muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/18505, Karar No: 2007/13735, Tarih: 17.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18505 E.  ,  2007/13735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...A.H.

DAVA TÜRÜ :Tenkis

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 177'nci maddesindeki yedi günlük ek süre, mühletin bitmesinin tatil zamanına tesadüf etmesi halinde söz konusu olur. Kanunun tayin ettiği mühlet tatil zamanına tesadüf etmemektedir.

Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa \* 23.08.2006 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.432) l5 günlük süre geçtikten sonra \* 13.09.2006 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir.

# Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir.

# Ne var ki Asliye Hukuk Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği(l.6.l990 günlü ve l989/3 Esas,l990/4 Karar sayılı) Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin gösterilen sebeple REDDİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.10.2007
Yargıtay — Esas No: 2011/245, Karar No: 2012/6379, Tarih: 02.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/245 E.  ,  2012/6379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, tedavisinde kullanılan ilaçlı stent bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyizi üzerine; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor ve dosyadaki evraklar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı nedeniyle sağlık yardımlarından yararlanma hakkı çekişmesiz bulunan davacının eşine,....tedavisinde, 26.11.2007 tarihinde ilaçlı stent kullanılmış olup; stent bedeli 23.11.2007 tarihinde sigortalı tarafından ödenmiştir.

Davacının tedavisinin gerçekleştirildiği dönemde yürürlükte olan, 506 sayılı Yasanın, hastalık sigortası yardımlarına ilişkin 32-42 maddeleri, tedavi süresince gerekli ilaç ve iyileştirme vasıtalarının, standartlara uygun olarak sağlanması olanağına yer vermiş; Yasayla tanınan olanağın, yasal düzenlemeye dayalı olarak çıkarılan Yönetmelik ve diğer düzenleyici işlemlerle ortadan kaldırılması olanağı bulunmadığı gibi,....Yönetmeliğinde, Yasal düzenlemeyle çelişen herhangi bir hüküm getirilmemiştir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın “Finansmanı Sağlanan Sağlık Hizmetleri ve Süresi” başlıklı m.63/1-f bendi ile, takip eden 2. fıkrasında “...f) Yukarıdaki bentler gereğince sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri.

Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını .... görüşünü alarak belirlemeye

yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları .... görüşü alınarak Kurumca belirlenir...” hükmüne yer verilmiş, aynı Yasanın “Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetleri” başlıklı 64. maddesinde de davacının gördüğü tedavi ve kullanılan malzemeye yer verilmemiştir.

Davalı ... tarafından çıkarılan ve 06.08.2010 gün ve 27664 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren “.... Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ”in 21. maddesi ile de“Sağlık Uygulama Tebliği”nin “7.3” numaralı maddesine, “7.3.25. İlaçlı Stent,

(A)İlaçlı Stentlerin aşağıdaki olgularda kullanılması halinde Kurumca bedelleri karşılanır;

Davalı ... tarafından çıkarılan ve 06.08.2010 gün ve 27664 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren “.... Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ”in 21. maddesi ile de“Sağlık Uygulama Tebliği”nin “7.3” numaralı maddesine, “7.3.25. İlaçlı Stent,

(A)İlaçlı Stentlerin aşağıdaki olgularda kullanılması halinde Kurumca bedelleri karşılanır;

a)Referans damar çapı 3.0 mm altında ve 1,5 mm üzerinde olan olgularda (her iki koşulu bir arada sağlaması şartıyla),

b)Rekürent (stent restenozu tespit edilmiş olup balon anjioplasti uygulanmış ancak tekrar restenoz gelişmiş) insegment stent restenozu olan olgularda,

(B)Bir hastada en fazla 3 (üç) adet ilaçlı stentin bedeli Kurumca karşılanır.

(C)Yukarıdaki bilgilerin hasta dosyasında bulunması zorunludur.” hükümleri ilave edilmiş, kullanılan malzemenin fiyatlandırılmasıyla ilgili olarak Genel Sağlık Sigortası İşlemleri Yönetmeliği m.22.'de de “Kurum, finansmanı sağlanan ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerini ve bu malzemelerin temini, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri ile ödeme usul ve esasları ....görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda belirtilen Kanun, Yönetmelik ve Tebliğ hükümleri karşısında; gerekli koşulların oluşması halinde, tedavide kullanılan ilaçlı stentin Kurum tarafından karşılanması ve eğer dışarıdan alınmışsa rayiç bedelinin Kurum tarafından ödenmesi gerekmektedir.

Bu durumda, Mahkemece, öncelikle kardiyoloji ve kalp cerrahisi alanında uzman bilirkişiden rapor alınmalıdır. Bilirkişiden, davacının tedavisinde kullanılan ilaçlı stentin, hastanın sağlık durumu ve tedavi gerekleri yönünden gerekli bulunup bulunmadığı, aynı tedavinin ilaçlı stent yerine, bu niteliğe sahip olmayan metal stent ile de başarıyla yapılmasının mümkün olup olmadığı, yani, ilaçlı stent kullanımının hastanın sağlığına kavuşması yönünden faydalı olmasından öte gerekli olup olmadığı, metal stent türünün kullanılmamasının yaratacağı sağlık riskleri, ayrıca, ilaçlı stent bedelinin ödenmesini gerektiren halleri düzenleyen Sağlık Uygulama Tebliği m.7.3.25'de belirtilen hususların [a- Referans damar çapı 3.0 mm altında ve 1,5 mm üzerinde olan olgularda (her iki koşulun bir arada sağlanması şartıyla), b- Rekürent (stent restenozu tespit edilmiş olup balon anjioplasti uygulanmış ancak tekrar restenoz gelişmiş) insegment stent restenozu olan olgularda] bulunup bulunmadığı konularında, bilimsel ölçütler kullanılmak suretiyle yargısal denetime de elverişli olacak şekilde rapor düzenlenmesi istenmelidir.

Bu araştırmadan sonra, hastanın tedavisinde kullanılan ve reçetelendirilen ilaçlı stentin, gereklilik nedeniyle kullanıldığının anlaşılması halinde; bu defa, ayrıca malzeme bedelinin de denetlenmesi, faturadaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığı ile, Kurum tarafından karşılanması gereken miktarın tespit edilmesi gerekmektedir.

Bu araştırmadan sonra, hastanın tedavisinde kullanılan ve reçetelendirilen ilaçlı stentin, gereklilik nedeniyle kullanıldığının anlaşılması halinde; bu defa, ayrıca malzeme bedelinin de denetlenmesi, faturadaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığı ile, Kurum tarafından karşılanması gereken miktarın tespit edilmesi gerekmektedir.

Bu amaçla malzemenin satın alındığı tarihte rayiç bedelinin ne olduğu konusunda; .... Bakanlığından, ...'ndan, ticaret odasından, tıbbi malzeme satışı yapan kurum ve kuruluşlarından emsal fiyat araştırması yapılmalıdır. Yapılan bu araştırmalardan sonra; ayrıca, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip eczacı bilirkişiden, piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşleri de dikkate alınmak suretiyle fiyat tespitine ilişkin rapor alınmalıdır.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılmaksızın, yetersiz incelemeye dayalı olarak karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18645, Karar No: 2015/3069, Tarih: 28.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/18645 E.  ,  2015/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CYY.nın 260/1.madde ve fıkrası uyarınca hükmü katılan olarak da temyize hakkı bulunduğu belirlenen müşteki kurumun vekilinin soruşturma aşamasında şikayetçi olduğunu belirtmesi ve mazeret talebinin reddedilmesi nedeni ile davaya katılma imkanı tanınmamış ise de; 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören müşteki kurumun davaya katılmasına karar verilerek katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3687, Karar No: 2024/4430, Tarih: 18.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3687 E.  ,  2024/4430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/863 E., 2022/1644 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme Kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili idareye ait 22700 sicil nolu ruhsat sahasının davalı tarafından ihale yoluyla devir alındığını, akabinde müvekkili ile davalı arasında .... Noterliğinin 18.10.1995 tarihli ve 55482 yevmiye nolu ruhsat hakkının devrine ilişkin sözleşme imzalandığını, davalının 05.06.2008 tarihli dilekçesi ile sahada 50 ton üretim yaptığını bildirdiğini, daha sonra üretim yapılmadığını ve davalı tarafından 29.12.2006 tarihli terk dilekçesinin MİGEM'e verildiğini, terki müteakip olarak ruhsat alanının üçe bölünerek II. grup kapsamında ihale edildiğini, ihale neticesinde 80,78 hektarlık alanın yeniden davalıya 200711968 ruhsat numarası ile ruhsatlandığının bildirildiğini, davalı ile yapılan sözleşmenin 6/e maddesine göre; işletmeci, işletmenin ömrü boyunca ürettiği cevherin (mermer) beher tonunun ocakbaşı satış fiyatının %5'ini MTA'ya maden arama katkı payı olarak ödemeyi yüklendiğini, davacının bu paydan yoksun kaldığını ileri sürerek; sözleşmenin 14. maddesine göre 03.12.2011 tarihi itibari ile hesaplanan 1.657.920,00 TL maden arama katkı payı alacağının 01.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek cari reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; talep edilen alacağın zamanaşımına uğradığını, taraflar arasında düzenlenen ruhsat hakkının devrine ilişkin sözleşmenin 3 üncü maddesinde, sözleşme süresinin, işletme hakkının ilgili kanun hükümleri çerçevesinde terk edileceği tarihe kadar geçen süre olarak kabul edildiğini, müvekkilinin 29.12.2006 tarihli dilekçe ile MİGEM'e başvurarak Maden Kanunu'nun 32 inci maddesi uyarınca yaptığı terk başvurusunun kabul edildiğini, terk işleminin idari bir işlem olan olur ile geçerlilik kazandığını, söz konusu sözleşme müvekkili tarafından fesih edilmediğinden davacı zararından bahsedilemeyeceğini, dava konusu maden sahasının tekrar ihaleye çıkartılmasının MİGEM yetkisinde olup, yapılan ihalenin herkesin katılımına açık olduğunu, bu sebeple maden sahasının tekrar ihale yolu ile devrinin davacının iddia ettiği zarar ile müvekkili şirket eylemi arasındaki illiyet bağını kestiğini, davacı tarafın %5 maden katkı payını vermemek amacı ile müvekkilinin maden sahasını terk ettiği iddiasının doğru olmadığını, davacı tarafça yapılan zarar hesabının da hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.11.2016 tarihli ve 2016/1516 E., 2016/1814 K. sayılı kararıyla; davalının ruhsat sahasını terk için yaptığı başvurunun kabul edilmesi nedeniyle sözleşmenin tek taraflı olarak sona erdirilmediği ve sözleşmenin 14. maddesine göre tazminat sorumluluğunun doğmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.11.2016 tarihli ve 2016/1516 E., 2016/1814 K. sayılı kararıyla; davalının ruhsat sahasını terk için yaptığı başvurunun kabul edilmesi nedeniyle sözleşmenin tek taraflı olarak sona erdirilmediği ve sözleşmenin 14. maddesine göre tazminat sorumluluğunun doğmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece verilen 09.04.2019 tarihli ve 2017/15564 E., 2019/3142 K. sayılı ilamla; "... Sözleşmenin 6/a maddesinde; "işletmeci devir aldığı sahada ön işletme ve işletme dönemi çalışmalarını 3213 sayılı Maden Kanunu, bu Kanun yönetmeliklerine uygun şekilde ve yasal süreleri içinde yapacaktır. Aksine davranış nedeniyle MTA'nın maruz kalacağı gelir mahrumiyetinden işletmeci sorumlu olacaktır.", 6/e maddesinde; "İşletmecinin (sözleşme 6/c ve 6/d’de belirtilen ödemeler dışında) işletmenin ömrü boyunca ürettiği cevherin (mermer) beher tonu için ocak başı satış fiyatının % 5’ini MTA’ya maden arama katkı payı olarak ödemeyi yüklendiği", 14. maddesinde; "İş bu sözleşme işletmeci tarafından tek taraflı olarak feshedilmez. Bu sözleşmenin işletmeci tarafından yürütülmemesi veya eksik bir tarzda yürütülmesinden doğacak MTA hak ve menfaatlerini işletmeci tazminat olarak ödemeyi taahhüt eder." hükümleri düzenlenmiş olup tarafların özgür iradeleri ile kararlaştırılmış olan sözleşme maddeleri geçerli olup tarafları bağlar. Davalı, davacı kuruma sunduğu işletme projesi ile üretim, üretime bağlı tesis yatırımı ve kapasite kullanımını göz önüne alarak madenin ekonomik ve faydalı şekilde kullanılmasını taahhüt etmiştir. Bu durumda, Mahkemece; sözleşme hükümleri ve işletme projesi dikkate alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir." gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 28.03.2022 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, 90.406,00 TL MAKP alacağı ve 252.941,00 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 28.03.2022 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, 90.406,00 TL MAKP alacağı ve 252.941,00 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 11.06.2024 tarihli ve 2023/2505 E., 2024/1933 K. sayılı kararıyla, Mahkemece hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlendiği, bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gözetilerek verildiği, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin sebeplerin incelenmesinin mümkün olmadığı, davalının Maden İşleri Genel Müdürlüğüne 03.01.1996 tarihinde sunduğu işletme projesinde belirttiği veriler üzerinden, yıldan yıla değişen yeniden değerleme oranları da dikkate alınarak düzenlenen 28.03.2022 tarihli bilirkişi raporundaki hesaplamanın hükme elverişli olduğu, bu nedenle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerektiği, ne var ki; dava değeri faiz alacağını içermediği halde Mahkemece, 90.406,00 TL maden katkı payı alacağı + 252.941,00 TL işlemiş reeskont faize hükmedilmesi suretiyle taleple bağlılık kuralının ihlal edildiği, yine maden katkı payı alacağına dava tarihinden itibaren sözleşmede kararlaştırılan oranda temerrüt faizine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; bozmadan sonra üç ayrı heyetten alınan raporlardaki tespitlere göre çelişkilerin giderildiği ifadesinin gerçeği yansıtmadığını, dosyaya kazandırılan önceki tarihli iki raporda davacı Kurum lehine değerlendirme yapıldığı halde yeniden rapor alındığını, söz konusu rapora itirazlarının değerlendirilmediğini, hükme esas alınan raporda hem ocakbaşı satış fiyatının belirlenmesinde uygulanan yeniden değerleme oranı, hem de 10 yıl sürenin esas alınması bakımından hata edildiğini, 1997 yılı için ocak başı satış fiyatını bulmak için uygulanacak olan yeniden değerleme oranı 1996 yılı Aralık ayında açıklanan ve %72,8 olan olan değer iken, yanlış olarak 1997 Aralık ayında açıklanan %80,4 oranının uygulandığını, bu haliyle her yıl için bulunan ocak başı satış fiyatında aynı hatanın tekrarlandığını, 18.12.2020 tarihli raporda söz konusu oranların doğru şekilde uygulandığını, işletme projesi kapsamında 60 yılın esas alınması gerektiğini, bu durumun bozma kararına da aykırı olduğunu, görünür rezerv ve kalitesi belirlenmiş maden varlığını değerlendirmek taahhüdü bulunan davalı şirketin, işletme ruhsat süresi dolduktan sonra maden varlığını değerlendirmekten vazgeçme, temdit etmeme, dolayısıyla Kurumun gelirini ortadan kaldırma hakkı bulunmadığını ileri sürerek, kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sözleşmeye dayalı olarak maden katkı arama payı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı ile 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararları.

3. Değerlendirme

Karar düzeltme yoluyla incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle uyulan bozma ilamında belirtilen esas ve usullerde araştırma ve inceleme yapılarak karar verildiğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin karar düzeltme taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,

18.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6630, Karar No: 2012/11253, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/6630 E.  ,  2012/11253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN : Muratpaşa İlçe Nüfus Müdürlüğü

KÜÇÜK : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Alanya 1. Sulh Hukuk ve Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, velisi olan annesi ölen küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 337. Maddesinde "Ana ve baba evli değilse velâyet anaya aittir. Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velâyet kendisinden alınmışsa hâkim, çocuğun menfaatine göre, vasi atar veya velâyeti babaya verir." denmekte olup, aynı Yasanın 404. maddesinde "Velâyet altında bulunmayan her küçük vesayet altına alınır. Görevlerini yaparlarken vesayeti gerektiren böyle bir hâlin varlığını öğrenen nüfus memurları, idarî makamlar, noterler ve mahkemeler, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar." hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “ Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, küçüğün adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresinin " ... " olduğu, küçüğün aynı zamanda Alanya'da bulunan Demirtaş Yatılı Bölge Okulu'nda okuduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın, Alanya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Alanya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.