muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4727, Karar No: 2013/7692, Tarih: 05.03.2013

F) Sonuç:

Kararının hüküm fıkrasının dördüncü bendinin çıkartılarak yerine;

“Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7. maddesi ve tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hesaplanan 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 3.15 TL'sinin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 05.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14626, Karar No: 2023/1330, Tarih: 13.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/14626 E.  ,  2023/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/440 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından açılan davada, mahkemesince eylem kül halinde reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.07.2020 tarihli ve 2016/153008 sayılı, iade ve onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın temyizine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığa 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinden de ceza verilmesi gerekirken, sadece 104 üncü maddesinden ceza verilerek eksik ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın temyizine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığa 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinden de ceza verilmesi gerekirken, sadece 104 üncü maddesinden ceza verilerek eksik ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince "... ... Meslek Lisesi 11. sınıf öğrencisi olan katılan mağdurun ... isimli öğretmeni ile mesajlaşırken başından geçen olayları öğretmenine anlatması, öğretmeninin durumu okul idaresine bildirmesi üzerine katılan mağdurun rehber öğretmenleri ve okul müdürü tarafından olayın tutanağa bağlanıp adli makamlara bildirildiği, katılan mağdur beyanından ve sanık savunmasından da anlaşılacağı üzere katılan mağdur ile sanığın arkadaş oldukları, arkadaşlıklarının 4 yıl devam ettiği, akabinde sanığın askere gittiği, askerden dönüşünde 5 Kasım 2014 tarihinde mağdurla sanığın ... Camii civarında buluştukları, oradan yürüyerek dağlık kısma tenha bir mahale gittikleri, burada sanığın katılan mağdurla organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği, yine bu olaydan sonra mağdur ile sanığın Ocak 2015 tarihinde sanığın bekar arkadaşının Alaybey Mahallesi 808 Sokak No:25'teki adresinde buluştukları, sanığın burada yine katılan mağdurla organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği, sanığın da poliste, savcılıkta ve hakim huzurunda verdiği ifadesinde katılan mağdurla iki kez organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiğini kabul ettiği, bu şekilde sanığın reşit olmayan katılan mağdurla zincirleme şekilde cinsel ilişkiye girme suçunu işlediği,

İddianamede sanığın katılan mağdura yönelik eylemi birden fazla kez çocuğun nitelikli cinsel istismarı, alıkoyma suçları kapsamında nitelendirilerek sanığın TCK'nun 103/1-1.cümle, 103/2, 234/3 maddeleri kapsamında değerlendirilmiş ise de, mağdur beyanı, sanığın savunmaları, mağdura ait beden muayenesi raporu birlikte değerlendirildiğinde sanığın eylemlerinin kül halinde reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kanaatine varılmış, ayrıca sanığın duruşma sırasında katılan mağdurla ilişkisinin tam ilişki olmadığına, sürtünme yoluyla birlikte olduklarına ilişkin savunmalarına itibar edilmemiştir.

Yukarıda açıklanan gerekçelere istinaden;

Yukarıda açıklanan gerekçelere istinaden;

Sanık ...'nın mağdur ... ...'e yönelik Reşit Olmayanla Cinsel İlişki suçundan eylemine uyan 6545 S.Y.nın 60. Maddesi ile değişik TCK 104/1 maddesi gereğince cezalandırılmasına, suçun işleniş biçimi, kastının ağırlığı, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayinine, sanığın eylemi teselsül ettiğinden TCK 43 madde gereğince cezasında arttırım yapılmasına, sanığa verilen ceza türü ve miktarı dikkate alınarak hakkında yasa gereği TCK. nun 50 ve 51 maddeleri ile CMK. nun 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 Sayılı Yasa'nın 53/1 maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına, sanığın sabıka kaydında görülen İstanbul Kuzey Deniz Saha Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 2014/155-203 esas ve karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması ilamına ilişkin mahkememiz kararının kesinleşmesine müteakip mahkemesine ihbarda bulunulmasına, katılanın hukuki haklarının saklı tutulmasına, hukuk mahkemelerinde dava açması hususunta muhtariyetine" şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, on altı yaşı içerisinde bulunan mağdure ile rızası doğrultusunda 2014 yılı Kasım ve 215 yılı Ocak aylarında cinsel ilişkiye girmesi şeklinde kabul edilen eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenip şikayet üzerine takip edilen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu ve ilişkinin gerçekleştiği tarihten mağdurenin kolluk ifadesi ile şikayetini bildirdiği 17.11.2015 gününe kadar aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrasında öngörülen altı aylık kanuni şikâyet süresinin geçtiği anlaşıldığından, süresi içerisinde şikayette bulunulmaması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan açılan kamu davası hakkında dava zamanaşımı süresi içinde bir karar verilebileceği kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/440 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1180, Karar No: 2013/7318, Tarih: 06.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1180 E.  ,  2013/7318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : TCK. nun 245/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80.- TL adli para cezasına ve anılan Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa hükmedilmesine dair.

05.09.2007 tarihli eylem ile ilgili olarak mahallinde ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanığın aşamalı savunmalarında "suçlamayı kabul etmediğini, 2007 yılının Eylül yada Ekim ayında eşi olan diğer sanığa ait aracın poliçe bedelini amcası müştekinin kredi kartından çektiklerini, kaç lira çekildiğini hatırlamadığını, sigorta şirketine müşteki ile birlikte gittiğini, 2008 yılı poliçe bedelinin kendisinin bir talimatı olmadığı halde daha önceki bilgilere dayanılarak çekilmiş olduğunu, sigorta şirketini aradığını ve durumun bu şekilde gerçekleştiğinin söylendiğini" savunması, dosyada mevcut suça konu kredi kartına ait 2007 yılı hesap ekstresinde sanığın iddia ettiği şekilde 05.09.2007 tarihinde Axa Oyak şirketine 149 TL tutarında ödeme yapıldığının tespit edilmesi ve anılan sigorta şirketinin cevabi yazılarında, 2007 ve 2008 yılı poliçe bedelinin son taksiti olan 149 TL'nin tahsili için sanığa ait kredi kartından sanal pos sistemi ile defalarca çekim işlemi yapılmasına rağmen red/yetersiz bakiye mesajı vererek işlemin yapılamadığını, sanığa ulaşılarak durumun bildirildiğini, sigortalının kendisine ait olduğunu söyleyerek kredi kartı bilgilerini verdiği ve bu şekilde 05.09.2007 tarihinde sanal pos sisteminden işlem yapıldığını, sigorta süresinin bitmesiyle sanığın sözlü talebi ile poliçeyi yenilettiğini ve mevcut ödemeyi yapacağını söylediğini, ancak ödeme yapmadığını, defalarca aranmasına rağmen sanığa ulaşılamadığını, bu dönemde poliçelerden hasar alındığını, bundan dolayı mevcut 840 TL borcun sanığın kendisine ait olduğunu belirterek telefonla vermiş olduğu kredi kartından 26.04.2008 tarihinde sanal pos sisteminden çekildiğini bildirmesi karşısında, iddiaya konu eylemin sanığın bilgisi dahilinde gerçekleştiği yönünde bir delilin bulunmadığı, bu sebeple atılı suç yönünden sanığın kastının varlığından söz edilemeyeceğinden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15337, Karar No: 2017/16075, Tarih: 16.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15337 E.  ,  2017/16075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... elektrik enerjisi firmasından 7551020 abone numarası üzerinden, ... elektrik enerjisi firmasından ... abone numarası üzerinden ve ... elektrik enerjisi firmasından elektrik hizmeti aldığını, davalı şirketlerin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmet bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli ve bu bedeller üzerinden alınan ... payı, enerji fonu, ...’si ile enerji tüketim bedeli dışında başka bir ad altında faturalara yansıtılan, 01.06.2006 tarihinden itibaren tüketilen ve kendisinden hukuka aykırı olarak tahakkuk ve tahsil edilen tüm bedellerin tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, ön inceleme duruşması açmadan; 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı yasanın 17 maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceği yasal hale getirilmiş olup 6719 sayılı yasanın geçici 20. maddesi uyarınca da yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağı belirtildiğinden yasa değişikliği nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp - kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

1)Savunma hakkı Anayasada güvence altına alınmış haklardandır. Buna göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. (1982 Anayasası m. 36)

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 27.maddesi hükmüne göre, davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının tarafların açıklamalarını dikkate alarak gereği

gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda hâkim, tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

Her ne kadar HMK'nın 320/1.maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 137. maddesinde; dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön incelemede dava şartlarının ve ilk itirazların inceleneceği, uyuşmazlık konularını tam olarak belirlenip, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemlerin yapılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onların sulhe veya arabuluculuğa teşvik edileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez.

Dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan ön inceleme işlemleri, dava şartları ve ilk itirazlardır. Dava şartları ve ilk itirazlarda eksiklik yoksa diğer ön inceleme işlemleri için duruşma açılmalıdır. Dava şartları ve ilk itirazlar dışında ön inceleme işlemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra gerekli görülmesi halinde tarafların tahkikat için duruşmaya davet edilerek davanın esasına yönelik karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılmadığı, dosya üzerinden karar verildiği görülmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece; ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra gerekli görülmesi halinde tahkikat duruşmasına geçilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3766, Karar No: 2013/17339, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3766 E.  ,  2013/17339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ....aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanıklardan ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 15.05.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, sanıkların SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.