muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31, Karar No: 2014/417, Tarih: 14.10.2014

Sanık G.. K.. adına kayıtlı olan çiftlikte yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddelerin imali suçundan sanık Gülistan’ın kayınpederi olup sanıkların büyük çoğunluğunca çiftliğin gerçek sahibi olduğu belirtilen Bekir Konuklu ile sanık Gülistan'ın eşi Yusuf Konuklu başta olmak üzere çok sayıda sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararların Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleştiği,

Anlaşılmaktadır.

Sanık Gülistan kolluktaki savunmasında özetle; Yeşilköy’de ikamet ettiğini, arama yapılarak uyuşturucu maddenin ele geçirildiği çiftlik evini kayınpederi Hacı Bekir Konuklu’nun satın alarak tapuda kendi adına tescil ettirdiğini, ancak çiftliğin asıl sahibinin Bekir Konuklu olduğunu, uyuşturucu imalinden haberinin olmadığını, sadece tatil günleri gelip bir iki gün kaldığını, evde bulunan yatak odasındaki gizli bir bölmeyi kayınpederi Bekir’in kendisine gösterdiğini ve "bak bu dolabın altındaki kapak kenara çekilince açılır, arkasında ayrı bir bölme oda vardır, düşmanlarımız bize herhangi bir şey yapmaya kalkışırsa buraya saklanırım" dediğini, bir başka gizli yeri ise sonradan Kadir Güneş’in kendisine gösterdiğini, aramadan yaklaşık bir ay önce çiftliğe içerisinde kayınpederi ve N.. K ’nun olduğu bir kamyonetin geldiğini, kamyonetten iki büyük kutu, iki orta boy bidon ve iki tane siyah poşet çantayı işçiler M. M ve K.. G..’in ahıra taşıdığını, merak edip ahıra baktığında açık şekilde duran küçük bir kapak gördüğünü, içeriye girip baktığında buranın oda şeklinde bir yer olduğunu ve getirilen malzemelerin de orada olduğunu gördüğünü, görecekleri korkusuyla hemen oradan ayrıldığını, bu eşyaların uyuşturucu imalinde kullanıldığını bilmediğini, uyuşturucu imalinden haberi olmadığını ve kesinlikle bu işe karışmadığını, aramanın gerçekleştirildiği gün eşi ve çocukları ile birlikte çiftlikte olduğunu, çiftliğe iki gün önce geldiğini, üzerine kayıtlı evler, benzin istasyonu, araç ve minibüs hattı bulunduğunu, kayınpederi Bekir Konuklu’nun yaptığı işler için kendisini kullandığını, suçlamaları kabul etmediğini belirtmiş,

Savcılıkta, suçlamaları kabul etmediğini, çiftliğin adına kayıtlı olduğunu, ancak gerçekte kayınpederi Bekir Konuklu’ya ait olduğunu, onun da M. M ’a kiraya verdiğini, normalde İstanbul’da yaşadığını, yaz aylarında çocuklarıyla beraber tatil için çiftliğe geldiğini, uyuşturucu bulunan diğer çiftliğin babası N.A.’a ait olduğunu, çiftlikte bulunan silahlar ve uyuşturucudan bilgisinin olmadığını, kimin yaptığını bilmediğini, olay günü çiftliğe düğün için geldiğini söylemiş,

Sorguda, çiftlikte bulunan iki katlı evin banyosunda ve yatak odasında bulunan gizli bölmeleri yapılırken gördüğünü, kayınpederi B. K.’ya sorduğunda düşmanlarından korunmak için bu gizli odaları yaptırdığını söylediğini, eroin imalatından bilgisinin olmadığını, kolluktaki aleyhe beyanlarını kabul etmediğini ifade etmiş,

Sorguda, çiftlikte bulunan iki katlı evin banyosunda ve yatak odasında bulunan gizli bölmeleri yapılırken gördüğünü, kayınpederi B. K.’ya sorduğunda düşmanlarından korunmak için bu gizli odaları yaptırdığını söylediğini, eroin imalatından bilgisinin olmadığını, kolluktaki aleyhe beyanlarını kabul etmediğini ifade etmiş,

Mahkemede ise suçlamayı kabul etmediğini, uyuşturucu imali ile alakasının olmadığını, çiftliği M. M.’a kiraya verdiğini, ancak zaman zaman hafta sonları çiftliğe gelip kaldığını, arama yapıldığı gün çiftlikte olduğunu, aramada ele geçirilen uyuşturucu ve uyuşturucu imalinde kullanılan eşyalardan haberinin olmadığını, kolluktaki ifadesini kabul etmediğini dile getirmiş,

İnceleme dışı olan sanıklardan M. M. kollukta; yaklaşık bir yıldır çiftlik evinde kaldığını, eroin yapımında kullanılan malzemelerin B. K. ve oğullarına ait olduğunu, bu kişilerin çiftlik evinde eroin imalatı yaptıklarını, kendisinin de onlara yardımcı olduğunu, bir çok defa eroin imali yaptıklarını, çiftliğin G.. K..’nun üzerine kayıtlı olduğunu söylemiş,

Savcılık ve sorguda; suçlamayı kabul etmediğini, B. K. ’ya ait çiftlikte hayvanlara baktığını, eroin imalatı ile ilgisinin bulunmadığını, G.. K..’nun tatillerde gelip çiftlikteki iki katlı evde kaldığını, kolluk ifadesini kabul etmediğini dile getirmiş,

Mahkemede ise; çiftliği B. K ’dan kiraladığını, aramada ele geçirilen uyuşturucu maddeleri İranlı Hazlı isimli bir kişinin kendisine verdiğini, bunları çiftlikte sakladığını, uyuşturucudan başka kimsenin haberinin olamadığını, önceki ifadelerini kabul etmediğini, G.. K..’nun çocuklarıyla ara sıra çiftliğe geldiğini ifade etmiş,

Sanık M.M kollukta özetle; uzun süredir dayısı olan B. K ’nun çiftliğinde ailesi ile birlikte kaldığını, çiftliğin resmiyette Bekir’in gelini olan G.. K..’nun üzerine kayıtlı olduğunu, Gülistan’ın İstanbul’daki evinde yaşadığını, her hafta sonu çiftliğe gelip kaldığını, yazın okullar tatil olduğunda da çiftliğe geldiğini, dayısı Bekir ve oğullarının çiftlikte eroin imalatı yaptıklarını, kendilerinin de onlara yardımcı olduğunu, çiftlikte imal ettikleri eroinleri ağabeyi Memduh’un kendi kaldığı evdeki gizli bölmeye sakladığını belirtmiş,

Savcılık, sorgu ve mahkemede ise suçlamaları kabul etmediğini ifade etmiş,

Sanıklar K.. G.., Fadlı , Kutbettin ve Mehmet Ali ise kollukta özetle; farklı sürelerde olmakla birlikte çiftlikte kaldıklarını ve işçi olarak çalıştıklarını, Bekir Konuklu ve oğullarının çiftlikte eroin imalatı yaptıklarını, kendilerinin de çevre güvenliği sağlayarak onlara yardımcı olduklarını, imalatı ahırların avlusunda yaptıklarını, eroinleri evlerde bulunan gizli bölmelere sakladıklarını belirtmişler,

Savcılık, sorgu ve mahkemede ise, çiftlikte çeşitli işlerde çalıştıklarını, suçlamalarla ilgilerinin olmadığını belirtmişler,

Savcılık, sorgu ve mahkemede ise, çiftlikte çeşitli işlerde çalıştıklarını, suçlamalarla ilgilerinin olmadığını belirtmişler,

Sanık Gülistan’ın üzerine kayıtlı çiftlik evinde bulunan uyuşturucular nedeniyle yargılanan sanıklar Yusuf Konuklu ve kardeşi Ramazan Konuklu suçlamaları kabul etmediklerini, çiftliğe gitmediklerini, olay tarihinde başka yerde olduklarını belirtmiş, sanık Gülistan hakkında bir anlatımları olmamış, aynı şekilde uyuşturucu madde imali suçundan mahkumiyetine karar verilen çiftliğin gerçek sahibi B. K...'da suçlamaları kabul etmediğini, çiftliğe gitmediğini, olay tarihinde başka yerde olduğunu dile getirmiş, sanık Gülistan hakkında bir anlatımda bulunmamıştır.

Uyuşturucu madde imali suçu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 403. maddesinin birinci fıkrasında; "Uyuşturucu maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak imal veya ithal edenlere on yıldan yirmi yıla kadar ağır hapis ve uyuşturucu maddenin her gram ve küsuru için ellibin lira ağır para cezası verilir",

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren ve hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun "Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti" başlıklı 188. maddesinin birinci fıkrasında ise; "Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak imal, ithal veya ihraç eden kişi, on yıldan az olmamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır" şeklinde hüküm altına alınmış, suça konu uyuşturucu maddenin eroin, kokain, morfin veya bazmorfin olması her iki kanunda da cezayı artıran hal olarak düzenlenmiştir.

Her iki kanunda da uyuşturucu maddelerin, ayrıca 5237 sayılı TCK'nda ek olarak uyarıcı maddelerin ruhsatsız veya ruhsata aykırı olak imali suç olarak tanımlanmış, bu suçun kazanç elde etmek amacıyla işleniyor olması, ancak çoğu zaman suçun işlenmesiyle elde edilen kazanç miktarının belirlenememesi, dolayısıyla müsaderesinin mümkün olmaması nedenleriyle, kanun koyucu tarafından hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi uygun görülmüştür.

Her iki kanunda da uyuşturucu maddelerin, ayrıca 5237 sayılı TCK'nda ek olarak uyarıcı maddelerin ruhsatsız veya ruhsata aykırı olak imali suç olarak tanımlanmış, bu suçun kazanç elde etmek amacıyla işleniyor olması, ancak çoğu zaman suçun işlenmesiyle elde edilen kazanç miktarının belirlenememesi, dolayısıyla müsaderesinin mümkün olmaması nedenleriyle, kanun koyucu tarafından hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi uygun görülmüştür.

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemeli, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Suça konu uyuşturucu maddelerin imal edildiği ve ele geçirildiği çiftlik her ne kadar tapuda sanık Gülistan adına kayıtlı ise de, ev hanımı olup herhangi bir geliri olmayan sanığın çiftlik sahibi olması hayatın olağan akışına aykırı olup, nitekim sanık Gülistan ve çiftlikte çalışan sanıklar Memduh Miran, Kadir Güneş, Mehmet Miran ve Kutbettin Konuklu'nun aşamalardaki savunmalarında çiftliğin gerçek sahibinin sanık Gülistan'ın kayınpederi sanık Bekir olduğunu belirtmeleri, tüm aşamalarda uyuşturucu madde imalinden haberinin olmadığını savunan sanık Gülistan'ın çiftlikte bulunan evlerdeki bir kısım gizli bölmelerin yerini bilmesinin uyuşturucu madde imali suçuna katıldığı şeklinde yorumlanamayacağı, sanık Gülistan'ın İstanbul Yeşilköy'de ikamet ettiği, sadece tatillerde çocuklarıyla Tekirdağ ili Saray ilçesinde bulunan çiftliğe gelip kaldığı yönündeki savunmasının çiftlikte yaşayan sanıklar M. M ve M. M tarafından doğrulanmış olması ve uyuşturucu madde imali suçundan haklarında verilen mahkumiyet kararları onanmak suretiyle kesinleşen, çiftliğin gerçek sahibi sanık Bekir Konuklu ile oğulları Yusuf Konuklu ve Ramazan Konuklu başta olmak üzere tüm sanıkların aşamalarda sanık Gülistan'ın uyuşturucu madde imali suçuna katıldığı yönünde herhangi bir anlatımda bulunmamış olmaları birlikte nazara alındığında; sanığın uyuşturucu madde imali suçunu işlediği hususu şüphe boyutunda kalmakta ve sübuta ermemektedir.

Bu itibarla, yüklenen suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraatı yerine, delillere ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle mahkumiyetine ilişkin yerel mahkeme direnme hükmü isabetli olmayıp bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan on Genel Kurul Üyesi; "Sanığın eyleminin sabit olduğu ve yerel mahkeme direnme hükmünün onanması gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2012 gün ve 185-346 sayılı direnme kararının, yüklenen suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİNE, 14.10.2014 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4321, Karar No: 2013/6673, Tarih: 21.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4321 E.  ,  2013/6673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini yaralama, 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1- Kardeşi olan katılan mağdur ...'ü kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 87/1-son, 29/1, 62 maddelerince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası,

2- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanunun 15/1, TCK.nun 62, 52/2 maddelerince 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında mağdur ...’u kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, kardeşi mağdur ...’u kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA;

2- Sanık hakkında 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; sanıkla mağdurun kardeş oldukları, olay günü gece saatlerinde sanığın yolda yürüdüğü sırada, mağdurun aracı ile gelip sanıktan aracına binmesini ve konuşmak istediğini söylemesi üzerine, sanığın araca bindiği, konuşmaya başladıkları, bu sırada mağdurun sanığa hakaret ederek, üzerinde bulunan bıçağı çıkarıp aracın ön kaputunun üzerine koyması ve sanığın yüzüne tükürmesi üzerine, sanığın, kaput üzerinde bulunan bıçağı aldığı ve mağdura vurarak yaraladığı olayda;

Sanığın, üzerine atılı yasak nitelikte bıçak taşımak veya bulundurmak suçunu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin elde edilemediği anlaşıldığı halde; sanığın beraati yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28203, Karar No: 2013/26047, Tarih: 21.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/28203 E.  ,  2013/26047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ ( İŞ)

DAVA:Davacı vekili, davacının fark kıdem tazminatı ile fark ücret, ödenmeyen fazla mesai ve hafta tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B.Kar tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının ... işletmesinde aldığı işte aylık 1.000,00 TL ücretle çalışan davacının iş sözleşmesinin kıdem tazminatı ve Aralık 2008 ayı ile Ocak 2009 ayına ait 13 günlük ücreti eksik ödenmek sureti ile feshedildiğini, davacının davalı şirkette şoför olarak hizmet verdiğini vardiya sistemi çalışıldığını bu sistem sabah: 06.00 - akşam 18.00, akşam 18.00 - sabah 06.00 çalışıldığını çalıştığı günlerde davacının günlük çalışma saatinin 11 saatten fazla olması karşısında İş kanunun 68 maddesinin c fıkrası uyarınca 1 saat ara dinlenmesi verilmesi gerekirken 30 dakika dinlenme arası verildiğini, vardiya değişimlerinin 15 günde bir yapıldığını, davacının maaşından vardiya değişimi ve yağmur yağması gerekçe gösterilerek kesintiler yapıldığını, hizmet süresi içinde son iki aylık maaşı eksik ödendiği gibi bir çok ayın maaşı da bu gerekçeyle eksik ödendiğini, resmi tatil günlerine rastlayan ve hafta tatillerinde bahsedilen çalışma saatleri dahilinde çalışmanın aralıksız sürdürüldüğünü, hafta tatili günleri çalışması ayda 4 hafta olmasına rağmen 3 hafta üzerinden ve hafta tatili günündeki günlük çalışması 11 saatin üzerinde olmasına rağmen 7,5 saat üzerinden normal çalışma ücreti saat hesabından ödendiğini belirterek, davacının fark kıdem tazminatı ile fark ücret, ödenmeyen fazla mesai ve hafta tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya tüm haklarının ödendiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda bordrodaki ücreti esas alarak hesaplama yapan rapordaki miktarlara itibar edilerek, davacının davalının işyerinde 17.04.2008 ile 13.01.2010 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığı, dava dosyasında davacının hizmet süresine ilişkin ücret bordrolarının ve ücret hesap pusulalarının bulunduğu, söz konusu belgelerde davacının ihtirazı kaydı olmaksızın imzaladığı, bordroki ücrete göre kıdem tazminatının ödendiği, davacının fark ücret alacağı ve ödenmeyen hafta tatili alacağı olduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı vekilinin temyizine gelince;

a) Öncelikle taraflar arasında tazminat ve alacaklara esas ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Davacı aylık 1.000,00 TL net ücretle çalıştığını iddia etmiş, davalı ücretin bordrodaki ücret olduğunu savunmuş ve mahkemece bordrodaki ücret esas alınarak hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır. İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli, yeterli olmadığı takdirde işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.Dosya içeriğine göre davacı tanıkları davacının aylık net 1.000,00 TL ücretle çalıştığını beyan etmişlerdir. Davalı tanıkları ise davacının fazla mesai ücreti dahil aylık 1.000,00 TL ücretle çalıştığını belirtmişlerdir. Davalı işveren yapılan fazla mesai ücretinin aylık ücretin içinde olduğuna dair yazılı bir sözleşme sunmadığına göre davacının aylık net ücretle çalıştığının kabulü gerekir. Bu nedenle davacının fark kıdem tazminatı, fark ücret, fark fazla mesai ve ödenmeyen hafta tatil ücretinin bu ücrete göre hesaplanması gerekir. Mahkemece bordrodaki ücretin esas alınarak alacakların eksik hüküm altına alınması hatalıdır.

b) Kıdem tazminatına esas alınacak olan ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanununun 32 nci maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır.Davalı işveren tarafından bordrodaki brüt ücrete göre kıdem tazminatı ödenmiştir. Ancak davacının davalıya ait şantiyede kaldığı, barınma ve yemek yardımının sağlandığı ve devamlılık arzettiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle kıdem tazminatına esas ücretin giydirilmiş ücret olarak saptanması ve hesaplanması gerekir. Mahkemece giydirilmiş ücret dikkate alınmadan, brüt ücret üzerinden kıdem tazminatının ödendiğinin kabulü isabetsizdir. F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/456, Karar No: 2024/2878, Tarih: 24.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/456 E.  ,  2024/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/105 E., 2022/192 K.

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekili, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Diyarbakır ili, Bismil ilçesi, ... köyünde bulunan dava konusu 29.102,06 m2 ve 28.292,07 m2 miktarlı taşınmaz bölümlerinin kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakıldığını, ancak emek ve sermayesi ile taşınmazları tarım arazisi haline dönüştürdüğünü, yaklaşık 30 yıldır devam eden, fasılasız ve nisasız zilyet olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlar; davalı ... vekili aşamada dava konusu yerin Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile fen bilirkişi raporu ve ekindeki krokide H harfi ile gösterilen 26.673,91 m2'lik ve J harfleri ile gösterilen 13.326,09 m2'lik kısımların davacı adına tesciline karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.