muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13844, Karar No: 2010/11752, Tarih: 21.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/13844 E.  ,  2010/11752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının önödeme nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1- Zabıt varakasında suça konu 2 adet Kızılçam ağacının dipten motorlo testere ile kesildiğinin belirtildiği halde, bilirkişinin ek raporunda ağaçların hayatiyetlerinin devam ettiğinin belirtilmiş olmasına göre meydana gelen çelişkinin giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Ek rapor için bilirkişiye eski yeminlerinin hatırlatılmaması veya yeniden yemin verilmemesi suretiyle CMK'nun 64. maddesine muhalefet edilmesi,

3- Nisbi vekalet ücretinin eksik tayini,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39973, Karar No: 2017/21353, Tarih: 10.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39973 E.  ,  2017/21353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 01.09.2010 tarihinden itibaren halı kesme işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin haksız ve bildirimsiz feshedildiğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik ücretlerini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı,davacının iş akdinin işe devamsızlık sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 28.03.2016 tarih, 2015/6603 esas, 2016/7206 karar sayılı ilamı ile davalı işverence dosyaya sunulan davacı hakkındaki devamsızlık tutanaklarının 28.05.2012-31.05.2012 arasında işe devam etmediği günlere ait olduğu anlaşılmış ise de, 2012 yılı Mayıs ve Haziran ayı giriş çıkış kayıtlarında bazı harf simgeleri bulunmasına rağmen anlamlarını belirten bir ibareye rastlanmadığından, işçinin işe devam ettiği ve etmediği günler tespit edilemediği, Mahkemece giriş çıkış kayıtlarındaki simgelerin anlamı davalı tarafa açıklattırılarak feshin ne zaman yapıldığı ve haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği ve fazla mesai ücret hesaplamasında işyerinde yaz ve kış aylarında farklı çalışma usulü olduğunun gözetilmesi, günlük 11 saati aşan çalışmalarda 1,5 saat ara dinlenme süresinin düşülmesi, hakkaniyet indiriminin uygulanması gerektiği gerekçeleriyle, bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilmiş, hesaplamalar hususunda ek bilirkişi raporu alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K,).

Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılması bu kısımların bağımsız bir şekilde onandığını göstermez, hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır.

Bozma kararı üzerine önceki hüküm tamamen ortadan kalkar. Bu sebeple bozma kararından sonra da Mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddelerinde belirtilen unsurları taşıyacak şekilde yeni bir karar verilmek zorundadır. Hukuk Genel Kurulu’nun 05.10.2011 gün ve 2011/20-607 esas-604 karar ve HGK. 2012/9-851 esas 2012/705 karar 10.10.2012 sayılı kararlarında da bu ilkeler aynen kabul edilmiştir.

Somut olayda; Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonunda, bozma kapsamı dışında kalan talepler hakkında da açıkça hüküm kurulması gerekirken, hüküm fıkrasında bu talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi hatalıdır.

3-İş akdinin feshi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonunda, bozma kapsamı dışında kalan talepler hakkında da açıkça hüküm kurulması gerekirken, hüküm fıkrasında bu talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi hatalıdır.

3-İş akdinin feshi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı ve davalı taraflarca iş akdinin kendilerince haklı nedenle feshedildiği iddia edilmiştir. Önceki bozma ilamında, davacının işyerine giriş çıkış kayıtlarındaki simgelerin anlamının davalı tarafa açıklattırılarak, feshin ne zaman yapıldığı ve haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına karşın, Mahkemece fesih konusunda inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın, bozma ilamının gereği yerine getirilmeden karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4760, Karar No: 2010/5137, Tarih: 28.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/4760 E.  ,  2010/5137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Yunak Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.07.2008 gün ve 461/471 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vergi kaydı, miras yoluyla intikal ve belirtme öncesi eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak 112 ada 34 ile 128 ada 10 parselin tapu kayıtlarının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 112 ada 34 ile 128 ada 10 parseller, 04.10.1960 tarih 606 ve 612 sayılı tapu kayıtları kapsamında kaldığı, 4753 sayılı Kanun uyarınca Toprak Tevzi Komisyonu tarafından sınırdaki parsellere uygulanan 1937 tarih 57 ve 90 sayılı vergi kayıtlarının miktar fazlası olarak Hazine adına belirtildiği açıklanarak 30.06.2006 ve 08.06.2007 tarihlerinde tarla niteliğinde Hazine adına tesbit ve tescil edilmiştir.

Dava, belirtme öncesi nedenlere dayalı TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri uyarınca iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, dava konusu taşınmazların 1960 yılında Hazine adına tescil edildiği, tapuda kayıtlı taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı görüşünden hareketle davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu 112 ada 34 parsel, aynı ada 33 parsele uygulanan 1937 tarih 57 sayılı vergi kaydı, 128 ada 10 parsel ise, 8 parsele uygulanan 1937 tarih 90 sayılı vergi kaydının değiştirilebilir sınırlar içerdiği, 1952 ve 1953 yılından sonra Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerler ve hali arazilerden açılarak tarla haline getirildiği açıklanmak suretiyle vergi kaydının miktar fazlası olarak Hazine adına belirtildiği anlaşılmıştır. Dayanak 1937 tarih 57 ve 90 sayılı vergi kayıtları hali sınırlar içermekte, dava konusu parsellerin çevresindeki taşınmazların dayanak tapu kayıtları bu yönleri mera göstermekte olup 128 ada 10 parselin güney sınırında eylemli mera parseli bulunmaktadır. O halde, dava konusu taşınmazların öncesinin mera niteliğinde olduğu ve meradan açılarak tarla haline getirildiğinin kabulü gerekir. Meralar, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup özel mülkiyete

konu olamayacakları gibi süresi neye ulaşırsa ulaşsın zilyetlik ve kazandırıcı zamanaşımı yoluyla da iktisap edilemezler.Mahkemece davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de, hüküm redde ilişkin olup sonucu itibarı ile doğru bulunmaktadır.

konu olamayacakları gibi süresi neye ulaşırsa ulaşsın zilyetlik ve kazandırıcı zamanaşımı yoluyla da iktisap edilemezler.Mahkemece davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de, hüküm redde ilişkin olup sonucu itibarı ile doğru bulunmaktadır.

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarı ile doğru bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’ nin temyiz eden davacıdan alınmasına 28.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2674, Karar No: 2022/7576, Tarih: 28.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2674 E.  ,  2022/7576 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşmne

A)Sanık ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yılların sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükümlere yönelik müdafisinin ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde:

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2022 tarihinde Başkan vekili ...'ın sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan zamaşanaşımı nedeni ile düşme kararının onanması gerektiğine yönelik karşı oyu ile sair yönlerden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2698, Karar No: 2007/4702, Tarih: 01.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/2698 E.  ,  2007/4702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı L..’ın davalı kızından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava konusu ...parselde bulunan .. nolu dairesini davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuş, dava konusu taşınmazın yargılama esnasında 3. kişiye satılması üzerine HUMK’nun 186/2 md gereğince isteğini tazminata çevirerek 37.500 YTL tazminatın davalıdan tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, mal kaçırma niyetinin söz konusu olmadığını, taşınmazı bedelini ödeyerek aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın bedeli karşılığı davalıya satıldığı muvazaanın söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 1.5.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ...ile  temyiz edilen T.. Ö.. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ..tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden  ve toplanan delilerden, tapuda davacıların miras bırakanı L..’a ait 4246 ada ..parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ...nolu bağımsız bölümün 22.4.1897 tarihinde satış suretiyle davalı oğlu T...a temlik edildiği ve onunda 30.5.2005 tarihinde A... ve İ...Ö..e aynı sebeble taşınmaz mülkiyetini intikal ettirdiği görülmektedir.

Davacı yapılan ilk temlikin terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuş, yargılama süreci içinde taşınmazın el değiştirmesi sebebiyle HUMK’nun 186.de öngörülen usuli işlem mahkemece gerçekleştirilmiş, bunun üzerine davacı isteğini bedele dönüştürmüştür.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini istiyebilirler.                Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer birsöyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmıyacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış güçünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; tarafların miras bırakanının çekişme konusu taşınmaz dışında başka gayrimenkulünün bulunmadığı, 1987 tarihinde satmasına karşın ölünceye kadar bu yerde oturduğu, taşınmazın gerçek değeri ile akitteki değer arasında aşırı fark bulunduğu, diğer taraftan da satış bedelinin ödendiğinin ispat edilemediği dosya kapsamı ile sabittir.Bir kimsenin sahip olduğu ve hayatı boyunca oturduğu tek mal varlığını elden çıkarması hayatın olağan akışına aykırıdır.

Belirlenen bu olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, miras bırakanın davalıya yapmış olduğu temlikin terekeden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca,  isteğin bedele çevrildiği gözetilerek belirlenecek bedel üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde aksine karar verilmiş olması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK’nun 428. md. gereğince BOZULMASINA13.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 500.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   1.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/1127, Karar No: 2023/908, Tarih: 07.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1127 E.  ,  2023/908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı nama ifaya izin ve tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın esasının görülmesi amacıyla, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 25.11.2022 tarihli ek karar ile temyiz talebinin kesin karara ilişkin olduğu gerekçesiyle yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı, davacılar vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması sebebiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın istinaf incelemesi sonucunca bölge adliye mahkemesince kararın kaldırılmasına ve uyuşmazlığın esasının incelenmesi amacıyla dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkin verilen karar kesin niteliktedir.

Bu durumda, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin 25.11.2022 tarihli temyiz talebinin yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararında isabetsizlik olmadığından, ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin 25.11.2022 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye

Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.