muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8857, Karar No: 2017/6012, Tarih: 27.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8857 E.  ,  2017/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasında; sanığın 2006 yılında işyerini fiilen kapattıklarını belirterek suçlamaları kabul etmemesi, dosya içerisinde herhangi bir fatura aslı ya da suretine rastlanılmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; mükellef şirket tarafından düzenlenen 2006 takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın yetkilisi olduğu ...Yedek Parça San. Tic. Ltd Şirketi'nin 2006 yılı Ağustos ayı KDV beyannamesini matrahlı olarak verdiği anlaşıldığından,2006 yılına ait tarh dosyasındaki beyannamelerin kim veya kimler tarafından ne suretle verildiği araştırılıp, beyannameler ve tespit edilecek faturalar üzerinde imza ve yazı incelemesi yaptırılarak sanığın eli ürünü olup olmadığının tespit edilmesi, vergi tekniği raporunda sanığın yetkilisi olduğunu şirketten 2006 takvim yılında 6 adet fatura karşılığı 368.232 TL bedelli mal aldığını Ba formlarında bildirdiği belirtilen Yapıcan İnşaat Ltd. Şti. isimli şirket ile sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan varsa diğer şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları konusunda beyanları da alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 27.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11220, Karar No: 2012/16829, Tarih: 13.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11220 E.  ,  2012/16829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 13/09/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/11/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Davalılardan ... tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile 10 yıl hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilmesi gerekmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. ve Tebligat Tüzüğü'nün 16. maddesi hükmü gereğince, bir yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkum olanlara ait tebligatın, kanuni mümessillerine yapılması gerekir. Kanuni mümessili olmayıp da, bulunması gerekenlere usulünce kanuni mümessil tayininden sonra tebliğ cihetine gidilir.

Açıklanan bu düzenlemeler karşısında mahkemece, davalı ...'a bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalı; vasi tayin edilmemiş ise yasal kısıtlıya bir vasi tayin edilmesi sağlanmalı ve mahkeme kararı vasiye tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmek üzere dosya mahalline çevrilmelidir.

SONUÇ: Dosyanın, yukarıda gösterilen nedenle geri çevrilmesine 13/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16453, Karar No: 2016/1333, Tarih: 07.03.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/16453 E.  ,  2016/1333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Olay tutanağının içeriğine göre, sanığın eşgali verilerek uyuşturucu sattığı ihbarı üzerine olay yerine giden kolluk kuvvetlerinin sanığı takip ettiği akabinde sanığın yanına hakkında beraat kararı verilen ...'in geldiği birlikte yürümeye başladıkları, sonrasında her ikisinin yakalanarak yapılan arama işleminde sanığın elindeki poşette suça konu maddelerin ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

CMK'nın 116 ve 119. maddelerine göre "adli arama", şüphelinin veya sanığın yakalanması ya da suç delillerinin elde edilmesi için yapılan aramadır. Somut bir suçun işlendiği şüphesi varsa adli arama yapılabilir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610, 2014/512, 2013/841, 2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan deliller ya da suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ve 289. maddesinin 1. fıkrasının (i) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Somut olayda sanık hakkında gelen ihbar nedeniyle, faili belli olan bir suçun işlendiği konusunda şüphe oluşmuştur. CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı" alınmadan, sanığın üzerinde ve elindeki çantada arama yapılması hukuka aykırıdır. Bu arama sonucu bulunan uyuşturucu maddelerin ise hem "suçun maddi konusu" hem de "suçun delili" olup "hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden hükme esas alınamaz."

Sanık açısından hukuka uygun olarak elde edilmiş bir uyuşturucu veya uyarıcı madde olmadığından, suçun maddi konusunun da bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu durumlara bağlı olarak, dosyada bulunan diğer deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.03.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

Sanık açısından hukuka uygun olarak elde edilmiş bir uyuşturucu veya uyarıcı madde olmadığından, suçun maddi konusunun da bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu durumlara bağlı olarak, dosyada bulunan diğer deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.03.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

Ceza yargılaması hukukumuzda delillerle ilgili geçerli olan ilke delil serbestisi ilkesidir. Dolayısıyla yapılan bir ihbar sonucu sanığın elindeki poşette yapılan aramada suça konu eroinin ele geçirildiği, sanığın özgür iradesi ile hem soruşturma hem de kovuşturma aşamasında hakim huzurunda suçunu ikrar ettiği ayrıca dinlenen tanıklarında olayı doğruladıkları anlaşılmakla, hukuka aykırı olarak yapılan arama sonucu elde edilen delilin delil olarak kabul edilmemesi halinde dahi diğer delillerle sanık hakkında mahkûmiyet verilebileceği ve yerel mahkeme tarafından mahkûmiyet hükmü kurulurken bu delillerin de gösterilmiş olması nedeniyle çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/13455, Karar No: 2019/108, Tarih: 08.01.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/13455 E.  ,  2019/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm/Karar : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numune hakkında mahkemesince her zaman müsadere kararı verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafi görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiine ödenen ücretin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde sanık hakkında belirlenen gün adli para cezası TCK'nın 52 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilirken "...110 gün adli para cezasının..." ibaresi yerine "...166 gün adli para cezasının..." ibaresinin yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının müdafilik ücretlerinin sanıktan alınmasına ilişkin 12. paragrafının hükümden çıkarılması,

2- Hükmün 4. Paragrafına "166 günadli para cezasının " ibaresinin çıkarılarak yerine "110 gün adli para cezasının" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10638, Karar No: 2010/13588, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10638 E.  ,  2010/13588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.sıfatıyla)

Tarih : 23.03.2010

No : 18/99

Davacı tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İflas erteleme isteyen vekili, müvekkil şirketin kış aylarında yaşadığı ciro düşüklüğü ve ülkede yaşanan ekonomik kriz sebebiyle borçlarını ödeyemez hale geldiğini, iyileştirme projesinde gelecek yıla ait satışlar ve karın ne olabileceğinin açıklandığını ileri sürerek iflasın 1 yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahiller vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, yapılan bilirkişi incelemesine göre şirketin sermayesinin tamamını kaybettiği, borca batık olduğu, borçlarını ödeyecek gücünün olmadığı gerekçesiyle iflas erteleme talebinin reddine, şirketin iflasına karar verilmiş, hüküm iflas erteleme isteyen vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 01.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1775, Karar No: 2015/5617, Tarih: 20.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/1775 E.  ,  2015/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, 28.08.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R\_

Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle en yakın mirasçıların mirası reddettiklerinin belirlendiğine, herhangi bir başvuruya gerek olmadan kendiliğinden resmi tasfiye yoluna gidilmesi gerektiğinin anlaşılmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 20.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12579, Karar No: 2024/13603, Tarih: 15.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12579 E.  ,  2024/13603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyukarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5866, Karar No: 2011/7275, Tarih: 21.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/5866 E.  ,  2011/7275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı T.C. ... aleyhine 24/4/2008 gününde verilen dilekçe ile kaybolan dosyanın ihyasının istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 31/03/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 14/06/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı adına kimse gelmedi, karşı taraftan davacı bakanlık adına hazine vekili ...geldi. davacı ...'nun mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü, okundu, hastalığı nedeniyle duruşmaya gelemeyeceğini duruşmanın ertelenmesini istediği görüldü, mazereti kabul edilmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, kaybolan dava dosyasının 4473 sayılı Yasa kapsamında ihyası istemine ilişkindir. Yerel Mahkemece, yargılama devam ederken kaybolan asıl dava dosyasının bulunması nedeniyle konusu kalmayan davaya karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacının tarafı olduğu ve adliyenin taşınması sırasında kaybolan İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2002/1392 esas sayılı dava dosyası yargılama devam ederken bulunmuş ve yerel mahkemece konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Şu halde davanın açılmasına sebep olmayan davacı, yargılama gideri ve harçtan sorumlu tutulmamalıdır. Ne var ki yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununu 438/son maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının harçları düzenleyen 2. bendinin silinerek yerine "Harç alınmasına yer olmadığına ve davacı tarafından yatırılan 14 TL harcın davacıya iadesine" ifadesinin yazılmasına, hükmün yargılama giderini düzenleyen 3. bendindeki "yapılan yargılama giderinin taraflar üzerinde bırakılmasına...." ifadesinin silinerek yerine "...davacı tarafından yapılan 36.50 TL yargılama giderinin davalı taraftan tahsili ile davacıya verilmesine..." ifadesinin eklenmesine, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/6/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34680, Karar No: 2017/15879, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34680 E.  ,  2017/15879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8353, Karar No: 2025/200, Tarih: 09.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/8353 E.  ,  2025/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Daire

SAYISI : 2022/763 E., 2022/1576 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Mahkumiyet hükmünün esastan incelenmesi

İTİRAZA KONU KARAR : Ret, ek kararın onanması

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/5525 Esas, 2023/5743 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.10.2024 tarihli ve KD-2024/67877 sayılı itirazı üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

İtiraza konu talebin temyiz başvurusunun süresinde yapılıp yapılmadığına ilişkin olup, temyiz incelemesine konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararına karşı stajer Avukat Billur Göksu Yazıcı tarafından temyiz dilekçesinin süresi içerisinde kaleme getirildiği ve tutanak altına alındığı, bu tutulan tutanağın gerçeği yansıtmadığı yönünde alınan yeni bir tutanak veya tutanağın iptali yönünde bir mahkeme kararı bulunmadığı, evraktaki gecikmenin kalemin iç işleyişi ile alakalı bulunduğu, havaleyi yapan Yazı İşleri Müdürü Murat Noyan hakkında Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının 2022/4171 soruşturma, 2023/276 karar sayısı ile görevi kötüye kullanmak ve sahtecilik suçlarından kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, süresi içerisinde usulune uygun temyiz dilekçelerinin sunulduğu ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli 2022/119 sayılı kararında da yer verilen ilkeler nazara alındığında aslında eski hale getirme talebinin kabulünde de zorunluluk bulunduğunun anlaşılması karşısında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 27.06.2022 (asıl) ve 2022/763 esas, 2023/1576 karar sayılı mahkumiyet hükmünün esastan incelenerek bir karar verilmesi gerektiğinden sanık lehine olağanüstü itiraz kanun yoluna gidildiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizin 28.09.2023 tarihli ve 2023/5525 Esas, 2023/5743 Karar sayılı eski hale getirme talebinin reddi ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin 27.10.2022 tarihli ek kararının onanma gerekçesinin usul ve kanuna uygun görüldüğünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/5525 Esas, 2023/5743 Karar sayılı ret ve onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2025 tarihinde karar verildi.