muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4776, Karar No: 2018/14324, Tarih: 13.11.2018

IV-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan; suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca ''Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçların'' uzlaşma kapsamına alındığı, suça sürüklenen çocuk ...'e yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun üst sınırının ise üç yıl hapis cezası ile birlikte adli para cezası olduğunun anlaşılması karşısında; Ceza Muhakemesi Kanunu'nda düzenlenen ve usul hukuku kurumu olan uzlaşma yolunun ceza muhakemesi hukukunda mümkün olan sanık lehine genişletici yorum ve kıyas ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında uygulanarak üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis cezaları yanında adli para cezalarına da hükmedilmesi halinde suçun uzlaşma kapsamı içerisinde kalmaya devam edeceği, hapis cezası ile birlikte hükmolunan adli para cezalarının suçun üst sınırına etki etmeyeceği ve suçu uzlaşma kapsamı dışına çıkarmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede,

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek suça sürüklenen çocuk ...'in eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamında bulunması sebebiyle 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 165 ve 31. maddeleri uyarınca, hapis cezasının yanında hükmolunan 3 gün adli para cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 2 gün adli para cezası yerine 1 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve buna bağlı olarak da sonuç cezanın 40,00 TL yerine 20,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 165 ve 31. maddeleri uyarınca, hapis cezasının yanında hükmolunan 3 gün adli para cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 2 gün adli para cezası yerine 1 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve buna bağlı olarak da sonuç cezanın 40,00 TL yerine 20,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan belirlenen ceza üzerinden, “Suça sürüklenen çocuğun duruşmadaki iyi hali...” göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılmasına karşın; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde “Suça sürüklenen çocuğun sabıka kaydına da yansıyan suçlu kişiliği ve işlediği suçtan pişmanlık duyduğunu gösterir bir davranışının bulunmaması...” gerekçe gösterilerek takdiri indirim sebeplerinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle hükümler arasında çelişki yaratılması,

4-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan belirlenen temel ceza üzerinden, yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken, suça sürüklenen çocuğun 12-15 yaş grubunda olduğu kabul edilmesine ve indirim oranının ½ olarak belirlenmesine rağmen uygulama maddesinin hatalı olarak 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi olarak gösterilmesi,

5-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin, dosya arasında yer alan güvenlik kamerası görüntülerinden anlaşılmasına ve mahkemenin kabulünün de bu yönde olmasına karşın, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

6-UYAP'tan alınan güneşin doğuş batış çizelgesine göre, güneşin 06.08'de doğduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 05.08'den önceki zaman diliminin gece vakti olduğu, 18.12.2014 tarihli CD inceleme tutanağına göre, suçun 02.15 ile 02.22 saatleri arasında işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 13/11/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1249, Karar No: 2014/8297, Tarih: 05.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1249 E.  ,  2014/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2012/636-2013/608

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 1470,80 m² olup tamamı kamulaştırılmıştır. Taşınmaz üzerinde bulunan verim çağına gelmiş ceviz ağaçlarının sayısı itibariyle taşınmazın tamamına kapama ceviz bahçesi niteliği vermeyeceği, bu nedenle taşınmaz üzerindeki baskın nitelikte bulunan verim çağındaki elma ağaçları da dikkate alınarak ceviz ve elma ağaçlarının sayıları itibariyle taşınmazda kaplayacakları alanlar ayrı ayrı belirlenip kısmen ceviz, kısmen elma bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekirken tamamını kapama ceviz bahçesi olarak değerlendiren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11086, Karar No: 2013/14184, Tarih: 21.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11086 E.  ,  2013/14184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/03/2013

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Mahkemece, taraf muvazaasının yazılı delille ispat edilebileceği ve davacının da işlemin tarafı olan M.'nin mirasçısı olarak aynı şekilde ispat etmesi gerektiği, ancak yazılı delilin sunulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; muris M.'nin  20.03.2010 tarihinde öldüğü, geriye eşi olan davalı N. ile N.ten olan dava dışı kızı M. ilk eşinden olan çocukları dava dışı F. ve H. ile davacı H.'in kaldığı, çekişme konusu 14 ada 14 parseldeki 10 ve 11, 338 ada 4 parseldeki 2 ve 9 ada 24 parseldeki 6 numaralı bağımsız bölümlerin davalı N.adına kayıtlı olduğu ve 3. kişilerden satış suretiyle temlik edindiği, dava konusu olan 2 numaralı bağımsız bölümü  05.07.2010 tarihli satış işlemi dava dışı H.C.'a devrettiği, davacıların çekişme konusu taşınmazların satım bedellerinin miras bırakanları M.tarafından ödenmesine rağmen davalı adına tescil edildiğini iddia ederek eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.  Hemen belirtmek gerekir ki;  bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, uyuşmazlık murisin gerçekte bedelini bizzat ödeyip, üçüncü kişiden satın aldığı taşınmazı mirastan mal kaçırmak amacıyla tapu siciline yarar sağlamak istediği kişi (davalı) adına kaydettirmesi halinde 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulup bulamayacağı noktasında toplanmaktadır. Gerçekten, 1.4.1974 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararı, konusu ve sonuç bölümü itibariyle, murisin kendi üzerindeki tapulu taşınmazlar yönünden yaptığı temliki işlemler için bağlayıcıdır. Somut Olayda olduğu gibi bedeli ödenerek "gizli bağış" şeklinde gerçekleştirilen  işlemler hakkında anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının doğrudan bağlayıcı  olma niteliği yoktur. Bunun yanı sıra, karara, yorum yoluyla gizli bağış iddialarına yönelik olarak uygulama olanağı sağlanamayacağı; Hukuk Genel Kurulunun 30.12.1992 tarih 586/782; 21.9.1994 tarih 248/538; 21.12.1994 tarih 667/856; 11.10.1995 tarih 1995/1-608 sayılı kararlarında belirtilmiş; Dairenin yargısal uygulaması bu doğrultuda kararlılık kazanmıştır.

Somut olaya gelince; muris muvazaası iddiasını her türlü delille kanıtlanabileceği kuşkusuzdur. Ne var ki, yukarıda da açıklandığı üzere somut olayda tapu iptali ve tescil isteminin dinlenemeyeceği açıktır. Bu nedenle tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen temyiz itirazları yerine değildir, reddine.

Öteki temyiz itirazlarına gelince;

Somut olaya gelince; muris muvazaası iddiasını her türlü delille kanıtlanabileceği kuşkusuzdur. Ne var ki, yukarıda da açıklandığı üzere somut olayda tapu iptali ve tescil isteminin dinlenemeyeceği açıktır. Bu nedenle tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen temyiz itirazları yerine değildir, reddine.

Öteki temyiz itirazlarına gelince;

Çekişme konusu taşınmazların 3. kişilerden satın alımında bedelin miras bırakan tarafından ödenmesi durumunda tenkis hükümlerinin uygulanacağı açıktır. Ne var ki, mahkemece bu konuda yeterli bir araştırma yapılmış değildir.

Hal böyle olunca, taşınmazların satım bedellerinin miras bırakan M.tarafından ödenip ödenmediğinin araştırılması, ödendiğinin belirlenmesi halinde tenkis talebi hakkında inceleme yapılması gerekirken eksik soruşturma ile karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  21.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23636, Karar No: 2013/17171, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/23636 E.  ,  2013/17171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçersiz olarak feshedildiğini ve fesih bildiriminin yazılı olarak yapılmadığını iddia eden davacı vekili, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden davalının sorumluluğuna karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı olarak gösterilen .. Anaokulu Müdürlüğü tüzel kişiliği haiz olmadığından dava ehliyeti bulunmadığını gerçek hasmın ... olduğunu belirterek davanın husumetten reddini talep etmiştir.

28.12.2012 günlü ön inceleme tutanağında dava dilekçesinin ...ğitim Bakanlığına APS ile tebliğine karar verilmiş, 08.03.2013 havele tarihli cevap dilekçesiyle Bakanlık vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıya yöneltilen herhangi bir yazılı fesih bildirimi bulunmadığı ve davacının iş akdinin feshinin 30.11.2012 tarihinde SGK'dan, 03.12.2012 tarihinde ise şifahi olarak sonlandırıldığının anlaşıldığı, davalının fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorunda olması nedeniyle davalı tarafın yazılı fesih bildiriminde bulunulmadığından geçerli fesih yapmadığının açık olduğu ve dosyada bulunan 22/05/2013 tarih 41 sayılı İl Eğitim Denetmenleri tarafından hazırlanmış olan müfettiş raporunda "Anaokulu müdürünün çalışan 6 personele çalışmalarından dolayı herhangi bir uyarısının bulunmadığı önceki mevzuata göre alınıp yıllardır çalıştırılmakta olan çalışanları öğretim yılı ...

ortasında taşeron firmaya aktarmak istenmesi sonucu sebepsiz yere çalışma süreleri bitmeden işten çıkarıldıkları iddiasının sübuta erdiği" şeklinde rapor düzenlenmiş olduğu, müfettiş raporunun kurum içi hazırlanmış olmasına rağmen aksi ispatlanıncaya kadar delil özelliğini yitirmeyeceğinden dikkate alındığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Davalı ... harçtan muaf olduğu halde, doğru bir şekilde bakiye harçtan sorumlu tutulmamasına karar verilmesine rağmen, harcın yargılama giderleri içerisine katılarak davalının harca mahkum edilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının harca hükmedilmesine ilişkin 2. ve 3. maddelerinin tamamen silinerek yerine;

"2- Davalı harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan 42.30 TL harcın istek halinde davacıya iadesine,

3- Yargılama sırasında davacı tarafça yapılan 381.50 TL yargılama giderinin davalı ....'dan alınarak davacı taraf verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1687, Karar No: 2012/7157, Tarih: 30.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/1687 E.  ,  2012/7157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM: 1-2002 yılı vergi dönemi yönünden 213 sayılı Yasasının 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. mad. gereğince 17 ay 15 gün hapis cezası

2-2003 yılı vergi dönemi yönünden 213 sayılı Yasasının 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 59. mad. gereğince 15 ay hapis cezası

I- 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

24.06.2007 tarihli iddianame ile sanık hakkında, “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, 2003 yılının kamu davasına konu edilmediği gözetilmeden, iddianeme dışına çıkılarak yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMUK. nun 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5237, Karar No: 2011/20312, Tarih: 26.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/5237 E.  ,  2011/20312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Çorum Vergi Dairesi Müdürlüğünce borçlunun Halk Bankası Halkalı İstanbul Şubesindeki maaş hesabına konulan e-haciz blokesi 6183 Sayılı Amme Alacakları Tahsili Usulü hakkında kanunun 79. maddesine göre uygulanmış  haciz işlemleri olup, bu işlemler idari işlem niteliğindedir. 2576 sayılı kanunun 6/b maddesi  uyarınca anlaşmazlığın çözümü vergi mahkemelerinin görevine gireceğinden icra mahkemesince Vergi Dairesince uygulanan hacizlere yönelik istemin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken başvurunun esasının incelenerek yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2317, Karar No: 2007/3785, Tarih: 20.11.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2317 E.  ,  2007/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca İl .... Müdürlüğünün bahçesinde park halinde iken ... Santral binası sütun betonunun araç üzerine düşmesi sonucu hasarlandığını, 1.164.800.000.TL hasar bedelinin 21.3.2002 tarihinde sigortalıya ödendiğini belirterek bu meblağın 14.5.2002 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davada hasım gösterilen İl ... Müdürlüğünün hükmi şahsiyeti bulunmadığından davanın husumetten reddi gerektiğini davanın 1 yıllık zamanışımı süresinde açılmadığını, ayrıca sigortalı aracın park yasağı bulunan yere bırakılması sonucu meydana gelen hasarda müvekkiline atfı kabil bir kusur bulunmadığını hasar miktarının fahiş olduğunu davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair 10.11.2004 gün 2003/950-2004/588 sayılı hükmün davalı tarafın temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 13.4.2006 gün 2005/4057-2006/4048 sayılı ilamı ile bozulması sonucu mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına sigortalı araçtaki hasarın haksız fiil sonucu meydana gelmesine 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kapsamında meydana gelen bir hasar ve zararın

söz konusu olmamasına göre, davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 13.10.-YTL peşin harcın onama harcından mahsubuna 20.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.