muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10320, Karar No: 2014/11004, Tarih: 03.06.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde ...göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde ...ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde ...e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde ...e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi ile muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un .... maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5538, Karar No: 2013/12254, Tarih: 11.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5538 E.  ,  2013/12254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 20.09.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2) Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

3) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmesinden,

4) Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesinden,

5) Dava konusu taşınmazların ve bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın imar planındaki hali hazır konumu ve dava konusu taşınmaz yönünden kaç kat yapılaşmaya izin verildiği ile enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın imar durumunda değişiklik yapılıp yapılmadığı, yapılaşma yönünden kısıtlama getirilip getirilmediğinin, ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2073, Karar No: 2024/3403, Tarih: 17.04.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/2073 E.  ,  2024/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1309 E. 2021/1959 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü -İstinaf Başvurularının Ayrı Ayrı Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/439 E. 2019/86 K.

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklı maluliyet nedeniyle tazminat talebine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 24.07.2013 günü ........, Jandarma Karakol Komutanlığı sorumluluk sahasında yer alan...Sınır Hudut Takım Komutanlığına giden yolun genişletilmesi çalışması sırasında Volvo marka EC360BLC seri numaralı plakasız iş makinesi ile sürücü ...'ın geri manevrası sırasında yanında yağcı olarak çalışan davacının sol bacağının üzerinden geçmesi sonucu meydana gelen kazada davacının yaralandığını, kazaya neden olan iş makinesinin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesinin ve plakasının tespit edilemediğini, protez bedeli olarak 100,00 TL bakım gideri için 100,00 TL protez tamir masrafları için 100,00 TL sürekli iş göremezlik için 100,00 TL ve geçici iş göremezlik için 100,00 TL olmak üzere 500,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; talebini 288.519,84 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; kazanın iş kazası olup yüklenici firmanın ......Turizm A.Ş olduğunu, işlerin kontrolünün yüklenici firma sorumlusu ... olduğuna ilişkin belgeler olduğunu, kazanın ZMSS Genel Şartlarında tanımlanan karayolu olarak tanımlanamayacak yerde meydana geldiği ve kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiğinden davanın reddinin gerektiğini, istenen kalemlerin teminat dışı olduğunu, davalı kurumun sorumluluğunun belirlenebilmesi için öncelikle iş makinesinin tescilinin olup olmadığının, geçerli poliçesinin bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, kazada asli veya müterafık kusur oranlarının belirlenmesi gerektiğini, müterafik kusur indirimi yapılması ve davacının sürekli sakatlığının Adli Tıp Kurumu tarafından tespitinin gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davalı araç sürücüsü ... ' ın trafik kurallarına uymayarak, yapım ve onarım alanlarına girerken hız azaltmamak, hızını kullandığı aracın yük ve teknik özelliğine göre görüş yol hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak şeklinde gerekli dikkati yola vermeyerek, dikkatsizlik ve tedbirsizlik ile özensiz davranarak 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (KTK) 52 nci maddesinin (a) ve (b) fıkralarını ihlal ettiği ve %50 oranında kusurlu olduğu, davacının ise iş makinesi çalışma sahasında tedbirsizce uyumak ve kendi can güvenliğine yeterince dikkat etmeyerek kendi yaralanmasından %50 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 288.519,84 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, meydana gelen kazanın trafik kazası olması yanında iş kazası da olması nedeniyle kusur oranları dağıtılırken işveren açısından da inceleme yapılması gerektiği halde yapılmamasının hatalı olduğunu, davacının kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun bulunmadığını, meydana gelen kazanın yol çalışmasının olduğu yerin uzağında olduğunu, müvekkilinin ağaç altındaki gölgeden istifade ederek dinlenmekteyken sürücü ...'ın dikkatsizliğiyle kazanın meydana geldiğini, bilirkişi raporunda hesap edilen protezlerin piyasadaki en düşük kalitedeki protezler olduğunu, vücudunun alt kısmının tamamını kaybeden müvekkilinin yaşam kalitesini artıracak nitelilikte olmadığını, kusur yönünden yanlış hesaplama yapıldığı için ortaya çıkan tazminat miktarının müvekkilinin uğradığı zararların çok altında kaldığını, protez bedeli açısından da hesap edilen tutarın müvekkilinin zararını karşılar derecede olmadığını ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, kazanın meydana geldiği yerin 2918 sayılı KTK'nın 2 nci maddesine göre araç trafiğine kapalı olan alan içerisinde olduğunu ve dolayısıyla bu yerin kanunda öngörülen karayolu kapsamında olmadığını, bu durumda ZMSS Genel Şartlarının A.3 maddesinde belirtilen trafik kazası kapsamında bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davacının yaralanmasına sebebiyet veren iş makinesinin tescil belgesinin olmadığı belirlendiğinden KTK gereğince sigorta yaptırması zorunluluğu olmadığını ve bu nedenle davalının sorumluluğuna gidilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, dava dilekçesinde açıkça bakıcı gideri talep edilmediği halde brüt ücret üzerinden hesaplama yapılarak bu konuda karar verilmesinin hatalı olduğunu, dava dilekçesinde protezin Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından karşılandığı belirtilmiş olmasına rağmen talebin kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, SGK tarafından yapılan 181.936,46 TL ödemenin sadece %50'sinin mahsup edilmesinin hatalı olduğunu savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " dosya kapsamından açıkça anlaşıldığı üzere dava konusu trafik kazasının meydana geldiği yerin trafiğe açık olması nedeniyle karayolu niteliğinde olduğu, tarafların meydana gelen kazadaki kusurlarının tespitine ilişkin raporlar ile maddi tazminatın belirlenmesine ilişkin raporların dosya kapsamına uygun, gerekçeli, denetime elverişli olduğu" gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı ileri sürdüğü istinaf sebeplerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı ileri sürdüğü istinaf sebeplerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; ZMSS poliçesi bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 91 inci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 91 inci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya ve davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13676, Karar No: 2015/16642, Tarih: 15.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/13676 E.  ,  2015/16642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/508

Davalılar, davacılar tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasında yerel mahkemenin tensip kararı gereğince verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına ilişkin itirazlarının kabulü ile tüm hak ve alacakları üzerine konulan tedbirin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan E.. Ş.. vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1.Temyize konu karar, yerel mahkemenin 01.12.2014 tarihli niteliği itibariyle ihtiyati haciz kararıdır.

6100 sayılı HMK'nın 389. maddesine göre uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilmesi mümkün olup somut olayda mahkemece "...davalı şirketlerin menkul ve gayrimenkul malları ile 3213 sayılı yasanın 40 ve 41. Maddeleri çerçevesinde doğmuş hak edişlerin tamamı ile doğacak hak edişlerin %75'i ile sınırlı olmak kaydıyla ihtiyati haciz mahiyetinde ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, doğacak hakedişlerinin 809.250,00-TL ile sınırlı olmak kaydıyla davalı şirketlerin TKİ Genel Müdürlüğü bünyesindeki hak ediş ve alacaklarına ihtiyati haciz mahiyetinde ihtiyati tedbir konulmasına, 809.250,00-TL'nin Ermenek Ziraat Bankası Şubesine dava dosyası üzerinden açılacak üçer aylık vadeli hesaba depo edilmesine, ..." karar verilmiş olup; yazılı karar niteliği itibariyle ihtiyati haciz kararıdır.

İhtiyati haciz kararına karşı davalıların itirazı üzerine mahkemece 11/02/2015 tarihli duruşmada verilen karar ile; "...İhtiyati tedbir kararlarına karşı davalı tarafın itirazlarının kısmen kabulüne,

Dava nedeniyle davalıların teminat mektubuna konulmuş olunan ihtiyati haciz niteliğindeki ihtiyati tedbir kararlarının kaldırılmasına, teminat mektupları dışında dava değeri ile sınırlı olmak üzere davalıların menkul ve gayrimenkul malları üzerindeki ihtiyati tedbir kararının aynen devamına,

3. Şahıslar özel kişi, şirket, kurum nezdinde dava tarihi itibariyle davalıların doğmuş ve doğacak hak edişleri üzerindeki ihtiyati tedbir kararlarının dava değerinin %50 si ile sınırlı olmak üzere devamına,

3. Şahıslar özel kişi, şirket, kurum nezdinde dava tarihi itibariyle davalıların doğmuş ve doğacak hak edişleri üzerindeki ihtiyati tedbir kararlarının dava değerinin %50 si ile sınırlı olmak üzere devamına,

Fazlaya ilişkin istemin reddine,.." karar verilmiş, itiraz talebinin incelenmesine lişikin mezkur kararın davalı Ermenek Cenne Kömür İşletmeleri vekilince temyiz edilmesi üzerine, mahkemece 05.03.2015 tarihli ek karar ile Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu 'nun 21/02/2014 tarih 2013/1 E. 2014/1 K. sayılı ilamıyla ihtiyati tedbir talebiyle ilgili olarak temyiz yoluna gidilemeyeceği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, 01.12.2014 tarihli "niteliği itibariyle ihtiyati haciz" kararına yanlış anlam verilmek suretiyle ihtiyati tedbir olarak nitelendirilmesi sonucunda temyiz isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup mahkemenin 05.03.2015 tarihli ek kararının kaldırılarak işin esasına girilmesi gerekir.

2. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı E.. Ş.. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

3. Davacıların murisinin davalılardan E.. Ş.. ile Has Şekerler Madencilik Enerji Nak. İnş. San. Tic. Ltd.Şti'ne ait maden işletmesinde 28.10.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat ettiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 257/1 maddesinde rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcu nedeniyle ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmış iken 2. bentte vadesi gelmemiş borçtan dolayı hangi hallerde ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmıştır.

Somut olayda, haksız bir fiile dayalı olarak bir zararın meydana geldiği açıktır. Sadece maluliyet oranı ve kusur durumu çekişmelidir. Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında tazmin yükümlülüğü olay tarihi itibariyle muaccel hale gelir. Bu durumda geçici hukuki koruma yollarından biri olan ihtiyati hacizde yakın ispat koşulu gerçekleşmiş olup, mahkemece davacının ihtiyati haciz isteminin hangi alacaklara ve taşınmaz veya taşınmazlara ilişkin olduğu somut olarak açıklatıldıktan sonra, davacının tazminat talebi ile orantılı ve davalı şirketin ticari hayatını etkilemeyecek biçimde "tedbirde ölçülülük" ilkesine uygun bir ihtiyati hacize karar verilmesi gerekirken, bu ilkelere uygun düşmeyecek biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan E.. Ş.. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Mahkemenin 05.03.2015 tarihli ek kararının kaldırılarak işin esasına girilmesine,

2-Yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılalardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. İadesine, 15.09.2015gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8538, Karar No: 2022/1907, Tarih: 16.02.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/8538 E.  ,  2022/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : Borçlular : ..., ..., ... Otomotiv. İnş. Paz. Ltd. Şti.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı banka tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borçluların, icra takibine konu senedin kredi sözleşmesinin teminatı olarak verildiğini, alacaklı bankanın aynı alacak için başka bir dosyadan rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlattığı ve kambiyo takibini de tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla açtığı, dolayısıyla takibe konu senedin kredi sözleşmesinden kaynaklandığı ve illetten mücerret olma özelliği taşımadığını belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurdukları, Mahkemece, borçluların senedin teminat senedi olduğu iddiasını ispat edemediklerinden bahisle davanın reddine karar verildiği, borçluların istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince alacaklı bankanın İİK 45. madde gereği önce ipotek hakkına ilişkin icra takibi başlatmış olması sebebiyle ipotekli takip dosyasında rehin tutarının borcu ödemeye yetmediği tespit edilmeden kambiyo senedine dayalı icra takibi başlatmasının yerinde olmadığı, anılan hususun kamu düzenine ilişkin olup resen incelendiğini belirterek, borçluların istinaf başvurusunu kabul edip İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak kambiyo senedine dayalı takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 45. maddesinde rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusunun iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklının yalnız rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceği, poliçe ve emre muharrer senetlerle çekler hakkındaki 167 nci madde hükmü mahfuz olduğu, aynı Kanunun 167. maddesinde ise alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senede müstenit olan alacaklının, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte bulunabileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, alacaklı banka tarafından, bono lehtarı ... Otomotiv İnşaat ve Pazarlama Ticaret Limited Şirketi ile düzenleyen ... ve ... hakkında Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip yapıldığı, şikayet dilekçesinde bahsi geçen ipotekli takibin incelenmesinde, asıl borçlunun ve ipoteğe konu taşınmaz malikinin ... Otomotiv İnşaat ve Pazarlama Ticaret Limited Şirketi olduğu, takip dayanağı ihtarnamede şikayetçi borçlular ... ve ...’ün müşterek müteselsil kefil sıfatıyla yer aldığı, örnek 6 takipte sadece şikayetçi Borçlu ... Otomotiv İnşaat ve Pazarlama Ticaret Limited Şirketi’ nin takip edildiği görülmektedir.