muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4232, Karar No: 2018/11097, Tarih: 30.10.2018

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Hüküm kısmında TCK’nun 52/2. maddesinin yazılması gerekirken TCK'nun 53/2. maddesi yazılması

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18.12.2014 yerine 31.03.2015 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3793, Karar No: 2010/6628, Tarih: 23.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/3793 E.  ,  2010/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 19.01.2010 gün ve 2009/3276-2010/106 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davalılar ..., Karasu Yapı Yat.Tic. ve San.A.Ş. ile ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/I maddesi hükmüne göre, karar düzeltme yoluna başvurma süresi l5 gündür. Karar düzeltme isteyen davalı ...’ya ilamın tebliğ edildiği 15.03.2010 günü ile karar düzeltme dilekçesinin mahkemeye verildiği 31.03.2010 günü arasında yasada öngörülen l5 günlük süre geçmiştir. Bu nedenle davalı ...’nun karar düzeltme dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin ödenen 35,50 TL karar düzeltme harcının istek halinde iadesine,

2-Davalılar ...., Yapı Yat.Tic.ve San.A.Ş. ile ...’nun karar düzeltme istemlerine gelince; karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen sair yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi hükmüne uymayan sair karar düzeltme isteklerinin REDDİNE,

Ne var ki, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen miktarın kısmi davada istenen tutar açısından yeterli olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Borçlar Kanununun 41. maddesi hükmünde açıklanan maddi zarar, fiilen gerçekleşen (eylemli) zarar ile kârdan yoksun kalma zararını kapsar. Fiili zarar malvarlığının aktifinde bir azalma veya pasifinde bir çoğalmayı ifade eder. Oysaki kârdan yoksun kalmada malvarlığının, fiilden önceki durumu ile sonraki durumu arasında bir fark yoktur. Zararı doğuran fiil malvarlığının çoğalmasına engel olmuş ise, bir başka deyişle fiil meydana gelmese idi gelecekte malvarlığının çoğalması söz konusu ise kârdan yoksun kalmadan söz edilebilir. Kârdan yoksun kalma zararı malvarlığının fiilden sonraki durumu ile çoğalma ihtimali gerçekleşmiş olsa idi ulaşabileceği varsayılan (farazi) durumu arasındaki fark göz önünde bulundurularak hesaplanır. Kural olarak Borçlar Kanununun 42. maddesi hükmüne göre, zararın kanıtlanması davacı tarafa, kapsamının belirlenmesi ise mahkemeye aittir. Zararın her tür delille kanıtlanması mümkündür. Hakim yoksun kalınan kârı belirlerken halin icaplarını ve kusurun ağırlığını (Borçlar Kanunu 43) ve zararın azaltılması için davacının aldığı veya alması gereken tedbirleri (Borçlar Kanunu 44) göz önünde tutmalı, olayların olağan akışına ve davacının aldığı veya alması gereken tedbirlere göre elde edilmesi kuvvetle mümkün görülen kârı davacının zararı olarak kabul etmelidir.

Ayrıca, HUMK 275. maddesi hükmüne göre, ancak çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi oy ve görüşünün alınmasına karar verilebileceğinden bunun sonucu olarak seçilecek bilirkişinin de her halde mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

Somut olaya gelince; davacı taraf, adına kayıt ve tescilli taşınmazlarının davalılar tarafından muvazaalı işlemler ile davalı şirket adına yolsuz tescil edildiğini, daha sonra açılan tapu iptali ve tescil davası sonucunda yolsuz tescilin iptal edildiğini, davalıların işbirliği halinde hareket ederek anılan taşınmazlar üzerinde bulunan oteli 07.01.1997 tarihinde teslim aldıklarını, davalı tarafın elinde bulunduğu sürece oteli işletememesi nedeniyle gelirinden mahrum kaldığını öne sürerek, 1997-2006 yılları arasında yoksun kalınan kâr kaybının tahsilini istemiştir. Mahkemece bilgilerine başvurulan Turizm İşletmecilik Otelcilik Okulu Öğretim üyesi, Turistik İşletmeler Otelciler Birliği Başkanı ve Tapu Sicil Müdüründen oluşan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda, yoksun kalınan kâr kaybı hesaplanmış, mahkemece bu rapor benimsenerek karar verilmiştir. Kârdan yoksun kalma zararının hesaplanması konusunda uzman olmayan bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor, zarar tespit raporu olarak kabul edilemez. Kârdan yoksunluk zararının sağlıklı biçimde hesaplanabilmesi için, davacı şirketin ticari defterleri ile önceki yıllara ait vergi kayıtlarının bilirkişi kuruluna inceletilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yasal düzenlemelere aykırı hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular ışığında öncelikle davacı tarafın ticari defterleri ile önceki yıllara ait vergi kayıtları getirtilmeli, zararının kanıtlanması için taraflarca gösterilen ve gösterilecek tüm deliller toplanmalı, daha sonra aralarında en az bir muhasebeci bir otel işletmecisi bulunan kâr mahrumiyetinden anlayan üç kişilik bilirkişi heyeti görevlendirilerek, ticari defterler ve vergi kayıtları inceletilmeli, muvazaalı işlemlerden önce otelin çalıştırılması sırasında elde edilen gelir ile kâr-zarar durumunu dava dilekçesinde belirtilen dönemde otelin çalışabileceği gün, muhtemel müşteri sayısı ile talep edilen hizmet bedelleri ve giderler dikkate alınarak elde edilebilecek net gelir saptanmalı, bilirkişi heyetinden bu konuları açıklayıcı, muhtemel kârdan yoksunluk zararının hesap şeklini gösterir gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınmalı, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalılar Karasu Yapı Yat.Tic.ve San.A.Ş. ile ...’nun karar düzeltme itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden Dairemizin 19.1.2010 tarih ve 2009/3276-2010/106 E.K. sayılı onama ilamının ortadan kaldırılarak, mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin ödenen 35,50 TL karar düzeltme harcının istek halinde davalılara iadesine, 23.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20223, Karar No: 2014/148, Tarih: 13.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20223 E.  ,  2014/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararımızda dava konusu taşınmaza el atma tarihi tespit edildikten sonra bu tarih itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorulması istenildiği ve taşınmaza ilk olarak 1958 yılında el atılıdığı tespit edildiği halde bu tarih itibariyle dava konusu taşınmazın yukarıda belirtilen özellikleri hakkında bilgi verilmediği, yine dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorulması istenildiği halde bu konuda da bilgi verilmediği görülmüştür.

Bu itibarla;

1-Dava konusu 5450 ada 1 parsel sayılı taşınmazın el atma tarihi olan 1958 yılı itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 5450 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 5450 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 21.02.2011 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10503, Karar No: 2017/8966, Tarih: 10.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/10503 E.  ,  2017/8966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın İngiltere'de faaliyet gösteren ........Ltd. Şti’nin temsilcisi ve yetkilisi olduğu, katılan .... nin yetkilisi olan katılan ...'in İnegöl'de şirkette ürettikleri tekstil ürünlerini İngiltere ülkesinde satılması amacıyla sanıkla anlaştığı, 10-15 yıl kadar belli bir komisyon karşılığında ürettikleri malların İngiltere'de satışını gerçekleştirdikleri, sanığın katılanın ürettikleri ve kendisi vasıtasıyla İngiltere'de satılan malların bedelini tahsil edilebilmesi amacıyla ürünlerin sigortalandığı, bu sigorta bedelinin de katılandan tahsil edildiği ve ticari faaliyetin bu şekilde taraflar arasında devam ettiği, yine 2007 yılında katılanların sanık vasıtasıyla İngiltere'de ..... firmasına satmış oldukları yaklaşık 373.000 USD bedelli ürünler için de sigorta bedeli olarak 30/10/2007 tarihli .... numaralı ....bedelli, 30/11/2007 tarihli 7966 numaralı ...bedelli, 31/12/2007 tarihli .... numaralı .... bedelli fatura bedellerini sanığa ödedikleri, daha sonra satılan ürünün bedellerinin ..... firmasından tahsil edilememesi üzerine katılanların sigorta yoluyla ürün bedellerini talep etmeleri üzerine sanık tarafından bu ürünlerin sigortalanmadığı ve sigorta bedeli olarak tahsil ettiği bu fatura bedellerini sigorta şirketine yatırmadığı anlaşılmakla, sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı, dosyada mevcut 30.04.2012 ve 05.03.2014 tarihli bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından sanığın temsilcisi olduğu .... Şti’nin katılan şirketle aralarında gerçekleşen .... satılan ürünlerin bedelinin ödenememesi riskine karşılık katılan şirketten tahsil etmiş olduğu 29.580,00 GBP sigorta prim bedelini sigorta ...sigorta şirketine tamamen ödediği, ihtilafın ise ...... firması adına kesilen faturaların ABD adresli olması ve poliçede belirtilen adresler arasında ABD’nin bulunmaması nedeniyle sigorta yapılmasının gerçekleşen riski karşılamakta faydasız kalması nedeniyle oluştuğu anlaşılmakla, bu haliyle uyuşmazlığın hukuki mahiyette olduğu, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübut bulduğu ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğu nedenlerine dayanan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/869, Karar No: 2022/4755, Tarih: 21.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/869 E.  ,  2022/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Suç tarihlerinin 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları için en aleyhe kabulle "31.12.2009" ve "31.09.2010"; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu için ise sanığa ibraz için verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen tarih olan 30.05.2014 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması ve CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1864, Karar No: 2006/4097, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/1864 E.  ,  2006/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin verilen hüküm davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: Eksikliklerin ikmalinden sonra önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkla, tesbit bilirkişilerinin hayatta olan belirtmelik bilirkişilerinin ve taraflarca gösterilecek tanıklar huzurunda yerinde yeniden keşif yapılarak, davacılardan dava edilen bölümler için hangi vergi kaydına dayanaklarının belirlenmesi, belirtilen vergi kayıtlarının bilirkişiler aracılığıyla yerlerine uygulanması, vergi kayıtlarında yazılı krom yada kırım mevkilerinin aynı yerler olup olmadığının, davacıların söz konusu mevkide başka yerlerinin bulunup bulunmadığının sorulması, ona göre uygulama yapılıp aidiyetlerinin ve kapsamlarının belirlenmesi, taşınmazın öncesinin kadim ve geleneksel şekilde kullanılan mera olup olmadığı, toprak tevzii çalışmalarında hangi nedenler mera olarak belirlendiği dava konusu bölümlerde davacıların zilyetliklerinin süresi ve sürdürülüş biçimlerinin saptanması, uzman bilirkişilerden mera yönünden ayrıntılı gerekçeli rapor alınması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra davacıların ve katılan davacıların davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine, 22.8.2005 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 25.000 metrekarelik bölümün davacı ..., (B) harfi ile gösterilen 15.000 metrekarelik bölümün ½ son pay itibariyle ... ve ..., (C) harfi ile gösterilen 20.000 metrekarelik bölümün, 1/3’er pay itibariyle ...,... ve ... adına tapuya tesciline, geri kalan 367.800 metrekarelik bölümün ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın hükme dayanak yapılan krokide (A) ile işaretli 25.000 m2 lik, (B) ile işaretli 15.000 m2 lik bölümlerinin mer’a olmadıklarının, A ile işaretli bölüm üzerinde davacı ..., (B) ile işaretli bölüm üzerinde ise ... ve ... yararına tespit günü itibariyle vergi kaydına, irsen intikale ve zilyetliğine dayalı taşınmaz edinme koşulların oluştuğunun yapılan keşif, uygulama, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ve ziraatçi bilirkişi raporuyla saptanmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre hazinenin yerinde görülmeyen temiz itirazlarının reddi ile bu yerlerle ilgili usul ve yasaya ve bozma icaplarına uygun aleyhlerindeki hükmün ONANMASINA,

2- Aynı krokide taşınmazın (C) harfi ile gösterilen 20.000 m2 lik bölümle ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece söz konusu yerin dahi mer’a olmadığı tespit günü itibariyle davılar ..., ... ve ... yararına taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Davacılar ..., ... ve ...’nin dayanmış oldukları 1937 tarih 172, 175, 194 ve 214 tahrir nolu vergi kayıtlarının taşınmaza uymadığı yerel bilirkişi tarafından haber verilmiştir. Sırt ve ark her yerde rastlanabilen doğal sınırlardandır. 172 tahrir nolu vergi kaydının aidiyeti için ..., 175 tahrir nolu vergi kaydının aidiyeti için ... ve sahip, 214 tahrir nolu vergi kaydının aidiyeti için de keza ... ve ... yerlerinin belirlenmesi gerekir. Yerel bilirkişi adı geçen kişi yerlerinin taşınmaza sınır teşkil etmediklerini bildirdikleri gibi krokisinde de izlendiği üzere taşınmazın dört tarafı mer’a olarak sınırlandırılan 361 nolu parsel ile çevrili bulunmaktadır. Bilirkişi ve tanıklar 361 nolu parselin dava konusu edilen yerler dışında kalan kısımlarının kadim mer’a olduğunu söylemişlerdir. Ziraatçı bilirkişi raporunda taşınmazın mer’a bitkileri ile kaplı ve mer’a niteliğine haiz bir yer olduğu bildirilmiş, taşınmazları bitişik mer’a ile ayıran doğal sınırların varlığına yer verilmemiştir. Dört tarafı mer’ a ile çevrili olan bir yerin öncesinin mer’a olduğunun kabulü gerekir. Aksinin kabulü halinde mer’a bütünlüğünün bozulacağı kaçınılmaz olacaktır. Eylemli duruma aykırı düşen yerel bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemez. Kamu orta malı niteliğindeki mer’aların zilyetlikle iktisap olanağı yoktur. Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgular karşısında bu yerlerle ilgili davanın reddine ve taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Yasasının 16/B maddesi uyarınca mer’a niteliği ile sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar vermek gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı hazinenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile taşınmazın krokide C ile işaretli 20.000 m2lik bölümü ile sınırlı olmak üzere hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA 4.5.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.