muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13921, Karar No: 2020/5517, Tarih: 28.09.2020

Muris ...’ın vefatıyla en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından 4721 sayılı TMK'nın 605/1, 609. maddelerdeki prosüdüre uygun olarak mirası reddolunduğundan; burada uygulanacak tasfiye usulü, "Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" usulüdür. Yukarıda da belirtildiği gibi murisin geri kalan mirasçıları olan Behiye Kavaslar ile Selcen Kavaslar kayyımı ... tarafından açılan davada Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesince mirasın reddine karar verildiğinden Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesine yönelik bir görevi bulunmamaktadır. O halde, eldeki davanın davacısının yönelttiği talebin bu davada görevli Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesini harekete geçirmeye yönelik bir talep olduğu kabul edilerek dava dosyası esasının kapatılıp dosyanın Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir,

Kabule göre de; mahkemece yapılan tasfiye prosedürü de usulüne uygun değildir. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 180. maddesi; reddolunan mirasın tasfiyesinin sekizinci bap (m. 208-256) hükümlerine göre; ait olduğu mahkemece yapılacağını hükme bağlamıştır. Öyleyse, mahkemece iflas masası teşkil edilip (m. 208), iflas dairesi oluşturulması, iflas dairesince tasfiyenin adi veya basit şekilde yapılmasına karar verildikten (m. 208/3) sonra seçilecek tasfiye yöntemine göre gerekli işlemlerin yapılmasının izlenmesi, terekeye (masaya) dahil hiçbir malvarlığı bulunmaz ise, iflas dairesince tasfiyenin tatiline karar verilip, bu hususun ilan edilmesi (m. 217), bu ilanda tereke alacaklıları tarafından otuz gün içinde iflasa müteallik muamelelerin tatbikine devam edilmesinin istenmemesi halinde iflasın kapatılacağının açıkça yazılması (m. 217); en son olarak da yürütülecek işlemlerin sonucuna göre iflasın kapanmasına (m. 254) karar verilebileceği gözönüne alınmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 28.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4872, Karar No: 2021/2728, Tarih: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4872 E.  ,  2021/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...'ın temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9383, Karar No: 2019/9626, Tarih: 24.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9383 E.  ,  2019/9626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin asıl işveren ... tarafından alt işverenlere ihale edilen temizlik işlerinde temizlik görevlisi olarak 07/04/2008- 25/03/2013 tarihleri arasında aralıksız olarak en son 1.000,00 TL. ücret ile haftanın 6 günü sabah 07:00 akşam 20:00 arası çalıştığını, iş sözleşmesinin belirsiz süreli iş sözleşmesi olduğunu, son olarak alt işveren ... Tem. İnş. Tur. Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti.de çalışırken işine son verildiğini, ihaleyi yeni alan alt işveren tarafından tekrar işe alınmadığını, iş akdinin tek taraflı olarak haksız bir şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, ... Büyükşehir Belediyesi'nin genel temizliği ve katı atık toplama işini hizmet alım ihalesi ile ihale ettiğini, şartnamelerde işçilerin aylık 26 gün ve günde 8 saat üzerinden çalışmalarının belirlendiğini, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde ise yeteri kadar personel çalıştırılacağını, davacının davasının belediyeye yönlendirmesinin yasal dayanağının olmadığını, işçinin haklarının ihale bedeli içinde ilgili firmaya ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tem. İnş. Tur. Oto. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının aslen davalı belediyenin işçisi olduğunu, ihale edilen iş kapsamında ve ihale sözleşmesi uyarınca davalı şirket işçisiymiş gibi sigortalı yapıldığını, maaşının iddia edildiği gibi olmadığını, davacının belirli süreli iş sözleşmeleri ile çalıştığı için kıdem tazminatı hakkının doğmadığını, ihbar tazminatı sorumluluklarının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin ispatı davalı işverene ait olup, davalı tarafından bu husus ispatlanamadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya kapsamına göre, davacı işçi asıl işveren ... Büyükşehir Belediyesi’nden alınan ihaleler kapsamında değişen alt işverenler nezdinde aynı işyerinde temizlik görevlisi olarak 07.04.2008-25.03.2013 tarihleri arasında çalışmıştır.

Davacı, 07.04.2008-30.01.2012 tarihleri arasındaki fazla mesai ücretleri için 30.01.2012 tarihi itibariyle işyerinde alt işveren olan ... İlaçlama Şirketi’ne karşı ayrı bir dava açmış ve bu dava ... 5. İş Mahkemesi’nin 2012/624 Esas-2014/385 Karar sayılı ilamı ile görülüp sonuçlanmıştır. Davacı, 07.04.2008-25.03.2013 tarihleri arasındaki fazla mesai ücretlerini ise eldeki iş bu dava ile son alt işveren ... Şirketi ile asıl işveren ... Büyükşehir Belediyesi’nden talep etmiştir.

Davacının 07.04.2008-30.01.2012 tarihleri arasındaki fazla mesai ücreti talebi için açtığı dava ile eldeki davada davalılar farklı olsa da, her iki dava açısından talep konusu alacak aynıdır. Temyiz incelemesi aynı gün yapılan ... 5. İş Mahkemesi’nin 2012/624 Esas-2014/385 Karar sayılı dosyasında verilen karar, davalının temyiz itirazları yerinde görülmeyerek Dairemizce onanmıştır. Her iki dosya bakımından da davacının yaptığı iş ve çalışma düzeni değişmemiş, sadece işyerindeki alt işveren değişmiştir. Buna göre, davacı tarafından temyiz de edilmeyen ... 5. İş Mahkemesi’nin 2012/624 Esas-2014/385 Karar sayılı dosyasında, fazla mesai hesabında yaz ve kış ayrımı yapılarak davacının yaz aylarında haftada 9 saat, kış aylarında ise haftada 6 saat fazla mesai yaptığı kabul edildiği halde, eldeki iş bu dosyada yaz ve kış ayrımı yapılmayarak tüm dönem için haftada 24 saat fazla mesai hesabı yapılması hatalıdır. Mahkemece, kesinleşen ... 5. İş Mahkemesi’nin 2012/624 Esas-2014/385 Karar sayılı dosyası celp edilerek fazla mesai ücretinin anılan dosyaya göre hesaplatılması gerekir.

Mahkemece yapılacak iş; 07.04.2008-30.01.2012 tarihleri arasındaki fazla mesai ücreti kesinleşen dosya ile hesaplanıp hüküm altına alındığı için söz konusu dosyada belirlenen çalışma sistemi dikkate alınarak hesaplama dışı kalan 30.01.2012-25.03.2013 tarihleri arası için fazla mesai hesabı yaptırmak, fesih tarihi itibariyle asıl işveren ile son alt işveren fazla mesai ücretinin tamamından sorumlu olacağından 30.01.2012-25.03.2013 tarihleri arası için hesaplanacak fazla mesai ücreti ile kesinleşen dosyada hesaplanıp hüküm altına alınan brüt 4.933,59 TL. fazla mesai ücretini toplayarak karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) hususu gözden kaçırılmadan kesinleşen dosyadaki miktar bakımından tahsilde tekerrüre neden olmayacak şekilde fazla mesai ücretini hüküm altına almaktır.

3-Davacı vekili, ıslah dilekçesinde açıkça talep konusu alacakları brüt tutarlar üzerinden ıslah ederek alacakların buna göre hüküm altına alınmasını istemesine rağmen, Mahkemece net tutarlar üzerinden hüküm kurulması ayrıca hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9821, Karar No: 2020/8863, Tarih: 14.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9821 E.  ,  2020/8863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin usulden reddine dair kararı ile birlikte ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/82 E. - 2019/238 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kesinlik sınırı altında kalması nedeniyle 6100 sayılı HMK'nun 352.maddesi gereğince usulen reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nun 341/2 maddesi gereğince, miktarı veya her paydaş için değeri 4.400,00-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak ilk derece mahkemesi kararları kesin olup, bu kararlar aleyhine istinaf yoluna başvurulamaz.

Bu nedenle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8982, Karar No: 2020/2958, Tarih: 23.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8982 E.  ,  2020/2958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararının düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin

temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25125, Karar No: 2016/3935, Tarih: 22.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/25125 E.  ,  2016/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ... işleminin iptali ile aylığın, kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmda açıklanan sebeplerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 06.12.2006 tarihinde kesinleşen davacıya, yaşamını yitiren ve 506 sayılı Kanunun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca 01.06.2009 tarihinden itibaren kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen 23.06.2009-22.12.2011 dönemine ilişkin aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Yukarıda açıklanan bilgiler ışığında somut olayda; Davacı ve eşinin 31.10.2006 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma ilamında davacı ve eşinin yazılı adreslerinin aynı adres, ....... Cad No: ................sayılı yer olduğu ve davacının maddi yönde herhangi bir talebinin bulunmadığı; Adres Bilgileri Raporuna göre davacı ve eşinin yerleşim yerlerinin, davacının beyanda bulunduğu 14.11.2011 tarihine kadar aynı yer ......... Cad No: .......... sayılı yer olduğu, Kurum denetiminin yapıldığı 12.11.2011 tarihinden sadece iki gün sonra, davacı yeni adres beyan ederek yerleşim yerini değiştirdiği, fakat davacının beyan ettiği yeni adresinde yapılan tahkikat neticesinde tanzim edilen 12.08.2013 tarihli kolluk tutanağı ile davacının 14.11.2011 tarihinde beyan ettiği adreste ............adlı kiracının oturduğu, davacının kayıt altına aldığı adreste fiilen oturmadığı gibi kiralayan malik olduğu, tanzim edilen tutanakla aynı zamanda davacının eşi ve oğlunun ikamet ettiği ................ No: ...........sayılı adresin yakınındaki annesinin yanında kalıp “sürekli” eşi ve oğlunun ikamet ettiği adrese gidip geldiğinin tespit edildiği; 12.11.2011 tarihli Sosyal Güvenlik Denetmeninin hazırlamış olduğu rapor kapsamında ise tarih itibariyle davacının henüz beyanla adresini değiştirmediği eşi ile müşterek olan anılan ........ nolu adrese gidildiğinde, denetmenleri kayıtların aksine davacının eşi değil, bizzat kendisinin karşıladığı ve beyanında denetim tarihi itibariyle boşanmalarının üzerinden yaklaşık 5 yıl geçmiş olduğu halde, 3 yıl önce eşi ile boşandıklarını, eski eşinin denetim yapılan adreste oturduğunu, kendisinin eşi gelince aynı sokaktaki evine gittiğini beyan ettiği, yine Nebahat adlı eltisi olduğu belirtilen şahsında aynı rapor kapsamındaki beyanında, 30 yıldır aynı adreste davacı ve eşinin birlikte yaşadıklarını, maaş alabilmek için evrak üzerinde boşandıklarını söyleyerek, mahkeme huzurunda da aynı yönde yeminli beyanda bulunduğu nazara alındığında; artık tespit edilen hususların davacı yanca ileri sürülen sebeplerle açıklanamayacağı, bu itibarla davalı Kurum tarafından tanzim edilen raporun aksinin ispat edilemediği, 5510 sayılı yasanın 56. ve 96. maddelerine göre ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin yerinde olduğu ,burada davanın reddi gerektiği gözetilmeksizin, mevcut bilgi ve belgelerle örtüşmeyen yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi usûl ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/657, Karar No: 2024/1062, Tarih: 11.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/657 E.  ,  2024/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/195 E., 2023/314 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda davacı yönünden reddedilen ve temyize konu miktarı 218.703,15 TL olup, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25444, Karar No: 2017/53, Tarih: 06.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25444 E.  ,  2017/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42780, Karar No: 2012/43595, Tarih: 13.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/42780 E.  ,  2012/43595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ağaç kesme suçundan düşme, açma suçundan beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında ormandan açma yapmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın temyiz itirazları, oluşa yapılan yargılamaya, toplanan delilere, gerekçe ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında ormandan ağaç kesmek suçundan açılan dava sonucu kurulan hükmün incelenmesinde;

Önödeme önerisinde tayin edilen ceza miktarına ve cezanın türüne göre CMUK'un 305. maddesi uyarınca cezanın kesin nitelikte olduğundan sanığın temyiz isteğinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.