muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24538, Karar No: 2013/19419, Tarih: 09.12.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... ’in, vefat eden babasının maaşını alabilmek için eşi ...’dan 20.03.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu hususları gözetilerek, mahkemece dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2237, Karar No: 2019/9109, Tarih: 16.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/2237 E.  ,  2019/9109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Katılan ...'in sanık ... hakkında kendisine, sanık ... hakkında ...'e yönelik yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizinde;

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu, sanık ... hakkında ise katılan ...'e yönelik yaralama suçundan kurulan hükümde katılan ...'in suçtan doğrudan zarar görmediği dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisininin bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık ... müdafii ve katılan ...'in sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik silahla tehdit ve katılan ...'e yönelik yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizine gelince;

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik yaralama suçundan kurulan hükümde;

Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilebileceği,

Ancak;

TCK’nın 61/6. maddesine aykırı olarak, aynı Kanunun 29 ve 62. maddeleri uyarınca yapılan indirim sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 11 ay 7 gün yerine, 1 yıl 15 gün hapis cezası olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafii ile katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, “sonuç cezanın 11 ay 7 gün hapis cezasına” indirilmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın aşamalarda olay günü tartıştığı katılana bıçak salladığını ancak tehdit etmediğini savunması, katılan ...'in kovuşturma aşamasında sanığın kendisine bıçak savurduğu esnada araya kardeşi ...'in girdiğini beyan ederek sanığın kendisine yönelik tehdit sözü söylediğinden bahsetmemesi, soruşturmada ise sanığın kardeşini bıçakladıktan sonra "seni de bıçaklarım" diyerek tehdit ettini beyan etmesi, olayın görgü tanığı ...'in aşamalarda tehdit sözünden bahsetmemesi ve sanığın bıçakla katılan ...'e saldırması üzerine araya katılan ...'in girdiğini beyan etmesi karşısında; katılan ...'in aşamalardaki beyanları arasında bulunan çelişki giderilerek sanığın eyleminin bıçakla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11265, Karar No: 2014/8221, Tarih: 01.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/11265 E.  ,  2014/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın, bir sebebe dayan- mayan; sanık ... müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanıklar hakkında temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenerek çelişkiye neden olunması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 100 günün 5 güne, mahkemenin takdirine uygun olarak TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 2000 TL adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi ve yine hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hüküm- lerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/425, Karar No: 2022/11451, Tarih: 22.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/425 E.  ,  2022/11451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu edilen ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde tapu kaydı ile tapulama tutanağının ilgili Tapu Müdürlüğü'nden getirtilmesinden,

2-Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Yasa uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı hususu ... Valiliği'nden sorularak, onaylı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıyorsa buna ilişkin karar ve paftaların istenilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4272, Karar No: 2019/12297, Tarih: 24.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/4272 E.  ,  2019/12297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıyasi emsal olarak incelenen emsalin satış tarihi 19/12/2014 tarihli olup, dava tarihi 04/12/2014'tür. Buna göre dava tarihinden sonraki emsal satışa dayanan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi, dava konusu taşınmazın metrekare birim bedeli bozma öncesinde 350 TL, bozma sonrası alınan ilk bilirkişi raporunda 596,35 TL, hükme esas 2. bilirkişi raporunda ise aynı emsal kullanılarak 517,32 TL olarak belirlendiğinden, raporlar inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu ... ilçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Bozma öncesinde tespit edilen bedel ile acele kamulaştırma bedeli farkına ilk karar tarihine kadar, bozma sonrası tespit edilen fark bedele ikinci karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11606, Karar No: 2014/31254, Tarih: 30.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/11606 E.  ,  2014/31254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, ...Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.01.2011 tarih ve 2006/253 esas, 2011/40 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 08.10.2013 gün ve 2012/9657 esas, 2013/25137 karar sayılı kararıyla;

"B) Tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın 02.04.2006 tarihinde, telefonunu aldığını düşündüğü mağdur ...'e ele geçirilemeyen tabancayı doğrultup "telefonumu ver lan, kafana sıkarım" dediği, 03.04.2006 tarihinde, sanığın mağdur ...'in oturduğu eve giderek mağdurun babası katılan ... ve annesi tanık... görünce "oğlun ... benim cep telefonumu aldı, telefonumu verin, yoksa sizi mermi manyağı yaparım" diyerek tabanca çektiği ve 04.04.2006 tarihinde, geceleyin saat 02.30 sularında katılan ile eşi ...ve oğlu mağdur ... evde iken, tehdit amacıyla eve zarar verecek şekilde silahla iki el ateş ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin, TCK'nın 106/2-a, 43/1 ve 43/2 maddelerine uyduğu gözetilmeden, TCK'nın 106/2-a, 106/2-a ve 106/1-2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına" karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/02/2014 gün ve 2011/159316 sayılı yazısı ile;

"Zincirleme suç söz konusu olabilmesi için, birinci koşulun aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi, ikinci koşulun işlenen suçların mağdurlarının aynı olması, üçüncü koşulun, işlenen tüm suçların aynı suç işleme kararının yerine getirilmesi amacıyla işlenmiş olması gerekir.

Bazen failin tek eylemi bulunmasına rağmen bu eylemi birden fazla kişiye yöneltmesi durumunda TCK'nın 43/2 maddesinde yazılı zincirleme suç hükümleri uygulanmaktadır. Bu durumda birden fazla kişiye karşı aynı anda ve tek eylem ile işlenen suç çokluğundan söz edilmeyeceği, eylemin tekliği nedeniyle tüm mağdurlara yönelik zincirleme suç hükümleri uygulanacaktır.

Maddi olayda, 02.04.2006 günü saat 11.00 civarında mağdur ...'in arkadaşları ... ve ...ile parkta oturmakta iken sanık ...'in mağdurun yanına gelerek, cep telefonunu vermesini istediği, ancak ...'in cep telefonundan haberi olmadığını söylemesine rağmen, ele geçirilemeyen tabancayı ön tarafından çıkartıp mağdur ...'e doğrultarak “telefonumu verin lan, kafanıza sıkarım..” diyerek silahla tehditte bulunduğu, mağdurun korkup olay yerinden kaçtığı, kaçarken demirlerin üzerinden atladığı sırada yaralandığı, şeklinde gerçekleşen birinci eylemde, sanığın mağdur ...'e yönelik eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesi kapsamında bulunduğu,

03.04.2006 günü saat 17.00 sularında mağdur ...'in evini öğrenen sanığın, evinin bahçesine gelip ve 1.katta bulunan balkonda mağdur ...'in babası katılan ...'a “oğlun ... benim cep telefonumu aldı, o telefonu geri ver, yoksa sizi ailece kurşun yağmuruna tutar, mermi manyağı yaparım...” diye bağırarak tabanca çektiği, sanıktan korkan katılan ... ve yanındaki eşi ...'in korkup içeri kaçtıkları şeklinde gerçekleşen eylemde sanık ...'un eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde yazılı tehdit suçunu oluşturduğu ve sanığın ayrı kişilere tehditte bulunduğu ve olayın mağdurunun farklı kişiler olduğunun anlaşıldığı,

04.04.2006 günü saat 02.30 sularında sanığın, katılanın evine doğru 2 el silahla ateş ederek, görgü tespit tutanağında belirtilen şekilde zarar verdiği, ateş edenin sanık olduğunun katılan ... ve eşi... tarafından görüldüğü ve silah atıldığı anda, mağdur, katılan ve eşinin evde bulunduğu, şeklinde gerçekleşen eylemde, katılan ...'a karşı mala zarar verme, silahla tehdit ve 6136 sayılı yasaya aykırı ruhsatsız silah taşımak eylemlerinin sanık tarafından işlendiğinin mahkemece kabul edilmesi karşısında,

Sanık ...'un üçüncü kez katılan ...'ın evine giderek silahla ateş etmek şeklindeki eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesi kapsamında bulunduğu ve sanığın, üzerine atılı bulunan tehdit suçunu aynı kişilere karşı aynı suç işleme kastıyla hareket ederek tehdit suçunu işlediği ve sanığın eyleminin TCK 43/1 maddesinde yazılı zincirleme suç hükümleri kapsamında bulunduğu, sanık ...'un mağdur ... ve babası Katılan ...'a yönelik tehdit suçlarından dolayı TCK 106/2-a 43/1, 106/2/a, 43/1 maddesiyle ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken sanık hakkında, Yüksek 4. Ceza Dairesinin 08/10/2013 tarih, 2012/9657 E- 2013/25137 K sayılı ilamıyla:

“Sanığın 02.04.2006 tarihinde, telefonunu aldığını düşündüğü mağdur ...'e ele geçirilemeyen tabancayı doğrultup "telefonumu ver lan, kafana sıkarım" dediği, 03.04.2006 tarihinde, sanığın mağdur ...'in oturduğu eve giderek mağdurun babası katılan ... ve annesi tanık....'ı görünce "oğlun Bilal benim cep telefonumu aldı, telefonumu verin, yoksa sizi mermi manyağı yaparım" diyerek tabanca çektiği ve 04.04.2006 tarihinde, geceleyin saat 02.30 sularında katılan ile eşi... ve oğlu mağdur ... evde iken, tehdit amacıyla eve zarar verecek şekilde silahla iki el ateş ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin, TCK'nın 106/2-a, 43/1 ve 43/2 maddelerine uyduğu gözetilmeden, TCK'nın 106/2-a, 106/2-a ve 106/1-2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi” şeklinde bozma kararı verilmesi hukuka aykırı niteliktedir.

Sanık ... mağdur ... ile babası Katılan ... Şimşek'e yönelik ayrı zaman diliminde ayrı ayrı tehditte bulunduğu ve 04/04/2006 tarihli son eylemini her iki mağdura yönelik gerçekleştirdiği ve eylemin zincirleme suç niteliğinde bulunduğu ve sanık hakkında Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08/10/2013 tarih ve 2012/9657 E- 2013/25137 K sayılı ilamında tehdit suçundan yapılan temyiz incelemesinde, tehdit suçuyla ilgili bozma kararının kaldırılarak sanık ... hakkında, mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan TCK 106/2-a, 43/1, katılan ...'a yönelik tehdit suçundan TCK 106/2-a, 43/1 maddesince iki kez mahkumiyetine karar verilmesi şeklinde hükmün bozulmasına karar verilmesi istemiyle Yüksek Mahkemenin tehdit suçuyla ilgili bozma kararına itiraz edilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM : Yukarıda açıklanan nedenler ve tüm dosya kapsamına göre,

1-İtirazımızın KABULÜNE,

2-Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08/10/2013 tarih ve 2012/9657 Esas - 2013/25137 Karar sayılı ilamında tehdit suçuna yönelik verilen bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- ...Asliye Ceza Mahkemesinin12/01/2011 tarih ve 2006/253 E- 2011/40 K sayılı ilamıyla sanık ...'in tehdit suçundan 1- TCK 106/2-a, 62, 53/, 58/6 maddelerince (iki kez) 2- TCK 106/1-2.cümle 62, 53/1, 58/6 maddesince cezalandırılmasına ilişkin kararın hukuka aykırı görüldüğünden sanık ...'un 1- Mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan TCK 106/2-a, 43/1, 2- Katılan ...'a yönelik tehdit suçundan TCK 106/2-a, 43/1 maddesince cezalandırılması gerektiğinin ve 1412 sayılı C.Y.Yasasının 326/son maddesinin gözetilmesi ve bu nedenlerle hükmün

BOZULMASINA karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, tehdit suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulmasına dair, Dairemizin 08.10.2013 tarihli kararına ilişkin olup, karar itiraza konu edilen tehdit suçu yönünden yeniden ele alınmış, itiraza konu edilmeyen 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve mala zarar verme suçları inceleme dışı bırakılmıştır.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 08.10.2013 tarih ve 2012/9657 esas, 2013/25137 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.01.2011 tarih ve 2006/253 esas, 2011/40 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;