muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17184, Karar No: 2015/24536, Tarih: 16.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17184 E.  ,  2015/24536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2015

NUMARASI : 2014/133-2015/410

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu 205 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de; taşınmazların zemin bedeli yönünden rapor geçersizdir.Şöyle ki;

Arsa vasfındaki dava konusu taşınmazlar ile emsal olarak kabul edilen 441 ada 35 parsel sayılı taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerine göre dava konusu taşınmazların emsal taşınmazdan 7,75 kat daha değersiz olduğu anlaşılmasına rağmen bilirkişi raporunda somut emsal olarak alınan taşınmazın, dava konusu 205 ada 1 parselden 1,40 kat, 205 ada 3 parselden 1,44 kat, 195 ada 21 parselden 1,15 kat daha değerli olduğuna ilişkin tespit inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5897, Karar No: 2021/18236, Tarih: 27.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5897 E.  ,  2021/18236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM :Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Yasasının 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Yasanın 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37465, Karar No: 2017/16512, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37465 E.  ,  2017/16512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22817, Karar No: 2010/17446, Tarih: 03.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/22817 E.  ,  2010/17446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınan ...'in üç katlı evine bilinmeyen bir şekilde girip elinde bıçak olduğu halde yatak odasında çalacak birşeyler aradığı sırada, adı geçen yakınan ...'nin fark edip bağırması üzerine, sanık almış olduğu iki tane telefon ile kaçarken, alt katta yatmakta olan yakınan ...'nın sanığı yakalamak için müdahalesi üzerine yakınanlar ile sanık arasında meydana gelen boğuşma sırasında, sanığın bıçak ile yakınanlar vurup yaralayarak balkondan atlayıp kaçtığı, suça konu telefonları ise balkonda düşürdüğü, yakınanların aşamalardaki ifadelerinden ve bu ifadeleri destekleyen yakınanlar ait doktor raporlarından anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği düşünülmeden, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 03/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/14064, Karar No: 2008/948, Tarih: 28.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/14064 E.  ,  2008/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2007

Davacı,  maluliyet aylığı talebini reddeden Kurum işlerinin iptali ile maluliyet aylığı bağlanmasına   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava nitelikçe, davacının  meslekte kazanma güç kayıp oranının tesbiti ile malullük aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Davacının. Adli Tıp 3. İhtisas Dairesinin 20.9.2006 gün ve 4121 sayılı raporuna dayanılarak davacının beden gücünün 2/3'ünü kaybettiğinden malül sayılması gerektiğinin tesbitine, ve maluliyeti nedeniyle aylık bağlanmasına  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasa'nın 28 ve 56. maddeleridir. Somut olayda davacı, 19.2.2001 tarihinde malulen emekli olmak için Kuruma başvurmuştur. Kurum tarafından yapılan inceleme ve aldırılan M.Devlet Hastanesi Sağlık Kuruluna ait 22.2.2001 gün ve 837 sayılı rapor üzerine davalı Genel Müdürlük tarafından yapılan inceleme sonrasında, davacının 2/3 oranında beden gücünü kaybetmiş sayılmasını gerektiren bir bulgunun olmadığından talebinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi 1479 sayılı Yasa'nın 56/4. maddesinde , beden gücü kayıp oranının belirlenmesinde 506 sayılı Yasa'nın 109. maddesinin uygulanacağı belirtilerek bu maddeye atıf yapılmıştır. Bu madde kapsamına göre de, Kurum hastanelerinden alınacak raporlar ile ilgilinin maluliyeti genel olarak belirlendikten sonra bu raporlara itiraz olunması halinde, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan, Kurul raporuna itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas  Dairesi giderek Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak raporlar ile maluliyet oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği açık olup,  Dairemizin giderek Yartıgay'ın yerleşmiş görüşleride bu doğrultudadır.

Yapılacak iş, H.G.K'nun 5.2.2003 gün ve 2003/21-23 esas, 56 Karar sayılı kararında da açıkça belirtildiği şekilde, somut olayda SSK Yüksek Sağlık Kurulunun 26.1.2006 gün ve 466 sayılı raporu ile Adli Tıp. 3. İhtisas Kurulu'nun 20.9.2006 gün ve 4121 sayılı raporu arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulundan alınacak rapor ile giderildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme  ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7374, Karar No: 2010/327, Tarih: 25.01.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/7374 E.  ,  2010/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı vekilinin temyiz dilekçesi, süresi içerisinde kaleme havale edilmiş ve üzerine T 9/48 numarası yazılı ise de; temyiz harcı alındığına ilişkin bir kayda rastlanmamıştır. 21.5.1985 gün ve ... esas,1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nun 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu itibarla, dilekçenin temyiz defterine kaydedilip edilmediği araştırılarak, kaydedilmiş olması halinde harç yatırılmış ise makbuzu dosyaya konulmak, aksi taktirde belirtilen işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle,dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 25.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20254, Karar No: 2012/23617, Tarih: 19.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/20254 E.  ,  2012/23617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili 10/12/2010 tarihinde iskenderun'da meydana gelen yağış nedeni ile limanda sevk için bekleyen davalı şirkete ait malların ıslandığını, kurutulması, paketlerinin değiştirilmesi ve aktarılması için yaklaşık 30.000,00 TL zararın davacının da aralaranda bulunduğu işçilerin işlerini savsaması, gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sonucu meydana geldiğini iş sözleşmelerinin haklı sebeple işçilerin mağdur olmamaları için kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenerek feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı tarafından fesih nedeninin cevap dilekçesinde davacının şirkete zarar vermesi olarak gösterildiği halde davacının banka hesabına kıdem ve ihbar tazminatı ödendiği, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesine göre fesih bildiriminin yazılı yapılmaması ve açık ve kesin olarak belirtilmemesi, davacının savunmasının alınmaması sebebi ile yapılan feshin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesinin görevini savsaması sonucu işverene otuz günlük ücreti ile karşılanamayacak miktarda zarar verdiği gerekçesi ile işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-I maddesi uyarınca feshedilmiştir. Fesih işleminin yasal dayanağını oluşturan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/2-I maddesinde işçinin görevini savsaması sonucu işverene otuz günlük ücretinin tutarıyla ödenemeyecek miktarda zarar vermesi hali iş sözleşmesinin işveren tarafından feshi için haklı sebep olduğu hükme bağlanmıştır. Anılan hükmün uygulanmasının söz konusu olduğu durumda işçinin görevini savsaması ve iş görme edimini yerine getirirken özen borcuna aykırı hareket etmesi sonucu zarara uğradığını ispat işverene, zararın meydana gelmesinde kusurlu olmadığını ispat yükü işçiye düşmektedir. Öte yandan işverenin iş sözleşmesini haklı sebebe dayanarak fesh etmesi durumunda, fesihten önce işçinin savunmasını alması ve fesih sebeplerini yazılı olarak açık ve kesin bir şekilde bildirme zorunluluğu bulunmamaktadır. Mahkemece davacının şirkete zarar verdiği iddiası fesih sebebi olarak gösterilmesine rağmen davacının banka hesabına ihbar ve kıdem tazminatının yatırılması, fesihten önce savunmasının alınmaması ve fesih sebebinin yazılı olarak bildirilmemesi nedenleriyle feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesiyle dava kabul edilmiş ise de, davalı işveren feshin haklı sebeple yapıldığını ancak davacı ve zarara sebebiyet veren diğer işçilerin mağdur olmaması için tazminatlarının ödendiğini ileri sürmüştür. Gerçekten haklı sebebin varlığına rağmen iyi niyetle tazminatların ödenmiş olması durumunda işverenin iyi niyeti korumasız bırakılmamalıdır. Bu nedenle feshe yol açan zarar verme olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak saptanmalı, davacının kusurundan kaynaklanan zararın sabit olması halinde fesih işleminin geçerli olduğu kabul edilmelidir. Açıklanan bu yönler göz önünde bulundurularak öncelikle davalı işverenin olay sebebiyle meydana geldiğini iddia ettiği 30.000,00 TL zararına ilişkin tüm bilgi ve belgeler getirtilerek dosya kapsamına alınmalı, işverence iddia edilen zarar miktarına davacının itirazı olup olmadığı belirlenmeli, bundan sonra iş güvenliği uzmanınında yer alacağı 3 kişilik bilirkişi kurulu oluşturularak işyerinde keşif yapılıp, zarar miktarına itiraz edilmiş ise zarar miktarı ve bu zararın meydana gelmesinde davacının kusuru olup olmadığı tespit edilmeli, zarar miktarı ve kusur durumu karşılaştırılarak sonuca gidilmeli ve feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığına karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4424, Karar No: 2021/9892, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4424 E.  ,  2021/9892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... 24.02.2016 tarihli celsede tüm zararın karşılandığını, makbuzunu sunduğunu belirtmesi karşısında, katılandan bu husus sorularak, zararın karşılanmış olması halinde ne zaman karşılandığı da tespit edilerek, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8439, Karar No: 2018/7002, Tarih: 18.06.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/8439 E.  ,  2018/7002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde sanıklar ... ve ... arasında çıkan tartışma nedeniyle yapılan ihbar üzerine olay yerine gidildiği, sanık ...'nın güvenlik güçlerine sanık ...'...kaçak sigara satın alması için 2000 TL para verdiğini ve sigaraların ...'ın ikametinde saklandığını ifade etmesi üzerine yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı ancak ikametin yanında bulunan harabe yerde poşet içerisinde suça konu 48 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği cihetle, sanık ... aşamalardaki savunmalarında yakalanan sigaraların alınması için 2000 TL verdiğini ve sonradan paranın kendisine iade edilmediğini ifade etmiş ise de, sanık ...'ın aşamalardaki değişmeyen savunmalarında, suça konu sigaraları içmek amacıyla aldığını ve ele geçen eşyanın sanık ... ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiş olması karşısında, sanık ... tarafından kaçak sigara alınması için verildiği iddia olunan paranın yakalanan 48 paket sigaranın veya başka sigara alımında kullanıldığına ve söz konusu sigaraların ticari amaçla bulundurulduğuna yönelik savunmanın aksine somut bir kanıt bulunmaması nedeniyle sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16694, Karar No: 2016/997, Tarih: 27.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/16694 E.  ,  2016/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .. vekili Avukat .. tarafından, davalı ... aleyhine 27/03/2013 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 03/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödemenin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, dava reddedilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., davalının ... Akaryakıt ... memur olarak görevli olduğu 2004 ve takip eden yıllarda, davalıya yapılan sosyal yardım ödemelerinden gelir vergisi ve damga vergisinden eksik kesinti yapılması nedeniyle ... TL kamu alacağı doğduğunu belirterek, bu miktarın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ise; davacının gelir ve damga vergisi tahsil etme yetkisi olmadığından, aktif dava ehliyeti bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, hatalı ödemenin, davalı tarafından yapılan gerçek dışı beyana, hileye veya hataya bağlı olmaması ve yersiz ödemenin 60 günlük idari dava açma süresi içinde istenmemesi gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu alacak, sosyal yardım ödemelerinden, gelir vergisi ve damga vergisinden eksik kesinti yapılması nedeniyle, davalıya yapılan fazla ödemeden kaynaklanmaktadır. Şu kadarki davacının vergi tahakkuk ve tahsil yetkisi bulunmamaktadır.

Bu durumda, mahkemece davaya konu yersiz ödemenin, vergi tahakkuk ve tahsil birimlerince istenebileceği gözetilerek, davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın esastan reddi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13493, Karar No: 2019/2888, Tarih: 22.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13493 E.  ,  2019/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi birleştirilen dosya davacısı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı asil dosya davacısı ... Kadastro Mahkemesine sunmuş olduğu 13/03/1990 tarihli dava dilekçesi ile özetle; davaya konu 699 parsel sayılı taşımazın bulunduğu ... köyünde kain Mayıs 1288 tarih ve 73 sıra nolu tapuda kayıtlı Çağlannamı Kışla mevkili taşınmazda murisi, babası ... ...'in malik bulunduğunu, ayrıca tercümesi yaptırılan 15 Şubat 1335 tarihli senetle de ... ve ...'nın tapuda üzerlerine kayıtlı taşınmazlarını yeğenleri olan ...'e sattıklarını, bu şekilde taşınmazın tamamının ... mirasçıları adına tespit edilmesi gerekirken ... ve ... mirasçıları adına tespit gördüğünü, davaya konu taşınmazı 70 yılı aşkın süredir evveli zilyetleri ile birlikte mirasçılar olarak kendilerinin kullanmakta olduğunu beyan ederek açılan davanın kabulü ile davaya konu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile ... ...'in mirasçıları adına payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen 1990/64 E. - 2004/8 K. sayılı dava dosyasında davacısı ... kadastro mahkemesine sunmuş olduğu dava dilekçesi ile özetle; ..., Merkez, ... köyü kadastro çalışmaları sırasında maliki bulunduğu ... mevkiindeki davaya konu 692 ve 693 parsel sayılı taşınmazların davalılar ile birlikte hisseli olarak tespit gördüğünü, söz konusu arazilerin 75 yıldan uzun bir süredir nizasız ve fasılasız olarak kendi zilyetliği ve tasarrufu altında bulunduğunu, davalı taşınmazlar üzerinde davalı tarafın her ne kadar hissesi bulunmakta ise de ... ve ... noterliklerince düzenlenmiş vekaletnameler ile taşınmazlar üzerindeki hisselerin kendi adına devredildiğini ancak intikal işlemlerini o zamanlar yaptıramadığını beyan ederek açılan davanın kabulü ile davaya konu taşınmazlar üzerindeki kadastro tespitlerindeki davalılar adına olan hisselerin iptal edilerek adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen 1994/2 E. - 1999/1 K. sayılı dava dosyasında davacılar ..., ... ve ... ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine sunmuş oldukları 25/09/1984 tarihli dava dilekçesi ile özetle; müşterek murisleri, dedeleri ...oğlu... ... namına tapunun