muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13040, Karar No: 2021/5546, Tarih: 14.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/13040 E.  ,  2021/5546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ve davalılardan ... vd. ile ... vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/26 E. - 2018/328 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davacı idare vekili ve davalılar ... vd.vekili ile davalı ... vekilince yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ve davalılar ... vd.vekillerince temyiz edilmiştir.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 14/3.maddesi uyarınca kamulaştırma davalarında paydaşlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nun 362/1-a maddesi gereğince miktar ve değeri her paydaş için 58.800,00-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz.

Bu nedenle; davalılardan ... ve ... dışındaki davalı payları yönünden temyiz dilekçelerinin reddine karar verildikten sonra, adı geçen davalılar payı yönünden yapılan incelemede;

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/26 E.- 2018/328 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Gaziemir ilçesi ... Mahallesi 93 ada 4 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Kıymet takdirinde belirlenen ve davalılara ödenmesine karar verilen bedele 18/05/2017 tarihinden karar tarihine, fark bedele ise karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde tüm bedele karar tarihine kadar faiz işletilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği yalnızca davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1-Faiz hükmüne ilişkin 3.paragrafının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen bedelin kıymet takdir raporunda belirlenen ve derhal ödenmesine karar verilen 214.706,29 TL'sine 18.05.2017 tarihinden karar tarihi olan 14.08.2018 tarihine kadar, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bakiye 43.650,91 TL'sine ise 18.05.2017 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

2-Davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 10.paragrafının tümüyle hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1106, Karar No: 2024/1957, Tarih: 12.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1106 E.  ,  2024/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/260 E., 2023/669 K.

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 ... lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının ... ... sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği ve bu nedenle hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.01.2021 ve sonraki dönem için fark alacak bulunmadığının tespit edildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8380, Karar No: 2014/11612, Tarih: 21.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8380 E.  ,  2014/11612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... geldiler. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... Kışla Mahallesi çalışma alanında bulunan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmakla tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren Hazineye verilmesine,

temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 21.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15521, Karar No: 2022/21698, Tarih: 28.12.2022

Müşteki ...'a yönelik 28/07/2017 günü işlenen hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2017 günlü, 2017/443 (E) ve 2017/472 (K) sayılı ilamının sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi, dosya üzerinden verdiği 02/03/2018 günlü, 2018/92 (E) ve 2018/525 (K) sayılı kararı ile yalnızca o yer Cumhuriyet Savcısının hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf istemini inceleyerek; "İlk derece mahkemesince TCK'nın 142/2-h, 143, 168/1, 62, 53. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 13 ay hapis cezasına dair hükmün "1 yıl 13 ay" ibaresinin çıkarılarak "2 yıl 1 ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle CMK'nın 303/1-f maddesi delaleti ile CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar" vermiş ancak sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf isteminin incelenmesi unutulduğu; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından verilen 02/03/2018 günlü, 2018/92 (E) ve 2018/525 (K) sayılı karar sanık tarafından 16/05/2018 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği, sanığın temyiz dilekçesinde özetle; "hakkında etnik pişmanlığa ilişkin TCK'nın 168. maddesiyle takdiri indirime ilişkin TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğini, delillerin yeterince değerlendirilmediğini, aleyhe bozma yasağına aykırı davranıldığını, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelemeye ilişkin hükümlerin soyut ve hukuka aykırı olarak uygulanmadığını, zararı giderme olanağı tanınmadığını, ölçülülük ilkesine aykırı davranıldığını" ileri sürdüğü; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10/01/2022 günlü, 2022/18802 (E) ve 2022/181 (K) sayılı ilamıyla; "İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17/11/2017 tarihli 2017/443 Esas ve 2017/472 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, hırsızlık suçundan kurulan hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edildiği, sanık tarafından 20/11/2017 tarihli dilekçe ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin istinaf edilmesine rağmen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından sadece o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi incelenerek sanık hakkında hırsızlık suçundan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, sanığın istinaf isteminin incelenmediği anlaşılmakla; sanığın istinaf istemi incelendikten sonra dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE," karar verildiği; dosyanın iadesinden sonra Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4

. Ceza Dairesi tarafından sadece o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi incelenerek sanık hakkında hırsızlık suçundan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, sanığın istinaf isteminin incelenmediği anlaşılmakla; sanığın istinaf istemi incelendikten sonra dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE," karar verildiği; dosyanın iadesinden sonra Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından 09/03/2022 günlü ek karar ile sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf istemini inceleyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği , bu kararın da sanık tarafından 29/03/2022 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği; sanığın temyiz dilekçesinde özetle; "suçlamayı kabul ettiğini, zararı giderdiğini, pişman olduğunu, geleceği gözönüne alınarak bir karar verilmesini" talep ettiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen tebliğnamede "5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddi sebeplerinin bulunmadığı görülmekle, CMK’nın 288., 289. ve 294/2. maddeleri gözetilmek suretiyle yapılan temyiz incelemesinde; İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2017 gün, 2017/443 (E) ve 2017/472 (K) sayılı kararının sanık tarafından hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarına yönelik, Cumhuriyet Savcısı tarafından ise hırsızlık suçuna yönelik olarak istinaf edilmesi üzerine her iki talep hakkında bir karar verilmesi gerekirken, sanığın istinaf istemi unutulup Cumhuriyet Savcısının istemi incelenerek 02/03/2018 tarihli asıl karar ile hırsızlık suçundan ceza miktarı artırılmak suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, daha sonra sanığın istemi incelenerek 09/03/2022 tarihli ek karar ile bu kez istinaf isteminin esastan reddine karar verilerek infazı gereken iki farklı cezanın belirlenmesi mümkün olmadığından, daha sonra verilen 09/03/2022 tarihli ek karar hukuki değerden yoksun olup, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarına yönelik, Cumhuriyet Savcısının ise hırsızlık suçuna yönelik istinaf istemlerinin birlikte incelenerek infazı gereken tek bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı görüldüğünden, 09/03/2022 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğun tespiti ile sanığın temyiz isteminin kabulüyle temyiz edilen 03/02/2018 tarihli hükmün CMK'nın 302. maddesi uyarınca BOZULMASI," talep edildiği; ancak dosyayı inceleyene Yargıtay 2

. maddesi uyarınca BOZULMASI," talep edildiği; ancak dosyayı inceleyene Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12/09/2022 günlü, 2022/3838 (E) ve 2022/14524 (K) sayılı ilamıyla; "I)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme de gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE" karar verildiği; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ... hakkında 2. Ceza Dairesi'nin anılan ret kararının KALDIRILMASI ile "Sanığın gerek 02/03/2018 tarihli ilk karara gerek 09/03/2022 tarihli ek karara yönelik temyiz dilekçelerinde hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz sebepleri bulunduğundan temyiz talebinin kabulü ile ilk hükmün bozulması yerine sanığın temyiz isteminin verilecek bir ek karar ile incelenmesini temin etmek için dosyanın iadesi halinde infazı gereken birbirinden farklı kararlar ortaya çıkacağından iadeden sonra sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf istemini üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin verdiği 09/03/2022 günlü ek kararın hukuki değerden yoksun olduğunun tespiti; Cumhuriyet Savcısının hırsızlık suçuna yönelik istinaf istemi üzerine verilen 02/03/2018 tarihli ilk kararın ise sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçuna yönelik istinaf istemini de kapsayacak şekilde inceleme yapılabilmesi için bozulmasına" yönelik 02/12/2022 gün, 2022/64192 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/12/2022 gün, 2022/64192 sayılı itirazının KABULÜNE, 2.Ceza Dairesi'nin 10/01/2022 tarih ve 2011/18802 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararı ile 2.Ceza Dairesi'nin 12/09/2022 tarih ve 2022/3838 Esas, 2022/14524 Karar sayılı kararlarının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından verilen 09/03/2022 günlü, 2018/92 (E) ve 2018/525 (K) sayılı ek kararın yok hükmünde sayılmasına karar verilerek yapılan inceleme neticesinde;

İnegöl Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.11.2017 tarihli 2017/443 Esas, 2017/472 Karar sayılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen kararın Cumhuriyet Savcısı tarafından hırsızlık suçu yönünden aleyhine, sanığın tarafından ise hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden lehine istinaf başvurularının sadece Cumhuriyet Savcısının istinaf talebi üzerine yapılan inceleme ile verilen 02.03.2018 tarih, 2018/92 Esas, 2018/525 Karar sayılı asıl kararının davanın sujelerinden birinin istinaf istemini incelemeyi unutarak karar vermiş olması ve buna bağlı muhtemel hukuki sorunların önüne geçmek amacıyla hukuki değerden yoksun sayılmasına, dosyanın O yer Cumhuriyet Savcısının hırsızlık suçu yönünden sanık aleyhine ve sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden lehine istinaf taleplerinin birlikte tek bir karar halinde incelenerek karar verilmesi için dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİ EDİLMESİNE, 28/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18773, Karar No: 2014/16395, Tarih: 02.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18773 E.  ,  2014/16395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacılar, Almanya'daki primlerinin iadesi nedeniyle maddi ve manevi kayıplarının tazminini, Alman işveren primlerinin yasal faiziyle iadesini istemişlerdir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, alınmayan temyiz harcının davacılardan tahsiline, 02.07.2014 gününde .oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2015/31332, Karar No: 2016/6771, Tarih: 07.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/31332 E.  ,  2016/6771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında imzalanan 07/12/2005 tarihli İmarlı Arsa ve Tesis Sözleşmesini kamulaştırma tehdidi ile imzaladığını, sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirdiğini, kur'a sonucunda kendisine isabet eden dairelerden ... numaralı dairenin kendisine vaat edilen bölgede inşa edilen dairelerden olmadığını, kur'a aşamasında hak sahiplerinin eşitliğe aykırı olarak gruplara ayrıldığını, kur'aya tabi tutulan konutlar arasında fahiş değer farkı bulunduğunu, kur'a işleminin iptali için .... İdare Mahkemesi'nde açtıkları davanın reddedildiğini, davalının kamu gücünü kötüye kullanarak sözleşmeye aykırı davrandığını ileri sürerek, davalının sözleşme aykırı ifa, proje çerçevesinde davacıya düşmesi gereken proje dağıtım payının tespit edilerek hak sahiplerine verdiği dairelerin değerleri arasında fark ve teslimde gecikme/eşitsizlik nedeniyle oluşan zararın tespiti ve bu zarar nedeniyle şimdilik 9.000,00 TL, teslimde gecikme nedeniyle şimdilik 999,00 TL olmak üzere 9.999,00 TL'nin zararın oluştuğu tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ihtilafın idari uyuşmazlık niteliğinde olduğu ve idare mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının imarlı arsa ve tesis sözleşmesine aykırı davrandığını ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşmedir. Sözleşmenin, tarafların özgür iradesi ile düzenlendiği, davacı ve davalının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca kişisel hakka dayanarak talepte bulunduğu, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil, adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(HGK'nun 10.06.2015 tarih ve 2014/13-2459 Esas, 2015/1521 Karar sayılı ilamı) Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde idari yargının görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13491, Karar No: 2007/14412, Tarih: 16.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13491 E.  ,  2007/14412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 30.1.2007 gününde verilen dilekçe ile menfi tesbit, açılan yolun kendi taşınmazı içinde kaldığının tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; menfi tespit yönünden mahkemenin görevsizliğine, yakın davacı taşınmazı içinde kaldığının tespitine dair verilen 27.2.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle temyiz edenin sıfatına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.