muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4970, Karar No: 2017/7445, Tarih: 09.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/4970 E.  ,  2017/7445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 06.06.1995-23.07.2003 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 1479 sayılı Yasa'ya tabi Bağ-Kur sigortalılığının tescil tarihinin 06.06.1995 tarihi olduğunun tespiti ile 06.06.1995-23.07.2003 tarihleri arasında sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de; verilen bu karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 06.03.2006 tarihli Bağ-Kur'a giriş bildirgesi ile 23.07.2003 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, davacının 06.06.1995-18.08.1995; 18.08.1995-21.12.1999 ve 23.07.2003-31.10.2008 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin olduğu, 19.06.1997 tarihinden itibaren esnaf ve sanatkarlar sicilinde kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde Bağ-Kur sigortalısı olmak için davalı Kuruma kayıt ve tescil yaptırmamış olanlar hakkında 1479 sayılı Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olaya gelince; davacının 06.06.1995-18.08.1995; 18.08.1995-21.12.1999 ve 23.07.2003-31.10.2008 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin olması sebebi ile 1479 sayılı Yasa'nın 24.maddesi gereğince sigortalı sayılması gerekir ise de davacının süresinde Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil başvurusunda bulunmadığı dolayısıyla geçmişe dönük olarak sigortalılığının tespitine karar verilemeyeceği göz önüne alınmaksızın davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4280, Karar No: 2014/6309, Tarih: 17.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4280 E.  ,  2014/6309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/7124

MAHKEMESİ : Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 24/09/2012, 2009/261 (E) ve 2012/304 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, tehdit, hakaret, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık Ali hakkında mağdur Eyüp'ü kasten silahla yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın itiraza tabi olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz talebi mahallince değerlendirme yapılmak üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

2-a-) Mağdur-katılan Orhan'ın, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümler ile diğer mağdurlara yönelen eylemler nedeniyle kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisi olmadığından, temyiz isteminin bu suçlar yönünden CMUK'nun 317. maddesi gereğince,

b-) Mağdur-sanık Engin'in, diğer sanıklar hakkında şikayetçi olmaması karşısında, mağdur sıfatıyla yaptığı temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca,

c-) Sanık Osman hakkında mağdurlar Orhan ve Eyüp'ü kasten silahla yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanık Osman hakkında kurulan beraat hükümlerini temyizde hukuki yararı bulunmadığından, sanık Osman müdafiinin bu suçlar yönünden yaptığı temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince,

d-) Sanık Özgür hakkında mağdur Orhan'ı kasten silahla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mağdur Orhan'ın, sanık Özgür'den şikayetçi olmaması karşısında, bu suç yönünden yaptığı temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca,

e-) Hükmolunan ceza miktarlarına göre, sanıklar Osman ve Ali müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 318. maddesi gereğince,

Reddine karar verilmiştir.

3-) Sanık Osman'ın mağdur Engin'i kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından mahkumiyetine, mağdur Orhan'ı kasten silahla yaralama suçundan beraatine, sanık Ali’nin mağdur Engin'i kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur Orhan'ı kasten silahla yaralama suçlarından mahkumiyetine, sanıklar Ökkaş, H.İ. Ahmet ve Bilal'in mağdur Orhan'ı kasten silahla yaralama suçundan beraatlerine, sanık Engin'in mağdurlar Osman, Ali ve Ökkaş'a karşı hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyetine ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a-) Sanık Osman’ın mağdur Engin'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine, mağdur Orhan'ı kasten silahla yaralama suçundan beraatine, sanık Ali'nin mağdur Engin'i kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur Orhan’ı kasten silahla yaralama suçlarından mahkumiyetine, sanık Ökkaş’ın mağdur Orhan'ı kasten silahla yaralama suçundan beraatine ilişkin kurulan hükümler yönünden;

a-) Sanık Osman’ın mağdur Engin'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine, mağdur Orhan'ı kasten silahla yaralama suçundan beraatine, sanık Ali'nin mağdur Engin'i kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur Orhan’ı kasten silahla yaralama suçlarından mahkumiyetine, sanık Ökkaş’ın mağdur Orhan'ı kasten silahla yaralama suçundan beraatine ilişkin kurulan hükümler yönünden;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı öldürme ve yaralama eylemlerinin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda, kardeş olan sanıklardan Osman’ın soruşturma aşamasında Engin'i satırla yaralamadığını söylemesine rağmen, kovuşturma aşamasında eylemin tamamını üstlenerek elindeki silahın iki kez patladığını, kardeşi Ali'nin elindeki satırı alarak mağdur Osman'a vurduğunda satırın fırlayarak Engin'in üzerine düştüğünü, Ali’nin kesinlikle satırla vurmadığını belirtmesi, sanık Ali'nin ise tüm aşamalarda eylemi gerçekleştirmediğini savunması karşısında, aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Osman, Ali ve Ökkaş'ın savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafiiler tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması,

b-) Sanık Ali'nin mağdur Orhan’ı kasten silahla yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin kurulan hüküm yönünden;

Adli Tıp uygulamalarına göre, mağdurun olay nedeniyle duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olup olmadığı, yaralanmadan 18 ay sonra yapılacak muayene sonucu verilecek raporla belirleneceği ve mahkemece olayın üzerinde 18 ay geçtikten sonra rapor alındığı anlaşılmış ise de, mağdurun tüm aşamalarda ve duruşmalarda ısrarla kolunu kullanamadığını söylemesi, hükme esas alınan Mersin Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 13.01.2011 gün ve 11-120 sayılı rapor içeriğinde "ortopedi muayenesinde; sol dirsekte ekstansiyonun 15-20 derecede kısıtlı, parmaklarda abduksiyon-adduksiyon zayıflığı mevcut olduğu"nun belirtilmesi karşısında, mağdurun tüm muayene evrakı ile birlikte Adli Tıp İhtisas Kurulu'na sevk edilerek, muayenesi sonucu yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olup olmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c-) Sanık Engin’in mağdurlar Osman, Ali ve Ökkaş'a karşı hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin kurulan hüküm yönünden;

c-) Sanık Engin’in mağdurlar Osman, Ali ve Ökkaş'a karşı hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin kurulan hüküm yönünden;

5237 sayılı TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca "üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası"na hükmolunacağı, aynı Yasanın 61/8. maddesi uyarınca adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerekirken temel cezanın ve arttırımların "ay karşılığı" ibaresine yer verilmek suretiyle yapılması,

d-) Sanıklar Osman ve Ali'nin, mağdur Engin'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine ilişkin kurulan hükümler yönünden;

Sanıklara verilen cezalarda teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Osman ve Ali müdafiinin, sanık Engin'in ve katılan Orhan’ın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, sanık Osman'ın mağdur Engin'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine, mağdur Orhan’ı kasten silahla yaralama suçundan beraatine, sanık Ali'nin mağdur Engin'i kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur Orhan'ı kasten silahla yaralama suçlarından mahkumiyetine, sanık Ökkaş'ın mağdur Orhan'ı kasten silahla yaralama suçundan beraatine, sanık Engin'in mağdurlar Osman, Ali ve Ökkaş'a karşı hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin kurulan hükümlerin bu nedenlerle, sanıklar H.İ. Ahmet ve Bilal'in mağdur Orhan’ı kasten silahla yaralama suçundan beraatlerine, sanık Engin'in mağdurlar Osman, Ali ve Ökkaş'a karşı tehdit suçundan mahkumiyetine ilişkin kurulan hükümlerin ise bağlantı nedeniyle, CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 17/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7472, Karar No: 2012/9864, Tarih: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7472 E.  ,  2012/9864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13).Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YÜKSEK HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA SUNULMASINA, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6503, Karar No: 2014/8816, Tarih: 28.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/6503 E.  ,  2014/8816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2012/411-2013/752

Davacı Ö.. A.. vekili Avukat .. tarafından, davalı Sakarya Elektrik Dağıtım A.Ş aleyhine 20/06/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumetten reddine dair verilen 16/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın aynen giderilmesi olmadığı taktirde maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının pasif husumet ehliyeti olmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı, arazisinden geçirilen elektrik tellerine, arazisinde bulunan ağaçların dallarının değdiği gerekçesiyle 4 adet çam ve 1 adet köknar ağacının davalı tarafça kesildiğini belirterek, zararının aynen giderilmesini olmadığı taktirde maddi zararının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 743 Sayılı Medeni Kanun'un 653. maddesi uyarınca davacının arazisi üzerinden açıktan geçirilen teller nedeniyle idare lehine davacının taşınmazı üzerinde irtifak hakkı kurulmuş sayılacağı, bu nedenle davacının yalnız irtifak hakkı karşılığı bedeli tazminat olarak isteyebileceği, enerji nakil hattı geçirme hakkına sahip kuruluşun Tedaş olduğu belirtilerek, pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının, davalı çalışanları tarafından ağaçlarının kesilmesi nedeniyle zararının tazminini talep ettiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla davacı, davalının haksız eylemine dayanmıştır. Bu sebeple davalıya husumet düşer. Şu halde, dosyanın esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle davanın husumetten reddi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25397, Karar No: 2016/3722, Tarih: 21.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/25397 E.  ,  2016/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi sıfatıyla davacıya ödenen ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesine yönelik kurum işleminin iptali ile yeniden aylık bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakında verilen boşanma kararı 05.11.1997 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca kesildiği ve 01.11.2008-30.04.2010 döneminde yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres

hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; davacı ile boşandığı eşinin bankalar, GSM operatörleri ve medula sağlık sisteminde yer alan adresleri ile varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adreslerin de dava konusu dönem gözetilmek suretiyle araştırılmalı, muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, davacı ve boşandığı eşine ait boşanma tarihinden itibaren adres değişikliklerinin tarihleri ile birlikte ilgili nüfus müdürlüklerinden, yine bu döneme ait seçmen geri izleme belgelerinin ilgili İlçe Seçim Kurulu Başkanlıklarından temin edilmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı kolluk araştırması yapılmalı, ayrıca davacının boşandığı eşi ile 20.04.2010 tarihinde yeniden evlenmesi hususu da gözönünde bulundurularak, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25028, Karar No: 2014/24381, Tarih: 01.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/25028 E.  ,  2014/24381 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Aracılık Hiz. San. vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.12.2012 gün ve 2012/725-757 sayılı hükmün davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; mahkemece verilen 4.12.2012 tarihli kararın davalı ... Sistemleri ve Tic.Ltd.Şti. tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesine rağmen duruşma talebinin zuhulen gözden kaçırılarak temyiz incelemesinin dosya üzerinden yapıldığı bu kez davalı ... Sistemleri ve Tic.Ltd.Şti.'nin itirazı üzerine anlaşılmış olup, davalı ... Sistemleri ve Tic.Ltd.Şti.'nin bu yöndeki maddi hatanın giderilmesine ilişkin talebinin kabulüne, duruşma yapılmaksızın yapılan inceleme sonunda Dairemizce verilen onama kararımızın kaldırılmasına, dosyanın duruşma günü verilmesi için kaleme iadesine, 1.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.