muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34160, Karar No: 2014/10, Tarih: 13.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/34160 E.  ,  2014/10 K.**

* GÖREV

* ŞİKAYET

* KDV MUAFİYETİ

* İPOTEKLİ TAŞINMAZIN İHALE İLE SATIN ALINMASI

* KDV UYGULAMASININ ŞİKAYET KONUSU YAPILMASI

* KONUT KREDİSİ SEBEBİYLE BANKANIN TAKİP VE İHALESİ SONUCU SATILAN TAŞINMAZ

* KATMA DEĞER VERGİSİ KANUNU (3065) Madde 1

* KATMA DEĞER VERGİSİ KANUNU (3065) Madde 40

* KATMA DEĞER VERGİSİ KANUNU (3065) Madde 13

* KATMA DEĞER VERGİSİ KANUNU (3065) Madde 17

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki ihale alıcısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İpoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takipte ipotekli taşınmazı satın alan ihale alıcısının, takip alacaklısının banka olması ve takibin konut kredisinin tahsili amacıyla yapılması nedeniyle satışın KDV'den muaf olduğunu belirterek söz konusu verginin alınmamasına dair taleplerinin reddine ilişkin müdürlük işleminin iptalini istediği, mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar Katma Değer Vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17. maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Her ne kadar Dairemizin önceki içtihatlarında, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olduğundan, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu belirtilmiş ise de; Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü’nün 11.03.2013 tarih ve 2012/182 Esas 2013/321 Karar sayılı ilamında özetle; KDV’ye ilişkin şikayetin, icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı, mahkemece incelemenin, icra dosyasından yapılarak anılan işlemin kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar verileceği belirtilmek suretiyle uyuşmazlığın adli yargılanmanın bir parçasını oluşturduğundan adli yargı yerince çözümlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Buna göre, KDV’ye ilişkin işlemin kaynağı İcra Müdürlüğünün tesis etmiş olduğu karara ilişkin olduğundan, işlemin yasaya uyarlılığı, şikayet yoluyla, İcra Mahkemelerinin denetiminde olduğunun kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan olgular karşısında Dairemizin değişen içtihadına göre KDV’ye ilişkin şikayetin İcra Mahkemelerinde incelenmesi gerektiğinden mahkemece şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken şikayeti inceleme istemin yargı yolu nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : İhale alıcısının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12109, Karar No: 2008/1583, Tarih: 22.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/12109 E.  ,  2008/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalılar : 1-...'ne izafeten Maliye Bakanlığı

vek.Av.... 2-İktisat Finansal Kiralama A.Ş.vek.Av....

Taraflar arasındaki haczin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...Ş’den leasing yoluyla müvekkilinin kiraladığı aracı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle satın alma hakkını kullanarak devralmak istediğini, ancak davalı şirketin borçlarından dolayı aracın Vergi Dairesi tarafından haczedildiğini belirterek söz konusu haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, 1.7.2002 tarihinde...Finansal Kiralama A.Ş.’nin yönetim ve denetiminin Tasarruf Mevduat Sigorta Fonu’na intikal etmesi nedeniyle müvekkil şirketin bu tarihten sonra yetkili kişileri ile telefon numaraları değiştiğinden müşterilerle irtibat konusunda problemler yaşadığını, davacının söz konusu aracı 10.000.000. TL bedelle satın alma hakkına sahip olduğunu, tüm edimlerini yerine getirdiğini, kararlaştırılan satış bedelini müvekkil şirkete ödeyerek satın alma hakkını elde ettiğini, aracın müvekkil şirkete iadesini gerektiren bir hususun bulunmadığını, kiracının talebinin uygun görüldüğünü, bu amaçla Tasarruf Mevduat Sigorta Fonu’undan da gerekli onayın alındığını, ancak Vergi Dairesinin haczi nedeniyle devir işlemini gerçekleştiremediklerini, davanın açılmasında kusurları bulunmadığını belirterek müvekkil şirket açısından davanın reddini istemiştir.

Davalı Maliye Bakanlığı Vekili, Finansal Kiralama Sözleşmesinin süresinin bitmesine rağmen devrinin yapılmaması nedeniyle aracın mülkiyetinin Finansal Kiralama Şirketine ait olduğunu, bu nedenle kiralayan şirketin borcundan dolayı araç üzerinde haciz işlemi uygulanmasının kanuna uygun bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, finansal kiralama sözleşmesinin 14’üncü maddesinde malın mülkiyetinin kiralayan şirkete ait olduğu, ancak kiracının malın mülkiyetini satın alma hakkına ilişkin bir hüküm bulunmadığı, dört yıllık kiralama süresinin Nisan 2003’te bitmesine rağmen devir alma işleminin haciz tarihine kadar tamamlanmamasının nedeninin açıklanmadığı, taraflar arasındaki sözleşmede sözleşmenin bitiminden itibaren 1 ay içinde kiracının satın alma hakkını kullanmaması hâlinde aracı iade etmek zorunda bulunduğu, dolayısıyla haczin kaldırılması isteminin haksız olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu’na göre, “Finansal kiralama konusu malın mülkiyeti kiralayan şirkete aittir. Ancak taraflar sözleşmede, sözleşme süresi sonunda kiracının, malın mülkiyetini satın alma hakkını haiz olacağını kararlaştırabilirler.” Bu şekilde finansal kiralama sözleşmesine sadece kiralama değil, aynı zamanda mülkiyetin devrini amaçlayan bir nitelik de kazandırılabilmektedir. 15 Nisan 1999 tarihinde Noterden yapılan Finansal Kiralama Sözleşmesinin “Özel Şartlar” bölümünde kiracının sözleşmenin bitiminden itibaren 1 ay içinde finansal kiralama konusu malları 10.000.000. TL bedelle satın alma hakkına sahip olduğu, aksi hâlde söz konusu malların kiralayan şirkete iade edileceği belirtilmiştir. Ancak sözleşme bitiminde kiralayanın da bu konuda kiracıyı uyaracağı hükme bağlanmıştır. Ayrıca Sözleşmenin 28’nci maddesinin 5’nci bendinde “Kiracı, İktisat’ın yazılı izni olmaksızın kiralananı satın alma hakkından vazgeçemez.” hükmü ile kiracının satın alma hakkından vazgeçmesi, kiralayan şirketin yazılı iznine tâbi kılınmıştır.

Finansal Kiralama Kanunu’nun 20,II hükmü uyarınca, “Finansal kiralama konusu mallar, sözleşme süresi içinde haczedilemez.” Aynı Kanun’un 21.maddesine göre, “… Sözleşmenin uzatılması tarafların anlaşmasına bağlıdır.”

Yukarıda açıklanan Finansal Kiralama Kanunu’nun ve finansal kiralama sözleşmesinin ilgili maddeleri çerçevesinde; finansal kiralama sözleşmesinin amacı,...Finansal Kiralama A.Ş.’nin sözleşme sonunda satın alma hakkını kullanması konusunda kiracıyı uyarma görevini yerine getirip getirmediği, kiracının satın alma hakkından vazgeçmesine ilişkin yazılı izni bulunup bulunmadığı, sözleşmenin bitiminden sonra aracın vergilerinin ve diğer masraflarının nasıl karşılandığı, davalı Kiralayan Şirket vekilinin cevap dilekçesindeki beyanları da dikkate alınarak, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılmak suretiyle ulaşılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2025/5208, Karar No: 2025/10501, Tarih: 02.06.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/5208 E.  ,  2025/10501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/4137 E., 2024/4314 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.11.2024 tarihli ve 2024/4137 Esas, 2024/4314 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-b. maddesinde yer verilen; İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.11.2024 tarihli ve 2024/4137 Esas, 2024/4314 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23548, Karar No: 2013/5275, Tarih: 13.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/23548 E.  ,  2013/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1-Sanık hakkında ... ceza belirlenirken gerekçesi gösterilerek hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2-5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 79/1-b madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne, TCK.nun 35. maddesinin uygulamasıyla bulunan 3 günün 2 güne, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasıyla bulunan 2 günün 1güne, TCK.nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 40 TL adli para cezasının 20 TL'ye indirilmesi ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1697, Karar No: 2016/8409, Tarih: 24.11.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/1697 E.  ,  2016/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak veya kabul etmek suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda .... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen .... tarihli ve ... soruşturma, ... sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile sanık hakkında 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle infaz kayıtları kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, sanık hakkında ...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından açılan dava hakkında, sanığa bir şans daha verilmesi için kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın aynen infazına, esasın bu şekilde kapatılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin .... tarihli ve .... esas, .... sayılı kararı ile ilgili olarak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191. maddesinde “(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171'inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır.

(3) Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir.

(4) Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklinde düzenlemeye yer verildiği, 5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu’nun 5. maddesinde “ (1) Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır.

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklinde düzenlemeye yer verildiği, 5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu’nun 5. maddesinde “ (1) Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır.

(2)(Ek fıkra: 06.12.2006 - 5560 S.K.42.md) Denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından yapılan çağrılara veya hazırlanan denetim planına uyarıya rağmen uyulmaması, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülük ihlali sayılır.” Yine Denetimli serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 40. maddesinde “(1) Denetimli serbestlik kararlarının kaydedilmesinden itibaren şüpheli, sanık veya hükümlülere üç iş günü içerisinde yapılacak yazılı veya elektronik tebligatta, tebliğden itibaren on gün içerisinde müdürlüğe başvurulması gerektiği belirtilir.

2) Haklarında;

a) Adli kontrol tedbirine,

b) Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına,

ilişkin karar verilen yükümlülerin müdürlüğe başvurması istenmez.

(3)Düzenlenen tebligatta, yükümlünün haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen bir mazereti olmadan müdürlüğe gelmemesi veya hakkında belirlenen yükümlülüklerin gereğini yerine getirmemesi halinde, denetimli serbestlik kararının niteliğine göre kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebileceği, seçenek yaptırım veya tedbirin hapse çevrilebileceği ya da koşullu salıverilme kararının geri alınabileceği gibi gelmemenin hukuki sonuçları yükümlüye bildirilir.

(3)Düzenlenen tebligatta, yükümlünün haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen bir mazereti olmadan müdürlüğe gelmemesi veya hakkında belirlenen yükümlülüklerin gereğini yerine getirmemesi halinde, denetimli serbestlik kararının niteliğine göre kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebileceği, seçenek yaptırım veya tedbirin hapse çevrilebileceği ya da koşullu salıverilme kararının geri alınabileceği gibi gelmemenin hukuki sonuçları yükümlüye bildirilir.

(4)Usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen yükümlü on gün içerisinde müdürlüğe müracaat etmezse komisyonun onayından sonra kayıt kapatılarak infaz dosyası Cumhuriyet başsavcılığı'na geri gönderilir.” şeklinde düzenleme yapıldığı; somut olaya bakıldığında ise, sanık hakkında verilen kamu davası açılmasının ertelenmesine dair kararda, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedildiği, tedbir ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar edilmesi halinde dava açılacağının ihtar edildiği, bu kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilerek kesinleştiği, denetimli serbestlik müdürlüğünce sanığa 10 gün içerisinde müracaat edilmesine ilişkin ihtarlı davetiye çıkartıldığı ve tebligatın usulüne uygun olarak yapıldığı, sanığın anılan dosyada denetimli serbestlik yükümlülüklerini yerine getirmemekte ısrar ettiğinin kabulü gerekeceği, bu nedenle sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesi uyarınca bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığa bir şans daha verilmesi için kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın aynen infazına, esasın bu şekilde kapatılmasına dair karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı'nın .... tarih ve ....sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın .... tarih ve .... sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkeme gerekçesine ve sanık savunmasına göre sanık mazereti nedeniyle denetimli serbestliğe uymadığı anlaşıldığından bu nedenle mahkeme kararına yönelik itirazın ve Kanun Yararına Bozma talebinin REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27268, Karar No: 2018/6743, Tarih: 15.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/27268 E.  ,  2018/6743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı müvekkilinin davalı işverenin bünyesinde, satış elemanı ve tezgahtar olarak 13/08/2009 tarihinden itibaren 17/07/2013 tarihine kadar çalıştığını, aylık 800,00 TL maaş aldığını, hafta sonları da dahil olmak üzere her gün sabah 08:00 den yaz döneminde gece 23:00-23:30 a kadar sezon bitinceye kadar kış döneminde ise sabah 08:00 den gece 20:00-20:30 a kadar yaz sezonunda günde 15-16 saat, kış sezonunda günde 12-13 saat çalıştığını, müvekkiline bir evrak imzalattığını ve artık kendisinden bir şey talep edemeyeceğini söyleyerek işine son verdiğini, milli dini bayramlarda çalıştığını, genel tatil günlerinde çalıştığını ve bunların ücretlerini alamadığını, işten çıkartıldığında ihbar tazminatı, kıdem tazminatı ve asgari geçim tutarını almadığından bahisle açtıkları davanın kabulüne karar verilmesini talep etmişdir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafın belirtmiş olduğu hususların gerçeği yansıtmadığını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; İşveren, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını ve 16.07.2013 tarihli ibranamede iradesini belirttiğini iddia etmiştir. Davacı tanığı Osman Akçin;