muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1600, Karar No: 2023/2787, Tarih: 20.03.2023

Diğer taraftan bahsi geçen saman ve yem fabrikası/depo işyerinde sürekli hamalların bulunup bulunmadığı araştırılmalı, gerekirse beyanlarına başvurularak yapılan saman balyası taşıma işinin süreklilik arz edip etmediği üzerinde durulmalı, iş yerinde hamaliye işlerinin nasıl ve ne sıklıkta yapıldığı, bu indirme ve yükleme sırasında, taşıma işine sürekli davacının çağrılıp çağrılmadığı, davalı iş yerlerindeki mevcut sevk ve irsaliyelerde davacının imzasının bulup bulunmadığı araştırılmalı, piyasa hamallığı ve günü birlik iş yaptığı iddia edilen davacının geçimini gerçekten bu şekilde sağlayıp sağlamadığı tespit edilerek, davalı tarafça davacının serbest piyasa hamalı olduğunun öne sürülmesi karşısında, davacının kendi nam ve hesabına bağımsız çalışıp çalışmadığı araştırılmalı ve bu yönde piyasa hamallarının bağlı bulunduğu Serbest ... Odası veya Yük Taşıyıcıları Odası vs. gibi oda veya derneklerden davacının kaydı olup olmadığı sorulmalı, bilahare tarafları bilen, tarafsız başkaca kamu tanıkları dinlenerek tanık ifadeleri arasındaki çelişkiler giderilmeli, taraflar arasında hizmet akdinin unsurlarının mevcut olup olmadığı tespit edilmek suretiyle, davacının çalışmasının varlığı, süresi ve sürekliliği belirlendikten sonra meydana geldiği iddia olunan iş kazasına ilişkin toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir

VI. KARAR

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/11542, Karar No: 2019/14524, Tarih: 01.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11542 E.  ,  2019/14524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının mahkumiyet kararının verildiği 12/12/2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı temel ceza belirlenirken, TCK'nın 61. maddesi uyarınca gösterilen gerekçenin yeterli olduğu ve mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk ... için 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen ve duruşmadan haberdar edilmeyen müdafiinin hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 12/12/2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hüküm kurularak aynı Kanun'un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulandığı halde, birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun’un 116/4. maddesinin uygulanması,

3-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının düşük değerlerin esas alınması suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alınarak, suça sürüklenen çocukların 1 adet gömlek ve 20 TL değerindeki bozuk parayı çalması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının düşük değerlerin esas alınması suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği dikkate alınarak, suça sürüklenen çocukların 1 adet gömlek ve 20 TL değerindeki bozuk parayı çalması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükümlerin BOZULMASINA, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17423, Karar No: 2018/7160, Tarih: 16.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17423 E.  ,  2018/7160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; taraflar arasında İşyeri Sigorta Poliçesi düzenlendiği, 01/04/2013 tarihinde yıldırım düşmesi sonucu meydana gelen ani voltaj iniş çıkışı sebebiyle iş yerindeki makine, tesisat ve demirbaşlarında hasar meydana geldiği, sigortalı mahalde yapılan inceleme sonucunda toplam hasarın 38.763,18 TL olduğunun tespit edildiği, davacı şirketin iş hayatının devamlılığını sağlayabilmek adına hasarı ödeyip aynı miktar için davalı ... şirketine 25/04/2013 tarihli faturayı ibraz ettiklerini, davalı ... şirketinin verdiği cevapta "yangın çıkarmaksızın elektrikle doğrudan bağlantılı, voltaj iniş çıkışlı meydana gelen hasarlarda Yangın Sigortası Teminat Dışı kalan haller A.4.6 maddesi gereği oluşacak hasarlar teminat dışıdır" ifadesi yer alsa da bu konuda taleplerinin haklılığını gösteren Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatları olduğunu, bu nedenle 25/04/2013 tarihinde temerrüde düşen davalı ... şirketinden 38.763,18 TL sigorta bedelinin TCMB'ce uygulanacak avans-reeskont faiziyle birlikte tahsiline hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; düzenlenen eksper raporunda sonuç kısmında "davalı ... şirketi tarafından düzenlenen poliçede makine kırılması ve elektronik cihaz teminatlarının mevcut olmadığı" açıkça belirtildiği, davalı ... şirketi tarafından yapılan değerlendirme neticesinde ve ilgili ekspertiz raporu doğrultusunda poliçede elektronik cihaz ve

makine kırılması teminatı olmadığından davacı şirketin talebinin davalı ... şirketi tarafından reddedildiğini, davalı ... şirketi tarafından davacı şirkete gönderilen 15.05.2013 tarihli yazı ile "...Sigorta Genel Şartları gereği yangın çıkarmaksızın elektrikle doğrudan bağlantılı, voltaj iniş çıkışlı meydana gelen hasarlarda, yangın sigorta teminat dışı kalan haller A.4.6 maddesi gereği oluşacak hasarların teminat dışı olduğu, buna göre hasarın Yangın Sigortası Poliçesi Genel Şartlar ve Özel Şartları'na göre teminat dışı olduğu ve herhangi bir ödeme yapılamayacağı" belirtildiğinden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Davanın kısmen kabulü ile 25.732,30 TL tazmini alacağın 25/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Davanın kısmen kabulü ile 25.732,30 TL tazmini alacağın 25/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 413,54 TL fazla alınan temyiz peşin harcın davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 1.318,33 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6805, Karar No: 2018/3197, Tarih: 09.07.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6805 E.  ,  2018/3197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-) 04.12.2015 tarihli olayda sanıklarda ele geçen net 8,64 gr ve 46 mg eroin’in sanıkların kolluk savunmalarında Şanlıurfa ili, Tuzeken köyünde ikamet eden Halil İbrahim isimli kişiden 700 TL karşılığında satın aldıklarını belirtmeleri karşısında; sanıkların savunmalarında belirttikleri ve Suruç İlçe Jandarma Komutanlığınca Halil İbrahim Ayrıkısa olarak kimlik ve adres bilgileri belirlenen kişi hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunularak yapılacak soruşturmanın sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) Sanık ...’nin 04.12.2015 tarihli eylemi sabit kabul edilerek yapılan incelemede; zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesiyle uygulama yapılabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, dosyadaki bilgi ve belgelere göre 31.12.2015 tarihli olayda ... isimli kişide ele geçirilen 30 mg eroin’i sanığın temin ettiği kabul edilerek sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması yoluna gidilmiş ise de, 31.12.2015 tarihli olay tutanağında ... isimli kişide ele geçen 30 mg eroin’in sanık tarafından Yakup’a verildiğine ilişkin dosya içerisinde fiziki takip tutanağı bulunmadığı ve sanık ... ile ...’ın suçlamayı kabul etmemeleri karşısında; iddianamede geçen “saat 14.00 sıralarında ...'ın gelerek şüpheli ...'nin ikametinin bahçesine girdiği, bahçe duvarının yüksek olması nedeniyle bahçe içerisinin gözlemlenemediği, saat 14.20 sıralarında ...'ın ikametin bahçesinden çıktığı ve etrafını kontrol ederek şüpheli hareketlerle stadyum istikametine doğru gittiğinin görülmesi üzerine” şeklindeki ifadeleri içerir tutanağın varsa aslı ve onaylı örneği getirtilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile sanık hakkında TCK. m. 43’ün uygulanması,

3-) 31.12.2015 tarihli olayda sanık ...’un suça konu eroini oturduğu evde veya bahçesinde ...’a satması ve bu yerlerin umumi veya umuma açık yerlerden olmaması karşısında, TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendinin sanık yönünden uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-) Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanık ... yönünden 04.12.2015 ve 31.12.2015 olarak gösterilmesi gerekirken “04.02.2016” şeklinde eksik yazılması,

5-) 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

4-) Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanık ... yönünden 04.12.2015 ve 31.12.2015 olarak gösterilmesi gerekirken “04.02.2016” şeklinde eksik yazılması,

5-) 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak, sanık ... müdafilerinin tahliye talebinin reddine, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5464, Karar No: 2021/6226, Tarih: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5464 E.  ,  2021/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14095, Karar No: 2016/8046, Tarih: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14095 E.  ,  2016/8046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 473.60 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/447, Karar No: 2011/1813, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/447 E.  ,  2011/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın tamamı kapama elma bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan armut,erik, şeftali ve ceviz ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Dava konusu taşınmazın kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle elma ağaçları dışındaki meyveli ağaçların değeri de kapama meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların ancak idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2-Değerlendirmeye alınan ürünlerin işlenmeden tarlada elde edildiği haliyle satışından sağlanacak gelir esas alınarak değerlendirilmesi gerekirken meyve suyu fabrikasına verilen elma yan gelir kapsamına alınarak daha yüksek değere ulaşılan rapora dayanılarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedenleri doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9184, Karar No: 2020/9973, Tarih: 16.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9184 E.  ,  2020/9973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/264 E. - 2019/16 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliyesi 14. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliyesi 14. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/264 E. - 2019/16 K. sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanun ile değişik 10. maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere 3’er aylık vadeli hesaba bloke edilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca tespit edilen bedelin davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise kesinleşen karara göre davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, bu kısım için işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden tüm bedele yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23/10/2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01/06/2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/264 E.- 2019/16 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

1-Faize ilişkin 3 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Mahkemece tespit edilen 337.400,00 TL kamulaştırma bedelinin; davacı idare tarafından takdir edilen 84.350,00 TL'lik kısmına 07.10.2018 tarihinden ilk derece mahkemesinin karar tarihi olan 24.01.2019 tarihine kadar, mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki fark olan 253.050,00TL bedele ise 07.10.2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

2-Davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin (6) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.