muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15923, Karar No: 2018/6965, Tarih: 06.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15923 E.  ,  2018/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; sanığın sahibi olduğu 39 TH 204 plakalı aracı alacaklısını zarara uğratmak maksadıyla takipten sonra devrettiğinin iddia edilmesi karşısında, sanığın üzerine kayıtlı olan...ayılı araç kaydına haciz şerhi işlendiği, 20/11/2015 tarihinde ise suça konu aracın yakalanarak yediemin otoparkına çekildiğinin anlaşılması nedeniyle, anılan aracın dosya borcunu karşılayıp karşılamayacağının yöntemince araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3231, Karar No: 2018/2196, Tarih: 08.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/3231 E.  ,  2018/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davalı tarafından iş akdinin feshinde müvekkiline kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, akdi ve yasal ilave tediye alacaklarının eksik ödendiğini, müvekkilinin davalı nezdinde çalıştığı sırada sendika üyesi olup toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandığını beyanla fark kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ilave tediye, akdi ilave tediye fark alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ara dinlenmesi alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketten kıdem tazminatı alacağının bulunmadığını, buna ilişkin talebinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının diğer taleplerinin de aynı şekilde haksız olduğunu ve zamanaşımına uğradığını, davacının iş akdinin feshi üzerinden uzun zaman geçtikten sonra haksız kazanç elde etmek için dava açtığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçi ilave tediye alacağı isteğinde bulunmuş, mahkemece alacağın kabulüne karar verilmiştir.

İlave tediye alacaklarının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve ona bağlı müesseselerde çalışan işçilere ilave tediye yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının, davalı şirket nezdinde çalıştığı, davalı işyerinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02/04/2004 tarih ve 2004/22 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, işyerinin hisselerinin tamamını satın alan davalıya hisse devrinin 30.09.2010 tarihinde gerçekleştiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davacının ilave tediye yönünden alacaklarının hesabında bu husus dikkate alınmaksızın ilave tediye alacağı talebinin reddi gerekirken yerinde tespit içermeyen bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Kıdem ve ihbar tazminatına esas alınacak olan giydirilmiş ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır.

Somut olayda davacıya 30.09.2010 tarihine kadar ilave tediye ödendiği gözetilmeksizin fesih tarihine kadar ilave tediye ücreti alacağına hak kazandığı kabulü ile giydirilmiş ücret hesaplanması isabetli olmamıştır.

4-Somut olayda, davacının bakiye ihbar tazminatı alacağı işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri (TİS) dikkate alınarak on iki haftalık bildirim öneli üzerinden hesaplanmış ise de söz konusu toplu iş sözleşmesinin ihbar önellerini düzenleyen 44. maddesi uyarınca, 01.01.1995 tarihinden sonra işe girenlere yasal sürelerin uygulanacağının kararlaştırıldığı bu nedenle dava konusu fark ihbar tazminatı talebinin, davacının işe girdiği tarih ve toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesi uyarınca yasal süreler dikkate alınarak 8 hafta üzerinden hesaplanması gerektiği gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

5-Davacı işçinin davalı işyerinde geçen hizmet süresi altı yıl beş gün olduğu gözetilmeden dava konusu alacakların altı yıl yirmi üç gün üzerinden hesaplanması isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13867, Karar No: 2016/3068, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13867 E.  ,  2016/3068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2015

NUMARASI : 2015/36-2015/213

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2869, Karar No: 2024/6360, Tarih: 25.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/2869 E.  ,  2024/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/41 E., 2024/319 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Açılmamış Sayılması / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Siverek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/3 E., 2023/639 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili 08.03.1989 tarihli dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sonucu Şanlıurfa ili .... ilçesi ..... köyünde bulunan 327 parsel sayılı taşınmazın sınırları gayri sabit olduğu ifade edilen tapu kayıtlarına istinaden davalılar adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek davalılar adına kayıtlı miktar fazlası kısmın tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ....ve..... cevap dilekçesinde, taşınmazın sınırlarının sabit olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 1989/245 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen yargılama, 2013 yılında 2013/3 Esas sayısını almıştır.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde duruşmaya gelmediği gibi bir mazeret bildirmediği ve kendisini başkaca bir vekille de temsil ettirmediği, davalılar vekilinin de duruşmada davayı takip etmediğini beyan ettiği, bu nedenle 09.05.2023 tarihinde dosyanın işlemden kaldırıldığı, davacı Hazine temsilcisi tarafından dosyanın yeniden işleme konulma dilekçesi sunulmuş ve dosyada sehven yenileme tensip tutanağı hazırlanmışsa da, davanın 25.10.2005 ve 17.09.2019 tarihlerinde de işlemden kaldırıldığı, HMK'nın 150/6. maddesi uyarınca üçüncü kez dosyanın işlemden kaldırılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; gönderdikleri mazeret dilekçesinin İlk Derece Mahkemesince dikkate alınmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; gönderdikleri mazeret dilekçesinin İlk Derece Mahkemesince dikkate alınmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı Hazine temsilcisinin mazeret dilekçesinin, 09.05.2023 günü saat 11:50'de olan duruşmadan sonra UYAP'ta 14:09'da oluşturulduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davacı Hazine temsilcisinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150. maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin ''j'' bendi gereğince temyiz eden davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2164, Karar No: 2025/27, Tarih: 13.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/2164 E.  ,  2025/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı vekili tarafından İlk Derece Mahkemesi kararı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili Şile ilçesi ... Mahallesinde bulunan 2122 m² yüzölçümlü 271 parsel sayılı taşınmazın 4882,77 m² yüzölçümlü 239 sayılı parselden hükmen ifraz edildiğini ve beyanlar hanesine üzerindeki ağaçların davacıya ait olduğu yönünde şerh konulduğu halde, sonradan 2004 yılında eylemli orman şerhinin işlendiğini, oysa bu kısmın müvekkilinin kullanımında olduğuna dair Şile Kadastro Mahkemesinin 2002/3 - 16 sayılı kararının bulunduğunu, bu nedenle tapuda yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 239 parsel sayılı taşınmazdan (A) harfi ile işaretli yer olarak ayrılan 2122,65 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapuya 271 sayılı parsel olarak işlenmesine, "eylemli orman" şerhinin kaldırılmasına, üzerindeki meyve ağaçlarından oluşan muhtesatın ...'a ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesini talep etmiş, Kadastro Mahkemesince, tapuda 271 sayılı parsel olarak Hazine adına hükmen tescil edilen taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde "6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarılmıştır", "Eylemli Ormandır" ve "meyve ağaçları ile tasarruf sahibinin ... olduğu" şerhinin bulunduğu ve tutanak düzenlenmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek, dosya Asliye Hukuk Mahkemesine aktarılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 10.06.2014 tarihli ve 2014/3372 Esas, - 2014/6272 Karar sayılı kararıyla bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 10.06.2014 tarihli ve 2014/3372 Esas, - 2014/6272 Karar sayılı kararıyla bozulmuştur.

Bozma kararında; "Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın yeterli olmadığı belirtilerek, doğru sonuca varılabilmesi için bir fen elemanı, bir ziraat bilirkişi ve bir orman bilirkişi yardımıyla yapılacak keşifte, 271 parsel sayılı taşınmazın güncel durumu uydu fotoğrafları ile belirlenmeli, üzerindeki ağaçların sayısı, yaşı, kapalılık durumu, baskın ağaç türünün ne olduğu açıklattırılmalı, sözüedilen kadastro Mahkemesi dosyasının konusunun farklı olması nedeniyle, taraflar arasında kesin hüküm olmasa da güçlü delil teşkil edeceği, taşınmaz eylemli orman değil ise, 2004 yılında cins değişikliği yapılarak, tapu kaydının cinsinin orman olarak değiştirilmesine değer verilemeyeceği gözönünde bulundurularak, davanın kabulüne karar verilmeli, aksi halde, yani eylemli biçimde orman ise dava reddedilmeli" gereğine değinilmiştir.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince; bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 487,77 m²'lik alanın davacı tarafça tasarruf edildiği, (B) harfi ile gösterilen 1634,88 m² lik alanın ise kullanılmadığı, taşınmazdaki mevcut ağaçlar ile tapu kaydında bulunduğu belirtilen ağaçların sayısının birbirini tutmadığı, bu durumun nedeninin taşınmazda meydana gelen yangının olabileceği, taşınmazın (A) harfi ile gösterilen alanının davacının babasının kullanımında olduğu, babası vefat ettikten sonra davacının tasarrufta bulunduğu, bu alanın öncesinin orman olmadığı, bu nedenle 2004 yılında yapılan cins değişikliğine (A) harfi ile belirtilen alan için değer verilemeyeceği, B harfi ile gösterilen alanda ise herhangi bir kullanımın bulunmadığı, %40 eğimin olduğu, meşe ve çalı gibi orman ağaçları ile kaplı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddi ile dava konusu taşınmazda bilirkişilerin 17.11.2016 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile işaretledikleri 487,77 m²'lik kısım yönünden davanın kabulü ile tapu kaydındaki 'eylem ormandır' şerhinin kaldırılmasına, bilirkişilerin 17.11.2016 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile işaretledikleri 1634,88 m²'lik kısım yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B alanında kalan taşınmazın tapu kaydında yazılı eylemli orman şerhinin silinmesine ilişkindir.

Davalı taşınmazın bulunduğu yerde, 1940 yılında 3116 sayılı Kanun'a göre yapılan orman kadastrosu, 13.06.1990 tarihinde kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik aplikasyon ve (2/B) madde uygulaması, 1963 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu bulunmaktadır.

Dava, 2/B alanında kalan taşınmazın tapu kaydında yazılı eylemli orman şerhinin silinmesine ilişkindir.

Davalı taşınmazın bulunduğu yerde, 1940 yılında 3116 sayılı Kanun'a göre yapılan orman kadastrosu, 13.06.1990 tarihinde kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik aplikasyon ve (2/B) madde uygulaması, 1963 yılında kesinleşen genel arazi kadastrosu bulunmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2235, Karar No: 2012/10255, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2235 E.  ,  2012/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...’ın 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet ettiği iddiası üzerine açılan kamu davası sonucunda beraatine ilişkin İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.06.2009 gün ve 2009/541 esas, 2009/542 karar sayılı hükmün, katılan vekilince 11.06.2009 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmesine karşın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.01.2012 gün ve 2009/299634 sayılı tebliğnamesinin dosya ile ilgisi bulunmayan, ... ve ... isimli kişilerin sahtecilik suçundan mahkûmiyetlerine ilişkin hükmün sanıklar müdafilerince temyizi nedeniyle düzenlendiği, İzmir 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/541 esas, 2009/542 karar sayılı hükmüne konu sanık ...’ın 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyizi yönündende her hangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, vaki temyiz istemi hakkında ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.