muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2523, Karar No: 2024/7312, Tarih: 03.10.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay, olgu ve kararda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin bilgi edinilmesi, Emniyet ekibi tarafından yapılan çalışmalarda tanık M.S.'nin para karşılığı sanıktan sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesini satın aldığının belirlenmesi, Arama ve El Koyma kararına istinaden sanığın üzerinde ve ikametinde yapılan aramada kişisel kullanım miktarının çok üzerinde sentetik kannabinoid maddesinin ele geçirilmesi, tanık M.S.'nin aşamalarda alınan beyanı, sanığın aşamalar boyunca değişen, çelişkili ve mesnetsiz savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. a. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı" belirtilmeyerek, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

b. Suçun işlenmesinde kullanılan Adli emanetin 2021/4356 sırasında kayıtlı eşyalar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesi yerine, imhasına karar verilmesi, isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

b. Suçun işlenmesinde kullanılan Adli emanetin 2021/4356 sırasında kayıtlı eşyalar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesi yerine, imhasına karar verilmesi, isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 2022/2226 Esas, 2022/2213 Karar ve 02.12.2022 tarihli Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği, hükmün 5 numaralı bendinde yer alan "tahsil edileceği hususunun" ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi, ayrıca hükmün 10 numaralı bendinin ikinci fıkrasında yer alan "imhasına" ibaresi çıkartılarak yerine, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 8.Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8734, Karar No: 2024/8999, Tarih: 16.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/8734 E.  ,  2024/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1817 Esas, 2022/1691 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

28.09.2022 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8324, Karar No: 2016/135, Tarih: 20.01.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/8324 E.  ,  2016/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/354-2014/588

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ecrimisil davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.'nun 4/1-a maddesine göre "Kiralanan taşınmazların, 09/06/1932 tarihli ve 2001 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda" Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir. Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin kurallardan olup, yargılamanın her aşamasında istek üzerine ya da re'sen gözetilmesi gerekir.

Somut olayda; Davacı ecrimisil bedelinin tahsilini talep etmiş, davalı ise taşınmazda kiracı olduğunu ileri sürerek önceki malikle aralarında imzalanmış olan kira sözleşmesine dayanmıştır. Davacı yeni malik taşınmazı satın almakla TBK.nun 310.maddesi uyarınca kira sözleşmesinin tarafı olur. Taraflar arasındaki uyuşmazlık kira sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Dava, 6100 Sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra 20.06.2014 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmıştır. Bu durumda mahkemenin yukarıda belirtilen yasal düzenleme gereği dava dilekçesini görev yönünden reddederek görevsizlik kararı ile dosyayı görevli Sulh Hukuk mahkemesine göndermesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına,istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 20/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21737, Karar No: 2014/1554, Tarih: 03.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/21737 E.  ,  2014/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- 2001, 2002, 2003 yıllarında işlenen suçlar nedeniyle açılan davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi

2- 213 sayılı Kanunun 359/b-1. maddesi uyarınca 18 ay hapis, vekalet ücreti.

I- Katılan vekilinin "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen düşme hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suçun işlendiği 25.01.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 25.01.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13872, Karar No: 2014/21479, Tarih: 29.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13872 E.  ,  2014/21479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/291924

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2012/122 (E) ve 2012/679 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın tek eylemi yönünden 166 adet ağaç kesme eyleminden beraat kararı verilirken, aynı eylem nedeniyle 4 adet ağaç kesmekten ceza verilip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12621, Karar No: 2022/7017, Tarih: 07.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12621 E.  ,  2022/7017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/937, Karar No: 2012/1868, Tarih: 15.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/937 E.  ,  2012/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten insan öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1,35/2,62.maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın bıçakla vurarak mağduru sol aksilla medial duvarı, sol meme üst dış kadranı ve suprapubik bölgede batına nafiz şekilde üç bıçak darbesiyle yaraladığı, bu yaralardan en az ikisinin hayati tehlikeye neden oluduğu olayda, oluşan zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, öldürmeye teşebbüs nedeniyle TCK'nun 35.maddesinin uygulanmasında, üst sınıra yakın ceza tayini gerektiği gözetilmeyerek, yazılı biçimde alt sınırdan ceza belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve o yer C.Savcısının suç vasfına vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 15.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4311, Karar No: 2017/5905, Tarih: 30.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/4311 E.  ,  2017/5905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, tazminat olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...in ait 522, 281, 688, 570, 424, 202, 1249, 1535, 63, 62, 406, 778, 1262, 64, 1536, 1407, 823, 1502, 230 ada 8, 242 ada 32 ve 28, 69 ada 222 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak ayrıca saklı payı zedeleme kastıyla davalı oğullarına satış veya bağış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek, 522, 281, 688, 570, 424, 202, 187, 397, 1249, 1535, 62, 63, 64, 406, 778, 1262, 1536, 1502, 823, 1407, 230 ada 8, 242 ada 28 ve 32, 69 ada 222 parsel sayılı taşınmazların muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında kendisi ve davalılar adına tesciline, 202, 281, 570, 1249, 823, 628, 62,63, 628, 242 ada 28,230 ada 8, 688, 1262 parsel sayılı taşınmazlarda bedelin tazminine, aksi takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, zamanaşımı itirazında bulunarak aralarında taksim sözleşmesi yaptıklarını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taksim sözleşmesi imzalayan davacının şekil şartlarına uyulmadığından sözleşmenin geçersiz olduğunu ileri sürmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasırakan ...'in 01.10.2001 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak çocukları davacı ..., davalılar ...ın kaldıkları, 62,202,406 ve 522 parsel sayılı taşınmazların kadastro öncesi ... adına tapuda kayıtlı iken aralarında yapmış oldukları taksim gereği mirasbırakan ...'e kaldığı, murisin de taşınmazları haricen davalı oğullarına sattığı ve kadastro tespitinin davalılar adına yapılması yönündeki muvafakati (muvafakat beyanı parmak izi ile tevsik edilmiştir) nedeniyle tespitin davalılar adına yapıldığı, 64 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payı kadastro öncesi tapuda mirasbırakan ... ve 1/2 payı da davacı adına kayıtlı iken murisin payını haricen davalı oğullarına sattığı ve kadastro tespitinin davalılar adına yapılması yönündeki muvafakati (muvafakat beyanı parmak izi ile tevsik edilmiştir) nedeniyle tespitin 1/2 pay ile davalılar ve 1/2 pay ile davacı adına yapıldığı, 63,397,424,688,778,1249,1262 parsel sayılı taşınmazların kadastro öncesi ...oğulları... adına tapuda kayıtlı iken aralarında yapmış oldukları taksim gereği mirasbırakan ...'e kaldığı, murisin de taşınmazları haricen davalı oğullarına bağışladığı ve kadastro tespitinin davalılar adına yapılması yönündeki muvafakati (muvafakat beyanı parmak izi ile tevsik edilmiştir) nedeniyle tespitin davalılar adına yapıldığı, 570 parsel sayılı taşınmazın kadastro öncesi tapu kaydında Kerim oğulları ... adına tapuda kayıtlı iken kayıt maliklerinin taşınmazı 1964 yılında davalı ...'e haricen bağışladıklarının tapulama tutanaklarından anlaşıldığı, 424 parsel sayılı taşınmazın 1/4 payının davalı ... tarafından dava dışı ...'e 13.08.2010 tarihinde satış suretiyle temlik edildiği, diğer davalı ...'in de 1/4 payını davalı kardeşi ...'e 29.05.2013 tarihinde yine satış suretiyle temlik ettiği, 1249 parsel sayılı taşınmazın davalılar tarafından dava dışı ...'a 06.02.2001 tarihinde satış suretiyle temlik edildiği, tapuda kayıtlı 187 parsel sayılı taşınmazın 9/24 payının mirasbırakan adına tespit gördüğü, 281 parsel sayılı taşınmazın davalılar tarafından dava dışı ... şirketine 06.10.1992 tarihinde satış suretiyle temlik edildiği, mirasbırakan adına tespiti yapılan çekişmeli 823 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakanın vekili davalı ... aracılığıyla 29.05.1986 tarihinde Karayolları Genel Müdürlüğü'ne satış suretiyle temlik edildiği, 1407 parsel sayılı taşınmazın 3/8 pay ile mirasbırakan adına tespit gördüğü, 1502 parsel sayılı taşınmazın davalılar ... adına kayıtlı iken kadastro ile aynı paylarla adı geçen davalılar adına tespitinin yapıldığı, mirasbırakanın adına tespiti yapılan 1535 parsel sayılı taşınmazı murisin vekili dava dışı ... aracılığıyla davalı oğlu ...'e 16.02

... aracılığıyla 29.05.1986 tarihinde Karayolları Genel Müdürlüğü'ne satış suretiyle temlik edildiği, 1407 parsel sayılı taşınmazın 3/8 pay ile mirasbırakan adına tespit gördüğü, 1502 parsel sayılı taşınmazın davalılar ... adına kayıtlı iken kadastro ile aynı paylarla adı geçen davalılar adına tespitinin yapıldığı, mirasbırakanın adına tespiti yapılan 1535 parsel sayılı taşınmazı murisin vekili dava dışı ... aracılığıyla davalı oğlu ...'e 16.02.1984 tarihinde satış suretiyle temlik ettiği, çekişmeli 1536 parsel sayılı taşınmazın tapuda 1/2 paylarla mirasırakan ve davacı adına kayıtlı iken kadastro çalışmaları ile aynı paylarla adı geçen kişiler adına tespitinin yapıldığı, mirasbırakanın maliki olduğu çekişmeli taşınmazlardan 230 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile 242 ada 28 parsel sayılı taşınmazın davalı oğlu ...'e, 242 ada 32 parsel sayılı taşınmazın ise diğer davalı ...'e 19.03.1982 tarihinde aynı akitle satış suretiyle temlik edildiği, 69 ada 222 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kat irtifakı kurulmak suretiyle aynı ada 231 parsel numarasını aldığı, muris ... mirasçılarından dava dışı ...'ın 05.04.2002 tarihinde muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile tenkis isteklerine konu mahkemenin 2002/199 Esasına kayıtlı davayı eldeki davanın davacısı ile davalılarına karşı açtığı, davanın feragat nedeniyle ret ile sonuçlanarak 07.07.2009 tarihinde kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği ve mirasbırakanın ölüm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TMK'nın 513. maddesinde düzenlendiği üzere, tenkis davası mirasçıların saklı paylarının zedelendiğini öğrendiği tarihten itibaren bir yıl içinde açılabilir.

Somut olayda; mirasbırakan 01.10.2001 tarihinde ölmüş, dava ise 06.09.2013 tarihinde açılmıştır. Davacının da yer aldığı 12.09.2002 tarihli taksim sözleşmesinde davacı bağış hususunu öğrenmiştir. Davalılara bağışlanan taşınmazlar yönünden TMK'nın 513.maddesinde yer alan bir yıllık sürenin geçtiği sabittir.

Bu durumda, bağışlanan taşınmazlar yönünden davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden Reddine.

Çekişmeli 62, 64, 202, 406, 522, 63, 397, 424, 570, 688, 778, 1249, 1262 parsel sayılı taşınmazlar yönünden; tapulu taşınmazlarda mülkiyeti nakleden akitlerin resmi biçimde yapılması TMK'nın 706 (eski MK.nun 634), B.K.nun 213 ve Tapu Yasasının 26. maddesi hükmü gereğidir. Ne var ki, gerek 766 sayılı Tapulama yasasının 32/B maddesi, gerekse 9 Ekim 1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 13/B maddesiyle bu yasaların genelde bir tasfiye yasası olmaları nedeniyle T.M.K.nun 706 (eski M.K.nun634) ve Borçlar Yasasının 213 maddesinde mülkiyetin naklinde öngörülen buyurucu nitelikteki hükümlere ayrık bir düzenleme getirilmiştir. Buna göre, kayıt sahibinin tapulama sırasında kadastro teknisyeni huzurunda taşınmazın zilyedi adına tespit ve tesciline muvafakatını bildirmesi , mülkiyetin zilyet adına geçirilip onun üzerine tespitinin yapılabilmesi için yeterli kabul edilmiştir. Eş anlatımla, kadastro teknisyeni huzurunda verilen muvafakat bildirimi, resmi memur önünde serbest irade ile belirtilen tescil isteme beyanı olarak görülmüştür. Kayıt sahibinini zilyet adına tespite muvafakat beyanının haricen satış, hibe gibi ya da başka bir nedene dayandırılarak ileri sürülmüş olması da bu kabulde sonuca etkili değildir.

O halde, çekişme konusu bu taşınmazlar yönünden, mirasbırakanın yapmış olduğu işlemde, 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığından, anılan taşınmazlar yönünden de davanın reddedilmesi doğrudur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden Reddine.

Davacının diğer taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;