muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11602, Karar No: 2015/7501, Tarih: 23.11.2015

Gecikmesinde sakınca olduğu kabul edilse bile CGK'nun 25.11.2014 gün ve 2013/610, 2014/512 sayılı Kararında belirtildiği gibi arama yazılı bir karara veya emre dayanmak zorundadır. Sonradan yazıya çevrilmiş olsa bile sözlü emir ile arama yapılması mümkün olmayıp yazılılık şartı Anayasa'nın 20, 21 ve Ceza Muhakemesi Kanunun 116. maddelerinin amir hükmü gereğidir. Sonradan belgelendirilen sözlü talimat ile arama emri verilemez. Hukuka aykırı arama emri ile gerçekleştirilen aramadaki el koyma işleminin hakime onaylatılması da işlemi hukuka uygun hale getirmez.

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir. Ceza Muhakemesi Kanunu'nun amir hükümleri karşısında, hukuka "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının yapılması mümkün değildir. Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Somut olayda, Mamak Belediyesi zabıta Müdürlüğüne yapılan ihbar ile işyerinde bandrolsüz CD, DVD bulunduğunun bildirilmesi üzerine konunun emniyet amirliğine intikal etirilmesi sonucu, belirtilen işyerine gidilip ihbarın doğrulu anlaşılınca, telefonla Cumhuriyet savcısına bilgi verilmiş, CMK'nun 119. maddesinde belirtilen usule uygun verilmiş bir karar bulunmadan (hakim kararı veya gecikmesinde sakınca varsa Cumhuriyet savcısının yazılı emri olmadan), gecikmesinde sakınca bulunduğu gerekçesiyle verilen sözlü talimat üzerine sanığa ait işyerinde arama yapılarak suça konu bandrolsüz CD'lere el konulmuştur. Görüldüğü üzere, hukuken geçerli bir arama kararı olmadığı gibi arama işlemi esnasında da ihtiyar heyeti veya komşulardan kimse bulundurulmamış ve CMK'nun 127. maddesi uyarınca el koyma işlemi için de Hakimden veya Cumhuriyet savcısından herhangi bir karar alınmamıştır. Böylece arama ve el koyma işlemleri Kanuna aykırı bir şekilde gerçekleştirilmiştir. Bu itibarla mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

2- İfade Alma Yasak Sorgu Yöntemleri ve İkrar:

2- İfade Alma Yasak Sorgu Yöntemleri ve İkrar:

CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Gerekçeli kararda, sanık savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilse de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporları mahkemece hükme esas alınmaz. Bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da CGK'nun, 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararında belirtildiği gibi maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından, ikrar soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

3- Anayasa ve CMK Hükümlerine Göre Mahkûmiyet Hükmünün Gerekçesinde Gösterilmesi Gereken Hususlar:

Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

1412 sayılı CMUK'nun 308. maddesine kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayıldığı haller tek tek sayılmış olup, bunlardan biri de hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesidir (CMK'nun 289. maddesinde de hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, hukuka kesin aykırılık hallerinden biri olarak gösterilmiştir).

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesinin kararının bozulmasını gerektirdiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/44837, Karar No: 2018/332, Tarih: 17.01.2018

**18. Ceza Dairesi         2015/44837 E.  ,  2018/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma ve bulundurma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma, taşıma ve bulundurma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA 17/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4531, Karar No: 2015/12655, Tarih: 31.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/4531 E.  ,  2015/12655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı vekili, müvekkilinin davalı bakanlığa ait ... 'de bulunan ...'nda 15/10/2004 tarihinde işe başladığını, iş yerinde garson olarak çalıştığını, okulun elektrik ve onarım işlerini de yaptığını, davalı okul müdürlüğünce 03/06/2012 tarihli fesih bildirimi ile 14/06/2013 tarihinden geçerli olmak üzere müvekkilinin iş sözleşmesinin feshedildiğini, fesih sebebinin ise etüt ve beslenme uygulamasının ve buna bağlı olarak bu özel bütçenin ...nın 19/06/2012 gün 9601 sayılı makam olurları ile iptal edildiği, etüt ve beslenme uygulamasının 3 yıl içinde kademeli olarak sonlandırılacağı, 2015 yılı Haziran ayında bu uygulamanın tamamen sona ereceği, ayrıca okul binasının hasarlı olması nedeni ile 2013-2014 öğretim yılında hangi binada eğitime devam edeceği konusunun belirsiz bulunması nedeniyle, olumsuzluklar nedeniyle öğrenci kaybı yaşanacağı, bu sebeple hak edişlerin ödenemeyeceği gerekçe gösterilerek fesih yapıldığını, yapılan feshin geçerli nedeni dayanmadığını iddia ederek, en çok 4 aya kadar olan maaş tutarının da hüküm altına alınmasını ve haksız ve geçersiz olan feshin tespiti ile davacının işe iadesine aksi halde üst sınır olan 8 maaş tazminata hükmedilmesini, mahkeme masraf ve ücreti vekaletin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı vekili; davacının çalıştığı okul müdürlüğünde çalışan sayısının 30 'un altında bulunduğunu, davacının işe iade hakkının bulunmadığını, davacının belirsiz süreli iş akdinin ... okulu müdürlüğünün okul aile birliğinin 03/06/2013 gün 2013/8 sayılı satın alma komisyonunun 03/06/2013 tarih, 81 sayılı ekonomik nedenlerden dolayı işten çıkarılacak personel kararları gereğince 03/06/2013 tarihli iş sözleşmesi ile 14/06/2013 tarihinden geçerli olmak üzere tüm hakları da davacıya ödenmek sureti ile işten çıkarıldığını, fesih nedeninin fesihnamede açıkça belirtildiğini, yapılan feshin geçerli nedene dayandığını, tüm işçilik alacaklarının davacıya ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Mahkemece, davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2. Ve 4. Bentlerinin silinerek yerine;

"2- davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, davacının yatırdığı peşin harcın istek halinde davacıya iadesine,

4- davacının yapmış olduğu harç hariç 88,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," bentlerinin yazılması suretiyle hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4008, Karar No: 2012/308, Tarih: 16.01.2012

**14. Ceza Dairesi         2011/4008 E.  ,  2012/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapma suçlarından sanık ...'ın; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçuna fer'i iştirak suçundan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kamu davalarının düşürülmesine, evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapma suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine dair Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.03.2007 gün ve 2005/331 Esas, 2007/161 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mağdure Nurten'in evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapma suçunun asli faili olması nedeniyle katılan sıfatını bu suç açısından alamayacağından, katılan vekilinin sanık ... hakkında evlenme akdi olmaksızın evlenmenin dini merasimini yapma suçundan temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, temyiz incelemesinin sanıklar hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve bu suça fer'i iştirak suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve bu suça iştirak suçuna 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre, 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 05.12.2005 ve sanık ...'nin sorgusunun yapıldığı 18.05.2005 tarihleri ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4692, Karar No: 2017/6466, Tarih: 15.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/4692 E.  ,  2017/6466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil ve tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakanları ...’un, maliki olduğu 189 parsel sayılı taşınmazının ½ payını eşi olan ...'in ½ payını ise temlik tarihinde 17 yaşında olan davalı gelini ...’ye temlik ettiğini, ...’in payının bir kısmını oğlu olan davalı ...’e, bir kısmını ise diğer oğlu olan davalı ...’a temlik ettiğini, ...’in de payını oğlu olan davalı ...’ye temlik ettiğini, yine mirasbırakanın paydaşı olduğu 787 parseldeki payını oğlu olan davalı ...'ye, paydaşı olduğu 890 parseldeki payını eşi ...’e temlik ettiğini, 890 parsel sayılı taşınmazın 21.10.1994 tarihinde ifraz ile 1391, 1392 1393 parsellere dönüştüğünü ve ...’in paydaş olduğunu, ...’in 1391 ve 1393 parsel sayılı taşınmazlardaki payını oğlu olan davalı ...’e temlik ettiğini, davalıların alım gücü olmadığını, temliklerin mirasçılardan mal kaçırmaya yönelik ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Bir kısım davalılar, zamanaşımı defi ile satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Bir kısım davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden 05.01.1987 tarihinde ölen mirasbırakan ...’un, maliki olduğu 189 parsel sayılı taşınmazının ½ payını eşi olan ...'e, ½ payını ise davalı olan gelini ...’ye satış suretiyle temlik ettiği, ...’in ½ payının 680/2400 payını 29.08.1981 tarihinde oğlu olan davalı ...’e, kalan 520/2400 payını 11.01.1983 tarihinde diğer oğlu olan davalı ...’a temlik ettiği, ...’in de payını 25.08.2005 tarihinde oğlu olan davalı ...’ye temlik ettiği, yine murisin 600/2400 pay ile paydaşı olduğu 787 parseldeki payının tamamını 05.05.1981 tarihinde oğlu olan davalı ...'ye, 775/2400 pay ile paydaşı olduğu 890 parseldeki payının tamamını 09.02.1978 tarihinde eşi olan ...’e satış suretiyle temlik ettiği, 890 parsel sayılı taşınmazın 21.10.1994 tarihinde ifraz ile 1391, 1392 1393 parsellere dönüştü ve ...’in 19840/61440’ar pay ile paydaş olduğu, ...’in 1391 ve 1393 parsel sayılı taşınmazlardaki payını 02.08.1996 tarihinde oğlu olan davalı ...’e satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, HMK'nun 190. ve TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını kanıtlamak zorundadır.

Somut olayda, davacılar iddialarını ispat edecek deliller ortaya koymamışlar, dinlenen davacı tanıkları temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğuna ilişkin bilgilerinin bulunmadığını belirtmişler, davalı tanıkları ise satışların gerçek olduğunu bildirmişlerdir.

Açıklanan bu olgular, yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; mirasbırakanın davacılardan mal kaçırmasını gerektirecek bir sebebin ortaya konulamadığı saptanmış olup, HMK'nun 190. ve TMK'nun 6. maddeleri uyarınca davacının muvazaa iddiasını kanıtlayamadığı, bir başka ifade ile temlikin gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42590, Karar No: 2017/17373, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42590 E.  ,  2017/17373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14996, Karar No: 2022/21814, Tarih: 28.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14996 E.  ,  2022/21814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan 116/4 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, ilk karar tarihi olan 29/03/2016 tarihinden, son karar tarihi olan 06/01/2022 tarihine kadar geçmiş bulunması nazara alınmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.