muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2863, Karar No: 2010/6625, Tarih: 23.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2863 E.  ,  2010/6625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davacının tüm, davalının ise yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE, temyiz harcı peşin ödendiğinden davacı taraftan yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

2-Davalı tarafın hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece yoksun kalınan kâr isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, bu konuda yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi oluşturulan hüküm de yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Borçlar Kanununun 41. maddesi hükmünde açıklanan maddi zarar, fiilen gerçekleşen (eylemli) zarar ile kârdan yoksun kalma zararını kapsar. Fiili zarar; malvarlığının aktifinde bir azalma veya pasifinde bir çoğalmayı ifade eder. Oysaki kârdan yoksun kalmada malvarlığının, fiilden önceki durumu ile sonraki durumu arasında bir fark yoktur. Zararı doğuran fiil malvarlığının çoğalmasına engel olmuş ise, bir başka deyişle fiil meydana gelmese idi gelecekte malvarlığının çoğalması söz konusu ise kârdan yoksun kalmadan söz edilebilir. Kârdan yoksun kalma zararı malvarlığının fiilden sonraki durumu ile çoğalma ihtimali gerçekleşmiş olsa idi ulaşabileceği varsayılan (farazi) durumu arasındaki fark göz önünde bulundurularak hesaplanır. Kural olarak Borçlar Kanununun 42. maddesi hükmüne göre, zararın kanıtlanması davacı tarafa, kapsamının belirlenmesi ise mahkemeye aittir. Zararın her tür delille kanıtlanması mümkündür. Hakim yoksun kalınan kârı belirlerken halin icaplarını ve kusurun ağırlığını (Borçlar Kanunu 43) ve zararın azaltılması için davacının aldığı veya alması gereken tedbirleri (Borçlar Kanunu 44) göz önünde tutmalı, olayların olağan akışına ve davacının aldığı veya alması gereken tedbirlere göre elde edilmesi kuvvetle mümkün görülen kârı davacının zararı olarak kabul etmelidir.

Ayrıca, HUMK’nun 74.maddesi hükmüne göre de mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Dava dilekçesinde fazla hakkın saklı tutulması ve davacı alacağının daha fazla olduğunun belirlenmesi talebin aşılmasını ve fazla tazminata hükmedilmesini haklı göstermez. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.

Öte yandan, HUMK 275. maddesi hükmüne göre, ancak çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi oy ve görüşünün alınmasına karar verilebileceğinden bunun sonucu olarak seçilecek bilirkişinin de her halde mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

Somut olaya gelince; davacı, otopark işlettiği yere davalının izinsiz olarak iki adet trafo yerleştirdiğini, bu trafoların kapladığı alanın park yeri olarak kullanılamaması nedeniyle gelirinden mahrum kaldığını öne sürerek, 2007 yılı Aralık-2008 yılı Aralık dönemine ait aylık 360,00 TL üzerinden 13 aylık yoksun kalınan kâr kaybı olarak toplam 4.680,00 TL’nin tahsilini istemiş, daha sonra davayı ıslah ederek talebini 5.850,00 TL’ye yükseltmiştir. Mahkemece bilgilerine başvurulan inşaat mühendisi ve hukukçudan oluşan bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda, aylık 450,00 TL üzerinden 13 aylık yoksun kalınan kâr kaybının 5.850,00 TL olduğu açıklanmış, mahkemece bu rapor kısmen benimsenmiş, pazar günleri hesaplama dışı bırakılıp re’sen hesap yapılarak 5.070,00 TL’nin tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece kârdan yoksun kalma zararının hesaplanması konusunda uzman olmayan bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor, zarar tespit raporu olarak kabul edilemez. Kârdan yoksunluk zararının sağlıklı biçimde hesaplanabilmesi için davacı şirketin ticari defterleri ile önceki yıllara ait vergi kayıtlarının uzman bilirkişi veya bilirkişi kuruluna inceletilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yasal düzenlemelere aykırı hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular ışığında öncelikle davacı tarafın ticari defterleri ile .../.

önceki yıllara ait vergi kayıtları getirtilmeli, zararının kanıtlanması için taraflarca gösterilen ve gösterilecek tüm deliller toplanmalı, daha sonra aralarında mali müşavir bir bilirkişinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi veya bilirkişi kurulu görevlendirilerek, ticari defterler ve vergi kayıtları inceletilmeli, kâr-zarar durumu, dava dilekçesinde belirtilen dönemde işyerinin çalışabileceği gün, muhtemel müşteri sayısı ile talep edilen hizmet bedelleri ve giderler dikkate alınarak otoparkta dava konusu trafoların bulunduğu yerden elde edilebilecek net gelir saptanmalı, bilirkişiden bu konuları açıklayıcı, muhtemel kârdan yoksunluk zararının hesap şeklini gösterir gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınmalı, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de davacı tarafın aylık 360,00 TL üzerinden kâr mahrumiyeti talep ettiği halde mahkemece az yukarıda açıklanan taleple bağlılık kuralına aykırı olan aylık 450,00 TL üzerinden belirlenen bedele hükmedilmesi dahi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 23.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1388, Karar No: 2017/11915, Tarih: 02.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/1388 E.  ,  2017/11915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mersin 2. Çocuk Mahkemesince düzenlenen 15.07.2013 tarihli tutanak içeriğinden 30.05.2013 tarihli celsede duruşma günü her ne kadar 24.07.2013 tarihine bırakılmış ise de, bu tarihin adli tatil olması nedeniyle duruşma gününün iptal edildiği, anılan tarihte duruşma yapılmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

1) Suça sürüklenen çocuk ...'ın kimliği tespit edilip müsnet suçu açıklanmadan ve yasal hakları hatırlatılmadan savunmasının alınması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 147. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesine giren bıçaklardan olup olmadığı Adli Tıp Kurumu, Emniyet Kriminal veya Jandarma Kriminal Laboratuvarından alınacak rapor ile saptandıktan sonra suça sürüklenen çocuk ...'in hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken soruşturma aşamasında konusunda uzman olmayan polis memurunca hazırlanan ön ekspertiz raporu esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

3) Müşteki ...'ün 08.01.2013 tarihli celsede şikayetçi olup, katılma istemi bulunduğunu belirtmesine rağmen talebi hakkında bir karar verilmemesi,

4) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.04.2012 yerine 02.04.2012 olarak gösterilmesi,

Kabule göre de;

5) Suça sürüklenen çocuk ...'ın soruşturma aşamasında alınan savunmasında, aralarında müşteki Şahin'in de bulunduğu üç kişinin kendilerine kemer çektiklerini ve ne olduğunu bilmediği bir cisimle vurduklarını, sağ bilek altından yaralandığını, kendisini korumak için bıçakla müştekiyi yaraladığını belirtmesi ve adli raporunda belirtildiği şekilde yaralanmış olması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak suça sürüklenen çocuk ... hakkında haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

6) 5237 sayılı TCK'de cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümde hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3749, Karar No: 2010/471, Tarih: 28.01.2010

**5. Ceza Dairesi         2008/3749 E.  ,  2010/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davasının düşmesine, kaçırıp alıkoyma suçundan ise beraetine dair, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.03.2006 gün ve 2005/571 Esas, 2006/135 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan verilen düşme kararı usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanığa yüklenilen reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, sanığın bu suçtan mahkümiyetine karar verildiği 04.11.2003 tarihiyle inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında bu suçtan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10404, Karar No: 2014/3329, Tarih: 20.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/10404 E.  ,  2014/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 06.03.2013

No : 2013/36-2013/68

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.”

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.”

Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüzyüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir Ejder Yılmaz, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, Ankara 2001, s. 888).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşmadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Bu nedenle mahkeme ön inceleme için bir gün tespit ederek taraflara tebliğ edecektir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; eldeki davada, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; eldeki davada, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12894, Karar No: 2011/12659, Tarih: 14.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/12894 E.  ,  2011/12659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülkiyeti ......ye ait 187 ada 8 ve 9 parseller ile onların önündeki devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz ve deniz yüzeyini davalının çeşitli muhdesatlar yapmak ve kullanmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürüp elatmasının önlenmesi ve üzerindeki muhdesatların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, bir savunma getirmemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından yapılan muhdesatların davacı ......ye ait taşınmazlar ve kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının keşfen belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HUMK'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 445,50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4152, Karar No: 2017/7693, Tarih: 21.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/4152 E.  ,  2017/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı .... Serv. Tic. AŞ vekili avukat Başak Aydın Tantürkü'nün geldi, karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2006 yılında ... D tipi arazi taşıtı cinsinde bir araç satın aldığını, 2.3.2012 tarihine kadar yaptırılması gereken tüm periyodik bakımların yaptırıldığını, bu tarihte seyir halinde iken bir anda gazın kesildiğini, aracın hararet yapmaya başladığını, muhtelif yerlerinden sesler gelmeye başladığını, aracını davalı şirkete ait servise bıraktığını ancak onarım görmesine rağmen arızanın devam ettiğini tekrar servise götürdüğünü ve kendisinden onarım için 5.962 Euro istendiğini, aracın ayıplı bir araç olduğunu, ayıbın imalat kaynaklı olduğunu bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla aracın hesaplanacak rayiç değerinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, araçtaki arızanın kullanımdan kaynaklanmakta olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, aracın bilirkişiler ahmet aydın, tayfun özgür ve gökhan tüccar ın 22.7.2013 tarihli raporlarında belirtilen hususlarda davalı tarafından ücretsiz tamirine fazlaya ilişkin talebin reddine, anılan raporun karar eki sayılmasına, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, araçtaki arızanın kullanımdan kaynaklanmakta olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, aracın bilirkişiler ahmet aydın, tayfun özgür ve gökhan tüccar ın 22.7.2013 tarihli raporlarında belirtilen hususlarda davalı tarafından ücretsiz tamirine fazlaya ilişkin talebin reddine, anılan raporun karar eki sayılmasına, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 6 yıl önce satın aldığı arazi aracının 2.3.2012 tarihinde arızalandığını, davalı şirkete ait servise götürdüğü aracın tamir edilerek kendisine teslim edildiğini ancak arızanın tekrarlandığını, tekrar servise götürdüğünde kendisinden onarım için 5.962 euro talep edildiğini, aracın imalattan kaynaklı ayıplı bir araç olduğunu iddia ederek bu nedenle aracın rayiç değerinin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı ise araçtaki arızanın kullanımdan kaynaklandığını her hangi bir sorumluluğu olmadığını savunmuştur. Mahkemece aracın ücretsiz tamirine karar verilmiştir. Mahkemece konusunda uzman bilirkişilerden alınan üç ayrı bilirkişi raporu birlikte incelendiğinde, bilirkişilerin, araçtaki arızanın turbo ve partikül filtresinden kaynaklandığı, aracın arıza tarihinde yaptığı kilometre ve araçtaki mevcut arızaların niteliği göz önüne alındığında arızaların imalat kaynaklı arızalar olmadığı, aracın ayıplı olmadığı, araçtaki arızanın kullanım hatasından kaynaklandığı kanaatine vardıkları anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, ayıbın varlığı veya davalının kusurundan kaynaklanan bir arıza da tespit edilemediğinden ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile davanın kabulüne ve aracın davalı tarafından ücretsiz onarılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.