muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3262, Karar No: 2024/520, Tarih: 17.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3262 E.  ,  2024/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/189 E., 2016/360 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/189 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat; sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu ve onsekizinci fıkrası delaletiyle 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak

yoksunluklarına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin münhasıran temyiz talebi, sanık ... hakkında verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz talebi, usul ve kanuna aykırı verilen hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağına göre, 15.01.2016 tarihinde sanık ...'e ait ikamette kaçak sigara olduğuna dair ihbar üzerine Diyarbakır 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/125 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden 23 no'lu dairede yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, 19 no'lu dairede yapılan aramada ise 2.674 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'in savunmasında özetle, kendisinin 23 no'lu dairede ikamet ettiğini ve 19 no'lu dairede ele geçen kaçak sigaralarla ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Sanık ...'in savunmasında özetle, 19 no'lu dairede ikamet ettiğini, ele geçen kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu ve diğer sanık ...'e ait olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'in savunmasında özetle, kendisinin 23 no'lu dairede ikamet ettiğini ve 19 no'lu dairede ele geçen kaçak sigaralarla ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Sanık ...'in savunmasında özetle, 19 no'lu dairede ikamet ettiğini, ele geçen kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu ve diğer sanık ...'e ait olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4.Tanık olarak dinlenen Eyüp Simpil ve Menduh Esen'in beyanlarında özetle, 19 no'lu dairede sanık ...'in ikamet ettiğini, 23 no'lu dairede ise sanık ...'in ikamet ettiğini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

5.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'e Verilen Beraat Hükmü Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebebinin incelenmesinde; sanığın savunması, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in üzerine atılı suçu işlediği sabit olmaması nedeniyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ...'e Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/189 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararı ile; olay tutanağı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamına göre, 15.01.2016 tarihinde sanık ...'in ikamet ettiği 19 no'lu dairede yapılan aramada, kendisine ait olduğunu beyan ettiği 2.674 paket kaçak sigara ele geçirilen olayda, sanık ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak

yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,

2.Ele geçen kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ...'e Verilen Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/189 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararında katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ...'e Verilen Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2016/189 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23795, Karar No: 2015/340, Tarih: 15.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23795 E.  ,  2015/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını, olayda davalı sürücüsünün tamamen kusurlu olduğunu, araçta meydana gelen 11.912,00 TL. hasar bedelinin kasko sigortasınca karşılandığını, araçta kaza sebebiyle değer kaybı oluştuğunu, trafiğe çıktıktan 8 ay sonra kazanın meydana geldiğini belirterek 10.000,00 TL. değer kaybının davalılardan olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının zararının sigorta şirketince karşılandığını, davacının eşinin aracı, internette 49.000 TL'sına satışa çıkardığını, buna göre değer kaybı bulunmadığını, davacı aracın sürücüsünün çok hızlı seyretmesi nedeniyle kazanın olduğunu, kusurun davacı tarafta bulunduğunu, tazminat miktarının fahiş olduğunu, davalı ...'nin aracın işleteni olup, kazayla ilgisinin olmadığını, torunu olan diğer davalının aracı ...'nin rızası dışında alıp kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000,00 TL. tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000,00 TL. tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı aracı 2012 model ... otomobil olup, 02.01.2012 tarihinde trafiğe çıkmış; davaya konu kaza 31.08.2012 tarihinde meydana gelmiştir. Davacı aracının, dava dışı kasko şirketi tarafından 11.912,00 TL. hasar bedeli ödenmiştir. Davacı vekili, kaza sebebiyle araçta 10.000,00 TL. tutarında değer kaybı oluştuğunu ileri sürerek işbu davayı açmıştır. Zarar veren, kusuru oranında gerçek zararı ödemekle sorumludur. Kusur ve gerçek zarar miktarının konusunda uzman bilirkişilerce belirlenmesi gerekir. Mahkemece, öncelikle usulüne uygun biçimde taraf delillerinin toplanması, deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir. Araçta meydana gelen değer kaybı, aracın olay tarihindeki hasarsız hali ile 2. el piyasa rayiç değeri ile hasar onarıldıktan sonraki 2. el piyasa rayiç değeri arasındaki farktır. Davalılar vekili, kusura ve tazminat miktarına itiraz etmiş; kusur durumunun belirlenmesi için tanık deliline dayanmış, tüm tanıkları dinlendikten sonra kusur yönünden rapor alınmasını istemiştir. Mahkemece davalı tanıklarından sadece ... dinlenmiş; diğer tanıklar ... ve ... dinlenmeden karar verilmiştir. Davalılar vekili açıkça diğer tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmediği gibi, aksine ısrarla tanıklarının dinlenmesini talep etmiştir. ATK raporunda araçta 4.500,00 TL. değer kaybı olduğu bildirilmiş; mahkemece bu rapora neden itibar edilmediği gerekçelendirilmeden, aynı konuda ... Ticaret Odasından verilen cevaba göre taleple bağlı kalınarak 10.000,00 TL. yönünden dava kabul edilmiştir. Ticaret odasının cevabına neden üstünlük tanındığı da açıklanmamıştır.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece, öncelikle davalılar vekilince bildirilen diğer tanıkların usulüne uygun biçimde dinlenilmeleri, daha sonra ... veya ... Fen Heyeti gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan tüm dosya kapsamına, oluş şekline göre tarafların kazanın meydana gelmesinde kusur durumlarının ve yukarıda açıklandığı biçimde davacı aracında oluşan değer kaybının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, önceki raporlarında irdelendiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz

itirazının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4399, Karar No: 2024/5977, Tarih: 25.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4399 E.  ,  2024/5977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.09.2024

SAYISI : 2023/1394 E., 2024/668 K.

DAVACILAR : ... mirasçıları Cemil Bekçi vd.

DAVALILAR : ... vd. vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Artvin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/566 E., 2023/291 K.

Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılardan ... ve ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kesin olarak esastan reddine karar verilmiş, davacı ...'nin temyiz başvurusu kararın kesin nitelikte olması sebebiyle 02.09.2024 tarihli ek kararla reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı ...’in temyiz istemi, temyiz konusu miktar kesinlik sınırının altında olduğundan temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 02.09.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen değer Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3478, Karar No: 2018/3858, Tarih: 25.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3478 E.  ,  2018/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 16.05.2017 tarih ve 2016/13759 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca düzenlenen 26.05.2017 tarih ve KYB. 2017/32940 sayılı ihbarnamesi üzerine Dairemizin 08.06.2017 tarih ve 2017/13504 esas, 2017/4391 karar sayılı tevdii kararı sonrasında Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.11.2017 tarih ve 2016/13759 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca düzenlenen 27.11.2017 tarih ve KYB. 2017/66246 sayılı ihbarnamesi sonrasında bu kez Dairemizin 11.12.2017 tarih ve 2017/16573 esas, 2017/8792 karar sayılı tevdii kararı sonrasında Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.01.2018 tarih ve 2016/13759 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca düzenlenen 03.04.2018 tarih ve KYB. 2018/27575 sayılı ihbarnamesi ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun’un 359/b, 5237 sayılı Kanun’un 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2015 tarihli ve 2014/106 esas, 2015/310 sayılı kararının "Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8565 esas, 2015/5317 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine göre, anılan Kanun’un 371. maddesindeki pişmanlık şartlarına uygun olarak durumu ilgili makamlara bildirenler hakkında bu madde hükmünün uygulanmayacağı, bu itibarla, mükellefin keyfiyeti haber verdiği tarihten önce bir muhbir tarafından herhangi bir resmi makama bir ihbarda bulunulmamış olması, dilekçenin vergi incelemesine başlanılmasından veya olay takdir komisyonuna intikal ettirilmeden önce verilmiş olması, hiç verilmemiş olan vergi beyannamelerinin mükellefin haber verme dilekçesinin verildiği tarihten başlayarak 15 gün içinde tevdi olunması, eksik veya yanlış yapılan vergi beyanının haber verme tarihinden itibaren 15 gün içinde tamamlanması veya düzeltilmesi, ödeme süresi geçmiş vergilerin faizi ile 15 gün içinde ödenmesi koşullarının gerçekleşmesi gerektiği cihetle, somut olayımızda, vergi incelemesine 05/10/2012 tarihinde re’sen başlanmasına karşın, sanığın inceleme tarihinden önce KDV düzeltme beyanında bulunması ve idarece belirtilen miktarları ödemesi karşısında, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosyaya göre; ihbarnamedeki kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Ermenek Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04.06.2015 tarih ve 2014/106 Esas, 2015/310 Karar sayılı hükmünün CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, bu cezanın çektirilmemesine, bu suç yönünden infazın durdurulması ile tahliyesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/13200, Karar No: 2021/18744, Tarih: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13200 E.  ,  2021/18744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6438, Karar No: 2017/24338, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/6438 E.  ,  2017/24338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1036, Karar No: 2021/2345, Tarih: 24.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1036 E.  ,  2021/2345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın, mağduru, 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan taş ile yaraladığının kabulü karşısında, sanık hakkında TCK'nin 86/2. maddesinden tayin edilen cezanın TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmemesi,

2) Sanığın savunmasında, mağdurun kendisine bıçak çektiğini beyan etmesi ve tanık ....ün de mağdurun elinde bıçak gördüğünü ifade etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 24.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.