muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3413, Karar No: 2023/4637, Tarih: 11.10.2023

Bilindiği üzere imar mevzuatına aykırılık salt komşuluk hukukuna aykırılık sonucunu doğurmaz.

Davacı ... ve ... alamadığını belirterek dava açmış ve yapılan keşif sonucu ışık alamadığı saptanmıştır. Ne var ki bilirkişi tarafından ışık zararının en makul şekilde nasıl giderilebileceği, alınacak önlemlerin ne olduğunun belirlenmediği anlaşılmıştır. Bu nedenle mahkemece elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği hususu bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengeleri gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm eksik inceleme ve araştırma nedeniyle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17842, Karar No: 2013/1346, Tarih: 22.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17842 E.  ,  2013/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.01.2011 gün ve 2010/143-2011/46 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.06.2012 gün ve 2011/4485-2012/9863 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait taşınmazda meydana gelen tüp patlaması sebebiyle maddi hasar meydana geldiğini, taşınmazın davalı ... şirketince yangına karşı sigortalandığını, patlama sonucu meydana gelen zararın teminat kapsamında olduğunu, davalının zararı ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000 TL tazminatın davalıya ihbarın yapıldığı tarihten işleyecek ticari işlerde uygulanacak en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 09.12.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 23.160 TL'na yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4459, Karar No: 2013/17988, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/4459 E.  ,  2013/17988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'nun ortağı olduğu ... Petrol ve Konfeksiyon Tes. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borç ve cezalarını ödeyemeyeceğinin anlaşılması üzerine aleyhinde cebri icra işlemi başlatıldığını, borçlu ...'nun ... Beldesi 627 ada 10 ve 9 parsel sayılı taşınmazlarını amme alacağının tahsilini engellemek amacıyla diğer davalı ...'e muvazaalı olarak devrettiğini belirterek dava konusu taşınmazlarını satışına ilişkin tasarrufun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, takibe esas vergi borç ve cezalarına ilişkin ödeme emirlerinin iptali hususunda derdest dava bulunduğu, bu haliyle kesinleşmiş borç bulunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davanın 6183 sayılı Yasanın 24 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkin olup, kamu alacağı veya kurum alacağı nedeniyle açılan tasarrufun iptali davasının dinlenebilmesi için kamu alacağı borçlusuna tebliğ edilmiş olmasına karşın yasal süre içerisinde itiraz edilmemesi veya yaptığı itirazın vergi mahkemesince reddedilmesi üzerine kesinleşmiş ve ödenmemiş bir kurum veya kamu alacağının bulunmasının gerekmesine,

somut olayda dava dışı şirketin vergi borcu nedeniyle, davalı ... hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin ... Vergi Mahkemesi'nin 2007/703-2009/1525 sayılı kararı ile iptal edilerek iptal kararının kesinleşmiş olmasına, ayrıca 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde 16/6/2009 tarihinde ve 5904 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu hazırlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarının maktu olarak belirleneceğinin düzenlenmiş olması ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekili ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, aşağıda dökümü yazılı 8,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ndan alınmasına 18.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9958, Karar No: 2018/23455, Tarih: 17.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/9958 E.  ,  2018/23455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davalı ... Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükmüne uyulan bozma ilamında dava dilekçesinde her bir alacak kalemi için ayrıştırma yapılmaksızın istenen toplam alacak miktarının her bir alacak kalemi için eşit şekilde talep edildiği kabul edilerek ve buna göre kıdem tazminatı dışındaki alacakların, dava ile istenen miktarlarına dava tarihinden, ıslahla arttırılan miktarlarına ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ve oluşan bu sonuca göre vekâlet ücreti ile yargılama giderlerine hükmedilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece dava dilekçesinde ayrıştırma yapılmaksızın istenen toplam alacak miktarı her bir alacak için eşit kabul edilerek dava ve ıslah ayrımına göre faize hükmedilmiş ise de, bozma sonrası ortaya çıkan duruma göre dava kısmen reddedildiği halde, tamamen kabul edilmiş gibi hükümde davanın kabulüne denmesi,

Yine davanın kısmen kabulü sonucuna bağlı olarak toplam 319,95 TL alacak talebi reddedilmiş olmakla ve karar tarihinde yürürlükte olan ...Ü.T’nin 13/2. maddesi uyarınca vekalet ücreti reddedilen miktarı geçemeyeceğinden, vekille temsil edilen davalı ... Müdürlüğü lehine reddedilen alacak miktarı kadar (319,95 TL) vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalı ... Müdürlüğü lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Ayrıca yargılama giderlerinden tarafların kabul ve red oranına göre sorumlu tutulması gerekirken tümünden davalıların sorumlu tutulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan “Davanın KABULÜNE” kelimeleri hükümden çıkartılarak, yerine “Davanın KISMEN KABULÜNE” kelimelerinin yazılmasına,

Yine hüküm fıkrasının yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin 8 ve 9. bentlerinin hükümden çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

“8-Davacı tarafından yapılan toplam 400,50 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre hesaplanan 387,36 TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, kalan kısmının davacı üzerinde bırakılmasına,

Yine hüküm fıkrasının yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin 8 ve 9. bentlerinin hükümden çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

“8-Davacı tarafından yapılan toplam 400,50 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre hesaplanan 387,36 TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, kalan kısmının davacı üzerinde bırakılmasına,

9-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 2.180,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya, 319,95 TL’nin ise davacıdan alınarak davalı ... Müdürlüğüne verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,17/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6232, Karar No: 2016/5844, Tarih: 09.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6232 E.  ,  2016/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve .... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı Üniversite'nin alt işverenlerinde nezdinde en son açil servis veri giriş elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin alt işveren şirket tarafından acil serviste adli vakalarla sıkıntıların had safhaya ulaşmış olması ve bazı evrakların çöpe atılmış olması ve mesaiye geç gelmesi olayının gösterilmiş olduğu gerekçeleri ile haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini öne sürülen fesih gerekçelerinin doğru olmadığını, işe geç gelme olayının birkaç sefer ve birkaç dakikalığına trafik nedeniyle olduğunu, davacıya yasal olmadığı halde adli rapor tutma zorunluluğu getirildiğini bu raporların doktorlarca tutulması gerektiğini, davacıya önce Devlet Hastanesinden gelen vakalar için rapor tutulması gerekmediği, sadece direk dışardan gelenler için rapor zorunluluğunun bildirildiğini, bahsi geçen çöpten rapor çıkma olayının bundan kaynaklandığını, Devlet Hastanesinden gelmiş olan vakalara rapor tuttuğunu, daha sonra bu raporların çöpe atılması gerektiği bilgisi üzerine çöpe attığını, bu hususun işten çıkarma gerekçesi olarak gösterildiğini, oysa ihbara konu vakalarla ilgili olarak savunmasının alınmadığını, dönemsel olarak işçi fazlalığı nedeniyle işten çıkarma işlemlerinin mazeretlerle gizlenilmeye çalışıldığını, ortada geçersiz bir fesih bildiriminin olduğunu bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Taraflar arasında davacının iş akdinin haklı nedenle feshedilip edilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nu 280.maddesinde “ (1) Görevini yaptığı sırada bir suçun işlendiği yönünde bir belirti ile karşılaşmasına rağmen, durumu yetkili makamlara bildirmeyen veya bu hususta gecikme gösteren sağlık mesleği mensubu, bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Sağlık mesleği mensubu deyiminden tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire ve sağlık hizmeti veren diğer kişiler anlaşılır.” hükmü getirilmiş olup, buna göre adli vakalarla karşılaşan sağlık görevlilerinin bunu yetkili makamlara bildirme zorunluluğu mevcut olup aksi davranış suç oluşturur.

Somut olayda davacının iş akdinin davalı ..... tarafından fesih yazısı ve ihbarnamesinde belirtilen diğer sebepler yanında “ acil serviste adli vakalarla ilgili sıkıntıların had safhaya ulaştığı, bu konudaki evrakların yerine zamanında ulaşmadığı ve bazı evrakların çöpte bulunduğu” gerekçesiyle feshedilmiş, davacı bu iddiaların doğru olmadığını iddia etmiş ve mahkemece davalı tarafından iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ispat edilemediği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir. Dosya incelendiğinde davacının acil serviste çalıştığı, çalıştığı bölüm itibarıyla sıklıkla adli vakalarla karşılaşıldığı, aynı bölümde sürekli olarak görevli polis memuru çalıştırılıdığı, 12.10.2010 tarihli polis memuru ve bölüm süpervizörü tarafından hazırlanan tutanağa göre davacı tarafından kurum sistemine adli vaka şeklinde kaydı yapılan 3 adet vakanın polis memuruna bildirilmediği ve bunların poli memuru tarafından kendi çabaları ile olaydan yaklaşık 27 saat sonra tespit edildiği, ayrıca davacının çalıştığı yerde çöpte 4 adet adli vaka bildirim formunun bulunduğu ve bunlarda iki tanesinin kayıt edilmesi gerekirken adli vaka olarak kaydedilmeği, davacıyla iligili tutulan bu tutanak üzerine 18.10.2010 tarihinde iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacı dava dilekçesinde bir takım adli vaka formlarını çöpe attığını ikrar etmiş, fakat bunların başka hastaneden gelen hastalara ait olduğundan dolayı adli vaka olarak kaydedilmediğini savunmuştur. Oysa 12.10.2010 tarihli tutanakta çöpe atılan bu formlardan iki tanesinin başka hastaneden nakil yoluyla değil doğrudan hastaneye gelen hastalara ait olduğundan bahisle adli vaka olarak kaydedilmesi gerekirken kaydedilmediğinin anlaşıldığı belirtilmiştir. Tüm bu deliller bir arada değerlendirildiğinde davacının fiilinin 5297sayılı Türk Ceza Kanunu 280. maddesi çerçevesinde suç oluşturduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar fesih ihbarnamesinde iş akdinin davalı tarafından İş Kanunu 25/II-h bendi çerçevesinde feshedildiği belirtilmiş ise de ihbarname içeriğinde detaylı olarak bahsedilen yukarıda açıklanan fiilin suç oluşturan bir fiil olduğu ve iş akdinin İş Kanunu 25/II-e maddesi kapsamında haklı nedenle feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı açıktır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ....'ye iadesine, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8856, Karar No: 2025/2724, Tarih: 13.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/8856 E.  ,  2025/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3506 E. - 2022/2668 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, anılan Kanunun 65/1 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 70.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile ile dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İstanbul ili, Kadıköy ilçesi, ... Mahallesinde kain özel mülkiyete ait parselde yapılan temel kazısı sırasında kanal ve sarnıç kalıntılarının çıktığının e-mail yoluyla İstanbul V Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kuruluna iletilmesi üzerine yerinde yapılan kontroller sonucunda bodrum kat seviyesinde beton döküldüğünün, parselin doğu ve kuzey tarafında su kanallarına rastlanıldığının ve inşai faaliyetin durdurulduğunun, Kurulun 02.05.2016 tarih ve 1056 sayılı yazısıyla sanığın uyarılmasına rağmen parseldeki inşai faaliyetin devam ettiğinin tespit edilmesi üzerine suç duyurusunda bulunulduğu, sanığın savunmasında gelen yazı üzerine inşaat faaliyetini durdurduklarını, projenin revize edildiğini, ilgili birimlerden yeniden izin alınıp faaliyetlere devam edildiğini beyan ettiği, ilk derece mahkemesince icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan arkeolog ve inşaat bilirkişiler tarafından hazırlanan raporda kanalın bina yapımı sırasında inşaat alanı içinde kalan kısmının tamamen yok edilerek kalan kısmının uçlarından kırıldığının, binaya yakın kanal kısımlarının ağız kısmına ve üstüne beton döküldüğünün, inşaat sırasında hiçbir koruma yapılmadığı gibi kalıp yüzeyi olarak ağız kısımlarının kullanıldığının, yapışmayı önlemek için aralara naylon konulduğunun, inşaat bittikten sonra dahi yağmur borusunun ucunun kanala verilerek su etkisi altında kalmasına ve zarar görmesine sebebiyet verildiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince yapılan değerlendirmede, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan değerlendirmede, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, "İnşaatın durdurulduğu tarihin tescil tarihi öncesi olduğu, bu tarihten sonra aldırılan bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere inşaata devam etmek için 22.07.2016 tarihli dilekçe ile kuruldan izin talebinde bulunulduğu ve kurulun 91 nolu parselde bulunan tescilli kalıntılara ilişkin sunulan rölevenin uygun olduğunu ve projede yapılan tadilatın uygulanmasında 2863 sayılı Kanun kapsamında sakınca olmadığına karar verdiği, yine bilirkişi raporuna göre dava konusu yerde yapılan uygulamaların bu röleveye göre tamamlandığı anlaşıldığından, yapıya zarar verilen tahribatların tescil sonrası yapıldığına ilişkin delil bulunmayan olayda 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında bulunan kültür varlığına yönelik aynı yasanın 9. maddesinde belirtilen aykırılıkların kurul tarafından tesciline karar verilen 14.07.2016 tarihinde yani inşai faaliyetin başlamasından sonra tescillenmesi karşısında belirtildiği üzere dava konusu uygulamaların onaylı röleveye göre tamamlandığının da bizzat bilirkişi raporundan anlaşılması karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin başkaca delil bulunmayan sanığın beraatine karar verilmesi" gerektiği değerlendirilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanık hakkında atılı suçtan beraat hükmü tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İstanbul V Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Kurulunun 14.07.2016 tarih ve 3756 sayılı kararı ile su kanalının kültür varlığı olarak tescil edilmesine, kalıntıların rölövesi ile parselden geçtiği kısmını koruyacak şekilde hazırlanacak bodrum kat tadilat projesinin kurula iletilmesine, Kurulun 21.07.2016 tarih ve 3794 sayılı kararı ile de tescilli kalıntılara ilişkin sunulan rölövenin uygun olduğuna ve projede yapılan tadilatın uygulanmasında 2863 sayılı Kanun kapsamında sakınca olmadığına karar verildiği ancak ilk derece mahkemesince yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporunda su kanalına verilen tahribatların neler olduğunun tespit edildiğinin, raporda binanın tamamlanmasından sonra dahi kanalın zarar görmesine sebebiyet verildiğinin belirtilmesi karşısında, suça konu yerin niteliğini bilmesine rağmen tahribata uğramasına neden olan sanığın üzerine atılı suç yönünden mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmesi yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.