muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12164, Karar No: 2019/1116, Tarih: 04.02.2019

haber kağıdı gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırıldı (6099 sayılı kanunla değiştirilen 21. madde) isim ve imzadan imtina eden şahsa haber verildi” şerhi ile 18.07.2012 tarihinde tebliğ edildiği görülmüş olup tebligat bu haliyle anılan yasa hükmüne uygundur. Borçlu vekili şikayetinde mernis adresinin tebligat yapılan adresten farklı olarak ..........olduğunu ileri sürmüş ise de, şikayet dilekçesi ekinde bulunan vekaletnamedeki adresin de tebligat yapılan adresle aynı olduğu görüldüğünden, bu adresin yetersiz ve tebliğe elverişli olmadığının kabulü mümkün değildir.

Diğer taraftan, borçlu vekili, icra dosyasında yapılan işlemler arasında 1 yıllık sürelerin dolduğunu ve dosya takipsiz kalmış olmasına rağmen dosyanın düşürülmediğini, derdest gibi icra işlemlerine devam edildiğini ileri sürerek dosyanın düştüğünün tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

HMK'nun 33. maddesi gereğince hukuki tavsif hakime aittir. Hakim, bir davada sadece tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve neticei taleplerle bağlı olup, dayandıkları kanun hükümleri ve onların tavsifleri ile bağlı değildir. Kanunları resen tatbik ederek, iddia ve müdafaadaki neticei talepleri karara bağlamakla mükelleftir (04.06.1958 ve 15/6 sayılı İBK).

Borçlunun 02.03.2016 tarihli şikayet dilekçesinin incelenmesinde; istemin bu hali ile İİK'nun 78/4. maddesine dayalı şikayet niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

İİK'nun 78. maddesinin 2. fıkrası gereğince, alacaklının haciz isteme hakkı, ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren bir yıl geçmekle düşer. Aynı maddenin 4. fıkrası gereğince de bu durumda takip dosyası işlemden kaldırılır.

Somut olayda, borçluya ödeme emrinin yukarıda anlatıldığı üzere 18.07.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, alacaklı tarafından yasal sürede 27.11.2012 tarihinde haciz talep edildiği ve borçlu adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydına haciz şerhinin işlendiği görülmektedir. Bu durumda alacaklı tarafından süresinde haciz talep edilmiş olmakla, borçlunun İİK'nun 78/4. maddesine dayalı dosyanın işlemden kaldırılması gerektiğine yönelik talebi yerinde değildir. Bu durumda mahkemece, istemin İİK'nun 78/4. maddesine dayalı şikayet olarak nitelendirilerek yerinde olmadığından reddi gerekirken, hatalı vasıflandırma sonucu zamanaşımı şikayeti olarak değerlendirilerek talebin reddine karar verilmesi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğrudur.

O halde, mahkeme kararının bu gerekçelerle onanması gerekirken maddi hataya müstenit olarak bozulduğu anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22/02/2018 tarih, .......sayılı sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2012/8020, Karar No: 2012/11692, Tarih: 02.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/8020 E.  ,  2012/11692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davalının davacıya evlenirken vaadlerde bulunduğunu, ...'dan ev alacağını söylediğini, bu evde davacının kızlarının oturacağını, davacının da ...'ye gidip davalının yanına yerleşerek ona bakacağını, davalının evlendikten sonra vaadlerini yerine getirmediğini, davalının davacının evdeki para ve altınları aldığını iddia ettiğini, davacının dayanamayarak ...'ya döndüğünü, davacının gelirinin olmadığını, davalının ekonomik durumunun iyi olduğunu belirterek aylık 1500 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne, aylık 400 TL tedbir nafakası takdirine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.TMK 197/2.maddesine göre; "Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır."Somut olayda davacı ayrı yaşamakta haklılık olgusuna dayalı olarak tedbir nafakası isteminde bulunmuştur. Dosyada yeralan tüm bilgilerden; davacı kadının 01/01/1966, davalı erkeğin 01/07/1933 doğumlu oldukları, 24.02.2010 tarihinde evlendikleri, ortak çocuklarının bulunmadığı, önceki evliliklerinden çocuklarının bulunduğu anlaşılmıştır. Duruşmada dinlenilen davacının tanığı ve kızı ...'in beyanında; davacının annesi olduğunu, tarafların evlenmeden önce bazı konularda anlaştıklarını, davalının davacıya ev alacağını, geçimini temin edeceğini, evlilik birliğinin ...'de süreceğini, ancak kardeşinin okulu nedeni ile davacı annesinin ...'da yaşamak zorunda kaldığını, davacının hafta sonu eşinin yanına gittiğini, davalının vaadlerini yerine getirmediğini, annesi olan davacıya ev almadığını davalının davacıya o gittikten sonra evdeki altınların kaybolduğunu söylediğini, tarafların ayrı yaşadıklarını belirtmiştir. Dosyada yeralan tüm bilgilerden ve tanık beyanından davacının kendisine verdiği sözleri tutmadığına inandığı, davalının yanından ayrılıp ...'den ...'ya geldiği ve ...'da yaşamaya başladığı anlaşılmaktadır. Davacının ayrı yaşama konusunda haklı olduğu yeterli ve inandırıcı bir şekilde kanıtlanamamıştır.Davacının ayrı yaşamada haklılığı kanıtlanamadığından, tedbir naafakası talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeler sonucu davacı eş yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26336, Karar No: 2016/12229, Tarih: 20.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26336 E.  ,  2016/12229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz malın üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan genel deyimlerle,incelenen emsallar emsal kabul edilmeden değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve

bu emsallere göre değer biçilmesi için taşınmazın arsa niteliğine uygun olarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, dava konusu ve emsal alınan taşınmazların emlak vergisine esas rayiç değerleri ile, yine emsal ve dava konusu taşınmazların imar parseli mi, yoksa kadastro parseli mi oldukları ilgili Belediye Başkanlığından sorulup, gelen cevaplara göre bilirkişi raporu denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırma dışında kalan bölümünün yüzölçümü, niteliği ve geometrik şekline göre bu kısımda değer azalışı olmadığı halde, değer azılışından kaynaklanan bedel eklenerek fazlaya karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2004, Karar No: 2023/1873, Tarih: 01.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2004 E.  ,  2023/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/4192 E., 2021/402 K.

...

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/356 E., 2020/38 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esasatan reddine,davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya ait işyerinde çalışmakta iken 03.05.2007 tarihinde iş kazası geçirdiğini belirterek 100.000,00 TL maddi, 100.000,00TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat tutarını 238.970,40 TL olarak artırarak kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının tüm haklarını alarak ve müvekkili şirketi ibra ederek işten ayrıldığını, kazanın davacının kendi kusuru, ihmali, talimatlara aykırı hareketi ve aceleciliği neticesinde dikkatsiz davranması sonucu meydana geldiğini, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 238.970,40 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 03.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde, kaza sebebiyle 100.000,00 TL manevi tazminat talep ettiklerini, İlk Derece Mahkemesince 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin müvekkilinde manevi tatmin duygusunu sağlayamadığını, karar altına alınan manevi tazminatın düşük olduğunu ileri sürüp davanın İlk Derece Mahkemesi'nin manevi tazminata ilişkin kararının kaldırılarak 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde, kaza sebebiyle 100.000,00 TL manevi tazminat talep ettiklerini, İlk Derece Mahkemesince 30.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin müvekkilinde manevi tatmin duygusunu sağlayamadığını, karar altına alınan manevi tazminatın düşük olduğunu ileri sürüp davanın İlk Derece Mahkemesi'nin manevi tazminata ilişkin kararının kaldırılarak 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde, davacının 27.03.2007 tarihinde müvekkili şirkete sunduğu iş başvuru formunda kalça kırığı rahatsızlığının bulunduğunu beyan ettiğini, davacının maluliyetinin müvekkili şirkette çalıştığı sırada meydana gelen kazadan kaynaklanıp kaynaklanmadığının araştırılmadığını, kazanın tamamen davacının kendi ihmali, dalgınlığı ve dikkatsizliği sonucunda meydana geldiğini, müvekkili işverenliğe atfedilecek bir kusurun bulunmadığını, hesap raporunun hatalı olduğunu,hesap raporları arasındaki çelişkinin giderilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu, işe yeni başlayan bir personelin asgari ücretle çalışmasının normal olduğunu, hesap raporunda esas alınan ücretin hatalı tespit edildiğini, kazanın davacının müvekkili şirkette işe başladıktan 34 gün sonra gerçekleştiğini, dolayısıyla ücretinin 419,00 TL olmasının hayatın olağan akışına uygun olacağını, hesap bilirkişisi raporunda davacının iş akdinin fesih tarihi olan 15.11.2012 tarihindeki ücretinin 1.540,00 TL olduğunun kabulü ile bu ücretin geçmiş döneme uygulanmasının hatalı olduğunu, hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, faiz başlangıç tarihinin yine hatalı belirlendiğini, maddi ve manevi tazminat talepleri bakımından müvekkili işverenliğin temerrüde düşürülmediğini ileri sürüp İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esasatan reddine,davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabul kısmen reddine,

1.238.970,40 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 03.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2.20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 03.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3. Davacının manevi tazminata yönelik fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

3. Davacının manevi tazminata yönelik fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

C.A Davalı vekilinin davacı lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Dosya içeriğine göre davacı lehine manevi tazminatın 30.000 TL olarak hüküm altına alındığı, bu tazminat hükmünün Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalının bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

C.B. Davacı vekilinin, davacı lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1.Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

C.B. Davacı vekilinin, davacı lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1.Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

2.Gerek mülga 818 sayılı Borçlar Kanunun 47 nci ve gerekse de olay tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 56 ncı maddesinde “Hâkim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir.” Hâkimin manevi zarar adı ile verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

3.Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hâkimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir. Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

4.Somut olayda, davacı sigortalının davalı işveren şirkette işçi olarak çalışmaktayken 03.05.2007 tarihinde boşaltma bölümünde silindirik biyetlerin yüklenmiş olduğu 7-8 metre uzunluğundaki homojen makinasından forklife aktarılması için elindeki 1 metrelik levye ile kanırtarak yuvarlayıp forkliftin almasına uygun olarak düzgün bir şekilde yan yana sıralarken levyenin kurtulması üzerine dengesini kaybedip yaklaşık 2 metrelik mesafeden zemine düşerek kalça ve sol kolunun kırılması şeklinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %21,2 olarak tespit edildiği, iş kazasının gerçekleşmesinde davalı işveren %65 kusurlu iken, davacının %35 oranında kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda davacının uğradığı iş kazası nedeniyle tedavi süreci, kazanın oluş biçimi,sürekli iş göremezlik oranı ve iş kazasının meydana gelmesindeki kusur durumu dikkate alındığında davacı lehine hükmedilen 30.000,00 TL tutarındaki manevi tazminatın az olduğu açıktır.

Mahkemece yapılacak iş, açıklanan hususlar gözetilerek davacı sigortalı lehine hakkaniyete uygun ve davacıdaki manevi kaybı tazminle uyumlu bir manevi tazminata hükmetmekten ibarettir.

C.C Davalı vekilinin, davacı lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanunun 13 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının, maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda ise sigortalının sendikalı olması halinde davacının yaptığı işe göre Toplu İş Sözleşmesi kapsamında alması gereken ücretleri dikkate alınarak hesap yapılacağı, öte yandan davacının sendika kaydının bulunmaması halinde ise sigortalının yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, TÜİK, Çevre Şehircilik Bakanlığı ve meslek odalarından tespit olunacak emsal ücretler göz önünde tutularak davacının hak kazanacağı ücret miktarının belirlenmesi gerektiği, Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.