muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19508, Karar No: 2013/7226, Tarih: 02.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/19508 E.  ,  2013/7226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, haftasonu ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Bakanlığı temsilen Arhavi İlçe Milli Eğitim Müdürü yargılamaya katılarak, davacının Arhavi Öğretmenevi Müdürlüğü işçisi olduğunu, işçilik alacaklarından Öğretmenevi yetkilisinin sorumluluğu bulunduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı Bakanlığı temsilen Arhavi İlçe Milli Eğitim Müdürü tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Somut olayda, dava dilekçesinde davalı taraf olarak ... gösterilmiş, Mahkemece, dava dilekçesi İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne tebliğ edilerek, duruşmaya katılan İlçe Milli Eğitim Müdürü huzurunda davaya devam edilmiştir. İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nün, Bakanlıktan ayrı bir tüzel kişiliği olmadığı gibi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 52. maddesi uygulaması açısından da Bakanlığın kanuni temsilcisi değildir. Huzurunda davaya devam edilen, İlçe Milli Eğitim Müdürünce, Bakanlık tarafından davanın yürütülmesinde yetkilendirildiğine ilişkin bir temsil belgesi de sunulmamıştır. Anılan nedenle, davacı tarafın, temsilci göstermede yanılgıya düştüğünün kabulüyle, davalı Milli Eğitim Bakanlığı'na usulüne uygun şekilde dava dilekçesi tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanması, ardından davanın esasına girilmesi gerekirken, taraf teşkili usulüne uygun şekilde sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11261, Karar No: 2018/5588, Tarih: 29.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11261 E.  ,  2018/5588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 13.12.2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacılardan Musa ve İpek'in kızları, diğerlerinin kızkardeşleri olan ... 'un ... plakalı araçta yolcu konumunda iken ... plakalı aracın çarpması sonucunda vefat ettiğini, ... plakalı aracın davalı ... şirketine ZMMS poliçesi ile sigortalı olup araç malikinin davalı ..., sürücüsünün davalı ... olduğunu belirterek şimdilik davacılar Musa ve İpek için 100,00'er TL olmak üzere toplam 200,00-TL maddi tazminatın davalılar malik ve sürücüden olay tarihinden sigortacı yönünden temerrüt tarihinden itibaren faizi ile tahsiline, davacılar Musa ve İpek için 60.000,00TL diğer davalılar için ayrı ayrı 20.000,00-TL olmak üzere toplam 240.000,00-TL manevi tazminatın malik ve sürücüden olay tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 21.010,51 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat davasının kabulüne, davacılardan ... için 7.183,70-TL, ... için 14.026,81-TL, olmak üzere toplam 21.210,51-TL'nin davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden, diğer davalılar yönünden 13.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müşterek ve müteselsil tahsili ile davacılar Musa ve ... 'a ödenmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, davacılar Musa ve İpek için ayrı ayrı 5.000,00'er TL, diğer davalılar Gürbüz, Metin, Emrah, Ramazan, Yağmur, Serkan için ayrı ayrı 1.000,00'er TL'den toplam 16.000,00-TL'nin olay tarihi olan 13.12.2012 tarihinden itibaren davalılar ..., ... 'den müşterek ve müteselsilen alınarak, davacılara ödenmesine, karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucunda ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucunda ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

TBK'nın 56. maddesi(BK 47. mad) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar, olayın oluş şekli ve kusur durumu ve müteveffanın yaşı dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatların az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminatlara hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

3-Destekten yoksun kalma zararının hesabında, destekten yoksun kalanlara müteveffanın sağlığında sağlamış olduğu/olacağı yardımın miktarı belirlenmelidir.

Davacıların desteği olan Ayşe, kaza tarihinde 24 yaşında ve bekar olarak vefat etmiştir. Hükme esas alınan aktüer raporunda, desteğin evleninceye kadar olan dönemde anne ve babasına gelirinin %20'si oranında pay ayıracağı varsayılmış, evli ve çocuksuz olduğu süre zarfında anne ve babasına gelirinden %7,5'ar, bir çocuklu olduğu dönmede %5'er ve iki çocuğu olunda %4'er pay ayıracağı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Davacıların desteği olan Ayşe, kaza tarihinde 24 yaşında ve bekar olarak vefat etmiştir. Hükme esas alınan aktüer raporunda, desteğin evleninceye kadar olan dönemde anne ve babasına gelirinin %20'si oranında pay ayıracağı varsayılmış, evli ve çocuksuz olduğu süre zarfında anne ve babasına gelirinden %7,5'ar, bir çocuklu olduğu dönmede %5'er ve iki çocuğu olunda %4'er pay ayıracağı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Hayatın olağan akışına göre bekar olarak ölen çocuğun ileride evleneceği ve en az iki çocuk sahibi olacağı kabul edilerek, desteğin evleninceye kadar gelirinin yarısını kendi ihtiyaçları yarısını da anne ve babası için ayıracağı varsayılarak bu dönemde desteğe iki anne ve babaya birer pay vermek suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında evlenmeden önceki dönem içinde anne ve babanın her birine %25 pay verilmesi gerektiği, desteğin ileride evlenmesi ile birlikte desteğe iki eşe iki anne ve babaya birer pay verilerek, yine desteğin tüm gelirinin oranlanarak anne ve babaya %16 şar pay ayrılması, desteğin bir çocuğunun olması durumunda iki pay desteğe, iki pay eşe bir pay çocuğa ve birer pay anne ve babaya ayrılmak suretiyle desteğin tüm gelirine oranlandığında anne ve baba için %14'er pay verilmesi daha sonra ikinci çocuğun doğacağı varsayılarak bu kez desteğe iki, eşe iki, çocukların her birine birer ve anne ve babaya birer pay verilerek desteğin tüm gelirine oranlanarak anne ve babaya 12,5 er pay verilmesinin uygun olacağı, daha sonra anne ve babadan yaşam tablosuna göre hangisi destekten çıkacaksa kalan kişiye diğerinin payının ilave edilerek destek tazminatlarının varsayımsal hesabının yapılması gerekeceği, Dairemizin yerleşik uygulaması gereğidir.

Bu nedenle; mahkemece, Yargıtay uygulamaları da gözetilmek suretiyle, bilirkişiden işaret edilen hususta ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetli görülmemiştir.

4-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre; davacılar vekilinin, yargılama giderine ilişkin bulunan temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,(4) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin, yargılama giderine ilişkin bulunan temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14586, Karar No: 2019/4217, Tarih: 17.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/14586 E.  ,  2019/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı Ve Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, görevsizlik ve karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, davacının sahip olduğu kooperatif hissesini satarak elde ettiği parayı davalıya verdiğini, davalının şirket kuruluşunda bu bedeli kullandığını belirterek, kooperatif hissesinin satışından elde edilen para ile davalının vekaletname ile davacı adına kayıtlı şirket hisselerinin satışından elde ettiği bedelin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kooperatif üyeliğinin satışından elde edilen parayı almadığını, şirket hissesinin müşterek çocuklarına devredildiğini, yapılan işlemin bağış olduğunu belirterek, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak şirkete yönelik açılan talep yönünden görevsizlik, katkı payına yönelik davanın kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine, davacının dava dilekçesinde şirketle ilgili talebi sadece davalının vekaletname ile davacı adına kayıtlı şirket hisselerinin satışından elde ettiği bedele yönelik olup, 06.06.2016 tarihli bozma ilamı da bu yönde olduğuna göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 331/2 maddesinde; “Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder.” biçiminde düzenleme yapılmıştır.

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde; Mahkemece, 24.12.2013 tarihli kararda tüm alacak kalemleri dikkate alınarak yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmaktadır. O halde, Mahkemece, görevsizlik kararı verilen alacak kalemi ile ilgili olarak, HMK'nin 331/2. maddesi gereğince yargılama giderlerine (HMK'nin 323. maddesi gereğince vekalet ücreti de dahil) görevli mahkemece karar verileceğinin dikkate alınması, Dairenin 06.06.2016 tarihli bozma ilamı dışında kalan (kooperatif hissesinin satışından elde edilen para) bölüm yönünden ise yargılama giderleri yönünden infazda tereddüt oluşmayacak şekilde yeniden karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8997, Karar No: 2016/9977, Tarih: 27.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/8997 E.  ,  2016/9977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün sanığa 02.05.2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın süresinden sonra 11.05.2016 tarihinde temyizi üzerine mahkemece 12.05.2016 günlü temyizin reddine dair ek karar verildiği ve ek kararın temyiz edilmediği ancak; bahsi geçen ek kararda başvurulabilecek kanun yolu süresi mercii ve şekli belirtilmediği gibi kararın başka suçtan hükümlü olduğu ceza infaz kurumunda, 5271 sayılı CMK.nun 35/3. maddesine aykırı şekilde okunup anlatılmadan sanığa tebliğ edildiği ve bu şekilde yapılan tebliğin geçersiz olduğu anlaşıldığından, sanık ...'ın halen cezaevinde olması halinde 12.05.2016 tarihli red kararının CMK.nun 35/son maddesi uyarınca cezaevi adresine, cezaevinde olmadığı takdirde bilinen en son adresinde yöntemine uygun şekilde, bilinen adresinde tebliğ yapılamıyorsa, varsa güncel MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliği ile buna ilişkin tebliğ evrakı ile birlikte vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve gerekli görülürse ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (İADESİNE), 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7430, Karar No: 2012/8267, Tarih: 22.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7430 E.  ,  2012/8267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyize konu hükmün kapsam ve gerekçesi dikkate alındığında 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararlarına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay (13).Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YARGITAY HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU’NA SUNULMASINA, 22/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15128, Karar No: 2023/22453, Tarih: 11.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15128 E.  ,  2023/22453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/573 E., 2015/651 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2014 tarihli ve 2014/79 Esas, 2014/552 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına,

2. Osmaniye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/573 Esas, 2015/651 Karar sayılı kararıyla, sanığın, denetim süresi içerisinde, Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/727 Esas, 2015/394 Karar sayılı dosyası kapsamında, suç tarihi 23.07.2014 olan tehdit suçunu işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması suretiyle mahkûmiyetine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aile sağlığı merkezi binasının yapım sorumlusu ve mimarı olan katılan ile tanıklar M.E. ve M.Ş'nin inşaatta inceleme yaptığı sırada eczacı olan sanığın, tanık S. P. ile birlikte inşaata girerek, katılan ve tanıkların yanına gidip inşaatın yapımı ile ilgili şikâyetlerini anlattığı sırada bu inşaatın mimarına yönelik, o kişinin karşısındaki katılan olduğunu bilmeden "P..." demek suretiyle hakaret ettiği, katılan beyanı, tanıklar M. E., M. Ş. ve S. P.'nin anlatımları ve tüm dosya kapsamıyla, Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanık müdafiinin bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanık müdafiinin bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Katılanın olay tarihinde İl Sağlık Müdürlüğünde görevli olduğuna ilişkin görev belgesi dosya arasına getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında nitelik nedeni olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi ve aile sağlığı merkezi inşaatında eylemin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, olayın meydana geldiği yerin ne şekilde aleni bir yer olduğu açıklanmadan, sanığın cezasında anılan Kanun maddesi uyarınca artırım yapılması,

3. Hakaret suçunun alenen işlenmediğinin kabul edilmesi halinde; 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğunun belirlenmesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.