muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10390, Karar No: 2014/16727, Tarih: 26.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/10390 E.  ,  2014/16727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/12/2011

NUMARASI : 2011/362-2011/598

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, şua izni ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi ve veri giriş elemanı olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını, veri giriş elemanı olarak işe alınmasına rağmen fiilen röntgen bölümünde çalıştırıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve şua izni ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili, davacının istifa ederek ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı YTC Grup Şirketi, davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin işverence haksız olarak yapıldığı sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı’nın aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi olarak röntgen bölümünde 17.12.2005-31.01.2011 arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışmıştır.

Davacı, veri giriş elemanı olarak işe alınmasına rağmen fiilen röntgen bölümünde teknisyen gibi çalıştırıldığını, son zamanlarda da iş yükünün sürekli ağırlaştırılarak istifaya zorlandığını ve en sonunda da haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili, davacının istifa ederek ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davacının imzasını inkâr etmediği ve kabul etmediğini belirtmekle yetindiği 13.01.2011 tarihli istifa dilekçesinde, “Veri giriş elemanı olarak çalışıyorum. Sağlık nedenleriyle 31.01.2011 tarihi mesai bitimi itibarıyla ayrılmak istiyorum.” demiştir.

Davalı şirketin hastane yönetimine gönderdiği yazıda ise, “işten ayrılış sebebi: İstifa” yazmaktadır.

Kuruma bildirilen işten ayrılış bildirgesinde ise, işten ayrılış sebebi “Kod:4” yazılıdır.

Davacı tanıkları, işverenin davacıyı işten çıkardığını söylemişlerdir.

Mahkemece, davacının iddiası ve işten ayrılış bildirgesinde “Kod-4: Belirsiz süreli sözleşmenin işverence feshi” yazması ve feshi yapanın fesih sebebiyle bağlı olması gerekçesiyle feshin işverence haksız olarak yapıldığı sonucuna varılarak, istek hüküm altına alınmıştır.

Kuruma bildirilen işten ayrılış bildirgesinde ise, işten ayrılış sebebi “Kod:4” yazılıdır.

Davacı tanıkları, işverenin davacıyı işten çıkardığını söylemişlerdir.

Mahkemece, davacının iddiası ve işten ayrılış bildirgesinde “Kod-4: Belirsiz süreli sözleşmenin işverence feshi” yazması ve feshi yapanın fesih sebebiyle bağlı olması gerekçesiyle feshin işverence haksız olarak yapıldığı sonucuna varılarak, istek hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece, işten ayrılış bildirgesinde “Kod:4” yazmasına dayanılarak feshin işverence haksız şekilde yapıldığının kabulü dosya içeriğine uygun değildir. Dava dilekçesinde, istifa dilekçesinden söz etmeyen davacı, işverenin sunduğu istifa dilekçesini kabul etmediğini beyanla yetinmiş, irade fesadına da dayanmamıştır. Bu durumda davacının 13.01.2011 tarihli istifa dilekçesi geçerli kabul edilmelidir. Ancak davacı istifa dilekçesinde “sağlık nedenlerine” dayandığından, mahkemece davacıya sağlık nedenlerinin ne olduğu açıklattırılıp 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/I-a,b maddesindeki işçinin bildirimsiz fesih hakkını kullanması koşullarının oluşup oluşmadığı, bildirilen sebebe göre gerekirse işyerinde keşif yapılarak irdelenmelidir. Kanunun 24/I bendindeki yasal koşullar bulunuyorsa davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne, ihbar tazminatı isteğinin reddine; Yasadaki koşullar gerçekleşmemiş ise işçi feshi haksız hâle geleceğinden kıdem tazminatı isteğinin de reddine karar verilmelidir. Mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11882, Karar No: 2013/18576, Tarih: 04.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11882 E.  ,  2013/18576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 8.04.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı araştırılmasından,

3) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenilmesinden,

4) Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile somut emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) olan uzaklıklarının fen bilirkişisine işaret ettirilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3841, Karar No: 2024/456, Tarih: 15.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/3841 E.  ,  2024/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR SAYISI : 2020/373 E, 2021/2184 K

EK KARAR SAYISI : 2020/373 E, 2021/2184 K

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, temyiz isteminin esastan reddi ile

hükmün onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 05.11.2021 tarihli ve 2020/373 Esas, 2021/2184 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii tarafından, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2020/373 Esas, 2021/2184 Karar sayılı ek kararının ise sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanık ...'ın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2020/373 Esas, 2021/2184 Karar sayılı ek kararına yönelik 21.09.2022 tarihli temyiz istemi yönünden tebliğname tarihi sonrasında sunulmuş olduğundan görüş bildirilmediği anlaşılmakla, sanık ...'ın 21.09.2022 tarihli temyiz istemine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10450, Karar No: 2017/5275, Tarih: 03.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/10450 E.  ,  2017/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında özetle; Eşme Köyündeki tarlasının içerisine 2014 yılı içinde deneme amaçlı sulama kuyusu açtırdığını, bu kuyuyu denemek için eskiden bulunan ve kuyuya yakın olan elektrik trafosundan hat çektirdiğini ve kuyuyu denediğini, deneme için kullandığı elektriğin aboneliği olmadığını beyan etmesi karşısında; sanığın suçunu tevil yolu ile ikrar ettiği anlaşılmakla, mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4361, Karar No: 2012/9920, Tarih: 28.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4361 E.  ,  2012/9920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, 765 sayılı TCK.nun 59 maddeleri gereğince 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına. 647 Sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince cezanın Ertelenmesine.

I-Sanığın savunmasında sahte fatura kullanmadığını, aldığı malları defterlerine kaydettiğini ve bedellerini ödediğini beyan etmesi, vergi suçu ve vergi inceleme raporlarında şirketin iş kapasitesi ve sermayesi itibariyle gerçek faaliyeti bulunmadığına dair bir tespitin yer almaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, suça konu faturaları düzenleyen ... Kundura Ltd. Şti. ve ... (İzmirim Shoes) hakkında vergi raporları düzenlenip düzenlenmediği ve dava açılıp açılmadığı araştırılıp vergi raporlarının ve dava açıldığının belirlenmesi halinde ise dava dosyalarının getirtilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerinin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespit edilerek toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabule göre de;

5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca; aynı takvim yılında birden fazla faturanın kullanılmış olması ve sanığın adli sicil kaydındaki ilamlar da gözönüne alınıp teselsüle ve tekerrüre ilişkin hükümler de tartışılarak, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK' nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların kararın gerekçe bölümünde denetime olanak verecek şekilde somut olarak gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4032, Karar No: 2013/29920, Tarih: 25.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4032 E.  ,  2013/29920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianame içeriği gözetilerek sanık hakkında TCK.nun 245/2. maddesi ge- reğince mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli ve amaç gözetilerek sanığa tatbik edilecek hapis cezasının takdiren alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanık hakkında adli para cezasına esas alınan sonuç gün sayısının, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20-100 TL arasında belirlenecek bir rakam üzerinden para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, gün adli para cezası olarak bırakılması suretiyle eksik hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki sanık hakkında 5237 sayılı TCK nun. 245/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan 30 günün 5 güne indirilmesi, hükmün 2. paragrafından sonra gelmek üzere, “5237 sayılı Kanunun 52/2. madde ve fıkrası gereğince adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı sanık lehine olarak takdir olunan 20 TL'nin çarpılarak sonuç olarak 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11439, Karar No: 2019/7463, Tarih: 23.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/11439 E.  ,  2019/7463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

14.06.2012 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile 15.06.2012 tarihli zarar tespit tutanağında; katılana ait ağaç ve fındık ocaklarının dalları yerine köklerinden kesildiğinin tespit edilmiş olması, olay yeri basit krokisinde ağaçların sanığa ait eve geçişi engelleyecek nitelikte olmadığının görülmesi, tanık ...'ün yeminli anlatımında; sanığın katılana ait ağaçları gölgelik yaptığı gerekçesiyle kestiğini beyan ettiğine dair bilgisi karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322 maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. paragrafında 5237 sayılı ibaresinin başına "sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK.nın 50/1-a maddesi uyarınca ve" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21814, Karar No: 2015/3180, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21814 E.  ,  2015/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/608-2014/416

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1- Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 25.10.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2- Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmazın ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi,hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4- Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11211, Karar No: 2024/13403, Tarih: 10.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11211 E.  ,  2024/13403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut dosyada İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine dair karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin 04.07.2024 tarihli kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulmadığı gibi davacının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı aleyhine bir karar da verilmemiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı vekilinin, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Buna göre Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmayan davalı vekilinin isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16592, Karar No: 2013/17120, Tarih: 04.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/16592 E.  ,  2013/17120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davaya konu işçilik haklarının ödenmemesi nedeni ile iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı ile ücret, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının ücretlerinin ödenmediği için değil, başka bir işte çalışmak üzere istifa etmek sureti ile işten ayrıldığını, herhangi bir alacağı bulunmadığını savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Davacı; iş sözleşmesi, işçilik haklarının ödenmediği gerekçesi ile haklı nedenle feshettiğinı ileri sürerek alacak talebinde bulunmuş, işveren ise istifa olgusuna dayanmıştır.

Yerel mahkemece; iş sözleşmesinin, davacı işçi tarafından alacaklarının ödenmemesine bağlı olarak eylemli olarak feshedildiği; işverenin haklı fesih olgusunu kanıtlayamadığı, davacının başka bir işte çalışmak üzere ayrıldığı savunmasına da, işçinin kıdemi göz önüne alındığında değer verilemeyeceği gerekçesi ile alacaklar hüküm altına alınmış ise de; dosyada, davacının adını ve imzasını taşıyan 31.12.2008 tarihli istifa dilekçesi bulunmakta olup, mahkemece bu dilekçe davacıya gösterilip imzası ve içeriği hakkında beyanı alındıktan sonra davalı savunmasının buna göre değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.