muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26207, Karar No: 2013/19349, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26207 E.  ,  2013/19349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç

oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 23/11/2010 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'den boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21425, Karar No: 2012/25612, Tarih: 12.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/21425 E.  ,  2012/25612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 32.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesi ile; tarafların ¼ oranında hisse sahibi oldukları davaya konu taşınmazda (otel ve müştemilatında), davacının daha evvel mahkeme aracılığıyla yaptırdığı tespit sonucu alınan bilirkişi raporu doğrultusunda yaptığı tüm bakım ve tadilatların masraflarından davalıların hisselerine düşen miktarların tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalılar vekili cevap dilekçesi ile; yapılan masraflar itibariyle tamiratların olağan yönetim işini aştığını, davacının taşınmazın paydaşlarının oybirliği ya da oy çokluğu olmadan kendi başına tamir ve tadilat yaptığını, davalıların rızası olmadan yapılan masraflardan sorumlu olmayacaklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre davaya konu taşınmazın çatı kısmının izolasyon imalatının yapımı için 1.650 TL, binanın sıva ve boya tadilatları için 17.596,10 TL, Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/47 D.İş sayılı dosya ile belirlenen tesisat ve seramik yenileme işleri de zorunlu görülerek bunların tamiri için 16.800 TL olmak üzere toplam 36.046,10 TL zorunlu giderin yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.Somut olayda, davacı davadan evvel Sulh Hukuk Mahkemesi aracılığıyla tespit yaptırmış, ancak tespit dosyasındaki rapora davalılar tarafından itiraz edilmesi nedeniyle yeniden keşif yapılarak bilirkişi raporu alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporuna bakıldığında; sıva ve boya tadilatlarının yerinde yapılmış ve maliyetinin 17.596,10 TL olduğu, çatıdaki izolasyon uygulamasının bina için gerekli ve maliyetinin 1.650 TL olduğu, ancak PVC doğrama kapıların değiştirilmesi, zemin kaplamaları ve banyodaki seramiklerin yenilenmesinin estetik amaçlı yapıldığı, tesisat borularının binanın duvarları içinden geçtiğinden değişip değişmediğinin tespit edilemediğinin belirtildiği ve maliyetlerinin tespit edilmediği görülmektedir. Mahkemece, bilirkişi raporu yeterli görülmemiş ve Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/47 D.İş sayılı tespit dosya ile belirlenen tesisat ve seramik yenileme işleri de zorunlu görülmüş ve bu işler için tespit dosyasındaki miktarlar esas alınmıştır.Delil tespiti isteyenin haklarını korumak içim zorunluluk varsa veya acele hallerde mahkemece karşı tarafa tebligat yapılmadan delil tespiti yapılabilir, ancak bu durumda mahkemece delil tespiti tutanağının ve bilirkişi raporunun bir sureti derhal karşı tarafa tebliğ edilmelidir. Ancak tebligat yapılmış olsa bile somut olayda olduğu gibi cevap dilekçesinde kabul edilmemiş, itiraz edilmiş delil tespiti raporuna dayanılarak hüküm verilmesi kanuna aykırılık oluşturur

.Delil tespiti isteyenin haklarını korumak içim zorunluluk varsa veya acele hallerde mahkemece karşı tarafa tebligat yapılmadan delil tespiti yapılabilir, ancak bu durumda mahkemece delil tespiti tutanağının ve bilirkişi raporunun bir sureti derhal karşı tarafa tebliğ edilmelidir. Ancak tebligat yapılmış olsa bile somut olayda olduğu gibi cevap dilekçesinde kabul edilmemiş, itiraz edilmiş delil tespiti raporuna dayanılarak hüküm verilmesi kanuna aykırılık oluşturur.O halde mahkemece yapılacak iş, davacı tarafından yapılan tadilat ve masraflar kalemlerini, bu kalemlerin taşınmaz için taşınmazın niteliği de göz önünde bulundurularak yapılması zorunlu masraf mı yoksa lüks masraf mı olduğunu belirlemek üzere 3 kişilik uzman bilirkişiden oluşan heyet raporu aldırarak sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9990, Karar No: 2011/12379, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9990 E.  ,  2011/12379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporu yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan Kahramanlar Mah. 1904 ada 24 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha az değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 1.439 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 459 TL dir. Emlak vergi değerleri bakımından dava konusu taşınmazın değeri, emsal olarak alınan taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın emsal taşınmazın %80 oranında değerde olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yeniden araştırma yapılarak dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmaya uygun emsal tespit edilip tapu kayıtları, imar durumları ve emlak vergisi yönünden yukarıdaki açıklanan ilkeye uygun olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3036, Karar No: 2017/4510, Tarih: 13.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/3036 E.  ,  2017/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1984 yılında keşinleşen kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 1101 parsel sayılı ....719,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, üzerindeki zeytin ağaçlarının ... tarafından dikildiği şerhi yazılarak zeytinlik vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, 2009 yılında 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın .... maddesi ile eklenen Ek-.... madde kapsamında yapılan kullanıcı güncelleme çalışması sonucunda, .../B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarıldığı şerhi eklenmek sureti ile diğer şerhler aynen korunmuştur. Davacı ..., dava konusu taşınmazı satın aldığı ve kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak adına kullanım şerhi verilmesi ve taşınmazın üzerindeki zeytinlerin kendisine ait olduğunun tespiti istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 1101 parsel sayılı taşınmazın davacının zilyet olduğunun tespiti ile; taşınmazın tapu kaydındaki şerhin "üzerindeki zeytin ağaçları ... tarafından dikilmiştir, ...'in kullanımında olup zeytin ağaçları ...'e aittir" şeklinde düzeltilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, ....06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7163, Karar No: 2013/6651, Tarih: 19.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7163 E.  ,  2013/6651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8773, Karar No: 2008/3049, Tarih: 27.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8773 E.  ,  2008/3049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının elinde bulunan teminat senedini doldurup icra takibine giriştiğini, oysa senedin davacı elinden unsurları eksik olarak çıktığının Emniyet Müdürlüğü’nün 27.02.2003 tarihli işyeri arama ve zaptetme tutanağından belli olduğunu belirterek icraya konu alacak miktarı kadar borçlu olunmadığının tespitine, tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddianın yazılı belge ile kanıtlanması gerektiği gibi senedin tedavüle çıkarıldığı sırada yasal unsurları havi olduğunu, senetteki ihdas nedeninin malen olup, malın teslim edildiğini kanıtladığını bildirerek davanın reddine, tazminata karar verilmesini ve ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, icra dosyası, celp edilen mahkeme dosyaları, 27.02.2003 tarihli işyeri açma ve zaptetme tutanağı, tüm dosya kapsamına göre ispat edilemeyen davanın reddine, dosyadan konulan tedbirin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-a)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-b)Davacı vekili dava dilekçesinde delilleri arasında yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda mahkemece davacı yana yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan bu yönde yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1-a) nolu bendinde yazılı nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (1-b) bendinde açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10774, Karar No: 2017/4199, Tarih: 05.07.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/10774 E.  ,  2017/4199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

2-Bozma (sanık ... hakkında)

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamından, sanık ... ve hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan beraat kararı verilen sanık ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanlarından, arama yapılan evde birlikte ikamet ettikleri anlaşılan sanıklar Uğur ve Derda Bayram'ın kullanımında olan odalarda büyük bir kısmı paketlenerek satışa hazır hale getirilmiş esrarın ele geçirildiği, dolayısı ile sanıklar Uğur ve Derda Bayram'ın "kullanma amacı dışında uyuşturucu madde bulundurdukları" anlaşıldığı halde; sanık ...'un henüz parmak izi incelemesine ilişkin uzmanlık raporu düzenlenmeden önce, 25/05/2011 tarihinde celsede alınan savunmasında, "ele geçen uyuşturucu maddelerin, kendisi ile birlikte ikamet eden sanık ...'a ait olduğuna" ilişkin beyanı ile sanık ...'ın suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği gerekçe gösterilerek, hakkında koşulları oluşmadığı halde, TCK'nın 192/3. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükmü uyarınca indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde: Oluşa ve dosya içeriğine göre, muhbirin, “... ’ın ikametinde satmak için uyuşturucu madde bulunduğuna ilişkin” ihbarı üzerine, belirtilen adrese gidildiğinde, apartman girişinde görülen sanık ...’ın üst aramasında 4 paket halinde 2,8 gram toz esrarın; sanık ...’nin diğer sanıklarla birlikte ikamet ettiği evde yapılan aramada ise, sanıklar Uğur ve ... ’ın kullanımındaki odalarda 234 paket 140,7 gram toz esrar ile poşet içinde 121,8 gram paketlenmemiş toz esrarın ele geçirildiği olayda; sanık ...’nin savunmasının aksine, Uğur ve ...’ın kullanımında olan odalarda ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna ya da onların suçuna iştirak ettiğine ilişkin, sanık ...’ın, soruşturma aşamasında “üzerinde ele geçen 4 paket halinde 2,8 gram toz esrarı, olay günü sanık ...’dan kullanmak için temin ettiğine,”; kovuşturma aşamasında ise “olay günü üzerinde ele geçen esrarı evde bulunan sanık ...’den temin ettiğine” ilişkin birbiri ile çelişen, kendisini suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik beyanları dışında kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK 'nın 31/3. maddesi gereğince cezadan indirim yapılmaması,

2-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında, 5395 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren sosyal inceleme raporu alınmaması ya da alınmama gerekçesinin hükümde gösterilmemesi,

1-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK 'nın 31/3. maddesi gereğince cezadan indirim yapılmaması,

2-Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında, 5395 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren sosyal inceleme raporu alınmaması ya da alınmama gerekçesinin hükümde gösterilmemesi,

3-Dosya kapsamından sanıklar Uğur ve ... ile birlikte ikamet ettiği anlaşılan sanık ...’nin, Uğur ve ...’ın kullanımında olan odalarda ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna ya da onların suçuna iştirak ettiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığı halde; sanık ...’nın, soruşturma aşamasında “üzerinde ele geçen 4 paket halinde 2,8 gram toz esrarı, olay günü sanık ...’dan kullanmak için temin ettiğine”; kovuşturma aşamasında ise “olay günü üzerinde ele geçen esrarı evde bulunan sanık ...’den temin ettiğine” ilişkin birbiri ile çelişen, kendisini suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilerek, sanık ...’ın, diğer sanık ...’nin suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği gerekçesi ile hakkında TCK’nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

05/07/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.