muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23456, Karar No: 2014/4483, Tarih: 25.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/23456 E.  ,  2014/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 11/07/2013

Numarası : 2012/417-2013/340

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının 09.05.2011-25.05.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde işçi olarak çalıştığını, sigorta bildirimlerinin eksik süre ve ücretten yatırıldığını, taşeron nezdinde sigortalı gösterilmesine rağmen hizmetin ASKİ kurumuna verildiğini, 4 aylık ücretin ödenmediğini, isteyince işveren tarafından “çekin gidin” denilerek bir grup işçi ile birlikte işten çıkarıldığını, son net ücretin 900,00 TL olduğunu, işyerinde haftanın 7 günü 07:30-21:00 saatleri arası mesai yaptırıldığını, fazla mesai karşılıklarının ödenmediğini, dini bayramların 1. ve 2. günü hariç dini ve milli bayramlarda çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı kurumdan hiçbir hak ve alacağı olmadığını, iş kanunu hükümleri gereğince müteselsil borçlu olmayı gerektiren hiçbir husus bulunmadıını, davacının taşeron firma işçisi olduğunu, davanın yüklenici firmalara yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, “işveren” bir iş sözleşmesine dayanarak işçi çalıştıran .../..

gerçek veya tüzel kişi ya da tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar olarak açıklanmıştır. O halde asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilebilmesi için öncelikle mal veya hizmetin üretildiği işyeri bulunan bir işverenin ve aynı işyerinde iş alan ikinci bir işverenin varlığı gerekir ki, asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilebilsin.

Bir işin bütünü ile anahtar teslimi olarak ihale ile başka bir işverene verildiği hallerde 4857 sayılı Yasanın 2.maddesi anlamında asıl-alt işveren ilişkisinden sözedilemez. Bu halde işini ihale ile anahtar teslimi veren işveren asıl işveren değil ihale makamı olup sorumluluğu 4857 sayılı Yasanın 36.maddesine göre belirlenmelidir.

Bir işin bütünü ile anahtar teslimi olarak ihale ile başka bir işverene verildiği hallerde 4857 sayılı Yasanın 2.maddesi anlamında asıl-alt işveren ilişkisinden sözedilemez. Bu halde işini ihale ile anahtar teslimi veren işveren asıl işveren değil ihale makamı olup sorumluluğu 4857 sayılı Yasanın 36.maddesine göre belirlenmelidir.

4857 sayılı İş Kanununun 36. maddesinde, “Genel ve katma bütçeli dairelerle mahalli idareler veya kamu iktisadi teşebbüsleri yahut özel kanuna veya özel kanunla verilmiş yetkiye dayanılarak kurulan banka ve kuruluşlar; asıl işverenler müteahhide verdikleri her türlü bina, köprü, hat ve yol inşası gibi yapım ve onarım işlerinde çalışan işçilerden müteahhit veya taşeronlarca ücretleri ödenmeyenlerin bulunup bulunmadığının kontrolü, ya da ücreti ödenmeyen işçinin başvurusu üzerine, ücretleri ödenmeyen varsa müteahhitten veya taşeronlardan istenecek bordrolara göre bu ücretleri bunların hakedişlerinden öderler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Bu düzenlemeye göre ihale makamı, işçi ücretlerinin ödenip ödenmediğini kontrol etmek durumundadır. Yapılacak olan kontrol ya da işçinin başvurusu üzerine ödenmeyen ücretlerin bulunduğunun tespit edilmesi halinde, belli şartlarla ihale makamının sorumluluğu söz konusu olur. İhale makamının yapmış olduğu ilan üzerine işçilerin başvuruda bulunmamış olmaları, kamu kurumunun anılan madde kapsamındaki sorumluluğunu ortadan kaldırmayacaktır.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, işçilerin her hak ediş dönemi için olan ücret alacaklarının üç aylık tutarından fazlası hakkında adı geçen idarelere herhangi bir sorumluluk düşmeyeceği öngörülmüştür. Maddede sözü edilen ücret her hak ediş dönemi için “son üç aylık temel ücret” olarak değerlendirilmelidir. Yine ihale makamının ihbar ve kıdem tazminatı ile kullandırılmayan izinler sebebiyle herhangi bir sorumluluğu söz konusu değildir.

İhale makamı olan kamu kurumunun, her hak ediş dönemine ilişkin son üç aylık ücretten sorumluluğu, Yasadan doğan bir sorumluluktur. İşverenle ihale makamının birlikte dava edilmesi durumunda, müştereken müteselsilen sorumluluğa dair karar verilmelidir. İhale makamının tek başına dava edildiği durumlarda, işçinin mükerrer yararlanmasını önlemek

için işverence sözü edilen ücretlerin ödenip ödenmediği araştırılmalıdır.

Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre, anahtar teslimi suretiyle ihale edilen işlerde, kamu makamlarının fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatili alacakları yönlerinden sorumluluğu bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacı davalı ASKİ Genel Müdürlüğüne ait işte alt işveren işçisi olarak çalıştığını iddia etmiştir.

Davalı davacının taşeron işçisi olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisi bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece davalı gerekçesi açıklanmadan alacaklardan sorumlu tutulmuştur.

Dinlenen davacı tanıkları sürekli ASKİ'nin işinde çalıştıklarını, davacının boru döşeme, temizlik ve bağlantılarda çalıştığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda, davacı davalı ASKİ Genel Müdürlüğüne ait işte alt işveren işçisi olarak çalıştığını iddia etmiştir.

Davalı davacının taşeron işçisi olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisi bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece davalı gerekçesi açıklanmadan alacaklardan sorumlu tutulmuştur.

Dinlenen davacı tanıkları sürekli ASKİ'nin işinde çalıştıklarını, davacının boru döşeme, temizlik ve bağlantılarda çalıştığını beyan etmişlerdir.

Dosya içinde davalı ASKİ Genel Müdürlüğü ile ihbar olunan ...Müh. Ltd.Şirketi ve dava dışı ... İnşaat E. K.. arasında yapılmış sözleşmeler bulunmaktadır. Bunlardan ihbar olunan şirket ile yapılan sözleşme Seyhan, Çukurova ve Yüreğir -Sarıçam ilçeleri 5.Kısım Muhtelif Mahalleler Kanalizasyon İnşaatı Yapım İşi'ne ilişkin olup 28.02.2012 imza tarihi ve yürürlük tarihinden itibaren 210 gün içinde işin bitirilmesi öngörülmüştür. Dava dışı Erbey İnşaaat Erol Kaptı ile yapılan sözleşme ise D-400 Karayolu İle TD8 Drenaj Kanalı Arası (2,00x4,00 mt. baks.) Yağmur Suyu Baks İnşaatı (1.kısım) Yapım İşi'ne ilişkindir ve 15.07.2011 tarihinden itibaren 200 gün içinde işin bitirilmesi kararlaştırılmıştır.

Her ne kadar aynı şekilde iş sözleşmesi feshedilen aynı firmalarda nezdinde çalışan Hasan Kıroğlan isimli işçi tarafından açılan davada, davalıyı üst işveren olarak sorumlu tutan Adana 1. İş Mahkemesi'nin 2012/372 Esas ve 2013/551 Karar sayılı kararı Dairemizin 2013/26338 esas sayılı kararı ile onanmış ise de, davalının temyizinin ayrıntılı olmayıp süre tutumla kararın temyiz edildiği, süre tutum hallerinde belirli hususlarla sınırlı olmak üzere inceleme yapıldığından bu kararın emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Davalı idarenin ihbar olunan ve dava dışı olan işverenlerle yaptığı sözleşmelerin konusu inşaat yapım işi olup geçici ve kesin kabul sistemi ile çalışıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla davalının sözü edilen işverenlerle yaptığı sözleşmelerle ihale edilen işin anahtar teslimi verilip verilmediği, asıl-alt işveren ilişkisi kurulup kurulmadığı, başka bir anlatımla davalının ihale makamı mı, yoksa asıl işveren mi olduğu tespit edilmeli, davacının yaptığı iş tam olarak belirlenmeli, bu amaçla davalının sözü edilen firmalarla yaptığı istek dönemini kapsayan dosya içinde bulunmayan sözleşmeler tüm ekleri ile birlikte getirtilip gerekirse tanıkların yeniden beyanları alınmalı, toplanmış deliller toplanacak deliller ile birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Davalının ihale makamı olduğunun anlaşılması halinde sorumluluğunun her hakediş dönemi için işçinin 3'er aylık ücreti ile sınırlı olduğu, diğer alacaklardan sorumlu olmadığı dikkate alınarak karar verilmelidir.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20850, Karar No: 2025/2810, Tarih: 11.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/20850 E.  ,  2025/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2017/2674 E., 2017/2225 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 04.09.2023 tarihli ve 2017/2674 Esas, 2017/2225 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 18.07.2017 tarihli ve 2017/2674 Esas, 2017/2225 Karar sayılı kararında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 273/1. maddesinde belirtilen 7 günlük süre içerisinde yapılmadığı anlaşılmakla, istinaf talebinin reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararı usul ve kanuna uygun bulunduğundan bahisle istinaf başvurusunun reddine dair kararların kesin nitelikte olup temyiz incelemesine tabi olmadığından aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 04.09.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14767, Karar No: 2012/8502, Tarih: 15.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14767 E.  ,  2012/8502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmaz üzerindeki yapının bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12766, Karar No: 2017/11940, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12766 E.  ,  2017/11940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9346, Karar No: 2014/17017, Tarih: 11.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9346 E.  ,  2014/17017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.09.2013

NUMARASI :Esas no:2012/424 Karar no:2013/234

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar 13.09.2010 tarihinde kesinleşen karar ile boşanmışlar; müşterek çocukları 2003 doğumlu Zehra ile 2006 doğumlu Kaan'ın velayetleri anneye verilmiştir. Toplanan delillerden davalı annenin kararın kesinleşmesinden sonra yeniden bir evlilik yaptığı ve bu nedenle çocukları fiilen babaya bıraktığı; çocukların dava tarihine kadar hatta dava sırasında da babayla birlikte kaldıkları anlaşılmaktadır. Anne kendisine velayet hakkı verilmesine rağmen çocukları baba yanına bırakmış velayetle ilgili görevlerini yerine getirmemiştir. Türk Medeni Kanununun 183. ve 349. madde koşulları oluştuğundan uzman raporu da dikkate alınarak velayet hakkının anneden alınıp, babaya verilmesi gerekirken davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.09.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/1343, Karar No: 2013/5808, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1343 E.  ,  2013/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2009 gün ve 2009/346 Esas, 2009/449 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesinin 13.07.2004 tarih ve 2004/106 Esas, 2004/171 Karar sayılı ilamıyla verilen erteli para cezasına ilişkin hükmün 28.09.2004 tarihinde keşinleştiğinin ve sanığın mülga 765 sayılı TCK.nın 95/2. maddesi uyarınca karar tarihinden itibaren başlayan 5 yıllık denetim süresi bitmeden 03.02.2009 tarihinde yeni bir suç işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanığın lehine olan tekerrür hükümlerinin aynı Kanunun 58/1. maddesi gereğince uygulanmasından sonra 765 sayılı TCK.nın 95/2. maddesine ve önceki, tekerrüre esas hükmün 5237 sayılı Kanun hükümlerine göre verilmemesi nedeniyle bu Kanunun 51/7. maddesine göre önceki cezanın aynen infazına veya ilgili mahkemesine bildirimde bulunulmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “sanık hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesinin 13.07.2004 tarih ve 2004/106 Esas, 2004/171 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen erteli cezanın aynen infazına” ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3325, Karar No: 2012/9111, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3325 E.  ,  2012/9111 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-...... vekili avukat ... 2-... 3-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.9.2011 gün ve 579-565 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacıya yapılan tebligat zarfı üzerindeki tarih ile 'Bu zarfta gerekçeli karar evrakı 11.11.2011 vardır' şeklindeki ibare davacıya tebligatın hangi tarihte yapıldığı konusunda tereddüt yaratmaktadır. Davacıya kalemde tebligat yapıldığına göre temyiz süresinin geçirilip geçirilmediğinin aıılaşılabilmesi için maddi hatanın yapılmış olabileceğide gözönüne alınarak, tebliğin hangi tarihte yapıldığının tutulacak tutanakla tespit edilmesi için dosyanın mahalline GERİ çEVRiLMESİNE,

SONUÇ:Anılan usul hükmü uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ çEVRiLMESİNE, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14268, Karar No: 2012/14944, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14268 E.  ,  2012/14944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 24.08.2012 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi, davacılar ..., ... ve ... ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 25.12.2012 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ..., ... ve ... ... vekili Avukat ... ile karşı taraftan Hazine vekili Avukat ... ve Orman Yönetimi vekili Avukat ... ... geldi başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastroda ... Köyü, 140 ada 1 sayılı parsel miktar hanesi boş bırakılmak suretiyle, 159 ada 1 parsel sayılı 1335,64 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla ev ve ahır, 159 ada 3 parsel sayılı 501,10 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, su arkı niteliğiyle, Ağustos 1986 tarih 3 nolu tapu kaydı ile 2116/2400 payının ..., 284/2400 payının ise ...'yu ait olduğu, ancak; kadastro mahkemesinin 2003/70 esasına kayıtlı dosyada dava konusu edildiğinden söz edilerek, ... ve ... adlarına davalı olarak tesbit edilmiş,

Kadastro mahkemesinin 2003/70 esasına kayıtlı dosyada; davacılar ... ve ... tarafından, kendilerine ait 1986 tarih ve 3 sıra nolu tapu kaydı kapsamında kalan yaklaşık 3000 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, ... Köyünde yapılan ve 17.04.2003 tarihinde ilân edilen orman kadastrosunda, 1257, 1258, 1259, 1260 ve 1249 nolu orman sınır noktalardan oluşan orman sınır hattı ile Kavaklıdere I Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açtıkları dava, kadastro mahkemesine devredilmiştir. Mahkemenin 20.05.2010 gün ve 2003/70-16 sayılı; Muğla Merkez, ... Köyü, 159 ada 1 sayılı parselin 21539.62 m2 yüzölçümüyle yine 159 ada 3 sayılı parselin de tesbit gibi tesciline, 140 ada 1 sayılı parselin 04.08.2008 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterdiği 751.69 m2’lik kısmının ayrılarak orman niteliği ile Hazine adına tesbit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09.12.2010 gün ve 2010/12778 - 15539 sayılı kararı ile “orman kadastrosuna itiraz olarak açılan dava daha sonra yörede arazi kadastro çalışmaları yapılması nedeniyle aynı zamanda arazi kadastrosuna itiraza dönüştüğü, davada Hazinenin taraf olması gerektiği, yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı, dayanılan tapu kayıtlarının ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm ifraz ve gitti kayıtları ve ifraz haritalarıyla birlikte ilgili yönetimlerden getirtilmesi, Hazine ve Orman Yönetiminin taraf olmadığı ifrazların onları bağlamayacağı da düşünülerek, yine aslı 378 dönüm (347.282 m2) olan tapu kaydının komşu parsel kayıtlarından da yararlanmak suretiyle ilk oluşturulduğu sınırlarla yerine uygulanıp yüzölçümüne değer verilerek uygulanarak kapsamının belirlenmesi, Hazine ve Orman Yönetiminin taraf olmadığından ifraz haritalarının ifraza taraf olanları bağlayacağı, taraf olmayanları bağlamayacağının düşünülmesi, çekişmeli parseller için malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit tutanağı düzenlendiği için 3402 sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince mahkemece lüzum görülen diğer delillerinde toplanması, 1947 ve 1953 yılında çekilen ... fotoğrafları esas alınarak 1/25000 ölçekli memleket haritası düzenlenip düzenlenmediği sorularak, varsa; getirtilip bir ... ve bir orman mühendisi yardımıyla dosyadaki diğer ... fotoğrafları ve memleket haritaları ile birlikte şimdi olduğu gibi aynı ölçekte yerine uygulanıp, dava konusu taşınmazın bu fotoğraf ve memleket haritaları ile kesinleşmemiş orman kadastro sınırına göre konumu belirlenip, kendilerinden rapor alınması, çekişmeli parsellerin tapu kaydının miktarıyla kapsamında kalsa dahi, 6831 sayılı Yasanın 1/F maddesinin somut olayda uygulanabilmesi için nizalı yerin tarım arazisi olarak kullanılması gerektiği düşünülerek toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuş, dava mahkemenin 2011/3 esasına kayıt edilmiştir.

... Köyü, 199 ada 12 sayılı parsel miktar hanesi boş bırakılmak suretiyle, Ekim 1986 tarih ve 11 sıra numaralı tapu kaydı ile ...'ya ait olduğu, ancak; 2003/69 esasta davalı olduğundan, 428 ada 1 sayılı parsel miktar hanesi boş bırakılarak, Haziran 2003 tarih 5 sıra numaralı tapu tapu ile ... ... adına kayıtlı ise de, kadastro mahkemesinin 2003/68 esasında dava konusu edildiğinden söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir.

Kadastro Mahkemesinin 2003/69 esasına kayıtlı dosyasında; davacı ... tarafından, kadastro mahkemesinin 2006/77 esaslı dosyasında da davacı ... Yağlı tarafından tapuya dayanarak, kendilerine ait taşınmazların 17.04.2003 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu sınırları içinde bırakılmasına itiraz etmişler, dava görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine aktarıldıktan sonra mahkemenin 2011/3 esasına kayıtlı dava ile birleştirilmiştir.

202 ada 7 parsel sayılı 14096,13 m2 yüzölçümünde ki taşınmaz, iki katlı kargir ev ve tarla niteliğiyle Ekim 1986 tarih 15 sıra numaralı tapu kaydı ile ... Yağlı adına tesbit edilmiş, daha sonra, kadastro mahkemesinin 2006/77 esaslı dosyada davalı olduğu tutanak üzerine yazılarak malik hanesinin üstü çizilmek suretiyle davalı hale getirilerek, tutanak kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Kadastro Mahkemesinin 2007/39 esasına kayıt edilen dava, mahkemenin 2011/33 esaslı dosyası ile birleştirilmiştir.

Kadastro Mahkemesinin 2006/77 esaslı dosyasında; davacı ... Yağlı 21.02.2006 havale tarihli dilekçeyle, müvekkiline ait Ağustos 1291 tarih 1 numaralı sicilden gelen Ekim 1986 tarih 15 numaralı tapu kaydı kapsamındaki 17743,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 2.000,00 m2 yüzölçümündeki bölümünün, Merkez ... Köyünün ilk defa yapımına 08/05/2000 tarihinde başlanılan, 17/05/2002 tarihinde sonuçlandırılarak 17/04/2003 tarihinde ilân edilen orman kadastrosunda, 591 ilâ 597 nolu orman sınır noktalardan oluşan orman sınır hattı ile Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığı, bu işlemin iptali ve orman sayılmayan yer olarak orman sınırları dışına çıkarılması istemiyle dava açmış, ... ve ormancı bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 202 ada 7 sayılı parsele sınır olan 3081,60 m2 yüzölçümündeki taşınmazın devletleştirilen orman alanı olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin kadastro mahkemesinin 26.05.2010 gün ve 2006/77 - 313 sayılı kararı, davacı tarafın temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.01.2011 gün ve 2010/15036-590 sayılı kararı ile onandıktan ve karar düzeltme istemi de aynı Dairenin 09.05.2011 gün ve 2011/5845 - 5757 sayılı kararı ile red edildikten sonra kesinleşmiştir.