muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/442, Karar No: 2023/929, Tarih: 24.01.2023

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; manevi tazminatın ilamsız icra takibine konu olabileceğini, alınan ATK raporuna itirazın değerlendirilmediğini, davacının psikolojik açıdan da muayene edilmesi gerektiğini, eksik inceleme ile sonuca gidildiğini belirtmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalı idareye ait ambulansın sürücüsünün kusurunun olmadığını, kazanın aracın tekerinin aniden patlaması sonucu meydana geldiğini, öngörülemeyen ve önlenemez şartların kazaya neden olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/905, Karar No: 2018/5538, Tarih: 28.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/905 E.  ,  2018/5538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İncelenmesine gerek duyulan, dava konusu yapılan vergi borçlarına ilişkin olarak borçlu hakkında yapılan takip dosyalarının ödeme emirleri,ödeme emirleri tebliğleri ve vergi borcunu gösteren haciz varakaları ile birlikte eksiksiz olarak ilgili birimden istenilerek eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4935, Karar No: 2025/931, Tarih: 11.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/4935 E.  ,  2025/931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3418 E., 2024/358 K.

SUÇ : Kasten yaralama

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından verilen 27.03.2024 tarihli ve 2023/3418 Esas, 2024/358 Karar sayılı ek kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından verilen 27.03.2024

tarihli ve 2023/3418 Esas, 2024/358 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27117, Karar No: 2012/27074, Tarih: 12.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/27117 E.  ,  2012/27074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza mahkemesi

Karar Tarihi : 30.05.2011

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.10.2011 gün ve 55428 sayılı Kanun yararına bozma talebi üzerine, Dairemizce verilen 18.04.2012 gün ve 2012/13350 esas, 2012/10428 sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2-3, 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine, sanık hakkında 1 yıllık denetim süresi belirlenmesine, bir yıllık süre içerisinde sanığın 20 adet ağaç dikme ve bakma yükümlülüğü altına alınmasına dair İncesu Sulh Ceza Mahkemesinin 30/05/2011 tarihli ve 2010/78 esas, 2011/142 sayılı kararının bozulması sonucunda, 5271 sayılı CMK'nın 309/4(d) maddesi uyarınca kararda yer alan "1 yıllık denetim süresi belirlenmesine, bir yıllık süre içerisinde sanığın 20 adet ağaç dikme ve bakma yükümlülüğü altına alınmasına" ibaresinin çıkarılarak hükmün düzeltilerek onanması yerine hükmün bozulurak müteakip işlemlerin mahekemesince yapılmasına karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle itiraz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca itiraz konusu değerlendirildi;

İncelenen dosyada İncesu Sulh Ceza Mahkemesi'nin 30/05/2011 tarihli ve 2010/78 esas, 2011/142 sayılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2-3, 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine, sanık hakkında 1 yıllık denetim süresi belirlenmesine, bir yıllık süre içerisinde sanığın 20 adet ağaç dikme ve bakma yükümlülüğü altına alınmasına dair kararına yönelik kanun yararına bozma talebi; yerinde görüldüğünden hükmün CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına karar verildiği görülmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Dairemizin 18.04.2012 gün ve 2012/13350 esas, 2012/10428 sayılı BOZMA kararının KALDIRILMASINA,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Dairemizin 18.04.2012 gün ve 2012/13350 esas, 2012/10428 sayılı BOZMA kararının KALDIRILMASINA,

3- 5237 sayılı Kanun'un 51/4. maddesinde sayılan yükümlülükler arasında ağaç dikme ve bakma yükümlülüğünün bulunmadığı gibi, "fidan dikme ve bakımını yapma" mükellefiyetinin para sarfı ile yerine getirilebilecek maddi bir edim İhtiva ettiği, hâkim ceza ve mükellefiyet tayininde takdir yetkisini haiz ise de bu takdirini kanundaki ilkeler çerçevesinde kullanmak durumunda olduğu, sanık hakkında yükümlülük belirlenirken kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa muhalif olmayan, tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir yükümlülüğe hükmedilmesi gerektiği, işlenen suçla ilgisi olmayan hükümlünün ıslahı amacına hizmet etmeyen "fidan dikme ve bakımını yapma" mükellefiyetine hükmedilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden İncesu Sulh Ceza Mahkemesinin 30/05/2011 tarihli ve 2010/78 esas, 2011/142 sayılıTrafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2-3, 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası İle cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine, sanık hakkında 1 yıllık denetim süresi belirlenmesine, bir yıllık süre içerisinde sanığın 20 adet ağaç dikme ve bakma yükümlülüğü altına alınmasına dair kararına yönelik Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.10.2011 gün ve 55428 sayılı Kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle hükmün CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309/4(d) maddesi uyarınca kararda yer alan "bir yıllık süre içerisinde sanığın 20 adet ağaç dikme ve bakma yükümlülüğü altına alınmasına" ibaresinin çıkarılarak sair yönleri aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 12.12 .2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8497, Karar No: 2023/152, Tarih: 30.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8497 E.  ,  2023/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Sanık müdafiinin hükmü kanunî süresi içinde temyiz ettiği, sanığın 28.11.2022 tarihli ifade tutanağında temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

Katılan vekilinin temyiz isteği yönünden, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2018/362 Esas, 2021/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2022/940 Esas, 2022/1532 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekillinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi, suçun sübut bulduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi, suçun sübut bulduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile ...'ın baba-oğul oldukları, ... ile de ... ortak kahvehane işlettikleri ve burada kumar oynattıkları, ...'in de bunların arkadaşı olduğu, ...'in ... aracılığı ile kumar oynatılan kahvehaneyi sahiplerinden kiralayarak ... ile işletmek istediği, olay gecesi ...'ın sanık ... ile ... ve tanık...'ı kendisine ait araçla Akhisar ilçesine doğru götürdüğü esnada maktullerin ... ve ...'ın işlettiği kahvehanenin önüne araçla gelerek durdukları, tanık İsmet aracılığıyla ...'a ulaştıkları, aralarında geçen konuşma üzerine, ..., sanık ..., ... ve tanık...'ın kahvehanenin önüne geri döndükleri ve maktullerle karşılaştıkları, sanıklar ile maktullerin aralarında konuşmaya başladıkları, bu arada ...'ın da olay yerine geldiği, maktullerin alkollü oldukları, beyanlara göre maktul ...'in sanık ...'e saçı ve bıyığının boyalı olduğunu ima ederek "yağmurda akmıyor mu" şeklinde alaycı tarzda konuştuğu, maktul ...'ın da sanık ...'e güldüğü daha sonra maktul ...'in ...'e hitaben amcası ... ...'ın cezaevinde olması nedeniyle "... ... cezaevinde aç kalmış, 100-200 TL para vereyim de yatırın, aç kalmasın" dediği, bu nedenle taraflar arasında tartışmanın büyüdüğü sırada ...'in maktul ...'e tabanca ile ateş etmeye başladığı, önce maktul ...'e doğru bir çok kez ateş ettiği, maktul ...'in yere düştüğü sonrasında da dönüp maktul ...'a doğru ateş ettiği, sanık ...''in ise tabanca ile maktul ...'a ateş ettiği ve olay yerinden kaçtıkları anlaşılmıştır.

2. Sanık ... ., ... ... ve ... ...hakkında kurulan hükümlere yönelik Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/109 Esas ve 2018/498 Karar sayılı dosyasının dava dosyasında mevcut olduğu görülmüştür.

3. ... Morg İhtisas Dairesi'nin 13.12.2013 tarihli 2013/7840/1860 sayılı raporunda maktulde 12 adet ateşli silah giriş yarasının bulunduğu, bunlardan 6 tanesinden her birisinin öldürücü nitelikte olduğu, otopsi sırasında cesetten çıkarılan deforme nüve parçası ve gömlek parçaları bulunduğu, maktulun ölümünün de ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası kemikleri kırıkları, çoklu organ delinmesi ile gelişen kanama sonucu meydana geldiği belirtildiği görülmüştür.

4. 01.12.2013 tarihli Olay Yeri inceleme raporuna göre olay yerinde toplam 26 adet boş kovan ile 5 adet mermi çekirdeği bulunmuştur.

5. Jandarma Kriminal Laboratuvarlığının 17.12.2013 tarihli 6370 sayılı uzmanlık raporunda olay yerinde bulunan boş kovan ve ve mermi çekirdeklerinin (14+12) olmak üzere iki ayrı silahtan atıldığının belirtildiği görülmüştür.

4. 01.12.2013 tarihli Olay Yeri inceleme raporuna göre olay yerinde toplam 26 adet boş kovan ile 5 adet mermi çekirdeği bulunmuştur.

5. Jandarma Kriminal Laboratuvarlığının 17.12.2013 tarihli 6370 sayılı uzmanlık raporunda olay yerinde bulunan boş kovan ve ve mermi çekirdeklerinin (14+12) olmak üzere iki ayrı silahtan atıldığının belirtildiği görülmüştür.

6. Jandarma Kriminal Laboratuvarlığının 30/12/2013 tarihli ve 2013/6370 sayılı ek uzmanlık raporunda maktul ...'ın vücudundan çıkartıldığı belirtilen dört adet 9 mm çapında suç konusu mermi çekirdeğini (2+2) olmak üzere çaplarına uygun 2 ayrı silahtan atıldıkları, maktul ...'ın vücudundan çıkartıldığı belirtilen üç adet suç konusu mermi çekirdeği gömlek parçasının ise çarpma, sürtünme ve kırılma ve kopmadan dolayı aşırı derecede deformasyona uğradıklarından üzerlerinde atıldıkları silah/silahlara ait yiv set izinin bulunmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

7. Ulusal Kriminal Büronun 07.05.2018 tarihli bilirkişi raporunda olay anına ilişkin görüntüler üzerinde iyileştirme çalışmaları yapılmış ancak kameranın uzak bir konumda bulunması, gece karanlığı ve ışık parlaması nedeniyle olay anında şüphelilerin konum ve eylemlerinin kesin olarak tespit edilemediğinin bildirildiği görülmüştür.

8. Haklarında hüküm kesinleşen sanıklar ....,....,....,....,....,...,...., beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

9. Dosyada dinlenen bir kısım tanıkların maktullere kimin ateş ettiğini görmediklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Sanık müdafiinin hükmü kanunî süresi içinde temyiz ettiği, sanığın 28.11.2022 tarihli ifade tutanağı ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği dava dosyasının, sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Dosya kapsamında bulunan otopsi raporunda, maktulün vücudunda 12 adet ateşli silah mermi çekirdeği isabeti bulunduğu, 17.12.2013 tarihli uzmanlık raporunda da olay yerinde bulunan boş kovan ve ve mermi çekirdeklerinin (14+12) olmak üzere iki ayrı silahtan atıldığının belirlendiği, bu

durumda sanık ...'in olay anında en az 12 el ateş ettiğinin sabit olduğu, hakkında hüküm kesinleşen sanık ...'ın aşamalardaki istikralı beyanlarında" sanığın maktul ...'e de ateş ettiğini" beyan etmesi karşısında maktul ...'e yönelik fiil üzerinde sanık ... ile sanık ...'in birlikte hakimiyet kurduğu ve iştirak iradesi bulunduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında kasten öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

V. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.04.2022 tarihli ve 2022/940 Esas, 2022/1532 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14333, Karar No: 2012/2073, Tarih: 29.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14333 E.  ,  2012/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden maliki olduğu çekişmeli 1593 ve 1594 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, tescile tabi olmayan alanlar olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Yasa'nın 5841 sayılı Yasa ile değişik 12/son maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne ilave düzenlemeler getiren 5841 sayılı Yasa gereğince davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan bu Yasa, Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeni gibi Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı da usuli kazanılmış hakkın istisnaları arasında yer alır.

Öte yandan, davacı Hazine çekişme konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Öte yandan, davacı Hazine çekişme konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.