muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3158, Karar No: 2023/6216, Tarih: 10.05.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/3158 E.  ,  2023/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1818 Esas, 2020/1524 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/284 Esas 2019/516 Karar

BİRLEŞEN DOSYA

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/130 Esas 2019/167 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki trafik kazasına bağlı ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... vekilinin istinaf talebinin reddine, davacılar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili asıl davada; davacı ...'in oğlu, diğer davacı ...'in kardeşi olan desteğin 04.09.2016 tarihinde sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken davalılardan ...'in sürücüsü ve işleteni olup diğer davalı tarafından ... poliçesi ile sigortalı olan araç ile gerçekleşen çift taraflı kazada vefat ettiğini, davacıların destekten yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı ... için 1000 TL, davacı ... için 400 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili, davacı ... yönünden 160.000,00 TL, davacı ... için 140.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden faizi ile beraber davalı ...'den tahsili isteminde bulunmuş; ıslah ile destekten yoksun kalma tazminatı talebini davacı ... yönünden 85.086,41 TL'ye, davacı ... yönünden 38.962,54 TL'ye yükseltmiştir.

Davacı ... vekili birleşen ek davada; asıl davada hesap bilirkişi raporu ile belirlenen bakiye 22.076,87 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; müvekkilinin üniversite öğrencisi olup talep edilen tazminat miktarını ödeme imkanının olmadığını, müteveffanın düzenli olarak davacı ...'e destek olduğunun ispatlanması gerektiğini, müvekkilinin olay yerini terk ettiği ve kaza anında alkollü olduğu hususunun gerçeği yansıtmadığını, sigorta tarafından yapılan ödemelerin düşülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; müvekkilinin üniversite öğrencisi olup talep edilen tazminat miktarını ödeme imkanının olmadığını, müteveffanın düzenli olarak davacı ...'e destek olduğunun ispatlanması gerektiğini, müvekkilinin olay yerini terk ettiği ve kaza anında alkollü olduğu hususunun gerçeği yansıtmadığını, sigorta tarafından yapılan ödemelerin düşülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; yapılan ödeme ile tüm sorumluklarını yerine getirdiklerini, bakiye zarar bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı sürücü ...'in tam kusuru ile gerçekleşen çift taraflı kazada davacıların oğlu ve kardeşi olan desteğin vefat ettiğini, desteğin kaza tarihi itibari ile davacılar ile beraber yaşadığı ve geçimlerini sağladığı, davacı ...'in yüksek öğrenime devam ettiği ve dinlenen tanık beyanlarına göre eğitim giderlerinin destek tarafından sağlandığı, 03.01.2019 tarihli hesap raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesi ile asıl davada davacıların maddi tazminat talebinin kabulü ile davacı ... yönünden 85.086,41 TL, davacı ... yönünden 38.962,54 TL maddi tazminatın davalı ...'den olay tarihinden davalı ... şirketinden 25.11.2016 temerrüt tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte (davalı ... şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine; asıl davada manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... yönünden 60.000,00 TL, davacı ... yönünden 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden faizi ile beraber davalı ...'den tahsiline; birleşen davanın kabulü ile davacı ... yönünden 22.076,87 TL maddi tazminatın davalı ...'den olay tarihinden davalı ... şirketinden temerrüt tarihi olan 25.11.2016 tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle (davalı ... şirketinin sorumluluğu poliçe limitiyle sınırlı olmak kaydıyla) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; müvekkillerinin destek ile beraber yaşayıp geçimlerinin destek tarafından sağlandığını, davalı sürücünün tam kusuru ile kazanın meydana gelmesi, olayın vahameti, tarafların sosyal ve ekonomik durumu değerlendirildiğinde takdir edilen manevi tazminat miktarlarının çok az olduğunu, manevi tazminat yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; müvekkillerinin destek ile beraber yaşayıp geçimlerinin destek tarafından sağlandığını, davalı sürücünün tam kusuru ile kazanın meydana gelmesi, olayın vahameti, tarafların sosyal ve ekonomik durumu değerlendirildiğinde takdir edilen manevi tazminat miktarlarının çok az olduğunu, manevi tazminat yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan hesap raporunun hatalı olduğunu, desteğin maaş bordrosundaki gelirinin net ücrete çevrilmesi gerektiğini, desteğin kardeşi olan davacı ...'e yönelik bakım yükümlülüğünün bulunmadığını, düzenli olarak yardımında bulunduğunun ispatlanamadığı, desteğin annesinin bakiye ömrünün hesap tarihine göre belirlenmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunun gerekçeli ve denetime elverişli olduğu, desteğin büyük kardeş oluşu, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre uzun süredir sigortalı olarak çalışması, tanık beyanları ile Türk aile yapısının genel özellikleri değerlendirildiğinde, desteğin küçük kardeşi davacı ...'e maddi desteğinin bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği şeklindeki gerekçe ile davalı ... vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine; olayın meydana geliş biçimi, davalı sürücünün asli ve tam kusurlu oluşu yüksek alkollü bir şekilde kazaya sebebiyet vererek olay yerini terk etmiş olması gözönüne alındığında davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesi ile davacılar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davada davacıların maddi tazminat talebinin kabulü ile davacı ... yönünden 85.086,41 TL, davacı ... yönünden 38.962,54 TL maddi tazminatın (davalı sigortanın poliçe limiti ile sınırlı sorumlu tutulması ve hükmedilen tazminatın 25.11.2016 temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesi kaydıyla) olay tarihinden faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine; asıl davada manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... yönünden 100.000,00 TL, davacı ... yönünden 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden faizi ile beraber davalı ...'den tahsiline; birleşen davanın kabulü ile davacı ... yönünden 22.076,87 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden 25.11.2016 tarihinden, davalı gerçek kişiden olay tarihinden yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; davacı anne yönünden hükme esas alınan hesap raporunun hatalı olduğunu, desteğin maaş bordrosundaki gelirinin net ücrete çevrilmesi gerektiğini, desteğin kardeşi olan davacı ...'e yönelik bakım yükümlülüğünün bulunmadığını, düzenli olarak yardımında bulunduğunun ispatlanamadığını, desteğin annesinin bakiye ömrünün hesap tarihine göre belirlenmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan, davalı ...'in sevk ve idaresindeki aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 ve 56 ncı maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yeralan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere özellikle hükme esas alınan hesap raporunun denetime elverişli olduğu anlaşılmakla davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıdan yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4494, Karar No: 2022/303, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/4494 E.  ,  2022/303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait olan ve kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 2016/568 E. - 2018/143 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, zemini Hazineye ait olan ve kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; delil tespiti dosyasında icra edilen keşif sırasında ağaçların mevcut olduğu, teknik bilirkişi raporunda ağaçların kesildiğine ilişkin tespitin bulunmadığı, davacının ağaçların kesildiğine dair iddiasının olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3414, Karar No: 2011/8091, Tarih: 11.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3414 E.  ,  2011/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/10/2010

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davalarda;

Davacılar, miras bırakanları Y.K.'nın maliki olduğu 14 parça taşınmazının çıplak mülkiyetini davalı kızı R.'a 2 parça taşınmazının çıplak mülkiyetini de diğer davalı kızı P.'a satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, temliki işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davaların kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 11.07.2011 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat İ.D.ile temyiz edilenler vekili Avukat G.Ü.geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davaların kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 16 parsel sayılı taşınmazdan 14 tanesinin çıplak mülkiyetinin tarafların miras bırakanı Y.K. tarafından 13.8.2009 tarihli akit ile davalı kızı R.’a, 2 tanesin çıplak mülkiyetinin de aynı akitle diğer davalı kızı P.’a satış suretiyle devredildiği, davacılarında, temliki işlemin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı yapıldığını ileri sürerek eldeki davaları açtıkları anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l–4–1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; mahkemece yukarıda belirtilen ilkeleri kapsar biçimde bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleme imkanı bulunmamaktadır.

O halde, anılan ilkeler çerçevesinde tarafların bildireceği delillerin eksiksiz toplanması, tanıkların dinlenilmesi, murisin taşınmaz satmaya ihtiyacı olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarının ilgili kurumlardan araştırılması, satışa ilişkin bedel ödemesi yapılmış ise ilgili evrakların temini, murisin tüm mal varlığının araştırılması ve sonucuna göre bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, hiç tanık dinlenmeden, güvenliği tam olarak belirlenemeyen zabıta araştırması gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş olması doğru değildir,

Kabule göre de, birleşen davaların her birinde dava dilekçelerinde gösterilen ve itiraza uğramayan dava değeri üzerinden davacılar yararına avukatlık ücreti takdiri gerekirken, keşfen belirlenen ve harcı ikmal edilmeyen değer üzerinden fazla avukatlı ücreti takdiri doğru olmadığı gibi davalarda davacı tarafın miras payına isabet eden kısmın değeri üzerinden harca hükmedilmemiş olması da yerinde değildir.

Davalıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenlerden alınmasına, 11.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10329, Karar No: 2010/9424, Tarih: 07.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/10329 E.  ,  2010/9424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; kamu davasının düşmesine dair, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.02.2008 gün ve 2007/120 Esas, 2008/163 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi şikayetçi ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçunun lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK uyarınca takibinin şikayete bağlı olup, bu suçla ilgili şikayet hakkının ise mağdurenin yaşına nazaran şahsa sıkı sıkıya bağlı haklardan bulunduğu, bu itibarla müştekinin kamu davasına katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla müşteki ...'in vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 07.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/14874, Karar No: 2010/14241, Tarih: 12.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2005/14874 E.  ,  2010/14241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalılardan Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddine, Seyhan Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Seyhan Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden açılan davanın husumetten reddine, diğer davalı Seyhan Belediye Başkanlığı yönünden açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Seyhan Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davalılardan Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaza 1960 yılında el atıldığı anlaşılmaktadır.

30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde ile;

“Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle, bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce tazmin talebiyle dava açmış olanlar; bu madde hükümlerine göre uzlaşma yoluna gitmeyi isteyip istemediklerini bu maddenin yürürlüğe girmesinden itibaren üç ay içinde idareye ve mahkemeye verecekleri dilekçeler ile bildirebilirler. Uzlaşma talebi üzerine, uzlaşma görüşmelerinin neticesine kadar dava bekletilir; uzlaşılmaması halinde, uzlaşmazlık tutanağının mahkemeye sunulmasından sonra davaya devam edilir.” hükmü getirilmiş olduğundan, bu düzenleme doğrultusunda işlem yapılarak sonucuna göre;

Karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40093, Karar No: 2017/3542, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40093 E.  ,  2017/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.