muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16678, Karar No: 2020/10402, Tarih: 05.10.2020

Somut olayda; davalı vekili 23.10.2015 tarihli 9. celsede davacı tarafa yemin teklifinde bulunacaklarını,yemin metnini hazırlayıp sunmak üzere taraflarına süre verilmesini talep etmiş, aynı celse verilen 1 numaralı ara karar ile davalı vekiline yemin metnini hazırlayıp sunması için gelecek celseye kadar süre verilmiştir. Davalı vekilince 17.12.2015 havale tarihli yemin metni dosyaya sunulmuştur. Takip eden 18.12.2015 tarihli 10.celsede davacı vekili müvekkilinin yemin için hazır olduğunu beyan etmiş, Mahkemece aynı celse verilen 1 numaralı ara karar ile Hakim değişikliği nedeniyle dosyanın incelemeye alınmasına ve 2 numaralı ara karar ile yemin hususunun bir sonraki celse değerlendirilmesine karar verilmiştir.15.01.2016 tarihli 11. celsede davacı vekili müvekkilinin yemin için hazır olduğunu beyan etmiş, Mahkemece aynı celse verilen 1 numaralı ara karar ile yemin hususunun müstemir yetkili Hakim tarafından değerlendirilmesine karar verilmiştir. Takip eden 05.02.2016 tarihli 12. celsede davacı vekili müvekkilinin yemin için hazır olduğunu beyan etmiş, Mahkemece “davacı asilden soruldu” denilerek davacı asilin beyanı ve imzası alınmıştır. Ne var ki, Mahkemece yapılan işlem davacı asilin beyanının alınmasından ibaret olmakla usulüne uygun olarak yemin eda edilmemiştir. Yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca öncelikle davalı tarafından sunulan yemin metninin davacı asil adına tebliğe çıkartılması gerekmektedir. Yine yukarıda açıklandığı üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 233. maddesi uyarınca yemin eda edecek davacı asile “Size sorulan sorular hakkında, gerçeğe uygun cevap vereceğinize ve hiçbir şey saklamayacağınıza namusunuz, şerefiniz ve kutsal saydığınız bütün inanç ve değerler üzerine yemin eder misiniz?” diye sorulması üzerine O kimse de “Bana sorulan sorular hakkında gerçeğe uygun cevap vereceğime ve hiçbir şey saklamayacağıma namusum, şerefim ve kutsal saydığım bütün inanç ve değerlerim üzerine yemin ediyorum” demekle yemin eda edilmiş sayılır. Hal böyle olmakla, Mahkemece davalıdan alınan yemin sorusu üzerine yeminle ilgili usuli işlemler tamamlanarak davacı duruşmaya davet edilmek suretiyle yemin teklifinde bulunulması, davalı tarafın yemin teklifi davacı asile usulüne uygun şekilde bildirilip yemininde sebat edip etmediği belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında; davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

Ulusal bayram genel tatili ve hafta tatilinde çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Ulusal bayram genel tatili ve hafta tatilinde çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Çalışma düzenin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de ulusal bayram genel tatillerde çalışma yapılıp yapılmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında ulusal bayram genel tatili ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin f ulusal bayram ve genel tatil alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Ulusal bayram ve genel tatil çalışma alacaklarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda; dava dilekçesinde davacının vardiyasına denk geldiği zamanlarda resmi tatil ve dini bayramlarda çalışma yaptığı beyan edilmiştir. Dosya kapsamından davalı işyerinde vardiyalı çalışma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının dini bayramlarda çalışma yapmadığı, resmi tatillerde çalışma yaptığı tespiti ile hesaplama yapılmıştır.

Ne var ki, hesaplamaya esas alınan tespit ile dava dilekçesinde ileri sürülen husus örtüşmemektedir. Mahkemece, davacının yaptığı işin davalı işyerinde kaç kişi ile yapıldığı , davacının aynı işi yapan çalışanlar bulunması halinde resmi tatillerde dönüşümlü çalışıp çalışmadığının araştırılarak ve davacı asilden vardiyasına denk geldiği günlerde çalışma yaptığına ilişkin beyanı açıklattırılarak tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.

4-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve bu talep yönünden talebinin aşılıp aşılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve bu talep yönünden talebinin aşılıp aşılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yukarıda (3) numaralı bentte ulusal bayram ve genel tatil çalışmasına ilişkin açıklanan ilkeler fazla çalışma yönünden de geçerlidir.

Somut olayda; dava dilekçesinde davacının haftanın 6 günü 08:00-18:00 arası çalıştığı beyan edilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının kış aylarında 08:00-16:00 arası 1 saat ara dinlenme ve 20’şer dakikalık 3 defa mola kullandığı böylelikle davacının kış döneminde haftada 36 saat çalıştığı; yaz aylarında (Haziran-Temmuz-Ağustos) 08:00-19:00 arası 1 saat ara dinlenme ve 20’şer dakikalık 3 defa mola kullandığı böylelikle davacının kış döneminde günde 9 saat haftada 54 saat çalıştığı bu halde haftada 9 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiştir. Mahkemece; davacının , dava dilekçesi içeriği ile bağlı olduğu gözetilmeksizin yukarıda açıklandığı üzere bilirkişi tarafından yapılan hesaplamanın hükme esas alınması hatalı olup talep aşımı mahiyetinde olmakla hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre esasa dair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8036, Karar No: 2024/4706, Tarih: 10.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/8036 E.  ,  2024/4706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılardan ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan ... vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteğinin dava değeri itibariyle reddine ve temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, Tokat ili Merkez ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 121 ada 87 parsel sayılı 1.182,11 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, Tokat ili Merkez ilçesi ... Köyünde yapılan kadastro tespit çalışmalarında orman olduğu gerekçesiyle orman sınırları dışına çıkarılan ve tescil harici bırakılan yerlerin Hazine adına tespit edilmeyip kişi adına tespit edilmesinin hukuka uygun olmadığını, taşınmazın niteliğinin orman olduğunu, taşınmazın kesinleşen orman tahdidi dışında bırakılmış olmakla orman niteliğini yitirse de, tahdidin kesinleştiği tarihe kadar orman niteliğini koruduğundan bu tarihe kadar olan zilyetliğe değer verilemeyeceğini, ayrıca taşınmazın evveliyatının orman veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, bu nedenle zamanaşımı ile iktisap edilemeyeceğini öne sürerek, 121 ada 87 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/78 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararıyla, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2021/220 Esas, 2021/345 Karar sayılı kararı ile "bilirkişi raporlarının dayanağı olan memleket haritalarında taşınmazın niteliğini belirlemeye yarar olan lejant görünmeyecek şekilde gösterildiği, ayrıca taşınmazı gösterir fotogrametrik pafta getirtilmediği ve çekişmeli taşınmazın kullanım sınırlarının bu paftada belirli olup olmadığının da araştırılmadığı, öte yandan jeodezi bilirkişinin raporunda 1972 ve 2006 tarihli hava fotoğraflarında taşınmazda ağaçlar göründüğünün belirtildiği, orman bilirkişi raporunda ağaçlardan bahsedilmediği bu manada orman ve jeodezi bilirkişi raporlarının çeliştiği halde çelişkinin giderilmediği, yetersiz ve birbiriyle çelişen bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilemezyeceği, öte yandan mahallinde dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanlarının taşınmazı kullanım süresi yönünden birbiriyle çeliştiği halde bu çelişkilerin yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmediği, davalının taşınmazı kazanabilmesi için tespit yılı olan 2016 yılından önce 20 yıl ekonomik amaca uygun zilyet olması gerektiği halde davalının taşınmazda hangi yıldan beri zilyet olduğunun açık bir şekilde belirlenmediği, davalı açısından edinme koşulları oluşup oluşmadığının değerlendirilmediği" gerekçesiyle, istinaf talebinin kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-a.6 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin iade kararı sonrası İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "her ne kadar ziraat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 15.12.2021 havale tarihli raporda; taşınmaz üzerinde on yaşlarında şeftali ağaçlarının bulunduğu, emek ve masraf yapılarak kırk kırk beş yıl öncesinde imar ve ihya çalışmalarının tamamlandığı tespitlerine yer verilmişse de diğer bilirkişi raporları ve tanık beyanları uyarınca, davalının eşinin dava konusu taşınmazı sulama kanalının yapılması ile meyve bahçesi olarak kullanmaya başladığı, taşınmazın öncesinde çalılık, taşlık, boş arazi olduğu, taşınmazda meyve bahçesi öncesinde tarımsal faaliyette bulunulmadığı, sulama kanalının 2001 yılında faaliyete geçtiği, dava konusu taşınmazdaki ağaçların 2001 yılı sonrasında dikildiği, kadastro çalışmalarının 2015 yılında yapıldığı, keşif tarihi itibariyle ağaçların yaşının 10 olması sebebi ile 2015 yılı itibariyle ağaçların beş yaşlarında olduğunun kabulünün gerektiği, ağaçlar dikilmeden önce tarla olarak kullanıldığına dair hava fotoğrafı tarihinin 2006 olması birlikte değerlendirildiğinde davalının zilyetlik süresinin yirmi yıldan az olduğu, ziraat mühendisi raporunu destekleyen hava fotoğrafı, delil bulunmadığından rapora itibar edilmeyerek hava fotoğrafları ile beyanlar hükme esas alınarak davalı lehine, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 inci maddesindeki şartların oluşmadığı" gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenilen yerel bilirkişi ve tutanak tanıklarının beyanlarında, davalıların 2001 yılında sulama kanalı yapıldıktan sonra öncesi çalılık olup, köylünün hayvan otlattığı alanı temizlemek sureti ile ağaç diktiğinin anlaşılmasına göre, davalıların taşınmaz üzerinde tespit tarihine kadar en az 20 yıla ulaşan ekonomik amaca yönelik zilyetliğinin bulunmadığı anlaşıldığından, davalılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği" gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8186, Karar No: 2023/8211, Tarih: 05.12.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/8186 E.  ,  2023/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, hukuki yarar yokluğundan şikayetin reddine dair verilen kararın borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği, kararın borçlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 08.09.2023 tarihli ek kararıyla şikayetçiye muhtıra tebliğine rağmen gider avansının yatırılmadığı gerekçesi ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği, şikayetçi vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği, ek karar temyiz edilirken gider avansının 22.08.2023 tarihinde yatırıldığına ilişkin Keskin Sulh Hukuk Mahkemesi yazı işleri müdürünün e imzalı şekilde hazırladığı 20.09.2023 tarihli belgeyi sunduğu anlaşılmıştır.

Şikayetçinin ek karara ilişkin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu 20.09.2023 tarihli belgenin incelenmesinde; Keskin Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/260 E sayılı dosyasına 22.08.2023 tarihinde davacı vekilinin başvurduğu ve sehven ... adına 350,00 TL avansın tahsil edildiği tahsilat makbuzunun bir sureti ile düzenlenen bu belgenin davacı vekiline elden teslim edildiğinin Keskin Sulh Hukuk Mahkemesi yazı işleri müdürünce tespit edildiğine ilişkin olduğu görülmüş olup, buna göre verilen sürede avansın davacı vekilince yatırıldığı tespit edilmekle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’ nin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair 08.09.2023 tarih ve 2023/778 E., 2023/1193 K. sayılı ek kararının oy birliğiyle kaldırılmasına karar verildikten sonra asıl temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 05.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/2390, Karar No: 2009/3667, Tarih: 25.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2390 E.  ,  2009/3667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, 434 ada 1 sayılı parselin kısmen kıyıda kaldığını ileri sürerek tapusunun iptalini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapusunun iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan kıyı kapsamında kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davalılar adına kayıtlı  çekişme konusu 434 ada 1 sayılı kadastral parselin kadastro tespitinin 20.3.1986 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar nizalı  taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde  kalan bölümü devletin hüküm ve  tasarrufu  altında ve kamu malı niteliğinde  özel  mülkiyete  konu olamalacak  (Anayasanın 43, 3402 Sayılı  kadastro Yasasının 16/C  maddesi gereğince  )  yerlerden  olduğu  keşfen saptanmış ise de; 25.2..2009  tarihinde  kabul edilip 14.3.2009  tarihinde yürürlüğe giren  5841 Sayılı Yasanın 2.  maddesi ile  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3. Fıkrasına  eklenen  " bu hüküm iddia ve taşınmazın  niteliğine  yahut  Devlet ve  diğer kamu tüzel kişileri  dahil  tarafların sıfatına  bakılmaksızın  uygulanır" ve 3. Maddesi ile eklenen geçici 10. Maddesinin  " bu kanunun 12.  maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve  tasarrufu altında  olduğu iddası  ile yürürlük  tarihinden önce  açılmış ve  henüz  kesin hükme  bağlanmamış olan davalarda  dahi  uygulanır"  şeklindeki  hükmü  gözetildiğinde  kadastro  tespit tarihi ile davanın açıldığı tarih  arasında  3402 Sayılı Yasanın 12.  Maddesinde  sözü edilen  10 yıllık  hak düşürücü sürenin  geçmiş  olduğu sabittir.

Bilindiği üzere, hak düşürücü süre olumsuz dava şartlarından olup, kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece, davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekli bir kuraldır.

Hal böyle olunca,  karardan sonra yürürlüğe konulan yukarıda belirtilen yasal  düzenlemeler karşısında davanın  hak düşürücü süreden  dolayı  reddine karar verilmesi  için karar bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile  hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.  Maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  25.3.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/276, Karar No: 2018/9712, Tarih: 03.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/276 E.  ,  2018/9712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 7. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı istinaf kanunyoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince davacının istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle şüphe feshini gerektiren delillerin bulunmasına göre ilk derece mahkemesinin dava şartı noksanlığından davanın reddi yönündeki hatalı kararın Bölge Adliye Mahkemesince ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verildiği, feshin şüphe feshi olduğu ve geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kararın 6100 sayılı HMK’nun 370. vd. maddeleri uyarınca bu gerekçeyle ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.