muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18617, Karar No: 2018/24917, Tarih: 13.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/18617 E.  ,  2018/24917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ... Mahallesi (eski 1129 ) ifrazen yeni 1547 parsel sayılı taşınmaz, ... Belediye Başkanlığının 18/12/2015 tarihli yazısına göre 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içerisinde tarımsal sanayi alanında olup, arsa niteliğindedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye

esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi ,

Kabule göre de;

2-Tespit edilen kamulaştırma bedeline karar tarihi 27.06.2016 tarihine kadar faiz yürütülmesi gerekirken faizin bitiş tarihinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Kabule göre de;

2-Tespit edilen kamulaştırma bedeline karar tarihi 27.06.2016 tarihine kadar faiz yürütülmesi gerekirken faizin bitiş tarihinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,13/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27706, Karar No: 2014/18472, Tarih: 10.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27706 E.  ,  2014/18472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, katılana ait taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağacını kesmek suretiyle zarar verdikleri olayda;

1- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın yargılamanın tüm aşamalarında değişmeyen suça konu ağacı kesmediğini, olay sırasında bahçede çalıştığı yönündeki savunması, eşi olan sanık ...’ın ağacı kendisinin kestiği yönündeki beyanı, sanık ... ile katılan ve ailesi arasında önceye dayalı husumetin de bulunması karşısında, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9017, Karar No: 2018/8021, Tarih: 16.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9017 E.  ,  2018/8021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2011 takvim yılına ilişkin yapılan incelemede, alıcılara verilen fatura nüshaları ile kendisinde kalan örnekleri üzerindeki bilgileri farklı olarak düzenleyerek, kendisinde kalan ve miktarları düşürülmüş ya da alıcı firma adı farklı yazılmış fatura nüshalarını defter kayıtlarına geçirmek suretiyle vergi kaybına sebebiyet verdiği ve üzerine atılı “muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme” suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanık hakkında tanzim olunan 22.01.2013 tarih ve 2013-A-1451/6 sayılı vergi suçu raporu ve yargılama aşamasında alınan 11.11.2013 tarihli bilirkişi raporu ile sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden suç kastının bulunmadığı şeklindeki gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2423, Karar No: 2012/6460, Tarih: 31.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2423 E.  ,  2012/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL VE TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, kayden davalıya ait 594 parsel sayılı taşınmazın 2.761,45 m² lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, sözkonusu kısmın tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iyiniyetli olarak taşınmazı iktisap ettiğini belirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine dair verilen karar, Dairece; “... Kadastro tespit tarihi ile dava tarihi arasında 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ne var ki, 11.1.2011 tarih ve 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen 36/A maddesindeki düzenleme karşısında; hak düşürücü sürenin hukuki niteliği, yerleşik Yargıtay kararları ve temyiz aşamasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği hususları birlikte gözetilerek harç, yargılama masrafı ve vekalet ücreti bakımından bir değerlendirme yapılması ve ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ” hususlarına değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 5841 sayılı Yasanın Anayasa Mahkemesince iptal edildiği gerekçesi ile tapunun iptali ile Hazine adına tescile karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava; 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve terkin isteğine ilişkin olup, daha önceden davanın reddine dair verilen karar dairece özetle; 5841 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçmiş olması sebebi ile davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı, ancak yargılama masrafları ile vekalet ücreti konusunda 11.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın değerlendirilmesi gerektiği hususlarına değinilerek bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak, bozmadan sonra 5841 sayılı yasanın Anayasa Mahkemesince iptal edildiği gözetilerek yapılan yargılama sonunda tapu iptal ve Hazine adına tescile karar verilmiştir.

Gerçekten de; 5841 sayılı Yasa, Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.07.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Gerçekten de; 5841 sayılı Yasa, Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.07.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca tapu iptal ve terkin isteğinin reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

O halde, Anayasa mahkemesinin iptal kararı gözetilerek, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilme yapılmak suretiyle belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın kıyıda kalan kısmının tapusunun iptaline, öte yandan; 6099 Sayılı Yasa gözetilerek yargılama giderleri ve vekalet ücretinin de davalılara yükletilmemiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Tarafların öteki temyiz itirazlarına gelince, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile Hazine adına tesciline karar verilmiş olması isabetsizdir.

Ne var ki anılan bu yanılgı yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının; 1. bendindeki; " ...İli,... İlçesi, ... Köyü, ... mevkiinde kain 594 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi ... tarafından 28.11.2008 tarihli rapor krokisinde ekli mevcut kıyı kenar çizgisi içinde kalan 2.761,45 m2'lik kısmın tapu kaydının iptali ile Maliye Hazinesi adına tapuya tesciline " ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine; " ...İli,... İlçesi, ... Köyü, ... mevkiinde kain 594 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi ... tarafından 28.11.2008 tarihli rapor krokisinde ekli mevcut kıyı kenar çizgisi içinde kalan 2.761,45 m²'lik kısmın tapu kaydının iptali ile sicilden terkinine " ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle düzeltilmesine, 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4575, Karar No: 2019/6522, Tarih: 23.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/4575 E.  ,  2019/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında, “...’nin 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma eylemine iştirak” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanık hakkında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” eylemine iştirak suçuna ilişkin olduğu, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.11.2013 tarihli 2013/39258 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak ettiği” belirtilerek kamu davası açıldığı; ancak bu suça yönelik yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/391, Karar No: 2013/1566, Tarih: 08.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/391 E.  ,  2013/1566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AFŞİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/10/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden, muris M.oğlu A. R. E.'ın, sağlığında:

1) 30.07.1993 tarihli resmi akitle 1, 2 ve 61 nolu parsellerinin tamamını kızı A.ye,

2) 04.08.1993 tarihli resmi akitle 537, 1424, 872 nolu parsellerinin tamamı ile 604 nolu parselinin 1/3'ünü oğlu A.R.'ya; 779, 840, 844 nolu parsellerinin tamamını ile 604 nolu parselinin 1/3'ünü oğlu A. A.'a; 480, 492, 1442, 554 nolu parsellerinin tamamı ile 604 ve 1267 nolu parsellerinin 1/3'ünü kızı A.'e,

3) 29.07.1994 tarihli resmi akitle 552, 579, 1258, 1259 ve 1440 nolu parsellerinin tamamını kızı Gülşen'e,

4) 13.08.1996 tarihli resmi akitle 768, 830 ve 854 nolu parsellerinin tamamını oğlu Hüseyin'e satışlar yoluyla devrettiği; geride 8 parça taşınmazının daha kaldığı; 01.07.1998 tarihinde ölünce, mirasçısı olarak kızları A.A. G. ile oğulları A. R.A.A.ve kendisinden önce 04.11.1993 tarihinde ölen oğlu M.K.dan olma 5 torununu bıraktığı görülmektedir.

Murisin kızı A. kardeşi G.aleyhine eldeki davayı açarak tapu iptali-tescil isteğinde bulunmuş; davalı G.ise, taşınmazları bedellerini ödeyerek satın aldığını, ayrıca murisin davacı A.'ye de taşınmazlar verdiğini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazların bedellerinin ödendiği, bedeller arasındaki farkın tek başına muvazaanın kanıtı sayılamıyacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, davacı A.nin aynı hukuksal nedene dayanarak diğer kardeşleri A.A.R.A.A. ve H.aleyhine de ayrı ayrı davalar açtığı anlaşılmaktadır. Murisin gerçek iradesinin belirlenebilmesi bakımından aralarında bağlantı bulunan bu davaların HUMK'nun 45. (HMK'nun 166.) maddesi uyarınca birleştirilmelerinde hukuki yarar olduğu açıktır.

Bunun yanında, davanın esasına yönelik yapılan araştırma ve değerlendirmenin hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada muris gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Borçlar Kanunu'nun 213. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Anılan türdeki uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle murisin asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan, bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında, birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, murisin sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile muris arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, murisin sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmış olması halinde mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden, olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olayda, murisin, dava dışı mirasçıları da dahil olmak üzere tüm mirasçılarına sağlığında mal ya da başka bir hak kazandırıp kazandırmadığı, kazandırmış ise bu kazandırmalarda hak dengesini gözetip gözetmediği yeterince araştırılmamış; davacıya verdiği savunulan bir kısım taşınmazların kayıtları da dosyaya getirtilmemiştir.

Hal böyle olunca, öncelikle davacının diğer kardeşleri aleyhine aynı nedenle açtığı davaların eldeki dava ile birleştirilmesi; ondan sonra, muris tarafından sağlığında tüm mirasçılarına kazandırılan taşınır ve taşınmaz mallar ile hakların araştırılması, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgelerin mercilerinden getirtilmesi, her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişilerden rapor alınması, gerektiğinde dava dışı mirasçıların da tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulması, böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14470, Karar No: 2018/5403, Tarih: 18.09.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14470 E.  ,  2018/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 27. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../07/2016 tarih ve 2015/428-2016/353 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında öğrencilerin okula taşınması için sözleşme imzalandığını, sözleşmenin "Özel Şartlar" maddesinde davalının Okul Aile Birliği hesabına ....000,00 TL'yi Ekim 2014 ayından başlayarak 5 aylık eşit taksitle ödemesinin kararlaştırıldığını, davalının servis hizmetini vermeye başladığını ancak sözleşme gereği ödemesi gereken taksitleri ödemediğini, ödeme yapılması için gönderilen ihtarnameden de sonuç alınamadığını, bunun üzerine icra takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazının iptali ile takibin devamına, alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin yetkilisinin böyle bir sözleşmeyi imzalamadığını, sözleşme altındaki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, aksinin kabulü halinde dahi sözleşmenin bir bağış vaadi sözleşmesi olarak algılanabileceğini, şarta bağlı bağışların da geçersiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 2014-2015 yılı öğrenci taşıma işi için tarihsiz sözleşme imzalandığı, davalı tarafça sözleşmeyi imzalayanın şirket yetkilisi olmadığı, bu nedenle sözleşmenin kendilerini bağlamayacağı ileri sürülmüşse de tanık anlatımlarından şirket kaşesini basarak sözleşmeyi imzalayan şahsın şirket ortağının oğlu olduğu ve o güne kadar yapılan sözleşmeleri hep aynı şahsın imzaladığı, okul yetkilileri ile yine aynı şahsın muhatap olduğunun anlaşıldığı, ayrıca davalı şirketin sözleşme gereğince taşıma işini sözleşme şartlarına uygun olarak yerine getirdiği, sözleşmenin diğer tüm

şartlarına uyulduğu, taşıma işi karşılığında taşıma ücretini aldığı, bu şekilde davalı tarafın sözleşmeyi benimsediğinin anlaşıldığı, yine sözleşmenin özel şartlar bölümünde okul aile birliğine ....000,00 TL'nin beş eşit taksitte ödeneceğinin kararlaştırılmış olduğu, aleyhe olan şartların kabul edilmemesinin iyi niyet kuralları ile bağdaşmayacağı gerekçesi ile davanın kabulü ile itirazın iptaline, alacak yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatını talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.