muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4007, Karar No: 2022/7700, Tarih: 23.11.2022

9. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08/04/2022 tarihli ve 2022/956 E., 2022/862 K. sayılı kararıyla; davacılar her ne kadar TMK 669 maddesine dayalı mirasta denkleştirme sonucu terekeye iade istemli davayı da istinaf etmişse de bu istem hakkında terekeye temsilci atandığı, tereke temsilcisinin ise bu yönden istinafı olmadığı, davacıların bu nedenle bu istem açısından istinaf hakları olmadığı, istinaf dilekçelerinin sadece ilk talep muris muvazaasına ilişkin olduğu, muris muvazaasına yönelik verilen red kararı incelendiğinde; dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde ve hükmün fer'ilerinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyip, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde mirasta denkleştirme istemlerine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Bilindiği ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, ''muris muvazaası, mirasbırakanın danışıklı olarak mirasçılarını miras hakkından yoksun bırakmak amacıyla gerçekte bağışlamak istediği tapuda kayıtlı taşınmaz malı hakkında tapu sicil memuru önünde iradesini satış doğrultusunda açıklaması halinde, saklı pay sahibi olsun yada olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçıların görünürdeki satış sözleşmesinin BK'nun 18. Maddesine dayanarak muvazaalı olduğunu ve gizli bağış sözleşmesinde şekil koşulundan yoksun bulunduğunu ileri sürerek, dava açabilmelerine olanak veren hukuki bir olgu'' olarak tanımlanmaktadır. Kural olarak Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları konuları ile sınırlı, gerekçeleri ile aydınlatıcı ve sonuçları ile bağlayıcıdır. Butlan sonucunu doğurarak, murisin temliki tasarruflarının iptaline imkan tanıyan 01.04.1974 tarih, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanabilmesi için, temliki tasarrufa konu yapılan taşınmazın murisin tapulu malı olması, gerçekte bağışlamak istediği bu malı ile ilgili olarak tapu memuru huzurunda, iradesini satış doğrultusunda açıklaması icap eder.

3.2.2. Türk Medeni Kanunu'nun 640. maddesi uyarınca terekeye temsilci atanması durumunda, davanın tereke temsilcisinin veya bu sıfatla vekil kıldığı avukatın huzuru ile sürdürülmesi gerektiği tartışmasızdır. Tereke temsilcisinin atanması ile mirasçıların terekeyi temsil ve davayı takip yetkisi ortadan kalkmaktadır. Bir başka söyleyişle, mirasçıların davayı takip yetkisi sona erer ve buna bağlantılı olarak da hükmü temyiz hakkı miras şirketini temsilen tereke temsilcisine geçer.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Eldeki temyize konu davada terditli uyuşmazlık; mirasta denkleştirme hükümleri uyarınca terekeye iade talepli tapu kayıtlarının iptali istemine ilişkin olup, bu talep yönünden tereke temsilcisinin atanması ile mirasçıların terekeyi temsil ve davayı takip yetkisi ortadan kalktığı gözetildiğinde, mirasbırakanın terekesine temsilci olarak atanan ...’a kararın usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine ve tereke temsilcisi kararı temyiz etmediğine göre, davada davacı sıfatı kalmayan ... mirasçılarının temyiz itirazlarının dinlenme olanağı bulunmamaktadır.

3.3.2. Davacıların muris muvazaası hukuki nedenine dayalı olarak açtıkları davaya ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2.1) nolu paragrafta açıklanan yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre (IV.9.) nolu paragrafta belirtilen şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

3.3.3. Öte yandan, her ne kadar dosya kapsamından, 16.4.2021 tarihli celsede ; tarafların karşılıklı olarak davadan feragat ettikleri hususu zapta geçirilmek suretiyle davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiği, daha sonra yine 16.4.2021 tarihinde tutulan Tutanak başlıklı belgede ; “Mahkememizin 2020/351 E sayılı dosyasında taraf vekillerinin karşılıklı olarak feragat dilekçeleri sunduğu, dosyanın duruşma ve karar evrakları hazırlanmak üzere işlem yapılmaya başlandığı, dosyanın duruşma gününün 26/05/2021 gününe bırakıldığı, işlem yapılmak istenilen dosya olarak sehven 2020/531 E sayılı dosya seçilerek feragat üzerine duruşma zaptı hazırlandığı anlaşılmıştır. Bu durumun fark edilerek aynı günlü işlem ile dosyaya yeniden duruşma günü verilmiş olup, Mahkemece sehven hazırlanan duruşma zaptının iptali ve geçerli bir işlem olmadığına dair iş bu tutanak birlikte imza altına alınmıştır.” şeklinde düzeltme yapıldığı anlaşılmakta ise de, bu hususun maddi hatadan kaynaklandığı ve temyiz sebebi yapılmadığı anlaşılmakla bu konuya değinilmekle yetinilmiştir.

3.3.4. Yine davalılardan Hüseyin hakkındaki dava yönünden ( davanın geri alınması sebebiyle) karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği gözetilerek, hakkında karar tarihinde yürürükte bulunan AAÜT uyarınca maktu vekalet ücreti takdir edilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. Mirasta denkleştirme talebi yönünden; davayı takip yetkisi bulunmayan davacı ... mirasçıları vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

3.3.4. Yine davalılardan Hüseyin hakkındaki dava yönünden ( davanın geri alınması sebebiyle) karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği gözetilerek, hakkında karar tarihinde yürürükte bulunan AAÜT uyarınca maktu vekalet ücreti takdir edilmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1. Mirasta denkleştirme talebi yönünden; davayı takip yetkisi bulunmayan davacı ... mirasçıları vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2. Muris muvazaasına dayalı talep yönünden; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, onama harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 23/11/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10294, Karar No: 2016/9363, Tarih: 16.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10294 E.  ,  2016/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen kayıp - kaçak iade davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetkisizlik nedeni ile reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... ve ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16.06.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/4323, Karar No: 2013/6994, Tarih: 29.04.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/4323 E.  ,  2013/6994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde özetle; tarafların düğününde davacı müvekkiline takılan altınlar ile müşterek çocuğun doğumunda ziyaretçilerce takılan altınların davalılardan, dini merasim sırasında mehir olarak taahhüt edilen 41 altının ise davalı ...'den aynen iadesini, olmazsa bedellerinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevap dilekçelerinde; altınların kendilerinde olmadığını, davacının altınları evden ayrılırken yanında götürdüğünü; dini nikah sırasında taahhüt edilen altınlarla ilgili talebin ise yasal dayanağının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; boşanma halinde verileceği söylenen mehirin Medeni Kanun hükümleri karşısında yeri olmadığı gerekçesi ile mehir talebinin reddine; diğer altınlar yönünden ise altınların davacıda kaldığı kanaatine varıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçeye göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mehri müeccel, ileriye (evliliğin boşanma ya da ölümle son bulunması haline kadar) yönelik bir bağışlama vaadidir.

Türk hukuk sisteminde kural olarak, sözleşme serbestliği ilkesi kabul edilmiştir. Kişiler özel hukuk alanında bir sözleşmeyi yapıp yapmamakta, konusunu kararlaştırmada ve sözleşme yapacakları kişileri serbestçe seçme haklarına sahiptirler.

Borçlar Kanunu'nun 19 ve 20. maddeleri gereğince bu serbestiye kamu düzeni açısından bazı sınırlamalar getirilmiştir. Buna göre, kanunların kesin surette emreylediği hukuk kurallarına, kanuna veya kamu düzenine aykırı olan sözleşmeler geçersizdir.

Medeni Kanun, evlenme sırasında karı kocadan birinin diğerine bir mal veya para vermesini ya da vermeyi vaad edip bir süre ertelemesini yasaklamamıştır. Bu nedenle mehr, Medeni Kanun tarafından yasaklanmış bir hukuki ilişki olarak kabul edilemez. (2.12.1959 günlü, 14/30 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gerekçesi) Mehr sözleşmeleri bu gün içinde geçerlidir. (Yargıtay İkinci Hukuk Dairesi'nin 25.10.1965 günlü, 4557/5028 sayılı kararı)

Somut olay bakımından değerlendirme yapıldığında, davalı tanığı....; tarafların dini nikahını kendisinin kıydığını; arapça yazılan metni kendisinin kaleme aldığını, bu belgeye 41 adet tam altının davalı tarafından davacıya boşandığı zaman ödenecek mehir bedeli olarak ödeneceğinin yazıldığını ifade etmiştir.

Bu bağlamda evlenme sırasında taraflar arasında düzenlenen bu belgenin kanuna ve kamu düzenine aykırı bir yönü bulunmamaktadır.

Somut olay bakımından değerlendirme yapıldığında, davalı tanığı....; tarafların dini nikahını kendisinin kıydığını; arapça yazılan metni kendisinin kaleme aldığını, bu belgeye 41 adet tam altının davalı tarafından davacıya boşandığı zaman ödenecek mehir bedeli olarak ödeneceğinin yazıldığını ifade etmiştir.

Bu bağlamda evlenme sırasında taraflar arasında düzenlenen bu belgenin kanuna ve kamu düzenine aykırı bir yönü bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; davacının 41 adet tam altınla ilgili talebi ile ilgili taraf delilleri toplanıp; hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken; boşanma halinde verileceği söylenen mehirin Medeni Kanun hükümleri karşısında yeri olmadığı gerekçesi talebin reddi usul ve yasaya aykırı görülmüş; bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29151, Karar No: 2020/5354, Tarih: 02.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29151 E.  ,  2020/5354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 24/05/2000-15/04/2014 tarihleri arasında şoför olarak 1.350,00 TL ücretle çalıştığı, iş akdinin haksız olarak işverence feshedildiği, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı, yıllık izin kullandırılmadığı iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; Davacı fazla çalışma yaptığını iddia etmiş, delil olarak tanık deliline dayanmıştır. Karara dayanak raporda tanık beyanlarına göre davacının kışın haftalık 9 saat, yazın ise en çok haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, davacı tanığı ...’in 2010 yılına kadar, davacı tanığı ...’nin ve ...’ın 2008 yılına kadar ...’ın 2009 yılına kadar davacı ile birlikte çalıştığı, davacı tanığı ...’ın davacının bacağı olup 15 gün kadar birlikte çalıştığı, davalı tanığı ...’un davalı işyeri müşterisi olup işyerinde sürekli çalışmadığı, davalı tanığı ...’in 2011/1.ay ile 2013/1.aylar arasında davacı ile birlikte çalıştığı anlaşılmıştır.

Dinlenen tanıklarının bilebilirlik durumları dikkate alındığında, davacının bacanağı olan davacı tanığının ve davalı işyeri müşterisi olan davalı tanığının fazla çalışmaya esas günlük ve haftalık tüm çalışmayı bilmesi beklenemez. Davalı tanığı ...’in 2011/1.ay ile 2013/1.ay dışında kalan sürelerde, diğer davacı tanıklarının ise 2010 yılından sonra davacı ile birlikte çalışması bulunmamaktadır.

O halde davacı ve davalı tanıklarının sigorta hizmet döküm cetvelleri getirilerek tam olarak hangi süre içerisinde davacı ile birlikte çalıştıkları belirlenerek, yazılı kayıt olmayan dönemde davacıyla birlikte ortak çalışma dönemi ile sınırlı olarak tanık beyanları, yazılı kayıt sunulan günlerde ise kayıtlarda görülen çalışma süreleri dikkate alınarak fazla çalışma süreleri belirlenmeli, usulü kazanılmış haklar da gözetilerek yapılacak hesaplamaya göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 02/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16791, Karar No: 2012/18334, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/16791 E.  ,  2012/18334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.....gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, icra takibine konu çekten dolayı borçlu olunmadığının ve davalının meşru hamil olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, ciro silsilesine göre müvekkilinin yetkili hamil olduğunu, müvekkilinin kötüniyetle çeki devraldığının davacı tarafından ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, TTK.nun 599.maddesi uyarınca davalı şirketin çeki devralırken davacının zararına hareket etme amacıyla kasten devraldığı ve kötüniyeti bulunduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

10/10/2006 tarih ve 26315 sayılı Resmî Gazetede Yayımlanan Finansal Kiralama, Faktoring Ve Finansman Şirketlerinin Kuruluş Ve Faaliyet Esasları Hakkında Yönetmeliğin 22/2 hükmü uyarınca “Birinci fıkrada belirtilen hususlara ilave olarak faktoring şirketleri kambiyo senetlerine dayalı olsa bile, bir mal veya hizmet satışından doğmuş veya doğacak fatura veya benzeri belgelerle tevsik edilemeyen alacakları satın alamazlar veya tahsilini üstlenemezler.” Bu nedenle faktoring şirketlerinin alacakları bir kambiyo senedine dayansa dahi alacağın devri hükümlerine göre alacağı devralabileceklerinden TTK’nun 599’uncu maddesinden yararlanamazlar. Dolayısıyla mahkemece, yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde çekteki ciro silsilesi de gözetilip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, usul ve yasaya uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 900 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33686, Karar No: 2019/6855, Tarih: 26.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/33686 E.  ,  2019/6855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı işyerinde bilgi işlem müdürü olarak 01.03.1989 tarihinden 16.12.2013 tarihine kadar çalıştığını, işyerinde kendisine uygulanan baskı ve haksızlıklara dayanamayarak iş akdini haklı nedenle feshettiğini ve işçilik alacaklarının da ödenmediğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve araç tahsis ücretleri ile prim ve ikramiye alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, çalışmasının 01.03.2001 tarihinde başladığını ve müvekkilinden herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflar vekilleri temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı, delil listesinde tanık deliline dayanmış olup, bildirmiş olduğu tanıklara 24.09.2014 tarihli celsede hazır olmaları için usulüne uygun olarak davetiyelerin tebliğ edildiği saptanmıştır.

Davacı tanıklarının, kendilerine bildirilen tarihteki celseye mazeret bildirmeksizin gelmemeleri üzerine; mahkemece, davacı vekilinin talebi doğrultusunda tanıklarını hazır etmesi kesin süre verildiği ve sonraki celse de davacı vekilince tanıklara ihzar çıkarılması talep edilmesine karşın, kesin süre verildiği gerekçesi ile talebin reddedildiği ve davacı tarafın tanık dinletmekten vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 243. maddesinde tanığın davet edilmesinde izlenecek usul ve 245. maddesinde de çağrıya uymayan tanık hakkında yapılacak işlemler açıkça belirtilmiştir.

HMK'nun tanıklığa ilişkin maddeleri dikkate alındığında, tanıkların taraflarca hazır edilmesi gibi bir zorunluluk bulunmadığı ortadadır.

Somut uyuşmazlıkta da, HMK'nun 245. maddesi gereği usulüne uygun olarak çağrıldığı halde mazeret bildirmeksizin gelmeyen davacı tanıklarının, zorla getirtilmelerine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

HMK'nun tanıklığa ilişkin maddeleri dikkate alındığında, tanıkların taraflarca hazır edilmesi gibi bir zorunluluk bulunmadığı ortadadır.

Somut uyuşmazlıkta da, HMK'nun 245. maddesi gereği usulüne uygun olarak çağrıldığı halde mazeret bildirmeksizin gelmeyen davacı tanıklarının, zorla getirtilmelerine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

Davacı tanıklarının dinlenmesine dair yukarıda belirtilen usuli işlemler yerinde getirilmeli ve tanıkların beyanları alındıktan sonra dosyadaki diğer bilgi ve belgeler ile bir değerlendirmeye tabi tutulup, yıllık izin ücreti dışındaki alacak talepleri hakkında yeniden bir karar verilmelidir.

Hükmün, açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.