muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2097, Karar No: 2011/1935, Tarih: 23.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2097 E.  ,  2011/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Çiğli Belediyesi ile Karşıyaka Belediyesi sınırlarını belirleyen üçlü kararnamenin iptaline karar verildiğini, dava konusu 26023 ada 8,9,10 ve 11 no’lu parsellerin belediye hizmetleri nedeniyle davalı Belediye adına tescil edildiğini, idare mahkemesi kararı ile sınır değişikliği oluştuğundan taşınmazların mülkiyetinin ve tasarruf hakkının Çiğli Belediye Başkanlığına geçeceğini, davalı Belediyenin kötüniyetli olarak taşınmazları satmaya çalıştığını ileri sürüp tapu kayıtlarının iptali ile Çiğli Belediye Başkanlığı adına tescilini istemiştir.

Davalı, sınır işlemi için açılacak davanın İdare Mahkemesinde görülebileceğini, taşınmazların öncesinden beri Karşıyaka Belediyesinin mülkiyetinde olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazların daha önce de Çiğli Belediyesi adına kayıtlı olmadığı, dava açıldığı tarih itibariyle gerekçe olarak ileri sürülen üçlü kararnamenin iptali şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tapu iptal-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı Çiğli Belediye Başkanlığı, davalı Karşıyaka Belediye Başkanlığı ile aralarındaki sınırı belirleyen üçlü kararnamenin idari yargı yerinde açılan dava sonucunda iptaline karar verildiğini; İdare Mahkemesi kararı ile sınır değişikliği oluştuğundan dava konusu taşınmazların mülkiyetinin ve tasarruf hakkının Çiğli Belediye Başkanlığına geçtiğini; taşınmazların Çiğli Belediyesi hudutları içinde kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece üçlü kararnamenin iptaline ilişkin kararın kesinleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Ne varki, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden, davacı Belediye Başkanlığı tarafından İçişleri Bakanlığı aleyhine açılan ortak kararnamenin iptaline ilişkin İzmir 4. İdare Mahkemesinin 2005/ 1173 esas-2006/ 2072 karar sayılı kararının yargılama sırasında 22.03.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu durumda anılan İdare Mahkemesi kararı ve içeriği gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.02.2011 tarihinde oybirliğiyle krarar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18242, Karar No: 2013/42899, Tarih: 28.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/18242 E.  ,  2013/42899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Ağaçların kesildiği yerde uzman orman bilirkişi iştiraki ile keşif yapılarak yerin orman alanı olup olmadığı, kesilen ağaçların vasfı, ne ile kesildikleri tereddüde yer vermeyecek şekilde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13160, Karar No: 2011/9510, Tarih: 13.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/13160 E.  ,  2011/9510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2011

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar kanalizasyon ve sondaj katkı payı alacağının tahsili için yapılan ilamsız takipteki itirazın iptali istemine ilişkin olup belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 13/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21570, Karar No: 2019/16987, Tarih: 23.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21570 E.  ,  2019/16987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, fark ücret, iaşe bedeli ve fazla mesai ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 23/12/2015 tarihli nihai kararla, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece, 15/02/2016 tarihli ek kararla, kararın kesin olması sebebiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Temyiz isteminin reddine ilişkin 15/02/2016 tarihli ek karar da davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak fark ücret, iaşe bedeli ve fazla mesai alacağının tahsili talebi ile dava açmıştır. Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir. Mahkemece dava edilen miktara bakılarak dava değerinin kesinlik sınırı altında kaldığından bahsedilemeyeceğinden, temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddedilmesi isabetsizdir. Anılan sebeple, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair tesis edilen 15/02/2016 tarihli ek karar, usul ve kanuna aykırı olduğundan, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile 15/02/2016 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle, davacının dava dilekçesindeki talep içeriği dikkate alındığında Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan değerlendirmelerin ve davanın reddi yönündeki mahkeme hükmünün yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, sonucu itibari ile doğru olan kararın bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, 23.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6090, Karar No: 2014/7079, Tarih: 27.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6090 E.  ,  2014/7079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNCESU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/3-2013/216

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Ç.. Mahallesi çalışma alanında bulunan 169 ada 74 parsel sayılı 34.315,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeni ve ham toprak niteliğiyle davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı İ.. D.., miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu kaydının iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 7.161,52 metrekarelik bölümünün tapu kaydının iptali ile davacı İ.. D.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro sırasında devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gerekçesiyle Hazine adına tespit ve tescil edilen taşınmaz hakkında açılmıştır. Davacı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yanında miras yoluyla gelen hakka da dayanmıştır. Çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti 02.12.2005 tarihinde yapılmış, davacının murisi, davacı dışında başka mirasçıları da olduğu halde 07.12.2007 tarihinde ölmüştür. Bu durumda davacı, kadastro tespit gününe kadar miras bırakan yararına Kadastro Kanunu'nun 14. maddesindeki koşulların varlığını ve iştirak halinde mülkiyette kendi adına tescil talep eden bir mirasçının tek başına üçüncü kişiye karşı açtığı davanın dinlenemeyeceği ilkesinden hareketle kadastro tespitinden sonra ölen murisin mirasçıları arasında yapılan paylaşma ile ya da başka bir hukuki sebeple taşınmazın kendisine kaldığını kanıtlamak zorundadır. O halde davacıya belirtilen hususlara ilişkin iddiasını kanıtlama imkanı verilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11390, Karar No: 2021/13447, Tarih: 18.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11390 E.  ,  2021/13447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 18/11/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/202 E. - 2019/898 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin bahçesi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, Büyükbalıklı Mahallesi, 946 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu, yüzölçümü, Dairemiz genel uygulamaları, aynı yöreden gelen dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının %5 uygulanması gerekirken, bu oranın %4 kabulü ile fazla bedel tespiti,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin dekara ortalama masrafları resmi verilere uygun ise de; aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve denetimimizden geçen dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmak suretiyle m² birim fiyatlarının belirlendiği gözönüne alındığında, dekara ortalama üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin dekara ortalama masrafları resmi verilere uygun ise de; aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve denetimimizden geçen dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmak suretiyle m² birim fiyatlarının belirlendiği gözönüne alındığında, dekara ortalama üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-İlk kararla hükmedilen 238.476,00 TL bedele 23/01/2017 tarihinden ilk karar tarihi 10/05/2017 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve mükerrer tahsile sebebiyet verilmemesi için davacı idare bloke edilen 4.292,57 TL faiz bedelinin iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Mahkemece verilen hüküm, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca verilen kaldırma ve gönderme kararı ile ortadan kalktığı halde, ilk kararda tescil hükmü verildiğinden bahisle, yeniden terkin hükmü kurulmaması,

Doğru olmadığı gibi;

5-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile HMK'nın 371.maddesi gereğince BOZULMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 18/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25753, Karar No: 2013/22627, Tarih: 18.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25753 E.  ,  2013/22627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Turtalya A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence gerçekte sendika üyeliği nedeniyle feshedildiğini, fesih gerekçelerinin gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek işe iadesine karar verilmesini ve işe başlatmama tazminatının 1 yıllık ücreti tutarında belirlenmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, disiplin yönetmeliğine uyularak fesih yapıldığını savunarak sendikal fesih iddiasının gerçeği yansıtmadığı ve kimlerin sendika üyesi olduğunun işverence bilinmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının bazı arkadaşlarının şikayeti üzerine BÇM tarafından tutulan raporda işverenin sendikalılığı önlemeye çalıştığı ve işveren yetkilileri hakkında sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçundan dava açıldığı, BÇM raporunun aksinin ispat edilemediği gerekçesiyle davacının işe iadesi ile sendikal tazminata karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafça temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 02.10.2012 tarih ve 2012/14512 E-2012/20606 K sayılı ilamıyla davalı olarak gösterilmeyen TÜV-TÜRK Güney Taş. Mu .İst. Yap. Ve İş. A.Ş.'ne davanın teşmil edilmesi için davacıya süre verilerek, verilen süre içinde davacı tarafından bu şirkete davanın teşmil edilmesi halinde işin esasına girilerek şirketler arasındaki ilişkinin 4857 sayılı Kanun'un 2/6-7. maddeleri yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak incelenmesi, ayrıca feshin haklı ya da geçerli sebebe dayanıp dayanmadığının belirlenmesi bakımından da araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi, davanın bu dava arkadaşına teşmil edilmemesi halinde ise davanın usulden reddine karar verilmesi, kabule göre ise; işyerinde araç muayene teknisyeni olarak görev yapan davacının, fesihten önceki bir ay içerisinde yedi adet motosiklet muayenesini eksik ve hatalı yaptığı ileri sürülmüş olmasına ve bu hususta kamera kayıtları ibraz edilmesine rağmen, anılan eylemin davacı tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği ve bu eylemin işin güveniliğini tehlikeye düşürecek nitelikte olup olmadığı yönünde bir inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verilmiş Tüvturk davacı tarafça davaya dahil edilmiş, davalılar arasındaki muvazaa bakımından 2012/291 Esas sayılı dosya içerisinde aynı işverenler aleyhine açılmış bulunan işe iade davası nedeniyle temin olunan bilirkişi raporu bulunduğundan ve usul ekonomisi de nazara alınarak o davanın konusu , fesih nedeni de dosya kapsamıyla benzer olması nedeniyle yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır. Mahkemece dosyadaki CD de uzman bilirkişilerce incelenmeksizin daha önceki hükümde yer alan davacının bazı arkadaşlarının işyerindeki uygulamalar nedeniyle BÇM'ye başvuru yaptıkları, BÇM tarafından yapılan inceleme sonucu davacının bazı arkadaşlarının davalı işveren tarafından sendikalılığı önlemek amacıyla iş aktinin feshedildiği belirlenmiş, BÇM raporunun aksinin davalı işveren tarafından ispat edilemediği, BÇM raporu, tanık anlatımları, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde davacının iş aktinin sendikal nedenle feshedildiği ve feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bozma kararı gerekleri doğrultusunda dosyadaki CD incelenmemiştir. Ayrıca sendikal fesih iddiasına ilişkin davacının bildirdiği deliler toplanmadan, fesih tarihinde iş yerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, iş yerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki prosedürünün işletilip işletilmediği, iş yerinde önceki dönemlerde Toplu İş Sözleşmelerinin bağıtlanıp bağıtlanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi husular da belirlenmeden feshin sendikal sebeple gerçekleştirildiği sonucuna varılması da doğru bulunmamıştır.

Kabule göre de; dahili davalı Tüvtürk Güney Taşıt Muayene İstasyonu Yapım Ve İşletim A.Ş.nin üst işveren olduğu ve Mahkemece tespit edilecek işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti ve diğer haklardan alt işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gözönüne alınarak aleyhine hüküm kurulması gerekirken, bu şirket aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddedilmesi ve yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bozma kararı gerekleri yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile sonuca gidilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ile davalı Turtalya A.Ş.'ye iadesine, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2875, Karar No: 2013/1178, Tarih: 16.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/2875 E.  ,  2013/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmaz üzerindeki yapının bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre gerekirse Belediye Başkanlığının da şikayetçi sıfatıyla davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uya- rınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö- rülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14915, Karar No: 2011/7524, Tarih: 21.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14915 E.  ,  2011/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2008 tarih ve 2007/3-2008/390 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı olan kimyevi madde emtiasının 18.12.2004 tarihinde meydana gelen kazada zayi olduğunu, kazaya davalıların maliki ve sürücüsü oldukları aracın sebebiyet verdiğini ve söz konusu araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu bulunduğunu, bu kaza neticesinde meydana gelen zararın müvekkili tarafından sigorta ettirene ödendiğini, ödenen tazminatın tahsili için yapılan icra takibine davalılar tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek, borçluların itirazlarının iptallerine, takibin devamına, %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı tarafından yapılan icra takibine 25.10.2005 tarihinde itiraz edildiğini ve davanın İİK'nun 67. maddesinde öngörülen bir yıllık süre geçtikten sonra açıldığını, davanın zamanaşımına uğradığını, söz konusu kaza ile ilgili olarak kusura ilişkin bir tespit yapılmadığını, trafik kaza tespit tutanağındaki kusur oranına göre müvekkillerinden tazminat istenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, icra dosyasında yapılan itirazın davacıya tebliğ edilmediği, bu nedenle bir yıllık hak düşürücü sürenin başlamadığı, 45 AY 169 plakalı dorsenin kaza tarihi itibariyle davalı ... adına kayıtlı olduğu, diğer davalının ise kazanın meydana geldiği sırada aracın sürücüsü olduğu, kazanın oluşmasında davalı sürücünün tam kusurlu olduğu, sigortalısına ödeme yapan davacının TTK'nun 1301. maddesi gereğince davalılara rücu edebileceği, bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacı tarafın davalılardan isteyebileceği tazminat miktarının belirlendiği, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, Manisa 1. İcra Müdürlüğü'nün 2005/4226 sayılı takip dosyasında 31.853 TL asıl alacak ile 3.654,25 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 35.517,25 TL üzerinden takibin devamına, icra inkar tazminatı ile faiz yönünden fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.