muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3429, Karar No: 2019/6592, Tarih: 12.09.2019

Mahkemece; davacının kira ilişkisinin 01.12.1979 tarihinde yapılan sözleşmeye dayandığı ve kira sözleşmesinin on yıldan uzun süredir devam etmekte olduğu, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 347/2. maddesine göre; belirsiz süreli kira sözleşmelerinde, kiraya

verenin kiranın başlangıcından on yıl geçtikten sonra, genel hükümlere göre fesih bildirimiyle sözleşmeyi sona erdirebileceği gerekçesi ile davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, Dairemizin 10.10.2017 tarih ve 2017/2656 E. -2017/13648 K. sayılı ilamı ile, taraflar arasındaki kira ilişkisi daha öncesine dayalı olsa bile taraflarca 01.01.2014 tarihli yeni bir yazılı kira sözleşmesi düzenlendiği, bu sözleşmeye göre, Türk Borçlar Kanunu'nun 347.maddesinin 1. fıkrasının son cümlesinde öngörülen hükmün uygulanabilmesi için 01.01.2015 tarihinden itibaren sözleşmenin kendiliğinden yıldan yıla yenilenerek uzaması, bu şekildeki yenilemenin on yıllık uzama süresine ulaşması gerektiği, somut olayda ise on yıllık uzama süresi dolmadığından ve dava konusu taşınmazda 2886 sayılı yasa gereğince kiraya verilmediğinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığından bahisle davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davacının dosya içerisinde bulunan 26.05.2015 tarihli tespit ve teslim tutanağına göre taşınmazı yargılama devam ederken tahliye ederek anahtarı teslim etmiş olması ve 24.01.2019 tarihli celsede davacı vekilinin, Mudanya Belediyesi'nin fiilen kolluk aracılığı ile davacı müvekkilini taşınmazdan tahliye ettirdiğini beyan etmiş olması sebebiyle davanın konusuz kaldığının anlaşıldığını belirtilerek konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ; Yargıtay'ın bozma kararına gerek iradi, gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme, uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi; hükmün bozma kararı kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da yeni bir hüküm kuramaz. Bozmaya uyulmakla, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda ve Hukuk Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).

Bu ilke, kamu düzeni ile ilgili olup; Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.(Aynı yönde HGK.nun 26.2.1986 gün ve 1986/1-50 E.-174 K.; 11.5.1994 gün ve 1994/8-252 E.-314 K.; 1.12.1999 gün ve 1999/18-1041 E.-1006 K.; 11.5.2005 gün ve 2005/2-315 E.-333 K.; 27.09.2006 gün ve 2006/19-635 E.-573 K. sayılı ilamları). Olayımıza gelince; Yerel mahkeme bozma kararına uymasına rağmen bozma gereğini yerine getirmemiştir. Zira; bozma ilamında taraflarca 01.01.2014 tarihli yeni bir yazılı kira sözleşmesi düzenlendiği, bu sözleşmeye göre, Türk Borçlar Kanunu'nun 347.maddesinin 1. fıkrasının son cümlesinde öngörülen hükmün uygulanabilmesi için 01.01.2015 tarihinden itibaren sözleşmenin kendiliğinden yıldan yıla yenilenerek uzaması, bu şekildeki yenilemenin on yıllık uzama süresine ulaşması gerektiği, somut olayda ise on yıllık uzama süresi dolmadığından ve dava konusu taşınmazda 2886 sayılı yasa gereğince kiraya verilmediğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtildiğinden mahkemece , uyulan bozma ilamına göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken ,bundan zühul edilerek ve tahliyenin ,davacının serbest iradesi ile değil de zora müstenit olduğu nazara alınmaksızın , davacının taşınmazı yargılama sırasında tahliye ettiğinden bahisle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3171, Karar No: 2011/3928, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3171 E.  ,  2011/3928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi davalılardan ... Asansör Sanayi Ltd Şti.vekilincede duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş için 1.000.00 TL maddi tazminat ile davacıların bir kısım manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, eşin maddi tazminata ilişkin fazla haklarının saklı tutulmasına, çocuğun maddi zararlarının SGK'ca karşılandığından reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik ve karşılık kusur oranları, S.G.K tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik ve karşılık kusur oranları, S.G.K tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının hak sahiplerinin maddi zararlarının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir Somut olayda davacılar murisi ...'un olay tarihindeki ücreti yeterli şekilde araştırılmamıştr. Gerçekten murisin vizite kağıdında asansör bakım ve montaj usta yardımcısı olarak aldığı ücret 488.70 TL gösterilmiş, imzasız işyeri ücret bordrolarında ise ücretin brüt 488.70 TL net 350,15 TL olduğu yazılı olup bu olay tarihindeki geçerli asgari ücrettir. Davada dinlenen tanıklar davacı murisinin asansör ustası olmayıp kalfa olduğu ve “murisin kendilerine aylık 800.00-850.00 TL aldığını söylediğini” belirtmişlerdir. Davacılar tarafından murisin asgari ücretten daha fazla ücret aldığına ilişkin iddiaları araştırılmış değildir. Davalının sunduğu ücret bordrolarında her ne kadar 488.70 TL ücret gösterilmişse de; bordroların imzalı olmadığı anlaşılmıştır. ... ise işyeri maaş bordrosunun esas alınacağını bildirmiştir.

Bu durumda esas ücretin ilgili meslek kuruluşundan araştırılması gerekmektedir. Bu bakımdan mahkemece gerçek ücretin araştırtılıp tazminatın buna göre hesaplatılması gerekirken, bilirkişi tarafından asgari ücret esas alınmak suretiyle yapılan hesaplamaya itibar edilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacıların murisi işçinin asansör kalfası olduğu asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olacağı gözetilerek ilgili meslek odasından yaşı,mesleki kıdemi ,eğitim durumu belirtilmek suretiyle olay tarihinde müzekkerenin yazıldığı tarihe kadar her yıl için emsal işçilerin alabileceği aylık net ücetin sorularak davacıların maddi zararını yeniden hesaplatmak ve Kurum tarafından bildirilen hüküm tarihine en yakın peşin sermaye değerini zarardan indirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Öte yandan Mahkemenin kabul şekli bakımından da davacı çocuğun kurumca karşılanmayan (9.978,71 TL- 8.901,05 TL)= 1.077,66 TL maddi zararı olduğu halde maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiş olması da hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Öte yandan Mahkemenin kabul şekli bakımından da davacı çocuğun kurumca karşılanmayan (9.978,71 TL- 8.901,05 TL)= 1.077,66 TL maddi zararı olduğu halde maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiş olması da hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine ,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenleden davalılalara yükletilmesine ,26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20210, Karar No: 2013/20275, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20210 E.  ,  2013/20275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların hayvancılık işiyle uğraştıkları, ağılların bulunduğu bölgenin yanında belediyeye ait olan ve içinde kiraz ağaçlarının bulunduğu bir bahçe olduğu, olay tarihinde, bahçenin etrafındaki tellerin eğdirilerek, hayvanların içeriye sokulduğu ve içerdeki yirmi sekiz adet kiraz ağacının dalları ve sürgünlerinin hayvanlar tarafından yenerek mala zarar verme suçunun işlendiğinin iddia edildiği olayda, sanık ...'nın, trafik kazası geçirmesi nedeniyle yaralandığı ve evde tedavi gördüğü, hayvanları otlatan kişinin sadece sanık ... olduğu, buna göre, sanıklar, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, bahçeye girip meyve ağaçlarına zarar veren hayvanların sanıklara ait olduğuna dair mahkumiyetlerine yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3542, Karar No: 2017/5425, Tarih: 16.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/3542 E.  ,  2017/5425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 517 parsel sayılı taşınmazdaki 6 nolu bağımsız bölümün davalı tarafından haksız olarak işgal edildiğini ileri sürerek el atmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının taşınmazda bulunmasını gerektirir yasal ve kabul edilebilir mazeretinin bulunmaması gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle mülkiyet hakkına değer verilmek suretiyle davanın kabul edilmesi doğru olduğuna göre, davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.912.42 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13846, Karar No: 2012/18150, Tarih: 02.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13846 E.  ,  2012/18150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak ... nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak ... nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen kesin sürede keşif masrafı karşılanmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.10.2004 tarih, 2004/9-512 esas, 2004/464 karar sayılı kararında; "Hukuk Genel Kurulunun 26.02.1975 tarih 1972/1-1273 esas, 1975/258 karar; 18.02.1983 tarih 1980/1-1284 esas, 1983/141 karar; 30.12.1992 tarih 1992/16-666 esas, 1992/69 karar; 01.05.2002 tarih 2002/20-393 esas, 2002/337 karar; 12.06.2002 tarih 2002/2473 esas, 2002/483 karar; 07.05.2003 tarih 2003/11-319 esas, 2003/335 karar sayılı ilamlarında da açıkça vurgulandığı üzere; mahkemelerin gerek maddi hukuka ve gerekse usul hukukuna ilişkin hak düşürücü ara kararlarının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması ve sonuçlarının sıfatı ne olursa olsun ilgilisine bildirilmesi zorunludur." denilerek kesin sürenin geçerlilik koşulları belirlenmiştir.

29.04.2011 tarihli oturumda her bir kalem açıklanmak suretiyle toplam keşif masrafı belirtilerek 20 günlük kesin süre verilmiş ise de; kesin süre içinde keşif giderlerinin yatırılmamasının sonuçları açıkça gösterilerek bu nedenle davanın reddedileceği izah edilip bu husus karar metnine yazılmadığından, ihtarat usulüne uygun yapılmamış olmakla, kesin süreye dayanılarak davanın reddi doğru değildir.

Öte yandan, dosyada bulunan bilirkişi raporunda arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılmadan yasa hükümlerine aykırı olarak piyasa rayicine göre değer biçildiğinden bu rapora göre karar verilemez.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13303, Karar No: 2017/7857, Tarih: 11.12.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13303 E.  ,  2017/7857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması neticesinde ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,müvekkili bankanın müşterilerine ait kredi kartlarının fiziksel olarak kopyalanarak değişik işlemlerde kullanıldığını, davalının müvekkili bankanın müşterisi olarak ticari işletme işlettiğini, kopyalanan kartların bir kısım işlemlerinin davalıya ait işyerinde kullanıldığını, kopyalanan kartlarla bir çok şüpheli işlemler yapıldığını,davalıya ait pos cihazının farklı işyerlerinde de kullanıldığını, yüksek miktarlı şifresiz işlemler yapılmaya çalışıldığını, ardından da önce yüksek tutarda daha sonra peşpeşe azalan miktarlarda işlemler yapıldığını, davalının kötü niyetli olarak sahte kart kullanımına izin verdiğini, ödenen miktarın rücuen tahsili için yapılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini, itirazın iptali ile %20 oranından az olmamak üzere icra inkar taminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dilekçesinde sözü edildiği gibi pos cihazının farklı işyerlerinde kullanılmadığını, kendi işyerine gelen iki kişinin 50 ile 60 bin liralık kontör almak istediklerini, alıcıların bir miktar para vererek kalan ödemeyi kartla yapmak istediklerini, alıcı tarafından pos cihazı ile işlem yapıldığını, sorun yaşanması üzerine kimlik kontrolu yaptığını, kimlik bilgilerinin kişiyle eşleştiğini, kartın sahte olduğunu ertesi gün banka hesabından para çekmek istediğinde anladığını, üzerine düşen dikkati gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama alınan bilirkişi raporu neticesinde, davacı ile dava dışı Yapı Kredi Bankası arasında bulunan üye işyeri sözleşmesi neticesinde davalıya davadışı banka tarafından pos cihazı tahsis edildiği, davacı bankaya ait olup kopyalanan 3 adet kredi kartı ile davalıya ait işyerinden 4 adet işlem yapıldığı, toplam işlem tutarının 55.000 TL olduğu, bunun 24.500,00 TL'lik kısmina onay verildiği, diğer kısımlarına bakiye yetersiz ve kayıp çalıntı gibi uyarılarla onay verilmediği, şüpheli işlemlerin davalının pos cihazını aldığı gün yapılması ve yeni üye olmasına rağmen dava dışı yapı kredi bankasınca şifresiz işlem yetkisi verilmesi nedeniyle yapı kredi bankasının da kusurlu olduğunu ancak davalının da pos cihazından çıkan “çalıntı kayıp kart” ve “yetersiz bakiye’’ işlemlerinin fişlerini kontrol etmemesi ve herhangi bir şüphe görmemesi, kredi kartı ile güvensiz olarak şifresiz satış işlemlerine izin vermesi, ıslak imza kontrolunü yapmaması sebebiyle kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14340, Karar No: 2016/3345, Tarih: 21.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/14340 E.  ,  2016/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TESCİL VE TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil ve tenkis davası sonunda, yerel mahkemece, tenkis talebinin kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmazsa tenkis istemine ilişkindir.

Mahkemece, tenkise karar verilmiştir.

Davacı, mirasbırakan babası ...'ün 34 ada 2, 38 ada 3, 488, 490, 596, 20 ada 3 ve 20 ada 4 parsel sayılı taşınmazları mirasçılar arasında paylaştırmak istediğini murisin arzuladığı şekilde davalı kardeşi ile noterde taahhütname düzenlediklerini, çekişme konusu taşınmazların 29/06/1987 tarihli taahhütnamede gösterilen paylaşım uyarınca ve aynı gün tapuda satış gösterilmek suretiyle taraflara temlik edildiğini, ancak davalı yararına fahiş miktarda fark oluştuğunu, mirasbırakanın, taahhütnameyi imzalamadığı taktirde evlatlıktan reddedeceği ve taşınmazları hayır kurumuna bağışlayacağı şeklindeki manevi tehdidi sonucunda taahhütnameyi imzalamak zorunda kaldığını ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali ve tescil olmadığı taktirde tenkis istemiştir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçtiğini, taahhütname uyarınca davacının dava açma hakkının bulunmadığını, manevi ikrahın söz konusu olmayıp davacının saklı payının da zedelenmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tenkis isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların ortak mirasbırakanı ...'ün 07/08/2009 tarihinde öldüğü geriye mirasçı olarak çocukları davacı ve davalı ile dava dışı eş ...'in kaldıkları, dava dışı mirasçının da yargılama devam ederken 20/11/2012 tarihinde öldüğü, murisin 29/06/1987 tarihli satış akdiyle, intifa hakkını üzerinde bırakarak maliki olduğu 34 ada 2, 38 ada 3, 488 ve 490 parsel sayılı taşınmazlarını davalı ...'e, 596 parsel sayılı taşınmazı ile 15 ada 4 parseldeki 7 nolu bağımsız bölümünü davacı ...'ya, 20 ada 3 ve 20 ada 4 parsel sayılı taşınmazlarını ise belirli paylarla davacı ve davalıya temlik ettiği kayden sabittir.

Noterde düzenlenen 29.06.1987 tarihli sözleşme, mirastan feragat sözleşmesi niteliği taşımadığı gibi tapuda yapılan temlikten önce düzenlenmesi sebebiyle doğmamış haktan feragat edilemeyeceğinden anılan belgeye itibar edilemeyeceği gibi temlikin gerçek satış olması halinde tenkis hükümlerinin uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Ne varki; davacının terditli isteklerinden olan ilk isteği muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı iptal ve tescil isteği yönünden bir inceleme yapılmadan sonuca gidilmiştir.