muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14189, Karar No: 2024/3150, Tarih: 04.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/14189 E.  ,  2024/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2105 E., 2023/1812 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/56 Esas, 2023/282 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdur vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediğine dair soyut ve çelişkili mağdur beyanları dışında herhangi bir delil bulunmadığını, mağdur ve mağdura ait eşyalarda yapılan tespitlerde sanığa ait DNA örneğine rastlanmadığını, olayın geçtiği iddia edilen yerde mağdur ve sanık dışında mağdurun amcasının da bulunduğu ve olay yerinden sadece 2 dakika 11 saniye ayrıldığını, bu süre içinde iddia edilen eylemlerin gerçekleştirilmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceğini, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Alt sınırdan hüküm kurulmasının ve takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. GEREKÇE

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Alt sınırdan hüküm kurulmasının ve takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli, mağdurun aşamalardaki çelişkili ve babası ile amcasının anlatımları ile örtüşmeyen beyanları, sanığın istikrarlı inkar ve savunması, mağdurun iddiasının darp, cebir ve DNA analiz raporları ile doğrulanmaması, olay yeri görüntü raporları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2023/2105 Esas, 2023/1812 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği,Tebliğname'ye aykırı olarak, sayın üyeler ... ile ...'ın karşı oyları ve oy

çokluğuyla BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre atılı suçtan tutuklu bulunan sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunda en seri vasıtayla mahalline bilgi verilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.04.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz Sayın Heyetinin çoğunluk görüşü olan, “çocuğun nitelikli cinsel istismarı” suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile esastan reddi kararının “olayın intikal şekli, mağdurun aşamalarda çelişkili ve babası ile amcasının anlatımları ile örtüşmeyen beyanları, sanığın istikrarlı inkar ve savunması, mağdurun iddiasının darp ve cebir, DNA analiz raporu ile doğrulanmaması, olay yeri görüntü raporları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunduğundan” kararın bozulmasına ilişkin Dairemiz Sayın Heyetinin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

Katılmama gerekçelerimiz ise;

Adli görüşmecinin alınan ifadesinde; Mağdurun alınan beyanlarının spontane olduğunu, ön görüşmede alınan beyanlarla adli görüşmede alınan bilgilerin uyumlu, tutarlı ve güvenilir olduğunun belirtilmesi,

Katılmama gerekçelerimiz ise;

Adli görüşmecinin alınan ifadesinde; Mağdurun alınan beyanlarının spontane olduğunu, ön görüşmede alınan beyanlarla adli görüşmede alınan bilgilerin uyumlu, tutarlı ve güvenilir olduğunun belirtilmesi,

Mağdur çocuğun yapılan iç beden muayenesi neticesinde düzenlenen raporda, anüs çevresinde hiperami saat 11 yönünde fissür görüntü, saat 11 ve 2 yönünde ekimozlu alan görüldüğü, muayeneden 2 adet anal sürüntü örneklerinin alınıp teslim edildiğini ve livatanın maddi delillerinin bulunduğunun belirtilmesi,

Bilgi sahibi mağdur çocuğun amcası ... alınan ifadesinde Hilmi, kendisi ve yeğeni ...’nin hiç ayrılmadığı belirttiği, sanık ..., mağdur çocukla hiç yalnız kalmadığını savunduğu, ancak mağdur çocuk annesine, amcam su almak için çıktı dediği, görüntü kayıtlarında bir kişinin evden kısa süreliğine çıktığının tespit edildiği, sanığa sorulduğunda bu kişinin komşu olduğunu tanık Can’ın olmadığını beyan etmesi, ancak komşunun eve girerken tespiti olmadığı, sanığın olay günü hava yağışlı olmadığını, yerlerin kuru olduğunu söylediği, mağdurun beyanında suça konu yerde çamur olduğunu belirtmesi, tanık amca Can’ın da olay yerinde yağan yağmur nedeniyle çamur olduğunu söylemesi, mağdur çocuk ve annesinin sanığa iftira atmasını gerektirir aralarında husumet bulunmaması, mağdurun yaşı nedeniyle beyanları arasında çelişkinin oluşabileceği, Adli Tıp raporu ile mağdur çocuğun beyanlarının uyuşması, Adli görüşmeci beyanında, olaydan sonra çocuğun gece uykularında sıçramalar, sayıklamalar, dokunulmaya karşı hassasiyet, altına kaçırma ve yalnız kalmaya karşı korku gibi sorunlu davranışların geliştiği, olaydan olumsuz etkilendiği bilgisinin verilmesi, babanın oğlunun kabızlık sorunu problemi olduğunu, bununla ilgili hastaneye götürdüklerini beyan ettiği ancak götürdüklerini iddia ettiği hastanenin cevabi yazısında, mağdur adına herhangi bir kayda rastlanılmadığının bildirilmesi, sanığın üst aramasında sanıkta cinsel gücü arttırıcı hap bulunması dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçu gerçekleştirdiği vicdani kanaati ile ilk derecenin kararı hakkındaki BAM kararı ile esastan red kararı verilmesinin uygun olduğu, kararın onanması gerektiğini düşündüğümüzden beraate yönelik bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/2765, Karar No: 2022/8683, Tarih: 17.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2765 E.  ,  2022/8683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Vergi Denetim Kurulu ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının yazısında bahsi geçen ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonunun mütalaa yazısının denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulmaması,

2- Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1770, Karar No: 2022/7325, Tarih: 12.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/1770 E.  ,  2022/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

27.02.2013 tarihinde hükmedilen 1 yıl 8 ay erteli hapis ve 80 TL adli para cezasına ilişkin hükmün sanık temyizi üzerine Dairemizde incelenerek bozulmasına karar verilmesinden sonra, mahkemenin 04.05.2016 tarihinde hükmettiği 4.000 TL ve 2.000 TL adli para cezasına mahkumiyetine ilişkin hüküm de sanık tarafından temyiz edilmekle, 04.05.2016 tarihli hükmün sanık lehine olduğu cihetle; CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca cezada kazanılmış hak nedeniyle sanığa eylemi nedeniyle hükmedilen cezanın 4.000 TL ve 2.000 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken; sanığın sonuç olarak 1 yıl 8 ay erteli hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bozulmasına ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,

Hükümden CMUK’nun 326/son gereği sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para ile cezalandırılmasına ilişkin 6 numaralı bent ile ertelemeye ilişkin 10,11,12,13 numaralı bentlerin çıkartılarak yerine “CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca cezada kazanılmış hak nedeniyle sanığa eylemi nedeniyle hükmedilen cezanın 4.000 TL ve 2.000 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesine” ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14760, Karar No: 2016/8047, Tarih: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14760 E.  ,  2016/8047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6.654.55 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17993, Karar No: 2013/10344, Tarih: 14.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/17993 E.  ,  2013/10344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli aylık nedeniyle uğranılan Kurum zararının 1479 Sayılı Yasanın 63. maddesi uyarınca davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda dava dışı sigortalının içinde bulunduğu araç sürücüsünün %12,5, karşı taraftaki sürücü olan davalının %62,5 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiş olup, davacı Kurum tarafından dava dışı sürücünün kusuruna isabet eden miktarında davalıdan tahsilinin istenmesi ve bu şekilde teselsül hükmüne dayanmış olması karşısında, davalının %75 kusur oranına isabet eden tutarla sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanunun temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün,

1-Bir nolu bendindeki "14.190,65TL" ibaresi silinerek, yerine “17.028,78TL” ibaresinin yazılmasına,

2-Harç ile ilgili olan 2 nolu bendindeki "842,93TL" ibaresi silinerek, yerine "1.011,51TL" ibaresinin yazılmasına,

3-Davacı yararına vekalet ücretine ilişkin 3 nolu bendindeki "1.702,87TL" ibaresi silinerek, yerine "2.043,45TL" ibaresinin yazılmasına,

4-Davalı yararına vekalet ücretine ilişkin 4 nolu bendindeki "1.021,72TL" ibaresi silinerek, yerine " 681,15TL" ibaresinin yazılmasına,

5-Yargılama giderlerine ilişkin 5 nolu bendindeki "500,62TL" yerine, "600,75TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15500, Karar No: 2016/3075, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15500 E.  ,  2016/3075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2015

NUMARASI : 2014/317-2015/200

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21889, Karar No: 2021/20514, Tarih: 28.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/21889 E.  ,  2021/20514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında ...'a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal, ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının aynı yasanın 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8711, Karar No: 2023/3234, Tarih: 15.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/8711 E.  ,  2023/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ile doğrudan verilen 80 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi kararın haksız ve yersiz olduğuna suçsuz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanığın katılana ait Erhacı Köyünde bulunan taşınmazına ağaç dikerek işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Soruşturma aşamasında kolluk olay yerinde inceleme yapmış katılana ait taşınmazla sanığa ait taşınmaz arasında taştan duvar bulunduğu sanığa ait 11 adet söğüt ve 7 adet kavak ağacının katılana ait arazi üzerinde bulunduğu ağaçlarla sınır duvarı arasında yaklaşık 12 metre mesafe bulunduğuna ilişkin tutanak tutulmuştur.

3. Soruşturma aşamasında alınan teknik bilirkişi raporunda suça konu 18 adet ağacın katılana ait 146 ada 162 numaralı parsel içerisinde kaldığı bildirilmiştir.

4. Mahkemece keşif yapılmış alınan teknik bilirkişi raporunda 22/A yenileme öncesinde mevcut zemin ile şimdiki zeminin farklı olduğunu duvar korkide gösterilmiş olup kavak ağaçları 146 ada 161 parsel içinde gibi gözükse de söz konusu kavak ağaçlarının 22/A çalışmaları öncesinde de 146 ada 162 numaralı parsel içinde kaldığını bildirmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın herhangi bir hakka dayanmada katılana ait taşınmazı işgal ettiği tüm uyarılara rağmen işgalini devam ettirdiği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın herhangi bir hakka dayanmada katılana ait taşınmazı işgal ettiği tüm uyarılara rağmen işgalini devam ettirdiği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.