muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23003, Karar No: 2016/14175, Tarih: 02.06.2016

Uyuşmazlık; dava konusu inşaatta “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanunu’ndaki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

Davacının, davalıdan satın aldığı bağımsız bölümün 29.12.2004 tarihinde tapu devirinin yapıldığı ve eldeki davanın 31.12.2010 tarihinde açıldığı hususlarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının satın aldığı bağımsız bölümde, blokta ve site ortak alanlarında ayıp ve eksikler bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen; eksik imalatların yanında, dış cephedeki btb kaplaması, cam mozaiklerin çatlakları, duvardaki sıva çatlaklıkları, bina çevre-duvarlardaki çökme ve ayrışmalar, bitişik iki ayrı daireler arasındaki duvarın sese karşı çift yüzey yalıtımlı olarak yapılması ve boyanması, yangın merdivenlerinin zemine kadar inecek şekilde yapılması, asansörler çalışır durumda ise de, cisimleri algılayan sensörlü olarak yapılması, elektrik tesisatı yönünden tv kablolarının çalışmaması, ortak alanlarda diafon sisteminin sağlıklı çalışmaması, bağımsız bölümlerde ise, inşaat tekniğine aykırı ve tehlikeli olacak şekilde sigorta kutularının vestiyer içine yapılması, mutfak dolaplarının baca çıkışlarına elektrik boatı konulması imalatlarının gizli ayıp niteliğinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Mahkemece, talep edilen hususlarla ilgili “açık ayıp”, “gizli ayıp” ve “eksik ifa” ayrımının yapılması hüküm oluşturulması açısından önem arzetmektedir.

O halde öncelikle, mahkemece talep edilen hususların açık ayıp, gizli ayıp, eksik iş ayrımının somutlaştırılması ve 818 sayılı BK. 198. maddesi gereğince, gizli ayıplar yönünden, bu ayıpların kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve ihbar tarihi de göz önünde bulundurularak, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda tarafların delil ve karşı delilleri sorulmalı, toplanan delillere ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenlerine göre, davacı ile davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz edilen kararın davalı yararına bozulmasına, 2. bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5216, Karar No: 2020/9304, Tarih: 27.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/5216 E.  ,  2020/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre ihaleye fesat karıştırma suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye ve CMK'nın 237/2. maddesine dayanılarak Hazinenin ihaleye fesat karıştırma suçundan açılan kamu davasına katılan olarak KABULÜNE, suçtan zarar gören Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, 18/12/2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 26/12/2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, süresinde yapılmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, dilekçelerinin içeriğine göre incelemenin katılan Hazine vekilinin sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kurulan beraat hükümlerine, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerin ise vekalet ücretine yönelik temyiz talepleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı Adana Huzurevi Y.B.R.

Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı Adana Huzurevi Y.B.R.

Mrk. Müdürlüğünce 14/12/2011 tarihinde açık ihale usulü ile gerçekleştirilen 2011/179641 İhale kayıt numaralı “Adana Huzurevi Y.B.R.Mrk. Müdürlüğü ile SHÇEK Seyhan Huzurevi Y.B.R.Mrk. Müdürlüğünün Yaşlı Bakım Hizmeti Alımı” ve Adana Huzurevi Y.B.R.Mrk. Müdürlüğünce 15/12/2011 tarihinde açık ihale usulü ile gerçekleştirilen 2011/179676 İhale kayıt numaralı “Temizlik, Kalorifer Yakma, Ziy. Dan. Yönlendirme, Teknisyen Yardımcısı ve Berber Hizmetleri Hizmet Alımı” ihaleleri öncesinde Uzman Grup isimli firma adına hareket eden sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nun, aynı ihale için istekli olan Alya firması adına hareket eden sanıklar ..., ... ve ..., Arc firması adına hareket eden sanık ... ve Kurmay-gap firması adına hareket eden sanık ... ile irtibat kurup, ihalenin Uzman Grup isimli firmada kalması yönünde aralarında anlaştıkları, bu kişileri ihaleye girmemeleri ve/veya eksik belge vermeleri konusunda ikna ettikleri, karşılığında nakit para alma konusunda anlaştıkları iddia olunan somut olayda; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, soruşturma aşamasında CMK'nın 140. maddesi uyarınca verilen teknik araçlarla izleme, ses ve görüntü kayıtlarının alınmasına dair kararların aslının veya onaylı örneğinin getirtilmesinden, söz konusu karar uyarınca yapılan işlemlere ve bu işlemler üzerine elde olunan delillere ilişkin sanıkların ayrıntılı bir şekilde savunmalarının alınmasından, suça konu ihale dosyaları ile dava dosyasında yer alan belgelerin ve teknik takip dökümlerinin ihale mevzuatından anlayan bilirkişi kuruluna tevdi edilerek iddia olunan hususlarla ilgili olarak bilirkişi raporu tanzim ettirilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, Anayasanın 141/3 ile CMK'nın 34/1, 230/2 ve 289/1-g maddelerine muhalefet edilerek, teknik takip sonucu elde edilen görüntüler, ses kayıtları ve arama el koyma işlemleri kapsamında ele geçirilen not kağıdına hangi gerekçeyle itibar edilmediği de açıklanmadan yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

Hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-e maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Sanıklar hakkında beraat hükmü kurulmuş olması karşısında, kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren sanıklar lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin ve bir kısım sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA 27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16755, Karar No: 2014/18883, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16755 E.  ,  2014/18883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/252599

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuk A. Ç. hakkında yapılan yargılama sonunda, dosyanın Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1 esas sayılı dosyası ile fiili, hukuki ve şahsi irtibat bulunduğundan bahisle birleştirilmesine dair Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 20/03/2014 tarihli, 2012/435 esas, 2014/294 sayılı kararım müteakip çıkan uyuşmazlık üzerine davanın Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1 esas sayılı dosyasında birleştirilmesine ilişkin Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2014 tarihli ve 2014/184 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 30.06.2014 gün ve 2014-13402/44724 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2014 gün ve 2014/252599 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 20/03/2014 tarihli, 2012/435 esas, 2014/294 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 25/1. maddesinde “Çocuk mahkemesi, tek hâkimden oluşur. Bu mahkemeler her il merkezinde kurulur. Ayrıca, bölgelerin coğrafi durumları ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak belirlenen ilçelerde Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun olumlu görüşü alınarak kurulabilir. İş durumunun gerekli kıldığı yerlerde çocuk mahkemelerinin birden fazla dairesi oluşturulabilir. Bu daireler numaralandırılır. Çocuk mahkemelerinde yapıları duruşmalarda Cumhuriyet savcısı bulunmaz. Mahkemelerin bulunduğu yerlerdeki Cumhuriyet savcıları, çocuk mahkemeleri kararlarına karşı kanun yoluna başvurabilirler", aynı Kanun'un 35/1.maddesine göre "Bu Kanun kapsamındaki çocuklar hakkında mahkemeler, çocuk hâkimleri veya Cumhuriyet savcılarınca gerektiğinde çocuğun bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren inceleme yaptırılır. Sosyal inceleme raporu, çocuğun, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarım yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulur", hükümleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 16/2. maddesindeki, "Bağlantılı ceza davalarının değişik mahkemelerde bakılmasına başlanmış olursa, Cumhuriyet savcılarının istemlerine uygun olmak koşuluyla, mahkemeler arasında oluşacak uyuşma üzerine, bu davaların hepsi veya bir kısmı bu mahkemelerin birinde birleştirilebilir. ” hükmüne göre, Cumhuriyet savcısından bu konuda görüş istenilmeden yazılı şekilde davaların birleştirilmesine karar verilmesinde,

2-Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2014 tarihli ve 2014/184 değişik iş sayılı kararının incelenmesinde, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 17. maddesindeki “çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturma ayrı yürütülür. Davaların birlikte yürütülmesinin zorunlu görülmesi hâlinde, genel mahkemelerde, yargılamanın her aşamasında, mahkemelerin uygun bulması şartıyla birleştirme karan verilebilir. Bu takdirde birleştirilen davalar genel mahkemelerde görülür, "şeklindeki hüküm karşısında, Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesince birleştirmeye muvafakat edilmeyen somut olaya ilişkin olarak mevzuatımızda uyuşmazlığın giderilmesine yönelik bir kanun yolunun bulunmadığı cihetle yazılı şekilde dosyanın Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyasında birleştirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Adana 3. Çocuk Mahkemesi ve Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/03/2014 ve 27/03/2014 tarihli ve 2012/435 esas, 2014/294 karar ve 2014/184 D. İş sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemelerince yerine getirilmesine, 17/11/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5055, Karar No: 2011/3034, Tarih: 03.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5055 E.  ,  2011/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 120 ada 56 parsel sayılı 4662,85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak taşınmazın dedesi ...’dan kaldığını, bu nedenle kendisi ve kardeşlerinin paylarının da bulunduğunu öne sürerek dava açmış, yargılama sırasında tapu kayıtlarına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...’nın tutunduğu 12.08.1965 tarih, 58 ve 09.04.1984 tarih, 12 sayılı tapu kayıtlarının dava konusu 120 ada 56 parsel sayılı taşınmazı kapsamadığı, taşınmazın davalıların babası ...’dan kaldığı, tarafların dedesi olan ... oğlu ...'ı yaşı itibariyle tanıyan, bilen mahalli bilirkişi ya da tanık bulunamadığı, taşınmazın dede ... oğlu ...’dan kaldığına ilişkin iddianın davacı tarafından ispatlanamadığı gibi bir an için taşınmazın davacının iddia ettiği gibi 11.11.1917 tarihinde vefat eden tarafların ortak miras bırakanı ... oğlu ...'dan kaldığı kabul edilse dahi davacının da dolaylı olarak kabul ettiği gibi miras bırakanın terekesinin paylaşıldığı, dava konusu 120 ada 56 parsel sayılı taşınmazın davacının amcası olan davalıların babası ...'ya kaldığı, davacının babası... mirasçılarına ise dava konusu taşınmaza komşu, dava dışı 120 ada 57 parsel sayılı taşınmazın kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Her ne kadar davacı ... paylaşmada kendilerine daha az yer düştüğünü iddia etmişse de; paylaşmada, her bir mirasçıya eşit yüzölçümde ve eşit verimlilikte taşınmaz mal ya da ekonomik yönden parasal değeri eşit, menkul mal isabet etmesinin paylaşmanın koşulu olmadığı da kuşkusuzdur. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...’nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davacıdan alınmasına, 03.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12506, Karar No: 2009/13424, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/12506 E.  ,  2009/13424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, çekişme konusu 104 ada 171 parsel sayılı taşınmazın tespitine dayanak olan vergi kaydının miktar fazlası olarak davalılar adına yazılan bölümünün mer'a olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptalini ve mer'a olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3. maddesinde mer'a; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır.

Aynı Kanunun 4. maddesinin 3. fıkrasında, "mer'a, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, ilk fıkrasına göre de, mer'a, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Mer'alar, kamu ortak mallarından olup, maliki Hazine'dir ve özel mülkiyete konu olamaz" şeklindedir. Bu cümleden olarak zilyetlikle kazanılmaları da mümkün değildir.

Bir taşınmazın mer’a nitelikli olması ayrı şey, herhangi bir köy yada belde adına tahsisinin bulunması yada tahsis yok ise kadim kullanma hakkının hangi köy ya da belde de bulunduğunun belirlenmesi ayrı şeydir. Tahsis ve

./..

2009/12506 - 13424 - 2 -

kadim hak üzere bir mutasarrıfın bulunmaması mer’a arazisini mer’a niteliğinden çıkarmaz. Hazine yasa gereği mer’alar hakkında çıplak mülkiyet sahibi olma sıfatını her zaman sürdürür ve bu iddia ile açtığı davaların zaman dilimine bağlı kalınmaksızın her zaman dinlenme olanağı vardır.

Vergi kaydı mülkiyete karine teşkil ederse de, bu kayda hukuken değer vermenin iki ayrı önkoşulu bulunmaktadır. Birinci koşul, kaydın kapsadığı alanın özel mülkiyete konu teşkil eden yerlerden olmasıdır. İkinci koşul ise, vergi kaydı kapsamlı yerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğini sağlayacak biçimde ve sürede elde tutulmuş olmasıdır.

Bir taşınmaz hakkında düzenlenmiş bulunan vergi kaydının mülkiyete karine oluşturabilmesi ancak o yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığında mümkündür. Daha açığı, taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil eden yerlerden olması gerekir.

Yapılan bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince;

Bir taşınmaz hakkında düzenlenmiş bulunan vergi kaydının mülkiyete karine oluşturabilmesi ancak o yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığında mümkündür. Daha açığı, taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil eden yerlerden olması gerekir.

Yapılan bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince;

Dava konusu 104 ada 171 parsele ve dava dışı 170 parsele uygulanan 1937 tarih ve 335 tahrir nolu vergi kaydı güney sınırları itibariyle "mera" okumakta olup, kayıt miktarı 30 ardır. Vergi kaydının toplam miktarı da 3000 m²'dir. 104 ada 171 ve 170 parseller toplam 21.355,69 m² miktar ile kadastro çalışmaları sırasında tespit edilmiştir.

Mahkemece, dava mera iddiasına dayalı olarak açılmasına rağmen 226 parselin mera niteliğinde olup olmadığı tam olarak araştırılmamış, yapılan keşifte komşu köylerden yansız bilirkişiler dinlenmemiş, bilirkişi raporlarında mera iddiası konusunda değerlendirme yapılmamıştır.

Mahkemece, çevre taşınmazlara ilişkin kayıtlar getirtilmeli, mahallinde yeniden uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılmalı, keşifte çekişmeli mera ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden yerel bilirkişi ve tanıklar dinlenmeli, çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun, çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak, uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Ayrıca, uyuşmazlık konusu parsele uygulanan 1937 tarihli 335 tahrir numaralı vergi kaydının bu parselden başka 170 parsel numaralı taşınmaza da uygulandığı anlaşılmıştır. Yargılamalar sonunda ham toprak cinsi ile yazılan 226 parsel numaralı taşınmazın mera olduğunun anlaşılması halinde buna bitişik yerler için revizyon alınan ve hudutlarından bir veya birkaçının mera yazılı vergi kayıtlarının miktarları esas alınarak özel mülkiyete konu edilebilecekleri, artan miktarların meradan edindiklerinin kabulü

./..

2009/12506 - 13424 - 3 -

gerekeceğinden Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/13 Esasında kayıtlı dava dosyası ile eldeki iş bu dava dosyasının birleştirilmelerinde de zaruret vardır.

Mahkemece, tüm bu hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.