muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13731, Karar No: 2012/4704, Tarih: 26.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13731 E.  ,  2012/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2010 tarih ve 2009/521-2010/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan alacağına karşılık olarak almış olduğu senetler ile davalılar hakkında icra takibi yaptığını, takibin kesinleşmesinden sonra işlem yapılmadığından dolayı dosyanın takipten düştüğünü, yenileme talebine karşılık davalıların zamanaşımı itirazında bulunduğundan icranın geri bırakılması kararı verildiğini ileri sürerek senet bedelleri toplamı 32.500 USD alacağın davalılardan faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, dava konusu alacağın nedeni olarak dayanılan bonoların zamanaşımına uğradıkları ve yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu, davacının alacağını diğer delillerle ispat etmesi gerektiği, davacı vekilinin delil listesinde, icra dosyası ve icra hukuk mahkemesi dosyası dışında bir delil bildirmediği, davanın ispatı açısından, davalılara davacının bildirimi üzerine yemin teklif edildiği, davalıların borçlu olmadıklarına dair yemin etmiş olduklarından, davacının alacağını ispat edilmemiş olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı tarafından temel ilişkiye dayalı olarak açılmış ve davacı diğer delillerinin yanı sıra, dava konusu senetlere ve tanık deliline dayanmıştır. Bu durumda, mahkemece davacıdan temel ilişkisinin ne olduğu sorulup, tanık deliline dayanan davacının, zamanaşımına uğramış bonolara, yazılı delil başlangıcı olarak dayanabileceği, buna istinaden davada tanık dinletebileceği nazara alınarak, davacıdan tanıklarını bildirmesinin istenmesi, bildirdiğinde dinlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11877, Karar No: 2010/2832, Tarih: 12.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/11877 E.  ,  2010/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık .... için başkasına kadın tedarik etme ve reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunmaya iştirak suçlarından sanık ..., reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda, sanıklar .... ve ..... reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraetlerine ve cinsi münasebette bulunma suçundan davaların düşmesine, sanık ....’in kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine, ırza geçme eyleminin reşit olmayanla rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine ve sanık ...’in fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan mahkümiyetine dair, .... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2007 gün ve 2005/21 Esas, 2007/191 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili, sanık Mehmed müdafii ve C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluklarında verilen hükümlerin sanık ... ile sanık ... müdafiine tebliğinin gerektiği, ancak dosyada tebligat yapıldığına dair bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından varsa eklenmesi, aksi takdirde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, ayrıca Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ekli tebliğnamenin katılan vekili ve sanık Mehmed müdafiine tebliği ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6194, Karar No: 2021/866, Tarih: 02.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/6194 E.  ,  2021/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5490 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 68/1.c maddesinde “Adres değişikliğini bildirme yükümlülüğünü süresi içinde yerine getirmeyenlere 50 Türk lirası, gerçeğe aykırı beyanda bulunanlara 1000 Türk lirası idarî para cezası, yurt içinde mülkî idare amirlerince, yurt dışında ise dış temsilciliklerce verilir.” düzenlemesi yer almakta olup, sanığın, Erciş İlçe Nüfus Müdürlüğü'ne müracaat ile adres değişikliği bildiriminde bulunurken, gerçekte ikamet etmediği halde kendisi ile birlikte eşini de bu adreste ikamet ediyormuş gibi bildirmekten ibaret eyleminin, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 68/1-c maddesinde düzenlenen kabahati oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesine aykırılıktan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, verilebilecek idari para cezasının miktarına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle, kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 02/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31412, Karar No: 2013/19986, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31412 E.  ,  2013/19986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 20/12/2005 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38578, Karar No: 2015/12436, Tarih: 24.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/38578 E.  ,  2015/12436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... ve ... hakkında hükümlüük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hakkında tebliğname düzenlenen sanık ... hakkındaki karara yönelik temyiz istemi bulunmadığından, sanıklar ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanıkların, suçun oluşmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hüküm- lerinin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,

5252 sayılı Yasanın 5/2 madde ve fıkrası uyarınca temel para cezasının 450 YTL den fazla tayin edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanık ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 316/3. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan 489 TL adli para cezasının 450 TL'ye, 765 sayılı TCK.nun 318. madde ve fıkrası uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak hükmolunan 244 TL adli para cezasının 225 TL'ye indirilmesi ve sanık ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 316/3. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan 489 TL adli para cezasının 450 TL'ye, 765 sayılı 318. TCK.nun madde ve fıkrası uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak hükmolunan 244 TL adli para cezasının 225 TL'ye, 765 sayılı TCK.nun 59. madde ve fıkrası uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 203 TL adli para cezasının 187 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8366, Karar No: 2015/21002, Tarih: 18.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8366 E.  ,  2015/21002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/1005-2014/950

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınarak değer biçilmesinde yönetem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sebze tarımı yapıldığı belirtilmiş ise de; hangi münavebede esas alındığı açıklanmadan tarla sebzeciğili adı altında değer biçilmesi usul ve yasaya uygun değildir.

Bu nedenle, münavebe ürünü olarak değer biçilerek esas alınan sebzelerin ayrıntılı ve açıkça neler olduğu belirtilip, her birinin net gelirine göre hesaplama yapılamsı ve dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulup rapor denetlendikten sonra, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer arttırıcı unsur oranının % 50 'den çok olamayacağı gözetilmeden, daha yüksek oran kabulü ile fazla bedel tespiti,

3-Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde 15-20 yaşlarında 4 adet nar ağacı tespit edildiği halde, hesaplamalarda 4 adet asma ağacı esas alındığından, bu çelişki giderilerek, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden dava tarihindeki cinsi belirlenen ağaçların maktu bedelleri sorularak bilirkişi raporu denetlenmeden ağaç bedellerine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8548, Karar No: 2006/10831, Tarih: 08.11.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/8548 E.  ,  2006/10831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, dava konusu .parsel sayılı taşınmazın kısmen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürürek tapu iptali, tescil harici bırakma ve elatmanın önlenmesi isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen mahkeme kararı Dairece, diğer temyiz itirazları reddedilerek yalnızca ücreti vekalet yönünden bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın kabul ve reddedilen kısımlarına göre vekalet ücretine karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  'in  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, taşınmazın kısmen kıyı-kenar kapsamında kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve elatmanın önlenmesi isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten, davalılara ait. parsel sayılı taşınmazın 195 m2 lik bölümünün kıyı-kenar çizgisi içerisinde bulunduğu keşfen saptanmış, hükmüne uyulan bozma ilamında da anılan kısmın tapusunun iptaline yönelik temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davanın kabul ve reddedilen kısımları gözetilip taraf vekilleri yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gereğine işaret edilmiştir.

Bozma kararına uyulmakla taraflar yararına usulü kazanılmış hak doğacağı, mahkemenin bozma kararındaki hukuki ilkelere göre karar verme yükümlülüğünün oluşacağı, bu hususun usul yasasının dayandığı ana esaslardan olduğu gibi, kamu düzeniyle ilgili bulunması nedeniyle de mahkemece re'sen gözetilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.Somut olayda, davanın kabul edilen kısmı için davacı lehine vekalet ücretine karar verilmiş ancak reddedilen kısmı yönünden davalı taraf yararına ücreti vekalete hükmedilmemiştir.

Hal böyle olunca, davanın reddedilen kısmı yönünden de davalı yararına vekalet ücreti takdiri gerekirken usulü kazanılmış hak ilkesi gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Davalıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   08.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12946, Karar No: 2021/11090, Tarih: 09.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/12946 E.  ,  2021/11090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiş ve iş bu ek karar davalı ... tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "Çekişmeli 37 parselin tamamı ile 33 parselin (B) harfi bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldıkları ve eylemli biçimde orman niteliğinde olmadıklarından, bu taşınmazların, hali hazırda hangi nitelikte iseler o nitelikle Hazine adına tescillerine karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, ... İli ... İlçesi ... Köyü 124 ada 37 parsel sayılı taşınmaz ile 124 ada 33 parsel sayılı taşınmazın 05.08.2015 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 20.526,00 metrekarelik bölümünün kadastro tespitlerinin iptali ile çayır vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, davalının temyiz gider avansını yatırmadığı gerekçesiyle ek kararla temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiş ve iş bu ek karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar Mahkemece, davacı tarafın eksik gider avansını tamamlamadığı gerekçesiyle temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş ise de, söz konusu avansın, neden istendiği ve hangi kalemlerden ibaret olduğu açıklanmaksızın ihtaratta bulunulduğundan, verilen kesin sürenin ve buna bağlı olarak davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin ek kararın usul ve yasaya uygun olduğundan söz edilemez. Açıklanan nedenle, mahkemenin anılan ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Mahkemece bozma öncesi verilen temyize konu 124 ada 33 parsel sayılı taşınmazın (B) bölümü ile 124 ada 37 parsel sayılı taşınmazın tamamının orman vasfıyla Hazine adına tesciline ilişkin hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmemiş, sadece Hazine tarafından temyiz edilerek yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur. Bu durum karşısında, davalının aleyhine verilen önceki hükmü temyiz etmediği ve hükmün kendisi yönünden kesinleştiği ve kesinleşen hususların yeniden temyizinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, davalının temyiz isteminin REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi

gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın temyiz edene iadesine, 09.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.