muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7079, Karar No: 2024/4488, Tarih: 13.06.2024

2. Sanıklar ..., ... ..., ..., ..., ... ve ...'ın, katılanlar ..., ... ve ...'ye yönelik eylemleri sebebiyle kurulan hükümler yönünden,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın, katılanlara yönelik herhangi bir eylemlerinin söz konusu olmadığı, ani gelişen olayda adı geçen sanıkların ... ... ile birlikte ve iştirak iradesi içerisinde hareket ettiklerine ilişkin somut delillerin mevcut bulunmadığı, elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeterli olmadığından beraatlerine

karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, sanık ...'in tüfekle ateş etmesi neticesinde, katılanların hayati öneme haiz olmayan ayak ve bacak bölgelerine isabet eden saçmalar sebebiyle basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandıkları, sanığın eylemlerine devam etme imkanı varken buna tevessül etmediği sebeple suç vasfının kasten yaralama olarak kabul edilmesinin isabetli olduğu, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığından meşru savunmanın unsurları itibarıyla oluşmadığı, ilk haksız hareketin hangi taraftan kaynaklandığının saptanamaması sebebiyle sanıklar lehine haksız tahrik indiriminin asgari düzeyde uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanıklar ... ve ... ...'nın, katılan ...'e yönelik eylemleri sebebiyle kurulan hükümler yönünden,

Sanık ... ...'nın tüfekle, sanık ...'in ise tabanca ile ateş etmesi neticesinde, katılan ...'in, kafa, sol omuz, pelvik bölge ve her iki uylukta dağılım gösteren çok sayıda saçma tanesi yaralanması ve yine kafa saçlı deride tabanca mermisi isabeti sonucunda yaşamsal tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4.) derecede kemik kırığına ve duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşıldığından, suçta kullanılan tüfek ve tabancanın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve yaralanmanın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eyleme bağlı ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2. maddeleri gereği hüküm kurulması gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek eylemlerin kasten yaralama suçunu teşkil ettiğinin kabulü ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... ...'nın katılanlar ..., ... ve ...'ye yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden,

IV. KARAR

A. Sanık ... ...'nın katılanlar ..., ... ve ...'ye yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.06.2020 tarihli ve 2018/3166 Esas, 2020/1053 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın, katılanlar ..., ... ve ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.06.2020 tarihli ve 2018/3166 Esas, 2020/1053 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C. Sanıklar ... ve ... ...'nın, katılan ...'e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.06.2020 tarihli ve 2018/3166 Esas, 2020/1053 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1680, Karar No: 2011/4978, Tarih: 16.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1680 E.  ,  2011/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2, 59/2,72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü.

Mahkemece sanığın sabıkalı oluşundan ve zararı karşılamadığından bahisle CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılamayacağının takdir edildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmeyip yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanık hakkında fazla ceza verildiği ve eksik soruşturma yapıldığı yönünde yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 459/2. maddesi gereğince temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesi uyarınca 3 ay hapis 450 TL adli para, TCK'nın 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 ay 15 gün hapis ve 375 TL adli para , 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca hapis cezasının günlüğü 12 TL’den olmak üzere 900 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 72. maddesi gereğince aynı neviden para cezaları toplanarak 1275 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2011 tarihinde oybirliği karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18421, Karar No: 2014/7342, Tarih: 14.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18421 E.  ,  2014/7342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/09/2012 tarih ve 2011/433-2012/1661 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşi olan ... Candan'ın davalı bankadan çektiği kredilerin ödemesi bitmeden vefat ettiğini, kullanılan kredi nedeniyle müvekkilinin hesabına haksız bloke konulduğunu ileri sürerek blokenin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talebin anlaşılamadığını, sigorta sözleşmesinin tarafının banka olmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının vefat eden eşi Sadrettin'in müvekkili bankadan tüketici kredisi kullandığını, davacının da kredinin teminatını teşkil etmek üzere mevduat rehin sözleşmesi imzaladığını, bu nedenle blokenin kaldırılmasının ancak borcun tamamının ödenmesi halinde söz konusu olabileceğini, halen kredi ilişkisinden dolayı 9.137,92 TL alacaklarının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kredi sözleşmesinin teminatı olarak davalı banka ile mevduat rehin sözleşmesi imzaladığı, bu sözleşme gereğince hesabına blokenin konulduğu, davalı bankanın sözleşme gereğince yasal hakkını kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7505, Karar No: 2012/14781, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7505 E.  ,  2012/14781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kocakovacık Köyü 106 ada 18 parsel sayılı, 733.378,97 m2 yüzölçümlü taşınmaz, meşelik niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, sahibi olduğu 6 dönümlük taşınmazının Hazineye ait parsel içinde tesbit edildiğini ileri sürerek zilyetlik iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın (A) işaretli 6017,66 m2 yüzölçümlü bölümünün kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tapuya tesciline, (B) ve (C) işaretli toplam 727361,31 m2 yüzölçümlü bölümlerin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1993 yılında orman kadastrosu ve 2/B uygulaması yapılmıştır.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1993 yılında orman kadastrosu ve 2/B uygulaması yapılmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde davacı yararına irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Taşınmaz, kadastro sırasında meşelik niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazın babası ... Ter’den kaldığını, daha sonra yaptıkları paylaşımda kendisine düştüğünü ve zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek dava açtığından, davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesinde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerekir. Tapusuz bir taşınmazın tesciline karar verilebilmesi için öncelikle, taşınmazın niteliğinin kazanılmaya elverişli yerlerden olması ve zilyet yararına aralıksız ve çekişmesiz ve malik sıfatıyla olmak üzere 20 yıla ulaşan zilyetliğin maddî olaylara göre bilirkişi ve tanık sözleri ile kanıtlanması gerekir. Keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözlerine göre taşınmazın davacının babası ... Ter’e ait olup, ölümünden sonra davacı ...’e kaldığı, 15 yıl öncesine kadar otu biçilmek suretiyle kullanıldığı, son 15 yıldır kullanılmadığı anlaşılmaktadır. Ziraatçı bilirkişi raporunda da taşınmazın 25 - 30 yıldan beri kullanılmadığı, üzerinde yabanî otların bulunduğu, doğu kısmında seyrek sıralı 15 adet yabanî erik ağacı ile çevrili, yaşları 10 ile 80 arasında değişen dağınık 5 meşe ağacı ile 60 yaşlarında bir karaçam ağacının bulunduğu, orman bilirkişi raporuna göre ise, taşınmaz üzerinde dağınık halde 10 - 80 yaşlarında meşe ağaçları ile 60 yaşlarında karaçam ve ahlat ağaçları ile yabanî eriklerin bulunduğu, 30 yıldan beri tarımsal faaliyet yapılmadığı bildirilmiştir. Tüm bu olgular nazara alındığında, taşınmazın iradî olarak tesbit gününden 25 - 30 yıl kadar önce terk edildiğinin kabulü gerektiği ve davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde ... koşulların oluşmadığı anlaşıldığından davanın reddine, taşınmazın tesbit gibi Hazine adına tesciline karar verilmek gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek ... olduğu şekilde davanın kabulü yoluna gidilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20.12.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10456, Karar No: 2015/17573, Tarih: 10.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10456 E.  ,  2015/17573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALE(DENİZLİ) ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2015

NUMARASI : 2015/2-2015/41

Taraflar arasında görülen nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.80 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 10.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.

B
Yargıtay — Esas No: 2007/2712, Karar No: 2007/5554, Tarih: 23.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2712 E.  ,  2007/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, vekilini 04.07.2006 tarihli oturum için mahkemeye gönderdiği 03.07.2006 tarihli mazeret telgrafında masraf yatırdığına dair bir kayıt bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12,20 YTL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye 0,90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 23.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4139, Karar No: 2023/6400, Tarih: 20.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/4139 E.  ,  2023/6400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1595 E., 2022/709 K.

KARAR : Kısmen kabul-kısmen red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/463 E., 2020/127 K.

Taraflar arasındaki komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın el atmanın önlenmesi ve kâl taleplerinin kabulüne, maddi-manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının mülkiyetinde bulunan 2150 ada 18 parsel sayılı taşınmazdaki oteli üzerine mevzuat, imar planı ve yasal izinlere aykırı şekilde kaçak 2 kat inşa ettiğini, bu kaçak yapı ile taşınmaz mülkiyetinin sınırlarının aşılarak komşuluk hukukuna aykırı şekilde komşu parsellerdeki binalara zarar verildiğini, davacının (aynı mahalle 2151 ada 14 parsel üzerindeki 15 No.lu bağımsız bölüm) dairesinin boğaz manzarası ve ferahlığının kaybolduğunu, dairesinin değerinin ciddi şekilde azalmasıyla maddi ve manevi zarara uğradığını, davalıya Beyoğlu ... Noterliğinden ihtar gönderilerek yasal yollara başvurulacağı bildirilmesine rağmen hiçbir işlem yapmadığını, Şişli Belediyesi yapı kontrol müdürlüğünce yıkım kararı ve para cezası verildiğini, imar kirliliğine sebep olunduğundan Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, yapı kayıt belgesinin 21/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için olup, bu katların 2018 yılında yapılmış olması nedeniyle kaçak niteliğinde olduğunu belirterek, bu katların yıkılması ve klima ünitelerinin kaldırılarak el atmanın önlenmesine, taşınmazın eski haline dönüştürülmesine, uğranan maddi ve manevi zarar için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 50.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın zarar tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile el atmanın önlenmesine ve kaçak yapıların yıkılmasına, davacının ayrıca maddi ve manevi tazminat istediği, davalının komşuluk hukukuna aykırı eylemle sonradan binasına eklediği 7 ve 8 inci katlar ile klima aparatlarının yıkılmasına/kaldırılmasına karar verildiği, bu durumda davacının dairesinin değer kaybının ortadan kalkacağı, hem yıkım hem maddi tazminata karar verilmesinin sebepsiz zenginleşmeye yol açacağı için maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme tarafından verilen "davalıya ait taşınmaza yapılan kısımların ve eklentilerin yıkılması ve kaldırılmasına" yönelik karar hukuka uygun olduğunu, taleplerinin terditli olup olmadığının taraflarına 13.02.2020 tarihli celsede sorulduğunu ve açıklattırıldığını, terditli taleplerinden öncelikli kaçak yapının yıkılmasına aksi halde maddi tazminat ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep ettiklerini, yıkım kararının hukuka uygun olduğu göz önünde bulundurularak, davalı tarafın haksız ve mesnetsiz istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesini, kararın sadece taleplerinin terditli kabul edilmemesi yönünden düzeltilmesine ve taleplerinin terditli kabul edilerek maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden aleyhlerine vekalet ücreti hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazlar arasında 5 adet bina, 2 şeritli yol ve kuş uçuşu tam 138 metre mesafe olup, aynı zamanda davacının taşınmazı deniz manzarasına sahip olmadığını, bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazlar arasında mevcut olan mesafeye nedense yer verilmediğini, davacının binasının denize tam 2.100 metre mesafede olup aynı zamanda doğal engeller nedeniyle de manzaraya sahip olmadığını, davacının taşınmazının mutlak suretle deniz manzarasına sahip olduğuna ilişkin bir tespitte bulunmadığını, davacının hemen yanında bulunan binanın manzaraya engel olup olmadığının açıklanmadığını, davacının taşınmazı davalı müvekkilinin taşınmazının bulunmadığı dönemde de deniz manzarasına sahip olmadığını, bilirkişi heyetinin, sadece 2 binanın profil krokisini çizerek deniz manzarasını açıklamaya çalışmış olup, davalı müvekkilinin ekonomik geleceğini tehlikeye sokan bir davada varsayıma dayanarak deniz manzarasına ilişkin tespit yapılmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, yapı kayıt belgesi alınarak imar mevzuatına uygun hale geldiğini, yapı tatil tutanağında dahi 02.01.2018 tarihinde 2 adet fazla katın inşaa edildiği kroki olarak belirlenmiş olup, 02.01.2018 tarihinde binanın diğer ince işçilik kısımlarının devam ettiğini, yerel mahkeme, yetkisini aşarak ve hatalı yorum yaparak karar tesis edildiğini, dosyaya gerekli deliller celp edilmeyip, 02.01.2018 tarihli yapı tatil zaptı dahi eklenmediğini, bir yapının salt ruhsatsız olduğunun, imara aykırı bulunduğunun ileri sürülerek TMK'nin 737 nci maddesi uyarınca yıkım ve eski hale getirme istenemeyeceğini, yıkımın en az 750.000,00 TL tutarında bir külfete neden olacağı gibi davalı müvekkilinin ekonomik ve işletmesel istikbalini dezedeleyeceğini, yıkım, son çare olup davalı müvekkile en fazla zarar veren önlem olarak karşılarına çıktığını belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu yapıların salt ruhsatsız olması, imara aykırı bulunması yanında bir zararın doğmasının da şart olduğu, salt imara aykırılık, idari mercileri ve idare mahkemelerini ilgilendiren bir husus olup imara aykırılık nedeniyle TMK’nın 737 nci maddesi uyarınca yıkım ve eski hale getirme kararı verilemeyeceği gerekçesiyle kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesi ve aşamalardaki iddialarını tekrarla belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, komşuluk hukukuna dayalı el atmanın önlenmesi, kâl ve tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk