muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8663, Karar No: 2015/8692, Tarih: 11.06.2015

./..

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece, eldeki davada hukuki nitelendirme ''Muris muvazası'' olarak doğru şekilde tespit edilmiş ise de, gerekçe de; ''... Bu suretle murisin mallarını korumak amacı ile davaya konu 58 ada 10 parseldeki 1 nolu bağımsız bölümdeki payını davalıya devrettiği'' denilmek suretiyle taraf muvazaası hukuksal nedeninden dava açılmış gibi gerekçe oluşturulmak suretiyle sonuca gidilmiştir.

Hâl böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda toplanan deliller değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, hukuki nitelendirmeye uygun düşmeyecek kendi içinde çelişkili gerekçe oluşturulmak suretiyle sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün belirtilen nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14537, Karar No: 2022/10547, Tarih: 04.07.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/14537 E.  ,  2022/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında gece vakti mağdur ...’un iş yerine girmeye çalışırken kaçmalarından ibaret eylemleri hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlaline teşebbüs suçundan iddianame tanzim edilmesi sağlanarak işlem yapılması mümkün görülmüştür.

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında her iki mağdura karşı mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suç bakımından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur ...’a yönelik nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur ...’e yönelik nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların işlediği hırsızlık suçuna konu paranın miktarının 18 TL olarak tespiti karşısında, suçun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle tayin edilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince ceza verilmekten vazgeçilemeyecek ise de belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle suça sürüklenen çocuklar lehine şartları oluşan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

IV-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mağdur ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk beyanlarına ve kamera görüntülerine göre eylemi iştirak halinde iki kişi olarak beraber işlemelerine rağmen haklarında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, 04/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2030, Karar No: 2023/4283, Tarih: 24.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/2030 E.  ,  2023/4283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/139 E., 2016/25 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2016 tarihli ve 2015/139 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2021 tarih, 2016/106568 sayılı tebliğnamesi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğundan bahisle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde "..Her ne kadar sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kamu davası açılmışsa da; sanığa yüklenen eylemin suçun kanuni tanımındaki unsurlara uymadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki; sanığa iddianamede isnat edilen eylemin "müştekinin çalıştığı okul bahçesine gelerek müştekiye hakaret, tehdit ya da başka bir suça vücut vermeyecek şekilde ki sözlerle bağırması" şeklinde olması, bu şekildeki bir eylemin de TCK'nın 123. maddesinde tanımlı suçun maddi unsurlarına uymadığı anlaşıldığından sanığın müsnet suçtan CMK 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denilmiştir.

2.Sanık aşamalarda eski eşi olan katılanla sürekli görüştüklerini, olay günü kendisini takip etmediğini annesi olan tanığın tarafsız olmadığını beyan ederek, suçlamaları kabul etmemiştir.

3.Katılan aşamalarda "Olay günü yarı yıl tatilinde öğle arası okuldan çıkıp evime giderken sanığın komşunun bahçesinde bağırıp çağırdığını gördüm. Annem rahatsız olmasın diye önemsemedim ve eve girdim. öğleden sonra evden çıkıp okula gideceğim esnada tepede oturmuş bizim evi gözetliyordu. Benim evden çıktığımı görünce üzerime doğru koşmaya başladı. Annem eve girmemi söyledi. Ancak ben okula gideceğim dedim. Evim ve okul çok yakın mesafededir. Koşar adımlarla okula girdim. daha sonra polisi arayarak sanıktan şikayetçi oldum. Sanıktan şikayetçiyim." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4.Katılanın annesi olan tanık ... "Sanık 2002 yılında boşandıklarından beri kızım ...'i ve beni rahatsız etmektedir. Olay günü kızım zile bastı aceleyle içeri girdi. "Anne kapıyı kapat ... dışarıda bağırıyor" dedi. Kızım öğleden sonra işe giderken kızımın peşinden Hasan'ın koştuğunu gördüm. Kızım koşarak okula doğru gitti." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılanın eski eşi olan sanığın, suç tarihinde anlaşılamayan sözler söyleyerek katılanın arkasından koşması ve korkan katılanın çalıştığı okula girerek polisi araması şeklinde gerçekleşen olayda, suçun kanuni tanımında ifade edilen ısrar unsurunun gerçekleşmediği anlaşıldığından yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2016 tarihli ve 2015/139 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararında o yer Cuumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27031, Karar No: 2013/19836, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27031 E.  ,  2013/19836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'nin diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 17/07/2002 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanık ...'nin diğer sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 17/07/2002 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22075, Karar No: 2023/7292, Tarih: 20.09.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/22075 E.  ,  2023/7292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/571 E., 2020/635 K.

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2013 tarihli ve 2013/122 Esas, 2013/396 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan neticeten; 1 yıl 8 ... hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının ertelenmesine ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.İşbu kararın sanık ile Gümrük İdaresi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 09.05.2018 tarihli ve 2015/7391 Esas, 2018/5242 Karar sayılı ilâmıyla; Gümrük İdaresinin temyiz isteminin reddi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığı bakımından değerlendirilmesi için sair yönler incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

3.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2019 tarihli ve 2018/437 Esas, 2019/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 2 yıl 1 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezasına, zincirleme suça esas teşkil eden ve temyiz edilmeksizin kesinleşen 1 yıl 8 ... hapis ve 500 TL adlî para cezasının mahsubuna, hapis cezasının ertelenmesine ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

4.İşbu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 12.06.2019 tarihli ve 2019/27750 Esas, 2019/9436 Karar sayılı ilâmıyla;

4.İşbu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 12.06.2019 tarihli ve 2019/27750 Esas, 2019/9436 Karar sayılı ilâmıyla;

"1-Yerel mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 09.05.2018 tarih ve 2018/5242 sayılı kararı ile verilen bozma ilamı doğrultusunda TCK'nin 43. maddesi kapsamında değerlendirilen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.09.2012 tarihli 2012/121 Esas ve 2012/1080 sayılı ilamı ile verilip kesinleşen önceki cezanın 1 yıl 8 gün hapis ve 500 TL adli para cezası olduğu, bozmadan sonra, kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nin 43. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle belirlenen cezadan evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infazın tespit edilen ceza üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, netice ceza belirtilmeden evvelki verilen cezanın mahsubuna karar verilmek suretiyle infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması,

2-Sigaraların gümrük kaçağı olduğuna ve ... varakasındaki değere ilişkin sanığın itirazı bulunmadığı hâlde keşif yapılarak sanığın sebep olmadığı yargılama giderine hükmolunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2019 tarihli ve 2019/615 Esas, 2019/1018 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 2 yıl 1 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezasından zincirleme suça esas teşkil eden ve temyiz edilmeksizin kesinleşen 1 yıl 8 ... hapis ve 500 TL adlî para cezasının mahsubu ile 4 ... 15 gün hapis cezasına, hapis cezasının ertelenmesine ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

6.İşbu kararın sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü ve 5 inci maddelerinde sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle Mahkemesine iade edilmiştir.

7.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2020/571 Esas, 2020/635 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; zincirleme suça esas teşkil eden ve temyiz edilmeksizin kesinleşen ceza miktarının 1 yıl 15 gün hapis ve 40,00 TL adlî para cezasını kapsadığından cezanın infaz edilmemesine ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; beyanların aksine dosyada mahkûmiyet kararı verilmesini gerektirir her türlü şüpheden uzak ve somut delil bulunmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR