muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18349, Karar No: 2020/2967, Tarih: 04.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/18349 E.  ,  2020/2967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, paydaşı olduğu 292 parsel sayılı taşınmazdaki ev ve ağaçların kendisine ait olduğunu ileri sürerek muhdesatın aidiyetine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, muhdesatların davacı tarafından yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli, tarla nitelikli 292 parsel sayılı taşınmazın ... adına kayıtlı olduğu, murisin 04.12.2010 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı ... ile davalılar ....'ın kaldığı, taraflar arasında Kayseri 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde 2015/809 Esas ile görülmekte olan ortaklığın giderilmesi davasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmedir ki; taraflar arasında görülen ortaklığın giderilmesi davasında muhdesatın davacıya ait olduğunu kabul eden davalılara husumet yöneltilemeyeceği açıktır.

Hal böyle olunca; Kayseri 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde 2015/809 Esas ile görülmekte olan ortaklığın giderilmesi dava dosyasının getirtilmesi, eldeki dosya davalılarının ortaklığın giderilmesi davasında muhdesatın davacıya ait olduğunun kabul edip etmediklerinin ya da hangilerinin kabul ettiğinin saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

2. Bilindiği üzere, HMK'nin 297/2. maddesinde “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda; davacı, 20.07.2015 havale tarihli dava dilekçesi ile sadece 292 parsel sayılı taşınmazda bulunan ev ve ağaçların kendisi tarafından yapıldığına karar verilmesini talep etmiş, Mahkeme kararında atıf yapılan 02.05.2016 tarihli raporda ise "B" ile işaretli garaj ve tuvalet bölümünün 292 parsel sayılı taşınmazın dışında tapulama harici alanda kaldığı belirlenmiş, nihai kararda anılan rapora atıf yapılarak ev ve muhtelif cins ve sayıdaki meyve ağaçlarının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Nihai kararda bilirkişi raporunda bulunan garaj ve tuvalet kısımlarının olup olmadığı anlaşılamadığı gibi, kararda geçen ağaçların çekişmeli parselin içinde mi kaldığı yoksa tespit harici taşınmazda mı kaldığı anlaşılamamaktadır.

Nihai kararda bilirkişi raporunda bulunan garaj ve tuvalet kısımlarının olup olmadığı anlaşılamadığı gibi, kararda geçen ağaçların çekişmeli parselin içinde mi kaldığı yoksa tespit harici taşınmazda mı kaldığı anlaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca; HMK'nin 297/2. maddesi uyarınca kararda, hangi yapı ile ilgili olarak karar verildiği krokide belirtilen harfi ile gösterilmek ve davaya konu ağaçların hangi taşınmaz içerisinde kaldığı belirlenmek suretiyle sonuca gidilmesi gererkirken infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11572, Karar No: 2019/15679, Tarih: 11.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11572 E.  ,  2019/15679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 2009 Ocak ile 2014 Nisan ayları arasında satış temsilcisi olarak bilfiil çalıştığını, mesai saatlerinin yazın 08:00-20:00 ve kışın 08:00-19:30 olduğunu ve hiçbir surette ara dinlenmesi yapılmadığını, resmi tatillerin tümünde, dini bayramların ise ilk 2 günü dışında çalışma bulunup bu ücretlerin de ödenmediğini, ücretin her ne kadar asgari ücret olsa da 150 TL, prim adı altında ödeme de yapıldığını ve bunun tazminat hesabında dikkate alınması gerektiğini, davacının talebi üzerine 20/03/2014 tarihinde izne ayrıldığını ancak bundan kısa bir süre sonra 26/03/2014 tarihli ihtarname ile işverenine hakaret ettiği gerekçesi ile iş akdinin feshi yoluna gidildiğini, mevcut durumun hayatın akışına aykırı olduğunu, davalı yanca gönderilen ihtarnameye cevaben keşide ihtarnameye rağmen sonuç alınamadığını, işverence yapılan bu feshin asıl sebebinin İş Teftiş Kurulu Müfettişince düzenlenen rapor sonucu işçilere yapılan ödemelerin işverence geri istenmesinin davacının kabul etmemesi olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücret alacağı, ulusal bayram genel tatil ücreti alacağına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin cevap dilekçesi ekli tutanak ile sonlandırıldığını, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davacının işten ayrıldıktan sonra aynı iş kolunda faaliyet gösteren başka bir firmada işe başladığını, iş akdinin teftiş kurulu raporu nedeni ile sonlandığı hususunun gerçeği yansıtmadığını zira bu rapordan sonra davacının 7-8 ay kadar çalışmaya devam ettiğini, davacının işçilik haklarını ihtirazi kayıt sürmeksizin müfettiş incelemesi sonucu aldığını, resmi tatillerde davacının çalışması bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı işyerinde hatalı sipariş verdiği için davalı işveren tarafından "sen izne ayrıl, kafanı topla gelince görüşürüz" denilen davacı işçinin izne çıkmayı kabul etmediği, bu hususun davacı işçi ile davalı işveren arasında münakaşaya neden olduğu davacı işçinin münakaşa sonunda davalı işverene "Allahından bul, Allah belanı versin" dediği, davacı işçinin bu sözleri nedeniyle iş akdinin sona erdirildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacı işçinin işverene karşı sarfettiği sözler sataşma niteliğinde olup davalı işveren fesihte haklı kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Hüküm altına alınan ulusal bayram genel tatil ve fazla mesai alacaklarından ispatın yazılı delile dayandığı gerekçesi ile indirim yapılmamış ise de yazılı delilden kastedilen Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunun işveren kayıtları veya işveren kabulüne dayanmayıp tanık anlatımlarına dayalı olması karşısında ispatın yazılı delile dayandığı söylenemez. Açıklanan nedenle hüküm altına alınan fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarından makul oranda karineye dayalı indirim yapılması gerekirken açıklandığı şekilde indirim yapılmadan sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15059, Karar No: 2016/6298, Tarih: 29.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15059 E.  ,  2016/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; tazminat miktarları yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; erkeğin davasının kabulü ve fer'ileri, boşanma ve ziynet alacağı davalarının reddi, kusur belirlemesi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-davacı kadının karşı dava dilekçesinde aynen iadesini mümkün olmadığı takdirde 10.000 TL bedelini talep ettiği ziynetlerin 'kocada kaldığı ya da zorla kadından alındığı iddiası ispatlanamadı.'' gerekçesi ile reddine karar verilmiştir. Davalı-davacı kadın karşı dava dilekçesinde ziynetlerin düğünden sonra davacı-davalı erkek tarafından ... Bankasındaki hesabına yatırıldığı vakıasına dayanmıştır. Mahkemece ... Bankası ... Şubesinden davacı-davalı erkeğin hesap özetlerinin gönderilmesi istenmiş, bankanın gönderdiği hesap özetlerinden; davacı-davalının düğün tarihinden 11 gün sonra hesabına 10.500 TL yatırdığı sabittir. Davacı-davalı erkek ziynetlerin davalı-davacı kadında olduğunu ispat edememiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında ispat edilen ziynetlere ilişkin talebin kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.03.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/28372, Karar No: 2010/9552, Tarih: 19.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/28372 E.  ,  2010/9552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu şirket hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibi başlatılmış olup, borçlunun başvurusu imzanın şirket yetkilisine ait olmadığından bahisle takibin iptaline yöneliktir

Takip konusu çek, 20.08.2008 tarihinde düzenlenmiştir. Dosya arasına celbedilen ticaret sicil müdürlüğü cevapları ile imza sirküleri ve ticaret sicil gazetesi örneğine göre, şirket yönetim kurulunun 08.07.2008 tarihli kararı uyarınca, anılan tarihi de kapsar şekilde 20 yıl süre ile S. Ş.in şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, TTK.nun 692/5. maddesi uyarınca, çekte keşide gününün belirtilmesi zorunludur. Bu zorunluluk anılan yasanın 708/son fıkrasında öngörülen "yukarıda yazılı müddetler, çekte keşide günü olarak gösterilen tarihten itibaren işler" yolundaki hükmün doğal bir sonucudur. Keşide tarihinin gerçeğe aykırı biçimde gösterilmiş olmasının çekin geçerliliğine etkisi konusunda TTK.nun "vade" karar başlıklı 707. maddesinin göz önünde tutulması gerekir. Anılan madde hükmüyle, yasa koyucu sonraki tarihli çeklerin geçerliliğini açık bir biçimde kabul etmektedir. Yasal ibraz süresinin başlangıç tarihi çekte keşide günü olarak gösterilen tarihtir. Bilimsel öğretide de kabul edildiği gibi, keşide tarihi senedin gerçekten tedavüle çıkarıldığı tarih olmayıp, üzerinde yazılı bulunan tarihtir. Bu durum çekin üzerinde yazılı keşide tarihinden önce ya da sonra tedavüle çıkarılmasına olanak vermekte, dolayısıyla ibraz sürelerini kısaltmak veya uzatmak olanağı doğmaktadır. (11. H.D.'nin 07.05.1981 tarih ve 1981/1850-2241 sayılı kararı) (F. Öztan Kıy. Ev. Huk. S:1054)

Somut olayda çekin keşide tarihi itibariyle şirket yetkilisinin S. Ş.olduğuna ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, imzanın adı geçenin eli ürünü olmadığının tespit edilmesine göre, mahkemece yukarıda yazılı genel ilkeler ışığında borçlunun isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, çekin 03.07.2008 tarihinde alacaklıya teslim edildiği ve imzanın anılan tarihte eski temsilci tarafından imzalandığından bahisle, sunulan tediye makbuzunun her zaman düzenlenebileceği düşünülmeksizin itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12128, Karar No: 2017/16178, Tarih: 15.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/12128 E.  ,  2017/16178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/06/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1)Dava konusu ..., Merkez, ... mahallesi .. parsel (eski 231 parsel) sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, 85 parsel, 355 ada 2 parsel, 273 ada 1 parsel ve 237 parsel sayılı taşınmazlar emsal olarak incelenirken dava konusu taşınmazın emsalllere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları belirtilmek suretiyle karşılaştırma yapılmadığı gibi, 04.03.2015 tarihli ek raporda da dava konusu taşınmaza emsal olabilecek somut bir emsal bulunamadığı belirtilerek sonuçta soyut ifadelerle m2 birim fiyatına 60,00-TL değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 434,70 m2'lik kısmının (ifrazen oluşan 732 parsel) yüzölçümü ve geometrik durumu nazarı alındığında, kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından, bu bölümün tüm bedeline hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden değer azalışı uygulanmak suretiyle eksik bedel tespiti,

3)Dava konusu taşınmaz yol durumuna dönüştürüldüğünden, talep doğrultusunda 4721 sayılı T.M.K'nun 999. maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, hazine adına tesciline karar verilmesi,

4)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

5)Hükme esas alınan 04.03.2015 tarihli ek bilirkişi kurulu raporuna göre taşınmazın kamulaştırma bedelinin 1.121.620,40-TL olması gerektiği halde, mahkemece bozma öncesi hüküm altına alınan 10.011,62-TL ağaç bedeli mükerrer olacak şekilde hesaplamaya dahil edilerek kamulaştırma bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14274, Karar No: 2013/20648, Tarih: 04.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/14274 E.  ,  2013/20648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 25.02.2013 tarih, 2012/33820 E., 2013/5742 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacıların ihalenin feshi talebi ile icra mahkemesine aynı dilekçeyle başvuru yaptıkları, mahkemece; işin esasına girildikten sonra davacıların davalarının reddine ve ihale bedelinin %10 oranındaki 13.500 TL para cezası ile davacılar Mustafa ve Yıldız'ın ayrı ayrı olmak üzere, davacı ... Ltd. Şti'nin ise 27.000 TL. para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.

İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca “ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder.”

İhalenin feshi şikayetinin işin esasına girildikten sonra reddi halinde, her ‘davacı’ için, ayrı ayrı değil ihale bedeli üzerinden ‘tek’ para cezasına hükmedilmesi gerekmektedir.

O halde mahkemece ihalenin feshi istemleri reddedilen davacılar aleyhine ihale bedelinin %10’u tutarında tek para cezasına hükmedilmesi gerekirken, her bir şikayetçi için ayrı ayrı para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçluların karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 25.02.2013 tarih ve 2012/33820 E., 2013/5742 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6423, Karar No: 2020/4187, Tarih: 09.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6423 E.  ,  2020/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikayetçi soruşturma aşamasındaki ifadesinde; boş ve kullanılmayan iş yeri olan .... Futbol Okulu isimli iş yerinin arka kısmında bulunan bekçi kulübesinden 2 adet pimapen pencere açılır kapanır kısmının çalındığını belirttiği, suça konu yerin, .... Futbol Okulu isimli iş yerinin eklentisi niteliğinde müştemilatı olan bina vasfındaki bekçi kulübesi olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında; şikayetçinin iş yeri olan .... Futbol Okulu isimli iş yerinde suç tarihinde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği hususunun tespiti için şikayetçinin yeniden celp edilip, suç tarihinde işlettiği iş yerinin aktif olarak kullanılıp kullanılmadığı, herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği hususlarını şikayetçiden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5056, Karar No: 2012/4597, Tarih: 16.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/5056 E.  ,  2012/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden duruşmada okunduğunda sanığın kabul etmediği ekspertiz raporunun onaysız belge fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39923, Karar No: 2017/295, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39923 E.  ,  2017/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2017 tarihinde karar verildi.