muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14820, Karar No: 2023/13148, Tarih: 27.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14820 E.  ,  2023/13148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/245 E., 2023/405 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.02.2023 tarihli ve 2023/1503 Esas, 2023/2353 Karar sayılı ilâmı ile ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Dairemizin 15.02.2023 tarihli bozma ilâmına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının Rusya’da bulunan şantiyesinde kalıp ustabaşı olarak 17.01.2008-05.08.2019 tarihleri arasında en son net 2.500,00 USD ücretle çalıştığını, ... sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Rusya’da kurulu bulunan ... Şirketinin işçisi olduğunu, davalı Şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, uyuşmazlıkta uygulanması gereken hukukun Rusya hukuku olduğunu, ... sözleşmesinin işin sona ermesi sebebiyle sona erdiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 11.03.2021 tarihli ve 2019/690 Esas, 2021/68 Karar sayılı kararıyla; ... sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesi gerekmeksizin sona erdiğini ispat yükünün davalıya ait olduğu, davalının bunu ispatlayamadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına ve fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/2025 Esas, 2021/2386 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.01.2022 tarihli ve 2021/12630 Esas, 2022/149 Karar sayılı ilâmı ile; davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacakları belirlenmiş ise de davalı tarafından 2014 yılı Kasım ayı ve sonrasına ilişkin davacı işçi imzalı puantaj içerir ücret bordrolarının sunulduğu, işyerindeki çalışma düzenine ilişkin yazılı kayıt bulunduğundan İlk Derece Mahkemesince davalı tarafından ibraz edilen bu belgelere karşı davacıdan diyecekleri sorularak belgelerdeki tahakkuklar ile davacının aldığı kabul edilen ücret miktarının birlikte değerlendirilip fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının miktarının mahsup yöntemi gözetilerek tespit edilmesi gerektiği, fazla çalışmanın haftalık 45 saatin üzerindeki çalışma olarak kabulü yerinde ise de taraflar arasındaki sözleşme ve ekinde yer alan belgedeki düzenlemeye göre haftalık 45 saatin üzerindeki 3 saatlik fazla çalışmanın kararlaştırılan ücretin içinde olduğu kabulüne göre sonuca gidilmesi gerektiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli ve 2022/106 Esas, 2022/598 Karar sayılı kararıyla; bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 20.10.2022 tarihli ve 2022/106 Esas, 2022/598 Karar sayılı kararıyla; bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 15.02.2023 tarihli ve 2023/1503 Esas, 2023/2353 Karar sayılı ilâmı ile; taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, İlk Derece Mahkemesince bozma ilâmına uyulmasına rağmen net ücretin 1.859,83 USD olduğu kabulüne göre yeniden brüt ücret tespiti yapılarak hesaplanan alacakların hüküm altına alınmasının davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı olduğu, davacı tarafından imzası inkâr edilmeyen puantaj içerir ücret bordrolarına değer verilerek bozma ilâmında belirtildiği şekilde fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı ve varsa miktarı belirlenerek sonuca gidilmesi gerekirken hatalı bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; arabuluculuk anlaşma belgesine rağmen dava açılmasının mümkün olmadığını, davacının müvekkili Şirket çalışanı olmadığını, hizmet süresi ve ücretin hatalı belirlendiğini, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını, hesaplamaların hatalı olduğunu, tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fazla çalışma, hafta tatili, ... bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 44, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41, 44, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11899, Karar No: 2012/22201, Tarih: 27.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11899 E.  ,  2012/22201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın hazineye ait taşınmaza ev yaptığı tespit edilmekle; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığı'nın da şikayetçi sıfatıyla duruşmadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3629, Karar No: 2024/5816, Tarih: 04.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3629 E.  ,  2024/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/392 E., 2022/1644 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/392 Esas, 2022/1644 Karar sayılı kararının, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasındaki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki kanuni düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının kararın yüzüne karşı verilmesinden sonra süresinde 27.10.2022 tarihinde herhangi bir temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile süre tutum talebinde bulunduğu, gerekçeli kararın 10.11.2022 tarihinde elektronik imzaların tamamlanması ile Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden görüldü ekranına düşmesine karşın Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından yedi günlük kanuni sürenin bitiminden sonra 23.11.2022 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2021/16-3 Esas, 2022/397 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Cumhuriyet Savcılığı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesindeki hususların ihtarının zorunlu olmadığı da anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14508, Karar No: 2023/1975, Tarih: 04.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/14508 E.  ,  2023/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2014 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2014/418 Esas, 2015/1188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar

sağlama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan, herhangi bir temyiz nedeni bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılanın, sigorta ödemesi yapması için kredi kartını verdiği sanığın, katılan rızası olmaksızın yaklaşık 4.000,00 TL'lik birçok sigorta ödemesi yapmak sureti ile kullandığı, böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan ... tarafından 4543\*\*\*\*\*\*\*\*\*1569 nolu kredi kartına ilişkin yapılan 27.01.2014 ila 25.09.2014 tarihlerine ait kredi kartı borcunun ödemesine ilişkin dekont fotokopilerinin ve katılana ait 24.10.2013 tarihli Euro sigorta ve 30.12.2013 tarihli Ankara sigorta ile sanık ... tarafından tanzim edilen sigorta poliçelerinin dosyaya eklendiği görülmüştür.

3. 07.11.2015 havale tarihli bilirkişi inceleme raporu ile katılan tarafından dosyaya sunulan ve katılan ile sanık arasında alacak ödemesine ilişkin konuşmaların geçtiği CD incelenerek dökümünün yapıldığı, katılanın sanığa ''...sen bu sigortaları yazarken niye bir köşeye yazmadın, ben sana şu kadar para verdim şu kadar sigorta poliçesi geçtim diye niye yazmadın...'' söyleminde bulunduğu görülmüştür.

3. 07.11.2015 havale tarihli bilirkişi inceleme raporu ile katılan tarafından dosyaya sunulan ve katılan ile sanık arasında alacak ödemesine ilişkin konuşmaların geçtiği CD incelenerek dökümünün yapıldığı, katılanın sanığa ''...sen bu sigortaları yazarken niye bir köşeye yazmadın, ben sana şu kadar para verdim şu kadar sigorta poliçesi geçtim diye niye yazmadın...'' söyleminde bulunduğu görülmüştür.

4. Türkiye İş Bankası A.Ş. 03.04.2015 tarihli yazı cevabında, katılan ... adına açılan 4543\*\*\*\*\*\*\*\*\*1569 nolu kredi kartının 26.02.2014 tarihinde kayıp blokesi ile kullanıma kapatıldığı tespit edildiği, söz konusu kredi kartına ait en son hesap özetinin 16.03.2014 tarihinde düzenlendiği, hesap özetlerinin müşteri tercihi doğrultusunda iş adresine posta ve 0543\*\*\*\*\*\*41 nolu cep telefonuna sms kanalı ile gönderildiği, 2014 Ocak, Şubat, Mart aylarına ait orjinal hesap özetleri ve sms gönderim raporları yazı ekinde gönderildiği, 16.01.2014 tarihli sms ile 1.578,38 TL, 17.02.2014 tarihli sms ile 2.090,01 TL ve 17.03.2014 tarihli sms ile toplam 1.958,26 TL kredi kart toplam borcu olduğunun bildirildiği,

5. Türkiye İş Bankası A.Ş. 26.03.2015 tarihli yazı cevabında, ... adına açılan 4543\*\*\*\*\*\*\*\*\*1569 nolu kredi kartının 29.12.2013 ila 02.05.2014 tarihleri arasındaki ekstresinin CD ortamında gönderildiği, kredi kartı ile birçok sigorta şirketinden farklı tarihlerde harcama yapıldığı anlaşılmıştır.

6. Türkiye İş Bankası A.Ş. 28.05.2015 tarihli yazı cevabında, ... adına açılan 4543\*\*\*\*\*\*\*\*\*1569 nolu kredi kartının 26.02.2014 tarihinde kayıp blokesi girilmesi sebebiyle 4543\*\*\*\*\*\*\*\*8947 nolu kredi kartının üretildiğinin tespit edildiği, yeni kartın üretilmesinin ardından o gün itibariyle kartta mevcut olan taksit ve borçların otomatik olarak yeni karta devredildiğini, daha sonradan kayıp karta yansıyan borçlar/alacaklar olduğunun tespiti halinde yeni karta devir işlemlerinin bankaca ayrıca gerçekleştirildiği bildirilmiştir.

7. 26.10.2015 tarihli Bilirkişi raporunda, banka tarafından gönderilen ekstrelerin incelenmesinde, kredi kartının sanığa verildiği beyan edilen 29.12.2013 tarihinden önceki döneme ait sigorta poliçe harcama ve ödemelerinin bulunması, 29.12.2013 tarihinden önce de sanık tarafından kartın kullanıldığı, kartın 26.02.2014 tarihinde kayıp bloke kaydıyla iptal edilmesi ile harcama ve borçların yeni karta aktarıldığı, ancak yeni karta ait bilgilerin sanığın elinde bulunmadığı düşünüldüğünde yeni kartla yapılan harcamaların katılan ... tarafından yapıldığının değerlendirildiği belirtilmiştir.

8. Tanık A.G., sanığın katılana, ''durumum sıkışık, bir kaç tane sigortam var, bunları senin kartından yapayım, ama bunları el yolu ile ama banka yolu ile daha sonra ödeyeyim, " dediğini, katılanın da kabul ettiğini, sanığın bir kaç taksidi ödeyip daha sonrakileri ödememesi üzerine problem çıktığını, katılan ile sanık arasındaki anlaşmanın yapıldığı tarihte dükkanda olduğunu, kartı verme olayına bizzat şahit olduğunu beyan etmiştir.

9. Tanık N.Y, Mustafa'nın alacağını almak üzere sanığın işyerine birlikte gittiklerini, kredi kartından yapılan harcamaları istediği, sanığın zaman istediği, katılanın da şikayetçi olacağını söylediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay ve olgularda belirtilen hususlar ile katılana ait kredi kartı ile suç tarihinden önce de birçok sigorta şirketinden harcama yapıldığı, tanık A.G., katılan ile sanık arasındaki anlaşmaya şahit olduğunu beyan ettiği, hazırlık aşamasında dinlenen katılanın kredi kartını kısa süreli de olsa sanığa bırakarak dükkandan ayrıldığını beyan etmesi karşısında katılanın rızası dahilinde kredi kartının kullanıldığı, aralarındaki anlaşmazlığın ödenecek borç miktarı nedeniyle hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu anlaşılmakla verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2014/418 Esas, 2015/1188 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28104, Karar No: 2015/15044, Tarih: 15.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/28104 E.  ,  2015/15044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalı işyerinde 270 işçiden davacı dahil 190 civarı işçinin 2014 yılı Şubat ayında ... sendikasına üye olduğunu, 30.03.2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Belediye yönetiminin el değiştirdiğini ve Belediye Başkanlığına ...'in seçildiğini, bu tarihten itibaren sendika üyesi olan şirket işçilerine yönelik üyelikten istifa etmeleri için baskı yapılmaya başladığını, istifa etmemeleri halinde işlerinden olacaklarının dile getirildiğini, hatta belediye başkanının işçilerle yaptığı ilk toplantıda sendikaya karşı olduğunu açık açık dile getirdiğini, sendika üyesi işçilerle üye olmayan işçiler arasında ayrım yapıldığını, sendika üyesi olmayan işçilere 150,00.-TL fazla ücret ödenirken davalı şirket ile sendika arasında T.İ.S. imzalandığı halde bu sözleşmede hüküm altına alınan ücret zamları dahi ödenmediğini, baskılara dayanamayan sayısı belirsiz işçi sendika üyeliğinden istifa ettiğini, üye işçilerin çoğunluğunun sendikadan istifa ettirilmeyince bu kez de 28.11.2014 tarihli yazı ile ilk etapta 64 işçinin iş sözleşmesinin 30.11.2014 tarihinden itibaren 5 ay süreyle askıya alındığını, ancak sadece sendika üyesi işçilerin sözleşmelerinin askıya alındığını, üye olmayanlara ise hiçbir işlem yapılmadığını, askıya alma gerekçesinin samimi olmadığını, zira davalı işverenin askıya alma işlemini yaptığı 30.11.2014 tarihine kadar işyerine çok sayıda yeni işçi aldığını, işyerine yeni işçi alımı yapılırken yıllardır çalışan ve sendika üyesi olan çok sayıda işçinin iş sözleşmesinin gerçek olmayan bir gerekçe ile askıya alınması, işverenin asıl amacının baskılara rağmen istifa etmeyen sendika üyesi işçilerin iş sözleşmelerini sonlandırmak ve bu şekilde sendikalaşmayı bitirmek olduğunun açık olduğu, askıya alma işleminin işveren tarafından tek taraflı olarak yapıldığını, işin niteliğinden veya yasadan kaynaklanmadığından yerleşik Yargıtay kararlarına göre açıkça iş sözleşmesinin feshi niteliğinde olduğunu, önceki yıllarda böyle bir askıya alma işlemi yapılmadığını, mevsimlik işçi olmadığını, askı işleminin geçerli olması için işçinin rıza göstermesi gerektiğini, ancak davacı ve arkadaşlarının askı işlemine rıza göstermediklerini, askı süresinin 5 ay gibi çok uzun bir süre olarak belirlenmesi de işverenin gerçekte fesih iradesini taşıdığını ortaya koyduğunu belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, en az 1 yıllık brüt ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.