muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/40881, Karar No: 2017/19010, Tarih: 21.09.2017

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ... Katı Atıkları Ayıklama ... .... ve Tic. A.Ş.’deki İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,20 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife uyarınca 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafça sarf edilen, 62,70 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.09.2017 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15061, Karar No: 2011/27020, Tarih: 26.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/15061 E.  ,  2011/27020 K.**

**"İçtihat Metni"**

5187 sayılı yasanın 19. maddesine muhalefet suçundan sanıklar ... ve.... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2007 tarihli ve 2007/384-97 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2007 tarihli ve 2007/156 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06.07.2009 gün ve 37090 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 30.07.2009 gün ve KYB. 2009-176114 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında resen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanununun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi ……..," hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, 12.07.2007 tarihli, 302 ve 16.07.2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2007 gün ve 2007/156 D.İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 26.12.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanun yararına bozma yolu olağanüstü bir kanun yolu olup meselenin bir başka şekilde çözümlenmesi mümkün ise bu yola başvurulamaz.

Görevsizlik konusunda uyuşmazlık olduğundan bu konunun çözümü müşterek yüksek mahkemece yada uyuşmazlık mahkemesince çözülebilir. Mahkemece yanlış görevsizlik kararı verilipte müşterek yüksek mahkemece bu konu kabul gördüğünde dahi dava Yargıtay`a ve Danıştay`a geldiğinde yanlışın düzeltilmesi mümkündür.

İzah edilen nedenlerle kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun kabul kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/8861, Karar No: 2022/17413, Tarih: 24.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8861 E.  ,  2022/17413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 25.01.2016 olan ilk mahkumiyet tarihi ile 28.06.2021 olan ikinci mahkumiyet tarihi arasında geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5215, Karar No: 2022/8791, Tarih: 03.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/5215 E.  ,  2022/8791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda verilen hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Mahkemece 06.06.2022 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş, 06.06.2022 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle; dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle "Davacılar vekilinin kararın kesinleştiği tarihten iki hafta geçtikten sonra kararı veren mahkemeye başvurarak dava dosyasının görevli mahkemeye gönderilmesini talep ettiği, Mahkemece süresi içerisinde taraflarca dava dosyanın gönderilmesi talep edilmediğinden 6100 sayılı HMK'nin 20/1. maddesinin son cümlesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde gönderme talebinin süre yönünden reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu" hususlarına değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Mahkemece 06.06.2022 tarihli ek kararla temyiz başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, iş bu ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan 06.06.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6367, Karar No: 2010/464, Tarih: 02.02.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6367 E.  ,  2010/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Soğ. Isıtma San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... İnş. ve Dış Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17.09.2008 gün ve 2006/605-2008/426 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden; dava konusu 20.09.2006 tarihli faturada yazılı Kocatepe Kültür Merkezindeki 28 kalem havalandırma ve tesisat malzemesi yerine montajı işi ile ilgili olarak davalı ... İnşaat ve Dış Ticaret Ltd. Şti. ile dava dışı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı arasında düzenlendiği bildirilen sözleşme, şartname, hakedişler, faturalar ile tüm ödeme ve tahakkuk belgelerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14172, Karar No: 2024/15880, Tarih: 05.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/14172 E.  ,  2024/15880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8114, Karar No: 2015/9657, Tarih: 02.07.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8114 E.  ,  2015/9657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil veya tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, tetkik hakimi ..’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tenkis isteğine ilişkin olup, hükmüne uyulan bozma ilamı sonrasında mahkemece. davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davacılar, mirasbırakan ...'nin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 19, 20, 74 ve 183 parsel sayılı taşınmazı oğulları davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, satışın gerçek olmadığını ileri sürerek muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile mirasçılar adına tesciline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmışlardır.

Davalılar, dava konusu taşınmazların rızai taksim suretiyle tescile konu edildiğini iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, dairece; dosya içeriğinden, toplanan delillerden; miras bırakan .. ile diğer mirasçıların kök muris ..’nin 25.03.1998’de ölümü üzerine, 22.12.2000 tarihli akitle anılan murise ait taşınmazların intikalini yaptırıp, aynı akitle aralarında yaptıkları rızai taksim sonucunda çekişme konusu 19, 50 parseller ile dava dışı dört parça taşınmazın davalılara eşit paylarla, 74 parselin ise müstakilen miras bırakan adına tescilini sağladıkları, daha sonra 11.04.2006 tarihli akitle davalılardan..ve ..’in 19 ve 50 parsellerdeki paylarını diğer davalı ..’ye satış suretiyle temlik ettikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece, dava konusu 19 ve 50 parsel sayılı taşınmazların davalı ..’ye miras bırakan ..’den intikal etmediği, muris..’nin muvazaalı devrinin söz konusu olmadığı belirlenmek suretiyle anılan taşınmazlar bakımından davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur. Davacıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Davacıların öteki temyiz itirazlarına gelince; miras bırakan..’nin maliki olduğu çekişme konusu 74 parseli 20.02.2002 tarihli akitle oğlu davalı ..’ye, 183 parsel sayılı taşınmazdaki bir kısım paylarını ise 11.04.2006 tarihli akitle vekili .... aracılığıyla oğulları davalılar ..ve..’ye satış suretiyle temlik ettiği görülmektedir. Davacılar, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve

muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır. Somut olayda; yukarıdaki ilke ve olguları kapsar biçimde bir araştırma ve uygulama yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Hal böyle olunca; dava konusu 74 ve 183 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir” gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 150. maddesi, hükmü uyarınca yazılı usulün uygulandığı davalarda davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için; eskiden olduğu gibi üç defa takipsiz bırakılmayı gerekli kılmaktadır.

Aynı Kanunun 320. maddesine göre ise basit yargılama usulünün uygulandığı davalarda davanın açılmamış sayılabilmesi için iki defa takipsiz bırakılmış olmasını yeterli sayarak, yazılı usule göre takipsiz bırakılma imkanını daraltmıştır.

Eğer takipsiz bırakılmak suretiyle işlemden kaldırma kararları yeni kanun döneminde ise hiç şüphesiz dava eksi kanun döneminde açılmış olsa dahi HMK'nin 448. maddesi gereğince yeni kanuni prosedür uygulanacaktır.

Bununla birlikte, 01.10.2011 tarihinden önce eğer en az bir defa işlemden kaldırılma kararı verilmişse 1086 s. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunundaki (HUMK) prosedür başlamış olduğundan ve artık yeni kanunun uygulanması mülkün olamayacağından, HUMK'da ki sürece uygun bir şekilde açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için en az üç defa takipsiz bırakılmış olması gerekir.

Bununla birlikte, 01.10.2011 tarihinden önce eğer en az bir defa işlemden kaldırılma kararı verilmişse 1086 s. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunundaki (HUMK) prosedür başlamış olduğundan ve artık yeni kanunun uygulanması mülkün olamayacağından, HUMK'da ki sürece uygun bir şekilde açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için en az üç defa takipsiz bırakılmış olması gerekir.

Somut olaya gelince; daire bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılama sırasında, davacılar vekili Av.. .'in vekillikten çekildiğine dair 18.09.2012 tarihinde dilekçe verdiği, anılan dilekçinin davacı asillere tebliğe çıkarıldığı, henüz tebligat parçaları dosyaya dönmeden 02.10.2012 tarihinde yapılan duruşmada, mahkemece, davacılar vekilinin vekillikten çekildiği, davalılar vekilinin de mazeretini gerekçelendirmediği belirtilerek ve davalılar vekilinin mazeretinin reddi suretiyle HMK.nin 150/1. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, aynı tarihte davacılar vekili olarak Av. ....'in vekaletname ibraz ederek işlemden kaldırmaya dair kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek eski hale getirme, olmadığı taktirde yenileme talebinde bulunduğu, mahkemenin eski hale getirme isteğini 03.10.2012 tarihinde hukuki dayanaktan yoksun ve inandırıcı değil diye reddedip yenileme talebini kabul ettiği, daha sonra 04.07.2013 tarihinde yine davacılar vekilinin şehir dışındaki işleri nedeniyle mazeret bildirdiği, mahkemece aynı oturumda davacılar vekilinin mazeretinin gerekçesiz ve belgesiz diye reddedilerek davalılar vekili de davayı takip etmeyeceğini bildirdiğinden 6100 sayılı yasa kapsamında ikinci defa işlemden kaldırma olduğu gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, yukarıda içeriği açıklanan yasa hükümleri uyarınca, davacı taraf davasının iki defa takipsiz bırakıp, yenileme işlemi yapıldıktan sonra üçüncü kez takipsiz bıraktığında davanını açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğinde kuşku yoktur.

Ne varki, somut olayda, davacılar vekili istifa etmiş, istifa dilekçesi henüz davacı asillere tebliğ edilmeden yapılan duruşmaya davacı tarafın katılmadığından bahisle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, ilk verilen “dosyanın işlemden kaldırılması kararı” isabetli olmadığına göre davacılar vekilinin eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan; davacılar, ikinci defa davalarını takipsiz bırakmış olsalar dahi yeniden işlemden kaldırma kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde yasaya aykırı olarak ve hukuki olmayan gerekçeyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi de isabetsizdir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34633, Karar No: 2024/8364, Tarih: 06.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34633 E.  ,  2024/8364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1224 E., 2019/2165 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf talebinin esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yasal süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.