muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5964, Karar No: 2024/6102, Tarih: 19.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5964 E.  ,  2024/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/767 E., 2023/807 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin yetkisizlik kararı kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

İLK DERECE MAHKEMESİ: Lapseki Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/182 E., 2022/337 K.

Taraflar arasındaki mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince yetki itirazının kabulü ile Mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde dosyanın yetkili ve görevli Gebze Aile Mahkemesine gönderilmesine verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin yetkisizlik kararı kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Bu durumda, davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/807, Karar No: 2024/1220, Tarih: 29.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/807 E.  ,  2024/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/218 E., 2023/567 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının tarımsal arazi niteliğindeki 136 ada 2 ve 6 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, davalının 136 ada 5 parsel sayılı taşınmazı satın aldığını, taşınmazların sınırdaş komşu olduklarını, davalının eczacı olduğunu ve tarım ile ilgilenmediğini, sınırdaş arazi malikinin ön alım hakkı nedeniyle 136 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın satıcı tarafından önce davacıya teklif edildiğini, satın almak istemediğini, müvekkilinin hobi amacıyla tarım yapacağını, gerçek satış bedelinin resmi akitte gösterilen bedelden çok daha yüksek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27.09.2022 tarihli ve 2021/604 Esas, 2022/345 sayılı kararı ile Dairemizin 30.09.2021 günlü 2021/2545 Esas, 2021/1348 Karar sayılı ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 27.09.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 02.03.2023 tarihli ve 2022/7370 Esas, 2023/1272 Karar sayılı ilamıyla; "... somut olayda önalım bedeli tensip tarihi itibarıyla depo ettirilmemiş, bedelin bir kısmı satış tarihinden yaklaşık 5 buçuk yıl sonra, mahkeme veznesine yatırılmasına ilişkin depo kararı verilerek satış bedelinin değerinde meydana gelen azalmanın önüne geçilmemiştir. Bu doğrultuda mahkemece, konusunda uzman bilirkişiden denetime elverişli şekilde rapor alınarak resmi senette yazılı satış bedeli ile tapu masrafı toplamı 7.474,15 TL'nin ön inceleme tarihi olan 23.06.2015 tarihinden bilirkişi incelemesi yapılan tarihe kadar nemalandırılması hâlinde ulaşacağı değer belirlenmeli, belirlenen bu miktardan depo edilen (nemalı veya nemasız) miktar ile nemalandırılmış ise nema miktarı çıkarıldıktan sonra aradaki farkın da depo edilmesine karar verilmelidir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 07.11.2023 günlü 2023/218 Esas, 2023/567 sayılı Kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 07.11.2023 günlü 2023/218 Esas, 2023/567 sayılı Kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tarafların taşınmazları arasında tarımsal bütünlük bulunmadığını, dava dışı komşu taşınmazların maliklerinin muvafakatinin alınmadığını, gerçek satış bedelinin 40.000,00 TL olduğunu, taşınmazın rayiç bedelinin belirlenerek depo ettirilmesi gerektiğini, davalının yasal hasım olduğunu, aleyhine yargılama gideri hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 5403 sayılı Kanun'un 8/i maddesine dayalı ön alım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 5403 sayılı Kanun'un 8/i maddesi

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1860, Karar No: 2018/1497, Tarih: 14.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1860 E.  ,  2018/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj, kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret

Karar : Temyiz isteminin reddine dair ek karar

Özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj, kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik sanık müdafii tarafından yapılan temyiz isteminin reddine dair ek karar, eski hale getirme talebini içeren temyiz dilekçesi ile birlikte sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanunu'nun 28 ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri gereğince yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz yolu ile incelenmesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o konudaki hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi gerekmekte olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede temyiz isteminin reddine dair ek kararın kapsamında bulunan kişilerin huzur ve sükununu bozma ile hakaret suçları açısından ve sanık müdafiinin temyiz istemiyle birlikte yer verdiği eski hale getirme talebi ile ilgili olarak görüş belirtilmediği anlaşıldığından; dosyanın incelenerek bu hususta görüş bildirilmek ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5356, Karar No: 2012/9515, Tarih: 25.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5356 E.  ,  2012/9515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyası, çeyiz eşyası ve kişisel eşyaların aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin tahsili, karşı dava ise bağıştan rücu sebebine dayalı olarak açılan mihir senedinde yazılı eşyaların aynen iadesi veya bedelinin tahsili isteğine ilişkindir. Mahkemece davacının teslim edilen eşyaları hakkında karar verilmesine yer olmadığına, teslim edilmeyen çeyiz ve kişisel eşyalar hakkında açılan davanın reddine, karşı davanın kabulüne, mihir senedinde yazılı eşyaların davalıda kaldığı kabul edilerek teslim talebinin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı-karşı davalı vekilinin dava dilekçesine ekli listede belirtilen ve kendisine teslim edilmeyen kişisel eşyalara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili dava dilekçesine ekli olarak sunduğu listede 105 kalem halinde saydığı çeyiz ve kişisel eşyasının davalıda kaldığını belirterek aynen iadesine karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında eşyaların bir kısmının teslim alındığını belirterek teslim edilmeyen eşyaların aynen iadesine veya bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise bu eşyaların bir kısmının hiç getirilmediğini, şahsi eşyalarının bir kısmını evi terk etmeden önce parça parça götürdüğünü, bir kısmının ise tedbir kararı ile davacıya teslim edildiğini savunmuştur.

Mahkemece davacı-karşı davalının baba evinden koca evine götürülen eşyalar olarak talep ettiği eşyalardan 66 (altmış altı) kalem eşya haricindekileri teslim aldığı, teslim olunmayan şahsi eşyalar yönünden ise bu eşyaların mevcudiyeti ispat edilemediğinden isteğin reddine karar verilmiş ise de davacı vekili delil listesinde vs. delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda mahkemece davacıya, talep edilen ve teslim edilmeyen eşyalarının miktarı, nitelikleri ve davalıda kalıp kalmadıkları yönünden davalı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde noksan inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığından, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1333, Karar No: 2010/7906, Tarih: 04.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1333 E.  ,  2010/7906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kısmen arazi, kısmen kapama armut bahçesi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak iki yıllık geçici irtifak hakkı karşılığının ve kesilen armut ağaçlarının bedelinin de taşınmazın kapama armut bahçesi değerinden ekilebilir ürün geliri esas alınarak bulunan değerin indirilmesi suretiyle tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmaz üzerinden geçici irtifak hakkı geçtiğinden tapuya tescili hususunda hüküm kurulmaması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10479, Karar No: 2023/6856, Tarih: 30.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/10479 E.  ,  2023/6856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/835 E., 2023/805 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş olup, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2022/264 Esas, 2023/188 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesiyle dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdure ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesiyle dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Çocuğun cinsel istimarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçları yönünden re'sen istinafa tabi karara karşı katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin istinaf yoluna başvurması üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 23.05.2023 tarihli ve 2023/835 Esas, 2023/805 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.08.2023 tarihli ve 9-2023/76545 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında üst hadden ceza tayini ile vekil ile temsil edilmelerinden ötürü kurul lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdure beyanlarının tanık anlatımları ile çürütülmesi, sanığın telefonunda iddia konusu videolara rastlanılmaması, mağdurelerin ailelerinin şikayetçi olmamaları ve mağdurelerin aşamalardaki gerek kendi içinde gerekse karşılıklı olmak üzere çelişkili anlatımlarda bulunmaları karşısında sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü delil bulunmadığına, nitekim mağdure ...’nin mahkemeye sunduğu el yazısı ile yazılı dilekçesinde de sanık hakkında iftirada bulunduklarını beyan etmesi, somut gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak ve takdiri indirim hükümleri uygulanmaksızın hüküm kurulduğuna, tanık olarak dinlenmesi gerekli şahsın beyanına başvurulmayarak eksik inceleme yapıldığına, zincirleme suç hükümlerinin şartları itibariyle oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, mağdure ... ile akraba olduğu ve mağdure ...'ı da aynı mahallede ikamet etmeleri vesilesiyle tanıdığı, sanığın ilk olarak 2010 yılı içinde henüz beş yaşında bulunan mağdure ...'ye para vererek kendi babasına ait ikamete götürerek anılan mahalde adı geçenin göğüslerine kıyafet içinden okşama şeklinde dokunduğu, anılan tarihten sonraki süreçte sanığın fırsat bulduğu her vakitte adı geçenin cinsel bölgelerine dokunmak suretiyle eylemlerine devam ettiği ve 2017 yılı içinde sanığın mağdureler ... ve ...'ye para vererek kendisine sigara almalarını istediği ve mağdurelerin aldıkları sigarayı sanığa teslim ettikleri sırada sanığın adı geçenlerin ailelerine sigara içtiklerine dair söylemlerde bulunacağını bildirerek adı geçenleri tehdit ederek baskı altına alıp mağdurelerin alt kıyafetini indirerek cinsel organlarını yaladığı ve kendi cinsel organını adı geçenlerin ağzına soktuğu, devamında sanığın mağdureleri akrabası olan tanık ...'nin ikametine götürerek başkaca kimsenin bulunmadığı konuttta mağdurelerle yalnız olan sanığın, mağdure ...'ı ikametin banyo kısmına götürerek alt giysilerini dizine kadar indirerek cinsel organını adı geçenin makatına soktuğu, anılan hadiseden sonra sanığın mağdure ...'nin ikametine giderek anılan ikamette yalnız bulunan mağdureler ... ve ...'den külotlu çoraplarını çıkarmalarını isteyip anılan şekilde adı geçenleri yürütüp devamında mağdure ...'ın alt kıyafetlerini indirererek cinsel organını adı geçenin arka cinsel bölgesine sürtme şeklinde dokundurduğu, son olarak 2020 yılı içinde sanığın mağdure ...'ye elinde adı geçene ait cinsel içerikli görüntüler olup ifşa edeceğine dair söylemlerde bulunmak suretiyle ikametinin üst katında bulunan ve inşaat halinde olan binaya götürerek anılan görüntüleri silme şartı ile önce kıyafet üzerinden göğüs ve ön cinsel bölgesiyle eliyle dokunup devamında adı geçenin üzerinde bulunan kıyafetleri çıkararak ön ve arka cinsel bölgesine eliyle dokunup cinsel organını çıkararak sürtme şeklinde anılan cinsel bölgelerin temasta bulunduğunun kabulüne dair mahkeme gerekçesinde sanığın aşamalardaki inkara dayalı savunmalarına karşın mağdurelerin birbirlerinden bağımsız olarak aşamalarda alınan beyanlarının kapsamları itibariyle tutarlı ve istikrarlı olması, tanık ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın atılı suçları işlediğinin kabulü ile sanığın atılı suçları işlemekten dolayı samimi ve ciddi bir pişmanlığının müşahede edilmemesi, ileride suç işlemekten çekineceğine dair hiçbir kanaat oluşmaması ve cezanın geleceği üzerinde caydırıcı olması gereken etkisi nazara alınarak takdiri indirim hükümleri uygulanmaksızın mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanarak eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin ve temel ceza belirlenmesi ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına dair gerekçelerin hukuka uygun olduğu, Anayasa ve Kanun'dan kaynaklanan koruma görevine ilişkin

olarak katılan Bakanlığa yüklenen kamu görevi kapsamında 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddeleri gereğince suçtan zarar görme şartı aranmadan katılma hakkı tanınması sebebiyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde

1. Sanık hakkında cebir, tehdit ve hile kullanılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebi ile görülen yargılamada aynı maddeden cezalandırılması talepli esas hakkında mütalaada bulunulmasına karşın değişen suç vasfına göre 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin birinci fıkrasına aykırı şekilde ek savunma hakkı tanınmaksızın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel ceza tayin edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2. Mahkemesince sanığın, 2010 ile 2020 yılları arasında mağdure ...’yi cinsel istismar suçunu işlediği mahallere götürmesi şeklinde gerçekleşen alıkoyma eylemleri haricinde 2017 yılı içinde mağdureler ... ve ...’ın birlikte bulunduğu bir vakitte sigara aldırma bahanesiyle terasta iken yanlarına gelmesini sağlayıp temadi sürecinde alt katta bulunan tanık ...’nin ikametine götürmek suretiyle alıkoyarak cinsel eylemlerde bulunduğunun kabulü karşısında mağdure ...’ye karşı anılan zaman zarfında farklı zamanlarda işlediği hürriyeti tahdit eylemleri ile birlikte 2017 yılı içinde sanığın tek bir fiil ile birden fazla kişiye karşı atılı suçu işlemesi karşısında tek suçtan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesi uyarınca belirlenecek ceza üzerinden sırasıyla aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci maddeleri uyarınca ayrı ayrı artırım yapılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mağdure sayısınca ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,