muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6996, Karar No: 2014/14163, Tarih: 23.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/6996 E.  ,  2014/14163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 28/01/2014

Numarası : 2013/172-2014/44

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı vekili, davacının fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshetmiş olduğunu öne sürerek kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının çalıştığı departmanda vardiya sisteminin uygulandığını, vardiyalarına göre sabah 08:00'de işbaşı yapanların 16:00'da işi bıraktıklarını, yemek için 1 saat ara dinlenmesi verildiğini, diğer vardiyanın ise 16:00-24:00 saatleri arasında çalıştığını, davacının iddia ettiği şekilde fazla çalışma yapma ihtiyacının ve gerekliliğinin bulunmadığını, ayrıca 2011 yılı Temmuz, Ağustos ve Eylül ücret hesap pusulalarında görüldüğü üzere davacının fazla çalışma yaptığı dönemlerde, fazla mesai karşılığı ücret alacaklarının ödendiğini, davacının herhangi bir ihtirazı kayıt koymadan ücret hesap pusulalarını imzaladığını ve ücretlerini banka kanalıyla aldığını, bu noktada davacının iddiasını ancak yazılı delille ispat etmesi gerektiğini, davacının iş akdinin feshi haklı ve geçerli bir sebebe dayanmadığı gibi SGK kayıtları incelendiğinde görüleceği üzere, yeni sezonda daha yüksek ücretle kendisine iş bulduğunu ve 03/05/2012 tarihinde hemen yeni işyerinde çalışmaya başladığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda, davalı işyerinin turistik otel olduğu ve Dairemizden geçen 2013/27683 Esas sayılı dosya dikkate alındığında, davalıya ait otelde yaz ve kış aylarında aynı yoğunlukta çalışma yapılamayacağı dikkate alınmadan davacının tüm çalışma dönemi boyunca fazla çalışma yaptığının kabulü ile hüküm kurulması hatalı olduğu gibi davacı fazla çalışma alacağı olduğunu tanık beyanları ile ispat etmesine karşın hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağından makul bir oranda hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17447, Karar No: 2013/19465, Tarih: 01.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17447 E.  ,  2013/19465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/12/2011 tarih ve 2008/732-2011/587 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından nakliyat sigortası kapsamında 203455807 sayılı poliçe ile sigortalanan bir kısım emtianın davalının taşıması sırasında hasar gördüğünü ve hasar bedelinin ödendiğini, Hindistan İzmir seferini yapan davalıya ait gemi ve konteynerlerle taşınan kalem kolilerinin konteynerlerin su alması nedeni ile ıslanıp kullanılamaz hale geldiğini ve bu hasar nedeni ile sigortalıya sovtaj bedeli düşüldükten sonra 6.440,00 TL ödendiğini, hasar durumunun fotoğraflarla da belgelendiğini, davalının taşımayı fiilen yapan konumunda olduğunu ileri sürerek, 6.440,00 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki yönünden taşıma sözleşmesinin müvekkili şirket ile diğer davalı şirkete izafeten Nora Uluslararası Nakliye Ltd. Şti. arasında gerçekleştiğini, konşimento incelendiğinde 25. maddesinde, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan her türlü uyuşmazlıklar bakımından yetkili mahkemenin Hamburg mahkemeleri olacağının kararlaştırıldığını, bu bakımdan davanın Hamburg mahkemelerinde açılmasının gerektiğini, müvekkili şirketin konşimento ve taşıma sözleşmesinde taraf olmadığını, bu bakımdan müvekkili şirket hakkında açılan davanın öncelikle husumet nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan yargılama sırasında diğer davalı şirketin yasal süre içerisinde yapmış olduğu görev itirazının 13.03.2009 tarihli celsede kabulü ile bu davalı yönünden davanın görev yönünden reddine karar verildiği ve görevsizlik kararının davacı tarafın temyizi üzerine Yargıtayca onandığı, davalı şirketin davacının sigortalısına karşı deniz taşıması alanında donatan durumunda olduğu, donatan sıfatı ile yük sahibine karşı sorumlu olabilmesi için yük hasarının TTK nun 947. maddenin 2. cümlesine göre yük hasarının gemi adamlarının ticari kusurları ile zararın doğumuna sebep olmasının gerektiği, dosyada bu konuda bir bilgi ve belge bulunmadığı, bu durumda dava dilekçesinde 1 numaralı davalı olarak yer alan Swift Freight Ltd şirketinin konşimento borçlusu olarak davacının sigortalısına karşı sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3816, Karar No: 2010/2649, Tarih: 20.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/3816 E.  ,  2010/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...'u bıçakla yaralamaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.06.2006 gün ve 113/178 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi müdahil vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in bıçakla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişen sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahilin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Mağdur ...’un kendisini vekil ile temsil ettirmediği anlaşılmakla, lehine vekalet ücretine karar verilemeyeceğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının müdahil lehine ücreti vekalet verilmesine ilişkin kısmındaki “...’a” ibaresinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 20.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8777, Karar No: 2024/9146, Tarih: 30.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8777 E.  ,  2024/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/96 E., 2020/151 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 16.06.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirden oluşan Kurum zararının 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 22.05.2019 tarih ve 2018/350 E., 2019/280 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Daire kararında; "...Mahkemece davalı işverenin sorumluluğunun 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi 1 ve 4 üncü fıkralarında öngörülen ilkeler çerçevesinde % 70 olup, Kurum alacağının bu oran üzerinden belirlenmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir..." şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7849, Karar No: 2024/7217, Tarih: 01.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/7849 E.  ,  2024/7217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2348 E., 2021/2440 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2020, 02.07.2020, 30.09.2020 ve 03.11.2020 tarihli iddianameleri ile sanık ... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2020/410 Esas sayılı dosyası, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2020/283 Esas ve 2020/83 Esas sayılı dosyaları ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle dosyaların birleştirilerek, yargılamaya Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/381 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

3. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği özetle;

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.10.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği özetle;

27.11.2019 tarihli olay yönünden delil bulunmadığına, parmak izi tespit edilmediğina, metruk binada bulunan maddeler ile sanığın bağlantısının ortaya konulamadığına, 17.12.2019 tarihli olay yönünden oğlu ...'ın beyanı üzerine verilen mahkumiyet kararının aralarında anlaşmazlık olduğundan hükme esas alınamayacağına ve ikamette bulunan maddelerin kullanım sınırında kaldığına, 22.01.2020 tarihli olay yönünden parmak izi bulunmadığına, sanığın kaçmadığına ve somut delil bulunmadığına, 17.02.2020 tarihli olay yönünden parmak izinin sadece bir tane fişekte ortaya çıktığına, bulunan maddelerdeki kağıtların birbiriyle benzer olmadığına ve sanığın kullanıcı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın 27.11.2019, 17.12.2019, 22.01.2020, 17.02.2020 tarihli olaylarda uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, tutanak tanıklarının beyanları ve Kriminal Laboratuvardan alınan raporlar mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın 27.11.2019 tarihli olay bakımından ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğu ve bu uyuşturucu maddeleri fişekleyerek uyuşturucu madde kullanıcılarına satışını yaptığı yönünde istihbari bilgiler üzerine, söz konusu adrese kolluk kuvvetlerince gidildiğinde bu bilgiyle uyumlu şekilde bahçe kısmında bulunan sanığın kolluk ekiplerini fark etmesi üzerine olay yerinden kaçması, tutanak tanıklarının sanığa ilişkin beyanları, sanığın ikametinden ele geçen ve farklı etkileri olan uyuşturucu maddeler ve bu maddelerin miktarı, uyuşturucuların küçük paketçikler halinde satışa hazır halde bulunması, nitelikleri nazara alındığında şahsi kullanım miktarının üzerinde olması hususları birlikte gözetildiğinde, sanığın üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediğinin sabit olduğunun değelendirildiği;

Sanığın 17.12.2019 tarihli olay bakımından uyuşturucu madde sattığına ilişkin alınan ihbar üzerine, bu ihbarla uyumlu şekilde sanığın belirtilen yerde yakalanması, oğlu ...'ın attığı uyuşturucu maddeleri sanığın sattığına ilişkin beyanı, uyuşturucu maddenin bulunduğu kağıt parçası üzerinde sanığın parmak izinin tespit edilmesi, sanığın evinde yapılan aramada ele geçen uyuşturucu maddeler ve bu maddelerin kendisine ait olduğu yönünde sanığın kısmi ikrar içerir savunması birlikte değerlendirildiğinde üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediğinin sabit olduğunun değerlendirildiği;

Sanığın 22.01.2020 tarihli olay bakımından ikametin arkasında bulunan ağacın altına fişeklediği uyuşturucu maddeleri sakladığı, uyuşturucu madde almaya gelen şahıslara sakladığı yerden fişeklenmiş uyuşturucu maddeleri alarak sattığı yönünde alınan bilgi üzerine, sanığın bu bilgiyle uyumlu şekilde ikametinin yanında ateş başında yakalanması, sanığın ikametinin arka kısmında bulunan ağaçların altına gömülmüş vaziyette ele geçen uyuşturucu maddeler, yine ağacın altında bulunan brandanın altından ve evinde yapılan aramada ele geçen uyuşturucu maddeler, ikamette uyuşturucu madde fişeklemede kullanılan kesilmiş defter, uyuşturucu madde fişeklemede kullanılan makas, siyah renkli küçük lastiklerin içinde bulunduğu şeffaf renkli kutu, yerde halı üzerinde 2 adet siyah renkli eldiven ele geçirilmesi, sanığın evinde yapılan aramada ele geçen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğu yönünde kısmi ikrar içerir savunması birlikte değerlendirildiğinde üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediğinin sabit olduğunun değelendirildiği;

Sanığın 17.02.2020 tarihli olay bakımından 4 fişek uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğuna ilişkin savunması, temyizden vazgeçen sanık ...'ın üzerinde ve çöp kutusundan ele geçen uyuşturucu maddelerin bulunduğu materyaller üzerinde yapılan incelemede bir adet sanığın parmak izinin tespit edilmesi, çöpten ele geçen uyuşturucu maddelerle, sanığın kendisine ait olduğunu kabul ettiği temyizden vazgeçen sanık ...'ın üzerinden ele geçen uyuşturucu maddelerin fişeklenme biçimi, sarılmış olduğu renkli lastikler ve kullanılan defter kağıtları yönünden benzerlik göstermesi, uyuşturucu maddelerin çeşitliliği, miktarı, uyuşturucuların küçük paketçikler halinde satışa hazır halde bulunması ve nitelikleri nazara alındığında sanık ...'nin gelini temyizden vazgeçen sanık ... ile fikir ve ... birliği içerisinde hareket ederek üzerine atılı suçu işlediğinin değerlendirildiği;

Sanık tarafından yaklaşık birer ay ara ile üzerine atılı suçları işlediği, geçen zaman aralığının kısalığı nedeniyle suç kastının yenilendiğinin söylenemeyeceği belirtilerek, sanığın eylemlerini zincirleme şekilde işlediği anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 06.05.2024 ve 29.07.2024 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşıldığından sanık ... yönünden dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;