muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3814, Karar No: 2008/6657, Tarih: 03.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3814 E.  ,  2008/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde adlarına eğitim ve öğretim gideri olarak tahakkuk ettirilen 69,944 YTL'nin 5.100 YTL'lik kısmından borçlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan ve davacı ...’un askeri liseye girerken vermiş olduğu ... 3. Noterliğince 6.9.1999 tarihinde 21661 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde, öğrencinin okulla ilişiğinin kesilmesi halinde hangi kalem masraflardan sorumlu olacağı ayrıntılarıyla yazılmıştır. Sayılan bu gider kalemleri arasında atış, personel ve amortisman gideri bulunmadığından yükümlülerin davaya dayanak oluşturan askeri lise dönemine ilişkin maliyet çizelgesindeki bu giderlerden sorumlu tutulamayacağının düşünülmemiş olması,

2- -Davacı ..., davacı yükümlü ...’un askeri liseye girişi sırasında verdiği ve ... 3. Noterliğince 6.9.1999 tarihinde 21661 yevmiye ile düzenlediği kefalet senedinde yükümlü asılın okulla ilişiğin kesilmesi halinde, yükümlü asıl adına tahakkuk edecek okul masraflarını ve bu masrafların yapıldığı tarihten itibaren tahakkuk edecek kanuni faizi toplamı olan 17.989.258.000 lirayı geçmemek üzere müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatı ile ödeyeceğini taahhüt etmiştir. Mahkemece bu kefil davacı açısından sadece askeri lise masrafları ve işlemiş faizinden sorumlu tutulması gerekirken, harp okulu masraflarından da sorumlu tutulmuş olması,

Doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 3.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11881, Karar No: 2017/29435, Tarih: 21.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/11881 E.  ,  2017/29435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Davalılardan ...'in vekile verilmiş vekaletnamesine dosya içerisindeki belgeler arasında rastlanmamıştır.

Varsa eklendikten, yoksa adı geçen davalıya mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi de beklendikten,

2-Dosyada mevcut Belediye Başkanlığının 30/10/2013 tarihli yazı cevabında dava konusu taşınmazın 1/25000 ölçekli nazım imar planında (sit alanı, diğer tarım alanında) kaldığı, belediye hizmetlerinden faydalanmadığı, belediyenin mücavir alanının bulunmadığı bildirildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın belediye hizmetlerinde faydalandığı,Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ,,,, Belediyesi sınırları içinde kaldığı, çevresinde sanaiy tesislerinin bulunduğu belirtildiğinden,

a)Dava konusu taşınmazın belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, istenildiğinde belediye hizmeti götürülüp götürülemeyeceği, etrafının meskun olup olmadığı sorulduktan,

b)Dosyanın fenci bilirkişiye tevdi edilip dava konusu taşınmazın meskun mahale ne kadar mesafede olduğu hususunda ek rapor alındıktan,

3- Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ,,,, Köyü 1472 sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtildikten,

4- Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

5- Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25550, Karar No: 2015/10617, Tarih: 08.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/25550 E.  ,  2015/10617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

27.05.2015 günlü hükmün, sanık ...'in yüzüne karşı verildiği, 26.03.2015 tarihli vekaletname uyarınca sanık vekili sıfatıyla avukat ...tarafından 03.06.2015 tarihinde hükmün temyiz edildiği, ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hüküm özlü olarak bulunan sanığın ise vekilinin temyiz talebinden sonra 05.06.2015 tarihli dilekçe ile “hükmün onanması” yolunda istemde bulunduğunun anlaşılması karşısında, her ne kadar sanık 18.06.2015 tarihli dilekçe ile bu kez hükmü temyiz etmek istediğini bildirmiş ise de bu talebini 7 günlük yasal temyiz süresinden sonra ileri sürdüğü gibi ayrıca temyiz davasını feragatinden feragat edemeyeceği kabul edilmekle, sanık ... hakkındaki dava dosyasının incelenmeksizin mahkemesine iadesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-Dosya kapsamından, yaşı nedeniyle davası ayrı görülen ...'ın, suç tarihinden önce müştekinin evinin temizlik işlerini yaptığı, olay günü her zamanki gibi müştekinin evine temizliğe geldiği ve müştekinin çantası içinde bulunan kasa anahtarını çalarak, bu anahtar ile ikamet içinde bulunan çelik kasayı açıp, 200.000 TL para, 250.000 TL değerinde ziynet eşyası, 1000 Amerikan Doları ve 7000 Euroyu çaldığı, aynı gün saat 14.25 sıralarında, işini bitirerek suça konu para ve ziynet eşyalarını koyduğu sırt çantası ile evden ayrıldığı, ...'ın ertesi gün temizliğe gelmemesi üzerine müştekinin şüphelenerek ikamet içini aradığında kasadan hırsızlık olayını anlayarak müracaatta bulunduğu, ...'ın ailesinin de kızlarının kayıp olduğu iddiasıyla kolluğa müracaat ettikleri, başlatılan tahkikat kapsamında, ...'ın arkadaşlarının araştırıldığı, sanık ...'ye sorulduğunda, ...'ı tanıdığını söylemesi üzerine sanık ......'ın aracılığıyla ...'ın bulunduğu yerdeki karakola gidip teslim olmasının sağlandığı, 04.03.2015 tarihli yakalama tutanağına göre, ...'ın yanında sanık ... de olduğu halde karakola teslim olduğu ve tutanağa göre ... ve sanık ...'in, samimi beyanda bulunarak altınları çaldıklarını, ancak altınların ve paranın büyük çoğunluğunun ...'da ... isimli arkadaşlarında kaldığını söyledikleri, müştekinin ikametinden gerçekleşen hırsızlık olayının bu şekilde açığa çıktığı, ... isimli şahsın araştırıldığı, ...ve sanık ...'in beyanında bahsi geçen ... isimli şahsın sanık ... olduğunun anlaşılarak, sanık ...'ın ifadesine başvurulduğu, sanık ...'ın, kesinlikle hırsızlık suçuna karışmadığı, olay günü ... ve ...'in evine geldiği ...'ın elinde para ve ziynet eşyası dolu bir poşet olduğu, “bunlar bir müddet sende kalsın” dedikleri, bunun üzerine kendisinin de içinde çalıntı eşya olduğunu bilmeden poşeti alıp sakladığını beyan ederek, bahse konu poşeti içindekilerle birlikte polise teslim ettiği, sanık ...'in de soruşturma aşamasında sanık ......'ın kendisini arayarak, ikametine çağırdığını, gittiğinde ...'ın da orada olduğunu, ...'ın elinde para ve ziynet eşyası dolu bir poşet bulunduğunu, sanık ...l'ın kendisine “sen ...ı İstanbul'a götür, bir kaç gün sonra ben de geleceğim” dediğini, bunun üzerine poşetten bir miktar para alıp, ...'ı İstanbul'a götürdüğünü, ertesi gün polisin kendisini arayarak ...'ı karakola getirmesini istediğini, hırsızlık olayı ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği; ...'ın ise 05.03.2015 tarihli Cumhuriyet savcısı huzurunda müdafii eşliğinde dinlenmesinde, atılı suçu tek başına işlediğini kabul ettiği, kasadaki para ve altınları çalmaya bir anda karar verdiği, ... ve ...in hırsızlık olayından haberleri olmadığı, para ve ziynet eşyalarını çaldıktan sonra ilk olarak ......ın evine gittiği, olanları ...'a anlattığı, ...'ın da ...l'i arayarak, yanına çağırdığı ve kendisini İstanbul'a götürmesini istediği, ..

...'ın ise 05.03.2015 tarihli Cumhuriyet savcısı huzurunda müdafii eşliğinde dinlenmesinde, atılı suçu tek başına işlediğini kabul ettiği, kasadaki para ve altınları çalmaya bir anda karar verdiği, ... ve ...in hırsızlık olayından haberleri olmadığı, para ve ziynet eşyalarını çaldıktan sonra ilk olarak ......ın evine gittiği, olanları ...'a anlattığı, ...'ın da ...l'i arayarak, yanına çağırdığı ve kendisini İstanbul'a götürmesini istediği, ...'in hırsızlık olayından haberinin olmadığı yolunda beyanda bulunduğu, aynı yöndeki savunmalarını sorgu hakimliği huzurunda da tekrar ettiği, ...'ın yargılama aşamasında tanık sıfatıyla dinlenmesinde ise önceki beyanlarından dönerek, aynı oturumda huzurda bulunan sanıklar ile bu hırsızlık olayını planladıkları, sanıklar ...ve ...'in de hırsızlık olayından haberlerinin olduğunu söylediği, müştekinin ikametinin bulunduğu sokak içini ve civardaki sokakları gösterir mobese kameralarının incelenmesi neticesi, ...'ın müştekinin evinden olay günü saat 14.25'te ayrıldığı, saat 14.40'a kadar tek başına yürüdüğü, sırtında asılı bir çanta olduğunun tespit edildiği, aynı gün saat 15.35 sıralarında bu kez yanında sanık ... olduğu halde otogarda görüntülerinin bulunduğu, bu saatten sonra da ... ve sanık ...l'in ...'a gitmek üzere otogardan ayrıldıklarının anlaşıldığı, ...'ın, ilk savunmalarında hırsızlık eylemini tek başına yaptığı ve sanıkların olaydan haberi olmadığını beyan ettiği, yargılama aşamasında ise bu beyanından dönerek, hırsızlık eyleminden diğer sanıkların da haberi olduğu ve eylemi birlikte planladıklarını söylediği, ...'ın bu beyanı dışında sanık ...'nin, atılı suça asli fail veya yardım eden olarak katıldığına ilişkin her hangi bir maddi delil bulunmadığı, bu halde sanık ...'nin suça konu ziynet eşyaları ve paranın bulunduğu poşeti bilerek kabul etmek suretiyle evinde saklaması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 165. maddesine mümas suç eşyasının bilerek kabul edilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre sanığın atılı suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal salıverilmesi için ... Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 08.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/591, Karar No: 2019/6623, Tarih: 12.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/591 E.  ,  2019/6623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalılar Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş. ve Bosen Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında ve bunların KDV'si olarak fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 200.000 TL bedelin işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Bosen Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş.; davacı şirket ile imzalanan sözleşme ile yetkili mahkemenin Bursa mahkemeleri olarak kararlaştırıldığını, bu nedenle davanın yetki yönünden reddinin gerektiğini, esas yönünden ise kayıp/kaçak bedelinin imzalanan sözleşme çerçevesinde davacıya yansıtıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; yetki itirazı reddedildikten sonra yapılan yargılama sonucunda, davacının açmış olduğu davasının konusuz kalması sebebi ile karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan 27,70 TL başvuru harcı, 31,40 TL peşin harç, 1.834,00 TL tebligat-posta

gideri-bilirkişi ücreti olmak üzere toplam; 1.893,10 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T gereğince takdir olunan 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karara karşı davacı ile davalılar Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş. ve Bosen Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; incelenen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılmakla; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılar Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş. ve Bosen Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ile davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde;

1-Davacı ile davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı Bosen Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş.'nin yetkiye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun “yetki sözleşmesi” başlıklı 17. maddesi; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmünü içermektedir.

Açıklanan bu madde hükmüne göre; taraflarca aksi kararlaştırılmamışsa, dava, yalnızca yetki sözleşmesi ile belirlenen (yetkili) mahkemede açılır. Bu durumda, yetki sözleşmesi, kanunen yetkili kılınan genel veya özel mahkemelerin yetkisini ortadan kaldırmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ile davalı Bosen Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. tarafından imzalanan sözleşmenin 31. maddesinde; sözleşmeden doğabilecek uyuşmazlıkların çözümünde Bursa Mahkemelerinin yetkili olduğu kararlaştırılmıştır.

Bu durumda, mahkemece; yasal süresi içinde ileri sürülmüş olan yetki itirazının kabulü ile davalı Bosen Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. yönünden yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yetki itirazının reddedilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı ile davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Bosen Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 12.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21971, Karar No: 2013/18505, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21971 E.  ,  2013/18505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne

Başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, 26/03/1996 tarihinde boşandıktan sonra boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği halde 21/07/2007 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.