muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8311, Karar No: 2019/22301, Tarih: 03.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8311 E.  ,  2019/22301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davacının daval... Servis ve Dağıtım Ltd.Şti.'nin asıl işverenliğinde değişik alt işverenler nezdinde olmak üzere en son diğer davalı şirket işçisi olarak çalıştığını, çalıştığı süre içinde sürekli fazla mesai yaptığını, ayrıca hafta tatili kullanmadığını, bunların ücretlerinin ödenmediğini, bu sebeple iş sözleşmesini feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ve hafta tatili ücretlerinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan )7 .Hukuk Dairesinin 14/04/2015 tarihli ilamı ile fazla mesai ve hafta tatili alacakları yönünden taraf delillerine göre yeniden inceleme yapılarak alacakların hesaplanması, alacakların varlığına göre fesih ve kıdem tazminatı hakkında bir karar verilmesi, fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının belirsiz alacak olarak kabul edilerek ıslah zamanaşımı uygulanmaması, bu alacaklara en yüksek banka mevduat faizi uygulanması gerektiği gerekçeleri ile bozulmuş, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılıma neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları yönünden davalılar lehine usulü kazanılmış hak bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır. Bu halde mahkeme, taleplerin her biri hakkında ayrı ayrı karar vermek zorundadır.

Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır.

Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır.

Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir karar vermeden yeniden hükümde karar vermek zorundadır. Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır.

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur. Bozma kararı üzerine önceki hüküm tamamen ortadan kalkar. Bu nedenle bozma kararından sonra da Mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 vd. maddelerinde belirtilen unsurları taşıyacak şekilde yeni bir karar verilmek zorundadır.

Somut uyuşmazlıkta; Bozma ilamı öncesi karara dayanak alınan raporda, dosya kapsamına göre davacının Mayıs-Eylül ayları arası yaz döneminde ayın 3 haftasında haftanın 6 günü ve ayın 1 haftasında haftanın 7 günü çalıştığı, 6 gün çalıştığı haftalarda dinlenme süreleri hariç günlük 13,5 ve haftalık 81 saat çalışıp 36 saat fazla çalışma yaptığı, 7 gün çalıştığı haftada ise 42 saat fazla çalışma yaptığı, Ekim-Nisan ayları arası kış döneminde ise günlük 12 saat ve haftanın 6 günü 72 saat çalışarak haftalık 27 saat fazla çalışma yaptığı, sadece yaz döneminde ayda 1 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları hesaplanmış, mahkemece hesaplanan tutarlar üzerinden davalıların ıslaha karşı zamanaşımı itirazı da dikkate alınarak zamanaşımına uğramayan fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacakları belirlenerek yasal faiz uygulanarak hüküm altına alınmıştır.

Bu şekilde verilen bozma öncesi karar davacı vekili tarafından karara dayanak alınan raporda belirlenen fazla çalışma ve hafta tatili çalışma süreleri yönünden temyiz edilmeksizin sadece bu alacakların belirsiz alacak davasına konu edildiğinden ıslah nedeniyle zamanaşımına uğramayacağı, ayrıca en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerektiği gerekçeleri ile temyiz edilmiştir.

Bozma öncesi karar davacı ile birlikte davalılarca da temyiz edildiğinden tarafların temyiz talebi gereğince yapılan temyiz incelemesi neticesinde, fazla çalışma ve hafta tatili alacakları yönünden taraf delillerine göre yeniden inceleme yapılarak alacakların hesaplanması, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının belirsiz alacak olarak kabul edilerek ıslah zamanaşımı uygulanmaması, bu alacaklara en yüksek banka mevduat faizi uygulanması gerektiği gerekçeleri ile bozulmuştur.

Bozma öncesi karar davacı ile birlikte davalılarca da temyiz edildiğinden tarafların temyiz talebi gereğince yapılan temyiz incelemesi neticesinde, fazla çalışma ve hafta tatili alacakları yönünden taraf delillerine göre yeniden inceleme yapılarak alacakların hesaplanması, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının belirsiz alacak olarak kabul edilerek ıslah zamanaşımı uygulanmaması, bu alacaklara en yüksek banka mevduat faizi uygulanması gerektiği gerekçeleri ile bozulmuştur.

Temyiz edenin sıfatı ve temyiz gerekçeleri göz önünde bulundurulduğunda, davacı tarafından bozma öncesi karara dayanak alınan raporda belirlenen fazla çalışma ve hafta tatili süreleri temyiz konusu edilmediğinden, bozma öncesi karara dayanak alınan raporda belirlenen hesaba esas fazla çalışma ve hafta tatili süreleri yönünden davalı lehine usulü kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeksizin, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde karara dayanak alınan raporda, davacının Nisan-Ekim ayları arası yaz döneminde 07.30-24.00 saatleri arası 2 saatlik dilenme süresi hariç günlük 14,5 saat ve pazar hariç 6 günde 87 saat çalışıp haftalık 42 saat fazla çalışma yaptığı, Kasım-Mart ayları arası kış döneminde 07.30-21.30 saatleri arası 1 saatlik dinlenme süresi hariç günlük 13,5 ve haftanın 6 günü 81 saat çalışarak haftalık 36 saat fazla çalışma yaptığı, kış döneminde 1, yaz döneminde 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek belirlenen fazla çalışma ve hafta tatili süreleri karşılığı hesaplanan miktarlar üzerinden fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/719, Karar No: 2007/1242, Tarih: 01.03.2007

**8. Hukuk Dairesi         2007/719 E.  ,  2007/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

..., müdahil ...ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Tercan Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 09.06.2006 gün ve 68/52 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., satın alma ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle 177 ve 178 parsellerin davalı Hazine üzerindeki tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Katılan ...20.12.1991 tarihli ve harçlandırılan dilekçeleri ile, dava konusu taşınmazların satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 177 parsel hakkında tefrik kararı verilerek, görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarıldığından, bu parsel hakkında karar verilmesine yer olmadığına; katılan ... ...’ın davasının açılmamış sayılmasına; davacı ...’nın 178 parsele ilişkin davasının ispatlanamadığından reddine; davacı ...’ın davasının ... ...terekesini temsilen kabulü ile , 178 parselin tapu kaydının iptali ile mirasçılık belgesindeki payları oranında ... ...mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 178 parsel, 1400 m2 yüzölçümü ve tarla niteliğiyle, senetsizden Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, ......oğulları ..., ..., ..., ... ... ve ...’larca 1972 yılında işlenerek tarla haline getirildiği, tespit tarihine dek 1617 sayılı Yasada öngörülen zilyetlik süresinin dolmadığı gerekçesiyle 29.09.1984 tarihinde Hazine adına tespitle, tespite itiraz edilmesi üzerine komisyon kararı sonucu 20.03.1989 tarihinde kesinleşerek, sicil oluşmuştur.

Dava konusu 178 parsel, 1400 m2 yüzölçümü ve tarla niteliğiyle, senetsizden Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, ......oğulları ..., ..., ..., ... ... ve ...’larca 1972 yılında işlenerek tarla haline getirildiği, tespit tarihine dek 1617 sayılı Yasada öngörülen zilyetlik süresinin dolmadığı gerekçesiyle 29.09.1984 tarihinde Hazine adına tespitle, tespite itiraz edilmesi üzerine komisyon kararı sonucu 20.03.1989 tarihinde kesinleşerek, sicil oluşmuştur.

Davacı ..., dava konusu taşınmazın 21.06.1971 tarihinde düzenlenen ve 06.06.1972 tarihinde noter tasdiki yapılan senet ve 03.07.1971 tarih, 9 tahrir sayılı vergi kaydı ile ...’den satın ve devralındığını açıklayarak iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Katılan ... ve ... ise dava konusu taşınmaz bölümlerini 26.07.1971 tarihli noterde düzenlenen zilyetliğin devri ve satış senedi ile katılan ... ... ile babası ... ... ...tarafından ...’den satın ve devralındığını, 74 tahrir vergi kaydının bu yere ait olduğunu, miras bırakanları ... ...’den taksimen kendilerine kaldığını belirterek tapu kaydının iptali ile ½ hisselerle adlarına tescilini istemişlerdir.Keşifde dinlenen yerel bilirkişiler ve liste dışı katılan tanığı ...in dava konusu taşınmazın katılan ... ...ve miras bırakanı-babası ... ... ...tarafından 1971 yılında ...’den satın alındığını, ...’ye de babasından kalmış olduğunu, ... ... ...mirasçılarının zilyetliğinde iken, davacı ... ile aralarında anlaşmazlık çıkması nedeniyle 10 yıldır ekilip, biçilmediğini, ... ... terekesinin taksim edilmediğini, katılanlara ait 26.07.1971 tarihli noter senedi ve 74 tahrir sayılı vergi kaydının davalı parsele ait bulunduğunu beyan etmeleri , ziraat teknisyeni bilirkişinin dava konusu parselin kuru tarım arazisi olduğunu bildirmesi üzerine; katılan ... 28.04.2006 ve 09.06.2006 tarihli yargılama oturumlarına katılarak, dava konusu 178 parselin ... ... ...mirasçılarına ait olduğu, taksim yapılmadığını, davayı bu şekilde ıslah ettiğini bildirmiş ve mahkemece katılanın davasının ispat edildiği gerekçesiyle ... ... mirasçıları adına iptal ve tescile karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazın öncesinde ... zilyetliğinde olduğu hususunda davacı ve katılanlar arasında ihtilaf yoktur. Uyuşmazlık, taşınmazın ... tarafından kime satıldığı ve zilyetliğin kimde olduğu noksında toplanmaktadır.Dava konusu taşınmaz Hazine adına senetsizden tespit edildiğine göre, uyuşmazlığın çözümünde zilyetlik maddi olgusunun ispatı önem taşımaktadır. Zilyetlik maddi olaylardan olup, ispatı yazılı ve sözlü her tür delille mümkündür. Davacı ve katılan tanık listelerini sunmuş bulunmasına rağmen, mahkemece taraf tanıkları usulüne uygun olarak keşfe çağrılmamış, yerel bilirkişi ve liste dışı katılan tanığının beyanlarına itibarla hüküm oluşturulmuştur. HUMK.nun 274.maddesine göre liste dışından tanık dinlenmesi mümkün bulunmadığı gibi, beyanına da değer verilemez. Mahkemece, usulünce belirlenecek yerel bilirkişi ile 25.03.1992 tarihli davacı ve 09.06.1992 tarihli katılan dilekçelerinde isimleri geçen tanıklar ve gösterildiği takdirde davalı Hazine tanıklarının HUMK.nun 258 ve devamı maddeleri uyarınca keşif mahalline çağrılarak dava konusu taşınmazın öncesinde ...’in ne zamandan beri zilyedliğinde olduğu, ...’den kime nasıl geçtiği, zilyetliğin kim tarafından ve ne şekilde sürdürüldüğü, tespit tarihine dek davacı ve katılan yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda bilgilerine başvurulması, tanık beyanları arasında çelişki olduğu takdirde giderilmesine çalışılması, davacı ve katılan tarafından sunulan senetler ve vergi kayıtlarının yerel bilirkişi ve teknik bilirkişi tarafından uygulanması ve krokisine işaretlenmesi, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Davacı ... ve davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 12,20 YTL peşin harcın istek halinde temyiz eden ...'ya iadesine 01.03.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14964, Karar No: 2014/1941, Tarih: 31.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14964 E.  ,  2014/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 23.05.2013

No : 2000/632-2013/300

Dava, iptal edilen yaşlılık aylığının geçerli olduğunun tespiti ile aksi Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği gerekçe ile, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1479 sayılı Kanunun 5754 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değiştirilen ve yürürlükte bulunan Ek Geçici 6. maddesine göre, “5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar T.C. Emekli Sandığı, Sosyal Sigortalar Kurumu ve 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesinde belirtilen emekli sandıkları ile kanunla kurulu diğer emekli sandıklarınca kendilerine yaşlılık, malûllük veya ölüm aylığı bağlananlar, 1/10/1972 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun kapsamı dışında sayılırlar. Ancak, bu Kanuna tabi hizmet süreleri, diğer kurum ve sandıklara bildirilmiş ise bu hizmetler geçerli sayılır.” Anılan düzenleme gereği, yaşlılık aylığı bağlanırken diğer sosyal güvenlik kurumlarına bildirilen Bağ-Kur sigortalılık süreleri geçerli sayılmalıdır.

Davacıya, 20.04.1982 – 30.01.1983, 22.03.1985 – 01.04.1988 tarihleri arasında 3 yıl 9 ay 19 gün zorunlu Esnaf Bağ-Kur sigortalılığı, 1981 yılı ve öncesine ait 1303 gün zorunlu, 01.05.1989 – 30.04.1997 tarihleri arası 2880 gün isteğe bağlı SSK sigortalılığı esas alınarak, 506 sayılı Kanun kapsamında olmak üzere 01.08.1997 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı; Kurum’un, daha sonra yaptığı incelemede, davacının tahsiste gözetilen sigortalılığa esas alınan vergi kaydının 01.03.1981 – 30.01.1983 , 27.04.1987 – 01.04.1988 tarihleri arası döneme ilişkin olduğunun belirtildiği belgenin sahte olarak düzenlendiği; aslında davacı 01.03.1981- 01.02.1986, 01.01.1994 – 31.12.1994 ve 10.10.1995 – 31.12.1995 tarihleri arası dönemde vergiye kayıtlı olup, bu durumda uyuşmazlık konusu olmayan oda kaydı da gözetildiğinde 20.02.1982 – 11.07.1997 (tahsis talep tarihi) arası dönemde 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğu esas alınarak, tahsis şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle yaşlılık aylığının başlangıçtan itibaren iptal edildiği görülmüştür.

Özellikle ceza davasına ilişkin dosya ve diğer belgelerden, davacının yaşlılık aylığı tahsisi için ibraz ettiği vergi kaydına ilişkin belgenin, gerçekte olandan daha az sürede vergi kaydı olduğu yazılarak gerçeğe aykırı olarak düzenlendiği; Mahkemenin, hükmün gerekçesinde emsal aldığı başka bir dava dosyasında ise, hiç vergi kaydı olmayan üçüncü kişinin, vergi kaydı varmış gibi belge düzenleyerek sahte sigortalılık süresi kazanmaya çalıştığı gözetildiğinde, iş bu dava yönünden emsal alınamayacağı anlaşılmış olup; Mahkemece, uyuşmazlığın 1479 sayılı Kanunun Ek Geçici 6. Maddesi gereğince inceleme ve değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 31.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5487, Karar No: 2010/7487, Tarih: 24.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5487 E.  ,  2010/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden vakfa ait 102, 124,128,129 ve 169 parsel sayılı taşınmazların bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ayrıca 128 parselin öndeki devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan alana elatıldığını ileri sürerek tapu iptali, terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kapsamı içinde kalan ve kıyıda olduğu belirlenen bölümler yönünden tapu iptali ve yıkım isteğinin hak düşürücü süre nedeniyle reddine, 128 parselin önünde bulunan 327 m2 lik tescil harici bölüme muhtesat yapmak suretiyle müdahale edildiği gerekçesiyle, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazların kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilin kütükten terkini ile tescil harici taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptali ve terkin isteği yönünden hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteği yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; iptal isteğine konu çekişmeli taşınmazların kadastro tespitinin 28.01.1986 tarihinde kesinleştiği ve davanın 12.12.2007 tarihinde açıldığı, bu durumda dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bilindiği üzere; 3402 Sayılı Yasanın 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12/3. maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında re’sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek tapu iptali ve terkin isteği yönünden davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine,

Diğer taraftan, kadastroca tescil harici bırakılan taşınmaza çay bahçesi yapılmak suretiyle elatıldığı keşfen saptanarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru olduğuna göre davalı vekilinin de tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Özellikle, bu hususlar gözetilerek tapu iptali ve terkin isteği yönünden davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine,

Diğer taraftan, kadastroca tescil harici bırakılan taşınmaza çay bahçesi yapılmak suretiyle elatıldığı keşfen saptanarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru olduğuna göre davalı vekilinin de tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Öte yandan avukatlık ücreti 29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yargılama giderlerinden sayılır. Davacı hazine temyiz dilekçesinde bu hususa da değinmiştir.

Ne var ki, somut olayda mahkemece keşif yapılmış çekişmeli bölümlerin kıyı içinde bulunduğu belirlenmiş, ancak dava tarihinde davacı hazinenin haklılığının tespiti yönünden kadastro tutanağı getirtilerek çekişmeli taşınmazların tapuya dayalı tespit görüp görmedikleri araştırılmamıştır.

O halde, öncelikle çekişmeli taşınmazın dayanak tapu kaydının bulunup bulunmadığı, var ise hazinenin de tarafı olduğu ilamla oluşup, oluşmadığının, hazineyi bağlayıp bağlamayacağının belirlenmesi, yok eğer hazinenin tarafı olduğu ilam gereğince tapu oluşmamış ise, keşfen uzman bilirkişilerce belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli bölümlerin kıyı içinde bulunduğu ve dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu anlaşıldığına ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre, davalının maktu harçla birlikte tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı hazinenin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.