muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4383, Karar No: 2022/5668, Tarih: 09.05.2022

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Tarafın İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Mahkemece hükme esas alınan 10.04.2019 tarihli bilirkişi raporunda 5,46 TL yemek bedeli hesaplanmasının hatalı olduğunu, kıdem tazminatına esas günlük giydirilmiş ücretin 73,91 TL üzerinden hesaplanması ve 12.848,19 TL kıdem tazminatına hükmedilmesi gerektiğini, davacının fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının eksik ve hatalı hesaplandığını, davacının 2011 ve 2012 yıllarında ücretinin net 900,00 TL; 2013, 2014 ve 2015 yıllarında ise net 1.200,00 TL olduğunun hem tanık beyanları ile hem de emsal ücret araştırması ile ispatlandığını, 7.071,00 TL şua izni alacağına hükmedilmesi gerektiğini ve takdiri indirim oranına itiraz ettiklerini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı Tarafın İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; dosyada aldırılan iki raporun birbiri ile çeliştiğini, Mahkemece bu çelişkinin giderilmediğini, davacının röntgen teknisyeni olarak çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaların dikkate alındığını, ancak davacının işe giriş bildirgesinden de görüleceği üzere 15.06.2011 tarihinde tıbbi sekreter olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin sona erdiği 19.04.2017 tarihine kadar da aynı bölümde çalışmaya devam ettiğini, davacının yaptığı iş konusunda yapılan hatalı değerlendirme sebebiyle şua izni alacağına hükmedildiğini, davacının 04.04.2017 tarihinden itibaren hiçbir haklı neden olmaksızın işe gelmediğini, davacının şua izni veya yıllık izinlerini kullanmak istediğine yahut hangi tarihler arasında kullanmak istediğine dair sözlü ya da yazılı başvuruda bulunmadığını, davacıdan izinlerini kullanmasının istendiğini ancak davacının kullanmadığını, tüm haklarının ödendiğini, dosyaya sunulan parmak okuma sisteminden anlaşılacağı üzere ödenmeyen ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücreti bulunmadığını ve davacının tüm ücret bordrolarını itirazsız imzaladığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince aldırılan raporlar yeterli görülmediğinden yeniden rapor aldırıldığı, davacının ödenmeyen fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı olduğu, bu sebeple iş sözleşmesinin feshinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 24/II-e maddesi gereğince haklı sebebe dayalı olduğu, yemek ücretinin 8,66 TL alınması gerektiği yönünde davacı istinafı bulunsa da dosya içeriği, aynı mahiyetteki dosya ve hakkaniyet gözetildiğinde 2017 tarihi itibari ile 5,46 TL günlük yemek ücretinin giydirilmiş ücrete eklenmesi gerektiği, dosya kapsamına alınan puantaj kayıtlarında yapılan incelemede davacının işe giriş ve işten çıkış saatlerinin hemen hemen aynı olduğu, tanık beyanlarındaki çalışma biçimine göre verilerin olağan çalışma hayatına uygun olmadığı, zira bir işçinin her gün aynı saat ve dakikalarda işe giriş ve çıkış yapmasının insan doğasıyla bağdaşmadığı, söz konusu kayıtlarda davacı imzası da yer almadığı için bağlayıcı bir yön de olmadığı, bu nedenle tanık beyanları doğrultusunda fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı çalışmalarının belirlenmesi gerektiği, davacının 3 ayrı dönemde farklı unvanlarda çalıştığı, davacının bu dönemlerde; 2012 yılında net 900,00 TL; 2013, 2014 ve 2015 yıllarında net 1.200,00 TL, 2016 ve 2017 yıllarında asgari ücretle çalıştığı; 2012, 2013, 2014 ve 2015 yıllarına ilişkin yapılan tahakkuklar yönünden ücretin bordro ücretinden farklı kabul edilmesi sebebiyle mahsup işlemi yapıldığı, ancak 2016 ve 2017 yıllarına dair imzalı bordrolardaki ücret gerçeği yansıttığından tahakkuk yapılan yılların dışlandığı, Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname'nin 24 üncü maddesinde “Bu gibi müesseselerde, her röntgen mütahassısının veya röntgen ve radyom ile iştigal eden kimsenin senede dört hafta muntazaman devamlı tatil yapması mecburidir.” şeklinde düzenlemeye yer verildiği, şua izninin bölünemeyeceği, davacının tam yıl oluşturmayan sürelerdeki çalışması bakımından şua iznine hak kazanamayacağı, Yargıtay kararlarının da bu yönde olduğu, yıllık ücretli izin konusunda İlk Derece Mahkemesinin vardığı sonucun dosya kapsamına uygun olduğu gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın esası hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle birlikte 25.12.2021 tarihli bilirkişi raporunun "Tahakkuk ve ödeme bulunan dönemler" başlığı altındaki mahsup hesaplamasını kabul etmediklerini, bordro hilesi olduğunu, fazla çalışmaların eksik belirlendiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının C fıkrasının (16) numaralı bendinde "Davalı vekilinin de bir duruşmaya katılması nedeniyle karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ikinci kısmının ikinci bölüm 17/b maddesi gereğince 2.550,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine " şeklinde kurulan hükmün hatalı olduğunu ve istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmesine karşın davalı yan lehine avukatlık ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ücret miktarı, kıdem tazminatı hesabına esas giydirilmiş ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, şua izni ve vekâlet ücretine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3153 sayılı Kanun'un ek 1 inci maddesi, 5947 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesi, Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname'nin 24 üncü maddesi, 4857 sayılı Kanun'un 32 nci ve 41 ila 45 inci maddeleri ve 2022 yılına ait Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2 nci maddesinin birinci fıkrası hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği gözetilmeden duruşmaya katıldığı gerekçesiyle davalı lehine avukatlık ücretine hükmedilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hükmün C fıkrasının (16) numaralı bendinin hüküm yerinden tamamen çıkartılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

16.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4670, Karar No: 2012/14430, Tarih: 09.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/4670 E.  ,  2012/14430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu yerin kesinleşen orman sınırları içinde kaldığının anlaşılmasına göre suça konu yerde mevcut bina ve meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 322.maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasına “suça konu yerde mevcut binanın ve meyve ağaçlarının 5237 Sayılı Yasanın 54.maddesi uyarınca müsaderesine” bendinin konulması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7443, Karar No: 2024/6749, Tarih: 28.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/7443 E.  ,  2024/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/372 E., 2016/255 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma, taşıma veya bulundurma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama-bozma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın eşinin olay tarihinden önce katılan ile ilişkisinin olduğu, olay tarihinde taraflar arasında yaşanan tartışmada sanığın sustalı diye tabir edilen bıçağı açık şekilde göstermek suretiyle katılanın üzerine yürüdüğü anlaşılmakla; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

II-Sanık Hakkında Bıçak Veya Diğer Aletleri İzinsiz Olarak Satma Satın Alma, Taşıma Veya Bulundurma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde:

Suç tarihi, 7331 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin onbirinci fıkrasında 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten önce olmakla; Anayasa Mahkemesinin, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarih ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan ''...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış...'' ibaresinin ''... seri muhakeme usulü...'' yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması, yargılama konusu suçun seri yargılama usulüne tabi olması ve mağdurun kamu hukuku olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA,

28.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11196, Karar No: 2011/291, Tarih: 24.01.2011

Zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, bu suçlara iştirak etme ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...’in zorla kaçırıp alıkoyma eyleminin rızaya dayalı olduğu ve 5237 sayılı Kanunda suç olarak düzenlenmediğinden beraetine, ırza geçme eyleminin ise reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle şikayet yokluğundan düşürülmesine, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...’ın zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarını oluşturduğunun kabulüyle zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının ortadan kaldırılmasına, sanık ...’ın ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyetine, sanıklar ... ve ...’ın zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarını oluşturduğunun kabulüyle zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının ortadan kaldırılmasına, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyetlerine, sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’nın zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarını oluşturduğunun kabulüyle zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının ortadan kaldırılmasına, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyetleri ile CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıklar ... ve ...’ın ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının ortadan kaldırılmasına, sanık ...’nın ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyeti ile CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ..

...’nın ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyeti ile CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...’ın zorla kaçırıp alıkoyma eyleminin rızaya dayalı olduğu ve 5237 sayılı Kanunda suç olarak düzenlenmediğinden beraetine, ırza geçme eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulüyle şikayet yokluğundan düşürülmesine, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyetine, sanık ...’in ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan ise mahkümiyetleri ile CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve mükerrer açılan davanın reddine dair, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.07.2008 gün ve 2002/141 Esas, 2008/105 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ...'a tayin edilen ceza miktarına göre duruşmalı inceleme istemi ile mağdure hakkında 2828 sayılı Yasanın 22/1 ve 24. maddeleri uyarınca yetkili ve görevli mahkemeden alınmış koruma kararı bulunmamasına göre katılan sıfatını alacak surette suçtan zarar görmesi söz konusu olmayan ... Kurumu Genel Müdürlüğünün usulsüz olarak müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı kazandırmayacağı anlaşıldığından vekilinin ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında zamanaşımı nedeniyle verilen ortadan kaldırma kararlarına karşı temyiz hakları bulunmadığından sanıklar müdafiilerin ve sanık ...'ın bu suçlara yönelik temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317 ve 318. maddeleri uyarınca REDDİYLE, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi gözetilerek sanıklar müdafiilerin ve sanık ...'ın temyiz isteklerinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince 6008 sayılı Kanun hükümleri de nazara alınıp gerekli karar verilebileceğinden, incelemenin sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazları ile sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenilen fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımlarına tabi olduğu, suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21682, Karar No: 2015/27459, Tarih: 28.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/21682 E.  ,  2015/27459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kooperatif ile imzaladığı danışmanlık hizmet sözleşmesinin 5. maddesi gereği, davalının vergi dairelerine fazla ödediği verginin geri alımı için yapacağı başvurular sonucu iade alınan KDV'nin %4'ü oranında ücret ödeneceğinin, 8. maddesi gereği ise, sözleşmenin, vergi mahkemesinde görülen davanın kesinleşmesinden önce tahsil edildiğinde hüküm ifade edeceğinin düzenlendiğini, edimini yerine getirmesine rağmen davalının ücretini ödememesi üzerine davalı hakkında icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, %40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile imzaladıkları danışmanlık hizmet sözleşmesinin 5. ve 8. maddelerine dayanarak danışmanlık ücretinin ödenmediğinden bahisle başlattığı icra takibine vaki itirazın iptalini istemiş; davalı, sözleşmenin 8. maddesinde “Yani bu sözleşme davadan önce tahsilat için yapılmıştır. Mahkeme kararından sonra, mahkeme kararına göre tahsilatta bu sözleşmenin hükmü olmayacaktır” hükmünün mevcut olduğunu, davacının emeği ile tahsil ettiğini iddia ettiği KDV iadesinin mahkeme kararı gereği davalı idare tarafından iade olunduğunu savunarak davanın reddini dilemiş; mahkemece sözleşmenin 8. maddesi gereğince davacının davalıdan danışmanlık hizmeti karşılığı ücret talebinde haklı olduğu, davacının edimini yerine getirdiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dava ve icra takibine dayanak 22 Kasım 2010 tarihli danışmanlık ücret sözleşmesinin 5. maddesi uyarınca danışmana ödenecek ücret iade alınan katma değer vergisinin %4'ü olarak belirlenmiş, sözleşmenin 8. maddesinde ise “Bu sözleşme vergi mahkemesinde görülen davanın karar kesinleşmesinden önce tahsil edildiğinde hüküm ifade edecektir. Yani bu sözleşme davadan önce tahsilat için yapılmıştır. Mahkeme kararından sonra mahkeme kararına göre tahsilatta bu sözleşmenin hükmü olmayacaktır” düzenlemesi mevcuttur. Sözleşmenin 8. maddesinde; sözleşmenin, vergi mahkemesinde görülen davanın kesinleşmesinden önce hüküm ifade edeceği, ancak her halde sözleşmenin davadan önce tahsilat için yapıldığı, mahkeme kararından sonra, mahkeme kararına göre tahsilatta bu sözleşmenin hükmü olmayacağı açıkça düzenlenmiştir. Dosya kapsamından KDV iadesinin mahkeme kararı gereği tahsil edildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece sözleşmenin 8. maddesindeki hükmün tarafları bağlayıcı olduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.9.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.