muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5501, Karar No: 2023/4178, Tarih: 19.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5501 E.  ,  2023/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/343 - 2015/633

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekilinin yokluğunda verilen hükmün katılan kurum vekiline usulüne uygun olarak 12.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, katılan kurum vekilinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.01.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Birecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2015/343 Esas, 2015/633 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.10.2020 tarihli, 2016/74656 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine,

2. Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 06.10.2020 tarihli, 2016/74656 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine,

2. Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Her ne kadar sanık Abdulkadir İdris Hartavi hakkında Birecik İlçesi, İnceler Köyü, Keloşk-Deyr Şebek Harabeleri'ni tahrip ettiğinden bahisle 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın aşamalarda atılı suçlamaları istikrarlı bir şekilde reddettiği, dosya kapsamından anlaşıldığı üzere görgü tanığı ... ile sanık arasında husumet bulunduğu, bu nedenle tarafsızlığından şüphe duyulan tanığın beyanlarına üstünlük tanınmadığı; kaldı ki, tanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında aracı ile harabelerin bulunduğu yerden geçtiği sırada Kale'nin doğu kapısının kepçe ile yıkıldığını, sanığı olay yerinde görmediğini beyan ettiği, bu itibarla sanığın aksi ispat edilemeyen savunması dışında atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve mahkumiyete yeter bir delil bulunmadığı anlaşılmakla 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir."

2. Şanlıurfa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 30.12.2009 tarih ve 1009 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen Keloşk-Deyr Şebek Harabesi'nin tahrip edildiği iddiasıyla sanık hakkında dava açılmıştır.

3. Sanık savunmasında, tanık ...'ın beyanlarını kabul etmediğini, aralarında husumet bulunduğunu, köy muhtarı olduğundan harabeleri koruduğunu beyan etmiştir.

4. Tanık ..., kolluk beyanında, 2014 yılının ikinci ayında köyde bulunduğu sırada kalenin yanından geçerken kalenin doğu kısmının kepçe ile yıkıldığını, olay yerinde sanığa ait aracı gördüğünü fakat sanığı görmediğini, birkaç kişiyi görmekle birlikte kim olduklarını seçemediğini, kale duvarlarını yıkan kişinin tahminince sanık olduğunu ifade ettiği, tanığın duruşmada alınan beyanının da benzer mahiyette olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Katılan vekilinin, usulüne uygun olarak 12.01.2016 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.01.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Mahalli Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

A. Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediği, olay tutanağında imzası bulunan Veysi Korkmaz'ın, sanığı atılı suçu işlerken gördüğüne dair bir anlatımının bulunmadığı, tanık ...'ın da olay yerinde sanığa ait aracı gördüğünü ancak sanığı görmediğini beyan ettiği anlaşılmakla, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi ile sanığın beraatine karar verilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçede (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Mahalli Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Birecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2015/343 Esas, 2015/633 Karar sayılı kararına yönelik mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5013, Karar No: 2023/3744, Tarih: 14.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/5013 E.  ,  2023/3744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... İnşaat ... Ürünleri Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, davalı şirketlerin yüklenicisi olduğu “... ...Projesi”nden 260.000,00 TL ve 305.000,00 TL bedelle birer adet bağımsız bölüm satın aldıklarını, ancak söz konusu binanın iskan ruhsatının alınmadığını, dairelerin taahhüt edilenden daha küçük olduğunu, ayrıca ayıp ve eksiklikler bulunduğunu ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile dairenin ayıpsız değeri ile ayıplı değerinin tespiti ve bu farkın şimdilik her bir davacı için 10.000,00 TL'sinin dairenin teslim tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, dava konusu dairede ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesinin tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ... İnş. Turizm San. Tic. A.Ş. aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, diğer davalı ... İnş. ... Ürünleri Turizm San. Tic. Ltd. Şti. Aleyhine açılan davanın kabulüne, davacılardan ... için 60.016,00 TL, diğer davacı ... İçin 28.453,00 TL madi tazminatın davalı ... İnş. ... Ürünleri Turizm San. Tic. Ltd. Şti.nden tahsil edilerek adı geçen davcılara ödenmesine,davacı ... için alacağın 10.000,00 Tl'lik kısmın davanın açıldığı 17/10/2011 gününden, bakiye 50.016,00 Tl'lik kısım için davanın ıslah edildiği 19/01/2015 gününden itibaren yasal faiz işletilmesine, davacı ... için alacağın 10.000,00 Tl'lik kısmın davanın açıldığı 17/10/2011 gününden, bakiye 18.453,00 Tl'lik kısım için davanın ıslah edildiği 19/01/2015 gününden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... İnş. ... Ürünleri Turizm San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 22.10.2019 tarihli ve 2016/14897 E., 2019/10301 K. sayılı ilamıyla, temyiz eden davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verildikten sonra "1-Davalının, mahkemece gizli ayıp olarak nitelendirilen ayıplarla ilgili temyiz itirazı yönünden; dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198 inci maddesi (6098 Sayılı TBK.’nun 223 üncü maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198 inci maddesinde (6098 sayılı TBK.’nun 223 üncü maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacılardan ...'ın 27.10.2010 tarihinde, diğer davacı ...'nun 01.02.2011 tarihinde tapudan satın aldığı bağımsız bölümlerin davacılara 21.12.2010 tarihinde teslim edildiği ve davacıların da 26.09.2011 tarihinde noterden gönderdikleri ihtarname ile davalılara ihbarda bulundukları dosya kapsamı ile sabittir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198 inci maddesi (6098 sayılı TBK.’nun 223 üncü maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır

...'nun 01.02.2011 tarihinde tapudan satın aldığı bağımsız bölümlerin davacılara 21.12.2010 tarihinde teslim edildiği ve davacıların da 26.09.2011 tarihinde noterden gönderdikleri ihtarname ile davalılara ihbarda bulundukları dosya kapsamı ile sabittir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198 inci maddesi (6098 sayılı TBK.’nun 223 üncü maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Hal böyle olunca, mahkemece, bilirkişi heyetinden, “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlar yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği, teslim ve ihbar tarihleri de gözönünde bulundurularak) zaman dilimi de dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas olacak şekilde ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davalının, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen bağımsız bölümün katalogda ve tasdikli projede belirtilen net alandan daha az alana sahip olması ile ilgili temyiz itirazı yönünden; Her ne kadar mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda bağımsız bölümlerdeki m2 eksikliği eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacıların talebi kabul edilmiş ise de; bu hususun davacıların satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacıların bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacıların teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı açık olup, bu kalem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davalının, mahkemece binanın iskansız olması dolayısıyla hükmedilen tazminata ilişkin temyizi yönünden; Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda dava konusu binanın iskan ruhsatı bulunmaması nedeni ile de tazminata hükmedilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1999/15-653 esas-1999/965 karar sayılı kararında belirtildiği gibi 3194 Sayılı İmar Kanununa göre bütün yapılar için ... ruhsatı alınması zorunludur. Ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı olarak inşa edilen yapılarda, ruhsata aykırılık giderilemiyorsa inşaat derhal durdurulur, sonuçta da bina belediye encümeni ya da il idare kurulu kararı ile yıkım masrafı ... sahibinden alınmak üzer yıktırılır. İmar Kanununun emredici hükümlerine aykırı olarak inşa edilmiş ruhsatsız kaçak bina veya ruhsatına aykırı bölüm ile ilgili, yasaya aykırılık giderilmeden mahkemelerden kal dışında eksik işler bedeli, tescil ya da hukuki yarar söz konusu olsa bile mülkiyet tespiti istenemez. Yasaları uygulanmakla görevli olan mahkemeler de, imar suçu işleyen yükleniciler ile onların bu eylemlerinden yararlanmaya kalkışan arsa sahiplerinin, bu tür talepleri doğrultusunda karar veremezler. Somut olayda, binanın ruhsat ve eklerine tasdikli projesine aykırı olarak yapılması nedeniyle, henüz iskan ruhsatı alınamadığına göre, mahkemece yapılacak ..., konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak, projeye aykırı bölümler ile ilgili olarak yasaya aykırılığın giderilip giderilemeyeceği araştırılmalı, eğer giderilemeyeceği sonucuna ulaşılırsa, davacıların ancak sözleşmeyi feshederek dairenin rayiç bedelini isteyebileceğinin kabulü ile işbu davadaki talepleri de dikkate alınarak, sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu husus gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. “ gerekçesiyle bozulmuştur.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacılar vekili, dairedeki metrekare eksikliğinin açık ayıp olarak nitelendirilmesinin hatalı olduğunu, ortalama bir tüketicinin normal bir muayene ile bu konudaki ayıbı tespit edemeyeceğini aynı projeye ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf başvurularının tüketici lehine reddedildiğini belirterek Daire bozma ilamının düzeltilerek mahkeme kararının onanmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşınmazdaki ayıp iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4 ve 30 uncu maddeleri

6098 sayılı TBK.nın 223 üncü maddesi

3. Değerlendirme

Karar düzeltme yoluyla incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Dairemiz yerleşmiş içtihatlarına göre satılan taşınmazdaki metrekare eksikliğinin açık ayıp olarak kabul edilmiş olmasına göre davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1950, Karar No: 2009/5873, Tarih: 01.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1950 E.  ,  2009/5873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, dava dilekçesi ile, İnegöl 1.İcra Müdürlüğünün 2006/2296 Esas sayılı dosyasından,davalı alacaklının rehinin paraya çevrilmesi yolu ile yaptığı takip sonucu rehin konusu makine olduğu iddiası ile davacıya ait işyerindeki kenar yapıştırma makinesinin 21.07.2008 tarihinde kıymet takdirinin yapıldığını belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, dava konusu makinenin rehin kapsamında olan makinelerden olduğunu ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, icra dosyasında alınan bilirkişi raporu ile rehinli makine ile dava konusu makinenin aynı olduğunun saptandığı ve istihkak davasının konusunu haciz konulan malın oluşturduğu, rehinin paraya çevrilmesi yolu ile takipte haciz işlemi söz konusu olmadığından istihkak davasının söz konusu olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere ve her ne kadar kararın, rehinin paraya çevrilmesi yolu ile takipte İİK”nun 96.maddesine dayalı olarak istihkak davası açılamayacağı yönündeki gerekçesi İİK’nun 150/g maddesindeki İİK’nun 96 ve devamı maddelerinin rehinin paraya çevrilmesi yolu ile

yapılan takiplerde de uygulanacağı yönündeki açık hüküm karşısında isabetli değil ise de sonuç itibari ile mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre ve davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.60.TL.kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 1.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15401, Karar No: 2016/493, Tarih: 19.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/15401 E.  ,  2016/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.04.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davalıların müvekkillerinin komşu taşınmazının maliki olduklarını, bahçelerine selvi ağaçları dikerek müvekkillerinin görüş alanını kapattıklarını, bu ağaçların tamamının kal'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddia ettiği biçimde her iki taşınmaz arasında bulunan selvilerin davacının manzarasını kapatmadığı ve davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen 30.01.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, iki meskeni birbirinden ayıran bölüme limon selvilerinin dikilmiş olduğu, zeminden 1 metre yükseklikte budanmış oldukları ve keşif tarihi itibariyle davacının terasında manzara ve görüntüsünü olumsuz yönde etkilemediği bildirilmiştir.

Bilirkişi raporuna göre, komşuluk hukukuna aykırılık teşkil eden yüksek ağaçların yargılama sırasında budanmak suretiyle aykırılığın giderildiği ve davanın konusuz kaldığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulması gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1679, Karar No: 2016/10451, Tarih: 26.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/1679 E.  ,  2016/10451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin alt işveren ....'nin elemanı olarak asıl işveren ... bünyesinde Site Teknisyeni olarak 16/02/2009-18/02/2012 tarihleri arasında çalıştığını, en son asgari geçim indirimi alacağı dahil 1147,00 TL net ücret aldığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, davacının ayrılmak istiyorum ya da istifa ediyorum biçimindeki ifadelerinin hukuki olarak istifa olarak değerlendirilemeyeceğini, davacının çalışma süresi boyunca fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek; kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 16.02.2009 tarihinde müvekkili şirketin hizmet verdiği Kemerlife Sitesinde çalışmaya başladığını ve 18.02.2012 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, davacıya ait ücret bordrolarından fazla çalışma ücretlerinin davacıya ödendiğinin anlaşıldığını savunarak;davanın reddini istemiştir.

Davalı ... XX1 Site Yönetimi'ne tebligatın yapıldığı, davaya herhangi bir cevap dilekçesi sunmadıkları anlaşılmıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: