muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19221, Karar No: 2024/10627, Tarih: 01.07.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19221 E.  ,  2024/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/694 E., 2018/1876 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, kararın usul ve yasaya uygun olmadığına, hakkında beraat kararı verilmesine, bunun mümkün olmaması halinde hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilip, ertelenmesi gerektiğine ve sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın kovuşturma evresinde zararı gidermesi sebebiyle etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h ve 143/1. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği, her ne kadar sanığa zorunlu müdafii atanmış ise de, savunmasının alındığı 04.05.2016 tarihli birinci celsede müdafinin huzurunda ve tüm yasal hakları yeniden hatırlatılarak ifade vermesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2.maddesi gereği isteme aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3135, Karar No: 2015/1189, Tarih: 29.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/3135 E.  ,  2015/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2011/175-2013/296

Davacı S.. B.. vekili Avukat Nesrin tarafından, davalılar A.. A.. vdl aleyhine 17/05/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, kendisine bağlı Ordu Doğum ve Çocuk Bakımevi'nin temizlik işini ihale ile alan dava dışı şirketin çalıştırdığı işçilerden dolayı SGK'ya olan prim borcuna istinaden; bu şirketin, bakımevi nezdindeki her türlü hak ediş ve alacaklarının, 506 sayılı yasanın 83. maddesine göre bakımevi tarafından mahsup edilip, kalanının şirkete ödemesi gerekirken, bu hususun gözetilmediğini, bu nedenle Ordu İş Mahkemesi'nin 25/12/2008 tarih, 2008/285 Esas ve 2008/515 Karar sayılı ilamı uyarınca Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'ne 27/12/2010 tarihinde 58.674,00-TL ödeme yapıldığını belirterek; bu bedelin usulünce işlem tesis etmeyen davalılardan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme, davalıların olay tarihinde başhekim ve döner sermaye tahakkuk memuru olarak görev yaptıklarını, imzaladıkları belgelerin tahakkuk belgesi niteliğinde şirket alacağını gösteren bir belge olduğunu, şirketin prim borçlarının mahsup edilmesinin ödeme makamı olan Ordu Doğum ve Çocuk Bakımevi Döner Sermaye Sorumlu Saymanlığı tarafından yapılması gerektiğini, davaya konu tediye fişlerinin de bahse konu saymanlık tarafından yapıldığını, davalıların dava konusu işlemler ile ilgili herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar vermiştir. Mahkeme ayrıca, yargılama sırasında vefat eden davalı C.. H.. mirasçılarının, murisin mirasını kayıtsız ve şartsız olarak reddettiklerini, ancak bu hususun kararın infazı sırasında gözetilmesi gerektiğini benimsemiştir.

Davalı A.. A.. başhekim, davalı C.. H.. başhekim yardımcısı ve döner sermaye saymanlığı tahakkuk memuru olup diğer davalı S.. Ö.. ise başhekim yardımcısının izinli, raporlu ve baştabip yerine vekalet ettiği zamanlarda döner sermaye saymanlığı tahakkuk memurluğu görevini yerine getirmektedir.

Davalı A.. A.. başhekim, davalı C.. H.. başhekim yardımcısı ve döner sermaye saymanlığı tahakkuk memuru olup diğer davalı S.. Ö.. ise başhekim yardımcısının izinli, raporlu ve baştabip yerine vekalet ettiği zamanlarda döner sermaye saymanlığı tahakkuk memurluğu görevini yerine getirmektedir.

506 sayılı yasanın 83. maddesine göre; sigorta primlerinin hakedişlerden mahsubu yapılmak şartıyla alıkonularak ödenmesi esastır. Olay tarihinde yürürlükte bulunan, Sigorta Primlerinin Hakedişlerden Mahsup Edilmesi ve Ödenmesi İle Kesin Teminatların İadesi Hakkındaki Yönetmeliğin "Hakedişten Kesinti ve Mahsup" başlığını taşıyan 5. maddesinin 3. fıkrasında "İdarece, prim ve gecikme zammına mahsup edilmek üzere yapılan kesinti miktarı tahakkuk müzekkeresinde gösterilir. Bu kesinti ödeme makamınca muhasebe kayıtlarına intikalini izleyen ayın 20'sine kadar Kuruma yatırılır veya önceden bildirilen hesaba banka veya posta idaresi aracılığıyla gönderilir" hükmü düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından, sigorta primlerinin dava dışı temizlik şirketinin hakedişlerinden mahsubu yapılmak suretiyle alıkonularak, dava dışı SGK'ya ödenmemiş olması nedeniyle davacı idarenin zarara uğradığı sabittir. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler uyarınca, ita amiri ve tahakkuk memuru olan davalıların bu zarardan kusurları oranında sorumlulukları bulunmaktadır. Bu nedenle öncelikle, zararın oluşumunda davalıların kusur oranları belirlenmeli, bu belirleme yapılırken davacı bakanlığın çalışanlarını eğitmek, gerekli uyarı ve denetimleri zamanında yapmak gibi nedenlerle bölüşük kusuru bulunup bulunmadığı değerlendirilmeli, bu husus ikmal edildikten sonra; dava dışı SGK'dan davaya konu döneme ilişkin olarak davacı idarenin ödeme yapmakla yükümlü olduğu prim borcu sorularak zarar kapsamı belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; murislerinin yargılama sırasında vefat etmesi nedeniyle davaya dahil edilen C.. H.. mirasçılarının, mirası reddetmiş bulunmaları, eldeki davada hüküm kurulurken gözetilmelidir. Bu hususun kararın infazı sırasında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin mahkeme kabulü yerinde değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 29/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3767, Karar No: 2008/8632, Tarih: 08.07.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3767 E.  ,  2008/8632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan halalarının 1183 ada 3 parsel 2.kat 6 nolu meskenini 20.6.1996 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik ettiğini, ancak miras bırakanın işlem tarihinde ehliyetsiz olduğu gibi, mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak devir yaptığını ileri sürüp, tapu iptali ve miras payları oranında tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların açtıkları vasiyetnamenin iptali davasında alınan Adli Tıp Kurumu raporu ile miras bırakanın medeni hakları kullanmaya haiz olduğunun anlaşıldığı, muvazaa iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 8.7.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili Avukat O.M.ile temyiz edilen vs. vekili Avukat C. T.Ö. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi. tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın maliki olduğu 1183 ada 3 parsel 2.kat 6 nolu meskenini 20.6.1996 tarihinde ve satış suretiyle davalıya temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, miras bırakanın temlik tarihinde ehliyetli olduğu belirlenmek ve benimsenmek suretiyle ve muris muvazaası iddiasının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Gerçekten de, ehliyetsizlik yönünden davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen, temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davacılar miras bırakanın yapmış olduğu temlikin muvazaalı olduğunu da ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacıların, miras bırakanın kendisinden önce ölen kardeşinin çocukları oldukları, davalının miras bırakan ile irs ilişkisinin bulunmadığı dosya kapsamıyla sabittir.

Çekişme konusu taşınmazın akitte gösterilen satış bedeli ile akit tarihindeki gerçek değeri arasında aşırı fark bulunduğu, öte yandan miras bırakanın zengin ve varlıklı bir kişi olup, mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı; davalının, miras bırakanın işleriyle ilgilendiği ve kiracısı olduğu anlaşılmaktadır.

Anılan bu olgular, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde irdelenip değerlendirildiğinde, miras bırakanın temlikteki gerçek iradesinin satış olmadığı, mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı işlem yaptığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 8.7.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1383, Karar No: 2024/3683, Tarih: 30.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1383 E.  ,  2024/3683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2087 E., 2023/479 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2023 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve 58 inci maddesi uyarınca dava açılmıştır.

2. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 06.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz istekleri;

Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, bu nedenle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, sanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırında kaldığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

Sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, bu nedenle elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, sanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddenin kullanım sınırında kaldığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. 08.12.2022 tarihli olay, yakalama, fiziki takip ve elkoyma tutanağına göre; sanığın annesiyle birlikte kaldığı ikamette uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi elde edilmesi üzerine gerekli tertibat alınarak ikametin civarında fiziki takibe başlandığı, suç tarihinde sanığın ikametin önünde görülmesi üzerine sanığın durdurulduğu, usulüne uygun arama emrine istinaden sanığın üzerinde yapılan aramada pantolonunun kemerine sıkıştırılmış vaziyette 337 gram eroin, çorabının içerisinde 1 paket eroin; ikametinde yapılan aramada da 1 paket eroin ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 19.01.2023 tarihli raporu ile sanıktan ele geçen maddelerin eroin ve 6-MAM içerdiği belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıktan ele geçen uyuşturucu maddelerin kullanım sınırının çok üzerinde olduğu dikkate alındığında, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile arama yapılabileceği, dava konusu olayda sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığına ilişkin istihbari bilgi elde edilmesi üzerine Cumhuriyet savcısının yazılı emrine dayanılarak arama işlemlerinin yapıldığının anlaşılması karşısında, maddelerin ele geçiriliş şeklinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından, delillerin hükme esas alınamayacağına ilişkin sanık ve müdafinin temyiz sebebi reddedilmiştir.

2. Sanığın uyuşturucu maddeleri aldığını belirttiği Ö. isimli kişi hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşıldığından, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik sanık ve müdafinin temyiz sebebi reddedilmiştir.

2. Sanığın uyuşturucu maddeleri aldığını belirttiği Ö. isimli kişi hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşıldığından, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik sanık ve müdafinin temyiz sebebi reddedilmiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ele geçen uyuşturucu maddelerin kullanım sınırının üzerinde olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2023/2087 Esas, 2023/479 karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13607, Karar No: 2015/19344, Tarih: 03.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13607 E.  ,  2015/19344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2012/432-2013/376

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsalin değerlendirme tarihi olan 2012 yılına ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri dikkate alındığında, her iki taşınmazın da aynı değerde olduğu anlaşılmasına rağmen, emsal dava konusu taşınmazdan 4 kat daha değerli kabul edildiğinden rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın yerden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları emsal olarak bildirmeleri için imkân tanınması, gerektiğinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve mahallinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, geçersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

2-784 sayılı Kanunla değişik 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15/C maddesine göre dava konusu trafo yerinin TEDAŞ adına tesciline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesinin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak kamulaştırma bedeline bu sürenin bitimi tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.