muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18083, Karar No: 2023/786, Tarih: 18.01.2023

3. Sanık 29.04.2014 tarihli kolluk ifadesinde suça konu ürünleri iki ay önce Adana'dan gelen bir kişiden 10 TL karşılığında satın aldığını, iş yerinde 20 TL'den satışa sunduğunu, bunların taklit markalı ürünler olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

4. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı kanunun 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldıktan sonra şikayetçi firmaların vekili 24.10.2014 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikâyetlerinden vazgeçtiklerini bildirmiştir.

5. Sanığın iş yerinde ele geçirilen ürünlerin renkli fotoğraflarının yer aldığı ve bu ürünlerin taklit markalı olup iltibasa yol açacağına dair görüş bildiren 27.10.2014 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dosyada mevcut tüm bilgi ve belgeler ile 27.10.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın iş yerinde ele geçirilen ürünlerin taklit markalı oldukları ve bu ürünlerin satışa arz edildiği hususunda şüphe yoktur. Satışa arz edilen taklit markalı ürünlerin bizatihi suçun konusunu oluşturması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsadere edilmesi gerekecektir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli ve

2014/547 Esas, 2014/758 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan müsadereye ilişkin paragrafa; “Kanun'un 54/1” ibaresinin çıkartılarak yerine "Kanun'un 54/4" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/278, Karar No: 2019/10478, Tarih: 22.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/278 E.  ,  2019/10478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin nedensiz temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün C bendinin 3. paragrafı çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29129, Karar No: 2016/1577, Tarih: 21.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/29129 E.  ,  2016/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, yol ve yemek ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinin .. bulunan yazıhanesinde 01.05.2005 tarihinde işe başladığını, işe başladığı tarihten işten çıkarıldığı tarihe kadar hiç ara vermeden fazla mesai yaparak (yazın 07:00-24:00, kışın 07:00-23:00 arası) sürekli çalıştığını, 01.08.2008 tarihinde davalı şirket tarafından haksız ve mesnetsiz olarak iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, yol ve yemek ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde çalışma süresi belli olmadan tazminat talebinde bulunduğunu, dava dilekçesinde belirtilen hususların varit olmadığını, davacının İş Kanunu'nda belirtilen şartlarda çalıştığını, talep ettiği alacaklar açısından ilgili mevzuat gereğince öngörülen süre içerisinde dava açılabileceği hükmünün getirildiğini, davacı tarafın talebinde belirttiği süre göz önüne alındığında bu sürenin dolduğunu, dava açılma süresinin gözetilmediğini ve zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 01.05.2005-01.08.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını beyan ettiği, davacının 01.05.2007-01.12.2007 tarihleri arasında dava dışı ..unvanlı işyerinden bildiriminin yapıldığının görüldüğü, davacı vekili tarafından her ne kadar davacının bu işyerinde hiç çalışmadığı ve hizmet tespit davası açacakları yönünde beyanda bulunulmuşsa da hizmet tespit davasının açılmadığından bu işyerinden bildirim yapılan 7 aylık sürenin dışlandığı belirtilerek, işverenin iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

İş hukukunda çalışma olgusunu, iddia eden işçi kanıtlamalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda, SSK ve işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Özellikle iddia edilen çalışma döneminde SSK kayıtlarındaki işverenlerin araştırılması ve kayden görünen işverenlerle işçi arasında iş görme ediminin yerine getirilip getirilmediği, kaydın ne şekilde oluştuğu araştırılmalıdır.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 01.05.2005-01.08.2008 tarihleri arasında kesintisiz davalı işyerinde çalıştığını iddia etmiş ve dava dilekçesinde tanık deliline dayanmıştır. Davalı işveren çalışma süresine ilişkin bir beyanda bulunmamış ve tanık göstermemiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının iddia ettiği 01.05.2005-01.08.2008 tarihleri arası kesintisiz fiili çalışma döneminin tamamının davalı işyerinde geçtiğini ispata yarar davacı tanık beyanları bulunmaktadır. Kaldı ki bu durum mahkemenin de kabulünde olup, davacının hizmet başlangıcının tarihi özellikle davacı tanığı ...'ın beyanları ile doğru şekilde tespit edilmiştir. SSK kayıtlarında davalı şirket dışındaki bir şirkete ait 7 aylık kayden görünen dönemin kanıtlanan hizmet süresinden dışlanarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

3-Davacının ücret alacağı talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi usule aykırıdır.

4-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda genel tatil ücreti 362,73 TL olarak tespit edilmesine karşın, 200 TL kabul edilip bu miktar üzerinden takdiri indirim yapılarak hüküm kurulması da ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13266, Karar No: 2023/1945, Tarih: 02.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13266 E.  ,  2023/1945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

DAVA TARİHİ : 03.03.2016

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazminine ilişkin asıl ve birleştirilen davalarda yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın birleştirilen dava davacıları ile davalı Hazine vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleştirilen dava davacıları ile davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl dava davacısı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin maliki olduğu İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1480 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ... tarafından açılan tapu iptal ve tescil davası sonucunda iptal edilerek taşınmazın kıyı vasfı ile terkinine karar verildiğini, bu durumun müvekkilinin mülkiyet hakkını ihlâl ettiğini belirterek müvekkilinin uğradığı zararın tazminini talep etmiştir.

2. Birleştirilen dava davacıları vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin maliki olduğu İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1480 parsel sayılı taşınmazın 2.290 m²lik kısmının tapu kaydının ... tarafından açılan tapu iptal ve tescil davası sonucunda iptal edilerek taşınmazın kıyı vasfı ile terkinine karar verildiğini, bu durumun müvekkillerinin mülkiyet hakkını ihlâl ettiğini belirterek müvekkillerinin uğradığı zararın, arta kalan kısımdaki değer azalışı bedelinin ve yoksun kaldıkları kârın tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; kıyıların özel mülkiyete konu olmasının mümkün olamayacağını, bu alanlar için tazminat talep etme hakkı bulunmadığını, davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre nedeniyle reddinin gerektiğini ve bu tür davalarda yasal hasım olan ve davanın açılmasına sebebiyet vermeyen Hazine aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; kıyıların özel mülkiyete konu olmasının mümkün olamayacağını, bu alanlar için tazminat talep etme hakkı bulunmadığını, davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre nedeniyle reddinin gerektiğini ve bu tür davalarda yasal hasım olan ve davanın açılmasına sebebiyet vermeyen Hazine aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davaların kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleştirilen dava davacıları ile davalı Hazine vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Birleştirilen dava davacıları vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 2.290 m²lik kısmının tapu kaydının terkin edilmesi sebebiyle arta kalan 1.375 m²lik kısmındaki değer azalışı bedeline ve taşınmazın bedelsiz terkini aşamasında mülkiyet hakkının kullanılamaması nedeniyle yoksun kalınan kâra ilişkin talepler yönünden herhangi bir hüküm kurulmadığını, tespit edilen tazminatın düşük olduğunu ve dosyaya sundukları uzman görüşünün dikkate alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kıyıların özel mülkiyete konu olmasının mümkün olamayacağını, bu alanlar için tazminat talep etme hakkı bulunmadığını, dava konusu taşınmazın tarla vasfında olduğu halde arsa olarak nitelendirildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın değeri 700,00 TL/m² olarak belirlemiş ise de aynı parsele ilişkin olarak diğer hissedar ... tarafından İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/207 Esas sayılı dosyasında taşınmazın metrekare birim değerinin 800,00 TL/m² olarak belirlendiği, söz konusu dosyanın Daire ve Yargıtay 5. Hukuk Dairesi incelenmesinden geçerek kesinleştiği, dava konusu taşınmazın 800,00 TL/m² değerinde olduğu, buna göre davacı ...'e ait 812/7328 hisseye isabet eden zararın 2.290,00 m² x 800,00 TL/m² x 812/7328 = 203.000,00 TL, davacı ... ile diğer birleştirilen davacı ...'e ait 250/7328 hisseye isabet eden zararın ise 2.290,00 m² x 800,00 TL/m² x 250/7328 = 62.500,00 TL olduğu, ancak asıl ve birleştirilen dosyada davacılar vekili tarafından bedel artırım dilekçesi ile İlk Derecesi Mahkemesince hükmedilen tazminat bedelinin talep edildiği ve bu miktara göre talebin harçlandırıldığı, taleple bağlılık ilkesi gereği verilen hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleştirilen dava davacıları ile davalı Hazine vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Birleştirilen dava davacıları vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4-383 Esas, 2009/517 Karar sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre birleştirilen dava davacıları ve davalı Hazine vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava konusu İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1480 parsel sayılı 3.665 m² yüzölçümlü taşınmazın Hazine tarafından açılan dava sonucunda İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/276 Esas, 2015/167 Karar sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 2.290 m²lik kısmının tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine karar verildiği, kararın taraflarca temyiz edilmeyerek 29.09.2015 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 01.07.2015 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi kararında isabetli olarak Dairemiz denetiminden geçen İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/207 Esas, 2019/100 Karar sayılı paydaş dosyasının dikkate alınması gerektiği belirtilerek 800,00 TL/m² zemin birim bedeli üzerinden hesaplama yapılmışsa da, istinaf yoluna başvuran birleştirilen dava davacıları dikkate alınmak suretiyle taleple bağlılık ilkesi de gözetilerek bu hususta İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, verilen hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

4. Dava konusu taşınmazın tapu kaydında birleştirilen dava davacılarının payları üzerinde bulunan haciz ve ipotek şerhlerinin bu davalılar yönünden hükmedilen bedele yansıtılmaması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Birleştirilen dava davacıları ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüne, temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz eden davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyayı kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9675, Karar No: 2012/17011, Tarih: 10.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9675 E.  ,  2012/17011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Katılan vekilinin temyizinin, sanıkların 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraatine, sanıklar ..., ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...’ın temyizlerinin, 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkûmiyetlerine hasredildiği kabul edilerek yapılan incelemede:

1- Sanık ... müdafiinin temyizinin incelenmesinde:

03.12.2009 tarihinde sanık ile müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, sanık müdafiinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süresi geçtikten sonra 14.12.2009 havale tarihli dilekçesi ile temyiz etmiş olduğu cihetle, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Katılan vekili ile sanık ... müdafii ve sanıklar ... ve ...’ın temyizlerinin incelenmesine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ..., ... ve ...’a yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve sanıklar ..., ... ve ...’a yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık ... müdafii ve sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus

yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.