muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12505, Karar No: 2017/14954, Tarih: 05.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/12505 E.  ,  2017/14954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı şirkette ait fabrikada 17/07/2008 tarihinden 19/12/2013 tarihine kadar ortacı tabir edilen temizlik elemanı olarak en son aylık 1.000 TL ücret ile çalıştığını, davacının iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret alacağı ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin haklı nedenle fesih edildiğini, davacının iş aktinin fesih edilmesine sebep olan olayın 18/12/2013 tarihinde meydana geldiğini, davacının kimseden izin almaksızın, forklift şoförleri yanında iken hiçbir ehliyet yada belgesi olmadan forklift aracı kullanmaya kalktığını ve iş yerinde iş kazasının meydana geldiğini, bu olaydaki sorumluluğunu kabul ettiğini ve tutanağa imza attığını, davacı yanın kendi kusuru ile iş aktinin feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Hükme de esas alınan .../01/2015 tarihli ek bilirkişi raporunun davalı vekiline 11/02/2015 tarihinde tebliğ olunduğu, tebliğ tarihi ile aynı tarihte yapılan son oturuma katılmayıp mazeret bildiren davalı vekilinin mazeretinin reddine karar verilerek yargılamanın sonlandırıldığı anlaşılmaktadır.

Ek bilirkişi raporunun davalı vekiline tebliğinden sonra yasal 2 haftalık cevap süresi beklenmeksizin yargılamaya son verilerek HMK’nin 281/1. Maddesine aykırı işlem tesisi, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1722, Karar No: 2024/1982, Tarih: 04.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1722 E.  ,  2024/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2128 E., 2023/136 K.

DAVA TARİHİ : 27.07.2017

KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Menderes 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/269 E., 2020/302 K.

Taraflar arasındaki satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil, terditli tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince tapu iptal ve tescile ilişkin davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... vekili tarafından istinaf edilmesiüzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin noterde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile dava konusu taşınmazları davalı ...'dan satın aldığını, davalı ...'ın müvekkilinin kardeşi ve iş ortağı olan diğer davalı ...'e vekalet verdiğini, davalı ...'in vekaletname ile taşınmazları oğlu olan diğer davalı ...'e devrettiğini, davalı ...'ın borcunu yerine getirmemesi ve davalı ...'in de kötüniyetle ve vekalet görevine aykırı olarak davalı oğlu ...'e satış göstererek devretmesi sonucunda müvekkilinin maddi zarara uğradığını ileri sürerek davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini aksi halde müvekkilinin ödediği 140.000,00 TL'nin güncellenmiş bedelinin davalı ... ve davalı ...'dan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde; taşınmazı devretmesi için davalı ...'e vekalet vererek üzerine düşeni yaptığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

2. Davalılar ... vekili cevap dilekçesinde; ödemeyi davalı ...'in yaptığını, 2014 tarihli protokolün hile ile müvekkili Recep'in iradesi sakatlanarak ve ekonomik tehdit altında alındığını, bu sebeple geçersiz olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı ile davalılar ... arasındaki beşeri ilişkilerin yanı sıra davalı ...'in taşınmazı devraldığı esnada tapuda davacı lehine satış vaadi şerhi olduğundan davalı ...'in iyiniyetli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle tapu iptal ve tescile ilişkin davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar ... vekili, temyiz dilekçesindeki gerekçeleri ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar ... vekili, temyiz dilekçesindeki gerekçeleri ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar .... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar .... vekili, davalı ...'e devredildiği tarihte tapuda şerh olmadığını, davalı ...'in iyiniyetli üçüncü kişi olduğunu, taşınmazın parasını davalı ...'a ödeyenin gerçekte davalı ... olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptal ve tescil, terditli tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 29, 213 ve 237 inci maddeleri, 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 89 uncu maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11640, Karar No: 2007/4450, Tarih: 04.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11640 E.  ,  2007/4450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

ın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalan Reuters Servisleri Kontratı gereğince müvekkili tarafından davalıya hizmet verildiğini, bu hizmet karşılığında düzenlenen faturanın davalı tarafça iade edildiğini, fatura bedelinin ödenmesi için keşide edilen ihtarname üzerine davalının 7.325.602.500 TL ödeme yaptığını, bakiye borcu ödemediğini, bunun üzerine bakiye alacakları ile sözleşmenin süresinden önce feshi nedeniyle oluşan müspet zararlarının tahsili için icra takibine girişildiğini, haksız itirazı ile takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin sözleşmenin 22.a maddesindeki "3 ay önceden feshi ihbar yapmak suretiyle fesih hakkı" nı kullanarak 15.05.2002 tarihinde davacıya fesih ihbarnamesi tebliğ ettiğini ve sözleşmeyi 3 ay sonra hüküm ifade etmek üzere yani 15.08.2002 tarihi itibariyle feshettiğini, buna rağmen davacının fesih tarihini 1,5 ay daha aşarak 01.07.2002- 30.09.2002 tarihleri arasını kendilerince hesap edip 14.651.205.000 TL bedelli faturayı müvekkiline gönderdiğini, bu faturaya yasal sürede itiraz edildiğini, müvekkili şirketin fesih tarihine kadar olan borcunu ödediğini, takibin haksız olduğunu savunarak davanın reddi ile davacının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece sözleşmenin tanımlar başlığı altında sıralanan ürünler ile faturadaki ürünleri kategori bazında tam olarak karşılaştırmasının mümkün olmadığını, bunun nedeninin sözleşmenin yeterince açık olarak kaleme alınmamasından kaynaklandığı, 25.04.2001 tarihli sözleşmenin yoruma açık maddeleri taşıdığı, sözleşmeye davacının tek başına düzenlemesi ve çalıştığı çap nazara alındığında pek çok şirkete bu hizmeti veren davacının sözleşmeyi daha yoruma az ve daha çelişkisiz kaleme alması gerektiği, konunun uzmanı teknik bilirkişinin dahi faturadaki hizmetleri kategorize ederken hangi ürünün hangi kategoride olduğunu teknik anlamda saptayamamış olmakla bu şüpheli durumun yaratacağı olumsuz sonuçlara da basiretli bir iş adamı gibi davacı yanın katlanması gerektiği, bu nedenle davalının feshi ihbar süresinin üç ay olduğunu kabul etmesi, buna göre önel vermesi ve üç aylık hizmeti de ödemesi karşısında davacının davasında haksız olduğu, davacının kötüniyetli olmadığı gerekçesi ile davanın ve davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14075, Karar No: 2015/25453, Tarih: 14.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/14075 E.  ,  2015/25453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır. Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni Kanun'un 19. maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat) ;konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzeri yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Suça sürüklenen çocukların, yaş büyüklüğü nedeniyle evrakı ayrılan sanık... ile birlikte katılan ...'ün teknisyen olarak çalıştığı ...'nın bahçesine geceleyin saat 22.00-23.00 sıralarında girerek içeride bina merdiveni altında ihtiyaç halinde kullanılmak üzere yedek olarak bırakılan yaklaşık 500 metre uzunluğunda 16x2 PCM bakır kabloları alarak olay yerinden uzaklaştıkları daha sonra aldıkları suça konu kabloları bakır aksamını çıkartmak amacıyla yaktıkları anlaşılan olayda;

1-Nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz inclelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar tarafından katılan kuruma ait telefon kablolarının çalınıp, kendi zilyetliklerine geçirildikten sonra, satmak amacıyla zorunlu olarak yakılması suretiyle malın aynına da zarar verildiği anlaşılan olayda, eylemin bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3159, Karar No: 2013/2997, Tarih: 09.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/3159 E.  ,  2013/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/107793

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/10/2009, 2009/95 (E) ve 2009/139 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Beytullah'ın "mağdur Halil'i olası kastla yaralama"; sanık Necati'nin "mağdur Beytullah'ı kasten yaralama" suçları yönünden, 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sözkonusu hükümlerin itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüş; temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriğine göre temyiz incelemesi, sanık Beytullah'ın "mağdur Necati'yi öldürmeye teşebbüs" suçundan kurulan hüküm yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Beytullah'ın "mağdur Necati'yi öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik, yaş küçüklüğü ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Daha önce de aralarında çekişme bulunan tarafların olay günü kimin tarafından başlatıldığı belirlenemeyen kavga sırasında birbirlerine karşılıklı olarak hakaret edip bıçak çektikleri, sanığın mağdurun karın bölgesine bıçakla iki kez vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği, kendisinin de mağdurun bıçakla saldırısı üzerine basit şekilde yaralandığı olayda,

Haksız tahrik nedeniyle, 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirimi öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve özellikle bıçaklı eyleminden oluşan davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, makul oranda bir ceza indirimi yerine, yazılı biçimde daha az vahameti olan olaylarda uygulama olanağı bulunan 1/4 oranında indirim yapmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2342, Karar No: 2017/3152, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2342 E.  ,  2017/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa karar şikayetçi vekiline 29/09/2016 tarihli duruşmada tefhim edilmekle, şikayetçi vekilinin CMUK'nın 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 17/11/2016 günü hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından CMUK'nın 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçu, "özelliği itibariyle bir defa işlenebilen bir suç olup, suçu ve sanığı aynı, fakat şikayetçisi farklı olan ve birleştirme kararı verilen dosyalar nedeniyle tek bir fiille birden fazla kişiye karşı işlenen suçlarda (aynı nev'iden fikri içtima) TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tek suç olup olmadığı ve buna bağlı olarak aynı maddenin birinci fıkrasına göre cezanın artırılmasının gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354.

maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1363, Karar No: 2023/4251, Tarih: 11.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1363 E.  ,  2023/4251 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1915 E., 2020/1962 K.

...

SAYISI : 2020/1915 E., 2020/1962 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.07.2021 tarihli ve 2020/1915 Esas, 2020/1962 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.07.2021 tarihli ve 2020/1915 Esas, 2020/1962 Karar sayılı ek kararının, 16.07.2021 tarihinde sanığa tebliğ edildiği ve temyiz süresinin son gününün adlî tatile denk gelmesi nedeniyle sanığın ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 22.12.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 18.06.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla;

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.07.2021 tarihli ve 2020/1915 Esas, 2020/1962 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.