muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15604, Karar No: 2014/3090, Tarih: 18.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/15604 E.  ,  2014/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacılar vekilinin uyap sistemi üzerinden 28.3.2013 günlü mazeret dilekçesi gönderdiğinin, 2.4.2013 tarihli duruşmaya mesleki mazereti nedeniyle katılamayacağını beyanla yokluğunda duruşmaya devam edilmesini ve karar verilmesini talep etmiş olduğunun, bu nedenle 2.4.2013 tarihli oturumda hazır bulunmayan davacı Jale yönünden dosyanın işlemden kaldırılmamış olmasında bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Oğullarının ölümü üzerine , davacılar büyükbaba ve babaanne ayın belli günlerinde, torunları ile kişisel ilişki kurulmasını talep etmişler, mahkemece, davanın kabulüyle 9.2.2008 doğumlu küçük Ayşe Naz'ın "her ayın 2. ve 4. pazar günü saat 09.00'dan saat 21.00'e kadar dede ve babaanne yanında bırakılmak sureti ile şahsi ilişkinin kurulmasına" karar verilmiştir. Ancak mahkeme, bu kişisel ilişkinin, davalı annenin kardeşi, çocuğun dayısı Kenan ile onun eşi Yasemin gözetiminde kurulmasına da karar vermiştir. Kendilerinin gözetiminde kişisel ilişki kurulmasına karar verilen Kenan ve Yasemin davanın tarafı olmadığı gibi, kendilerine yükümlülük yüklenmesine dair karar verilmeden önce bu konudaki görüşlerine de başvurulmamıştır. Ayrıca kişisel ilişki ile; velayet kendisinde olmayan ebeveyn ile onun yakınları arasındaki akrabalık bağlarının güçlendirilmesi, çocuğun sağlıklı ruhsal ve ahlaki gelişim kazanması amaçlanmaktadır. Aksi halde gözetim altında kişisel ilişki, çocuk ile davacılar arasındaki bağların güçlendirilmesi amacına aykırı düşer. Dosyada gözetim altında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun yüksek yararına uygun olacağına ilişkin bir delil ve olgu da bulunmamaktadır. Ayrıca çocuğun yaşı dikkate alındığında kişisel ilişkinin bitiş saatinin gece 21.00 olarak belirlenmesi de doğru bulunmamıştır. Ancak bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. (HMUK. md.438/7)

.../...

2013/15604-2014/3090 -2-

.../...

2013/15604-2014/3090 -2-

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeplerle gerekçeli kararın hüküm bölümünde yer alan "saat:21.00" sözcük ve rakamlarının hükümden çıkartılmasına yerine "saat: 18.00" sözcük ve rakamlarının yazılmasına, yine ikinci paragrafta yer alan "Taraflar arasında güven ortamı tesis edilemediğinden bu ilişkinin davalının kardeşi Kenan Hızıroğlu ve eşi Yasemin Hızıroğlu desteği ve yardımı ile onların gözetiminde gerçekleştirilmesine" sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.02.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/1990, Karar No: 2020/4657, Tarih: 19.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/1990 E.  ,  2020/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kıyı kenar çizgisi dahilindeki alanda yapılan imalatın, bina vasfında olmaması nedeniyle TCK'nın 184/1. maddesindeki imar kirliliğine neden olma suçu oluşmamakla birlikte eylemin 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na aykırılık suçunu oluşturma ihtimaline binaen suç duyurusunda bulunularak yürütülecek soruşturma neticesinin beklenilmesi, dava açılması halinde, birleştirme kararı verilerek tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12459, Karar No: 2022/13839, Tarih: 04.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12459 E.  ,  2022/13839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık müdafisinin yüzüne karşı 11.01.2018 tarihinde tefhim olunan hükümde, 5271 sayılı CMK’nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği açıklamasına yer verilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği gözetilerek, sanık müdafisinin gerekçeli kararın 20.02.2018 tarihinde tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra sunduğu 08.03.2018 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmiş olup; tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmesine, 04.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2101, Karar No: 2017/8845, Tarih: 06.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/2101 E.  ,  2017/8845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, çalışma gücünün en az 2/3 'ünü kayıp ettiğinin tespitine, talep tarihinden itibaren malullük aylığı bağlanmasına, aksine kurum işleminin iptaline, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine ve özellikle maluliyetin ortadan kalktığı 01.10.2014 tarihinin Kurumca hükmün infazında gözetilebileceğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 06/11/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/796, Karar No: 2021/13114, Tarih: 28.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/796 E.  ,  2021/13114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No : 2019/905-2020/1494

İlk Derece

Mahkemesi : İnegöl İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle dava konusuz kaldığından uyuşmazlık hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince davalıların istinaf istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak dava konusuz kaldığından uyuşmazlık hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Eldeki davada, dava konusuz kaldığından uyuşmazlık hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, davalılar tarafından önceden ödenen 2.387,00 TL yargılama giderinin mahsup edilmeden mükerrer olacak şekilde tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen hükmün 5. fıkrasının silinerek yerine; “ Davacı tarafından yapılan yargılama gideri toplamı olan 983,15 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7218, Karar No: 2024/1949, Tarih: 20.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/7218 E.  ,  2024/1949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3684 Esas, 2023/1211 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir ili, Aliağa ilçesi, ... Mahallesi, 2152 parsel (ifrazen 7527 ada 3 parsel) sayılı taşınmazın 14.772,08 m²lik kısmı ile 2151 parsel (ifrazen 7525 ada 9 parsel) sayılı taşınmazın 13.328,08 m²lik kısmının kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescilini, tapudan yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; acele el koyma dosyasında tespit edilen bedelin taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, taşınmazın değeri tespit edilirken daha yüksek oranda objektif değer artışı uygulanması gerektiğini, kamulaştırmadan arta kalan kısımdaki değer azalışı oranının daha yüksek olacağını savunarak öncelikle davanın reddini, kabul edilmediği takdirde taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.09.2020 tarihli ve 2018/695 Esas, 2020/209 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele el koyma bedelinin mahsup edilmesi suretiyle tespit ve depo edilen fark bedele davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bu sürenin bitim tarihi olan 27.04.2019 tarihinden kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilerek işlemiş faiziyle birlikte karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/193 Esas, 2022/713 Karar sayılı kararı ile kamulaştırmaya konu sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre 2018 yılı Aliağa İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri esas alınarak değer biçilmesinin yöntem itibarıyla doğru olduğu, ancak taşınmazların özellikleri dikkate alındığında % 50 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiği, taşınmazların tespit edilen birim metrekare fiyatına % 50 oranında objektif değer artışı uygulanması suretiyle yeniden yapılan hesaplama sonucunda belirlenen fark bedelin davacı idarece depo edildiği, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı; ancak Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı iptal kararıyla, 2942 sayılı Kanun'un 7139 sayılı Kanun'la değişik 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinde yer alan; “... idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere ...” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan; “... idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine ...” ibaresi iptal edilmiş olmakla; tespit edilen kamulaştırma bedelinin tamamının işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/193 Esas, 2022/713 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/193 Esas, 2022/713 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; arazi niteliğindeki davaya konu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak objektif değer artışı uygulanmak suretiyle değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmediği, ancak hesaplama yapılırken münavebeye esas alınan ürünlerin üretim masraflarının ekonomik tarım yapmaya engel olacak kadar yüksek alınması doğru olmadığı gibi brüt gelirin 1/3'ü oranından da az olmaması gerektiğinin gözetilmesi gerekeceği, buna rağmen hesaplana yapılırken münavebeye esas alınan dane mısır ürünü için üretim masraflarının brüt gelirinin 1/3 ünden az olacak şekilde alınmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele el koyma bedelinin mahsup edilmesi suretiyle tespit ve depo edilen fark bedele davanın dört ay içinde sonuçlandırılmadığı gözetilerek bu sürenin bitim tarihi olan 27.04.2019 tarihinden Bölge Adliye Mahkemesinin ilk karar tarihi olan 03.03.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilerek davacı idareden tahsil edilip tüm nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesine, fazladan depo edilen bedelin davacı idareye iadesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazların değeri tespit edilirken objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olmadığını, kamulaştırmadan arta kalan kısım için belirlenen değer azalışı oranının hatalı olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazların değeri tespit edilirken objektif değer artışı uygulanmasının yerinde olmadığını, kamulaştırmadan arta kalan kısım için belirlenen değer azalışı oranının hatalı olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf incelemesi duruşmalı yapılmış olup davalı lehine ayrıca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, kamulaştırmaya konu her bir taşınmaz yönünden ayrı ayrı davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, tespit edilen kamulaştırma bedelinin çok düşük olup taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığını, daha yüksek oranda objektif değer artışı uygulanması gerektiğini, 2151 parsel sayılı taşınmaz yönünden kamulaştırmadan arta kalan kısım için belirlenen değer azalışı oranının düşük olduğunu, 2152 parsel sayılı taşınmazın ise kısmi kamulaştırmadan arta kalan kısmı için değer kaybı hesaplanmamış olmasının doğru olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci ve 12 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak; üzerindeki yapılara ise aynı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmiş olmasında hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

4. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşen kısımlar hakkında yeniden inceleme yapılamayacağı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşen kısımlar hakkında yeniden inceleme yapılamayacağı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.