muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/336, Karar No: 2013/1673, Tarih: 20.12.0213

Taraflar arasında 17.10.2005'te imzalanan Uyap II-F Büyük Donanım Alımına Ait Birim Fiyat Tip Sözleşmesinin 10. maddesinde sözleşme süresi, işe başlama tarihinden itibaren 62 takvim günü olarak belirlenmiş, işe başlama tarihi 17.10.2005 olmakla işin 19.12.2005'e kadar işin bitirilmesi öngörülmüştür. Ancak taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre davacı şirket, yükleniminde bulunan işi bitiş günü olan 19.12.2005'te eksiksiz ve tam olarak davalı idareye teslim etmemiştir. Zira, yüklenicinin depolarında yapılan muayene ve kabul işlemlerinde ihale kapsamındaki işlerden Tip 1 tarayıcıdan 37, Tip 3 tarayıcıdan 620 adedinin ve 2000 adet SCSİ kartı ve ekipmanlarının mevcut olmadığı tespit edilmiştir. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 17. maddesi, “idare tarafından sözleşmenin 18. maddesinde belirtilen süre uzatımından ve sözleşme kapsamında yaptırılacak iş artışlarından kaynaklanan haller hariç, mal teslim edilmediği takdirde geçen her takvim günü yükleniciye yapılacak ödemelerden sözleşme bedeli üzerinden %1 oranında gecikme cezası kesilecektir” hükmünü düzenlemiş olup, bu hüküm ifaya ekli cezai şart niteliğindedir. Davacı şirketin, işin bitiş günü 19.12.2005'te teslim yükümlülüğünü yerine getirmediği sabit olduğuna göre sözleşmenin 17. maddesi gereği davalı bakanlığın, sözleşme kapsamındaki malları teslim etmesi gereken 19.12.2005 tarihi ile 27.12.2005 tarihleri arasında geçen 8 günlük süre için cezai şart uygulamasında haksızlık bulunmamaktadır. Kaldı ki, sözleşme halen ayakta olduğundan 27.12.2005 tarihli Bakanlık onayıyla kış koşullarının mücbir sebep kabul edilerek 27.12.2005 tarihinden 10.02.2006 tarihine kadar cezasız ek süre verilmesinde de sakınca bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup,  kararın bozulması gerekirken dairemizce  zuhulen onandığı  bu  kez yapılan inceleme   ile anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteğinin kabulü  ile, Dairemizin onama kararının  kaldırılarak mahkeme  kararının yazılı şekilde  bozulmasına karar  verilmesi gerekmiştir…)

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, UYAP II-F Büyük Donanım Alım İhalesinde davacıya yapılan ödemeden kesilen 479.712,00 TL ceza şartın 10.07.2006 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi oranı ile birlikte davalıdan tahsili talepli alacak davasıdır.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, UYAP II-F Büyük Donanım Alım İhalesinde davacıya yapılan ödemeden kesilen 479.712,00 TL ceza şartın 10.07.2006 tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi oranı ile birlikte davalıdan tahsili talepli alacak davasıdır.

Davacı, davalı Adalet Bakanlığı tarafından yürütülmekte olan Ulusal Yargı Ağı Projesi kapsamında taşra teşkilatının ihtiyacı olan 2500 adet masa üstü bilgisayar, 2500 adet lazer yazıcı, 1300 adet dizüstü bilgisayar yazıcısı, toplam 2000 adet tarayıcı alımı işini 17.10.2005 tarihli sözleşme ile üstlendiklerini, davalı bakanlığın sözleşme gereği bedelin %20'si oranında iş artışı yapma hakkını kullandığını ve teklifini sunarak sipariş halinde teslimat yapılacağını bildirdiğini, ağır kış şartları ve iş artışı nedeniyle 19.12.2005'te davalıdan süre uzatım talebinde bulunmalarına rağmen davalı bakanlığın tekliflerini kabul etmediğini ve istihkaklarından cezai şart olarak 479.712,00 TL kesinti yaptığını, bilahare de 27.12.2005 tarihli oluru ile 10.2.2006'ya kadar ek süre verdiğini, yapılan kesintinin sözleşme koşullarına aykırı olduğunu ileri sürerek, 479.712,00  TL kesintinin 10.07.2006'dan itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Adalet Bakanlığı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dağıtım listelerinin davalı bakanlık tarafından davacıya verilmemesinin, sözleşme konusu malların süresinde teslimine engel oluşturduğunu, İdarece dağıtım listelerinin zamanında ilgili firmaya verilmemesi ve diğer mücbir sebeplerin varlığı kabul edilerek 27.12.2005'ten 10.2.2006'ya kadar cezasız ek süre verilmesine rağmen, 19.12.2005-27.12.2005 dönemi için cezai şart uygulamasının sözleşme ve eklerine aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiğini; hükmün davalı Adalet Bakanlığı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 29.12.2011 tarih ve 2011/10440 Esas ve 2011/21115 Karar sayılı kararı ile, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün onanmasına karar verildiğini, davalı bakanlığın karar düzeltme talebi üzerine verilen kararın bozulduğunu belirterek, önceki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyize getirmektedir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; taraflar arasında düzenlenen 17.10.2005 tarihli sözleşmenin 17.maddesi gereğince 19.12.2005 ila 27.12.2005 tarihleri arasında davalı idarenin cezai şart isteme hakkının bulunup bulunmadığı; buradan varılacak sonuca göre de, davacının istihkakından kesilen cezai şart miktarının kendisine iade edilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Direnme kararını davalı vekili temyize getirmektedir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; taraflar arasında düzenlenen 17.10.2005 tarihli sözleşmenin 17.maddesi gereğince 19.12.2005 ila 27.12.2005 tarihleri arasında davalı idarenin cezai şart isteme hakkının bulunup bulunmadığı; buradan varılacak sonuca göre de, davacının istihkakından kesilen cezai şart miktarının kendisine iade edilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasında 17.10.2005 tarihinde “Uyap II-F Büyük Donanım Alımına Ait Birim Fiyat Tip Sözleşmesi” düzenlendiği, “sözleşmenin süresi” başlıklı 10. maddede de, “Sözleşmenin süresi, işe başlama tarihinden itibaren 62 (altmışiki) takvim günüdür.” hükmüne yer verildiği, bu sürenin 19.12.2005 tarihinde dolduğu, 19.12.2005 tarihine kadar sözleşmeye konu malların davacı tarafından davalı idareye teslim edilmediği, aynı sözleşmenin “gecikme cezası” başlıklı 17.1. maddesinde, “İdare tarafından sözleşmenin 18 inci maddesinde belirtilen süre uzatımından ve sözleşme kapsamında yaptırılacak iş artışlarından kaynaklanan haller hariç, mal teslim edilmediği takdirde geçen her takvim günü için Yükleniciye yapılacak ödemelerden sözleşme bedeli üzerinden % 1 (yüzdebir) oranında gecikme cezası kesilecektir. Kesilecek toplam ceza tutarı hiçbir şekilde ihale bedelini aşamaz.” şeklinde olup; aynı maddenin devamında, “Gecikme cezası Yükleniciye ayrıca protesto çekmeye gerek kalmaksızın ödemelerden kesilir. Bu cezanın ödemelerden karşılanamaması halinde Yükleniciden ayrıca tahsil edilir.” denildiği, davalının, 19.12.2005 tarihinde, davalı idareye başvurarak, idarenin ek iş talebinde bulunmuş olmasından dolayı, ek süre talep edildiği, ancak bu talebin davalı idare tarafından, 23.12.2005 tarihinde davacının depolarında yapılan kontrolde malların eksik olması nedeniyle kabul edilmediği; bu sefer davacı yüklenici tarafından, davalıdan hava şartları mazaret gösterilerek 27.12.2005 tarihinde yeniden ek süre istenildiği, davacının bu talebinin makamın 27.12.2005 olurlu 04.01.2006 tarihli yazı ile kabul edilerek, 10.02.2006 tarihine kadar davacıya ek süre verildiği, ancak davalı idare tarafından 19.12.2005 ila 27.12.2005 tarihleri arasındaki 8 günlük gecikme için sözleşmenin 17.maddesinde kararlaştırılan cezai şartı uyguladığı ve bu süreye tekabül eden 479.712,00 TL’yi davacının hak edişinden keserek davacıya ödemediği hususlarında taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen durum ve dosya kapsamı gözetildiğinde, davalı idarenin, sözleşmenin 17.maddesinde kararlaştırılan ve ifaya ekli cezai şart niteliğindeki bu hükme dayanarak 19.12.2005 ila 27.12.2005 tarihleri arasındaki süre için cezai şart uygulamasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Davalı idarenin  verdiği bu ek süre ile de cezai şart isteğinden feragat ettiği anlamı çıkarılamayacağından Özel Daire’nin bozma kararı yerindedir.

Yukarıda belirtilen durum ve dosya kapsamı gözetildiğinde, davalı idarenin, sözleşmenin 17.maddesinde kararlaştırılan ve ifaya ekli cezai şart niteliğindeki bu hükme dayanarak 19.12.2005 ila 27.12.2005 tarihleri arasındaki süre için cezai şart uygulamasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Davalı idarenin  verdiği bu ek süre ile de cezai şart isteğinden feragat ettiği anlamı çıkarılamayacağından Özel Daire’nin bozma kararı yerindedir.

Bu itibarla; Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı  Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “ Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,  aynı kanunun 440.maddesi uyarınca  15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8605, Karar No: 2020/5455, Tarih: 01.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/8605 E.  ,  2020/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1-Katılanların, sanık ...’a yükletilen 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma haklarının bulunmadığı ve sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan kararlarda ise öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılanlar ..., ..., ... ve ... vekilinin TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Sanığa yükletilen tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılanlar ile tanıklar ... ve ...’ın aşamalardaki oluşa uygun anlatımları, sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde ise evinin garajında bulunan kurusıkıdan bozma tabanca ve demir çubuğu alıp bağırararak katılanların ikametine gittiğine ilişkin anlatımı ve arama tutanağında sanığın kurusıkıdan bozma tabanacayı ikametinin garajından getirerek kolluğa teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12082, Karar No: 2010/6895, Tarih: 15.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12082 E.  ,  2010/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şebinkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.04.2008 tarih ve 2007/45-2008/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.06.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ahşap mobilya satış merkezi ve depo olarak kullandığı binanın davalı şirkete sigortalı olup, poliçenin yer kayması, toprak hareketini de teminat altına aldığını, toprak hareketi nedeniyle tabanda ve duvarlarda çatlama ve kırılmalar meydana geldiğini, hasar bedelinin davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 27.168.500.000 TL.nın hasar tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapı kusuru nedeniyle oluşan hasarın teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, binadaki hasarın bina zemininin, temellerinin su almasından kaynaklandığı ve hasarın sigorta kapsamında olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar,davacı vekilinin temyizi üzerine, “bilirkişi raporunda geçen “çökme ve kayma” olaylarının, dava konusu sigorta poliçesinde kasdedilen “yer kayması” olup olmadığı, poliçe özel ve genel şartlarındaki hükümler gereğince hasarın, poliçe kapsamında sayılan rizikolardan kaynaklanması halinde, hasarın imalat hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı ve davalı ... şirketinin sorumlu olup olmayacağı konularında ise bir açıklama bulunmadığı gözetilerek,bilirkişilerden ek rapor yada yeni bir heyetten denetime elverişli bilirkişi raporu alınması gerektiğine işaret edilerek, eksik inceleme gerekçesiyle davacı yararına bozulmuştur.

Mahkemece,bozmaya uyulmuş,alınan ve benimsenen ek bilirkişi raporuna göre, hasarın yer kaymasından kaynaklandığı, binanın yapım ve imalat hatasının bulunmadığı gerekçesiyle,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı,davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece,bozmaya uyulmuş,alınan ve benimsenen ek bilirkişi raporuna göre, hasarın yer kaymasından kaynaklandığı, binanın yapım ve imalat hatasının bulunmadığı gerekçesiyle,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı,davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bölgede daha önce yapılmış jeolojik çalışmalara göre zeminde su-anhidarit yada surkil etkileşmesi sonucu hacim değişikliklerinden dolayı zeminde kabarma, çökme ve kayma gibi olayların meydana geldiğinin asıl ve ek raporda açıklanmış olmasına, zemindeki bu gibi olayların "yer kayması" olduğunun bildirilmesine, poliçeye ekli tümü işyeri sigorta poliçe kitapçığında yer alan "kloz 9 yer kayması klozu" başlıklı kloza göre, bina civarında yapılan kazılar ile deprem ve yanardağ püskürmesi nedeniyle meydana gelen yer kayması ve toprak çökmesinden doğan zararlar aksine sözleşme ile teminat altına alınabilecek rizikolardan olup, somut olayda böyle bir riziko meydana gelmediği gibi, aynı klozda binanın oturduğu arsada oluşan yer kayması ve toprak çökmesi sonucu sigortalı şeyde doğrudan meydana gelecek zararlar teminata dahil edilmiş olup, somut olayda bu kapsamda kalan rizikonun yer kayması ve toprak çökmesi olarak nitelendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Poliçe önyüzünde ve ayrıca poliçe ekinde yer alan muafiyet klozu hakkında mahkemece değerlendirme yapılıp gerektiğinde sigortacı bir bilirkişiden rapor alınması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken ve ek rapora itiraz dilekçesinde de davalı vekilince bu kloza göre hüküm tesisi gerektiği bildirildiği halde bu kloz hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi nedeniyle hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15817, Karar No: 2023/765, Tarih: 22.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15817 E.  ,  2023/765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesini gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.08.2011 tarihli ve 2011/844 soruşturma, 2011/1379 Esas, 2011/438 iddianame numaralı iddianame ile suça sürüklenen çocuklar hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1, 31/3 ve 53/4. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2013 tarihli ve 2012/103 Esas, 2013/509 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 43/1, 31/3, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 2.500,00 TL ve 60,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2013 tarihli ve 2012/103 Esas, 2013/509 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 31.05.2017 tarihli ve 2014/37200 Esas, 2017/6348 Karar sayılı kararı ile özetle;

"Dosya içeriğine, oluşa ve mahkemenin kabulüne göre, olay günü suça sürüklenen çocuklar birlikte yürürken içlerinden suça sürüklenen çocuk ...'in yerden aldığı taşı katılanın işyeri camına atarak kırdığı ve işyerine girdiği, içerden çikolata paketlerini aldığı, bu sırada, diğer suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'nun dışarda bekleyerek gözcülük yaptıkları ve eyleme iştirak ettikleri, işyerinden alınan çikolataları da aralarında paylaştıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocukların eyleminin hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu gözetilmeden hatalı hukuki değerlendirme ile suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesi uyarınca suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli ve 2017/243 Esas, 2018/307 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 142/1-b, 143, 43/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 7 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, kazanılmış hak gözetilip 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 853,33 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 116/2-4, 119/1-c-son, 43/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, kazanılmış hak gözetilip 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 853,33 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

5. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 tarihli ve 2017/243 Esas, 2018/307 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21.11.2018 tarihli ve 2018/6144 Esas, 2018/13864 Karar sayılı kararı ile özetle;

"1- Suça sürüklenen çocukların eylemlerinin hırsızlık suçunu oluşturması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulduğu ancak suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan açılan davanın hırsızlık suçuna dönüşmeyeceği dikkate alınarak hırsızlık suçundan dolayı suç duyurusunda bulunulup, Cumhuriyet savcılığı tarafından kamu davası açılması sağlanarak ve her iki dava birleştirilerek suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında kurulabileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, bu itibarla suça sürüklenen çocuklar hakkında iddianame içeriğine göre iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan dolayı açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocukların cezalandırılmasına karar verilmesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin 21.11.2018 tarihli bozma kararı üzerine Mahkemece yapılan suç duyurusu üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2019 tarihli ve 2019/968 soruşturma, 2019/2421 Esas, 2019/2059 iddianame numaralı iddianame ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 142/1-b, 143, 43/1, 116/2-4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.