muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11418, Karar No: 2009/11697, Tarih: 11.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11418 E.  ,  2009/11697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalıya ait 120 ada 12 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayden davalıya ait taşınmazın bir bölümünün keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptal ve sicilin kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 18.11.1980 tarihinde yapıldığı, 30.3.1992'de kesinleştiği ve davanın 29.9.2005 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.Her ne kadar, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmasızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin " bu kanunun 12. maddesinin 3. fırkası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine her dava açıldığı tarihteki koşullara tabi olacağından ve dava tarihi itibarı ile hazinenin haklılığı saptandığına göre yargılama harç ve giderlerinden keza yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden davalının sorumluluğuna karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Öyleyse, Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir, reddine. Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.11.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3102, Karar No: 2020/12673, Tarih: 13.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/3102 E.  ,  2020/12673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde... Merkez ...Anadolu Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi müdürü ve 31/05/2005 tarihli ve 25831 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Milli Eğitim Bakanlığı Okul Aile Birliği Yönetmeliğinin 12/a maddesi uyarınca Okul Aile Birliği yönetim kurulu üyesi olarak görev yapan ve söz konusu Yönetmeliğin 19. maddesine göre tek imza ile para çekme yetkisi de bulunmayan sanığın, okul adına...Makarna fabrikası tarafından yapılan 6.000 TL bağışı okul aile birliği hesabına yatırmadan, 097933 numaralı faturaya istinaden 1.800 TL müzik aletleri, 2.799 TL ise muhtelif giyim malzemeleri için elden ödeme yaptığı, bakiye 1.400 TL'yi birlik hesabına yatırıp gelir defterine de ''berrak makarna bağış elbise alımından kalan 1.400 TL'' şeklinde işlediği, bu sırada Okul Aile Birliği yönetim kurulunun bir kararı olmadan kendisini para çekmeye tek başına yetkili kılan 12/07/2011 tarihli bir yazıyı Ziraat Bankası... Şubesine sunarak birlik hesabından aynı tarihte 3.700 TL para çektiği ve muhtelif giyim malzemesi alındığına dair 097933 numaralı faturanın parasını daha önce elden ödemesine ve gelir kaydından da bu fatura miktarını düşmesine rağmen gider defterinde aynı faturayı ikinci kez gider olarak gösterip fatura tutarı olan 2.799 TL parayı uhdesinde bulundurduğu, yukarıda belirtilen yönetmelik hükümleri uyarınca suça konu paraların sanığa görevinin normal fonksiyonu uyarınca verilmediği, bu nedenle yasal tevdi unsuru oluşmadığı gibi sanığın paralar üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğünün de bulunmadığının anlaşılması karşısında, zimmet suçunun unsurlarının oluşmadığı, ancak sanığın tek başına para çekmeye yetkili olduğuna dair sahte belge düzenleyerek bankadan para çekmiş olması, 097933 numaralı faturayı iki kez gider belgesi olarak

kullanması, uhdesinde tuttuğu 2.799 TL parayı müdürlük görevi sona erdiği halde iade etmemesi, bu durumun denetim sırasında açığa çıkması üzerine de istendikten sonra iade etmesi hususları gözetildiğinde eylemlerinin dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını oluşturduğu nazara alınmadan, dosya kapsamı ile uyuşmayan yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9198, Karar No: 2021/1530, Tarih: 16.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/9198 E.  ,  2021/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince davacı ve bir kısım davalılar yönünden HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı ... bakımından ise kabulü ile idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin bent kaldırılmak suretiyle HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 16/02/2021 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince davacı ve bir kısım davalılar yönünden HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı ... bakımından ise kabulü ile idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin bent kaldırılmak suretiyle HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına ilişkin karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca tespit edilen bedelin davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise kesinleşen karara göre davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, bu kısım için işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden tüm bedele yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

2-Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01/06/2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da gözönüne alınarak diğer davalılar yönünden de davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2019/891 E - 2019/1348 K sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

1-2 numaralı bendinde yazılı (bu bedele) kelimesinden sonra gelen kısmın tümü ile hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Mahkemece tespit edilen 2.370.750,00 TL kamulaştırma bedelinin; davacı idare tarafından takdir edilen 735.750,00 TL'lik kısmına 21.10.2018 tarihinden ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 11.12.2018 tarihine kadar mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki fark olan 1.635.000,00 TL bedele ise 21.10.2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

2-Davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin (9) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27200, Karar No: 2013/48830, Tarih: 26.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/27200 E.  ,  2013/48830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

Suça konu saha üzerindeki ağaçlar yerine saha üzerinde mevcut bulunmayan ve miktar olarak yediemine alınmamış mahsulun müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1 .maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince kararda müsadereye ilişkin paragrafta “.... mahsulün....” ibaresinin “...ağaçların...“ şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13150, Karar No: 2012/1009, Tarih: 08.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13150 E.  ,  2012/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılara ait taşınmazın bir kısmının idarece tespit edilen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp, bu kısmın tapusunun iptalini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne ilave düzenlemeler getiren 5841 sayılı Yasa gereğince davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan bu yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeni gibi Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı da usuli kazanılmış hakkın istisnaları arasında yer alır.

Öte yandan, davacı Hazine çekişme konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinda kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme yapılması zorunlu hale gelmiştir. Oysa, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığı yönünden hükme yeterli bir araştırma ve uygulama yapılmış değildir.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacının, temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6471, Karar No: 2023/6224, Tarih: 06.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/6471 E.  ,  2023/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/74 E., 2016/63 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet (Sanık ... hakkında)

Beraat (Sanık ... hakkında)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama (Sanık ... hakkında)

Düzeltilerek onama (Sanık ... hakkında)

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2016 tarihli ve 2015/74 Esas, 2016/63 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'ın, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Sanık ...'ın, üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlemediğinin sabit olduğu gerekçesiyle beraatine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kesin delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Aramanın hukuka aykırı olarak yapıldığına,

3. Suça konu uyuşturucu maddenin kullanım sınırlarında kaldığına,

4. Eksik araştırma yapıldığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi özetle; beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamı, sanıkların savunmaları, tanık beyanları, nüfus ve adli sicil sabıka kayıtları, dizin 48 olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/85 Esas, 2015/35 Karar sayılı birleşen dosyası, dizin 128 Bursa Emniyet Müdürlüğü Kriminal Uzmanlık Raporu hep birlikte değerlendirildiğinde;

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamı, sanıkların savunmaları, tanık beyanları, nüfus ve adli sicil sabıka kayıtları, dizin 48 olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/85 Esas, 2015/35 Karar sayılı birleşen dosyası, dizin 128 Bursa Emniyet Müdürlüğü Kriminal Uzmanlık Raporu hep birlikte değerlendirildiğinde;

26.10.2014 tarihinde polis memuru olarak görev yapan ...'nün fırından çıkıp ekip otosuna doğru yöneldiği esnada bordo renkli 32 KF 168 plakalı aracın ...'nün yanında durduğu ve araç içerisinden bir şahsın "Dayı Saadet Mahallesine nasıl gidebiliriz, biz Ceyhun'u görmeye geldik" dediği, polis memurunun aracın kenara çekilmesini istediği, araç içerisinde arka sağ bölümünde sanık ... ile sol arka bölümünde sanık ...'ın, sürücü koltuğunda hakkındaki beraat hükmü kesinleşen sanık ...'ın ve sürücü yan koltuğunda hakkındaki beraat hükmü kesinleşen diğer sanık ...'ın bulunduğu, olay yerine takviye ekiplerin geldiği, aracın arka koltuğunda orta koltuk ile kolçak arasındaki siyah poşette ne olduğunu sordukları, sürücü ...ın poşeti teslim ettiği, poşet içinde çıkılar halinde esrar elde etmeye elverişli kenevir bitkisi ele geçirildiği, üst araması yapılacağının söylenmesi üzerine de sanık ...'nın şeker kutusu içindeki MDMA içeren tabletleri teslim ettiği olayda; uyuşturucu maddelerin miktarı ve bulundurulma şekli, günlük kullanım miktarının çok üzerinde uyuşturucu bulunmuş olması ve diğer sanıkların uyuşturucular ile bir ilgilerinin bulunmadığını belirtmeleri, yine savunmasının aksine sanığın kanında uyuşturucu maddeye rastlanılmamış olması ve hakkında İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinde devam eden davası dikkate alındığında sanık ...'nın uyuşturucu maddeleri satışa arz etmek üzere yanında ve üstünde bulundurduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine,

Sanık ... ve diğer ve sanıklar aleyhine bir arama kararı bulunmaksızın anılan uyuşturucuların polise teslim edilmiş olması karşısında sanık lehine etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına,

Sanık ...'ın üzerine atılı uyuşturucu madde suçunu işlemediğinin sabit olduğu gerekçesiyle beraatine,

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamına göre, vekalet ücreti ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

1136 sayılı Kanun’un 168 inci ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

1136 sayılı Kanun’un 168 inci ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmemiş, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 2015/9 Esas, 2015/164 Karar sayılı kararı ile suç tarihi 23.11.2014 ve iddianame tarihi 20.01.2015 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu; temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 11.05.2022 tarihli, 2019/7627 Esas, 2022/6079 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmünün onanarak kesinleştiği; temyize konu dosyada ise sanık hakkında 26.10.2014 tarihli eylemi nedeniyle 10.02.2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre her iki eylem arasında hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 2015/9 Esas sayılı dosyasının aslı veya onaylı örneği de bu dosya içine konularak her iki dosyadaki tüm deliller birlikte incelenip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde “kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezanın infazına karar verilmesi", aksi halde “ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;