muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/18565, Karar No: 2006/21625, Tarih: 20.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/18565 E.  ,  2006/21625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 04.07.2006 tarih, 11604/14557 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde alacaklı vekilinden verilmiş olduğunu iddia ettiği ibranameye dayanak taşınmazları üzerine konan hacizlerin ve haricen yapılan ödeme nedeniylede takip dosyalarının işlemden kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece istem doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanununun konuyla ilgili 71/2.maddesinde; "borçlu, takibin kesinleşmesinden sonraki devrede borcun ferilerinin itfa edildiğini, yahut alacaklının kendisine bir mühlet verdiğini noterden tasdikli veya imzası ikrar edilmiş bir belgeyle ispat ederse, takibin iptal veya talikine her zaman icra mahkemesinden isteyebilir" yasal düzenlemesine yer verilmiştir.

Borçlu, yukarıda açıklanan yasa maddesine uygun olarak noterden tasdikli bir belge ibraz edememiş, sadece alacaklı vekilinden verildiğini iddia ettiği adi nitelikteki ibra belgesine dayanmış bulunmaktadır. Bu ibranameyi veren ...................................... vefat ettiğinden bu belge kendisinin eli ürünü olup olmadığı yönünde ikrarının alınma olunağı kalmamıştır. Anılan vekil ile birlikte çalışan diğer alacaklı vekilinin C.Savcılığına başvurusu üzerine Adli Tıp Kurumunca yapılan inceleme sonucu verilen raporda sözü edilen belgedeki imzanın adı geçen vekil ...............................'in eli ürünü olduğunun belirtilmesi üzerine yazılı şekilde sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Ancak bu kabul yukarıda açıklanan yasa maddesindeki düzenlemeye uygun düşmemektedir. (belge altındaki imzaya yönelik açık bir ikrar bulunmamaktadır) O halde borçlunun istemi genel mahkemede açılacak bir dava sonucu yargılama ile belirlenebileceğinden istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, alacaklı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüyle Dairemizin 04.07.2006 tarih ve 2006/11604-14557 sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22464, Karar No: 2011/551, Tarih: 31.01.2011

**4. Ceza Dairesi         2008/22464 E.  ,  2011/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevli memurlara direnme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemine ilişkin; olay tutanağı, yakınan görevlilerin anlatımları ve dosya içeriğinden sanığın direnme eylemini bıçakla gerçekleştirdiğinin anlaşılmasına karşın, sanığın bıçağı görevlilere karşı kullanmadığından bahisle TCY.nın 265/4.maddesi uygulanmayarak yetersiz gerekçeyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2-Sanığın her bir eylemi yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmeden görevi yaptırmamak için direnme ve yasak silah taşıma eylemlerinden verilen hapis cezalarının birlikte adli para cezasına çevrilerek toplanması,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer C.Savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5092, Karar No: 2021/5410, Tarih: 18.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5092 E.  ,  2021/5410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21954, Karar No: 2012/18127, Tarih: 01.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21954 E.  ,  2012/18127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 01.01.2003 tarihli suç için: TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca:Düşme

01.01.2004 tarihli suç için: Sanıklar ..., ..., ... açısından beraat

Sanık ... açısından: Mahkumiyet

I- Katılan vekilinin” 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen " 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- 2004 takvim yılında “ sahte fatura düzenlemek” suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nin beraatlerine, sanık ...'in ise mahkumiyetine dair kararlara yönelik katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise :

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıklara yüklenen “ 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek “ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3544, Karar No: 2015/6540, Tarih: 22.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3544 E.  ,  2015/6540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

1-) Sanık ... hakkında;

a- Görevi kötüye kullanmak suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu, ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/1210 değişik iş sayılı ve 27.10.2011 tarihli kararıyla itirazın reddedildiği anlaşılmakla, sanık müdafinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

b- Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

2-) Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanığın, tanık ...'ın oğlunun tasdiknamesini ... Lisesin'den aldığı sırada yanında olduğunu kabul etmesi, tanık ..., sanıklar birarada iken oğlunun tasdiknamesini ve daha önce almış olduğu doktor raporlarını masaya bıraktığını beyan etmesi, sanık ..., bu sanığın öğrencinin naklinde bir sorun olmadığını söylemesi üzerine okula kaydının yine bu sanık tarafından yapıldığını ve bilgisayar öğretmeni ...'ın yoğunluktan dolayı lise öğrencilerinin notlarının diğer sanık Hayri tarafından bilgisayara geçirildiğini söylediğini belirtmesi, suça konu olayda öğrencinin kaydının 09.06.2008 tarihinde yapılması, sanığın 10.04.2008 tarihi itibariyle okuldan ayrılarak, aynı okula bağlı ... İlköğretim Okulundaki yöneticinin sorunu nedeniyle bu okulda görevlendirilmesine rağmen öğrenciye ait 13.06.2008 tarihli not fişlerinde ve 28.07.2008 tarihli tasdiknamede imzalarının bulunması ve aşamalarda değişmeyen beyanlarında bu imzaların kendisine aidiyetini inkar etmemesi, yine devamsızlık nedeniyle sınıf tekrarı yapması gerektiğini bildiği öğrencinin, 28.07.2008 tarihli tasdiknamesinde devamsızlığı "0" olarak gösterilen belgede imzasının bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; sanığın adı geçen başka okula görevlendirilmesinin geçici veya sürekli olup olmadığı, geçici ise hangi tarihler arasında görevlendirildiği araştırılarak, sanık ... beyanlarında bilgisayar öğretmeni olarak belirttiği ...'ın da tanık olarak beyanı alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6394, Karar No: 2015/9011, Tarih: 22.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6394 E.  ,  2015/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/183722

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2007 tarihli asıl karar, 24/04/2012 tarihli ek karar

NUMARASI : 2005/796 (E) ve 2007/262 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahkemece kendisine her hangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin, CMK'nın 231/11. maddesine aykırı olarak sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi,aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanıktan ele geçen meteryallerin tamamının Müzik Cd'si olduğu, müşteki vekili tarafından dosyaya sunulan katılma dilekçesi ekinde yer alan hak sahipliği belgelerinin sinema eserlerine ilişkin kayıt tescil belgeleri olduğunun açıkça tespit edilmesi karşısında, müşteki meslek birliği hakkında katılma kararı verilerek sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; hükümden vekalet ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda tebliğnameye uygun olarak, ONANMASINA, 22/12/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceğine ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığına, ayrıca bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Yargıtay Ceza Genel Kurulu da, 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararında hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Daire çoğunluğu, CGK'nun arama esnasında iki arama tanığının bulundurulmamasının sonuca etkili olmayan nisbi aykırılık olduğuna ilişkin Kararlarına dayanmakta ise de Anayasa Mahkemesinin, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermesi üzerine CGK, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında, bu kabullerinden vazgeçtiğini açıkça belirtmiştir: “Her ne kadar daha önceki kararlarda, sırf arama sırasındaki şekle ilişkin bu koşulun ihlal edilmesine dayanılarak aramanın hukuka aykırı sayılamayacağı ve ele geçen delillerin de 'hukuka aykırı biçimde elde edilmiş delil' olarak nitelenemeyeceği sonucuna ulaşılmış ise de, Anayasa Mahkemesi, konutta arama tanıkları hazır bulundurulmadan yapılan arama ile Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verdiğinden, CMK'nun 119/4. maddesinin amir hükmüne aykırı olarak kapalı alanlarda yapılan aramalarda o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmadan icra edilmişse aramanın hukuka aykırı olduğunun ve arama sonucu elde edilen suça konu eşyanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğunun kabulü gerekir.” (CGK, 28.04.2015, 2013/464 E., 2015/132 K.). Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de Aydemir/Türkiye davasında (17811/04, 24.05.2011), arama esnasında hazır bulunması gereken görevli veya bulunması gerekenler yer almadan konutta yapılan aramanın, AİHS'nin 8. maddesinde düzenlenen özel hayatın ve aile hayatına saygı hakkını ihlal ettiğine karar vermiştir (www.inhak.adalet.gov.tr/ara/karar/aydemir.pdf).

Açıklanan pozitif hukuk normları, AİHM, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının ve özel hayatın gizliliğinin gereğidir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, AİHM, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının ve özel hayatın gizliliğinin gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CMK'nun amir hükümleri karşısında, hukuka "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının yapılması mümkün değildir. Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.