muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26990, Karar No: 2013/19951, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26990 E.  ,  2013/19951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 03.02.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9502, Karar No: 2012/3657, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9502 E.  ,  2012/3657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine ,

2-Davacı davalıya ait işyerinde, çalışırken iş kazası nedeni ile % 13 oranında maluliyete uğradığını ve olayda işverenin birinci derecede kusuru bulunduğunu ileri sürerek 10.000.00-TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

17.11.2005 Havale tarihli dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere, davacı zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde sigortalının hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalının tam kusuruna dayanmıştır. 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere ölenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir. Somut olayda, kazalının %25 oranında kusurlu bulunduğu kusur raporu karara esas alınmıştır. Hal böyle olunca ve özellikle, sigortalının kusursuz olduğu belirtilerek dava açılmış olmasına göre, sigortalının müterafik kusuru gözetilerek bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken, talep gibi manevi tazminat takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde,davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9889, Karar No: 2023/17964, Tarih: 08.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9889 E.  ,  2023/17964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayasızca hareketlerde bulunma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hayasızca hareketler suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 225 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, adil yargılanmadığından dosyanın yeniden incelenmesine, vesaire ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın tamamen çıplak olmadığına ve sanıkların cinsel ilişkiye girdiklerine dair delil olmadığına, olay yerinin aleniyet unsurunun olmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü, kolluk kuvvetlerine yapılan bir ihbar üzerine, ... ilçesi ... Mahallesi, ... Caddesinde bulunan ... spor alt yapı tesislerine ait boş ve ağaçlık arazide ağaçların altında sanık ... ve temyiz dışı sanık Ö.Y.'nin kısmi olarak çıplak ve sevişir vaziyette oldukları ve olay yerinin yerleşim yerlerine yakın ve görünebilecek bir konumunun bulunduğu tespit edilerek hayasızca hareketler suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanıkların savunmaları, kolluk kuvvetleri tarafından düzenlenen tespit tutanağı ve eki krokisi ile olay yerine ait fotoğraflara göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yönünden

Tüm dosya kapsamı, kolluk kuvvetleri tarafından tutulan 04.06.2015 tarihli tutanakta olay yerinin yerleşim yerlerine yakın olduğunun ve sanıkların mevcut halinin tespit edilmesi ve dosyada bulunan fotoğrafların incelenmesinde olay yerine yakın çok katlı binaların bulunması ve olay yerinin yol üstünde bulunan bir metrelik duvarın arkasında bulunması karşısında, suçun aleniyet unsurunun gerçekleştiği anlaşılmakla, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Diğer temyiz sebepleri yönünden

B. Diğer temyiz sebepleri yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak; 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinin ikinci maddesinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23976, Karar No: 2014/9067, Tarih: 12.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23976 E.  ,  2014/9067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...;

2006 yılına ait defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan; 213 sayılı VUK'nun 359/a-1-2, TCK'nun 62, 51/1-3-6-7-8 maddeleri uyarınca Erteli 5 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

2004 yılına ait sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1-2, 765 sayılı TCK'nun 80, 59, 647 sayılı Kanunun 6 maddeleri uyarınca erteli 17 ay 15 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

2005 yılına ait sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1-2, 5237 sayılı TCK'nun 43, 62, 51/1-3-6-7-8 maddeleri uyarınca Erteli 18 ay 22 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

2006 yılına ait sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1-2, 5237 sayılı TCK'nun 43, 62, 51/1-3-6-7-8 maddeleri uyarınca erteli 18 ay 22 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

2007 yılına ait sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1-2, 5237 sayılı TCK'nun 43, 62, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca erteli 18 ay 22 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

2008 yılına ait sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1-2, 5237 sayılı TCK'nun 43, 62, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca erteli 18 ay 22 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

Sanıklar ... ve ...; 2009 yılına ait sahte fatura düzenlemek suçundan; beraat

2

I) Sanık ... hakkında “2005, 2006, 2007, 2008, takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından mahkumiyetine ilişkin karara karşı sanığın, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan beraatine ilişkin kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2008 takvim yılında düzenlediği son faturanın 31.12.2008 tarihli olduğu cihetle, eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 5728 sayılı Kanunun 276. maddesiyle değişen ve suç tarihinde yürürlükte olan 359/b-l. maddesi uyarınca temel cezanın 3 yıl yerine 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sonuç cezanın eksik tayini ile sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura düzenlediği anlaşılmakla; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen “2005, 2006, 2007, 2008, takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı, azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden ise elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul edilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiriler dışında bir isabetsizlik bulunmadığından sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık ...'nın hakkındaki “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III) Sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin, sanık ... hakkında ise “defter ve belge ibraz etmemek” suçundan mahkumiyetine ilişkin verilen karara yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;

3

Suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesinde öngörülen temel cezanın asgari haddinin "1 yıl" hapis olduğu dikkate alınmadan eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığında bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Sanık ...'in yetkilisi olduğu şirketin düzenlenen vergi tekniği raporu ve eklerinde ayrıntılı olarak belirtildiği ve tüm dosya kapsamına göre 2009 takvim yılında gerçek bir mal ve hizmet hareketini yansıtmayan 18 adet sahte faturayı düzenleyerek atılı suçu işlediği gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

1)Sanık ...'in yetkilisi olduğu şirketin düzenlenen vergi tekniği raporu ve eklerinde ayrıntılı olarak belirtildiği ve tüm dosya kapsamına göre 2009 takvim yılında gerçek bir mal ve hizmet hareketini yansıtmayan 18 adet sahte faturayı düzenleyerek atılı suçu işlediği gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2) Defter ve belge ibraz etmemek suçunun işlendiği tarihin 27.03.2009 olması, şirket ortaklarının almış olduğu 28.08.2008 tarih ve 16 numaralı karara göre bu tarihten itibaren şirket müdürlüğüne 10 yıllığına ...'nın seçildiğinin belirtilmesi karşısında, eylem tarihinde yönetici olmayan sanık ...'nın atılı suça ne şekilde iştirak ettiği karar yerinde tartışılıp sübut dellillerinin de nelerden ibaret olduğu gösterilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9977, Karar No: 2007/688, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9977 E.  ,  2007/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itiraz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine yönelik olarak verilen kararın ... Ltd.Şti. vekili ile süresi içinde ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

... Ltd.Şti. vekili, müvekkilinin iş makinalarını satmak istediğini, satış bedelinin ödenmesi için ...'nın keşide ettiği çekleri ciro yoluyla devralındığını, ...'nın ödemeden men talimatı vererek çeklerin bedelininin ödenmesini engellendiğini ileri sürerek ihtiyati haciz talep etmiş, mahkemece İİK.'nin 257/1.maddesi uyarınca borçluların mal ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmiştir.

... vekili, müvekkilinin Milas'ta ikamet ettiğini, İzmir mahkemelerinin yetkisiz olduğunu, çeklerin çalıntı olduğunu ileri sürerek ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece ihtiyati haczin iki borçlu aleyhine verildiği, diğer borçlunun İzmir'de ikamet ettiği, bu nedenle yetki itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş, hüküm ... ve ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-... Ltd.Şti. vekili, hükmü temyiz etmişse de temyiz defterine kaydedildiğine veya temyiz harcı yatırıldığına ilişkin bilgi ve belge bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle HUMK.'nun 9/2. maddesi hükmü gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle ... Ltd.Şti vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden ...'dan alınmasına, 1.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15961, Karar No: 2014/3922, Tarih: 04.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15961 E.  ,  2014/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 4.773,32 TL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalı adına tahakkuk ettirilen 4.773,32 TL'lik (faiz hariç) borcun hesaplamasında idarece esas alınan noksan hizmet hesabı ve okul masrafı çizelgesinde, "Astsubay Hazırlama Okulu" ve "Astsubay Sınıf Okulu" giderleri yer aldığı halde, yargılama aşamasında idare tarafından dosyaya gönderilen belgelerin içerisinde bu kurslara ait maliyet çizelgelerinin yer almadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalının söz konusu kurslara katılıp katılmadığının araştırılarak buna ilişkin tüm belgelerin ve güncelleştirilmemiş maliyet çizelgelerinin davalı idareden temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21085, Karar No: 2017/13467, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21085 E.  ,  2017/13467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.