muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2098, Karar No: 2024/389, Tarih: 16.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/2098 E.  ,  2024/389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile ilamsız icra takibinde borçlunun, dayanak senedin alacaklı tarafından anlaşmaya aykırı doldurulduğunu, senedin teminat senedi olduğunu, aynı ilişkiden kaynaklanan borcun tahsili için daha önceden ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yapıldığını, kambiyo takibinin mükerrer olduğunu ileri sürerek takibinin iptaline karar verilmesini talep ettiği İlk Derece Mahkemesince; şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği, karara karşı alacaklının istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nın 45. maddesinde rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusunun iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklının yalnız rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceği, poliçe ve emre muharrer senetlerle çekler hakkındaki 167. madde hükmünün mahfuz olduğu, söz konusu 167. maddede ise; alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senede müstenit olan alacaklının, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte bulunabileceği düzenlenmiştir.

Her ne kadar yukarıda anılan kanun hükümleri uyarınca borç ipotek ile temin edilmiş olsa bile, elinde kambiyo senedi bulunan alacaklı, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapabilirse de borçlu aleyhine tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile aynı anda hem rehnin paraya çevrilmesi yolu ile hem de kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapılması hâlinde borçlu şikâyet yolu ile icra mahkemesine başvurarak aleyhine başlatılan ikinci takibin iptalini isteyebilir. Aksi halde aynı alacak için aynı borçluya karşı derdest bir icra takibi var iken mükerrer olarak ikinci bir takibin yapılması söz konusu olur. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup süresiz şikayete tabidir. Nitekim 20.01.2023 tarih ve 2021/2 E. - 2023/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da aynı husus benimsenmiştir.

Somut uyuşmazlığın incelenmesinde; alacaklı tarafından şikayetçi asıl borçlu hakkında, 03.07.2019 tarihinde, ... 5.İcra Müdürlüğü’nün 2019/8783 Esas sayılı takip dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibi başlatıldığı, aynı alacaklı tarafından, şikayetçi borçlu hakkında 04.07.2019 tarihinde ise ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2019/8768 Esas sayılı takip dosyasında tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatıldığı, alacaklının aşamalardaki beyanları gereğince takip dosyasına konu alacağın aynı borç ilişkisinden kaynaklandığı, alacaklının temyiz dilekçesi ekinde sunduğu ... 1. Aile Mahkemesinin 10/03/2020 tarih, 2019/399 Esas 2020/117 Karar sayılı kararı ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibin dayanağı olan ipoteğin kaldırıldığı, kararın istinaf ve Yargıtay aşamasından geçerek kesinleştiği görülmektedir.

Alacağın hem rehin ile teminat altına alındığı hem de kambiyo senedine bağlandığı alacaklar bakımından Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca verilen içtihadı birleştirilen kararında derdestlik ve hukuki yararın takip şartı olduğu ilkesi kabul edilmiştir.

Yargılama sırasında ilk olarak başlatılan ipotekli takibe konu ipoteğin kaldırıldığı anlaşıldığından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takibin sona erip ermediği incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 16/11/2022 tarih ve 2021/1326 E. 2022/2831 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA,

... 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 23/12/2020 tarih ve 2019/604 E. 2020/631 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19478, Karar No: 2017/4376, Tarih: 23.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/19478 E.  ,  2017/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, .... Aile Mahkemesinin 07/10/2013 tarihli 2012/488 Esas sayılı tedbir nafakasına ilişkin ara kararına dayalı olarak nafaka alacağının tahsili talebiyle genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, borçlunun yasal sürede itfa itirazında bulunması üzerine alacaklı tarafından itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu anlaşılmıştır.

Borçlunun, itfa itirazına dayanak olarak müşterek çocukların eğitim öğretim giderleri için özel eğitim kurumlarına yapılan ödemelere ilişkin ödeme belgeleri sunduğu, ödeme belgelerinin incelenmesinde, ödemelerin alacaklıya yapılmadığı gibi, nafaka borcu için yapıldığına ilişkin herhangi bir açıklama da içermediği görülmüştür.

Borçlunun itfa itirazının kabul edilebilmesi için ödeme belgelerinde takibe konu alacak (somut olayda nafaka alacağı) için yapıldığına dair açık atıf bulunması zorunludur.

Öte yandan ödemenin okul ücreti vs gibi açıklamalar ile yapılması halinde ise ahlaki bir vecibenin yerine getirilmesi olarak kabul edilmesi gerektiğinden nafakaya mahsup edilemez.

Bu durumda borçlu itfa itirazını İİK'nun 68. maddesine uygun bir belge ile ispatlayamadığına göre mahkemece alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5118, Karar No: 2022/11745, Tarih: 12.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5118 E.  ,  2022/11745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kanun uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının Bursa Valiliği'nden sorularak, onaylı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıyorsa buna ilişkin paftalar getirildikten sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35983, Karar No: 2016/5084, Tarih: 24.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/35983 E.  ,  2016/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde 16.05.2012 tarihinde Aydın saha yönetmeni olarak işe başladığını, 24.09.2013 tarihi itibariyle 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17 ve 18. maddeleri gereğince iş sözleşmesinin feshedildiğini, gerekçe olarak davalının zararı ve tasarruf tedbirleri gösterildiğini, davalı kooperatifte aynı görevde toplam otuzbeş kişi çalıştığını, ... saha yönetmenliğini üç kişinin devam ettirdiğini, şirketin ticari defter kayıtları ve çalışanların performansına bakıldığında performansının çalışanlar arasında üst sıralarda olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı kooperatifte 16.05.2012 tarihinden iş sözleşmesinin fesih tarihi olan 24.09.2013 tarihine kadar Aydın saha yönetmeni olarak görev yaptığını, iş sözleşmesinin 24.09.2013 tarihli fesih bildirimi ile 4857 sayılı Kanun'un 17. ve 18. maddeleri gereğince feshedildiğini, davacının tüm haklarının ödendiğini ve işyerini ibra ettiğini, kooperatif yönetim kurulunun 04.02.2013 tarih ve 13-05-C sayılı kararında sektörde yaşanan karlılık düşüklüğünün mali tablolara yansıması, 2012 mali tablolarının zararla kapanacak olması ve mevcut organizasyon yapısıyla çalışmaya devam edilmesi halinde 2013 yılında zararın büyüyeceği ve bu sebeple yapılan fizibilite çalışmaları sonucunda saha etkinliğinin arttırılarak, operasyonel giderlerin azaltılmasına, bir dizi tasarruf tedbirlerinin alınmasına ve daha yalın daha verimli bir organizasyon modelinin uygulanmasına karar verildiğini, kooperatifin işletme yönetiminin esasını teşkil eden işletme politikasını gerçekleştirmek için organizasyon yapısı ile ilgili yönetsel karar alma hakkını kullandığını, bu kararın amaca uygunluk, gereklilik ve yerindelik denetimine tabi tutulamayacağını, davalı tarafın birçok bölümde ve kadroda bu kapsamda düzenlemeler yaptığını, kooperatifin işten çıkarılacak işçilerin seçiminde özgür olduğunu, kooperatif tarafından alınan kararın tutarlı bir şekilde uygulandığını, davacının iş sözleşmesinin feshinden sonra sadece iki eczacı ve bir yazılım geliştirme uzmanının işe alındığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işveren tarafından iddia edilen sektördeki daralmanın, bu daralmanın davalı şirketin ekonomik yapısını olumsuz etkilediğinin ve ekonomik daralmanın işçi çıkarmayı zorunlu hale getirdiğinin ispat edilemediği yine davalı işveren tarafından ekonomik sebeplerle işçi çıkarılması yoluna gidildiği savunulmuş ise de, iş sözleşmesi feshedilecek işçilerin hangi kriterlere göre tespit edildiğine ilişkin bir işletmesel kararın sunulmadığı ve feshin fesihte son çare ilkesine uygun olarak gerçekleştirildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedilip edilmediği noktasındadır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesinin 24.09.2013 tarihli fesih bildirimi ile, işletmesel karar sebebiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının işe iadesine hükmedilmiş ise de, mahkemenin bu kabulü dosya kapsamı ile örtüşmemektedir. Davalı işveren işletmesel karar sebebiyle davacı işçinin iş sözleşmesinin feshedildiğini savunmuştur. Tüm dosya kapsamından davacının iş sözleşmesinin feshinden sonra davacının çalıştığı pozisyona yeni işçi alınmadığı, davacının çalıştığı birimin daha sonra tahsilat birimi ile birleştirildiği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından kendisine önerilebilecek herhangi bir pozisyon bulunduğu somut olarak iddia edilmediği gibi bilirkişi tarafında da buna ilişkin somut bir tespit ortaya konulmamıştır. Davalı işverenin işletmesel karar uyarınca aynı pozisyonda çalışan işçilerden hangisinin görevine son verileceği hususu yönetim hakkına ilişkin olup davacı işçinin kendisinin tercih edilmesinde herhangi bir ayrımcılık yapıldığına yönelik iddiası da bulunmamaktadır. Böyle olunca davacının işe iade talebinin reddine karar verilmesi gerekirken soyut bilirkişi mütalaasına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Açıklanan sebeplerle feshin geçerli olduğunun kabulü ile 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 356,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 24.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7118, Karar No: 2019/2265, Tarih: 05.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7118 E.  ,  2019/2265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2013 tarih, 2013/7638 esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura kullandığı ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediğinin kabul edildiği belirtilmesine karşın, hüküm bölümünde, "sahte fatura düzenlemek" denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK’nin 51/3. maddesindeki denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı cihetle, cezası ertelenen sanık hakkındaki denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından “2007 takvim yılı içerisinde sahte düzenlemek” ibarelerinin çıkartılarak yerine “2007 takvim yılı içerisinde sahte fatura kullanmak” cümlesinin eklenmesi, ayrıca hüküm fıkrasından TCK'nin 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “TCK'nin 51/3. maddesi gereğince 18 ay 22 gün denetim süresi belirlenmesine” ibaresi yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18778, Karar No: 2024/1398, Tarih: 15.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/18778 E.  ,  2024/1398 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2309 E., 2021/333 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli kararının mağdur ... vekili, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede,

Mağdur vekilinin yokluğunda verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 uncu maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın ve tebligatın ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel

Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından mağdur vekiline tebligatın yapıldığı tarihten itibaren aynı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve mağdur vekilinin süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/5939, Karar No: 2022/5438, Tarih: 12.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/5939 E.  ,  2022/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince verilen bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün davalılardan ... Liman İşletmeleri San. ve Tic. A.Ş. ve ... İş Makinaları Servis ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 6100 sayılı HMK’nun 297/2.maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesi yer almaktadır.

Öte yandan Yargıtay'ca bozulan mahkeme kararı ortadan kalkar ve hukukî geçerliliğini yitirir. Bozulan karar sonraki kararın eki niteliğinde olmadığından, bu karara atıf yapılarak hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, bozulan karardaki gerekçeye atıf yapılması da yasal dayanaktan yoksundur (Hukuk Genel Kurulunun 22.06.2011 tarihli ve 2011/11-344 E., 436 K.; 29.02.2012 tarihli ve 2011/9-754 E., 2012/102 K. sayılı kararları ile Dairemizin 15.01.2020 tarih ve 2019/6901 E- 2020/185 K sayılı ilamı da bu yöndedir)

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen 08.07.2015 tarihli ilk kararın (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 18.04.2019 tarih ve 108/1611 E- 2019/3079 K ile bozulduğu, bozmaya uyan mahkemece davacının maddi ve manevi tazminat istemleri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken manevi tazminat hükmünün bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiğine işaretle bu istem hakkında karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

2- Somut olayda uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için asıl işveren-alt işveren kavramları ile davaya uygulanacak zamanaşımı kuralının açıklanması gerekmektedir.

4857 sayılı Kanun'un 2.maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir.