muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2344, Karar No: 2011/2659, Tarih: 03.05.2011

Diğer davalılar duruşmalara katılmamış, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairenin 4.11.2010 gün 2010/1964-5311 esas ve karar sayılı ilam ile onanmış, davacı vekili karar düzeltme isteğinde bulunarak, onama ilamının kaldırılması ve mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

Dava açılmadan önce davacının, tecavüz ve ileride zarar verilme ihtimali açıklanarak arazinin yapısı, niteliği,üzerinde mevcut tüm ürünler ile eklentiler ve varsa tecavüz edilmiş olanların niteliği, değeri, zarar görenlerin neler olduğu,zarar gören toprağın miktarının tesbit edilmesi amacıyla 5.8.2004 tarihli başvurusu üzerine Zonguldak 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/44 Değişik İş dosyasında yapılan tesbit sonunda, iki kişilik harita mühendisi bilirkişinin 20.8.2004 tarihli raporlarında davacının zilyetliğindeki yere herhangi bir tecavüzün bulunmadığı belirtilmiş, davacı da 5.8.2004 tarihli tesbit isteği üzerine yapılan keşifte “…şu an kullandığım arazi içinde işaret konan yerdir, ancak henüz çalışma yapılmadığından zarar olmadı, zarar olması ihtimaline karşılık tesbit istedim…” şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacının kullanımındaki yerin niteliği ve üzerindeki ağaçların durumuna ilişkin uzman ziraatçi bilirkişi raporu ise bilirkişinin ölmesi sebebiyle alınamamıştır. Davalı şirketlerce çalışmalara devam edildiği ve bu arada 2005 yılında davacının kullanımında bulunan taşınmazda da çalışmalar sebebiyle zarar meydana getirildiği iddiası ile davacı tarafından 31.8.2005 tarihinde eldeki dava açılmış, davalıların elatmalarının önlenmesi ve tazminat isteğinde bulunulmuştur. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, taşınmazın bulunduğu civarda davalı ....’nin sorumluluğu altında bulunan firmaların yaptığı kül barajı ve eklentileri çalışması sırasında toprak kaymasına sebebiyet verilerek, davacının eklemeli yirmi yılı aşkın süredir zilyet olduğu ve tarımsal faaliyetlerde bulunduğu, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların ve arazinin zarar gördüğünü ifade etmişler, davacının zilyetliğindeki alanın 3105,66 m2 olduğu, bunun krokide (d) harfi ile gösterilen tamamına kamulaştırma sınırının aşılarak tecavüz edildiği teknik bilirkişilerin 17.5.2006 tarihli, dava konusu yerde kaybedilen ürün değerinin 8.640 TL., kesilen ağaçların bedelinin ise 1.827,40 TL. olmak üzere toplam zararın 10.467,40 TL. olduğu uzman ziraatçi bilirkişinin 24.5.2006 tarihli raporlarında açıklanmıştır.

Mahkemece elatmanın en son 4.8.2004 tarihinde Zonguldak 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/44 Değişik İş sayılı dosyası ile öğrenildiği ve yasada belirtilen iki ay ve herhalde bir yıl içinde açılmadığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesi davasının, taşınmazın bir bölümünün orman, bir bölümünün 2/B alanı içinde kalması ve bu alana dikilen ağaçlarla ilgili tazminat talep edilemeyeceği, yapılan delil tesbiti ve keşiflerde ağaca rastlanmadığı gerekçesi ile tazminat davasının reddine karar verilmiştir. Az yukarıda açıklandığı gibi davacının talebi üzerine yapılan tesbit sonunda henüz dava konusu taşınmazda davalı firmaların çalışmalarının başlamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda daha sonra yapılan çalışmalar sebebiyle zarar verilmesi halinde diğer anlatımla haksız fiilin ve sorumlusunun öğrenilmesinden itibaren dava açma süresi başlayacağından,henüz haksız fiil bulunmadığından TMK.nun 984. maddede yazılı bulunan dava açma sürelerinin başladığından sözedilemez. Diğer yönden tesbit sırasında davacının kullanımındaki yer belirlenmiş ise de, üzerindeki ağaçların nitelikleri ve taşınmazın durumu ziraatçi bilirkişinin ölmesi ve rapor verememesi sebebiyle belirlenememiştir. Davacının bu durumdan sorumlu tutulması düşünülemez. Kaldı ki eldeki dosyada, yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile ilmi ve teknik bilgilere dayanan uzman bilirkişi raporlarında taşınmazın kullanım durumu ve üzerinde daha önce ağaçların bulunduğu da belirlenmiş olup, hükme esas alınmalarında engel bir durum da bulunmamaktadır. Diğer yandan dava konusu taşınmazın batısında yer alan ve 2004 yılında yapılan tesbitlerde çalışmalar nedeniyle zarar gördüğü anlaşılan dava dışı taşınmazlarla ilgili dava dosyalarında da benzer şekilde elatmaların olduğu ve zararın belirlendiği görülmektedir. 2004 yılındaki tesbitte dava konusu yerde elatma ve zarar olmamasının sebebi henüz çalışmaların dava konusu taşınmaza ulaşmamış olmasından kaynaklanmaktadır.

Tüm bu açıklamalar karşısında 2005 yılında devam eden çalışmalar nedeniyle davacının zilyet ve tasarrufundaki taşınmaza davalılarca zarar verildiği belirlendiğine,haksız fiilin meydana geldiği 2005 yılından itibaren süreler başlayacağına ve dava süresi içinde

Tüm bu açıklamalar karşısında 2005 yılında devam eden çalışmalar nedeniyle davacının zilyet ve tasarrufundaki taşınmaza davalılarca zarar verildiği belirlendiğine,haksız fiilin meydana geldiği 2005 yılından itibaren süreler başlayacağına ve dava süresi içinde

31.8.2005 tarihinde açıldığına göre mahkeme gerekçesi yerinde değildir. Mahkemece, toplanan deliller değerlendirilerek davacının talepleri ile ilgili esasa ilişkin bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Hükmün açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekirken maddi hataya dayalı nitelendirme sonucu Daire tarafından onanmış olduğu karar düzeltme isteği üzerine yapılan inceleme sonunda anlaşılmış olduğundan davacı vekilinin karar düzelme isteğinin kabulü ile Dairenin 4.11.2010 gün 2010/1964 Esas ve 2010/5311 Karar sayılı onama kararının HUMK.nun 440. maddesi uyarınca KALDIRILARAK yerel mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle aynı kanunun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA ve 55,35 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 03.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12345, Karar No: 2010/2008, Tarih: 18.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/12345 E.  ,  2010/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, işkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerde meydana gelen artışın, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanunun 26/1nci maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesinin mahkemece dikkate alınmasına karşın, Kurumun ilk davadan kalan bakiye rücu alacağının var olup olmadığının değerlendirilebilmesi için, bilinmesi gerekli sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin ne kadar olduğu hususunun, ilk dosyada ve bu dosyada yer alan peşin sermaye değerli gelir tablolarında yer alan rakkamlar ile Kurumun bildirdiği rakkamın farklılığı gözetildiğinde netleşmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, 506 sayılı Yasanın 92. maddesinin uygulandığı anlaşılan gelir bağlama kararında yer alan 39.796,71 TL'nin niteliği ve içinde artışlar bulunup bulunmadığı da belirlenerek, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerini ve verilen ilk sosyal yardım zammını saptamak, ilk davada hükmedilen miktar içinde yar alan ilk peşin sermaye değerinin davalı sürücünün %100 kusur karşılığını düşüp bakiye Kurum alacağını bulmaktır.

......

O hâlde, davacı Kurum vekillinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/42231, Karar No: 2015/35647, Tarih: 07.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/42231 E.  ,  2015/35647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı ..., davalı şirketten araç satın aldığını, diğer davacı olan oğlunun araçla trafikte seyir halindeyken kaza yaptığını ve yaralandığını, kazanın şiddetli olmasına rağmen hava yastıklarının açılmadığını, aracın ayıplı olduğunu, sigortadan 29.500 tl ödendiğini ileri sürerek 20.150 tl maddi tazminat ile kaza yapan oğlu için 40.000 tl, kendisi için 20.000 tl manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesine göre; “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.”

Ayrıca, bu Tarifenin 10. Maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarına göre, manevi tazminat davalarının tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.

Buna göre, tüketici mahkemeleri bakımından; yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına reddine karar verilen manevi tazminat için 750,00TL, reddedilen maddi tazminat için 2.430,00TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde tek kalemde 9.738,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının ikinci bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün 3. fıkrasının karardan çıkartılarak yerine “ Karar tarihinde yürürlükte bulunan ... ne göre kendisini yargılamada vekil ile temsil eden davalı lehine, reddine karar verilen manevi tazminat istemi yönünden 750,00TL, reddedilen maddi tazminat istemi yönünden 2.430,00TL vekalet ücreti takdiri ile davacıdan tahsil edilerek davalıya verilmesine” söz ve rakamların yazılmasına kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1128, Karar No: 2021/2647, Tarih: 28.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1128 E.  ,  2021/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu, ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, ortak mirasbırakan annesi ...'in 184 Ada 10 ve 316 Ada 40 parsel sayılı taşınmazlarını vekil kıldığı torunu dava dışı ... aracılığıyla dava dışı ...'a satış suretiyle temlik edildiğini, ...'nin de taşınmazları davalıya devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının miras payı oranında iptali ile tescilini istemiştir.

Davalı, yıllarca mirasbırakana baktığını, maddi manevi tüm ihtiyaçlarını karşıladığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakanın taşınmazlarını bakım karşılığı, minnet duygusuyla davalıya temlik ettiği, mal kaçırma amacının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu, ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’in vekil kıldığı dava dışı ... (davalının oğlu) aracılığıyla 184 ada 10 (04.11.2015 tarihinde ifraz görmekle kaydı kapalı) ve 316 ada 40 parsel sayılı taşınmazlarını 09.04.2013 tarihinde dava dışı ...’a satış suretiyle temlik ettiği, ...’nin de taşınmazları 26.06.2013 tarihinde davalıya devrettiği, akitte davalıyı oğlu İsa’nın temsil ettiği, 1924 doğumlu mirasbırakanın 21.03.2015 tarihinde dul olarak öldüğü, geriye mirasçıları olarak çocukları olan davanın tarafları ile kendisinden önce ölen oğlu Mustafa’dan torunları dava Hatice ve Dudu’nun kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, devirlerin çok kısa aralıklarla ara malik kullanmak suretiyle yapıldığı, akitteki değer ile taşınmazların gerçek değeri arasında fahiş fark bulunduğu, mirasbırakanın taşınmaz mal satmaya ihtiyacının olmadığı, mirasbırakan tarafından doğrudan davalıya yapılan bir temlik bulunmamakla birlikte dosya kapsamı ve tanık beyanları dikkate alındığında minnet duygusundan söz edilemeyeceği, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1 maddesi uyarınca ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerden dolayı 6100 HMK'nın 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ...4. Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9048, Karar No: 2020/299, Tarih: 15.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9048 E.  ,  2020/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Dosya içerisinde mevcut bilgi ve belgelere göre; dava konusu ... Mahallesi 75 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 2035 m2'lik kısmında usulüne uygun olarak TEK lehine tesis edilen eski irtifak hakkı nedeniyle meydana gelecek değer düşüklüğü oranına göre belirlenecek miktarın, toplam irtifak alanı olan 7.284,88m2lik alan için hesaplanacak tazminat bedelinden indirilmesi gerekirken, 2035 m2lik eski irtifak alanı toplam irtifak alanına dahil edilmek suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

2- Kabule göre de;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin tesbit edilmesi ve bundan sonra enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir.

Bu nedenle yukarıda belirtilen yönteme uygun olarak hesaplanan irtifak hakkı karşılığının ödenmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde yasaya uygun olmayan yöntemle hesaplama yapılan bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/38322, Karar No: 2017/3489, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38322 E.  ,  2017/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22098, Karar No: 2018/9804, Tarih: 24.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22098 E.  ,  2018/9804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; boşanma ve ziynet eşyası alacağı davalarının tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24/09/2018 günü temyiz eden davalı ... ile vekili gelmedi. Karşı taraf davacı ... vekili Av..... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, "davacı kadının ziynet eşyalarını alarak evden ayrıldığının, davalı erkek tarafından ispat edilemediği" gerekçesiyle davacı kadının ziynet eşyası alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir. Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m.6). Davacı kadın, talep ettiği ziynet eşyalarını davalının kendisinden aldığını ve iade etmediğini ileri sürmüş, davalı erkek ise ziynetlerin davacı tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Somut olayda, kadın dava konusu ziynet eşyalarının davalı tarafından elinden alındığını ve bunların iade edilmediğini sunduğu delillerle ispat edememiştir. Ancak, kadın açıkça yemin deliline dayanmıştır. Bu sebeple, mahkemece ziynet alacağı istemiyle ilgili olarak davacı kadına yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, kabul edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.09.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/887, Karar No: 2016/2692, Tarih: 02.05.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/887 E.  ,  2016/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Tebliğnamede gösterilen, ancak hakkında beraat kararı verilen ... yönünden temyiz isteği bulunmadığından, bu sanık inceleme dışı tutulmuştur.

Temyiz incelemesi; sanık ... müdafii davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği gibi mazeret de bildirmediğinden bu sanık ile diğer sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapılmıştır.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafileri, sanık ... vasisi ile sanıklar ... ve ...'un temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.