muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27343, Karar No: 2013/20428, Tarih: 18.12.2013

Somut olayda; sanık ...'ın diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28/05/2005 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6737, Karar No: 2018/10795, Tarih: 24.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6737 E.  ,  2018/10795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının üst sınırına göre tabi oldukları 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en aleyhe kabulle 31.12.2005 tarihinden; 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise en aleyhe kabulle Adana Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü tarafından hazırlanan VDENR-2006-978/96 sayılı vergi suçu raporunun düzenlenme tarihi olan 21.04.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6927, Karar No: 2014/13429, Tarih: 09.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6927 E.  ,  2014/13429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/06/2011 gün ve 2010/447-2011/244 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/12/2013 gün ve 2012/7184-2013/22327 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın ... Şubesi nezdinde mevduat hesabı bulunduğunu, sözkonusu hesaptan müvekkiline menkul sermaye iradı niteliğinde faiz ödemeleri yapıldığını, davalının müvekkiline çektiği ihtarname ile müvekkilinden mevduat ödemelerine ilişkin süresinde ödenmeyen vergiler olduğunu beyan ederek bunların gecikme tutarları ile birlikte vergi dairesine yatırılmasını istediğini, müvekkilinin talebin haksız olduğunu bildirmesine rağmen mevduat ve repo faiz gelirlerinin vergisini müvekkilinin hesabından karşılamak suretiyle toplam 1.421.284,80 TL'yi vergi dairesine yatırdığını ve bu durumu müvekkiline 26.11.2001 tarihinde bildirdiğini, oysa 21.11.1997 tarihli 1997/10284 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile müvekkiline vergi muafiyeti tanındığını, davalının yükümlülüklerini zamanda yerine getirse idi gecikme cezasının ödenmeyeceğini ileri sürerek, 1.421.284,80 TL'nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine gerekçe ilave edilerek Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5195, Karar No: 2021/19939, Tarih: 25.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5195 E.  ,  2021/19939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararıların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 11/05/2016 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içermesi ve suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ile mala zarar verme suçları yönünden hükmolunan cezalar bakımından yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gözetildiğinde suça sürüklenen çocuğun daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasında erteleme sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek tayin olunan 3 yılı aşmayan hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hükmedilen hapis cezasının süresinin yasal sınırı aştığı gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22525, Karar No: 2017/28163, Tarih: 11.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/22525 E.  ,  2017/28163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vade farkından kaynaklanan alacak ek davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları aynı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince süresi içinde temyiz edilmiş, mahkemece 02/03/2016 tarihli ek karar ile miktar yönünden kesin olarak verilen kararlara karşı temyiz yasa yoluna başvurulamaz gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, ek karar süresi içerisinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, dava değerinin 100 TL ve karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 2.080,00 TL'nin altında olduğu anlaşıldığından, ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1590, Karar No: 2024/7551, Tarih: 19.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1590 E.  ,  2024/7551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2494 E., 2022/1268 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/402 Esas, 2021/218 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/2494 Esas, 2022/1268 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiilerinin istinaf başvurusunun gerekçeli karar başlığında katılanın sıfatının mağdur olarak belirtilmesi ve sanığın tahliye olmasına rağmen halen tutuklu olarak gösterilmesi yönlerinden eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suç vasfına, meşru savunmaya, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılanın yaralanma düzeyine göre kasten öldürmeye teşebbüs suçundan tayin edilen ceza miktarı makul düzeyden aşağıda tayin edilmekle eksik ceza verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suç vasfına, meşru savunmaya, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılanın yaralanma düzeyine göre kasten öldürmeye teşebbüs suçundan tayin edilen ceza miktarı makul düzeyden aşağıda tayin edilmekle eksik ceza verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı, sanık ile katılan arasında oluş ve kabule yansıyan şekliyle önceye dayalı anlaşmazlığın varlığı, sanığın katılanın hayati bölgelerini hedef aldığı, olayda kullanılan aracın öldürmeye elverişli olduğu, katılandaki yaralanmanın niteliği ve isabet yerleri ile sanığın eylemini olay yerinde bulunan tanıkların kendisini engellemesi nedeniyle tamamlayamadığı dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/2494 Esas, 2022/1268 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10215, Karar No: 2023/205, Tarih: 01.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10215 E.  ,  2023/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 31. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2021/245 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/1157 Esas, 2022/1608 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi

Sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebebi

Suç vasfının taksirle ya da bilinçli taksirle öldürme suçu olarak belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi

Sanık hakkında alt sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebebi

Suç vasfının taksirle ya da bilinçli taksirle öldürme suçu olarak belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde saat 18:30 sıralarında sanığın yanında arkadaşı tanık .....,ile birlikte ikamet ettiği binanın çatı katına çıkarak, olaydan sonra tanık.....,'nin tarifi ile ele geçirilen 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz olan üzerinde "SİGSAUER..." ibareleri bulunan ruhsatsız tabanca ile hedef gözetmeksizin sekiz el ateş ettiği, kurşunlardan birinin o esnada Altındağ İlçesi Hacı ... Mahallesi,....., Caddesi No: 132/17 sayılı adresteki A.. Otomotiv isimli iş yeri önünde tanıklar T. B. ve E. K. ile birlikte bulunmakta olan maktulün batın bölgesine isabet ettiği, maktulün sevk edildiği hastanede yapılan tüm müdahalelere rağmen kurtarılamadığı ve ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı vertebra kemik kırığı ile birlikte büyük damar (aorta) yaralanması sonucu gelişen iç kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

Suç vasfı yönünden; Sanığın ateş ettiği binanın çevresinde yoğun yerleşim yerinin bulunduğu, bu bağlamda sanığın ateşlediği mermilerin civardaki ev ve iş yerlerinde bulunan kişilere isabet edebileceği hatta havaya yükselen mermi çekirdeğinin yorgun mermi olarak düştüğü sırada dahi herhangi bir kimseye isabet etme ihtimalinin bulunduğu, ancak sanığın bulunduğu binanın çatı katından öldürmeye elverişli tabanca ile rastgele birden fazla el ateş ederek, tabancanın etki alanı içerisinde yoğun yerleşim yerinin olduğu bölgede, çok sayıda ev ve iş yeri bulunmasına rağmen rastgele ateşlediği mermilerden birinin çevrede bulunan kişilerden birisine isabet ederek yaralanmasına ya da ölmesine sebebiyet verme ihtimalini öngörmesine rağmen, öngörülebilir ve olası neticeleri kabullenerek eylemine devam ettiği, maktulün de isabet eden mermi ile öldüğü, bu anlamda sanığın olası kast ile hareket ettiği kabul edilmiştir.

2. Sanık suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Tanıkların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

4. Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı ... Morg İhtisas Dairesi Başkanlığının 18.11.2021 tarihli ve 37121003/101.05/2021/13663/1482/794 sayılı;

"...1) Kişinin ölümünün “ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı vertebra kemik kırığı ile birlikte büyük damar (aorta) yaralanması sonucu gelişen iç kanama” sonucu meydana gelmiş olduğu,

2) Vücutta 1 (bir) adet ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası tespit edilmiş olup, oluşan yaralanmanın öldürücü nitelikte olduğu,

3) Vücuttan 1 (bir) adet ateşli silah mermi çekirdeği elde edildiği..."

Şeklinde görüş bildiren otopsi raporu dava dosyasında mevcuttur.

"...1) Kişinin ölümünün “ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı vertebra kemik kırığı ile birlikte büyük damar (aorta) yaralanması sonucu gelişen iç kanama” sonucu meydana gelmiş olduğu,

2) Vücutta 1 (bir) adet ateşli silah mermi çekirdeği giriş yarası tespit edilmiş olup, oluşan yaralanmanın öldürücü nitelikte olduğu,

3) Vücuttan 1 (bir) adet ateşli silah mermi çekirdeği elde edildiği..."

Şeklinde görüş bildiren otopsi raporu dava dosyasında mevcuttur.

5. 28.06.2021 tarihli ölü muayene tutanağı, olay yeri inceleme raporları ve olay yeri krokisi, Emniyet Genel Müdürlüğü ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 29.06.2021, 30.06.2021, 01.07.2021 tarihli uzmanlık raporları, 29.06.2021 ve 01.07.2021 tarihli güvenlik kamera kaydı inceleme tutanakları dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suç Vasfı Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun'un "Kast" başlıklı 21 inci maddesi;

"(1) Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.

(2) Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır. Bu halde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda müebbet hapis cezasına, müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıldan yirmibeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur; diğer suçlarda ise temel ceza üçte birden yarısına kadar indirilir."

Şeklinde düzenlenmekle, maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde doğrudan kast, ikinci fıkrasının birinci cümlesinde de olası kast tanımlanmıştır.

2. Buna göre, doğrudan kast; öngörülen ve suç teşkil eden fiili gerçekleştirmeye yönelik irade olup kanunda suç olarak tanımlanmış eylemin bilinerek ve istenerek gerçekleştirilmesi ile oluşur. Failin, gerçekleştireceği hareketin kanunî tipe vücut vereceğini bilmesi ve istemesi hâlinde doğrudan kastla hareket etmiş olacak, buna karşın işlemiş olduğu fiilin muhtemel bazı neticeleri

meydana getirebileceğini öngörmesine ve bu neticelerin gerçekleşmesini mümkün ve muhtemel olarak tasavvur etmesine rağmen muhtemel neticeyi kabullenerek fiili işlemesi hâlinde olası kast söz konusu olacaktır.