muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/40706, Karar No: 2017/6006, Tarih: 15.05.2017

Dava konusu para cezasına ilişkin mahsup talebine dair somut uyuşmazlığın, taraflar arasında yapılan 04.09.2012 tarihli Profesyonel Futbolcu sözleşmesi ve bu sözleşmede atıf yapılan davalı Spor kulübünün iç disiplin düzenlemeleri kapsamında çıkardığı disiplin yönetmeliğine göre uygulanan para cezasının yerindeliği noktasında toplandığı anlaşılmaktadır. Dava tarihi olan 03.07.2013 tarihi itibariyle mevcut Türkiye Futbol Federasyonu Ana Statüsünün 56. maddesindeki ihtiyari tahkim düzenlemesine göre “Uyuşmazlık Çözüm Kurulu”nun ihtiyari tahkim yetkisinin kabul edildiğine dair yazılı talepte bulunulmadığı gözetilerek, para cezasına ilişkin ihtilafın “Uyuşmazlık Çözüm Kurulu” tarafından çözümlenmesi mümkün değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, özel hukuk hükümlerine tabi sözleşme ilişkisinden kaynaklanmakta olup, sözleşme hukuku ve ilkelerine göre çözümlenmesi gerekir. Bu durumda para cezasına ilişkin uyuşmazlığı çözümleme görevi adli yargının görevi içerisinde kalmaktadır. Öyle olunca mahkemece davalının para cezasına ilişkin mahsup talebi yönünden öncelikle para cezasının ... hükümlerine göre usule uygun olup olmadığı ve yerindeliği değerlendirilmek suretiyle işin esasına girilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu konudaki uyuşmazlığın çözüm yerinin Türkiye Futbom Fedarasyonu olduğu ve taraflar arasındaki sözleşmenin 5. maddesi gereğince "futbolcuya verilen para cezaları ilk hakedişlerinden kesilir" hükmü gözetilerek verilen para cezasının mahsubu ile neticeye gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

2-Bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8588, Karar No: 2022/894, Tarih: 20.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8588 E.  ,  2022/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 11/01/2018 tarih 2018/İHK-257 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı nezdinde ... poliçesi ile sigortalanan aracın 15/07/2015 tarihli tek taraflı kazası neticesinde yolcu konumunda olan müvekkilinin yaralandığını ve maluliyetinin oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının tahsilini talep etmiş; 09/10/2017 tarihli dilekçesi ile talebini 160.080,28 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, başvurunun kısmen kabulü ile 160.080,28 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsili ile başvurana verilmesine karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013-01/06/2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015-20/02/2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerinin dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; davacının maluliyet oranının belirlenmesi açısından düzenlenen ve Hakem Heyetince hükme esas alınan Dokuz Eylül Üniversitesinden alınan 24/02/2017 tarihli raporda Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri esas alınarak davacının travma sonrası stres bozukluğuna bağlı iş göremezliğini de içeren maluliyet oranı %24 olarak hesaplanmış, hakem heyetince bu rapor hükme esas alınarak talebin kabulüne karar verilmiştir. Travma sonrası stres bozukluğu tanısının kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, travma sonrası stres bozukluğunun davacının bakiye ömrü boyunca süreklilik arz edip etmediği ve sürekli değilse ne kadar süre devam edeceği hususlarında ve kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden içerisinde psikiyatri uzmanı da bulunan bir heyetten açıklayıcı, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre davalı lehine oluşan kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6872, Karar No: 2012/13700, Tarih: 21.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6872 E.  ,  2012/13700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan mülkiyeti Belediyeye ait taşınmaz üzerinde bulunan binaların ve ağaçların aidiyetinin ve bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan, mülkiyeti Belediyeye ait taşınmaz üzerinde bulunan binaların ve ağaçların aidiyetinin ve bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur. Dava konusu binaların mülkiyetinin davalıara ait olduğunun tespitinde ve resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve davalılara ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacı idarenin talebi; sadece taşınmaz üzerinde bulunan binanın zilyedinin tespitine ilişkin olmasına karşın, talep aşılmak suretiyle taşınmazın zilyedinin davalılar olduğunun tespiti ve zemin bedeli ödenmediği halde yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. 3. bentlerinin tümüyle çıkartılmasına, yerlerine (Bedeline hükmedilen binanın zilyedinin davalılar olduğunun tesbiti ile bedeli ödendiğinden davacı idareye aidiyetine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9036, Karar No: 2011/10925, Tarih: 26.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9036 E.  ,  2011/10925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/05/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan babası H. M. Ş.'in yaşlı ve hasta olduğu bir sırada diğer mirasçılarından  mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 18115 ada 1 parseldeki 2 nolu bağımsız bölümü 2.eşi olan davalıya satış göstererek temlik ettiğini ileri sürüp, tapunun iptali ile payları oranında mirasçılar adına tescilini istemiştir.

Davalı, miras bırakanın asıl amacının mal varlığını mirasçıları arasında paylaştırmak olduğunu, davacı ve dava dışı oğluna da taşınmaz verdiğini, miras bırakanın paylaşım dışı bıraktığı mal varlığının da bulunduğunu bildirip, davanın reddini savunmuş ve Türk Medeni Kanununun 652.maddesi uyarınca taşınmaz üzerinde miras hakkına mahsuben mülkiyet hakkı tanınmasını istemiştir.

Mahkemece, işlemin danışıklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, başlangıçta ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olduğu halde, yargılama sırasında istek sadece muris muvazaasına hasredilmiş olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği  ve toplanan delillerden; tarafların miras bırakanı H.M.Ş.'in çekişme konusu 18115 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 2 nolu bağımsız bölümün (meskenin) tamamını 04.10.2005 tarihli akitle ve satış yoluyla davalı eşine temlik ettiği görülmektedir.

Davacı, söz konusu tasarrufun diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmış, davalı ise miras bırakanın temlikteki amacının mirastan mal kaçırma değil mirasın paylaştırılması amaçlı olduğunu savunmuş, murisin diğer mirasçılarına da taşınmazlar verdiğini bildirmiştir.

Davacı, söz konusu tasarrufun diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmış, davalı ise miras bırakanın temlikteki amacının mirastan mal kaçırma değil mirasın paylaştırılması amaçlı olduğunu savunmuş, murisin diğer mirasçılarına da taşınmazlar verdiğini bildirmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706., Borçlar Kanunun 213. ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle  zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Öte yandan, miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Buna göre, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Bu durumda, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler merciinden getirtilmeli, her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişilerden rapor alınmalı, böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Oysa mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin bu kapsamda olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek gerekli araştırmanın yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik tahkikatla yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  26.10.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3736, Karar No: 2021/9686, Tarih: 09.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/3736 E.  ,  2021/9686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, bu sigaraları 18 ay önce tırla İnegöl'e gelen açık kimlik bilgilerini bilmediği bir şoförden satın aldığını, daha önce yapılan aramada deposunda sigaraların yakalandığını ve hakkında işlem yapıldığını, bu dosyada ele geçen 2200 paket kaçak sigaranın da o tarihte yakalanmayan sigaralar olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla savunmaya ilişkin, bu husus araştırılarak varsa ilgili evrakın celbi ile buna göre eylemin ayrı bir suç oluşturup oluşturmadığı hususunda sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10042, Karar No: 2021/3393, Tarih: 07.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10042 E.  ,  2021/3393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... İl Özel İdaresinden ihale sonucu aldığı ... Hizmet binası yapımı sürmekteyken, kanalizasyon borusu döşenmesi işinde çalışan ...'nin, 3 metre derinliğinde açılan toprak kanalın içindeyken, toprağın kayması neticesinde altında kalarak yaşamını yitirmesiyle sonuçlanan olayda;

Sanık müdafinin 30/06/2015 tarihli son duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret beyan ederek duruşmanın ertelenmesini talep etmesine karşın, bu istemin ''dosyanın geldiği safahat dikkate alındığında" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle reddedilmesi suretiyle, savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 07/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4, Karar No: 2013/8114, Tarih: 25.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4 E.  ,  2013/8114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2011/220616

MAHKEMESİ : Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 09/03/2011, 2010/95 (E) ve 2011/7 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Murat'ın mağdur Mustafa'yı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin suç vasfına, haksız tahrike, katılan vekilinin sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık Murat ile mağdur Mustafa'nın suç tarihinde bir meyhanede karşılaştıkları, mağdur ve arkadaşı tanık Kadir'in sanık ile aralarında daha önce geçen tartışma sebebiyle konuşmak istedikleri, sanığı masalarına davet ettikleri, birlikte alkol aldıkları sırada sanığın konuşmak istemeyerek dışarı çıktığı, sanığın peşinden giden mağdur ile tanık Kadir'in dışarda bir süre sanıkla konuştukları, tanık Kadir'in içeri girmesinden sonra mağdurun sanığa “ben senin ananı mı sinkaf ettim” dediği, öfkelenen sanığın mağduru bıçakla sol karın bölgesinden batma nafiz, ince bağırsakta dört ayrı yaralanmaya, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde üç bıçak yarası ile sol göğüs, sol üst kol, sol uyluk bölgelerinden ise dört bıçak yarası ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda;

1) Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, 9 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini,

2) Mağdur Mustafa’nın haksız tahrik oluşturan eyleminin niteliği dikkate alındığında, cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar indirilmesini öngören TCK'nın 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.