muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/20125, Karar No: 2007/22800, Tarih: 04.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/20125 E.  ,  2007/22800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menemen İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca 277 Sayılı Kanunun 1. maddesine göre 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan payları belediye vergi ve resim hükmünde olup bu paraların da haczi kabil değildir.

Somut olayda haczin kaldırılması istenen ........................................... şubesindeki 2011839 numaralı belediye kira gelirleri adlı hesaba yatırılan paraların bir kısmının borçlu tarafından şikayet dilekçesi ekinde sunulan tahsilat icmal raporu ve bankaya teslimat müzekkeresine göre haczedilemez nitelikte olan vergi, resim ve harç niteliğindeki gelirler olduğu görülmektedir.

O halde mahkemece şikayete konu hesaptaki paraların  niteliği yönünden gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak söz konusu paraların haczedilip haczedilemeyeceği belirlendikten sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hesabın belediye kira gelirleri hesabı olduğundan bahisle hesaba yönelik şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6800, Karar No: 2006/8558, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6800 E.  ,  2006/8558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulü ile ihtiyati haczin kaldırılmasına yönelik olarak verilen kararın süresi içinde alacaklı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

... ve ... vekili, ...'nın 3.10.2005 keşide tarihli çeke dayanarak ihtiyati haciz kararı aldığını, ihtiyati haczi veren mahkemenin yetkisiz olduğunu ileri sürerek ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, çekteki keşide yerinin Erciş olduğunu, borçluların İzmir’de ikamet ettiğine ilişkin yeterli belge sunulmadığı gerekçesiyle ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyati hacizde yetkili mahkeme İİK.’nun 50 maddesinin yaptığı atıf uyarına HUMK hükümlerine göre belirlenir (İİK.m.258). HUMK’nun 9.maddesine göre borçlunun yerleşim yeri mahkemesi ihtiyati haciz yönünden yetkilidir. 1.3.2006 tarihinde uygulanan ihtiyati haciz borçluların İzmir'deki adresinde uygulanmış, borçlular ihtiyati hacze itiraz eden vekile verdikleri 2.3.2006 tarihli vekaletnamede aynı adresi göstermişlerdir. Bu durumda borçluların İzmir'deki adresinde ikamet ettiklerinin kabulü gerekir. Dosyaya sunulan ikametgah ilmuhaberi sonraki tarihli olduğuna göre ihtiyati haciz talep edildiği tarihte İzmir mahkemelerinin yetkili olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulünde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2852, Karar No: 2013/2096, Tarih: 01.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2852 E.  ,  2013/2096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

KARAR

Dava,elektrik abonelik sözleşmesinden kaynaklanan kayıp kaçak bedeliyle ilgili tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptaline ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 1.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8147, Karar No: 2024/7102, Tarih: 09.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8147 E.  ,  2024/7102 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1447 E., 2023/2065 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/595 E., 2023/117 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının düzenli olarak hiç bir işte çalışmadığını, davalının çalışmaması sonucunda evini geçindirmek zorunda kalan müvekkilinin babasından miras kalan evlerini satmak zorunda kaldığını, 2021 yılının Ağustos ayında müvekkilinin köydeki evlerinden çocukları birlikte Ordu merkeze geldiğinde davalının evin kilidini değiştirdiğini, müvekkilini eve almadığını, bu olayın ardından arazisinden sebze toplamak üzere köye gittiğinde kayınpederinin hakaret ve saldırısına uğradığını, bunun üzerine davalı kocanın tamamen kötüniyetli olarak müvekkili hakkında uzaklaştırma talebinde bulunduğunu, davalının müvekkiline babasından miras kalan ve İstanbul Çekmeköy'de bulunan evlerini zorla sattırdığını, bir fırın açtığını, ancak çalışma konusunda basiret gösteremeyen davalının bu iş yerini de yürütemediğini, batırdığını, yaklaşık 8 sene önce müvekkilinin davalı tarafından bütün evlerini satmak zorunda bırakıldığını, her ne kadar müvekkilinin evlilik birliğini korumak adına elinden geleni yapmış ise de davalının evin kilidini değiştirmesi ve haksız şekilde şiddet tehdidi altında olduğunu iddia etmesi ile müvekkilini terk ettiğini, evlilik birliğinin sona ermesinde asli kusurlusunun davalı koca olduğunu beyanla, tarafların öncelikle terk hukuki nedenine göre boşanmalarına, olmadığı takdirde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuklar ..., Meral ve İkra Nur'un velâyetlerinin müvekkiline verilmesini, her bir çocuk için aylık 1.000,00 TL'er olmak üzere toplam 3.000,00 TL nafaka ile müvekkili için aylık 1.000,00 TL nafakaya hükmedilmesini, 100.000,00 TL maddî tazminat ve 50.000,00 TL manevî tazminat ile yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; evliliğin ilk yıllarından beri ekonomik sıkıntı yaşadıklarını, kendi adına kayıtlı olan evleri rızası ile sattığını ancak daha sonra sanki satılmasına müvekkilinin sebep olmuşcasına davalının problemler yarattığını ve müvekkiline psikolojik baskı uygulandığını, davalının ilk çocukları olan ... 11-12 yaşlarındayken müvekkilini aldatmaya başladığını, son 2 yıldır da davalının muhabbet kuşu alırken tanıştığı ... isimli bir adamla birlikte olduğunu, 2021 yılında fındık ayında davalının müvekkiline ait olan fındık bahçesindeki hasadı günlük ücretle toplayacağını beyan ettiğini, müvekkilinin de zaten bu fındık ev için kullanılacak neden sana ekstra ücret verilsin deyince sinirlenerek ortak kullanılan eşyaları (yatak, fırın, dolap, tabak ve mutfak eşyaları) toplayarak gittiğini, eşyaları toplayıp gittikten sonra da defalarca eve girip çıktığını, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müvekkili lehine 80.000,00 TL maddî, 80.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla,davalının ortak çocuklara ve davacıya hakaret ettiği, aşağılayıcı sözler söylediği, davacı ve ortak çocuklar ile ilgilenmediği, ortak çocuk ...'ye tokat atmak suretiyle şiddet uyguladığı, davalının sürekli iş değiştirdiği, evin geçimini sağlamadığı, davacıyı ve çocukları maddî olarak zor durumda bırakarak ekonomik şiddet uyguladığı, faturaları ödemek vs. temel sorumlulukları almadığı, henüz dava açılmadan önce davalının babasına ait köydeki eve eşyalarını almaya giden davacıyı, davalının babasının tehdit ettiği, kadının da bazı zamanlar ortak çocukları, ortak çocuklardan en büyüğü olan ...'ya bırakarak gittiği, çocuklar ile yeterince ilgilenmediği, evin ortak geliri için yapılan fındık toplama işinde yevmiye istediği ve davalıyı ailesine karşı zor durumda bıraktığı,erkeğin ağır kusurlu olduğu, her iki davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukları ... ve ... için aylık 1.000,00 TL tedbir- iştirak nafakası, kadın lehine 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının davası ve ekleri ile kendi tazminat istemlerinin reddi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının davası ve ekleri ile kendi tazminat istemlerinin reddi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kocanın davası ve lehine takdir edilen tazminatların miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece "davalının davacıya hakaret ettiği, davalının davacıyı evden kovduğu, davalının davacıya, davacıdan nefret ettiğini, tiksindiğini söylediği, davalının davacının annesine hakaret ettiği, evin tüm ihtiyaçlarının davacı tarafından karşılandığı, davacının davalının ilk evliliğinden olan çocuklarına "ben sizi param ile satın alırım, anneniz iyi biri olsa sizi bırakıp gitmezdi" şeklinde sözler söylediği, davacının titiz bir insan olması sebebiyle çocukların odalarından dışarı çıkamadığı ve koltuklara oturamadığı, davacının eve misafir kabul etmediği, eve kabul ettiği davalı tarafın misafirlerine karşı da istemediğini belli edecek davranışlarda bulunduğu" vakıaları kusur olarak yüklenmiş ise de; tanık ...'nın "davacı her ay davalıdan habersiz evdeki eşyaları değiştirirdi neden değiştirdiğini bilmiyorum" şeklindeki beyanından davacı kadına " sürekli evdeki eşyaları değiştirerek müsrif davranma" vakıası ile tanık ...'in "davacı davalının çocuklarına kahvaltı vermezdi" şeklindeki beyanından davalının çocuklarına kahvaltı vermemek sureti ile ilgilenmeme vakıasının kusur olarak yüklenmesi gerektiği, tanık ... ile tanık ...'nin benzer nitelikteki beyanından ise, kocaya eşiyle ilgilenmeme vakıasının kusur olarak yüklenmesi gerektiği,bu durumda tarafların kusur dağılımında bir değişiklik olmamakla birlikte, kusur olarak yüklenen eylemler yönünden tarafların istinaf başvurularının kabulüne, hükmün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin "evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, eşinin ilk evliliğinden olan çocuklarına "ben sizi param ile satın alırım, anneniz iyi biri olsa sizi bırakıp gitmezdi diyen, çocuklara kahvaltı hazırlamayarak ilgilenmeyen, sürekli evdeki eşyaları değiştirerek müsrif davranan kadının hafif kusurlu olduğu, eşiyle ilgilenmeyen, eşine hakaret eden, eşini evden kovan, eşine nefret ettiğini, tiksindiğini söyleyen, annesine hakaret eden, evin tüm ihtiyaçlarının eşi tarafından karşılanan erkeğin ise ağır kusurlu olduğu" şeklinde düzeltilmesine, tarafların sair yönlere ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı- davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının davası ve ekleri ile kendi tazminat istemlerinin reddi yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davacı- davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, kocanın davası ve lehine takdir edilen tazminatların miktarı yönünde temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; tarafların boşanma davalarının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,4721 sayılı Kanun’un 166 ıncı maddesi, 174 üncü maddesi, 182 nci maddesi, 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/379, Karar No: 2019/1504, Tarih: 12.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/379 E.  ,  2019/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 gün ve 2017/535 esas ve 2018/237 sayılı kararı ile verilen,

a- Sanık ... hakkında;

Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat.

b- Sanık ... hakkında;

Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanık ...'ın cezaevinden gönderdiği 11.10.2018 tarihli dilekçe ile dosyasının onanmasını istediği; onama isteğinden vazgeçtiği ve kararın temyizini talep ettiği dilekçelerin ise temyiz süresinin bitmesinin ardından verilmiş olduğu anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 04.09.2018 gün, 2018/2171 esas, 2018/1094 sayılı kararının, katılan sanık ... müdafii tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Yargıtay denetiminin sağlanması için kan gütmeye konu 15.01.1998 suç tarihli Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinde görülen dosya aslının bu dosya arasına konulmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre suçun hukuki nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık ...'ın babası İsak'ın, Halil ve yanında bulunanlarca öldürülmesi nedeniyle, sanık ... lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde tartışılması gerektiği düşünülmeksizin, CMK.nin 230/1-b maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş; Halil müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 12.03.2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39927, Karar No: 2017/299, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39927 E.  ,  2017/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3598, Karar No: 2009/5938, Tarih: 07.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3598 E.  ,  2009/5938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... - ... Mahallesi 237 ada 424 parsel sayılı 8574 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Şubat 1968 tarih 28 ve 29 numaralı tapu kaydı ile tarla olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftada (8) numaralı bölümün orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, mahkemece yapılan keşif ve alınan orman bilirkişi kurulu raporuna göre davanın reddi ile taşınmazın tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş olması yerinde değildir.

Şöyle ki; Dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2008/100, 102, 84, 209, 210 ve 211 (Dairenin 2009/3594, 3596, 3597, 3598, 3603 ve 3604) Esas sayılı dava dosyalarının benzer mahiyette olduğu, taşınmazların birbirine yakın ve aynı bilirkişi raporları bulunduğu, alınan uzman orman mühendisi bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın bir bölümünün ... fotoğrafında koyu renkli alanda işaretlendiği ve memleket haritasında üzerinde çalılık işareti bulunan alanda gösterildiği, buna rağmen taşınmazın memleket haritasında, amenajman planı ve ... fotoğraflarında tamamının açık alanda ve orman sayılmayan yer olduğunun açıklandığı, bu hali ile raporun kendi içinde çelişkili olduğu ve mahkemece de bu çelişki üzerinde durulup giderilmediği ve kendi içinde çelişkili rapora dayalı olarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; birbirine yakın parseller hakkında ortak keşif yapılarak aynı uzman bilirkişiden rapor alınmalı, ... fotoğrafındaki koyu ve açık renk olarak gösterilen bölümler açıklığa kavuşturulmalı, 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli; yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 07/04/2009 günü oybirliği ile karar verildi.