muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12016, Karar No: 2019/16145, Tarih: 07.11.2019

İİK'nun 89/4. maddesine dayalı olarak açılan tazminat davasında, tarafların göstereceği deliller, ticari defterler ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, ihbarnamenin tebliğ tarihi itibariyle, borçlunun, üçüncü kişiden istenebilir, kesin nitelikte bir alacağının mevcut olup olmadığı genel hükümler çerçevesinde belirlenir, diğer bir ifade ile anılan maddeye göre tazminata hükmedilebilmesi için borçlunun haciz ihbarnamesinin üçüncü kişiye tebliği tarihi itibariyle üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş, İİK.’nun 89/1. maddesi kapsamında haczedilebilecek muaccel bir alacağının bulunması zorunludur.

Somut olayda doyanın incelenmesinde, borçl... Makine Tic. Ltd. Şti. ile davalı 3. kişi arasında arasında düzenlenmiş olan 13/06/2006 tarihli 100.000,00 TL bedelli satış sözleşmesinin olduğu ve dosyada hükme esas alınan 06/07/2012 tarihli bilirkişi raporu ile de bu sözleşmeye dayalı olarak davalı 3. kişi şirketin, borçlu ... Ltd. Şti'ne 75.000,00 TL borcunun bulunduğu tespit edilmiştir. Ancak, alacaklının, aynı tarafların diğer takip dosyası olan ... 3. İcra Müdürlüğünün 2005/5688 E. sayılı takip dosyasından, İİK'nun 120. md. gereğince yetki belgesi alarak dava dışı borçlu şirketin, davalı 3. kişiden olan alacağının tahsili için açtığı alacak davasında da ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 04/06/2013 tarih, 2012/69 E. - 2013/163 K. sayılı kararı ile; davacı alacaklının, davalı 3. kişi aleyhine açtığı 10.000,00 TL'lik dava ile yine davacının aynı 3. kişi şirket aleyhine açtığı ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/48 E. sayılı dosyası ile açılıp birleştirilen davada 65.000,00 TL alacak olmak üzere her iki dosyada toplam 75.000,00 TL nin davalıdan alınarak ... 3. İcra Müdürlüğünün 2005/5688 E. sayılı icra dosyasına yatırılmasına karar verildiği, 75.000,00 TL nin davalıdan alınarak icra dosyasına yatırılmasına ilişkin verilen kararın, Yargıtay .... Hukuk Dairesinin 02/04/2014 tarih ve 2014/1423 E. -6413 K. sayılı ilamı ile onandığı ve aynı dairenin 25/12/2014 tarih ve 2014/14919 E. -18774 K. sayılı ilamı ile karar düzeltme talebi reddedilerek kesinleştiği, bu karar üzerine davalı 3. kişinin 75.000,00 TL’yi ... 3. İcra Müdürlüğünün 2005/5688 E. dosyasına 02.07.2014 tarihinde yatırdığı, aynı gün alacaklı tarafından icra dosyasına ödenen paranın tahsil edilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, davalı 3. kişi tararfından, borçlu ile aralarında düzenlenen aynı sözleşme ilişkisinden kaynaklanan borca dayalı olarak başka icra dosyasına (... 3. İcra Müdürlüğünün 2005/5688 E.) bir ödeme yapılmış olup, bu ödemenin, İİK.nun 89/4. maddesine dayalı tazminat ödemesi yönünden iş bu şikayete konu ... 3. İcra Müdürlüğünün 2013/5594 E. (eski no 2005/5689 E.) sayılı icra takip dosyasına yönelik olarak mükerrer ödeme oluşturup oluşturmayacağı yönünde, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce maddi hataya müsteniden onandığı anlaşılmakla, davalı 3. kişinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı 3. kişinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 16/05/2019 tarihli ve 2018/15804 E. - 2019/8416 K. sayılı onama ilâmının kaldırılmasına, ... 4. İcra Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarih ve 2017/831 E.- 2017/984 K. sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

UE
Yargıtay — Esas No: 2017/26040, Karar No: 2019/709, Tarih: 21.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/26040 E.  ,  2019/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Dava konusu 107 ada 158 parsel sayılı taşınmaz, ... ...... Başkanlığının 05/10/2015 ve 23/10/2015 tarihli yazılarına göre 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içerisinde olup, arsa niteliğindedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer ...... satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA,

peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ......ye irad kaydedilmesine, 21/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25502, Karar No: 2013/17168, Tarih: 23.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/25502 E.  ,  2013/17168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2012/522-2012/1063

Dava, Kurumca yapılan yersiz ödemelerin davalılardan mirasçı sıfatıyla iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanunun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanunu'nun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan

............... Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, ......... 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

............... Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, ......... 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Hukuki Dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. ......sı’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi,............ Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek............ Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüz yüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir. (...... Yılmaz, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, ......... 2001, s. 888) (...... Akil, ... Aylık Hukuk Dergisi, ... 2012, s.17).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, ...... Kanunu'nun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşmadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin

kapsamını oluşturmaktadır. Bu nedenle mahkeme ön inceleme için bir gün tespit ederek taraflara tebliğ edecektir.

kapsamını oluşturmaktadır. Bu nedenle mahkeme ön inceleme için bir gün tespit ederek taraflara tebliğ edecektir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; eldeki davada, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar verilmiş olması isabetsizdir.

O halde,temyiz eden davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ... ve ...'a iadesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12524, Karar No: 2024/4716, Tarih: 21.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12524 E.  ,  2024/4716 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2015/806 E., 2016/311 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

EK KARAR : Eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine "nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal etme" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Hükümlerin açıklandığı tarihte Manisa T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığa tefhim edilen kararda 5271 sayılı CMK'nın 263'üncü maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle” karar tefhimi işleminin usûlsüz olduğu anlaşılmış ise de, UYAP'ta yapılan incelemede sanığın, 27.12.2016 tarihli (uzlaşma talep ettiği) dilekçesinden karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı, ancak yasal süresi zarfında sanığın temyiz talebinde bulunmadığı, 21.11.2022 tarihli dilekçesi ile eski hâle getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, bu talep üzerine Mahkemenin 19.12.2022 tarihli ek kararı ile sanığın eski hâle getirme ve temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanığa tebliği üzerine sanığın anılan ek kararı temyizi akabinde, bu istem itiraz olarak değerlendirilip kanun yolunda yanılınarak Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2023 tarihli ve 2023/257 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu, bu sebeple Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2022 tarihli eski hâle getirme ve temyiz isteminin reddine dair ek kararı ile bu ek karara yönelik Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2023 tarihli ve 2023/257 D.İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olması nedeniyle yok hükmünde oldukları belirlenerek yapılan incelemede;

Yüzüne karşı verilen ancak usûlsüz olarak tefhim edilen hükümleri sanığın, 27.12.2016 tarihinde öğrendiği, fakat 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 21.11.2022 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın süresinde olmayan eski hâle getirme ve temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1521, Karar No: 2018/11112, Tarih: 22.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1521 E.  ,  2018/11112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısı'nın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısı'nın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

30.03.2015 günü, sanığın ailesine ait olup tek başına ikamet ettiği evde, 1990 doğumlu erkek bir şahsın öldüğü ihbarı üzerine olay yerine gidildiği, olay yerinin iki katlı binanın giriş katında yer alan daire olduğu, daire girişine göre sağ karşıda bulunan odada çift kişilik yatak üzerinde ölenin sırt üstü yatar ölü vaziyette bulunduğu, kolluk görevlilerinin ikamete giderek sanık ile yaptıkları ilk görüşmede; sanığın öleni tanımadığını, ölenin kendisinin evine bir gün önce akşam saat 22.00 sıralarında yanında ... isimli bir kişi ile birlikte geldiklerini, ikamette oturdukları sırada kendisinin ... ilinden temin ettiği eroin maddesinden 2 paketi ölen ile ...isimli şahıslara verdiğini, paketin 1 tanesini... isimli şahsın kendi kendisine şırınga ile enjekte ettiğini, ancak ölen şahsın sol kolunun sargılı olmasından dolayı ölenin sağ koluna uyuşturucu maddeyi kendisinin enjekte ettiğini, ölenin sonrasında fenalaşması üzerine kendisinin ölenin yüzünü yıkayarak yatağa yatırdığını, ... isimli şahsın bu arada ikametten ayrıldığını, ölenin kendisinin ikametinde kaldığını, kendisinin gece 03.00 sıralarında uyanıp öleni kontrol ettiğinde nefes aldığını ve hırıltı sesi geldiğini duyduğunu, ölenin üzerini örtüp tekrar yattığını, olay günü öğle saatlerinde kalktığında ölenin hareketsiz yattığını görmesi üzerine ikametinden çıkarak kolluk görevlilerine durumu haber verdiğini beyan ettiği; kolluk görevlileri tarafından yapılan incelemede; ölenin sol kolunun alçıda olduğu, sol cebinden bir adet peçeteye sarılmış insülin enjektörü ve enjektör iğnesi, bir adet içinde bir miktar katı madde olan ağzı açık küçük mavi şeffaf renkli poşet bulunduğu, yine evin salon kısmında sobanın üzerinde bir adet beyaz renkli iğnesi kapalı ve ayrı vaziyette insülin enjektörü ile mutfak kısmından uyuşturucu içmekte kullanılan şeffaf ağzı açık küçük pet şişenin bir tarafına kamış takılmış ve içinde bir miktar sarı sıvı bulunur halde ele geçirildiği; yapılan incelemede; ölenin idrarında morfin, kodein, 6-MAM, paracetamol, diklofenak, 7-Aminoklonazepam bulunduğu, kanında ise 197.82 ng/ml morfin, 28.79 ng/ml kodein, 271.00 ng/ml parasetamol bulunduğu, otopsi sonucu ölenin vücudunda ölümüne neden olabilecek travmatik patoloji saptanmadığının, ölümün uyutucu uyuşturucu madde intoksikasyonu sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği;

Ölen ile birlikte olaydan bir gün önce sanığın evine gelen tanık ...'in alınan beyanında; olay tarihinde ölen ile birlikte uyuşturucu satın almak için sanığın evine gittiklerini, sanıktan para karşılığı aldıkları uyuşturucuyu ölenin sağ eli alçıda olduğu için sanığın ölene enjekte ettiğini, 5 dakika sonra ölenin ayağa kalkınca yere düşmesi üzerine kendisini kaldırıp elini, yüzünü ve kafasını yıkayarak yatağa yatırdıklarını, ölenin yatağa yattığında nefes aldığını ancak konuşmadığını, gözleri kapalı halde sadece dudaklarının kıpırdadığını, ayılması için sanığın limon tuzunu kaynatarak şırıngayla ölenin koluna enjekte ettiğini ve hep birlikte dışarıya çıktıklarını, sanığın kapının önüne "ayıktığın zaman beni ara" diye not bıraktığını, ölen ilk kendinden geçtiğinde, evde bulunan tanık ...'in, sanığa ambulansı arayalım demesine rağmen sanığın, ''benim başımı belaya mı sokacaksınız'' demesi üzerine ambulansa haber vermediklerini beyan ettiği; yine olay sırasında sanığın evinde bulunan tanık ... beyanında; ölenin iri yapılı bir şahıs olup iki kullanımlık uyuşturucuyu birden kullanmak isteyerek iki kullanımlık karışım hazırladığını, ölenin bir kolu sargılı olduğu için içinde eroin olan şırıngayı sanıktan vurmasını istediğini sanığın da bunu kabul ettiğini, hatta kendisinin sanığa ''bu çocuk eroinciye benzemiyor, vurma başına kalır" demesine rağmen sanığın "bir şey olmaz içiyor" demek suretiyle şırıngayı ölenin koluna enjekte ettiğini, 5 dk. sonra ölenin kendinden geçmeye başladığını ve su içmek için mutfağa götürdüklerinde bayıldığını, bunun üzerine kendisinin sanığa ''ambulansı arayalım'' demesine rağmen sanığın bunu kabul etmediğini, ölenin yüzünü yıkadıklarını ancak kendisine gelmediğini beyan ettiği;

Tüm bu tespitler karşısında; her ne kadar somut olayda yapılan yargılama sonunda sanığın taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; iki kullanımlık doz uyuşturucunun ölenin isteği üzerine sanık tarafından ölenin koluna enjekte edildiği, sanığın bu davranışının ölenin hayatı için tehlikeli bir durum oluşturduğu, ayrıca enjeksiyon sonrası ölen fenalaştıktan ve beyanlara göre kendinden geçtikten sonra sanığın uyarılara rağmen ambulansa haber vermediği ve haber verilmesini de engellediği anlaşılmakla, sanığın ambulansa ve kolluk görevlilerine haber vermesi durumunda ölenin hayatını kurtarma olanağı bulunmasına rağmen ve kendisinin eyleminden kaynaklanan neticeyi önleme yükümlülüğü doğduğu halde, hareketsiz kalıp bu imkanı kullanmadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK’nın 83. maddesinde belirtilen kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçu kapsamında değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabule göre de;

Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağı gözetilmeden kısa kararda TCK'nın 53/1. maddesi hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi;

Kabule göre de;

Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağı gözetilmeden kısa kararda TCK'nın 53/1. maddesi hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 22.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.