muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30208, Karar No: 2013/28640, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/30208 E.  ,  2013/28640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalıya ait işyerinde 14.07.2006-08.10.2009 tarihleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmemesi ve sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedene dayalı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının asgari ücret ile sigorta primlerinin gerçek ücreti esas alınarak eksiksiz ödendiği, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedene dayalı feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı da uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ve davalı tanıkların ortak anlatımlarından işyerinde Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz aylarında işlerin yoğun olduğu dönemde 22.00'a kadar uzadığı, bunun dışındaki çalışma dönemlerinde ise çalışmanın saat 20.00'da son bulduğu anlaşılmaktadır. Bu husus dikkate alınmadan, davacının tüm yıl boyunca haftada iki gün saat 22.00'a kadar çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplama doğrultusunda belirlenen fazla çalışma ücret alacağının hüküm altına alınması isabetsizdir.

Öte yandan, yıllar itibari ile hesaplamaya esas alınan ücret miktarının ne şekilde belirlendiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda denetime elverişli şekilde gösterilmemiştir.

Bilirkişiden ek rapor alınarak, yaz ve kış dönemleri itibari ile değişen çalışma saatlerine göre ayrı ayrı haftalık fazla çalışma süreleri belirlenerek, denetime elverişli şekilde yeniden hesaplama yapılmalı ve sonucuna göre göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi hatalıdır,

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1755, Karar No: 2015/2562, Tarih: 06.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1755 E.  ,  2015/2562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada... 4. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle vasi tayini istemine ilişkindir.

...4. Sulh Hukuk Mahkemesince; vasi adayının dava dilekçesinde kısıtlı adayının kendi yerleşim yeri olan ...'de ikamet ettiğini beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlı adayı ...'ün adresinin ... adresi olduğu ve kısıtlı adayının geçici süre ile vasi adayının ikametgahı olan ... adresinde bulunduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının kısa bir süre geçici olarak ... İlçesinde bulunan ağabeyi olan vasi adayı ...’ün yanında kaldığı, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin “... olduğu ve halen de bu adreste ikamet ettiği anlaşılmakla, davanın... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21243, Karar No: 2018/11639, Tarih: 15.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21243 E.  ,  2018/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemenin 21.09.2016 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, bu defa davacı tarafın ek kararı temyizi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının süresinde kararı temyiz ettiği ancak temyiz harç ve giderlerini yatırmadığı, bunun üzerine mahkemece temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için temyiz edene muhtıra tebliğ edildiği, ancak temyiz edenin verilen kesin süre için muhtıra gereğini yerine getirmediği mahkemece saptanmış ve ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bu nedenle, temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan temyiz talebinin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 3.14.TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12728, Karar No: 2023/1927, Tarih: 22.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12728 E.  ,  2023/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar/borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte; borçluların İcra Müdürlüğünün 21.10.2020 tarihli kararının iptali ile 570.000,00 TL bedelli teminat mektuplarının iadesi istemiyle icra mahkemesine başvurdukları, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verildiği, alacaklı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına ve yerine; şikayetin reddine hükmedildiği, kararın borçlular tarafından temyizi neticesinde Dairemizce; ... 11. İcra Hukuk Mahkemesinin 21.06.2018 tarih ve 2018/191 E. - 2018/424 K. sayılı kararıyla yetki itirazının kabulüne, dosyanın yetkili olan ... İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği ve söz konusu kararın 05.11.2018 tarihinde kesinleştiği, alacaklı vekili tarafından HMK'nın 20. maddesinde öngörülen iki haftalık yasal süre geçtikten sonra, 26.11.2018 tarihinde dosyanın yetkili ... İcra Müdürlüğüne gönderilmesinin talep edildiği ve İcra Müdürlüğünce dosyanın gönderilmesine karar verildiği, bu tarih itibari ile başvurunun iki haftalık kesin süre içerisinde olmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince; kamu düzeni ile ilgili olan HMK'nın 20. maddesi uyarınca re’sen takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararına direnilerek önceki hükmün yeniden kurulduğu, direnme kararının borçlular tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

İİK'nın 50. maddesi göndermesi ile icra takipleri hakkında da uygulanması gereken, HMK'nın 20. maddesi gereğince; görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde, taraflardan birinin, bu karar süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten, kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir. Aynı kural, takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda; ... 11. İcra Hukuk Mahkemesinin 21.06.2018 tarih ve 2018/191 E. - 2018/424 K. sayılı kararıyla yetki itirazının kabulüne, dosyanın yetkili olan ... İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği ve söz konusu kararın 05.11.2018 tarihinde

Somut olayda; ... 11. İcra Hukuk Mahkemesinin 21.06.2018 tarih ve 2018/191 E. - 2018/424 K. sayılı kararıyla yetki itirazının kabulüne, dosyanın yetkili olan ... İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği ve söz konusu kararın 05.11.2018 tarihinde

kesinleştiği, alacaklı tarafından kesinleşmeden önce 11.10.2018 tarihinde dosyanın yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesi isteminde bulunulduğu görülmüştür.

Dairemizin bozma ilamı maddi hataya müstenit olup, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararındaki gerekçesinin yerinde olduğu görülmekle, direnmeye ilişkin kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 22.03.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2608, Karar No: 2023/2977, Tarih: 30.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2608 E.  ,  2023/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/80 E., 2023/108 K.

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ...,

DAVA TARİHİ : 30.07.2013

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya direnilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; davalı ...'ın 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun (2547 sayılı Kanun) 35 inci maddesi uyarınca Öğrenci Yetiştirme Programı kapsamında kadrosunun geçici olarak ... ... Teknik Üniversitesine tahsis edildiğini, davalının istifa etmesi nedeniyle taahhütname senedine göre %50 fazlası ve yasal faizi ile ödeme yükümlülüğünün bulunduğunu, diğer davalıların da ona kefil olmaları nedeniyle sorumlu olduklarını belirterek; 220.971,33 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 15.03.2016 havale tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 331.277,26 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ...; hangi sebeple iade talep edildiğinin tam olarak belli olmadığını, mevzuata göre yurtiçi maaşlarının geri istenemeyeceğini, yapılan ödemelerin kamu personeli sıfatıyla verdiği hizmetlerin karşılığı olduğunu, iade edilmesi halinde idarenin sebepsiz zenginleşmesine yol açılacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalılar ... ve ...; talep edilen miktarın kefil oldukları sınırın çok üzerinde olduğunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 598 inci maddesine göre kefalet sözleşmesinin kendiliğinden ortadan kalktığını belirterek, davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.06.2014 tarihli ve 2013/470 E., 2014/387 K. sayılı kararıyla; davacının dava dilekçesinde belirttiği taleplerini kalem kalem belirtmesi yönünde süre verildiği ancak davacının bu süre içinde dilekçe vermediği, dava dilekçesini tekrar edip gösterilen listeye atıfta bulunduğu, belirtilen listede ise ödenen masrafların kalemi yer almadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 08.10.2015 tarihli ve 2015/12064 E., 2015/13965 K. sayılı ilamıyla; taahhütname kapsamı doğrultusunda işlem yapılması ve istenen tazminatın bu doğrultuda hesaplanıp hüküm altına alınması gerekçesiyle, hüküm bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 08.10.2015 tarihli ve 2015/12064 E., 2015/13965 K. sayılı ilamıyla; taahhütname kapsamı doğrultusunda işlem yapılması ve istenen tazminatın bu doğrultuda hesaplanıp hüküm altına alınması gerekçesiyle, hüküm bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 24.01.2017 tarihli ve 2015/843 E., 2017/38 K. sayılı ilamıyla; bu taahhütnamenin davalıyı bağlayacağı, ortada davalı tarafından verilen taahhüdü geçersiz kılan bir durumun söz konusu olmadığı, davalıya öğretim masraflarının harcama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizinden ibaret olacağı, ödemiş olduğu aylıkları talep edemeyeceği gibi masraf için ön görülen cezai şart niteliğindeki %50 fazlasını da talep edemeyeceği, davacı idarenin davalı asıl borçludan dava tarihi itibariyle 17.908,55 TL asıl alacak ve 4.512,06 TL işlemiş faiz alacağının bulunduğu, dava tarihinden önce işlemiş faiz alacağının bulunmadığı, asıl alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte kefillerden tahsil edilebileceği, davacı idarenin tahsilde tekerrür olmamak ve her bir davalının sorumlu olduğu nihai miktarı aşmamak şartı ile alacağını davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil imkanının bulunduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davacı idarenin asıl borçludan dava tarihi itibariyle 17.908,55 TL asıl alacak ile 4.512,06 TL işlemiş faizin asıl alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalı asıl borçludan tahsiline, davalı kefiller yönünden ise 17.908,55 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 2017/4961 E., 2018/11495 K. sayılı ilamıyla; uyulan bozma ilamının aksine dosyaya kazandırılan bilirkişi raporunda; “... davalı doktora öğrencisinin taahhüt ettiği zorunlu hizmeti ifa edemeyecek olması hali için ifa edememe sebebine göre değişen akdi sorumluluğun düzenlendiğini, zorunlu hizmete başlamamış olmasının bu sebeplerden hangisine dayandığı önemli olmaksızın, davacının davalı ile kefillerinden talep edeceği alacağının, davalıya öğrenim masraflarının harcama tarihinden itibaren işlemiş yasal faizden ibaret olacağı, ödemiş olduğu aylıkları talep edemeyeceği gibi masraf için öngörülen cezai şart niteliğindeki %50 fazlasını da talep edemeyeceğine...’’ ilişkin kanaat bildirildiği, ilgili rapor hükme esas alındığına göre Mahkemece; uyulmasına karar verilen bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediği, bu nedenle Mahkemece taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi incelemesi yaptırılarak, geçerli taahhütname kapsamında sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verildiği gerekçesiyle, incelenmeksizin karar bozulmuştur.

C. Üçüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin 14.07.2020 tarihli ve 2019/190 E., 2020/302 K. sayılı kararıyla; davacının talep ettiği 220.971,33 TL tazminatın hangi kalemlerden ibaret olduğunu açıkladığı dilekçesi ekindeki 03.03.2016 tarihli ve 110/280 sayılı yazıdan davada talep edilen miktarın 155.529,36 TL'sinin maaş, 2.332,71 TL'sinin maaş farkı ve 63.109,27 TL sinin de faiz olduğu, son bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporlarında sözleşmenin 5 inci maddesine göre hesaplama yapıldığı ve davalıya ödenen maaşın 155.529,36 TL, maaş farkının 2.332,71 TL ve bunlara 15.09.2002 ile 15.02.2013 arasında işleyen faiz tutarının 69.475,46 TL olduğu, bozma ilamına ve bilirkişi raporuna göre davacının davalı ...’a yönelik talebinin yerinde olduğu, taleple bağlı kalınarak karar verildiği, bozma ilamı gereği davalılar ... ve ...’e yönelik davanın da kabulü gerektiği, davacı ile bu davalılar arasındaki ilişkinin 818 sayılı Borçlar Kanunu'na tabi kefalet sözleşmesi olduğu, sözleşme incelendiğinde davalıların 70.000,00 TL için müteselsil kefil oldukları, sözleşmede belirtilen miktarla sınırlı olarak, bu davalılara yönelik davanın kısmen kabulüne karar vermek gerektiği, davacının talep ettiği toplam miktarın 63.109,27 TL'sinin faiz olduğu anlaşıldığından faize faiz işletilememesi nedeniyle; davalı ...' yönelik davanın kabulüne, davalılar ... ile ...'e yönelik davanın kısmen kabulüne, 157.862,07 TL'sine 15.02.2013 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle ve davalılardan ... ile ...’in sorumluluklarının kefalet miktarı olan 70.000,00 TL ile sınırlı olmak üzere, 220.971,33 TL'nin davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalılar ... ve ...’e yönelik fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş karara karşı, süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 30.12.2021 tarihli ve 2020/11267 E., 2021/13925 K. sayılı ilamıyla; taahhüdün ihlali halinde maaşların geri verilmesi halinde araştırma görevlisi ücret ödenmeksizin çalışmış olma durumunda olacağından senet maddesinde maaşların geri ödeneceği yönündeki düzenlemenin bu yönüyle de angarya yasağının ihlali niteliğinde bulunduğu, bu nedenlerle yüklenme senedindeki mecburi hizmet yükümlülüğünün yerine getirilmemesi halinde araştırma görevlisi kadrosunda bulunmanın ve çalışmanın karşılığı olan yurt içi aylıklarının iade edilmesinin angarya yasağı kapsamında olduğu, bu talebe yönelik davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle, bozma nedenine göre davacının ve davalıların sair temyiz itirazları incelenmeksizin karar bozulmuştur.

D. Dördüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin 13.09.2022 tarihli ve 2022/378 E., 2022/585 K. sayılı kararıyla; bozmaya uyularak ve bozma ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın reddine karar verilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

D. Dördüncü Bozma Kararı

1. Mahkemenin 13.09.2022 tarihli ve 2022/378 E., 2022/585 K. sayılı kararıyla; bozmaya uyularak ve bozma ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın reddine karar verilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2. Dairemizin 30.11.2022 tarihli ve 2022/7597 E., 2022/9056 K. sayılı ilamıyla; dava dilekçesinde açıkça belirtilmeyen dava konusu taleplerin açıklanmasının Mahkemece istendiği, 06.05.2014 havale tarihli dilekçede davacının taleplerinin maaş ve yolluk ödemesine ilişkin olduğunun beyan edildiği, Dairemizin bozma ilamının sadece yurtiçi aylıkların geri ödemesine dair davanın reddedilmesine ilişkin olduğu, davacının sair talepleri hususunda da gerekçesiz olarak bozmaya uyularak davanın reddedildiği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

E. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin ilam başlığında belirtilen kararıyla; Mahkemenin üçüncü kararında belirtildiği şekilde davacının ıslahının geçersiz olduğu, davacının birinci bozmadan sonra 15.03.2016 havale tarihli dilekçesiyle yaptığı 110.302,93 TL lik talep artırımının dikkate alınmaması gerektiği hususunu açıklamak gerektiği, zira üçüncü ve dördüncü bozma kararlarında davacının ıslahla talebini 331.277,26 TL'ye yükselttiği, HGK’nın 22.09.2022, E:2021/9-881, K:2022/1135 ve 26.04.2022, E:2020/4-449, K:2022/604 sayılı kararlarında açıklandığı üzere HMK nın 177 nci maddesine 22.07.2020 tarihli, 7251 sayılı Kanun'un 18 inci madde ile eklenen düzenlemenin geriye yürümeyeceği, ıslah işleminin yapılmakla tamamlanmış usuli işlem olduğu, bu düzenleme öncesinde 06.05.2016, E:2015/1, K:2016/1 ve 04.02.1948, E:1944/10, K:1948/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları gereği bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı, dava değerinin 220.971,33 TL den ibaret olduğu, davacının 220.971,33 TL olarak talep ettiği alacak kaleminin nelerden ibaret olduğunun muğlak kaldığı, davalıların da cevap dilekçelerinde talebin açık olmadığını savundukları, Mahkemenin 15.04.2014 tarihli ara kararı gereği davacının verdiği 06.05.2014 havale tarihli dilekçesi incelendiğinde de davacının 220.971,33 TL olarak talep ettiği alacağın ne kadarının hangi alacak kalemi olduğunu açıkça belirtmediği, bu hususun halen muğlak kaldığı, Mahkemenin 23.02.2016 tarihli ara kararı ile davacıya dava dilekçesinde belirttiği toplam 220.971,33 TL tazminatın hangi kalemlerden ibaret olduğunu, bu tazminatta nelere dayanıldığını kalem kalem açıklanması için tekrar süre verildiği, bunun üzerine davacının 15.03.2016 havale tarihli tavzih ve ıslah dilekçesi verdiği, bu dilekçe ve ekindeki 03.03.2016 tarihli 110/280 sayılı yazı incelendiğinde; davada talep edilen miktarın 155.529,36 TL'sinin maaş, 2.332,71 TL'sinin maaş farkı ve 63.109,27 TL'sinin de faiz olduğu, bu miktarların toplamının tam olarak dava değerini vermekte olduğu, davacının 15.03.2016 havale tarihli dilekçesi ve ekindeki yazıda belirtilen kalemlerin Mahkemece en son alınan 06.03.2020 havale tarihli bilirkişi raporuyla da uyumlu olduğu, talep edilen toplam miktarın maaş, maaş farkı, maaş ve maaş farkına uygulanan faizden ibaret olduğu hususunda duraksama bulunmadığı, davacının bu dilekçesinden sonra davada toplam 220.971,33 TL olarak talep edilen miktarın içerisinde maaş, maaş farkı ve faizi dışında yolluk vs. masrafların da yer aldığını iddia etmesi usul hukukuna da hakim olan dürüst davranma ilkesine aykırı olacağından kabulnün mümkün olmadığını, bu nedenlerle dördüncü kararda verilen ret kararının maaş, maaş farkı ve bunların faizi talebinden ibaret olan 220

.971,33 TL olarak talep edilen miktarın içerisinde maaş, maaş farkı ve faizi dışında yolluk vs. masrafların da yer aldığını iddia etmesi usul hukukuna da hakim olan dürüst davranma ilkesine aykırı olacağından kabulnün mümkün olmadığını, bu nedenlerle dördüncü kararda verilen ret kararının maaş, maaş farkı ve bunların faizi talebinden ibaret olan 220.971,33 TL'lik talebin reddine ilişkin olduğu, bunların dışında dördüncü bozmada belirtildiği şekilde sair taleplerin reddinin söz konusu olmadığı, vekalet ücretinin de bu miktar esas alınarak hesaplandığı, davacının maaş, maaş farkı ve bunların faizine ilişkin talebinin üçüncü bozmada belirtilen gerekçelerle reddedilmesi gerektiği, bunların dışında yolluk vs. masraflar dava konusu olmadığından ve yukarıda açıklandığı şekilde ıslahın dikkate alınmaması gerektiğinden bahisle bozma ilamına karşı direnilmesine ve davanın reddine karar verilmiştir.