muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2349, Karar No: 2018/555, Tarih: 28.03.2018

Hâkimlerin verdikleri kararlarından dolayı ilke olarak sorumlu tutulmayacakları esas olmakla beraber, Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hâkimin bağımsızlığı kadar tarafsızlığını da güvence altına almak amacıyla, onun hukuki sorumluluğunu sınırlı olarak kabul etmiş ve aynı zamanda sorumluluğun tespitini özel bir usule tâbi tutmuştur.

Hâkimin yargılama faaliyetinden dolayı Devlet aleyhine tazminat davası açılabilmesi için; HMK’nun 46. maddesinde tahdidi olarak yazılı bulunan sebeplerin bir ya da bir kaçının gerçekleşmesi, Hâkimin görevini yaparken davacıya karşı düşmanlığı veya karşı tarafla dostluğu nedeniyle, davacı aleyhine, kasıtla veya ağır ihmalle kanuna açıkça aykırı karar vermiş olması, kasten adalete ve yasalara aykırı karar verdiğinin, tevil ve tefsire ihtiyaç göstermeyecek derecede açık ve kesin olması, davacının karardan dolayı zarar görmesi ve hâkimin davranışı ile zarar arasında illiyet bağının olması ve bu hususların davacı tarafından kanıtlanması gerekir.

Somut olayın incelenmesinde; Van 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/245 talimat sayılı dosyasıyla satışa çıkarılan Van Merkez Kaleardı Mah. 127 pafta 1730 ada 10 parselde kayıtlı taşınmazın, 28.09.2012 tarihinde yapılan ikinci arttırmada davacı tarafından satın alındığı, ihalenin kesinleşmesi üzerine tapu sicil müdürlüğünde adına tescil edildiği, bilahare 12.10.2012 tarihinde tahliye için adrese gidilmesi üzerine, borçlulardan ... vekili, takipten ve satıştan haberdar olmadıkları iddiasıyla 16.10.2012 tarihinde ihalenin feshi istemiyle icra hukuk mahkemesine başvurmuştur. Müstemir yetkili icra hukuk mahkemesi Hâkimi ... tarafından 17.10.2012 tarihli tensibin yapıldığı, 08.01.2013 tarihinde ön inceleme tutanağı düzenlenerek 26.02.2013 tarihine duruşma gününün verildiği, bu duruşmada LBT Varlık vekilinin mazereti nedeniyle duruşmanın 20.03.2013 tarihine ertelendiği ve dosyanın karar için incelemeye alındığı, daha sonra yapılan 29.03.2013 ve 24.04.2013 tarihli duruşmalarda taraf vekillerinin mazereti nedeniyle duruşmaların ertelendiği, 25.06.2013 tarihli duruşmaya yetkili Hakim ...'nun, 16.07.2013 tarihli duruşmaya da yetkili Hakim ...'nun çıktığı ve dosyanın hakim değişikliği nedeniyle incelemeye alındığı, 08.09.2013 tarihinde Hakim ... tarafından yapılan duruşmada ise, davalı, yani işbu davanın davacısı ... vekilinin mazereti nedeniyle duruşmanın ertelendiği, 23.10.2013 tarihli duruşmada Hakim Turgay Sekmen tarafından davanın kabulüne karar verildiği, bilahare kararın Dairemizce bozulması üzerine aynı hakim tarafından bozmaya uyularak 21.05.2014 tarihinde davanın reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği görülmüştür.

Anılan bu yasal düzenleme ve mevcut olgular karşısında; ihbar olunan hâkimlerin kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı, sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı, farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm vermiş olduğunu, duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak, duruşma tutanakları ile hüküm veya kararları değiştirmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözü hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi göstermiş ve buna dayanılarak hüküm vermiş olduğunu, hakkın yerine getirilmesinden kaçınmış olduğunu, kasıtlı hareketle veya ağır ihmal sonucu, yasaya ve adalete aykırı karar verdiğini veya memuriyet görevini savsadığını kabule yeterli delil bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hâkimin bağımsızlığı ve tarafsızlığı ile bunların gerçekleştirilmesine yönelik teminatlar, hâkimlerin keyfî davranabilecekleri, istedikleri şekilde karar verebilecekleri ve bu kararlardan da sorumlu olmayacakları anlamına gelmemekle birlikte, somut olayda, yukarıda detaylıca açıklandığı üzere HMK’nun 46. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisinin mevcut olmadığı; açılan ihalenin feshi davasında, makul sürelerde ön inceleme safhası tamamlanarak duruşma günü verildiği, müstemir yetkili Hakim ... tarafından icra edilen dört duruşmanın üçünde taraf vekillerinin mazeret dilekçesi sunduğu, davacı ... vekilinin de bu süreçte iki kez mazeret dilekçesi verdiği, daha sonra icra edilen duruşmalara geçici yetkiyle çıkıldığı ve nihayet Hakim Turgay Sekmen tarafından davanın sonuçlandırıldığı, ancak; kararın bozulması üzerine bozmaya uyulduğu ve istemin reddedilerek kararın kesinleştiği, ihbar olunan hakimlerin, yasada belirtilen şekilde davayı sürüncemede bırakma yönünde kasıtlı bir davranış veya hareketlerinin bulunmadığı sonuç ve vicdani kanaatına varıldığından, işbu davanın esastan reddine ve ...nun 49. maddesi hükmü uyarınca, davacının takdiren 700,00 TL disiplin para cezası ile mahkûmiyetine karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlere, kararın dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, dosyadaki kanıtlara ve heyetin takdirine göre;

1-HMK'nun 46.maddesi uyarınca açılan davanın REDDİNE,

2-HMK’nun 49. maddesi uyarınca davacının takdiren 700,00 TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına,

3-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 44,90 TL başvurma harcı yerine 42,60 TL alınmış olduğundan, eksik kalan 2,30 TL başvurma harcı ile 60,80 TL maktu karar ve ilam harcının, peşin alınan 213,50 TL harçtan düşülerek, arta kalan 150,40 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine,

4-Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-HMK’nun 333. maddesi gereği, hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı tarafından yatırılan gider avansından kullanılmayan kısım kalması halinde davacıya iadesine,

4-Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-HMK’nun 333. maddesi gereği, hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı tarafından yatırılan gider avansından kullanılmayan kısım kalması halinde davacıya iadesine,

6-Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı yararına hesaplanan 3.500,00 TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine...”

dair oy birliğiyle verilen 03.06.2016 gün ve 2015/3 E., 2016/2 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Davacı tarafın temyiz isteminin süresinde olduğunun anlaşılmasından ve dosyadaki tüm belgelerin okunmasından sonra gereği düşünüldü:

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili İstanbul 10. İcra Dairesinin 2010/3220 sayılı dosyasında yapılan icra takibinin kesinleşmesi üzerine borçlu ...’a ait iki adet taşınmaz üzerine haciz konulduğunu, satış talebi üzerine Van 2. İcra Dairesinin 2010/245 talimat sayılı dosyasında satış işlemlerinin yapıldığını, 28.09.2012 tarihli ikinci satış gününde 1730 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tek katılımcı olan müvekkiline 165.000,00 TL bedel ile ihale edildiğini, taşınmazın müvekkili adına 10.10.2012 tarihinde tapuda tescil edildiğini, satış işlemlerinin tamamlanmasının ardından esas icra dosyası olan İstanbul 10. İcra Dairesinin 2010/3220 sayılı dosyasına 11.10.2012 tarihinde tüm masraflar düşüldükten sonra kalan 144.306,58 TL bedelin gönderildiğini, tahliye için gerekli işlemlere başlandıktan sonra, borçlulardan ...’un “ne ödeme emrini ne kıymet takdiri raporunu ne de taşınmaz satış ilanını tebliğ aldığı, tüm bu aşamalardan taşınmazın bulunduğu adrese tahliye için gidildiği sırada haberdar olduğu, ihalenin usulüne uygun yapılmadığı ve fesat karıştırıldığı” iddiaları ile 16.10.2012 tarihinde Van İcra (Hukuk) Mahkemesinin 2012/217 E. sayılı dosyası üzerinden ihalenin feshi davası açtığını ve ihale konusu taşınmaz üzerine ihtiyati tedbir konulmasını talep ettiğini, davacının talebi doğrultusunda Hâkim ... tarafından dava konusu taşınmaz üzerine ihtiyati tedbir konulmasına karar verildiğini ve taşınmaz üzerine tedbir kaydının işlenmesi için 12.12.2012 tarihinde Van Tapu Müdürlüğüne müzekkere yazıldığını, yargılama sırasında bir an önce karar verilmesini talep etmelerine rağmen ihbar olunan hâkimler tarafından taraf vekillerinin mazeretlerinin kabulü ve dosyanın incelemeye alınması gibi sebeplerle duruşmaların gereksiz yere ertelendiğini, 23.10.2013 tarihinde davanın kabulü ile ihalenin feshine karar verildiğini, hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince bozulduğunu, mahkemece bozma kararına uyularak davanın reddine karar verildiğini ve kararın kesinleştirilerek Tapu Müdürlüğüne yazılan 15.07.2014 tarihli müzekkere ile taşınmaz üzerindeki ihtiyati tedbirin kaldırıldığını, İcra ve İflas Kanunu’nun 18. maddesine göre ivedi işlerden olup, basit yargılama usulüne tabi olan davada zorunlu olmadığı hâlde duruşma yapılmasına karar verildiğini, duruşmalar keyfi olarak ertelenerek davanın sürüncemede bırakıldığını, ayrıca kanuna alenen aykırı olarak defalarca 30 günden fazla ara verildiğini, bu durumda HMK’nın 46. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi hükmüne göre hakkın yerine getirilmesinden kaçınmış olmaları nedeniyle sorumlu olduklarını, taşınmazın müvekkiline teslim edilmemesi ve üzerine konulan tedbir nedeniyle taşınmaz üzerinde herhangi bir tasarrufta bulunamadığından maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, HMK’nın 46. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince fazlaya dair talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla 2.500,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın süresinde açılmadığını, iddia edilen zararın dayanağı bulunmadığını, HMK’nın 46. maddesinde belirtilen koşulların oluşmadığını, ayrıca HMK’nın 48. maddesine göre dayanılan sorumluluk nedenlerini ispata yarayacak yeterli delil sunulmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İhbar olunan Hâkim ... beyan dilekçesinde 03.09.2013 tarihli duruşmaya geçici yetkilendirme ile çıktığını, tarafların mazeret dilekçesi vermesi ve duruşma günlerinin dolu olması nedeniyle 23.10.2013 tarihine ertelediğini, bu durumda herhangi bir kasıt ve ağır ihmal bulunmadığını, ihtiyati tedbir kararının taşınmazın üçüncü kişilere devrini engelleyici mahiyette olup, davacının taşınmazı üçüncü kişilere kiralanmasını engellemediğini, HMK'nın 46. maddesindeki koşulların oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İhbar olunan Hâkim ... beyan dilekçesinde herhangi bir ihmal ya da kusurunun olmadığını, taraf vekillerinin mazeret dilekçeleri vermeleri nedeniyle duruşmaların ertelendiğini, bu sırada müstemir yetkisinin değişmesi nedeniyle başka bir hâkim tarafından karar verildiğini, deprem sonrası fiziki imkânsızlıklar ve terör olayları nedeniyle çok zor şartlarda yargılama faaliyetlerini devam ettirdiklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İhbar olunan Hâkimler ... ve ... yargılamaya katılmamışlar ve herhangi bir beyanda bulunmamışlardır.

İlk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yukarıda başlık bölümüne alınan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına, tebliğ tarihinden itibaren on beş günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1892, Karar No: 2023/4599, Tarih: 04.07.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/1892 E.  ,  2023/4599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/600 E., 2019/1130 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.07.2019 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.05.2019 tarihli ve 2019/600 Esas, 2019/1130 Karar sayılı kararına yönelik temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2748, Karar No: 2022/3662, Tarih: 18.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2748 E.  ,  2022/3662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İştirak Nafakasının Artırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 23.03.2022 tarihli yazısı ile istenilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı tarafından dava dilekçesi ile, boşanma kararı ile velâyetleri kendisine verilen iki ortak çocuk yararına ayrı ayrı hükmedilen aylık 200 TL iştirak nafakasının ayrı ayrı aylık 1000 TL`ye yükseltilmesine karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile iştirak nafakalarının dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere ayrı ayrı 375 TL`ye yükseltilmesine karar verilmiş; davalı yönünden miktar itibari ile kesin olan hükmü davacının istinaf etmemesi üzerine 23.12.2020 tarihinde kesinleştirilmiştir. Davalı vekilinin talebi üzerine Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün 23.03.2022 tarihli yazısı ile ilgili kanun yararına temyiz talebinde bulunulmuş, dosya Dairemize gönderilmiştir.

Savunma hakkı Anayasamızın "Hak Arama Hürriyeti" başlıklı 36. maddesinde; "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir" düzenlemesi ile açıkça hüküm altına alınmıştır.

İddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Hukuki dinlenilme haklı" başlıklı 27. maddesi ile usul hukukumuza yansıtılmıştır. Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkını" da içerdiği vurgulanmıştır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Somut olayda dosyanın incelemesinden; davalının süresinde mahkemeye sunduğu cevap dilekçesinde tanık deliline dayandığı, tanıkların isim ve adreslerini bildirdiği, buna rağmen mahkemece davalının gösterdiği tanıklar dinlenilmeden karar verildiği anlaşılmaktadır. Yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanığın dinlenmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır (HMK m. 27). Davalı taraf yargılama sırasında bu tanıkların dinlenilmesinden açıkça vazgeçmemiştir. Davalının dinlenilmesinden açıkça vazgeçmediği tanıklarının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 243. ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun olarak çağrılıp dinlenmesi gerekir. O halde davalı tanıklarının dinlenip delillerin hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363/1. maddesine dayalı kanun yararına temyiz isteğinin yukarıda açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA oy birliğiyle karar verildi. 18.04.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2024/12889, Karar No: 2024/14817, Tarih: 18.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12889 E.  ,  2024/14817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda bahsi geçen iş sözleşmesi, ücret bordroları, puantaj kayıtları, vardiya çizelgeleri, pandemi dönemine ilişkin çalışma saatlerini içerir nöbet listelerinin de yer aldığı hesaplamalara esas teşkil eden işyeri kayıtlarının, Dairemizce daha önce incelemeden geçen ve kapanan seri nitelikteki 2024/7689 Esas ve 2024/9946 Karar vd. sayılı dosyaların ekinde İlk Derece Mahkemesine iade edildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla yalnızca davacıya ait olan ilgili kayıtlar eklenmek suretiyle eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3811, Karar No: 2019/5405, Tarih: 02.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/3811 E.  ,  2019/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 16.04.2019 Salı günü davacılar vekili Av. ...

geldi.Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını aynı zamanda eşi olan desteğin öldüğünü açıklayıp 1.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı vekili, davacıya ödeme yapıldığını, bakiye zararının kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesince iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kabulü ile 234.436,79 TL geçici ve daimi iş göremezlik tazminatının tahsiline karar verilmiş, Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 29.12.2016 tarihli ... E- 2016/833 K sayılı kararı aleyhine, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan geçici ve daimi iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun mal varlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.