muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/260, Karar No: 2020/3131, Tarih: 18.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/260 E.  ,  2020/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünde; sanığın müşteki ... ...’yi 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda, sanığın TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca verilen temel cezasında TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılan paragrafında, suçu silahtan sayılan bıçak yerine bardak ile işlediğinin belirtilmesi, yine sanık, müştekiyi yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı halde, müştekinin yüzünde sabit iz oluştuğunun belirtilmesi ve cezasında bu nedenle artırım yapılırken, uygulama maddesinin TCK’nin 87/1-d maddesi yerine TCK’nin 87/1-c maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 18.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9068, Karar No: 2012/13415, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9068 E.  ,  2012/13415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun tahsili amacıyla başlatılan takibe davalı kefillerin vaki itirazının iptali istemine ilişkindir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; davalıların 15.05.2007, 15.03.2008 ve 10.04.2009 tarihlerinde olmak üzere 3 ayrı kredi sözleşmesinin kefili oldukları, 13.04.2009 tarihinde düzenlenen, yapılandırılan kredilerde alınacak taahhütname ile 584.779,04 TL borcun varlığının kefil sıfatıyla taahhütnameyi imzalayan davalılar tarafından kabul edildiği, alacaklı bankanın taahhütname çerçevesinde yapılandırdığı alacağın ödenmediği ve kredi borçlusunun başvurusu ile 30.09.2009 tarihinde, ödenmeyen krediler de gözönüne alınarak 408.154,64 TL limitli yeni bir genel kredi sözleşmesinin düzenlendiği, davalı kefillerin sorumluluğunun bu kredi sözleşmesi limiti ile sınırlı olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takibin 408.154,64 TL asıl alacak olmak üzere toplam 422.690,71 TL üzerinden devamına, %40 tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı banka dava konusu icra takibinde 30.09.2009 tarihli Genel Kredi Sözleşmesine dayanmış, davalılar itirazlarında ve savunmalarında 30.09.2009 tarihli kredi sözleşmesinin önceki kredi sözleşmelerinden doğan borçların yapılandırılmasına dair imzalanmış bir kredi sözleşmesi olduğunu ileri sürmemişlerdir. Ne var ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda anılan bu kredi sözleşmesinin önceki kredi sözleşmelerinden kaynaklanan ve ödenmeyen kredilerin borçlarının yapılandırılması için imzalanmış sözleşme olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Bu rapora karşı davacı vekili, yeniden yapılandırmanın sözkonusu olmadığını da belirtmek suretiyle itirazlarını bildirmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, davacı banka vekilinin itirazlarını karşılayacak şekilde konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucuna göre karar verilmekten ibaret olmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA peşin harcın istek halinde iadesine, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20505, Karar No: 2016/24676, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20505 E.  ,  2016/24676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yol ücreti, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, ücret ile asgari geçim indirimi ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılar bünyesinde ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalıştığını, tüm taleplerine rağmen işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. –...Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı adına ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... ile ... Tem. Tur. İnş. İth. Tic. Ltd. Şti. –...Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığına yöneltilmiş, dava dilekçesi adi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan davalılara ayrı ayrı tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre, davalı bakanlığın sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 07.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10446, Karar No: 2022/9810, Tarih: 12.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/10446 E.  ,  2022/9810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2021 tarih ve 2020/19 Esas, 2021/132 Karar sayılı kararı; Sanığın, mağdur ...’a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1, 53, 58 ve 54 maddeleri gereğince "1 yıl 1 ay 3 gün" hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31/03/2021 tarih ve 2021/899 Esas, 2021/990 Karar sayılı kararı; “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı,

3)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/06/2021 tarih ve 2021/899 Esas, 2021/990 Karar sayılı ek kararı; “Temyiz isteminin reddine” dair ek kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31/03/2021 tarih ve 2021/899 Esas, 2021/990 Karar sayılı kararı ile 17/06/2021 tarihli ek kararının sanık vasisi tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 291. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/06/2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık vasisinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9903, Karar No: 2008/13570, Tarih: 16.09.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/9903 E.  ,  2008/13570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2008

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan H.H. D. yönünden davanın reddine,  25.000.00YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan N. İmalat İnş. Ltd.Şti. ve K.A. Tarafından istenilmesi ve davalılardan N. İmalat İnş. Ltd. Şti. ve K.A. Tarafından da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.09.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan N. İmalat İnş. Ltd. Şti. ile kendi adına asil K.A.ve H.H.D. vekili Avukat İ.P. ile karşı taraf vekili Avukat Ü.M.K. Geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatlar ile asilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadak

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz eden davalıların temyizlerinin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre, davalılar K.A. Ve N. İmalat İnşaat Taah. Tur. Paz. Tic. Ltd. Şti’nin tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; 20.07.2005 tarihinde zararlandırıcı sigorta olayı sonucu %90 oranında meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalının maddi ve manevi  zararının karşılanması  istemine ilişkindir.

Mahkemece, sigortalının asgari ücret ile işe başlayıp birinci yılsonunda % 5 artışla çalışmaya devam edeceğine ilişkin Ankara Ticaret Odası tarafından bildirilen ücret esas alınarak yapılan hesaplamaya davacının alabileceği maddi tazminat belirlenmiş ise de, varılan bu sonuç aşağıda açıklanan nedenlerle hatalıdır.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi  noktasında toplanmaktadır.

Tazminatın saptanmasında;  zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Somut olayda 26.04.2006 tarihli bilirkişi raporunda sigortalının asgari ücret ile işe başlayıp birinci yılsonunda % 5 artışla çalışmaya devam edeceğine ilişkin Ankara Ticaret Odası tarafından bildirilen ücret esas alınarak aktif devre zararının hesaplandığı görülmektedir. Somut olayda, davacı işçinin kalıpçı ustası olduğu kalıpçı ustasının da asgari ücretle çalışmasının hayatın  olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği, giderek, sigorta müfettişinin asgari ücret üzerinden yapmış olduğu saptamanın gerçeği yansıtmadığı açık-seçiktir.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesaplanmasında gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.  Sigortalının tecrübeli taş, mermer kesim ve döşeme ustası olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Tecrübeli bir taş, mermer kesim ve döşeme ustasının asgari ücret civarında bir ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği, giderek, Ankara Ticaret Odası’nın asgari ücret ile işe başlayıp birinci yılsonunda % 5 artışla çalışmaya devam edeceğine ilişkin yapmış olduğu saptamanın gerçeği yansıtmadığı açık-seçiktir. Öte yandan Ankara Ticaret Odası’nın davacı yaptığı işe göre emsal ücretini belirleyecek bir meslek örgütü olmadığı da ortadadır.

Yapılacak iş tecrübeli bir taş, mermer kesim ve döşeme ustasının asgari ücretle ve bu ücret civarında bir ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun olup olmadığı da dikkate alınarak, ilgili meslek odasından, emsal taş, mermer kesim ve döşeme ustasının günlük veya aylık net ücretini sormak ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek davacının gerçek ücretini tespit edip yukarıdaki ilkeler gözetilerek davacının maddi zararını bilirkişiye yeniden hesaplattırmaktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı  yararına takdir edilen 550.00 YTL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, temyiz harcının istek halinda davacıya iadesine, 16.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.16.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24136, Karar No: 2021/9254, Tarih: 27.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/24136 E.  ,  2021/9254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama aşamasında alınan savunmasında; olayın gerçekleştiği saatlerde olay yerinde değil Antalya’da olduğunu beyan ettiği, ancak dosya içerisinde bulunan iletişimin tespitine dair tutanaklarda sanığın olayın geçtiği saat diliminde müştekiye ait zeytin ağaçlarının bulunduğu parsele yakın yerde olduğunun belirlendiği, yargılama aşamasında beyanları alınan tanıklar ... ve ...’in beyanlarında zeytin ağaçları sökülerken sanığın da olay yerinde olduğunu belirtmeleri karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik ve gerçeği yansıtmayan savunmada bulunduğu anlaşılmakla tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1056, Karar No: 2011/4476, Tarih: 18.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1056 E.  ,  2011/4476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09.03.2009 gün 2009/1369 - 3837 sayılı kararında özetle: "Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki; Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine 101 ada 365 parselin tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1990 yılında yapılan ve 14.12.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 18.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29462, Karar No: 2016/7417, Tarih: 11.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/29462 E.  ,  2016/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılamanın aşamalarında sanığın değişmeyen beyanlarında, Manavgat Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülmekte olan davanın uzamasının nedeni olarak, vekili olan mağdurun çok sayıda mazeret dilekçesi vermiş olmasını göstermesi karşısında, mahkemece sanığın savunmasında yer verdiği dava dosyasının getirtilerek incelenmesi ve sanık hakkında TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2105, Karar No: 2021/2761, Tarih: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/2105 E.  ,  2021/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.