muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7139, Karar No: 2019/3221, Tarih: 07.05.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/7139 E.  ,  2019/3221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 62, 63, 53, 58/9 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Yalova Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1194, Karar No: 2012/14087, Tarih: 05.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/1194 E.  ,  2012/14087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete ve beraate dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 52 adet fidan vasfında meşe ağaçlarını kesmek suçundan dava açılmış olup tek eylem ikiye bölünerek kesildiği kabul edilen ağaçlar için mahkumiyet diğerleri için beraat kararı verilmek suretiyle CMK'nin 225. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönler incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13816, Karar No: 2013/19216, Tarih: 11.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13816 E.  ,  2013/19216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 25.03.2013 gün ve 2013/1289 Esas - 2013/5185 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Avcılar Belediye Başkanlığı’nın 15.01.2009 tarihli yazısında dava konusu taşınmazların 1/5000 ölçekli Firuzköy nazım imar planında ... kısa mesafeli koruma alanında ve Üniversite sahasında kaldığı belirtilmesine rağmen, Avcılar Belediye Başkanlığı’nın 09.11.2012 trihli yazısında taşınmazların 16.12.2010 tarihinde ... Büyükşehir Belediye Başkanlığınca onaylanan 1/5000 ölçekli Nazım imar planında “Yerleşime Uygun Alan” kapsamına alındığı bildirilmiş olup,

1)Dava konusu edilen 2660 ve 2673 parsel sayılı taşınmazların ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından 16.12.2010 tarihinde onaylanan 1/5000 ölçekli nazım imar planında Üniversite alanı kullanımı dışına çıkarılıp çıkarılmadığının, parsellerin 1/5000 ölçekli imar planı ile tahsis edildiği “Yerleşime Uygun Alan” kullanımının taşınmazlara konut alanı olarak kullanılma imkanı verip vermediğinin ve taşınmazların en son onaylanan planda kamu hizmetine özgülenip özgülenmediğinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulmasından,

2)Dava konusu parsellere ilişkin 1/1000 ölçekli imar planının hazırlanıp hazırlanmadığının ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulup, uygulama imar planları mevcut ise dava konusu 2660 ve 2673 parsel sayılı taşınmazların planda tahsis edildiği kullanım amacını ve parsellerin çevresini gösterir imar krokisinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15064, Karar No: 2011/27029, Tarih: 26.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/15064 E.  ,  2011/27029 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhtiyati tedbir kararına muhalefet suçundan sanıklar ..., ...,...,...,..., ve....haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2007 tarihli ve 2007/518-201 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2007 tarihli ve 2007/44 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.07.2009 gün ve 35062 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2009 gün ve KYB. 2009-176122 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1.maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1.maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında resen karar verebilir. 6.madde hükmü saklıdır.", 5/1.maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanununun 27.maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1.maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan kanunun 308.maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi…" hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, 12.07.2007 tarihli, 302 ve 16.07.2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümleri yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2007 gün ve 2007/44 D.İş sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 26.12.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanun yararına bozma yolu olağanüstü bir kanun yolu olup meselenin bir başka şekilde çözümlenmesi mümkün ise bu yola başvurulamaz.

Görevsizlik konusunda uyuşmazlık olduğundan bu konunun çözümü müşterek yüksek mahkemece yada uyuşmazlık mahkemesince çözülebilir. Mahkemece yanlış görevsizlik kararı verilipte müşterek yüksek mahkemece bu konu kabul gördüğünde dahi dava Yargıtay`a ve Danıştay`a geldiğinde yanlışın düzeltilmesi mümkündür.

İzah edilen nedenlerle kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun kabul kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2010/8984, Karar No: 2011/5008, Tarih: 14.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8984 E.  ,  2011/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeni ile müvekkilinin davalıya inşaat malzemeleri satıp, fatura ve irsaliyeler karşılığı davalıya teslim edildiğini, ancak davalının borcunu ödememesi üzerine girişilen takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline mal teslim etmediğini, mal tesliminin fatura ve irsaliye ile ispat edildiğini, davacının müvekkili şirketin yetkilisinin imzaladığı irsaliyeyi sunmadığını, hesap föyünde mal teslim aldığı belirtilen kişilerin, müvekkili şirket adına mal teslim almaya yetkili kişiler olmadığını öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeni ile davacının davalıya mal satıp teslim ettiği, bu nedenle de alacaklı olduğu davalının takip tarihi itibari ile temerrüde düştüğü gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık ticari satım nedeni ile davacı alacaklı tarafından davalı aleyhine girişilen takibe davalının yaptığı itirazın iptaline ilişkindir.

Taraflar delil listelerinde ticari defterlere dayanmışlardır. Bu durumda mahkemece taraf defterleri üzerinde uzman bilirkişi kanalı ile inceleme yapılıp ayrıca malların teslimine ilişkin olarak düzenlenen belgelerde isimleri geçen kişilerin kim oldukları ve davalının elemanları olup olmadıkları hususunda araştırma yapılıp tüm deliller incelenmek suretiyle uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1094, Karar No: 2017/6100, Tarih: 06.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/1094 E.  ,  2017/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 18/02/2008 tarihinden 30/09/2012 tarihine kadar, davalı şirketler bünyesinde, Arıza Bakım Onarım Servisinde Şoför, Teknisyen, Ekip Şefi olarak hizmet sözleşmesi ile çalıştığını, en son net 1.177,02 TL ücretle çalıştığını, davalı işverenlerden... Mühendislik’in davacıya gönderdiği 10/09/2012 tarihli ''Görevlendirme Bildirim yazısı'' ile ... ili sınırlarında başkaca personel ihtiyacı olan işlerinin olmaması nedeni ile ...' a en yakın il konumunda olan ... ilinde bulunan, '' ... Tesis Yapım ve ... Küçük Ek Tesis Yapım'' işinde görevlendirildiğini, davacıya 03/10/2012 tarihine kadar görevlendirilen yerde olması gerektiği bildirildiğini, davacının görevlendirme bildirimi talebine 01/10/2012 tarihli “Görevlendirme Bildirimine Cevap” başlıklı noter kanalı ile gönderilen yazı ile cevap verdiğini, iş sözleşmesine göre işyeri ve iş tanımı kavramları dışında kalan, işverenin ... ilinde görevlendirilme talebini davacının kabul etmeyerek görevlendirildiği ... iline gitmediğini, bunun üzerine de davalı işveren... Mühendislik’in 08/10/2012 tarihili ihbarname ile İş Kanunu' nun 25/2-g maddesi gereğince iş sözleşmesini feshettiğini, bu feshin İş Kanunu' nun 22. maddesine ve belirsiz iş sözleşmesinin 2. maddesine açıkça aykırı olduğunu, fazla çalışma yapmasına rağmen davacıya herhangi bir fazla çalışma ücreti ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili; davacının davasını yetkili olmayan ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açtığını, asıl işveren olan Davalı ... ve San. Tic. Ltd. Şti' nin bulunduğu yer ve adresinin ... ili olduğundan yetkili mahkemenin ... İş mahkemesinin olması gerektiğini, davalı ...Ş.' nin taraf ehliyeti olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili; davacının davasını yetkili olmayan ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açtığını, asıl işveren olan Davalı ... ve San. Tic. Ltd. Şti' nin bulunduğu yer ve adresinin ... ili olduğundan yetkili mahkemenin ... İş mahkemesinin olması gerektiğini, davalı ...Ş.' nin taraf ehliyeti olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Müh. Tah. Ve Tic. San. Ltd. Şti. vekili; işin ihalesinin bittiğini ve ...... şirketi bir daha işi ihale etmeyeceğini açıklamışken davalı işveren işçilerini en yakın il olan ... iline işçinin pozisyonunu değiştirmeksizin tayin ettiğini, çünkü başka ihtimali kalmadığını, işçinin sözleşmesinde de bizzat başka ilde çalışmaya muvafakat ettiğini ve bunu kabul ettiğinin açık bir şekilde belli olduğunu, işverenin işçiyi en yakın il olan ... iline işçinin pozisyonunu değiştirmeksizin tayin etmesi, işçisine bizzat ihtiyacı olduğunu yazması, tüm masraflarının karşılanacağını taahhüt etmesi, mağduriyet yaşatmayacağını belirtmesine rağmen işveren bizzat mağdur olduğunu, davacı işçinin çalıştığı işyerindeki çalışma düzeni gereği fazla çalışma yapmasının imkanı bulunmadığını ve diğer tüm alacak iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Birbirlerine emsal nitelikte olup davalıları ve davacıların yaptıkları iş benzer olan, temyiz incelemeleri de Dairemizde aynı gün yapılan ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/390-392-393-394-395 Esas sayılı dava dosyalarındaki fazla mesai hesabı ile bu dosyadaki fazla mesai hesabı arasında fahiş fark bulunduğu görülmekle birlikte bu farkın nereden kaynaklandığı anlaşılamamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, birbirlerine emsal nitelikte olan 2012/390-392-393-394-395 Esas sayılı dava dosyalarını bu dosya içerisine getirtilerek fazla mesai hesabı yönünden dosyalar arasında oluşan çelişkiyi giderecek şekilde yeni bir bilirkişi raporu alarak sonuca gitmektir.

3- Hükmedilen miktarların net mi brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK.nun 297/2 maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28871, Karar No: 2013/20618, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28871 E.  ,  2013/20618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 24/04/2003 tarihinde muvazaalı olarak eşi diğer sanıktan boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.