muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2071, Karar No: 2020/3305, Tarih: 04.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2071 E.  ,  2020/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin gerekçesinin yasal ve yeterli olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.09.2015 tarih, 2014/6-14 Esas ve 2015/273 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuklar hakkında müştekiye yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan usulüne uygun açılmış bir kamu davası bulunmadığı ve bu eksikliğin ancak kamu davası açılmak suretiyle giderilebileceği gözetilmeden, yargılamaya devamla suça sürüklenen çocuklar hakkında yalnızca ek savunma hakkı verilip hüküm kurularak CMK'nun 225. maddesine aykırı davranılması;

2-Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, TCK'nun 31/3. maddesi yerine aynı Kanun'un 31/2. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h, 143, 35 maddesi uygulanarak tayin edilen 7 ay hapis cezasından, aynı Yasa'nın 31/2, 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın “ 2 ay 27 gün ” olarak belirlenmesi gerekirken, hapis cezasının, hesap hatası sonucu, “5 ay 25 gün” olarak belirlenmesi ve devamla aynı Kanun’un 50/3. maddeleri uyarınca sonuç cezanın 2 ay 27 gün hapis cezası karşılığı 1.740 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 3.300 TL adli para cezası olarak belirlenmek sureti ile fazla ceza tayini,

4-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarih, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; suçu işlediği tarihte 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınması gerektiği, alınmaması halinde ise gerekçesinin gösterilmesi gerektiği halde gerekçe gösterilmeksizin sosyal inceleme raporu alınmadan ve suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, suça sürüklenen çocuklar hakkında başka bir dosyadan alınan sosyal inceleme raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hükümler kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk ...’ın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/31972, Karar No: 2021/2402, Tarih: 03.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/31972 E.  ,  2021/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5598, Karar No: 2010/14264, Tarih: 12.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5598 E.  ,  2010/14264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 17.09.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11017, Karar No: 2024/12595, Tarih: 09.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/11017 E.  ,  2024/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/18 E., 2024/250 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Kurum işlemi iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 4/1-b ölüm aylığından dolayı davalı Kuruma borçlu olmadığının ve aylığından yapılan kesintilerin kaldırılması gerektiğinin, Kurumca yapılan yersiz ödeme altındaki varsa kesintilerin yasal faiziyle davacıya iadesi gerektiğinin tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, cevap dilekçesinde özetle; davacının iddiaları ile Kurum kayıtlarının eşleşmediğini belirterek davanın reddine dair karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.09.2020 tarihli 2019/265-2020/152 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında; "... Belirtilen açıklamalar ışığında dava dosyası incelendiğinde, babası üzerinden aylık alma açısından hakkı doğuran olay eşinin vefat ettiği tarih olacağından, söz konusu tarihteki ilgili mevzuatın yukarıda belirtilen maddeleri uyarınca davacının çift aylığa hak kazanamadığı belirgindir. ..." şeklindeki gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işlemi iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun ilgili maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6603, Karar No: 2021/8251, Tarih: 18.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6603 E.  ,  2021/8251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemi, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de sanık hakkında düzenlenen İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/2770 numaralı iddianamesinde temyiz dışı sanık ...'ın TCK'nin 125/1-4 maddelerinden yine temyiz dışı sanık ...'ın TCK'nin 125/1-4 ve 106/2-a maddelerinden cezalandırılmaları istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Katılanın sanığa hakaret etmesi üzerine sanığın kasten yaralama suçunu işlediği olayda sanık hakkında haksız tarik hükümleri uygulandığına göre, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından makul oranda indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından ve yine kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30923, Karar No: 2017/34487, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/30923 E.  ,  2017/34487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4499, Karar No: 2018/4717, Tarih: 29.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/4499 E.  ,  2018/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1,

53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf

başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden istinaf karar başlığında suç tarihinin "18.01.2017" olarak yazılmaması mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ile ilgili hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/873, Karar No: 2015/1753, Tarih: 10.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/873 E.  ,  2015/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

21.03.2006 ve 10.04.2006 tarihlerinde kablo hırsızlığı olayları ile ilgili 12.10.2006 tarihli oturumda davaya katılmalarına karar verilen katılanlar ... Belediye Başkanlığı ile ... Belediye Başkanlığı vekillerinin sanıklar hakkında hükmolunan beraat kararını temyiz ettikleri de gözetilerek, katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz istemi hakkında tebliğnamede görüş bildirildiği halde, katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz istemi hakkında görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu konuda ek tebliğname düzenlenip dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6940, Karar No: 2019/18213, Tarih: 03.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6940 E.  ,  2019/18213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, davalı bakanlığa ait işyerinde çalıştığını, ... Sendikasına üye olduğunu, üyeliğinin işverene ve ilgili mercilere bildirildiğini, fiilen teknik personel olarak çalıştırılmasına rağmen işverence hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13 olarak eksik ödendiğini, toplu iş sözleşmesinin 55/1. maddeye göre ödenmesi gereken hizmet zammı ile toplu iş sözleşmesinin 55/2. maddesine göre ödenen hizmet zammı arasındaki hizmet zammı farkının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, hizmet zammı alacağının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 53. maddesi gereğince her bir aya ait olan alacağın ayrı ayrı belirlenecek sonraki ayın 2. günü olan temerrüt tarihlerinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı definde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucu 30.04.2015 tarihli bozma kararı verilmiş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafça yeniden temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.11.2017 tarihli bozma ilamı ile karar ikinci kez bozulmuştur, bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden, davacının sendika üyesi olduğu, üyeliğinin işverene bildirildiği, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin I. ve II. fıkralarında, “Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir.” hükümlerinin düzenlendiği, davacıya toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin II. fıkrasınca ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 36. maddeye göre; Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerini fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidro-jeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okulların-dan mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder.(1)(2)

Somut olayda, davacının fiilen yaptığı iş, uzman bilirkişinin bulunduğu bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak belirlenmiş, Mahkemece yapılan işin Toplu iş sözleşmesi 55. madde birinci fıkrada yer alan teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olduğu değerlendirilmiş ise de, maddede emsali memur personele atıf yapıldığından 657 sayılı yasanın ilgili maddesi uyarınca davacının mesleki eğitimi olmaması nedeniyle davacının, toplu iş sözleşmesinin 55. madde birinci fıkra hükmünden yararlanamayacağı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 03/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.