muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1902, Karar No: 2010/9981, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1902 E.  ,  2010/9981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlar ile kapama bağ niteliğindeki 460 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak, 852 parsel üzerindeki yapıya resmi birim fiyatlırı esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.Ancak;

1-Dava konusu 852 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılan bölümü üzerinde muhtelif meyve ağaçları bulunmaktadır. Bu ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliği kazandırmaktadır. Dava konusu taşınmaz üzerindeki karışık meyve ağaçlarının zeminde kapladığı alanlar ayrı ayrı belirlenip meyvelerin cinsine göre gelirleri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği gözetilerek, bilirkişi kurulundan bu yönde ek rapor alınmadan, taşınmaz zemininin arazi kabul edilerek, ağaçlara da ayrıca değer biçen rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Taşınmazların bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre kapitalizasyon faiz oranının %4 olması gerektiği gözetilmeden, kapitalizasyon faizinin %5 ve % 6'ya oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapan rapor esas alınarak inceleme ile hüküm kurulması,

3-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine bilinmeyen masraflar, idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin az tespiti,

4-Dava konusu 852 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi krokisinde A harfiyle gösterilen ve kamulaştırmadan arta kalan 321 m2'lik bölümün yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alındığında, bu kısmın tamamının bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5128, Karar No: 2025/760, Tarih: 21.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/5128 E.  ,  2025/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/25 E., 2023/159 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Davanın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; davalı vekili ile davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin, yüzüne karşı verilip 04.04.2023 tarihinde tefhim edilen kararı, 05.04.2023 tarihli temyiz nedeni içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, davcı vekiline gerekçeli kararın 22.04.2023 tarihinde tebliğ edildiği, yapılan tebligatlarda, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre davacı vekiline meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle süre tutum dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılması, davacı vekilinin temyiz dilekçesi vermesi halinde ise davalı vekiline tebliğ edilerek tebligat parçasının dosyaya konulması ve katılma yoluyla temyiz etmesi durumunda buna göre dosyanın incelenmesi amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oybirliğiyle, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14958, Karar No: 2013/18129, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14958 E.  ,  2013/18129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dairenin aynı gün incelenen 2013/19205 Esas 2013/18141 Karar sayılı (... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.02.2013 gün ve 2012/179 Esas 2013/68 Karar sayılı) dosyasına Dairenin geri çevirme kararından sonra getirtilen Akdeniz Belediye Başkanlığının 18.11.2013 günlü yazısında, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesine tabi tutulmadığı bildlirilmesine karşın, Akdeniz Tapu Müdürlüğünün 23.10.2013 günlü yazısında, 493 parselin daha önce 347 parsel numarasıyla 14150 m² büyüklüğünde iken 2199 m²'lik kısmının yola terkinden sonra ifrazen oluştuğu belirtilmiştir.

Her iki kurum cevapları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için; sözü edilen dosyadaki yazı örnekleri belediye imar ve tapu müdürlüklerine gönderilerek bu farklılığın nereden kaynaklandığının ve emsalin satış tarihi olan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Kanunu hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, tabi tutulmuşsa ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenerek dosya içerisine konulmasından, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4216, Karar No: 2013/575, Tarih: 15.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/4216 E.  ,  2013/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ...'nın gelmiş olmasıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılara 40.000 DM borç para verdiğini aralarında sözleşme düzenlendiğini, Almanya mahkemesinden almış olduğu kararın tanima ve tenfizi isteğinin reddedildiğini borcun kabul edildiğini ileri sürerek 40.000 DM'nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ispat edilmeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, alacağına delil olarak 29.9.1998 tarihli borç sözleşmesi, Alman Mahkemesinin verdiği icra belgesi ve davalıların tenfiz davasındaki savunmalarına dayanmıştır. Sözleşme ve icra belgesinde boç miktarı açıkça yazıldığı gibi davalılardan ...'in tenfiz davasında verdiği cevap dilekçesinde borç kısmen ödenmiş olup, ödemeler kısım kısım yapılmaya devam etmektedir, şeklinde açıklaması bulunmaktadır. Bu davada da cevap dilekçesinde "cüz-i bir miktar ödemede bulunulmaktadır" açıklaması vardır. Bu durumda davacı alacağının sözleşme ve yargılamadaki beyanlar gözetilerek ispat edildiğinin kabulü gerekir. Mahkemece davalıların, borçtan sorumlu olmadıklarına ve borcun 2012/4216-2013/575

ödendiğine ilişkin delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu ispat yükü yer değiştirilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2506, Karar No: 2011/17344, Tarih: 22.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/2506 E.  ,  2011/17344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün; 26.09.2007 tarihli oturumda, hazır bulunan sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği, sanık müdafiinin temyiz süresinin son günü olan 03.10.2007 tarihinde on gün istirahatını gerektirir rapor aldığı ve CMK’nın 41. maddesinde öngörülen engelin kalkmasından itibaren 7 gün içinde, 18.10.2007 günü mazeretini raporla tevsik ederek temyiz dilekçesini mahkemeye ibraz ettiğinden, tebliğnamede yer alan düşünceye iştirak edilmemiştir.

Eski hale getirme isteminin, haklı nedenlere dayandığı anlaşıldığından, CMK’nın 42/1 maddesi uyarınca sanık müdafiinin eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulüyle esas hükme ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre  sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 22.12.2011  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21052, Karar No: 2012/18545, Tarih: 05.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21052 E.  ,  2012/18545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Fatih 4. As.CM)

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2001-2002 takvim yıllarına ilişkin eylemleri hakkında 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı;

2003 takvim yılına ilişkin eylemleri nedeniyle; Mahkumiyet

I) Katılan vekilinin sanık hakkında verilen düşme kararına karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2001, 2002 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği tarihlerden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık hakkındaki mahkumiyet kararına karşı müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9044, Karar No: 2014/9019, Tarih: 05.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/9044 E.  ,  2014/9019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/07/2012

NUMARASI : 2012/258-2012/310

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının elektrik faturalarında ödediği kayıp/kaçak bedelinin kendisine iadesi için Mezitli Tüketici Sorunları Hakem Heyetine müracaat ettiğini, hakem heyetince tüketicinin talebinin kabulü ile 2.390,94 TL'nin davalıya iadesine karar verildiğini, hakem heyeti kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalının kooperatif olan tüketici sıfatının bulunmadığını, hakem heyeti kararında davalının abone olup olmadığı iadesi istenilen bedelin hangi dönem faturalarına ait olduğu, iadesi istenilen bedelin davalı tarafından yatırılıp yatırılmadığı, yatırılmış ise ihtirazı kayıt koyup koymadığı, kaçak / kayıp bedelinin alınmasının müvekkili kurumun insiyatifine ve tasarrufuna bağlı bir uygulama olmadığını, EPDK'nın kararı üzerine faturaya yansıtıldığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, bu hususta idari yargı yoluna başvurulup işlemin iptalinin talep edilmesi gerektiğini, bu nedenle Tüketici Sorunları Hakem heyetinin kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin verdiği kararın, kesinlik sınırının dışında kaldığı, bu miktarın üzerindeki uyuşmazlıklar ile ilgili verilen kararların tarafları bağlayıcı bir hükmü bulunmadığı davacının hakem heyeti kararının iptalinde hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22.maddesi gereğince il ve ilçe merkezlerinde bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklara çözüm bulmak amacıyla Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kurulmuştur. Değeri beşyüzmilyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvuru zorunludur. Bu kararlar İcra İflas Kanununun ilamların yerine getirilmesi hakkındaki hükümlerine göre yerine getirilir. Taraflar bu kararlara karşı 15 gün içinde tüketici mahkemesine itiraz edebilirler. Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine tüketici mahkemesinin vereceği karar kesindir. Değeri beşyüzmilyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararlar tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebilir. Yasadaki bu parasal sınır 01.01.2012'den itibaren 1.161,67 TL'ye çıkarılmıştır.

6100 Sayılı HMK'nun 33.maddesi uyarınca; "hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular." 6100 sayılı HMK.nun 31.maddesi hükmü gereğince, davanın hukuki niteliğini belirlemek ve davayı aydınlatmak görevi hakime aittir. Davadaki iddia, davacının talebine münhasır olup, belirtilen madde hükümleri gereğince hukuki nitelendirme hakime aittir.

Somut olayda; davacı kurum vekili, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptalini talep etmiş ise de; dava dilekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı kurum ile davalı arasında gerçekleştirilen abonelik sözleşmesi nedeniyle; davacı kurum tarafından alınan ve faturaya yansıtılan, kayıp-kaçak bedeli, PSHS okuma bedelinin davalıdan alınıp alınmayacağı konusunda bir muarazanın oluştuğu, bu muarazanın (çekişmenin) giderilmesi talep edilmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 2004/13-417 Esas-2004/442 K.sayılı kararında da açıklandığı üzere; bir sözleşme ilişkisi sırasında taraflardan birince yaratılmış bir muarazanın önlenmesi istemiyle açılan davalar, usul hukuku anlamında, eda davası niteliğindedir. Zira, bu tür davalarda, hem bir muarazanın varlığının tespiti ve hem de onun meni talep edilir.

Bu bağlamda; taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine ve görülmekte olan davada, davacı, davalının davaya konu işlemle sözleşme ilişkisine yönelik bir muaraza yarattığını ileri sürdüğüne göre, mahkemece yapılması gereken iş; tüketici sorunları hakem heyeti kararı bir delil olarak değerlendirilerek, esasa girişilmek suretiyle, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri ve taraflarca bildirilip toplanan diğer deliller çerçevesinde uyuşmazlığın değerlendirilmesi, dolayısıyla, ortada önlenmesi gereken bir muaraza bulunup bulunmadığının, belirlenmesi ve ortaya çıkacak uygun hukuki sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile hukuki yarar yokluğundan davanın reddine dair karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4344, Karar No: 2012/6356, Tarih: 19.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4344 E.  ,  2012/6356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.12.2009 gün ve 2008/25-2009/746 sayılı kararı bozan Daire’nin 13.12.2011 gün ve 2010/6831-2011/16937 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında davalı okul çalışanlarının maaşlarının ve öğrencilerin okul ücretlerinin ödenmesi amacıyla iki ayrı sözleşme imzalandığını, davalı okulun sözleşme şartlarına aykırı olarak başka bir banka ile anlaşması nedeniyle sözleşmeyi ihlal ettiğini, ayrıca sözleşmeleri süresinden önce ve haksız bir şekilde feshetmesinden dolayı toplamda 61.000 Euro cezai şart ödemesi gerektiğini ileri sürerek, 14.01.2008 tarihli kur üzerinden 104.730,90 TL' nin yasal faizi ve kötüniyet tazminatı ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, "Okul Ücretlerinin Ödenmesi Sözleşmesi" ile "Personel Maaşlarının Ödenmesi Sözleşmesinin" haklı nedenlerle feshedildiğini savunarak davanın reddini, aksi halde ise genel işlem şartı niteliğindeki cezai şartın fahiş olması nedeniyle indirilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8214, Karar No: 2012/16607, Tarih: 16.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/8214 E.  ,  2012/16607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza tecavüz ettiği iddiasıyla dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve varsa binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.