muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3295, Karar No: 2018/8397, Tarih: 19.11.2018

"Davalıların vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE " karar verilmiştir.

E)Temyiz:

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerinin yazılı belge ile ödenmesi gerektiğini, tanık dinlenerek davanın kabulüne karar verilemeyeceğini beyanla temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı işveren vekilinin temyiz dilekçesinde özetle; davacının çalışmalarının hizmet akdinin önemli unsuru olan devamlılık ve bağımlılık unsurlarını taşımadığını, statü sözleşmeleri ile çalıştığını beyanla temyiz yoluna başvurmuştur.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi gereği hizmet tespitine ilişkin bu tür davaların 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılması gerekmektedir. Aynı maddede; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalıların çalıştıklarını, hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilecekleri öngörülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ... sicil numaralı ... Devlet Opera ve Balesi işyerinin 05.01.1995 tarihinde yapılan işlemle geriye dönük olarak 01.01.1993 tarihinden itibaren işyeri olarak tescil edildiği, davacı adına ... sicil numaralı ... Devlet Opera ve Balesi tarafından 04.01.1995 ve 04.09.1995 tarihli işe giriş bildirgelerinin verildiği, ... sicil numaralı ... Devlet Opera ve Balesi işyerinden 1992/3.dönemde 3 gün; ... sicil numaralı ... Devlet Opera ve Balesi işyerinden 1995/1-19.06.1995 ve 1995/3-11.06.1996 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, davacı ile ... Devlet Opera ve Balesi arasında 01.09.1993-31.12.1993; 01.01.1994-31.12.1994 tarihleri arasında geçerli sözleşmelerin imzalandığı, ... Devlet Opera ve Balesi'nin 1993 ve 1994 yıllarına ait ücret bordrosu, puantaj kayıtlarının arşiv olarak kullanılan depolarda muhafaza edilen evrakların yoğun yağmur yağışı nedeni ile su yükselmesi ve tuvaletlerin taşmasından dolayı kullanılmayacak hale gelmesi nedeni ile bulunmadığının bildirildiği, davacı ile ... Devlet Opera ve Balesi ile arasında düzenlenen, 28.01.1992-31.05.1992; 01.01.1993-30.06.1993 tarihleri arasında geçerli sözleşmelerin davacı tarafından ibraz edildiği, ... Devlet Opera ve Balesi işyerinin 1992/3.dönem bordrosunda davacının bildirilen 3 günlük çalışmasının başlangıç ve bitiş tarihlerinin belirtilmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı adına ... Devlet Opera ve Balesi tarafından 04.01.1995 tarihinde işe giriş bildirgesi verildiği ve bu tarihten itibaren hizmet bildirildiği anlaşıldığından tespitine karar verilen 01.09.1993-30.06.1994 ile 01.09.1994-31.12.1994 tarihlerini takip eden yılbaşından itibaren hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Tespitine karar verilen 01.01.1993-30.06.1993 dönemi bakımından ise davacının ... Devlet Opera ve Balesi işyerinden hangi tarihte hizmetinin bildirildiği araştırılmalı ve hizmetinin bildirildiği tarihten itibaren tespitine karar verilen dönemi de kapsar biçimde kesintisiz çalışıldığının ortaya koyulması halinde artık hak düşürücü sürenin işlemeyeceğini kabul ederek buna göre değerlendirme yapılması gerektiği halde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması hatalıdır.

Yapılacak iş, ... Devlet Opera ve Balesi işyerinden 1992/3.dönemde verilen dönem bordrosunun ilk halini davalı Kurumdan istemek, davacının bu dönemde hangi tarihler arasında hizmetinin bildirildiğini belirlemek yine aynı işyerinden verilen işe giriş bildirgelerini davalı Kurumdan getirtmek, davacının hizmetinin bildirildiği tarihten itibaren aralıksız olarak 01.01.1993-30.06.1993 tarihlerini de kapsar şekilde çalıştığının belirlenmesi durumunda hak düşürücü sürenin işlemeyeceğini göz önünde bulundurmak, talep edilen ikinci dönem bakımından ise hak düşürücü sürenin gerçekleştiğinin kabulü ile sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların temyiz başvurusunun kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı ORTADAN KALDIRILMASI, İlk Derece Mahkemesi Kararının BOZULMASI gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14437, Karar No: 2008/18614, Tarih: 26.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/14437 E.  ,  2008/18614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Arpadere Köyü 136 ada 14 parsel sayılı 9731,58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden incir bahçesi ve zeytinlik niteliği ile ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla tespitin iptali için dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya gore dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne gore orman sınırlandırması yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın 1964 tarihli memleket haritasında meyve bahçesi rumuzlu orman sayılmayan alanda kaldığının bildirilmesi üzerine Orman Yönetiminin davasının reddine karar verilmişse de, davalının ormandan tarla açarak fidan dikme suçundan sanık olarak yargılandığı ve ... Sulh Ceza Mahkemesinin 02.07.1998 gün ve 1998/211 esas, 1998/419 karar sayılı ilamında mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme dayanak alınan orman yüksek mühendisi ve kadastro teknisyeninin birlikte düzenledikleri 26.06.2008 tarihli raporlarında özet olarak; "... Sulh Ceza Mahkemesinin 02.07.1998 gün ve 1998/211 esas, 1998/419 karar sayılı davasına konu olan taşınmazın dayanak krokilerinin, dava konusu 136 ada 14 sayılı parselin dışında kaldığı ve yörede 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosu sırasında sözü edilen mahkeme kararına konu yerlerin Hazine adına orman niteliği ile tesbit ve tescil edilen 101 ada 2 sayılı parselin sınırları içine alınmış olduklarını tesbit ettiklerini" bildirmişlerse de, ceza dosyasının dayanağı krokilerin 101 ada 2 sayılı parselin hangi bölümlerine ait olduğu kadastro paftasında gösterilerek keşfi ve bilirkişi raporlarını denetleme ve izleme olanağı sağlanmamıştır. Gerek 1986 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/G, gerekse 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/g ve 26/2 maddeleri gereğince "Devlet Ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yerlerin Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması gerekir. Böyle bir yerin herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış olması veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma niteliğini ortadan kaldırmaz".

-2- 2008/14437 - 18614

-2- 2008/14437 - 18614

Bu nedenle; yörede 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosuna ilişkin işe başlama, çalışma (özellikle bilirkişilerin raporlarında infaz edildiğinden söz ettikleri ... Sulh Ceza Mahkemesinin 02.07.1998 gün ve 1998/211 esas, 1998/419 karar sayılı ilamına ilişkin çalışma tutanağı sahifesinin), işi bitirme tutanakları ile askı ilan tutanağının ve tahdit haritasının orjinalinden çekilmiş onaylı fotokopi örneği ile ceza dosyasındaki kroki ve kararın, Orman İdaresinden ve mahkemesinden varsa bilirkişi raporu ile krokiler getirtildikten sonra, önceki bilirkişiler dışında bir orman yüksek mühendisi ve kadastro teknisyeni ya da ... elemanı aracılığı ile ve yerel bilirkişi yardımıyla yeniden yapılacak keşifte, ceza davasına konu olan taşınmaz ya da taşınmazların yeri, suç zabıt varakası ile keşif tutanaklarındaki mevki, miktar, nitelik ve krokilerinde belirlenen hudut anlatımlarından (şahıs, ..., yol, orman vs.) yararlanılarak kadastro paftası üzerinde nereye isabet ettiği duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; çekişmeli taşınmaz ya da başka bir parsel içerisinde kalıp kalmadığı orman kadastro çalışma tutanaklarından da yararlanmak suretiyle belirlenmeli; orman ve ... bilirkişiden keşfi ve uygulamayı gösterir krokili rapor alınmalı; ceza dosyasının davalı yönünden H.Y.U.Y.'nın 237. maddesine göre kesin hüküm olacağı düşünülmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 26/12/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/282, Karar No: 2014/1311, Tarih: 12.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/282 E.  ,  2014/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Birden fazla kişi tarafından birlikte yağma, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırmak, zimmet, rüşvet almak, rüşvet vermek, irtikap, görevi kötüye kullanma, görevi ihmal, sahtecilik, örgüt kurmak ve üye olmak

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 27/05/2013 gün ve 2013/5054 Esas, 2013/5710 sayılı kararı ile " İddianame içeriklerine, sevke, ..., haklarında birden fazla kişi tarafından birlikte yağma suçundan TCK'nın 149/1-c maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle açılanlar dahil diğer suçlara ilişkin açılan kamu davalarıyla ilgili verilen tüm beraet hükümlerinin Hazine vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmesine ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine

göre temyiz incelemesi yapma görevi Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin görevsizliğine" karar verilmiş, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16/12/2013 gün ve 2013/21639 Esas, 2013/25181 sayılı ilamı ile de "Hazine vekilinin 11.1.2013 ve İnegöl Belediye Başkanlığı vekilinin 7.1.2013 tarihli temyiz dilekçelerinin yağma suçuna yönelik olmadığı ve iade kararı sonrası düzenlenen 18.3.2013 tarihli ek tebliğnamede ve anılan dilekçelerinin yağma suçuna yönelik temyiz istemini içermediği yağma suçu kesinleştiğinden bu suç yönünden görüş bildirilmediği" gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verildiği, dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna sunulmak üzere C.Başsavcılığına iadesi yerine sehven dairemize gönderildiği anlaşıldığından, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22234, Karar No: 2017/13573, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/22234 E.  ,  2017/13573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6242, Karar No: 2012/2606, Tarih: 30.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6242 E.  ,  2012/2606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin ve hükme esas alınan 31.01.2007 tarihli ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi (BOZULMASINA), 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19013, Karar No: 2014/2540, Tarih: 18.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19013 E.  ,  2014/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu belirtilmiş ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

...-Dairenin daha önce incelenen 2013/19205 Esas 2013/18141 Karar sayılı (... ....Asliye Hukuk Mahkemesinin ....02.2013 gün ve 2012/179 Esas 2013/68 Karar sayılı) dosyasına Dairenin geri çevirme kararından sonra getirtilen ...

Belediye Başkanlığı'nın ........2013 günlü yazısında, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesine tabi tutulmadığı bildlirilmesine karşın, ... Tapu Müdürlüğü'nün ........2013 günlü yazısında, 493 parselin daha önce 347 parsel numarasıyla 14150 m² büyüklüğünde iken 2199 m²'lik kısmının yola terkinden sonra ifrazen oluştuğu belirtilmiştir.

Belediye Başkanlığı'nın ........2013 günlü yazısında, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesine tabi tutulmadığı bildlirilmesine karşın, ... Tapu Müdürlüğü'nün ........2013 günlü yazısında, 493 parselin daha önce 347 parsel numarasıyla 14150 m² büyüklüğünde iken 2199 m²'lik kısmının yola terkinden sonra ifrazen oluştuğu belirtilmiştir.

Her iki kurum cevapları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için; sözü edilen dosyadaki yazı örnekleri belediye imar ve tapu müdürlüklerine gönderilerek bu farklılığın nereden kaynaklandığının ve emsalin satış tarihi olan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Kanunu hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, tabi tutulmuşsa ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5647, Karar No: 2013/17881, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5647 E.  ,  2013/17881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16.01.2003 tarihinde kocasından muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, ...' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.