muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/550, Karar No: 2021/1237, Tarih: 14.10.2021

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık ise davacının teşvik primi alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan TİS'nin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan 4 yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Femi, Uçak, Metalurji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri %25, Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri %30 zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram, genel, hafta, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, yukarıda belirtilen TİS'nin 59 ve 60. maddelerindeki yabancı dil düzenlemesi dikkate alındığında teşvik primi hesabında %25 ve %15 yabancı dil zammının dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler dikkate alınmadan davacının teşvik primi alacağının hüküm altına alınması da bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. Ankara 10. İş Mahkemesinin 12.11.2014 tarihli ve 2014/337 E., 2014/1115 K. sayılı kararı ile; işletme toplu iş sözleşmesinin ilgili maddelerine göre zamlı ücretlerin akdi ikramiye ve ilave tediye alacaklarında da dikkate alınacağının hüküm altına alındığı ve bu doğrultuda verilen kararların Yargıtayca onandığı gerekçesiyle her iki bozma sebebi yönünden direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda, 22. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesinin “Mühendis ve Mimarlar” başlığını taşıyan 40. maddesi, “Ücretler ve Ödeme Şekilleri” başlığını taşıyan 59. maddesi ve “Farklı Ücret Ödenmesi” başlığını taşıyan 60. maddesi dikkate alındığında;

1-Yıllık izin ücreti hesabında %15 oranındaki yabancı dil zammının uygulanıp uygulanamayacağı;

2-Verimliliği teşvik primi hesabında %25 oranındaki mühendislik zammı ile %15 oranındaki yabancı dil zammının uygulanıp uygulanamayacağı; noktalarında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

A. (1) numaralı uyuşmazlık yönünden yapılan incelemede;

12. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle toplu iş sözleşmesine ilişkin açıklama yapmakta yarar bulunmaktadır.

13. Toplu iş sözleşmesi işçi kuruluşları ile işveren kuruluşları veya işveren arasında iş sözleşmesine uygulanabilecek çalışma şartlarını belirleyen ya da düzenleyen sözleşmedir. Toplu iş sözleşmesi işçilerle işverenler arasındaki iş ilişkisini değil, bir veya birçok işyerinde, bir işletmede ya da işkolunda uygulanabilecek çalışma/çalıştırma şartlarını düzenlemektedir. Öte yandan toplu iş sözleşmesi onu bağıtlayanlar arasında hukukî ilişkiler doğurmaktadır (Narmanlıoğlu, Ünal: İş Hukuku II Toplu İş İlişkileri, 2. Baskı, Mayıs 2013, s:292).

14. Davanın açıldığı tarih ve fark işçilik alacaklarının talep edildiği dönem itibariyle yürürlükte bulunan mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’nun 2. maddesine göre, toplu iş sözleşmesi, hizmet akdinin yapılması, muhtevası ve sona ermesi ile ilgili hususları düzenlemek üzere işçi sendikası ile işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren arasında yapılan sözleşmeyi ifade etmektedir. Maddenin son fıkrasında toplu iş sözleşmelerinin, tarafların karşılıklı hak ve borçlarını, sözleşmenin uygulanmasını ve denetimini, uyuşmazlıkların çözümü için başvurulacak yolları düzenleyen hükümleri de ihtiva edebileceği düzenlenmiştir. Anılan maddeye paralel düzenleme, yürürlükte bulunan 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 2. ve 33. maddelerinde de yer almaktadır.

15. Mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’nun “Toplu iş sözleşmesinin kapsamı ve düzeyi” başlığını taşıyan 3. maddesinin 2. fıkrası “(Değişik : 3/6/1986 - 3299/1 md.) Bir gerçek ve tüzelkişiye veya bir kamu kurum ve kuruluşuna ait aynı işkolunda birden çok işyerine sahip bir işletmede ancak bir toplu iş sözleşmesi yapılabilir. Bu Kanun anlamında bu sözleşmeye işletme toplu iş sözleşmesi denir. Ancak, kamu kurum ve kuruluşlarına ait müessese ve işyerleri ayrı tüzelkişiliğe sahip olsalar dahi, bu kurum ve kuruluşlar için tek bir işletme toplu iş sözleşmesi yapılır.” hükmünü içermektedir. İşletme toplu iş sözleşmesinin tanımı, yürürlükte bulunan 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 2. maddesinde de yer almaktadır.

16. Toplu iş sözleşmeleri tarafların hakları ve borçları yanında asıl ve ağırlıklı olarak iş sözleşmelerine uygulanacak (normatif) hükümleri içermektedir. Normatif hükümler emredici kanun hükmü gibi kapsamına aldığı iş sözleşmelerine uygulanırlar. Buradan çıkan sonuç ise, iş sözleşmelerinin toplu iş sözleşmesine aykırı olamayacağıdır. İş sözleşmesindeki toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerin yerini toplu iş sözleşmesi hükümleri alacaktır. Toplu iş sözleşmelerine kanunen belirlenen amacı içinde kalmak ve kesin emredici nitelikteki kanun hükümlerine aykırı bulunmamak şartı ile iş sözleşmelerinin yapılmasına, türlerine, şekillerine, çalışma şartlarına ve iş sözleşmelerinin sona ermesine ilişkin hükümler konulması mümkündür.

17. Toplu iş sözleşmesi ile taraflar iş sözleşmeleri için belli bir şekil şartı koyabilecekleri gibi, bazı kimselerle sözleşme yapılmamasını ya da yapılmasını, bazı kimselerin öncelikle işe alınmasını kararlaştırabilirler. Yine toplu iş sözleşmesi akdeden taraflar iş sözleşmesinin muhtevasına ilişkin olarak ücret, ücretin ekleri, fazla çalışma, dinlenme hakları özellikle tatil ve izinler ve diğer işçilik hakları konularında düzenlemeler yapabilecekleri gibi iş sözleşmesinin sona erme nedenleri, özellikle fesih yetkisinin sınırlanması ve feshe bağlanan kanuni sonuçlar hakkında da toplu iş sözleşmesine hüküm koyabilirler (Narmanlıoğlu, s; 357).

18. Toplu iş sözleşmesi ile iş sözleşmelerine ilişkin olmak üzere hükümler konulması mümkün ise de, konulacak hükümlerin kanunların emredici hükümlerine aykırı olamayacağı açıktır. Ancak burada sözü edilen kanunun emredici hükümlerini mutlak emredici hükümler olarak anlamak gerekir. Örneğin toplu iş sözleşmesi ile kıdem tazminatı tavanının değiştirilmesi mümkün olmayacaktır. Ancak nispi emredici hükümlerin yani işçi lehine konulan hükümlerin aksinin toplu iş sözleşmesi ile işçi lehine değiştirilmesi mümkündür. Örneğin mevsimlik işçilerin yıllık izin hakkı olmadığına dair 4857 sayılı İş Kanunu'nun 53. maddesinin 3. fıkrası aksine bir düzenleme yapılarak mevsimlik işçilere yıllık izin hakkı tanınması toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılabileceği gibi, yine 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesindeki ihbar süreleri işçi lehine arttırılabilecektir.

19. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davacı, yıllık izin ücretinde işletme toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde düzenlenen %25 mühendislik zammı ile işletme toplu iş sözleşmesinin 60/c maddesinde düzenlenen %15 yabancı dil zammının ücrete eklenerek ödeme yapılması gerekirken, sadece mühendislik zammının dikkate alındığını, %15 yabancı dil zammının hiç dikkate alınmadığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir.

20. Öncelikle davacı, 29.06.2005-29.06.2010 tarihleri için fark alacakları talep ettiğini belirtmiş, dosyada bulunan ve talep dönemini kapsayan 01.03.2005-28.02.2007 yürürlük süreli 20. Dönem İşletme Toplu İş Sözleşmesi (İTİS) ile 01.03.2007-28.02.2009 yürürlük süreli 21. Dönem İTİS ve 01.03.2009-28.02.2011 yürürlük süreli 22. Dönem İTİS’in konuyu düzenleyen maddelerinin aynı doğrultuda olduğu görülmüştür.

21. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesi “Farklı Ücret Ödenmesi” başlığını taşımakta olup, maddenin (c) fıkrası;

“Yabancı dil bilgisine ihtiyaç duyulan işlerde çalışan işçilerden ihtiyaç duyulan dil için yapılacak ÖSYM Kamu Personeli Dil Sınavı (KPDS)’na girip sınavda 100 üzerinden 70 ve daha fazla not alanların (daktilo hariç) ücretleri %15 zamlı olarak ödenir. Bu ücreti almaya hak kazananların seviye tespit sınavları 5 yılda bir yenilenir. Bu sınavda başarısız olanlarla bu görevden ayrılanlara zamlı ödeme yapılmaz.” şeklinde düzenlenmiştir.

22. “Ücretler ve Ödeme Şekilleri” başlığını taşıyan 59. maddenin (ç) fıkrasında ise, farklı (zamlı) ücretlerin hangi alacakların hesabında dikkate alınacağı belirtilmiş olup, maddeye göre; “60’ıncı maddenin c ve ç fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler Ulusal Bayram, Genel, Hafta ve Akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde” dikkate alınacaktır.

23. Yukarıda yer verilen işletme toplu iş sözleşmesinin hükümlerinde %15 yabancı dil zammının hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Madde uyarınca yıllık izin ücreti hesabında yabancı dil zammının uygulanamayacağı açıktır.

23. Yukarıda yer verilen işletme toplu iş sözleşmesinin hükümlerinde %15 yabancı dil zammının hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Madde uyarınca yıllık izin ücreti hesabında yabancı dil zammının uygulanamayacağı açıktır.

24. Hâl böyle olunca, mahkemece Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

25. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

B. (2) numaralı uyuşmazlık yönünden yapılan incelemede;

26. Davacı, verimliliği teşvik priminin işletme toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde düzenlenen %25 mühendislik zammı ile sözleşmenin 60. maddesinde düzenlenen %15 yabancı dil zammının ücrete eklenerek ödenmesi gerekirken, bu zamların hiç dikkate alınmadığını ileri sürerek fark alacağın tahsilini istemiştir.

27. Davalı işyerinde bağıtlanan işletme toplu iş sözleşmesinin “Mühendis ve Mimarlar” başlığını taşıyan 40. maddesi;

“39’uncu madde esaslarına göre işe alınan 4 yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden; Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik Mühendisleri ve Mimarlar kendi ihtisas dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri %25, Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri %30 zamlı olarak ödenir.

Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram, genel, hafta, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır.” şeklinde düzenlenmiştir.

28. İşletme toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde mühendislik zammının hangi işçilik alacaklarının hesabında dikkate alınacağı düzenlenmiş olup, mühendislik zammının verimliliği teşvik primi hesabında uygulanamayacağı açık olduğu gibi, yabancı dil zammına ilişkin yukarıda yer verilen düzenlemelere bakıldığında, yabancı dil zammı da verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamaz.

29. Hâl böyle olunca, mahkemece Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

30. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

31. Öte yandan, dava tarihi 29.06.2010 olmasına rağmen direnmeye ilişkin karar başlığında 17.03.2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş ve ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

(1) ve (2) numaralı uyuşmazlıklar yönünden davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının açıklanan sebeplerle Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Geçici madde 3 atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, (III-A-B),

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.10.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/260, Karar No: 2023/1024, Tarih: 13.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/260 E.  ,  2023/1024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 233 üncü maddesinin birinci fıkrası, 50 nci ve 52 inci maddelerinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteğinin; ... ilçe merkezinde ve ... Köyünde iki evi olduğuna, ailesinin hem ... ilçe merkezinde hem de ... Köyünde bulunduğundan ... Köyüne gidip gelmekte olduğuna, her iki ailesini de geçindirmekte olduğuna, şimdiye kadar herhangi bir ihtiyaçlarını karşılamamış olmadığına, mahkemenin kendisinin durumuna bakmadan hakkında hüküm verdiğine, sadece iddialara dayalı olarak karar verildiğine, yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, eşi ve biri engelli dokuz çocuğuna bakmadığı, çocuklardan üç tanesinin halen öğrenci olup okullarına devam ettiği, sanığın gayri resmi bir birlikteliğinden de dokuz çocuğunun bulunduğu ve bu ilişkiden sonra aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğünü ihlal ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın temyiz sebepleri yönünden; tüm dosya kapsamı ile suçun sübuta erdiğinin kabulüyle mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın, eşi ve biri engelli dokuz çocuğuna bakmadığı, çocuklardan üç tanesinin halen öğrenci olup okullarına devam ettiği, sanığın gayri resmi bir birlikteliğinden de dokuz çocuğunun bulunduğu ve bu ilişkiden sonra aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğünü ihlal ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın temyiz sebepleri yönünden; tüm dosya kapsamı ile suçun sübuta erdiğinin kabulüyle mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair yönlerden; 7.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 saıylı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün ikinci paragrafında açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1232, Karar No: 2018/27135, Tarih: 13.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1232 E.  ,  2018/27135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin temizlik işini aldığı ... ... şubesinde 05/03/2004-03/10/2008 tarihleri arasında çalıştığını, davalı şirketin bankayla anlaşmasının bitmesi nedeniyle davacıya ...'da bulunan ... Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş.'de işe başlaması için yazı tebliğ edildiğini, iş bu yazının kötü niyetli olduğunu, iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin haksız yere fesih edilmediğini, davacının hizmet sözleşmesi ile tayin hususunu kabul ettiğini, tayin olunan yerde işe gitmediğini, devamsızlık tutanakların tutulduğunu, bunun üzerine davacıya ihtar çekilerek iki gün içerisinde mazeret bildirmemesi halinde iş akdinin fesih edileceğinin bildirildiğini, davacının işe gelmemesi ve herhangi bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, davacının ücret ve izin alacağının da bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğinden dava dışı ... A.Ş. tarafından davacının çalıştığı ... şubesinin çalışma saatlerini gösterir kayıtların sunulmuş olduğu anlaşılmıştır. Buna göre Mahkemece dosyaya sunulan kayıtlar denetime elverişli şekilde incelenerek, gün bazında işe giriş çıkış saatleri dökümlendirilerek , ara dinlenme sürelerinin de düşümüyle varsa haftalık bazda fazla çalışma saatlerinin belirlenmesi , aylık ücreti aşan fazla ödemelerinde mahsup edilerek sonucuna göre fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile talebin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1029, Karar No: 2024/7331, Tarih: 12.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1029 E.  ,  2024/7331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/4901 Esas, 2023/944 Karar

DAVA TARİHİ: 06.12.2019

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ: Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/1317 Esas, 2020/436 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 ucu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bingöl ili, ..., ... köyü 211 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline, baraj gölü sahası içinde kaldığından tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; ... Tarım ve Orman Müdürlüğü maliyet cetvelinin kullanılmaması gerektiğini, Bingöl ili ve çevre illerin resmî maliyet cetveli getirtilmek suretiyle değerlendirme yapılması gerektiğini, bilirkişilerin taşınmazın değerini yükseltmek için sebze ürününü münavebeye eklediklerini, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ünden az olamayacağını, kapitalizasyon faizinin % 6-7 oranında alınması gerektiğini, taşınmazın kuru tarım arazisi olduğunu, yapının sınıfının ve aşınma payı oranının hatalı hesaplandığını, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın kapama ceviz bahçesi vasfında olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının hatalı belirlendiğini, objektif değer artışın uygulanması gerektiğini, münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının fazla hesaplandığını, taşınmaz üzerindeki yapıların yaş, sınıf ve yıpranma oranlarının yanlış alındığını, Anayasa Mahkemesi iptal kararı gereği derhal ödeme yapılması gerekirken kararının kesinleşmesinin beklenmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç