muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2054, Karar No: 2021/1581, Tarih: 18.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/2054 E.  ,  2021/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen davada, trafik sigortası bulunmayan araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile çarpması şeklinde gerçekleşen kazada müvekkillerinin desteğinin öldüğünü açıklayıp asıl davada 8.000,00 TL maddi tazminatın davalı ... Hesabından; birleştirilen davada desteğin eşi için 30.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın, desteğin çocukları için ayrı ayrı 10.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen davada davacı ... vekili, trafik sigortası bulunmayan aracın kazasında ölenin hak sahiplerine ödediği tazminatın rücuan tahsili amacı ile başlattıkları takibe davalının itiraz ettiğini açıklayıp itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 81.367,65 TL'nin, davacı ... için 9.396,60 TL'nin, davacı ... için 10.366,42 TL'nin tahsilde tekerrüre neden olmayacak şekilde tahsiline; birleştirilen davada maddi tazminat yönünden, davacı ... için 30.000,00 TL, davacı ... için 10.000,00 TL, davacı ... için 9.396,60 TL'nin tahsilde tekerrüre neden olmayacak şekilde tahsiline, manevi tazminat yönünden her bir davacı için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline; birleştirilen diğer davada, itirazın iptali ile takibin 41.331,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, meydana gelen kazada davacı ...’nın eşinin öldüğünü, eşinin ölümü ile davacının desteğinden mahrum kaldığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunmuş, mahkemece davacı eş yönünden, davacının ve desteğin bakiye ömrü süresince hesaplanan tazminat miktarının kabulüne karar verilmiştir.

Destekten yoksun kalma iddiası ile açılan dava, ölümden sonraki zamanın akışı boyunca doğacak zararın tazmini

Davacılar vekili, meydana gelen kazada davacı ...’nın eşinin öldüğünü, eşinin ölümü ile davacının desteğinden mahrum kaldığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunmuş, mahkemece davacı eş yönünden, davacının ve desteğin bakiye ömrü süresince hesaplanan tazminat miktarının kabulüne karar verilmiştir.

Destekten yoksun kalma iddiası ile açılan dava, ölümden sonraki zamanın akışı boyunca doğacak zararın tazmini

talebini kapsamaktadır. (Prof. Dr. Selahattin Sulhi Tekinay-Destekten Yoksun Kalma Tazminatı-1963. sayfa 202) Bu nedenle yargılama boyuncu davacıların değişen durumu tazminatın belirlenmesi yönünden etkili olacaktır.

Borçlar Kanununun 45/2. maddesinde “ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararlarını da tazmin etmek lazım gelir” hükmü doğrultusunda hükmedilmesi gereken maddi tazminat, davacıların daha önce aldıkları ancak murisin ölümü sonucu artık alamayacakları destek miktarıdır.

Buna göre sağ kalan eşin kazadan sonra yeniden evlenmesi ile destek zararı son bulur.

Davacı ...’nın yargılama sırasında evlendiği dosyadaki nüfus kayıt örneğinden anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece davacı eş yönünden evlendiği hususunun göz önünde bulundurularak gerçek zararının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28686, Karar No: 2023/4586, Tarih: 30.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/28686 E.  ,  2023/4586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2014/243 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararı ile

1. Sanık hakkında;

a. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (son) bentleri, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 8.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık gerekçe belirtmeksizin hükümleri temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, kızını mağdur kuruma kayıt yaptırarak 2010 yılına ait ödenmeyen eğitim taksitleri ve 2011 yılı yeni dönem kayıt ücreti olarak toplamda 3.800 TL karşılığı olarak tamamen sahte üretilmiş 9000 TL bedelli çeki verdiği bu şekilde üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık suçları işlemediğine yönelik savunmada bulunmuştur.

3. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 23.06.2014 tarihli uzmanlık raporu ile; suça konu çekin tamamen sahte olarak oluşturulduğu çekteki cironta yazısının da sanığa ait olduğunun belirlendiği ve aldatma niteliğinin bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Mahkemece yapılan yargılamada: sanığın resmi belgede sahtecilik ve bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediği kaanatine varılarak mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

4. Mahkemece yapılan yargılamada: sanığın resmi belgede sahtecilik ve bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını işlediği kaanatine varılarak mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümlerde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; katılan kurum yetkili temsilcisi olan ...'in 06.05.2015 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetten vazgeçmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca katılmanın hükümsüz kaldığı ve katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi dışında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2015 tarihli ve 2014/243 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususu yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından vekalet ücretine dair 5 numaralı maddenin çıkartılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/166, Karar No: 2012/2438, Tarih: 28.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/166 E.  ,  2012/2438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre 6 ay hapis cezasının ertelenmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi inceleme raporlarından, sanığın temsilcisi olduğu şirketin ticari faaliyetini sürdürdüğü anlaşıldığı gibi defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının 14.03.2005 tarihinde işyeri adresinde çalışan personele tebliğ edilmiş olmasına göre, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, müsnet suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/431, Karar No: 2015/17, Tarih: 13.04.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/431 E.  ,  2015/17 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçun oluştuğu 31/05/2005 tarihine göre temyiz süreci içinde, sanık yararına olan 765 sayılı TCY'nın 491/4, 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 13/04/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13864, Karar No: 2012/10873, Tarih: 02.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/13864 E.  ,  2012/10873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Dosyada mevcut Adana Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğünün 06.03.2006 tarih, BLS.2006/691 sayılı ekspertiz raporunda suça konu tabancanın 16.09.2005 günü Adana ili, ... mah. 92. sok. sayılı yer önünde meydana gelen yaralama; 17.09.2005 günü Adana ili, ... Evleri mah. 202. sok. no: 66, ... Sitesi, A Blok, Kat:5, Daire:10 sayılı yerde ikamet eden ... isimli şahsın ikametinin kurşunlanması; 20.09.2005 günü Adana ili, ... Evleri mah. 202. sok. no: 66, ... Sitesi, A Blok önünde ateş edilmesi olaylarında kullanıldığının anlaşılması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun kesintisiz suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında anılan olaylardan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan dava açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihi saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7303, Karar No: 2022/2276, Tarih: 24.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7303 E.  ,  2022/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, sanık müdafii

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5271 sayılı CMK.'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin kararlara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile ek fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yasa yolu ile merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin tebliğnameye uygun olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12665, Karar No: 2024/14413, Tarih: 24.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12665 E.  ,  2024/14413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4349, Karar No: 2021/1124, Tarih: 09.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/4349 E.  ,  2021/1124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki malın ayıplı olmasından kaynaklı alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı TOKİ'nin, diğer davalı müteahhit ... Konut İş. Ltd. Şti.'ne inşa ettireceği “... Toplu Konut Projesi”' nden satın aldığı bağımsız bölümün 10.11.2007 tarihinde tesliminden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğunu öğrendikten sonra 30.11.2010 tarihinde noterden gönderdiği ihtarname ile davalı satıcı TOKİ' ye ihbarda bulunduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 13/02/2013 tarihli ıslah dilekçesiyle gizli ayıplar ve eksik işler nedeniyle toplam 25.800,00 TL değer azalmasının teslim tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir.

Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 2.8.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 10.11.2007 tarihinde teslim edildiği ve davacının da gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğu yönünde 30.11.2010 tarihinde noterden gönderdiği ihtarname ile davalı satıcı TOKİ'ye ihbarda bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir.