muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1893, Karar No: 2025/6023, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1893 E.  ,  2025/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2025/32 Esas, 2025/54 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin 07.11.2024 Tarihli ve 2024/343 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçüklerin ... Mah. .... caddesi, No: 3, İç kapı no:6 Osmaniye adresinde ikamet ettikleri gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kadirli Aile Mahkemesinin 21.01.2025 Tarihli ve 2025/32 Esas, 2025/54 Karar Sayılı Kararı

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 8 inci maddesinde koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana - baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hakimince alınacağı düzenlendiği, fakat aynı yasanın 3/c maddesinde koruyucu tedbir kararlarının verildikten sonra hangi hakim tarafından denetleneceğinin de düzenlendiği, buna göre danışmanlık tedbir kararının ilk olarak Ankara 3. Çocuk Mahkemesi tarafından alınması, yasa tedbir kararlarının uygulanmasını belirli sürelerle inceleme görevini, kararı veren hakim veya mahkemeye verdiğine göre, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim/mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip; uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi de, kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı değerlendirilerek bundan sonraki talepler ve uygulamaya ile ilgili karar vermeye yönelik yetkili mahkemenin Ankara 3. Çocuk Mahkemesi olacağına kanaat getirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının d alt bendi uyarınca koruma kararı uygulaması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( d ) alt bendi şöyledir:

"Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına, yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( d ) alt bendi şöyledir:

"Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına, yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

4.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Yerleşim yeri" başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

" Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin 07.11.2024 tarih 2024/343 karar sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 10.01.2025 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Ankara 3. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23570, Karar No: 2009/3323, Tarih: 19.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/23570 E.  ,  2009/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

21.11.2007 tarihli celsede davacı vekilinin mazereti kabul edilip yeni duruşma günü olarak 22.7.2008 tarihi telgraf ile bildirildiği halde, aksine 27.2.2008 tarihinde duruşma açılarak davacı vekilinin gelmediğinden bahisle dosyanın işlemden kaldırılması ve 3 ay sonrada HUMK.nun 409 göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/02/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17063, Karar No: 2015/19600, Tarih: 26.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/17063 E.  ,  2015/19600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma ve Ziynet Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, tazminatların ve nafakaların miktarı ile vekalet ücreti yönünden; davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, velayet ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı erkek tarafından açılıp kabul edilen bir dava olmadığı halde, davalı lehine 1500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK md. 6). Davacı kadın, ziynet eşyalarına davalı eşinin el koyduğunu iddia etmiştir. Davacı kadın dava konusu ziynet eşyalarının varlığını, elinden alındığını ve iade edilmediğini ispat yükü altındadır. Somut olayda kadın, erkek tarafından elinden alındığını ve iade edilmediğini yemin delili dışında gösterdiği delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davacı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.10.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/3576, Karar No: 2011/2574, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/3576 E.  ,  2011/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı kooperatifin yaptırdığı dairelerdeki eksiklikleri tamamlamadığını ve müvekkilinin de dairesine girmesine izin vermediğini ileri sürerek, müvekkilince ödenen aidat tutarı olan 15.894,00 TL ve 2.500 USD’nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, kooperatifin sicil dosyası ve tüm dosya kapsamına göre, kooperatifin Arnavutköy Deliklikaya Köyünde faaliyet gösterdiği, bu köyün önceden Çatalca İlçesine bağlı olduğu halde daha sonra Arnavutköy İlçesine bağlandığı gerekçesi ile İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi'nin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, Davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7925, Karar No: 2013/6968, Tarih: 30.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/7925 E.  ,  2013/6968 K.**

* BELGE İLE YALAN ŞAHADET

* KÖYDE İKAMET ETMEYEN KİŞİLERİN MUHTAR TARFINDAN SEÇMEN OLARAK KAYDEDİLMESİ

* SEÇİMLERİN TEMEL HÜKÜMLERİ VE SEÇMEN KÜTÜKLERİ HAKKINDA KANUN (298) Madde 142

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 7

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 102

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 104

* TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5252) Madde 9

**"İçtihat Metni"**

5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği 02.06.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 20.04.2010 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 02.12.2010 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği 02.06.2009'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçtan verilen mahkumiyet kararının kesinleştiği 02.12.2010 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.1995 gün ve 153/175 ve 154/176, 08.02.2000 gün ve 13/21, 22.02.2000 gün ve 33/33 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; olay tarihinde köy muhtarı olan sanığın, 2004 yılı içerisinde yapılan yerel seçimler öncesinde köyde ikamet etmedikleri halde bazı kişileri köyde ikamet ediyormuş gibi göstererek bu kişilere ait sahte ikametgah ilmühaberi ve seçmen kayıt formları düzenleyerek ilçe seçim kurulu başkanlığına teslim etmesinden ibaret eyleminin 298 sayılı Yasanın 142/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu, yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen (durma süresi hariç) dava zamanaşımının, suç tarihinin en aleyhe 28.03.2004 olarak kabulünde dahi temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12763, Karar No: 2024/13808, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12763 E.  ,  2024/13808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13528, Karar No: 2012/421, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13528 E.  ,  2012/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda, tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında; birleşen dosyalardaki taşınmazların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak so- nucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9446, Karar No: 2010/10924, Tarih: 25.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9446 E.  ,  2010/10924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların miras bırakanı S. adına 12 parsel sayılı taşınmazın bir  kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, kıyıların devletin  hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptal ve terkinini istemiştir.

Davalılar, davayı kabul etmişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesi gereğince hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; dava konusu 12 parsel sayılı taşınmazın davalıların miras bırakanı S.S. adına kayıtlı olduğu, kadastro tespitinin 5.3.1968 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise  28.5.2008  tarihinde açıldığı görülmektedir.

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesine göre dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarihten, dava tarihine kadar yasada öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle dava reddedilmiş, gerçekten de, hak düşürücü süre geçmiştir. Ancak, davacı Hazinenin, eldeki davayı sulh hukuk mahkemesinde açtığı, davalılar vekilinin, 10.7.2008 tarihli cevap dilekçesi ile davayı kabul ettiklerini beyan ettiği, davalılar S. S.K.ve K. S.S. vekili Avukat M.S.ve Ö.E. vekaletnamelerde davayı kabul yetkisi bulunduğu da sabittir.

Bilindiği üzere, Sulh Hukuk Mahkemesinde görevsizlik kararı verilmişse de, görevli mahkemede görülen dava, görevsiz mahkemede açılan davanın devamıdır.

Bu durumda, HUMK.'nun 92.maddesine uygun olarak yapılan kabul beyanını sonradan yürürlüğe giren  yasanın ortadan kaldırmayacağı, ayrıca davanın sürdürülmesi ve yasadan sonra karara bağlanmış olmasının kabulün hukuki sonuçlarını değiştirmeyeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, görevsiz mahkemedeki kabul beyanının işin esasına ilişkin olduğu, görevli mahkemecede gözetilmesi gerektiği dikkate alınarak;"kabul beyanına göre" davanın kabulüne karar  verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile anılan husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/370, Karar No: 2019/3448, Tarih: 18.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/370 E.  ,  2019/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel Mahkemece; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı tayin edilen 3.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 23.10.2011 tarihinde işlenen suç için 13.04.2012 tarihinde 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 07.05.2012 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 29.09.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 07.04.2015 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.05.2012 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 14.08.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b ve 31/2. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, 3 ay 7 günlük durma süresi eklendiğinde dahi suç tarihi olan 23.10.2011 gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.