muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15558, Karar No: 2013/17946, Tarih: 18.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/15558 E.  ,  2013/17946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... .... tarafından, davalı ... aleyhine 24/07/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, öğretmen olan davalının kusurlu eylemi sonucu yaralanan dava dışı öğrencinin yakınlarına mahkeme kararı ile tazminat ödemek zorunda kaldığını belirterek, yaptığı ödemenin davalıdan rücuen ödetilmesini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya katılmamış, herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Yerel mahkemece, dava dışı öğrencinin yaralanmasının davalının eyleminden kaynaklandığına dair kesinleşmiş bir mahkeme kararı bulunmaması ve dosya kapsamına göre de bu yönde bir kanaate ulaşılamadığından bahisle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde; ilköğretim birinci sınıf öğretmeni olan davalının, olay günü sınıfta öğrencilere kızdığı sırada, ödevini göstermek için kendisine defter uzatan bir öğrencinin uzattığı defteri alıp sırasına doğru fırlattığı, bu eylemden birkaç saniye sonra ön tarafta oturan öğrencilerden dava dışı....’ın gözünü tutup öğretmen ve arkadaşlarından yardım istediği, yapılan tedavi ve kontroller sonrası sağ gözünde görme kaybı meydana gelecek şekilde yaralandığı hususunda taraflar arasında herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki anlaşmazlık, davalı tarafından fırlatılan defterin içerisinde bulunan kurşun kalemin dava dışı ....’ın gözüne isabet edip etmediği, mağdur öğrencinin yaralanmasının bu eylemden kaynaklanıp kaynaklanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Olayın ardından hemen idari soruşturma başlatılmış, muhakkik .....tarafından tanzim olunan 11/01/2001 tarihli soruşturma raporunda; sınıfta bulunan öğrencilerin sözlü beyanlarına müracaat edildiği, öğrencilerin alınan ifadelerinde; öğretmenlerinin defteri fırlatması sonucu defterin arkadaşlarına tesadüfen çarptığını beyan ettikleri belirtilmiş, idari soruşturma sonucu eylem sabit görülerek davalı hakkında disiplin cezası uygulanmıştır.

Davalı hakkında, taksirle yaralama suçundan kamu davası açılmış, yapılan yargılama sonucu delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiş, temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9.Ceza Dairesi tarafından suçun sübuta erdiğinden bahisle karar bozulmuş, yerel mahkemece beraat kararında direnilmesi üzerine dosya bu kez Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmiş, ancak bu aşamada dosyanın zamanaşımına uğramasından dolayı kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

Davalı hakkında, taksirle yaralama suçundan kamu davası açılmış, yapılan yargılama sonucu delil yetersizliğinden beraat kararı verilmiş, temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9.Ceza Dairesi tarafından suçun sübuta erdiğinden bahisle karar bozulmuş, yerel mahkemece beraat kararında direnilmesi üzerine dosya bu kez Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmiş, ancak bu aşamada dosyanın zamanaşımına uğramasından dolayı kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

Ceza dosyasında ifadelerine müracaat edilen ve halen davalının öğretmenliğini yaptığı bir kısım öğrenciler genel olarak; arkadaşlarının gözüne ne olduğunu görmediklerini, öğretmenlerinin uzak bir mesafeye defter fırlatmadığını, sadece sıraya doğru bıraktığını, bu esnada arkadaşlarının gözünü tutarak sınıftan dışarı çıktığını, öğretmenlerinin sıraya bıraktığı defterin arasındaki kalemi uzun süre aradıklarını ancak bulamadıklarını beyan etmişlerdir. Davalı, soruşturma aşamasında alınan 26/01/2001 tarihli ifadesinde; ödevini göstermeye gelen bir öğrencinin defterini kapalı bir şekilde sırasına doğru bir iki metre mesafeden attığını, defteri attıktan birkaç saniye sonra ön sırada oturan Hakkı Yıldız'ın gözüne birşey olduğunu söyleyerek yardım istediğini bildirmiştir. Mağdur çocuk ise tüm aşamalarda alınan ifadelerinde; öğretmenin fırlattığı defter arasındaki kalemin gözüne denk geldiğini iddia etmiştir. Hatta kendisine olaydan hemen sonra ne olduğunu soran müdür yardımcısı ....'a da aynı şekilde beyanda bulunmuş, bu beyan tanık....'ın 18.02.2002 tarihli ifadesi ile de doğrulanmıştır. Diğer yandan aynı sınıfta öğrenci olan mağdur çocuğun kardeşi .... da alınan ifadelerinde; mağdur kardeşinin iddiasını doğrulayacak tarzda beyanlarda bulunmuştur. Mağdur çocuğun ailesi ve yakınları, olaydan sonra davalı öğretmen ile görüşmek için okula geldiklerinde, davalının olayın istemeyerek meydana geldiğini kabul ettiğini, bu kabule diğer öğretmelerin de şahit olduğunu ifade etmişler, ancak bu beyanlar yapılan yüzleştirmeye rağmen davalı ve diğer öğretmenler tarafından kabul edilmemiştir.

Yukarıda özetlenen dosya içeriği ile olayın gelişim biçimi nazara alındığında, mağdur çocuğun yaralanmasının davalının eyleminden kaynaklandığı sübuta ermiştir. Halen davalının öğretmenliğini yaptığı bir kısım öğrencilerin olayın üzerinden uzunca bir süre geçtikten sonra vermiş oldukları ve kendi içerisinde çelişkilerle dolu ifadelerin davalı lehine değerlendirilmesi ve hükme esas alınması doğru değildir.

Şu halde, rücuen tazminat kapsamının denetime elverişli bilirkişi raporu ile belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 18/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15022, Karar No: 2017/6014, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15022 E.  ,  2017/6014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3518, Karar No: 2025/1709, Tarih: 27.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3518 E.  ,  2025/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.06.2024

SAYISI : 2023/2682 E., 2024/652 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/341 E., 2022/540 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.06.2024 tarihli ek karar ile temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğundan davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava ön alım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 07.06.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-(a) hükmü uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 35/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve harçlandırılan önalım bedeli toplamı 2.082,33 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi (2024) itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.06.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12491, Karar No: 2022/5386, Tarih: 21.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12491 E.  ,  2022/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 21/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9354, Karar No: 2017/6339, Tarih: 05.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9354 E.  ,  2017/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, 2006 yılı Kasım ayında “sahte fatura kullanmak” suçuna konu faturaların Katma Değer Vergisinde kullanılması nedeniyle 26.12.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.07.2011 tarih ve 2011/981 Esas sayılı iddianamesiyle, “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, ancak mahkemenin sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçundan hüküm kurduğu, ayrıca gerekçeli kararında da "sahte belge düzenlemek suretiyle kaçakçılık suçunu işlediği" şeklindeki açıklamaya yer verildiği anlaşılmakla, “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçundan hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3662, Karar No: 2023/4404, Tarih: 04.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3662 E.  ,  2023/4404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/308 E., 2022/199 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili; ... Kasabasının Kızıldip Mevkiinde bulunan 379, 391 ve Kum Mevkiindeki 1391, 1393 ve Köyiçi Mevkiinde bulunan 1529 No.lu parsellerin kadastro görmeden önce 46 No.lu Toprak Tevzi Komisyonu Başkanlığının 29/01/1954 tarih ve 10-36/39 ... kararı ile mera olarak tahsis edildiğini, ... Belediyesinin daha sonra kamu malı niteliğindeki bu taşınmazları özel mülkü haline getirecek biçimde tashihen tapuda adına tescil ettirdiğini, yapılacak inceleme sonucunda imar planı içine girmediği anlaşılanların mera imar planı içine girip genel hizmete ayrılanların Belediyeye terkini gereken Hazine yeri olduğuna, imar planında özel mülkiyet alanına girenlerin ise; Hazinenin özel mülkü olduğunun tespitine karar verilmesi talep ve dava etmişlerdir.

2. Birleşen Mersin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/810 Esas ... dosyasında da aynı hukuki sebeplerle 3640 ve 3319 parsel No.lu taşınmazların mera olduğunu, araştırma sonucu hukuki durumu çerçevesinde karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Belediye vekilince verilen cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların belediye hudutları ve imar planı içerisinde olduğunu, bundan sonra mer'a olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün olmadığını, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.03.2011 tarihli ve 2009/62 Esas, 2011/80 Karar ... kararıyla; hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesi kararı Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 27.03.2012 tarih ve 2011/15998 Esas, 2012/4535 ... Kararı ile işin esası incelenmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesi kararı Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 27.03.2012 tarih ve 2011/15998 Esas, 2012/4535 ... Kararı ile işin esası incelenmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1. Asıl davanın kabulü ile; Mersin ili, Akdeniz ilçesi, ... Mahallesi, 311 ada 22 parsel (eski 379 parsel) ... taşınmazın; 311 ada 29 parsel (eski 2393 parsel) ... taşınmazın; 311 ada 56 parsel (eski 2395 parsel) ... taşınmazın fen bilirkişisi raporunda A ile gösterilen 49.572,92 m²'lik kısmının; 366 ada 94 parsel (eski 4281 parsel) ... taşınmazın fen bilirkişisi raporunda A ile gösterilen 374.032,55 m²'lik kısmının; 366 ada 205 parsel (eski 4281 parsel) ... taşınmazın; 351 ada 1 parsel (eski 3648 parsel) ... taşınmazın; 352 ada 1 parsel (eski 3647 parsel) ... taşınmazın; 357 ada 1 parsel (eski 3646 parsel) ... taşınmazın; 362 ada 1 parsel (eski 3645 parsel) ... taşınmazın; 363 ada 1 parsel (eski 3644 parsel) ... taşınmazın; 346 ada 271 parsel (eski 3317 parsel) ... taşınmazın fen bilirkişisi raporunda A ile gösterilen 30.273,55 m²'lik kısmının tapu kayıtlarının iptaline,

2. Mersin ili, Akdeniz ilçesi, ... Mahallesi, 346 ada 442 parsel (eski 3962 parsel), 346 ada 441 parsel (eski 3963 parsel), 346 ada 438 parsel (eski 3964 parsel), 346 ada 435 parsel (eski 3965 parsel), 346 ada 434 parsel (eski 3966 parsel), 346 ada 433 parsel (eski 3967 parsel), 346 ada 402 parsel (eski 3978 parsel), 346 ada 403 parsel (eski 3977 parsel), 346 ada 404 parsel (eski 3976 parsel), 346 ada 405 parsel (eski 3972 parsel), 346 ada 414 parsel (eski 3971 parsel), 346 ada 415 parsel (eski 3973 parsel), 346 ada 416 parsel (eski 3974 parsel), 346 ada 417 parsel (eski 3975 parsel), 429 ada 28 parsel (eski 3968 parsel), 429 ada 29 parsel (eski 3969 parsel), 429 ada 30 parsel (eski 3970 parsel) ... taşınmazların davalı ... Belediyesi adına olan tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tesciline,

3. Birleşen davanın

kabulü ile; Mersin ili, Akdeniz ilçesi, ... Mahallesi, 346 ada 272 parsel (eski 3640 parsel) ... taşınmazın fen bilirkişisi raporunda A ile gösterilen 258.498,01 m²'lik kısmının ve aynı mahalle 346 ada 268 parsel (eski 3319 parsel) ... taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Hazine vekili, eksik inceleme ve araştırma nedeniyle ve yargılama giderleri yönünden temyiz etmiştir.

2. Davalı ... vekili yasal mevzuat gereği taşınmazların Belediyeye bırakılması gerektiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mera iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Hazine vekili, eksik inceleme ve araştırma nedeniyle ve yargılama giderleri yönünden temyiz etmiştir.

2. Davalı ... vekili yasal mevzuat gereği taşınmazların Belediyeye bırakılması gerektiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mera iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa ... olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 ... Mera Kanunu m.3,4).

2. T.C. Anayasası'nın ''Kıyılardan Yararlanma'' başlıklı 43 üncü maddesinde; ''Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. ..., göl ve akarsu kıyılarıyla, ... ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyılarla sahil şeritlerinin, kullanılış amaçlarına göre derinliği ve kişilerin bu yerlerden yararlanma imkan ve şartları kanunla düzenlenir.''

3. 3621 ... Kıyı Kanunu'nun 5 inci maddesinde; kıyılar ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir:

"Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır, kıyı ve sahil şeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir. Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Kıyı kenar çizgisinin tespit edilmediği bölgelerde talep vukuunda, talep tarihini takip eden üç ay içinde kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur. Sahil şeritlerinde yapılacak yapılar Kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaşabilir. Yaklaşma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreaktif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebilir. Sahil şeritlerinin derinliği, 4. maddede belirtilen mesafeden az olmamak üzere, sahil şeridindeki ve sahil şeridi gerisindeki kullanımlar ve doğal eşikler de dikkate alınarak belirlenir. Taşıt yolları, sahil şeridinin kara yönünde yapı yaklaşma sınırı gerisinde kalan alanda düzenlenebilir. Sahil şeridinde yapılacak yapıların kullanım amacına bağlı olarak yapım koşulları yönetmelikte belirlenir'' hükmüne yer verilmiştir.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.