muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22501, Karar No: 2015/14679, Tarih: 07.10.2015

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 31.10.1991 tarih ve 1185 sayılı kararıyla doğal sit alanı olduğu kabul edilen ve aynı Koruma Kurulu'nun 23.03.1998 tarih, 3062 sayılı kararıyla da 1.,2. ve 3. derece doğal sit alanı olduğu kabul edilen Rize ili, Çamlıhemşin ilçesi, Ayder Yaylasında Çamlıhemşin Belediyesi görevlilerince yapılan 02.05.2011 tarihli denetimde, Yukarı Ambarlık mevkiinde bulunan ve sanığın işlettiği pansiyonun bitişiğine, tek katlı, altı taş, üzeri ahşap malzemeden müştemilatın yapıldığının tespit edildiği, yine Çamlıhemşin Belediyesi görevlilerince 02.06.2011 tarihinde yapılan denetimde ise 1 aylık süre verildiği halde izinsiz yapının yıkılmadığının tespit edildiği, bu tespitler üzerine sanık H.. D.. hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar sanık verdiği ifadelerinde, davaya konu uygulamalar için izin alınması gerektiğini bilmediğini beyan etmiş ve hakkında yapılan yargılama neticesinde de sit alanı ilanına ilişkin kararların ilgilisine tebliğ edilmesinin zorunlu olduğu, olayda ise tebliğin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek, sanığın beraatine karar verilmiş ise de; tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının tebliğ zorunluluğunun yukarıda açıklandığı üzere, 11.10.2013 tarihinden itibaren yapılan tescil işlemleri için gerekli olduğu, bu tarihten önce yapılmış tescil işlemleri için tebliğ zorunluluğu bulunmayıp, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilmiş olmasının, koruma kararının bilindiğinin kabul edilmesi konusunda yeterli olduğu, olayımızda ise davaya konu yerin tek yapı ölçeğindeki kültür veya tabiat varlığı olmadığı, davaya konu yerin Doğal Sit Alanı ilan edilmiş bölge içerisinde yer aldığı, sit ilanına ilişkin kararın ise mahallinde 14.10.1998 tarihinde mutat vasıtalarla duyurulduğu ve buna ilişkin tutanakların dosya kapsamında bulunması karşısında, sanığın suça konu yerin doğal sit alanı içerisinde kaldığını bildiğinin kabul edilmesi gerektiği, böylece sanık hakkında kurulan beraat gerekçesinin yerinde olmadığı, dosya kapsamında bulunan olay yeri fotoğraflarından ve tutanaklardan anlaşılacağı üzere, sanığın fiziki ve inşai müdahale kapsamındaki izinsiz uygulamalarda bulunduğu anlaşılmakla, olay yerinde inşaat mühendisi ve kadastro teknisyeni ile keşif yapılarak, davaya konu yapının halen bulunup bulunmadığının, izinsiz müştemilatın yapıldığı yerin doğal sit alanı içerisinde kalıp kalmadığının hiçbir tereddüde yer vermeksizin tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanığın beraatine ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7299, Karar No: 2017/9151, Tarih: 06.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/7299 E.  ,  2017/9151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.04.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Vergi Dairesi Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 15.05.2012 tarihinde vefat eden muris ...'in terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Vergi Dairesi Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde, davanın 3 aylık yasal süre içerisinde açılmadığını, murisin ... Vergi Daresi Müdürlüğü'ne de... Petrol ve Petrol Ürünleri Nak. Tur. Gıd. San. Tic. Ltd. Şti.' ye ortaklığı sebebiyle borcu bulunduğunu, dava şartlarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İnş. San ve Tic. Ltd. Şti vekili cevap dilekçesinde, muristen alacaklı oldukları ... 1. İcra Müdürlüğü 2012/6315 ve 6316 sayılı icra dosyalarının ödeme sebebiyle kapandığını, muristen alacaklı olmadıkları için pasif husumetlerinin bulunmadığını, mahkeme aksi kanaatte ise dava şartlarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... Vergi Dairesi Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TMK'nun 605/2. maddesi gereğince açılan mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir. Ölüm tarihinde miras bırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır (TMK m. 605/2). Mirasçılar Türk Medeni Kanunu'nun 610. maddesinde yazılı aykırılık da bulunmadıkça yani zımnen mirası kabul etmiş duruma düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczinin tespitini isteyebilir. Türk Medeni Kanunu'nun 606. maddesinde belirtilen süre bu davada uygulanmaz. Dava alacaklılara husumet yöneltilerek görülür. Bu davada yetkili mahkeme ise alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgahı mahkemesidir. Ayrıca Türk Medeni Kanununun Velayet Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 39/2. fıkrası gereğince mirasın reddi yetkisini içeren özel vekaletname sunulması da zorunludur.

Davanın kabulüne karar verilmiş ise de mahkemece yapılan araştırma ve incelemeler hüküm kurmaya yeterli değildir. Mirasın hükmen reddine ilişkin olarak açılan davalarda, terekenin açıkça borca batık olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. İcra takibi sonunda aciz vesikası düzenlenmesi halinde terekenin borca batık olduğu kabul edilir. Aksi halde terekenin murisin ölüm tarihinde borca batık olup olmadığı, murisin malvarlığı bulunup bulunmadığının usulüne uygun olarak, bankalar, trafik tescil müdürlüğü, vergi daireleri, belediyeler, tapu müdürlüğü v.b. Kurum ve kuruluşlardan sorulması, murisin alacak ve borçları zabıta marifetiyle de araştırılarak aktif malvarlığı ile takibe konu borç miktarı gözönünde tutularak aktif ve pasifinin tereddüde neden olmayacak şekilde belirlenmesi, mirasçının mirası kabul anlamına gelen davranışlarda bulunup bulunmadığının araştırılması gerekir.

Mahkemece yapılan araştırmada ölüm tarihinin esas alınmadığı, murisin borçlu olduğu ... 5. İcra Dairesi 2010/9426 esas sayılı dosyasının ilgili icra müdürlüğünden istenilmesine rağmen incelenmediği, davalı ... Vergi Dairesi Başkanlığı vekilince cevap dilekçesinde murisin Yeğenbey Vergi Daresi Müdürlüğü'ne de... Petrol ve Petrol Ürünleri Nak. Tur. Gıd. San. Tic. Ltd. Şti.' ye ortaklığı sebebiyle borcu bulunduğunu iddia edilmesine rağmen adı geçen şirkette murisin ortaklığının bulunup bulunmadığının, ortaklığının bulunması halinde şirketin ve muris hissesinin akıbetinin, murisin şirket nedeniyle vergi borcunun bulunması halinde ölüm tarihi itibariyle miktarının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca, davacının Av. ...'na verdiği vekaletnamede mirasın reddini içeren özel yetki bulunmadığından davacı vekiline özel yetkiyi içeren vekaletname sunması için süre verilmesi ve bu eksikliğin tamamlattırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece, belirtilen hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6714, Karar No: 2012/4006, Tarih: 29.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6714 E.  ,  2012/4006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 118 ada 197, 213 ve 116 ada 17 parsel sayılı sırasıyla 4217,01 m2, 1349,58 m2, 2597,06 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 118 ada 197 ve 213 parsel sayılı taşınmazlar davalı ... adına, 116 ada 17 parsel sayılı taşınmaz ise davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında paylaşmaya da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesi hükmü gerekçe gösterilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Somut olayda kanıtlama yükümlülüğünün davacı taraf üzerinde olduğu, dosyada keşif yapılmasının zorunlu bulunduğu kuşkusuzdur. Ne var ki, davacı tarafa keşif giderlerini yatırması için kesin önel verilmiş ise de, davacı tarafa verilen kesin önel gerekli koşulları içermemektedir. Verilen ara kararında keşif için davacıya verilen süre içinde belirtilen giderler yatırılsa dahi, yerel bilirkişi ve tanıklar adına keşif gün ve saatini bildirir meşruhatlı davetiyenin ilgililere tebliğinin mümkün olmadığı dikkate alındığında söz konusu keşfin baştan sonuçsuz kalma ihtimalinin yüksek olduğu, ayrıca kesin sürenin verildiği 18.03.2010 tarihli celseden önce dosyaya getirtilen nüfus

kayıtlarına göre ölü olduğu anlaşılan davalı ...’nun davacı dışındaki diğer mirasçıları adına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilerek taraf koşulunun sağlanması gerekirken somut olayda taraf koşulu oluşturulmadan ve bu yolla dosya keşfe hazır hale getirilmeksizin keşif ara kararı kurulması, yine davacı tarafından 12.06.2008 tarihli celsede belirlenen 186,12 TL keşif ücretinin mahkeme veznesine yatırıldığı gözönüne alınmaksızın ve bu miktar 18.03.2010 tarihli celsede belirlenen toplam ücretten düşülmeksizin davacıya ek maddi külfet getirecek şekilde ara karar oluşturulması, ayrıca mahkeme heyetine verilecek ücretler kalem kalem ve ayrıntılı olarak gösterilmeden, keşif aracı için ücret belirlenmeden, yerel bilirkişi ve tanıklar adına çıkarılacak davetiye giderleri dahi hesaplanmaksızın keşif giderlerinin belirlenmiş olması karşısında mahkemece oluşturulan ara kararının kesin önel sonuçlarının uygulanmasını gerektirecek nitelikte değildir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...’nun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 29.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9776, Karar No: 2018/2832, Tarih: 15.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/9776 E.  ,  2018/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre iş yerinde güvenlik görevlisi olarak çalışan tanığın kolluktaki ifadesinde; saat 17.45’de iş yerinde bulunduğu sırada sanığın suça konu eşyaları montunun cebine koyduğunu gördüğünü, iş yerinden çıkan sanığı takip ettiğini, durdurmaya çalıştığı sırada sanığın kaçtığını ve daha sonra kaçan sanığı yakaladığını belirttiği, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 18:02' de başladığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı hırsızlık suçunu gündüz işlediği anlaşılmakla, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143. maddesi ile artırılması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14624, Karar No: 2020/1647, Tarih: 23.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/14624 E.  ,  2020/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın suç tarihi itibariyle yaşı küçük katılan ...'e yönelik TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kalan kasten yaralama eylemine ilişkin, soruşturma safhasında katılana uzlaşma teklif edilmiş, uzlaşmak istemediğini beyan etmişse de, Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 29/1. maddesi uyarınca ''katılan, mağdur veya suçtan zarar görenin reşit olmaması durumunda, uzlaşma teklifi kanuni temsilcilerine yapılır'' hükmü gereğince, suç tarihinde reşit olmayan katılana yapılan uzlaşma teklifinin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, inceleme tarihi itibariyle reşit olan katılan ile sanık arasında 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılama devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Katılanın soruşturma aşamasında, sanık tarafından koluna, boynuna ve kafasına yumrukla vurulduğunu belirterek şikayetçi olduğu, katılan hakkında düzenlenen İnegöl Devlet Hastanesinin 14.06.2015 tarihli adli raporunda, sol ön kolda kızarıklık, ensede hassasiyet mevcut olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, katılan beyanlarının adli rapor ile doğrulanması karşısında, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olduğu halde, yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16816, Karar No: 2021/645, Tarih: 13.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/16816 E.  ,  2021/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanık ...’e yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin mahsubuna karar verilirken uygulama kanun maddesi kararda gösterilmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafisinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen karardan tebliğnameye uygun olarak “TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım” çıkarılmak suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanık müdafisi son celseden önce verdiği mazeret dilekçesiyle, “şehir dışında olması nedeniyle duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesi” talebinde bulunmasına karşın, mazeretle ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, davaya devam edilip, hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b) Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin mahsubuna karar verilirken uygulama kanun maddesinin kararda gösterilmemesi,

c) Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53/1-b maddesine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35536, Karar No: 2017/16042, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35536 E.  ,  2017/16042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6557, Karar No: 2015/30860, Tarih: 05.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6557 E.  ,  2015/30860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/221509

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Midyat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2013/64 (E) ve 2013/286 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : M.. T..

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, nitelikli mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır. Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni Kanun'un 19. maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat) ;konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzeri yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, yanında bulunan ve suç tarihinde 12 yaşından küçük olduğu gerekçesi ile hakkında ek takipsizlik kararı verilmiş olan Muhammet Aktaş ile birlikte, 75. Yıl İMKB İlköğretim Okulunun içerisinde bulunan kantininin kapısını kırarak içerisinden çeşitli miktarlarda bisküvi ve çikolata ile kasadan para aldığı anlaşılmakla, eylemlerinin, nitelikli hırsızlık, nitelikli mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hırsızlık suçunun, gece vakti sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında TCK. nun 143. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 05.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.