muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7053, Karar No: 2016/6493, Tarih: 26.09.2016

2- UYAP kayıtlarına göre, sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.04.2014 tarih, 2011/226 esas ve 2014/123 karar sayılı ilamıyla beraat kararı verilip temyiz incelemesinde olan dava bulunduğunun anlaşılması karşısında; mükerrer yargılamanın önlenmesi veya zincirleme suç koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi bakımından, sanık hakkında açılmış benzer başka davalar bulunup bulunmadığı da araştırılarak ilgili dava dosyalarının getirtilip incelenmesi, mümkünse birleştirme hususunun düşünülmesi, değilse özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı birer suretlerinin dosya içerisine konulması, sanığın eylemlerinin, bir suç işleme kararı altında işlenen zincirleme suçu mu, yoksa ayrı ayrı ve birbirinden bağımsız suçları mı oluşturduğu hususunun karar yerinde tartışılması, sahte fatura düzenlemek suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, suça konu faturaların dosya içerisinde bulunmadığı görülmekle; suça konu faturaların asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

ÖK.
Yargıtay — Esas No: 2022/8251, Karar No: 2023/486, Tarih: 19.01.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/8251 E.  ,  2023/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI :

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ..., ..., ... ve fer'i müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ..., ... ve fer'i müdahil ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... ili Hasanbeyli ilçesinde bulunan Almanpınarı yaylasında bulunan davalılara ait lokanta işletmesinde 13.01.2010-07.03.2016 tarihleri arasında davalı işletmede şef garson olarak sigortalı olarak çalıştığını, bu süre içerisinde 1971 gün eksik ödenmiş bulunan sigorta primlerinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; 17.09.2014 tarihinde iş yerinin mülkiyeti ile beraber satın aldığını, davacının 17.06.2015 tarihinde yanında işe girdiğini, bir işveren olarak iş yerinin huzuru, gelen müşterilerin memmuniyetinin kendisi için çok önemli olduğunu, davacının çalıştığı iş saatinde alkol aldığı için hem müşterilerin hem de kendisinin rahatsız olduğunu, bu sebeple iş yeri sahibi olarak işçisini uyardığını, fakat davacının bu uyarının ardından 27.02.2016 tarihinde işi bırakıp gittiğini, tam 6 gün beklediğini, fakat geri dönmediğini, kendisinin de buna istinaden 04.03.2016 tarihinde muhasebeye giderek çıkışını verdiğini, kendisinin yasaya uymayan hiçbir şey yapmadığını, hiçbir şekilde işçinin hakkını yemediğini ve sigortasını tam olarak yatırdığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının 21.03.2012 tarihinde işe başladığını ve 31.08.2013 tarihinde işten ayrıldığını, bu tarihler arasında sigortasının yattığına dair dökümanları sunduğunu, kendisinin işyerinin mevsimlik bir işyeri olduğu için mevsimlik işçi alımı olup, işçileri çalıştıkları zaman zarfında sigorta yaptıkları için hakkında şikayetçi olan davacının da işyerinde mevsimlik olarak çalıştığını, kendisinin işyerinin sahibi olduğu dönemde 1 sezon çalıştığını, hakkında söylenen hiçbir şeyi kabul etmediğini, kendisinin kanunsuz hiçbir şekilde işçi çalıştırmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulü ile;

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulü ile;

1-Davacının ... sicil numaralı ...'e ait iş yerinde 14.01.2010 - 04.08.2010 ve 06.08.2010 - 28.03.2011 tarihleri arasında çalıştığının tespitine,

2-Davacının ... sicil numaralı ...'ya ait iş yerinde 21.03.2012 - 08.06.2012 ve 02.09.2012 - 31.08.2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitine,

3-Davacının ... sicil numaralı ...'e ait iş yerinde 17.09.2014 - 17.06.2015 tarileri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ..., ..., Hüseyin Gümüştekin ve fer'i müdahil ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkemece bilirkişi raporları, tanık beyanları ve bozma kararı dahil tüm deliller yeterli şekilde incelenmeden ve değerlendirilmeden karar verildiği, müvekkil 17.09.2014 tarihinde iş yerini mülkiyetiyle birlikte satın aldığı, ...'ın 17.06.2015 tarihinde müvekkilin yanında işe girdiği, işçi olan ...'ın yükümlülüklerini yerine getiremediği ve iş saatlerinde alkol tükettiği için müşteriler ve müvekkilin işveren bu durumdan rahatsız olduğunu, bu sebeple müvekkilinin davacıyı uyardığı ve bu uyarının üstüne kendisi 27.02.2016 tarihinde işi bırakıp gittiği, müvekkil 6 günlük beklemenin ardından 04.03.2016 tarihinde muhasebeye giderek çıkışını yaptırdığını, davacı gerekçeli kararda belirtilen tarihler arasında müvekkilin iş yerinde çalışmadığını, bu nedenlerle ilk derece mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir. .

2.Davalı ... istinaf dilekçesinde; yerel mahkemenin vermiş olduğu hüküm kısmında davacı ...’ın davalı ...’e ait iş yerinde 14.01.2010-30.11.2011 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının tespitine dair karar verildiğini, ancak bilirkişi raporunda ve hukuki değerlendirme ve gerekçe kısmında "davacının, davalı ... iş yerini terk etmeden 13.01.2010 tarihinden 30.11.2010 tarihine kadar iş yerinde çalıştığı" tespitinin yapıldığını, dolayısıyla hüküm kısmının tarih kısmında maddi bir hata yapıldığını, 2010 yılı yazılması gerekirken 2011 yılı yazıldığını, tanık beyanlarında davacının dava konusu bahsettiği dönemde müvekkil ...’in işletme ile bir ağının olmadığı belirtildiğini, yerel mahkemece verilen hükümde davacı tarafın iddia ettiği hizmet sürelerinin tespit edilemediğini, bundan dolayı da kısmi red kararı verildiğini fakat kısmi red kararından dolayı taraflarına vekalet ücretine hükmedilmediğini, neticeten yukarıda arz edilen nedenler ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, 22.02.2019 tarihli yerel mahkeme kararında; ''bozma sonrası hukuki nitelendirme ve gerekçe'' kısmında yapmış olduğu değerlendirmede sonuca tesir edece k ciddi bir maddi hataya düşerek ''davalı ... cevap dilekçesinde böyle bir beyan bulunmadığı, 25.11.2016 tarihli cevap dilekçesinin ikinci sayfasında tam olarak müvekkil Hüseyin davaya konu iş yerini 01.04.2012 tarihi ile 31.08.2013 tarihi arasında işletmiştir.'' hukuki değerlendirme yapılan maddi hataya dayandırıldığı, aslında bu maddi hatanın aynı biçimde Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından da yapıldığı, müvekkilinin söz konusu iş yerini 01.04.2012 ile 31.08.2013 arasında işlettiği, 2012 yılında davacı bir sezon müvekkilin sigortalısı olarak iş yerinde çalıştığı ve bu süre zarfında da sigortasının eksiksiz yattığını, dosyanın istinaftan döndükten sonra yapılan yargulamada bunun aksini ispatlar tek bir delil olmadığı gibi beyanlarını destekler yeni tanık beyanlarının olduğunu, yani hem mevsimlik çalışıldığını hem de sadece 2012 yazında davacının müvekkil yanında çalıştığını destekler beyanlar olduğu, bu nedenlerle ilk derece mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

4.Feri müdahil vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkeme kararının usul, yasa ve yerleşmiş Yargıtay ilamlarına aykırı olduğunu, kurum denetmenleri tarafından düzenlenen 04.04.2016 tarih ve ............ sayılı raporda, davacı...ile eski eşi ... Mah. Tuzcular Sok. No:8 İç Kapı No:2 Düziçi ... adresinde fiilen birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, yani denetim raporunda resmi belgelerle davacının boşandığı eşi ile birlikte fiilen yaşadığının görüldüğü, kurum denetmenleri tarafından düzenlenen inceleme raporunun aksi sabit oluncaya kadar geçerli yazılı belge niteliğine haiz olduğundan raporun aksi yine yazılı belge ile ispat edilmesi gerektiği, dava dosyasında tanıklar dinlendiği, ancak tanık beyanları ile ikamet kayıtları resmi belgelerin karşılaştırılmadığı, ayrıca dosya içerisinde aldırılan 28.01.2019 havale tarihli bilirkişi raporu da tanık beyanlarına göre kanaat belirttiği, denetim raporunun aksi ispat edilmemişken aksi ispat edilmeyen denetim raporunun geçerli yazılı belge olduğu dikkate alınmadan soyut ifadelerle ve tespit yapılamayan bilirkişi raporuyla davanın kabulüne karar verilmesinin mevzuata ve içtihatlara aykırı olduğunu, bu nedenlerle ilk derece mahkeme kararının ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen davacı tanıklarının ve komşu işyeri tanıklarının davacının davalı iş yerinde çalıştığı, iş yerinin yaz-kış faal olduğu yönünde beyanda bulundukları, davalı tanıklarının ise davacının davalı iş yerinde dönemsel çalıştığı, işyerinin kış aylarında faal olmadığı yönünde beyanda bulunmuşlar ise de davalı ... döneminde davalı işyerinden davacı için kış aylarında hizmet bildirimi yapıldığı, iş yerindeki 05.08.2010 tarihli yoklama fişinde davacının 12.06.2010 tarihinden beri iş yerinde çalıştığı belirtildiği, dinlenen tanıklar, kurum kayıtları, vergi kayıtları, davalıların iş yerini kendi adlarına işlettikleri tarihler dikkate alındığından davacının iş yerinin davalı ... Gümüştekine ait olduğu dönemde 14.01.2010 - 04.08.2010 ve 06.08.2010 - 28.03.2011 tarihleri arasında, davacının ...'ya ait olduğu dönemde 21.03.2012 - 08.06.2012 ve 02.09.2012 - 31.08.2013 tarihleri arasında,davalı ...'e ait olduğu dönemde 17.09.2014 - 17.06.2015 tarihleri arasında çalıştığı, mahkemece gerçek çalışma olgusunun somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde değerlendirildiği, dosya kapsamı , mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığını belirterek; davalılar ve fer'i müdahil ... vekillerinin başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ile ... ve fer'i müdahil ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;bilirkişi raporları, tanık beyanları ve tüm deliller yeterli şekilde incelenmeden ve değerlendirilmeden karar verildiğini, müvekkillinin 17.09.2014 tarihinde iş yerini mülkiyetiyle birlikte satın aldığını, ...'ın 17.06.2015 tarihinde müvekkili yanında işe girdiğini, 27.02.2016 tarihinde de işi bırakıp gittiğini, kararın hatalı olup bozulması gerektiğini belirtmiştir.

2.Davalı ... temyiz dilekçesinde; tanık beyanlarının yeterli olmadığını, yerel mahkemece verilen hükümde davacı tarafın iddia ettiği hizmet sürelerinin tespit edilemediğini, bundan dolayı da kısmi red kararı verildiğini fakat kısmi red kararından dolayı taraflarına vekalet ücretine hükmedilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3.Feri müdahil vekili temyiz dilekçesinde;davacının çalışmalarının kuruma bildirildiği, kuruma bildirilmeyen çalışmalara ilişkin olarak yazılı belgenin bulunmadığı, dolayısıyla davanın sübuta ermediği dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve irdelemeye dayalı bilirkişi raporuna da itibar edilerek kabul yönünde karar ittihazı isabetsiz olup, bozmayı gerektirdiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79 uncu maddesi ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86 ıncı maddesidir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar ve feri müdahil ... vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15214, Karar No: 2020/9236, Tarih: 23.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15214 E.  ,  2020/9236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 12/03/2015 tarihli ve 2014/301 Esas, 2015/94 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/4, 119/1-c. maddelerinde düzenlenen gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının TCK’nın 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesi mümkün olmadığından, tebliğnamedeki birinci ve üçüncü paragraflarda yer verilen bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/4, 119/1-c. maddelerinde düzenlenen gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığından, tebliğnamedeki birinci paragrafta yer verilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda, sosyal inceleme raporu ile birlikte değerlendirilerek, 13/12/2013 tarihinde gerçekleştirilen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek, dosya içerisindeki suç adı ve suç tarihi içermeyen ve sadece “farik ve mümeyyizdir” ibarelerinin yazılı olduğu Alanya İlçe Devlet Hastanesi’nin 16/12/2013 tarihli yetersiz raporu ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8686, Karar No: 2021/8189, Tarih: 02.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8686 E.  ,  2021/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; Tipiköy'de bulunan 534 parsel sayılı taşınmazın yörede 1980 yılında yapılan kadastro sonucu 15.650 m2 yüzölçümü ve tarla vasfı ile dava dışı kişiler adına tapuya tescil edildiği, 21.09.1995 tarihinde yapılan satış ile 5/12 payının davacıya geçtiği, 5/12 payına ise dava dışı ... ile davacının veraseten iştirak halinde intikal ve temlik yolu ile malik oldukları, Hazine tarafından açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/507-637 E.K. sayılı ilamı ile taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kalaması nedeni ile tapu kaydının iptali ile kıyı olarak kamuya terkinine karar verildiği, hükmün 19/02/2008 tarihinde kesinleştiği, 09/11/2015 tarihinde eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Arazi niteliğindeki Konya İli ... İlçesi ...Köyü 534 parsel sayılı taşınmaza, net geliri esas alınarak değerinin tespit edilmesinde ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapusu iptal edilen bölümün bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 02/06/2021gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5301, Karar No: 2010/5914, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/5301 E.  ,  2010/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının ödetilmesi istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ait aracı tamir ettiğini, ancak iş bedelinin ödenmediğini ileri sürerek davalı araç maliki aleyhine icra takibi başlatmıştır. İleri sürülen hukuki ilişki BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. BK'nın 364. maddesi uyarınca eser sözleşmelerinde yüklenici işi yapıp teslim ettiğini, iş sahibi ise iş bedelini ödediğini kanıtlamakla yükümlüdür. Nevar ki somut olayda iş sahibi olduğu iddia edilen davalı akdî ilişkiyi inkâr etmiş, aracı tamir ettirmek üzere davacıya götürmediğini, onunla bu hususta herhangi bir anlaşma yapmadığını savunmuştur. Bu durumda özellikle takip konusu alacağın tutarı da dikkate alındığında davacı yüklenicinin alacağını ve bu kapsamda öncelikle davalı ile akdî ilişki kurduğunu HUMK'nın 288 ve devamı maddeleri gereğince yazılı delillerle kanıtlaması zorunludur. Oysa davacı bu konuda hiçbir kanıt ibraz edememiştir. Şu halde davanın kanıtlandığından söz edilebilmesi mümkün değildir. Ancak davacı, dava dilekçesinin deliller kısmında “her türlü takdiri ve yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan mahkemece akdî ilişkinin kanıtlanması yönünden davacı yana davalıya yemin teklif hakkı olduğu hatırlatılmalı ve akdî ilişki bu suretle kanıtlandığı takdirde toplanacak deliller çerçevesinde bir hükme varılmalı, aksi takdirde davanın reddi cihetine gidilmelidir.

Değinilen hususlar nazara alınmaksızın eksik incelemeyle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.