muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3369, Karar No: 2024/10479, Tarih: 27.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/3369 E.  ,  2024/10479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/572 E., 2024/196 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, erteleme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

Sanık müdafiin temyiz isteği; savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, müsadere kararının haksız olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenler ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın 2/B çalışmaları sonucuna itirazı üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, orman alanında ağaç kesilerek yerine fındık ağaçları dikildiğinin tespit edilmesi üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suçlamayı kabul etmediğini, söz konusu yerin atalarından kaldığını, ağaç kesmediğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda yapacak emval veren ağaçların motorlu testereyle kesilerek açma yapıldığı tespit edilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8968, Karar No: 2008/15259, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8968 E.  ,  2008/15259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Keçiören Anadolu teknik lisesi kantinini kiraladığını, sözleşme koşullarına uyduğu halde, okul aile birliğinin sözleşmeyi uymadığı gerekçesiyle fesh ederek tahliyesini istediğini ileri sürerek kiracılık sıfatının tespitini, tahliyesinin önlenmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanı reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1)Davada davalı olarak gösterilen okul aile birliği, 14.06.1973 tarihli 1739 sayılı Milli Eğitim Temel kanununun 5257 sayılı kanun ile değişik 16. maddesine göre hazırlanan Milli Eğitim Bakanlığı Yönetmeliğine göre kurulmuş olup,bu birliğin tüzel kişiliği bulunmamaktadır. Bu durumda tüzel kişiliği bulunmayan okul aile birliklerinin yasal temsilcisi Milli Eğitim Bakanlığıdır. Davada tüzel kişiliği bulunmayan Okul Aile Birliğinin davalı olarak gösterilmesi doğru değildir. Davacı temsilci de yanılmıştır. Temsilcide yanılmanın hukuki yaptırımı, hasımda yanılmada olduğu gibi davanın reddi gibi ağır bir sonuç doğuramaz. Bu gibi durumlarda gerek teori ve gerekse Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, bir ara kararı ile durum belirtilip, davacı tarafa somut olaya göre davalının temsilcisi olarak Milli Eğitim Bakanlığını temsilci olarak göstermek üzere, dava dilekçesini düzeltmesi ve tebliğ ettirmesi için mehil verilerek ve usuli hata düzeltildikten sonra davaya devam edilmesi gerekirken, bu hususun gözetilmemiş olması doğru değildir. Mahkemenin bu yönü göz ardı ederek işin esasını incelemek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesis etmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2)Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17968, Karar No: 2007/20753, Tarih: 19.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/17968 E.  ,  2007/20753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2007
Yargıtay — Esas No: 2022/11790, Karar No: 2024/2933, Tarih: 29.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11790 E.  ,  2024/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/369 E. 2021/1368 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 286/2-(a) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2020 tarihli ve 2019/216 Esas, 2020/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/369 Esas, 2021/1368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun kasten yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Tonya ilçesinde yapılacak seçimlerde muhtar adayı olan Yusuf ile sandık görevlisi olarak çalışan Muhammet arasında oy kullanılan okulda vatandaşların yönlendirildiği iddiası üzerine tartışma yaşandığı, oy kullanmanın sona ermesinin akabinde katılan sanık ...'un Kürtün Caddesi üzerindeki çay ocağına gittiği, katılan sanık ...'in ise aracında bulundurduğu ruhsatsız tabancasını alarak katılan sanık ...'un bulunduğu çay ocağına geldiği, burada ...'in Yusuf'a "bu işi yarına bırakmayalım, gel seninle hesaplaşalım" diyerek yanında bulunan silahı doğrulttuğu ve boğuşmaya başladıkları, bu esnada etraftakilerin ayırmaya çalıştığı ve silahın katılan sanık ... tarafından ateşlenmesiyle katılan ...'un ayağından yaralandığı ve 3. derece kemik kırığının meydana geldiği, katılan sanık ...'un silahın patlaması üzerine 5-6 adım atarak geriye kaçtığı fakat katılan sanık ...'in silahını katılan sanık ...'a yönelterek birden fazla kez ateş ettiği ve mermilerin sağ kol ve göğsüne isabet ederek basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek ve hayati tehlike oluşturmayacak şekilde yaraladığı olayda;

2. Dosya kapsamına göre; katılanın sağ sternum yanı hafif ekimoz ve sağ dirsek lateralden giriş dirsek pesterolateral çıkış, (sağ göğüs izerinde hafif sıyrık ekimoz olduğu) bildirilen ateşli silah yaralanmasına ilişkin olayda; sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde hiç isabet bulunmayan hallerde uygulanan 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürmeye elverişli silahla katılanın hayati bölge bölgelerini hedef alarak birden fazla ateş ettiği, katılan ...'un silahı sanığın elinden alması sonucu eylemin sona

erdiği olayda, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/369 Esas, 2021/1368 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23359, Karar No: 2015/5960, Tarih: 25.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23359 E.  ,  2015/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1)Dosyada mevcut Kartepe Belediye Başkanlığının 31.12.2013 tarihli yazı cevabında dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planında bir kısmının “gelişme konut alanında” bir kısmının “demiryolu” içerisinde kaldığı, meskun sahada yer almadığı, belediye hizmetlerinden faydalanmadığı bildirildiği halde, hükme esas alınan 01.05.2014 tarihli bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın meskun sahaya yakın olduğu ve Belediye hizmetlerinden yararlanma olanağının kısa zaman içerisinde mümkün olduğu belirtildiğinden,

a)Dava konusu taşınmaza istenildiğinde belediye hizmeti götürülüp götürülemeyeceği, ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan.

b)Dosyanın fenci bilirkişiye tevdi edilip dava konusu taşınmazın meskun mahale ne kadar mesafede olduğu hususunda ek rapor alındıktan,

2)Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

3)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4)Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan .. mahallesi 980 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtları Tapu Müdürlüğün'den istenildikten,

5)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası, ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5947, Karar No: 2010/9117, Tarih: 21.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5947 E.  ,  2010/9117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan babaanneleri C.K. diğer mirasçılarından malkaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak .. ada 39 parsel sayılı taşınmazın bir kısmını aslında kızı F. B. dolayısıyla da torununa bağışlamak kastıyla davalı torununun eşine satış göstererek bedelsiz pay temlik ettiğini ileri sürüp, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazdan 4.2.1959 ve 4.3.1970 tarihlerinde bedeli karşılığında pay satın aldığını, murisin ihtiyacı nedeniyle taşınmazı sattığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların dava açmak için 18 yıldan fazla beklemelerinin Medeni Kanunun 2.maddesi anlamında iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 21.9.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Y.Ç.ile temyiz edilen vekili Avukat H.G. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların dava açmak için 18 yıldan fazla beklemelerinin Medeni Kanunun 2.maddesi anlamında iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların miras bırakanı C.K.2289 ada 39 parsel sayılı taşınmazın 300/5462 payının 4.2.1959 tarihli akitle, 1200/5462 payını ise 4.3.1970 tarihli akitle davalıya satış suretiyle temlik ettiği görülmektedir.

Mahkemece, davacıların dava açmak için 18 yıldan fazla beklemelerinin Medeni Kanunun 2.maddesi anlamında iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların miras bırakanı C.K.2289 ada 39 parsel sayılı taşınmazın 300/5462 payının 4.2.1959 tarihli akitle, 1200/5462 payını ise 4.3.1970 tarihli akitle davalıya satış suretiyle temlik ettiği görülmektedir.

Davacılar, miras bırakanın davalıya yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.   Bilindiği üzere; muvazaa iddiasına dayalı davalar hiçbir hak düşürücü süreye ya da zamanaşımına (3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinin uygulanması gereken haller hariç) tabi olmayıp, her zaman açılabilecek davalardandır. Zira, süre ya da zaman geçmekle muvazaalı işlemin geçerli hale gelebilmesine yasal olanak yoktur. Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda zamanaşımı ya da hak düşürücü sürenin uygulanma olanağı bulunmadığı, davanın niteliğine göre bu tür iddiaların süreye tabi kılınmaksızın her zaman ileri sürülmesinin olanaklı bulunduğu gözetilmek suretiyle toplanan ve toplanacak deliller değerlendirilerek, işin esası yönünden yukarıda ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Tarafların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün belirtilen nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraf vekilleri için 750.00.'şer-TL. duruşma avukatlık parasının karşılıklı olarak alınıp, birbirlerine verilmesine, 21.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/385, Karar No: 2019/1672, Tarih: 19.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/385 E.  ,  2019/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi öldürme, nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs

HÜKÜM : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin,

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 gün ve 2016/40-2018/19 sayılı Kararını istinaf incelemesi sonucu yaptığı inceleme sonrasında,

TCK.nin 82/1e-h maddeleri gereği ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

TCK.nin 102/2-3-a, 35/2. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında, maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme, nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin, sanık müdafii ve katılan bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30/07/2018 gün ve 2018/1381 Esas, 2018/1682 sayılı Kararının, sanık müdafinin, vasfa, cinsel ilişkiye girilmediğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, beraat etmesi gerektiğine, katılan bakanlık vekilinin cinsel saldırı suçunun tamamlandığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, üst sınırdan hüküm kurulması gerektiğine, vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin sebeplerle temyiz edildiği görülmekle, bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Mahkemenin kabul ve takdirine göre, sanık müdafiinin ve katılan bakanlık vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın akıl hastası olup olmadığı hususu ile ilgili olarak, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan rapor ile Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinden ve 4. Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınan raporlar arasında çelişki bulunduğundan, sanığın, Adli Tıp Üst Kuruluna gönderilerek, muayenesi yapıldıktan sonra, Adli Tıp Üst Kurulundan rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usul ve yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.