muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9180, Karar No: 2023/2922, Tarih: 22.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuklar müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz istemleri, şikâyetten vazgeçmenin dikkate alınmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçinin 04.04.2015 günü gece saat 21:00 civarında iş yerini kapatarak ayrıldığı, ertesi gün iş yerine geldiğinde, kapının zorlanarak açıldığını ve iş yeri içerisinde 2 adet monitör ve 1 adet cep telefonunun çalındığını tespit ettiği, kolluk tarafından yapılan araştırma neticesinde elde edilen güvenlik kamera kayıtlarında, gece saat 03:37 de iki şahsın iş yerine girerek suça konu eşyaları çaldığının tespit edildiği, şahısların suça sürüklenen çocuklar ... ve ... olduklarının teşhis edildiği, suça sürüklenen çocukların ifadelerinde suçlamaları kabul ettikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde takdiri indirim uygulandığı, suça sürüklenen çocukların eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinin soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete tabi olmadığı, hırsızlık suçundan hükmedilen ceza miktarı dikkate alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya cezaların ertelenmesine imkân bulunmadığının anlaşılması karşısında Mahkemenin kabulünde ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...'ın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümüde açıklanan nedenlerle, ... 5. Çocuk Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/183 Esas, 2016/242 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 32/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26298, Karar No: 2022/115, Tarih: 11.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/26298 E.  ,  2022/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, tehdit, cinsel taciz

HÜKÜM : Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan beraati ile diğer atılı suçlardan mahkumiyetine dair İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.01.2019 gün ve 2016/133 Esas, 2019/58 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan, tehdit suçundan kurulan hüküm açısından ise karardaki mahkumiyete dair bölümün çıkarılarak sanığın bu suçtan beraatine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında gerçekleştirilen yargılama neticesinde sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan beraati ile diğer atılı suçlardan mahkumiyetine dair ilk derece mahkemesince verilen kararlarla ilgili istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddine dair verilen kararlar 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a, 286/2-d ve 286/2-g. maddeleri gereğince kesin olup, temyiz edilemediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18144, Karar No: 2016/6551, Tarih: 30.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/18144 E.  ,  2016/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 126 ada 37 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki olduğunu, komşu parsel maliki davalılara ait binanın eklentilerinin taşınmazına taştığını, ayrıca davalıların taşınmazın bir kısmını bahçe olarak kullandıklarını, taşınmaza odun koyduklarını, yine davalılara ait mandıranın pis suyunu taşınmazına akıttıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, murisleri tarafından 35 yıl önce yapılan soğuk hava deposunun 1 m²'lik kısmının davacının taşınmazına taştığını, ancak gerekli çalışmanın yapılarak deponun sınırları içine çekildiğini, işlettikleri mandıranın kanalizasyon şebekesine bağlı olduğunu, davacıya ait taşınmaza odun koyulduğu ve bahçe olarak kullanıldığı yönündeki beyanların doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmaza davalılar tarafından bina yapmak ve foseptik çukuru kazmak suretiyle elatıldığının ispatlandığı, ancak taşınmazın davalılar tarafından bahçe olarak kullanıldığı ile taşınmaza odun konulduğunun ispatlanamadığı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olup, Tetkik Hakimi ...' ın raporu okundu, düşüncesi alındı, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 124.07.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 30.05.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Davacı, davalıların maliki oldukları 126 ada 36 parsel sayılı taşınmazda bulunan binaya yaptıkları eklentiler ile kendisinin malik olduğu 126 ada 37 parsel sayılı taşınmaza haksız olarak elattıklarını; ayrıca yine davalıların taşınmazına odun yığmak, taşınmazın bir kısmına sebze ekmek işlettikleri mandıranın pis su atıklarını akıtmak suretiyle de el attıklarını ileri sürmüş, davalıların haksız elatmalarının önlenmesine, taşınmazın eski hâle getirilmesine (kal'e) karar verilmesi istekleriyle dava açmıştır.

Davalılar, taşınmazları üzerindeki soğuk hava deposunun 35 yıl önce yapıldığını, önce mevcut olan 1 m²'lik elatma sorununun çözüldüğünü, mandıra pis sularının kanalizasyon şebekesine bağlı olduğunu, davacıya ait taşınmazın sebze ekimine uygun olmadığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar, taşınmazları üzerindeki soğuk hava deposunun 35 yıl önce yapıldığını, önce mevcut olan 1 m²'lik elatma sorununun çözüldüğünü, mandıra pis sularının kanalizasyon şebekesine bağlı olduğunu, davacıya ait taşınmazın sebze ekimine uygun olmadığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, fen bilirkişisi kadastro teknisyeni tarafından düzenlenen kroki de (a) harfi ile gösterilen 2,44 m²'lik (b) harfi ile gösterilen 14.72 m²'lik ve (c) harfi ile gösterilen 7,82 m²'lik bölümlere davalıların soğuk hava deposu, bina yapmak ve foseptik çukuru kazmak suretiyle haksız olarak el attıklarından bu bölümler yönünden elatmalarının önlenmesine, tecavüzlü kısmın kal'ine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmişlerdir.

Dava dilekçesinden anlaşılacağı üzere; dava, davalıların maliki oldukları 126 ada 36 parsel sayılı taşınmazda bulunan binaya eklenti yapılmak, bir bölümüne sebze ekilmek, odun yığılmak ve mandıranın pis suyu akıtılmak sureti ile davacının maliki olduğu 126 ada 36 parsel sayılı taşınmaza elatıldığından elatmanın önlenmesi ve eski hâle getirme (kal) istekleriyle açılmış, Mahkemece yukarıda açıklandığı gibi, krokide (a), (b) ve (c) harfleriyle gösterilen bölümler yönünden karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 26. maddesine göre, "Hâkim, tarafların talep sonuçlarııyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez".

Mahkemece, bu yasal düzenlemeye aykırı olarak, istek aşılarak krokide (b) ve (c) harfleri ile gösterilen bölümler yönünden de karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, krokide (b) ile gösterilen bölüm 126 ada 38 parsel sayılı taşınmazdaki binanın davamıdır ve Mahkemece binanın yıkılmasına karar verilmiştir. Dosyadaki çap kaydına göre, bu taşınmazın davalılar dışında elbirliği mülkiyet hükümlerine göre başka ortakları (malikleri) bulunmaktadır. Mahkemece, tapu kaydındaki tüm maliklerinin taraf olarak yer almaları sağlanmadan, taraf teşkili temin edilmeden yıkım kararı verilmesi de doğru değildir.

Mahkeme kararının belirtilen nedenlerle bozulması gerektiğinden onamaya ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/19324, Karar No: 2017/983, Tarih: 01.03.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/19324 E.  ,  2017/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan çekişme konusu 2 parsel sayılı taşınmazda bulunan iki katlı evini ve arsasını mirasçısından mal kaçırmak amacıyla eşi olan davalıya satış suretiyle devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, bedelini ödemek suretiyle taşınmazları satın aldıklarını, miras bırakanın tedavi giderlerini karşılamak amacıyla satış yaptığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; temlikin mal kaçırma iradesiyle değil, davalı ile evlenme karşılığı yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01.03.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil davasıdır.

./..

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre; mirasbırakanın 1968 doğumlu yeğeni davacıyı 1978 yılında evlat edindiği, 1960 doğumlu ikinci eşi davalı ile 15.05.1991 tarihinde evlendiği, dava konusu taşınmazın 10.01.1994 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik edildiği anlaşılmaktadır. Temlik tarihinde davacı, yurtdışından emekli olup taşınmazı satmasını haklı gösteren ciddi, zorunlu ve makul sebebi bulunmamaktadır. Davalıda temlik tarihinde ev hanımı olup, taşınmazı satın alabilecek ekonomik gücü yoktur. Taşınmazın akit tarihindeki değeri ile gerçek değeri arasında da fark vardır. Mahkemece taşınmazın davalı ile evlenme karşılığı verildiği gerekçesiyle dava reddedilmişse de bu gerekçe dosya kapsamına uygun değildir. Zira, temlik evlilikten 3 yıl sonra yapıldığı gibi, davalı da böyle bir savunma da bulunmamıştır. Davalı tanığı Ahmet, davalının murisin çocuğu olmadığı için onunla evlendiğini, çocuğu olduğunu bilseydi evlenmeyeceğini zira çocuğu olmayan biri ile evlenmek istediğini beyan etmiş, davalı tanığının bu beyanı dahi temlikin muvazaalı olduğunu ispatlamaktadır.

Belirlenen bu olgular ve deliller karşısında murisin yaptığı temlikte gerçek amacının satış olmayıp bağış olduğu ve davacıyı miras hakkından yoksun bırakmayı amaçladığı sonucuna varılmaktadır. Hal böyle olunca, görünürdeki satış akdinin muvazaa nedeniyle gizlenen bağın akdinin de şekil noksanlığı yönünden geçersiz bulunduğu dikkate alınıp, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/6006, Karar No: 2021/9358, Tarih: 30.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6006 E.  ,  2021/9358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan Emlak Konut .... ve.... İnş. A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalılar ile 16/09/2005 tarihinde imzaladığı sözleşme satın aldığı Kentplus Sitesindeki bağımsız bölümü 23/11/2007 tarihinden itibaren fiilen kullandığını, ancak taşınmazın vadedilen şekilde teslim edilmediğini, binadaki asansörün sürekli arızalandığını, sarsıntılı çalıştığını, blok bodrum katlarını su bastığını, nem ve rutubetlenme olduğunu, genel olarak teknik yapı şartnameye aykırı, TSE standartlarına uygun olmayan düşük kalitede malzeme kullanıldığını, yapım hatası nedeniyle blok girişlerinde yağmurda göllenme olduğunu, bina çevresinde zeminin çöktüğünü, bu nedenle seranit dış cephe kaplamasının yukarı kalkarak ısı yalıtımının zarar gördüğünü, sözleşme ve tanıtım broşüründe belirtilen kaliteye uygun malzeme kullanılmadığını, malzemelerin gizli ayıplı olduğunu, yangından korunma sistemlerinin teknik şartnameye uygun olarak yapılmadığını, su pompalarının etiket değerlerine uygun olarak çalışmadığını, zemin peyzaj toprağı ve site yollarında önemli çökmeler olduğunu, zemin katın altında kalan tüm bölümlerin yeraltı suyunun olumsuz etkisine maruz kaldığını ve önemli bir izalasyon drenaj zafiyetinin tespit edildiğini, hidrofor pompalarının kapasitesinin düşük olduğunu, düşük model hidrofor pompalarının sık sık arızalandığını, drenaj sisteminin çalışmadığını, kapalı otopark ve blok bodrum katlarını su bastığını, bisiklet ve koşu yollarının yapılmadığını, kay kay pisti ve mini futbol sahasının vadedildiği halde yapılmadığını, böylece sözleşmenin eksik ve gizli ayıplı olarak ifa edildiğini ileri sürerek; eksiklik ve ayıpların giderilmesini, olmadığı takdirde oluşan değer kaybının mahkemece tespit edilerek bu miktarın satış bedelinden indirimin, indirim bedelinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000 TL'sinin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş; 09/06/2014 tarihinde talebini ıslah sureti ile 26.720 TL'ye çıkartmıştır.

Davalılar; davacının ayıp ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini, ayrıca herhangi bir ayıp ya da eksik işin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı tarafın temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 08/02/2018 tarihli ve 2015/30431 E. 2018/1455 K. sayılı kararıyla; “..1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı tarafın temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 08/02/2018 tarihli ve 2015/30431 E. 2018/1455 K. sayılı kararıyla; “..1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalardan satın aldığı bağımsız bölüm ve ortak alanlarda eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğunu ileri sürerek öncelikle bunların giderilmesini, olmadığı takdirde eksik ve ayıplı işler dolayısıyla meydana gelen değer kaybının tespiti ile davalılardan tahsilini istemiştir. Davalılar, süresinde ayıp ihbarı yapılmadığı gibi ayıplı teslimin de söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini dilemişler; Mahkemece, davacının dava dilekçesinde bildirdiği hususların açık ayıp niteliğinde olduğu ve davalı tarafında malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içerisinde davalılara ayıp ihbarında bulunulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesinde (6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının 16/09/2005 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 23/11/2007 tarihinde teslim edildiği ve davacının eldeki davayı 09/10/2012 tarihinde açtığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, dava konusu taşınmazda yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda; bina bodrum ve otopark katlarının çevre izolasyonu ve drenaj zafiyetinden, bina eteklerine tabii zemine oturan bölümlerde gerekli yalıtım uygulaması yapılmamasından su sızıntısına maruz kaldığı, su deponun zamanla paslandığı, site içi yollara döşenen kilitli taşların zamanla çöktüğü, havuz çevresindeki seramik kaplamalarda çökme ve seviye farklılıkları oluşması ve ahşap kaplama yüzeyinde su birikintileri oluştuğu, anlatılan durumun taşınmazın teslim alındığı tarihte anlaşılamayıp, zaman içerisinde kullanımla meydana gelen gizli ayıp olduğu tespit edilmiştir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesi (6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. O halde mahkemece, ek rapor alınarak ya da konusunda uzman kişilerden oluşturulacak yeni bilirkişi heyeti aracılığı ile ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi de dikkate alınarak tarafların delillerinin değerlendirilmesi, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı konusunda hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir...” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak bilirkişilerden aldırılan ek raporlar doğrultusunda tespit edilen ayıplardan bina bodrum ve otopark katlarının çevre izolasyonu ve drenaj zafiyetinden, bina eteklerinin tabi zemine oturan bölümlerinde gerekli yalıtım uygulaması yapılmadığından su sızıntılarına maruz kalması şeklindeki ayıbın 2 ile 5 yıl arasına ortaya çıkabileceği, normal vasıftaki tüketici tarafından farkedilebileceği ve bu ayıp nedeni ile oluşan 10.980 TL değer azalmasının davacı tarafından talep edilebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne 10.980 TL’nin 5.000 TL’sinin dava tarihi, bakiye kalan 5.980 TL’sinin ise ıslah tarihi olan 09/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılardan Emlak Konut ..... ve .... İnş. A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.