muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/26482, Karar No: 2023/9580, Tarih: 20.12.2023

3. Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10.06.2021 tarihli ve 2021/7873 Esas, 2021/11960 Karar sayılı kararı ile; "5271 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca, Mahkemesince Baroya yazı yazılarak, suça sürükleen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi talep edilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 29.11.2014 tarihli iş yeri güvenlik kamerasına ait CD izleme tutanağında, kameraya yansıyan iki kişiden birinin daha önceden tanınmakta olan suça sürüklenen çocuk olduğunun belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun CD izleme kayıtlarını kabul etmediği, soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğrafları ile CD görüntülerinin, fotoğraf ve görüntülerdeki kişinin aynı kişi olup olmadığına dair rapor alınması amacıyla Ankara Kriminal Polis Laboratuvarına gönderildiği, 17.03.2015 tarihli rapor ile "CD'nin deforme olması nedeniyle açılamadığı ve bu suretle teşhisin yapılamadığının" belirtildiği, yine soruşturma aşamasında kamera kayıtlarından elde edilen ve suça sürüklenen çocuğun işaretlenmiş olduğu fotoğrafların üzerinde gerekli incelemenin yapılması için tekrar bilirkişi incelemesine gönderildiği, 15.04.2015 tarihli rapor ile "Tetkik konusu fotoğraf çıktılarının fotokopi olduğu ve düşük baskı kalitesinde basıldığı, tetkik konusu fotoğraf çıktılarının elde edilmiş olduğu orjinal güvenlik kamera kayıtlarının taraflarına gönderilmemiş olduğu, söz konusu fotoğraflarda aydınlatma ve ışık koşullarının elverişli olmadığı, bunlara bağlı olarak hedef şahsın yüzüne ait morfolojik yapıların ve olası karakteristik izlerin net biçimde görülemediğinin müşahade edildiği ve belirtilen olumsuzluklar nedeniyle sağlıklı bir karşılaştırmalı inceleme yapılamadığından istem doğrultusunda müspet ya da menfi bir kanaat beyanında bulunulabilmesinin mümkün olmadığı, tetkik konusu fotoğrafların elde edildiği orjinal güvenlik kamera kayıtlarının mevcut bulgular ile birlikte gönderilmesi halinde yeniden inceleme yapılabileceğinin" bildirildiği, buna karşın mahkemece "Suça sürüklenen çocuğun Ödemiş ve çevresinde hırsızlık eyleminde bulunduğundan dolayı polis memurlarınca tanındığı, dolayısıyla CD tespit tutanağını tutan polis memurlarının teşhisine itibar edilmesi gerektiği" gerekçesi ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarının 15.04.2015 tarihli raporunda belirtilen orjinal güvenlik kamera kayıtları temin edilerek, sözkonusu kayıtlar ve suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğraflarının karşılaştırılması amacıyla yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11

.04.2015 tarihli raporunda belirtilen orjinal güvenlik kamera kayıtları temin edilerek, sözkonusu kayıtlar ve suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğraflarının karşılaştırılması amacıyla yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması, 29.11.2014 tarihli iş yeri güvenlik kamerasına ait CD izleme tutanağına göre, suçun iki kişi tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/691 Esas, 2022/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 31/3, 62/1, 116/4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13.12.2022 tarihli ve 2022/14177 Esas, 2022/20793 Karar sayılı kararı ile; "10.06.2021 tarihli bozma ilamı üzerine alınan sosyal inceleme raporunda “Suça sürüklenen çocuğun gerçekleştireceği eylemlerin, hukuki anlam ve sonuçları konusunda bilgiye sahip olduğu, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğunun anlaşıldığının" belirtilmiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca, suç tarihi itibariyle işlediği iddia olunan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi" nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

6. Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2023/197 Esas, 2023/764 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 31/3, 62/1, 116/4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığı, kriminal raporun kesin bir kanıya değil muhtemel bir kanıya dayandığı, hükme esas alınabilmesinin mümkün olmadığına,

Katılan vekilinin temyiz istemi; hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığı, kriminal raporun kesin bir kanıya değil muhtemel bir kanıya dayandığı, hükme esas alınabilmesinin mümkün olmadığına,

Katılan vekilinin temyiz istemi; hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İddia, suça sürüklenen çocuk savunması ve katılan beyanı, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 10.04.2023 tarihli raporu, Jandarma Kriminal Daire Başkanlığından alınan rapor ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; katılana ait olan bakkal dükkanına geceleyin girilerek hırsızlık yapıldığının tespit edilmesi üzerine bölgede bulunan kamera kayıtlarının incelenmesi neticesinde, suça sürüklenen çocuğun, gece saat 02.30 sıralarında, kimliği tespit edilemeyip hakkında ayrı soruşturma yürütülen faili meçhul kişi ile birlikte katılana ait bakkal dükkanındaki malzemeler ile birlikte uzaklaşırken tespit edildiği, bozma ilamı doğrultusunda suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu tanzim ettirildiği ancak suça sürüklenen çocuğun olay tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmesine yalnızca 3 aylık bir sürenin kalmasının yanında gerek suça sürüklenen çocuğun aşamalarda dosyaya yansıyan kişiliği gerek ise alınan savunma ve beyanlarının muhteviyatı itibariyle ve suça sürüklenen çocuk hakkında tanzim edilen raporun niteliği itibariyle suça sürüklenen çocuk hakkında tanzim edilen rapora itibar edilmediği, bunun dışında bozma ilamına göre suça sürüklenen çocuğa müdafii tayin edildiği, savunmasının müdafii eşliğinde alındığı, 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunmasının tespit edildiği, 13.12.2022 tarihli ilâmında belirtildiği şekilde Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden 10.04.2023 tarihinde aldırılan rapora göre suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunduğunun belirtildiği, suça sürüklenen çocuk her ne kadar suçu kabul etmemiş ise de; güvenlik kamera görüntülerine ait fotoğraf ile suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğrafların gönderilerek Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Laboratuvar Amirliğinden rapor aldırıldığı, aldırılan rapora göre bahse konu kişinin suça sürüklenen çocuk olduğu hususunda muhtemel kanaat oluştuğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

2. Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 10.04.2023 tarihli raporu ile, Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 27.01.2022 tarihli inceleme raporu dosya içerisinde mevcuttur.

3. Mahkemece, 3 ve 5. maddelerde belirtilen bozma gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

2. Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 10.04.2023 tarihli raporu ile, Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 27.01.2022 tarihli inceleme raporu dosya içerisinde mevcuttur.

3. Mahkemece, 3 ve 5. maddelerde belirtilen bozma gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, katılan beyanı, olay yeri inceleme raporu, CD izleme tutanağı, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 10.04.2023 tarihli raporu ile, Jandarma Kriminal Daire Başkanlığının 27.01.2022 tarihli inceleme raporu karşısında; suça sürüklenen çocuğun suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında isabetsizlik görülmemiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafi ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2023/197 Esas, 2023/764 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafi ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafi ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8269, Karar No: 2018/8499, Tarih: 24.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/8269 E.  ,  2018/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında ilamlı icra takibi başlatıldığı, şikayetçi üçüncü kişi vekilinin icra mahkemesine yaptığı başvuruda; şikayetçinin ortağı olduğu takip borçlusu ... Turizm İşletmecilik San. Tic. A.Ş. aleyhine yapılan takipte, şikayet eden şirket ortağına, İİK'nun 89. maddesi uyarınca haciz ihbarnameleri gönderildiğini, şirket ortağının, borçlu şirket yönünden üçüncü kişi sayılamayacağını ileri sürerek haciz ihbarnamelerinin iptaline karar verilmesini ve ayrıca 89/1, 2 ve 3. haciz ihbarnamelerine ilişkin tebligatların usulsüz olduğunu belirterek ihbarnamelerin tebliğ tarihinin öğrenme tarihine göre düzeltilmesini talep ettiği, mahkemece şirket ortağı üçüncü kişi sayılamayacağından bahisle şikayetin kabulü ile haciz ihbarnamelerinin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra ve İflas Kanunu'nun 89/1. maddesine göre; hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru, borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa, bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir (Haciz ihbarnamesi). Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4 üncü fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 124. maddesinde; anonim şirketlerin sermaye şirketi olduğu, aynı Kanun'un 125. maddesinde; ticaret şirketlerinin tüzel kişiliği haiz olup, Türk Medenî Kanununun 48 inci maddesi çerçevesinde bütün haklardan yararlanabilecekleri ve borçları üstlenebilecekleri, aynı Kanunun 128. maddesinde ise; her ortağın usulüne göre düzenlenmiş ve imza edilmiş şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı, şirkete karşı borçlu olduğu hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, borçlu ... Turizm İşletmecilik San. Tic. A.Ş.'nin borcu için üçüncü kişi sıfatı ile şikayetçiye gönderilen 89/1, 2 ve 3. haciz ihbarnamelerinin incelenmesinde; borçlunun, şikayetçi nezdindeki hak ve alacaklarının haczine karar verildiğinin bildirildiği görülmektedir.

Somut olayda, borçlu ... Turizm İşletmecilik San. Tic. A.Ş.'nin borcu için üçüncü kişi sıfatı ile şikayetçiye gönderilen 89/1, 2 ve 3. haciz ihbarnamelerinin incelenmesinde; borçlunun, şikayetçi nezdindeki hak ve alacaklarının haczine karar verildiğinin bildirildiği görülmektedir.

Kural olarak, borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Haczedilmezlik için İcra ve İflas Kanununda veya özel kanunlarda açık hüküm bulunması zorunludur. Diğer bir anlatımla bir mal veya hakkın haczedilemeyeceğinin kabul edilebilmesi için, bu konuda açıkça bir kanun hükmünün varlığı veya maddi hukuk anlamında o mal veya hakkın satış ve devrine engel yasal bir düzenlemenin bulunması şarttır. Şirket ortağı, ortağı olduğu şirket tüzel kişiliğinden ayrı bir kişiliğe sahip olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu anlamında gerçek kişi olduğundan şirkete göre üçüncü kişi sayılır. TTK'nun yukarıda açıklanan maddeleri uyarınca; şirket ortakları, şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettikleri sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduklarından ve borçlu şirketin, şirket ortağındaki sermaye alacağının haczine engel yasal bir düzenleme de bulunmadığından anılan alacağın haczi mümkündür. Kaldı ki, borçlu şirketin, üçüncü kişi şirket ortağı nezdinde, sermaye borcu dışında tamamen özel hukuktan kaynaklanan ve paraya çevrilmesi mümkün, İİK'nun 89. maddesi kapsamında haczedilebilecek nitelikte başkaca hak ve alacaklarının bulunabileceği de kuşkusuzdur.

Dairemiz; şirket ortağının, borçlu şirket yönünden üçüncü kişi sayılamayacağından dolayı şirket ortağına 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilemeyeceği görüşünde iken, Hukuk Genel Kurulu'nun 11.05.2016 tarih ve 2014/12-1078 Esas numaralı içtihadı doğrultusunda ve yukarıda açıklanan olgular karşısında içtihat değişikliğine gidilmiş olup, Dairemizin değişen içtihadına göre; şirket ortağı, borçlu şirket bakımından üçüncü kişi sayılacağından, şirket ortağı olan şikayetçiye İİK'nun 89. maddesi uyarınca haciz ihbarnamesi gönderilmesinde yasaya uymayan bir yön bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan şikayet eden, gönderilen haciz ihbarnamelerinin usulsüz tebliğ edildiğini belirterek tebliğ tarihinin düzeltilmesini de talep etmiş olmakla, mahkemece haciz ihbarnameleri iptal edildiğinden bu yönde hüküm kurulmamıştır.

O halde mahkemece, şikayet eden şirket ortağına haciz ihbarnameleri çıkarılabileceği nazara alınmak suretiyle tebligat usulsüzlüğü şikayeti incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2244, Karar No: 2023/3096, Tarih: 01.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/2244 E.  ,  2023/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve terkin ile elatmanın önlenmesi ve yıkım davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 139 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 20,34 m² olduğu, 4,83 m²’lik kısmının ise kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, dava konusu 139 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 4,83 m²'lik kısmının tapusunun iptali ile kıyı kenar çizgisi sınırları içinde kaldığından bahisle tescil harici bırakılmasına, müdahalenin önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki yapıların kâl’ine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Pazar (...) 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli ve 2015/74 E., 2015/431 K. sayılı kararıyla; davacı tarafından daha önce aynı taleple dava açıldığı, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/442 E. sayılı dava dosyasında davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve denetimden geçmek suretiyle kararın 16.10.2009 tarihinde kesinleştiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 303. maddesi uyarınca ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/442 Esas, 2008/50 Karar sayılı kararının kesin hüküm niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/442 E., 2008/50 K. sayılı kararının eldeki somut uyuşmazlık açısından kesin hüküm teşkil etmediğini, yerel koordinat sisteminin ulusal koordinat sistemine aktarılması sonucunda maddi anlamda yeni bir hukuki durumun ortaya çıktığını, Mahkemece, kıyı kenar çizgisinin güncel hali tespit edilmeden karar verildiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile 4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 715 ve 999. maddelerine dayalı tapu kaydının iptali ve sicilden terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa’nın “Kıyıdan yararlanma” başlıklı 43. maddesinde; “Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir."

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa’nın “Kıyıdan yararlanma” başlıklı 43. maddesinde; “Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Deniz, göl ve akarsu kıyılarıyla, deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir."

2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "Genel Esaslar" başlıklı 5. maddesinde; "Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır."

3. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun "Sahipsiz yerler ve yararı kamuya ait mallar" başlıklı 715. maddesinde; "Sahipsiz yerler ile yararı kamuya ait mallar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

Aksi ispatlanmadıkça, yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar, kimsenin mülkiyetinde değildir ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamaz."

4. 4721 sayılı ... Medeni Kanunu'nun "b Kaydedilmeyecek taşınmazlar" başlıklı 999. maddesinde; “Özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz."

Hükümlerine yer verilmiştir.

5.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendinde, "Aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması. " dava şartı olarak belirlenmiştir.

6. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 303. maddesi;

"(1) Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

(2) Bir hüküm, davada veya karşılık davada ileri sürülen taleplerden, sadece hükme bağlanmış olanlar hakkında kesin hüküm teşkil eder.

(3) Kesin hüküm, tarafların küllî halefleri hakkında da geçerlidir.

(4) Bir dava dolayısıyla ortaya çıkan kesin hüküm, o hükmün kesinleşmesinden sonra dava konusu şeyin mülkiyetini tarafların birisinden devralan yahut dava konusu şey üzerinde sınırlı bir ayni hak veya fer’î zilyetlik kazanan kişiler hakkında da geçerlidir. Ancak, ... Medenî Kanunu'nun iyiniyetle mal edinmeye ait hükümleri saklıdır." hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesindeki sebeplerden birinin varlığı ya da 439/son maddesindeki halde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesindeki sebeplerden birinin varlığı ya da 439/son maddesindeki halde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan kararın 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 438. maddesi uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.