muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16228, Karar No: 2017/492, Tarih: 24.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16228 E.  ,  2017/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 725- TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 820-TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m2 değerine 410-TL değer biçilmiş olup alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

aşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1308, Karar No: 2015/5302, Tarih: 23.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1308 E.  ,  2015/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Nazilli 2. Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi :26.11.2014

Numarası :2013/282-2014/610

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemiyle girişilen takibe vâki itirazın iptâline ilişkindir. Davalı akdî ilişkinin bulunmadığını savunmuş, mahkemece akdî ilişkinin usulen kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yazılı sözleşme ilişkisinin varlığı kanıtlanamamıştır. Ancak davacı delilleri arasında tarafların ticari defterlerine ve davalının çalışanı olduğu iddia ettiği L..E.. isimli şahıs tarafından imzalanan çalışma fişlerine dayanmıştır. Mahkemece taraf defterlerinin ibrazına karar verilmiş ancak davalıya defter ibrazı konusunda tebligat yapılmadan davacı defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yine SGK cevabi yazısında L..E..'in T.C. numarası bildirilmediğinden araştırma yapılamadığı belirtilmesine karşı bu hususta da herhangi bir inceleme yapılmamıştır. Oysa yapılması gereken iş davalının defterlerini ibrazı için tebligat yapmak, ibraz ettiğinde defterler üzerinde bilirkişiden ek rapor alınarak inceleme yaptırmak, yine L..E..in T.C. numarası ibraz ettirilerek SGK'dan çalışma fişlerindeki dönemde davalı işyerinde çalışanı olarak bulunup bulunmadığı, davalı çalışanı ise davalı adına sözleşme yapmak vs. konularında yetkilendirilip yetkilendirilmediğini TBK'nın 40 ve devamı maddeleri uyarınca incelenerek sözleşme ilişkisinin varlığı kanıtlandığında davacının gerçekleştirdiği imalâtın yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarına göre uzman bilirkişiye hesaplatmak ve bu miktarı hüküm altına almak, sözleşmenin varlığı kanıtlanmaz ise şimdiki davanın reddine karar vermekten ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hükme varılması usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazların kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1517, Karar No: 2015/44190, Tarih: 27.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/1517 E.  ,  2015/44190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında “yağma” suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında “6136 sayılı Yasaya muhalefet” suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

1- Adli Tıp Kurumu, Emniyet veya ... Kriminal Laboratuvarlarından alınacak rapor ile bıçağın niteliği ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamındaki bıçaklardan olup olmadığı kesin biçimde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, bilirkişinin yeterli açıklama içermeyen raporu esas alınarak eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Uygulamaya göre de; sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmamış olması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22619, Karar No: 2013/18465, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22619 E.  ,  2013/18465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın vefat eden annesinin bağlı olduğu sosyal güvenlik sisteminden yetim maaşını alabilmek için 29.12.1987 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanığın vefat eden annesinin bağlı olduğu sosyal güvenlik sisteminden yetim maaşını alabilmek için 29.12.1987 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2902, Karar No: 2012/9160, Tarih: 17.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2902 E.  ,  2012/9160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : a) 1998, 1999 ve 2000 yılı vergi dönemine ilişkin suç yönünden; 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeni ile düşürülmesine,

b) 2002 yılı dönemi için 213 sayılı VUK nun 359/b-1. ve 765 sayılı TCK nun 80. maddesi gereğince 21 ay hapis

I)Katılan vekilinin “1998, 1999 ve 2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “1998,1999 ve 2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II)Sanığın “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11, Karar No: 2021/529, Tarih: 04.11.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/11 E.  ,  2021/529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Cinsel saldırı suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin Salihli Ağır Ceza Mahkemesince 17.09.2013 tarih ve 71-271 sayı ile verilen hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 17.04.2017 tarih, 8662-2099 sayı ve oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi ...;

"Sanık ... hakkında 17.09.2013 tarihli duruşmada katılan ... 'e yönelik nitelikli cinsel saldırı eylemi nedeniyle beraat kararı verilmişse de, mağdurun gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamalarında alınan ve aralarında çelişki bulunmayan olayın oluş şeklini anlatır beyanları, mağdurun şüpheliye ait işyerinde olay tarihi itibariyle yaklaşık iki hafta kadar çalışmış olması ve bu süre zarfında ya da olay günü aralarında husumet oluşturacak mağdurun şüpheliye iftira atmasını gerektirir bir nedenin tespit edilmemesi, olayın oluş saati itibariyle mağdurun alkollü olmasından sanığın yararlanması, mağdurun çamaşırları üzerinde yapılan incelemede şüpheliye ait sperm izinin bulunuşu ve mağdurun olay saati ile ilk jandarmaya müracaat saati arasındaki kısa zamanda haksız şikayette bulunmasını gerektirir bir olayın yaşanmamış olması hususları gözönüne alınarak olayın sübutunun kabulü gerektiğinden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği," düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 25.05.2017 tarih ve 361387 sayı ile;

"...Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/34 sayılı iddianamesi ile;

Katılanın sanık ...'in işletmiş olduğu İlçemiz Durasıllı Beldesinde bulunan eski dostlar birahanesi isimli işyerinde konsmatris olarak çalıştığı, suç tarihinde katılanın gün boyu alkol alması nedeniyle sarhoş olduğu, gece 24.00 sıralarında sanık ...'in ve katılan ... Üzen'i evine bırakmak amacıyla işyerinden katılanla birlikte çıktığı, bu esnada sanık ...'in yeni tutmuş olduğu evi katılanın göstermek istediği, katılanın da kabul ettiği, birlikte sanık ...'in sevk ve idaresinde bulunan 07 xx xx6 plakalı araç ile sanık ...'in TOKİ konutlarındaki evine gittikleri, burada sanık ...'in katılandan hoşlandığını belirterek zorla katılan ile cinsel ilişkiye girdiği iddiası ile sanığın atılı suçtan dolayı ...nun 102/2-5 maddeleri ile cezalandırılması talebiyle kamu açılmıştır. (Sanık ve diğer sanıklar ..., ... ve ... hakkında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda kamu davası açılmışsa da, bu suçtan verilen beraat hükümleri temyiz edilmeden kesinleşmiştir.)

Sanık savunmaları ve katılanın anlatımlarına göre;

Sanık savunmaları ve katılanın anlatımlarına göre;

Olay günü sanığın işletmeciliğini yaptığı birahanede saat 18.00 den saat 23.50'ye kadar konsomatris olarak çalışan katılanın aldığı alkolün etkisi ile oldukça sarhoş olduğu, gerçekten de 01/03/2012 günlü kamera görüntü inceleme tutanağına göre, saat 23.50 civarında önce sanığın birahaneden çıktığı ve aracına bindiği, bir dakika içinde bir çalışanın yardımı ile katılanın birahaneden çıktığı, güçlükle sallanarak yürdüğünü görüntülere yansıdığı, yine bu çalışanın yardımı ile arca bindiği, akabinde aracın hareket ettiği, sanığın da ikrarına göre sanığın TOKİ konutlarına gittikleri, burada savunmaya göre rızaen, iddiaya göre zorla cinsel ilişkiye girdikleri, bunun hem savunma ve iddia ile hem de Adli Tıp İzmir Grup Başkanlığının 27/04/2012 tarihli DNA inceleme raporu ile sabit olduğu, bilahare saat 01.10 civarında tekrar birahane önünde geldikleri, sanığın araçtan çıkarak birahaneye girdiği, araç içinde oturan katılanın bir süre sonra araçtan çıkarak oradan uzaklaştığı, katılanın gittiği anlaşılınca telaşlı bir durum yaşandığı ve birahane çaılşanı olduğu anlaşılan bazı kişilerin yaya, bir kişini ise araçla katılanın peşine düştüğü, bu sırada katılanın bazı araçlar arasına saklanarak Salihli İlçe merkezinde oturan tanık ...'i arayıp tecavüze uğradığını söyleyerek yardım istediği, ...'in de tanık taksici ... Sarıkaya'yı birahanenin bulunduğu Durasıllı Kasabasına gönderdiği, bu sırada birahane çalışanı olan haklarında beraat kararı verilen diğer dosya sanıklarının mağdureyi saklandığı yerden bulup tekrar araca bindirdikleri ve birahanenin önüne getirdikleri, aracı kullananın araçtan indiği, sanığın onun yerine geçerek aracı hareket ettirdiği, hareket halinde iken, katılanın beyanına göre, katılan tarafından kolluğa haber verildiğinin sanığa söylendiği, bu sırada ...'in gönderdiği taksinin de karşıdan geldiği, araçta bulunan ...'ın katılan için 'bırakalım başımıza bela olacak' demesi ile katılanın araçtan inmesine izin verdikleri, sanığın aracından inen katılanın ağlayarak ... Sarıkaya'nın taksisine bindiği ve tanığın, neden ağladığını katılana sormadığı, katılanın saat 03.00 civarında Jandarmaya başvurduğu, saat 04.00 te yapılan adli muayenesinde 1.05 promil alkollü olduğunun, darp ve cebir izine rastlanmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Yerel mahkeme, tanık ...'in dinlenmesine tevessül etmemiş, olayın meydana geldiği binada oturan ve mağdurenin bağırması halinde duyabilecek durumda olan kişilerin varlığını araştırmamış, ancak olay sonrasına tanık olan ... Sarıkaya'nın katılanın zorla tutulduğuna dair bir gözleminin olmadığına dair subjektif kanaatine ve katılan yardım istese idi apartmanda birilerinin duymuş olması gerektiği varsayımına dayanarak hüküm kurmuştur. Katılanın olay gecesi saat 23.50 civarında ancak başka bir çalışanın yardımı ile araca binebildiği ve adli muayenesi sırasında hala 1.05 promilk alkollü olduğu gözetildiğinde, sanığa etkin bir şekilde direnme olanağının bulunmadığı, sanığın katılanın direncini kırmak konusunda fazlaca bir çaba harcamasının gerekmediği, keza katılanın çığlık atıp yardım istediğinini ancak sesini duyan kimsenin olmadığını beyan ettiği, olay sonrası birahane önünde geldiklerinde araçtan kaçtığı, bu durumun birahane çalışanlarını seferber ettiği, birkaç kişinin yaya ve araçla katılanın peşine düştüğü, onu bir kaç aracın arasında saklanmış vaziyette buldukları, bu sırada katılanın tanık ...'i arayarak yardım istediği ve ...'nın gönderdiği takside ağlayarak Salihli'ye gittiği, katılanın atf-ı cürümde bulunması için geçerli bir nedenin ortaya konulamamış olması, katılanın olaydan yaklaşık 1-1,5 saat içinde kolluğa müracaat etmiş bulunması, katılanın yaptığı iş ve çalışma koşulları düşünüldüğünde patronu olan sanığın, yeni tuttuğu evi gösterme teklifini kabul etmesinin normal kabul edilmesi gerektiği sabit görülmekle, cinsel ilişkinin katılanın rızası hilafına ve zorla gerçeklşetirildiğinin kabulü gerektiği düşüncesine ulaşıldığından beraat hükmünün onanmasına dair Yüksek Daire kararına itiraz etmek gerektiği," görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat etmiştir.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 11.12.2017 tarih, 2966-6337 sayı ve oy çokluğu ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı sanıklar ..., ..., ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümleri temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen beraat hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; katılan mağdurenin sanığın eylemine rızasının bulunup bulunmadığı, bu bağlamda sanığın üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;