muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3275, Karar No: 2023/3911, Tarih: 19.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3275 E.  ,  2023/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1467 E., 2022/1592 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/730 E., 2022/530 K.

Taraflar arasındaki ön alım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun istinaf dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.05.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen 1.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 11.05.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7104, Karar No: 2016/4824, Tarih: 19.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7104 E.  ,  2016/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK'nın 157/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 63 maddeleri gereğince 6000 TL adli para cezası ve 80 TL adli para cezası

Sanık ... hakkında TCK'nın 157/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince 6000 TL adli para cezası ve 80 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların baba oğul oldukları ve ...'te yaşadıkları, olayın olduğu dönemlerde sanıkların katılanların çay ocağına gelip sanık ...'un kendisini ..., sanık ...'nin ise kendisini ... olarak tanıttığı ve kendilerinin katılan ...'nün hac arkadaşı olduklarını söyledikleri, katılan ...'nün sanıkları tanıyamamasına rağmen sohbete başladıkları, sanık ...'un 50 adet büyükbaş hayvanının olduğunu, bunlara bakmak için kendisine ait yerinin olmadığını ve hayvanlara bakıp bakamayacaklarını katılanlara sorduğu, katılanların da hayvanların hesaplı olması halinde satın alabileceklerini söyledikleri, bu amaçla katılanların sanıklara ...'te 50 TL kapora verdikleri, daha sonra sanıkların Iğdır'a döndükleri, katılanların da kısa süre sonra Iğdır'a geldikleri ve sanıklarla buluştukları, katılanların hayvanlar için 4.500 TL parayı sanıklara verdikleri, sanık ...'un parayı alıp katılanların yanından ayrıldığı, bir süre sonra gelerek nakliye parası olarak 2.500 TL daha para isteyerek bu parayı da aldığı, sonrasında hayvanları ...'e göndereceklerini söyledikleri, aradan bir müddet zaman geçtikten sonra sanıkların katılanlardan hayvanları göndereceklerini söyleyerek 1.250 TL daha para isteyerek aldıkları, ancak sonrasında hayvanları göndermedikleri gibi katılanların telefonlarını da cevaplamadıkları, bu suretle dolandırıcılık suçunu işledikleri tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11700, Karar No: 2023/4530, Tarih: 10.04.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/11700 E.  ,  2023/4530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2018/1403 Esas, 2018/1466 sayılı Kararının, katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; katılana 18.10.2018 tarihinde tebliğ edilen hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılana yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6698, Karar No: 2006/8187, Tarih: 12.07.2006

1. Hukuk Dairesi 2006/6698 E., 2006/8187 K.

**1. Hukuk Dairesi 2006/6698 E., 2006/8187 K.**

**- BİRBİRİNE AYKIRI İKİ HÜKÜM

- YARGILAMANIN YENİLENMESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 445 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, şirketin maliki bulunduğu 596 nolu parselin bir bölümünün Hazine'nin açtığı iptal davası sonucu kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle iptaline karar verildiğini ve kesinleştiğini aynı taşınmazla ilgili Hazine'nin taraf olduğu dava sonucu oluşan kesin hükmün varlığının dikkate alınmadığını ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Davacı vekilinin duruşma isteğinden vazgeçtiği anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı şirketin kayden maliki olduğu 596 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunduğu iddiasıyla Hazine tarafından açılan dava sonucu iddianın kabulü ile (Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesi)'nin 23.12.1997 tarih 224-322 karar sayılı ilamıyla kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölüm bakımından iptal ve terkin kararı verildiği, söz konusu kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Ancak kesinleşmiş hükme konu olan taşınmazın sicil kaydının Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15.02.1965 tarih 1964/47 Esas, 1965/10 Karar sayılı tescil ilamıyla oluştuğu, anılan hükümde davanın tarafı Hazine ile yargılamanın yenilenmesini isteyenin halefinin taraf bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda, çekişmeli taşınmaz yönünden birbirine aykırı iki kesin hüküm oluştuğu açıktır. Öyle ise davada HUMK'nın 445. maddesinin 10. bendinin uygulama yeri bulunacağı düşünülmelidir.

Hal böyle olunca, davacının yargılamanın yenilenmesi isteğinin dinlenebilir olduğunun kabul edilmesi, İşin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1607, Karar No: 2015/2295, Tarih: 31.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1607 E.  ,  2015/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep, 4721 sayılı TMK'nın 337 ve 404. maddeleri uyarınca 18 yaşından küçük .............'e vasi tayin edilmesine ilişkindir.

.......... Nüfus Müdürlüğü; anne babası evli olmayan annesi ve kendisi 18 yaşından küçük .............'e vasi tayin edilmesi isteğinde bulunmuştur.

............... Sulh Hukuk Mahkemesi; "...kısıtlı adayının mernis adresinin ........... olduğu, TMK'nın 411.maddesi uyarınca yetkili mahkemenin ........... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu...." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

........... Sulh Hukuk Mahkemesi "..Kısıtlı adayının mernis adresinin .......... /İstanbul olduğu, yetkili mahkemenin TMK'nın 411. maddesi uyarınca ....... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın; 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” 19. maddesinde ise “ Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından kısıtlı adayının ve annesinin 18 yaşından küçük oldukları, anne ve babasının evli olmadıkları, küçüğün annesinin .........../.......'de ikamet ettiği, kısıtlı adayının babası tarafından tanındığı, tanıma üzerine velayetin babaya geçtiği, kısıtlının adresinin babasının adresi olduğu, tanıma işlemiyle küçüğün mernis adresinin babanın ikamet ettiği yer olan ........../...... olarak değiştirildiği anlaşıldığından yetkili mahkeme, TMK'nın 19 ve 411. maddeleri uyarınca kısıtlı adayının sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerleşim yeri olan ............... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. (1086 sayılı HUMK'nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince ............... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31.03.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8760, Karar No: 2018/8781, Tarih: 06.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8760 E.  ,  2018/8781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaaya uygun olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05.03.2014 tarih, 2014/4178 sayılı iddianame ile sanıklar hakkında, 2008 takvim yılında defter ve kayıtlarda hesap ve muhasebe hileleri yapma, gerçek olmayan veya kayda konu işlemlerle ilgisi bulunmayan kişiler adına hesap açma suçlarından kamu davası açıldığı, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.02.2014 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davası hakkında Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2015 tarih, 2014/207 esas, 2015/606 karar sayılı dosyasında karar verildiği anlaşılmakla, iddianame kapsamı dışına çıkılarak sanıkların dava konusu olmayan 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraatlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12306, Karar No: 2017/8550, Tarih: 07.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/12306 E.  ,  2017/8550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 04.04.2016 gün ve 2014/24886 Esas, 2016/5995 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, alacaklı tarafça vekil edeni aleyhine ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 22.01.2013 tarihli ilamına dayanılarak tahliye istemi ile takip başlatıldığını, takip tarihinden sonra taraflar arasında yeni bir kira sözleşmesi imzalandığından eski kira sözleşmesinin hükümsüz kaldığını, iş bu kira sözleşmesine dayanılarak artık tahliye istenemeyeceğini belirterek, takip dosyanın işlemden kaldırılmasını dosyaya ibraz ettikleri teminat mektubunun iadesine ilişkin taleplerinin reddine dair İcra Müdürlüğü kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm, borçlu vekilinin temyizi üzerine; Daire’nin 04.04.2016 tarih, 2014/24886 Esas, 2016/5995 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Borçlu vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya yeniden incelendi;

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2011/1710 Esas, 2013/168 Karar sayılı ilamı ile “... akde aykırılık sebebiyle akdin feshine, dava konusu yerden davalının tahliyesine” karar verilmiş; iş bu ilama dayanılarak borçlu aleyhine tanzim edilen 15.03.2013 tarihli örnek no: 2, 21.03.2013 tarihinde borçluya tebliğ edilmiştir. Takip devam ederken, taraflar arasında 04.06.2013 tarihinde yeni bir kira sözleşmesi yapılarak borçlunun kira süresi 01.07.2013 tarihinden 31.12.2015 tarihine kadar uzatılmıştır. Mahkemece, her ne kadar Uludağ Üniversitesi’nin 25.04.2013 tarihli ihale belgesinde yazılı “kiracı ile üniversitemiz arasında devam eden Mahkeme sürecinin idaremiz lehine sonuçlanması durumuna göre tahliye hakkı saklı kalmak kaydıyla "....pazarlık usulüyle kiraya verilmesi” şeklindeki açıklamaya dayanılarak taraflar arasında özgür irade ile yapılmış yeni bir kira sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş ise de; borçlunun imzasını taşımayan 25.04.2013 tarihli ihale onay belgesindeki açıklama ilgili üniversitenin iç ilişkisine ait olup, borçlu açısından bağlayıcı değildir. Kaldı ki, taraflar arasında ihale tarihinden sonra (04.06.2013 tarihinde) tanzim edilen kira sözleşmesinde de iş bu açıklamaya yer verilmediğine göre kira sözleşmesi taraflar arasında koşulsuz yenilenmiştir. Bu halde, Mahkemece, tahliyenin infazının artık bu takipte istenemeyeceği gözetilerek, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemiz'in 04.04.2016 tarih, 2014/24886 Esas, 2016/5995 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/285, Karar No: 2006/1296, Tarih: 21.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/285 E.  ,  2006/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin l.fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise bilirkişi kurulunca –taşınmazın sulu ya da kuru niteliğine göre- münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını içeren veri cetvelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerlendirmenin bu verilere uygun biçimde yapılması ilkesi benimsenmiştir.

Dosya içerisine getirtilen İl Tarım Müdürlüğü veri listesine göre değerlendirme tarihi itibarıyla üzüm bağının dekar başına üretim gideri 241.000.000 TL/dekar olmasına karşın bilirkişi kurulunca daha az alınmak suretiyle taşınmazın değerinin yükseltilmiş olması,

2-Tapuda bağ olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde omca dışında 12 elma ve 6 adet erik ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz kapama bağ olarak değerlendirilip üzerinde bulunan değişik cins ve yaştaki ağaçlara maktuen değer verilmiştir.

Dava konusu taşınmazın kapama bağ olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemeyeceğinden omcalar dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değerlerinin taşınmazın kapama bağ olarak bulunan bedeline eklenmemesi, ancak söz konusu ağaçların idare tarafından alıkonulmuş olması halinde bunların salt odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2650, Karar No: 2012/7070, Tarih: 26.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/2650 E.  ,  2012/7070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :2.6.2010

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "ziynet eşyası alacağı" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından; kusur tespiti, tazminatlar, faiz, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden, davalı kadın tarafından da; tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı kadın lehine hükmolunan tazminat ve nafakaların, boşanmanın fer'isi niteliğindeki Türk Medeni Kanununun 174 ve 175. maddeleri kapsamında talep edildiğinin anlaşılmasına göre davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmanın eki niteliğindeki maddi tazminat (TMK.md.174/1) boşanma hükmünün kesinleşmesi ile muaccel (ödenir) hale gelir. Faize de bu tarihten itibaren hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren maddi tazminata faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde hüküm altına alınan ziynet eşyalarının değerlerinin hüküm yerinde ayrı ayrı gösterilmemesi doğru görülmeyip, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı-karşı davalı kocanın ziynet eşyalarına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Öznur'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Süleyman'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2012 (Pzt.)