muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5985, Karar No: 2015/328, Tarih: 29.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2013/5985 E.  ,  2015/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..... öz kızı 3 yaşındaki mağdur ...... yönelik eyleminin sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin suçunun sübutuna ilişen, katılan vekilinin eksik incelemeye ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; ..... ile katılan ...... karı koca olup aralarında boşanma davası bulunduğu müşterek çocukları olan .... velayetinin geçici olarak anneye verildiği, baba ile de şahsi hal tesis edildiği, olay tarihinde sanığın kızı mağdure ile görüşmek için Sivas'a gittiği, çocuğu teslim aldıktan sonra annesine vermeyerek Ankara'ya götürmek üzere otobüse bindiği, katılan annenin polise haber vermesi üzerine, polislerce otobüsün Keskin’de durdurulduğu, sanığın işlemlerin tamamlanmasını beklerken kızının tuvaleti geldiği bahanesiyle tuvalete götürdüğü, daha sonra üzerini kirlettiği gerekçesiyle nezaretçi polise hissettirmeden çay ocağından bıçak alarak tekrar kızının yanına tuvalete döndüğü, mağdureyi bıçakla sol koltuk altı, sol meme başı, boyun ve göbek hizasından 4 isabet ile yaraladığı göbek, hizasına isabet eden bıçak yarasının yaşamsal tehlike oluşmasına neden olduğu, nezaretçi polisin çocuğun bağırma sesleri üzerine içeri girdiği ve sanığa engel olduğu, mağdurenin yaralanması sonucu ameliyat ile hayata döndürüldüğü olayda;

1)Gerek, sanığın ilk soruşturma aşamasındaki beyanında amacının, öldürmek olduğunu söylemesi ve gerekse engel hal gözönüne alınarak sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs olarak kabulü ile TCK'nun 82/1-d-e ve 62.maddeleri ile cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2)Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafıinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12768, Karar No: 2025/5956, Tarih: 27.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/12768 E.  ,  2025/5956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2715 E., 2023/1076 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, düşmesine kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLER

Katılan vekilinin temyiz isteği; davaya konu ruhsatsız inşa edilen kısımın Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından düzenenen 6P6JYUYC Belge No 13.06.2019 tarihli Yapı Kayıt Belgesinden sonra inşa edildiğine, yapı kayıt belgesinin düzenlenmesinden sonra inşa edilen yapıya ilişkin herhangi bir ruhsat veya Yapı Kayıt Belgesi bulunmadığına, bilirkişi raporu ile sabit olduğu üzere yargılamaya konu yapının ruhsatlandırılabilmesinin de mümkün olmadığına, hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

İncelenen dava dosyası içeriğine ve temyiz kapsamına göre,

İmara aykırılığın giderildiğinin, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü'nün yazısı ile doğrulanması, düşme kararının yasal dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 184/5. maddesinde; kişinin ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde açılan kamu davasının düşmesine karar verileceğinin düzenlenmesi ve sunulan yapı kayıt belgesinin suça konu aykırılığı kapsadığının anlaşılması karşısında, Mahkemenin düşme kararına dair inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6531, Karar No: 2010/10007, Tarih: 23.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/6531 E.  ,  2010/10007 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2005 gün ve 2004/759 Esas, 2005/606 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, karar tarihi 23.11.2005 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü ...

...
Yargıtay — Esas No: 2016/2793, Karar No: 2016/7012, Tarih: 22.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2793 E.  ,  2016/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, hukuku aykırı surette bilişim sistemine girme

HÜKÜM : Sanık hakkında ; TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 7 kez, 158/1-f, 35/2, 62, 52/2. maddelerigereğince 1 kez, 243/1, 62, 52/2 maddeleri gereğince 8 kez mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve hukuka aykırı surette bilişim sistemine girme suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuni sonucu olması nedeniyle, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'e yönelik hukuka aykırı surette bilişim sistemine girme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde,

6217 Sayılı Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14/04/2011 tarihinden itibaren doğrudan hükmedilen 3000TL'ye kadar (3000TL dahil) para cezalarını içeren mahkumiyet hükümlerini, 5320 Sayılı kanunun geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan, sanığın temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanığın müşteki ...'ın mail adresinin şifresini kırarak kendisi ... gibi tanıtıp müşteki ...'a mesaj atarak 500 TL istediği, müşteki Cihan'ın parayı sanığın bildirdiği hesaba yatırdığı ve mağdur ...'dan 500 kontör istediği, müşteki ...'in mail adresinin şifresini kırarak kendisini... gibi tanıtıp müşteki ...'a mesaj atarak 500 TL istediği, müştekinin parayı sanığın bildirdiği hesaba yatırdığı, sanığın, mağdur ...'in arkadaşının mail adresinden mağdura teyzesini hastaneye yatırdığını söyleyerek 1000 TL para istediği, durumdan şüphelenen mağdurun parayı göndermediği, müşteki ...'ın arkadaşının mail adresinden arkadaşıymış gibi davranarak 400 TL para istediği, müşteki ...'in arkadaşının mail adresinden arkadaşıymış gibi davranarak 250 kontör istediği, mağdur ...'nun arkadaşının mail adresinden arkadaşıymış gibi davranarak cep bankacılığına gönderilmek üzere 20 TL para istediği, mağdur ...'ın arkadaşının mail adresinden arkadaşıymış gibi davranarak Brezilya'da bulunan yeğeni için 400 TL para istediği olaylarda,

a- Sanık hakkında ..., ..., ..., ..., ..., ...'e yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın üzerlerine atılı suçları işlediğine dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

Sanığın üzerlerine atılı suçları işlediğine dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

b- Sanık hakkında ... ve ...'ya yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur ...'nın sanığa 70 TL değerinde 500 kontör, müşteki ...'in ise sanığa 35 TL değerinde 250 kontör gönderdiği, mağdurun suçtan doğan zararının 70 TL, şikayetçinin suçtan doğan zararının 35 TL olduğu gözetilmeden zararın daha fazla olduğu kabul edilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2-E kısmından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla 250 TL, “25 gün”, ''20 gün'' ve “400 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla 35 TL, “5 gün”, ''4 gün'' ve “80 TL” adli para cezası, hüküm fıkrasının 2-B kısmından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla 500 TL, “50 gün”, ''41 gün'' ve “820 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla 70 TL, “7 gün”, ''6 gün'' ve “120 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7031, Karar No: 2010/6504, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7031 E.  ,  2010/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde Ocak 2003 - 4.7.2006 tarihleri arasında geçen ve Kurum'a bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalılara ait iş yerinde ocak 2003-4.07.2006 tarihleri arasında geçen ve Kurum'a bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; yetkisizlik nedeni ile dava dillekçesinin yetki yönünden reddi ile dosyanın karar kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili ve görevli Çatalca İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalılar, ..., ..., ...ve ...'na adına ... Köyü, ... Mevkii, Çatalca- İstanbul adresi yazılarak dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiyenin bekçi ... yazılarak 08.01.2009 tarihinde tebliğ edildiği, ... tarafından 13.01.2009 tarihinde sözkonusu kişilerin kışın tebligatta yazılı adreste oturmadıkları, yazın kısa süreli tatil amacı ile bu adrese geldikleri, sözkonusu kişilerle şahsi irtibatı bulunmadığı için tebligatı ulaştırması mümkün olmadığı gerekçesi ile iade edildiği, ayrıca dava dilekçesinde ve karar başlığında davalı olarak ...isminin yazılı olduğu, bu kişinin açık kimliğinin belirtilmediği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak duruşma yapılması zorunludur. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 73. maddesi uyarınca kanunun gösterdiği istisnalar dışında hakim tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez.

Tarafların usulüne uygun duruşmaya çağırılmadan, eş anlatımca; taraf teşkili sağlanmadan hüküm verilememesi, Anayasanın 36. maddesi ile düzenlenen iddia ve savunma hakkının kullanmasına olanak tanınması ilkesinin doğal bir sonucudur. Gerçekten savunma hakkını güvence altına alan T.C. Anayasasının 36. maddesi ile HUMK.nun 73. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere, mahkemece davalı yan; dinlenmek ve savunması alınmak üzere kanuni şekillere uygun olarak davet edilmedikçe hüküm verilmesi mümkün bulunmamaktadır, aksi halde savunma hakkının kısıtlanmış sayılacağı, gerek öğreti, gerekse yargısal kararlarda tartışmasız olarak kabul edilmektedir (Prof. Dr.Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü Altıncı Baskı Cilt II sh.1876 vd).

Taraf teşkili dava şartı olup, davanın her aşamasında mahkemece re’sen dikkat edilmesi gereken bir olgudur ve mahkemenin, dava dilekçesi ve duruşma gününü taraflara kendiliğinden tebliğ edip taraf teşkilini sağlaması, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun amir hükmü gereğidir. Yargıtay’ın bozma kararlarına karşı karar düzeltme yolu kapalı ise dava dosyası kendisine gönderilen mahkeme, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429/2 maddesi uyarınca kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip, dinledikten sonra karar verecektir.

Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, itirazların yapılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırılabilmesi, öncelikle tarafların duruşma gününden haberdar edilmesi ile mümkün olur. Kişinin hangi yargı merciinde duruşması bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilmesi, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğünde açıklanan usule uygun tebligat yapılması ile sağlanabilir.

Tebliğ ile ilgili kanun ve tüzük hükümleri tamamen şeklidir, tebligat; bilgilendirme yanında belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemidir. Gerek tebliğ işlemi ve gerekse tebliğ tarihi ancak yasa ve tüzükte emredilen şekillerle tevsik ve dolayısıyla ispat olunabilir. Bu sebeple tebligatın usul yasaları ile ilişkisinde daima göz önünde tutulmalıdır.

Tebligat Kanununun 11.maddesine tebligatın tebligat yapılacak şahsın bilinen en son adresine yapılacağı bildirilmiş olup, aynı kanunun 16 maddesinde de kendisine tebligat yapılacak şahıs adresinde bulnamazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişi ya da hizmetçisine yapılacağı belirtilmiştir.

Somut olayda; bekçi ...'ün davalılarla aynı konutta oturduğu yada hizmetçisi olduğu ile ilgili tebliğ belgesinde bir kayıt bulunmadığı gibi ... tarafından sözkonusu davalıların sürekli oturmadıkları gerekçesi ile tebliğ belgeleri iade edilmiştir. Bu nedenle davalılar ..., ..., ...ve ...'na dava dilekçesi duruşma günü yöntemince tebliğ edilmeden, ayrıca davalı ...'un açık kimlik bilgileri davacıya açıklattırılmadan yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır .

Yapılacak iş; davalı olarak gösterilen ...isimli kişinin açık kimlik bilgilerini davalıya açıklatmak ve davalılar ..., ..., ...ve ...'na dava dilekçesi, duruşma gününü tebligat kanunu hükümlerine göre usulüne uygun tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra karar vermektir.

Mahkemenin kabulüne göre de dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verildiği halde vekille temsil edilen SGK'na red vekalet ücreti verilmemesi de hatalı olmuştur.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1853, Karar No: 2024/3470, Tarih: 29.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/1853 E.  ,  2024/3470 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/173 E., 2016/138 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, suça sürüklenen çocuklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümde ve gerekçede suç adının "iş yeri dokunulmazlığının ihlâli" yerine "konut dokunulmazlığının ihlâli" şeklinde yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... ve ... hakkında ise hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı Kanun’un 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, 18 yaşını ikmâl etmeyen suça sürüklenen çocuklar hakkında, aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki hâklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

5237 sayılı Kanun’un 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, 18 yaşını ikmâl etmeyen suça sürüklenen çocuklar hakkında, aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki hâklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından, “suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin, sanıklar ... ve ... hakkında ise hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanık hakkında uygulanması gereken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca yargılama aşamasında müdafii bulunmayan sanıklar ... ve ...'a zorunlu müdafi atanması, sanıkların savunmasının müdafi huzurunda alınması ve zorunlu müdafiin karar duruşmasında hazır bulunması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

b- Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde ve gerekçede suç adının "iş yeri dokunulmazlığının ihlâli" yerine "konut dokunulmazlığının ihlâli" şeklinde yanlış yazılması,

c- Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 08.02.2016 tarihli duruşmada "lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına” ilişkin istemi, suça sürüklenen çocuk hakkında cezanın ertelenmesine dair TCK'nın 51. maddesinin de uygulanmasını kapsadığı hâlde, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

d- 5237 sayılı Kanun’un 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, 18 yaşını ikmâl etmeyen suça sürüklenen çocuk ... hakkında, aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki hâklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

d- 5237 sayılı Kanun’un 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, 18 yaşını ikmâl etmeyen suça sürüklenen çocuk ... hakkında, aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki hâklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.