muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2921, Karar No: 2025/4271, Tarih: 22.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/2921 E.  ,  2025/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2321 E., 2022/1833 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 67/1 , 5237 sayılı TCK'nın 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet, sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanun 67/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 50/1-a, 52 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş, katılan vekilinin ve sanık ...'ün istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ...'ün 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine, sanık ...'in 2863 sayılı Kanun'un 70, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Sanık ... hakkında beraat kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, sanık ... hakkında hak ve nesafet kurallarına uygun bir ceza hükmedilmesi gerekirken alt sınırdan hüküm kurulması, takdiri indirim nedenleri uygulanırken yeterli gerekçe gösterilmediğine, vekalet ücretinin eksik olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

B. Sanık ...’in temyiz nedenleri; Üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik soruşturma ile hüküm kurulduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanık ...’in temyiz nedenleri; Üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik soruşturma ile hüküm kurulduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, Isparta 1.Sulh Ceza Hakimliği'nin 14.07.2020 tarih ve 2020/1412 D.İş sayılı arama ve el koyma kararına istinaden sanıklardan Şakir Gökçen'in sahibi olduğu sanık ...'un işçi olarak çalıştığı işyerinde yapılan aramada işyeri masasının çekmecesinde bulunan kutu içerisinde şeffaf poşet içerisinde suça konu tarihi sikkelerin bulunması, soruşturma ve kovuşturma aşamasında tanzim edilen rapor içeriklerinden 20 adet Roma İmparator dönemi bronz sikke, 8 adet Hellenistik dönem bronz sikke, 3 adet İslami dönem bronz sikke, 1 adet Bizans dönemi bronz kalp biçimli aplik olduğunun 2863 sayılı Kanunun 3.bölüm 23.maddesinde bahsedilen korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde bulunduklarının belirtilmesi, sanık ...'un soruşturma aşamasında alınan beyanından ( "....38 adet sikke bana ait değildir bu işyeri açıldığında işyerinde bulunan eski bir masa bulunuyordu, bu masanın içerisinde eski paralar vardı ben bu paraların sikke olduğunu bilmiyordum..." suça konu sikkelerden olay öncesi de haberinin olduğunun anlaşılması, sanık ...'in soruşturma aşamasında alınan savunmasında suça konu sikkelerin eski masa içinde unutulmuş olabileceğini beyan etmesi, sanık ... hakkında 4733 sayılı Yasa kapsamında Isparta 1.Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 2012/779 Esas ve 2013/700 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyet kararı verilmesi hususları birlikte değerlendirilmiş, sanık ...'un suça konu paraların sikke olduğunu bilmediği, sanık ...'in işyerine aldığı eski masa içerisinde unutulmuş olabileceği yönündeki savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek itibar edilmemiş, atılı suçu işledikleri hukuki ve vicdani kanaatine varılarak cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin ve sanık ...'ün istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; Sanık ...'ün iş yeri çalışanı olması, suça konu tarihi eserlerin iş yerinde masanın çekmecesinde bulunması, sanığın savunmasında kendisinin iş yeri çalışanı olup suça konu eserlerle ilgisinin bulunmadığı yönündeki savunmasının aksine delil bulunmaması hususları gözetildiğinde, sanığın istinaf talebinin kabulü ile hakkındaki mahkumiyet hükmünün kaldırılarak, atılı suçu işlediği yönünde somut delil elde edilemediğinden dolayı, atılı suçu işlediği sabit olmayan sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiş,

Sanık ...'in 16.07.2020 tarihinde kendi iş yerindeki masanın çekmecesi içindeki şeffaf poşette taşınır kültür varlıklarını bulundurduğu, sanığın filinin 2863 sayılı Yasanın 70/1 maddesine uyduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, mahkemece verilen mahkumiyet hükmünün ortadan kaldırılmak suretiyle sanığa ek savunma hakkı verilerek 2863 sayılı Yasanın 70/1 maddesi gereğince takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına, sanığın geçmiş sabıkalı hali nazara alınarak sanık lehine CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın kişiliği, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları, atılı suçtan pişmanlık duymadığı yönünde oluşan kanaat nazara alınarak, sanığın ileride suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından, sanık lehine TCK'nın 50, 51 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

5271 sayılı CMK'nın “Elkoyma kararını verme yetkisi” başlığı altında düzenlenen 127. maddesinin (1) numaralı fıkrasına göre, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerinin elkoyma işlemini gerçekleştirebileceği, aynı maddenin (3) numaralı fıkrasında da, hakim kararı olmaksızın yapılan elkoyma işleminin, yirmi dört saat içinde görevli hakimin onayına sunulacağının, hakimin kararını elkoymadan itibaren kırk sekiz saat içinde açıklayacağının, aksi halde elkoymanın kendiliğinden kalkacağının hükme bağlandığı;

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin “Aramada emir ya da karar kapsamı dışında elde edilen bulgular ve ele geçirilen kişiler” başlıklı 10. maddesinde, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan, ancak diğer bir suçun işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse kolluk kuvvetlerince ne yapılması gerektiğinin düzenlendiği, buna göre, bu tür bir delil elde edildiğinde, delilin koruma altına alınması ve durumun Cumhuriyet Başsavcılığına derhal bildirilerek elkoyma işleminin gerçekleştirilmesi için Cumhuriyet savcısından yeni bir yazılı emir istenmesi gerektiği, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde, kolluk amirinin yazılı emriyle de elkoyma işleminin gerçekleştirilebileceği, maddenin devamında, hakim kararı olmaksızın elkoyma işleminin, yirmi dört saat içinde görevli hakimin onayına sunulacağı, hakimin, kararını elkoymadan itibaren kırk sekiz saat içinde açıklayacağı, aksi halde elkoymanın kendiliğinden kalkacağı düzenlemelerine yer verildiği;

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.07.2020 tarih ve 2020/1412 değişik iş sayılı kararı ile, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca kaçak tütün ile ilgili suç ve suç unsurlarının tespiti ile ilgili olarak arama yapılmasına, arama sonucunda ele geçen suç eşyalarına elkonulmasına karar verildiği, anılan karara istinaden kolluk kuvvetlerince sanığın işyerinde arama yapıldığı ve arama işleminin 16.07.2020 tarihi, saat 11:50 itibariyle düzenlenen tutanağa bağlandığı, arama sonucunda, 2863 sayılı Kanun kapsamında 38 adet eser ele geçirildiği, Cumhuriyet savcısı ile görüşme tutanağının ise aynı tarih, saat 11:30 itibariyle düzenlendiği, tutanakta Cumhuriyet savcısı tarafından, arkeolojik eser ile ilgili olarak ayrıca tahkikat evrakı düzenlenmesi şeklinde talimat verildiğinin kaydedildiği anlaşılmakla;

Yukarıda kısaca özetlenen kanun ve yönetmelik hükümleri gereğince, Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.07.2020 tarih ve 2020/1412 değişik iş sayılı kararına istinaden yapılan aramada suça konu kültür varlığı bulunduğunda, bunların koruma altına alınarak derhal Cumhuriyet savcısına bilgi verilmesi ve elkoyma işleminin gerçekleştirilebilmesi için Cumhuriyet savcısından yazılı emir istenmesi, ardından hakim kararı olmaksızın yapılan elkoyma işleminin yirmi dört saat içinde görevli hakimin onayına sunulması gerektiği, ancak, somut olayda bunların hiçbirinin yapılmadığı ve kültür varlıklarına yönelik elkoymanın hakim onayına sunulmadığı, dolayısıyla Isparta 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.07.2020 tarih ve 2020/1412 değişik iş sayılı kararına dayanılarak yapılan elkoyma hukuka uygun olmadığından, elde edilen delillerin hükme esas alınmasının da mümkün bulunmadığı, sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartının, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte hukuka uygun olarak elde edilmiş delillerle ispat edilebilmesi olduğu, bu itibarla, hukuka uygun olmayan elkoyma işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağı anlaşılmakla; atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26865, Karar No: 2018/9408, Tarih: 26.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/26865 E.  ,  2018/9408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 376. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek, sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları bulunduğu yerden temin edilerek, bunlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, kesinleşmiş icra takip dosyalarının borçları da pasife dahil edilerek, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, 2013 yılı defterleri temin edilmeden, şirketin aktif ve pasif durumunu tam olarak belirlemekten uzak, dönem varlıklarının ve borçların neler olduğunu açıkça belirtmeyen, denetime elverişli olmayan, şikayet tarihindeki mevcut durumu belirtmeyen yetersiz bilirkişi raporu dayanak yapılarak eksik kovuşturma ile sanığın beraatine karar verilmesi; Yerel Mahkemece yapılacak araştırma neticesinde suçun sübut bulması durumunda ise 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10528, Karar No: 2022/7032, Tarih: 12.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10528 E.  ,  2022/7032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı karar ve buna bağlı danışmanlık tedbiri uygulanmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen doğrudan 1.000 TL ve 1.500 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların tür ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlâl ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Afyon Kocatepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen 09.10.2015 tarihli rapora göre, suça sürüklenen çocuğun farik ve mümeyyiz olmadığı, ancak 05.01.2016 havale tarihli sosyal inceleme raporuna göre Yerel Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet kararı kurulduğunun anlaşılması karşısında; raporlar arasında ortaya çıkan çelişki ve duraksamanın giderilmesi açısından Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alındıktan sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun tespiti gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4090, Karar No: 2024/14587, Tarih: 03.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/4090 E.  ,  2024/14587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/501 E., 2023/459 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanması

Adana Defterdarlık Muhakemat Müdürlüğünün 16.11.2023 tarihli sayılı yazıları ile tebligatın kendilerine sehven geldiği, gereği için Adana Gelir İdaresi Başkanlığına gönderildiğinin belirtildiği ve katılan vekili tarafından temyizin 16.11.2023 öğrenme tarihinden itibaren yasal süre içinde 21.11.2023 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiş, Mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak inceleme yapılmıştır.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, gerekçeli kararın, katılan Adana Gelir İdaresi Başkanlığı yerine, sehven Adana Defterdarlık Muhakemat Müdürlüğüne tebliğ edildiği bu suretle temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4204, Karar No: 2013/3559, Tarih: 14.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/4204 E.  ,  2013/3559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava,abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8100, Karar No: 2015/10089, Tarih: 02.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8100 E.  ,  2015/10089 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Türkeli Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıf.)

TARİHİ : 24/04/2015

NUMARASI : 2015/51-2015/99

DAVACI : H.. B..

DAVALI : H.. Ö..

Taraflar arasındaki davada Sinop 2. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi ve Türkeli Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tüketici hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Sinop 2. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince, kararın Türkeli İlçe Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığınca verildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türkeli Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) tarafından ise, taraflarca yetki itirazında bulunulmadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından davacının İnegöl İlçe Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığınca verilen kararın iptali isteminde bulunduğu, tarafların yetki itirazı bulunmadığı, Sinop 2. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin yetkisinin bu suretle kesinleştiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Sinop 2. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Sinop 2. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.