muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5110, Karar No: 2023/6994, Tarih: 01.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5110 E.  ,  2023/6994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/424 E., 2015/179 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.10.2013 tarihli ve 2013/2027 numaralı iddianamesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları ile 43 üncü maddesi;

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci ve beşinci fıkraları ile 43 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2013/424 Esas, 2015/179 Karar sayılı kararı ile sanığın;

a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun değişikliği lehe kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağduredeki psikolojik rahatsızlığın isnat edilen olayla illiyet bağının bulunmadığına, bu rahatsızlığın ne zamandan beri devam ettiğinin araştırılması gerektiğine, mağdurenin ifadelerinin yaşından büyük öğretilmiş ifadeler olduğuna, tanıkların anlatımlarıyla çeliştiğine, sanığın herkesin görebileceği bir yerde böyle bir eylemi gerçekleştirmesinin mümkün olmadığına, mahallinde keşif yapılması gerektiğine, izah edilen sebeplerden dolayı Mahkeme kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; "Toplanan deliller, Adli Tıp raporu, beyanlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın 16/04/2013 tarihinde yolda yürümekte olan suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan mağdurenin yanına aracı ile giderek yağmuru bahane edip evine bırakabileceğini söyleyip aracına davet ettiği, araç içinde mağdureye onu sevdiğini söyleyip saçını okşadığı, elini tuttuğu ve öpmeye çalıştığı bu suretle cinsel istismarda bulunduğu anlaşılmış, yargılama aşamasında mağdurenin ruh sağlığı ile ilgili olarak İstanbul Adli Tıp Kurumu 6 ncı İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapor içeriği ile bu eylemden dolayı mağdurenin ruh sağlığının kalıcı nitelikte bozulduğu tespit edilmiş, sanığın bu şekilde 15-18 yaş grubu içinde bulunan mağdure ...'a yönelik eylemleri ile çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olduğu..." şeklindeki kabulüyle suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler de nazara alınarak yapılan Kanun karşılaştırmasına göre lehe olduğunu değerlendirdiği 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı vermiştir.

2. Mahkeme, "...Sanık ..., mağdure ...'ı eve bırakma yönündeki beyanı ile hileye başvurmak suretiyle cinsel amaçlı arabasına alıp inmesine izin vermeyerek alıkoymuştur..." şeklindeki kabulüyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Tüm dosya kapsamından, sanığın olay günü aracına rızası ile binen on altı yaş içerisindeki mağdureye onu sevdiğini söyleyip saçını okşaması, elinden tutması ve öpmeye çalışması şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve sanığın eylemi nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının da bozulduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle değerlendirme yapılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin '16.04.2013' yerine '2013' şeklinde gösterilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

2. Mağdurenin çocuk izlem merkezinde (ÇİM), 16.12.2013 günlü duruşma ifadesinde ve duruşma savcısının sorusu üzerine verdiği cevaptan özü itibarıyla benzer olduğu anlaşılması karşısında, ifadeler arasında sonuca etkili olacak bir çelişkinin bulunmadığı gözetilerek Tebliğname'deki mağdurenin '...elimi tutmaya çalıştı, öpmeye çalıştı...' şeklindeki duruşma ifadesine üstünlük tanınarak sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüsten hüküm kurulması gerektiğinden bahisle bozma isteyen düşünce içeriğine iştirak edilmemiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Mağdurenin ağabeyinin olaydan önce sanığın işlettiği markette çalışması nedeniyle sanık ile mağdurenin birbirlerini tanımaları ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın, olay günü yağmurlu bir havada yolda yürüyen on beş yaşından büyük olan mağdureye onu evine bırakabileceğini söylemesi üzerine rızasıyla arabaya bindiği, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı eylemi gerçekleştikten sonra arabadan inmek isteyen mağdurenin inmesine müsaade ettiği anlaşıldığından, somut olayda nitelikli yalan boyutuna ulaşan hile unsuru bulunmadığı gibi istismar eylemi sonrasında mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir eylem gerçekleştirilmediği gözetilerek unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2013/424 Esas, 2015/179 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden farklı gerekçeyle uygun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6436, Karar No: 2013/9264, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/6436 E.  ,  2013/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mazeret dilekçesinde mahkeme isminin doğru yazılmadığından bir başka mahkemeye gittiğinin anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2628, Karar No: 2017/4518, Tarih: 29.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/2628 E.  ,  2017/4518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, almakta olduğu emekli aylığının yeniden hesaplanarak fark aylıklarının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalı şirket nezdinde geçen çalışmaları dönemindeki prime esas kazançlarının gerçek ücreti üzerinden tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının, davalı şirket nezdinde 10.01.1991 – 10.03.2007 tarihleri arasında aralıksız çalışmalarının bulunduğu, davacıya 01.04.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının işçilik alacaklarına ilişkin olarak açtığı davada bilirkişi tarafından; davacının yaz aylarında net 1.650,00 TL, kış aylarında ise net. 1.020,00 TL ücretle çalıştığının kabulü ile rapor hazırlandığı ve mahkemece bu ücretler esas alınarak verilen kararın Yargıtay'ca onandığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan, 506 sayılı Yasanın 77. maddesinde prime esas gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda; davacı prime esas kazançlarının tespitini talep ettiği ve anılan dönemde davalı şirkette geçen çalışmaları aralıksız olarak davalı Kurum'a bildirildiği halde, mahkemece davacının talebi 4857 sayılı Yasa kapsamındaki ücret alacağı olarak değerlendirilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; talep edilen döneme ilişkin dönem bordrolarını dosya arasına alarak bordro tanıklarını dinlemek, davacıdan ücretini ne şekilde aldığını açıklamasını istemek, davalı şirketten talep edilen döneme ilişkin davacı adına düzenlenen ücret bordrolarını istemek, davalı şirket tarafından talep edilen dönemde davalı Kurum'a bildirilen prime esas kazançları belirlemek ve böylece toplanan deliller değerlendirilmek sureti ile varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2010/16916, Karar No: 2011/5309, Tarih: 05.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16916 E.  ,  2011/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının ...plaka sayılı aracı satın alırken dava dışı 3.kişi ...'den 3.500 TL borç aldığını, bu kişinin senet istemesi ve davalının verdiği senedi kabul etmemesi üzerine kendisinin asıl borçlu, davalının da kefil olduğu 3.500 bedelli bir adet senedi imzalayıp bu şahsa verdiğini, davalının borcunu ödememesi üzerine ...’in senedi ... 1.İcra Müdürlüğü’nün 2004/3036 esas sayılı dosyası ile icraya koyduğunu, bu dosyada kendisine ait 64 KN 321 plakalı aracının satıldığını, aracın değerinin altında satıldığından dolayı zarara uğradığını belirterek 6.500,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının dava dışı ...’e olan borcuna karşılık davalının da kefil olarak imzaladığı bir adet senedi dava dışı ...’e verdiğini, davalının borcunu ödememesi üzerine ... tarafından aleyhine yapılan takip sonucu aracının satıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmış ve davalının da imzası bulunan 19.8.2004 tarihli yazılı belgeye dayanmıştır. Mahkemece, bu belge davayı ispatlamaya yeterli görülmeyerek ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, davacının dayandığı 19.8.2004 tarihli yazılı belgede açıkça, davalının dava dışı ...’e araç alım 2010/16916-2011/5309

Satımından dolayı borcuna karşılık davacı tarafından söz konusu bononun verildiği yazılıdır. Öyle olunca bu belge nazara alınıp sonucuna göre bir karar vermek gerekirken aksine düşünce ile yazılı şeklide davanın reddi doğru görülmemiştir, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 05.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11678, Karar No: 2020/12116, Tarih: 08.09.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/11678 E.  ,  2020/12116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme olarak edimin ifasına fesat karıştırma (üçer kez)

HÜKÜM : Beraat (üç kez), mahkumiyet (üç kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette edimin ifasına fesat karıştırma suçundan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 26/03/2015 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye ve CMK'nın 237/2. maddesine dayanılarak Hazinenin açılan kamu davasına katılan olarak KABULÜNE, O yer Cumhuriyet savcısının 26/03/2015 tarihli hükümleri, CMUK'nın 310/3. maddesinde yer alan bir aylık yasal süreden sonra 28/04/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan Hazine vekilinin tüm hükümlere, sanık ... müdafin ise müvekkili hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Bozmaya uyularak gereği yerine getirilmek, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında edimin ifasına fesat karıştırma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yenişehir Devlet Hastanesinin, K.Maraş Bayındırlık ve İskan İl Müdürlüğünün ve K.Maraş C.Başsavcılığının ihtiyacı için yapılan kalorifer yakıtı ihalelerini alan Kirişçi Petrol Ürünleri İnşaat San. ve Tic. A.Ş'nin yetkilisi olan sanık ...'nin, ilgili kurumlara muhtelif tarihlerde ihale şartnamesinde belirtilen niteliklere sahip olmayan yakıtları teslim ederek edimin ifasına fesat karıştırma suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda; Yenişehir Devlet Hastanesine teslim edilen kalorifer yakıtlarından alınan numunelerle ilgili olarak dosya içerisinde bulunan Sütçü İmam Üniversitesi Kimya Laboratuvarından alınmış altı adet analiz raporunda, söz konusu numunelerin ihalede kararlaştırılan dört numaralı kalorifer yakıtına uyduğunun belirtilmesi, diğer iki kuruma yapılan teslimlerle ilgili numune elde edilemediğinden teslim edilen akaryakıtlarla ilgili olarak analiz yaptırma imkanının bulunmaması, muayene ve kabul komisyonunda görev yapan kişilerin tanık sıfatıyla alınan beyanlarında teslim edilen akaryakıtlarla ilgili olarak sorun yaşanmadığına dair anlatımda bulunmaları ile dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarının varsayıma dayalı olması hususları ve keza ceza yargılamasının en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri "şüpheden sanık yararlanır ilkesi" olup, bu kapsamda sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesi için suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilmesi ve sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin mutlaka sanık yararına değerlendirilmesi gerektiği nazara alındığında, yüklenen suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık müdafin temyizi üzerine Dairemizin 23/05/2013 tarihli, 2012/5780 Esas ve 2013/5629 Karar sayılı ilamı ile bozulan 13/05/2011 tarihli, 2010/182 Esas ve 2011/368 sayılı mahkumiyet Kararında, sanığın neticeten üç kez 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği halde, bozmadan sonra kurulan hükümde kazanılmış hakkı gözetilmeyerek, üç kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekili ile sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 08/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3898, Karar No: 2024/5821, Tarih: 22.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3898 E.  ,  2024/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2004/128 E., 2010/92 K.

HÜKÜM : Kısmen Kabul - Kısmen Ret - Feragat Nedeniyle Ret

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, feragat talebi hakkında değerlendirme yapılması yönünde verilen geri çevirme kararından sonra, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Sivas ili, .... ilçesine bağlı ..... Kasabası hudutları dahilinde .... Mahallesi 176 ada 18 parsel, 177 ada 1 parsel ve 178 ada 12 parsel sayılı taşınmazların muris ...’un malıyken ölümü ile mirasçılarına intikal ettiğini, taşınmazlardan 176 ada 18 parselin taksiminin yapıldığı gerekçesi ile ölü ... adına, 177 ada 1 parsel ve 178 ada 12 parsel sayılı taşınmazların harici satışı yapıldığı belirtilerek davalı ... adına tespitlerinin yapıldığı ve tapularının oluşturulduğu, oysa muris ...’un terekesinin taksim edilmediğini öne sürerek tapu kayıtlarının iptali ile muris ... mirasçıları adına veraset ilamındaki hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiş, talepleri tüm mirasçılar adına olsa da dava mirasçılar arasında yürüdüğünden sadece miras payı oranında davanın kabulünün de Mahkemenin yetkisi dahilinde olduğunu belirtmiştir.

2. Davacı vekili 25.06.2019 tarihli beyan dilekçesiyle, 176 ada 18 parsel sayılı taşınmaz yönünden davadan feragat ettiklerini bildirmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan ... yazılı ve sözlü beyanlarında özetle; davanın süresi içerisinde açılmadığını, söz konusu taşınmazlara ilişkin kesin hüküm olduğunu, mirasın taksim edilmiş olduğunu, ayrıca dava konusu edilen taşınmazların dedesi olan muris tarafından sağlığında senetle devrolunduğunu, davacının kendi miras hakkını aldığını, bu nedenle davacının dava açmakta haksız olduğunu öne sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI