını, kapıcıyı işten çıkardığını ve davalıya iki ihtarname daha gönderilerek belirtilen aykırılıların derhal giderilmesinin talep

edildiğini, ancak davalının hiç bir sorumluluğu kabul etmediğini, mal sahibi olarak sorumluluklarını yerine getirmediğini, davacının, kiralananda yaptırdığı tadilatlara ilişkin olarak İstanbul 9.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/18 D.İş dosyasıyla delil tespiti yaptırdığını, alınan bilirkişi raporunda kiralanana 141.487 TL tutarında masraf yapıldığının belirlendiğini, raporun davalıya tebliğ edilmişse de bir itirazda bulunulmadığını, şirket merkezinin Mayıs 2014 ayı sonunda yağan yağmurla çok ciddi biçimde su aldığını, firmada iş yapılamaz hale geldiğini, durumun davalıya bildirilmesine rağmen davalının hiçbir şekilde çatıyı tamir etmeye yanaşmadığını, bu şartlar altında kiralananda faaliyet gösterilmesinin imkansız oluğunu anlayan davacının, kira sözleşmesini fesih ettiğini, fesihle birlikte kiralananı tahliye ederek anahtarları davalıya teslim ettiğini, anahtar tesliminde kiralananın içine yapılan masraflar ile birlikte ve su alması dışında hasarsız olarak teslim edildiği karşılıklı olarak imzalanan tutanak ile kayıt altına alındığını, ancak davalının 3.000 TL tutarındaki depozitoyu davacıya iade etmediğini, belirterek ayıbın giderilmeyerek kira sözleşmesinin fesih edilmesi neticesinde davacı firmanın uğradığı zararı oluşturan; kiralananda yaptığı masraflar (141.487 TL) + avans faizi, davacı firmanın taşınma nedeniyle uğradığı zarar (97.120,83 TL+avans faizi), yeni bir kiralanana geçmesi nedeniyle uğradığı zarar (davacı firmanın son olarak her iki daire için aylık 6.385 TL+KDV kira bedeli ödediği, mevcut durumda taşındığı yere aylık 23.650 TL+KDV kira ödediği), hukuki süreç ihtarnameler aracılığıyla yürütüldüğünden, aradaki uyuşmazlıkların giderilmesi amacıyla sekiz adet ihtarname göndermek zorunda kaldığından, bu ihtarnamelere ilişkin toplam 1.538,61 TL noterlik masrafı, davacının, ödemiş olduğu 3.000 TL tutarındaki depozito+avans faizi, davacının, uğradığı zarara istinaden 25.000 TL tutarındaki manevi tazminatın davacı lehine hükmedilmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davalının Sadıklar Apartmanının tamamını 02.10.2013 tarihinde satın aldığını ve apartmandaki tüm kiracılara 6 ay içinde taşınmazları tahliye etmelerini noter kanalıyla bildirdiğini, davacının yaptığı tadilatlarla ilgili sözleşmeden kaynaklı olarak herhangi bir alacak talebinde bulunamayacağını, kültür varlığı olan dava konusu taşınmazda bırakın malikten izin almayı, Anıtlar Yüksek Kurulu, bakanlıklar ve belediyeden izin alınmadan hukuka aykırı şekilde tadilat yapmanın suç teşkil edeceğini, davalının akan çatı için tarihi kültür varlığı olan taşınmaza ilişkin olarak ilgili belediyeye ve bakanlığa müracaat ettiğini, yasalara uygun gereken tedbirleri aldığını, davacının, davalıya herhangi bir depozito ödemediğini, kiralananın aylık kirasının 8.130,20 TL olduğunu, davacı şirketçe Eylül 2014 kirasının ödenmediğini, ayrıca Ocak 2014 kirasının da 1.401,61 TL eksik ödendiğini, davacının davalıya faiz hariç 9.531,81 TL kira borcu bulunduğunu, tüm iddia ve beyanlarının mesnetsiz olduğunu belirterek; tutarı belirli ve kesin olan alacak iddiaları yönünden belirsiz alacak davası açılamayacağından, davanın esasa girilmeden evvel usulden reddine, usul ve yasaya aykırı tüm alacak, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının sözleşmeyi fesihte haklı olduğundan maddi tazminat davasının kısmen kabulüne, 50.385 TL taşıma gideri, 3.000,00 TL depozito ve 1.583,61 TL ihtarname gideri olmak üzere 54.923,61 TL'nin 09/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 15.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin yeni işyerine taşınma masraflarına ilişkin temyiz itirazları incelendiğinde; 6098 Sayılı TBK.nun 301.maddesine göre kiraya veren kiralananı kullanım amacına uygun tam ve eksiksiz bir şekilde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti boyunca bu halde bulundurmakla mükelleftir. Kiraya verenin bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde kiracı TBK.nun 304, 305 ve 306 maddeleri gereğince akdi feshedebileceği gibi kira bedelinin tenzilini de isteyebilir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Yasasının 112.maddesine göre alacaklının, borçludan borcun hiç veya gereği gibi ifa edilmemesi nedeniyle tazminat isteyebilmesi için, bu yüzden bir zarara uğramış olması gerekir. Sözleşmeden kaynaklanan zarar müspet zarar olacağı gibi, menfi zarar da olabilir. Menfi zarar, uyulacağı ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi ve yerine getirilmemesi yüzünden güvenin boşa çıkması dolayısıyla uğranılan zarardır. Başka bir anlatımla sözleşme yapılmasaydı uğranılmayacak olan zarardır. Menfi zarar borçlunun sözleşmeye aykırı hareket etmesi yüzünden sözleşme hüküm ifade etmemesi dolayısıyla ortaya çıkar.

Davaya dayanak yapılan (20) nolu Bağımsız Bölüm için 01/06/2006 başlangıç tarihli 1 yıl süreli ve (21) nolu Bağımsız bölüm için 01/06/2012 başlangıç tarihli 3 yıl süreli iki adet kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. 01/06/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin özel hükümler 3.maddesinde, kiracının, kiralanan gayrimenkulde mal sahibinin haberi ve izni olmadan tadilat yapamayacağı, kararlaştırılmıştır. Kira sözleşmesinin, süresinden önce sona ermesi nedeniyle davacı, menfi zarar kapsamında, taşınma masrafları, kiralanana sistem kurma ve her türlü tefriş, tesisat ve yerleşme masraflarını toplamı 97.120,83 TL alacağın tahsilini talep etmiştir. Alacağın ispatı için sunulun faturalarda, nakliye giderine ait faturalar olduğu gibi boya malzeme, işçilik masrafları, elektrik ve data hattı malzemelerine ait faturalar, havalandırma sistemi tamiri, taşınır nitelikte eşyalara ilişkin bir kısım faturalar bulunmaktadır. Davacı, sözleşmenin süresinden önce sona ermesi nedeniyle ödediği depozito bedeli ve yeni bir meskene taşınma masraflarının tazminini istemiştir. Bu kapsamda davacı kiracının taşınma masraflarının süresinden önce fesih nedeniyle uğranılan zarar (menfi zarar) kapsamında değerlendirilmesi ve talep edilmesi mümkün değildir. Buna yönelik istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru değildir.

3-Davalı vekilinin depozito bedeline ilişkin temyiz itirazları incelendiğinde; Kiralananın üçüncü kişiye satılmasının kira sözleşmesine etkisi TBK’nun 310.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre sözleşmenin kurulmasından sonra kiralanan her hangi bir sebeple el değiştirirse yeni malik sözleşmenin tarafı olur. Yasa hükmü uyarınca yeni malik satımla birlikte sözleşmenin tarafı haline gelirken, eski malik ile kiracı arasındaki akdi ilişki de sona erecektir. Sona eren akdi ilişkinin satım tarihi itibariyle tasfiyesi gerekir. Bu çerçevede eski malikin akdi ilişkinin başlangıcında kiracıdan almış olduğu güvence parasını yeni malike teslim ettiğini kanıtlamadığı sürece güvence parasını kiracıya iade etmesi gerekir. Bu nedenle davacı tarafından güvence parasının eski malik tarafından davalı yeni malike teslim edildiği kanıtlanamadığına göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken depozito bedelinin iadesine karar verilmesi doğru değildir.

4- Davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince; Sözleşmeye aykırı davranış manevi zarara yol açabilir. Manevi zarar mal varlığında bir azalmayı değil ve fakat kişilik haklarına vaki tecavüz nedeniyle bir kimsenin duyduğu cismani ve manevi acı ve ızdırabı, elemi ve böylece yaşama zevkinde bir azalmayı ifade eder. TBK.nun 114.(BK'nun 98) maddesinin ikinci fıkrasında "haksız fiil sorumluluğuna ilişkin hükümler kıyas yoluyla sözleşmeye aykırılık hallerine de uygulanır" tarzında yapılan yollamanın kapsamına manevi tazminat da girmektedir.

Manevi tazminat talep edilebilmesi için kişilik hakkına hukuka aykırı tecavüzle yani borca aykırı bir davranışla manevi zarar (kişilik hakkına vaki tecavüzden duyulan acı, elem ve ızdırap) arasında uygun illiyet bağı bulunmalıdır. Davacı kiracının iddia ettiği olayların kişilik hakkını nasıl ihlal ettiği hususu ispatlanamamıştır. Bu durumda mahkemece manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.

Öteyandan ihtarname masrafları, yargılama giderlerinden olup, mahkemece hüküm altına alınan yargılama giderlerine eklenmesi gerekirken, alacağa dahil edilerek esastan hükme bağlanması da doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2,3 ve 4 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü, ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.