muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34268, Karar No: 2014/12538, Tarih: 17.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/34268 E.  ,  2014/12538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, hakaret, yasak silah taşıma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

a- Sanığın hakaret eylemine ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b- Yaralama suçundan kurulan hükümde ise;

Yaralama eyleminde kullanıldığı kabul edilen bıçağın katılan ...'in iş yerinin mutfağından alınması nedeniyle müsadere edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye uygun olarak, "Adli emanetin 2011/1450 sırasında kayıtlı ekmek bıçağının müsaderesine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması, yerine Adli Emanetin 2011/1450 sırasında kayıtlı bıçağın katılana iadesine ibaresinin eklenmesi" biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

2-Yasak silah taşıma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerinde taşıdığı çakı bıçağınının saldırıda kullanılmaması ve saldırı amaçlı üzerinde taşıdığının ispat edilmemesi nedeniyle yükletilen suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1170, Karar No: 2024/3570, Tarih: 25.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1170 E.  ,  2024/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2090 Esas, 2023/2511 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Niğde Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.05.2023 Tarihli ve 2023/1027 Esas, 2023/1259 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Kale Mahallesi 353. Sokak No:5 Bahçe/Osmaniye olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Osmaniye 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.06.2023 Tarihli ve 2023/903 Esas, 2023/831 Karar Sayılı Kararı

kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ve cezaevine girmeden önceki adresinin Bahçe/Osmaniye olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Bahçe Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.08.2023 Tarihli ve 2023/347 Esas, 2023/418 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin İnönü Mahallesi Çamlıbel Sokak No:19 İç Kapı No:3 .../Niğde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Niğde 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.11.2023 Tarihli ve 2023/2090 Esas, 2023/2511 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Kale Mahallesi 353. Sokak No:5 .../Osmaniye olarak beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve Niğde E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 23.05.2023 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini Bahçe/Osmaniye olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bahçe Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bahçe Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5883, Karar No: 2016/2351, Tarih: 10.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/5883 E.  ,  2016/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçlardan beraatine, sanık ...'ın reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraati ile reşit olmayan mağdere ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine, sanık ... hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Temyiz ret

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin gıyabında verilen ve 14.05.2013 günü usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tebliğden başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra 22.05.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9084, Karar No: 2017/4127, Tarih: 21.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9084 E.  ,  2017/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, (suça sürüklenen çocuklar); çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...); çocuğun basit cinsel istismarı (sanıklar ...)

HÜKÜM : Sanık ...'ün çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve sanık ... ile suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan beraatlerine; sanık ...'ün kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure vekilinin, sanıklar ile suça sürüklenen çocuklar haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 12.06.1996 doğumlu olup kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 11.09.2012 günlü duruşmada onyedi yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, vekil huzurunda verdiği ifadesinde sadece sanık ...'tan şikayetçi olduğunu ve bu sanık yönünden davaya katılmak istediğini, diğer sanıklar ile suça sürüklenen çocuklar haklarında şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin suça sürüklenen çocuklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık

Özgür hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü hürriyetinden yoksun kıldığı mağdurenin şahsına herhangi bir zarar vermeksizin kendiliğinden serbest bıraktığının anlaşılması karşısında, hakkında koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin tatbik edilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/331, Karar No: 2015/5194, Tarih: 14.05.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/331 E.  ,  2015/5194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Hüküm : TCK'nın 188/1, 62, 52/2-4, 53/1-2-3, 54, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve müsadere

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık.... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından duruşmasız inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Suça konu uyuşturucunun taşınmasında kullanılan spor el çantası ve şeffaf naylon poşetler adli emanetin 2014/396 no'lu sırasında kayıtlı olduğu halde hüküm fıkrasında 2014/335 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4341, Karar No: 2018/7351, Tarih: 20.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/4341 E.  ,  2018/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1) Temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulama sırasında hataya düşülerek sanığa fazla ceza tayini

2) Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen tesis değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "750 TL nispi vekalet ücreti" ibaresinin hükümden çıkartılması ile hükümden 2, 3, 4, 6. paragrafların çıkarılarak yerlerine "Suçun konusu yakacak emval olduğundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2 cümlesi uyarınca cezasından yarı oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın ağacı kesme eylemini motorlu testere ile gerçekleştirmesi nedeniyle cezasından 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak sanığın 3 ay hapis ve 4 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın duruşmalardaki iyi hali lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek cezasından 5237 sayılı TCK'nın 6. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 2 ay 15 gün hapis ve 3 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığa verilen gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/1-2 maddesi gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak günlüğü takdiren 20.00 TL adli para cezasına çevrilerek, sanığın 60.00TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası miktarı göz önüne alınıp TCK 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince sanığın sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesinde özellikler göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı 20,00 TL hesabı ile paraya çevrilerek 1500,00 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16642, Karar No: 2017/2887, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16642 E.  ,  2017/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23511, Karar No: 2013/265, Tarih: 14.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/23511 E.  ,  2013/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)  Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından başlatılan ilamlı icra takibinde, borçlu belediye başkanlığının, kamu hizmetine tahsisli ve şartlı bağış ile devredilen  taşınmazlarına konulan hacizlerin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece, haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazların niteliği ve kullanım durumu itibariyle bir kısmının  kamu hizmetinde kullanıldığı, bir kısmının ise şartlı bağış olduğu  gerekçesi ile şikayetin kabulüne ve hacizlerin  kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Asıl olan, alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal bir düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir. Buna göre, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin de dar yorumlanması gerekip, maddede açıkça haczedilmezlik için "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulunun kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir malın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. İmar planı vb. bir idari işlem ya da kararla taşınmazın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi, onun fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmayacağından, haczin kaldırılması için yeterli olmaz. Bunun için hakim bizzat taşınmazın başında bilirkişi eşliğinde keşif yaparak haczedilen taşınmazın fiili kullanım durumunu belirlemeli ve bu şekilde sonuca gitmelidir.

Somut olayda, talimat mahkemesince  yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi  raporu  ile  dosyadaki bilgilerin değerlendirilmesi neticesinde;

Somut olayda, talimat mahkemesince  yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi  raporu  ile  dosyadaki bilgilerin değerlendirilmesi neticesinde;

Samandıra  .....ada, .... nolu parselin keşif tarihi itibariyle  boş arsa niteliğinde olduğu, imar hakkı transferi kapsamında  borçlu belediye lehine yapılan  bağış neticesinde   belediye tarafından  fonksiyon değişikliği  yapılarak taşınmazın dini tesis alanı olarak    tahsis edilip   25 yıllığına  ilçe müftülüğüne tahsisine karar  verildiği, ancak  söz konusu bağışın 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde belirtilen şartlı bağış kapsamında olmadığı ve fiilen dini tesis  alanı olarak  kullanılmadığı,

Samandıra ....ada, ....nolu parsel sayılı taşınmazın  yine imar hakkı transferi kapsamında borçlu belediye lehine yapılan bağış neticesinde   belediye tarafından fonksiyon değişikliği  yapılarak park alanı olarak tahsis edildiği  ve keşif tarihi itibariyle  üzerinde   halı saha,  çocuk bahçesi   ve oyun parkı   bulunup  fiilen  kamu hizmetinde kullanıldığı,

Yine  haczedilmezlik şikayetine konu  Samandıra .....nolu parsel sayılı taşınmazın    kurumlar arası tashihen devir yolu ile borçlu belediye adına tescil edildiği, keşif tarihi itibariyle  yapılan incelemede taşınmazın  büyük bir kısmının fiilen asfalt yol alanı içinde kaldığı  ve fiilen  yol olarak kamu hizmetinde  kullanıldığı anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece, ...... ada, ..... nolu parsel ile ..... parsel  sayılı taşınmazlar dışında kalan ...... ada,.... parsel  nolu  taşınmazın   fiilen kamu hizmetinde kullanılmaması  ve 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde belirtilen  şartlı bağış kapsamında olmaması nedeniyle anılan taşınmaza ilişkin haczin kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu taşınmazı da kapsar biçimde, yazılı gerekçe ile istemin tümden  kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.