muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18020, Karar No: 2020/4694, Tarih: 01.10.2020

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda, mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı HMK'nun 190. ve 4721 sayılı TMK'nun 6. maddeleri uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir.Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir. Somut olaya gelince, dinlenilen gerek davacı tanıkları ve gerekse davalı tanıkları, temlikin muvazaalı olduğu yönünde herhangi bir beyanda bulunmamışlardır. Diğer taraftan, murisin, mal kaçırmak gibi bir kastı bulunsaydı sadece maliki olduğu taşınmazdaki 3/5 payını değil, dava konusu taşınmazının tamamını temlik edebileceği de açıktır.

Hal böyle olunca, dosya kapsamındaki tüm olgu ve deliller, özellikle de tanık ifadeleri yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; mirasbırakan Durmuş'un, satış yoluyla yaptığı temlike ilişkin gerçek iradesinin mirastan mal kaçırmak olmadığı, davacının iddiasını, 6100 sayılı HMK’nın 190. ve 4721 sayılı TMK’nın 6. maddeleri uyarınca kanıtlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirmeyle, davanın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1081, Karar No: 2013/3169, Tarih: 11.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1081 E.  ,  2013/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu ... hakkında kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan maddi tazminat ilamına dayalı olarak ilamlı icra takibi yapıldığı ve örnek 4-5 icra emri düzenlendiği, İcra Müdürlüğü'nce 31.01.2012 tarihinde dosya borcuna yönelik olarak muhtıra düzenlendiği, borçlu vekilinin, 27.02.2012 tarihinde İcra Mahkemesine başvurarak, icra dosya borcunun tamamının ödendiğini ve borçlarının bulunmadığını açıklayarak ilama aykırı olarak hesaplanan ve düzenlenen muhtıranın iptalini istediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 22.05.2012 havale tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm, şikayet eden borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu Yargıtay'ın denetimine elverişli olarak düzenlenmediği gibi, raporda hesaplama hataları yapılmıştır.

Bu kapsamda; konuda uzman başka bir bilirkişi tespit edilerek; alacaklı ve borçlu yanın iddia ve savunmaları kapsamında dosya borcunun icra takibine başlandığı tarihten itibaren kalem kalem hesaplanarak,

bu hesaplamada, asıl alacağa yürütülen faiz miktarının hesabında yıl 365 gün olarak kabul edileceğinin (hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıl hesabında 360 gün esas alınarak faiz hesabı yapılarak borçlu aleyhine işlemiş faiz yönünden farka sebebiyet verilmesi doğru değildir.);

takip öncesi işlemiş faiz miktarının, icra takibinde istenilen miktarlardan fazla olduğunun tespiti halinde, icra takibinde talep edilen miktar ile bağlı kalınacağının ( hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya kapak hesabında takip öncesi işlemiş faiz hesabında bazı dönemler bakımından icra takibinde talep edilen miktar aşılarak hesap yapılması doğru olmamıştır.);

30.06.1934 günlü, 2548 sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanun’un 1. maddesi uyarınca cezaevi yapı harcından borçlunun sorumlu olmadığının gözetilmesi gerekir. Denetime olanak verecek şekilde düzenlenmeyen ve hatalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Şikayet eden borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12375, Karar No: 2022/5534, Tarih: 22.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12375 E.  ,  2022/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/11/2019 tarihli ve 2019/3924 soruşturma, 2019/5429 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik Hava Kuvvetleri Komutanlığı Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Hukuk Hizmetleri Başkanlığınca yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii BANDIRMA Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/03/2020 tarihli ve 2020/422 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13/08/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/09/2020 tarihli ve KYB. 2020/74734 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluş ve Yargılama Usulü Kanunu’nun “Nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı ve askeri kurum amiri” başlıklı 8. maddesinde, “Nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amiri bir suçun işlendiğini öğrendiklerinde refakatlerindeki askeri savcıya soruşturma açtırır ve yapılmakta olan soruşturma hakkında askeri savcıdan her zaman bilgi isteyebilirler. Nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirlerinin refakatlerindeki adli müşavirler, bu yetkinin kullanılmasında bu komutan ve askeri kurum amirlerinin yardımcısıdırlar ve kanun yollarına başvurmada adı geçen komutan ve askeri kurum amirleri adına ilgili soruşturma ve dava dosyalarını incelemeye yetkilidirler. Adli müşavirler, aynı zamanda refakatlerinde bulundukları, nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirlerinin hukuk işlerinde de yardımcısıdırlar. Kıta komutanının ve askeri kurum amirinin kanuni ve şahsi engelleri yetkilerinin kullanılmasına imkan vermez ise bu yetkiler kanuni vekillerine geçer. (Değişik: 12/6/2003-4893/1 md.) Teşkilâtında askerî mahkeme kurulan kıt’a komutanı veya askerî kurum amiri, subay ve astsubayların işledikleri suçlar dışında, diğer kişilerin işledikleri suçlara ait suç evrakını, soruşturma yapılması istemiyle askerî savcılığa göndermek üzere askerî hâkim sınıfından olan adlî müşavirlere yazılı yetki verebilir. Yetki verilen konularda kıt’a komutanı veya kurum amirine tanınan kanunî yetkiler adlî müşavirler tarafından kullanılır.” aynı Kanun’un “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz” başlıklı 107. maddesinde, “Askerî savcı tarafından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, teşkilâtında askerî mahkeme kurulan kıt’a komutanı veya askerî kurum amiri ile şüpheli ve suçtan zarar görene bildirilir. Bu karara karşı teşkilâtında askerî mahkeme kurulan kıt’a komutanı veya askerî kurum amiri ya da suçtan zarar gören, kararın kendilerine tebliğinden itibaren onbeş gün içinde kararı veren askerî savcının teşkilâtında olduğu askerî mahkemeye yer itibarıyla en yakın askerî mahkemede itiraz edebilirler. En yakın askerî mahkemenin tayininde kararsızlık olursa, bu husus Millî Savunma Bakanlığınca giderilir. İtiraz isteminde kamu davasının açılmasını haklı gösterecek olaylar ve deliller gösterilir” hükümlerinin amir olduğu, 21/01/2017 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilen ve 16/04/2017 tarihli halk oylaması ile kanunlaşarak yürürlüğe giren 6771 sayılı Kanun ile askeri mahkemelerin kaldırıldığı ve teşkilatında askeri mahkeme bulunan kıta komutanı bulunmadığından Hava Kuvvetleri Komutanlığı Muharip Hava Kuvveti Komutanlığı Hukuk Hizmetleri Başkanlığının Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen karara itiraz etme hak ve yetkisi bulunmadığı, ayrıca suçtan zarar gören sıfatının da bulunmadığı cihetle, verilmiş olan kovuşturmaya yer

olmadığına dair karara yönelik itirazın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, BANDIRMA Sulh Ceza Hakimliğinin 04.03.2020 tarih, 2020/422 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 22.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1933, Karar No: 2015/5950, Tarih: 21.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1933 E.  ,  2015/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/333936

MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2013/41 (E) ve 2013/441 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- 08.01.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak "2008,2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından dava açıldığı, her takvim yılındaki eylemler ayrı suçları oluşturduğu gibi aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10639, Karar No: 2013/15458, Tarih: 11.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10639 E.  ,  2013/15458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.01.2011 tarih ve 2010/2341-2011/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... bürosunu işleten ticari vekili tarafından taşıma alacağına karşılık İş Bankas... Şubesi'ne ait 250719 nolu hesaptan verilme 30/10/2010 keşide tarihli, keşidecisi ... Nakliyat Oto. Gıda Ltd. Şti. olan 0072014914 seri nolu 6.500 TL bedelli çekin tutanak ile... Makine A.Ş'den teslim alındığını, ticari vekil ile sözleşmeye aykırı davranış nedeniyle vekillik sözleşmesinin feshedildiğini, fesih sonrası büro teslim alındığında söz konusu çekin bulunamadığını ileri sürerek sözkonusu çekin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı dikkate alınarak dava devam ederken dava konusu çekin meşru hamili olduğunu bildiren Vatan Konut Müteahhitlik Hizmetleri İnş. Nak. PVC Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından dilekçe gönderildiği, dava konusu çekin kendilerinde olduğunun ve kayıp olmadığının bildirildiği gerekçesi ile davanın reddine davacının dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir.

Davacı vekili; kararı temyiz etmiştir.

Dava, zayi nedeniyle çek iptali istemine ilişkindir. Mahkemece dava dışı Vatan Konut Müteahhitlik Hizmetleri İnş. Nak. PVC Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından dosyaya sunulan beyan ve belgelerden çekin kendilerinde olduğu ve kayıp olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de hasımsız olarak açılan zayi nedeniyle iptale ilişkin davada dava dışı şirketin sunduğu delillerin değerlendirilmesi suretiyle hasımlı bir dava açılmış gibi hüküm kurulması doğru değildir. Mahkemece, 6762 sayılı TTK'nın 675. maddesinde belirtilen doğrultuda işlem yapılmadan, öncelikle çek aslını sunan üçüncü kişiye karşı istirdat davası açması için davacıya uygun bir süre verilmeksizin davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2139, Karar No: 2020/7585, Tarih: 22.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/2139 E.  ,  2020/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.12.2013 tarih ve 2013/24167 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2009, 2010, 2011, 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçlarla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura kullanma suçları yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla her bir takvim yılına ait suçların birbirinden ayrı suçları oluşturduğu halde hangi yıldan olduğu da belirtilmeksizin tek suçtan beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8785, Karar No: 2016/7906, Tarih: 19.10.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/8785 E.  ,  2016/7906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Önceki günlü geri çevirme kararı ile davacıların tutunduğu 04.11.1947 tarih 30 sayılı tapu kaydının tedavülleriyle birlikte istendiği, gelen cevapta tapu kaydının gönderildiği ve gitti kaydının olmadığının belirtildiği, ancak dava dilekçesinde ise anılan tapu kaydının Ekim 1958 tarih 29 sayılı tapu kaydı ile tedavül gördüğünün belirtildiği anlaşılmakla; Tapu Müdürlüğünden Ekim 1958 tarih 29 sayılı tapu kaydının tüm tedavülleriyle birlikte istenilmesi, Ekim 1958 tarih 29 sayılı tapu kaydının 04.11.1947 tarih 30 sayılı tapunun tedavülü olduğunun anlaşılması halinde kayıtlarda neden aralarında bağ kurulmadığının resmi kayıtlara dayalı olarak açıklanmasının ve Ekim 1958 tarih 29 sayılı tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği hususunun belirtilmesinin istenilmesi, dosyanın geçirdiği safahatte dikkate alınarak işlemlerin mümkün olan en kısa sürede tamamlanması, gelen cevapların ilgili hakim tarafından bizzat kontrol edilerek yeniden geri çevirmeye sebebiyet verilmemesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17559, Karar No: 2022/13945, Tarih: 07.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17559 E.  ,  2022/13945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ulukışla Asliye Hukuk Mahkemesi

Trafik kazası nedeniyle maddi zararın tazmini davasının reddine dair verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin taşımacılık şirketi olup yapılan taşıma sözleşmesi uyarınca şirkete ait ... plakalı çekici ve yine ... plakalı römorkun sürücü ... idaresinde Aksaray istikametinden Ulukışla istikametine seyretmekte iken, sürücünün araç hakimiyetinin kaybolması nedeniyle maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, olay sonrası kaza yerine gelen ... ve ... çalışanlarının araçta bulunan ve kaza sonrası yola devrilen fatura değeri 108.887,69 TL olan muhtelif temizlik ürününü gerekli tedbirleri almaması nedeniyle olay sırasında yoldan geçen araçların ezmesi ve savurması sonucu büyük çapta maddi hasara uğradığını, yola saçılan emtiayı koruyup gerekli tedbirleri almayan davalıların maddi hasarın meydana gelmesinde ağır kusurlu olduğunu, Ulukışla Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/5 D.İş.sayılı dosyası ile hasar tespiti yapıldığını, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile davalının ağır kusuru nedeniyle meydana gelen maddi zararın hesaplanarak şimdilik 10.000,00 TL’sinin davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müşterek müteselsil tahsilini tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davaya konu zararın meydana gelmesinde davalıların kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; davacının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Adana

Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 21,40 onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7846, Karar No: 2015/16296, Tarih: 11.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7846 E.  ,  2015/16296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.