muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4188, Karar No: 2024/2507, Tarih: 23.09.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar .... Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar .... Tic. ve San. Ltd. Şti. ve Mikail vekili; davacının sözleşmeden döndüğü için ancak verdiği parayı dava tarihinden itibaren isteyebileceğini, ödenen paranın çeşitli kriterlerle güncellenerek arttırılması ve güncellenen miktar üzerinden karar verilmesinin doğru olmadığını, davalı ...'in kendi adına sözleşmede imzasının bulunmadığını, bu nedenle, Mikail hakkındaki davanın usul ve esas yönünden reddi gerektiğini, davalının sözleşme ile üstlendiği daire teslim yükümlülüğünü yerine getirdiğini, tapu verilememesinin sebebinin davalının kusurundan kaynaklanmadığını, arsa sahibinin haksız davranışından kaynaklandığını, arsa sahibi ile müvekkil arasında devam eden davaların sonucunda davacının dairesinin tapusuna kavuşma ihtimalinin bulunduğunu, davacının, dairede oturduğu ve zilyet olduğu halde daireyi boşaltmasının arsa sahibini dava etmemesinin de davacının haklarını gereğince kullanmaması olduğunu, davacının hak kullanımındaki eksik ve kusurlu hak arayışının davalı aleyhine olmaması gerektiğini, diğer yandan davacının davalıya borcu söz konusu iken ve davalıyı ibra etmiş olması karşısında kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın başkasına devredilmiş olması nedeniyle dava konusu taşınmazın davacı üzerine kaydedilmesinin imkansız hale geldiği ve TBK'nın 136 ncı maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın rayiç bedelinin talep edilebileceği, ancak her ne kadar Mahkemece davalı ...'in davalı şirketi temsilen sözleşmeyi imzaladığı ve sözleşmenin 8. maddesinin (c) bendindeki şartı görerek ve bilerek imzalaması nedeniyle sorumluğunu inkar edemeyeceği ve davalı ...'in da davalı şirket ile birlikte davalı şirketin fiilini üstlenen sıfatı ile sorumlu olduğu gerekçesiyle, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; taraflar arasındaki sözleşmenin 8. maddesinin c bendindeki hükmün 6098 sayılı TBK'nın 581 inci maddesinde düzenlenen kefalet olarak değerlendirilmesi gerektiği, ancak, söz konusu kefaletin TBK'nın 583 üncü ve devamı maddelerindeki koşulları taşımadığı, davalı ...'in dava konusu taşınmazın rayiç değerinden sorumlu olmadığı gerekçeleriyle davalı ... Tic. ve San. Ltd. Şti.nin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ...'in istinaf başvurusunun kabulü ile davalı Miikail hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar .... Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar .... Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar.... Tic. ve San. Ltd. Şti. ve Mikail vekili; davacının sözleşmeden dönmesi nedeniyle ancak verdiği parayı dava tarihinden itibaren faizi ile isteyebileceğini, davalı ... yönünden ise her bir davalı lehine ayrı bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, Mikail yönünden reddedilen davada nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine konu bağımsız bölümün tesliminin yapılmaması nedeniyle rayiç bedelinin davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706/1 maddesi,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 136, 183 ve 237 nci maddeleri,

3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile davalı şirket inşaatını üstlendiği taşınmazdan bir adet daireyi davacıya sattığı, tarafların, alıcı durumundaki davacı ve yüklenici durumundaki davalı olmasına göre; inşa halindeki taşınmazın satın alınması konusunda yapılan yazılı sözleşmenin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 183 ve sonraki maddelerinde düzenlenen “alacağın temliki” hükümlerine tabi ve geçerli olduğu, davacının daire bedelini davalıya ödediği ancak dairenin dava dışı üçüncü kişiye devredildiği, bu nedenle ifanın imkansız hale geldiği, davacının ifanın imkansız hale geldiği tarih itibariyle belirlenen rayiç bedeli davalı şirketten talep edebileceği anlaşılmakla, davalı vekilinin ... Tic. ve San. Ltd. Şti. yönünden yaptığı temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Somut olayda İlk Derece Mahkemesince; davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, davalı ... vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak, davalı ... yönünden davanın reddine karar verildiği ve adı geçen davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmiş ise de, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 3/2 nci maddesi uyarınca birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunacağı düzenlenmiş olup, temyiz dışı davalı ... yönünden davanın usulden reddedilmesi karşısında, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... yönünden davanın esastan reddine ilişkin gerekçeye göre, ret sebebi ayrı olan davalı ... lehine ayrı ve nispi vekalet ücreti takdiri yerine, maktu ve tek vekalet ücretinin tahsiline karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı .... Tic. ve San. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davalı ... vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (9) numaralı bendindeki "Davalı ... ve Mikail kendilerini vekille temsil ettirdiğinden istinaf karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 4.600,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılar ... ve ...'e ödenmesine," ifadesinin çıkartılarak yerine "9-"Davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden istinaf karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 4.600,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı ...'e ödenmesine," ifadesinin yazılmasına,

3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (9) numaralı bendinden sonra gelmek üzere, "10-Davalı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden istinaf karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 88.441,80 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı ...'e ödenmesine," ibaresinin yazılmasına, sonraki maddelerin buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10217, Karar No: 2024/5458, Tarih: 18.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/10217 E.  ,  2024/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/125E., 2022/293K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine dosyanın gönderildiği ilk derece mahkemesince verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesinin bozmaya uyarak vermiş olduğu, 23.11.2022 tarihli ve 2022/125 Esas, 2022/293 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 221 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 ncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.02.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafileri temyiz dilekçesinde özetle;

1.Yerel mahkemenin bozma ilamını yok hükmünde sayarak mahkumiyet kararı verdiğine,

2.Hata hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine,

3.TCK 221/4-1 hükmünün uygulanması gerektiğine,

4.Sanığın herhangi bir yakalama kararı olmaksızın kendiliğinden savcılığa başvurarak etkin pişmanlık beyanında bulunduğuna,

5.Emniyet raporunda sanığın vermiş olduğu bilgilerin faydalı bilgiler olduğunun belirtildiğine,

6.Kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

O yer Cumhuriyet savcısı dilekçesinde özetle;

1.Sanığın emniyet raporuna da yansıdığı üzere örgüt mensupları hakkında faydalı bilgiler verdiğine,

2.TCK 221/4-1 maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğine,

3.Kararın sanık lehine bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Sanığın örgütün ildeki en üst düzeydeki yöneticisi olan il imamına bağlı üst mütevelli pozisyonunda olduğu, her ne kadar sanık bazı beyanlarında 2008-2009, bazı beyanlarında 17/25 aralık sürecinden sonra yapı ile irtibatını kestiğini beyan etmiş ise de; yukarıda izah edilen ve sanığın 17/25 Aralık sürecinden sonra örgüte çek vermek suretiyle himmet verdiği, örgütün derneğine yer sağladığı, örgüt bünyesinde olan Meram Eğitim ve Kültür Vakfında 2015 yılı Mayıs ayına kadar yöneticilik yaptığı, örgütün iş adamı derneği olan KALİDA isimli dernekte üyeliğini devam ettirdiği, örgütün yurt dışındaki kurumuna para aktardığı yönündeki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın beyanlarının gerçeği yansıtmadığı, örgütteki pozisyonu söz konusu yapının terör örgütü olduğunun kamu oyunca da görüldüğü 17/25 Aralık sürecinden sonra da devam ettirdiğinin anlaşıldığı, örgüt ile süreklilik, çeşitlilik ve devamlılık gösteren ilişkisi nedeniyle sanığın örgüt üyesi olduğu, sanığın örgüt yöneticisi olduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığı kanaatine varılarak, sanığın örgütte geçirdiği süre dikkate alınıp, Yargıtay bozma ilamındaki hususlar da gözetilerek eylemine uyan TCK.nun 314/2 nci maddesi gereğince takdiren ve teşdiden 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın 28/07/2016 tarihinde Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak örgüt ile ilgili bildiklerini anlatmak istediğini beyan ettiği, Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının sanığın gizli tanık sıfatıyla dinlenmesi yönünde işlem tesis ettiği, bu kapsamda sanığın 4 sayfadan ibaret beyanda bulunduğu, sanıkla ilgili dava açılmasından sonra ise gizli tanık olarak verdiği ifadelere paralel olarak savunma yaptığı, gizli tanık Yağmur sıfatı ile başkaca dosyalarda tanıklık yaptığı ve önceki beyanları doğrultusunda beyanlarda bulunmaya devam ettiği, dosyada mevcut 23.11.2017 tarihli sanığın etkin pişmanlık beyanlarının değerlendirilmesine ilişkin emniyet raporunda sanığın beyanlarının örgütün Kahramanmaraş yapılanmasının deşifre olmasına kısmen katkı sağladığı yönünde değerlendirme yapıldığı, uyulmasına karar verilen Yargıtay bozma ilamlarında da sanığın beyanlarının etkin pişmanlık şartlarını taşıdığının belirtildiği görülmekle, mahkememizce sanığa örgüt üyeliği suçundan verilen cezada TCK 221/4 üncü maddesinin son cümlesi uyarınca etkin pişmanlık beyanlarının mahiyeti, örgütle mücadelede sağladığı katkı dikkate alınarak takdiren 2/3 oranında indirim yapılmış, her ne kadar sanık ... müdafileri tarafından TCK 221/4 üncü maddesinin birinci cümlesinin uygulanarak ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerektiği savunulmuşsa da, dosyada mevcut tutanaklardan açıkça görüldüğü üzere sanığın ilk olarak 29.04

... müdafileri tarafından TCK 221/4 üncü maddesinin birinci cümlesinin uygulanarak ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerektiği savunulmuşsa da, dosyada mevcut tutanaklardan açıkça görüldüğü üzere sanığın ilk olarak 29.04.2015 tarihinde Kahramanmaraş Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünde şüpheli sıfatı ile savunmasının alındığı, ifade tutanağının 3 üncü sayfasında yer alan 16 nci soruda sanığa Fethullah Gülen ve kurduğu örgüt ile ilgili irtibatı olup olmadığının sorulduğu, sanığın müdafisi ile birlikte yaptığı savunmada Fethullah Gülen ve örgütü ile herhangi bir bağlantısı olmadığını belirttiği, bu beyanından sonra 25.05.2016 tarihinde Kahramanmaraş KOM Şube Müdürlüğünde, aynı tarihte Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığında ve aynı tarihte Kahramanmaraş Sulh Ceza Hakimliğinde yaptığı savunmalarda da örgüt ile bağını inkar ederek etkin pişmanlık kapsamında herhangi bir beyanda bulunmadığı, dolayısıyla sanığın etkin pişmanlık beyanlarının TCK 221 maddesinin 4 üncü fıkrasının 1 inci cümlesi kapsamında değerlendirme imkanının bulunmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

28.07.2016 tarihinde kendiliğinden Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığına gelerek dilekçe vermek suretiyle etkin pişmanlık talebinde bulunan sanığın, aşamalarda verdiği ayrıntılı beyanlarında, ilgili birimlerce de teyit edildiği üzere örgütün yapısı, faaliyetleri ve örgütteki konumu ile diğer örgüt mensupları hakkında faydalı bilgi verdiği anlaşılması karşısında, söz konusu olayda gönüllü teslim olma şartlarının oluştuğunun kabul edilmesinin gerektiği, örgütte kaldığı süre ve konumuna uygun bilgiler vermek suretiyle suçun aydınlatılmasına katkıda bulunan, samimi şekilde pişmanlık duyan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-1 inci cümlesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş, bu nedenle tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nederle sanık müdafiileri ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Kahramanmaraş 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/125 Esas, 2022/293 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 3.Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6118, Karar No: 2020/1792, Tarih: 27.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/6118 E.  ,  2020/1792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; 13.07.2015 tarihinde davalı şirkete ait elektrik hattındaki iletken telin kopması sonucu çıkan yangın nedeni ile murisleri adına tapuda kayıtlı taşınmazda bulunan ağaçların yandığını, tespit yaptırdıklarını, zararlarının giderilmediğini, davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat ile 100,00 TL ecrimisilin olay tarihinden, delil tespiti için yatırılan 1.172,80 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişler, 17/10/2017 havale tarihli ıslah dilekçeleri ile de dava değerini 103.663,65 TL'ye artırmışlardır.

Davalı; olay nedeniyle meydana gelen zarardan sorumlu olmadıklarını, yangının enerji nakil hattından kaynaklanmadığını, enerji nakil hattının bakım ve onarımının periyodik olarak yapıldığını belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile, 103.663,65 TL tazminat bedelinin haksız fiil tarihinden, delil tespiti için harcanan 1.172,80 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, davacıların ecrimisil talebinin ise reddine karar verilmiş; ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf talebinin kabulü ile, Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 22.12.2017 tarih ve 2016/257 Esas, 2017/565 Karar sayılı kararının davacının gerçek zararının tespiti yönünde önceki bilirkişiler dışında uzman bilirkişilerden denetime elverişli rapor alınması gerekçesiyle kaldırılmasına karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda ilk derece mahkemesince yeniden keşif yapılmış, hazırlanan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne, %10 hakkaniyet indirimi de tenzil edilerek 76.680,00 TL maddi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına, ecri misil talebinin reddine, tespit dosyasında yapılan giderlerin yargılama giderleri içerisinde değerlendirilmesine karar verilmiş; ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia edilen yangın nedeniyle, uğranılan maddi zararın tazminine ilişkindir.

Bilindiği üzere zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.1965 günlü ve 4/219 E. 448 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi, meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda yerel mahkemece hükme esas alınan ziraat bilirkişilerin hazırladıkları raporda; kısmen ve tamamen zarar gören ağaçlara yönelik zarar hesabının yukarıdaki yönteme göre hesaplamasının yapılmadığı, zarar gören ağaçların hasar durumu, adedi, birim değeri baz alınmak suretiyle toplam zarar miktarına ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, söz konusu raporun hükme esas alınamayacağı kuşkusuzdur.

Mahkemece; yukarıda açıklandığı şekilde bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken, zarar kapsamının belirlenmesinde gerçek zarar ilkesine uygun olmayan hesaba dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının, birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.