muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9179, Karar No: 2021/13379, Tarih: 17.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9179 E.  ,  2021/13379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, TOKİ Başkanlığının onayı ile davacı sitenin geçici yönetim kurulu oluşturulduğunu, geçici yönetim ile davalı şirket arasında 28/09/2009 tarihli hizmet alımı sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin süresinin 27/08/2010 tarihinde imzalanan ek protokolle 31/08/2011 tarihine kadar uzatıldığını, site yönetiminin 12/09/2011 tarihinde davacı tarafça devralındığını, sözleşmenin süresinin bitmesine rağmen davalı şirketin fiilen 11/09/2011 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, bu tarihten sonra herhangi bir hak ve yetkisinin kalmadığının taraflarca tutanağa bağlandığını, yönetimin devralınmasından sonra hesaplarda ve banka kayıtlarında yapılan incelemede davalı şirketin yöneticilik yaptığı dönemde yönetim planı ve 634 sayılı Kanun gereğince aidat, avans, yakıt giderlerinin geç ödenmesi halinde alınması gereken % 5 gecikme faizinin alınmadığının tespit edildiğini, bu şekilde site yönetiminin zarara uğratıldığını, davalı tarafça yöneticiliğini yaptığı dönemde aidat, yakıt, avans paylarını geç ödeyen kat maliklerinden alınması gereken ancak alınmayan % 5 oranı üzerinden hesaplanacak gecikme faizi tutarında meydana getirilen zararın şimdilik 1.000.-TL olmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tazminine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın yetki yönünden usulden reddi ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir. Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, sözleşmenin ifa yeri olan taşınmazların bulunduğu yer mahkemesinin davaya bakmakla yetkili olduğu anlaşılmakla, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27618, Karar No: 2013/1290, Tarih: 24.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/27618 E.  ,  2013/1290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu faturaların KDV'de kullanılması nedeniyle 26.12.2002 ve 21.03.2004 olarak tespit edilen suç tarihinden, 2002 takvim dönemi için hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinin gözetilmemesi, 2004 takvim dönemi için ise temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9964, Karar No: 2024/6828, Tarih: 02.07.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/9964 E.  ,  2024/6828 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazlarının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sürücüsü olduğu motosiklet ile davalının zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortacısı olduğu otomobilin 20.07.2020 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile, 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 600,00 TL adli rapor ücretinin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla talebini 106.672,76 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının eksik evrakla davalıya başvuru yaptığını, usule uygun olmayan başvuru nedeniyle usulden red kararı verilmesi gerektiğini, davalıca sigortalı araç sürücüsünün kusurunun olmadığını, kusur raporu alınması gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmadığını, adli rapor ücretinden davalının sorumlu olmadığını, davacının ehliyetinin yetersiz olması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, avans faizi talebinin yerinde olmadığını, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin uygulanması gerektiğini ve hükmedilecek vekalet ücretinin nisbi ücretin beşte biri oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından sunulan 17.02.2021 tarihli maluliyet raporunun usule uygun olduğu, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin uygulanması gerektiği, davacının %25, davalıca sigortalı araç sürücüsünün ise %75 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle başvurunun kabulüne, 106.672,76 TL sürekli iş göremezlik tazminatının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacının eksik evrakla davalıya başvuru yaptığını, usule uygun olmayan başvuru nedeniyle usulden red kararı verilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmadığını, davacının ehliyetinin yetersiz olması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin uygulanması gerektiğini ve hükmedilecek vekalet ücretinin nisbi ücretin beşte biri oranında olması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;davacı tarafından sunulan 17.02.2021 tarihli maluliyet raporunun usule uygun olduğu, hesaplamanın yerinde olduğu, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazlarının vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne, diğer itirazların reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının eksik evrakla davalıya başvuru yaptığını, usule uygun olmayan başvuru nedeniyle usulden red kararı verilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olmadığını, davacının ehliyetinin yetersiz olması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ve hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin uygulanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının sürücüsü olduğu motosiklet ile davalı tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı otomobilin 20.07.2020 tarihinde karıştığı trafik kazası sonucu davacının yaralanmasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik tazminatı ile adli rapor ücreti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49,51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ile adli rapor ücreti talebine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir.

3. Değerlendirme

1. Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı ile adli rapor ücreti talebine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir.

Dosyaaki bilgi ve belgeler incelendiğinde, meydana gelen kaza nedeniyle kaza tespit tutanağının düzenlendiği, başkaca kusur tespiti yapılmadığı, hakemce kaza tespit tutanağı esas alınarak kusur oranlarının belirlendiği anlaşılmaktadır.

Olayın meydana geliş şekli, kaza tespit tutanağı ile bağlı kalınması, dosyada başkaca bir kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporunun olmaması gibi hususlar değerlendirildiğinde, kusur oranlarına ilişkin yapılan araştırma yeterli görülmemiş olup eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hakem heyetince üç kişilik heyetten; davaya konu kazaya ilişkin kaza tespit tutanağı ile soruşturma aşamasına ilişkin tüm evraklar temin edilmek suretiyle, kusur oranları arasında oluşabilecek çelişkiyi de giderecek mahiyette, uzlaştırıcı, denetime açık, ayrıntılı ve kusur oranlarının belirtildiği rapor aldırılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

2.Bozma nedenine ve kapsamına göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

2.Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,Dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17784, Karar No: 2020/13856, Tarih: 28.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17784 E.  ,  2020/13856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

. Belediyesi olan davalı şirkette Haziran 2011 tarihinde işe başladığını, bir müddet ot temizleme işinde çalıştıktan sonra araç bakım işinde çalışmaya devam ederken iş sözleşmesinin davalı tarafından geçerli ve haklı bir neden olmaksızın 30/11/2014 tarihinde feshedildiğini, davalı şirkette 2014 yılı Şubat ayında davacıyla birlikte 190 civarında işçinin Belediye - İş Sendikası'na üye olduğunu; 30/03/2014 tarihinde yapılan yerel seçimlerde Belediye yönetiminin el değiştirdiğini, bu tarihten itibaren sendika üyesi olan şirket işçilerine üyelikten istifa etmeleri için baskı yapılmaya başlanarak istifa etmedikleri takdirde işlerinden olacaklarını söylendiğini, Belediye Başkanı'nın işçilerle yaptığı ilk toplantıda sendikaya karşı olduğunu açık açık belirttiğini, sendika üyesi işçilerle üye olmayan işçiler arasında ayırım yapıldığını, 1-2 ay süreyle sendika üyesi olmayan işçilere 150,00 TL fazla maaş ödenirken, davalı şirket ile sendika arasında Yüksek Hakem Kurulu kararıyla bağlantılı Toplu İş Sözleşmesi ile hüküm altına alınan ücret zammı, bayram ve ikramiye alacağı dahi ödenmediğini, baskılara dayanamayan sayısı belirsiz işçinin sendika üyeliğinde istifa ettiğini, davalı şirket yöneticileri ve Belediye Başkanının işçilerin çoğunluğunu sendika üyeliğinden istifa ettiremeyince ekte örneğini sundukları 28/11/2014 tarihli yazı ile ilk etapta davacı da dahil 64 işçinin iş sözleşmesi 30/11/2014 tarihinden itibaren 5 ay süreyle askıya aldıklarını, buna gerekçe olarak kış mevsiminin gelmiş olması ve iş yoğunluğunun azalması gösterildiğini, sadece sendika üyelerinin sözleşmelerinin askıya alınmasındaki asıl amacın sendikalaşmayı bitirmek olduğu, yavalı işverenini iş sözleşmesini tek taraflı olarak askıya almasının işin niteliğinde veya yasadan kaynaklanmadığından açıkça iş sözleşmesinin feshi niteliğinde olduğunu daha önceki yıllarda böyle bir askıya alma işlemi yapılmadığını bu sürenin çok uzun bir süre olduğunu davalının kıdem ve ihbar tazminatı borcu doğduğunu, davacının aylık 45 saatin üzerinde çalışarak fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığını bu çalışmaların karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini, davacının yıllık izinlerinin tamamını kullanmadığını ücretlerinin de ödenmediğini, Belediye - İş Sendikası ile davalı arasında 14/06/2014 - 14/06/2016 tarihleri arasında geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinin yürülüğe girmesine rağmen davalının Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin hiçbirini yerine getirmediğini, davacının iş akdinin feshi tarihi itibariyle uygulanmayan zam nedeniyle fark ücret alacağı ve gece çalışmaları için ödenmeyen fark ücret alacağı olduğunu, davalı tarafından sözleşmenin ücret zammı ile ilgili hükmü yerine getirilmemiş olsa da kıdem ve ihbar tazminatının %9 zamlı ücret üzerinden hüküm altına alınması gerektiğini, 15/06/2014 tarihinden sonra yapılan fazla çalışmalar ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları ile yıllık izin ücreti hesaplamalarında zamlı ücretin dikkate alınmasının zorunlu olduğunu,

feshi tarihi itibariyle uygulanmayan zam nedeniyle fark ücret alacağı ve gece çalışmaları için ödenmeyen fark ücret alacağı olduğunu, davalı tarafından sözleşmenin ücret zammı ile ilgili hükmü yerine getirilmemiş olsa da kıdem ve ihbar tazminatının %9 zamlı ücret üzerinden hüküm altına alınması gerektiğini, 15/06/2014 tarihinden sonra yapılan fazla çalışmalar ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları ile yıllık izin ücreti hesaplamalarında zamlı ücretin dikkate alınmasının zorunlu olduğunu, Sözleşmenin 43

. Maddesine göre kıdem tazminatının her tam hizmet yılı için 35 günlük ücret üzerinden hesaplanması gerektiğini iddia ederek; kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ücreti, bayram parası, ikramiye, ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafça talep olunan alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkil şirketçe davacının iş akdinin feshedilmediğini, sadece gelen kış mevsimi nedeniyle şirketin faaliyet konusu işlerin azalması nedeniyle kış mevsimi geçinceye kadar iş akdinin askıya alındığını davalı şirketin asli faaliyet konusunun inşaat, çevre düzenleme parke taşı kilitli parke döşeme ve imalatı gibi işler olduğunu, bu yıl itibariyle tüm yurtta olduğu gibi ilçede de kış şartlarının çok ağır geçmesi nedeniyle müvekkil şirketin aslı faaliyet konusu olan işleri yapma olanağı kalmadığını bu nedenle iş akdi askıya alınan işçilere hiç bir iş yaptırılmadan oturtularak maaş ödenmek zorunda kalınacak olması ve bu durumun da bir kamu şirketi olan müvekkili şirketi ve kamuya zarara uğratacak olması nedeniyle bu işçilerin iş akitlerinin askıya alındığını, dava önceki yıllarda da 2008 yılı Ekim ayında ve 2009 yılında bu şekilde davacının iş akdinin askıya alındığını, bu durumun davalı şirkette yıllardır uygulanan ve davacıya da daha önceki yıllarda defalaca uygulanmış bulunan ve davacı tarafça herhangi bir itiraza uğramayan bir uygulama olmasına rağmen davacı tarafça bu hususun iş akdinin bu hususun iş akdinin feshi gibi algılanarak dava açılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, iş akdinin askıya alınma tarihi olan 30/11/2014 tarihi itibariyle sendika üyeliği bulunan 61 adet daha işçi bulunmasına rağmen bu işçilerin iş akitleri askıya alındığını, davacı ile birlikte iş akitleri askıya alınan bazı kişilerin sendika ile hiç bir alakasının olmadığı bu nedenle iş akitleri askıya alınan işçilerin iş akitlerinin askıya alınmasında sendika ile ilgili bir durumun bulunmadığını, davacı tarafın fazla mesai iddiasının da gerçek dışı olduğunu davacının iddia ettiği alacak taleplerinin usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde davacı işçinin yıllık izinlerinin tamamını kullanamadığını belirtmiş ancak ne kadarını kullanıp ne kadarını kullanamadığına ilişkin detaya yer vermemiştir. Belge ibraz edilemediği için davacının hiç yıllık izin kullanmadığı kabul edilerek yıllık izin ücreti alacağı talebi kabul edilmiştir. Bu kabul dava dilekçesindeki açıklama karşısında hatalıdır, talep aşılmıştır. Mahkemece yapılacak iş davacı asıl isticvap edilerek kendisinden ücretli izinlerinden ne kadarını kullandığı, ne kadarını kullanmadığı hususunda açıklama talep edilip oluşacak sonuca göre söz konusu alacak hakkında karar vermektir.

3-Karar başlığında karar tarihinin 14.06.2016 yerine 22.03.2016, dava tarihinin ise 01.04.2015 yerine 09.04.2015 olarak yazılması da hatalıdır.

4-Yatırılan harçların kabul ve redde göre oranlanması da doğru değildir.

5-Kabul edilen kıdem tazminatı, bayram yardımı, ücret farkı, ikramiye alacaklarına talep gibi işletme kredilerine uygulanan en yüksek faize hükmedilmiş ise de bu alacaklara bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranını aşmamak üzere işletme kredilerine uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi gereklidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6717, Karar No: 2024/3873, Tarih: 04.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/6717 E.  ,  2024/3873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI :2020/230 E., 2020/329 K.

SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER :Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebebi, cezanın azlığına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebepleri, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde ihbar üzerine tabelasız iş yerine gidildiğinde, iş yerinde bulunan suça sürüklenen çocuğa kaçak sigara olup olmadığı sorulduğunda suça sürüklenen çocuğun çekmecedeki 356 paket kaçak sigarayı rızasıyla teslim ettiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, aynı Kanun'un 3/5-10-22. maddeleri uygulanırken ek savunma hakkı tanındığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk soruşturma aşamasında müdafii eşliğinde alınan ifadesinde, atılı suçlamayı ikrar etmiş, savunmasında ise iş yerinde çalıştığını beyan ederek tevil yollu ikrarda bulunmuştur. Suça sürüklenen çocuğa kanun iadesi sonrası etkin pişmanlık ihtaratı içeren tebligatın usulüne uygun olarak yapıldığı ancak ödemede bulunmadığı tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuktan ticari mahiyette kaçak sigara ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinde yer verilen "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" şeklindeki düzenleme gereği fiili işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan ve adlî sicil kaydı bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.