muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12551, Karar No: 2012/14231, Tarih: 06.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/12551 E.  ,  2012/14231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.08.2011 gününde verilen dilekçe ile haciz şerhinin kaldırılması ve muazaranın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 05.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, haciz şerhinin kaldırılması ve muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Davalı ... vekili, alacak ilişkisinin gerçek olduğunu, icra takip dosyasında taraf olmayan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, muvazaa iddiasının yazılı delille kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., alacağın borç para verilmesinden kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusunu devreden malikin aktif dava ehliyeti kalmadığı, devralan malik tarafından da verilen süre içinde vekaletname ibraz edilmediği gerekçesiyle aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava açıldıktan sonra müddeabihin ahara temliki halinde yapılması gereken işlemler 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 186. maddesinde düzenlenmiş olup 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100

sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 125. maddesinde de “dava konusunun devri” başlığıyla yapılacak işlemlere yer verilmiştir. Özellikle HMK'nun 125/2. maddesinde “davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder” şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Öte yandan, 6100 Sayılı HMK'nun 150.maddesinin 1 ve 2. bentleri gereğince usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında somut olaya gelince; dava konusu edilen 1 sayılı parselde paydaş olan davacı ... dava açıldıktan sonra 19.01.2012 tarihinde payını dava dışı ...'e devretmiştir. ... tarafından mahkemece tanınan süre içinde vekaletname verilen vekil aracılığıyla davacının yerine geçerek davaya kaldığı yerden devam etmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak vekil tayin ettiği Av.... vekaletnamesini dosyaya ibraz etmesine karşın mazeret bildirmek suretiyle takip eden son oturma katılmamış, mahkemece, mazeretinin reddine karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, HMK'nun 150. maddesi gereğince, gelen tarafın talebine göre davanın yokluğunda devam edilmesi ya da dosyanın işlemden kaldırılması gerekirken yazılı şekilde müddeabihi devreden davacının aktif dava ehliyeti kalmadığından reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22210, Karar No: 2015/15987, Tarih: 21.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22210 E.  ,  2015/15987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/181047

Mahkemesi : Tunceli (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/03/2014

Numarası : 2014/49-2014/83

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

15.12.2013 günü saat 18.00 sularında geçirdiği trafik kazası sonucunda humerus üst uç kırığından dolayı hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanan katılan mağdur Gülşen'in, kazanın hemen akabinde tedavisi için götürüldüğü Tunceli Devlet Hastanesi Acil Servisinden taburcu edileceği esnada, kaza saatinden yaklaşık 6 saat 20 dakika sonra ve gece vakti, iki polis memurunca hazırlanan, “Tutanak” başlıklı, “15.12.2013 günü saat 18.08 sıralarında TDH Acil Servisine 'Yaralamalı Trafik Kazası' olayı nedeni ile getirilen...Gülşen... isimli şahsın olaya ilişkin ifadesine başvurulması için 80-22 kod nolu ekip olarak günün nöbetçi hekimi tarafından şahsın taburcu edileceği bilgisi alınmış, şahıs konuya ilişkin ifade vermesi için Polis Merkezine davet edilmiş; ancak, şahıs; kazadan dolayı ağrılarının olduğunu, şu an ifade veremeyecek durumda olduğunu, konuya ilişkin kimseden davacı-şikayetçi olmadığını, olay esnasında yalnız olduğunu, daha sonra ifade için Polis Merkezine geleceğini beyan etmiş olup, iş bu tutanak tarafımızca tanzimle imza altına alınmıştır.” ibarelerini içeren belge, mağdur tarafından imzalanmış ve mağdurun, duruşmada alınan, “...İmza bana aittir, ben olayın şokuyla bir şeyimin olmadığı söylenince şikayetten vazgeçtiğimi polislere söylemiştim.” şeklindeki ifadesiyle anılan belge içeriği doğrulanmış ise de,

“Tutanak” başlıklı belgenin hazırlandığı saat ve içeriğinde yer alan ibareler, dosyada mevcut mağdur hakkındaki doktor raporları ile birlikte nazara alındığında, fiziksel rahatsızlığı ve yaşadığı travmanın etkileri henüz geçmeden beyanı alınan mağdurun, özgür iradesine dayalı olarak hareket ettiği kabul edilemeceği gibi, söz konusu belgenin hazırlandığı ve mağdurun imzasının alındığı sırada, mağdura CMK'nın 234. maddesindeki yasal haklarının da hatırlatılmaması karşısında, mağdurun, gerek yasal hakları açıklanarak polis memurlarınca yazılı ifadesinin alındığı 23.12.2013 tarihinde gerek 25.03.2014 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmesinden dolayı soruşturmada ve kovuşturmada şikayet koşulunun gerçekleştiği kabul edilerek, yargılamaya devamla, davanın esası hakkında bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, kolluk görevlilerinin, Cumhuriyet savcısının talimatına uygun olarak mağdurun ifadesinin alınamama nedenine ilişkin düzenledikleri “Tutanak” başlıklı belge, yanılgılı değerlendirmeye tabi tutulup, bu belgeye atıfla, mağdurun soruşturma evresinde şikayetinden vazgeçtiği ve vazgeçmenin de sanık tarafından kabul edildiği gerekçesiyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1642, Karar No: 2020/7640, Tarih: 23.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1642 E.  ,  2020/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 139. maddesinde yazılı istisnalardan birinin bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin iş yerinde yapılması gerektiği, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan iş yeri adresinde bizzat sanığa 09/10/2013 tarihinde yapılması, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 8. fıkrasına eklenen 2. cümle hükmünün suç tarihinden sonra 18/06/2014 tarihinde yürürlüğe girdiği gözetilmeden; hakkında takdiri indirim uygulanarak bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluşması nedeniyle cezası ertelenen sanık hakkında "daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlediği" gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9027, Karar No: 2024/10849, Tarih: 09.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9027 E.  ,  2024/10849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/3 E., 2024/161 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar 4.209,59 TL olup bu miktar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, karar tarihi itibarıyla ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığından; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8152, Karar No: 2024/7945, Tarih: 10.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8152 E.  ,  2024/7945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.05.2024

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2021/117 E., 2023/701 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum ve davalılardan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 23.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen rücuan tazminat miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12493, Karar No: 2020/6502, Tarih: 23.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12493 E.  ,  2020/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, genel güvenliğin tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet, ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’ye karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafıinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nm 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’ye karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, katılan ...'a karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun katılan ...'ye yönelik hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle ve yine katılan ...'ye yönelik TCK'nın 142/2-h, 143, 35, ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’a karşı hırsızlık ve genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a karşı genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçu nedeniyle mahkemenin delilleri kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmaları, katılan ...'ın alınan ifadeleri, dosya içerisinde bulunan yangın raporu içeriğine göre; her ne kadar suça sürüklenen çocuk çaldığı ayakkabıları yangın çıkması nedeniyle iş yeri içerisinde bıraktığını belirtmişse de yangın nedeniyle ayakkabıların yandığı ve hasar aldığı bu nedenle hasar gören ayakkabıyla ilgili mağdurun tasarruf olanağının kaybolması sonucu eylemin tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a yönelik TCK ’nın 142/2-h, 143, 35, ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a karşı kamu malına zarar verme suçu genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçuna dönüştürüldüğü ve söz konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4021, Karar No: 2020/3308, Tarih: 16.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/4021 E.  ,  2020/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2017/334-2019/13

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... Ordu Ağaç San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Ordu Ağaç San. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12937, Karar No: 2011/5473, Tarih: 05.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12937 E.  ,  2011/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hasımsız olarak açılan davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.05.2009 tarih ve 2009/25-2009/215 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...nin tasfiye işlemleri sırasında kullanılmamış olan A-2043 ve A-2200 seri no arası 158 adet irsaliye ve kullanılmamış durumda olan A-24 ve A-50 seri no arası 27 adet faturanın kaybolduğunun anlaşılması üzerine tasfiye memuru ile şirket muhasebecisi tarafından 26.12.2008 tarihinde tutanak düzenlendiğini ileri sürerek, söz konusu irsaliye ve faturaların zayi nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, TTK’nun 68. maddesine göre tacirin saklamakla mükellef olduğu defter ve kağıtların yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet sebebiyle ve kanuni müddet içerisinde ziyaa uğraması halinde tacirin ziyaı öğrendiği tarihten itibaren 15 gün içinde dava açılabileceğinin düzenlendiği, davacının geçersizliğini talep ettiği irsaliye ve faturaların şirketin tasfiyesi sırasında kaybolduğu, kanunun belirttiği şekilde yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet sebebiyle kaybolmadığından kanunun aradığı koşulların bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5433, Karar No: 2022/5507, Tarih: 31.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/5433 E.  ,  2022/5507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A) “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.