muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10456, Karar No: 2023/6668, Tarih: 24.10.2023

...'e söylediği, tanık ...'in mağdure ile konuştuğu ve sanığın kendisine yönelik cinsel eylemleri olduğunu söylemesiyle tanık ...'in durumu mağdurenin babasına anlattığı, mağdurenin babasının da durumu mağdure ile konuştuktan sonra mağdurenin öz annesi ...'e söylediği, ...'ün de sanığın böyle bir şey yapmayacağını mağdurenin dikkat çekmek için böyle şeyler söylediğinden bahsetmesi üzerine konunun kapatıldığı, 6-7 ay sonra yani 11.02.2011 tarihinde mağdurenin okumuş olduğu Tekeli İlkokulunda 2-F sınıfında öğretmeni tarafında ihmal istismarı önlemeye yönelik yaşama becerileri kazandırma eğitimi verilirken parmak kaldırarak böyle bir olay yaşadığını belirtmesi üzerine öğretmen tarafından bireysel görüşme yapıldığı, görüşme esnasında teyzesinin eşi olan eniştesinin kendi özel bölgelerine dokunduğunu ifade etmesi ile olayın emniyete bildirildiği, şikayet tarihinden 6-7 ay önce en son temasın gerçekleştiği ayrıca mağdurenin soruşturma aşamasında alınan beyanında sanığın poposuna parmağını soktuğu ancak canının yanmadığını beyan etmesi nedeniyle fiili livata bulgusunun mevcut olmamasının mümkün olduğunun değerlendirildiği, kaldı ki mağdurenin sanığın cinsel organını ağzına soktuğunu ve bunu yapması nedeniyle cinsel organını ısırdığını anlattığı ısırmanın çocukluğun doğası gereği bir zarar verme yöntemi olarak mağdure tarafından kullanıldığının değerlendirilerek mağdurenin samimi beyanlarına itibar edildiği, mağdure her ne kadar mahkemede duruşması sırasında kendine yönelik sanığın eylemi olmadığını beyan etmiş ve sanığın kendisine bebeği neden ağlatıyorsun diye kızması nedeniyle sanık hakkında böyle eylemler yaptığını beyan etmişse de olayın akrabalar arası soruna neden olduğu ve mağdurenin teyzesinin kocası olan sanığın dosyamızda tutuklu olmasından ailesinin zor duruma düşmesinden mağdurenin beyanlarından dönmüş olabileceğinin değerlendirildiği, bu nedenle diğer delillerle birlikte değerlendirildiğinde ilk beyanının olaya uygun düştüğü anlaşılmakla mahkeme huzurunda alınan beyanına itibar edilemediği, mağdurenin soruşturma aşamasında çocuk izlem merkezinde alınan beyanına göre sanığın eylemlerinin başladığı sırada okula gitmediğini, yaz tatili olduğunu, 6 yaşında olduğunu beyan ettiği, mağdurenin soruşturma aşamasında çocuk izlem merkezinde alınan beyanlarında yaşı itibarıyla geçmişe yönelik olmayan eylemleri kendi yaşını, tatil zamanını doğru bilip sanığın aleyhine beyanda bulunmasının mümkün olmadığı, olayın ortaya çıkış şeklinin mağdurenin okuldaki eğitim sırasında eyleme maruz kaldığını beyan etmesiyle olduğu, 11.02.2022 tarihli altında öğretmenler ... ve ..

.02.2022 tarihli altında öğretmenler ... ve ...'nin imzasının bulunduğu mağdure hakkında düzenlenen öğrenci görüşme formunun dosyamızda mevcut olduğu, öğretmenlerin tanık olarak beyanları alındığı ve mağdurenin okuldaki eğitim sırasında kendisinin özel bölgelerine eniştesi olan sanığın dokunduğunu beyan ettiğini doğruladıkları, mağdure ve ailesinin şikâyetiyle olayın emniyete intikal etmediği, hatta sanığın aşamalarda alınan beyanlarında şikayet tarihinden 6-7 ay önce mağdurenin kendisi aleyhine istismar iddiası nedeniyle artık evlerine gelmediğini beyan ettiği, mağdure ve katılanın bu beyanlarıyla sanık savunmasındaki bu kısım birlikte değerlendirildiğinde, sanığa iftira atılma durumunun mümkün olmadığının anlaşıldığı, sanık ve sanık lehine tanıklıkta bulunanlar sanıkla mağdurenin hiç yalnız kalmadıklarını beyan etmişlerse de mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanlarında sanıkla sanığın evinde yalnız kaldıklarını söylemediği, kendi annesi de aynı evdeyken annesi telefonla uğraşırken sanığın kendisini çağırdığını söylediği, mağdurenin ilk beyanlarının mağdurenin yaşına ve olayın oluşuna uygun samimi olduğunun ve iftira atma amacıyla kurulmuş bir olay olmadığının veya çevrenin dikkatini çekmek amacıyla mağdurenin kurgulayamayacağı kadar ayrıntılı olduğunu anlaşılmakla mağdurenin soruşturma aşamasında çocuk izlem merkezinde alınan beyanına itibar edilmesi gerektiğinden sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin duruşmada alınan beyanına istinaden hazırlanan adlî görüşmecinin 16.06.2022 tarihli raporunun incelenmesinde mağdur ve babası ile duruşma gününden sonra 06.06.2022 tarihinde yeniden bir görüşme yapıldığı ve mağdurun söz konusu görüşmede duruşma da ki beyanından farklı bir beyanda bulunduğu nazara alınarak mahkemesince mağdur yeniden çağrılarak söz konusu çelişkinin giderilmemesi ve gerekçeli kararında bu hususun irdelenmemesi,

2. Mağdurenin anne ve babasının boşanma dava dosyasının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde onaylı bir örneğinin dosya arasına alınması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/2034 Esas, 2022/2113 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8252, Karar No: 2023/8079, Tarih: 31.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/8252 E.  ,  2023/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 28.12.2022 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın; taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairece 09.05.2022 tarihli karar ile bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 2007 yılında alt işverenler nezdinde çalışmaya başladığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile ... hizmet alımı personelinin kadroya geçiş işlemlerinin yapılması üzerine davacının da 02.04.2018 tarihinde kadroya geçtiğini, kadroya geçmeden önce aylık ücretinin asgari ücretin %65 fazlası olarak belirlendiği ve bu ücretle geçişinin yapıldığını, ancak geçişten 3 ay sonra ücretinin davalının ... taraflı işlemi ile asgari ücretin %55 fazlasına düşürüldüğü, fark alacakları oluştuğunu ileri sürerek fark ücret, prim, ikramiye, fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil, yol ve yemek ücreti, gece vardiyası zammı ve ilave tediye ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sürekli işçi kadrosuna atandıktan sonra sözleşmeye göre ödemelerin yapıldığını ve fark alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli kararı ile; davacının ... ücretinin asgari ücretin %65 fazlası olduğu, ancak ödemeler buna uygun yapılmadığından fark alacakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.04.2021 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesince yapılan değerlendirme yerinde bulunarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.04.2021 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesince yapılan değerlendirme yerinde bulunarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.09.2021 tarihli ilâmı ile; davalı tarafın diğer itirazlarının reddine karar verilerek, kadroya geçişte taraflar arasında sözleşme yapıldığı ancak ... ücretin asgari ücretin %65 fazlası olduğuna ilişkin belirleme yapılmadığı, buna göre fark ücret, ikramiye ve ilave tediye istemlerinin reddi gerektiği, fazla çalışma, yol yardımı, ... ... ve genel tatil ücreti ile gece zammı alacaklarının ise taraflar arasında imzalanan 01.04.2018 tarihli sözleşmede belirlenen ücrete göre hesaplanmasının uygun olacağı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli kararı ile; bozma ilâmı gereği fark ücret, ikramiye ve ilave tediye istemlerinin reddine karar vermek gerektiği, bilirkişiden ek rapor alındığı, fazla çalışma, yol yardımı, ... ... ve genel tatil ücreti ile gece zammı alacaklarının bozma ilâmı gereği taraflar arasındaki sözleşme ile belirlenen ücretten hesaplandığı ve bu kalemlerde davacının fark alacak bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 09.05.2022 tarihli ilâmı ile; ... sözleşmesinde açıkça her dönem geçerli asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceği öngörülmediğinden davacının buna ilişkin isteminin yerinde olmadığı, dosyada mevcut bordrolarda, kadroya geçiş sonrası yevmiyenin 116,08 TL olarak belirlendiği, ancak Temmuz ayına gelindiğinde ücretin 113,41 TL'ye düşürüldüğü, bu işleme davacının onayının alınmadığı, İlk Derece Mahkemesince 2018 yılı Temmuz ayından itibaren davacı aleyhine yapılan ücretteki düşüş gözetilerek bu yönde fark alacaklarının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ilk karardaki hafta tatili ücreti ve yemek ücretine ilişkin hüküm fıkrasının istinaf ve temyiz edilmeksizin kesinleştiği, diğer alacaklar açısından ikinci bozma ilâmı gereğince bilirkişiden ek rapor alındığı, bilirkişi üçüncü ek raporundaki hesaplamaların hükme esas alınarak belirtilen alacakların hüküm altına alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; İlk Derece Mahkemesinin görevli olmadığını, davacıya ücretlerinin mevzuata uygun şekilde ödendiğini ve davacının fark alacağı bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; bozma ilâmı doğrultusunda davacının alacaklarının hesaplanmış olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5243, Karar No: 2023/6775, Tarih: 25.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/5243 E.  ,  2023/6775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/492 E., 2023/72 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2011 tarih ve 2011/2061 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davasının açıldığı olayda sanık hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2011/86 Esas, 2014/290 Karar sayılı kararı ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun'la değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci, dördüncü, altıncı fıkraları ve aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2011/86 Esas, 2014/290 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 13.09.2022 tarihli ve 2021/3249 Esas, 2022/7671 Karar sayılı kararı ile yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma, mağdurede fiili livata bulgusu olmadığına dair 06.04.2011 tarihli doktor raporu ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek lehe kanun değerlendirmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/492 Esas, 2023/72 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanunla değişiklikten sonraki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü, altıncı fıkraları ve aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığına, halen evli olan mağdurenin ruh sağlığında bozulma olmadığına, sanığın eylem sırasında çok miktarda alkollü olduğuna, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ve hükmün sanık lehine bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; ''Olay tarihinde 14 yaşındaki mağdur ... ...'in eniştesi olan sanık ...'nin ... ili ... ilçesi ... Kasabasındaki evinde olay tarihinden bir süre önce kalmaya başladığı, olay tarihinde mağdur ile sanığın birlikte sanığın aracı ile ... iline gelirken mağdurun ... Devlet Hastanesinden rahatsızlığı ile ilgili rapor aldığı, sanığın da kendi işlerini hallettiği, daha sonra sanığın mağduru aracı ile gezmeye ... Kalesine götürdüğü burada sanığın alkol aldığı, sanığın ısrarı üzerine mağdurun da bir kutu bira içtiği, akşam saatlerinde birlikte araçla tekrar ...'ya döndükleri, sanığın tekrar bira aldığı, mağduru ...'daki yüksek okulun arka tarafında bulunan çamlığın yukarısındaki tepeye aracı ile birlikte götürdüğü, burada sanığın bir süre alkol aldıktan sonra yaşı küçük mağduru öpmeye kalktığı, mağdurun sanığı iteklediği, sanığın bunun üzerine mağduru kolundan tutarak aracın arka kapısını açıp mağduru içeriye zorla soktuğu, mağdurun bağırması üzerine sağının mağdurun ağzını tutarak bağırma seni kimse duymaz diyerek üzerinde elbise olduğu halde mağdurun vücudunun değişik yerlerine dokunmaya başladığı, sanığın mağdurun kollarından sıkıca tuttuğu için fazla direnemediği, daha sonra sanığın mağdurun üzerindeki kot pantolonunu aşağıya doğru sıyırdığı ve yüzüstü koltuğa yatırdığı, mağdur ile anal yoldan fiili livata şeklinde ilişkiye girmeye çalıştığı, (mağdurda fiili livata bulgusu olmadığına dair 06.04.2011 tarihli doktor raporu ve tüm dosya içeriği nazara alındığında), ancak organ sokma eyleminin şüphede kaldığı, daha sonra sanığın mağdurun aracının ön koltuğuna bindirerek ... ilçesine gittikleri, mağdurun olaydan 4-5 gün sonra yaşadığı travmayı abisi olan tanık ...'ye anlattığı onun da diğer tanık olarak dinlenilen ablası ve annesine durumu bildirdiği akabinde olayın adli mercilere intikal ettirildiği, mağdurun olay sonrası sanığın bu eylemi nedeni ile ruh sağlınını bozulup bozulmadığı yönünde aldırılan raporunda beden ve ruh sağlığının anılan olay nedeni ile bozulduğunun tespit edildiği, mağdurun tüm anlatımlarında ısrarlı biçimde aynı şekilde beyanda bulunduğu, sanığın ise savcılıkta vermiş olduğu ifadesinde mağdur ile olay günü olay yerinde birlikte rızası dahilinde seviştiğini ancak ilişkiye girip girmediğini hatırlamadığını karakol ifadesinde ise yine rıza dahilinde öpüşüp seviştiklerini beyan etmiş olmasına rağmen, mahkememizdeki ifadesinde ise önceki beyanlarını kabul etmeyerek ilk defa böyle bir olay başına geldiği için o şekilde ifade verdiği biçiminde beyanda bulunduğu, mağdurun eniştesi olan sanığa iftira atmasını gerektirecek bir husumetin bulunmadığı, gerek kendisi için, gerek ablası, gerekse tüm ailesini ciddi şekilde sarsacak bu yönde bir suçlamada bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu hazırlık aşamalarında sanığın buna ilişkin olarak da herhangi bir açıklamasının bulunmadığı, organ sokma boyutuna varmayan rıza dahilinde bir ilişki yaşandığını kabul ettiği ancak mahkemedeki ifadesinde mağdur ..

...'nın telefon ile görüştüğü bir erkek arkadaşının olduğunu kendisinin anlaması ve kendisine kızması nedeni ile hakkında böyle bir suçlamada bulunmuş olabileceğini ifade etmiş ise de bu yönde sadece tutuklandıktan sonra mahkemede beyanda bulunmuş olması önceki aşamalarda hiç bu husustan bahsetmemiş olması birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiştir. Sonuç olarak sanık ...'ün, yaşı küçük mağdura yönelik gerçekleştirdiği Mahkememizce sabit görülen eyleminin 'Çocuğun cinsel istismarı' suçunu oluşturduğu kanaatine varılmakla; sanığın eylemine uyan ve suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi uyarınca lehine olan 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 18/04/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 59. Maddesi ile değişik TCK'nın 103/1. maddesinin birinci cümlesi gereğince ve 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesi ile 61/1. maddesindeki kıstaslar çerçevesinde yapılan değerlendirme sonucunda; suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, eylemin geldiği aşama ve tesiri dikkate alınarak alt hadden uzaklaşmak suretiyle sanığın takdiren ve teşdiden 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cinsel istismarın on beş yaşını tamamlamamış çocuğa karşı cebir ve tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirildiği anlaşılmakla, TCK'nın 103/4. maddesi gereğince sanığın cezasında yarı oranında artırım yapılmasına, sanığın sabıkasız geçmişi, sosyal durumu ve cezanın geleceği üzerindeki etkileri dikkate alınarak TCK'nın 62/1. Maddesi uyarınca cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına... '' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamında bulunan deliller; sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunmaları, mağdure ve şikayetçi beyanları, tanık anlatımları, doktor raporları, emniyet evrakları, olaya dair tüm belge ve tutanaklardan ibarettir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/492 Esas, 2023/72 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.