muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26713, Karar No: 2014/11817, Tarih: 28.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26713 E.  ,  2014/11817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı tanıkları, vekilinin mazeret bildirdiği oturumda dinlenmiş iseler de, davacı vekilinin sonraki oturumlara katıldığı, mahkemece tahkikatın bittiği bildirilip, sözlü yargılamaya geçildiği, sözlü yargılamada dahi davacı vekilinin toplanan delillere ilişkin bir beyanının ve bu hususta yeni bir talebinin bulunmadığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.05.2014 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2019/10202, Karar No: 2019/12408, Tarih: 14.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10202 E.  ,  2019/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5537, Karar No: 2008/7801, Tarih: 23.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/5537 E.  ,  2008/7801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakanları M.'in malik olduğu 460 ada 101 parsel sayılı taşınmazı davalıların miras bırakanı olan ikinci eşine temlik ettiğini temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu anılan taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulduğunu ileri sürerek, 2436 ada 8 ve 18 imar parsellerinin iptali ile muris adına tescili isteğinde bulunmuşlar, çekişmeli taşınmazların dava açıldığı tarihte üçüncü kişiye temlik edilmesi nedeniyle  isteklerini tazminata dönüştürmüşlerdir.

Davalılar, çekişmeli taşınmazın bedeli ödenerek satın alındığını, kendilerinin de üçüncü kişiye bedeli ile sattıklarını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacılar iddiası sabit görülmeyerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğiyle açılmış olup, ıslahla tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; tarafların ortak miras bırakanları M.'in malik olduğu 101 parselin davalıların miras bırakanı N.'ye satış suretiyle temlik edildiği, N.e'nin miras bırakan M.ten önce ölümü nedeniyle anılan taşınmazın 2/8 miras payının murise intikal ettiği, imar uygulaması ile 01.06.1994 tarihinde 2436 ada 12-8 ve 18 parsellere revizyon gördüğü, dava konusu 8 imar parselindeki miras bırakan M..'e ait payın N.mirasçılarına satış suretiyle temlik edildiği, 18 parseldeki murise ait payın ise yine N. mirasçısı A.'a temlikinden sonra her iki taşınmazında davanın açıldığı 13.05.2003 tarihinde dava dışı N.i Ç.e satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Davacılar; 2436 ada 18 ve 8 parsel sayılı taşınmazların miras bırakan M. tarafından imar uygulamasından önce ikinci eşi N.'ye temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile muris adına tescili isteğinde bulunmuşlar, çekişmeli taşınmazların dava tarihinde üçüncü kişiye temlik edilmesi nedeniyle 19.04.2004 tarihli ıslah dilekçesi ile isteklerini tazminata dönüştürmüşlerdir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde  ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,  miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında  zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dosya kapsamından, miras bırakanın ikinci eşi N.'ye yaptığı temlikin gerçek satış olduğu  kanıtlanamadığı gibi, N.e'nin ev hanımı olup geliri olmadığı, murisinde satmaya ihtiyacı bulunmadığı sabittir.

Öte yandan, N.e'nin, tarafların miras bırakanı M.ten önce vefatı nedeniyle, muris kendisine miras yoluyla  intikal eden paylarıda, N.'den olan çocuklarına temlik ederek asıl iradesinin bağış olduğunu ortaya koymuştur.

Mahkemece de, miras bırakanın amacının, taşınmazı eşine hediye etmek olduğunu benimsenmiştir. Diğer taraftan, murise ait başka taşınmazların mirasçılar tarafından taksim edilmiş olması, dava konusu taşınmazların  muvazaaalı temlik edildiği olgusunu bertaraf etmez.

Hal böyle olunca, mahallinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazların dava tarihi itibariyle gerçek değerlerinin saptanarak, davacıların payı oranında  tazminat isteklerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedilmiş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle  hükmün açıklanan nedenlerden ötürü          HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  23.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16363, Karar No: 2012/27329, Tarih: 13.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16363 E.  ,  2012/27329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza dükkan, tuvalet, mutfak, bahçe yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tevüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4441, Karar No: 2012/5419, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/4441 E.  ,  2012/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülmekte olan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında 110 ada 3 parsel sayılı 4390.30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesinde “6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve “parsel üzerindeki fındık ağaçları 1934 doğumlu ...oğlu ...'ın kullanımında olup, halen kendisine aittir.” şerhi verilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yalvaç taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının kendisine ait olduğu ve kendisinin kullandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişme konusu 110 ada 3 sayılı parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Aynı taşınmazla ilgili Ferizli Kadastro Mahkemesinin 2010/45 Esas- 2010/5 Karar sayılı ve 11.10.2010 tarihli ilamı ile davacı ... 'ın ... aleyhine açtığı dava sonunda davanın kabul beyanı nedeniyle kabulüne, taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar kısmında yazılı olan “parsel üzerindeki fındık ağaçlarının ... kullanımında olup halen kendisine aittir” beyanının "parsel üzerindeki fındık ağaçları 1949 doğumlu ... oğlu ... 'ın kullanımında olup halen kendisine aittir" şeklinde tashihen tapuya tesciline karar verilmiş, kararın tebliğ ile kesinleştirilmiş olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkemece, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkartılan taşınmazın beyanlar hanesinde davacı ... lehine şerh verildiğinden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi gerektiğine karar verilmiş ise de; davacı ...'ın, kardeşi ...'ı hasım göstermek suretiyle 110 ada 3 sayılı parsel hakkında açtığı bu davada gerek davacı ... Sığırtmaç'ın aynı parsele ilişkin açtığı dava ile birleştirme gereğinin gözetilmemesi, gerekse bu tür davalarda yasal hasım durumunda olan tespit maliki Hazine davaya dahil edilmek suretiyle taraf teşkilinin sağlanmaması ve gerekse taşınmaz başında keşif yapılarak dava edilen yerin tespit edilmemesi nedenleriyle yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Doğru sonuca varılabilmesi için yapılması gereken yasal hasım olan tespit maliki Hazine davaya dahil edilerek taraf koşulunun sağlanmasından sonra davaya konu yer üzerinde keşif yapılarak, davaya konu edilen taşınmazın kesin olarak tespit edilmesi, bildirilen deliller toplandıktan sonra hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm kurulmasından ibarettir. Bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10069, Karar No: 2014/4259, Tarih: 06.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10069 E.  ,  2014/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/247815

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2011

NUMARASI : 2010/817 (E) ve 2011/509 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, şikayetçiye ait O.. R.. a Car isimli iş yerinden 29.07.2010 günü Hyundai Accent model .... plaka sayılı aracı 4 günlük süre için 280 TL ye oto kiralama sözleşmesi ile kiraladığı, aralarındaki sözleşme süresinin bitmesine rağmen sanığın aracı teslim etmediği, şikayetçiye ait aracın Konya ilinde 07.10.2010 tarihinde yol kontrolünde ele geçirilerek şikayetçiye teslim edildiği somut olayda, UYAP sisteminden sanık hakkında aynı olay nedeniyle, hırsızlık suçundan düzenlenen iddianame ile Kayseri 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/736 Esasına kayıtlı dava mevcut olduğu anlaşılmakla, anılan dosyanın sonuçlanıp sonuçlanmadığının araştırılması, sonuçlanmamış ise bu dosya ile birleştirilmesi, sonuçlanmış ise onaylı karar örneğinin dosyaya intikal ettirilmesi, her iki dosyadaki eylemlerin birbiriyle fiili-hukuki bağlantısının olup olmadığının denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde ortaya konulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanığın şikayetçiden ... plakalı aracı kira sözleşmesi ile kiraladığı, ancak kira süresi sona ermiş olduğu halde aracı iade etmediği, suça konu aracın yol kontrolünde bulunarak şikayetçiye teslim edildiği anlaşıldığından sanığın, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde öngörülen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde yazılı madde ile hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12188, Karar No: 2016/12695, Tarih: 28.09.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/12188 E.  ,  2016/12695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen, ... Parsel sayılı taşınmaza müvekkilinin davalı ile birlikte ½ oranında hisseli olarak malik olduklarını, taşınmaz üzerinde bulunan ev, traktör ve biçerdöver garajı, garaj yanındaki odalar, ağaçlar, çeşme ve tuvaletin müvekkili tarafından yapıldığını belirterek, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların müvekkiline ait olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesinde, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın muris tarafından yapıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabülü ile dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 120m2 tek katlı evin, 55 m2 tek katlı biçerdöver garajının, 36 m2 tek katlı traktör garajının ve 40 m2 tek katlı deponun davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

1-) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında işin esası yönünden bir isabetsizlik bulunmadığından aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve işin esasına yönelik davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukuku'nda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre, ... Parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 120m2 tek katlı evin, 55 m2 tek katlı biçerdöver garajının, 36 m2 tek katlı traktör garajının ve 40 m2 tek katlı deponun davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, hükmün 1. fıkrasının HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün 1. fıkrasındaki ''....ait olduğunun ...'' ifadelerinin çıkartılmasına, bunun yerine ''...davacı tarafından meydana getirildiğinin...'' ibarelerinin eklenmesine, hükmün bu kısmının 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK’nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 888,20 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5921, Karar No: 2017/2104, Tarih: 27.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5921 E.  ,  2017/2104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Elekt.Dağıt.A.Ş. aralarındaki alacak davasına dair ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12/11/2013 günlü ve 2012/170 Esas-2013/375 Karar sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilenç 01/12/2014 günlü ve 2014/7045 Esas-2014/15534 Karar sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu,davalı ... şirketince taraflarına tahakkuk ettirilen faturalarda dağıtım bedeli adı altında haksız bedeller yansıtılıp tahsil edildiğini ileri sürerek; ... Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Müdürlüğü adına düzenlenen 16/11/2011 tarihli H496739 nolu 210,15.-TL tutarlı, 30/11/2011 tarihli AU094294 nolu 243,55.-TL tutarlı olmak üzere toplam 454,06.-TL bedelli 2 adet fatura ile yine Bilim ve Teknoloji Uygulama ve Araştırma Merkezi adına düzenlenen 16/11/2011 tarihli H496747 nolu 53,17.-TL tutarlı, 30/11/2011 tarihli AU094367 nolu 86,73.-TL tutarlı olmak üzere toplam 139,90.-TL bedelli 2 adet fatura olmak üzere toplam 593,96.-TL.lik 4 adet faturanın iptali ile ,dağıtım bedellerinin ilgili elektrik borçlarından mahsubu suretiyle taraflarına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı , dağıtım bedeli alınmasının mevzuat ve...'nın kararları gereği olduğunu, davanın haksız olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın kabulü ile; davacının 2 nolu abone grubunda yer alması nedeniyle davalıya dağıtım bedeli ödemekle yükümlü olmadığının tespiti ile, ... Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Müdürlüğü adına düzenlenen 16/11/2011 tarihli... nolu 210,15.-TL tutarlı, 30/11/2011 tarihli ... nolu 243,55.-TL tutarlı olmak üzere toplam 454,06.-TL bedelli 2 adet fatura ile yine Bilim ve Teknoloji Uygulama ve Araştırma Merkezi adına düzenlenen 16/11/2011 tarihli ... nolu 53,17.-TL tutarlı, 30/11/2011 tarihli ... nolu 86,73.-TL tutarlı olmak üzere toplam 139,90.-TL bedelli 2 adet fatura ki, hepsinin toplamı olan 593,96.-TL.lik 4 adet faturanın iptali ile talep doğrultusunda dağıtım bedellerinin davacının doğacak elektrik borçlarından mahsubu suretiyle davacıya iadesine, ilişkin olarak verilen hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizin 01.12.2014 tarih ve 2014/7045 Esas 2014/15534 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ...Ş. vekili süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava,elektrik abonelerinden tahsil edilen dağıtım bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.