muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1516, Karar No: 2014/21, Tarih: 21.01.2014

5326 sayılı Kanunun "Başvuru yolu" başlıklı 27. maddesinin uyuşmazlığa ilişkin olan 7. fıkrası;"Kovuşturma konusu fiilin suç değil de kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idarî yaptırım kararı verilmesi halinde; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle verilen beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idarî yaptırım kararına karşı itiraz da bu kanun yolu merciinde incelenir" şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre kovuşturma safhasında, kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmayıp kabahat sayıldığının anlaşılması halinde, idari yaptırım kararı verilmesi için dosyanın ilgili kamu kurum ya da kuruluşuna gönderilmesi yerine davayı gören mahkemece idari yaptırım kararı verilecektir. Bu halde mahkemece, açılan kamu davası dolayısıyla yürütülmekte olan kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmadığı gerekçesiyle hükmolunacak beraat kararıyla sonuçlandırılması ve idari yaptırıma karar verilmesi gerekecek ve bu uygulama 5326 sayılı Kanunun 27. maddesi, 5237 sayılı TCK ve 5271 sayılı CMK'nun sistematiği birlikte değerlendiğinde hükmün karıştırılması niteliğinde olmayacaktır.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu ihtilaf değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında orman alanından ağaç kesme suçundan 6831 sayılı Kanunun 91. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın eyleminin orman idaresinden izinsiz tapulu araziden ağaç kesme fiilini oluşturduğu, bu fiilin 6831 sayılı Kanunun 116/B-son maddesinde idari yaptırıma bağlandığı gözönüne alındığında, yerel mahkemece 6831 sayılı Kanunun 91/1. maddesinden sanığın beraatına, eylemin kabahat oluşturduğu gerekçesiyle 6831 sayılı Kanunun 116/B-son maddesi uyarınca 100 Lira idari para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay 3. Ceza Dairesi bozma kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün esastan incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Genel Kurul Üyesi, "sanık hakkında aynı eylemden dolayı hem beraat, hemde idari yaptırım kararı verilemeyeceğinden itirazın reddi gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 15.03.2012 gün ve 3315-9995 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, esastan incelenmesi için Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2014 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15365, Karar No: 2017/23248, Tarih: 25.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15365 E.  ,  2017/23248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-... köyü 115 ada 4 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda çevre emsal yerlerin satış fiyatlarından bahsedilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile

emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında ... lehine irtifak hakkı tesis edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu irtifak hakkının taşınmazda meydana getireceği değer düşüklüğü yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu irtifak hakkı ile geri kalanda bundan kaynaklanan değer kaybı şeklinde hesaplama yapan rapora göre eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında ... lehine irtifak hakkı tesis edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu irtifak hakkının taşınmazda meydana getireceği değer düşüklüğü yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu irtifak hakkı ile geri kalanda bundan kaynaklanan değer kaybı şeklinde hesaplama yapan rapora göre eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4467, Karar No: 2012/7995, Tarih: 08.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4467 E.  ,  2012/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet ( Sahte fatura kullanmak)

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/b-1. maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 62/1, 51/1. maddeleri gereğince sanığın 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Cezanın ertelenmesine. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

1- Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen Ay Kağıt Tic. San. Ltd. Şti. hakkında ne işlem yapıldığı, vergi tekniği ve kaçakçılık suçu raporları düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorulup, düzenlendiğinin bildirilmesi halinde aslı veya onaylı örnekleri getirtilip, anılan firma hakkında dava açılmış olup olmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde, dava dosyası celp ile incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi ve toplanan tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkümiyetine hükmolunması,

2-Kabule göre de; 2004 takvim yılı için sanığın eylemine uyan 213 sayılı Kanunun 359/b-1. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK uygulamalı karşılaştırma yapılmadan gerekçeden yoksun olarak denetime olanak vermeyecek şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6535, Karar No: 2010/14229, Tarih: 23.09.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/6535 E.  ,  2010/14229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, ruhsatsız bıçak taşımak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık hakkında ruhsatsız bıçak taşımak suçu nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

647 sayılı Yasanın, 5275 sayılı Yasanın 122.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 50/5.maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca sanık ... savunmanının temyiz talebinin isteme aykırı olarak REDDİNE,

B- Sanık hakkında yağma suçu nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10865, Karar No: 2011/6242, Tarih: 05.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10865 E.  ,  2011/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... Servis Oto Onarim ve Yedek Parça Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 9.3.2006 tarihli fatura ile davalı ... Ltd. şirketinden Renault Megane II SW model sıfır kilometre araç satın aldığını, diğer davalının aracın imalatçı ve ithalatçısı olduğunu müvekkilinin ekstra bedel ödeyerek artı bir yıl daha garanti satın aldığını, aracı 15.000 km kullandıktan sonra bakım için yetkili servise götürüldüğünde aracın arızalarının servise bildirildiği ve aracın onarımlarının yapılarak müvekkiline teslim edildiğini, daha sonra aracın 19.534 km’de iken bir takım arızalar çıkardığını bunların servis tarafından tamir edilmesine rağmen (2) gün sonra yeniden aynı arızaların meydana geldiğini ve arızaların sürekli tekrarlandığını, durumun noter ihtarı ile davalılara bildirildiğini ancak sonuç alınamadığını, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek satım konusu aracın yeni bir araçla değiştirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Servis Ltd. şirketi vekili, dava konusu aracın ikinci el olarak davacıya satıldığını davacı aracı mevcut hali ile görüp beğendiğini, aracın sıfır kilometre olduğu iddiasının yerinde olmadığını, davacının Ticaret Kanunu uyarınca süresinde kontrol edip ihbar yükümlülüğüne uymadığını, satıma konu aracın ayıplı olmadığını, arızalı kısımların servis tarafından tamir edildiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuş, diğer davalı Renault-Mais A.Ş vekili ise davacının TTK. 25/3 hükmü uyarınca süresi içinde ayıp ihbarında bulunmadığını davacının BK. 202/2. mad. uyarınca ya satım sözleşmesinin feshi ya da semenin tenzilini talep edebileceğini, ayrıca araçtaki tüm arızaların giderildiğini ifade ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı tarafından davalı ... Servis Ltd şirketinden 9.3.2006 tarihli fatura ile bir araç satın alındığı aracın garanti belgesinde sadece davalı adı geçen firmanın imzası olup diğer davalı Renault-Mais A.Ş şirketinin kaşe ve imzasının bulunmadığı, aracın ilk arızasının satım tarihinden (1) yıl sonra 21.3.2007 tarihinde meydana geldiği daha sonra araçta sık sık arızalar meydana geldiği, bu arızaların garanti süresi kapsamında oluştuğu, araçta meydan gelen bu arızaların kullanımdan değil imalat ya da montaj hatalarına bağlı olduğu, garanti belgesinde bir yıl içinde aynı arızanın ikiden fazla tekrarlaması veya farklı arızaların dört defadan fazla meydana gelmesi halinde aracın yeni bir araçla değiştirilmesinin talep edilebileceğinin belirtildiği, somut olayda bu şartların gerçekleştiği, dava konusu aracın aynısının üretilmediği, bu nedenle yeni bir araçla değiştirilmesinin mümkün olmadığı, davalı Renault-Mais A.Ş garanti belgesinde imzasının olmadığı gerekçesi ile davanın davalı Renault-Mais A.Ş yönünden husumet nedeni ile reddine, diğer davalı hakkındaki davanın ise bedel yönünden kabulü ile araç bedelinin bu davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... Servis Ltd vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1) Davaya konu aracın ithalatçısının davalı Renault-Mais A.Ş olduğu anlaşılmaktadır, ayrıca dosyaya sunulan garanti belgelerinden birinde de adı geçen davalı firmanın imzası da vardır. Bu durumda davalı Renault-Mais A.Ş’nin davada husumet ehliyetinin olduğunun kabulü gerekirken, mahkemece aksi düşüncelerle bu davalı yönünden davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi doğru değildir.

2) Dosyada bulunan 1.12.2008 ve 5.4.2010 tarihli bilirkişi kurulu raporları arasında çelişki bulunmaktadır. Mahkemece raporlar arasındaki çelişkiyi giderici yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınmadan hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve davalı ... Servis Oto Ltd. Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün hem davacı hem de davalı ... Seris Oto Ltd. yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1841, Karar No: 2014/4458, Tarih: 03.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1841 E.  ,  2014/4458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/24684

MAHKEMESİ : Bolu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07.11.2013

NUMARASI : 2011/176 Esas, 2013/203 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure, 10.08.2011 tarihli savcılık ve 25.11.2011 tarihli istinabe mahkemesindeki beyanlarında sanığın ilk eyleminin Nisan ayında gerçekleştiğini belirttiği halde, 22.09.2011 tarihli savcılık ifadesinde ilk eylemin sömestr tatilinde meydana geldiğini söylemek suretiyle suç tarihleri konusunda açıkça çelişkiye düştüğü, yine sanığın yanına gittiği ilk üç eylemde yanında kardeşi Furkan'ın da olduğunu ve sanığın yanına her gittiğinde birer hafta kaldığını beyan etmesine karşın, Furkan'ın okula devamsızlık günlerinin bu tarihlerle örtüşmediği ve ayrıca mağdurenin çelişkili her iki ifadesinde de Nisan ayında da eylem tarif ettiği ancak sanığın 01.04.2011-28.04.2011 tarihleri arasında başka bir suçtan cezaevinde bulunduğu ve bu nedenle Nisan ayında mağdurenin sanığın yanında kalmasının mümkün olmadığı, mağdurenin annesi olan müşteki Çiğdem ile anneannesi tanık Ayşe'nin özellikle kovuşturma aşamasında istinabe yoluyla alınan mahkeme beyanlarında mağdurenin kendilerine sanık tarafından yapılan ilk eylemin içeceğine ilaç katıldıktan ve bu şekilde kendisini uyuttuktan sonra cinsel ilişkiye girdi şeklinde anlattığını ifade etmelerine karşın, mağdurenin aşama beyanlarında bunun farklı dile getirilmesi suretiyle iddianın tek kaynağı olan mağdurenin oluşa dair anlatımlarının olması, mağdurenin babası olan sanığın annesinden ayrılıp başka bir ilde ve başka bir kadınla yaşamaya başladığı, babasının zaman zaman çocuklarını görmeye geldiği, mağdurenin de bazen il dışına gidip babası yanında bir kaç gün kaldığı ve babasının annesinden başka bir kadınla kendilerinden ayrı yaşayışına bizzat şahit olduğu bir ortam ve süreçte, bir gün eve geç geldiğinde dedesinin kendisine kızmasına müteakip "zaten beni kimse sevmiyor" diyerek arkasından babası ile ilgili ileri sürdüğü iddiaların ortaya çıkış şekli ve zamanı, sanığın aşamalarda üzerine atılı suçu işlemediğine dair istikrarlı savunmaları ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın isnat olunan suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin mahalline en seri biçimde bildirilmesi için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/38443, Karar No: 2017/16654, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38443 E.  ,  2017/16654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16498, Karar No: 2018/9902, Tarih: 11.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/16498 E.  ,  2018/9902 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak ve kiralananın tahliyesine ilişkin asıl dava ile istirdat ve tazminat istemine ilişkin karşı davada verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalılar-karşı davada davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen karar, davalılar-karşı davada davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş, ilk derece mahkemesince ek kararla temyiz isteminin reddedilmesi üzerine, davalılar-karşı davada davacılar vekili bu defa ek kararı temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

HMK'nun "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesinde; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kanunun "İstinaf Dilekçesinin Reddi" başlıklı 346 ncı maddesi; "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.",

"Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesi;"Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

......

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir." hükümlerini içermektedir.

Diğer taraftan, HMK'na dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 346 ncı madde hükmünün temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından verilen karara karşı ilgili bölge adliye mahkemesine veya ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli temyiz incelemesini gerçekleştireceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede ; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davalılar- karşı davada davacılar vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği....... Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda başvuru hakkında verilen kararın temyizinin kabil olmadığı belirtilerek tebliğ işlemlerinin yapılması için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, tebliğe çıkartılan bölge adliye mahkemesi kararına karşı davalılar-karşı davada davacılar vekili tarafından ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, temyiz dilekçesinin kesin olan bir karara karşı verildiği gerekçe gösterilerek temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar verildiği, bu ret kararına karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine dosyanın ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin İ......Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 11.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.......