muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1623, Karar No: 2025/2325, Tarih: 05.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1623 E.  ,  2025/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/248 E., 2024/636 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğunu, işe alındığı tarihte yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca deneme süresi sonunda kesin kabul esnasında davacının 2 (iki) üst dereceye intibak ettirilmesi gerektiğini; ancak davalı Kurum tarafından ticaret meslek liselerinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olmadığı gerekçesiyle kesin kabul sırasında 2 (iki) derece yerine 1 (bir) derece verildiğini, bu nedenle ücret alacaklarının da eksik ödendiğini ileri sürerek davacının kesin kabul esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe alındığı tarihte işyerine ibraz ettiği diploma gereği alındığı iş ve meslek kolu ile herhangi bir ilişkisi bulunmadığından deneme süresinde bir kademe artırıldığını, müvekkili ile Millî Eğitim Bakanlığı arasında yapılan koordineye göre 6764 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6764 sayılı Kanun) ile 3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanun'un (3795 sayılı Kanun) 3. maddesinde yapılan değişiklik ile 09.12.2016 tarihinden önce meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılamayacağını ve bu nedenle de toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonucunda verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazanmalarına imkân bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli kararı ile; davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğu, davalı Kuruma bağlı işyerinde işe alındığı ve 3 aylık deneme süresinden sonra 1 (bir) üst derece ile kesin kabulünün yapıldığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince davacının kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılıp yapılmayacağı yönünde olduğu, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden ticaret meslek liselerinin, lise muadili teknik öğrenim veren okul statüsünde olduğu gerekçesiyle davacının işe başlangıç tarihi esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 21.12.2023 tarihli kararı ile; davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre işe yeni alınan işçilerin 3 aylık deneme süresi sonunda kesin kabullerinin yapılacağı, kesin kabul yapılırken lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarının 2 (iki) derece alacağının düzenlendiği, davacının işe giriş tarihinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinde de aynı yönde düzenleme bulunduğu, davacının mezun olduğu okulun lise muadili teknik öğrenim veren okul olduğu ve davacının 2 (iki) derece almaya hak kazandığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bu maddi ve hukuki olgulara uygun şekilde fark alacakların hesaplandığı, ileri sürülen zamanaşımı def'inin değerlendirildiği, alacaklara işletilen faiz türü ve başlangıç tarihlerinin isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, kararda yer alan mevzuat hükümleri ve yapılan değerlendirme ışığında; 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun'un 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlük tarihi olan 09.12.2016 tarihinden itibaren (bu tarihten önce veya sonra ticaret meslek liselerinden mezun olunmasına bakılmaksızın) ticaret meslek lisesi mezunlarının, teknik öğrenim veren okul mezunu sayılmaları ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kesin kabul esnasında ayrıca bir üst derece daha almaya hak kazandıklarının kabulü gerektiği, buna göre davanın kabulü yerinde ise de davaya karşı ileri sürülen zamanaşımı def'i gözetilerek Şubat 2016 tarihinden itibaren hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu, davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği kabul edilerek 09.12.2016 tarihinden itibaren derece ve kademesi yeniden belirlenerek oluşacak sonuca göre fark ücret alacaklarının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Ticaret meslek lisesinin, lise muadili teknik öğrenim veren okul sayılamayacağını,

2. Davacının ücretinin mevzuata uygun belirlendiğini, iddia ve istemlerin haksız olduğunu,

3. Faiz türü ve başlangıcının hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının, mezun olduğu ticaret meslek lisesinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olup olmamasına göre kesin kabul esnasında 2 (iki) derece almaya ve buna bağlı olarak dava konusu fark ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı ile hükmedilen faiz hususundadır.

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemiz bozma kararında açıkça belirtildiği üzere davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği ifade edilmiş olmasına rağmen, Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde işe başlangıç tarihi itibarıyla 2 (iki) üst ücret derecesine intibakının yapılması gerektiğini tespitine karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “Davacının işe başlangıç tarihi itibariyle 2 üst ücret derecesine intibakının yapılması gerektiğini tespitine” ibaresinin çıkartılarak yerine “Davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespitine,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5183, Karar No: 2011/9459, Tarih: 18.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5183 E.  ,  2011/9459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili davalı (Alacaklı) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Bursa 13.İcra Müdürlüğü’nün 2009/19117 Takip, İnegöl 2. İcra Müdürlüğünün 2009/1964 Talimat sayılı dosyasından 16.11.2009 tarihinde haczedilen forkliftin müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile %40 tazminatın tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, dava konusu haczin borçlunun adresinde ve huzurunda yapıldığını, davacı ile borçlu arasında organik bağ bulunduğunu belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın tahsilini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; dava konusu haczin davacı şirkete ait 1. kattaki işyerinde yapıldığı, Forkliftin bilirkişi raporuyla tespit edildiği gibi 1998 yılından beri davacının demirbaş olarak kayıtlarında bulunduğu, aynı yerin 2. katında faaliyet gösteren borçlunun ise yaptığı iş gereği forklift ihtiyacı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu forklift üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı 3.kişi ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı alacaklı vekili 25.8.2010 tarihli temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını da ileri sürmüş ise de, sözkonusu dilekçe temyiz defterine kaydedilmiş olduğu halde, harcının yatırılmadığı anlaşıldığından, davalı alacaklı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddi gerekmektedir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına,davacı 3.kişi tarafından davalı alacaklının kötüniyetli olduğunun ispatlanamaması nedeniyle kötüniyet tazminatına hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz isteminin reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 39,10 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/704, Karar No: 2021/3379, Tarih: 07.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/704 E.  ,  2021/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 06:15 sıralarında, sanık ...'in idaresindeki kamyon ile yerleşim yeri dışında, aydınlatma bulunmayan, 7,20 metre genişliğinde, bölünmüş, tek yönlü, eğimli, viraj, kuru asfalt kaplama yolda alaca karanlık vaktinde, açık havada seyri sırasında olay yerine geldiğinde, aracında meydana gelen arıza nedeniyle yolun sağ tarafında arıza şeridi üzerinde gerekli önlemler alınmış, dörtlü flaşörleri ve ışık donanımı yanık vaziyette park halinde bulunan kamyonun sol arka kısmına, aracının sağ ön kısmı ile çarpması sonucunda, sanığın aracında bulunan ...'ın öldüğü, katılan ...'in ise nitelikli şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanık hakkında ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik incelemeye, teşdide, takdiri indirim hükümlerine ve paraya çevirmeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38510, Karar No: 2015/15938, Tarih: 09.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/38510 E.  ,  2015/15938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Belediye sınırlarındaki meraya tecavüz suçundan açılan davada, suçun mağduru Belediye Başkanlığı olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından; Maliye Hazinesi temsilcisinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Belediyeye ait meraya tecavüz suçundan zarar görme olasılığı bulunan Belediye Başkanlığı'nın temyiz hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan Belediye Başkanlığı vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6272, Karar No: 2015/370, Tarih: 02.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2013/6272 E.  ,  2015/370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdu..’a yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin meşru savunmaya, suç niteliğine, teşdide yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık...un olaydan bir süre önce mağdur..'un eşi ile birlikte olmaya başladığı ve bu birlikteliğin yaklaşık bir yıl sürdüğü, mağdur tarafından bu durumun öğrenilmesi üzerine sanıkla mağdurun farklı zamanlarda birkaç kez telefonla birbirlerine hakaret ve tehditte bulundukları, olayın sanığın eşi tarafından da öğrenilmesi ve aralarında tartışma yaşamaları nedeniyle olay günü sanığın mağduru cep telefonu ile aradığı ve mağdurun daha önce çalışmış olduğu matbaaya gelmesini istediği, bunun üzerine mağdurun araçla söz konusu yere geldiği ve araçtan iner inmez arka koltukta bulunan av tüfeğini aldığı, sanığın da mağdurun olay yerine geldiğini görür görmez elinde bulunan bıçakla mağdurun bulunduğu yere doğru gitmeye başladığı, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği ortamda sanık ve mağdurun birbirlerine saldırdıkları, mağdurun tüfekle sanığı hedef alıp ateş ettiği ancak isabet sağlayamadığı, sanığın ise bıçakla mağduru çok sayıda darbeyle yaraladığı, olay yerine gelen polislerin boğuşma halinde bulunan sanık ve mağdura müdahale ettikleri ve sanıkla mağduru ayırıp ellerinde bulunan bıçak ve tüfeğe elkoydukları olayda; sanığın mağdurun eşiyle bir süre cinsel birliktelik yaşaması ve olay günü mağduru olay yerine çağırması şeklindeki eylemi ile ilk haksız hareketi yaptığı ancak mağdurun olay yerine av tüfeği ile gelmesi ve somut olay yönünden ilk haksız eylemin kimden geldiğinin tespit edilememesi karşısında haksız tahrikte etki ve tepki arasındaki dengenin sanık lehine bozulduğu gözetilerek, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 02/02/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32864, Karar No: 2016/7939, Tarih: 15.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/32864 E.  ,  2016/7939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.03.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat .... ile karşı taraf adına vekili Avukat ...... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, davacı asilin isticvap olunarak, dosyaya sunulmuş belgelerin, yabancı dilde hazırlanan ibranameler ve ödeme belgelerinin değerlendirmeye tabi tutulması gerektiği belirtilmiş, ayrıca yurt dışı işyerinde çalışmış davacının brüt ücretinin tespitinde araştırılması ve değerlendirilmesi gereken yönler ayrıntılarıyla açıklanmıştır. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen, davacı asil isticvap edilmediği gibi, brüt ücretin tespiti noktasında da bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Bozma kararına uyulmasına rağmen, bozma kararı gereklerinin yerine getirilmemesi hatalıdır. Anılan sebeple, bozma kararı gerekleri yerine getirilerek, dava konusu alacaklar değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Mahkemece, yabancı dilde hazırlanmış belgelerin değerlendirilmesinde şu husus gözden kaçırılmamalıdır ki; yabancı dili bildiği ispatlanmayan işçi tarafından, yabancı dilde düzenlenmiş belgenin anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Anılan sebeple, davacının isticvabı neticesinde, yabancı dilde hazırlanmış belgelerde yazılı ödemelerin kabul edilmemesi halinde, işçinin ücret ödemelerinin yapıldığı banka hesap dökümleri celp edilerek değerlendirilmeli ve ödemenin banka aracılığıyla yapıldığı hususunun ispatlanmaması durumunda, yabancı dilde hazırlanmış belgelere itibar edilmemelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıya, davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3469, Karar No: 2022/18382, Tarih: 02.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/3469 E.  ,  2022/18382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık, tefecilik

...

...

Sanık hakkında düzenlenen iddianame, vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporunun sanığın 2008 takvim yılındaki eylemlerine ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinin en aleyhe kabulle "31.12.2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" ve "tefecilik" suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5897, Karar No: 2011/10591, Tarih: 19.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5897 E.  ,  2011/10591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/06/2009

Taraflar arasındaki davadan dolayı Antalya 6. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 09.06.2009 gün ve 2008/49 esas 2009/230 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 04.03.2010 gün ve 1181-2411 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:  Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan E. H.03.09.1982 tarihli akitle ve satış yoluyla 10 parça taşınmazdaki payını davalıya temlik ettiği görülmektedir.

Davacı, sözkonusu işlemin kendisinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmış; davalı ise miras bırakanın temlikteki amacının mirastan  mal kaçırma değil, mirasın paylaştırılması olduğunu savunmuş, murisin diğer çocuklarına da taşınmazlar verdiğini bildirmiştir.

Somut olayda; eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden hükme esas alınan mirasçılık belgesine göre, murisin yegane mirasçılarının davacı kızı N ile dava dışı oğlu Y.ın olduğu, davalı E. mirasçılık sıfatı bulunmadığı halde, yargılama sırasında  davalı E. tarafından  murisin çocukları N. ve Y. ile Nüfus Müdürlüğü aleyhine anne adının düzeltilmesi isteği ile açılan Antalya 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/4 esas 2011/33 karar sayılı davada davalı E. anne adının E. H. olarak düzeltildiği ve hükmün 31.03.2011 tarihinde kesinleştiği, böylece davalı E. de miras bırakan E.H. mirasçılarından olduğu hükmen ve kayden sabittir.  Hemen belirtilmelidir ki, eldeki davada daha önce kurulan hüküm sırasında davalı Emin'in mirasçılık sıfatının bulunmaması sebebiyle davacı ve dava dışı mirasçı Y.'a bir kısım yer ve paralar verildiği belirtilerek denkleştirme savunmasına itibar edilmemiş ise de; E. mirasçı olduğu mahkeme kararı ile subut bulduğuna göre bu savunma üzerinde durularak gerekli araştırmanın yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.