muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10040, Karar No: 2008/11990, Tarih: 19.11.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/10040 E.  ,  2008/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları 13 parsel sayılı taşınmaza davalıların yapılanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım istemişler, müdahil davacı ise taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından tapu iptal ve terkin ile muhtesatların yıkılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı M., davanın reddini savunmuş, birleşen davada ise temliken tescil isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, kayden davacılara ait çaplı taşınmaza davalıların haksız olarak yapılanmak suretiyle müdahale ettikleri gerekçesi ile elatmanın önlenmesi ve yıkım isteminin kabulüne, temliken tescil isteminin reddine; taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığından tapu iptal ve terkin isteminin reddine karar verilmiştir

Karar, müdahil davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım; karşı dava temliken tescil isteğine ilişkin olup, davaya asli müdahil olarak katılan Hazinenin davası ise 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, temliken tescil isteği ile müdahil Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm müdahil davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir. Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım; karşı dava temliken tescil isteğine  davaya asli müdahil olarak katılan Hazinenin davası ise 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, temliken tescil isteği ile müdahil Hazinenin davasının reddine karar verilmiş, hüküm müdahil davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İBK uyarınca belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre tanımı aynı yasanın 4. maddesinde yapılan taşınmazın kıyıda kaldığının saptanması halinde oluşan tescilin yolsuz tescil niteliğini taşıyacağından Anayasanın 43. maddesi, 3402 sayılı yasanın 16/C maddesi ve TMK nun 715. maddesi hükmü gereğince sicilin kütükten terkinine karar verileceği tartışmasızdır.

Hemen belirtilmelidir ki 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İBK uyarınca belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre tanımı aynı yasanın 4. maddesinde yapılan taşınmazın kıyıda kaldığının saptanması halinde oluşan tescilin yolsuz tescil niteliğini taşıyacağından Anayasanın 43. maddesi, 3402 sayılı yasanın 16/C maddesi ve TMK nun 715. maddesi hükmü gereğince sicilin kütükten terkinine karar verileceği tartışmasızdır.

Ne varki, keşfen elde edilen bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu söylenemez. Zira, raporda idare tarafından çizilen ve delil durumunda olan kıyı kenar çizgisi verileri de ortaya konulmak suretiyle değerlendirilmemiş, taşınmazın çeşitli yerlerinden kuyular açılmak suretiyle toprak numunesi alınarak komşu parsellerin  toprak yapısı ile mukayese yapılmamış çekişmeli taşınmazın niteliği duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmemiştir.O halde hüküm kurmaya uygun yeterli gürülmeyen rapora dayanarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, çekişme konusu taşınmaza ait tapu kaydının ilk tesisten itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilerek ne şekilde oluştuğunun tespit edilmemesi, kaydın oluşumunun Hazinenin de taraf olduğu dava sonucu oluşup oluşmadığının, Hazinenin taraf olduğu dava sonucu oluşmuş ise taşınmazın niteliği bakımından eldeki dava yönünden Hazineyi bağlayacağının düşünülmemesi, bir başka ifade ile bu hususlara ilişkin mahkemece bir araştırma yapılmamış olması da isabetli değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklandığı şekilde  araştırma, inceleme ve uygulama yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ve hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi kurulu raporuna göre yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Müdahil Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26850, Karar No: 2015/4892, Tarih: 19.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/26850 E.  ,  2015/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, yeniden belirlenecek meslekte kazanma gücü kayıp derecesi üzerinden sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ......tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı işverene ait işyerinde çalışırken 16.06.2003 günü iş kazası geçiren davacı sigortalıya davalı Kurumca 22.07.2004 tarihine kadar geçici iş göremezlik ödeneği ödendikten sonra meslekte kazanma gücünü % 17 oranında kaybettiği belirlenerek 22.07.2004 günü itibarıyla sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı, orana yönelik Kuruma yaptığı itiraz karşısında inceleme yapan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından 27.01.2006 tarihli kararda davacının durumunda değişiklik bulunmadığının belirtilmesi üzerine işbu davanın açıldığı anlaşılmakta olup mahkemece yapılan yargılamada, meslekte kazanma gücü kayıp derecesinin % 28 olduğu yönündeki 18.05.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu ve 17.07.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulu raporlarına dayanılarak istem kabul edilip kaza gününden itibaren söz konusu orana göre gelir bağlanmasına karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 19. maddesinde, geçici iş göremezlik durumu sonunda Kuruma ait veya Kurumun sevk edeceği sağlık tesisleri sağlık kurulları tarafından verilecek raporlarda belirtilen arızalarına göre, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 10 azalmış bulunduğu Kurumca belirlenen sigortalının, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, 20. maddesinde, sürekli iş göremezlik gelirinin, sigortalının meslekte kazanma gücünün tamamını veya bir kısmını yitirmiş bulunmasına göre hesaplanacağı, 22. maddesinde, sürekli iş göremezlik gelirinin sigortalıya ömrü boyunca verilmesinin esas olduğu, ancak, iş kazası sonucunda saptanan sürekli iş göremezlik derecesinin % 25 ten az olması ve bunun 3 yıl içinde değişmesinin Kurumca olanaklı görülmemesi durumlarında sigortalının isteği üzerine bu

gelirlerin sermayeye çevrilerek ödeneceği, 25. maddesinde, sürekli iş göremezlik geliri bağlandıktan sonra sigortalının, her zaman, iş göremezlik derecesinde bir artma olduğunu veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç duruma girdiğini ileri sürerek gelirde değişiklik yapılmasını isteyebileceği gibi, Kurumun da sigortalıyı her zaman kontrol muayenesine tabi tutabileceği, gerek sigortalının başvurması üzerine gerek Kurumca yaptırılan kontrol muayenesi sonunda Kurum sağlık tesisleri sağlık kurulu raporuna göre sürekli iş göremezlik durumunda değişiklik olduğu belirlenirse, sigortalının sürekli iş göremezlik gelirinin, rapor tarihinden sonraki ay başından başlanarak artırılacağı, eksiltileceği veya kesileceği, 109. maddesinde, bu Kanunun uygulanmasında sigortalıların sürekli iş göremezlik durumlarının belirlenmesinde, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporlarda belirtilen hastalık ve arızaların esas tutulacağı, raporlar üzerine Kurumca verilen karara ilgililer tarafından itiraz edilirse, durumun Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanacağı belirtilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında yapılan değerlendirmede, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulu’ndan rapor alınarak % 28 oranındaki meslekte kazanma gücü kaybının hangi tarih itibarıyla gerçekleştiği belirlendikten, böylelikle gelir başlangıç tarihi açıklıkla ortaya konulduktan sonra hüküm kurulması gerektiği açıktır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, % 28 derecesine göre gelirin kaza gününden itibaren tahsisine ilişkin karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalı ....... Genel Müdürlüğü’ne geri verilmesine, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20937, Karar No: 2016/9309, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20937 E.  ,  2016/9309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2015

NUMARASI : 2013/163-2015/545

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 12/04/2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen kültür Mahallesi 47 ada 21 parsel sayılı taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyele; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas emsal kabul edilen kültür mahallesi 47 ada 21 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerin fen bilirkişisi tarafından işaretlendirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11478, Karar No: 2017/9312, Tarih: 12.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11478 E.  ,  2017/9312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa gerekçeli kararın tebliği esnasında, muhatabın adresinin kapalı olduğu gerekçesiyle, tebligatın muhtara yapıldığı, kapıya ihbar kağıdı yapıştırıldığı ve en yakın komşunun isim ve imzadan imtina ettiği belirtilmiş ise de, haber verilen komşunun adı, hangi numarada ikamet ettiği tebliğ mazbatasında belirtilmeden yapılan tebligatın Tebligat Kanunu 21. maddesine aykırı ve dolayısıyla geçersiz olduğu anlaşıldığından, temyiz süresinin sanığın öğrenme tarihinden başladığı kabul edilerek yapılan incelemede,

TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçları hakkında denetim ve işlem yapan elektrik, su, doğalgaz idarelerinde çalışan kamu görevlileri, görevleri sırasında, karşılıksız yararlanma olarak nitelenebilecek usulsüz bir kullanımı tesbit ettiklerinde bir yandan elektriğin sayaçtan geçirilip geçirilmediği, kısmen veya tamamen geçirilmiyorsa tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek hangi yöntemlerin, bu amaçla hangi cihaz ve malzemelerin kullanıldığı, bu tesbitlerin ne tür incelemelere dayandığı vb. tüm ayrıntıları içeren bir suç tutanağının düzenlenmesi, bir yandan da CMK'nın 158. maddesi gereğince hemen en yakın adli kolluk birimine veya Cumhuriyet Başsavcılığı'na durumun bildirilmesi ve adli kolluk görevlilerinin de olay yerine hemen intikali ile CMK'nın 160 ve 161. maddeleri gereği Cumhuriyet Savcısı'nın emirleri çerçevesinde suçun sübut ve niteliğine yönelik delil toplama görevini yapmalıdır.

Şüphelinin meskenindeki su kullanımını gerektiren tüketim ihtiyacının ve kurulu gücün varsa tüketim föyleri de getirtilmek suretiyle tesbiti ile teknik açıdan bu tüketim ihtiyacı ve kurulu gücün gereği kullanım miktarının bilirkişi marifetiyle belirlenmesi, uğranılan vergili ve cezasız zarar miktarının tesbiti amacıyla keşif yapılması için Cumhuriyet Başsavcılığı'nca CMK'nın 83 ve 162. maddelerine istinaden Sulh Ceza Hakimliği'nden talepte bulunulması, dosya içeriğindeki delillere göre karşılıksız yararlanma suçunun oluştuğu kanaatine varıldığı takdirde şüphelinin TCK'nın 168/5. fıkrasında düzenlenen yasal imkandan faydalanabilmesi, bu hususun bir dava şartı olduğu ve CMK'nın 174 ve 223/8. maddeleri gereğince işlem ifasına da yol açabileceği değerlendirilerek şüpheliye belirlenen vergili ve cezasız zarar miktarını kamu davası açılmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde hakkında dava açılmayacağı da hatırlatılarak usulünce bildirilip, makul bir süre tanınması, soruşturma aşamasında zararın tamamen tazmini halinde Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi, tamamen tazmin edilmemesi halinde dava açılması gerektiği gözetilmeden dava açılması ve yargılama aşamasında da bu eksiklikler giderilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17718, Karar No: 2014/18937, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/17718 E.  ,  2014/18937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26.03.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18930, Karar No: 2014/15581, Tarih: 18.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/18930 E.  ,  2014/15581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 2757 parsel sayılı 27.607,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1965 tarihinden beri ... ... kullanımında bulunduğu ve taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının ...'a ait olduğu şerhi verilerek tarla vasfıyla davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... çekişmeli taşınmazın bir bölümünün kendi zilyetliğinde bulunduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 2757 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına tapuya tesciline, tutanağın beyanlar hanesinde bulunan “iş bu taşınmaz 1965 yılından beri1939 doğumlu ... oğlu ...'un kullanımındadır.” ve “iş bu taşınmaz üzerindeki meyve ağaçları ... oğlu ...'a aittir" şeklindeki şerhin kaldırılarak yerine; “taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkartılmıştır. Taşınmazın 29.07.2013 havale tarihli fen bilirkişileri raporunda (A) harfi ile gösterilen ....413,34 metrekare yüzölçümündeki bölümü 2008 yılından beri ...'ın kullanımındadır. (B) harfi ile gösterilen ....194,58 metrekare yüzölçümündeki bölümü 1965 yılından beri ...'un kullanımındadır ve bu bölüm üzerindeki meyve ağaçları ...'a aittir.” şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, ........2014 gününde oybirliği ile karar verildi.