muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1238, Karar No: 2016/9342, Tarih: 26.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/1238 E.  ,  2016/9342 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ..... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ....'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalıların alt işveren olarak yapımını üstlendiği ... Adliyesi inşaatının elektrik işlerinde teknisyen olarak çalıştığını, gerçek ücreti üzerinden SGK primlerinin yatırılmaması, ücretlerinin ve yapmış olduğu fazla çalışmaların karşılığının ödenmemesi gerekçeleriyle iş akdini haklı olarak feshettiğini iddia ederek bazı işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davacının asgari ücret aldığını ve ücretlerinin ödendiğini, fazla çalışma yapmadığını ve bu nedenlerle iş akdini feshinin haklı olmadığını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin yapmış olduğu fazla çalışmaların hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir. Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda, davacı tanığı ... çalışma saatleri ile ilgili bir beyanda bulunmamış, diğer davacı tanığı ... ise Mart 2012-Aralık 2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını belirterek çalıştığı dönem için çalışma saatleri ile ilgili bilgi vermiştir. Davacının fazla çalışmasını ispatladığı Mart 2012-Aralık 2012 tarihleri arası dönem için fazla çalışma hesaplanıp mahkemece hüküm altına alınması gerekirken, tüm çalışma süresi için fazla çalışma hesabı yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı .....'ne iadesine, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11971, Karar No: 2015/12947, Tarih: 03.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/11971 E.  ,  2015/12947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/345-2013/980

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 gün ve 2013/345-2013/980 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/05/2015 gün ve 2014/14311-2015/7203 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi talep formu başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının mümkün bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı D.. U..'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 50.000 DM karşılığı 52.417,63 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davacının hisse senedi devir ve kabul sözleşmesini özgür iradesi ile imzaladığı, hilenin kanıtlanamadığı, SPK raporlarının tek başına davacı iddialarını ispatlamaya elverişli bulunmadığı gerekçesiyle, davanın davalı şirket yönünden ispat olunmaması, davalı D.. U.. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28/05/2015 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/382, Karar No: 2015/2130, Tarih: 04.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/382 E.  ,  2015/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan ...'in, sanık ...'nın internet üzerinden hasarlı araç alıp sattığından bahisle onunla birlikte tanık ...'nın dükkanında internet üzerinden bedelini ödeyerek bir araç satın aldığı, aracı tamir için sanığa teslim ettiği, ancak sanığın, tamir işlemleri bitmesine rağmen aracı iade etmediği, bu araç yerine başka bir aracı katılana verdiği, verdiği ikinci aracın da satış bedeli ödenmediği için gerçek sahibi tarafından katılanın elinden alındığı, bunun üzerine sanığın, katılana 6 adet toplam 6.640 TL'lik sened tanzim edip verdiği somut olayda;

Sanık hakkında... Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/06/2007 tarih ve 2006/1051, Esas 2007/512 Karar sayılı mahkumiyet ilamı, sanığa atılı eylemin hukuki ihtilaf olduğundan bahisle Dairemizin 02.04.2013 tarih ve 2011/22187 Esas, 2013/5997 Karar sayılı kararıyla beraat kararı verilmesi gerektiği yönünde bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada mahkemenin bu bozma kararına uyduğunu belirtmesi karşısında çelişkiye düşerek beraat kararı yerine yeniden mahkumiyet kararı vermesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/820, Karar No: 2023/1074, Tarih: 08.11.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/820 E.  ,  2023/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1728 E., 2022/228 K.

KARAR : Davanın kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 05.10.2021 tarihli ve

2021/4668 Esas, 2021/1492 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davalılar ... Petrolcülük A.Ş. ile ... A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; mülkiyeti müvekkiline ait olan ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 2376 ada 1 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmaz üzerinde intifa hakkı tesisi için dava dışı ... ...'e yetki verildiğini, adı geçen kişi tarafından bu yetkiye dayanılarak taşınmazda 22.05.2007 tarihli işlem ile davalı ...Ş. lehine on beş yıl süreli intifa hakkı tesis edildiğini, davalı ...Ş.'nin de dava konusu taşınmaz üzerinde gaz satışına ilişkin pompalarının bulunduğunu, 20.03.2011 tarihli protokol ile intifa hakkı süresinin 20.03.2016 tarihinde sona ereceği kararlaştırılarak bu hususun 08.12.2011 tarihli işlem ile tapuya şerh edildiğini, müvekkili tarafından davalılara gönderilen ihtarnameler ile 20.03.2016 tarihi itibarıyla taşınmazın boşaltılarak intifa ve ipotek kayıtlarının kaldırılması ihtar edilmiş ise de taşınmazın boşaltılarak teslim edilmediğini, 13.03.2017 tarihli işlem ile de süresi biten intifa hakkının tapu kaydından terkin edildiğini, gerekli ihtarlar tebliğ edilmesine rağmen davalıların akaryakıt istasyonu olarak kullandıkları taşınmaza haksız ve hukuka aykırı müdahalelerinin 20.03.2016 tarihinden beri devam ettiğini ileri sürerek davalılar tarafından gerçekleştirilen müdahalenin men'ine, taşınmaz üzerindeki tecavüzlü yapıların tamamının kal'ine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik aylık 2.000,00 TL ecrimisil bedelinin haksız müdahalenin başladığı 20.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından 15.09.2005 tarihinde intifa hakkı ve ipotek tesis etmek üzere ... ...'e özel vekâletname verildiğini, anılan vekâletname ile dava konusu taşınmaz üzerinde 22.05.2007 tarihli intifa hakkı, ipotek tesisi işlemleri ile 08.12.2011 tarihli intifa kısaltma işlemlerinin gerçekleştirildiğini, davacının vekili ... ... ile müvekkili arasında intifa hakkının kısaltılması ve anılan taşınmazda ... ... Petrol Ürünleri Kimyevi Gübre Otelcilik ve Otomotiv Ticaret Sanayi Ltd. Şti.'nin bayilik faaliyeti göstermesine ilişkin olarak 20.03.2011 tarihli protokolün tanzim ve imza edildiğini, davacının herhangi bir ihtirazı kaydı ya da hukuka aykırılık iddiasında bulunmadığını, taşınmazda müvekkilin bayisi ... ... Petrol Ürünleri Kimyevi Gübre Otelcilik ve Otomotiv Ticaret Sanayi Ltd. Şti.'nin faaliyet yürüttüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin diğer davalı ... ... Petrol Ürünleri Kimyevi Gübre Otelcilik ve Otomotiv Ticaret Sanayi Ltd. Şti. ile aralarında otogaz bayilik sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşmeye göre taşınmaz üzerinde akaryakıt ve otogaz bayilik faaliyeti gösteren anılan şirketin söz konusu faaliyetini münhasıran kendi nam ve hesabına gerçekleştirdiğini, müvekkilinin sadece bayisi olan şirkete mal sattığını, anılan gayrimenkul üzerinde müvekkilinin nam ve hesabına herhangi bir faaliyet yürütülmediğini, bayilik sözleşmesi gereği mülkiyeti müvekkiline ait olan lpg pompaları, lpg tankı ve sair otogaz ekipmanlarının bayisi olan şirkete emanet olarak teslim edildiğini, müvekkilinin taşınmaz ve ekipmanlar üzerinde herhangi bir zilyetliği, faaliyeti ve tasarrufunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı ... ... Petrol Ürünleri Kimyevi Gübre Otelcilik ve Otomotiv Ticaret Sanayi Ltd. Şti. (... ... Ltd. Şti.); usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.09.2020 tarihli ve 2017/104 Esas, 2020/273 Karar sayılı kararı ile; tapu kaydına göre dava konusu taşınmazın maliki olan davacının taşınmazdaki her türlü haksız müdahalenin men'ini talep etme hakkı bulunduğu, yapılan keşifte davalıların taşınmaza el attığının saptandığı, el atılan kısım bakımından haklı olan davanın kısmen kabulü ile taşınmaza yapılan müdahalenin men'ine, üzerindeki cihazlar ile yapıların kal'ine, 38.321,80 TL ecrimisil bedeli ve 24.275,00 TL kal bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ve faize ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.01.2021 tarihli ve 2021/27 Esas, 2021/91 Karar sayılı kararı ile; dava konusu edilmeyen kal bedelinin ıslah yoluyla dava konusu edilmesine yasal olanak bulunmadığı, davacı tarafın kal masraflarının tahsiline yönelik usul kurallarına uygun bir talebi bulunmadığına göre talep dışına çıkılarak bu hususta karar verilmesi doğru olmadığından İlk Derece Mahkemesi kararının kal bedeli yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1.b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, taşınmaza yapılan müdahalenin men'i ile üzerindeki cihazların ve yapıların kal'ine, 38.321,80 TL ecrimisil bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ve faize ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ...Ş. vekili ve ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan deliller ve dosya içeriğinden; çekişme konusu 2376 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 802,43 m2 yüzölçümünde ve arsa vasfında davacı adına kayıtlı iken, 22.05.2007 tarihinde davalı ...Ş. lehine 15 yıllık intifa hakkı tesis edildiği, 20.03.2011 tarihli protokol ile intifa hakkı sürenin 20.03.2016 tarihinde sona erecek şekilde kararlaştırıldığı, ... Petrolcülük A.Ş. ve ... A.Ş. ile davalı ... arasında bayilik sözleşmelerinin yapıldığı, taşınmazın ilgili şirketin fiili kullanımında olduğu ve intifa hakkının da 13.03.2017 tarihinde tapundan terkin edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere, ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, ecrimisilin hüküm altına alınabilmesi için, davalının kötüniyetli müdahalesinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde ispatı gerekir.

Yine, Türk Medeni Kanunu'nun 683. maddesinde, "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir" hükmüne yer verilmiştir.

Yine, Türk Medeni Kanunu'nun 683. maddesinde, "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, taşınmazın maliki davacı tarafından davalı ...Ş. lehine 22.05.2007 tarihinde 15 yıllık intifa hakkı tesis edildiği, intifa hakkı tesis edilen alanın akaryakıt istasyonu olarak kullanıldığı, 20.03.2011 tarihli protokol ile intifa hakkı süresinin 20.03.2016 tarihinde sona ereceğinin belirtildiği, hakkın 13.03.2017 tarihinde tapudan terkin edildiği, davalı ...’nin intifa hakkı tesis edilen alanı akaryakıt istasyonu olarak fiilen işlettiği, diğer davalı şirketler ile de aralarında bayilik sözleşmeleri olduğu, sözleşme gereği bir kısım makina ve teçhizatın mülkiyetinin ... Petrolcülük A.Ş. vekili ve ... A.Ş’ye ait olduğu ancak ilgili şirket tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Davalılar ... Petrolcülük A.Ş. ve ... A.Ş’nin diğer davalı şirket ile aralarındaki sözleşme gereği aslen tedarikçi oldukları, taşınmazda zilyet olmadıkları ve taşınmazı kullanmadıkları açıktır.

Hal böyle olunca, Mahkemece, davalılar ... Petrolcülük A.Ş. ve ... A.Ş’ye yönelik davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir..." gerekçesiyle karar oy çokluğuyla bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı