muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13387, Karar No: 2016/16885, Tarih: 08.06.2016

Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanun'a uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek 29. ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/857, Karar No: 2022/8034, Tarih: 10.05.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/857 E.  ,  2022/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 07/10/2021 gün ve 2021/3538 Esas – 2021/11065 Karar sayılı ilama karşı davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin kararın, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, bu ilama karşı bir kısım davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapilan incelemede; Dairemiz düzeltilerek onama kararında, davalı ... dışındaki davalılar kendisini vekille temsil ettirdiği halde, bu davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hususunun doğru olmadığı hususu belirtilmiş ise de, onama ilamında bu husustan sehven düzeltme yapılmadığı, bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla;

Bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07/10/2021 gün ve 2021/3538 Esas - 2021/11065 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ada, 34 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Faiz başlangıç tarihi 14/06/2015 olması gerekirken 14/09/2015 yazılması ve ilk kararda hükmedilen bedele faiz işletilmesine ilişkin cümlenin yüklemi eklenmeden eksik bırakılması,

2- Davalı ... dışındaki davalılar vekil ile temsil edildiğinden, bu davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

1-Faiz başlangıç tarihi 14/06/2015 olması gerekirken 14/09/2015 yazılması ve ilk kararda hükmedilen bedele faiz işletilmesine ilişkin cümlenin yüklemi eklenmeden eksik bırakılması,

2- Davalı ... dışındaki davalılar vekil ile temsil edildiğinden, bu davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih ve 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak fark bedelin ödenmesine karar verilen 12/01/2011 tarihli ek karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından; (14/09/2015) tarihlerinin çıkarılmasına, yerlerine (14/06/2015) tarihinin yazılmasına

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 7 nolu bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine bir kısım davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihininde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 3.400,00 TL vekalet ücretinin davacı idareden alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 1. bendinde (14/03/2016 gününe kadar) ibaresinden sonra gelmek üzere (yasal faiz işletilmesine) kelimelerinin yazılmasına,

d) Gerekçeli kararın; 1. bendinin 5. paragrafından (karar kesinleşinceye) ibaresinin çıkarılmasına, yerine (fark bedelin ödenmesine hükmedilen 12/01/2021 tarihine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... vd.'den peşin alının karar düzeltme harcı ile taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 10/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8566, Karar No: 2021/12914, Tarih: 30.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8566 E.  ,  2021/12914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürme

HÜKÜMLER : 1) Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin

01/03/2018 tarih ve 2017/469 (E), 2018/44 (K) sayılı;

Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 29, 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararının istinafı üzerine;

2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/05/2018, 2018/519 (E) ve 2018/685 (K) sayılı;

Sanık hakkında maktule yönelik hükmün istinaf başvurularının esastan reddine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/05/2018, 2018/519 (E) ve 2018/685 (K) sayılı kararının katılan ... ve katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Katılan ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ... temyiz dilekçesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 294/2. maddesine göre hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz nedeni bildirilmediği anlaşıldığından; temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/05/2018, 2018/519 (E) ve 2018/685 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan ... vekilinin haksız tahrik şartlarının bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

2) Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/05/2018, 2018/519 (E) ve 2018/685 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan ... vekilinin haksız tahrik şartlarının bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanık ile maktulün olay tarihinden önce, birbirlerini tanıdıkları, maktulün kentsel dönüşüme girecek olan evinin bazı malzemelerini sanığa satmak üzere anlaştığı, sanığın anlaşılan miktarın bir kısmını elden maktule verdiği kalan kısmı ödemeyi reddettiği bu nedenle aralarında alacak verecek ilişkisine dayalı bir husumet oluştuğu, olay tarihinden 3 ay kadar önce maktulün basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde sanığı yaraladığı ve tehdit ettiği devamında sanığın da maktulü silahla tehdit ederek mala zarar verme eyleminde bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/04/2018 tarih 2017/174 Esas ve 2018/231 karar sayılı kararı ile maktulün ölümü nedeniyle düşme ve sanık hakkında mala zarar verme suçundan kovuşturma şartı yokluğundan düşme ve tehdit eyleminden mahkumiyet hükmü kurulduğu, olay günü sanık ve eşinin alışverişten dönerken maktulü gördükleri, eve geldiklerinde eşinin moralinin bozuk olduğunu gören sanığın sebebini sorması üzerine eşinin, maktulün sanığın evde olmadığı bir zaman eve geldiğini, ''karımdan boşandım seni alacağım kocanı da vuracağım'' diyerek hakaret ve tehditlerde bulunduğunu söylemesi üzerine, sanığın sinirlenerek ele geçirilemeyen ateşli silahını yanına alıp evden çıktığı ve maktulün bulunduğu yere gidip ateşli silah ile yakın mesafeden üç el ateş ederek öldürdüğü olayda;

Maktulden sanığa yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında sanık hakkında 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari düzeye yakın haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği halde azamiye yakın oranda haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan ... vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/05/2018, 2018/519 (E) ve 2018/685 (K) sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince "Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11892, Karar No: 2013/19017, Tarih: 07.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11892 E.  ,  2013/19017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 08.04.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3)Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8087, Karar No: 2014/15519, Tarih: 01.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/8087 E.  ,  2014/15519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/449-2013/336

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılardan M.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; 20/09/2011 tarihinde K.. K.. Anadolu Lisesi bahçesinde 1 adet büyükbaş hayvanının elektrik akımına kapılarak telef olduğunu belirterek, hayvanının bedeli olan 4.000 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı MEB cevap dilekçesinde; sözkonusu alan içerisine hayvan sokulmasının yasak olduğunu, ayrıca elektrik direğinin Tedaş tarafından dikilmesi sebebiyle sorumluluğun adıgeçen kuruma ait olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Davalı A.. E.. cevap dilekçesinde; 20/09/2011 tarihinde okul bahçesinde herhangibir çalışmasının olmadığını, okul bahçesinde okul yönetiminin kendi çalışmasının olduğunu, olayla herhangibir bağlantılarının olmadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; Susuz Milli Eğitim Müdürlüğü yönünden davanın kısmen kabulüne, 3.500,00 TL alacağın 20/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Susuz Milli Eğitim Müdürlüğünden alınarak davacıya verilmesine; T... A.Ş'ye karşı açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davalı MEB vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın tazmini talebine ilişkindir.

Sorumluluk hukukunun ilk amacı; bir kimsenin malvarlığında iradesi dışında meydana gelen eksilmeyi ve zararı aynen veya nakden gidermek, zarar verici olay sonunda zarar görenin malvarlığında eksilmiş olan değer yerine, nitelik veya nicelik yönünden eş bir değer koymaktır. Zarar verenin, yerine getirmekle zorunlu olduğu bu yükümlülüğe, tazminat yükümlülüğü denilir. Tazminat yükümlülüğünün, yani zarar verenin ödeyeceği tazminat miktarının tespit edilebilmesi için, herşeyden önce, zararın hesaplanması gerekir. Zarar verenin ödeyeceği tazminat gerçekleşen zararla sınırlı olup, hiçbir zaman zararın azami miktarını geçemez.

BK. 42/1'e göre zararı ispat etmek davacıya düşer. Kural olarak, davacı, uğranılan zararın hem varlığını, hem de miktarını ispat etmekle yükümlüdür. Ancak bir şeyin telef olmasında zarar miktarını ispat etmek çok zor olduğundan bu ispat zarar görenden beklenilemez. Bu takdirde, hakim BK. 42/2 gereğince; olayların normal akışını, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, almış olduğu tedbirleri göz önünde tutarak zarar miktarını hakkaniyet esaslarına göre tespit eder. Bu halde, zararın varlık ve miktarının tespitinde hakim geniş bir takdir yetkisine sahiptir. Hakimin buradaki takdir yetkisi, zararın ispatına ilişkin delillerin takdiriyle ilgilidir. Zarar miktarının belirlenmesinde haksız fiilin işlendiği andaki durum gözönünde tutulur.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece olay mahallinde keşif yapılmış ve elektrik bilirkişisi tarafından tanzim olunan 06.05.2013 tarihli raporda "...olaya konu direğin okul bahçesinin içinde bulunan okulun garaj diye kullandığı binanın önünün aydınlatması için kullanılmış olan A tipi direk olduğu; direğin aşınmış ve yıpranan tellerinin değiştirilmesi veya tamiri özel mülkiyet olduğundan okula ait olduğu, Tedaş'ın sorumluluğu dışında olduğu, asli kusurun sekizde yedi okulun olduğu, tali kusurunda hayvanlarına bakmadığı için mal sahibinde sekizde bir olduğunun" belirtildiği ve mahkemece bu raporun -davacı için belirlenen kusur oranı dikkate alınmadan- hükme esas alınarak 3.500,00 TL tazminatın davalı MEB'dan tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; zarar miktarı hesaplanırken davalı MEB'na bağlı okulun bahçesinde, çevre halkının hayvanlarının girmesini engelleyecek şekilde (çit veya duvarla çevrili olup olmadığı) gerekli güvenlik tedbirlerinin alınıp alınmadığı hususu ile hayvanın telef olmasında hayvan sahibinin kusurunun olup olmadığı hususunun araştırılmadan eksik inceleme ile tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39940, Karar No: 2017/312, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39940 E.  ,  2017/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24048, Karar No: 2015/968, Tarih: 21.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24048 E.  ,  2015/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık

iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.