muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6679, Karar No: 2023/1107, Tarih: 05.04.2023

C.Taksirle Yaralama Suçu Açısından Kurulan Hükme Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden

1. Takdiri İndirim Nedenlerinin Uygulanmamasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Mahkemece "Sanığın sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, suçun işleniş biçimi, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alındığında..." şeklindeki hak, ... ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayalı olarak takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanığın takdirî indirim nedenlerinin uygulanmamasına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Eyleminin Suç Sayılamayacağına, Beraatına Karar Verilmesi Gerektiğine Ve Re'sen Gözetilecek Hususlar Yönünden

Dosya içeriğine göre, sanığın 2,30 promil alkollü olduğu halde, alacakaranlıkta, yağmurlu havada, meskun mahalde, iki yönlü, virajlı eğimli il yolunda sevk ve idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde şerit ihlali yaparak karşı istikametten seyir halinde olan ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonete ön tarafı ile çarpması sonucu tamamen kusurlu olarak 4 kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçu Açısından Verilen Hüküm Kurulmasına Yer Olmadığına İlişkin Karara Yönelik Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Açısından

Sanık hakkında, ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2018 tarihli 2017/272 Esas 2018/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "trafik güvenliğini tehlikeye sokma" suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, istinaf incelemesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 05.02.2019 tarihli 2018/2254 Esas, 2019/285 Karar sayılı kararı ile kaldırılması suretiyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 223 üncü maddesinde tanımlanan hüküm türleri dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz istemi hakkında, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

B.Taksirle Yaralama Suçu Açısından Kurulan Hükme Yönelik Sanığın ve Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemleri Açısından

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 05.02.2019 tarihli 2018/2254 Esas, 2019/285 karar sayılı kararında sanık ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13805, Karar No: 2010/1548, Tarih: 17.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13805 E.  ,  2010/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUNCELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 02/11/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;Davacılar, ortak miras bırakanları babaları H. G.'nün önce 13 parça taşınmazdaki hak ve hisselerini, daha sonra da 25 parsel sayılı taşınmazını satış göstermek suretiyle davalı oğluna devrettiğini, işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, 10 parça taşınmazın kamulaştırma işlemi nedeniyle takdir edilen değerin davalı H.tarafından tahsil edildiğini ileri sürüp, davalı üzerinde kalan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında tesciline olmazsa tenkise, kamulaştırma nedeniyle davalıya ödenen paradan miras paylarına isabet eden kamulaştırma parasının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu, nüfus kayıtlarında murisin kızı olarak gözüken davacı E.'nin aslında murisin kızı olmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satışların gerçek olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil, tazminat olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan H. G.nün maliki olduğu 307, 317, 320, 352, 353 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını 11.7.1989 tarihinde, tam mülkiyetine malik olduğu 302, 312, 314, 339, 341, 345, 347, 350 parsel sayılı taşınmazlarını yine 11.7.1989 tarihli akitle ve 25 parsel sayılı taşınmazını ise 30.7.1993 tarihli akitle dava konusu edilmeyen 6 parça taşınmazla birlikte ve satış suretiyle aynı ismi taşıyan davalı oğlu H. G.'ye temlik ettiği ve daha sonra çekişme konusu taşınmazlardan 302, 312, 314, 317, 320, 345, 347, 350, 352 ve 353 parsel sayılı taşınmazların DSİ tarafından kamulaştırıldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, asıl ve birleşen davalarında miras bırakanın davalıya yapmış olduğu temliklerin kendilerinden mal kaçırmak amacıyla gerçekleştirildiğini ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakanın tüm mamelekini teşkil eden toplam 20 parça taşınmazdaki bazılarında tam, bazılarında da payını davalı oğluna satış yoluyla temlik ettiği ve üzerinde başka bir taşınmaz kalmadığı kayden sabittir. Bir kimsenin tüm mamelekini teşkil edecek şekildeki tüm gayrimenkullerini elinden çıkartmasının hayatın olağan akışına uygun düştüğü söylenemez. Kaldı ki, böylesi bir temlik için miras bırakanın ihtiyacı ve bir sebebi de bulunmamaktadır.

Esasen, miras bırakanın yaşlılık aylığı almak suretiyle ekonomik güvencesi olduğu, öte yandan davalı tarafından 20 parça taşınmazın satışına ilişkin bir bedelin ödendiğinin de kanıtlanamadığı sabittir.

Öyle ise, değinilen olgular yukarıda belirtilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın temlikteki gerçek amacının mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, öncelikle davalı H. tarafından açılan E.'nin mirasçı olmadığına ilişkin dava sonucunun beklenmesi, E.ile miras bırakan arasında irs (mirasçılık) ilişkisinin varlığının anlaşılması halinde asıl dava ile birlikte birleşen davanın halen davalı üzerinde bulunan taşınmazlar bakımından iptal-tescil yönünden, kamulaştırma suretiyle elden çıkan taşınmazlar bakımından da, davacıların miras payına tekabül eden tazminat miktarına karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere ve yanılgılı değerlendirmelerle hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacılar, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14219, Karar No: 2016/18342, Tarih: 24.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/14219 E.  ,  2016/18342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.02.2012 tarihinden beri ....de çalıştığını ve daha sonra 12.05.2013'te davalı ....nin ....yi satın alıp ünvanının ....olması ile davalının hizmet verdiği ... Uluslarası Havalimanında uçak teknisyeni olarak çalışmakta iken davalı tarafından iş aktinin 30.03.2015 tarihli karar ile ....ile birleşme nedeni ile ... tarafından verilen bakım ve onarım yetkilerinin 01.04.2015 tarihi itibarı ile kaldırılmış olması sebebi ile bakım onarım faaliyetleri sona ereceğinden davacının iş aktinin tek yanlı olarak feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalıya ait işyerindeki faaliyetlerin sona ermesi, işyerinin tamamının kapanması nedeni ile davacının iş akdinin feshinin İş Kanunu 18.md.ne uygun olarak geçerli fesih sebebi olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş aktinin feshinin geçerli olmadığı gerekçesi ile fesih işleminin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı vekili, davalıya ait işyerindeki faaliyetlerin sona ermesi, işyerinin tamamının kapanması nedeni ile davacının iş akdinin feshinin İş Kanunu 18.md.ne uygun olarak geçerli fesih sebebi olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş aktinin feshinin geçerli olmadığı gerekçesi ile fesih işleminin geçersizliği ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal neden halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (08.04.2008 gün ve 2007/27773 Esas, 2008/7819 Karar sayılı ilamımız). Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır. İşletme gerekleri ile fesihte emeklilik nedeninin gösterilmesi ve davacının emekliliğe hak kazanması halinde işe başlatmama tazminatı alt sınırdan belirlenmektedir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin davalıya ait işyerinde 3 yıl çalıştığı, davalı işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak davacı işçinin kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 6 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın davacının 4 aylık ücreti oranında belirlenmesinin dosya içeriğine uygun düşecektir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu 204.50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 24.10.2016 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29674, Karar No: 2018/21755, Tarih: 13.12.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/29674 E.  ,  2018/21755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılan ... .... ın soruşturma aşamasında, sanığın, annesi ve kardeşleri ...,.... varken "hepinizi öldüreceğim, sizin dininizi sinkaf edeceğim sizi kıtır kıtır keseceğim" şeklinde sözlerle tehdit eyleminde bulunduğunu iddia etmesi karşısında, katılanın annesi ile kardeşleri tanık olarak dinlenerek iddia olunan tehdit sözlerini duyup duymadıklarına ilişkin bilgileri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

Sanık hakkında beraat kararı verilmesi karşısında, taşınması ve bulundurulması suç teşkil etmeyen emanette kayıtlı bulunan bıçağın sanığa iadesi yerine, müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye ugun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13832, Karar No: 2022/5274, Tarih: 29.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/13832 E.  ,  2022/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında 11.04.2019 tarihli bozma kararı üzerine zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1)Müşteki Hazine vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki Hazinenin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmaması ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2)Sanık ...’nın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, suç işleme kastı olmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5057, Karar No: 2024/8087, Tarih: 20.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5057 E.  ,  2024/8087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/482 Esas, 2022/713 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 19.11.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ... ile davalılar vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin akaryakıt dağıtım şirketi olduğunu, davalılardan ...'un maliki bulunduğu taşınmaz üzerinde davacı şirketin 12.06.2006 tarihinden itibaren 15 yıl süreyle intifa hakkı sahibi olduğunu, davalı şirketin ise bayi olarak faaliyet gösterdiğini, taraflar arasındaki dikey ilişkinin davalı şirket tarafından 13.06.2011 tarihinde sonlandırıldığını, müvekkilinin, davalı şirkete peşin ödediği işletme yatırım destek bedelinin geçersiz ve müvekkili tarafından kullanılamayacak süresine karşılık gelen 646.181,65 TL kısmının davalı şirkete ödenme tarihinden itibaren faiziyle ve davalı şirketin elde ettiği tüm semerelerin ve müvekkilinin uğradığı ekonomik kayıpların karşılığı 292.074,11 TL’nin KDV’si ile birlikte dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalı şirketten, müvekkilinin intifa süresinin tamamını nazara alarak peşin ödediği intifa bedelinin geçersiz ve müvekkilince kullanılamayacak intifa süresine karşılık gelen 52.387,73 TL’lik kısmının ödeme tarihinden itibaren faiziyle ve davalı ...’un elde ettiği tüm semerelerin ve müvekkilinin uğradığı ekonomik kayıpların karşılığı 23.162,09 TL’nin KDV’si ile birlikte dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalı ...’dan, müvekkilinin davalı akaryakıt istasyonuna yaptığı sabit yatırım bedelinin geçersiz ve müvekkilince kullanılamayacak süresine karşılık gelen 1.107,20 TL kısmının ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ve davalıların elde ettiği semerelerin ve müvekkilinin uğradığı ekonomik kayıpların karşılığı 316,72 TL’nin KDV’si ile birlikte dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece, davacının talebini açıklamak üzere verilen sürede davacı vekili, intifa bedeli ile ilgili taleplerini her iki davalıdan talep ettiğini bildirmiş ve davacı vekili yargılama devam ederken 15.06.2015 tarihinde sabit yatırım ile ilgili toplam 1.423,92 TL’lik talebinden feragat etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, intifa hakkının tesisi için davalılara herhangi bir bedel ödenmediğinden, yapılmayan bir ödemenin iadesinin talep edilemeyeceğini, müvekkili şirkete ödenen yatırım destek bedeli ve sabit yatırım bedelinin geçerli bir sözleşmeye istinaden yapılan ödemeler olduğundan haksız zenginleşme addedilemeyeceğini, davacının herhangi bir zararının olmadığını, faiz, KDV ve ekonomik kayıpların karşılanması taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak, 27.06.2022 tarihli duruşmada davacı vekilinin, önceki karar temyiz aşamasındayken taraflar arasında sulh protokolü düzenlendiği, karar düzeltme ilamında protokolün Mahkemece değerlendirilmesine karar verildiği, bozmaya protokol kapsamında bir diyeceklerinin olmadığını beyan ettiği, davacı vekilinin ise bozma ilamına uyulmasını ve beyanda bulunmak için süre talep ettiğini bildiridiği, sözlü yargılama için taraflara süre verildiği, davalılar vekilinin sözlü yargılama ara kararından rücu talepli dilekçe sunduğu, davalılar vekilinin sözlü yargılama ara kararından rücu talebinin reddine karar verildiği, bozma ilamında davalı ...'un işletme yatırım bedelinden sorumlu tutulamayacağı belirtildiğinden anılan davalı yönünden işletme yatırım bedeli talebinin (fazla talebin reddine) karar verilmesi gerektiği, bozma ilamı doğrultusunda yapılan incelemede bayilik sözleşmesinde işletme yatırım bedelinin davacıya iade edileceğine dair bir düzenlemeye rastlanılmadığından davalı Şirketin 759.989,34 TL işletme yatırım bedelinden sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, (KDV dahil) 47.711,75 TL intifa bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen 05.10.2011 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine, sabit yatırım bedelinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bayilik sözleşmesinin feshine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 nci ve devamı maddeleri,

3. Değerlendirme