muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14691, Karar No: 2015/23498, Tarih: 30.11.2015

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri toplanıp, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretleri alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenerek getirtmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik ve inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde ile karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Kabule göre de; Seri halde Dairemize gelen dosyaların incelenmesi sırasında ... . İş Mahkemesinin 2014/333 Esas ve 2015/624 Karar sayılı dosyasında 2011 ve 2012 yıllarına ait bordroların sunulduğu tespit edilmiştir. Bu bordroların incelenmesinde davacılara yıllara göre değişen miktarlarda yol ve yemek ücretinin ödendiği anlaşılmaktadır. Zaten bu dosyada davacı da iş akdinin feshinden önceki bir yıl, yol ve yemek ücretlerini ödendiğini kabul etmektedir. Bu durum karşısında yol ve yemek ücreti tahakkuklarının ve ödeme belgelerinin alt işverenlerden istenerek ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenip, bordroların temin edilememesi durumunda işe sunulan bu bordrolardaki ücretler baz alınarak, ayrıca son bir yıl yemek ücretlerinin ödendiği hususunda dilekçesinde beyan bulunmayan davacılardan da ödeme yapılıp yapılmadığı sorularak açıklattırılıp, bordro sunulmayan dosyalarda 2011 ve 2012 yıllarına ait yol ve yemek ücretleri tahakkukları ve ödemeleri olduğundan bordroda adı bulunan davacıların alacak hesabının da bu ödemelerin mahsubundan sonra ödenmeyen miktarın belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18760, Karar No: 2014/10551, Tarih: 26.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/18760 E.  ,  2014/10551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/125-2013/23

M.. Z.. ile Hazine aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22.01.2013 gün ve 125/23 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde özetle; Malatya İli, Merkez Kapıkaya Köyü, Kücun mevkiindeki, sınırları dava dilekçesinde yazılı, tahmini 80 dönüm miktarlı taşınmaz üzerinde üzüm ve badem ağaçlarının ekili olduğunu, bu taşınmazın 1938 yılından itibaren babası Bekir tarafından kullanılmakta iken babasının 1974 yılında ölümünden sonra kardeşleri arasında yapılan taksimle kendisinin tasarrufu altında bulunduğunu, ne var ki, kadastro çalışmalarında bu yerin “taşlık” niteliğiyle Hazine adına tescil edildiğini açıklayarak; taşınmaz üzerindeki üzüm ve badem ağaçlarının mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin kadastroda 'taşlık'' niteliğiyle tescil harici bırakıldığını, bu gibi yerlerin zilyetlik ile iktisabının mümkün olmadığını, davacının iş bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin kadastroda 'taşlık'' niteliğiyle tescil harici bırakıldığını, bu gibi yerlerin zilyetlik ile iktisabının mümkün olmadığını, davacının iş bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan keşif, dosyada mevcut bilirkişi raporları ve delil tespiti dosyası ile tüm dosya içeriği dikkate alınarak; davacının davasının kabulüne, sınırları mahkeme kararının hüküm kısmında yazılı dava konusu 51477 m2’lik yer içerisindeki üzüm bağı ve badem ağaçlarının davacıya ait olduğunun ve davacı tarafından dikilip yetiştirildiğinin tespitine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde Hazine vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle bozma istekli olarak temyiz edilmiştir. Toplanan deliler ve tüm dosya kapsamından; dava konusu yerin tapulamada (kadastro) çalışmalarında "taşlık" niteliğiyle tescil harici olarak bırakıldığı anlaşılmıştır. DSİ 9. Bölge Müdürlüğü'nün dosyada mevcut 22.03.2012 gün ve 116496 sayılı yazılarından çekişmeli yerde Kapıkaya sulama projesine ait sol ana boru hattı ile sol Y-3 boru hattının bu araziden geçmekte olup davacıya ait bu arazi üzerinde boru hatlarına isabet eden 10 yaşında 244 adet üzüm ve 10 yaşında 84 adet badem ile 5 yaşında 58 adet badem ağacının bulunduğunun tespit edildiği bildirilmiştir. Mahallinde keşif yapılmıştır. Keşifte dinlenen davacı tanıklan: söz konusu üzüm ve badem ağaçlarının davacıya ait olduğunu söylemişlerdir. Fen bilirkişisinin ölçeksiz 14.12.2012 tarihli krokisi dosya içerisindedir. Zirai bilirkişinin 17.12.2011 tarihli bilirkişi raporu dosyadadır. Esasen Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin Değişik İş 2011/365 Esas ve Karar sayılı hasımsız tespit dosyası dosya ekinde olup, bu tespit dosyasında içra edilen keşifte de aynı zirai bilirkişi görevlendirilmiştir. Ziraatçının 25.12.2011 tarihli raporunun eldeki derdest dosyada aynen alındığı bilirkişi raporu olarak dosyaya ibraz edildiği görülmüştür.

Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında "taşlık" niteliğiyle tescil harici bırakılan taşınmaz üzerine davacı tarafından ziraatçı bilirkişinin değişik iş dosyasındaki raporunda yazılı olduğu ve eldeki dosyaya da bir fotokopisi bilirkişi raporu olarak sunulan belgeye göre taşınmaz üzerinde 10 yaşlarında üzüm omcaları ve yine 10 ve 5 yaşlarında badem ağaçlarının mevcut bulunduğu bu yerden DSİ'nin sulama hattı geçirilmesi nedeniyle iş bu davayı açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığında toplanmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, tapulama (kadastro) çalışmalarında "taşlık" niteliğiyle tescil harici bırakılan yer için öncelikle imar ve ihyanın tamamlanması ondan sonra da TMK’nun 713/1 maddesi uyarınca zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşması gerekir. Kaldı ki, Değişik İş tespit dosyasındaki zirai bilirkişi raporuna göre; dava konsu taşınmaz içerisindeki davacıya ait olduğu iddia edilen üzüm omcaları ve badem ağaçlarının en çok 10 yaşlarında olduğu, böylece, davacının dava konusu yerde işgalci konumunda bulunduğu tartışmasızdır. Kaldı ki, özellikle 7. Hukuk Dairesinin bu tür emsal dosyalardaki yerleşmiş içtihatlarına göre muhtesatın aidiyetinin tespiti için: öncelikle derdest ortaklığın giderilmesi davası ya da kamulaştırma işleminin bulunması gerekir. Bir başka anlatımla, davacı adına tapuda kayıtlı bir taşınmaz olması ve bu taşınmazla ilgili malikler arasında ortaklığın giderilmesi veya herhangi bir kamu kuruluşunca kamulaştırma işleminin yapılması gerekmektedir. Bu nedenle, eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde tespit davası açılmasında hukuki bir yararın bulunmadığı kuşkusuzdur. Dairemiz'in uygulamaları da bu yöndedir. Hukuki yarar dava koşuludur.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilke ve koşullar gözönünde bulundurularak davacının davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı olduğu üzere kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlan açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30105, Karar No: 2015/25425, Tarih: 16.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/30105 E.  ,  2015/25425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş akdini davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının Üniversitesi Hastanesi ikmal inşaat işinin yapımı için istihdam edildiğini, davacı ile yapılan sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, kendilerinden kaynaklanmayan sebeplerle asıl işveren ile yaptıkları sözleşmenin son bulmasından dolayı davacı ile aralarındaki iş akdinin kendiliğinden son bulduğunu ve başka bir alacağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının fazla mesai ücreti tanık beyanlarına göre hesaplanmıştır. Davalı, davacı tanıklarının husumetli olduğunu ve başka dosyalarda vermiş oldukları beyanlar ile mahkemede vermiş oldukları beyanlar arasında çelişki bulunduğunu, bu nedenle tanık beyanlarının hesaplamalarda dikkate alınamayacağını iddia etmiştir. Gerçektende davacının ve bazı işçilerin iş akitlerinin davalı tarafından feshedilmesi üzerine İş Mahkemelerinde bir çok dava açıldığı, bu dosyalarda dinlenilen davacı tanıklarının genelde aynı kişiler olduğu, davalı işyerinde çalıştıkları, davalıya karşı açmış oldukları davalarının bulunduğu ve bu tanıkların çalışma saatlerine ilişkin gerek aynı mahkemede farklı dosyalarda vermiş oldukları beyanlar gerekse başka mahkemelerde vermiş oldukları beyanların çelişkili oldukları, iş başlangıç ve bitiş saati hakkında farklı dosyalarda farklı beyanlar verdikleri, Dairemizce incelenen dosya içeriklerinden ve davalı vekili tarafından tanık beyanlarına karşı verilen dilekçelerden anlaşılmaktadır. O halde yapılacak iş, Üniversitesi'ne müzekkere yazılarak davacının çalıştığı şantiyedeki çalışma saatleri sorulmalı ve davacı tanıkları tekrar dinlenerek yaz ve kış çalışma saatlerine ilişkin davalı vekilinin tanık beyanlarına karşı vermiş olduğu dilekçede belirtilen çelişkiler giderilmeli, tüm bu deliller birlikte değerlendirilerek çıkacak sonuca göre davacının fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin çelişkili tanık beyanlarına dayalı olarak fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Her ne kadar davacının ihbar tazminatı talebi iş akdinin belirli süreli hizmet sözleşmesi niteliğinde olduğu gerekçesiyle mahkemece reddedilmiş ise de dava konusu iş akdi belirli süreli hizmet sözleşmesinin objektif koşullarını taşımadığından belirsiz süreli olup belirli süreli hizmet sözleşmesi olarak nitelendirilemez. Bu nedenle mahkeme kararı bu noktada hatalı ise de temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10084, Karar No: 2019/9104, Tarih: 17.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10084 E.  ,  2019/9104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 01.01.2007 tarihinde işe başladığını, 14.04.2007 tarihinde sigortalı yapıldığını, iş akdinin işe gelmediği şeklindeki gerçek dışı iddia ile iş akdinin feshedildiği 22.09.2013 tarihine kadar çalıştığını, işe gelmediği iddiasının müvekkilini tazminatsız olarak işten çıkarma amacına yönelik olduğunu, müvekkilinin yıllardır ödenmeyen ve biriken fazla mesai, yıllık izin dini milli bayram ücretlerini talep ettiğini, kendisine bu ücretlerin ödenmeyeceğini, bu ücretleri talep ediyorsa işe gelmemesinin söylendiğini, müvekkilinin haklı sebeb ile işinden ayrılmak zorunda kaldığını, iş akdinin haksız ve önelsiz fesheden işverenin kıdem ve ihbar tazminatı ödemediğini, davalı işyerinde 08:00-18:00 ve 18:00-08:00 vardiyalarında dönüşümlü olarak benzin pompacısı olarak çalıştığını, fazla mesailerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, dini-milli bayramlar ve tatillerde çalıştığını, ücretinin ödenmediğini, iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacağı, ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının, davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 23.09.-24.09-25.09-26.09.2013 tarihlerinde işe gelmediğinden tutanak tutulduğunu, mazeretini bildirmesi için 27.09.2013 tarihinde ihtarname keşide edildiğini, mazeret bildirmediğinden iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, kaldı ki davacının da dava dilekçesinde iş akdini haklı nedenle feshettiği iddiası bulunduğunu bu durumda da ihbar tazminatı hakkı doğmayacağını, davacının ödenmeyen bir ücretinin bulunmadığını, müvekkili şirkette çalışmaların yasalar dahilinde yapıldığını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ve davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ve davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı işyerinde 18:00-08:00 mesaisinde 2 saatlik ara dinlenmesi düşülerek 12 saat çalıştığını bu şekilde mesai yaptığını, haftada 72 saat çalışıp, 27 saat fazla mesai yaptığını tanık beyanları ile ispatlamıştır. Davacının ispat ettiği fazla mesainin hukuki olmayan gerekçe ile 27 saatten 18 saate çekilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/618, Karar No: 2020/5295, Tarih: 08.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/618 E.  ,  2020/5295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte gündüz vakti müştekinin iş yerinin bahçesinde bulunan altı adet hurda aküyü çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3, 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, ilk hükmün verildiği 03.09.2013 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 14.05.2019 tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6755, Karar No: 2018/5608, Tarih: 19.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6755 E.  ,  2018/5608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... müdafi, ... ve müdafi ile sanık ... ve müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Yenimahalle Vergi Dairesi Müdürlüğünün 132 065 0269 vergi numaralı mükellefi olan ... end. Ham. Geri Dön... Ltd. Şti'nin ortakları olan sanıklar hakkında 2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıkların şirket işleriyle ilgilenmedikleri, şirketin gerçekte Ümit Çığlı ile Ercan mama tarafından idare edildiği ve onlara ait olduğunu savunmaları karşısında; sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, alım-satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların, Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanıkların düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin de dosya içerisinde bulunmadığı görülmekle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanıkların ortağı oldukları şirketin düzenlemiş olduğu faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığı belirlenip, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; sanıkların savunmasının doğru olup olmadığının tespiti bakımından, faturaları kullanan şirket yetkilileri ile sanık savunmalarında adı geçen ...ve ...’nın CMK'nın 48

...ve ...’nın CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,faturalarda yer alan imza ve yazıların sanıklar ile Ümit Çığlı ve Ercan Mama’ya ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,