muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7299, Karar No: 2021/21358, Tarih: 14.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7299 E.  ,  2021/21358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK’nın 116/2-4, ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımı süresinin mahkumiyet hükmü olan 10/05/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun suça konu iş yerinden müştekinin beyanına göre, 100,00 TL parayı çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2266, Karar No: 2024/3739, Tarih: 11.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2266 E.  ,  2024/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/562 E., 2022/1911 K.

DAVA TARİHİ : 19.09.2017

KARAR : Davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/286 E., 2019/398 K.

Taraflar arasındaki imar mevzuatına aykırılık nedeniyle tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinden ...'ın 2 parselde kayıtlı taşınmazın hissedarlarından iken 1980 yılında o zamanki hissedarlar arasında yapılan rızai paylaşımlarla birbirine bitişik 233 ada 3 parsel ve 234 ada 1 parsel sayılı taşınmazların da maliki olduğunu, 3194 sayılı İmar Yasası'nın 18 inci maddesi uyarınca bahsi geçen arsanın bulunduğu çevreye 50 metrelik kıyı çekme mesafesi getirildiğini, dava konusu alan içine giren müvekkile ait deniz kenarı arsayı düzenleme ortaklık payı olmak üzere bedelsiz olarak kamuya terk etmek zorunda kaldığını, sonradan yapılan imar planı değişikliği ile söz konusu kıyı çekme mesafesinin iptal edildiğini ve müvekkilinin arazilerinin önünde 4.463,19 m²'lik dava konusu 233 ada 4 parsel numarası ile münferit bir arsa oluşturulduğunu, bu arsanın bilahare hukuka aykırı olarak davalı ... adına yol alanı olarak tescilinin yapıldığını, iptal edilmiş imar planı ile oluşturulan DOP alanının, imar planı hiç yapılmamış gibi önceki sahibine devir edilmeden yol dahi olsa belediye adına kayıt ve tescilinin mümkün olmadığını, davalı ... adına yolsuz olarak tescili yapılan 233 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile 1/3'ünün ..., 1/6'sının ..., 1/6'sının ..., 1/12’sinin ..., 1/12'sinin ..., 1/12'sinin ..., 1/12'sinin ... adına tescilini mümkün görülmemesi halinde ise tamamının ... adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu parselin oluşumuna neden olan idari işlem iptal olmadan davacının işbu davayı açtığını, özel mülkiyete konu taşınmazlardan sahiplerinin rızası ile umumi hizmetlere bedelsiz olarak terkedilen ancak daha sonra yürürlüğe giren imar planıyla tahsis amacı değiştirilen yerlerin bedelsiz olarak eski maliklerine geri verilmesi yolunda yasal bir düzenleme bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu parselin oluşumuna neden olan idari işlem iptal olmadan davacının işbu davayı açtığını, özel mülkiyete konu taşınmazlardan sahiplerinin rızası ile umumi hizmetlere bedelsiz olarak terkedilen ancak daha sonra yürürlüğe giren imar planıyla tahsis amacı değiştirilen yerlerin bedelsiz olarak eski maliklerine geri verilmesi yolunda yasal bir düzenleme bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "dava konusu taşınmazın yapılan imar değişikliği ile bir kısmının tapusunun iptal edilerek kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle bedelsiz olarak kamuya terk edildiği, bu terk işleminden sonra imar planı iptal edilmiş olup iptal edilen kısmın davalı idare adına kayıt ve tescil edildiği, davacıların mülkiyet hakkının yapılan bu işlem ile ortadan kaldırıldığı, yasal hiçbir dayanağı olmayan bu işlem neticesinde davacılara ait taşınmazın davalı adına tescil edilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne" karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili, istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; tapu kaydının davalı adına tescilinin imar uygulaması sonucu olduğunu, ilgilinin yargıya müracaat edip idari işlemi iptal ettirmediği sürece bu işlemin yasal olduğunu, davanın reddi gerektiğini dile getirmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ".... 233 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tesciline ilişkin hukuki sebebin Tavşanlı Belediyesi Encümen Kararı olduğu, bu işlem idari yargı yerinde iptal edilmedikçe ve sicil yolsuz tescil durumuna düşürülmedikçe tescilin korunması gerekeceği, kaldı ki 3194 sayılı Yasa'nın 17 nci maddesinde yollardan ihdas edilen yerlerin belediye adına tescilinin öngörüldüğü ve 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 21 inci maddesinde de kapanmış yolların, içinde bulunduğu tüzel kişi adına tescilini düzenlediğini belirterek davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına ve davanın reddine" karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, denize kesintisiz ulaşması zorunlu olan tersane arsasının önünde biçimsiz, uygunsuz, yersiz yola gerek olmadığı, davalı belediyenin asıl amacının yol yapmak yerine vatandaşları zora düşürüp bundan rant elde etmek olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, imar mevzuatına aykırılık nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davacılar vekili, denize kesintisiz ulaşması zorunlu olan tersane arsasının önünde biçimsiz, uygunsuz, yersiz yola gerek olmadığı, davalı belediyenin asıl amacının yol yapmak yerine vatandaşları zora düşürüp bundan rant elde etmek olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, imar mevzuatına aykırılık nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Mülkiyet hakkı" kenar başlıklı 35 inci maddesi, Türk Medeni Kanunu'nun 1025 inci maddesi, Kamulaştırma Kanunu'nun 35 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7385, Karar No: 2023/10506, Tarih: 30.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7385 E.  ,  2023/10506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/278 E., 2023/120 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, taraf vekilleri tarafından temyizi neticesinde Yargıtay 21. Hukuk Dairesince (kapatılan) kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı asıl dava dilekçesinde; davacının, davalıya ait işyerinde 04.08.2003 tarihinden 27.02.2015 tarihine kadar aralıksız olarak fiilen çalıştığını, ancak Kurum kayıtları incelendiğinde 06.09.2011- 30.04.2014 tarihleri arasında ... ilçesinde Bağ-Kur kaydı görüldüğünü, büyük bir olasılıkla bu durumun bir hata olduğunu, zira müvekkilinin hayatı boyunca Ege Bölgesi dışında bir yerde çalışmadığı gibi, ...’a da hiç gitmediğini, davalı işvereninin müvekkilinin sigortasını 04.08.2003-19.09.2008, 30.06.2009 - 15.09.2010, 25.07.2011 - 01.10.2011, 25.10.2011 - 04.11.2014, 31.01.2015 - 27.02.2015 tarihleri arasında hiç göstermediğini, 19.09.2008 tarihinden 31.01.2015 tarihine kadar sürekli olarak eksik gösterdiğini, müvekkilinin bildirim yapılan dönemlerde de işyerinde tüm ay boyunca aralıksız çalışmış olmasına rağmen bazen 10 gün, bazen 5 gün vb. gibi gösterildiğini, işten çıkışını da 31.01.2015 olarak göstermiş ise de 27.02.2015 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, davalının müvekkiline zaman zaman iradesi dışında bazı evraklar imzalattığını, imzalamazsa iş akdinin feshedileceğini söylediğini, Kuruma eksik bildirim yaptığı günlerde de iradesi dışında puantaj kayıtları imzalattığını, müvekkilinin de sırf işini kaybetmemek için imzalamak zorunda kaldığını beyanla müvekkilinin 04.08.2003 - 27.02.2015 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... Ünsal vekili cevap dilekçesinde; davacının iddiasının doğru olmadığını, müvekkiline ait işyerinin incir işletmesi olup, yılın belli aylarında (Eylül – Ocak ayları arasında) yetişen ve işlenilen mahsul için işletmenin tam bir takvim yılı işçi çalıştırmadığını, bu sebeple davacının aralıksız çalışma iddiasının kabul edilemeyeceği gibi, işe giriş tarihinin resmi evraklarda da görüldüğü gibi olup, buna aykırı iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının müvekkilinin yanında incir mevsimi bittikten sonra babalarına ait atölyede kardeşleri ile birlikte tahta kutu yaparak müvekkiline ve diğer kişilere sattığını, kışın zeytin zamanı arazi sahiplerinden ortakçı olarak zeytin toplayıp bölüştüğünü, ortakçı olarak topladığı zeytinler dışında kalan zamanlarda yevmiye ile başkalarının zeytinlerini topladığını, yine babalarına ait ...’daki arazilerde gidip hasat topladığını, yazın soğuk hava depolarında yevmiye ile çalıştığını, kalan zamanlarda yöredeki sabun fabrikasında çalıştığını, dolayısı ile aralıksız çalışma iddiasının doğru olmadığını, ayrıca, davayı kabul etmemekle birlikte 12.09.2003 tarihinden önceki çalışma iddiası yönünde 5 yıllık hak düşürücü sürenin söz konusu olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın 5 yıllık hakdüşürücü sürenin geçmiş olması nedeni ile reddi gerektiğini, davacının hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde 19.09.2008- 30.06.2009, 15.09.2010- 25.07.2011, 04.11.2014- 31.01.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmasının olduğunu, ayrıca 06.09.2011- 30.04.2014 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4/b maddesine tabi olarak çalıştığını, davacının çalıştığını iddia ettiği diğer davalıya ait ... sicil sayılı incir alım satımı işi işyerinin 12.10.2004 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığını ve halen faal göründüğünü, dolayısıyla bu tarihten önceki çalışmaların tespitinin mümkün olmadığını, davacının iddiasını yazılı belgeler bağlamında somut ve inandırıcı delillerle davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 19.07.2016 tarihli ve 2015/511 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararı ile "Davanın kısmen kabulü ile

...TC No, ... s.sicil No,... Bağ-Kur Nolu sigortalı ...’ın,

a) 04.08.2003-19.09.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde sigortalı hizmet olarak çalıştığı sürelerin tespiti isteminin 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesi uyarınca 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle dinlenemeyeceği anlaşılmakla buna ilişkin talebin reddine,

b) 19.09.2008-30.06.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde 280 gün asgari ücret ile çalıştığı, 80 günlük sigortalı hizmetinin SGK bildirildiği, 200 günlük sigortalı hizmetinin diğer davalı SGK bildirilmediğinin tespitine

c) 15.09.2010-25.07.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde 310 gün asgari ücret ile çalıştığı, 55günlük sigortalı hizmetinin SGK bildirildiği, 255 günlük sigortalı hizmetinin diğer davalı SGK bildirilmediğinin tespitine

b) 19.09.2008-30.06.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde 280 gün asgari ücret ile çalıştığı, 80 günlük sigortalı hizmetinin SGK bildirildiği, 200 günlük sigortalı hizmetinin diğer davalı SGK bildirilmediğinin tespitine

c) 15.09.2010-25.07.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde 310 gün asgari ücret ile çalıştığı, 55günlük sigortalı hizmetinin SGK bildirildiği, 255 günlük sigortalı hizmetinin diğer davalı SGK bildirilmediğinin tespitine

d) 01.10.2011-25.10.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde 25 gün asgari ücret ile çalıştığı, 5günlük sigortalı hizmetinin SGK bildirildiği, 20 günlük sigortalı hizmetinin diğer davalı SGK bildirilmediğinin tespitine

e) 04.11.2011-31.01.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde 86 gün asgari ücret ile çalıştığı, 11günlük sigortalı hizmetinin SGK bildirildiği, 75 günlük sigortalı hizmetinin diğer davalı SGK bildirilmediğinin tespitine

f)31.01.2015-27.02.2015 tarihleri arası sigortalı çalışma isteminin benimsenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla buna ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 09.04.2018 tarih ve 2016/16249 Esas, 2018/3422 Karar sayılı kararında; "...

Somut olayda; ücret bordrolarının imzalı olması nedeni ile söz konusu bordrolardaki süre kadar çalışmanın varlığının kabul edilmesi gerektiği ve davacının çalışması sürekli ise hak düşürücü sürenin işlemeyeceği dikkate alınmadan, ayrıca; davacının, davalıya ait işyerinde geçen çalışmalarının mevsimlik olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; dönem bordrolarında hem Eylül-Ocak ayları arasında hem de yılın diğer aylarında da bildirimleri bulunan bordro tanıklarını dinleyerek yapılan işin mevsimlik olup olmadığını ve davacının mevsimlik çalışıp çalışmadığını tereddüte mahal bırakmayacak derecede belirlemek, zabıta marifeti ile davacının Ocak ayından sonra soğuk hava deposunda, sabun fabrikasında ve zeytin toplama işinde çalışıp çalışmadığını, babasının meyve bahçelerindeki meyve toplama işinde çalışmak için ...'ya gidip gitmediğini araştırmak, davalı işveren tarafından davalı işyerinin ilçe tarım müdürlüğünde mevsimlik işyeri olarak kayıtlı olduğu belirtildiğinden bu hususu araştırmak ve toplanan deliller değerlendirilmek sureti ile varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir...." gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1- Davacının davasının kısmen kabulüne,

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1- Davacının davasının kısmen kabulüne,

2- Davacının Davalı işveren Mustafa Ünsal’a ait Belevi-Selçuk adresinde bulunan ve ... sicil sayılı dosyada işlem gören “İncir Alım Satım” işi işyerinde;13.10.2004-27.01.2015 tarihleri arasında asgari ücretle ve aralıklı olarak 2841 gün çalıştığı, 151 günlük çalışmasının fer’i müdahil Kuruma bildirildiği,

13.10.2004-20.02.2005 tarihleri arasında 129 gün

07.10.2005-05.02.2006 tarihleri arasında 120 gün

01.05.2006-01.07.2007 tarihleri arasında 420 gün

26.09.2007-05.02.2008 tarihleri arasında 130 gün

17.04.2008-14.08.2012 tarihleri arasında 1418 gün

04.10.2012-07.08.2013 tarihleri arasında 304 gün

03.10.2013-08.01.2014 tarihleri arasında 96 gün

04.11.2014-27.01.2015 tarihleri arasında 73 gün olmak üzere toplam 2690 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının talepleri gibi 04.08.2003-27.02.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmasının sabit olduğunu, 13.10.2004 tarihi öncesi taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, davacının mevsimlik çalışmasını kabul etmediklerini, davacının işyerinde kesintisiz ve fiili olarak çalıştığını, davacının işten çıkışının yapılmasına rağmen 27.02.2015 tarihine kadar çalışmasının devam ettiğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı işveren vekili; Yerel Mahkemeye göre davacının davalı iş yerinde çalışmasının mevsimlik olduğu net olarak tespit edilmekle birlikte tüm yıl kesintisiz çalışılmış gibi tam gün üzerinden hesaplamalar yapıldığını, davacının müvekkili işyerinde mevsimlik çalıştığı doğru olmakla birlikte karardaki diğer tespitlerin kabul edilemeyeceğini, bozma kararından sonra dinlenen bordro tanıklarınca davacının sezon sonunda başka işlere gittiğinin beyan edildiğini, bu hususta sadece tutanağa itibar edilmesinin hatalı olduğunu, davacının sezonluk çalışmasının Bağkur kaydı nedeniyle kesintiye uğradığını, kararın hak düşürücü süre yönünden de hatalı olduğunu, işletmenin mevsimlik olduğu, davacının çalışmasının sürekli olmadığı hususlarının da göz önüne alınması gerektiğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili; davacının dava konusu dönemde davalı işyerinden aralıklı çalışmalarının olduğunu, 06.09.2011 - 30.04.2014 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4/b maddesine tabi olarak çalıştığının tespit edildiğini, davacının davasının 5 yıllık hak düşürücü süreye uğradığını, dinlenen davacı tanıklarının sürekli ve kesintisiz çalışmadan söz etmediklerini, mahkeme eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesis edildiğini, yargıtay içtihatlarına uygun araştırma yapılması gerektiğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 04.08.2003 - 27.02.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin ilgililerden alınmasına,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.