muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21614, Karar No: 2014/13762, Tarih: 30.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/21614 E.  ,  2014/13762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2011/707-2013/243

A.. O.. ile H.. C.. ve H.. C.. müşterekleri aralarındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının reddine dair Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 05.04.2013 gün ve 707/243 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Aydın İli, Köşk İlçesi, Değirmen Mevkii parsel sayılı taşınmazda davacının hissesinin olduğunu, davalı H.. C.. tarafından taşınmaz hakkında Aydın 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/356 Esas sayılı dava dosyası üzerinden ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, taşınmaz içerisinde Başçayır caddesine cepheli 2 adet evden güney yönünde olan 2 katlı olan evin davacının babası tarafından yaptırıldığını, bu durumun davalı H.. C.. tarafından kabul edilmediğini, davacının kendisine ait hisseyi de babasından 2005 yılında satın aldığından binanın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitini istemiştir.

Davalı H.. C.. vekili, söz konusu yapının davacıya ait olmadığını, binanın miras bırakan öldükten sonra inşa edildiğini, taşınmaz vasfının yıkık değirmen niteliğinde ve binanın kaçak yapı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı H.. C.. duruşmadaki beyanında; davacının oturduğu evin davacının babası tarafından yapıldığını, kendisinin herhangi bir hakkı ve payı olmadığını, benzer nitelikteki diğer ev için kendisinin de Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açtığını, davacının davayı kabul ettiğini, davalı H.. C..'in davayı kabul etmediğini bildirmiştir.

Mahkemece, davalılardan H.. C..'in davanın reddini savunduğu, davalı H.. C.. ise davayı kabul ettiği, tapu kaydından taşınmazın paylı mülkiyet hükümlerine tabi olduğu, TMK'nun 684. maddesi gereği bir şeye malik olanın o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olup, muhtesatların kaderinin arza tabi olduğu, taşınmazdan ayrı bir mülkiyet varlığından söz edilemeyeceği, fakat TMK'nun 1006, 1009, 1010 ve 1011. maddeleri ile 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 19. maddesi uyarınca tapunun beyanlar hanesine yazılabilecek haklardan bahsedildiği, bu nedenle davacının dava konusu evin mülkiyetinin tespiti talebine yönelik davasında hukuki yararı bulunduğu, fakat davacı tanıklarının yeterli bilgi ve görgüsünün olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu nolu parsel dosya içeresinde bulunan tapu kaydına göre 620/1680 paylı olarak davacı A.. O.. ile yine 620/1680 pay ile davalı H.. C.. ve 620/1680 pay ile davalı H.. C.. adlarına kayıtlıdır. Davacının paylı mülkiyete tabi olan taşınmaz üzerinde bulunan binanın (muhdesatın) kendisi veya babası tarafından yaptırıldığının tespitini istemesinde hukuki yararı vardır. Davalılardan H.. C.. keşif sonrası düzenlenen 22.01.2013 tarihli Kadastro Teknisyeni bilirkişi F.. K.. raporuna ekli krokisinde A harfi ile işaretli muhdesatın davacıya ait olduğunu açıkça ifade etmiş ve davayı da kabul etmiştir. Davalı H.. C..'in bu beyanı da keşif yerinde dinlenen tanık İ.. C.. ve duruşmada dinlenen tanık A.. T..'nın yeminli beyanları ile doğrulanmıştır. Tarafların delilleri bu açıklamalar doğrultusunda teknik bilirkişi ve tanık beyanları da göz önüne alınarak birlikte değerlendirilerek bir sonuca varılması gerekirken uygulama yeri olmayan TMK'nun 684. maddesine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA taraflarca HUMK 388/4 (HMK.m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7421, Karar No: 2012/9947, Tarih: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7421 E.  ,  2012/9947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YARGITAY HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU’NA SUNULMASINA, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19756, Karar No: 2010/15891, Tarih: 14.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/19756 E.  ,  2010/15891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların yakın takiple yakalanacaklarını anlayınca yakınana ait cep telefonunu yere attıkları anlaşılmakla , 765 Sayılı TCK.nun 523 maddesinin uygulama koşulları bulunmadığı halde bu madde uyarınca cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle adı geçen sanıklar hakkındaki, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2737, Karar No: 2023/2222, Tarih: 13.09.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2737 E.  ,  2023/2222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1001 E., 2023/168 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen vekaletsiz iş görmeden kaynaklanan alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 20.537,50 TL olup, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2773, Karar No: 2018/6036, Tarih: 21.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2773 E.  ,  2018/6036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanıklardan ...’ın huzurdaki ilk sorgusunun 20/01/2011 tarihinde yapıldığı, 19/12/2017 tarihinde mahkumiyet hükmü kurulduğu, 15/10/2008 olan fiil tarihi itibariyle olağan ve kesintili zaman aşımı süresinin geçmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden,

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12538, Karar No: 2022/3108, Tarih: 21.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12538 E.  ,  2022/3108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 21/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14622, Karar No: 2017/12302, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14622 E.  ,  2017/12302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17241, Karar No: 2025/310, Tarih: 08.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/17241 E.  ,  2025/310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1376 E., 2023/457 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanunun 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanıklar ... ve ... ile tüm sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren yağma suçundan yapılan yargılama sırasında, ceza miktarı ve ilk derece mahkemesince verilen cezanın artırılması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 188/1. maddesi uyarınca, hükmün verildiği duruşmaya mazeret dilekçesi vererek gelmeyen ve mazereti reddedilen sanık ... müdafiinin, duruşmada hazır bulunarak savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafıi görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmalarda oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği gözetilmeden, müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada sanık ... hakkında mütalaa verilerek, hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150/3, 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanıklar ... ve ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan sair hususlar incelenmeksizin tüm sanıklar hakkında verilen hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye farklı gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanıklar ... ve ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan sair hususlar incelenmeksizin tüm sanıklar hakkında verilen hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye farklı gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3560, Karar No: 2013/2754, Tarih: 18.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3560 E.  ,  2013/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 06/11/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne dair verilen 12/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalılardan ... ve ... tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile 6 yıl 13 ay hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmişlerdir. Bu nedenle adı geçen davalılara Türk Medeni Kanunu'nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilmesi gerekmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. ve Tebligat Tüzüğü'nün 16. maddesi hükmü gereğince bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkum olanlara ait tebligatın kanuni mümessillere yapılması gerekir. Kanuni mümessile olmayıp da, bulunması gerekenlere usulünce kanuni mümessil tayininden sonra tebliğ cihetine gidilir.

Açıkalanan bu düzenlemeler karşısında mahkemece davalılardan ... ve ...'e hükümlülüklerinin kesinleşmesinden sonra bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalı; vasi tayin edilmemiş ise, yasal kısıtlılara vasi tayin edilmesi sağlanmalı ve mahkeme kararı vasilere tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmek üzere dosya mahalline geri çevrilmelidir.

SONUÇ : Dosyanın yukarıda açıklanan nedenle geri çevrilmesine 18/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30808, Karar No: 2014/29789, Tarih: 09.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/30808 E.  ,  2014/29789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2014

NUMARASI : 2014/165-2014/745

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 434/3.maddesi gereğince temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek (7) günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu maddenin uygulanabilmesi için hakim tarafından temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre verilmesi ve ayrıca yazılı olarak aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun bildirilmesi gerekmektedir. Şayet, bu süre, yasada belirtilen usule uyulmadan ve yazılıp altı hakimce imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da hakim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa, geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi usule aykırıdır ve mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin vermiş olduğu süre üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz. (Hukuk Genel Kurulu'nun 16.6.2010 tarih ve 2010/19-86 esas, 2010/330 karar sayılı kararı)

Somut olayda, icra mahkemesi kararını temyiz eden tebligat zarfı üzerine “iş bu muhtıranın tarafınıza tebliğinden itibaren bir haftalık kesin süre içinde 123,60 TL temyiz yoluna başvuru harcını yatırmanız, gerekçeli temyiz dilekçenizi vermeniz aksi takdirde temyiz dilekçenizin reddine karar verileceği hususunda muhtıradır” meşruhatının yazılı olduğu ancak, meşruhatın altında hakimin imzasının bulunmadığı görülmüştür.

Bu durumda, HUMK. nun 434/3.maddesine uygun olarak hakim tarafından verilmiş bir süre olmaması nedeniyle, muhtıraya uyulmaması, hukuki sonuç doğurmayacağından, borçlunun temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

Bu durumda, HUMK. nun 434/3.maddesine uygun olarak hakim tarafından verilmiş bir süre olmaması nedeniyle, muhtıraya uyulmaması, hukuki sonuç doğurmayacağından, borçlunun temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.