muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2599, Karar No: 2025/2007, Tarih: 09.04.2025

Türk Hukuk sisteminde ev başkanının sorumluluğu kusura dayanmaz. Diğer bir anlatımla bu sorumluluk kusursuz sorumluluktur. 4721 sayılı Kanunun sözü edilen maddesinde öngörülen ana ilke, ev başkanının gözetimindeki özen ödevini yapmamasıdır.

Ev başkanının sorumluluğunun ilk şartı, gözetime muhtaç bir aile üyesinin zararlı bir davranışta bulunmasıdır. Zararlı davranış olumlu hareketlerle olabileceği gibi olumsuz hareketlerle de yaratılır. Olumsuz davranış, başkasını zarardan korumak için bir harekette bulunmak yükümlülüğünün mevcut olmasına rağmen böyle bir davranışta bulunulmadığı zaman söz konusu olur. Bununla birlikte, zararlı davranışlar içinde en çok görüleni olumsuz davranışlardır.

4721 sayılı Kanun'un 369/1 maddesinin uygulanabilmesi için, herşeyden önce ortada bir zararın bulunması gerekir. Gözetime muhtaç aile üyelerinin sebep oldukları zararın çeşidi, ev başkanının sorumluluğu bakımından önemli değildir. Zira, ev başkanı gözetimi altındaki kişilerin üçüncü kişilere verdikleri her türlü zarardan sorumludur.

Ev başkanının kendine düşen özen ve gözetim görevini yerine getirip getirmediği, zarar verici olayın özelliklerine göre belirlenmelidir. Her olayın gerektirdiği tedbirler, herşeyden önce, kendi şartları içinde düşünülmelidir. Bu bakımdan, ev başkanının alması gereken tedbirler olaydan olaya göre değişebilir. Örneğin, zarar verici olayın gerekli kıldığı tedbirler duruma göre sadece eğitmek, öğüt ve talimat vermek, uyarı, ihtar ve yasaklamak şeklinde olabileceği gibi, bunların izlenmesi ve kontrol edilmesi şeklinde de olabilir. Bununla beraber, zarar verici olay ve tehlikeye dikkat çekmek, bilgi vermek ve aydınlatmak, duruma göre tehlikeli şeyleri ortadan kaldırmak, atmak veya muhafaza altına almak da somut olayın gerektirdiği tedbirler çerçevesinde düşünülebilir. Tüm zarar verici eylemlerde ev başkanına düşen tedbirler, genel ilkeler içinde düşünülmelidir.

4721 sayılı Kanunun 369/1 maddesinde, ev başkanının alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe, ev halkından olan küçüğün ve sayılan diğer kişilerin verdiği zarardan sorumlu olacağı benimsenmiştir. Bu benimsemenin nedeni, hukuk düzeninin, ev başkanını koruyucu ve güvenilir kişi, küçüğü ise korunmaya ve gözetime muhtaç kimse olarak kabul etmesidir.

Hemen belirtilmelidir ki, zarar verenin eylemli olarak evin mensubu olmaktan çıktığı, başka bir ifadeyle aralarındaki bağımlılık ilişkisinin kesildiği durumlarda, ev başkanının sorumluluğu bu durumun sona erdiği ve zarar verenin tekrar evin mensubu haline geldiği ana kadar ortadan kalkar. Bağımlılık ilişkisinin hangi hallerde kesildiği hususu, uyuşmazlığı doğuran her somut olayın kendi özellikleri çerçevesinde ayrı ayrı değerlendirilmesi gereken bir sorundur. Örneğin, akıl zayıflığı taşıyan birinin sağlık kurumuna yatırıldığı veya bir öğrencinin yatılı okula alındığı hallerde, aile başkanı ile aralarındaki bağımlılık ilişkisinin kesileceği, öğretide ve yerleşik içtihatlarda ittifakla kabul edilmektedir.

Bu açıklamalara göre somut olayda; her ne kadar Mahkemece, davalılardan baba ... yönünden gözetim yükümlülüğünü ihlal ettiği kanaatine ulaşılamadığı, disiplinli, terbiye görevini yerine getiren ebeveyn olduğu, davalıların çocuğunun tamamen serbest bir ortama bırakılmadığı, olayın okulun açık olduğu saatler içerisinde meydana geldiği, çocukların kavga etmesinin yaş aralığı da dikkate alındığında olağan olduğu, davalı baba ...'ın olay tarihinde çocuğun başında olması halinde dahi böyle bir durumun gerçekleşebileceği, davaya konu eylemin maktulün haksız tahrik içeren eylemleri akabinde gerçekleştiği gerekçeleriyle bu davalı yönünden de davanın reddine kararı verilmiş ise de; yukarıda açıklanan ilkeler ve ceza dosyasındaki delil ve beyanlar da nazara alındığında, davalı baba ...'ın okul içinde ya da dışında çevresine ve arkadaşlarına yönelik zarar verici fiil ve davranışlarda bulunmaması gerektiği yönünde oğlu olan davalı ...'ı eğitip uyarılarda bulunduğunu, bu yönde gerekli bakım ve özen yükümlülüğünü yerine getirdiğini ispat edemediği, olay tarihi itibariyle davalı baba ... ile oğlu olan davalı ... arasındaki bağımlılık ilişkisinin kesilmediği de nazara alındığında, yanılgılı değerlendirmeyle davalı baba ... yönünden de davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

3. Şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye duyduğu ağır manevi acıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak, olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde eldilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. Manevi tazminatın ve kapsamının taktiri hâkime ait bir hak ve görevdir. Ancak hâkim bu hak ve görevini yerine getirirken 4721 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir.

6098 sayılı Kanunun 56. maddesinin birinci fıkrası uyarınca; hâkimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

22.06.1966 tarihli ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hâkim; bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken; somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 tarihli ve 2003/21-368-355 ve 23.06.2004 tarihli 2004/13-291-370 sayılı kararları).

Somut olayda; her ne kadar Mahkemece, davacılardan üvey anne ...'nin ölenin üvey annesi olması, öz annenin hayatta olup ceza yargılamasında da katılan sıfatı olarak yer alması, üvey anne ...'nin ise ceza yargılamasında yer almaması da nazara alındığında destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunamayacağı belirtilmiş ise de, davacılardan ...'nin destekten yoksun kalma tazminatı dışında manevi tazminat talebinde de bulunduğu anlaşılmakla, öncelikle bu davacının manevi tazminat talebi açıklığa kavuşturulmak suretiyle, üvey anne olan ...'nin manevi tazminat isteyebilmesi için olayın özelliği ve durumun koşulları araştırılması, bu koşul ve özellikler eylemli ve duygusal bir yakınlığı belirtiyorsa manevi tazminat isteyebileceği değerlendirilerek istem hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu davacı yönünden davanın tamamen reddine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

4. Ana ve babanın evlilik devam ettiği sürece velayet hakkını birlikte kullanacakları 4721 sayılı Kanun 336/1 maddesinde düzenlenmiştir. Aynı Kanun'un 342/1 maddesi gereğince, ana ve baba velayetleri çerçevesinde üçüncü kişilere karşı çocuklarının yasal temsilcisi olduklarından, küçüğün başkalarına verdiği zarardan dolayı yine aynı Kanunun 369. maddesi gereğince ev başkanı olarak sorumludurlar (Dairemizin 04.06.2018 tarihli ve 2016/19834 E., 2018/6315 K., Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 13.09.2012 tarihli ve 2012/9240 E., 2012/12073 K., 19.04.2010 tarihli ve 2009/8959 E., 2010/4588 K. sayılı ilamları)

Mahkemece, yukarıdaki Kanun hükümleri nazara alınmadan ve yerleşik Daire içtihatlarına aykırı şekilde davalılardan ... yönünden kural olarak ev başkanının sorumluluğuna ilişkin davalarda ev başkanının baba olduğu değerlendirilerek bu davalı yönünden pasif husumet yokluğundan ret kararı verilmesi de usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

5. Bozma sebeplerine göre; davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı kanun) 428. maddesi uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA,

2.Bozma sebebine göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

1086 sayılı Hukuk Kanunun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1745, Karar No: 2023/1672, Tarih: 20.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1745 E.  ,  2023/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/275 Esas, 2022/5 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'in davacı aleyhine alacaklı olduğundan bahisle 05.01.2000 tanzim tarihli 12.06.2000 vade tarihli 65.000,00 USD bedelli bonoya istinaden icra takibinde bulunduğunu, takip konusu senette alacaklı görünen davalılardan ... ile davacının hiçbir ticari ilişkisinin bulunmadığını, diğer davalılarla araç alımına ilişkin senet düzenlediklerini, keşidecinin davacı, lehtarın ise davalılardan ... olduğu bononun borç miktarının yazıldığı bölüme benzer senet parçası yapıştırıldıktan sonra bu parçanın davalılarca kaldırılıp borç bölümüne 65.000,00 USD yazıp davalı ... vasıtasıyla icra takibine konulduğunu, davalılarca dava konusu bononun sahtecilik yoluyla tanzim edildiğini, davalıların kötü niyetle hareket ettiğini belirterek takip konusu senedin iptaline, senet nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine, %40 tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemişler, duruşmalardaki beyanlarında davanın reddini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 07.03.2019 tarih, 2018/160 E. ve 2019/73 K. sayılı kararı ile senedin aradaki anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasının senede karşı senetle ispat kuralı gereği yazılı delille kanıtlanması gerektiği davacının senedin aradaki anlaşmaya aykırı dolduruluğu yönünden bir iddiası bulunmadığı gibi yazılı bir delil de sunulmadığı, keşideci sıfatını taşıyan davacının geçerli imzasını taşıyan senedin daha sonradan doldurulmasının mümkün olduğu, bu durum senedi sahte hale getirmeyeceği gerekçesiyle davalı alacaklı ... yönünden davanın esastan reddine, alacaklı sıfatını taşımayan davalı ... ve ... mirasçıları yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 26.05.2021 tarih, 2020/3724 E. ve 2021/4453 K. sayılı kararı ile mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma ilamı gereği gibi yerine getirilmediği, menfi tespit davasının konusunun anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasından ziyade, davaya konu bononun lehtar ve miktar bölümüne benzer senet parçası yapıştırıldıktan sonra bu parçanın davalılarca çıkarılmak suretiyle sahtecilik yapıldığı iddiasına dayandığı, bono da sahtecilik yapılıp yapılmadığına ilişkin konusunda uzman bilirkişilerden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetine yeniden inceleme yaptırılarak, ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor aldırılıp tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, keşideci imzasını taşıyan senedin daha sonradan doldurulmasının mümkün olduğu gerekçesiyle karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

E.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin dava dilekçesinde senette ne yönde sahtecilik yapıldığına dair somut bir olgu ortaya koymadan soyut ifade ile sahtelik iddiasında bulunduğu, davaya konu bononun lehtar ve miktar bölümüne benzer senet parçası yapıştırıldıktan sonra bu parçanın davalılarca çıkarılmak suretiyle sahtecilik yapıldığı iddiasının ilk kez temyiz aşamasında ileri sürüldüğü, mahkeme yazı işleri müdürlüğü kasasında bulunan senet aslı bizzat hakimlikce de incelendiği, gerek 24.12.2018 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu gerek 17.12.2021 tarihli kriminalistik incelemeler uzmanı bilirkişi kurulu raporunda bahsedilen, senette matbu metni bölümünde "vukuunda " ibaresi ile başlayan altıncı satır boyunca çizgisel özellik taşıyan lokal lif ayrışmaları ve yüzey madde kayıplarının bilirkişi incelemesine gerek duyulmadan çıplak gözle fark edilebildiği, ancak bunun mahiyeti hakkında değerlendirme yapabilmenin mümkün olmadığı, nitekim her iki bilirkişi raporunun da bu yönde olduğu, düzenleme tarihi 2000 yılı olan senetteki bir takım yıpranmaların ve keşideci sıfatını taşıyan davacının geçerli imzasını taşıyan senedin daha sonradan doldurulmasının senedi sahte hale getirmeyeceği, ispat yükünün sahtelik iddiasında bulunan davacı taraf üzerinde olduğu ve bu iddiasının usulünce ispat edilebildiğinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle alacaklı davalı ... aleyhine açılan davanın esastan reddine, alacaklı sıfatı bulunmayan ... ve ... mirasçıları aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkemece bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediğini, bozma ilamında bilirkişi raporu alınması gerektiği belirtilmesine rağmen rapor alınmadan karar verildiğini, Hukuk Genel Kurulu'nun 06.06.2001 tarih, 2001/12-466 E. ve 2001/483 K. sayılı kararı ve dosyada mevcut bozma ilamı doğrultusunda, bozma gerekçesinde istenilen hususların ayrıntılı olarak değerlendirileceği, dosya kapsamınca Yargıtay denetimine elverişli Marmara Üniversitesi Grafoloji Araştırma ve Uygulama Merkezi’nden yeni bir rapor aldırılması gerekir iken bu yönde hiç bir değerlendirme yapılmadan karar verildiğini, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında ve ceza davasında alınan bilirkişi raporları, ceza davasında tespit edilen maddi olgular ile alınan Adli tıp raporu ve davacı iddiaları hep birlikte değerlendirildiğinde bononun hileli yollarla sahte olarak düzenlendiğinin açıkça ortada olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından keşide edilen 05.01.2000 tanzim tarihli 12.06.2000 vade tarihli 65.000,00 USD bedelli bononun lehtar ve miktar bölümüne benzer senet parçası yapıştırıldıktan sonra bu parçanın davalılarca çıkarılmak suretiyle sahtecilik yapıldığı iddiasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dava, 12.06.2000 vade, 05.01.2000 düzenleme tarihli 65.000,00 USD tutarlı bonoya ilişkin sahtecilik iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır. Mahkemece davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın esastan reddine, diğer davalılar yönünden husumetten reddine karar verilmiştir. Mahkemece alınan 24.12.2018 tarihli Adli Tıp raporunda; inceleme konusu senette matbu metni bölümünde "vukuunda " ibaresi ile başlayan altıncı satır boyunca çizgisel özellik taşıyan lokal lif ayrışmalarının ve yüzey madde kayıplarının bulunduğu, söz konusu lif ayrışması ve yüzey madde kayıplarının soldaki motifle, sol ve sağ kenarlar boyunca da gözlendiği, yine sağ üst bölümde yapıştırıcı bakiyelerinin bulunduğu, matbu "vukuunda" ibaresinden sonra yer alan siyah mürekkepli kalem ile yazılmış "Acıpayam" ibaresindeki "y" harfinin kesiştiği lif ayrışması ve yüzey madde kaybından sonra yazılmış olduğu, bulgular birlikte değerlendirildiğinde inceleme konusu senedin üzerine evvelce yapıştırılmış materyalin senet yüzeyinden koparılmış olduğu, söz konusu materyalin alt kenarının inceleme konusu senedin matbu "vukuunda" ibaresi ile başlayan satırı boyunca uzandığı, inceleme konusu senedin sağ ve sol kenarlarına da temas ettiği, ancak mahiyeti hususunda teknik olarak daha ileri bir tespite gidilemediği tespiti yapılmış, bozma sonrası alınan üç kişilik adli tıp uzmanından oluşan 17.12.2021 tarihli bilirkişi raporunda ise inceleme konusu senedin 6 ncı satırında senedin eni boyunca oluşmuş çizgisel özellikte lif ayrışmaları ve yüzeysel madde kayıpları, sağ üst bölümde yapıştırıcı kalıntılarının tespit edildiği, tüm 6 ncı satır boyunca maddi kayıp saptanmasına rağmen aynı satırda siyah mürekkeple yazılmış "Acıpayam" el yazısında herhangi bir silinti yada kayıp tespit edilemediği, yapılan bu tespitler ışığında senedin üzerinde önceden yapıştırılmış bir nesnenin senet yüzeyinden koparıldığı ve bu kopartılan bölümün boş kısmına "Acıpayam" el yazısının yazıldığı, ancak yapıştırılıp sökülen nesnenin niteliği hususunda teknik olarak daha fazla bilgi verilemeyeceği tespiti yapılmıştır. Dava konusu bono sebebiyle davalılar hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan açılan Denizli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/302 E. 2008/368 K. sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu Fizik Grafoloji İhtisas Dairesinin 13.11.2003 tarihli raporunda inceleme konusu senette " vukuunda Acıpayam Mahkemelerinin selahiyetini şimdiden kabul eylerim" yazılarının bulunduğu satır üzerindeki matbu yazılarda ve kağıt yüzeyinde senet boyunca çizgisel tarzda doku kaybının mevcut olduğu, aynı hat üzerinde bu doku kaybının kenar motifi üzerinden de devam ettiğinin tespit edilmiş, yine aynı dosyada alınan Ankara Merkez Emniyet Genel Müdürlüğü Polis Kriminal bilirkişilerince düzenlenen raporda da senedin aynı bölümünde kağıt liflerinde meydana gelen deformasyonların evvelce bu bölüme yapıştırılmış kağıt parçasının sökülmesi esnasında oluşmuş olabileceği tespiti yapılmıştır.

Ceza davasında davalı sanıkların beraatlerine ilişkin karar Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2005/3859 E.-2007/1046 K. sayılı ilamıyla "sanıkların söz konusu senedin borç miktarının yazıldığı bölüme benzer senet parçası yapıştırdıkları, bu bölüme gerçek borç miktarı yazdıkları, katılan tarafından imza atıldıktan sonra bu parçayı kaldırıp borç bölümüne 65.000,00 USD yazıp sanık ... vasıtasıyla icra takibine başlamak suretiyle fikir ve eylem birliği içerisinde resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işledikleri gerekçesiyle" bozulmuş, bozma sonrası kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine zaman aşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir. Her ne kadar davalılar hakkında neticeten zaman aşımı nedeniyle ceza davasının düşürülmesine karar verilmişse de, ceza dosyasında değerlendirilen deliller ile dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarının da birbiriyle örtüştüğü dikkate alındığında mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken ispat edilemediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2105, Karar No: 2024/7519, Tarih: 02.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2105 E.  ,  2024/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2022 E., 2023/1860 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/106 E., 2023/206 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 08.07.2011 tarihinde ... bünyesinde elektrik teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, 25.10.2013 tarihinde Siverek İlçesine bağlı ... Köyü ... mezrasından elektrik arızası ihbarı gelmesi üzerine bir grup işçiyle birlikte söz konusu arızayı gidermek için yola çıktığını, elektrik direğindeki arzıyı gidermeye çalışırken iş kazası geçirerek yaralandığını, belinde çok sayıda kırıklar oluştuğunu malul kaldığını belirterek, müvekkilinin geçici ve sürekli iş göremezliğinden dolayı maddi tazminat, ayrıca olaydan dolayı yaşanan keder ve elemden dolayı da manevi tazminat hükmedilmesini talep ve dava ederek 1.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılamanın devamında maddi tazminat istemini neticeten 769.924,14 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı ... ve Dağıtım A.Ş vekili cevap dilekçesinde özetle; husumet itirazları olduğunu, davacının şirketleri çalışanı olmadığını, ayrıca yaşanan olayda müvekkilinin kusur olmadığını, davanın usulden ve esastan reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI