muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6390, Karar No: 2024/7781, Tarih: 04.07.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...tüm dosya kapsamı ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; tanık ...'nün; "ben davacıyı inşaatında çalışmam olmam nedeniyle tanırım, davalıyı da davacının inşaatında davalı ... ile çalışmış olmamız nedeniyle tanırım, biz davacının inşaatında yevmiye usulü çalışmıştık, davalı da yevmiye usulü çalışmıştı, bize tüm inşaat malzemelerini alet ve gereçlerini ... getirirdi, ... beni buldu, hasan usta şu evin üst katına kolonları dikelim dedi, toplu bir para olarak anlaşmadık, günlük yevmiye usulü anlaştık, ben ve davalı kolonları dikerken davalı iş kazası geçirdi, bizim belli bir saatimiz yoktu, sabah 08:00'de işe başlardık öğlen 12:00-13:00 gibi öğle yemek yerdik ve 17:00-18:00'a kadar çalışırdık her gün aşağı yukarı bu şekilde çalışırdık, ancak aramızda önceden de tanışıklığımızdan dolayı bir arkadaşılığımız vardı işe geç gelmemize ya da erken bırakmamıza karışmazdı, ancak biz götürü usulü anlaşmadık günlük yevmiye olarak anlaştık ...'nin de toplu verecek parası yoktu, inşaat belli bir aşamaya geldikten sonra tekrar görüşecektik devam edip etmeyeceğine o zaman karar verecektik ancak bu iş kazası olunca olmadı, başta para bile ödenmedi, mesela biz gidecektik, işimizi yapacaktık iş kaç günde ve ne kadar masrafla biterse hesap görecektik ona göre ödenecekti, ama çalışmamızdan kısa bir süre sonra kaza olduğu için para hususu da sonradan görüşülemedi, biz zaten inşaatta 5-6 gün anca çalıştık, bu kaza oldu, davacı çalışırken bize emir ve talimat vermedi... Örneğin ben bir inşaat ustası olarak 4 duvar bir depo yapımı için biriyle anlaştığımda götürü ücret olarak örneğin 5 bin TL isterim, ancak bu 5 bin TL'nin içinde yalnızca benim işçilik ücretim vardır, işin yapılması için gereken çimento, demir, vb tüm araç gereçleri iş sahibi bana temin eder, götürü usul bu şekilde diye bilirim ancak ben götürü usulde hiç çalışmadım, ...'yle de aramızda dostluk olduğu için ücret henüz konuşmamıştık ama ben beden gücümün karşılığı olan ücreti talebi ederim, çimentoyu demiri ve tüm araç gereci bize ... sağlamıştı, davacı benim çırağımdır ama o da bu işte artık ustadır, para almış olsaydık yarı yarıya bölüşecektik, normalde finike yöresinde inşaat yaptıran iş sahiplerinin çok azı inşaat işçilerine sigorta yapar ancak dava konuya inşaatta ..

...'yle de aramızda dostluk olduğu için ücret henüz konuşmamıştık ama ben beden gücümün karşılığı olan ücreti talebi ederim, çimentoyu demiri ve tüm araç gereci bize ... sağlamıştı, davacı benim çırağımdır ama o da bu işte artık ustadır, para almış olsaydık yarı yarıya bölüşecektik, normalde finike yöresinde inşaat yaptıran iş sahiplerinin çok azı inşaat işçilerine sigorta yapar ancak dava konuya inşaatta ... bize sigorta yapmak istese de yapamamış olma ihtimali yüksek zira dediğim gibi inşaata başlar başlamaz 4-5 gün içerisinde kaza oldu, yaptığımız inşaatta herhangi bir doğal afet gibi ya da bunun gibi bir zarar gelirse bu zarara iş sahibi katlanır," şeklinde beyanda bulunduğu, beyanından davalının yalnızca emeği karşılığı bir ücret ödeneceği hususunda anlaşıldığı, sözleşmenin konusu inşaatın ne şekilde teslim edileceğinin de tam olarak kararlaştırılmadığı, bir süre çalışma sonucunda gelinen aşamaya göre çalışmaya devam edip etmeyeceklerinin tekrar görüşüleceğini beyan ettiği tanığın beyanından ve yukarıda açıklanan mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinde davalının yalnızca emeği için bir para ödendiği, belli bir eserin teslimi noktasında taraflar arasında net bir anlaşma olmadığı, yapılan anlaşmadan inşaatın yapımı sırasında meydana gelme ihtimali bulunan deprem vb kazalardaki inşaatın hasarına davacıların murisinin katlanacağının anlaşıldığı ve bu nedenle tarafların arasındaki ilişkinin hizmet ilişkisi olduğu kanaatine varılmıştır. Yine tanık ... beyanında; "Muris ... benim komşum olması nedeniyle tanırım, ... amca babamla aynı zamanda yakın arkadaştı, ... amca babama inşaatının yapımın götürü usulde davalıya verdiğini babama ve bana söyledi, davalı da ... ile beraber inşaatın kabasını yapmaktaydılar, ben olayda ücretin tam olarak nasıl ödendiğini bilmiyorum ancak her zaman yapıldığı üzere bu tür inşaat yaptırılırken biz öncelikle biz biraz peşinat veririz kalanını da işin bitiminde öderiz, ancak davadaki tarafların ücret hususunda nasıl anlaştıklarını bilmiyorum, ben taraflar götürü usulüyle anlaşmışlar, biz de götürü usulde inşaat yaptırdık, örneğin işçi beton lazım der inşaatı yapan gider parasını öder betonu getirtirir ya da bunun gibi inşaat yapımında gerekli malzemeleri işçi söyler inşaatı yaptıran kişi de temin eder, bu inşaat benim iş yerimin tam karşısındaydı, işçiler inşaata başladılar ve düzenli olarak şantiyeye gelip inşaatın kaba kalıp işini yaptılar ama işçilerin arada 2-3 gün inşaata hiç gelmedikleri de olurdu, ... bize iş bitiminde parayı vereceğini söyledi, ben davalı ...'ı inşaatçı olması sebebiyle tanırım, ...'un birlikte çalıştığı ...'nün dava konusu inşaattan başka inşaatları da götürü usulde alıp yaptığını ben bizzat biliyorum, davalı da ... ile birlikte yapılan inşaatlarda çalışırdı, ancak ben ... ve ...'un kimin inşaatını şu anda hatırlamıyorum, ben kimden talimat aldığını duymadım ancak ustası ..

... bize iş bitiminde parayı vereceğini söyledi, ben davalı ...'ı inşaatçı olması sebebiyle tanırım, ...'un birlikte çalıştığı ...'nün dava konusu inşaattan başka inşaatları da götürü usulde alıp yaptığını ben bizzat biliyorum, davalı da ... ile birlikte yapılan inşaatlarda çalışırdı, ancak ben ... ve ...'un kimin inşaatını şu anda hatırlamıyorum, ben kimden talimat aldığını duymadım ancak ustası ... olduğu için ondan talimat alıyordur diye tahmin ediyorum" şeklinde beyanda bulunduğu, beyanından tarafların götürü ücret üzerinden anlaştıklarını yalnızca bu götürü ücretin yalnızca işçinin/ustanın emeğinin karşılığı bir ücret olduğu, inşaatın yapımı için gerekli tüm malzeme ve alet edevatın inşaatı yaptıran kuşu tarafından karşılandığını, olma davalının yalnızca emeği karşılığı bir ücret ödeneceği hususunda anlaşıldığı ve bu nedenle tarafların arasındaki ilişkinin hizmet ilişkisi olduğu kanaatine varılmıştır. Yine tanık ...; "muris ... benim amcam olur, benim evime dava konusu inşaat karşılıklıdır, bu nedenle davalının, davacıların murisi ... ... inşaatında çalıştığını görüyordum, ...'in inşaatında inşaat ustası ... de çalıştı, seneler önce ...'ye babam da inşaat yaptırmıştı, ben ücret konusunda nasıl bir anlaşma yapıldığını bilmiyorum, ben tarafların pazarlık yaptığına bizzat şahit olmadım ancak davacı amcam ...'den duyduğum kadarıyla taraflar evin inşaatını m2'si belli olduğundan götürü usulde anlaşmışlar ... bana bu şekilde söyledi, işçiler benim gördüğüm kadarıyla inşaatı düzenli bir şekilde gelerek yaptılar ancak arada gelmedikleri oldu mu ben bunu bilmiyorum yani davalı her gün inşaata geldi mi bunu ben bilmiyorum, davalının ve diğer işçilerin düzenli bir çalışma saati, mesai saatleri var mıydı ben bilmiyorum zira ben sürekli evde bulunmadığım için onların her gün işe kaçta başlayıp kaçta bıraktıklarını takip edemem ancak davalı ve diğer işçiler yevmiyeli ya da aylık maaşlı olmadığı için işe başlama ve işi bırakma saatlerini kendileri ayarlıyorlardır diye tahmin ediyorum, ben ... ... işçilere inşaata gelme ve inşaattan ayrılma gibi bir saat belirlediğini hiç duymadım, ben davalının çalışırken kimden talimat aldığını bilmiyorum," şeklinde beyanda bulunmuş ancak tanığın beyanından herhangi bir kanaate varılamamıştır.

Neticeten; davaya konu inşaatın yapımında taraflar arasında götürü ücret üzerinden anlaşıldığı ifade edilmiş olsa da söz konusu götürü ücretin açıklattırılması ile yerel halk arasında yalnızca davalının emeğinin karşılığı ücretin toplu olarak ödenmesi manasına geldiği, inşaatın yapı için gerekli malzeme, alet ve edevatın iş sahibi tarafından temin edildiği, yine yapılan anlaşmada teslim edilecek inşaatın tam olarak özellikleriyle belirtilmediği yapılan çalışma ve gelinen aşamaya göre devam edilip edilmeyeceğinin taraflar arasında yeniden görüşüleceği anlaşıldığından davacıların murisi ile davalı arasında hizmet ilişkisi bulunduğu kanaatine varılmış ve davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, hatalı karar verildiğini, Kurum işlemlerinin mevzuata uygun bulunmadığını, olayın bir iş kazası olmadığını, davalı tarafın da bu durumun kabulünde bulunduğunu beyan ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "... somut olaya bakıldığında, olay ile zarar arasındaki uygun illiyet bağının tam olarak kurulduğu belirgin olup, alınan tanık beyanları, iş kazasına yönelik Kurum tahkikat dosyası içeriği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu görülmüştür.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, iş kazası olmadığının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, iş kazası olmadığının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı mirasçıları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2664, Karar No: 2018/3371, Tarih: 11.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2664 E.  ,  2018/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte faturaların en son 2008 yılının Aralık ayında KDV indiriminde kullanıldığı gözetilerek, suç tarihinin 21.01.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından 2008 takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25025, Karar No: 2013/17094, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25025 E.  ,  2013/17094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu malına zarar verme suçundan sanıklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Denizli Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2012 tarihli ve 2012/722-789 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2013 tarihli ve 2013/123 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25.07.2013 gün ve 2013/12074/47863 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2013 gün ve 2013/261795 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle verilen Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 17/01/2013 tarihli ve 2012/19193 esas, 2013/855 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirleneceğinin düzenlendiği, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, çocuk ağır ceza mahkemeleri yönünden farklı bir düzenleme yapılıp bu mahkemelerin yargı çevresinin, bulundukları il merkezi ve ilçeler ile bunlara adli yönden bağlanan ilçelerin idari sınırları olduğunun hükme bağlandığı, bu şekilde çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin farklı düzenlemelere tâbi tutulduğu, çocuk mahkemelerinin yargı çevresinin, kurulduğu il ve ilçenin mülki sınırlarıyla belirlenmesi karşısında, il merkezi veya ilçe merkeziyle sınırlı yargı çevresine sahip bulunduklarında tereddüt bulunmadığı, aksi halde çocuk ağır ceza mahkemeleri için ayrı bir düzenleme yapılmasının bir anlamının olmayacağı, yasada ayrı ayrı düzenleme yapıldığı halde çocuk ağır ceza mahkemeleri için öngörülen yargı çevresinin çocuk mahkemeleri için de geçerli olduğundan söz edilemeyeceği, anılan maddenin 3. fıkrasında ise coğrafi durum ve iş yoğunluğu göz önünde tutularak çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerinin yargı çevresinin belirlenmesine veya değiştirilmesine Adalet Bakanlığının önerisi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca karar verileceğinin düzenlenmesi ve Denizli Çocuk Mahkemesinin yargı çevresini genişleten herhangi bir kurul kararının da bulunmaması karşısında, yargı çevresinin ilçeleri de kapsayacağı şeklinde yorum yapılmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden; Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.02.2013 tarih ve 2013/123 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 11/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6511, Karar No: 2016/731, Tarih: 25.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6511 E.  ,  2016/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2014 tarih ve 2013/230-2014/517 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin işletmesinde bulunan ... Limanı'na .... isimli geminin çarpması üzerine, limanda meydana gelen hasarın tespiti amacıyla açılan tespit davasında, onarım giderinin 36.280,88 TL, onarım süresince oluşacak gelir kaybının ise 74.049,75 TL olduğunun tespit edildiğini, davalı sigorta şirketinin müvekkiline gönderdiği 01/10/2007 tarihli taahhüt mektubunda, ".... gemisinin sahibi şirketin davacı zararını ödemede bulunmaz ise, 120.750 Doları aşmamak üzere ödemeyi kendilerinin yapacaklarını" belirttiğini, bu nedenle hem sigorta şirketi, hem de geminin sahibi .... şirketinin borçtan müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, gemi donatınını temsilen ... şirketi hasım gösterilerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 110.330,63 TL'nin zararın öğrenme tarihi olan 29/04/2009'den itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsili talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı .... yönünden, davanın haksız fiil tazminatı istemine dayalı olduğunu, haksız fiil sonucu meydana gelen olayda donatana izafeten acentaya dava açılamayacağını, acentenin haksız fiilden doğan tazminat ilişkisine aracılık etmediği, bu nedenle dilekçenin doğrudan donatana gönderilmesi gerektiğini, davalı Sigorta Şirketi yönünden ise kazanın 23/09/2007 tarihinde meydana geldiğini, dava konusu kazada sorumluluğun Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen çatma hükümlerine göre değerlendirilemeyeceğini kazanın BK'nın 41. maddesinde düzenlenen haksız fiil sorumluluğuna dayandığını ve olayın meydana geldiği 23/09/2007 tarihinden, dava tarihine kadar 1 yıllık zamanaşımının gerçekleştiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, .... gemisinin acentası olan ....'nin 21.09.2007 tarihli dilekçesi ile, yükünü boşaltmak üzere limana yanaşma talebinde bulunduğu, geminin ... limanından atık alım hizmet bedeli, barınma ve palamar ücretleri, iskeleden su alınması hizmetlerini dava konusu kazadan sonra alarak faturalandırılmak sureti ile kendisinden tahsil edildiği,ancak taraflar arasındaki sözleşmesel ilişkinin dava konusu iskeleye çarpma olayından sonra meydana gelmiş olması sebebiyle davada, çarpma olayı sonrası geminin limana bağlanması sonrasında zorunlu olarak aldığı hizmetler nedeni ile hizmet bedelinin faturalandırılarak tahsil edilmiş olması nedeni ile kazadan önce aralarında sözleşmesel ilişki kurulmadığı, kaza anı itibarı ile haksız fiil hükümlerine göre değerlendirilme yapılması gerektiği gerekçesiyle, davanın zaman aşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı geminin limana yanaşması esnasında verdiği zararın tahsili istemine ilişkin olup, davalı süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuştur.Davalıya ait gemi, yanaşma manevrası esnasında davacıya ait limana çarpmak suretiyle zarar vermiştir.Dosya içerisinde mevcut bulunan ve 21.09.2007 tarihli belgeye göre, davalı acentası olduğu geminin 4 nolu rıhtıma yanaştırılması isteğinde bulunmuş, davacı ... tarafından da, geminin iskeleye yanaşma müsaadesi verilmiştir.Taraflar arasındaki icap ve kabulle sözleşme kurulmuş ve davalının acentası olduğu gemi de limana yanaşmak üzere manevra yaptığı esnada limana çarpmıştır.Taraflar arasında sözleşme bulunduğu, bu hizmetler nedeniyle davacı ... işletmesi tarafından tanzim olunan faturalardan da bellidir.Bu durumda taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunmakta olup, zamanaşımı, olaya uygulanması gereken BK'nın 125'nci madde gereğince 10 yıldır.Bu nedenle mahkemece, davalının zamanaşımı def'inin reddi gerekirken kabulü ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.