muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/742, Karar No: 2007/741, Tarih: 17.10.2007

Bu itibarla mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10 uncu maddesine göre açılmış bedel tespiti ve tescil davasında taraf teşkili sağlanmadan ve işin esasına girilmeden önce, davanın aynı Kanunun 7 ve 8 inci maddelerinde öngörülen uzlaşma şartlarına uyulmadan açıldığının saptanması durumunda reddine karar verilmesi gerektiği; aksi takdirde, taraf teşkili tamamlanıp işin esasına girilerek, kamulaştırma bedelinin keşfen tespit ve idarece mal sahipleri adına bankaya bloke edilmesinden sonra, artık bu eksiklik nedeniyle davanın reddine karar verilemeyeceği açıktır.

Nitekim; yukarıdan beri açıklanan bu ilkeler, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.1.2006 gün ve E:2006/5-748 K:2006/756; 5.7.2006 gün ve E:2006/5-498 K:2006/503; 28.2.2007 gün ve E:2007/5-85 K: 2007/92 ve 28.2.2007 gün ve E:2007/5-86 K: 2007/93; 19.09.2007 gün ve E:2007/5-639 K: 2007/601 sayılı kararlarında da aynen benimsenmiş ve istikrarlı olarak uygulana gelmiştir.

Somut olaya gelince; davacı T.E.İ. Anonim Şirketi yararına irtifak hakkı tesisi için kamu yararı kararı alınan dava konusu 1030 parsel sayılı taşınmazın tapu maliki Bahri Kılıç’ın, pazarlıkla satın alma aşamasında nüfus kaydı getirtilerek sağ olup olmadığının belirlenmesi, 1.3.1999 tarihinde vefat eden taşınmaz mal sahibi mirasçılarının adreslerinin 7 inci madde uyarınca tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden veya ayrıca haricen yaptıracağı araştırma ile tespit ettirilmesi, belirtilen yöntemle adresi tespit edilen mirasçılara 8 inci madde gereğince resmi taahhütlü bir yazı ile uzlaşma davetiyesinin gönderilmesi ve bildirimin Tebligat Kanunu hükümlerine göre mal sahibine bizzat ya da onun adına kabule yetkili kimselere yapılmasının aranması, bu araştırmalar sonucunda mirasçıların adresleri tespit edilemediği takdirde ilanen tebligat yapılarak; öncelikle satın alma usulü denendikten sonra, mirasçılar davete icabet etmedikleri ya da gelip de tahmini bedeli kabul etmedikleri takdirde görülmekte olan bedel tespiti ve tescil davasının açılması gerekirken; idarece tapu malikinin sağ olup olmadığına dair nüfus kayıtları getirtilmemiş, mirasçılar belirlenerek 7 inci maddede sayılan kuruluşlardan adres araştırması yapılmamış ve bunun sonucu olarak pazarlığa çağrı belgesi, 1.3.1999 tarihinde ölmüş bulunan tapu malikine, taşınmazın bulunduğu köy adresine tebliğe çıkarılarak, üstelik Tebligat Kanununa aykırı usulle torununa yapılan bildirimle yetinilerek, pazarlıkla anlaşma sağlanamadığından bahisle ölü tapu maliki aleyhine görülmekte olan dava açılmıştır. İlke olarak, idarenin, öncelikle 8 inci maddenin şartlarını gözetmesi ve yerine getirmesi gerekir.

Yargılama aşamasında ise; dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliği için çıkarılan davetiyenin bila tebliğ iade edilmesi üzerine davalı B.K.’ın dava ve pazarlıkla satın alma tarihlerinden önce vefat ettiği anlaşılmış, davalının tekmil nüfus aile kaydı dosyaya celbedilmiş olmasına karşın, belirlenen mirasçılarına her hangi bir tebligat yapılmamış; böylece Yerel Mahkemece, taraf teşkili sağlanmadan ve işin esasına girilmeden yargılama sonuçlandırılmıştır.

Yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; davacı idarece pazarlıkla satın alma aşamasında tapu maliki B. K.’ın ölü olduğu nüfus kayıtlarından belirlenerek, mirasçılarının ve bunların adreslerinin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesinde öngörülen şartlar yerine getirilmek suretiyle araştırılmadığı ve buna bağlı olarak 8. maddede belirtilen anlamda satın alma usulünün uygulanmadığı, dolayısıyla idarece uzlaşma şartlarına uyulmadan görülmekte olan davanın açıldığı belirgin olup; Mahkemece ölü olduğu belirlenen tapu malikinin mirasçılarına henüz tebligat dahi yapılmadan 8 inci maddede öngörülen şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşıldığından ve bu aşamada bozma gerekçesinin aksine mirasçıların davaya dahil edilerek esasa ilişkin hüküm kurulması olanağı bulunmadığından; uzlaşma şartlarına uyulmadan açılan davanın reddine dair verilen önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya uygundur. Direnme kararı bu nedenle onanmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına gerek olmadığına, 17.10.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/3029, Karar No: 2018/1205, Tarih: 21.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3029 E.  ,  2018/1205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Sanık ... hakkında mağdur Hacı Kaya'ya yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2012 gün 2012/12 Esas, 2012/208 Karar sayılı ilamında tekerrür uygulandığı anlaşılmakla; 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesinin uygulanması bakımından sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken bu hususun dikkate alınmaması; oluş ve dosya içeriğine göre; eylemin silahla ve işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi yanısıra (d) bendi ile de uygulama yapılması ve anılan Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu husus gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi; karşı temyiz olmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde,

Sanık ...'in mağdur ...'in işyerine girip açıkta duran iki adet döner bıçağını aldıktan sonra, kendisine engel olmak isteyen mağdura ve orada bulunan tanık ...'a bıçakları gösterip ''Burada ekmek yemek istiyorsanız bana karışmayın,'' diyerek bıçaklarla birlikte olay yerinden ayrıldığı olayda, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, vasıflandırmada hataya düşülerek tehdit suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunmasına, 21.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23984, Karar No: 2017/14678, Tarih: 27.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/23984 E.  ,  2017/14678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde; borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, örnek 7 ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini ileri sürerek usulsüz tebligat şikayetinde bulunduğu, mahkemece, tebligat yapılan adreste borçlunun eski damadı olan Hasan Köse'nin oturduğu ancak tebliğ alan eski damadı ...’nin davacı ile aynı adreste ikamet etmediği, yapılan tebligatın usulsüz olduğu gerekeçesi ile usulsüz tebligat şikayetinin kabulüne, tebliğ tarihinin, borçlunun takipten haberdar olduğunu beyan ettiği 15.03.2016 tarihi olarak düzeltilmesine karar verildiği görülmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun “Aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat” başlıklı 16. maddesine göre; “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.”

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 25. maddesinde ise “Kendisine tebligat yapılacak kişi adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; şikayetçi borçlunun şikayet dilekçesinde tebliğ tarihi itibariyle “Atatürk Mah. Hacı Halit Erkut Cad. Özyıldırım Sitesi B Blok No:30 D:9 .../.../...” ikamet ettiğini bildirdiği, dosya içerisinde bulunan ... Kaymakamlığı İlçe Nüfus Müdürlüğü’ne ait yerleşim yeri ve diğer adres belgesinde borçlunun mernis adresinin “Hisareyn Merkez Mah. İsmet Paşa Cad. No:96/D .../...” olduğu, “Merkez Mah. Hisareyn Yolu Ogün Sit. No:96 B Blok .../...” adresine çıkan ilk tebligatın, “adres yeterli ve geçerli bir adres olmadığından iade” şerhi ile çıkış mercine iade edildiği, bunu üzerine “Hisareyn Merkez Mah. İsmet Paşa Cad. No:96/C .../...” adresine çıkartılan ikinci tebligatın “muhatap çarşıda olduğundan aynı konutta ve sürekli oturduğunu beyan eden ...'ye tebliğ edilmiştir” şerhi ile 03/03/2016 tarihinde tebliğ edildiği görülmekle birlikte, şikayetçi borçlunun kendisi adına tebligat yapılan ...'nin kızı ...'ın eski eşi olduğunu, aynı konutta birlikte oturmadığını ileri sürdüğü, mahkemece bu hususta kolluk araştırması yaptırılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, tebliğ tarihi itibariyle tebliğ yapılan ...'nin borçlunun kızı ...'ın eski eşi olup olmadığı, borçlu ile aynı adreste ikamet edip etmediği, kolluk marifetiyle ve sunulan her türlü delille yöntemince araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8177, Karar No: 2023/919, Tarih: 16.02.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8177 E.  ,  2023/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2392 E., 2022/1279 K.

DAVACILAR : ..., ...

DAVA TARİHİ : 07.09.2020

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/899 E., 2021/112 K.

Taraflar arasındaki yetki itirazı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlular vekili itiraz dilekçesinde; alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borca itirazlarıyla birlikte senedin keşide yeri ile muhatap banka şubesinin bulunduğu yerin Alanya olduğunu, bu nedenle Alanya İcra Müdürlüklerinin yetkili olduğunu ileri sürerek yetkiye ve borca itirazda bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı alacaklıya, itiraz dilekçesi tebliğ edilmediği, bu nedenle cevap dilekçesi sunulmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı alacaklıya, itiraz dilekçesi tebliğ edilmediği, bu nedenle cevap dilekçesi sunulmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İİK’nın 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesinin, HMK'nın 447/2. maddesi atfıyla aynı Kanun'un yetkiye dair hükümlerinin kıyas yolu ile uygulanmak sureti ile belirleneceği, takip dayanağı akdin yapıldığı yer icra dairesinin de yetkili olduğu, buna göre çeke dayalı takipte, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK'nın 6. maddesi) ve İİK’nın 50/1 maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki ya da muhatap bankanın bulunduğu yer icra dairesinde de yapılabileceği, kambiyo senetlerine bağlı alacaklar aranacak borçlardan olduğundan (TTK'nın 755, 796. maddeleri) götürülecek borçlar hakkında uygulanabilen TBK’nın 89. maddesi 1. fıkrasının bu alacaklar hakkında uygulanamayacağı, başka bir anlatımla alacaklı HMK’nın 10. maddesi uyarınca kendi yerleşim yerinde kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip yapamayacağı, muhatap banka şubesi ve çeklerin keşide yeri itibariyle yetkili icra müdürlüğünün Alanya İcra Müdürlükleri olduğu, ödeme emrinin davacı borçlulara tebliğ adresi ile davacı borçluların Mernis adresleri itibariyle de takipte İstanbul İcra Müdürlüklerinin yetkili olmadığı, muteriz borçluların yetki itirazının yerinde olduğu gerekçesi ile itirazın kabulüne, muteriz borçlular yönünden İstanbul İcra Dairelerinin yetkisizliğine, kararın kesinleşmesinden itibaren iki haftalık süre içinde taraflarca talep edilmesi halinde borçlular hakkındaki icra dosyasının tefriki ile yetkili Alanya İcra Dairesine gönderilmesine, yetki itirazı kabul edildiğinden sair itiraz nedenlerinin incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı vekili istinaf dilekçesinde; takibe dayanak çeklerin, keşideci borçlu ile alacaklı arasında akdedilen faktoring sözleşmesinin ödeme vasıtası olarak verildiğini, sözleşmeye göre yetkili icra müdürlüklerinin İstanbul icra müdürlükleri olduğunu, aval veren borçlunun da bu yetki şartı ile bağlı olduğunu, ihtiyati haciz kararının da İstanbul mahkemelerinden alındığını, itirazın dosya borcunun infazen kapatılmasından ve hacizlerin kaldırılmasından sonra yapıldığından borçluların, itirazda hukuki yararlarının bulunmadığını, borçlular ödeme emrinin tebliğinden önce takipten haberdar olmaları nedeniyle itirazın süresinde olmadığını ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılması ile şikayetin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; takibe dayanak çeklerin keşide yerinin Alanya olduğu, alacaklı tarafından takipte çeke dayanıldığı, faktoring sözleşmesinin dayanak edilmediği, kaldı ki faktoring sözleşmesindeki yetki anlaşmasının sadece sözleşmenin tarafı olan Yağmur Gıda-... yönünden bağlayıcı olduğu, faktoring sözleşmesinde aval veren borçlunun imzasının bulunmadığı, bu borçlu yönünden sözleşmenin bağlayıcı olmadığı, ihtiyati haciz kararının verildiği yer icra dairesini yetkili hale getirmediği, takipte İstanbul İcra Dairelerinin yetkili olmadığı, takibe dayanak çeklerde keşide yerinin Alanya olmasına, takip dışı diğer borçluya Alanya adresi gösterilmesine rağmen henüz ödeme emri tebliğ edilememesine göre borçluların yetki itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle alacaklı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf nedenlerini tekrarla bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte yetki itirazına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 50/1. maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. Ve 447/2. maddeleri ve sair yasal mevzuat.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14667, Karar No: 2009/598, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14667 E.  ,  2009/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : HAZİNE-...

KATILANLAR : ....

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacı mirasçılar ile davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ... Köyü 101 ada 1074 parsel sayılı 5742.79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham ... niteliğinde Hazine, 769 parsel ise ... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı, 1074 parselin kendisine ait ... alanı olduğu, 769 parselin ise davalı ile ilgisinin bulunmayıp, 8/12 payın kendisine, 2/12'şer payın kardeşleri Zekiye ve ...'a ait olduğu iddiasıyla dava açmış;....aynı iddia ile davaya katılmışlardır. Mahkemece, davacı ...'nin davasının kısmen, katılanların davalarının ise tümden kabulü ile 769 parselin payları oranında davacı ve katılanlar adına tesciline, 1074 parsele yönelik davanın reddi ile tespit gibi tesciline, bu parsel üzerinde bulunan yaşları 4-15 arasında değişen bir melez ..., bir ..., iki incir, altı armut, sekiz ceviz ve dört fındık ağacının davacı ... tarafından dikildiğinin tutanak ve kütüğün beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davacı mirasçıları ile davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1969 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılıp temyize konu dava nedeniyle kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dosyaya sunulan raporlardan çekişmeli taşınmazların bilirkişi krokisinde (A) ve (D) harfi ile işaretli bölümlerinin davacı tarafından çekilen tel örgünün dışında ve tarımda kullanılmayan alan olduğu, (C) bölümünün komşu 1075 numaralı Hazine parseli içinde kaldığı, (B) bölümünün ise % 15-20 eğimli, üzerinde kök ve kütük sürgününden meydana gelen meşe ağaçları ile kaplı olduğu, ... bilirkişinin raporu karşısında üzerinde bulunan meyve ağaçlarının yaşları göz önüne alındığında bu ağaçlar dikilmeden öncesi hakkındaki zilyetlik iddiasına değer verilemeyeceği ve 3402 Sayılı Yasanın 19. maddesinin 2 fıkrası hükmüne göre şerh verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 22/01/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15323, Karar No: 2014/35426, Tarih: 11.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/15323 E.  ,  2014/35426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken suç yolunda katedilen mesafe, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılması yerine en üst oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32561, Karar No: 2015/5529, Tarih: 19.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/32561 E.  ,  2015/5529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini beyan ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tazminatının çekle ödenmek istenmesine rağmen kabul etmediğini, diğer alacak isteklerinin yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kış ve yaz aylarına ilişkin günlük çalışma sürelerine göre fazla çalışma saatleri belirlenirken ara dinlenme yarım saat olarak esas alınmıştır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi ./..

-2-

verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda davacının kış aylarında günde dokuz saat, yaz aylarında ise on saat çalıştığı kabul edildiğine göre ara dinlenme süresi, yukarıda açıklanan kanun ve ilkeler uyarınca bir saat olarak kabul edilmelidir.