muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8722, Karar No: 2010/12473, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8722 E.  ,  2010/12473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05.03.2009 tarih 2009/9-3644 sayılı bozma kararında özetle; “Dairemizde aynı gün temyiz incelemesi yapılan dosyalarda uzman Orman Yüksek Mühendisi ... ... ... ile Fenni Bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda dosyada mevcut olan harita, kroki, pafta, açı ve mesafe değerlerinin esas alınarak 1949 yılına ilişkin orman tahdit hattını yeşil renkli, 1975 yılında yapılan çalışmayı mavi renkli 5147 nolu orman tahdit noktası esas alınarak çizilen 1949 yılına ilişkin tahdit hattını kırmızı renkli arazi kadastro komisyonu tarafından geçirilen 1949 tahdit hattını sarı çizgi ile gösterdiklerini, yeşil renkli 1949 tahdit hattının aynen açı ve mesafelere uyulmak sureti ile oluşturulduğunu, ancak bu hatta göre resmi belgelerde ormanlık alanda gözüken taşınmazların orman tahditi dışında kaldığı, yine resmi belgelerde açıklık alanda gözüken alanların ise orman tahditi içinde kaldığının belirlendiğini, 1975 yılında yapılan aplikasyon tutanaklarında ise 1949 yılına ilişkin açı ve mesafelerin araziye uymadığının açıklanarak memleket haritası, hava fotoğrafları ve arazi yapısı bitki örtüsü, meyil, toprak muhafaz özeliği, kullanımdurumları gözönüne alınarak çalışmanın yapıldığının açıklandığı, bozma ilamında belirtilen 5135 ila 5139 nolu orman tahdit noktalarının bozma öncesindeki raporlarda farklı yerlerde gösterilmelerinin sebebi ise orman tahdit haritasına sonradan işlenen arazi kadastro paftasının biraz kaydırılması nedeni ile olduğu, 5148 - 5149 - 5150 nolu orman tahdit noktalarının (1975 yılına ilişkin orman tahdit haritasında düze yakın bir hat olmasına rağmen) önceki bilirkişilerce kırık bir hat olarak çizilmesinin ise 1949 yılına ilişkin orman tahdit çalışma tutanağında "çiftliğin mezru ve gayri mezru arazileri ile meraların tahdit harici bırakılmasına" denildiği, buradaki mera ifadesinin 5149 nolu orman tahdit noktasında gözüken yıkık ahır yeri ile doğusundaki çitler ile çevrili hayvan ağıllarının bulunması nedeni ile 5149 nolu orman tahdit noktasının doğusu ve kuzeydoğusu ile kuzey, kuzeybatı bölümünün tanımlandığı, resmi belgelerde bu bölümün açıklık alanda kaldığı, bu bölgede mera olarak tanımlanabilecek başka bir alanın bulunmadığı, 5149 nolu orman tahdit noktasının tutanakta tarif edildiği gibi ahır kalıntılarının hava fotoğrafları ve memleket haritasında kesin olarak belirlendiği, açıklanarak bozma öncesindeki orman bilirkişi raporlarına itibar edilmesi gerektiği belirtilmiş ve bu uygulamaları gösteren krokiler sunmuşlardır. Yine ... Köyü 890, 944, 948, 949 ila 956 parsellere yönelik olarak davacı ... Yönetimi tarafından Mahkemenin 2005/288E sayılı dosyasında açılan ve Dairemizin 2008/11866 Esas sayılı dosyasında temyiz incelemesi yapılan dosyada da kadastro teknisyeni Yahya Der, Orman

Yüksek Mühendisleri ... ... ...ve ... tarafından düzenlenen 20.7.2006 tarihli rapor ile dayanağı olan ek 1 nolu krokiye göre de (memleket haritası ve hava fotoğrafları ile desteklenen ve zemine de uygun olduğu anlaşılan) 1975 tahdit hattı esas alınarak uyuşmazlığın çözümlendiği görülmüştür. Bu dosyadaki uzman orman bilirkişi kurulunun da çizdiği hatlar sözkonusu bilirkişi kurulunun çizdiği hatlar ile aynıdır. Ancak, buna rağmen uzman bilirkişilerce bozma öncesindeki raporlara itibar edilmesi gerektiği belirtilerek çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadıkları yolunda açıklamalar yapılmıştır. Sonuç itibarı ile memleket haritası ve hava fotoğrafları ile desteklenen, zemindeki duruma da uygun olan 1975 yılına ilişkin tahdit hattı hem dosyadaki uzman bilirkişi kurulunca hem de Dairemizin 2008/11866 Esas sayılı dosyasındaki uzman bilirkişi kurulu tarafından aynı şekilde çizilmiş olup artık bu bölgedeki uyuşmazlıkların mavi ile çizilen 1975 tahdit hattı esas alınarak çözümlenmesi gerekmektedir. çekişmeli 976, 1047, 1029 ve 1056 parsellerin ise kısmen orman tahditi içinde kaldıkları anlaşıldığından dosyaların uzman fenni bilirkişiye verilerek bilirkişilerce 1975 tahdit hattı olarak çizilen mavi hatta göre bu taşınmazların kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kalan ve kalmayan bölümlerinin belirlenmesi ve bunu gösteren rapor ve kroki düzenlemesi istenerek alınacak rapor ve krokiye göre davanın kısmen kabulü ile bu bölümler yönünden tapu kaydının iptali ile davalının bu bölümler üzerendeki elatmasının önlenmesine karar verilmesi yolunda hüküm kurulması, (Mahkemenin 2008/86-712, 2008/88-708, 2008/78-678 ve 2008/90-707 sayılı dairemizin sırasıyla 2009/2 E, 2009/6 E, 2009/9 E, 2009/8 E. sayılı dosyaları) gerektiği” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne; 1029 parselin (A) ile gösterilen 250,980 m2'lik kısmının orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, davalının bu bölüme yönelik el atmasının karar verilmiş; hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali tescil ve elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1949 ve 1976 tarihlerinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19932, Karar No: 2018/9284, Tarih: 15.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/19932 E.  ,  2018/9284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekili ile davalılardan ... vd. Vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Değerlendirme tarihi olan 2015 yılında dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değeri 18.19-TLm² emsal olarak alınan 669 parselin 37.12-TL/m² olduğu halde dava konusu taşınmazın emsalden 0,7 kat değerli olduğu, 788 ada 1 parselin 393.96-TL/m² olduğu halde dava konusu taşınmazdan emsalin 1,5kat değerli olduğu ve 1106 parsel sayılı taşınmazın 75,64-TL/m² olduğu halde emsal dava konusu taşınmazdan 1,5- 2 kat değerli kabul edilerek vergi değerleriyle uyumlu olmadan değer biçilmesi nedeniyle bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ... vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25360, Karar No: 2017/3336, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25360 E.  ,  2017/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1304, Karar No: 2025/2182, Tarih: 21.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1304 E.  ,  2025/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.01.2025

SAYISI : 2023/1413 E., 2024/1854 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Demirci Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/331 E., 2021/387 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kal, kal bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 07.01.2025 tarihli ek kararında; istinaf incelemesine konu ve esas teşkil eden dava, el atmanın önlenmesi, kâl, kâl bedeli, ecrimisil istemine ilişkin olup, HMK'nın 362/1-c maddesi uyarınca yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararların temyiz edilemeyen kararlardan olduğu gerekçesiyle davalı temsilcisinin temyiz talebinin HMK'nın 366/1. maddesi yollamasıyla 346/1. maddesi gereğince reddine karar vermiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.01.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13139, Karar No: 2013/769, Tarih: 24.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13139 E.  ,  2013/769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,kayden maliki bulunduğu 432 parsel sayılı taşınmazının sınırlarının komşu 431 ve 433 parsel maliki davalılar tarafından aşıldığını ve taşınmazına müdahalede bulunduklarını, haksız olarak kendisine ait tarladaki zeytinleri topladıklarını ileri sürerek davalıların yaptıkları müdahalelerinin önlenmesine, taşınmaz üzerindeki davalıların kullandığı binaların kal'ine ve davalılar tarafından dikilen ağaç ve fidanların sökülmesine karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili yargılama sırasında;müdahalenin men'i ve ağaçların kal'ini talep ettiğini, muhtesatın aidiyeti hususunda herhangi bir taleplerinin bulunmadığını bildirmiştir.

Davalı, taşınmazların kadim sınırlara sahip olduğunu, müdahalenin sözkonusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 431 parsel yönünden açılan davanın reddine,

433 parsel yönünden açılan meni müdahale davasının kabulü ile el atmanın önlenmesine,tecavüzlü alan içerisinde kalan ağaçların yıkımına ilişkin istemin reddine,tecavüzlü alan içerisinde bina bulunmadığı anlaşıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle,davalıların kayden davacıya ait 432 parselin bir bölümünü haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın kullandıkları saptanarak yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olduğuna göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.002.68.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1374, Karar No: 2013/7769, Tarih: 17.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1374 E.  ,  2013/7769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün faaliyeti kapsamında kasten öldürmeye teşebbüs

Hüküm : TCK'nın 82/1-c, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın

35/2, 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde "TCK'nın 302/2. maddesi yollamasıyla" ibaresinin yazılmaması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6999, Karar No: 2012/10812, Tarih: 14.12.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6999 E.  ,  2012/10812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden davalı Hazine vekili Avukat ... ile, davalı ... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

2613 sayılı Yasa uyarınca yapılan kadastro sonucunda 354 ada 41 parsel sayılı 10665 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle payları oranında ... oğlu ... ve müşterekleri adına tespit ve 29.01.1970 tarihinde tescil edilmiştir. İntikal ve pay satışları sonucunda 208/624 payı ... oğlu ..., 52/624'er payları ... evlatları ..., ..., ..., ... ve ... ile ... oğlu ..., 51/624 payı ... oğlu ... ve 53/624 payı ... kızı ... adına kayıtlı iken 2005 yılında yapılan imar uygulaması sonucunda 1051 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlara ayrılmış ve 1051 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1712/2400 payı ... oğlu ... adına tescil edilmiştir. Davacılar vekili 10.02.2007 tarihli dava dilekçesi ile davacılar yararına Türk Medeni Kanunu'nun 713/2. maddesi uyarınca ... oğlu ... payını edinme koşullarının oluştuğu iddiasına dayanarak imar uygulaması sonucunda oluşmuş 1051 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki ... oğlu ... payının iptali ve davacılar adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve imar uygulaması sonucunda oluşmuş 1051 ada1 parsel sayılı taşınmazda ... oğlu ... adına kayıtlı bulunan 1712/2400 payın iptali ile İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/688-685 sayılı veraset ilamında belirtilen paylar oranında davacılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Vuruşangül vekili, davalılar ... ve ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 900.00 TL vekalet ücretinin temyiz edenlerden alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı ...'e verilmesine, 14.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18198, Karar No: 2013/6507, Tarih: 26.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/18198 E.  ,  2013/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, davalıdan kıdem – ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı Üniversite vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, kendi isteği sebebiyle işten ayrılışının resmi kayıtlarda istifa olarak gösterildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalı, davacının kıdemi itibariyle kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının istifa suretiyle işten ayrıldığının ispatlanamadığı, davalıların cevap dilekçelerinde feshin haklı sebebe dayandığını iddia ettikleri ancak dosyaya buna ilişkin bir belge sunmadıkları, altı iş günü içinde derhal fesih hakkını kullanmadıkları, davalıların fesih sebebi ile bağlı oldukları, bu sebeple fesih sırasında istifa sebebine dayanan işlerini yargılama sırasında haklı sebebe dayandırmasının inandırıcı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık ücretli izin alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davalı vekili delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Bu sebeple, davacının yıllık ücretli izin talebi yönünden, davalıya karşı tarafa yemin teklif hakkı bulunduğu hatırlatılmalı, yemin teklif edildiği takdirde gerekli usuli işlemler takip edilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/280, Karar No: 2017/508, Tarih: 19.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/280 E.  ,  2017/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/19-286 esas - 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine, mahkemece davalı vekiline gönderilen muhtıra tebligat zarfı üzerine uyarı şeklinde yazılmış olup, muhtırada hakimin imzası bulunmadığı gibi ödenmesi gereken tutardan davalı tarafından daha önce ödenen maktu tutarın da mahsup edilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.