muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19014, Karar No: 2014/2541, Tarih: 18.02.2014

...-Dairenin daha önce incelenen 2013/19205 Esas 2013/18141 Karar sayılı (... ....Asliye Hukuk Mahkemesinin ....02.2013 gün ve 2012/179 Esas 2013/68 Karar sayılı) dosyasına Dairenin geri çevirme kararından sonra getirtilen ... Belediye Başkanlığının ........2013 günlü yazısında, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesine tabi tutulmadığı bildlirilmesine karşın, ... Tapu Müdürlüğünün ........2013 günlü yazısında, 493 parselin daha önce 347 parsel numarasıyla 14150 m² büyüklüğünde iken 2199 m²'lik kısmının yola terkinden sonra ifrazen oluştuğu belirtilmiştir.

Her iki kurum cevapları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için; sözü edilen dosyadaki yazı örnekleri belediye imar ve tapu müdürlüklerine gönderilerek bu farklılığın nereden kaynaklandığının ve emsalin satış tarihi olan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Kanunu hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, tabi tutulmuşsa ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13450, Karar No: 2018/4735, Tarih: 25.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13450 E.  ,  2018/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.03.2016 tarih ve 2014/596-2016/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin karpuz ekimi yaptığı taşınmazın Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Poliçesi ile davalı şirkete sigortalandığını, taşınmazda meydana gelen fırtınadan kaynaklı olarak ürünlerin hasara uğradığını ve meydana gelen zararın 39.237,59 TL olduğunun tespit edildiğini, ancak davalının hasarın kaynağının don olduğundan bahisle teminat kapsamında olmadığı için ödeme yapmadığını, oysa hasarın fırtınadan meydana geldiğini sabit olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla HMK’nın 107. maddesi gereğince şimdilik 10.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; sigortalı arazide fırtınadan kaynaklı hiçbir kırılma, kopma, parçalanma, sökülme hasarının tespit edilmediğini, hasarın tamamının sürgün ve yapraklarda soğuk nedeniyle meydana geldiğini ve teminat kapsamında olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; sigorta poliçesinde dain-i mürtehin olarak ... Bankası A.Ş. gösterildiği, bu nedenle tazminat talep etme hakkının öncelikle rehin alacaklısı bankaya ait olduğu, ancak davacının rehin alacaklısının açık, kesin ve koşulsuz muvafakatını almak şartı ile sigorta şirketinden tazminat talep edebileceği, dain-i mürtehin tarafından "tazminat davasının açılmasına muvafakatimiz varken, ilgili tazminatın ödenmesine muvafakatimizin olmadığı" şeklinde cevap verildiği, bu durumda rehin alacaklısının kesin ve koşulsuz muvafakatının olmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde, poliçede dain mürtehin kaydı bulunduğu, ancak dain mürtehin ... Bankası A.Ş'nin açılan davada hükmedilecek tazminatın davacıya ödenmesine muvafakat etmemesi nedeniyle aktif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, davacı vekili, temyiz dilekçesine ekli olarak 17.06.2016 tarihli ... Bankası A.Ş'nin davaya ve ödenecek tazminata muvafakatını gösterir belgeyi sunmuş olup, aktif husumete ilişkin noksanlığı gidermiştir. Bu durumda, mahkemece artık işin esasına girilerek tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacı iadesine, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21212, Karar No: 2017/13627, Tarih: 02.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21212 E.  ,  2017/13627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyalarin temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8108, Karar No: 2019/2854, Tarih: 19.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8108 E.  ,  2019/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hüküm fıkrasında "213 sayılı VUK' nin 359/b" maddesi yerine "213 sayılı VUK'nin 359/2-b" maddesinin yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

A) 2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

B) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi ile cezanın üç yıldan beş yıla kadar hapis cezasına çıkarıldığı nazara alındığında, 2008 takvim yılına ilişkin faturaların düzenleme tarihleri kesin olarak belirlenip, suç tarihleri tespit edildikten sonra hüküm kurulması gerekirken suç tarihi belirlenmeden değişiklik sonrası düzenleme dikkate alınarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19132, Karar No: 2014/2543, Tarih: 18.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19132 E.  ,  2014/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın .../1000 ve .../5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve .../25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

...-Dairenin daha önce incelenen 2013/19205 Esas 2013/18141 Karar sayılı (... ....Asliye Hukuk Mahkemesinin ....02.2013 gün ve 2012/179 Esas 2013/68 Karar sayılı) dosyasına Dairenin geri çevirme kararından sonra getirtilen ... Belediye Başkanlığının ........2013 günlü yazısında, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesine tabi tutulmadığı bildlirilmesine karşın, ... Tapu Müdürlüğünün ........2013 günlü yazısında, 493 parselin daha önce 347 parsel numarasıyla 14150 m² büyüklüğünde iken 2199 m²'lik kısmının yola terkinden sonra ifrazen oluştuğu belirtilmiştir.

Her iki kurum cevapları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için; sözü edilen dosyadaki yazı örnekleri belediye imar ve tapu müdürlüklerine gönderilerek bu farklılığın nereden kaynaklandığının ve emsalin satış tarihi olan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Kanunu hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, tabi tutulmuşsa ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7337, Karar No: 2013/18051, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7337 E.  ,  2013/18051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 30/07/2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10100, Karar No: 2013/17308, Tarih: 24.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10100 E.  ,  2013/17308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 21/06/2005 tarihinde davalı işyerinde işe başladığını, şurup hazırlama bölümünde görev yaptığını, yasal olmayan bu bölümün gıda denetimleri sırasında kapalı tutulmasından dolayı zaman zaman depoda görevlendirildiğini, depoda görevli olduğu zamanlarda sorumlu olduğu makinenin yetkisiz kişilerce çalıştırılması nedeniyle zarar verildiğini, bunun birkaç defa tekrarlandığını, bunu yapanın vardiya şefi ... olduğunu, bu nedenle son görevlendirme de makineyi korumak için röleyi söktüğünü, bu kişi tarafından makinanın çalıştırılmaya çalışılması nedeniyle şurup hazırlama bölümünde makine pompasının yanması üzerine verdiği savunmasına itibar edilmeyerek iş akdinin davalı işveren tarafından tazminatsız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, 21.04.2011 tarihinde şirket çalışanlarından şurup operatörü İsmail Kalem’in buffer tankından şurup getiren motoru çalıştırmaya çalıştığını ancak motorun çalışmadığını, yapılan kontroller sonucu elektrik panosunun içinde bulunan rölenin söküldüğünün tespit edildiği ve zorunlu olarak üretime ara verildiği, yapılan araştırmada röleyi davacının söktüğünün tespit edildiğini, davacının savunmasında makinayı amiri olan ...’dan korumak amacıyla röleyi çıkarttığını beyan ettiğini, ...’ın davacının amiri konumunda çalışıyor olması ve anılan makinanın davacının değil ...’ın sorumluluğunda olması, davacının böyle bir yetkisinin ve sorumluluğunun olmaması ve davacının eylemi nedeniyle uzun bir süre üretime ara vermek zorunda kalınmış olması nedeniyle davacının savunmasına rağbet edilmediğini, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının şurup hattı operatörü olarak çalıştığı, görevinin şurup hattında bulunan makineyi çalıştırmak olduğu, makinenin vardiya amirine zimmetli olup sorumluğunun vardiya amirine ait olduğu, vardiya amirinin de ... olduğu, davacının makinenin kendi sorumluluğunda olduğu düşüncesi ile makineyi ...'ın çalıştırarak zarar vermemesi için makinenin sigortası denilebilecek röleyi sökerek yanına aldığı, davacının yokluğunda makineyi çalıştıran ...'ın rölenin olmaması nedeniyle şurup hattının çalışmamasına, rölenin olmamasının elektrik akımını engellememesi nedeniyle makinenin çalışmamasından kaynaklı zarara neden olduğu, teknisyenlerin gelmesi ile rölenin olmadığı ve davacı beyanı ile de rölenin ... tarafından makinenin çalıştırılmaması için davacı tarafından alındığı hususlarının sabit olduğu, her ne kadar davacı röleyi kendince makineye zarar verilmemesi kastı ile çıkartmış ise de sonuçta işverenin talimatı olmaksızın gerçekleştirmiş olduğu bu eylemi nedeniyle makinede üretim için geri dönüşüm şurubu üretilemeyip zarar olduğu, bunun da 30 günlük ücretinin üzerinde olduğunun 14.09.2012 tarihli bilirkişi raporu ile belirlendiği anlaşılmakla işverenin feshinin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde ve aşamalardaki beyanlarında feshe konu olayda kullanılan makinenin kullanımının ve davacının çalıştığı bölümün yasal olmadığını, denetimlerde kilitlenip çalışanların başka bölümlere sevk edildiğini, fire olmadığı zaman üretimin şurupsuz devam ettiğini, bu nedenle makinanın zarar görmesi nedeniyle uzun süre ara verildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, üretimin 2-3 saat aksadığına dair delil olmadığını beyan etmiştir.

Davacı dava dilekçesinde ve aşamalardaki beyanlarında feshe konu olayda kullanılan makinenin kullanımının ve davacının çalıştığı bölümün yasal olmadığını, denetimlerde kilitlenip çalışanların başka bölümlere sevk edildiğini, fire olmadığı zaman üretimin şurupsuz devam ettiğini, bu nedenle makinanın zarar görmesi nedeniyle uzun süre ara verildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, üretimin 2-3 saat aksadığına dair delil olmadığını beyan etmiştir.

Davacı tarafından fire şekerlerin üretime dahil edilmesi nedeniyle makinenin kullanıldığı ve bu kullanımın yasal düzenlemelere uygun olmadığının iddia edilmiş olması karşısında; Mahkemece davalı işyerinde 3 kişilik bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak söz konusu makinenin kullanımının gıda maddeleri ve sağlık kuralları ile ilgili yasal düzenlemelere uygun olup olmadığının tespiti ile yasal düzenlemelere aykırı olarak kullanıldığının tespiti halinde davalı işverenin zararının olmayacağının kabul edilmesi gerektiği, yasal düzenlemelere uygun olarak kullanıldığının tespiti halinde ise davacının olaydaki kusuru, makinedeki zararın rölenin sökülmesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı belirlenerek, makinenin zarar görmesinin rölenin olmamasından kaynaklandığının tespit edilmesi halinde makinenin rölesi denen parçasının takılı olup olmadığının makineyi kullanan kişi tarafından kolaylıkla fark edilip edilemeyeceği ve fark edilebilecek olması halinde makinenin rölesiz kullanılması nedeniyle oluşan zarardan diğer işçinin kusurunun olup olmadığı da belirlenip, davacının kusuru belirlendikten sonra davalının bu olay nedeni ile zararının olup olmadığı, söz konusu makinenin davacının iddiasında belirtildiği gibi sürekli kullanılıp kullanılmadığı, makinenin çalışmadığı süredeki işveren zararının tespiti ile davacının kusuru nedeniyle davacının kusur oranına isabet eden zararın davacının 30 günlük ücretini aşıp aşmadığı tespit edilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmiş olması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.