muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6096, Karar No: 2025/763, Tarih: 19.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/6096 E.  ,  2025/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/127 E., 2023/467 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; mirasbırakanları ... ...'a ait iken kendilerine intikal eden Görele ilçesi, ... köyü, ... bükü mevkiinde kain ve tapunun 29.11.1991 tarih eski 52 ve 53 parselde kayıtlı 22 dönüm büyüklüğündeki fındık bahçesinin 03.06.1994 tarihinde yapılan kadastro tespitlerinde 103 ada 5 ve 6 parsel ile 105 ada 2 parsel olarak tespit gördüğünü, tespit yapılırken doğu, batı ve güney hudutları sabit tutulup kuzey hudutu deniz okuması sebebiyle kadastro tespitleri sırasında taşınmazlarının yüz ölçümlerinin eksik yazıldığını ileri sürerek kadastro tespitinin iptali ile eksik kalan tapu miktarının maliki oldukları 6 nolu kadastral parsele ilave edilmek suretiyle adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece; yapılan yargılama, toplanan deliller, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre kadastro öncesi tapu kayıtlarındaki miktar ve tapu kayıtlarının kapsamı da dikkate alındığında esasen daha fazla bir alanı kapsamasına rağmen davacıların kabulü sebebiyle idarenin belirlemiş olduğu kıyı-kenar çizgisine kadar olan kısım için davanın kabulüne, teknik bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 2.352,17 m2 yüz ölçümündeki kısmın davacılara ait 302 ada 6 parsele eklenerek tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 28.01.2014 tarihli ve 2013/13094 E- 2014/210 K sayılı kararı ile; " ... Kadastroca tescil harici bırakılan yerler için açılan tescil davalarında TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca Hazine ve ilgili kamu tüzel kişileri yasal hasım olup, husumetin Hazine yanında ilgili kamu tüzel kişisine de yöneltilmesi gerekir. Somut olayda; dava konusu taşınmaz Görele İlçe merkezinde bulunduğuna göre Hazine yanında, Görele Belediyesine de husumet yöneltilmesi zorunludur. Taraf teşkili dava şartlarından olup, bu şart sağlanmadan davanın esasına girilemez. Hal böyle olunca dava konusu taşınmazın bulunduğu Görele Belediyesi Tüzel Kişiliğine husumet yaygınlaştırılıp dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin tüm deliller toplanıp değerlendirilerek hüküm kurulmalıdır, diğer taraftan, TMK'nın 713/4-5. maddesi gereğince yasal ilanlar yapılarak üç aylık ilan süresinin beklenmesi hususu da göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir." gerekçesiyle karar bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde çekişmeli bölümün kıyı-kenar çizgisinin kara tarafında ve davacıların dayandıkları tapu kaydının sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 18.12.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün davacılara ait 302 ada 6 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, söz konusu kararın davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01.10.2020 tarihli ve 2016/15898 E.- 2020/3897 K. sayılı kararı ile bu kez; ".... Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca ulaşabilmek için Mahkemece idarece yapılan kıyı kenar çizgisi çalışması davacı tarafça kabul edildiğine göre, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisini gösterir haritanın bir sureti dosya arasına getirtilmeli, davacıların dayandığı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, varsa haritası ve tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği sorularak, revizyon görmüş ise revizyon gördükleri taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı suretleri ilgili yerlerden getirtilip dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Yapılacak bu keşif sırasında idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın konumu tespit edilmeli ve harita üzerinde bu konum gösterilmeli, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisinin kapsamında kalıp kalmadığı kesin olarak belirlenmeli; kıyı-kenar çizgisinin dışında kalması durumunda, yerel bilirkişi ve tanıklardan davacıların dayanmış olduğu tapu kayıtlarının sınırları tek tek okunmak suretiyle göstermeleri istenilmeli, beyanları arasındaki çelişkiler yöntemince giderilmeli, davacılar ile tapu kayıt malikleri arasında ırsi ilişki kurulmalı; fen bilirkişisine, keşfi takibe imkan verir, denetime elverişli, önceki fen bilirkişi raporlarını irdeler ve çelişkileri giderir nitelikte, geniş ölçekli kroki üzerinde dava konusu taşınmaz bölümü ile belirlenen kıyı-kenar çizgisini gösterir şekilde ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir" gerekçesi ile karar bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; her ne kadar davacılar vekilince dava konusu yapılan kısmın, müvekkillerine ait olduğunu iddia ettiği 103 ada 6 parsel (yeni 302 ada 6 parsel) sayılı taşınmaza eklenmesi talep edilmiş ise de davacılardan ...'ın tapu maliki olmadığı, tapunun malikinin ... olduğu ve vefatı ile de taşınmazın diğer davacılara intikal ettiği, ...'nin varisleri arasında ... isminde bir şahsın bulunmadığı tespit edildiğinden davacı ... yönünden davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle usulden reddine; 14.07.2023 tarihinde dava konusu yapılan taşınmazın bulunduğu yerde 1976 tarihli kıyı-kenar çizgisine ait kroki ve 1975 tarihli hava fotoğrafı dikkate alınarak keşif yapıldığı, keşifte mahalli bilirkişilerin dinlendiği, ancak davacılar vekilinin 30.05.2023 tarihli celsedeki beyanı dikkate alınarak tanıkları (... ... ve ... ...) adına davetiye çıkartılmamış olup tanıkların keşif mahallinde davacılar vekilince hazır edilmemesi nedeniyle tanıkların beyanlarına başvurulamadığı, yapılan keşifte davacıların dayandığı tapu kayıtlarının mahalli bilirkişiler nezaretinde uygulanmaya çalışıldığı, mahalli bilirkişilerin beyanları doğrultusunda tapunun kapsadığı alanların fen bilirkişi heyeti raporuna ekli krokide gösterilmesinin sağlandığı ve ekli kroki incelendiğinde görüleceği üzere davacıların tapu kayıtlarının dava konusu edilen (fen bilirkişisi raporunda (A) ile gösterilen) alanı kapsamadığı, dava konusu olmayan dava dışı diğer alanları kapsadığının tespit edildiği, davacıların tapu kayıtlarının kapsamında kalmayan dava konusu edilen alan üzerinde davacılar lehine TMK'nın 713/1 ve Kadastro Kanunu'nun 14. maddesindeki tapusuz taşınmazların zilyetlikten iktisabına yönelik tescil koşullarının da gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesi ile; davacılara ait kadastro öncesi tapu kayıtlarının dava konusu edilen alanı kapsadığı 14.07.2023 tarihli keşifte ve dosya kapsamında daha önce yapılan keşiflerdeki mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ve keşifler sonrası sunulan fen bilirkişisi raporları ile açıkça belirlenmiş olmasına rağmen Yerel Mahkemenin mahalli bilirkişi beyanlarına ve fen bilirkişisi raporuna tamamen aykırı olacak şekilde davacılara ait kadastro öncesi tapu kayıtlarının dava konusu edilen alanı kapsamadığına ilişkin değerlendirmelerinin açıkça hukuka aykırı olduğunu, mahalli bilirkişi beyanlarının yetersiz ya da hüküm kurmaya elverişsiz olmasından ya da sunulan fen bilirkişi raporunun yetersiz ve hüküm kurmaya elverişsiz olmasından dolayı mahalli bilirkişi beyanlarından ve yetersiz fen bilirkişisi raporundan tamamen aksi yönde anlamlar çıkararak hukuka açıkça karar verilmesinin hiçbir şekilde kabul edilemeyeceğini, davacıların taleplerinin kıyı-kenar çizgisine kadar olan alanı kapsadığını, kıyı-kenar çizgisini ihlal eden alana yönelik talebinin olmadığını; fen bilirkişisi raporlarında hesaplanan alanların kıyı-kenar çizgisine kadar olan alanı kapsadığını; dava konusu edilen alanın Görele Belediyesinin 1950-1980 yıllarında hazırlamış olduğu imar planlarında gösterilen davacılara ait yapı ile de belirlenmiş olduğunu; davacılara ait kadastro öncesi tapu kayıtlarındaki alan ile kadastro tespiti sonucu davacılar adına tespit gören alan arasında 2.547,92 m2 alan farkı olduğunu ve bu alan farkının kıyı-kenar çizgisine kadar olan 2.352,17 m2 alan farkının Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi C fıkrası ve 21. maddesine göre ve Yargıtay İçtihatları gereğince davacılar adına tespit edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında tapu kaydına dayanılarak açılan tescil istemine ilişkindir.

Dava konusu; Giresun ili, Görele ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ve 25.07.2023 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısım 1993 yılında yapılan kadastro çalışmalarında tescil harici bırakılmıştır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Dava konusu; Giresun ili, Görele ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ve 25.07.2023 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısım 1993 yılında yapılan kadastro çalışmalarında tescil harici bırakılmıştır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, özellikle kadastro tespiti sırasında tapu kapsamında kalıp özel mülke konu olabilecek taşınmazın tamamının davacılar adına tespit edildiği, dava konusu taşınmaz bölümünün ise kadastro sırasında deniz suyu ile kaplı ya da deniz etki alanı içindeyken Karadeniz sahil yolunun yapımı sırasında denizin doldurulmasıyla oluşan, dolayısıyla özel mülkiyete konu olamayacak alan içinde kaldığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 345,55 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın Görele 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33214, Karar No: 2017/15669, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33214 E.  ,  2017/15669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10829, Karar No: 2016/3845, Tarih: 28.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/10829 E.  ,  2016/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı ...'ye gerekçeli karar Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmişse de, tebligat evrakının incelenmesinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine ve Tüzüğün 28. maddesine aykırı şekilde muhataplara keyfiyetin haber verilmesini sağlayacak en yakın komşularından birine varsa yönetici veya kapıcıya da bildirim yapılmadığı, imzalarının alınmadığı, imzadan imtina etmişlerse bu hususun belirtilmediği görülmüştür. Açıklanan nedenlerle, adı geçen davalılara 6099 sayılı kanun ile Tebligat Kanunu'nda yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28090, Karar No: 2013/20934, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28090 E.  ,  2013/20934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27/01/2003 tarihinde eşi ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27/01/2003 tarihinde eşi ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30656, Karar No: 2015/1834, Tarih: 03.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/30656 E.  ,  2015/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılan ...'ya ait ... ilçesi, ... Mahallesi, ...mevkiinde bulunan 353 ada 1,10 ve 11 parsel nolu, içerisinde Ceviz, Nar Ayva gibi yaklaşık 25-30 adet ağaç bulunan taşınmazları bitkisel ürünler yetiştirmek üzere kiraladığı, kiralamış olduğu tarlada bulunan meyve ağaçlarını kökünden söküp götürmek suretiyle zarar verdiği iddia edilen olayda;

Sanığın 05.07.2011 tarihinde kolluktaki ifadesinde, söz konusu kira sözleşmesini hakkında yapılan 2011/560 soruşturma dosyasına verdiğini belirtmiş olması karşısında, maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması açısından, 2011/560 nolu soruşturma dosyasının akıbetinin araştırılıp istenilerek aynı içeriğe sahip olup olmadığı incelenerek denetime olanak sağlanacak şekilde onaylı fotokopilerinin dosyaya eklenmesi, kira sözleşmesinin denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içerisine celbi ile tapu kayıtlarının ve taraflarda varsa arazinin önceki ve sonraki fotoğraflarının istenilip, olay yerinde keşifte yapılarak mahalli bilirkişiler dinlenilip ve konunun uzmanı bilirkişilerden rapor alınarak elde edilecek sonuçlara göre, sanığa yüklenen "dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme" suçunun gerçekleşip gerçekleşmediği, eylemin "güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturup oluşturmayacağı yöntemince tartışılıp irdelenerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15401, Karar No: 2019/22231, Tarih: 04.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/15401 E.  ,  2019/22231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraatlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluşa, dosya içeriğine, adli raporlara, teşhis tutanaklarına göre tanıklar ... ve ... ile mağdur ..., müşteki ... ve katılan ...’nin soruşturma aşamasında yaptırılan teşhislerde sanığı kesin olarak tespit ettikleri, katılan ...’nin kovuşturma aşamasında sanığın olduğu duruşmada mağdur ... ve kendisini bıçakla kovalayan, kendisini ve müşteki ...’ı bıçakla kasten yaralayan kişinin sanık olduğunu söylediği, söz konusu teşhis tutanaklarını imzalayan kolluk görevlilerinin kovuşturmada alınan ifadelerinde tutanak içeriklerinin doğru olduğuna ilişkin beyanları karşısında sanığın üzerine atılı suçlardan ayrı ayrı cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.