muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16543, Karar No: 2017/175, Tarih: 19.01.2017

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13918, Karar No: 2011/3210, Tarih: 06.06.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/13918 E.  ,  2011/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-c, 62/1, 50/3, 50/1-b maddeleri gereğince hükmolunan 10 ay hapis cezasının mağdurun zararının tazmin suretiyle giderilmesi seçenek tedbirine çevrilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasının aksine, suça konu fındık ağaçlarını kestiği yolunda mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gibi, kestiği iddia edilen fındık ağaçlarının bulunduğu arazi hususunda sanık ile şikâyetçi arasında özel hukuka ilişkin mülkiyet uyuşmazlığı da olduğu gözetilmeksizin, yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3949, Karar No: 2020/3048, Tarih: 24.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/3949 E.  ,  2020/3048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu ... ada ... parseldeki 1 nolu bağımsız bölümü ekonomik nedenlerle davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını, taşınmazın bedelsiz olarak davalıya devredildiği gibi kendisi tarafından kullanıldığını, davalıya aynı nedenlerle başka taşınmazların da temlik edildiğini, Bodrum' da bulunan taşınmazlar için açılan davanın derdest olduğunu, taşınmazın iadesi için gönderilen ihtarnameden sonuç alınamadığını, aksine davalının tahliye davası açtığını, tahliye davasında aralarında sözlü olarak yapılmış, belirsiz süreli ödünç akdi bulunduğunu iddia eden davalının, bu iddiası ile taşınmazı hiç kullanmadığını ikrar ettiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, dava dilekçesinin dayanağı hukuksal nedenin açık olmadığını, davanın süresinde açılmadığını, davacıya yardımcı olmak amacıyla çekişme konusu taşınmazın bedeli karşılığı satın alındığını, taşınmazı davacının kullanmasına izin verdiğini, hatta davacının kredi kullanması için taşınmazın üzerine ipotek konulduğunu, aksi durumun tanık delili ile ispatlanamayacağını, yazılı delil ile ispatlanması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece, "Hâl böyle olunca, ispat külfeti kendisinde olan davacının, dava dilekçesinin deliller bölümünde açıkça yemin deliline dayanmış olduğu gözetilerek, yemin delili hatırlatılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. " gerekçesiyle bozulmuş olup, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde mahkemece, davacının inançlı işlem iddiasını yazılı delille ispat edemediği, teklif edilen yemini davalının eda ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA,

aşağıda yazılı 23.00 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12317, Karar No: 2023/4093, Tarih: 08.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/12317 E.  ,  2023/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1380 E., 2022/1584 K.

HÜKÜM/KARAR : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması/Yeniden hüküm

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/181 E., 2022/337 K.

Taraflar arasındaki borca itiraza ilişkin uyuşmazlıktan dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince, davacının davasının kabulü ile ... 13. İcra Müdürlüğünün 2020/2236 Esas sayılı takibinin davacılar ..., Gül Bülüç, ...ve ... yönünden takibin iptaline karar verilmiştir.

Kararın muteriz borçlu ve alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, gerekçede ve hükümde hata edildiği anlaşıldığından, 6100 sayılı HMK.nun 353/1-b-2. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile davacılar yönünden takibin durdurulmasına ve koşulları bulunmadığından davacıların tazminat isteminin reddine, hükmedilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ

Borçlu icra mahkemesine başvuru dilekçesinde; alacaklının kambiyo takibinde bulunduğunu, takibe dayanak bononun taraflar arasındaki takibe müstenit bono ile aynı tarihte düzenlenen 01.03.2018 tarihli kira sözleşmesi ilişkinin teminatı olarak verildiğini, bononun kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediğinden kambiyo takibine konu edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; borçlu tarafından dava dilekçesi ekinde ibraz edilen sözleşmedeki imzaların müvekkiline ait olmadığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği hususların maddi dayanaktan yoksun olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alacaklı tarafından icra takibine konu edilen senedin tanzim tarihinin 01.03.2018 tarihi olduğu ve davacılar ile davalı arasında tanzim edilen kira kontratının başlangıç tarihinin de 01.03.2018 tarihi olduğu, takibe dayanak senedin tarafları ile kira kontratının taraflarının aynı olduğu ve senedin miktarı ile kira kontratındaki yıllık kira bedelinin de aynı olduğu, ayrıca kira kontratı içeriğinde teminat senedi verildiğinin belirtildiği, bu nedenle takibe dayanak senedin taraflar arasında yapılan kira kontratının teminatı olarak verildiği ve bu senede ilişkin kambiyo senetlerine dayalı icra takibi yapılamayacağı gerekçesi ile takibin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde müteriz borçlu ve alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Müteriz borçlu istinaf dilekçesinde; lehine tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilerek ilk derece mahkemesi kararının tazminat yönünden kaldırılmasını talep etmiştir.

Alacaklı istinaf dilekçesinde; davacılar tarafından dosyaya sunulan kira sözleşmesindeki imzayı müvekkilinin duruşmada inkar ettiği, senedin önceki şirketin borçlarını kiracı tarafından üstlenilmesi sebebiyle verilmiş olduğu, teminat senedi olmadığı belirtilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; akibe konu senedin, taraflar arasındaki kira sözleşmesi gereğince teminat olarak verildiğinin iddia edildiği, her ne kadar davacılar tarafından sunulan kira sözleşmesindeki imzayı duruşmada davalı asil reddetmiş ise de, aynı sözleşmeye dayalı olarak davalı alacaklı tarafından ... 5. İcra Müdürlüğünün 2019/11790 Esas sayılı dosyası üzerinden kira alacağının tahsili amacıyla takip yapıldığının anlaşılması sebebiyle, bu takibin dayanağı olan kira sözleşmesi altındaki imzanın da davacı asile gösterilerek beyanının alındığı, beyanında bu sözleşme altındaki imzaların kendisine ait olduğunu kabul ettiği, her ne kadar davacılar elindeki suretteki imza davalı alacaklı tarafından inkar edilmiş ise de, alacaklı tarafından takibe konu edilen sözleşmenin içerik olarak birebir aynısı olan kira sözleşmesi altındaki imzasının ikrar ettiği, bu sözleşme tarihiyle takibe dayanak senedin tanzim tarihinin aynı olduğu, bu sözleşmenin 15. maddesinde açıkça 720.000,00 TL'lik senedin teminat olarak verildiğinin belirtildiği, sözleşmenin taraflarıyla senedin taraflarının da aynı olduğu, bu şekilde kira sözleşmesi kapsamında takibe dayanak senedin teminat olarak verilmiş olduğu, ilk derece mahkemesince takibe dayanak senedin teminat senedi olduğuna yönelik iddiayı kabul etmesinin yerinde olduğu, ancak yukarıda açıklandığı üzere bu iddianın borca itiraz niteliğinde olması sebebiyle takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptaline karar verilmesi doğru bulunmadığı, ancak borca itirazın esasına girilmediğine göre; yukarıda değinilen İİK'nın 169/a-6. maddesinin açık hükmü gereğince, alacaklının tazminat ile sorumlu tutulması mümkün olmadığından davacılar lehine tazminata hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, gerekçesi ile gerekçede ve hükümde hata edildiği anlaşıldığından, 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile davacılar yönünden takibin durdurulmasına ve koşulları bulunmadığından davacıların tazminat isteminin reddine, hükmedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrarla bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla ilamsız icra takibinde borca itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK md. 168, 169, 169/a

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6955, Karar No: 2010/7436, Tarih: 24.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6955 E.  ,  2010/7436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 370 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümünün deniz tarafına terkininde mahsur olmadığını, davacının idari yoldan kendilerine bir müracaatı bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaz hakkında taraflar arasında verilmiş kesin hüküm bulunması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 24.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15563, Karar No: 2013/1116, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15563 E.  ,  2013/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aralarında evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yaptırma suçundan sanık ..., yaralama, silahla tehdit ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ... ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçuna iştirak suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonuçunda; yaralama ve silahla tehdit suçundan beraat ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve bu suça iştirak suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçu olduğunun kabülü ile şikâyetten vazgeçme nedeniyle davaların düşürülmesine ve ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.01.2012 gün ve 2007/382 Esas, 2012/7 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmün sadece sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmiş olması karşısında, incelemenin adı geçen sanık müdafiin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında aralarında evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yaptırma suçundan 24.11.2005 tarihinde mahkemece verilen hüküm temyiz edilmeden kesinleştiğinden, sanık ...'in temyiziyle bozulan hüküm üzerine yeniden yaplan yargılamada, sanık ... hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair kararın temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17962, Karar No: 2009/16154, Tarih: 10.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17962 E.  ,  2009/16154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 29.07.1975-18.04.2000 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa sigortalısı olduğunun ve 16.04.2001 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 29.07.1975-18.04.2000 tarihleri arasında kesintisiz 1479 ... sigortalısı olduğunun ve 16.04.2001 tahsis talep tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 31.07.1975 tarihli giriş bildirgesi ile, 29.07.1975 tarihinde oda kaydına istinaden tescil edildiği, davacı tarafından kuruma verilen 17.01.2001 tarihli dilekçe de sigortalılığını oda kayıtlarına göre değilde vergi kayıtlarına göre düzenlenmesi talebine istinaden davalı Kurumca davacının sigortalılığının vergi kayıtlarına göre 2001 yılında yeniden düzenlendiği, buna göre,29.07.1975– 04.06.1988,04.07.1988- 20.04.1992,19.10.1992-30.10.1996,03.03.1999-30.05.1999,14.01.2002-28.02.2002,30.01.2003-29.05.2003 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı kabul edildiği, 1975,1977,1981,1982,1987,1989, 1991, 1992, 1995, 1996,1997,2002,2003 yıllarında prim ödemelerinin olduğu,1992 yılı affından yararlandığı, 25.08.1976-01.09.1986,01.01.1987- 04.06.1988, 04.07.1988- 20.04.1992,19.10.1992- 30.10.1996, 03.03.1999- 30.05.1999 tarihleri arasında kuru temizleme işi nedeniyle vergi kaydının olduğu, Kuru Temizlemeciler Odasına 21.07.1975- 13.04.2000 tarihleri arasında,Esnaf ve Sanatkar Sicil Memurluğuna 19.11.1984-18.04.2000 tarihleri arasında kaydının olduğu, 16.04.2001 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, Kurumca davacının tahsis talebinin prim borcu bulunduğu ve 25 yıl sigortalılık şartı oluşmadığı gerekçesiyle reddedildiği, davacının tahsis talep tarihinde 588.00 TL prim borcunun bulunduğu görülmektedir

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Somut olayda, davacının 1479 sayılı Yasa gereği tescili 1975 yılında oda kaydı esas alınarak yapılmış olmakla, bu tarihte yürürlükte bulunan 1479 sayılı Yasa'nın 24.maddesi gereğince vergi kaydı bulunmayan dönemlerde oda ve sicil kaydı devam ettiği için halen sigortalılık koşullarının bulunduğu ortadadır.

Öte yandan,1982 Anayasasının 12.maddesine göre “Herkes kişiliğine bağlı,dokunulmaz devredilmez, vazgeçilmez,temel hak ve hürriyetlere sahiptir.” 60.maddede ise “Herkes sosyal güvenlik hakkına sahiptir” hükmüne yer verilmiştir.Bu iki hüküm birlikte değerlendirilecek olursa sosyal güvenlik hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı dokunulmaz ve feragat edilemez bir hak olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 92. maddesinde de bu ilke aynen benimsenerek, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği, sözleşmelere sosyal sigorta yardım ve yükümlerini azaltmak veya başkasına devretmek yolunda hükümler konulamayacağı belirtilmiştir. Bu haliyle sigortalı olmak, kişi bakımından sadece bir hak olmayıp aynı zamanda bir yükümlülüktür.Bu nedenle, sigortalılık hakkından feragat edilemez. Hal böyle olunca ,davalı Kurumca davacı tarafından 2001 yılında verilen dilekçe ile sigortalılık sürelerinin oda kaydı yerine vergi kaydı esas alınarak düzenlenmesi istemi üzerine yapılan işlem doğru değildir.

Yapılacak iş, davacının 29.07.1975-18.04.2000 tarihleri arasında kesintisiz olarak 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar vermek, yaşlılık aylığı yönünden ilgili yasa hükümlerince inceleme yapılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2525, Karar No: 2023/6793, Tarih: 26.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2525 E.  ,  2023/6793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1104 E., 2020/1233 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş, dolandırıcılık, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Katılan Bakanlık vekilinin 23.01.2019 tarihli dilekçe ile sanıklar ..., ... ..., ... ve ... isimlerini yazarak yazılı katılma talebinde bulunduğu, katılma kararının verildiği 19.03.2019 tarihli 1 no'lu duruşmada mazereti nedeniyle Bakanlık vekilinin hazır olmadığı, 08.01.2020 tarihli duruşmada sanıkların cezalandırılmasını talep ettiğini beyan etmesine karşın 5271 sayılı CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de; aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, katılan Bakanlık vekilinin Mahkemece sanıklar ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ... ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... yönünden hükmü aleyhlerine temyiz ederek de açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının adı geçenler yönünden davaya katılan ve Av. ...'ın ise katılan Bakanlık vekili olarak kabulüne karar verilmiştir.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında "Evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak" suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve itiraz merciince mahallinde ret kararı verildiği görülmüştür.

Sanık ... hakkında ... ...'ya yönelik, "Çocukları fuhşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık ettirmek" suçundan,

Sanık ... hakkında ...'ye yönelik, "Bir kimseyi fuhşa teşvik etmek, yaptırmak ve aracılık suçundan" suçundan,

Sanık ... hakkında ... ve ...'a yönelik verilen "Çocukları fuhşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık ettirmek" suçundan,

Sanık ... hakkında ...'ye yönelik "Bir kimseyi fuhşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık ettirmek" suçundan,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ...'ya yönelik "Sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı" suçundan,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ...'e yönelik "Çocukları fuhşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık ettirmek" suçundan,