muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1537, Karar No: 2023/2691, Tarih: 18.05.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli ve 2014/552 Esas, 2016/282 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın davalı-karşı davacı ... tarafından kullanıldığı, taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının ... tarafından dikildiği ve o tarihten bu yana davalı karşı davacı ... tarafından kullanıldığı, davacı-karşı davalı ...'ın bu taşınmazı davalı-karşı davacı ...’a 8 dönümlük bir taşınmaz ve 5.000 USD karşılığında haricen sattığı, ancak taşınmazın mülkiyetinin davalı-karşı davacı ... üzerine geçirilmediği, dava tarihine kadar davalı-karşı davacının taşınmazı kullanmaması için bir ihtarın yapılmadığı, bu haliyle davalı karşı davacının taşınmazı iyiniyetli zilyet olarak kullandığı gerekçesi ile; asıl davanın kısmen kabulü ile davalı-karşı davacı ...’ın 133 ada 22 parsel sayılı taşınmaza bahçe yapmak sureti ile yapmış olduğu müdahalesinin men'ine, davalı karşı davacı ... hakkındaki davanın reddine, davacı karşı davalının ecrimisil talebinin reddine, karşı davanın kabulü ile 11.100,00 TL harici satış bedelinin yasal faiz ile birlikte davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacıya ödenmesine, 331.000,00 TL ağaç bedelinin yasal faiz ile birlikte davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8 Hukuk Dairesinin 01.04.2021 tarih ve 2021/722 Esas, 2021/3069 Karar sayılı ilamında; asıl davada, davacı/karşı davalı vekilinin elatmanın önlenmesi istemine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; davalı-karşı davacı ... vekili tarafından ibraz edilen cevap/karşı dava dilekçesinde açıkça taşınmazın her iki müvekkili tarafından kullanıldığının ve üzerindeki ağaçların birlikte yetiştirildiğinin beyan edilmesi karşısında, bu davalı yönünden de elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3. Asıl davada, davacı-karşı davalı vekilinin ecrimisil istemine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; davalı-karşı davacılarca her ne kadar dava konusu taşınmazın harici satım sözleşmesine dayalı olarak kullandığı iddia edilmiş ise de, yukarıda açıklandığı üzere 02.12.2003 tarihli harici satış sözleşmesinde ada ve parsel bilgileri yer almayan 1250 m2'lik taşınmaz bölümünün sözleşme konusu edildiği, davacı-karşı davalı tarafça toplam 17.315,20 m2 yüz ölçümündeki dava konusu taşınmazın, bilirkişi raporlarında C harfi ile gösterilen 2264.58 m2'lik kısmının satılmasına rağmen, davalılarca A harfi ile gösterilen 13.224,02 m2'lik kısmına da elatıldığının beyan edilmesi karşısında, A harfi ile gösterilen kısmın harici satışa konu edilmediğinin, davalılarca haklı bir sebebe dayalı olmaksızın kötüniyetli olarak kullanıldığının kabulü ile pay oranında ecrimisil ile sorumlu tutulmaları gerekirken, yazılı olduğu şekilde taşınmazın A harfi ile gösterilen kısmı yönünden de ecrimisil isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4. Davacı-karşı davalı vekilinin karşı dava konusu harici satım bedeline ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece, her ne kadar harici satım bedelinin yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, tapulu taşınmazların satışına ilişkin yapılan harici sözleşmeler geçersiz olup taraflar ancak verdiklerinin iadesini isteyebilecekleri, alıcının verdiği bedel için faiz isteyemeyeceği nazara alınmaması doğru görülmemiştir.

5. Davacı-karşı davalı vekilinin karşı dava konusu muhdesat bedellerinin tazminine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece taşınmazın tümü üzerinde yer alan ağaç bedellerinin davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, taşınmazın A harfi ile gösterilen kısmının harici satış sözleşmesine konu edilmediği, dolayısıyla davalı-karşı davacıların bu kısım üzerindeki ağaç bedellerini davacı-karşı davalıdan isteyemeyeceği nazara alınmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davalı - karşı davacılar vekili tarafından ibraz edilen cevap/ karşı dava dilekçesinde açıkça taşınmazın her iki müvekkili tarafından kullanıldığının ve üzerindeki ağaçların birlikte yetiştirildiğinin beyan edilmesi karşısında davacının el atmanın önlenmesi talebinin her iki davalı açısından da kabulüne,

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davalı - karşı davacılar vekili tarafından ibraz edilen cevap/ karşı dava dilekçesinde açıkça taşınmazın her iki müvekkili tarafından kullanıldığının ve üzerindeki ağaçların birlikte yetiştirildiğinin beyan edilmesi karşısında davacının el atmanın önlenmesi talebinin her iki davalı açısından da kabulüne,

2. Davalı - karşı davacılarca her ne kadar dava konusu taşınmazın harici satım sözleşmesine dayalı olarak kullandığı iddia edilmiş ise de 02.12.2003 tarihli harici satış sözleşmesinde ada ve parsel bilgileri yer almayan 1250 m2'lik taşınmaz bölümünün sözleşme konusu edildiği, A harfi ile gösterilen kısmın harici satışa konu edilmediğinin, davalılarca haklı bir sebebe dayalı olmaksızın kötüniyetli olarak kullanıldığının kabulü ile pay oranında ecrimisil ile sorumlu tutulmalarına davacının ecrimisil talebinin kısmen kabulü ile; 22.745,31 TL'nin davalı karşı davacılardan tahsil edilerek davacıya verilmesine,

3. Önceki kararda harici satım bedelinin yasal faizi ile birlikte davacı - karşı davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, tapulu taşınmazların satışına ilişkin yapılan harici sözleşmeler geçersiz olup taraflar ancak verdiklerinin iadesini isteyebileceği, alıcının verdiği bedel için faiz isteyemeyeceği, karşı davanın kısmen kabulü ile; 11.000,00 TL'nin davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacılara verilmesine,

4. Taşınmazın A harfi ile gösterilen kısmının harici satış sözleşmesine konu edilmediği, dolayısıyla davalı - karşı davacıların bu kısım üzerindeki ağaç bedellerini davacı - karşı davalıdan isteyemeyeceğine, davalı karşı davacının ağaç bedeli talebinin kısmen kabulü ile; 5.000,00 TL'lik kısmının karşı dava tarihi 03.12.2014 tarihinden itibaren, 41.556,00 TL kısmının ıslah tarihi 18.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan tahsil edilerek davalı karşı davacılara verilmesine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın satışına ilişkin 02.12.2003 tarihli belgede müvekkilinin imzasının bulunmadığını belgenin sahte olduğunu, fotokopisinin mahkemeye sunulduğunu, bu hususta Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduklarını, soruşturma sonucunun beklenmediğini, C harfiyle gösterilen yere ilişkin ağaç bedelinin ve davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın satışına ilişkin 02.12.2003 tarihli belgede müvekkilinin imzasının bulunmadığını belgenin sahte olduğunu, fotokopisinin mahkemeye sunulduğunu, bu hususta Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduklarını, soruşturma sonucunun beklenmediğini, C harfiyle gösterilen yere ilişkin ağaç bedelinin ve davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı karşı davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı-karşı davalının olan karşı taraf tarlanın bir meyve bahçesine dönüştüğünü gördüğünü ve etrafının da yönlendirmesiyle bu bahçeye, hakkı olmadığını bildiği halde sahip olmaya çalıştığını, tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, davacı lehine ecrimisile hükmedilmesinin hatalı olduğunu, müvekkilerinin ağaçları iyi niyetle dikip baktıklarını, ağaç bedelinin eksik belirlendiğini, davacının sadece talebinin yerine getirilmesi gerektiğini, karşı dava yönünden takdir edilen 11.000,00 TL'ye faiz uygulanmaması ve ödenecek bedelin eksik hesap edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, hükme esas alınan raporda hesaplama hatası yapıldığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve karşı davanın kısmen kabulü kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 683 ve 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı temyizi yönünden; davacının taşınmazda1/10 payı olduğu gözetilmeden krokide A harfiyle gösterilen alanın tamamı yönünden yapılan hesaplama hükme esas alınarak davacı lehine 2.274,53 TL ecrimisile hükmedilmesi gerekirken 22.745,00 TL ecrimisile hükmedilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun/6100 sayılı Kanun’un) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın tüm davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun/6100 sayılı Kanun’un) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın tüm davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile hüküm fıkrasının (1/b) numaralı bendinde yer alan “ 22.745,31 TL'nin” ibaresinin çıkartılarak yerine “ 2.274,53 TL'nin” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi

Okundu: H.Dağlı - G.Şavkılı
Yargıtay — Esas No: 2021/39132, Karar No: 2025/5467, Tarih: 05.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/39132 E.  ,  2025/5467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2523 E., 2019/369 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2017/2523 Esas, 2019/369 Karar sayılı kararının, temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın kanuni süresi içinde sunduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermediği anlaşılmakla, Anayasa'nın 40/2 maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1 maddesinde; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' ve aynı Kanun'un hüküm tarihinde yürürlükte bulunan "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1 maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık hakkında kurulan hükme ilişkin kısa kararda, gerekçeli kararda ve gerekçeli kararın ceza infaz kurumu aracılığıyla tebliğine ilişkin müzekkerede , 5271 sayılı Kanun'un 295/1 maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği açıklamasına yer verilmediği gözetilerek sanığa, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4918, Karar No: 2011/990, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4918 E.  ,  2011/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın tek taraflı trafik kazasında ağır hasara uğradığını, ihbara rağmen davalının sürücü alkollü olduğundan bahisle zararı ödemediğini, kazanın meydana gelmesinde yol ve kış mevsimindeki hava şartları nedeniyle görüş mesafesinin dar olmasının etkili olduğunu, araçtaki 37.797 TL tutarında hasar meydana gelmiş ise de, sigorta limiti dahilinde 25.000 TL.nin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı aracının sürücüsünün %100 kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğini ve alkollü olduğunun tesbit edildiğini oluş şekli, yol ve hava durumu dikkate alındığında düz yolda kendi şeridinden çıkarak karşı şeride geçip tabela ve telefon direğine çarpmasında alkolün münhasıran etkili olduğunu, hasarın teminat kapsamında bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 10.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22769, Karar No: 2014/2632, Tarih: 10.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22769 E.  ,  2014/2632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2011/350-2013/444

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Ç.. B.. yönünden husumetten reddine, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece Ç.. B.. hakkındaki davanın husumetten reddine, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2887, Karar No: 2024/17839, Tarih: 25.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/2887 E.  ,  2024/17839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; deliller değerlendirilmeden varsayıma dayalı hüküm kurulduğuna, işlediği fiilin haksızlık oluşturduğu konusunda kaçınılmaz hataya düşen kişinin cezalandırılamayacağına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda isabetsizlik bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11873, Karar No: 2021/16227, Tarih: 07.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11873 E.  ,  2021/16227 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARLARI ARASINDAKİ

UYUŞMAZLIĞIN GİDERİLMESİ İSTEMİNE DAİR

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y K A R A R I

I. BAŞVURU

Başvurucu Avukat dilekçesinde özetle, başvurucunun iş sözleşmesinin haklı neden gösterilmeksizin feshedildiği gerekçesiyle ... 3. İş Mahkemesi'nin 2016/432 esasına kayıtlı davayı açtıklarını, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, bu karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin 2020/2679 E. 2021/281 K. Sayılı dosyasıyla yapılan incelemede, davacının istinaf başvurusu reddedilirken, davalı tarafın istinaf başvurusu kabul edilerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil alacağı yönünden davanın reddine karar verildiğini, ancak aynı işyerinde çalışırken işten çıkarılan bir başka yönünden aynı gerekçe ve taleplerle dava açıldığını, bu davada ... 3. İş Mahkemesi'nin 2016/124 E. 2017/657 K. Sayılı kararıyla kısmen kabul kararı verildiğini, tarafların istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi'nin 2020/269 E. 2021/345 K. Sayılı dosyasıyla yapılan incelemede ise, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin 2020/2679 E. 2021/281 K. Sayılı kararının tam aksine davacının istinaf taleplerinin kabulüne, davalının istinaf talebinin reddine karar verildiğini, davacının yaptığı işin niteliği, kıdemi, tanık beyanları, yapılan emsal ücret araştırması göz önüne alındığında davacının ücretinin bilirkişi raporunun birinci seçeneğinde belirtilen şekilde net 2.300 TL’ye ilaveten harcırah olarak esas alınması gerektiği belirtilerek, kıdem ve ihbar tazminatının ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının kabulüne karar verildiğini, aynı mahiyetteki iki davadan birisinde tüm alacak kalemleri bakımından hükme esas olan ücretin düşük olduğuna hükmedilerek gerçek ücrete göre hesaplama yapıldığını, buna karşın başvurucu ..'in aynı nitelikteki davasında ise yıllık izin dışındaki tüm alacakların reddine karar verildiğini, bu somut durumun Anayasa ve uluslararası sözleşmelerle teminat altına alınmış ilkelere zarar verdiğini beyan ederek, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin 2020/2679 E. 2021/281 K. sayılı dosyası ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi'nin 2020/269 E. 2021/345 K. Sayılı kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesini istemiştir.

II. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu 07.10.2021 tarih ve 2021/2 sayılı kararı ile;