muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9464, Karar No: 2017/10345, Tarih: 11.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/9464 E.  ,  2017/10345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dava, sigortalının iş kazasından vefatı iddiası ile anne, baba ve kardeşlerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ceza yargılamasında davalının beraat ettiği dikkate alınarak davanın reddine karar veriliştir.

Bilindiği üzere görev konusu kamu düzenine ilişkin olup kıyas veya yorum yolu ile genişletilemez yahut değiştirilemez. Taraflarca ileri sürülmese bile mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. İş mahkemelerinin görev alanını hakim, tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesini esas alarak belirleyecektir. Anılan maddede; işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkların İş Mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olması için şu iki unsurun birlikte gerçekleşmesi koşuldur. a)Uyuşmazlığın tarafları işçi ve işveren (ya da işveren vekili) olmalıdır. b)Uyuşmazlık iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanmalıdır.

Somut olayda; davanın iş mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesine açıldığı, davacı iddiasının iş kazasına ilişkin olduğu dikkate alınmaksızın, yargılamanın iş mahkemesi sıfatıyla yürütülerek kararın iş mahkemesi sıfatıyla verilmemiş olması usul ve yasaya uygun olmamıştır. O halde mahkemece İş Mahkemesi Sıfatıyla yargılama yapılarak karar verilmesi gerekmektedir.

2- Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa’nın 27.maddesine benzer nitelikte düzenleme ihtiva eden kazadan sonra yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde iş kazasının 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5. madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

Somut olayda iş kazası olduğu iddia olunan olayın ... ... Kurumuna bildirilip bildirilmediği anlaşılamamaktadır. Zararlandırıcı olayın iş kazası niteliğinde olup olmadığının tespiti ön sorundur. İş kazasının tespiti ile ilgili ihtilaf ... ... Kurumunun hak alanının doğrudan ilgilendirmekte olup tazminat davasında kurum taraf değildir.

Yapılacak iş; davacılara iş kazasını ... ... Kurumuna ihbarda bulunmak, olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmemesi halinde ... ... Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “iş kazasının tespiti” davası açması için önel vermek, tespit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre bir karar vermek gerekmektedir.

3- Öte yandan iş kazası nedeniyle işçinin ölümü halinde ana ve baba yararına maddi tazminata karar verilebilmesi için ana ve babaya ... ... Kurumu tarafından kısa vadeli sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerekmektedir. Kendilerine gelir bağlanan ana ve babanın destekten yararlandığı varsayılmaktadır. Bu nedenle mükerrer ödemeyi önlemek için tespit edilen tazminat miktarından bağlanan gelirlerin peşin sermaye değeri düşülmelidir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümü durumunda anne ve babaya ölüm geliri bağlanması koşullarının belirlenmesi ile ilgili yasal düzenlemelere baktığımızda; 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun hak sahiplerine gelir bağlanılması ile ilgili 20/1. maddesinde, İş kazası veya meslek hastalığına bağlı nedenlerden dolayı ölen sigortalının hak sahiplerine, 17 nci madde gereğince tespit edilecek aylık kazancının % 70'i, 55 inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34 üncü madde hükümlerine göre gelir olarak bağlanacağı, 34/d maddesinde ise hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunması halinde her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirinin asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklarından hak kazanılan gelir ve aylıklar hariç olmak üzere gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması şartıyla ana ve babaya toplam % 25'i oranında; ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise artan hisseye bakılmaksızın yukarıdaki şartlarla toplam % 25'i, oranında aylık bağlanacağı kabul edilmiştir.

Söz konusu değişiklikle, ana ve babaya gelir bağlanabilmesi için birinci olarak hak sahibi eş ve çocuklara bağlanan gelirlerden artan hisse bulunması, ikinci olarak ana ve babanın her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirlerden asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklardan hak kazanılan gelir ve aylıklar dışında gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması koşulu ile toplam % 25 oranında gelir bağlanacağı kabul edilmiştir. Ayrıca ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunmasa bile ana ve babanın her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirlerden asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklardan hak kazanılan gelir ve aylıklar dışında gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması koşulu ile toplam % 25 oranında gelir bağlanacağı benimsenmiştir.

Mahkemece yapılacak iş olayın iş kazası olarak tespitinden sonra davacı anne ve babaya iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanıp bağlanmadığı kurumdan sormak, gelir bağlanması halinde maddi tazminat hesabına girişmek, gelir bağlanmaması halinde ise gelir bağlanmama nedeninin Kurumdan sorularak, gelen yanıta göre gerekirse davacılara SGK Başkanlığını hasım göstererek iş kazası sigorta kolundan kendilerine ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti davası açması için önel vermek, dava açılması halinde 6100 sayılı HMK'nun 165/2. maddesi gereğince bu dava için bekletici mesele yapmak, tarafların önele rağmen dava açmaması veya kesinleşen mahkeme kararı ile davanın reddedilmiş olması halinde gelir bağlanmayan davacı yönünden maddi tazminat isteminin reddine karar vermek, dava kabul edilmiş ise yapılan hesaptan kurumca davacı anne ve babaya bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerlerinin rücuya tabi kısımlarının maddi tazminat miktarlarından tenzil ederek, çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

4- Mahkemece her ne kadar ceza yargılamasında davalı hakkında verilen beraat kararı esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de, dosya kapsamında kusur raporunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İş kazalarında olay, İş Hukuku ve ... ... İlkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme ( koruma ) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

Somut olayda, işveren olduğu iddia edilen davalının 4857 sayılı Kanun 77.maddesi gereğince hangi tedbirleri alıp, hangi tedbirleri almadığına ilişkin inceleme yaptırılmak üzere dosyanın alanında uzman 3 kişilik İş Güvenliği Uzmanlarından teşkil edilecek heyete incelettirerek tarafların kusur oranlarını belirleyerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

5- Bütün bu açıklamalardan sonra Davalının kusurlu olduğunun tespiti halinde hesap raporu alınması gerekmektedir.

Tazminatın saptanmasında, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, PMF yaşam tablosuna göre bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik ve müterafik kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarı; işçinin ve destek görenin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar veya emekli olması emekli olduğu tarihe kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonra veya emekli olmasından sonra bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19602, Karar No: 2014/3992, Tarih: 13.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19602 E.  ,  2014/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2012

NUMARASI : 2012/4-2012/217

Taraflar arasında görülen kayıp kaçak bedeli davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava; taraflar arasında düzenlenen sözleşme kapsamında davalı tarafından davacıya satılan elektrik bedeli faturası içerisinde davacıdan kayıp kaçak bedeli, perakende satış hizmet bedeli, psh (sayaç okuma) bedeli, dağıtım bedeli ve iletim sistemi kullanım bedeli olarak tahsil edilen bedelin hukuka aykırı bulunduğundan bahisle davalıdan istirdatı istemine ilişkindir.

Davalı vekili Ulusal Tarife Bedellerinin hangi bileşenlere ayrıştırılarak faturalara yansıtılacağı ve miktarı hususunun 4628 Sayılı Kanun ve bu kanuna bağlı olarak yayınlanan mevzuat kapsamında EPDK tarafından belirlendiğini ve dağıtım şirketlerince de uygulandığını, bu nedenle davanın adli yargı yerinde görülmeyip idari yargı yerinde görülmesi gerektiğinden yargı yolu itirazında bulunduklarını, yetki itirazı yönünden de taraflar arasında yapılan sözleşmenin 15. Maddesinde bu sözleşmenin ve yürürlükteki ilgili mevzuatın uygulanmasından doğacak anlaşmazlıkların giderilmesinde Yozgat Mahkemelerinin yetkili olduğunun hüküm altına alındığının, HMK.nun 17.maddesi anlamında sözleşme ile Yozgat Mahkemeleri yetkili kılındığından, mahkemece yetkisizlik kararı verilerek dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yetkisizlik nedeniyle davanın HMK.nun 115-2 maddesi uyarınca dava şartı noksanlığından usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

HMK'nın 6.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgâhının bulunduğu yer mahkemesidir.

Aynı Kanunun 10.maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de dava açılabilir. Bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan; yine aynı kanunun 17.maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HMK.nun 6.maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10. maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 05.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı).

Bu bağlamda yapılan yetki sözleşmesine rağmen davalının ikametgahı olan Ankara mahkemesinin yetkisi devam edeceğinden davanın esasına girilerek talep hakkında tarafların sav ve savunmaları değerlendirilmek suretiyle esasa ilişkin karar ittihazı cihetine gidilmesi gerekirken, davanın yetkisizlik kararı verilerek usulden reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13449, Karar No: 2012/15362, Tarih: 18.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/13449 E.  ,  2012/15362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil, alacak davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18.12.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı N... S... Vekili Avukat C... E... E.., davalı R... A... Vekili Avukat G... Ü... ile temyiz edilen davacı asil N... A... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde alacak isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; dava konusu 279 ada 2 parsel zemin kat 2 bağımsız bölüm numaralı mesken nitelikli taşınmazın üçüncü kişilerden alım ile 30.12.1982 tarihinde davacının miras bırakanı S... A... adına kayıtlı iken, 07.06.2005 tarihinde ve satış suretiyle davalı damadı R...’ya temlik edildiği, R... tarafından da 15.10.2007 tarihinde aynı yolla diğer davalı N...’a devredildiği; davacının, çekişmeli taşınmazı evlilik birliği içerisinde murisle birlikte satın aldıkları ve yasa gereği ½ payının kendisine ait olduğu yönündeki iddiasını kanıtlayamadığı gözetilmek suretiyle anılan iddia bakımından yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davacı, ayrıca miras bırakanın davalı damadı R...’ya yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu da ileri sürmüştür.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.41974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacının, miras bırakan eşiyle birlikte yaşadıkları dava konusu evden ayrıldığı ve murisin bir süre yalnız yaşadıktan sonra İzmir’de bulunan kızı ve davalı damadının yanına taşındığı, tüm bakım ve ihtiyaçları ile onların ilgilendiği; 2002 yılından itibaren özel bakıcısı olup, çekişmeli taşınmazı davalı R...’ya temlikine kadar bakıcı ücretinin R... tarafından ödendiği, 2005 yılında yapılan temlikten sonra ise murisin ödemelerde bulunduğu, miras bırakanın geliri olmadığından ve rahatsızlığı nedeniyle bakıcı parası, vs. gibi giderlerini temin etmek bakımından taşınmazını satmaya ihtiyacı olduğu, davalı R...’nın makine mühendisi olduğu ve alım gücünün bulunduğu; diğer davalı N...’ın ise çekişmeli taşınmazı bedelini banka kanalıyla ödemek suretiyle satın aldığı ve ödediği bedelin taşınmazın keşfen belirlenen gerçek değeri ile aynı olup, ediniminden itibaren de taşınmazı kullandığı dosya kapsamıyla sabittir.

O halde; anılan olgular, yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın davalı damadı R...’ya yapmış olduğu temlikin gerçek iradesini yansıttığı sonucuna varıldığı gibi; R...’ya yapılan temlik mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olsa bile, diğer davalının ediniminde iyiniyetli olduğu açıktır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekilleri için 900.00.'er-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11446, Karar No: 2016/22238, Tarih: 09.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/11446 E.  ,  2016/22238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2960 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

25/02/2013 tarihli duruşmada ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya katılan olarak kabul edildiği ancak karar başlığında katılan olarak ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yerine hatalı olarak Beykoz Belediye Başkanlığının yazılmış olduğu anlaşılmış ise de bu maddi yanılgının yerinde düzeltilebileceği kabul edilmiştir.

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen .... Belediye Başkanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 09/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7164, Karar No: 2017/717, Tarih: 24.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/7164 E.  ,  2017/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, çalıştığı işyerinin işçileri ile birlikte davalıya devredildiğini, haklı bir neden olmaksızın iş akdinin davalı tarafından feshedildiğini, iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücretini davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davacının mazaretsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti talebinin kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı taraf tahkikat bitmeden önce cevap dilekçesini ıslah ederek zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Mahkemece davalının ıslah suretiyle değiştirilen cevap dilekçesi üzerinde olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden ve ıslahın 6100 Sayılı HMK'nın 178/1 maddesine uygun şekilde yapılıp yapılmadığına karar verilmeden hüküm kurulması hatalıdır.

3-Ödeme belgesi hakkı ortadan kaldıran özelliği nedeniyle yargılamanın her aşamasında dikkate alınır.Davalı vekili bilirkişi raporundan sonra davacının imzasını içeren fazla mesai ücretlerinin ödenmesine ilişkin pusulalar sunmuştur.Bu belgelere karşı davacı tarafa bu paraların ödenip ödenmediği sorulup, ödenmişse mahsubu yoluna gidilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.Eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.