muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20786, Karar No: 2023/4362, Tarih: 08.05.2023

maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 5237 sayılı Kanun 'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.(Kapatılan) Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 22.07.2010 tarihli ve 2010/94 Esas, 2010/596 Karar sayılı kararında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve hapis cezasına yönelik kararlar temyiz ve itiraz edilmemek suretiyle 09.09.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

3.Sanık hakkında 02.02.2008-16.02.2008 tarihleri arasında işlemiş olduğu firar suçuna yönelik verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 09.09.2010 tarihinde kesinleşmesinin ardından 5 yıllık denetim süresi içerisinde 18.08.2014 tarihinde hakaret ve tehdit suçlarını işlediğinin Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2015 tarihli ve 2014/749 Esas, 2015/274 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine (Kapatılan) Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/008 Esas, 2016/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (Kapatılan) Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, açıklanması geri bırakılan 22.07.2010 tarihli ve 2010/94 Esas, 2010/596 Karar sayılı hükmün açıklanmasına sanığın firar suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 73 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.(Kapatılan) Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/008 Esas, 2016/206 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 2. Dairesinin 22.03.2017 tarihli ve 2017/44 Esas, 2017/100 Karar sayılı ilamıyla 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunu’nun (2803 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin (d) bendine göre, dava konusu eylemden dolayı yargılama yapmaya askerî mahkemelerin görevli olmadığı sonucuna varıldığından ve görev konusu kamu düzenini doğrudan ilgilendirdiği ve davanın her aşamasında öncelikle ve resen göz önünde bulundurulması gerektiğinden 2.2.2008-16.2.2008 tarihleri arasındaki firar suçundan tesis edilen mahkûmiyet hükmünün, görev yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2017/433 Esas, 2019/168 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 02.02.2008-16.02.2008 tarihleri arasında işlemiş olduğu firar suçundan 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 73 üncü maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; Mahkemece ihbara konu olan Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2015 tarihli ve 2014/749 Esas, 2015/274 Karar sayılı kararında sanık hakkında dolandırıcılık, tehdit ve hakaret suçlarından dolayı kamu davası açıldığına, dolandırıcılık suçundan beraat kararı verildiğine, bu kararın 21.05.2015 tarihinde kesinleştiğine, uzlaşmaya tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde diğer suçlardan uzlaştırma yapılması gerektiğine, bu nedenle Mahkemece ihbara konu olan hakaret ve tehdit suçlarından uzlaştırma yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, 02.02.2008 tarihinde Birliğinden izinsiz olarak uzaklaştığı, bir süre firar hâlinde kaldıktan sonra 16.02.2008 tarihinde kendiliğinden teslim olduğu maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; çocuğunun sağlık problemleri nedeniyle firar ettiğini, psikolojik problemlerinin bulunmadığını, yedi yıldır uyuşturucu kullanmadığını, yeni evlendiğini ve çocuğunun olacağını, daha önce verilen ve açıklanması geri bırakılan mahkumiyet hükmünün açıklanması halinde para cezasına çevrilmesini ve lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep ettiğini beyan etmiştir.

3.İzmir ... Hastanesi Baştabipliğinin 21.04.2010 tarihli ve 2384 numaralı Türk Silahlı Kuvvetleri Sağlık Raporunda sanığın suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli ve pskiyatrik yönden sağlam olduğu belirtilmiştir.

4.Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunanKarşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2015 tarihli ve 2014/749 Esas, 2015/274 Karar sayılı kararı dava dosyasında mevcuttur.

5.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın 07.04.2008-05.03.2009 tarihleri arasında işlemiş olduğu firar suçuna yönelik kurulan mahkumiyet hükmü açısından yapılan incelemede;

Uyarlama kararına konu olan mahkûmiyet hükmünün, 5252 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 101 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince itiraz yolu açık olduğundan, bir karar verilmek üzere kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın 02.02.2008-16.02.2008 tarihleri arasında işlemiş olduğu firar suçuna yönelik kurulan mahkumiyet hükmü açısından yapılan incelemede;

B. Sanığın 02.02.2008-16.02.2008 tarihleri arasında işlemiş olduğu firar suçuna yönelik kurulan mahkumiyet hükmü açısından yapılan incelemede;

1.Dosya kapsamı ve UYAP üzerinde yapılan incelemede; sanık hakkında yapılan yargılama sonucu Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2015 tarihli ve 2014/749 Esas, 2015/274 Karar sayılı kararı ile hakaret ve tehdit suçlarından ayrı ayrı adli para cezalarına hükmedildiği ve kararların temyiz edilmeden kesinleştiği, Mahkemece 18.06.2018 tarihli ek karar ile uzlaştırma hükümlerinin uygulanması amacıyla infazının durdurulmasına karar verildiği, 13.07.2018 tarihli uzlaştırma raporuna göre uzlaşma sağlandığının bildirilmesi üzerine yine Mahkemece 17.08.2018 tarihli ek karar ile hakaret ve tehdit suçlarından verilen para cezalarına ilişkin edimin gerçekleşmesi beklenmeden ayrı ayrı düşürülmelerine karar verildiği ancak yapılan araştırmada edimin gerçekleşmediği ve müştekinin de sanık hakkındaki şikayetinin devam ettiği dolayısıyla uzlaşmanın sağlanamadığının anlaşılarak cezalarının aynen infazına dair karar verilmesi karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş ve o yer Cumhuriyet savcısının bu yöndeki temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre başka temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrasına göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Sanığın 07.04.2008-05.03.2009 tarihleri arasında işlemiş olduğu firar suçuna ilişkin kurulan hüküm açısından;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle o yer Cumhuriyet savcısının kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2.Sanık hakkında 02.02.2008-16.02.2008 tarihleri arasında işlemiş olduğu firar suçuna yönelik kurulan hükmün;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2017/433 Esas, 2019/168 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14097, Karar No: 2013/13213, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/14097 E.  ,  2013/13213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığına katılanın yazılmamış olması mahallinde tamamlanması mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan anlatımları, tapu kayıtları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın, bahçe komşusu olan katılana ait 129 nolu parseldeki ceviz ağacını söktüğü iddia olunan olayda,

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması bakımından ceviz ağacının bulunduğu taşınmaza ait tapu kaydı getirtilerek, mahallinde uzman bilirkişi marifeti ile keşif yapılıp sökülen ağacın kime ait taşınmazın sınırları içerisinde kaldığının açıklığa kavuşturulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savsının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nIn 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4494, Karar No: 2006/7093, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4494 E.  ,  2006/7093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... 8. İcra Mahkemesi

İcra ve İflas Kanunu'nun 331 ve 333/a maddelerine aykırılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında açılan davada şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun “Muhakeme Usulü” başlıklı 349/1. maddesinde “Şikayet dilekçe ile şifahi beyanla yapılır. Dilekçeyi veya dava beyanını alan İcra Mahkemesi duruşma için hemen bir gün tayin edip şikayetçinin imzasını alır ve maznuna celpname gönderir.” hükmü mevcut olup, müşteki tarafa duruşma gününün tebliğ edildiğine veya davetiye ile bildirildiğine dair bir kayda rastlanmamıştır. Duruşma günü tebliğ edilmediği anlaşılan şikayetçinin duruşmaya gelmediği, mazeret de bildirmediği gerekçesiyle şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 9.11.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2280, Karar No: 2019/9255, Tarih: 25.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2280 E.  ,  2019/9255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında davanın reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... ve tedarik şirketleri tarafından düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 17.145,89 TL nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddini istemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince; dava tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan 6719 sayılı Kanun ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nda yapılan değişiklikler gözetildiğinde, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp- kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiği, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. Maddeleri hükümleri gereğince anılan bedellerin iadesinin talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine, ( taraflarca yapılan yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına , taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına) karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince ; tarafların istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı reddine karar verilmiş; karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince ; tarafların istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı reddine karar verilmiş; karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ... davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun " Esastan Sonuçlanamayan Davalarda Yargılama Gideri " başlıklı 331. maddesinin 1. Fıkrasında; " Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 E.- 2014/679 K. sayılı ilamı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalılar, davanın açılmasına sebebiyet vermişlerdir.

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 E.- 2014/679 K. sayılı ilamı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalılar, davanın açılmasına sebebiyet vermişlerdir.

Hal böyle olunca, ilk Derece Mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370/2 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA , İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1), ( 2) ve (4) numaralı bentlerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla;

" 1- Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,",

" 2- Davacı tarafından karşılanan 31,40 TL maktu karar harcı ile yine davacı tarafından yargılama sırasında yapılan toplam 748,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine; davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendileri üzerinde bırakılmasına,",

" 4- Davacı yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin ilgili maddeleri uyarınca belirlenen 1.980,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine," bentlerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.