muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22775, Karar No: 2014/36320, Tarih: 22.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/22775 E.  ,  2014/36320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2013

NUMARASI : 2013/69-2013/57

Hüküm süresi içinde davalı M.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı Bakanlığa ait okulda hizmetli olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin haklı sebebe dayanılmaksızın davalı tarafça feshedildiğini belirterek, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla mesai ve hafta tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davada usulen davalı olarak okulun değil M.. B..nın taraf sıfatına haiz olduğunu ancak söz konusu davada M.. B..na husumet yöneltilemeyeceğini çünkü davacı işçinin okul aile birliğinin işverenliğinde çalıştığını, ücretinin okul aile birliği tarafından ödendiğini, davacı işçinin iş sözleşmesinin iş verimliliğinin azalması ve yetersiz görülmesi sebebi ile feshedileceğinin bir ay öncesinden kendisine tebliğ edilmek istendiğini ancak davacı işçinin fesih bildirimini imzalamaktan kaçtığını, bunun üzerine kızına verilen belge ile Türkiye İş Kurumuna müracaat edebileceğinin kendisine söylendiğini, bu sebeple davacının ihbar tazminatı talebinin haksız olduğunu, davacının çalışmasının sürekli olmadığını, her yıl kaymakamlıktan alınan onay ile belirli süreli bir iş sözleşmesi olduğunu, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışmasından dolayı kıdem tazminatı talebinin de haksız olduğunu, davacının okulda çalıştığından normal mesai saatlerinde çalıştığını, hafta sonu ve tüm resmi tatillerde izinli olduğunu, bu sebeple hafta tatili alacağı ve fazla mesai alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı M.. B.. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin fazla mesai ve hafta tatili ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı M.. B.. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin fazla mesai ve hafta tatili ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını, hafta tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışma yapıldığının, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de, anılan çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil ücretinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin anılan çalışmalar karşılığı alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Somut olayda davacının çalıştığı işyerinin okul olduğu ve yapılan çalışmaların, resmi takvim ve mesai saatine göre belirlediği harcamaların ve gelir ve giderlerin kayıt ve belgeye bağlanmasının zorunlu olduğu dikkate alındığında dava konusu fazla çalışma ve hafta tatili ücretinin iş yerinin çalışma düzenini bilmesi mümkün olmayan tanıklar beyanına dayanılarak kabulü hatalıdır. Kaldı ki dosya kapsamındaki tanık beyanları hayatın olağan akışına aykırı olup inandırıcı değildir. Hal böyle olunca söz konusu fazla çalışma ve hafta tatil ücreti taleplerinin reddi gerekirken kabulü bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca dava doğrudan tüzel kişiliği bulunmayan K.. M..ne yöneltilerek açılmış, temsilde yanılma sebebiyle daha sonra M.. B..na yöneltilmiştir. Mahkemece sadece M.. B..nın davalı olarak sorumlu tutulması gerekirken bu yön gözetilmeden tüzel kişiliği olmayan okul müdürlüğü aleyhinede karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8268, Karar No: 2014/13877, Tarih: 04.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/8268 E.  ,  2014/13877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma üzerine; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayan- dığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Hükümde hapis cezası yanında tayin olunan ve TCK.nun 62. maddesi uygulanarak belirlenen 25 gün adli para cezasının paraya çevrilirken dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2. yerine TCK.nun 50. maddesi olarak yazılması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- Suça konu tabancanın Mehmet Göçmen isimli kişi adına bulundurma ruhsatlı olduğunun ve çalındığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında, silahın ruhsat süresinin dolduğu da gözetilerek yönetmelikte belirtilen işlemler yapılmak üzere idareye teslimi yerine yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılması, hükmün 3. fıkrasındaki "TCK.nun 50. maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. mad- desi" yazılmak ve hükmün müsadereye ilişkin bölümü çıkartılarak yerine "suça konu silahın... adına bulundurma ruhsatlı olduğu ve ikametinden çalındığı anlaşıldığından, ruhsat süresinin de dolduğu gözetilerek yönetmelikte belirtilen işlemler yapılmak üzere idareye teslimine" ibaresinin yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLE REK ONANMASINA), 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/22120, Karar No: 2019/10352, Tarih: 02.07.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/22120 E.  ,  2019/10352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

06/02/2014 tarihli arazi inceleme tutanağında orman alanında 11 adet kestane ve meşe ağacı dip kökünün bulunduğunun, emvalin yerinde olmadığının tespit edilmesi, davanın dayanağını oluşturan aksi sabit oluncaya kadar geçerli suç tutanağında sanığın sera yapımında kullandığı emvalin arazi inceleme tutanağı ile tespit edilen emval ile uyumlu olduğunun belirtilmesi, sanığın emvali tarlasında kökü ile birlikte devrilen ağaçtan elde ettiğini savunmasına rağmen, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişisi raporunda sanığın tarlasında devrildiği iddia edilen ağaca ait kalıntı bulunmadığının ve orman sayılan yerdeki dip kökler ile suça konu emvalin uyumlu olduğunun tespit edilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32028, Karar No: 2013/21462, Tarih: 09.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/32028 E.  ,  2013/21462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, prim alacağı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdine haksız olarak son verildiğini, kış dönemlerinde 08.00-19.00 saatleri arası, yaz dönemlerinde ise saat 20.30/21.00' e kadar çalıştığını, hafta tatillerinin bir bölümünde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatı ile fazla mesai, ücret, prim, yıllık izin, genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacı işçinin iş akdine son verilmesinden sonra tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, prim alacağı olmadığını, dini ve milli bayramlarda çalışmadığını, mesai saatlerinin 08.30-16.30 saatleri olduğunu, çok nadiren fazla çalışma yapıldığını, bunların da davacıya ödendiğini, davacının işten çıkarken verdiği ibraname ile davalıyı ibra ettiğini,kötü niyet tazminatının koşullarının oluşmadığını, alacakların zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiği, davacının 2009 Aralık ayı ücretinin ödenmediği, davacının ayda 3 pazar, milli bayramların tamamında çalıştığı, dini bayramlarda çalışmadığı, kullanmadığı 14 günlük izninin bulunduğu,08:00-21:00 saatleri arasında çalışarak 1,5 saat yemek ve ara dinlenmesi düşüldükten sonra günlük 4 saat fazla mesai yaptığı, davalı tarafça sunulan 09/12/2009 tarihli ibranamede davacının inkar etmediği imzası olması sebebiyle bu belge makbuz niteliğinde kabul edilerek hesaplanan toplam alacak miktarlarından ibranamede ödendiği belirtilen alacakların mahsubu gerektiği, ibranameye göre ihbar tazminatı ve ücret alacaklarının tamamının ödenmiş olduğu, işyerinde prim ödemesi uygulamasının ve dini bayramlarda çalışıldığının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesi ile kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili taleplerinin kabulüne diğer taleplerin ve mükerrer talep edilen genel tatil alacağının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı Taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Türk Hukukunda ibra sözleşmesi 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olup, kabul edilen Yasanın 132 inci maddesinde “Borcu doğuran işlem kanunen veya taraflarca belli bir şekle bağlı tutulmuş olsa bile borç, tarafların şekle bağlı olmaksızın yapacakları ibra sözleşmesiyle tamamen veya kısmen ortadan kaldırılabilir” şeklinde kurala yer verilmiştir.

İş ilişkisinde borcun ibra yoluyla sona ermesi ise 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420 inci maddesinde öngörülmüştür. Sözü edilen hükme göre, işçinin işverenden alacağına ilişkin ibra sözleşmesinin yazılı olması, ibra tarihi itibarıyla sözleşmenin sona ermesinden başlayarak en az bir aylık sürenin geçmiş bulunması, ibra konusu alacağın türünün ve miktarının açıkça belirtilmesi, ödemenin hak tutarına nazaran noksansız ve banka aracılığıyla yapılması şarttır. Bu unsurları taşımayan ibra sözleşmeleri veya ibraname kesin olarak hükümsüzdür. Hakkın gerçek tutarda ödendiğini ihtiva etmeyen ibra sözleşmeleri veya ibra beyanını muhtevi diğer ödeme belgeleri, içerdikleri miktarla sınırlı olarak makbuz hükmündedir. Bu hâlde dahi, ödemelerin banka aracılığıyla yapılmış olması gerekir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420 inci maddesinde, iş sözleşmesinin sona ermesinden itibaren bir ay içinde yapılan ibra sözleşmelerine geçerlilik tanınmayacağı bildirilmiştir. Aynı maddede, alacağın bir kısmının ödenmesi şartına bağlı ibra sözleşmelerinin (ivazlı ibra), ancak ödemenin banka kanalıyla yapılmış olması halinde geçerli olacağı öngörülmüştür. 4857 sayılı İş Kanununun 19 uncu maddesinde, feshe itiraz bakımından bir aylık hak düşürücü süre öngörülmüş olmakla, feshi izleyen bir ay içinde işçinin işe iade davası açma hakkı bulunmaktadır. Bu noktada feshi izleyen bir aylık süre, işçinin eski işine dönüp dönmeyeceğinin tespiti bakımından önemlidir. O halde feshi izleyen bir aylık sürede işverenin olası baskılarını azaltmak, iş güvencesinin sağlanması için de gereklidir. Geçerli ve haklı neden iddialarına dayanan fesihlerde dahi ibraname düzenlenmesi için feshi izleyen bir aylık sürenin beklenmesi gerekir. Bir aylık bekleme süresi kısmi ibra açısından işçinin bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesinin bir ay süreyle gecikmesi anlamına gelse de temelde işçi yararına bir durumdur. Hemen belirtelim ki bir aylık bekleme süresi ibra sözleşmelerinin düzenlenme zamanı ile ilgili olup ifayı ilgilendiren bir durum değildir. Başka bir anlatımla işçinin fesih ile muaccel hale gelen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve izin ücreti gibi haklarının ödeme tarihi bir ay süreyle ertelenmiş değildir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun değinilen maddesinde, işverence yapılacak olan ödemelerin banka yoluyla yapılması zorunluluğunun getirilmesi, ibranamenin geçerliliği noktasında sonuca etkilidir. Ancak banka dışı yollarla yapılan ödemelerde de borç ibra yerine tamamen veya kısmen ifa yoluyla sona ermiş olur.

Sözü edilen yasal düzenleme, sadece işçinin alacaklı olduğu durumlar için işçi yararına kısıtlamalar öngörmektedir. İşverenin cezai şart ve eğitim gideri talep ettiği yine işçinin vermiş olduğu zararın tazminine dair uygulamalarda ve hatta sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde işçinin işverene borçlu olduğu durumlarda, taraflar, herhangi bir sınırlamaya tabi olmaksızın işçinin borçlarını ibra yoluyla sona erdirebilirler.

Değinilen maddenin ikinci ve üçüncü fıkra hükümleri, destekten yoksun kalanlar ile işçinin diğer yakınlarının isteyebilecekleri tazminat ve alacaklar dâhil, hizmet sözleşmesinden doğan bütün haklar yönünden uygulanır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra düzenlenen ibra sözleşmeleri için yasal koşulların varlığı aranmalıdır. Ancak 6098 sayılı Borçlar Kanununun yürürlükte olmadığı dönemde imzalanan ibranamenin geçerliliği sorunu, Dairemizin konuyla ilgili ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmelidir. İbranamenin feshi izleyen bir aylık süre içinde düzenlenmesi ve ödemelerin banka kanalıyla yapılmamış oluşu 01.07.2012 tarihinden önce düzenlenen ibra sözleşmeleri için geçersizlik sonucu doğurmaz.

İşçi ve işveren arasında işverenin borçlarının sona erdirilmesine yönelik olarak Türk Borçlar Kanunu’nun yürürlülüğü öncesinde yapılan ibra sözleşmeleri yönünden geçersizlik sorunu aşağıdaki ilkeler dahilinde değerlendirilmelidir:

a)-Dairemizin kökleşmiş içtihatları çerçevesinde, iş ilişkisi devam ederken düzenlenen ibra sözleşmeleri geçersizdir. İşçi bu dönemde tamamen işverene bağımlı durumdadır ve iş güvencesi hükümlerine rağmen iş ilişkisinin devamını sağlamak veya bir kısım işçilik alacaklarına bir an önce kavuşabilmek için iradesi dışında ibra sözleşmesi imzalamaya yönelmesi mümkün olup, Dairemizin kararlılık kazanmış uygulaması bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 15.10.2010 gün, 2008/41165 E, 2010/29240 K.).

b)-İbranamenin tarih içermemesi ve içeriğinden de fesih tarihinden sonra düzenlendiğinin açıkça anlaşılamaması durumunda ibranameye değer verilemez (Yargıtay 9.HD. 5.11.2010 gün, 2008/37441 E, 2010/31943 K).

c)-İbranamenin geçerli olup olmadığı 01.07.2012 tarihine kadar yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanununun irade fesadını düzenleyen 23-31. maddeleri yönünden de değerlendirilmelidir. İbra sözleşmesi yapılırken taraflardan birinin esaslı hataya düşmesi, diğer tarafın veya üçüncü şahsın hile ya da korkutmasıyla karşılaşması halinde, ibra iradesinden söz edilemez.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanununun 21 inci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

Öte yandan 818 sayılı Borçlar Kanununun 21 inci maddesinde sözü edilen aşırı yararlanma (gabin) ölçütünün de ibra sözleşmelerinin geçerliliği noktasında değerlendirilmesi gerekir.

İbranamedeki irade fesadı hallerinin, 818 sayılı Borçlar Kanununun 31 inci maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir (Yargıtay 9.HD. 26.10.2010 gün, 2009/27121 E, 2010/30468 K). Ancak, işe girerken alınan matbu nitelikteki ibranameler bakımından iş ilişkisinin devam ettiği süre içinde bir yıllık süre işlemez.

d)-İbra sözleşmesi, varlığı tartışmasız olan bir borcun sona erdirilmesine dair bir yol olmakla, varlığı şüpheli ya da tartışmalı olan borçların ibra yoluyla sona ermesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin hak kazanmadığı ileri sürülen bir borcun ibraya konu olması düşünülemez. Savunma ve işverenin diğer kayıtları ile çelişen ibra sözleşmelerinin geçersiz olduğu kabul edilmelidir (Yargıtay 9.HD. 4.11.2010 gün 2008/37372 E, 2010/31566 K).

e)-Miktar içeren ibra sözleşmelerinde ise, alacağın tamamen ödenmiş olması durumunda borç ifa yoluyla sona ermiş olur. Buna karşın kısmi ödeme hallerinde, Dairemizin kökleşmiş içtihatlarında ibraya değer verilmemekte ve yapılan ödemenin makbuz hükmünde olduğu kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD 21.10.2010 gün 2008/40992 E, 2010/39123 K.). Miktar içeren ibranamenin çalışırken alınmış olması makbuz etkisini ortadan kaldırmaz (Yargıtay 9.HD. 24.6.2010 gün 2008/33748 E, 2010/20389 K.).

f)-Miktar içermeyen ibra sözleşmelerinde ise, geçerlilik sorunu titizlikle ele alınmalıdır. İrade fesadı denetimi yapılmalı ve somut olayın özelliklerine göre ibranamenin geçerliliği konusunda çözümler aranmalıdır (Yargıtay 9.HD. 27.06.2008 gün 2007/23861 E, 2008/17735 K.). Fesihten sonra düzenlenen ve alacak kalemlerinin tek tek sayıldığı ibranamede, irade fesadı haller ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece ibra iradesi geçerli sayılmalıdır (Yargıtay HGK. 21.10.2009 gün, 2009/396 E, 2009/441 K).

g)-Yine, işçinin ibranamede yasal haklarını saklı tuttuğuna dair ihtirazi kayda yer vermesi ibra iradesinin bulunmadığını gösterir (Yargıtay 9.HD. 4.11.2010 gün 2008/40032 E, 2010/31666 K).

h)-İbranamede yer almayan işçilik alacakları bakımından, borcun sona erdiği söylenemez. İbranamede yer alan işçilik alacaklarının bir kısmı yönünden savunma ile çelişkinin varlığı ibranameyi bütünüyle geçersiz kılmaz. Savunma ile çelişmeyen kısımlar yönünden ibra iradesine değer verilmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.6.2010 gün, 2008/33597 E, 2010/20380 K). Başka bir anlatımla, bu gibi durumlarda ibranamenin bölünebilir etkisinden söz edilebilir. Bir ibraname bazı alacaklar bakımından makbuz hükmünde sayılırken, bazı işçilik hak ve alacakları bakımından ise çelişki sebebiyle geçersizlikten söz edilebilir. Aynı ibranamede çelişki bulunmayan ve miktar içermeyen kalemler bakımından ise borç ibra yoluyla sona ermiş sayılabilir.

İbraname savunması, hakkı ortadan kaldırabilecek itiraz niteliğinde olmakla yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir (Yargıtay HGK. 27.1.2010 gün 2009/9-586 E, 2010/31 K. ; Yargıtay 9.HD. 13.7.2010 gün, 2008/33764 E, 2010/23201 K.).

Somut olayda, mahkemece ibraname kabul edilmişse de aynı davalılara karşı yine Uşak İş Mahkemesinde açılan ve karara bağlanan dosyalarda (Uşak İş Mahkemesi 2009/918Esas,2009/916Esas) ibraname geçersiz kabul edilmiştir.

Davacı taraf, ibranamede belirtilen paraları almadığını iddia etmiş, işveren ise davacının hak ve alacaklarının ibranamede belirtildiği şekilde ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davalı şirketin ticari defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılarak ibranamede belirtilen miktarların kayıtlara girip girmediğini ve ibranamede gösterilen kesintilerin vergi dairesine yatırılıp yatırılmadığını araştırmak ve defter kayıtlarında oluşacak neticeye göre yukarıdaki ilkeler doğrultusunda sonuca varmaktır. Eksik inceleme ile ibranamenin makbuz niteliğinde kabul edilmesi hatalıdır.

3-Davacı, dava dilekçesi ile fazla çalışma iddiasında bulunurken yaz-kış ayrımı yaparak talepte bulunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının talebi aşılarak ve yaz-kış ayrımı yapılmadan fazla çalışma alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

4-Davacının yıllık izin talebi ile ilgili bilirkişi raporunda 14 gün izi hakkı bulunduğundan bu alacak hakkında hesaplama yapılmamışsa da mahkemece davacının 14 gün yıllık izin alacağının olduğu açıklandığı halde bu talep hakkında olumlu olumsuz karar verilmemesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.09.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.