muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7111, Karar No: 2017/9493, Tarih: 18.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2015/7111 E.  ,  2017/9493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 155/1, 62, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın,kızı olan katılan ... ... ve damadı olan katılan ... ile birlikte ikamet ettikleri, daha sonra aralarında çıkan anlaşmazlıklar nedeniyle katılan ... ile katılan ...’ın birlikte yaşadıkları evden ayrılarak başka bir yerde ev kiraladıkları, ev kiraladıktan sonra katılan ...’ın sanık ...'in ikametinde bulunan eşyalarını istediği ancak sanığın eşyalarını vermediği iddia edilen olayda;

Nüfus kayıt örneğine göre, suç tarihinde katılan ... ...’ın kızı,katılan ...’ın damadı olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 167/1-b ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-b maddeleri kapsamında şahsi cezasızlık hükümleri gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Kabule görede;

Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 18/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10632, Karar No: 2014/22511, Tarih: 05.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10632 E.  ,  2014/22511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Sanığın, suç tutanağı ve duruşma aşamalarındaki savunmalarında, suça konu emvali kesmediğini, orman idaresince köylüye yakacak ihtiyacı için verilen makta odunlarının arasından ayırdığını ileri sürüp buna ilişkin 20/07/2011 tarih 480267 nolu nakliye tezkeresi ibraz etmis bulunmasına, suç tutanağında, Jandarmanın kaçak ağaç kesildiği ihbarı aldıklarını bildirmesi üzerine bölme içinde dişbudak ağacı kesildiğinin tespit edilip sanıkta ele geçen emvalin ise meşe cinsi olduğunun anlaşılmasına; keşfin sadece emval üzerinde yapılmasına göre uzman bir bilirkişi vasıtasıyla kesim yerinde de keşif yapılıp kesilen ağaçların yediemine alınan emval ile uyumlu olup olmadığının, emval ile nakliye tezkeresinin uyum sağlayıp sağlamadığının, emvalin yakacak ihtiyacı için verilen makta odunlarının içinden temin edilip edilemeyeceğinin tespitinden;kimliğinin belirlenmesi halinde ihbarcının da dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de ;

2)Sanık hakkında takdiren asgari hadden ceza tayin edildiğinin belirtilmesine, hapis cezasının asgari hadden verilmesine karşılık gün adli para cezasının asgari haddin üzerinde tayin edilmesi suretiyle çelişki yaratılması,

3)Müsaderesine karar verilen emval değeri üzerinden katılan idare lehine nispi vekalet ücreti tayin edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4548, Karar No: 2016/2287, Tarih: 17.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4548 E.  ,  2016/2287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat

Hüküm : Davanın reddi

Davacı vekilinin 22.05.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle gözaltına alındığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekili, 22.05.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili olan davacının 01.12.1989 ile 22.12.1989 tarihleri arasında “21 gün" süre ile haksız olarak gözaltında kaldığını belirterek davacı için 5.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş,

Mahkemece yapılan yargılama (inceleme) sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Diyarbakır 2. Devlet Güvenlik Mahkemesinin, 1990/17 Esas - 1990/279 Karar sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) terör örgütüne yardım ve yataklık etmek suçundan, 01.12.1989 – 22.12.1989 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda davacı hakkında 12.10.1990 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraatine hükmedildikten sonra, hükmün sanığa veya müdafine tebliğ edildiğine dair herhangi bir bilgi veya tebligat parçası bulunmamakta olup, davacının 08.05.2012 tarihinde vermiş olduğu vekaletnameye istinaden Av. ...’ın tazminat davasını açtığı anlaşılmıştır.

Davacı hakkındaki tutuklama işlemi, 1 Haziran 2005 tarihinden önce gerçekleştiğinden 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 6. maddesine göre, davacının tazminat talebi 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerine tabi olacaktır.

466 sayılı Kanunun 2. maddesine göre de "verilen kararların kesinleştiği veya bu iddiaların mercilerince karara bağlandığı tarihten itibaren üç ay içinde" davanın açılması gerekmektedir.

Kanunda öngörülen 3 aylık sürenin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.03.2010 tarih ve 2009/256 esas, 2010/57 sayılı kararı ile, "kesinleşen kararların tebliğinden" itibaren başlayacağı kabul edilmiş, ancak, kesinleşmiş kararların tebliğini öngören bir kanuni düzenleme bulunmaması nedeniyle, kararının tebliğ edilmemesi halinde tazminat davasının hangi sürede açılacağı hususu belirtilen kararda tartışılmamış, Ceza Genel Kurulu'nun 6.5.2014 tarih ve 141-229 sayılı kararında da 466 sayılı Kanuna göre incelenen tazminat davasının usul ve yasaya uygun yapılan kesinleşmesinden itibaren her halükarda 10 yıl içinde eğer kesinleşmiş beraat kararı tebliğ edilmiş ise tebliğ tarihinden itibaren 3 ay içinde davanın açılması gerektiği kabul edilmiştir.

Bununla beraber ceza yargılaması sonunda verilen beraat hükümlerinin, hükümden sonra usulüne uygun olarak tebliğ edilememesi veya tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının dosyada bulunamaması gibi hallerde, kısaca zamanında kesinleştirilmeyen beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlarda tazminat davasının hangi sürede açılacağı konusunda açıklık bulunmamakla birlikte, belirsiz olan bu durumun ila nihaye devam edemeyeceği nazara alınarak, bir noktadan sonra dava açmanın bir süre ile sınırlandırılması, bilhassa yukarıda zikredilen CGK'nın 23.03.2010 gün ve 256-57 sayılı kararında herhangi bir süre sınırlaması öngörülmemesi nedeniyle adliye arşivlerinin taranarak tazminat davalarının açıldığı gözlemlendiğinden zorunluluk arzetmektedir.

Davalı Maliye ...sinin bu konuda aleyhine açılan tazminat davaları ile ilgili herhangi bir arşiv kaydı veya bilişim sistemleri üzerinden oluşturulmuş bir veri tabanı bulunmadığından, konuya ilişkin temyiz incelemesi yapan dairemizce, aynı yıl içinde aynı hukuksal nedenlerle açılan mükerrer tazminat davalarının bulunduğu da tespit edilmiş olup, bunlara örnek olarak; 12.CD, 16.12.2013/25273-29105 ve 25.3.2013/2459-538 sayılı ilamları gösterilebilir.

Yine aynı şekilde, beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlar tebliğ edilmesine rağmen bu kararlara kesinleşme şerhleri verilmesi gözardı edilmekte, unutulmakta ve daha sonra bu tebligat parçaları çeşitli nedenlerle dosyadan çıkarılmaktadır. Dolayısıyla, uygulamada beraat kararları ile ilgili sağlıklı bir kesinleştirme işlemi yapılmadığı görülmektedir. Açıklanan nedenlerle bu hakkın kullanılmasının hukuki olarak sınırlandırılması yapılırken, hak kayıplarını önlemeye yönelik bir yolun bulunması da zorunluluk arz etmektedir. Somut olayda da buna benzer bir durum söz konusu olup, karar sonrası beraate dair hükmün tebliğine ilişkin tebligat parçaları dosya içinde bulunmamaktadır. Bu durumda da ya tebligat parçaları sonradan dosyadan çıkarılmış veya karar sonrası tebliğ işlemi hiç yapılmadığı algısı doğmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde ''Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” şeklindeki emredici düzenleme ile Kanun koyucu kişilere tanıdığı hakların belli sınırlar içinde kullanılmasını istemiş, hakkın kötüye kullanılmasının da hukuk düzenince hiç bir şekilde korunmayacağını belirtmiştir.

Sonuç olarak, bu yöndeki hakların sağlıklı bir şekilde öne sürülmesi ve çözüme kavuşturulması için süre sınırlamasının yapılması ve bu hususun meri mevzuat nazara alınarak bir çözüme kavuşturulmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Buna göre;

1- 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usûlleri Hakkında Kanunu'nun 47/5.maddesi, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru için, başvuru yollarının tüketildiği tarihten, başvuru yolu öngörülmemiş ise ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren 30 gün içinde yapılmasını,

Buna göre;

1- 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usûlleri Hakkında Kanunu'nun 47/5.maddesi, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru için, başvuru yollarının tüketildiği tarihten, başvuru yolu öngörülmemiş ise ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren 30 gün içinde yapılmasını,

2- İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşmenin 35.maddesine göre de, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine bireysel başvuruda iç hukuk yollarıyla nihai kararın verilmesinden itibaren 6 aylık süre içinde başvuru yapılmasını,

3- 818 sayılı (Mülga) Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi ve 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 72. maddesi haksız fiiller için açılacak tazminat davasının her halde fiilin işlendiği tarihten başlayarak 10 yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağını,

4-2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 12. maddesi idari eylemlerden hakları ihlal edilmiş olanların her halde eylem tarihinden itibaren beş yıl içinde ilgili idareye başvurarak haklarının yerine getirilmesini istemeleri ve öngörülen 60 günlük sürede davaların açmalarını,

5-2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 39. maddesinde ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrayacağını, öngörmüş ayrıca Adalet Bakanlığı Merkez ve Taşra Teşkilatı ile Bağlı Kuruluşlar Arşiv Yönetmeliğinde beraatle sonuçlanan dosyalar için birim arşivinde saklanma süresi beş yıl olarak öngörülmüştür.

Görüldüğü üzere yasal mevzuatlarda hak aranma ile ilgili çeşitli süreler öngörülmüş ve bu süreler de en uzun olan süre Borçlar Kanunu ve İcra İflas Kanununda öngörülen 10 yıllık hak arama süreleridir. Kanaatimizce en uzun olan bu süreler nazara alınarak, bir sonuca varılması gerekmektedir.

Açıklanan tüm bu nedenlerle, 466 sayılı Kanun kapsamında görülen tazminat davalarında:

1-C.G.K'nın 06.05.2014/141-229 sayılı kararında belirtildiği gibi beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların Yazı İşleri Yönetmeliğine göre süresinde tebliğ edilip kesinleşme tarihinden itibaren her halükarda 10 yıl, kesinleşmiş kararların tebliğinden itibaren 3 ay içinde tazminat davalarının açılması,

2-Bunun yanında, kararlar Yazı İşleri Yönetmeliğine göre usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş ve kesinleştirme işlemleri yapılmamış yada kesinleştiği tespit edilmemiş ise, tazminat davalarının karar tarihinden itibaren 10 yıldan fazla bir süre geçtiğinde, somut olayın, tarafların ve davanın özelliği de nazara alınmak suretiyle süresi içinde açılmadığının kabulü gerekmektedir.

Davaya konu olay açısından baktığımızda; davacı hakkında verilen 12.10.1990 tarihli beraat hükmünün usulüne uygun olarak kesinleştirildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmamış ise de davanın safahatı ve karar tarihinden itibaren 10 yıldan fazla süre geçtikten sonra açıldığının anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Davaya konu olay açısından baktığımızda; davacı hakkında verilen 12.10.1990 tarihli beraat hükmünün usulüne uygun olarak kesinleştirildiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmamış ise de davanın safahatı ve karar tarihinden itibaren 10 yıldan fazla süre geçtikten sonra açıldığının anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10113, Karar No: 2014/1828, Tarih: 13.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10113 E.  ,  2014/1828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği 12/07/2010 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; 101 ada 2453 parsel sayılı 2/B'lik alanda bulunan taşınmazın işgalcisi olduğu halde kadastro sırasında kullanıcı olarak davalı ...'ın yazıldığını ileri sürerek, bu şerhin iptali ile kendisinin kullanıcı olarak belirtilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; Narlıdere Köyü, Akçeşme Mevkii 101 ada 2453 parsel sayılı taşınmazın fen memuru teknik bilirkişi ... 11.04.2013 tarihli rapor ve ekli krokisinde 2594 parsel numarası ile gösterilen mavi renkli kalemle boyalı 81,75 m2 yüz ölçümündeki kısmının Narlıdere Köyü 101 ada 2453 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile adanın son parsel numarasından sonra gelen parsel numarası verilmek sureti ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Maliye Hazinesi adına orman sınırları dışına çıkartıldığının ve taşınmazın .... ...'in kullanımında olduğunun tapu kaydının beyanlar hanesinde gösterilmesine,

Kırmızı renkli kalemle bayalı olarak gösterilen 169,37 m2 yüzölçümündeki kısmının Narlıdere Köyü 101 ada 2453 parsel sayılı taşınmaz olarak Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tescili için tapu sicil müdürlüğüne gönderilmesine, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Maliye Hazinesi adına orman sınırları dışına çıkartıldığının ve taşınmazın Durmuş oğlu ...'ın kullanımında tapu kaydının beyanlar hanesinde gösterilmesine,

6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Maliye Hazinesi adına orman sınırları dışına çıkartıldığına dair beyanlar hanesindeki şerhe itiraz olmadığından kadastro tespit tutanağının mülkiyet hanesi ve beyanlar hanesindeki bir nolu şerh ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

-2-

2013/10113 - 2014/1828

Dava kadastro tutanağındaki kullanıcı şerhine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3302 sayılı Kanuna göre 19.07.1995 tarihinde başlanarak 27.06.2000 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

-2-

2013/10113 - 2014/1828

Dava kadastro tutanağındaki kullanıcı şerhine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 3302 sayılı Kanuna göre 19.07.1995 tarihinde başlanarak 27.06.2000 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava, kadastro tesbit tutanağındaki şerhe yönelik olup mülkiyete ilişkin herhangi bir talep bulunmadığı gibi mahkemece de Hazine aleyhine oluşturulmuş bir durum bulunmadığından, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 13/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2413, Karar No: 2024/5083, Tarih: 22.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/2413 E.  ,  2024/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/271 E., 2020/39 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2019/İHK-19446

HÜKÜM/KARAR : Davacının İtirazının Kabulüne

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2019/72412

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı ...Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 25.03.2018 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yolcu olan davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak üzere 3.760,00 TL sürekli iş göremezlik, 100,00 TL geçici iş göremezlik ve 1.140,00 TL rapor bedeli olmak üzere toplam 5.000,00 TL'nin ...Sigorta A.Ş.'den 14.06.2019 tarihinden ve Anadolu Sigorta A.Ş.'den ise 09.07.2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsili isteminde bulunulmuş, ıslah dilekçesiyle sürekli iş göremezlik talebini 79.842,04 TL, geçici iş göremezlik talebini ise 1.362,65 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun ilgili yönetmelik hükümlerinde belirtilen yetkili sağlık kuruluşu tarafından düzenlenmediğini, başvurunun usulden reddi gerektiğini, geçici iş göremezlik talebinin teminat kapsamında olmadığını, davanın belirsiz alacak olarak açılamayacağını, avans faizi talebinin yerinde olmadığını, sigortalının kusuru oranında sorumlulukları bulunduğunu ve vekalet ücretini nispi bedelin 1/5'i oranında olabileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; kusur oranının Adli Tıp Kurumu (ATK) tarafından belirlenmesi gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve teknik faize göre yapılmasını, avans faizi talebinin yerinde olmadığını ve vekalet ücretini nispi bedelin 1/5 'i oranında olabileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... kuruluşuna gerek mülga Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine, gerek Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre alınmış sağlık raporu ile başvuruda bulunulmadığından, geçerli başvuru yapılmadığı sonucuna ulaşılmış olmakla dava şartı yokluğundan istemin usulden reddine karar vermiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... kuruluşuna gerek mülga Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine, gerek Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre alınmış sağlık raporu ile başvuruda bulunulmadığından, geçerli başvuru yapılmadığı sonucuna ulaşılmış olmakla dava şartı yokluğundan istemin usulden reddine karar vermiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz etmiştir.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili itiraz dilekçesinde; taraflarınca sunulan ve haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik gereği alınan rapor üzerinden müvekkilinin tazminatının hesaplanması gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...’ın itirazının kabulüne, kararın kaldırılarak alınan aktüer bilirkişi raporu denetime elverişli kabul edilerek yeniden hüküm tesisine, davanın kabulüyle 79.842,04 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.362,65 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 1.140,00 TL rapor ücreti olmak üzere toplam 82.344,69 TL’nin ...Sigorta A.Ş.’den ve Anadolu Anonim Türk Sigorta A.Ş.’den müştereken ve müteselsilen tahsiline, alacağa ...Sigorta A.Ş yönünden 14.06.2019 tarihinden, Anadolu Anonim Türk Sigorta A.Ş. yönünden 09.07.2019 tarihinden itibaren yasal faizi yürütülmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ...Sigorta A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ...Sigorta A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas maluliyet raporunun hatalı olduğunu, bilirkişi tarafından hazırlanan raporda kişinin bakiye ömrü bilinmeyen dönem başlangıcındaki 49 yaşı esas alınarak 27 yıl olarak hesaplandığını ve 76 yaşına kadar destek verildiğini, kişinin bakiye ömrü kişi rapor tarihinde halen hayatta olması nedeniyle ve bilinen dönem raporda ayrı olarak incelenmiş olduğundan, süreç olarak mükerrerlik olmaması için, mağdurun, rapor tarihindeki 49,12 yaşı esas alınarak 25,88 yıl hesaplanıp ve 75 yaşına kadar destek verilmesi gerektiğini, müvekkil sigorta şirketinin geçici iş göremezlik tazminat taleplerine ilişkin sorumluluğu bulunmadığını, kusur tespiti için uzmanından rapor alınması gerektiğini, başvuran lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde (AAÜT) yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında olabileceğini, başvuru miktarı açısından (5.000,00 TL) başvuru tarihinden, ıslah edilen kısım için ise ıslah tarihinden faize hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.