muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8513, Karar No: 2021/4613, Tarih: 02.06.2021

Hal böyle olunca; müdahil davacı sıfatı ile ..., ... ve ... ile davalı sıfatıyla Hazine ve birleşen dosya davacısı sıfatıyla ...'in taraf oldukları dava dosyasına eklenerek katılımları sağlanmalı ayrıca davacılara, davalarını ... ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Belediye Başkanlığı’na yönelterek taraf teşkilini sağlamaları için süre ve imkan tanınmalı, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması halinde taraflardan savunma ve delilleri sorulmalı, bildirdikleri takdirde delilleri toplanmalı ve bundan sonra, tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin olarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu husus göz ardı edilerek, yöntemince taraf teşkili sağlanmadan esasa ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27062, Karar No: 2018/3537, Tarih: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27062 E.  ,  2018/3537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığa İİK’nın 349. maddesindeki şerhi içeren duruşma davetiyesinin iade edildiği dikkate alınıp yeni davetiye tebliğ edilmeden yokluğunda yargılama yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

3-Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğundan TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen aynı nev'iden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, Kanun'da belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, Sarayönü İcra Ceza Mahkemesinin 27.05.2013 tarih ve 2013/1 E. 2013/28 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizce 2015/22235 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu 12.09.2017 tarihinde bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, mümkünse anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı, önceki hüküm kesinleşmişse sonradan açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilerek buna göre hüküm kurulması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4602, Karar No: 2019/413, Tarih: 12.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4602 E.  ,  2019/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı müvekkilinin ithal edilen mallara ilişkin gümrük işlerini yerine getirmek üzere davalılara vekalet verdiğini, bu vekalete istinaden ... yapan davalıların müvekkili şirkete ait ithal edilen mallara ilişkin ürün kodunu ilgili gümrük müdürlüğüne yanlış bildirdiğini ve hatalı beyanlar sonucu müvekkili firmaya ceza kesildiğini ve müvekkilinin para cezalarını ödemesine sebebiyet verdiğini, davalının basiretli bir tacir gibi davranmadığını ve üzerine düşen görevi yerine getirmediğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, %40'dan az olmamak üzere ... inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı tarafça düzenlenen beyanname ve beyannameye eklenen mal faturasında eşya cinsinin yazılı olmadığı, eşya cinsi yerine ürünün parça kodlarının yazılı olduğu, gümrük müşavirlerinin dolaylı temsilci sıfatıyla adına hareket ettikleri ithalatçı firmalardan kendisine tevdi edilen vesaikte ve şifahen verilen bilgilerde eşya cinsine ya da diğer konulara ilişkin bir tereddüt hasıl olması durumunda eşya için gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım tayin etmeden önce, herhangi bir cezai duruma düşmemek için ... Kanunu'nun 41. maddesinde kendisine tanınan seçimlik hakkı kullanarak eşyayı inceleyip doğru ...'nu tespit edebilecekken bu yola gitmediğinden dolaylı temsilci sıfatı ile davacıya karşı kısmen de olsa sorumlu oldukları, davacı eşya sahibinin de basiretli bir tacir gibi davranışla beyanname düzenlenmesi için dolaylı temsilci olarak tayin ettiği davalılara vermiş olduğu faturada gerekli eşya cinsinin yazılı olmasını sağlamakla mükellef olduğu, ithal etmekte olduğu eşyanın cins, nev'i ve niteliğini davalılara açıkça bildirmekle ve eşya cinsinin faturada belirtilmesini sağlamakla yükümlü olduğu halde eşya cinsinin faturada belirtilmediği, davacı firmanın da davalılara yeterli bilgi ve belge sunmamış olması nedeniyle oluşan cezadan kısmen sorumlu olacağı, tarafların müterafik kusurlarının eşit olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, gümrük hizmetleri sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptaline ilişkindir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, gümrük hizmetleri sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptaline ilişkindir.

1- Mahkeme hükmü davacı vekiline, 10.12.2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 27.12.2013 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ... tarafından da karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda belirtilen temyiz peşin harcın davalılardan alınarak hazineye irat kaydına, davacı tarafından yatırılan temyiz peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/225, Karar No: 2025/6774, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/225 E.  ,  2025/6774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/178 E., 2024/236 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen Kurum işlemi iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Kurum tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Sosyal Güvenlik Kurumu Denizli İl Müdürlüğünün Irgıllı Sütlaç Sulama Birliği hakkında devam eden 1015842 iş yeri sicil numaralı dosya alacağından dolayı müvekkillerinin menkul ve gayrimenkul malları üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve yersiz açılmış bir dava olup reddi gerektiğini, davanın süresinde açılmamış olması sebebiyle usul yönünden reddi gerektiğini, Çivril Kaymakamlığı tarafından gönderilen cevabi yazılarda; davacıların Kuruma olan borçlarının tahakkuk ettiği dönemde birliğin yönetim kurulu üyesi olduklarını, 5510 sayılı Kanun'un 88. maddesi uyarınca ödenmeyen birlik borçlarından dolayı müştereken ve müteselsilen şahsi mal varlıkları ile sorumlu olduklarını beyanla; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.12.2023 tarih ve 2023/107 E., 2023/376 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Daire kararında; " .. Eldeki davada, dosya kapsamında, 19.06.2023 tarihli Kurum yazısında, davacıların Denizli 4. İş Mahkemesinde açtıkları dava sonucunda 2019/299 Esas nolu dosya gereği konulan bütün hacizlerin 23.05.2022 tarihinde kaldırıldığı ifade edilmekle; bu kapsamda Kurumdan kaldırılması talep olunan hacizlerin tümünün kaldırılıp kaldırılmadığı sorulup, akıbet nazara alınmak suretiyle, davanın konusuz kalıp kalmadığı da irdelenerek karar tesis edilmelidir. ... "şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, davanın reddine dair kararı verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işlemi iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 6183 sayılı Kanun 54, 55. maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlere göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, temyiz nedenlerine göre ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6305, Karar No: 2009/7077, Tarih: 18.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/6305 E.  ,  2009/7077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 27/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanları babası M....F....un adına kayıtlı 1147 parsel sayılı taşınmazını muvazaalı ve mirasçıdan mal kaçırma amacıyla davalı oğluna ölünceye kadar bakma akdi ile devrettiğini, murisin bakıma ihtiyacının olmadığını, davalının da miras bırakanla ilgilenmeyip, bakmadığını, ayrıca murisin son zamanlardaki hafıza kaybından davalının faydalanmak suretiyle devri yaptırdığını ileri sürerek, pay oranında iptal-tescil, olmazsa tenkis talebinde bulunmuştur.

Davalı, murise baktığını, ayrıca murisin sağlığında davacıya da taşınmaz verdiğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, murisin sağlığında hak dengesini gözeterek paylaştırma kasdıyla hareket ettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal-tescil, olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacı miras bırakanı M...F....un 1147 parsel sayılı arsa vasfındaki taşınmazını davalı oğluna 15.9.1999 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, üzerinde otel bulunan kayden arsa niteliğindeki çekişmeli taşınmazın aslında bağış olduğu halde ölünceye kadar bakma akdi gösterilmek suretiyle davalıya temlik edildiğini ve mirasçıdan mal kaçırma amacıyla temlikin gerçekleştirildiğini ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Davalı ise, miras bırakanın davacıya da bazı temlikler yaptığını ve denkleştirme kasdı ile hareket ettiğini savunmuştur.

Gerçekten de, miras bırakanın 31.1.1992 tarihinde 30 parselde 3 adet bağımsız bölümü satış suretiyle davacıya devrettiği dosya kapsamı ile sabittir. Davacı, bu temliklerin gerçek olup, bedelin ödendiğini bildirmişti Bu durum karşısında, tüm delillerin öncelikle akitlerin, gerçek olup-olmadığı yönünden değerlendirilmesi her iki yana yapılan temlikin aslında bedelsiz olduğu sonucuna varıldığı takdirde denkleştirme savunması üzerinde durulması gerekir. Bilindiği üzere;  uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle  zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Şu da belirtilmelidir ki;  miras bırakanın hak dengesini gözeten bir denkleştirme yaptığının söylenebilmesi, tüm mirasçılarına ayrı ayrı kazandırdığı mal ve hakların değerleri arasında açık bir fark bulunmamasına, diğer bir deyişle bu mal ve hakkın birbirlerine oranlanması durumunda bu kazandırmaların makul düzeyde birbirlerine yakın değerde olmalarına yani hak dengesinin gözetildiğinin belirlenmesine bağlıdır

Mahkemece, bu yönde bir araştırma yapılmamış davacıya verilen taşınmazların değerleri üzerinde durulmamıştır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, sonucuna göre bir karar  verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Mahkemece, bu yönde bir araştırma yapılmamış davacıya verilen taşınmazların değerleri üzerinde durulmamıştır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, sonucuna göre bir karar  verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne diğenen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   18.6.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1850, Karar No: 2019/3778, Tarih: 15.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1850 E.  ,  2019/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 08/02/2018 tarih ve 2017/47-2018/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkilinin “DALAN FAMİLY” tanınmış markasının benzeri olan “FAX FAMİLY” markasını tescilsiz olarak kullandığını, davalının eyleminin müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalının markaya tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitini, önlenmesini, tecavüzlü ürünlere el konulmasını, tecavüz oluşturan marka kullanımlarının durdurulup ilgili eşyaların toplatılmasını, hüküm özetinin ilanını, 10.000.-TL maddi, 10.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, maddi tazminat tutarını 19/11/2013'de 721.625.-TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, kullanılan markanın “FAX FAMİLY” olduğunu, oysa davacı markasının kök olarak “DALAN” olduğunu, söz konusu ek nedeniyle korunamayacağını, “FAMİLY” ibaresinin ayırt edici ana unsur olmadığını, dolayısıyla herhangi bir tecavüzün söz konusu olmadığını, haksız rekabetten söz edilemeyeceğinin, tazminat taleplerinin dayanaksız ve fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kullanımının davacının marka hakkına tecavüz niteliğinde olduğu, davacının bu tespit üzerinden maddi ve manevi tazminat talep edebileceği, davacının hesaplama yöntemi olarak 556 sayılı KHK’nın 66/2-b hükmünü tercih ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine ve sonuçlarının giderilmesine, 133.806,80 TL maddi, 10.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve kararın ilanına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacı markasına tecavüzün ve bu eylemden doğan haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.