muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7217, Karar No: 2019/3176, Tarih: 10.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7217 E.  ,  2019/3176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki alacak davasına dair ...... 3. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesinden verilen 24/01/2018 tarihli ve 2017/463 E. - 2018/40 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 04/09/2018 tarihli ve 2018/3512 E. - 2018/7801 K. sayılı ilama karşı davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-...... ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemenin, davanın reddine yönelik olarak vermiş olduğu kararın taraflarca temyizi üzerine, karar Dairemizin 04.09.2018 tarih ve E.2018/3512-2018/7801 sayılı kararı ile onanmıştır, onama kararına karşı davacı tarafından karar düzeltme yoluna gidilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın Dairemizin 04.09.2018 tarih ve E.2018/3512-2018/7801 sayılı ilamına karşı sair karar düzeltme istemleri yerinde değildir.

2-) Somut olayda; davacının lehine yargılama giderine hükmedilmesine yönelik olarak karar düzeltme istemi üzerine yapılan incelemede; davacı davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-......, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve ...... okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu bağlamda mahkemece, davacı lehine yargılama giderine hükmedilmesi yönünde hüküm kurulması gerekirken bu hususta hüküm kurulmadığının bu defaki incelemeden anlaşılmakla, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizin onama kararı kaldırılarak, sonuç itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu bağlamda mahkemece, davacı lehine yargılama giderine hükmedilmesi yönünde hüküm kurulması gerekirken bu hususta hüküm kurulmadığının bu defaki incelemeden anlaşılmakla, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile dairemizin onama kararı kaldırılarak, sonuç itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 04.09.2018 tarih ve E.2018/3512-2018/7801 sayılı onama kararının kaldırılarak, yerel mahkeme kararının 3. maddesindeki “Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına" ifadesinin "Davacı tarafından yapılan 962,57 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine; davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına" şeklinde düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/172, Karar No: 2023/7762, Tarih: 03.07.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/172 E.  ,  2023/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1462 E., 2020/1823 K.

KATILANLAR : Hazine, ...

SUÇ : Rüşvet almaya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli ve 2020/1462 Esas, 2020/1823 sayılı Kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Katılanlar vekiline 16.06.2020 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılanlar vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9386, Karar No: 2011/3589, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9386 E.  ,  2011/3589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik/işleteni ve trafik sigortacısı oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını, sigortalıya ödenen 12.380.00 TL’nın, fer’ileriyle birlikte rücuen tahsili için başlatılan ilâmsız icra takibinin davalıların itirazı üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., aracını, dava dışı ... ...’ın sahibi olduğu servise tamir ve bakım için bıraktığını, tamircinin test sürüşü sırasında kazanın meydana geldiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, sigortalı aracın tamirhaneye bırakıldığını, tamirci tarafından kullanılırken kazanın meydana geldiğini, ZMSS Genel Şartları A.3.h maddesi uyarınca hasarın teminat dışında kaldığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, aracın freninin patlaması sonucu ve teknik arıza nedeniyle kazanın meydana geldiği, hasardan araç işleteninin sorumlu olduğu, ZMSS Genel Şartları A.3.h maddesi uyarınca hasarın trafik sigortası teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle, davalı ...Ş. aleyhindeki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın

kısmen kabulü ile, takibe itirazının 12.380.00 TL asıl alacak ve 622.00 TL işlemiş faiz toplamı olan 13.002.00 TL üzerinden iptaliyle takibin devamına, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına 18.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2832, Karar No: 2011/4034, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2832 E.  ,  2011/4034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla alıkoyma, rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve evlenme vaadiyle kızlık bozma suçlarından sanıklar ... , ... ve ... ’ın yapılan yargılamaları sonunda; reşit olmayan mağdureyi rızasıyla alıkoyma suçundan beraatlerine, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve evlenme vaadiyle kızlık bozma suçlarından açılan kamu davalarının şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine dair Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.07.2006 gün ve 2002/346 Esas, 2006/476 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müşteki Zöhre Yaman vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Atılı suçlar nedeniyle doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, sanıklardan Süleyman’ın eşi olması dışında dosyada bir sıfatı bulunmayan müşteki ... ’ın hükmü temyiz hakkı bulunmadığından vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12513, Karar No: 2021/15716, Tarih: 04.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12513 E.  ,  2021/15716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, “suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Suça konu malzemelerin çalındığı yerin üst katları konut olarak kullanılan depo olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu depoda herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, bu yerde iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı, deponun ticari faaliyetin yapıldığı ana iş yerine ne kadar uzaklıkta bulunduğu, iş yerinde bulunan eşyaların sık sık bu depodan alınıp kullanılıp kullanmadığı araştırılarak, gerekirse bu hususta müştekinin beyanı alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5105, Karar No: 2010/6114, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5105 E.  ,  2010/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İCRA CEZA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’nun beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanığın üzerine atılı suçtan dolayı yapılan yargılamada müşteki veya vekilinin kabul edilen mazeretleri dışında duruşmalara katılmaları zorunlu olup, mahkemece yapılan yargılama sırasında 1.7.2008 tarihli duruşma tutanağının incelenmesinden müşteki veya vekilinin oturuma katılıp katılmadığının anlaşılamaması karşısında; anılan tarihteki duruşmaya müşteki veya vekilinin iştirak edip etmediği usulüne uygun olarak araştırılarak, katılmadığının belirlenmesi halinde müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Borçlu sanığın 12.9.2007 tarihli mal beyanının borcu karşılamaya yeterli olması nedeniyle İİK’nun 74. maddesinde düzenlenen unsurları taşıdığı gözetilmeksizin, mal bildiriminin geçersiz olduğu gerekçesiyle beraat kararı verilmesi yasaya aykırı olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10701, Karar No: 2018/7082, Tarih: 19.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10701 E.  ,  2018/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davasında; sanığın, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1. Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006 ve 2007 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2. Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında 2006, 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından vergi incelemesi yapılıp dava açılıp açılmadığının araştırılması; vergi tekniği raporu düzenlenmiş ve dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

c)Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirketlerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Kabule göre de;

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirketlerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3. Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/501, Karar No: 2024/6182, Tarih: 21.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/501 E.  ,  2024/6182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/255 Esas, 2023/259 Karar

DAVA TARİHİ: 09.12.2014

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ...Mahallesi 1256 ada 3 parsel sayılı toplam 3.885,00 m²lik mesahasındaki arsa vasfındaki taşınmazın 1/3'ü oranında malikleri olduklarını, bu taşınmazın 2.885,00 m²lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kenar Kanun'u gereğince geriye çekilerek müvekkillerinden bedelsiz olarak alındığını, müvekkillerinin zararının bulunduğunu belirterek, belirlenecek tazminatın davalı tarafça karşılanmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; kıyı kenar çizgilerinde kalan tapuların iptalinin kanun gereği olduğunu, kamu yararına ilişkin yapılan bir işlemden kaynaklandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.02.2017 tarihli ve 2014/508 Esas, 2017/20 Karar sayılı ilamı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2017 tarihli ve 2017/1091 Esas, 2017/1133 Karar sayılı ilamı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2017 tarihli ve 2017/1091 Esas, 2017/1133 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2017 tarihli ve 2017/1091 Esas, 2017/1133 Karar sayılı ilamı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2017 tarihli ve 2017/1091 Esas, 2017/1133 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; somut olayda, dava konusu taşınmazın 13.06.2013 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp, deniz tarafında bulunan bölümü bakımından davacı adına olan tapu kaydının hukuki değerini yitirdiği tartışmasız olup, Mahkemece tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan iş bu davada, Mahkemece işin esasına girilerek dava konusu taşınmazın arsa mı, arazi mi vasfında olduğu belirlenip, refakate resen alınacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde deniz tarafında bulunan bölümünün dava tarihindeki değeri belirlenip, bu bölümün bedelinin davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile dava konusu taşınmazın tamamı bakımından davanın reddine karar verilmesi hatalı olduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacılardan ... yargılama sırasında diğer hissedarların payını satın almış olup, diğer hissedarların karar başlığında gösterilmesinin doğru olmadığını, tüm bedele dava tarihinden faiz uygulanması gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin fahiş olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, zamanaşımı nedeni ile ret gerektiğini, maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekâlet ücreti takdirinin hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi.