muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/157, Karar No: 2022/3327, Tarih: 01.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/157 E.  ,  2022/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla duruşma için belirlenen 01/03/2022 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Daire’sinin esastan reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ilk derece mahkemesi kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki... İli, .. İlçesi, ... Mahallesi, 521 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmazın yüzölçümü ve üzerinde bulunan ağaç sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama bağ niteliğinde olduğu anlaşıldığından, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2018 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, usule uygun olmayan yöntemle ağaçlara değer biçilmesi,

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi’nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi’nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3)Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/77 E. - 2018/377 K. sayılı mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.815,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 3.815,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2441, Karar No: 2009/5353, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2441 E.  ,  2009/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya ait, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın meydana gelen kaza sonucu hasara uğradığını, pert-total işlem gören aracın 11.000.00 YTL rayiç değerinden 6.300.00 YTL sovtaj bedelinin mahsubu ile bakiye 4.700.00 YTL’nın, davalının ortağı olduğu şirketin vergi borcundan dolayı vergi dairesine ödendiğini, Maliye Bakanlığı tarafından müvekkili şirket aleyhine açılan ve kesinleşen İzmir 6.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/25-345 Esas ve Karar sayılı dava dosyasında ise, 6.300.00 YTL sovtaj bedelinin faiz ve fer’ileriyle birlikte tahsiline karar verilerek toplam 9.350.00 YTL’nın vergi dairesine ödendiğini, araç üzerindeki haciz nedeniyle devir ve teslim işleminin gerçekleşmediğini belirterek, Kasko Sigortası Genel Şartları B.3.3.1.2. maddesi ve taahhütname uyarınca 6.300.00 YTL sovtaj bedelinin 09.06.2008 ödeme gününden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, aracın halen davacının yönlendirdiği yetkili serviste olduğunu, müvekkilinin tasarrufunda bulunmadığını, müvekkilinin aracın devrini vermeye hazır olduğunu; ancak, davacı ... şirketince bu hususta talep olmadığından sovtaj bedelinin istenemeyeceğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, İzmir 6.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kesinleşen 2006/25-345 Esas ve Karar sayılı ilamı uyarınca, davalının ortağı olduğu şirketin vergi borcundan dolayı araç üzerine vergi dairesince haciz konulduğu, sovtaj bedelinden davacı ... şirketinin sorumlu tutulduğunu, ödediği miktarın davalı sigortalısından geri isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15.60.-TL peşin harcın onama harcından mahsubuna 14.9.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3210, Karar No: 2024/9670, Tarih: 16.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3210 E.  ,  2024/9670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/436 E., 2023/707 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1 inci maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli ve 2022/113 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’un (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30.03.2023 tarihli ve 2023/436 Esas, 2023/707 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, sanığın uyuşturucu madde kullandığına ancak ticaretini yapmadığına, arama işleminin hukuka uygun olmadığına, hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık hakkında ceza verilecek ise etkin pişmanlık ve takdiri indirime ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dava dosyasında bulunan olay, arama ve el koyma tutanakları, kriminal inceleme raporu, sanık ile inceleme dışı sanığın ifade ve savunmaları ile tanık beyanları dikkate alındığında, sanığın üzerinde ve iş yerinde kişisel kullanım sınırının üzerinde farklı tür ve miktarlarda uyuşturucu madde ele geçirildiği, dava dosyası kapsamıyla örtüşen gerekçelerle sanığın beyanlarının 5237 sayılı Kanun'un 192/3. maddesi kapsamında olmadığı, arama ve el koyma işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı, takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2023/436 Esas, 2023/707 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 inci maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302/1 inci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 inci maddesi uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9243, Karar No: 2019/6580, Tarih: 22.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9243 E.  ,  2019/6580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b,e, 89/3-a, 50, 52, 52/4. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; sanığın asli kusurlu şekilde, dosyada mevcut trafik bilirkişisi raporuna göre yaklaştığı virajlı yola hızlı girmesi sebebiyle takla atarak; araçta yolcu olarak bulunan katılanın hayati tehlike geçirecek, vücüdunda 5. derece kemik kırığı oluşacak ve iyileşme olanağı bulunmayacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılıp, hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesinde adli para cezası ile hapis cezasının seçimlik olarak düzenlendiği, TCK'nın 50/2. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezası seçildikten sonra paraya çevrilemeyeceğine ilişkin düzenleme karşısında, sanık hakkında mahkemece hapis cezası tercih edilmiş olmasına rağmen sonuç cezanın paraya çevrilerek, TCK'nın 50/2. maddesine muhalefet edilmesi,

3- Meydana gelen kaza neticesinde sanık hakkında TCK’nın 89/1. maddesi gereği temel ceza tayini yapılırken, uygulama maddesi olarak taksirle bir kişinin yaralanması suçunun yaptırımının belirlendiği TCK’nın 89/1. maddesinin gösterilmesi gerekirken uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 89/2-3. fıkralarının da belirtilmesi;

4-22/05/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Konya Şubesinden alınan raporda meydana gelen kaza neticesinde katılanın kemik kırığı şeklindeki yaralanmasının iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olduğuna dair yapılan belirleme ve tespit karşısında temel cezanın artırılmasına ilişkin 2. hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK’nın 89/3-a. maddesi olarak gösterilmesi gerekirken hatalı şekilde TCK’nın 89/2-b, e, 3-a. maddesi olarak gösterilmesi,

4-22/05/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Konya Şubesinden alınan raporda meydana gelen kaza neticesinde katılanın kemik kırığı şeklindeki yaralanmasının iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olduğuna dair yapılan belirleme ve tespit karşısında temel cezanın artırılmasına ilişkin 2. hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK’nın 89/3-a. maddesi olarak gösterilmesi gerekirken hatalı şekilde TCK’nın 89/2-b, e, 3-a. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21703, Karar No: 2018/1743, Tarih: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/21703 E.  ,  2018/1743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükmün gerekçesinde hapis cezasına hükmedilirken kısa kararda hapis cezasının zararın tamamen tazmini suretiyle giderilmesi seçenek yaptırımına çevrildiği belirtilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli kararın farklı yazılarak çelişkiye neden olunması,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'nın 50/1-b maddesinin, İİK'nın 354. maddesinin tatbikinin gerektiği hallerde uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında verilen hapis cezasının, zararın tamamen tazmini suretiyle giderilmesi seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi ve hükmedilen hapis cezasının “mağdurun uğradığı zararın tamamen tazmini suretiyle giderilmesi” seçenek yaptırımına çevrilirken infazda kuşkuya yer vermeyecek şekilde tazmini gereken miktarın belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7651, Karar No: 2012/21492, Tarih: 06.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7651 E.  ,  2012/21492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının davalı ... yönünden husumetten reddine, diğer davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 06.11.2012 günü temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı vekili Av. ...'un yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden aleyhlerine temyiz olunan davacı vekili ile davalı ... vekilinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden davaya konu 33 nolu özel parselin alanının 210 m2 olduğu, bunun 52 m2'sinin yol olarak terk edildiği, net alanının ise 158 m2 olduğu, 34 nolu özel parselin ise 215 m2 olduğu, 46 m2'sinin yol olarak terk edildiği, net alanının ise 169 m2 olduğu, davacının da önceki maliklerinden bu şekilde satın aldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; davacının zeminde özel parselasyon sonucu malik olduğu ve yola terk edilen alan dışında kalan toplam 327 m2'nin bedelinin verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, tapuda hissesine isabet eden miktarın bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 900,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18647, Karar No: 2012/14253, Tarih: 22.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/18647 E.  ,  2012/14253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili davacının 1999 yılından iş sözleşmesinin 2011 yılına kadar çeşitli icra dairelerinden borcu nedeni ile davalı işyerine yazılar geldiğini maaşından kesinti yapıldığını, 13.04.2011 tarihli dilekçe ile ihbar ve kıdem tazminatı ödenmek sureti ile iş sözleşmesinin feshedilmesini istediği şirket tarafından istenen savunmasında; ailevi ve özel nedenlerden bahsettiği, eşinin ve annesinin rahatsızlığı nedeni ile maddi sıkıntı yaşadığını işyerinde verimsiz olduğunu beyan etmesi üzerine verim düşüklüğünün geçici olmadığı sonucuna varılarak şirket tarafından talebi uygun görülerek davacıya ihbar ve kıdem tazminatının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının yetersiz olarak işten çıkarıldığı şirketçe kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin ikale ile sona erip ermediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olan iş güvencesi hükümleri işçiyi işverenin feshine karşı koruma amacını taşımaktadır. Sözleşmenin işverenin feshi dışındaki bir sebeple sona ermesi halinde iş güvencesi hükümleri uygulanamaz. Bu bağlamda sözleşme ikale (bozma sözleşmesi) ile sona ermişse işçi iş güvencesi hükümlerine dayanarak feshin geçersizliğine karar verilmesini talep edemeyecektir.

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması sebebiyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale

icabı işverenden gelmişse kanuni tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatın sağlanması (makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.