muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13326, Karar No: 2012/4483, Tarih: 22.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13326 E.  ,  2012/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2010 tarih ve 2009/112-2010/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın kredi müşterisi olan dava dışı şirket tarafından müvekkili bankaya krediyi teminen ciro edilen, keşidecisi davalı olan 13.000,00-YTL çekten dolayı alacaklı olduğunu, bu çekin yasal süresi içerisinde muhatap bankaya ibrazına rağmen karşılığının bulunmadığını, bunun üzerine davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalının çekin zamanaşımına uğradığı itirazında bulunduğunu, takibin durduğunu, davalının sebepsiz zenginleştiğini ve müvekkilinin yetkili hamil sıfatıyla davalıdan alacaklı olduğunu ileri sürerek, bu alacağın işlemiş faiz, çek tazminatı ve komisyon olmak üzere toplam 18.922,94-YTL’nin, 13.000,00-YTL’sine dava tarihinden itibaren işleyecek %27 oranında reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı taraf sebepsiz zenginleşmediğini kanıtlayamadığından davanın kabulü ile, asıl alacak 13.000,00-TL ve dava tarihine kadar işlemiş avans faizi olan 5.236,90-TL’nin davalıdan tahsiline, işlemiş fazlaya ilişkin faiz, çek tazminatı ve komisyon alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dava dosyası içerisinde bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. Ancak, davacının dava tarihinden itibaren faiz talebi de olduğu halde, bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, 22/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6238, Karar No: 2013/7686, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6238 E.  ,  2013/7686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda arazi niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan 15 yaşında iki adet kiraz ağacı ile biri 30, diğeri 10 yaşında iki adet ceviz ağacının taşınmaz üzerinde kapladığı alanlar kapama kiraz ve ceviz bahçesi kabul edilerek taşınmazın 1 m² değeri bulunduğu anlaşılmaktadır. Taşınmazın zemini üzerinde yer almakla birlikte taşınmaza kapama niteliği vermeyen ağaçlar ile fidanlar, mülkiyet veya irtifak kamulaştırması işlemleri sırasında kesilmeleri veya zarara uğramaları halinde tazminata konu edilebilir ise de, gelir getirmeleri söz konusu olmadığından zeminin kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirlenmesinde dikkate alınamaz ve bunlar için belirlenen değer zemin için belirlenecek değere eklenemez. Bu husus dikkate alınmadan düzenlenen rapora göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1410, Karar No: 2008/3419, Tarih: 13.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1410 E.  ,  2008/3419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 2. İcra Mahkemesi

İİK’nun 331.maddesine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ... hakkında açılan davanın İİK’nun 349/6.maddesi gereğince düşürülmesine, karar verilmiş, hüküm, yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; Davanın vekille takip edilmesine rağmen duruşma gününü bildirir meşruhatlı davetiyenin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11.maddesine aykırı olarak bizzat müştekinin kendisine tebliğinden sonra, vekilinin duruşma gününden haberdar edilmediği gözetilmeksizin, duruşmaya gelmediği ve mazeret de bildirmediği gerekçesiyle açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Tebligat Kanunu'na uygun olarak yapılan tebligata rağmen müşteki vekilinin duruşmaya gelmemesi durumunda “şikayet hakkının düşürülmesine” karar verilmesi gerekirken, “davanın düşürülmesine” karar verilmesi,

Yasaya aykırıdır. Müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13.5.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7376, Karar No: 2021/5319, Tarih: 07.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/7376 E.  ,  2021/5319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Dava, bağıştan rücu hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, İkisu Köyü Merkez Camisinin giderlerinde kullanılması amacıyla 1615 parsel (yenileme ile 465 ada 6 parsel) sayılı fındık bahçesi vasfındaki taşınmazını İkisu Köyü tüzel kişiliğine bağışladığını, Trabzon ilinin Büyükşehir olmasının ardından dava konusu taşınmazın davalı belediyeye temlik edildiğini ve cami giderlerinin karşılanmasının mümkün olmadığını, yine 1616 parsel (yenileme ile 465 ada 5 parsel) sayılı fındık bahçesi vasfındaki taşınmazdan elde edilen gelirin, Hacı... Ustaömeroğlu İlköğretim Okulunun ihtiyaçlarında kullanılması amacıyla İkisu Köyü tüzel kişiliğine bağışladığını, okulun 22 yıl hizmet verdikten sonra kapatıldığını, her iki taşınmaz yönünden de bağıştan rücu şartlarının gerçekleştiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine ilişki olarak verilen karar Dairece “...Somut olaya gelince; davacı dava dilekçesinde 1616 parsel (yenileme ile 465 ada 5 parsel) sayılı taşınmaz üzerindeki okulun 1990 yılında yapıldığını, 22 yıl hizmet verdikten sonra kapatıldığını bildirmiştir. Bu tarih 2012 yılına tekabül etmektedir. Dava tarihinin 16.01.2015 olduğu gözetildiğinde, davacının okulun kapatılmasını öğrendiği tarih ile dava tarihi arasında BK. nin 246. TBK. nin 297. maddesine göre bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği tartışmasızdır. Öte yandan, yine davacı dava dilekçesinde çekişme konusu taşınmazların ilçe belediyesine devredilmesi nedeniyle, köy caminin giderlerinin karşılanmasının artık mümkün olmadığını ileri sürmüş ise de, il ve ilçe sınırlarının değiştirilmesi bir idari tasarruf olup, bunda davalının bir kusurunun bulunduğundan söz etme imkanı da yoktur. Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, ilk derece mahkemesince ilk kararda direnilerek davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Elde ki davada, dava konusu 1616 parsel sayılı taşınmazda bulunan okulun kapanmasından itibaren bir yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği ve taşınmazların ilçe belediyesine devredilmesinde davalının kusuru bulunmadığı gözetildiğinde, Dairemizce verilen 19.11.2018 gün ve 2017/3391 Esas 2018/14648 Karar sayılı bozma kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş olup, mahkemece verilen Direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanunun 43.maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK.' nın 373.maddesinin 5.fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 07/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3864, Karar No: 2018/9474, Tarih: 26.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3864 E.  ,  2018/9474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda sanıklar ... ve ... hakkında herhangi bir karar verilmemiş olduğu halde, gerekçeli kararda sanıkların suçun işlendiği tarih itibariyle şirket yetkilisi veya ortağı olmadıkları ve böylece üzerlerine atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı belirtilerek beraat hükmü kurulduğu belirtilmek suretiyle karar arasında çelişki oluşturan hüküm kurulması,

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde ise başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun oluşabilmesi için öncelikle kesinleşmiş bir icra takibinin varlığı gerekir. Borçluya ödeme emrinin 26/11/2013 tarihinde tebliğ edildiği ve takip kesinleşmeden 30.10.2013 tarihinde alacaklı tarafından şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen suçun yaptırımının "üç aydan bir yıla kadar hapis cezası" öngörüldüğü gözetilmeksizin ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi,

2- Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK’nın cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin 50 ve 62. maddelerinde gösterilen nedenler bağlamında ayrı ayrı değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden sadece takdire dayanılarak anılan maddelerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

./..

2- Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK’nın cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin 50 ve 62. maddelerinde gösterilen nedenler bağlamında ayrı ayrı değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden sadece takdire dayanılarak anılan maddelerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

./..

4- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/45328, Karar No: 2017/28689, Tarih: 14.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/45328 E.  ,  2017/28689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine Mahkemece davalılar vekiline gönderilen muhtıra davalı tarafından daha önce ödenen temyiz yoluna başvurma harcı dışında temyiz eden sayısı kadar temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcı yatırılması gerektiğinin, ayrıca harcın nereye yatırılacağının da belirtilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine Mahkemece davalılar vekiline gönderilen muhtıra davalı tarafından daha önce ödenen temyiz yoluna başvurma harcı dışında temyiz eden sayısı kadar temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcı yatırılması gerektiğinin, ayrıca harcın nereye yatırılacağının da belirtilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı vekiline yukarıda açıklanan geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3055, Karar No: 2008/4821, Tarih: 21.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3055 E.  ,  2008/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili Av.... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 5.2.2008 tarihli geri çevirme kararında dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, kuru soğan, ... lahana ve marul ürünlerinin kuru şartlarda yetişip yetişmediğinin tespit edilmesi ile bu ürünlerin kuru şartlarda dekar başına üretim miktarı, ortalama satış fiyatı ve üretim masraflarını gösterir 2003, 2004, 2005 ve 2006 yıllarına ait verilerinin her birinin Tarım İl Müdürlüğünden temin edilmesi istenilmiş ise de, dosyaya eklenen ve ... tarafından düzenlenen raporda; belirtilen ürünlerin kış ürünü olduğu, bu dönemde yağışlar nedeniyle sulamaya ihtiyaç bulunmadığı, bu sebeple sulu-kuru ayırımının yapılmadığı, geriye yönelik olarak maliyet çıkarılmadığı belirtilerek sadece 2006 yılına ait veriler gönderilmiş, geri çevirme kararında istenilen diğer hususlar ise yerine getirilmemiştir.

Hatay bölgesine ait kamulaştırma davalarına ait kararlar Dairemiz tarafından incelenmekte ve önceki yıllar itibariyle de tarım arazisi olarak değerlendirilen bir kısım taşınmazların incelemesi de yapılmıştır. Dolayısıyla bu taşınmazların değerlendirilmelerinde kullanılan ürünlerin verileri Tarım İl Müdürlüğü tarafından gönderilmiştir. Buna göre doğru istatistiki bilgiye dayandığı ve daha önceki yıllarda da hazırlandığı bilinen Tarım İl Müdürlüğünün verilerinin arşiv araştırması yapılarak tespit edilmesi ve bir önceki geri çevirme kararında belirtilen hususların yerine getirilmesi, gelen cevabi yazıların da geri çevirme kararına da uygunluğu denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7427, Karar No: 2019/1349, Tarih: 05.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7427 E.  ,  2019/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 2, 62, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3.paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2.maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5350, Karar No: 2012/2387, Tarih: 02.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/5350 E.  ,  2012/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve Çimen Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.05.2010 gün 325/287 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, bağış yoluyla intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak 168 ada 32 ve 179 ada 32 parselin tapu kayıtlarının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu 168 ada 32 nolu parsel ve 179 ada 32 sayılı parselin tapu kayıtlarının iptaliyle davacı adına tapuya tesciline, karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; tarla niteliğindeki dava konusu parseller, 4753 sayılı Kanun uyarınca Toprak Tevzi Komisyonunca oluşturulan 06.03.1963 tarih 2347 ve 2548 sayılı tapu kayıtları kapsamında kaldığı, komisyon çalışmaları sırasında 83 ve 470 parsel olarak belirtildiği gerekçesiyle 1989 yılında Hazine adına tespit edilmiş, kadastro tutanaklarının 06.09.1990 tarihinde kesinleşmesi üzerine tapu kayıtları oluşmuştur.

Dosya kapsamına dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, 168 ada 32 parselin belirtme tarihinden geriye doğru 20 yıldan fazla süre ile miras bırakan ve davacı tarafından koşullarına uygun tarım arazisi olarak kullanıldığı ve davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğu belirlendiğine, 2.sınıf tarım arazisi niteliğinde olduğu, toprak yapısı ve bitki örtüsü itibarı ile mera özelliği göstermediği ziraatçı uzman bilirkişi tarafından gerekçeli olarak açıklandığına göre mahkemece bu parsel yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün 168 ada 32 parsele ilişkin bölümünün ONANMASINA,