muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/508, Karar No: 2024/2310, Tarih: 06.03.2024

01.07.1997-31.12.1997 tarihleri arası 180 gün, günlük 1.231.371 TL

01.01.1998-30.06.1998 tarihleri arası 180 gün, günlük 1.668.400 Tl

01.07.1998-30.09.1998 tarihleri arası 90 gün, günlük 2.103.611 TL

01.10.1998-31.12.1998 tarihleri arası 90 gün, günlük 2.336.625 TL

03.03.2001-31.03.2001 tarihleri arası 28 gün, günlük 5.000.000 TL

01.04.2001-31.12.2001 tarihleri arası 270 gün, günlük 7.000.000 TL

01.01.2002-31.03.2002 tarihleri arası 90 gün günlük 7.400.025 TL

01.04.2002-30.06.2002 tarihleri arası 90 gün günlük 9.262.400 TL

01.07.2002-31.03.2003 tarihleri arası 270 gün günlük 10.919.443 TL

01.04.2003-30.06.2003 tarihleri arası 90 gün, günlük 13.103.332 TL

01.07.2003-31.12.2003 tarihleri arası 180 gün, günlük 15.267.194 TL

01.01.2004-30.06.2004 tarihleri arası 180 gün, günlük 18.321.000 TL

01.07.2004-31.12.2004 tarihleri arası 180 gün, günlük 14.805.000 TL

01.01.2005-31.12.2005 tarihleri arası 360 gün, günlük 16,29 TL ücretlerle sigortasız çalıştığının tespitine,

3) Primlerin davalı işverence diğer davalı Kuruma ödenmesine, davacının sigortasız hizmetlerinin sigortalı hizmetleri ile birleştirilmesine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ...'in vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 25.04.016 tarih ve 2015/13467Esas, 2016/7271 Karar sayılı ilamı ile “ Somut olayda, davacı 01.08.1996- 09.06.2006 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep etmekte olup, dava konusu dönemin bir bölümünde davalı işyerini işlettiği 23.07.2007 tarihli Mercan Vergi Dairesi Yoklama Fişi ile tespit edilen ... Deri Limited Şirketi ve Hasan Baş davaya dahil edilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacının 01.08.1996 - 09.06.2006 tarihleri arasındaki sürenin tamamının tespitini istemesi karşısında, ihtilaflı dönemde işyerini işleten ... Deri Limited Şirketi ve Hasan Baş'ın usulüne uygun olarak davaya dahil edilmeleri için davacıya süre vermek, bu işverenlerin savunmalarını ve delillerini bildirmelerini istemek ve ileri sürecekleri savunmalar da toplandıktan sonra işin esasına girilerek karar vermekten ibarettir. ” gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı verilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile

a) Davacının 01.08.1996-31.12.1998 ve 06.06.2002-31.12.2005 tarihleri arasında ....sicil numaralı ... unvanlı davalı işyerinde;

01.08.1996 - 31.12.1996 tarihleri arasında 150 gün ve günlük 0,50 TL kazançla,

01.01.1997 - 28.02.1997 tarihleri arasında 60 gün ve günlük 0,72 TL kazançla,

01.03.1997 - 30.06.1997 tarihleri arasında 120 gün ve günlük 0,85 TL kazançla,

01.07.1997 - 31.07.1997 tarihleri arasında 30 gün ve günlük 1,23 TL kazançla,

01.08.1997 - 31.12.1997 tarihleri arasında 150 gün ve günlük 1,23 TL kazançla,

01.08.1996 - 31.12.1996 tarihleri arasında 150 gün ve günlük 0,50 TL kazançla,

01.01.1997 - 28.02.1997 tarihleri arasında 60 gün ve günlük 0,72 TL kazançla,

01.03.1997 - 30.06.1997 tarihleri arasında 120 gün ve günlük 0,85 TL kazançla,

01.07.1997 - 31.07.1997 tarihleri arasında 30 gün ve günlük 1,23 TL kazançla,

01.08.1997 - 31.12.1997 tarihleri arasında 150 gün ve günlük 1,23 TL kazançla,

01.01.1998 - 30.06.1998 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 1,67 TL kazançla,

01.07.1998 - 31.07.1998 tarihleri arasında 30 gün ve günlük 2,10 TL kazançla,

01.08.1998 - 30.09.1998 tarihleri arasında 60 gün ve günlük 2,10 TL kazançla,

01.10.1998 - 31.12.1998 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 2,34 TL kazançla,

06.05..2002 -30.06.2002 tarihleri arasında 55 gün ve günlük 9,26 TL kazançla,

01.07.2002 - 31.12.2002 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 10,92 TL kazançla,

01.01.2003 - 31.03.2003 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 10,92 TL kazançla,

01.04.2003 - 30.06.2003 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 13,10 TL kazançla,

01.07.2003 - 31.12.2003 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 15,27 TL kazançla,

01.01.2004 - 30.06.2004 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 18,32TL kazançla,

01.07.2004 - 31.12.2004 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 14,81 TL kazançla,

01.01.2005 - 31.12.2005 tarihleri arasında 360 gün ve günlük 16,29 TL kazançla 2.185 gün,

b) Davacının 01.01.1999-31.12.1999 tarihleri arasında ...Deri Mamulleri San. Tic. Ltd. Şti unvanlı davalı işyerinde;

01.01.1999 - 30.06.1999 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 3,11TL kazançla,

01.07.1999 - 31.12.1999 tarihleri arasında 180 günvegünlük 3,79TL kazançla 360 gün,

c- Davacının 01.01.2000-05.05.2002 tarihleri arasında Hasan Baş unvanlı davalı işyerinde;

01.01.2000 - 31.03.2000 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 4,00 TL kazançla,

01.04.2000 - 30.06.2000 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 5,00 TL kazançla,

01.07.2000 - 31.07.2000 tarihleri arasında 30 gün ve günlük 5,00 TL kazançla,

01.08.2000 - 31.12.2000 tarihleri arasında 150 gün ve günlük 5,00 TL kazançla,

01.01.2001- 31.03.2001 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 5,00 TL kazançla,

01.04.2001 - 30.06.2001 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 7,00 TL kazançla,

01.07.2001 - 31.07.2001 tarihleri arasında 30 gün ve günlük 7,00 TL kazançla,

01.08.2001 - 31.12.2001 tarihleri arasında 150 gün ve günlük 7,00 TL kazançla,

01.01.2002 - 31.03.2002 tarihleri arasında 90 gün, günlük 7,00 TL kazançla,

01.04.2002 - 30.06.2002 tarihleri arasında 90 gün, günlük 9,26 TL kazançla 845 gün,

d) 07.03.2006-09.06.2006 tarihleri arasında ... unvanlı davalı işyerinde;

07.03.2006 - 09.06.2006 tarihleri arasında 93 gün ve günlük 17,70 TL kazançla, 93 gün olmak üzere toplam 3.483 gün çalıştığının tespitine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine,

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Kurum ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

d) 07.03.2006-09.06.2006 tarihleri arasında ... unvanlı davalı işyerinde;

07.03.2006 - 09.06.2006 tarihleri arasında 93 gün ve günlük 17,70 TL kazançla, 93 gün olmak üzere toplam 3.483 gün çalıştığının tespitine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine,

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Kurum ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili; Kurum kayıtlarında mevcut olan durumun aksini iddia eden davacının HMK uyarınca aynı nitelikte belgelerle davasını ispat etmesi gerektiği, bozma ilamı doğrultusunda davaya dahil edilen işverenler ile organik bağın yeterince araştırılmadığını, resen araştırma ilkesi gereğince yetirince araştırma yapılmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili; her işverenlik yönünden hak düşürücü sürenin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini, hükme esas alınan rapora itirazlarının değerlendirilmediğini, raporun eksik ve hatalı olduğunu, bozma gereğince tanıkların denlinmediğini, eksik incelemeye dayalı kararın bozulması gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1-.Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirir. (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulunun 12.07.2006 tarihli, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Prof. Dr. Baki KURU, Usuli Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak) Dr. A. Recai Seçkin’e Armağan, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 Ankara, 1974, sayfa 395 vd.)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

2-Eldeki davada ise, ilk kararı davacı temyiz etmediği, İlk Derece Mahkemesinin verdiği ilk kararda 01.08.1996-31.12.2005 arası çalışmaların kabulüne dair hüküm kurulmuş iken temyiz edilen ikinci kararda ise 01.08.1996-09.06.2006 arası hüküm kurulmuş, yine davalı ... yanında hizmetlerin kabul edildiği belirtilen 06.06.2002-31.12.2005 arası hizmet süresinin hüküm fıkrası açıklama kısmında 06.05.2002 olarak 1 ay geriye çekildiği, davalı Hasan Baş yönünden kabul edilen 01.01.2000-05.05.2002 arası hizmet süresinin hüküm fıkrası açıklama kısmında 30.06.2002 tarihi belirtilerek 1 ay ileri götürüldüğü, kabul edilen süreler ile ayrıntısı yazılan süreler arasında çelişki oluştuğunun gözetilmemiş olduğu, davacının prime esas kazanç talebinin bulunmamasına göre Mahkemece hüküm fıkrasında çalışılan dönemler karşılığı kabul edilen prime esas kazanç tutarlarının asgari ücretin üzerinde veya altında kaldığı ve hatalı belirlendiği anlaşılmıştır. (Örneğin; 01.08.1996-31.12.1996 arası günlük 0,50 TL belirlenmiş ise de bu dönemde net asgari ücretin günlük 11,54 TL olduğu ancak bilerlenen ücretin ise günlük 15 TL olduğu tespit edilmiştir)

3- Mahkemece yapılacak iş; yukarıda yapılan açıklamalar ışığında ilk kararı davacının temyiz etmediği gözetilmek suretiyle hüküm fıkrasındaki hizmet süresinin ve prime esas kazancın tespitine yönelik denetime elverişli karar verilmelidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28081, Karar No: 2013/20188, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28081 E.  ,  2013/20188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 28/06/2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6372, Karar No: 2018/11995, Tarih: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/6372 E.  ,  2018/11995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Ağaç kesme suçuna ilişkin olarak sanık hakkında temel ceza belirlenirken 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesi uyarınca tayin olunacak cezanın suça konu emvalin yakacak nitelikte emval veren ağaç olması nedeniyle aynı maddenin 2.cümlesi uyarınca yarı oranında indirilmesi daha sonra ağaç kesme eyleminde motorlu testere kullanılması nedeniyle aynı maddenin 4. fıkrası hükmü gereğince cezanın bir kat artırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Suç tarihinde 65 yaşından büyük olduğu anlaşılan ve adli sicil kaydında hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1741, Karar No: 2010/2285, Tarih: 03.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/1741 E.  ,  2010/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.01.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı Hazine, 306 ada 2 sayılı parselin kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinini ve elatmanın önlenmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyize getirmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 29.12.1987 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 19.01.2009 da açıldığı anlaşılmaktadır.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanununun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanunununun 12. maddesinin 3. fıkrasına ekleme yapılmıştır. Anılan hüküm, " bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" şeklindedir. Diğer taraftan, 5841 Sayılı Kanununun 3. Maddesi ile de 3402 Sayılı Kadastro Kanununa geçici 10. madde eklenmiştir. Bu madde ise "bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" kuralını getirmiştir.

Anılan hükümler gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği 29.12.1987 tarihi ile davanın açıldığı 19.01.2009 tarihi arasında Kadastro Kanununun değişik 12. maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmkün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalıya iadesine, 20.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8616, Karar No: 2018/7081, Tarih: 19.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8616 E.  ,  2018/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında defter belge ibraz etmemek suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itirazın merciince karara bağlandığı, katılan vekili ve sanığın temyizinin 2006, 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla, bu suçlara hasren yapılan incelemede;

A) Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçun sübutu kabul, oluş ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itrazlarının incelenmesinde ise;

Vergi suçu ve inceleme raporlarında 2009 takvim yılında sanığın ... Madencilik Nak.... Ltd. Şti. ve İbrahim Solan isimli mükelleflere Ocak ayında 6 adet sahte fatura düzenlediğinin tespit edildiği, sanığın savunmasında ticaretinin gerçek olduğunu beyan etmesi karşısında bahse konu mükellefler hakkında sahte fatura kullanmak eylemi nedeniyle vergi incelemesi yapılıp yapılmadığının belirtilmediği anlaşılmakla; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulup, kabul etmesi halinde hangi ticari ilişki nedeniyle verildiğinin sorulması,

2- Sanık yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

4- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise,  dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,