muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/320, Karar No: 2007/3137, Tarih: 09.05.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/320 E.  ,  2007/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün taraf vekillerince temyiz edilmiş davalı-k.davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... ile davalı-k.davacı vekili avukat .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Borçlar Kanunu’nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Davacı ve karşı davalı yüklenici, 01.04.1996 tarihli sözleşme ile davalı ve karşı davacı kooperatife ait, tevhit sonucu 18 parsele dönüşen, Antalya Kütükçü Köyü 7443 ada 3,4,5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar üzerine Bayındırlık Bakanlığı Birim Fiyatlarına göre inşaat yapımını üstlenmiştir. Davacı-k.davalı yüklenici bu davada, sözleşme uyarınca yaptığı imalât nedeniyle kendisine ödenmeyen bakiye 11.033.657.069 liranın tahsilini, birleşen Antalya 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/1140 Esas sayılı dosyasında görülen davada ise, davalı kooperatife teminat olarak verdiği 500.000.000 lira bedelli çekin iptâline karar verilmesini talep etmiş, iş sahibi kooperatif karşı davasında, yükleniciye yapılan 780.409.939 lira fazla ödeme ile 7.200.000.000 lira kira tazminatı alacağının yükleniciden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacı ve karşı davalı yüklenicinin açtığı birleşen Antalya 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/1140 Esas sayılı davanın reddine, yüklenicinin açtığı asıl davanın kısmen kabulüne, davalı kooperatifin karşı davasının reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı kooperatifin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı kooperatifin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan 29.06.2004 tarihli bilirkişi kurulu raporunda işin kesin hesabı çıkarılmış, çıkarılan kesin hesap sonucu yüklenici alacağı 38.938.066.176 lira, yükleniciye yapılan ödeme tutarı ise 33.081.264.446 lira olarak bulunmuştur. Daha önce İnşaat Mühendisi ...’dan alınan 26.09.2001 tarihli bilirkişi raporunda ise, yükleniciye yapılan ödeme tutarı 37.702.946.246 lira olarak belirlenmiş, davacı yüklenici vekili 05.11.2001 tarihli dilekçesinde, bu bilirkişi raporunun “tarafsız, hakkaniyete uygun, teknik ve kapsamlı olarak düzenlendiğini” belirtilmiş, 29.01.2001 tarihli celsede de “rapor doğrultusunda karar verilmesini istiyoruz” şeklinde beyanda bulunmuştur. Görüldüğü gibi yükleniciye yapılan ödeme tutarını 37.702.946.246 lira kabul eden 26.09.2001 tarihli bilirkişi raporuna yüklenici ödemeler yönünden itiraz etmemiştir. Diğer yandan, davacı ve karşı davalı yüklenicinin dava dilekçesinde de “...sözleşmenin yapıldığı 01.04.1996 tarihinden itibaren 4 Blok 32 dairenin bitimine kadar olan imalâtlar için 14 nolu hakedişin tamamı ödenmiştir. 15 nolu hakedişten de ödenen dışında kalan bakiye 2.500.000.000 lira davalı tarafından davacıya ödenmesi gerekirken ödenmemiştir” açıklaması yeralmaktadır. Yine davacının dosyaya sunduğu açtığı davaya dayanak oluşturan kendisinin ve ... Kolay isimli teknisyenin imzasını taşıyan “ 16 ve kesin hakediş raporu” ve “Kesin Hesap Fişi”nde de kendisine yapılan ödemeler tutarı 37.702.946.246 lira olarak gösterilmiştir. Bu belgeler ve dava dilekçesindeki yüklenicinin ödemelerle ilgili açıklaması da gözetildiğinde ödeme tutarının 33.081.264.446 lira olarak kabulü doğru olmamıştır.

O halde, yükleniciye yapılan ödeme tutarının 37.702.946.246 lira olduğunun kabulü gerekir. Ödeme tutarı 37.702.946.246 lira kabul edildiğinde, yüklenici tarafından temyiz nedeni yapılmayan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda iş sahibi kooperatif lehine belirlenen kira bedelinin de imalât bedelinden mahsubu sonucunda dava konusu işten dolayı yüklenicinin bir alacağının kalmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, yüklenicinin açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Hal böyle olunca, yüklenicinin açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı-k.davacı kooperatifin sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ve karşı davacı kooperatif yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı ve karşı davalı yüklenicinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 450,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacı-k.davalı yükleniciden alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı ve karşı davacı kooperatife ödenmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 09.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8726, Karar No: 2007/11175, Tarih: 29.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8726 E.  ,  2007/11175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 54. maddesine göre " mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra memuru bir mümesil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet içinde temsilci tayin edip bildirmeyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur..."

Somut olayda borçlu aleyhinde başlatılan ilamsız takipte borçlunun tutuklu olarak cezaevinde bulunduğu sırada 10.8.2006 tarihinde Tebligat Kanununun 21. maddesine göre ödeme emri tebligatı yapılmış olup bu tebligat yukarıda belirtilen İİK.nun 54. maddesine göre yok hükmündedir.

İİK.nun 54. maddesine göre mümesil tayin edilmesine ilişkin muhtıra 22.12.2006 tarihinde borçluya tebliği üzerine, borçlu tarafından 26.12.2006 tarihli vekaletname Avukat S. A..'a verilmiş olup bu avukat 28.12.2006 tarihinde icra müdürlüğünde takibe, borca, imzaya itiraz etmiştir.

İcra Müdürlüğünce, mümessil tayininden sonra mümessil adına yeniden ödeme emri çıkarılması gerekir.İcra Müdürünün önce borçluya çıkarılıp  tebliğ edilen ödeme emrini esas alıp üzerinde icra dairesine itiraz olmadığı gerekçesi ile takibin durdurulması talebinin reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırıdır.

Borçlu vekili mahkemeye verdiği dilekçesinde belirttiği İİK.nun 65.  maddesinde öngörülen gecikmiş itiraz şartları yok ise de İİK.nun 54. maddesinin kendiliğinden dikkate  alınarak takibin durdurulmasına karar  verilmesi gerekirken şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10895, Karar No: 2012/27, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10895 E.  ,  2012/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Genel Müdürlüğü ile davalı ... Vakfı aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.10.2010 günlü ve 2009/509-2010/512 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 23.06.2011 günlü ve 2011/6668-7656 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bozma kararından önce dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığı yazılarında, dava konusu taşınmazların dava tarihinde 1/1000 ölçekli uygulama imar planında bulunmadığı, etrafında meskûn alan olmadığı, 1/5000 ölçekli nazım imar planında olup kullanma biçimi itibariyle askeri güvenlik bölgesi içinde kaldığından iskâna yönelik yapı yapılamayacağı, yerleşim merkezine 2500 metre mesafede bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlanmadığı belirtildiği halde, onama kararının düzeltilmesini isteyen davalılar vekili dilekçesinde; 07.09.2011 günlü aynı belediyenin imar ve şehircilik müdürlüğünün yazısında (her ne kadar dilekçe ekinde olduğunu belirttiği 07.09.2011 günlü ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü yazısına dosyada rastlanılmamış ise de) dava konusu taşınmazların 1/1000'lik imar planı içinde olduğu, havaalanı sınırlarının hemen bitişiğinde meskûn alanlar bulunduğu, dava konusu taşınmazın merkez ilçenin yerleşim yeri ortasında olup, her türlü yol ve ulaşım hizmetinin olduğu, taşınmazın en yakın yerleşim yerine uzaklığının yaklaşık 12 metre olduğunun açıklandığını belirtmiştir.

Bu durumda mahkemece dava konusu taşınmazların niteliği ile ilgili olarak 07.09.2011 günlü belediye başkanlığı yazısı da dosyaya getirtilerek ... Belediye Başkanlığınca verilmiş birbirine çelişik bu yazı cevaplarının birer örneği de eklenip yeniden belediye başkanlığına yazı yazılarak dava konusu taşınmazların dava tarihi olan 05.10.2009 gününden önce imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içinde ise içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskân amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, beldenin gelişme yönünde bulunup bulunmadığı vd. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3981, Karar No: 2007/75, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3981 E.  ,  2007/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alacaklısını zarara uğratmak için mal kaçıkmaktan sanıklar ...’ün yapılan yargılaması sonunda; İİK.nun 349/5 maddesi uyarınca müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine dair ANKARA 10.İcra Ceza Mahkemesinden verilen 2.2.2006 gün ve 2005/836 esas, 2006/18 karar Sayılı hükmün, süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 16.3.2005 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Müşteki vekili tarafından 2.2.2006 tarihinde aynı günlü oturum için verilen ve fakat 2005/936 esas sayılı dosya içerisine konulduğundan dikkate alınmayan mazeret dilekçesi hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilip sonucuna göre sanıklar hakkında hüküm kurulması gözetilmeden mazeretsiz duruşmaya katılmadıklarından bahisle yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 25.1.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15379, Karar No: 2010/17795, Tarih: 01.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/15379 E.  ,  2010/17795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 21.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Temyiz isteminin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi uyarınca, tahsiline hükmedilen miktar duruşma sınırı altında kaldığından istemin reddi gerekmiştir.

Dava dilekçesinde; davacıların müşterek mülkiyetinde bulunan taşınmazın 03.04.1990 tarihinden beri davalıların kullanımında olduğu, davalıların kiracı oldukları iddiasıyla taşınmazı kullanmalarına rağmen açılan dava sonucunda geçersiz olan sözleşmenin iptaline karar verildiği ileri sürülerek 2003 yılı Mayıs ayından 2008 yılı Mayıs ayına kadarki dönem için 21.000 TL ecrimisilin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüyle 9.853,06 TL ecrimisilin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Ancak, ecrimisil davalarında alacak miktarı, kira esasına göre belirlenebileceği gibi şartları ve talep mevcut ise taşınmazdan elde edilebilecek ürün gelirine göre de tespit edilebilir.

Davaya konu taşınmaz tapuda tarla vasfı ile kayıtlı olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda badem ağacı dikilmiş olsaydı elde edilebilecek gelire göre ecrimisil hesabı yapılmıştır. Oysa ki; davalı taşınmazı boş olarak kiraladığını savunmuş olup, keşif sırasında taşınmaz üzerinde herhangi bir badem ağacı bulunup bulunmadığı da mevcut raporlardan anlaşılamamaktadır. Davacıların da taşınmaz üzerinde badem ağacı ... olduğuna dair herhangi bir iddiaları bulunmamaktadır.

O halde, davalı savunması üzerinde durularak taşınmaz üzerindebadem ağacı bulunup bulunmadığı ve davalıların taşınmazı ne şekilde (boş tarla ya da badem bahçesi) kullanmaya başladıkları araştırılmalıdır. Boş tarla olarak kiralayıp bu şekilde kullanmaya başladıklarının anlaşılması halinde ise ... olarak değil çevrede yaygın olarak elde edilen herhangi bir tarla ürünü esas alınarak ecrimisil hesaplanmalıdır.

Mahkemece, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi yanlış olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39959, Karar No: 2024/12405, Tarih: 14.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/39959 E.  ,  2024/12405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğine, eksik inceleme yapıldığına, kararın bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen ve Anayasa'nın 36 ncı maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın dinlenildiği duruşmada söylediği sözlerin tüm dosya kapsamı ve kullanılan ibareler bütünüyle değerlendirildiğinde 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1 inci maddesi uyarınca Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3783, Karar No: 2025/3669, Tarih: 19.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3783 E.  ,  2025/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/6589 Esas, 2025/210 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Soma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/250 Esas, 2024/339 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın, davacı idare vekilince istinaf edilmediği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında İlk Derece Mahkemesi kararına göre davacı idare aleyhine bir durum oluşmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davacı idare vekilinin temyiz hakkı bulunmadığının kabulü ile temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16262, Karar No: 2016/20381, Tarih: 12.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/16262 E.  ,  2016/20381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık ile müşteki arasında çay ocağında meydana gelen ilk olayda, sanığın yumrukla müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığına dair iddia, müşteki beyanı, doktor raporu ve dosya kapsamına göre sanık hakkında ilk meydana gelen yaralama eylemi için de açılmış bir dava bulunduğu ve TCK'nin 86/2. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, bu hususta hüküm kurulmaması,

2) Sanığın gündüz vakti çay ocağında tartıştığı müştekiyi akşam içtiması esnasında bıçakla yaralamaya teşebbüs ettiğine dair iddia, savunma, müşteki beyanı ve dosya kapsamı karşısında, akşam meydana gelen olay nedeniyle sanık hakkında TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35. maddeleri gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, tamamlanmış bıçakla yaralama eyleminden hüküm kurulması,

3) Sanığın savunması karşısında olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespitine çalışılması, sonucuna göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı Kararı da dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.