muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2519, Karar No: 2021/6833, Tarih: 04.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2519 E.  ,  2021/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04/05/2021 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen ilk kararda hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın kuru arazi kabul edilerek değer belirlendiği, taraf vekillerinin temyizi üzerine; ilk kararın, taşınmazın sulanıp sulanmadığı, sulu arazi mi kuru arazi mi olduğunun araştırılıp yeniden değerlendirme yapılması için bozulduğu Dairemiz bozma ilamı sonrası yapılan delil tespiti dosyasında düzenlenen fen bilirkişi raporunda motomomp kurularak dava konusu parsele borularla su geterilen akan çayın parsele sınır olduğunun belirtildiği, 16.11.2018 tarihinde düzenlenen keşif tutağında mahalli bilirkişi beyanında ve yapılan mahkeme gözleminde ,taşınmazın sulamasının kırkgöz kaynağından su pompası ile yapıldığının ancak pompalama tesisisinin sular altında kaldığının belirtildiği ve yine bozma ilamı sonrası düzenlenen 17.12.2018 tarihli bilirkişi raporunda ise taşınmazın yakınında bulunan su kaynağından sulandığı yakın parsellerde de sulu tarım ürünlerine rastlandığının bildirildiği anlaşılmıştır.

Dosyadaki delil ve belgelere göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Mahkemece, taşınmazın sular altında kalması sebebiyle su kaynağının tespit edilememesi ve çiftçi kayıt sisteminde tutulan belgelere göre kuru zeytin bahçesi olarak kabul edildiği gerekçesi ile taşınmaza kuru zeytin bahçesi olarak değer belirleyen 02.08.2019 tarihli bilirkişi raporu ve 20.09.2019 tarihli ek rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki delil ve belgelere göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Mahkemece, taşınmazın sular altında kalması sebebiyle su kaynağının tespit edilememesi ve çiftçi kayıt sisteminde tutulan belgelere göre kuru zeytin bahçesi olarak kabul edildiği gerekçesi ile taşınmaza kuru zeytin bahçesi olarak değer belirleyen 02.08.2019 tarihli bilirkişi raporu ve 20.09.2019 tarihli ek rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Bozma ilamı öncesi ve sonrasında düzenlenen keşif tutanakları, mahkeme gözlemi, mahalli bilirkişi ve köy muhtarının beyanları gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın sulu arazi niteliğinde olduğu anlaşıldığından dava konusu taşınmazın zeminine sulu tarım arazi niteliğine göre değer biçen ve üzerinde bulunan zeytin fidanlarına da dava tarihindeki yaşı itibariyle maktuen değer belirleyen 17.12.2018 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan bedel doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, taşınmazın zeytin bahçesi olduğu kabul edilerek değer belirleyen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı veklinin temyiz itirazları doğrultusunda HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.050,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı idareye, 3.050,00-TL vekalet ücretinin de davacı idareden alınarak davalıya verilmesine, 04/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26934, Karar No: 2017/3504, Tarih: 18.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/26934 E.  ,  2017/3504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet - Tazminatın Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 338 maddesinde yer alan yalan beyanda bulunma ve İcra ve İflas Kanunu'nun 89/4 maddesinde yer alan tazminata ilişkin kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanığın ortağı olduğu borçlu şirkete olan şahsi borcunun haczinin mümkün olması nedeniyle, öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesinden muhasebecisi belirlenip buradan veya zabıta marifetiyle ticari defterler ve banka hesapları temin edilerek, borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde ,birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibariyle sanığın borçlu şirkete şahsi ve muaccel bir borcu bulunup bulunmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini ve tazminat konusunda karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet ve tazminatın kabulü kararı verilmesi,

Kabule Göre de;

2-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23278, Karar No: 2014/25065, Tarih: 06.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/23278 E.  ,  2014/25065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kişisel verileri hukuka aykırı şekilde kaydetme

HÜKÜM : -Sanık ... hakkında eziyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından; hükümlülük

-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında eziyet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükümlülük ve erteleme,

-Suça sürüklenen çocuklar ... ve hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından hükümlülük, eziyet suçundan verilen cezaların ertelenmesi,

-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan hükümlülük ve kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydetme suçundan beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; suça sürüklenen çocuk ... hakkında

eziyet suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek istemlerin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün (ONANMASINA),

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında eziyet sanık ... hakkında eziyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere gelince;

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında eziyet sanık ... hakkında eziyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere gelince;

5237 sayılı TCK.nun 96/1. maddesinde "Bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştiren kişi hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." ibaresi yer almakta yasada eziyet kabul edilen eylemler tanımlanmamaktadır. Madde gerekçesinde ise "Eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerekir. Aslında bu fiiller de kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedirler. Bir süreç içinde süreklilik arzeder bir tarzda işlenen eziyetin özelliği, işkence gibi, kişinin psikolojisi ve ruh sağlığı üzerindeki tahrip edici etkilerinin olmasıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, eziyetin bu kapsamda işlenen fiillere nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiştir." denilmektedir.

Somut olayda suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve sanık ...'nin mağdur ...'i olayın yaşandığı parkta zorla ıssız bir alana götürdükleri, dosya içerisinde mevcut ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından çekilen kayıtta yer aldığı üzere hep birlikte tekme ve yumruklarla darp ettikleri, ağzını kravatla bağlamaya çalıştıkları, mağdureye bakire olup

Somut olayda suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve sanık ...'nin mağdur ...'i olayın yaşandığı parkta zorla ıssız bir alana götürdükleri, dosya içerisinde mevcut ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından çekilen kayıtta yer aldığı üzere hep birlikte tekme ve yumruklarla darp ettikleri, ağzını kravatla bağlamaya çalıştıkları, mağdureye bakire olup

olmadığını sordukları ve zorla bekaret kontrolü yapmak istedikleri, devamlı küfrettikleri, sanık ...'nin eylem süresince suça sürüklenen çocukların yanında bulunmakla ve mağdureyi bir dakika süre ile tekmelemekle, suça sürüklenen çocuk ...'nın ise yaşananları cep telefonu kamerası ile kaydetmekle ... ve ...'ın eylemlerine iştirak iradesini gösterdiği, mağdurenin yaşananları anlatması halinde kaydın anne ve babasına gösterileceği söylenerek tehdit edildiği, mahkemece isabetli şekilde bir bütün halinde eziyet suçunu oluşturan eylemlerin yedi dakika sürmeyip, sonraki günlerde mağdurenin olayı gizlemesine rağmen kayıtların öğrenim gördüğü okulda suça sürüklenen çocuklara değişik kişilere izletilerek ifşa edildiği ve kaydedilen olayların yaşandığı 23.03.2012 tarihinden olayın adli makamlarca öğrenildiği 28.03.2012 tarihine kadar mağdurenin psikolojisi ve ruh sağlığı üzerindeki tahrip edici etkinin sıcak bir şekilde devam ettiği cihetle TCK'nın 96. maddesi gerekçesinin öngördüğü şekilde mağdurenin maruz kaldığı etkinin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam edeceği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Yukarıda izah edilen nedenlerle sanık ve suça sürüklenen çocukların eylemlerinin bir bütün halinde eziyet suçunu oluşturduğu yönündeki mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede yer alan bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin teşdiden ceza tayinine, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin suçun sübutuna, teşdiden ceza tayinine, sanık ... ve suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin suç vasfının hatalı tayin edildiğine, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, suçun sübutuna, haksız tahrike yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA),

IV- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere gelince:

IV- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere gelince:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılan vekilinin, bir nedene dayanmayan, suçu sürüklenen çocuk ... müdafiinin teşdiden ceza tayinine, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, suçun sübutuna, teşdiden ceza tayinine yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK.nun 61/6. maddesine aykırı olarak 3 yıl 4 ay yerine 2 yıl 16 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümlerin 3. paragrafından 2'şer yıl 16 ay hapis cezası ibaresinin çıkarılarak yerine "3 yıl 4 ay" hapis cezası ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31846, Karar No: 2017/15516, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31846 E.  ,  2017/15516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4491, Karar No: 2010/11983, Tarih: 23.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/4491 E.  ,  2010/11983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay günü mağdurun sanığın yanına gelerek “manitam... sizin evde mi?” şeklinde söz söylemesi üzerine başlayan ve doktor raporunda belirtildiği şekilde mağdurun yaralandığı olayda... adlı kişinin kim olduğu sanıkla bir yakınlığının bulunup bulunmadığı söylenen sözlerin hakaret içerip içermediği tartışılarak sanık yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmesi gerekirken belirtilen hususlar araştırılmadan... adlı kişinin sanığın yakını olmadığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3417, Karar No: 2014/2097, Tarih: 11.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3417 E.  ,  2014/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2010/634-2012/1397

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, sandık alacağı, maddi tazminat ve manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesinin dördüncü fıkrasına göre "Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir." Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise, manevi tazminat davasının tümden reddi durumunda, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre avukatlık ücretine hükmedileceği öngörülmüştür.

Mahkemece, sandık alacağı, maddi tazminat ve manevi tazminat alacağının reddedilmiş olmasına rağmen, davalı yararına tek vekalet ücretine hükmedilip, manevi tazminat talebi yönünden vekalet ücretine ayrı bir kalem olarak ayrıca hükmedilmemesi

hatalı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda, hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince reddedilen kısım için 2.748,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin çıkarılarak yerine, "Davalı yargılamada kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince, sandık alacağı ve maddi tazminat yönünden 2.628,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, manevi tazminat talebi yönünden ise 1.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderin 4,05 TL'nin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25394, Karar No: 2013/19302, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25394 E.  ,  2013/19302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.