muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2160, Karar No: 2021/5604, Tarih: 30.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2160 E.  ,  2021/5604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM :1)Sanığın kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 29 ve 62 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine dair; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/03/2019 tarih ve 2018/336 (E), 2019/80 (K) sayılı kararı

2)İstinaf başvurularının esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 12/09/2019 tarih ve 2019/1539 (E), 2019/1999 (K) sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 12/09/2019 tarih ve 2019/1539 (E), 2019/1999 (K) sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafii ve katılan vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 12/09/2019 tarih ve 2019/1539 (E), 2019/1999 (K) sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre bozma nedeni dışında hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin, haksız tahrik hükümlerinin azami hadden

uygulanması gerektiğine; katılan vekilinin, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin REDDİNE,

Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanık ile maktulün aynı köyde yaşadıkları, maktul ve bir grup arkadaşının köy meydanında alkol aldığı, kendisi de alkollü olan sanığın maktul ve arkadaşlarının yanına gittiği, sohbete dahil olmak isteyen sanığın maktule hangi siyasi partiye oy verdiğini sorduğu, maktulün cevabı üzerine sanığın "vatan hainisin" diyerek hakaret ettiği, maktulün "ben vatan haini değilim" diyerek cevap verdiği, sanığın bu söylemlerini devam ettirmesi üzerine maktulün, sanığın boğazını sıkarak ittirdiği, devamında karşılıklı küfürleşmelerin başladığı, etraftakilerin araya girmesi üzerine sanığı evine gönderdikleri, ikamette iken sanığın maktulü aradığı, bu görüşmeye tanık Lütfü'nün de şahit olduğu, sanığın maktule hakaret ettiğini beyan ettiği, yaklaşık bir saat sonra maktulün de sanığı aradığı, devamında sanığın iki kez daha maktulü aradığı, bu suretle tartışmanın telefonda da devam ettiği, sonrasında sanığın babasını iterek mutfaktan aldığı bıçak ile ikametlerinden ayrıldığı, önce maktulün ikametine gittiği, maktulün eşinden maktulün evde olmadığını öğrenmesi üzerine oradan ayrıldığı, devamında motosiklet ile ikametine dönmekte olan maktul ile karşılaştıklarında, yaşanan arbede sırasında maktulu bıçakladığı, iç organ ve büyük damar yaralanması sonucu iç ve dış kanama nedeniyle maktulün hayatını kaybettiği olayda;

Sanıktan maktule yönelen "vatan hainisin" demek suretiyle hakaret suçu ile ilk haksız hareketin sanıktan geldiği, devamında maktulün sanığın boğazını sıkarak itmesi eylemi ile kasten yaralama suçunu işlediği, ancak hakaret suçuna karşılık etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde kasten yaralama suçu arasında bir orantısızlık bulunmadığı, bu nedenle haksız tahrik dengesinin sanık lehine dönmediği, bu husus dışında da haksız tahrik dengesini sanık lehine geliştiren sanığın aşamalarda istikrar arz etmeyen beyanları dışında herhangi bir delil olmadığı anlaşılmakla, ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı halde; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi’ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 30/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13956, Karar No: 2016/5508, Tarih: 21.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/13956 E.  ,  2016/5508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Çeyiz-Ziynet ve Takı Parası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, ziynet ve takı parası alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı kadın, karşı dava dilekçesinde boşanmanın yanı sıra düğünde takılan ziynet ve takı parasının da aynen, olmadığı takdirde bedeline hükmedilmesini talep etmiş ve 06.06.2014 havale tarihli dilekçesi ile delil ve tanık listesi sunmuştur. Mahkemece, davalı-karşı davacı kadının tanıklarından ... hariç diğer tanıklar dinlenilmiştir. Davalı-karşı davacı kadın, tanığı ...'ın dinlenilmesinden açıkça vazgeçmemiştir. Açıklanan sebeplerle, davalı-karşı davacı kadının adı geçen tanığının usulüne uygun davet edilerek dinlenilmesi ve tüm deliller birlikkte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre ziynet ve takı parası talebinin karara bağlanması gerekirken, açıklanan yönlerde işlem yapılmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı-karşı davacı kadının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.03.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/15895, Karar No: 2020/1094, Tarih: 19.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/15895 E.  ,  2020/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...'ın 148 ada 53, 148 ada 79, 108 ada 54, 150 ada 19, 11 ada 8 (taşlıkpınar mevkii), 148 ada 53 (söğütlük mevkii) ve 7 ada 17 parsel sayılı taşınmazlarını oğlu olan davalı ...'a satış suretiyle temlik ettiğini, işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ile adına tescilini istemiş, 22.05.2014 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesinde 5 nolu taşınmaz olan 150 ada 26 parselin sehven taşlıkpınar mevkii 11 ada 8 parsel olarak yazıldığını belirterek bu taşınmaz yönünden talebini atiye terk etmiş, dava dilekçesinde 6 nolu taşınmaz olan söğütlük mevkiindeki 11 ada 8 parselin sehven 148 ada 53 parsel olarak yazıldığını belirterek, anılan parselin söğütlük mevkii 11 ada 8 parsel olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 150 ada 26 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer taşınmazlar yönünden işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1935 doğumlu mirasbırakan ...’ın 24.06.2012 tarihinde ölümüyle geride mirasçı olarak davacı kızı ..., davalı oğlu ... ile kendisinden önce ölen kızı ...’in dava dışı çocukları ..., ... ve ...’ı bıraktığı, mirasbırakanın çekişme konusu 11 ada 8 (söğütlük mevkii), 143 ada 53 ve 79, 108 ada 54, 150 ada 19 parsel sayılı taşınmazları 24.08.1999 tarihinde davalı oğlu ...’a satış suretiyle temlik ettiği, çekişme konusu 7 ada 17 parseldeki ¼ payın eski tapu kaydına istinaden 24.04.1984 tarihinde davalı ... adına tespit edildiği, tespitin itiraz edilmeksizin 21.10.1985 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK 190. madde ve TMK 6. madde gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince, davacı, temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığını kanıtlayamamış, dinlenen tek davacı tanığı da temliklerin muvazaalı olduğu yönünde beyanda bulunmamıştır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21679, Karar No: 2013/7438, Tarih: 09.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/21679 E.  ,  2013/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Başka bir suç nedeniyle yakalanan suça sürüklenen çocuğun yakınanın herhangi bir başvurusu olmadan, yakınana ait iş yerinden de hırsızlık yaptığını ve üzerinden çıkan 5 TL'yi yakınanın iş yerinden çaldığını söyleyerek, paranın soruşturma aşamasında yakınana teslim edilmesini sağlaması ancak çalınan diğer eşyaların bulunamamış olması karşısında; kısmi iade nedeniyle yakınanın rızası sorularak 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 168/1. maddesinin suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6651, Karar No: 2019/512, Tarih: 15.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6651 E.  ,  2019/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 100 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14967, Karar No: 2017/12334, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14967 E.  ,  2017/12334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14793, Karar No: 2012/1010, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14793 E.  ,  2012/1010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1970, Karar No: 2022/1230, Tarih: 16.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/1970 E.  ,  2022/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istekli dava sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince verilen 06/04/2021 tarihli ve 2020/1586 Esas, 2021/601 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 16/02/2022 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalılar ... v.d. vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalı ... gelmedi. Yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanları ...'ın maliki olduğu 915 ada 292 parsel sayılı taşınmazda, 1990 yılında kat mülkiyeti kurulu bina yapıldığını, 14 adet bağımsız bölüm oluştuğunu, murisin 6, 9, 10 ve 4 no.lu bağımsız bölümlerini satış yolu ile davalılardan oğlu ...'e devrettiğini, davalının 4 no.lu bağımsız bölümü dava dışı 3. kişiye sattığını, 6, 9 ve 10 no.lu bağımsız bölümlerini ise davalılardan baldızı olan ...'ye devrettiğini, onun da taşınmazları diğer davalı ...'a temlik ettiğini,, ...' ün ...'in eşi olduğunu, tüm işlemlerin mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazalı olarak yapıldığını, murisle birlikte hareket ettiklerini, murisin sağlığında diğer çocuklarına mal verdiğini, çoğunun tapusunu sağlığında devrettiğini, ancak davacının oturduğu ve muris tarafından fiilen teslim edilen 9 no.lu bağımsız bölümün tapusunun verilmediğini, yani kendisine tapuda devredilen bir taşınmaz olmadığını ileri sürerek, miras payına karşılık olarak 9 no.lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar ... ve ..., taşınmaz üzerindeki binanın muris, davalı ... ve kardeşi ... tarafından yapıldığını, inşaat bitince murisin 5 daire 2 dükkanı uhdesinde tutarak 6, 9,10 ve 4 no.lu bağımsız bölümleri davalı ...'e, 7, 11 ve 3 no.lu bağımsız bölümleri dava dışı ...' a devir ettiğini, bunun için büyük oğlu ...'a vekaletname verdiğini, davalı ...'in 1979 yılında Almanya'ya gittiğini, 1980 yılında babasının çalıştığı mobilya fabrikasında işe başladığını, kardeşi ...'ın ise 1984 yılında bu yerde işe başladığını, ...'in 1993 yılına kadar çalıştığını, tüm birikimlerini murise verdiklerini, 1988 yılında murise ait dava konusu taşınmaz üzerine bina yapılmasına karar verildiğini, ...’in 35.000 Mark, murisin 20.000 Mark, dava dışı ...' ın bir miktar para verdiğini, daha sonra 30.000 Mark kredi çekildiğini, ...'in dava dışı Arif Kuş' tan 18.000 Mark borç aldığını, böylece bina yapılınca murisin iki çocuğuna pay verdiğini, bunun diğer mirasçılarından mal kaçırmak amaçlı olmadığını, çocukların emeklerinin karşılığı olduğunu, davalı ...'e devrin ise kendisinin yurt dışı vizesi alması için olduğunu, ancak vize alamayınca taşınmazların davalı ...'e devrinin yapıldığını, zira o sırada ...'in yurt dışında olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlar, diğer davalı ... savunma getirmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27/10/2020 tarihli ve 2017/338 E., 2020/210 K. sayılı kararıyla; yapılan temlik işlemlelerinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının sübut bulduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalılar vekili, dinlenen tanık beyanları ile binanın yapılmasını sağladıkları için muris tarafından, müvekkiline ve kardeşi ...'a bağımsız bölüm verildiğinin ispatlandığını, yapılan işlemde muvazaa olmadığını, Mahkemenin kabul kararının hatalı olduğunu, mahkemenin davacının miras payının karşılığının bu daire olduğunu nasıl belirlediğinin belli olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

2. İstinaf Nedenleri

Davalılar vekili, dinlenen tanık beyanları ile binanın yapılmasını sağladıkları için muris tarafından, müvekkiline ve kardeşi ...'a bağımsız bölüm verildiğinin ispatlandığını, yapılan işlemde muvazaa olmadığını, Mahkemenin kabul kararının hatalı olduğunu, mahkemenin davacının miras payının karşılığının bu daire olduğunu nasıl belirlediğinin belli olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06/04/2021 tarihli ve 2021/1586 E., 2021/601 K. sayılı kararıyla; tanık beyanları uyarınca, taşınmazın muris ile oğlu Zülfü tarafından satın alındığı, murisin, davalı ...'in ve dava dışı ...'ın Almanya'da çalıştıkları, burada kredi kullanarak taşınmaz üzerindeki binayı yaptıkları, murisin de taşınmazdaki bina tamamlanınca binanın yapımında parasal olarak katkıda bulunan çocuklarına bağımsız bölüm verdiği, davacının uzun yıllar 9 no.lu bağımsız bölümü kullandığı, murisin davacı için 3 ayrı iş yeri açtığı, davacının bunları zaman içinde devrettiği, bu haliyle murisin davacı oğlundan mal kaçırmasını gerektirecek bir nedenin olmadığı, davacının bu yönde bir ispatının da olmadığı gerekçeleri ile davalıların istinaf talebinin kabulü ile Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili, İstinaf mahkemesince murisin davalı ...'e yaptığı bağımsız bölüm devirlerinin davalının bina yapımına parasal katkılarından kaynaklandığı kabul edilmiş ise de dosyada bu savunmanın ispatı için hiçbir delil olmadığını, bu hususu ispat için tanık beyanlarının yeterli olmadığını, hak dengesi gözetilir şekilde miras paylaşımı yapılmadığı, kök tapunun murise ait olduğu hususlarının hiç değerlendirilmediğini, hayatın olağan akışı içerisinde, bu devirlerin verilen emek ve yapılan yardım karşılığında gerçekleştirildiği düşünülürse, aynı değerde malvarlığının diğer mirasçı ...’a da devredilmesi gerektiğini, ayrıca bu kazandırmalar muris tarafından minnet duygusu içerisinde yapılmış olsaydı, mali durumu ve kendi malvarlığındaki taşınmazların değerine bakıldığında devir işlemlerini karşılıksız olarak gerçekleştirmesi gerektiğini, fakat taşınmazların satış işlemi ile devredildiğini, tüm dosya kapsamı ile murisin mal kaçırma iradesinin ispatlandığını, davalıların cevap dilekçesinde dava konusu taşınmazın Gönül’e devri hususunda beyanda bulunurken söz konusu muvazaayı ikrar ettiklerini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk