muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19857, Karar No: 2012/2790, Tarih: 08.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/19857 E.  ,  2012/2790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.01.2010 gününden başlayarak aylık 2.500 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 1.025 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, 01.01.2010 dönemine ait kira parasının aylık 2.500 TL olarak tespit edilmesini talep etmiş, mahkemece, ÜFE oranında artırılarak aylık 1.025,00 TL kira parasının tespitine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 12.10.1998 tarihli olup 15 yıllıktır. Kira süresi 12.10.2013 tarihinde sona ermektedir. Davacı, kira süresi bitmeden önce 01.01.2010 dönemine ait kira bedelini istediğine göre hak ve nesafet kurallarına göre kira bedelinin belirlenmesi gerekir.Yerleşmiş Yargıtay uygulamalarına göre, şartlar değişmediği ve özel gelişmelerin varlığı iddia ve ispat edilmedikçe hak ve nesafet ilkesine göre kira parasının tesbit edildiği dönemden sonra 3 yıl için ard arda (her yıl için ayrı ayrı) TEFE (ÜFE) artış oranları uygulanarak bulunacak kira parasının o dönem için hak ve nesafete uygun ve aşırı olmayan bir kira parası olduğu ilke olarak kabul edilmeli ve ona göre uygulama yapılmalıdır. Üç yıldan sonra takip eden döneme ait kira parasının 18.11.1964 tarih ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre hakim tarafından "hak ve nesafet" kurallarına göre takdir edilmesi gerekir.Bu durumda, hak ve nesafet kurallarına göre kira parasının belirlenmesi için, öncelikle dava konusu yerin yeniden kiralanması halinde getirebileceği kira parasının bilirkişiler tarafından belirlenmesi gerekir. Böyle bir belirleme yapılırken benzer yerlerin kira sözleşmeleri incelenmeli, dava konusu yer ile ayrı ayrı karşılaştırılmalı, kira parasına etki eden hususlar üzerinde de ayrıca durulmalıdır.

Dava konusu yerin yukarıda açıklandığı gibi getirebileceği kira parası usulünce saptandıktan sonra bu husus dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafet kurallarına göre hakimce bir kira parası takdir edilmesi gerekirken, mahkemece ÜFE artış oranlarına göre karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25778, Karar No: 2012/28189, Tarih: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/25778 E.  ,  2012/28189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Taşınmazın kamulaştırılan bölümünde bulunan fıstık ağaçlarının 4 yaşında fidan niteliğinde olduğunun acele el koyma dosyası ve dosyamızda yapılan keşifler sonucu mahkeme gözlemi ve bilirkişi kurulu raporları ile tespit edildiği ve buna göre zeminine ekilebilecek ürün gelirine, fıstık ağaçlarına da fidan değerine göre değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden, fıstık ağaçlarının 20 yaşında kabulü ile kapama fıstıklık olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1107, Karar No: 2014/2044, Tarih: 31.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1107 E.  ,  2014/2044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürme suçuna yardım

HÜKÜM : 1- Sanık ... için, 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 29, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

2- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... için ayrı ayrı, 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 39/1, 29, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 5'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un 29.06.2008 günü gece saat:00.30 sıralarında bir kısım arkadaşları ile birlikte İstanbul Boğazında tekne turuna katıldıkları, sabah saat: 05.00 sıralarında iskeleden karaya çıkıp, yaya olarak ikişerli üçerli gruplar halinde yaya olarak yürüdükleri sırada, maktülün de içinde bulunduğu aracın grubun önünde yürümekte olan ... isimli bayanın yanına yaklaştığı, maktülün “ne güzel İstanbul” diye söyleyip, ... 'in kolundan tutarak araca doğru çektiği, grupta bulunanların müdahale ettikleri, maktülle tartıştıkları, maktülün içinde bulunduğu araca tekme ve yumrukla

vurdukları, aracın grubun yanından biraz uzaklaştığı ancak tekrar geri geri geldiği ve bu sırada sanık ...'ye hafif şekilde dokunması üzerine sanık ...'nin yere düştüğü, bu sırada sanık ...'nin yanında bulunan bıçağı çıkartarak atması sonucu bıçağın aracın tamponuna saplandığı, aracın olay yerinde uzaklaştığı ancak bir süre sonra U dönüşü yaparak tekrar geldiği ve araçtan küfür ederek inen maktülün sanıklarında içinde bulunduğu gruba doğru saldırdığı, ... isimli şahsı yere düşürdüğü, bu sırada sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un maktülün üzerine gidip aralarına aldıkları, sanık ...'in bıçakla, sanık ...’nin pantolon kemeri ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'un ise tekme ve yumrukla maktüle vurdukları, bu darp sonucunda maktülün sol epigastrium, sol meme, sol aksilla, sol uyluk, sağ uyluk, sağ omuz arka, sol memenin 5 cm. medialinde, boyun sol bölgede, üç tanesi öldürücü nitelikte olmak üzere toplam sekiz bıçak darbesi tespit edildiği gibi ayrıca sol ayak, burun, göz, sağ zigoma, dudak, her iki kulak, sağ el, her iki diz kapağı, sol el, sağ siasta, sağ dirsek, sağ ön kol arka yüz, boyun sağ sağ koluk altı, sağ omuz, sağ ve sol skapula üzerinde ekimozlar tespit edildiği, maktülün kesici ve delici alet yaralanmasına bağlı göğüs içi ve batın içi organ yaralanması sonucu öldüğü olayda; sanık ...'in maktülün ölümüne neden olan bıçak darbelerini vurduğu sırada diğer sanıkların da onunla irade ve eylem birliği içerisinde hareket edip, maktüle tekme, yumruk ve kemerle vurmak suretiyle fiil üzerinde ortak hakimiyet kurdukları, birbirlerine destek sağladıkları, maktülün direncini tamamen ortadan kaldırıp, savunmasız hale getirdikleri anlaşılmakla; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’un öldürme suçunun müşterek faili olarak cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde öldürme suçuna yardım eden olarak cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) Maktülden kaynaklanan haksız fiil niteliğindeki söz ve davranışlar dikkate alındığında, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında haksız tahrik nedeniyle 1/4 den 3/4 oranına kadar indirim öngören TCK.nun 29. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada asgari oranda indirim yerine, sanık ... hakkında yapılan uygulama ile de çelişecek şekilde 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, eleştiri nedeni saklı kalmak üzere oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, eleştiri nedeni saklı kalmak üzere oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre

verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin sübuta vesaire, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, delillerin takdirinde hata edildiğine vesaireye yönelen, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... yönünden suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 31/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19361, Karar No: 2012/13914, Tarih: 17.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/19361 E.  ,  2012/13914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK.nun 223/2-e maddesi gereği beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre, sanık ... hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükmü yanında, sanıklar ... ve ... hakkında 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davalarının düşürülmesi hükümlerine yönelik de temyiz isteminde bulunduğu halde, tebliğnamede bu temyiz isteğine ilişkin herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek tebliğname düzenlenip iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22693, Karar No: 2014/14451, Tarih: 11.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22693 E.  ,  2014/14451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3-6-7-8, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme ve sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda ...'nun ölümüne sebep olan sanık hakkında, tam kusurlu olması, meydana gelen zararın ağırlığı, ölenin yakınlarının şikayetçi olması göz önüne alındığında TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27128, Karar No: 2015/2726, Tarih: 16.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/27128 E.  ,  2015/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü takipte borçlu icra mahkemesine başvurarak, iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir ara kararı nedeniyle takibin iptalini talep etmiş; mahkemece istemin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/506 E. ve 13.05.2014 tarihli celse ara kararının A. bendinde; "İflasın ertelenmesini talep eden davacı şirket hakkında yapılan veya yapılacak (İİK'nun 206. maddesi 1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanuna dayalı olanları da kapsar şekilde) hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz ve tedbir uygulamalarının, takas, mahsup ve temlik uygulamalarının ayrıca İİK'nun 89/1. maddesindeki ihbarnamelerin tedbiren durdurulmasına " yönelik tedbir kararı verildiği anlaşılmıştır.

Anılan mahkemece ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra 22.05.2014 tarihinde alacaklı tarafından borçlu aleyhine icra takibi başlatılmış ise de; ihtiyati tedbir kararında, icra takibi yapılmamasına veya yapılacak takiplerin iptaline ilişkin bir hüküm mevcut olmayıp, açılmış ve açılacak takiplerin durdurulmasına karar verildiği anlaşıldığından mahkemece, alacaklı tarafından başlatılan icra takibinin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsiz ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile İcra Hukuk Mahkemesi'nin 13.06.2014 tarih ve 2014/262 E.-2014/269 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 1. bendinde yer alan "iptaline" sözcüğünün silinerek karar metninden çıkartılmasına, yerine "durdurulmasına” sözcüğünün yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11816, Karar No: 2023/13104, Tarih: 20.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11816 E.  ,  2023/13104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/209 E., 2023/249 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili asıl dava dilekçesinde özetle; davalı şirket çalışanı ...'nın 16.04.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %17.2 oranında maluliyeti nedeniyle Kurum tarafından 36.359,39TL peşin sermaye değerli sürekli işgörmezlik geliri bağlandığı, istirahatli kaldığı sürede 1.181,70TL geçici işgörmezlik ödenediği ödendiğini, bu itibar ile Kurumun 37.541,09TL zarara uğradığını, iş kazası tahkikatını yapan iş Müfettişinin hazırladığı 27.10.2010 tarihli raporda ...'nın işyerinde şoför olarak çalıştığı, kullandığı aracın bomunun dişlilerini gres yağıyla yağladığı, yağın bir kısmının yere döküldüğü ve sigortalının aşağıya indikten sonra yağlı zeminde kayarak sol kolunun kırıldığı, işverenini iş disiplini ve güvenli çalışma için gerekli ortamı sağlamıdığı, olayın meydana gelmesinde %30 kusurlu olduğu neticesine varıldığı, bu itibar ile Kurum zararı olan 37.541,09TLnin %30 kusur karşılığı olan 11.262,32TLnin onay ve ödeme tarihinden itibaren yasal faizleri ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava; ... 9.İş Mahkemesinin 2016/13 E.-2016/257 K. sayılı davacısı SGK davalısı Sertel İnşaat olan davada davacı SGK bu davaya konu sigortalı kazalı işçi ihbar olunan ...'nın 16.04.2010 tarihinde geçirdiği iş kazasında %17,2 oranında maluliyet nedeni ile bakiye Kurum zararı 11262,33 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek faiz yargılama gideri ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazası olayının yolda giderken meydana geldiğini, aracın yolda bakımının yapılmasının hayatın olağan akışına ters olduğunu, sigortalı işçinin olaya ilişkin yanıltıcı beyanı neticesinde kendilerine kusur atfedildiğini, iş kazası geçiren ...'nın bu hususta ayrıca olay hakkında yeminli beyanının alınmasını talep ettiklerini, işyerinde alınması gereken tüm önlemleri almış olduklarını, kazada sigortalı işçinin kusuru ile iş kazasının meydana geldiğini, yasal dayanaktan yoksun açılan davanın reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

İhbar olunan ... vekilinin 06.03.2018 tarihli dilekçesinde; 2017 Ocağında ... Adli Tıp Kurumuna sevk edildiğini kar, yağmur etkisinde doktor odasına girdiğinde doktorun "uzat kolunu" dediği bileğini sağa sola bükerek sen kendini kasıyorsun dediğini, kendisinin de kasmadığını, ıslandığını ve üşüdüğünü söylediğini, doktorun da kardeşim sen böyle yaparsan ben oraya hiçbirşey yazmam diye eliyle omzuna, sen çık dediğini, ölçüm, röntgen olmaksızın Adli Tıp Kurumunun maluliyetini olmadığına dair raporu kabul etmediğini Tepecik Hastanesi raporunun isabetli olduğunu beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.06.2014 tarihli ve 2011/836 Esas, 2014/586 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile 11.262,32 TL Kurum zararının 10.907,81 TL'sinin yani peşin sermaye değerli bağlanan gelir kısmının onay tarihi olan 18.08.2011 tarihinden itibaren, 354,51TL geçici iş görmezlik ödeneği kısmının ödeme tarihi olan 21.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.1. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 21.03.2016 tarih, 2014/23832 Esas, 2016/3624 Karar sayılı bozma kararında; sigortalının % 17,2 olarak belirlenen iş göremezlik oranına işverence itiraz edildiği halde yöntemince incelenmediği anlaşılmıştır. Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Genel Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur. Yine Mahkemece hesap esaslarına uygun gerçek zarar hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

Mahkemenin Bozma ilamına uyarak verdiği 07.03.2018 tarihli ve 2016/288 Esas, 2018/122 Karar sayılı kararıyla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada sigortalının Adli Tıp Genel Kurulu'nun 02.11.2017 tarihli raporu ile 16.01.2017 tarihi itibariyle maluliyetine mahal olmadığının belirlenmesi üzerine peşin sermaye değerli gelirler yönünden isteğin reddine karar verilmekle; davalı Kurumun sigortalı ...'ya ödemiş olduğu 354,51 TL geçici iş görmezlik ödeneğinin ödeme tarihi olan 21.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

B. 2. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. 2. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 27.12.2018 tarih, 2018/3139 Esas, 2018/11307 Karar sayılı bozma kararında; dava dışı sigortalının, usulüne uygun şekilde davada taraf olması sağlanarak, sigortalı ve Kuruma karşı işgöremezlik derecesinin belirlenmesi için dava açmak üzere davalı işverene süre verilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olduğu; kabule göre, 16.01.2017 tarihine kadar olan fiili ödemelerin belirlenerek, ilk peşin değerli geliri aşmamak üzere karar verilmesi gerekirken peşin sermaye değerli gelirler yönünden talebin tümden reddine karar verilmesi hatalı olup sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmuştur.

Mahkemenin Bozma ilamına uyarak verdiği 25.04.2022 tarihli ve 2019/190 Esas, 2022/128 Karar sayılı kararıyla;

Mahkememize açılan ve birleşen her iki dava yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddin; davacı Kurumun sigortalı ...'nın 21.07.2010 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle 16.01.2017 tarihine kadar %17.2 maluliyet oranı üzerinden yapılan fiili ödemeler nedeniyle uğramış olduğu; 709,02 TL geçici iş görmezlik ödeneğinin 21.07.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 7.729,87 TL bağlanan ve fiilen ödenen gelirin aşağıda yazılı miktarlar için karşısında yazılı ödeme tarihleri itibarıyla tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

C. 3. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 13.02.2023 tarihli, 2022/8081 Esas, 2023/1139 Karar sayılı bozma kararında; tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, fiili ödeme ile ilişkin olduğu gelirin ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu, şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarının kusur karşılığından düşük ise o taktirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi, aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o taktirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerekeceğinden bahisle karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen davaların kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.