muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16194, Karar No: 2015/11656, Tarih: 05.11.2015

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, meydana gelen hırsızlık neticesinde sigortalanan emtianın çalınmasında araç sürücüsü R. K.'ın kusurlu olduğu, davalının ise taşıma sözleşmesini yapan firma olarak sorumlu bulunduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, taleple bağlı kalınarak 43.660,00 TL alacağın 08/02/2006 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, olay ve dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 808/2. maddesinin atfıyla 766. madde hükmü uyarınca, taşıma akdinde kanunun taşıyıcıya ve hususiyle faaliyetleri devletin iznine bağlı taşıma işletmelerine yüklediği mesuliyetlerin önceden hafifletilmesi veya kaldırılması neticesini doğuran bütün kayıt ve şartların hükümsüz olmasına, dolayısıyla davalı tarafından düzenlenen “yük talep fişi”nde yer alan sorumsuzluk kaydının geçerli bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.236,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5625, Karar No: 2024/10031, Tarih: 26.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5625 E.  ,  2024/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/644 E., 2023/626 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 08.09.2021 tarihinde imzalanan 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9032, Karar No: 2010/10671, Tarih: 05.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/9032 E.  ,  2010/10671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/132985

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2007

NUMARASI : 2007/178

SUÇLAR : Kasten yaralamaya teşebbüs, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik O Yer C. Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK. nun 86/2 ve 29/1. maddeleri gereğince hükmedilen 135 gün adli para cezasının, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanırken, 112 gün yerine 122 gün olarak belirlenmesi, adli para cezasının hesaplanması sırasında düzeltilerek, sonuç cezanın doru olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçu nedeniyle uzlaştırma işlemlerinin, yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254.madde ve fıkralarında öngörülen yönteme uygun biçimde yerine getirilmesi gerekirken, anılan yasa maddelerine uygun biçimde uzlaştırma işlemleri yapılmadan, işlemin yapıldığı tarihte uzlaştırma görev ve yetkisi bulunmayan kolluk görevlilerince yapılan uzlaştırma girişimine dayanarak kovuşturma evresinde 5271 sayılı CMK’nun 5560 Sayılı Yasa ile değişik 253. ve 254.maddeleri uyarınca şüpheli ile mağdurun uzlaştırılması girişiminde bulunulmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak gibi BOZULMASINA, 05.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15663, Karar No: 2013/2316, Tarih: 13.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/15663 E.  ,  2013/2316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Emniyeti suistimal, sahtecilik

HÜKÜM : ..., ..., ...; Emniyeti suiistimal suçundan zamanaşımı gerçekleştiği anlaşılmakla davanın ortadan kaldırılmasına, ..., ...; Sahtecilik suçundan zamanaşımı gerçekleştiği anlaşılmakla davanın düşmesine, ...; Mahkumiyet

Suç tarihinde Vergi dairesinde memur olup para tahsil yetkisi bulunmayan sanık ... Camcı ile diğer sanıklar hakkında, para yatırmak için vergi dairesine gelen şikayetçilerden aldığı paraları yatırmayarak yatırmış gibi suça konu vergi dairesi alındı makbuzlarını tamamen sahte olarak düzenleyip verdiklerinden bahisle resmi belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından açılan davada, bu belgeleri düzenlemekle yetkili ve görevli şikayetçi kurumun suçtan doğrudan zararı bulunmadığından katılma hakkının olmadığı, usulsüz verilen katılma kararı hukuken geçersiz olup söz konusu suçlar yönünden hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği anlaşıldığından şikayetçi idare adına vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 13.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1234, Karar No: 2014/18953, Tarih: 12.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1234 E.  ,  2014/18953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 17.04.2008 tarih ve 2008/88 sayılı vergi tekniği raporunda sanığın en son Ocak 2005 KDV beyanını matrahlı olarak verdiğinin belirtilmesi, sahte fatura düzenleme eylemine ilişkin incelemenin 2003-2004 ve 2005 vergilendirme dönemlerini kapsaması ve bu takvim yıllarında düzenlenen faturaların komisyon karşılığı düzenlenen sahte belge olarak kabul edilmesi gerektiğinin belirtilmesi, Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.06.2008 gün 2008/1657 nolu iddianamesi ile de sanığın incelenen dönemde düzenlemiş olduğu faturaların sahte fatura olduğu iddiasıyla cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış olması karşısında; temyize konu sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarına ilişkin olduğu, dosyanın incelenmesinde 2005 takvim yılında düzenlenen herhangi bir faturanın tespit edilemediği ve en son KDV beyannamesinin matrahlı olarak Ocak ayı içinde verildiği anlaşıldığından, en aleyhe kabulle suç tarihinin 2005 yılı Ocak ayı sonu olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 31.12.2003, 31.12.2005 ve 31.01.2005 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1944, Karar No: 2007/3633, Tarih: 03.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/1944 E.  ,  2007/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARABURUN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine,..parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapusunun iptalini ve üzerindeki yapının yıkımını istemiştir.

Davalılar,davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazın keşfen belirlenen kıyı- kenar çizgisi kapsamında bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 3.4.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili vekili Avukat .. ile temyiz edilen Hazine vekili Avukat ...geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

-KARAR-

Dava, taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişmeli taşınmazın firari Rumlardan Hazineye kalan yerlerden iken, 17.6.1943 tarihinde müzayede suretiyle sahibi senede ihale kılındığından söz edilerek, Tapu Komisyonunun 19.4.1944 tarih, 16 sayılı kararı ve Mal Müdürlüğünün temliki sonucu İ...K...adına 19.4.1944 tarih, 20 sayılı tesis tapusuyla kayıtlandığı, intikal ve satışlar gördükten sonra da 11.9.1973’ de yapılan kadastro tespitinde 912 parsel numarasıyla tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, taşınmazın tamamının keşfen saptanan kıyı-kenar çizgisi içerisinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmaz zemininde dolgu malzemesi tespit edildiği, öncesinde de bataklık alan özellikleri taşıdığı belirtilmektedir. Bilindiği üzere; 29.12.1934 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve halen yürürlükte bulunan 2644 Sayılı Tapu Kanununun ..ve ..maddeleri hükümleri, denizden izinli veya izinsiz doldurulan yerlerin bazı usul ve esaslar dairesinde mülkiyetinin doldurana devredilmesine, sicil kaydı oluşturulmak suretiyle özel mülkiyete konu edilmesine imkan tanınmış ve bu uygulama 1956 yılında yürürlüğe giren 6785 Sayılı İmar Yasasında bazı değişiklikler yapılmasını içeren 1605 Sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 20.7.1972 tarihine kadar devam etmiştir.Ancak 1605 Sayılı Kanunun ek 7.maddesinin son fıkrası dolgu ile mülk edinme yolunu tümden kapatmış ve kıyıların özel yasalardan kaynaklanan tasarrufuna dair istisnai hükümleri dışında özel mülkiyete konu edilemeyeceğini kabul etmiş, bununla birlikte bu kanunun yürürlüğe girme tarihi olan 20.7.1972 tarihine kadar kazanılmış haklar saklı tutulmuştur.

Bunun yanında, 5516 Sayılı Kanunda da, bataklıkların kurutulması ile elde edilen toprakların hukuki durumları düzenlenmiştir.

Hal böyle olunca, yerinde yeniden keşif yapılması, uzman bilirkişilerden bilimsel verilere dayalı rapor alınarak çekişmeli taşınmazın ne şekilde meydana geldiğinin kesin biçimde açıklığı kavuşturulması, ondan sonra, yukarıda değinilen yasal düzenlemeler gözetilmek suretiyle tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davalıların temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,13.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 500.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 3.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2509, Karar No: 2013/1638, Tarih: 28.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2509 E.  ,  2013/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava,elektrik abonelik sözleşmesinden kaynaklanan kayıp kaçak bedeliyle ilgili tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptaline ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11757, Karar No: 2025/387, Tarih: 09.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/11757 E.  ,  2025/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1995 E., 2021/2925 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/1995 Esas, 2021/2925 Karar sayılı kararının, sanık ... ve katılan vekili tarafından süresinde temyiz edilmesine rağmen, sanığın temyiz dilekçesinin temyiz sebebi ihtiva etmediği anlaşılmakla; yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda (5271 sayılı Kanun) iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgilisi aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkını kullanır.

Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki; 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir. Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli, 2021/1995 Esas, 2021/2925 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, sanık müdafiine, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

Somut olayda bölge adliye mahkemesinin karar eteğinde, "sanık ve katılan vekilinin yüzlerine karşı, katılanın yokluğunda, Cumhuriyet Savcısı ...'un huzurunda, mütalaaya uygun olarak, CMK'nun değişik 291. maddesi uyarınca, yokluklarında karar verilenler yönünden kararın tebliğ tarihinden itibaren, yüzüne karşı karar verilenler yönünden kararın tefhim tarihinden itibaren 15 gün içinde Ceza Dairemize veya başka bir Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi veyahut İlk Derece Ceza Mahkemesine verilecek dilekçe veya tutanağa geçirilmek üzere zabıt kâtibine beyanda bulunmak suretiyle, ceza infaz kurumunda bulunanlar yönünden ceza infaz kurumu müdür veya katibine dilekçe vermek veya beyanda bulunmak suretiyle Yargıtay ilgili Ceza Dairesi tarafından incelenmek üzere TEMYİZ yolu açık olmak üzere 20/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi." denildiği ve Kanun'un 295/1. maddesindeki ek yedi (7) günlük süreden hiç söz edilmediği için, yanıltma nedeniyle; temyiz isteminde sebep bildirmeyen sanık ...’nın "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi (7) gün içerisinde gerekçelerini bildirmemeleri halinde, meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek mâkul bir sürede temyiz gerekçelerinin, diğer bir ifadeyle sebeplerinin bildirilmemesi halinde temyiz başvurusunun sebep yokluğundan ret edileceği" ihtarını içerir tebligat yapılarak, tebliğ belgesi ve sanık tarafından sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15492, Karar No: 2016/24041, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/15492 E.  ,  2016/24041 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri, eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı, yıllık izin ücreti, kıdem tazminatı ve olağanüstü hal ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı ... adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri, eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı, yıllık izin ücreti, kıdem tazminatı ve olağanüstü hal ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ..... vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.