muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4457, Karar No: 2022/21143, Tarih: 28.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/4457 E.  ,  2022/21143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Düşme, onama

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat kararı verilmiş ise de, 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve fiilden ibaret olup iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılmış dava bulunmadığı gözetilmeden 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlenmesinden beraat hükmü kurulması,

B) Sanık ... hakkında "2009, 2010, 2011 ve 2012" takvim yıllarında, sanık ... hakkında ise "2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davasında; sanıkların suçlamaları kabul etmediği; sanık ...’ün şirketi diğer sanık ...’dan ... isimli şahsın aracılığı ile 2006 yılında devraldığını, devirden sonra diğer sanığın şirketle ilgisi kalmadığını, devralırken şirkete ait bazı faturaların ...’da kaldığını, sahte fatura düzenlemediğini, 2010 yılı mayıs ayında iflas ettiği için şirketi kapattığını, faturalarının muhasebecisi ... tarafından düzenlendiğini, beyannamelerin verilmediğini ve şirketin kapanma işlemlerinin yapılmadığını sonradan öğrendiğini, sahte fatura düzenlemediğini savunduğu; sanık ...’ın devir tarihinden itibaren şirketle ilgisi kalmadığını, sadece yetişemediği işleri diğer sanığın iş yerinde yaptırıp müşterilerine diğer sanık tarafından düzenlenen faturaları verdiğini savunduğu ancak vergi raporlarında yapılan karşıt inceleme ile şirketin iflas ettiği belirtilen 2010 Mayıs ayından sonra düzenlenen faturaları kullanan bazı mükelleflerin faturaları yaptırdıkları iş karşılığı sanık ...’den aldıklarını beyan ettikleri tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Suça konu faturalardan kanaat oluşturacak sayıda temin edilip, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve ... veya ...’a ait olduğunu söylemeleri halinde; bu şahısların çekinme hakları hatırlatılarak tanık olarak beyanlarına başvurulması,

1) Suça konu faturalardan kanaat oluşturacak sayıda temin edilip, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve ... veya ...’a ait olduğunu söylemeleri halinde; bu şahısların çekinme hakları hatırlatılarak tanık olarak beyanlarına başvurulması,

2) Tanıkların da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri hâlinde sanıkların ve tanıkların suç tarihlerine yakın tarihlerdeki samimi yazı ve imza örnekleri temin edilerek faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda yetkin bir kurum veya kuruluştan bilirkişi raporu alınması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukukî durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı,

C) Suçların sübutu halinde, hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından sanık ...'ün kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 28.12.2022 tarihinde 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesi gerektiğine dair Başkanvekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğuyla, diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

(Karşı Oy)

...

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Karşı Oy)

...

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 28/12/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerle kısmen katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanıklar hakkında birden fazla takvim yılına (2008, 2009, 2010, 2011, 2012 takvim yılları) ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6. Maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1. maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6. maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerekir. Bu sebeplerle sayın çoğunluğun hükümlerin tamamının bozulması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 28.12.2022

...

11. Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2022/4006, Karar No: 2023/15733, Tarih: 25.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/4006 E.  ,  2023/15733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/869 E., 2020/993 K.

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafii duruşmalı temyiz inceleme talebinde bulunmuş ise de, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren duruşma talebinin REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.10.2017 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d-h, 53, 58, 63 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2018 tarihli ve 2017/581 Esas, 2018/14 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d, h, 35, 53, 58 inci maddeleri gereğince 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrir olduğuna ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Hükme yönelik sanık müdafii tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşmalı yapılan inceleme sonrası 30.06.2020 tarihli ve 2018/869 Esas, 2020/993 Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Mahkûmiyeti gerektirir delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, alış verişten kaynaklanan paranın istendiğine, teşebbüs hükümleri uygulanırken daha fazla indirim yapılmasına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Mahkûmiyeti gerektirir delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, alış verişten kaynaklanan paranın istendiğine, teşebbüs hükümleri uygulanırken daha fazla indirim yapılmasına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ...'un pastane işletmecisi olduğu, sanığın olay tarihinden önce dükkana sürekli gidip gelen birisi olduğu, her defasında dükkandan aldığı malzemelerin ücretini ödemeden çıkıp gittiği, katılanın ücret talep etmesi halinde ise ''vermiyorum istediğin yere git şikayet et benden para alacak adam daha anasının karnından doğmadı'' şeklinde karşılık verdiği, yine olay tarihinden 2 gün önce sanık ...'ın saat 22.30 sıralarında katılanın iş yerine gelerek "bana hemen 100,00 TL para vereceksin" dediği, katılanın bu talebi kabul etmemesi üzerine sanığın katılanın üzerine yürüyerek "100 TL yi senden kat kat çıkaracağım", ''parayı ver senin avradını sikerim'' şeklinde sözler sarfettiği, olay tarihinde saat 23.00 sıralarında sanığın katılanın iş yerine geldiği, elini beline atarak katılana yönelik olarak "100,00 TL yi vereceksin, yoksa seni buraya gömerim, ben yapmam yaptırırım, benim yaptığımdan şüphe bile duymazsın" dediği, katılanın iş yerindeki diğer çalışanlar ile birlikte sanığı dışarı çıkarttıkları anlaşılmış, sanığın iki ayrı günde tehdit etmek suretiyle 100,00 TL istemesi eyleminin aynı parayı isteme kastı kapsamında kaldığı, eyleminin tek bir amaca özgülendiği, bu şekilde sanığın katılana yönelik tehdit etmek suretiyle 100,00 TL istemesinin tek yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğunun, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Katılanın aşamalardaki ifadelerinde olay bölümü (1) nolu bentteki gibi beyan etmiştir.

2. Katılanın aşamalardaki ifadelerinde olay bölümü (1) nolu bentteki gibi beyan etmiştir.

3. Sanığın aşamalara alınan ifadelerinde özetle, ".. ... Develi'de esnaftır tanırım, olay tarihinden önce yanımda misafir varken Harun'un pastanesine gittim, pastanenin yanında bulunan tekel bayiden bir kaç malzeme alacaktık o sırada Harun'a arabanın içinden 100,00 TL para verdim, daha sonrasında yanımda bulunan misafirim Şükrü'nün arkadaşlarını görmemiz üzerine araçtan indik, Harun'da kendi pastanesine geçti, bu kişiden daha sonradan bu parayı alabileceğim için onda kalsın dedim ve oradan ayrıldım, ertesi gün Harun'un bende numarası olmadığı için internetten pastanenin numarasını bulup Harun ile konuştuk, telefonda kendisinin yanına uğrayacağımı söyledim parayı istedim, çarşıya indiğimde yanına uğrayacağımı söyledim o da bana indiğinde hallederiz diyerek telefonu kapattı, daha sonrasında ben olay tarihinde pastaneye gittim, orada Harun ile konuştuk, burada para aldığını reddetti, o sırada benim aracımda Yağmur isimli şahıs vardı, o da şahittir, ben herhangi bir şekilde Harundan 100,00 TL para yağmalamak için istemedim, böyle bir kastım yoktur üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, daha önceden ben pastaneden herhangi bir malzeme almadım, o gün alkollü idim.." şeklinde savunmada bulunmuştur

4. Tanıklar M. K., M. Ş, Y. Y. E., ve O. İ'nin ifade tutanakları, güvenlik kamerası izleme tutanağı, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkûmiyeti Gerektirir Delil Bulunmadığına, Suçun Unsurlarının Oluşmadığına, Alış Verişten Kaynaklanan Paranın İstendiğine, Teşebbüs Hükümleri Uygulanırken Daha Fazla İndirim Yapılmasına, Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkûmiyeti Gerektirir Delil Bulunmadığına, Suçun Unsurlarının Oluşmadığına, Alış Verişten Kaynaklanan Paranın İstendiğine, Teşebbüs Hükümleri Uygulanırken Daha Fazla İndirim Yapılmasına, Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Katılanın aşamalardaki değişmeyen, birbiriyle uyumlu ve kararlı anlatımları ile sanığın hayatın doğal akışına aykırı tevil yollu ikrar içeren çelişkili beyanları, tanıklar M.K. ve M. Ş.'nin katılanı destekleyen anlatımları, tanık olarak ifadesi alınan sanığın kız arkadaşı Y. Y. E.'nin beyanlarının sanığın savunmaları ile uyumsuz olduğu dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı ve eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiğinin anlaşıldığı, ayrıca bölge adliye mahkemesince yerinde bulunan ilk derece mahkemesinin gerekçesinde, ".. teşebbüs hükümleri uygulanırken indirim oranının belirlenmesinde ortaya çıkan zarar ve tehlikenin ağırlık derecesi nazara alındığına .. soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarının çelişkili olması, araç içerisinde kendisi ve arkadaşları olmasına rağmen tekel bayiinden alışveriş yapılması için bir başkasına para verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki esnaflık yapan mağdurun 100 TL gibi cüzi bir miktara tenezzül edecek bir konumda olmadığı, olayda vatandaşların günlük kullandığı bir mekana gelinerek çevreyi rahatsız edecek biçimde hareket edilmesini gerektirecek alacak borç ilişkisi olmadığı anlaşıldığna.." şeklindeki ilk derece mahkemesinin gerekçesi ile bölge adliye mahkemesinin "..sanığın bildirdiği tanık O. İ.'nin "sanığın belirtilen saatte mağdura ait iş yerine girdiği ve girdikten biraz sonra bir kargaşa yaşandığına" dair beyanı ile tüm dosya kapsamından olayın açıklandığı şekilde gerçekleştiği, sanığın inkara dair hayatın olağan akışı ile çelişen savunmalarının kendisini ve tanık olarak dinlettiği eşi olan tanık Y'nin anlatımlarının ise, yine eşi olan sanığı muhtemel bir cezadan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşıldığına.." ilişkin gerekçesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden hükümde isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Ancak;

2. Ancak;

Sanığın farklı tarihlerde katılandan tehditle 100,00 TL vermesini istediği ve sadece 100,00 TL'yi istemekle özgülenen kastı da dikkate alındığında, günün ekonomik koşulları, paranı alım gücü dikkate alındığında "değerin az" olduğunun kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150/2 nci maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Nedeniyle hükümde hukuka ayrılık bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) nolu bendinde açıklanan nedenle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden, ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 30.06.2020 tarihli ve 2018/869 Esas, 2020/993 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5 inci maddesi uyarınca yeniden verilecek hükmün önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3979, Karar No: 2009/3521, Tarih: 22.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3979 E.  ,  2009/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Ceyhan Aile ve Denizli 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuk ... ’in babası ...’in vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...’in yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Ceyhan Aile Mahkemesi tarafından, sağ eş ...’in adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre adresinin Güzelköy Köyü, ... Mevkii, ... Caddesi, No: 7/1 Denizli adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Denizli 2. Aile Mahkemesince, yaptırılan zabıta araştırmalarından sağ kalan eşin nüfus müdürlüğünce bildirilen adreste olmadığı, yerleşim yerinin Ceyhan, Adana olduğunun anlaşılması nedenleriyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, sağ kalan eşin nüfus müdürlüğünce bildirilen Denizli adresinde oturmadığı, ... Akman Caddesi, ... ... İşhanı K : 3 No :28 Ceyhan, Adana adresinde ikamet ettiği, 01.12.2008 ve 28.04.2009 günlü zabıta araştırmalarından anlaşılmakla, bu durumda, uyuşmazlığın Ceyhan Aile Mahkemesi tarafından görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ceyhan Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.