muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9125, Karar No: 2023/6028, Tarih: 27.12.2023

3.Soruşturma aşamasında keşif üzerine A sınıfı iş güvenliği uzmanından alınan bilirkişi raporuna göre,

a-...’na ait Sosyal Güvenlik Kurumu Sigortalı İşe Giriş Bildirgesi belgesinin incelenmesinden şahsın meslek kodunun “meydancı” olduğu, meydancının SGK meslek tanımlarına göre “konaklama gibi işletmelerde, restoranlar, barlar, yüzme havuzları, spor salonları, bahçeler, genel kullanıma açık tuvaletler, salonlar v.b genel alanlar ile ofislerin, temizlik, düzen ve bakımına ilişkin işlemleri genel temizlik kurallarına uygun olarak yapma bilgi ve becerisine sahip nitelikli kişi” olduğu görülmektedir. Sanık ...’in çalışanına görev verirken iş sağlığı ve güvenliği yönünden işe uygunluğunu göz önüne almadığı 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi hükmüne uymadığı, uzun boylu bir ağaca takılı kalmış, yaklaşık 10 metre uzunluğunda bir dalı aşağıdan değil, üst kısımdan kesmeye başlamak gerektiğini öngörerek sepetli vinç üzerinde ve kişisel koruyucu donanımlar sağlanarak kesim yapmaya yönelik talimat vermediği, emniyet kemeri, özel iş elbiseleri vs. kişisel koruyucu donanım kullanımını sağlamadığından meydana gelen iş kazasında sanık ...’in 1. derecede asli kusurlu olduğu,

b-Ölen işçi ...’nun 24.06.2013 tarihinde Temel İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimine katıldığı, eğitim alan bir çalışanın, kendisine verilen işi yaparken, olası tehlike ve risklerle karşı karşıya kaldığında işverenini bilgilendirmesi gerektiğini, tedbir alınmasına karar verilmesini talep edebileceğini, ciddi ve yakın bir tehlikenin önlenemez olduğu durumlarda işyerini veya tehlikeli bölgeyi terk etmek suretiyle çalışmaktan kaçınma hakkı olduğu hususlarını, almış olduğu eğitim sayesinde bilmesi gerektiği düşünüldüğünden 6331 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesi hükümlerine uymadığı, kendisine verilen işi, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili kişisel koruyucu donanımlar kendisine sağlanmadan yaptığından 6331 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine uymadığı, çalışanın kendi sağlık ve güvenliğinin olumsuz etkilenmemesi için gerekli dikkat ve özeni göstermediğinden aynı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi hükümlerine uymadığından meydana gelen iş kazasında ikinci derecede tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. Mahkemesince talimat mahkemesi aracılığıyla iş güvenliği uzmanları ve iş güvenliği mühendisinden oluşan bilirkişi heyeti raporuna göre,

4. Mahkemesince talimat mahkemesi aracılığıyla iş güvenliği uzmanları ve iş güvenliği mühendisinden oluşan bilirkişi heyeti raporuna göre,

a-İşveren sanık ...’in 4857 sayılı İş Kanunu ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu çerçevesinde işçilerin güvenli şekilde çalışmalarını temin etmek zorunda olduğu, yapılacak işlere yönelik riskleri belirleyip işçilerin çalışmaları esnasında güvenliklerinin sağlanabilmesi adına en uygun çalışma yöntemlerini ortaya koyup işyerinde çalışmaların bu şekilde yapılmasını sağlamakla yükümlü olduğu, işe uygun personeli istihdam etmekle yükümlü olduğu, ağaç budama işinin yapılması sırasında çalışanlara baret verilerek kullandırılmadığı, ağacın güvenli şekilde kesilebilmesi için sepetli vinç temin edilerek ağacın yukarıdan güvenli şekilde kesilmesinin sağlanamadığı, iş güvenliği tedbirlerinin çalışanların insiyatifine bırakıldığı, iş sağlığı ve güvenliği konularında emniyetli çalışma alışkanlığı kazanacak boyutta çalışanların eğitilip bilgilendirilmemiş olması ve işyerinde geniş anlamda denetim mekanizması kurulmaması ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle asli kusurlu olduğu,

b- Ölen işçi ...’nun kaza tarihinde 25 yaşında olup, kendi emniyeti ve vücut bütünlüğünü korumak yönünde gereken dikkat ve özeni göstermediği, uzatmalı testere ile kesim yaptığı sırada kendini emniyete alarak çalışmadığı, hiç tedbir almadan baret kullanmadan aşağıdan ağacın dallarını keserek boşa çıkarttığı düşme noktasına getirdiği ağacın düşme noktasından kaçmakta geç kalarak ağacın başına devrilmesiyle yaralanarak vefat etmesine sebep olmasında tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5.Adli Tıp Kurumu Antalya Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 28.10.2015 tarih ve 556 sayılı otopsi raporunda; kişinin ölümünün, adli tahkikatta belirtildiği şekilde kafasına ağır cisim düşmesi ile oluşabilir nitelikte künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ile birlikte beyin kanaması, beyin harabiyeti ve gelişen komplikasyonlardan ileri geldiğinin rapor edildiği anlaşılmıştır.

6. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, otelin golf sahasında çalışan saha sorumlu müdür yardımcısı olduğunu, müdür izinli olduğu için kendisinin yerine baktığını, bir ağacın dalının rüzgardan kırılıp başka bir ağacı dalı üzerinde kalması nedeniyle tanık Adem ile ölen işçi ...'ye talimat verdiğini, iş yerinin imkanları dahilinde işçilere iş verdiğini, ölen işçi ...'nin daha öncesinde de ağaç kesme işini yaptığını, otelde sepetli vinç olmadığını, otel tarafından koruyucu ekipman verilmediğini, kendisinin de imkanlar dahilinde iş yapan bir işçi olduğunu beyan ettiği görülmüştür.

7. Tanık ... 'ın aşamalarda alınan beyanında çavuşları olan sanığın daha öncesinde rüzgardan kırılan dalın kesilmesi için ölen işçi ... ile kendisine talimat verdiğini, uzatmalı testere ile işçi ...'nin dalı kestiği sırada ağaçtan kurtulan dalın kafasına düştüğü, şirketin kendilerine eldiven bile vermediğini, koruyucu malzeme, baret, kemer gibi ekipman vermediği, sepetli aracının olmadığını beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporu ile mahkemece talimat mahkemesinden alınan iş güvenliği uzmanları ve iş güvenliği mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen bilirkişi heyeti raporunun, oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği buna göre, çalışanlara iş sağlığı ve güveliği, iş ekipmanlarının güvenli kullanımı ve benzeri konularda gerekli eğitimleri aldırmayan, iş yerinde uyacakları kuralları tam olarak belirlemeyen, ağaç budama işinin yapılması sırasında çalışanlara baret ve gerekli koruyucu ekipmanı sağlamayan, iş güvenliği tedbirlerini çalışanların insiyatifine bırakıp, işyerinde geniş anlamda denetim mekanizması kurmayan ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmeyen sanık ...'in asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; taksirle işlenen suçlarda, 5237 sayılı Kanun'un "Taksir" başlıklı 22 nci maddesinin dördüncü ve aynı Kanun'un "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan düzenlemeler birlikte göz önüne alınarak, failin kusur durumu öncelikle değerlendirilip, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun ağırlığı ölçütleri dikkate alınarak temel cezanın belirlenmesi gerektiği, buna göre bir kişini ölümüne neden olan ve asli kusurlu olduğu mahkemesince kabul ve tespit edilen sanık hakkında, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanığın tayin edilen cezaya ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın kusurlu olduğu, katılanın zararı giderilmediğinden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği, sanık hakkında lehe hükümlerin değerlendirilerek sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Serik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli 2015/387 Esas, 2016/251 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8092, Karar No: 2018/6524, Tarih: 05.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8092 E.  ,  2018/6524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanık ... savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazereti bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21371, Karar No: 2018/3034, Tarih: 27.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21371 E.  ,  2018/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 27.03.2018 tarihinde davacı ... mirasçısı ...ve davacı mirasçıları vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; dava dışı ...ve davalı ... Limited Şirketi ile 6413 parsel sayılı taşınmazda bulunan gecekonduların yıkılması ve yerine bina inşa edilmesi için 02.03.2010 tarihli ortaklık sözleşmesinin düzenlendiğini, sözleşme ile davalı şirketin % 30, kendisinin % 40 ve dava dışı ...'ın % 30 oranında hisseye sahip olduklarının, yapılan binadaki tüm bağımsız bölümlerin satılacağının, masrafların satışlardan elde edilen gelirle karşılanacağının ve elde edilen karın hisseleri oranında ortaklar arasında paylaştırılacağının, ortaklığın parasal tüm işlemlerinin davalı şirket tarafından yerine getirileceğinin, tarafların sözleşmeden doğan sorumluluklarını yerine getirmemeleri durumunda sorumluluktan kaçınan ortağın diğer ortaklara 300.000 TL tazminat ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, sözleşme uyarınca inşa edilen binada bulunan 10 daire ile 2 adet işyerinin adına tescil edilen davalı şirket tarafından 3. kişilere satıldığını, son dairenin 25.09.2012 tarihinde satılmış olmasına ve aradan yaklaşık 1 yıl geçmiş olmasına rağmen kar payının ödenmediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 50.000 TL kar payı ile 300.000 TL cezai şart alacağının yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

Davalı; 02.03.2010 tarihli adi ortaklık sözleşmesinin 5. maddesinde inşatın yapımı ile ilgili tüm yükümlülüklerin ortaklar tarafından müşterek ve müteselsilen yerine getirileceğinin belirtilmiş olmasına rağmen davacının hiçbir yükümlülüğünü yerine getirmediğini, söz konusu inşaat ile ilgili malzeme, işçilik ve diğer yapım giderlerinin tamamının kendisi tarafından karşılandığını, davacının yükümlülüklerini yerine getirmemiş olmasına rağmen ortaklıktan avans mahiyetinde nakit para ile oğlu adına tescil ettirdiği bir daire aldığını, sözleşmeye konu inşaatın iskan ruhsatının alınmamış olması nedeniyle halen bitirilemediğini, bu nedenle henüz maliyet ve kar hesabının yapılamadığını, ayrıca sözleşme şartlarını ihlal eden herhangi bir davranışının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; taraflarca imzalanan sözleşmenin 11. maddesinde; inşaatın bitmesinden sonra yapılan tüm masrafların ve davalı şirket dışındaki ortakların aylık kira bedellerinin inşaatın satışından elde edilecek gelirden düşüldükten sonra kalan paranın ortaklar arasında sözleşmede belirtilen hisse oranında paylaştırılacağının hüküm altına alındığı, davalı şirketin sözleşme gereğince inşaatı fiziki olarak tamamladığı, ancak binanın inşaat projesine uygun olarak yapılmaması nedeniyle kullanma izninin alınmadığı, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 31.maddesi gereğince, inşaatın bitme gününün kullanma izninin verildiği tarih olduğu, sözleşmeye konu inşaatın kullanma izninin alınmaması ve hukuken tamamlanmamış olması nedeniyle alacağın muaccel hale gelmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, inşaat adi ortaklığının, 02.03.2010 tarihli ortaklık sözleşmesinde öngörülen amacın gerçekleşmiş olması nedeniyle sona erdiği ileri sürülerek, tasfiyesi talep edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 02.03.2010 tarihli sözleşme ile taraflar ve dava dışı ...arasında 6413 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan binaların yıkılması, yerine inşa edilecek binadaki tüm bağımsız bölümlerin satılması, yapım giderlerinin satışlardan elde edilen gelirle karşılanması ve karın ortaklar arasında hisseleri oranında paylaştırılması amacıyla inşaat adi ortaklığı kurulduğu, sözleşme tarihinde 6413 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tapuya tescil edildiği, akabinde taşınmaz üzerinde binanın inşa edildiği, kat irtifakı kurulan binadaki tüm bağımsız bölümlerin satıldığı, yapılan keşfe katılan bilirkişiler tarafından hazırlanan rapor içeriğinden binadaki işyeri ve mesken niteliğindeki bağımsız bölümlerde oturulmakta olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, 02.03.2010 tarihli sözleşmeyle bir bina inşa etmek ve binadaki bağımsız bölümleri satmak için kurulan ortaklık; bu işlemlerin tamamlanmasıyla, diğer bir anlatımla inşa edilen binadaki son bağımsız bölümün 25.09.2012 tarihinde satılmasıyla sona ermiştir.

Ortaklığın sona ermesi nedeniyle, ortaklık ilişkisi tasfiye aşamasına girdiğinden, böyle bir davada, dava dışı ortak ...'ın da taraf olarak yer alması zorunludur. Nitekim, TBK'nun 644. maddesinde de ortaklığın sona ermesi halinde tasfiyenin, yönetici olmayan ortaklarda dahil olmak üzere, bütün ortakların elbirliği ile yapılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; 02.03.2010 tarihli sözleşmeyle kurulan adi ortaklığın, sözleşmede öngörülen amacın gerçekleşmesi nedeniyle 25.09.2012 tarihinde sona erdiği gözetilerek, öncelikle dava dışı ortak...'ın davaya dahil edilmesi için davacı tarafa mehil verilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması, sonrasında ise davanın esasına girilerek cezai şart alacağının ve ortaklığın tasfiyesi isteminin incelenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20048, Karar No: 2015/35890, Tarih: 19.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/20048 E.  ,  2015/35890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/421850

MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2014

NUMARASI : 2014/301 (E) ve 2014/611 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesi uyarınca hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk U.. A.. müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, “ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğine ilişkin bölümün hükümden çıkarılması” biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22437, Karar No: 2015/15140, Tarih: 12.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22437 E.  ,  2015/15140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/151733

Mahkemesi : Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 14/01/2014

Numarası : 2013/145 - 2014/29

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuk S.. Y..'ın mahkûmiyetine, sanık G.. S..'in beraatine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık G.. S.. hakkındaki beraat hükmüne ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanığın, sahibi olduğu ..... Çiçekçilik' e ait seraların bulunduğu tarla içi toprak yola, anılan işyerinde çalışan suça sürüklenen çocuğun, ölenin ve tanık M.. Y..'ın çiçek yüklemesi için kamyoneti park ederek anahtarı üzerinde bıraktığı, çiçek yükleme işi bittikten sonra suça sürüklenen çocuğun, anahtarı kontakta takılı olan kamyonete binerek aracı hareket ettirdiği ve anılan işyeri içinde seyir halinde olduğu esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek yolda yürümekte olan ölene çarptığı olayda; suça sürüklenen çocuğun işvereni olan sanığın,..... Çiçekçilik alanı içinde kaldığı anlaşılan seraların bulunduğu yerde meydana gelen kazada, motorlu aracın sürücü belgesi olmayan kişilerce kullanılmasını engellemeyerek, gerekli tedbirleri almayarak, çalışanlarına işleri ve iş güvenliği hususlarında eğitim vermeyerek olayda 2. derecede asli kusurlu olduğu iş güvenliği uzmanları heyet raporu ile belirlenmiş ise de; sanığın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında, suça sürüklenen çocuğun işyerinde çalıştığı süre boyunca bir gün dahi kamyoneti kullandırtmadığını, kamyoneti sadece kendisinin ve ehliyeti olan Alpay isimli şahsın kullandığını beyan ettiği, tarafsız tanık M...K...duruşmadaki beyanında suça sürüklenen çocuğun daha önce kamyoneti kullandığını gördüğünü, sanığın bu durum üzerine suça sürüklenen çocuk ile birşeyler konuştuğunu ve sanığa ''ne oldu'' diye sorduğunda, sanığın '' kullanmasını bilmiyor yine de kullanıyor '' dediğini ifade etmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğu kamyonete çiçek yüklemek için görevlendiren sanığın bilgisi dışında, olay anındaki yaşı itibariyle eylemin sonuçlarını algılama yeteneğine sahip suça sürüklenen çocuğun, yükleme işi bittikten sonra kamyoneti kullanması sonucu gerçekleşen olayda sanığa kusur izafe edilemeyeceği,

bu nedenle mahkemece verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar tesis edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk S.. Y.. hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar tesis edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk S.. Y.. hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Hüküm tarihinde 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında kapalı yapılması gereken duruşmalarının açık yapılması ve kapalı duruşmada açıklanması gereken hükmünde açık duruşmada tefhimi, CMK'nın 185. maddesine aykırı ise de bu hususların telafisi mümkün bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin ve suça sürüklenen çocuk müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yukarıda izah edilen oluş karşısında; bilirkişi raporuna göre kazaya sebebiyet veren 1. derecede asli kusurlu sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.