muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10225, Karar No: 2012/24064, Tarih: 27.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10225 E.  ,  2012/24064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup ... anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dosyada bulunan bilirkişi raporlarındaki fotoğraflardan, dava konusu taşınmaz üzerinde çeşitli ağaçların bulunduğu anlaşılmaktadır. Ağaçların yaş, cins ve miktarının belirlenip buna göre ağaçlara maktuen değer biçilmemesi,

2- Dava konusu yerin sit alanında bulunmasının taşınmazın değerinde bir indirime neden olamayacağı düşünülmeden, yasal olmayan gerekçelerle %20 oranında indirim yapılmak suretiyle aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12129, Karar No: 2012/12189, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/12129 E.  ,  2012/12189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma istmeinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1940 yılında 3116 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 13/05/1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın (B) ile işaretli bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, kıyı kenar çizgisi dışında kalan (A) ve (C) bölümlerinde ise 15 yıldır tarımsal faaliyetin bulunmadığı, davacının hayvanlarının otladığı belirlenerek taşınmazın tamamı hakkındaki davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5445, Karar No: 2016/48, Tarih: 11.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5445 E.  ,  2016/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (5237 SK m 157/1, 50, 52, doğrudan 2.000TL, hapisten çevrilen 7.300 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde arkadaşlık kurduğu katılana ne iş yaptığını sorup iş aradığını öğrenmesi üzerine yanında bu yönde telefon görüşmesi de yapıyor gibi davranıp hileli davranışlarla güven telkin ettikten sonra işe yerleştirebileceğinden bahisle katılanı aldatıp para aldığı ancak katılanı işe yerleştirmeyip oyaladığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 10 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi

uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 GÜN" ve "2.000 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN" ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2064, Karar No: 2014/4150, Tarih: 08.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2064 E.  ,  2014/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada ... parsel sayılı ....5812,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hükmün davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay .... Hukuk Dairesi'nin ....04.2012 tarih, 2012/2189 Esas, 2012/3013 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mart 1285 tarih, 119 sayılı tapu kaydı ile Ağustos 1927 tarih, 97 sayılı tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilmesi, ayrıca dayanak tapu kayıtlarının harita ve krokisinin bulunup bulunmadığının araştırılması, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediğinin saptanması, bundan sonra mahallinde yerel ve uzman bilirkişiler refakatinde keşif yapılarak, dayanılan tapu kayıtlarının yönlerini gösterir ve keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınması gereğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 103 ada ... parsel sayılı taşınmazın, fen bilirkişisinin 03.06.2013 tarihli raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen bölümünün ham toprak vasfı ile davacı ... adına, (A) harfi ile gösterilen bölümünün davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 08.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6592, Karar No: 2018/982, Tarih: 19.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/6592 E.  ,  2018/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescili davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar; mirasbırakanları ...’ın kayden maliki olduğu 142 parsel sayılı taşınmazı davalılara mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak satış akti ile devrettiğini, mirasbırakanın başkaca taşınmaz malı bulunmadığını ileri sürerek taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, taşınmazı bedeli karşılığında satın aldıklarını, mirasbırakana ve 3. eşine ölünceye kadar baktıklarını, taşınmazı satın aldıktan sonra imar ve ihya ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakan tarafından yapılan temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’ın 12.07.2011 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak mirasbırakanın ilk eşinden olma çocukları davacılar ... ve ... ile dava dışı ... ve ikinci eşinden olma çocukları olan davalılar ..., ... ve ...’in kaldığı, mirasbırakanın kayden maliki olduğu 1654 ada 142 parsel sayılı taşınmazın intifa hakkını üzerinde bırakıp çıplak mülkiyetini 22.04.1998 tarihinde 1/3’er pay ile davalı çocukları ..., ... ve ...’e satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, davalılarca mirasbırakanın banka hesabına satıştan bir hafta evvel 16.04.1998 tarihinde, “ev satış bedeli” açıklaması ile 3.000.000.000-TL’nin havale edildiği, ayrıca davalılardan ...’in 19.03.1998 tarihinde maliki olduğu ...’deki taşınmazını satarak buradan gelen bedel ile çekişmeli taşınmazdaki payı satın aldığı şeklindeki savunması ile davalı ...’un temlik tarihine yakın zamanda çalıştığı bankadan emekli olduğunu, emeklilik ikramiyesi ve banka fon getirilerinden gelen bedel ile çekişmeli taşınmazdaki payı satın aldığı savunmasının davalılarca sunulan kayıtlar ile doğrulandığı, davalı tanıklarının çekişme konusu temlikin gerçek satış olduğu yönünde beyanlarda bulunduğu, mirasbırakanın iki ayrı banka hesabında ölüm tarihi itibariyle 248.187,00-TL ve 175.849,00-TL mevduatının bulunduğu, mal kaçırma amacı taşıyan mirasbırakanın anılan mevduatını da davalılara verebileceği, ne var ki böyle bir yola başvurmadığı da gözetildiğinde temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu söylenemeyeceği gibi dosya kapsamındaki diğer deliller ile de davacıların iddiasını ispat ettiğinden bahsedilemez.

Her ne kadar temlike konu taşınmazın resmi akitteki bedeli ile satış tarihindeki gerçek bedeli arasında fark var ise de bu husus tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hal böyle olunca, muvazaa iddiası kanıtlanamadığından davanın reddi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8853, Karar No: 2015/27771, Tarih: 08.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/8853 E.  ,  2015/27771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekinin kollukta "Olay anında ...'in elinde bıçak veya başka bişey görmedim." şeklinde, mahkemede ise "aramızdaki tartışma sırasında sadece birbirimizi iteledik vurma olayı olmadı iteleşme sırasında dengemi kaybederek yere düştüm yerde cam parçaları vardı düştüğümde cam parçaları nedeniyle yaralanış olabilirim " şeklinde beyanda bulunduğu, sanığın ise hem kolluk hemde mahkeme beyanında " müştekinin elinde bira şişesi olup yere düştüğü ve yine kendisinin elinde bıçak veya herhangi bir kesici alet bulunmadığına dair savunması" ile olayın tek tanığının sanık beyanlarını doğrulayacak şekilde müştekinin elinde cam olduğunun ve sanığın müştekiye vurmadığını belirtmesi karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin ve yeterli delil bulunmadığından beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi.

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12184, Karar No: 2011/19379, Tarih: 29.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12184 E.  ,  2011/19379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılar ... vd, ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bir kısım davalılar vekili Av. Abdulcebbar Yağız'ın davalılar Nardane Hasarlı ve Murat Hasarlı'dan alınmış vakaletnamelere dosya arasında rastlanmamıştır.

Varsa vekaletnameler dosya içerisine konulduktan, vekaletnameler bulunmadığı takdirde adı geçen davalılara mahkeme kararı tebliğ edilip, temyiz süresi de beklendikten sonra

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3239, Karar No: 2012/10020, Tarih: 15.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/3239 E.  ,  2012/10020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Sanığın savcılıktaki savunmasında 91 nolu bölmede kendisine verilen kesim işini 2005 Temmuz'un da teslim alıp 30.10.2005 tarihinde bitirdiğini ve söz konusu yerden ayrıldığını kaçak kesim yapmadığını savunmasına ve mahallinde yapılan bilirkişi incelemesinde de kaçak kesilen ağaçların Aralık 2005 tarihinde kesildiklerinin saptanmasına göre, orman idaresinden sahadaki kesim işi ile ilgili şartname ve teslim belgeleri getirtilerek sanığın kesimi hangi tarihte bitirip teslim ettiği araştırılıp sonucuna nazaran hukuki durumunun tayini ve takdiri gerekirken bu yönden eksik inceleme yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığa bakım programında teslim edilen 91 nolu orman bölmesinde kalan mevkilerde "Atatürk Parkı" mevkiinden de söz edilmesi karşısında, keşifte hazır bulunan orman mühendisinden yeniden ek rapor istenerek kaçak kesildiği tespit edilen ağaçlar içinde "Atatürk Parkı" mevkiinden kesilen ağaç olup olmadığı ve bu mevkiden de kaçak kesim yapılmış ise "Atatürk Parkı" mevkiinin orman içi milli park mı olduğu sorulup 6831 sayılı kanunun 111. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, o yer c.savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/466, Karar No: 2020/3236, Tarih: 03.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/466 E.  ,  2020/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

04/07/2019 tarihinde suça sürüklenen çocuk ... müdafine tefhim edilen kararda, temyiz yasa yol ve süresinin yöntemine uygun şekilde gösterildiği, ancak suça sürüklenen çocuk ... müdafinin CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 08/10/2019 günü hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamında diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 1.320,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 1.320,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, CMUK’nun 326/son maddesinin uygulandığı fıkra hükümden çıkarılarak yerine “CMUK'nun 326-son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 1.320,00 TL adli para cezası üzerinden infazına” cümlesinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14780, Karar No: 2023/7521, Tarih: 22.08.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/14780 E.  ,  2023/7521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1183 E., 2023/1296 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/1183 Esas, 2023/1296 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine adli ara verme nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 331 inci maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli nöbetçi heyetince yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunmasından sonra dava dosyasında mevcut Bursa 10. Noterliğince tanzim olunan 14.06.2022 tarihli ve 20886 yevmiye numaralı vekâletnamesinin vazgeçme hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 30.07.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.08.2023 tarihinde karar verildi.