muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11702, Karar No: 2015/7515, Tarih: 23.11.2015

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

El koyma işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama/el koyma işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez.

4- Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine rağmen mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlar hiç tartışılmamış, “Delillerin Tartışılması ve Değerlendirilmesi” bölümünde bir cümle ile “Hukuka aykırı toplanmış delil bulunmadığı” belirtilmiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması/yeterli gerekçeyi içermemesi başlı başına hukuka kesin aykırılık nedeni (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g) ve adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesinin kararının bozulmasını gerektirdiğini düşündüğümden, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararın onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/5075, Karar No: 2024/6671, Tarih: 01.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5075 E.  ,  2024/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2485 E., 2024/772 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/264 E., 2022/431 K.

Taraflar arasındaki evlat edinme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı kayyım tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; çocuk özlemi çektiğini, evlat edinmeyi istediği çocuk ile aralarında 35 yaş farkının olduğunu, maddî durumunun iyi olduğunu, çocuğun çok güzel bir ortamda sevgi ve şefkatle yetişmesinde, eğitim ve bakımı ile ilgileneceğinin kesin olduğunu, evlat edinmek istediği çocuğun annesinin ve babasının izinlerinin olduğunu, dinlendiklerinde durumun anlaşılacağını iddia ederek evlat edinmeye karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kayyım cevap dilekçesinde; bakım şartının gerçekleşmediğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile çocuk arasında anne-çocuk bağının oluşmadığı, çocuğun biyolojik ebeveynlerine bağlı olduğu, evlat edinmenin yasal koşullarının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asıl istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı asıl, davanın kabulü gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çocuğun davacının evinde düzenin kurulduğu, burada okula gittiği 1 yılı aşkın süredir ihtiyaçlarının davacı tarafça karşılandığının anlaşıldığı, somut olayda yasada aranan evlat edinme koşullarının gerçekleştiği, küçüğün davacı tarafından evlat edinilmesinin küçüğün menfaatine olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davacının küçüğü evlat edinmesine izin verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde kayyım temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Kayyım, küçüğün üstün yararına uygun karar verilmediğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, evlat edinme istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, evlat edinmenin küçüğün üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 305 inci, 306 ncı, 307 nci, 308 inci, 309 uncu, 313 üncü, 314 üncü, 315 inci, 316 ncı maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup kayyım tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5090, Karar No: 2010/6932, Tarih: 14.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5090 E.  ,  2010/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN,ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı Hazine, davalıların kayden malik olduğu çekişmeli 1441 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir

Davalılar, taşınmaza iyiniyetle malik olduklarını, binanın ruhsatlı yapıldığını, elatmanın bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup mahkemece 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespiti ile dava tarihi arasında 3402 Sayılı yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse bir kısım davalıların tüm, davacı hazinenin öteki temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, her dava açıldığı tarihdeki koşullara tabidir. Dava tarihinde davasında haklı olan bir tarafın , davanın devamı sırasında yürürlüğe giren bir yasa hükmü veya çıkartılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davasında haksız duruma düşen tarafın yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı aksine somut olayda olduğu gibi 28.05.1997 tarihli,5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın bir bölümünün tanımı 3621 Sayılı Kıyı kanununun 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığı belirlendiğine göre maktu harçla beraber yargılama giderlerinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerektiği tartışmasızdır.

Ne var ki, mahkemece anılan ilkeler gözardı edilmek suretiyle yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden davacı Hazinenin sorumluluğuna gidilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca davacı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Okundu 21.6.2010 BK:Not:
Yargıtay — Esas No: 2017/6269, Karar No: 2018/2701, Tarih: 07.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/6269 E.  ,  2018/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında verilen 07.05.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçeli kararın sanığa mahkeme kaleminde 10.03.2014 tarihinde bizzat tebliğ edildiği; sanığın CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 7 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 07.05.2014 tarihinde temyiz talebini içerir dilekçe verdiği; mahkemenin 07.05.2014 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve sanık tarafından ek karara yönelik temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla;

Temyiz isteminin reddine dair 07.05.2014 gün, 2013/245 Esas ve 2014/130 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...‘ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5764, Karar No: 2006/7148, Tarih: 20.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/5764 E.  ,  2006/7148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.8.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair verilen 14.10.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi ... mirasçısı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, hissedarı olduğu 441 parsel sayılı taşınmaza diktiği 4 adet ceviz, 1 adet erik, 1 adet ladin ağaç ve yaptırmış olduğu tahta kulübenin davalıya ait 563 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığını, iyiniyetle diktiği ve yaptığı muhdesatların kapsadığı yerin Medeni Kanunun 725 vd. maddesince adına tesciline, bu olmaz ise ağaç ve muhdesat bedeli 1.000.000.000 Tl.nin faizi ile tahsiline ve ayrıca 1.000.000.000 Tl. manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller sonucu davalı 563 parselin 129,70 m2'lik kısmının 282.746.000 Tl. bedel karşılığında ifraz edilerek ayrı bir parsel numarasıyla davacı adına tesciline karar verilmiş, hükmü dahili davalı ... mirasçısı ... temyize getirmiştir.

Dava, Medeni Kanunun 725.maddesi uyarınca temliken tescil isteğine ilişkindir. Anılan madde uyarınca tescile karar verebilmek için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Öncelikle, muhdesat ve ağaç sahibinin iyiniyetli olmasına (subjektif koşul) ve muhdesat değerinin zemin değerinden açıkça fazla bulunmasına (objektif koşul) bağlıdır.

Somut olayda, davacı çapa bağlanmış taşınmazı üzerinde ağaç dikerken ve kulube yaparken komşu taşınmaza elatmıştır. Mülkiyet hakkı sahibi, bu hakkını kullanırken objektif özen yükümlülüğü altındadır. Kendi taşınmazının sınırlarını aşarak, hiçbir yasal dayanağı olmadan bir başkasının mülkiyet alanına girmesi iyi niyet kuralları ile bağdaşmaz. Mülkiyet hakkına taşkın kullanımın sonuçlarına katlanması gerekir. Bu durumda temliken tescilin subjektif koşulunun gerçekleştiğinden söz edilemez.

Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde davacının iyiniyetli olmadığının kabulü ile davanın reddine karar vermek gerekir iken aksi düşüncelerle kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 20.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17763, Karar No: 2013/21664, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17763 E.  ,  2013/21664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/03/2004-15/04/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.03.2004 - 15.04.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.03.2004 - 14.05.2006 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığı şeklinde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; davacı tanıklarının, dava konusu dönemde davacının çalıştığını belirtmelerine rağmen, davalı tanıklarının davacının kendi adına ve hesabına çalıştığını, davalı işverenin yanında çalışmadığını beyan ettikleri, tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği, ihtilaflı dönemde davacı adına davadışı 1097295 sicil numaralı ... ünvanlı işyerinden 07.04.2006 – 15.04.2006 tarihleri arasında çalışma bildirildiği, davalı ... Hediyelik Turistik Eşya San ve Tic. A.Ş.’ye ait işyerinin kanun kapsamında olmadığı, davalı şirketin tescil tarihinin ilgili ticaret sicil memurluğundan sorulmadığı, ... Vergi Dairesi Başkanlığının 19.10.2007 tarihli yazısında; “... Hediyelik Turistik Eşya San ve Tic. A.Ş.’nin vergi mükellefi olmadığının” belirtildiği, ... Vergi Dairesi Başkanlığının 10.03.2011 tarihli yazısında, “... Nargile Turistik San ve Tic. A.Ş.’nin 05.11.1997 tarihi itibariyle vergi mükellefi olduğunun” belirtildiği, ancak bu şirket ile davalı şirketin aynı işyeri olup olmadığının araştırılmadığı, aynı şekilde davacı adına işyeri olup olmadığı, davacının vergi mükellefi olup olmadığının araştırılmadığı, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş; ilgili ticaret sicil memurluğundan ... Hediyelik Turistik Eşya San ve Tic. A.Ş.’nin tescil tarihini sormak, bu şirket ile 05.11.1997 tarihi itibariyle vergi mükellefi olduğu belirtilen ... Nargile Turistik San ve Tic. A.Ş.’nin aynı şirketler olup olmadığını araştırmak, aynı şirketler değilse, ticaret sicil memurluğundan bildirilen ünvana göre davalı şirketin hangi tarih itibari ile vergi mükellefi olduğunu ve adına kayıtlı 506 sayılı Kanun kapsamında işyeri olup olmadığını araştırmak, kanun kapsamında işyerinin tespiti halinde bu işyerinin ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirmek ve bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, işyerinin tespit edilememesi veya bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, ayrıca davacı adına işyeri olup olmadığı, davacının vergi mükellefi olup olmadığını araştırmak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; davacının, “01.03.2004 - 15.04.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti” şeklindeki istemine rağmen talep aşılarak, “davanın kabulü ile davacının 01.03.2004 - 14.05.2006 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığı” şeklinde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ... Hediyelik Turistik Eşya San. ve Tic. AŞ.'ne iadesine, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25290, Karar No: 2013/19374, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25290 E.  ,  2013/19374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.