muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2449, Karar No: 2010/3834, Tarih: 05.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2449 E.  ,  2010/3834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Hazine’nin mirasçısı olduğu A.Ç.in 1057 parseldeki 2 nolu daireyi davalı ile yaptıkları ölünceye kadar bakma akti gereğince davalıya temlik ettiğini, A. Ç.in sağlığında davalının sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/1360 Esas sayılı davasını açtığını, ancak yargılama sırasında ölümüyle mahkemece Yalova Malmüdürlüğüne davacının öldüğü ve mirasçısının bulunmadığı bildirilerek davanın takip edilip edilmeyeceğinin ihbar edildiğini, idarece gerekli araştırmanın yapılması ve Devletin mirasçılığına ilişkin mirasçılık belgesinin alınması işlemlerinin uzun sürmesi nedeniyle takipsiz kalan davanın 28.12.2005 tarihinde HUMK’nun 409. maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına karar verildiğini, Yalova Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2006/241E. 2007/1245 K. Sayılı kararı ile A.Ç.’in mirasının Devlete aidiyetine karar verildiğini, muris A.Çamlıbel tarafından açılan ancak vefatı nedeniyle işlemden kaldırılan Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/1360 Esas sayılı davaya devam edilmesi ve anılan davanın dava dilekçesinde belirtilen nedenlerle, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptaline ve sözleşmeye konu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline, elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, bakım alacaklısının ölümü ile sözleşmenin sona ereceğini, fesih hakkının mirasçılarına geçmeyeceğini, ayrıca iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin iptaline, 2 nolu bağımsız bölüm tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline ve elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi . raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal, tescil ve elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin iptaline, 2 nolu bağımsız bölüm tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline ve elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi . raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal, tescil ve elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, Ayşe’nin maliki olduğu 2 nolu bağımsız bölümü 06.02.1991 tarihinde intifa hakkı üzerinde bırakılmak suretiyle çıplak mülkiyetini davalıya satış suretiyle temlik ettiği ve satışın sicile yansıdığı, aynı tarihte davalı ile noterden 2497 yevmiye numaralı ölünceye kadar bakma akdi düzenledikleri, bakım alacaklısı A.tarafından, bakım koşulunun yerine getirilmediği iddiası ile Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/1360 E. sayılı dosyası ile açılan davanın devamı sırasında bakım alacaklısının öldüğü ve mahkemece araştırma neticesinde herhangi bir mirasçısı bulunmadığının tespit edildiği ve bunun üzerine TMK’nun 501. maddesi hükmü uyarınca son mirasçı olarak Hazine’nin kaldığı gözetilerek Hazine’ye tebligat yapıldığı, ancak davanın takip edilmemesi sebebiyle 03.04.2006 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verilerek 12.02.2010 tarihinde kesinleştiği, bunun üzerine Hazine’nin, son mirasçı sıfatıyla aldığı veraset belgesine dayanarak bakım alacaklısının önceden açtığı davadaki iddialar belirtilmek suretiyle eldeki davayı açtığı ve mahkemece bakım borcunun yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, yapılan ölünceye kadar bakım akdi sicile yansımamış ve kişisel hak bazında kalmıştır. Oysa, davalı adına oluşan sicil satışa dayalıdır. Önceki davada, davacı A.satışa dayalı sicil kaydına yönelik iradeyi fesada uğratan veya sicilin yolsuz tescile müstenit bulunduğu konusunda bir iddiada bulunmamış, bakım aktinin yerine getirilmediği sebebini ileri sürmüştür.

Öyleyse, sicil, ölünceye kadar bakma akdine göre tesis edilmediği için, bu iddia ile açılan davanın dinlenmesine olanak yoktur. Diğer taraftan eldeki dava, açılmamış sayılmasına dair kesinleşen davanın devamı olarak da nitelendirilemez. Bir bakıma sicil ölünceye kadar bakma akdi gereğince davalı adına oluşsa bile, mirasçıların böyle bir davayı açmasına ve davanın dinlenmesine olanak yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün,açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/26, Karar No: 2024/3528, Tarih: 15.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/26 E.  ,  2024/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1256 E., 2023/1188 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/694 E., 2019/154 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tapu iptali ve terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; dava konusu 1288 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının elatmasının önlenmesine ve dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının kal’ine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, davanın, tapuya güven ve Anayasa’da düzenlenen mülkiyetin korunması ilkelerine aykırı olduğunu, on yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ..., yargılama sırasındaki beyanında, 1990 yılından beri davalı Belediyeye ecrimisil bedeli ödediğini, yapı kayıt belgesi aldığını, taşınmaz üzerindeki yapının usul ve yasaya uygun olarak inşa edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ, BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

2.Davalı ..., yargılama sırasındaki beyanında, 1990 yılından beri davalı Belediyeye ecrimisil bedeli ödediğini, yapı kayıt belgesi aldığını, taşınmaz üzerindeki yapının usul ve yasaya uygun olarak inşa edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ, BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile 1288 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, kıyı kenar çizgisi içinde yer alan ve fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 5 m²’lik alana davalının müdahalesinin men’ine, yapının kal’ine dair verilen karara karşı davalı ... vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; başvurunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine, 1288 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile kamunun istifadesine açık kıyı olarak terkinine, elatma olmadığı gibi davalı aleyhine kesinleşmiş mahkeme kararı da bulunmadığı gerekçesiyle men’i müdahale ve kal isteğinin reddine karar verilmiş, kararın taraflarca temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.11.2020 tarihli ve 2020/4158 Esas, 2020/7535 Karar sayılı kararı ile; yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli olmadığı, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler incelendiğinde, 18.02.2019 havale tarihli fen bilirkişi krokisinde, dava konusu 1288 parsel sayılı taşınmazın kuzeyinde bulunan yapının (A) harfi ile gösterilen 5 m²’lik bölümünün dava konusu parsel içinde kaldığı, 21.02.2019 havale tarihli inşaat, ziraat ve jeoloji mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu tarafından sunulan ek raporda da müdahalesi bulunan yapının dava konusu 1288 parsel üzerinde kalan kısmının yıkılması halinde bina bütünlüğü bozulacağından binanın tamamının yıkılması gerektiğinin belirtildiği, ancak parselin kuzeyinde bulunan ve dava konusu parsele müdahalesi gösterilen söz konusu yapının kime ait olduğu konusunda herhangi bir araştırma yapılmadığı, bu hususun taraf teşkilinin sağlanıp sağlanmadığı konusunda tereddüte düşülmesine sebebiyet verdiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına dair önceki kararın onanması ile birlikte kesinleştiğinden bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının kullananı dahili davalı ... yönünden elatmanın önlenmesi ve kal talebinin kabulü ile 5 m²’lik kısmın kâl’ine, diğer davalı ... Başkanlığının el atması olmadığından men’i müdahale isteğinin reddine karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 30.03.2023 tarihli ve 2022/5191 Esas, 2023/1933 Karar sayılı kararı ile; elatmanın önlenmesi davalarında, bir taşınmazı haksız olarak kullanan ile başkasına kullandıran kişinin birlikte sorumlu tutulacağı, dava konusu taşınmazın davalı ... adına kayıtlı olduğu, davalı ... tarafından dava konusu taşınmaz üzerine konutun inşa edildiği, davalı ...'in diğer davalı ...'na ait taşınmaz üzerine yapıyı inşa ettiği, davalı Belediyeye ecrimisil bedeli ödediği, yapı kayıt belgesi aldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, elatmanın önlenmesi talebi yönünden davalı ...'nın da sorumlu tutulması gerekirken, sadece dava konusu taşınmaz üzerine yapıyı inşa eden davalı ...'nın sorumlu tutulmasının doğru olmadığına değinilerek elatmanın önlenmesi talebi yönünden dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıyı inşa eden ve kullanan davalı ... ile birlikte yapıyı kullandıran davalı ... yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2023 tarihli ve 2023/1256 Esas, 2023/1188 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma kararında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı ...'in davaya sonradan dahil edildiğini ve adil yargılanma hakkından mahrum kaldığını, yapının kaçak olmadığını bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43 üncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 9 uncu maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715 inci, 999 uncu maddeleri, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararın bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43 üncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 9 uncu maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715 inci, 999 uncu maddeleri, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararın bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/A maddesi gereğince davalılar tarafından yatırılan temyiz harçlarının istek hâlinde yatıranlara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11649, Karar No: 2015/1742, Tarih: 12.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/11649 E.  ,  2015/1742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/06/2012 gün ve 2010/513-2012/89 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/03/2014 gün ve 2012/16172-2014/5595 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait konutun davalı sigorta şirketine 2000 yılından beri ... Güvence Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, teminat kapsamında bulunan yüzme havuzunda su kaçağı olduğunun tesbit edildiğini, rizikonun davalıya ihbarına rağmen sigorta bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik, 19.000 TL’nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2005 yazında dava konusu havuzdaki su kaybını bilmesine rağmen su kaybının 2006 yazında günde 20 tona çıkması üzerine hasarı ihbar ettiğini, gerekli koruma ve kurtarma çalışmalarının yapılmaması nedeniyle TTK’nın 1292/3. maddesi uyarınca haklarının zayi olduğunu, yine genel şartlar A.4/4 maddesi uyarınca sigortalı şeylerin kendi ayıplarından meydana gelen zararların teminat dışında olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma kararı uyarınca dava konusu sigortalı havuzda, belirtilen büyüklükte bir hasarı meydana getirebilecek şiddetteki depremin en son 17 Ağustos 1999 yılında Kocaeli'de meydana geldiği, bu tarihten sonra 2006 yılına kadar havuzda hasar olduğuna dair davacı tarafından sigorta yetkililerine herhangi bir talep veya ihbarda bulunulmadığı, kaldı ki bu depremde oluşacak bir çatlağın azami 4-6 aylık bir süre de farkedilir düzeye geleceği, bölgeyi etkileyen küçük depremlerin ise söz konusu hasarı yaratmasının mümkün olmadığı, hasarın davalı tarafından düzenlenen poliçe ile teminat altına alınan deprem rizikosundan kaynaklanmadığı, aksine havuzda meydana gelen su kaçağının sebebinin havuz imalatında yetersiz malzeme kullanılması ve hatalı uygulama/işçilik dolayısıyla oluşan aderans yetersizliği olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.03.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 12/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5349, Karar No: 2021/3529, Tarih: 24.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5349 E.  ,  2021/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında verilen beraat hükmü O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15602, Karar No: 2023/2878, Tarih: 09.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15602 E.  ,  2023/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2022/10 Esas, 2022/54 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili ve sanık ... müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu ve yöntemine verilen önem dikkate alındığında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Temel hak ve hürriyetlerin korunması" başlıklı 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen; '"Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." şeklindeki düzenleme, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 13 üncü maddesinde güvence altına alınan etkin başvuru hakkı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) "Kararların gerekçeli olması" başlıklı 34 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen; "Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir." hükmü ile aynı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasının ilgili bölümünde yer verilen; "Hüküm fıkrasında, ... kanun yollarına başvurma ... olanağının bulunup bulunmadığının,

başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." şeklindeki düzenlemeye uygun olarak kararın tebliğinin şeklî değil, faydalı, amacına uygun, hak arama hürriyetini ve etkin başvuru hakkını engellemeyecek biçimde olması gerekmektedir.

Hak arama özgürlüğü ile yakından ilişkili ve emredici vasıftaki bu hükümlere göre kanun yoluna başvuru hakkı olanlara hüküm açıklanırken ve hazır değilseler tebliğ edilen gerekçeli kararda başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresinin bildirilmesi zorunludur. Bu yasal düzenlemelerin ortak amacı bireylerin yargı ya da idarî makamlar önünde sonuna kadar haklarını arayabilmelerine kolaylık ve imkân sağlamaktır. Çünkü son derece dağınık ve değişken olan mevzuat karşısında insanların hakkını aramakta güçlük çekeceğini değerlendiren kanun koyucu, ilgilisinin, başvurulacak kanun yolu, mercii ve süresini de içerir şekilde karar ve işlemlerden Devlet tarafından haberdar edilmesini, hak arama, hak ve hürriyetlerin korunması ve etkin başvuru hakkı bakımından zorunluluk haline getirmiştir.