muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32561, Karar No: 2015/5529, Tarih: 19.02.2015

Somut olayda davacının kış aylarında günde dokuz saat, yaz aylarında ise on saat çalıştığı kabul edildiğine göre ara dinlenme süresi, yukarıda açıklanan kanun ve ilkeler uyarınca bir saat olarak kabul edilmelidir.

Fazla çalışma alacağı hesaplanırken işçinin fiilen çalışmasının gerçekleştiği günlerin dikkate alınması gerekir. Davalının, davacının çok uzun süre raporlu olduğunu iddia etmesi yine hizmet cetvelinde bildirimi eksik olan dönemlerde fiili çalışmanın gerçekleşip gerçekleşmediği, raporlu olduğu söylenen sürelerin bu dönemleri kapsayıp kapsamadığı incelenmeden bu konuda denetime elverişli olmayan hesap raporuna göre karar verilmesi bozma sebebidir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/4956, Karar No: 2022/299, Tarih: 12.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/4956 E.  ,  2022/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : a) Mahkûmiyet; İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2019 tarihli 2018/230 esas ve 2019/143 sayılı kararı

b) İstinaf isteminin esastan reddi kararı; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 27/02/2020 tarihli 2019/2619 esas ve 2020/431 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteğinin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

1- Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden yapılan temyiz talebi ile ilgili olarak:

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,Sanık  müdafii tarafından 13.04.2020 tarihinde hüküm temyiz edilmiş ise de; sanığın ceza infaz kurumundan gönderdiği 13.01.2021, 08.07.2021 tarihli dilekçelerinde “ temyiz hakkımdan feragat ettim cezamın onaylanmasını istiyorum”  şeklindeki talebinin temyizden vazgeçme niteliğinde olması nedeniyle; hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükümler yönünden yapılan temyiz talepleri ile ilgili olarak:

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar Özgür ve Serkan hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4681, Karar No: 2020/8402, Tarih: 10.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/4681 E.  ,  2020/8402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK.nın 155/2, 43/1, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin sanatçı olarak serbest meslek faaliyetinden kaynaklanan mali işlemlerinin yönetimi için İstanbul Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirler odasına kayıtlı olarak Serbest Muhasebeci unvanı olmakla birlikte bağımsız büro sahibi olmayan sanığın, arkadaşı ...’in imzasıyla yaptığı, sanığın müştekinin vergi ödemeleri için değişik tarihlerde ve zamanında gönderdiği toplamı 78.885.60 TL olan parayı almakla birlikte vergi dairesine yatırmadığı, zamanında yatırılmayan bu vergi asılları için 18.688.81 TL ilave gecikme zammı ödemek zorunda kaldığı, bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Serbest muhasebecilerin, 3568 sayılı Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2/A maddesinde belirtilen görevleri arasında “vergi ve prim borcunu yatırmak” gibi bir görevlerinin olmadığı, ayrıca Türkiye Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler Odaları Birliği’nin Mecburi Meslek Kararları'na ilişkin 26/01/1996 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 1996/1 sayılı genelgesinin 1. maddesinde yer alan "meslek mensupları, müşteri adına üçüncü kişilere ödeme yapmak üzere her ne isim altında olursa olsun mali değerler alamazlar" şeklindeki hükmü de dikkate alınmak suretiyle; sanığın, müştekinin vergi ve sigorta borçlarını ödemek üzere aldığı paraları ilgili kurumlara yatırmayarak uhdesinde tuttuğunun anlaşılması karşısında eylemin, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK’nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmünün tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15351, Karar No: 2015/14995, Tarih: 15.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15351 E.  ,  2015/14995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yıllık izin, yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına ise bila ikmal iade edildiği ya da tebligat parçalarının dosya arasına alınmadığı görülmüş, bir kısım dosyada ise ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkemeye başvurur. Müdahale dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya alınmaksızın ve özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri toplanmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenip getirtilerek gerekirse yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de; Davacı dava dilekçesinde 07.07.2006-30.03.2011 tarihleri arasında çalıştığını iddia ederken, hizmet döküm cetvelinde 07.07.2006-31.12.2006; 02.10.2007-02.10.2007; 23.08.2008-14.09.2008; 17.08.2009-30.03.2011 tarihleri arası çalışma kaydı olduğu görülmüştür. Bilirkişi tarafından kesintisiz çalışmış gibi talep edilen tarih aralığı gözetilerek yıllık izin alacağının hesaplandığı ve bu hesaplamanın hükme esas alındığı anlaşılmıştır.

Dolayısıyla mahkemece kıdem süresi ve bu süre üzerinden yapılan yıllık izin ücreti kabulü hatalıdır.

Yapılması gereken davacı tanık dinletmediğinden hizmet süresi yönünden resmi kayıt olan hizmet döküm cetveli ve ... kayıtlarının esas alınmasıdır.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3079, Karar No: 2012/3921, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3079 E.  ,  2012/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünün veri cetvelinde; dekara ortalama verim patateste 3700 kg ve bostan (kavun)da 1450 kg olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda sırasıyla 3350 kg ve 1400 kg alınması suretiyle düşük değer hesaplanmış olması,

2-Taşınmazın şehir merkezine, kara ve demiryollarına, ürün toplama merkezlerine yakın olması gibi nedenler tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en çok %20 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden %30 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3-Artan kesimin değer kaybının hesabında; artan kesimin miktarı ile taşınmazın bulunan m² değerinin çarpılması ve böylece artan kesimin tamamının değerinin bulunması, bundan sonra da değer kayıp oranına denk gelecek miktarının hesaplanması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda artan kesimin değer kayıp oranına denk gelen m² miktarının parasal değer olarak alınması suretiyle hesap hatası yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11432, Karar No: 2010/2668, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11432 E.  ,  2010/2668 K.**

**"İçtihat Metni"**

...-Komşu ayaryakıt Tic. San. Ltd. Şti vekili avukat ... ile İnönü Üniv. Rek vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.5.2008 gün ve 723-230 sayılı hükmün Dairemizin 14.7.2009 tarih ve 2008/13815-2009/9858 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, 9.2.2001 ve 21.3.2001 tarihli sözleşmeler ile davalı Rektörlüğe 6 no fuel oil, özel kalorifer yakıtı motorin ve madeni yağ teslim etmeyi taahhüt ettiklerini, sözleşmeye uygun teslimatları yaptıklarını, ancak, davalının önce haklarında kaçak akaryakıt teslim edildiğinden bahisle suç duyurusunda bulunduğunu, teslim edilen mal bedellerin ödemediğini, sözleşmeyi haksız olarak feshettiği, teminatın iade edilmediğini, açılan ceza davasının beraat ile sonuçlandığını ileri sürerek, 36.061.740.000 TL maddi, 25.000.000.000 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının sahte belgeler ile akaryakıt temin ettiği yönünde ihbar geldiğini, suç duyurusunda bulunduklarını, yapılan araştırmada önceki teslimatlarda usulsüz ve sahte belgeler tanzim edildiğini anlaşıldığını, bu nedenle sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuna nazaran, davacı şirket yetkililerinin ceza davasında beraat ettikleri, ürün analizlerinde ve yapılan işlemlerde bir usulsuzlük bulunmadığı, davalının sözleşmeyi haksız olarak feshettiği sonucuna varılarak, dava ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiş, Dairemizce .2008/13815 esas ve 2009/9858 karar sayılı ilamımızla özetle; “… sözleşmenin 8.maddesine göre teslim edilecek ürünlerin Tüpraş çıkışlı olmasının kararlaştırılmış olmasına rağmen düzenlenen belgelerin sahte tanzim edildiğini ileri sürmüştür. Taraflar arasındaki sözleşmenin 8.maddesinde ise, "satıcı, alıcının belirleyeceği yakıt ihtiyacının 24 saat içerisinde giderecektir. Yakıt taşıyan tankerlerin kapakları dolum tesinin mührü ile gelecek ve firma rafineri çıkış kantar fişini ibraz edecektir. Bunlar olmayınca teslim alınmayacaktır." şeklinde kararlaştırma yapılmıştır. Bu düzenlemedeki amacın, davalı tarafından teslim alınacak ürünlerin kalite ve güvenilirliğini daha etkili bir biçimde denetlemek olduğu, alınacak yakıtın Tüpraş menşeili olmasının şart koşulduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Bu itibarla,davacının bu eylemlerinin diğer suçun unsuru haline geldiği gerekçesi ile verilen ceza kararları hukuk hakimini bağlayacı mahiyette değildir.

Bu durumda mahkemece, davalının önceden yapılan 3 üç adet teslimata ilişkin sahte belge düzenlenmesi ile ilgili iddia ve savunması üzerinde durulması, gerçekten bu belgelerin sahte düzenlendiğinin anlaşılması halinde davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu gibi hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir…” gerekçesiyle bozulmuş ise de; ... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2001/106-100 sayılı kararıyla akaryakıtın mutlaka Tüpraş çıkışlı olmasının aranmadığının ve standartlara uygun olduğunun anlaşıldığı “ hususunun maddi vakıa olarak tespit edilip kesinleştiği, böylelikle bozma kararımızda “alınacak yakıtın Tüpraş menşeli olmasının şart koşulduğunu yönündeki bozma gerekçesinin zuhule müstenit olduğu ve 9.2.2001 tarihli sözleşmede de Tüpraş menşeli olmasının şart koşulmadığı anlaşıldığından Dairemizin bozma kararının kaldırılmasına ve Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (açıklanan nedenlerle Davacı’nın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.7.2009 gün ve 2008/13815 esas ve 2009/9858 karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 4.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26355, Karar No: 2015/14905, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/26355 E.  ,  2015/14905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 25.04.2004 tarihinden 11.04.2011 tarihine kadar davalı şirkette kepçe operatörü olarak çalıştığını, 11.04.2011 tarihinde davacının iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil – hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı işten ayrılırken kendisine kıdem ve ihbar tazminatları dahil tüm tazminatlarının ödendiğini ve davacının davalı şirketi ibra ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin davacının iş akdini haklı neden olmaksızın feshettiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal –bayram genel tatil ücreti, yıllık izin ücretinin kabulüne, hafta tatili ücretinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı işveren davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini belirterek ibraname ve miktar içeren ancak her bir kalemde iki ayrı seçenek ve sonuç toplam taşıyan belge ibraz etmiştir.

Davacı ibranamenin altına kıdem ve ihbar tazminatını aldığını el yazısı ile belirtmiş ve belgenin altını imzalamıştır.

Mahkemece her bir kalemde ayrı rakam taşıyan belgedeki kenarı işaretli olan rakamlar mahsup edilmiş ise de; belgenin niteliği davacıya açıklatılmadığı gibi belgenin neden bu şekilde ayrıştırıldığı karar gerekçesinde açıklanmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; miktar içeren belgenin davacıya sorulup açıklattırılarak sonuca gidilmesidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.04 2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5907, Karar No: 2022/948, Tarih: 20.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5907 E.  ,  2022/948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

“2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan hakkında kamu davası açılan sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmemesi karşısında; Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4-UYAP üzerinde yapılan kontrolde, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/388 Esas sayılı dava dosyasında yargılamasının yapılarak mahkumiyet hükmünün 20/06/2019 tarihinde kesinleştiği, sanığın aynı mükellefiyeti ile aynı takvim yılında başka mükelleflerce düzenlenen sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği anlaşılmakla; 2010 yılına ilişkin mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından, söz konusu dosya ile varsa aynı mükellefiyeti ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının tespit edilmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

5-Kabule göre de;

a)2010 takvim yılında kullanılan faturaların Aralık ayı KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, "25.01.2011" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığına 2010 olarak hatalı yazılması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,