muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/373, Karar No: 2022/571, Tarih: 20.09.2022

2- ... Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2019 tarihli ve 387-35 sayılı direnme kararına konu hükmündeki direnme gerekçesinin suça sürüklenen çocuk ... yönünden İSABETLİ OLMADIĞINA,

3- Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı hâl olmaksızın on beş yaşından küçük mağdura karşı cinsel istismarda bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın, zora dayalı olmayan bu eyleminden dolayı ortaya çıkan mağdurun ruh sağlığındaki bozulmadan sorumlu tutulamayacağının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Bu hususun haklarındaki mahkûmiyet hükümleri Yargıtayca incelenmeksizin kesinleşen suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’ya SİRAYETİNE,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.09.2022 tarihinde yapılan müzakerede suça sürüklenen çocuk ... yönünden oy birliğiyle, suça sürüklenen çocuk ... yönünden ise oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/984, Karar No: 2025/2309, Tarih: 29.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/984 E.  ,  2025/2309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/932 E., 2023/1278 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/640 E., 2023/256 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalılar .... Sanayi Ltd. Şti., ..., ... vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ... ile yüklenici olan davalı.... Sanayi Ltd. Şti. arasında akdedilen 05.06.2014 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince muris ...'ın sözleşmeye konu ... numaralı parselin 13/20 hissesini davalı yükleniciye devrettiğini, murisin vefatını takiben müvekkilleriyle davalı yüklenici arasında 23.12.2015 tarihli bir sözleşme daha akdedildiğini, yüklenicinin 25.02.2017 tarihinde daireleri teslim etmeyi taahhüt ettiğini, yine 08.06.2017 tarihli ek sözleşmeyle de teslim tarihinin 30.06.2018 günü olarak belirlendiğini, inşaatın bulunduğu seviye itibariyle müvekkillerine isabet eden bağımsız bölümlerin 30.06.2018 tarihinde tesliminin mümkün olmadığını, diğer davalıların davalı yüklenicinin alacaklısı olduğunu, yükleniciye ait hisseyi haczettiklerini, ayrıca yüklenicinin temerrüdü nedeniyle menfi zararlarının tazminini talep ettiklerini ileri sürerek sözleşmelerin geriye etkili olarak feshine, davalı yükleniciye ait hisseye ilişkin tapu kaydının iptaliyle müvekkilleri adına tesciline ve 10.000,00 TL menfi zararın davalı yükleniciden tahsiline karar verilmesini dava etmiş; dava konusu hissenin belirlenen değeri üzerinden harç tamamlanarak yapılan ıslah ile menfi zarara ilişkin tazminat talebi 960.000,00 TL'ye artırılmıştır.

II. CEVAP

1-Davalı ... Ltd. Şirketi vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacıların murisi ... ile yaptığı sözleşmede arsa sahibine 11 adet daire vermeyi taahhüt ettiğini, sözleşmeyi takiben müvekkilinin işe başlayarak yaklaşık 2.000.000,00 TL'lik imalat yaptığını, ...'ın vefatından sonra mirasçısı olan davacıların kat irtifakı kurulması için üzerilerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediklerini, müvekkilinin 15 bağımsız bölüm vermeyi kabul ettiğini, fazladan 5 daire daha vermeyi önerdiği halde davacıların bu teklifi de kabul etmediğini, yaşanan ekonomik kriz ve darbe girişimi sonrasında mevzuatta yapılan değişikliklerle arsa sahiplerinin imzaları gerekmeksizin kat irtifakı kurulmasının mümkün kılındığını, müvekkilinin işlemleri tamamlayarak tapu verilmesi aşamasına geldiğini, davacıların bu aşamada tapuya tedbir koydurduklarını, bu nedenle işlemlerin sonuçlandırılamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2-Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde; yüklenici olan davalı şirketin 31.05.2018 tarihi itibariyle 508.315,59 TL borçlu olduğunu, müvekkiline olan kamu alacağının ödenmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3-Diğer davalılar davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile inşaatın biten kısmının % 32'de kaldığı, inşaatın bulunduğu aşama göz önüne alınarak sözleşmenin feshine karar verilmesi gerektiği, davacının menfi zararı için bilirkişi raporunda yapılan hesaplamanın yerinde olduğu, iptali istenen hisselerin üzerinde takyidat sahibi diğer davalılar yönünden ise davacıların yükleniciye devrettiği payların avans niteliğinde olduğu, davacıya şahsi hak verildiği ve iyiniyetle güven ilkesinin korunamayacağı, taşınmaz üzerindeki sınırlamalardan arındırılmış şekilde karar verilmesi gerektiği belirtilerek davanın kabulü ile, sözleşmenin geriye etkili feshine, şerhin kaldırılmasına ve tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... ile davalı SGK vekillerinin istinaf başvurularının reddi ile, davalı .... Sanayi Ltd. Şti. vekilinin istinaf nedenlerinin kabulüne, yüklenicinin temerrüdü nedeniyle sözleşmenin feshi halinde arsa sahipleri ancak yüklenici ile yaptıkları sözleşme ile fesih sonrasında yeni bir yüklenici ile yaptıkları veya yapacakları sözleşmede imar mevzuatı yahut imar planındaki değişiklikler ve benzeri nedenlerle feshedilen sözleşmeye nazaran daha az sayıda bağımsız bölüm alacaklarını veya daha elverişsiz koşullarla sözleşme yapacaklarını emsal sözleşmeler vs delillerle ispatlayamadıkları ve sözleşmenin feshi halinde müspet zarar kapsamındaki gecikme tazminatı da talep edilemeyeceğinden davacı tarafın tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, yeniden esas hakkında kurulan hüküm ile davanın kısmen kabulü ile sözleşmenin geriye etkili feshine, şerhin kaldırılmasına ve tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde:

a. Menfi zarar taleplerinin kabulüne karar verilmesi gerektiğini, inşaat yapılacak alanda imar durumlarının değiştiğini, sözleşme oranlarının aleyhlerine değiştiğini, kira tazminatından mahrum kaldıklarını,

b. Vekalet ücreti ve yargılama giderinin yüksek hesaplandığını beyan etmektedir.

2. Davalı yüklenici ...Ltd. Şirketi vekili temyiz dilekçesinde:

a. İnşaatın zamanında teslim edilmemesine arsa sahipleri tarafından kat irtifakı kurulmayarak kendilerinin sebebiyet verdiğini, daha sonra müvekkilinin ekonomik darboğaza girdiğini, 5 daire teminat olarak teklif edilmesine rağmen davacılar tarafından kabul edilmediğini,

b. Vekalet ücreti ve yargılama giderinin yüksek hesaplandığını beyan etmektedir.

2. Davalı yüklenici ...Ltd. Şirketi vekili temyiz dilekçesinde:

a. İnşaatın zamanında teslim edilmemesine arsa sahipleri tarafından kat irtifakı kurulmayarak kendilerinin sebebiyet verdiğini, daha sonra müvekkilinin ekonomik darboğaza girdiğini, 5 daire teminat olarak teklif edilmesine rağmen davacılar tarafından kabul edilmediğini,

b. Dosya içerisindeki bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunu, raporda yüklenici kârının ayrıca hesaplanmadığını, yapılan imalât bedelinin değerinin bugün itibariyle çok daha fazla olduğunu,

c. Müvekkilinin SGK'ya ve vergi dairesine herhangi bir borcu bulunmadığını beyan etmektedir.

3. Davalı SGK vekili temyiz dilekçesinde:

a. Sözleşme nedeniyle tapuda şerh bulunmadığını, iyiniyetli 3. kişi olduğunu, vergi borcundan kaynaklı kamu haczi olduğunu, müvekkilinin davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, yargılama giderleri, harçlar ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının yerinde olmadığını beyan etmektedir.

4. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde:

a. Sözleşme nedeniyle tapuda şerh bulunmadığını, iyiniyetli 3. kişi olduğunu, vergi borcundan kaynaklı kamu haczi olduğunu, müvekkilinin davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, yargılama giderleri, harçlar ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının yerinde olmadığını beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan sözleşmenin geriye etkili feshi, şerhin tapu kaydından terkini ve tazminat istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililere yükletilmesine,

Davalılar SGK ve Kale Vergi Dairesi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13605, Karar No: 2013/8067, Tarih: 28.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13605 E.  ,  2013/8067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanaklarında, sanıkların ormandan tahribat yaptıkları ihbarı üzerinde evlerinde yapılan aramalarda yazılı emvalin ele geçirildiğinin, ihbara konu mevkide yapılan incelemede de kaçak kesilen ağaçların sanıkların evinde bulunan emval ile uyuştuğunun, ağaç cinsi, kesim zamanı aynı olup hepsinin aynı teknikle, motorlu testere ile benzer şekilde kesildiklerinin tesbit edildiği yazılı bulunmasına göre tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmayarak yapılan incelemede;

Sanıkların temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün talebe aykırı olarak ONANMASINA, 28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/47716, Karar No: 2013/32413, Tarih: 10.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/47716 E.  ,  2013/32413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10.12.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 1999-2009 yılları arasında sınıf öğretmeni olarak en son 1.830 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence devamsızlık nedeniyle feshedildiğini ancak o tarihlerde raporlu olduğunu, işverence yapılan feshin haksız olduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yapması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 338 inci maddesinde, “Hizmet akdi, muayyen bir müddet için yapılmış yahut böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden anlaşılmakta bulunmuş ise, hilafı mukavele edilmiş olmadıkça feshi ihbara hacet olmaksızın bu müddetin müruriyle, akit nihayet bulur” kuralı mevcuttur. Anılan hükme göre tarafların belirli süreli iş sözleşmesi

yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, 1475 sayılı Yasa uygulamasında, Yargıtay kararları doğrultusunda belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde, sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9. HD. 7.12.2005 gün 2005/12625 E, 2005/38754 K).

yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, 1475 sayılı Yasa uygulamasında, Yargıtay kararları doğrultusunda belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde, sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9. HD. 7.12.2005 gün 2005/12625 E, 2005/38754 K).

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde, esaslı nedenlerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve on yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.

İş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle belirli - belirsiz süreli iş sözleşmesi ayrımının önemi daha da artmıştır (Yargıtay 9. HD. 13.6.2008 gün 2007/19368 E, 2008/15558 K.). 4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunundaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

Öte yandan değinilen 11 inci madde, 18 Mart 1999 tarihli 1999/70 EC Konsey Yönergesi ile birlikte ele alınmalıdır. Çerçeve sözleşmesinin 4 üncü maddesinde ayrım gözetmeme ilkesi vurgulanmıştır. Buna göre iş koşulları açısından, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçilere yapılacak farklı muamele esaslı nedenlere dayandırılmadığı sürece, yalnızca belirli süreli iş sözleşmesi ve iş ilişkisi ile çalışmasından dolayı, emsal kadrolu işçilerden daha dezavantajlı davranılmayacaktır.

Sözleşmenin 5 inci maddesinde ise kötü niyete karşı önlem konusu ele alınmıştır. Birbirini takip eden belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkisinden kaynaklanan istismarların önlenmesini amaçlayan yasal düzenlemelerin bulunmaması halinde; üye devletlerin, sosyal taraflara danıştıktan sonra uluslararası yasalar, toplu sözleşmeler veya uygulamaya göre belli başlı bazı sektörlerin ihtiyaçlarını da dikkate alarak, aşağıdaki tedbirlerden bazılarını alma zorunluluğu vardır.

1.(a) Bu türden akit veya istihdam ilişkilerinin yenilenmesini haklı kılacak nesnel gerekçeler tespit edilmesi,

1.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azamî toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşme veya istihdam ilişkisin kaç kez yenilenebileceğinin saptanması.

1.(a) Bu türden akit veya istihdam ilişkilerinin yenilenmesini haklı kılacak nesnel gerekçeler tespit edilmesi,

1.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azamî toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşme veya istihdam ilişkisin kaç kez yenilenebileceğinin saptanması.

1.2. Sosyal taraflara danıştıktan sonra, üye devletler elverişli olan durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisinin,

1.(a) Yenilenmiş sayılacağına,

2.(b) Belirsiz süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisi sayılacağına dair koşullar belirleyeceklerdir.

Öte yandan 1999/70 sayılı Konsey Direktifinin önsözünde, Essen Konseyi sonuç bildirgesinde “çalışanların istemleri ve rekabetin gereklerini karşılayacak daha esnek bir iş örgütlenmesini özellikle göz önünde tutan istihdam yoğun büyüme” anlayışına uygun olarak alınması gerekli önlemler vurgulanmaktadır. 1999 yılı İstihdam Politikası Ana Hatları Hakkında 9 Şubat 1999 tarihli Konsey Tavsiye Kararı, “Sosyal tarafları işletmeleri daha verimli ve rekabetçi kılmak ve esneklik ile iş güvenliği arasında gereken dengeyi sağlayabilmek amacıyla, bulundukları her düzeyde esnek çalışma düzenlemeleri dahil, iş örgütlenmesinin modernize edilmesi için sözleşme görüşmeleri yapmaya” davet etmiştir.

Ayrıca, Hizmet ilişkisine İşveren Tarafından Son Verilmesi Hakkında 158 sayılı Uluslararası Çalışma Sözleşmesine göre; bu sözleşmenin koruyucu hükümlerinden kaçınmak amacıyla belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasına karşı yeterli güvenceler alınması gerektiği vurgulanmıştır (m 2/3).

Gerek 158 sayılı İLO Sözleşmesi gerekse 1699/70 sayılı Konsey Direktifi, bir taraftan esnek çalışmayı özendirirken diğer taraftan güvenliğe önem vererek bir denge amaçlamıştır. Başka bir anlatımla esnek çalışma modellerinin kötüye kullanılmaması gerektiğini özenle vurgulamıştır.

Sözü edilen normatif dayanaklar uyarınca, işçinin niteliğine göre sözleşmenin belirli ya da belirsiz süreli olarak değerlendirilmesi imkânı ortadan kalkmıştır. Buna karşın, yapılan işin niteliği belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için önem arzetmektedir. Belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde ilk defa yapılacak olan sözleşmelerde objektif neden öngörülmemiş oluşu, önceki özel kanun olan İş Kanunu’nun 11 inci maddesindeki objektif nedenlerin varlığını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde, esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15 inci maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde, esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15 inci maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 23 üncü maddesinin birinci fırkasında; “bir üniversite biriminde açık bulunan yardımcı doçentlik, isteklilerin başvurması için rektörlükçe ilan edilir. Fakültelerde ve fakültelere bağlı kuruluşlarda dekan, rektörlüğe bağlı enstitü ve yüksekokullarda müdürler; biri o birimin yöneticisi, biri de o üniversite dışından olmak üzere üç profesör veya doçent tespit ederek bunlardan adayların her biri hakkında yazılı mütalaa isterler. Dekan veya ilgili müdür kendi yönetim kurullarının görüşünü de aldıktan sonra önerilerini rektöre sunar. Atama, rektör tarafından yapılır” kuralı öngörülmüş; aynı maddenin ikinci fıkrasında, yardımcı doçentlerin bir üniversitede her seferinde ikişer veya üçer yıllık süreler için en çok 12 yıla kadar atanabilecekleri, her atama süresi sonunda görevin kendiliğinden sona ereceği düzenlenmiştir. Kanunun daha sonra yürürlüğe giren geçici 47 nci maddesinin ikinci fıkrasında ise yardımcı doçentlik kadrosunda görev yapan öğretim elemanlarının çalışma sürelerindeki sınırlamanın kaldırıldığı belirtilmiştir. Buna göre 2547 sayılı Kanunda yardımcı doçentlerle belirli süreli sözleşme yapılması yolunda bağlayıcı bir düzenleme bulunmamaktadır. Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler, atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmemektedir. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay 9. HD. 23.2.2009 gün ve 2008/12778-2009/3194 sayılı kararı).

Somut olayda, davacı işçi davalıya ait eğitim ve öğretim işyerinde özel öğretim kurumlarında görev alan öğretim elemanlarına mahsus iş sözleşmeleri ile belirli sürelerle sınıf öğretmeni olarak çalışmıştır.

5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 9. maddesinin 1’nci fıkrasına göre, Kurumlarda çalışan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler ile kurucu veya kurucu temsilcisi arasında yapılacak iş sözleşmesi, en az bir takvim yılı süreli olmak üzere yönetmelikle belirtilen esaslara göre yazılı olmak üzere belirli süreli yapılır. Bu yasal düzenleme karşısında özel okul öğretmenleri, müdür ve diğer yöneticileri ile yapılacak iş sözleşmelerinin belirli süreli olması ve bir yıldan az süreli olmaması zorunludur.

Davacı işçinin ihbar tazminatı talebi mahkemece yenilenen sözleşmelerin belirsiz süreli sözleşme niteliği kazandığı gerekçesiyle kabul edilmişse de yukarıda adı geçen yasal düzenleme gereği davacı belirli süreli iş akdi ile çalışmak zorundadır. Belirli süreli hizmet akdi ile çalışma halinde akdin sona ermesinde ihbar öneli sözkonusu olamayacağından, davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.