muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11051, Karar No: 2010/20069, Tarih: 09.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/11051 E.  ,  2010/20069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrı ayrı hükmolunan cezaların tür ve süresine göre sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE;

TCK.nun 61/5. maddesine aykırı olarak, 35/2. maddenin 150/2. maddesinden önce uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 09/12/2010 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY :

Sanık ...'nun yanında hırsızlık suçlarından çok sayıda sabıkaları bulunan arkadaşı ...’le birlikte, ellerinde bıçaklar ve bira sişeleri olduğu hâlde, minibüsçülük yapan yakınanlardan haraç alma kastıyla, yakınanların minibüsleriyle ... yaptıkları yolda 07.09.2006 tarihinde saat 06.30 sıralarında beklemeye başladıkları, ilk olarak yakınan ...’ı minibüsüyle olay yerinde durdukları, şüpheli ...’ın elinde bıçak ile diğer şüpheli ...’la birlikte münübüse binerek 10 YTL haraç vereceksin demesi üzerine, korkan yakınanın 10 YTL yok deyip, 7 YTL verdiği, bu olayı takiben sanıkların aynı şekilde 14 mağdurun minibüslerini de bıçak çekerek ayrı ayrı durdurup, her birinden 20’şer YTL haraç istedikleri, mağdurların haraç vermek istemedikleri, buna sinirlenen ...’ın diğer sanık ... olduğu halde, bize haraç vermeyenin anasını avradını sinkaf ederim, haraç vermeyenin camlarını kırarım diye tehditlerde bulunduğu, mağdurlardan istedikleri haracı alamayan sanıkların, 6 mağdurun minibüslerinin camlarını kırdıkları, 1 mağdurun minibüsünün bıçakla lastiklerini patlattıkları olayda; 1 yağma, 14 yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükümde, mahkemece, yakınanlardan istenen miktarların, suç tarihindeki değerlerinin, ülkenin ekonomik koşullarıda gözetildiğinde, az olduğu gerekçesiyle, sanıkların, cezalarından, 5237 sayılı TCK.nun 150/2. maddesi ile indirim yapılarak sonuçta, tamamlanmış yağmadan 5 yıl, kalkışma aşamasında kalan yağma suçlarından da, 1’er yıl 3’er ay (14 kez) hapis cezalarıyla mahkûmiyetlerine karar verildiği görülmüştür.

TCK.nun 150/2. maddesinde düzenlenen “değer azlığı” kavramının belirlenmesinde, Yüksek Dairemiz’in; yağmalanan malın değeri kadar, kasıt durumunun, suçun işleniş biçiminin ve olayın özelliğinin de önemli olduğu hususlarına açıkca yer verdiği, konuyla ilgili içtihatlarında; bu koşulların yanında, ayrıca, sanığın daha çoğunu alma olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da, gerekiyorsa ceza verilmesinden vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerlerin esas alınması gerektiği koşulunu da aramakta olduğu anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere, TCK.nun 150/2. maddesinin uygulanma kriterleri Yüksek Dairenin İçtihatlarında saptanmış olup, somut olayımızda ki yağma ve yağmaya kalkışma suçlarında, söz konusu maddenin uygulanabilme koşullarının bulunmadığı düşünülmektedir.

Şöyle ki; minibüsçü olan yakınanların birinden 10, diğerlerinden 20’şer lira haraç alma konusunda fikir ve eylem birliği içine giren sanıkların, yoğunlaşan kasıtları, yukarıda açıklanan suçları işleyiş biçimleri, olayların özellikleri dikkate

alındığında, yakınanlardan istedikleri paraların gereksinmeleri karşılama miktarının ötesinde olduğu, değer olarak az ve ceza verilmesinden vazgeçilebileceği ölçüde düşük değerler olmadıkları, adı geçenlerin hiçbir emek harcamadan haraç alma yolu ile başkalarının sırtından geçinmeyi hedefledikleri anlaşılmakta olup, yağmaya muhatap olan, yakınan ...’ın üzerinden, istenen 10 liranın da tam olarak çıkmadığı nazara alındığında, sanıkların daha çoğunu alma olanakları bulunduğu halde, gereksinmeleri kadar aldıklarından söz edilemeyeceği gibi, suç tarihindeki ekonomik koşullar altında, istenen 20’şer liranın az olduğunun kabulü de mümkün değildir.

Diğer tarafından sanıkların haraç istemeyi sürdürecekleri de, yakınanlardan ...’in olaydan hemen sonra 7.9.2006 tarihinde alınan ifadesinden açık olarak anlaşılmaktadır. Nitekim, bu kişi söz konusu ifadesinde, aynen “...'in önünde araçların önünün kesilerek, haraç istendiğini ve camlarının kırıldığını öğrenmem üzerine, bende olay yerine geldim. Olay yerine geldiğimde; ... ve ... isimli şahısları gördüm, şahısların ellerinde ise bıçak vardı, ... isimli şahsın belinde silâh gördüm, ... belinden silah çıkartarak hepiniz bana günlük 20’şer YTL para vereceksiniz, yoksa sizi çalıştırmam, arabalarınızı yakar ve kurşun yağmuruna tutarım diyerek tehdit etmeye başladı, benden 20 YTL para istedi, bu parayı vermeyince yanında bulunan şahısla birlikte aracıma saldırarak camlarını kırdılar, arkadaşlar panik içerisindeydiler, ben korkup aracımı ellerinden kurtarıp durağa geldim” biçiminde anlatımda bulunduğu tespit edilmiş olup, bu ifade sanıkların 20’şer lirayı günlük istediklerini, eylemlerinin bir defaya mahsus olmadığını, devam ettirme kastı içinde bulunduklarını açıkça ortaya koymaktadır. Başka bir anlatımla sanıkların iradeleri yakınanları haraca bağlamaya yöneliktir. Ceza Hukukunda, her eylemi diğerlerinden bağımsız olarak, kendi koşullarında değerlendirmek esas ise de, somut olayımızda olduğu gibi, 15 yakınana karşı, haraç alma kastıyla hareket edilen eylemlerde, TCK.nun 150/2. maddesi değerlendirilirken, olayların bütünlüğünü de gözönünde bulundurmak gerektiği kanaatini taşıyorum.

Açıklanan nedenlerle, sanıklar ... ve ... hakkında, yağma ve yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin; koşulları bulunmayan TCK.nun 150/2. maddesinin uygulanması yönünden, eleştirilerek onanması görüşünde olduğumdan bu durumu eleştiri konusu yapmayan ve hükmü eleştirmeden onayan yüksek çoğunluğun kararına bu gerekçeyle katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/6061, Karar No: 2012/6334, Tarih: 26.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/6061 E.  ,  2012/6334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve terkin

Hazine ile...aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.12.2011 gün ve 441/715 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava kayden davalıya ait dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu gereğince kıyı kenar çizgisi içersinde kaldığı gerekçesiyle tapunun iptali ile terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece mahallinde yapılan uygulama sonucu davalının maliki bulunduğu dava konusu 346 parsel sayılı taşınmazın jeoloji mühendisi ve fen elemanından oluşan bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor sonucuna göre tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının saptanması suretiyle davanın kabulüyle tapunun iptaline taşınmazın kıyı olarak terkinine karar verilmiş olması doğrudur. Davalı vekilinin ve davacı Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddi ile hükmün esası yönünden ONANMASINA, davalının yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, yargılama masraflarıyla ilgili olarak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. ve 17. maddeleriyle 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A ve geçici 11. maddelerinde, “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve kararlarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil yargılama gideri yükletilemeyeceği...” yönünde düzenlemeler getirilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; yargılama masrafları yönünden 6099 sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır.

Davalı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2587, Karar No: 2012/7661, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2587 E.  ,  2012/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın müvekkili şirkete kasko sigortalı araca çarparak hasar verdiğini, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, 5.332 TL. tazminatın faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., aracı kazadan önce sattığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili davalı ... hakkında açtıkları davayı atiye terk ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... hakkında açılan davanın atiye terk edilmiş olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden 5.172,20 TL. tazminatın davalı ... ve sigorta şirketinden tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TK.1301. maddesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece kazaya karışan... plakalı aracın davalı ...’e ait olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, dosyada ... İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından gönderilen yazı ekinde bulunan ve davalı tarafından temyiz dilekçesi ekinde ibraz

edilen ... 2.Noterliğinin 20.1.2009 tarih ve 840 yevmiye numaralı satış sözleşmesine göre aracın 15.6.2009 kaza tarihinden önce davalı tarafından satılmış olduğu anlaşılmaktadır. Ancak ... İlçe Emniyet müdürlüğü’nden gelen ilk yazıda aracın kaza tarihinde Sedat Kışla adına kayıtlı olduğu belirtildiği halde ikinci yazıda ise aracın davalı ... adına kayıtlı olduğu devir işlemi yapılmadığı belirtilmiştir.

Trafik sicilindeki kayıt, araç sahipliğine karine teşkil etmekteyse de; sicil, her zaman gerçek maliki göstermeyebilir. Zira, araç üzerindeki mülkiyet, Karayolları Trafik Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca noterlikçe düzenlenen satış sözleşmesi ve araç üzerindeki zilyetliğin devri ile başkasına geçer.Bu andan itibaren araç sahipliği sıfatı aracı devralan kişiye geçmiş olur. Durumun trafik siciline aksettirilmesi, araç sahipliğinin değişmesi için zorunlu bir koşul değildir. Bu hale göre mahkemece ... noterliğinin 20.2.2009 tarih ve 840 yevmiye numaralı satış sözleşmesi aslı getirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’in vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 12.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/706, Karar No: 2016/635, Tarih: 19.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/706 E.  ,  2016/635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin ek kararıyla davacı vekilinin temyizinin süresinde olmaması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10860, Karar No: 2024/7417, Tarih: 09.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/10860 E.  ,  2024/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/356-2022/356

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-15888

DAVA TARİHİ : 25.08.2021

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kısmen kabulü/ İtirazın kısmen kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/22177

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, kararın vekalet ücretine ilişkin kısmının düzeltilmesine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 25.01.2020 tarihinde davacı yayaya, davalı nezdinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi olan aracın sürücüsünün kasten çarptığını, meydana gelen olayda davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2.500,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı ve 2.000,00 TL Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından karşılanmayan tedavi gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın davalı ... şirketine başvuru tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini toplam 158.154,89 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuruya eklenen maluliyet raporunu kabul etmediklerini, davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuruya eklenen maluliyet raporunu kabul etmediklerini, davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ceza soruşturma dosyasında alınan 19.04.2021 tarihli rapora göre davalıya sigortalı aracın sürücüsünün meydana gelen olayda tam kusurlu olduğu, davacının sunduğu rapora göre davacının kazadan kaynaklanan maluliyetinin % 8, geçici bakıcı süresinin 30 gün olarak tespit edildiği, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre tazminatın usulünce hesaplandığı, davacı tarafça 2.000,00 TL tedavi gideri sarf edildiğine dair dosyaya somut delil sunulmadığı, bu nedenle davacının 2.000,00 TL tutarındaki tedavi gideri talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulü ile 155.309,99 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 2.844,90 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 158.154,89 TL tazminatın 02.08.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, davacı lehine 18.974,71 TL tam ve nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatından poliçe teminatı kapsamında sorumlu olmadığını, davacı lehine 1/5 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek, Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılmasının isabetli olduğu, davalının geçici bakıcı gideri tazminatından poliçe teminatı kapsamında sorumlu olduğu, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin vekalet ücretine ilişkin itirazının kabulüne, davalı vekilinin diğer itirazlarının reddine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının vekalet ücretine ilişkin 3. bendinde yer alan “18.974,71 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “5.100,00 TL” ibaresinin yazılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre yapılması gerektiğini, davalının geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri tazminatından poliçe teminatı kapsamında sorumlu olmadığını belirterek, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın davacı yayaya çarpması sonucu oluşan olayda davacının yaralanması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici bakıcı gideri tazminatı ve tedavi gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8891, Karar No: 2011/2264, Tarih: 15.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/8891 E.  ,  2011/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarptığını, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek 3.235 TL. hasar bedelinin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesinin kazadan sonra düzenlendiğini, sorumlu olmadıklarını davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...davanın reddini istemiş, diğer davalılar duruşmalara katılmamış, savunma yapmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile; 3.235 TL. tazminatın sigorta şirketi poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava TTK.1301. maddesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.Davalı ... davalıya ait aracın Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısıdır. Kaza tespit tutanağında kazanın 16.10.2007 tarihinde saat 15:15‘de meydana geldiği, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesinin ise 16.10.2007 tarihinde saat 16.55’de düzenlendiği anlaşılmıştır. Kaza tespit tutanağında davacıya ait araca ait Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi bulunmadığı belirtilmiştir. Davalı ... Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesinin kazadan sonra düzenlendiğini savunmuştur. Bu hale göre mahkemece kazanın meydana geldiği saate göre davalı ... şirketinin sorumluluğu başlamadığından bu davalı yönünden davanın reddi gerekirken yazılı şekilde diğer davalılar ile birlikte sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 15.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5843, Karar No: 2022/14770, Tarih: 21.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5843 E.  ,  2022/14770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Marmara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 24.01.2014 tarih ve RDK-7 sayılı mütalaası 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğu halde İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2014 tarih ve 2014/8428 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açılıp, mahkeme tarafından anılan suçtan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 02.07.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.