muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3816, Karar No: 2023/3077, Tarih: 28.02.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkeme kararında usule uygun gerekçeye yer verilmediğini, taraflarınca sunulmuş olan belgeler hiçe sayılarak dava konusu ile alakalı olmayan alacak borç ilişkisi mevzuları ve davalı Sendikanın Yönetim Kurulu üyesinin beyanına (davalı beyanı) göre hüküm tesis edilmiş olduğunu, müvekkilinin şahsi olarak esnafa borçlu olduğu bir durumun söz konusu olmadığını, Sendika Genel Merkezinden şubelere ödenekler gelmekle bu ödeneklerde belirtilen karar doğrultusunda mali sekreter H.K. tarafından harcama yapılan esnafa ödenmekte olduğunu, el çektirilmesinden sonra ödemelerin yapılmamasından davacının döneminde mali sekreter ve kendi döneminde başkan olduğu H.K.'nın sorumlu olduğunu, başkanlık görevinden el çektirilmesi ve bundan sonra H.K.'nın şube başkanlığına Genel Merkez tarafından getirilmesinin tesadüfler zinciri olup olmadığını Başkanlığın takdirlerine sunduklarını, istifa dilekçesinin şube başkanlığı görevine geldiğinde yani 2,5 yıl önce teamüller gereği iradesi dışında işlem yapılmayacağına inandırılarak alınan dilekçe olduğunu, sundukları whatsapp kayıtlarının iddialarını doğruladığını, müvekkilinin, Sendika Genel Merkez Yönetim Kurulu kararını şifahen 18.03.2020 tarihinde öğrendiğini, öğrenir öğrenmez Seydişehir Noterliğinin 19.03.2020 tarihli ve 03233 yevmiye No.lu ihtarnamesini Genel Merkeze göndermiş olduğunu, müvekkili ile aynı konumda bulunan dilekçelerinde belirttikleri kişilerin de noter ihtarnamesi keşide ederek alınan istifa belgesinin aleyhine kullanılmamasını istemiş olduklarını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle asıl davaya ilişkin ret kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; kararın üyeliğe kabule ilişkin bölümünün dosya kapsamına ve hukuki duruma aykırı olduğunu, davadaki tüm iddia ve taleplerin açıkça haksız ve yersiz olup davanın tümüyle reddi gerektiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle birleşen davaya ilişkin kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafın istinaf başvurusu bakımından; birleşen dosyadaki davacının davalı Sendikaya üyelik başvurusunun reddine ilişkin olarak Mahkeme tarafından verilen kararın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 17 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince davalı bakımından kesin olup istinafa konu edilemeyeceği anlaşıldığından davalının istinaf başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafın istinaf başvurusu bakımından; birleşen dosyadaki davacının davalı Sendikaya üyelik başvurusunun reddine ilişkin olarak Mahkeme tarafından verilen kararın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun 17 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince davalı bakımından kesin olup istinafa konu edilemeyeceği anlaşıldığından davalının istinaf başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2. Davacı tarafın istinaf başvurusu bakımından; dosya kapsamında mevcut olan istifa dilekçesinde tarih bulunmadığı, üzerinde Sendika Genel Merkezinin kaşesi ve 18.03.2020 tarihi ve 2164 kayıt numarasının yer aldığı, davacının istifa iradesi olmadığına ilişkin olarak karşı tarafa göndermiş olduğu 19.03.2020 tarihli noter ihtarnamesi, Mahkemece dinlenen taraf tanıklarının ağırlıklı beyanları birlikte dikkate alındığında, davacının vermiş olduğu istifa dilekçesinin verildiği tarihten çok sonra işleme alındığı gibi davalı Sendika yönetimine verilen istifa dilekçesinin anında hüküm ve sonuç doğurması gerektiği hâlde davalı Sendikanın davacının çalışmaya devam etmesine ses çıkarmayarak istifanın verildiği tarih itibarıyla hüküm ve sonuç doğurmasının engellendiği, davacının çalışmaya devam ettiği, istifa dilekçesinin işleme konulduğu tarih itibarıyla davacının istifa iradesinin olmadığı, bir başka deyişle davacının iradesini yansıtmayan ve geçerliliğini yitirmiş olan istifa dilekçesinin sonuç doğurmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dava bakımından davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dava bakımından davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istifanın kabul edilmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, istifa beyan ve iradesinin hüküm ve sonuç doğurması için müvekkili Sendikanın kabulüne ihtiyaç olmadığını, müvekkili Sendika yöneticilerince Sendika içi prosedürün ikmali için gerekli olduğundan bahisle söz konusu istifa dilekçesinin kabul edilmesi ve bu yönde karar alınmasının istifa irade ve beyanının ortaya konulmasıyla ortaya çıkan hukuki sonucu değiştirecek nitelikte olmadığını, davacının istifa iradesini ortaya koymasıyla buna bağlı hukuki sonuçların başkaca herhangi bir işlem veya tasarrufa bağlı olmaksızın kendiliğinden meydana geldiğini, ortada iptal istemine konu olabilecek müvekkili Sendika işlemi veya tasarrufu olmadığını, davacının bizzat kendi el ürünü dilekçesi ve imzasıyla, özgür irade ve istemiyle istifa dilekçesi vermek suretiyle yürütmekte olduğu görevinden istifa ettiğini, istifa dilekçesi el yazısıyla kaleme alındığı gibi altındaki imzanın da bizzat davacıya ait olduğunu, herhangi bir irade fesadı iddiası veya durumunun da söz konusu olmadığını, esasen binlerce işyeri çalışanı ve sendika üyesi arasından müvekkili Sendika Seydişehir Şube Başkanlığına aday olup bu göreve seçilen ve belli bir süre anılan görevi yürütmüş bulunan davacının anılan istifa dilekçesi ve iradesinin baskı, tehdit, hataya düşürülme gibi irade fesadına dayalı olduğunun kabulünün mümkün olmadığını, tanık anlatımlarıyla ortaya konulduğu üzere 15-17 Mart 2020 tarihlerinde ...’da müvekkili Sendika genel merkezinde eğitim semineri gerçekleştirilmiş olup davacının da anılan eğitim seminerine katıldığını ve işbu davadaki uyuşmazlığa konu istifa dilekçesinin eğitim semineri için Sendika Genel Merkezinde (...) bulunduğu sırada verildiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Sendika Seydişehir Şube başkanı ve Yönetim Kurulu üyesi olan davacının bu görevlerinden istifasına ilişkin dilekçenin işleme konulması suretiyle anılan görevlerinin son bulmasına dair Sendika Yönetim Kurulu Kararının hukuka aykırı olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7331, Karar No: 2019/5172, Tarih: 10.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/7331 E.  ,  2019/5172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.10.2019 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacılar ... vd. vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’ın 21 parsel sayılı taşınmazdaki 5 nolu bağımsız bölümü davalı ikinci eşi ...’ye satış suretiyle devrettiğini, işlemin mirastan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline, aksi halde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, muvazaanın olmadığını, temlikin bedeli karşılığında yapıldığını, ayrıca mirasbırakan adına kayıtlı başkaca taşınmazların da olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1935 doğumlu mirasbırakan ...’in 04.08.2009 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak ilk eşi ...’dan olma davacı çocukları..., ... ve ...ile ikinci eşi olan davalı ...’nin kaldığı, mirasbırakanın çekişme konusu 21 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 5 nolu bağımsız bölümü 26.04.1991 tarihinde 3.000.000-ETL bedel ile davalı ikinci eşi ...’ye satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK 190. madde ve TMK 6. madde gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat sorumluluğunun kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olayda, mirasbırakan adına kayıtlı olan ve mirasçılarına intikal eden başkaca taşınmazların da bulunduğu, mirasbırakanın mal kaçırmak kastının olmadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki, mirasbırakan mal kaçırma kastı ile hareket etseydi terekesinde bulunan 16 adet taşınmazını da davalıya devredebileceği açıktır. Salt bedeller arasındaki oransızlık tek başına muvazaanın kanıtı değildir. Davacı temlikin mirastan mal kaçırma amacıyla yapıldığı iddiasını TMK'nun 6. ve HMK'nun 190. maddeleri uyarınca ispatlayamamıştır.

Hal böyle olunca, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15679, Karar No: 2017/26483, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15679 E.  ,  2017/26483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3206, Karar No: 2024/4563, Tarih: 04.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3206 E.  ,  2024/4563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/981 E., 2023/670 K.

KARAR : Davalı Vekilinin İstinaf Başvurusunun Esasdan Reddi ve Davacı Vekilinin İstinaf Başvurusunun Kısmen Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1016 E., 2020/631 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile davalı kurum arasında yapılan 20.04.2015 tarihli kentsel dönüşü projesi kapsamında yol, içme suyu, kanalizasyon ve yağmur suyu inşaatı” işinin yüklenicisi olduğunu, sözleşmeye göre işin, sözleşmenin imzalanmasından 15 gün sonra yer teslimi yapılarak, teslimden itibaren 600 gün içinde işin tamamlanmasının kararlaştırıldığını, 05.05.2015 tarihinde yer teslimi yapıldığını ancak çalışma alanında bulunan evlerin boşaltılmadığını, bu hususunun 20.05.2015 tarihli dilekçe ile davalıya bildirildiğini, davalı tarafça mülkiyet sorunları ile ilgili bu problemin çözümlenmediğini, işin süresinin bittiğini, davalı bankaca sözleşmenin fesh edilerek hesabının tasfiye edilmesinin talep edildiği, sözleşmenin davalı tarafça haksız fesh edildiğinin ileri sürerek sözleşmenin haksız fesh edildiğinin tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, müvekkili şirketin sözleşmenin imzalanması, şantiye kurulması ve sözleşme konusu işle ilgili yaptığı harcamalara ilişkin 167.989,90 TL tutarındaki menfi zarar ve 5.000,00 TL kar kaybı olmak üzere 172.989,90 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 30.09.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 236.574,46 TL artırarak, 409.564,36 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalından alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile müvekkili banka arasında imzalanan ek protokole gore davacı şirkete ihale edilerek imzalanan sözleşme kapsamında riskli bölgelerin kamulaştırmaları ve bu sürece ilişkin terk, mülkiyet sorunlarının iş ve işlemlerinin bakanlıkça yürütülmesi gerektiğini, yazışmalara rağmen bir gelişme sağlanamadığını, işe ilişkin sürenin 24.12.2016’da bittiğini, bir imalat yapılmasının mümkün olmadığını, davacının yaklaşık 200.000,00 TL masraf ettiğinden bahisle kurumlarına başvurduğunu, davacının 30.11.2017 tarihli yazı ekinde masrafa ilişkin belgeler toplamının 137.852,34 TL iken eldeki dava ile 167.989,90 TL istemesinin hakkaniyete aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini ve davanın Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’na ihbar edilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasinda imzalanan sözleşme ve ek protokol gereği riskli bölgelerin kamulaştırılması ve bu sürece ilişkin terk, mülkiyet sorunlarının iş ve işlemlerinin davalı iş sahibi tarafından yerine getirilmediği, sözleşmenin davalı idarenin kusuru nedeni ile fesh edildiği, TBK'nın 485. maddesi gereğince eserin tamamlanmasının iş sahibi ile ilgili beklenmedik olay dolayısı ile imkansızlaşması halinde hem giderlerini, hemde iş sahibinin kusurlu olması halinde tazminat isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 141.394,84 TL menfi zarar, 127.205,16 TL kar kaybı olmak üzere 268.600,00 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sözleşmenin ifası için dava dışı Bakanlık tarafından kamulaştırma işlemlerinin yapılacağının taraflarca biliniyor olmasına ve davacı yüklenici tarafından bu eksikliklerin giderilmesi yönünde ifanın beklenildiği, davalı iş sahibinin bu sebebe dayalı tek taraflı sözleşmenin feshinde haksız olduğu, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarındaki ilkelere uygun olarak TBK'nın 480 (BK. 325 m). maddesi kapsamında kesinti yöntemi ile davacının talep edebileceği mahrum kalınan kar kaybı sözleşme bedelinin %9,2 olarak kabul edildiği ve bu bedelden de davacı yüklenicinin iş yapmaktan kaçınarak mahrum kaldığı kazanç olan 2/3 oranın da hesaplanan mahrum kalınan kâr oranından düşülmesi gerektiği kabul edilerek hesaplama yapılmış, davacı tarafça bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde bu oran ve belirlemelere açıkça karşı çıkılmadığı anlaşılmış olmakla, davacının kar kaybı olarak talep edebileceği bedelin 205.926,66 TL olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin tüm davacı vekilinin ise sair istinaf nedenlerinin reddine, davacı vekilinin mahrum kalınan kar talebi yönünden istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmek suretiyle, davanın kısmen kabulü ile 141.394,84 TL menfi zarar ile 205.926,66 TL kâr kaybı olmak üzere toplam 347.321,5‬0 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İstinaf mahkemesince; müvekkili yüklenicinin menfi ve müspet zarar tespitinde sözleşme bedelinin güncellenmesine ilişkin istemin yerinde görülmediğini, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihat ve uygulamalarına göre kesinti yöntemi ile yüklenicinin yapılmayan sözleşme konusu işlerden ötürü mahrum kaldığı kârın, yapılmayan (kalan) işin sözleşmenin feshi tarihindeki bedeli saptandıktan sonra bu bedelden, yüklenicinin işi tamamlayamaması nedeniyle sağladığı tasarruf, bu süre içinde başka bir iş bulup çalışmışsa elde ettiği kâr, başka bir iş bulmaktan kasten kaçınmışsa kazanabileceği miktar tesbit ettirilip, çıkartılarak kalan üzerinden kâr kaybı tutarının hesaplandığını, Yargıtay kararları doğrultusunda; müvekkil şirketin kâr kaybının, sözleşmenin imzalandığı tarihteki bedel üzerinden değil, tasfiye tarihindeki güncel sözleşme bedeli üzerinden hesaplanması gerektiğini, menfi zarar bakımından ise menfi zarar kalemlerine ilişkin harcamaların tamamının 2015 yılında yapıldığıni, menfi zarar kalemlerinin de ÜFE farkı eklenmek suretiyle sözleşmenin feshi tarihine göre hesaplanması gerektiğini, kamu ihale sözleşmesinin davalı idarece kusurlu olarak feshedildiğini, bu durumun mücbir sebep olarak nitelendirilemeyeceği ve müvekkil şirkete kusur yüklenemeyeceği de gözetilerek; 141.394,84 TL'lik menfi zararın, ÜFE farkı eklenmek suretiyle sözleşmenin feshi tarihine göre güncellenmesiyle bulunacak tutar ile 268.169,52 TL güncel müspet zarar (kar kaybı) toplamı üzerinden hesaplanan tazminatın davalı idareden tahsiline karar verilmesi gerekirken menfi ve müspet zarar tespitinde sözleşme bedelinin güncellemesine ilişkin istemin reddinin hukuka aykırı olduğunu, kararının bozulması gerektiğini temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.