muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15699, Karar No: 2019/3831, Tarih: 29.04.2019

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması hususunda bir hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın

açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda, mahkemece; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulmasında bir hukuka aykırılık olmadığı göz önünde bulundurularak istinaf davalı tarafın da istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.

Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 2017/1551 E. - 1429 K. sayılı ilamının 1. fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine “Davacı ve davalı tarafın istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine” ibaresinin yazılmasına, hükmün HMK'nun 370/2.maddesi uyarınca davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 29.04.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4332, Karar No: 2011/6137, Tarih: 05.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4332 E.  ,  2011/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının 19.10.2009 günlü yazısında dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olduğu, yine Belediye Başkanlığının 24.09.2010 tarihli yazısında davaya konu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında ayrık-ikiz nizam 4 katlı konut yapı adasında ve 1/5000 ölçekli nazım imar planında ortak yoğun konut alanında kaldığı ve her türlü inşai faaliyet için Kuzey Deniz Saha Komutanlığı'ndan görüş alınması gerektiği bildirilmiş ise de imar planlarının onay tarihi açıklanmamıştır. Dava konusu taşınmazın içinde yer aldığı imar planının tarihinin de sorulmak suretiyle kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 05.10.2009 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskun olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine mesafesi, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu 236 ada 106 parsel nolu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 05.10.2009 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden,

./..

2011/4332-6137 -2-

3-Davaya konu 236 ada 106 parsel sayılı taşınmaz ile buna emsal alınan 938 ada 15 ve 16 parsel numaralı taşınmazların, bulundukları cadde veya sokak bazında 2009 yılı itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m² değerlerinin Belediye Başkanlığından,

Sorularak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25897, Karar No: 2014/34937, Tarih: 30.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/25897 E.  ,  2014/34937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/28432

MAHKEMESİ : Espiye(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2012

NUMARASI : 2009/79 (E) ve 2012/519 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ağaçları kestiğini söylediği ve bu hususu içeren zabtı imzaladığı nazara alındığında, zabıt müziilerinin dinlenilmesi ve kendi talimatı ile ağaçların kesildiğini söyleyen Z. H..hakkında da bir dava açılması temin edildikten sonra her iki dava birleştirilerek delillerin birlikte takdiri ile sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/967, Karar No: 2013/13592, Tarih: 06.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/967 E.  ,  2013/13592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 231/11. maddesi hükmüne göre deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle hükmün açıklanması halinde hapis cezasının erteleneme- yeceğinin veya seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği gözetilmetilmeden, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrlimesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; anılan yasa hükmü karşısında tebliğnamedeki (1) numaları bozma düşün- cesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa hükmolunan 10 ay hapis cezası ile adli para cezasına esas alınan 25 birim gün sayısı toplanarak, bir gün karşılığı belirlenen miktar ile çarpılmak suretiyle yazılı şekilde içtimaen ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden içtimaya ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, sanığın kişilik yapısı, sosyal durumu gözönüne alınarak verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanarak 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve sosyal durumu gözönüne alınarak adli para cezasına esas alınan 25 günün, TCK.nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den hesaplanarak 500 TL adli para cezası ile cezalan- dırılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2633, Karar No: 2019/4420, Tarih: 10.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/2633 E.  ,  2019/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Dosyadaki belge ve bilgilere göre; olay günü sanıkla beraber araçta bulunan, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ...’in üzerinde 0,02 gr...... içeren madde ele geçirildiği, ... ve sanıkla beraber araçta bulunan, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ...’in alınan ifadelerinde sanığa uyuşturucu alması için para verdiklerini ve sanığın da uyuşturucu alarak kendilerine getirdiğini beyan etmeleri ve sanığın da bu hususu doğrulaması karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 191. maddesinde tanımlanan "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" veya aynı Kanun'un 188. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçlarından hangisini oluşturduğunun tartışılarak belirlenmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, TCK’nın 53. maddesinin (3.) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, sanığın kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmasının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi,

3-Sanık ile haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ......’in aralarında menfaat çatışması olduğu anlaşıldığı halde, sanığın başka müdafii tarafından savunulmasının sağlanması gerektiği düşünülmeyip aynı müdafii ile temsil ettirilerek yargılamanın yürütülüp sonuçlandırılması suretiyle CMK.nun 152. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/b. maddelerine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, CMK’nın 283. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/483, Karar No: 2015/20258, Tarih: 11.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/483 E.  ,  2015/20258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin sanıklar hakkında yaralama suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden olduğu anlaşılmakla;

Tüm sanıklar ve tüm suçlar yönünden yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Soruşturma aşamasında tarafların ve tanıkların olay ile ilgili anlatımları, taraflara ait doktor raporları, sanık ...'nin ...'i bıçakla yaraladığı yönündeki ikrarı karşısında mahkumiyetleri yerine tarafların barışmış olmaları nedeni ile mahkemede verdikleri ifadelere itibar edilerek ve delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2) Kabule göre de; sanık ....'in aynı zaman dilimi içerisinde ....'ye önce elle vurup, devamında eline aldığı bıçak ile yaralamaya teşebbüs ettiği, sanığın eyleminin tek suç oluşturduğu gözetilmeksizin, mahkumiyeti yerine sanık hakkında basit yaralama ve silahla yaralamaya teşebbüs suçlarından iki kez beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17006, Karar No: 2015/2615, Tarih: 25.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/17006 E.  ,  2015/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı aleyhine cari hesaptan kaynaklı bakiye alacağın tahsili için girişilen icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından davacıya mal satıldığını, müvekkilinin ticari defterlerine göre davacının müvekkilinden bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, yanlar arasında alım satım ilişkisi bulunduğu, davacının fazla ödemelerden dolayı davalıdan alacaklı olduğu, davalı yanca davacının cari hesaptan kaynaklı alacağının dava dışı .... Teknik AŞ'nin borcundan mahsup edildiği, ancak davacının bu yönde talimatının bulunduğunun yazılı delillerle ispatlanamadığı, takip öncesi temerrüt oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davalının takibe itirazının 3.877,96 TL asıl alacak üzerinden iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine ve davacı yararına icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı, cevap dilekçesinde diğer delilleri yanında açıkça yemin deliline de dayanmış olduğundan ispat külfeti kendisinde olan davalıya bu hakkı hatırlatılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğu gibi hükümde itiraza konu olan icra dosyası yerine yetkisiz yerde açılan icra dosyası hakkında itirazın iptaline karar verilmesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerden dolayı sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no.lu bentte açıklanan nedenden dolayı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5558, Karar No: 2013/18116, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5558 E.  ,  2013/18116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 01.05.2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.