muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/19044, Karar No: 2020/8966, Tarih: 08.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/19044 E.  ,  2020/8966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetler

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdur ve vekilinin temyizleri üzerine yapılan incelemede,

Mağdurun, 08.03.2016 havale tarihli kimlik tespiti yapılarak alınan dilekçe ile sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, şikayetten vazgeçen mağdurun katılma hakkının olmadığı, bu nedenle katılan sıfatını almayan mağdur ve vekilinin temyiz hakkı bulunmadığından, mağdur ve vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2)Sanıklar hakkında kasten yaralamadan kurulan hükümler bakımından yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Sanıkların eylemi neticesinde mağdurdaki yaralanmanın, yaşamını tehlikeye sokan ve yüzde sabit iz meydana getiren bir duruma neden olduğu ayrıca hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanıklar hakkında TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastlarının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

b) ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen rapora göre; sanığın eylemi nedeniyle mağdurun, yaşamını tehlikeye sokan ve yüzde sabit iz meydana getiren bir duruma ve hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanıkların en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa cezalandırılması gerekmekte olup, sanıklar hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinin uygulanmasından sonra TCK’nin 86/3-e, 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, TCK'nin 87/3. maddesi gereğince de ayrıca artırım yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Kabule göre de;

c)Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c,d maddeleri gereğince belirlenen 6 yıl hapis cezası üzerinden TCK’nin 87/3. maddesine göre (¼) artırım yapıldığında 7 yıl 6 ay hapis yerine 6 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi, bu ceza üzerinden de aynı kanunun 62/1. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine 5 yıl 5 ay hapis cezası olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

c)Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c,d maddeleri gereğince belirlenen 6 yıl hapis cezası üzerinden TCK’nin 87/3. maddesine göre (¼) artırım yapıldığında 7 yıl 6 ay hapis yerine 6 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi, bu ceza üzerinden de aynı kanunun 62/1. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine 5 yıl 5 ay hapis cezası olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10538, Karar No: 2022/7031, Tarih: 12.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10538 E.  ,  2022/7031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı Yasa’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Başka suçtan Sincan 2 No’lu L Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’nin kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4545, Karar No: 2016/5533, Tarih: 13.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/4545 E.  ,  2016/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Öncelikle dava tarihinden geriye doğru en az 20 yıl öncesine ait iki ayrı zamanda çekilmiş hava fotoğraflarının, fotoplan, fotometrik, fotogrametrik paftaların, komşu parselleri gösterir biçimde kadastro paftasının onaylı örneğinin ilgili yerlerden getirtilerek dosyasına konulması, taraflara tanık ve delillerini bildirmeleri için süre verilmesi, çekişmeli taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile kazanılabilecek yerlerden olup olmadığının belirlenmesi için "kıyı kenar çizgisinin" saptanması, nizalı taşınmazın bulunduğu bölgede idari yönden tespit edilmiş ve yöntemince kesinleştirilmiş kıyı kenar çizgisi olup olmadığının araştırılması, idari yönden tespit edilmiş kıyı kenar çizgisi olmadığı takdirde üç ...oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla belirlenmesi ve belirlenen bu çizginin harita mühendisi veya tapu fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisinde infazda kuşkuya yer bırakmayacak biçimde işaretlenmesi, taşınmazın ırmak yatağı ya da tarım arazisi olup olmadığı ile niteliğinin kesin olarak saptanması, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesi hükmüne göre belgesiz araştırması yapılması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının açtığı davanın kısmen kabulüne, 19.12.2014 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 14.745,60 metrekare kısmın tarla vasfıyla, (B) harfi ile gösterilen 4.945,85 metrekare kısmın kavaklık vasfıyla son parsel numarası verilerek davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ... yönünden zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, 19.12.2014 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 14.745,60 metrekare kısmın tarla vasfıyla, (B) harfi ile gösterilen 4.945,85 metrekare kısmın kavaklık vasfıyla davacı adına tesciline karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 713. maddesi gereğince tescil davalarında husumet, Hazine ve ilgili kamu tüzel kişisine yöneltilmelidir. Somut olayda, husumet Hazineye yöneltilmiş, Kalın Belediye Başkanlığı'nın da ilgili kamu tüzel kişisi olarak davada taraf olarak yer alması gerektiği gözden kaçırılmıştır. O halde, mahkemece öncelikle dava, Kalın Belediye Başkanlığına usulüne uygun davetiye ile bildirilerek taraf teşkili sağlanmalıdır. Ayrıca, Mahkeme tarafından önceki tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma sonrası yapılan araştırma sonucu, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede idari yönden tespit edilmiş ve yöntemince kesinleştirilmiş kıyı kenar çizgisi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Önceki tarihli bozma ilamında; idari yönden tespit edilmiş ve yöntemince kesinleştirilmiş kıyı kenar çizgisi bulunmadığı takdirde, üç jeologdan oluşturulacak bilirkişi kurulu ve fen memuru aracılığıyla belirlenmesi ve belirlenen bu çizginin fen bilirkişinin krokisinde infazda kuşkuya yer bırakmayacak şekilde işaretlenmesi gerektiği belirtilmesine rağmen bozma sonrasında yapılan keşifte... bilirkişi bulundurulmamış ve kıyı kenar çizgisi belirtilen yöntemle işaretlenmemiştir. Bunun yanı sıra, mahkemenin önceki tarihli hükmüyle, 06.07.2012 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 4.106,982 metrekare ve (C) harfi ile gösterilen 11.549,312 metrekare kısım yönünden davanın kabulü ile davacı adına tesciline, (D) harfi ile gösterilen 3.222,540 metrekare kısım yönünden ise davanın reddine karar verildiği ve reddedilen kısma yönelik hüküm kesinleştiği halde mahkemece bu yön göz ardı edilerek, reddedilip kesinleşen kısımla ilgili yeniden davacı adına tesciline yönelik hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, ilk hükmün eki olan 06.07.2012 tarihli fen bilirkişi raporu ile son hükmün eki olan 19.12.2014 tarihli fen bilirkişi raporlarında gösterilen yerler kroki üzerinde çakıştırılmadan ilk raporda (D) harfi ile gösterilen ve reddedilerek kesinleşen taşınmaz bölümünün son raporda hangi bölüme tekabül ettiği netleştirilmeden bu kısım yönünden kabul kararı verilmesi isabetsizdir. Aynı şekilde ilk raporda (B) ve (C) ile gösterilen kısımların son raporda hangi bölüme tekabül ettiği belirlenerek bu bölüm yönünden, belirtildiği şekilde araştırma ve inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekir

.12.2014 tarihli fen bilirkişi raporlarında gösterilen yerler kroki üzerinde çakıştırılmadan ilk raporda (D) harfi ile gösterilen ve reddedilerek kesinleşen taşınmaz bölümünün son raporda hangi bölüme tekabül ettiği netleştirilmeden bu kısım yönünden kabul kararı verilmesi isabetsizdir. Aynı şekilde ilk raporda (B) ve (C) ile gösterilen kısımların son raporda hangi bölüme tekabül ettiği belirlenerek bu bölüm yönünden, belirtildiği şekilde araştırma ve inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9300, Karar No: 2019/6139, Tarih: 28.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/9300 E.  ,  2019/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : (Mahkumiyet,) temyiz isteminin reddi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükümlü tarafından mahkemeye sunulan eski hale getirme ve temyiz talebi mahiyetindeki 03/03/2014 tarihli dilekçe yönünden CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde, talebin reddine ilişkin mahkemesince verilen 25/02/2014 tarihli ek karar hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 18/05/2006 tarihli ek kararın usulüne uygun şekilde 14/06/2006 tarihinde tebliğ edildiği, hükümlünün bu ek karara karşı 19/02/2014 tarihli dilekçe ile yasa yoluna başvurduğu ve 18/05/2006 tarihli ek karara karşı temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca hükümlü ...'ın tebliğnameye uygun olarak, ESKİ HALE GETİRME ve TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 28/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5513, Karar No: 2016/5545, Tarih: 23.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5513 E.  ,  2016/5545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme, Beraat

Sanık hakkında '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin zamanaşımı nedeniyle düşme ile 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 17.11.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği ve sanığın 19.12.2004 tarihinde şirketi devrettiği anlaşıldığından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.06.2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/46324, Karar No: 2013/34821, Tarih: 24.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/46324 E.  ,  2013/34821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, yasal hakları için işverene başvuran davacının hakları ödenmeyince Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne ve Mahkeme'ye başvurduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş yerinde suç işlediği için iş akdinin fesh edildiğini, işyeri pazar günlerinde ve genel tatilllerde kapalı olduğunu, davacının hiç bir alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri açısından tefriken ayrı bir esas kaydedilmesine ve takip edilmediğinden işlemden kaldırılmasına, diğer talepleri açısından ise sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, hafta tatili gününde çalışılan 7,5 saatlik günlük normal çalışma süresi de dahil olmak üzere hafta tatili gününün hem haftada 7 gün çalıştığının kabulü ile fazla mesai çalışması dahilinde hesaplanmasının yanı sıra müstakilen hafta tatili alacağının da hesaplanarak hüküm altına alınmasının mükerrer ödemeye sebep olacağının düşünülmemesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücretinin birlikte talep edilmiş olmasına göre, hafta tatilinde yapılan günlük 7,5 saatlik fiili çalışmanın hafta tatili çalışması kapsamında kaldığı ve 1 günlük hafta tatili çalışmasına tekabül ettiği, hafta tatilinde var ise yapılan günlük 7,5 saati aşan fiili çalışmanın ise fazla mesai hesabına dahil edileceği gözetilerek yeniden usulüne uygun bilirkişi raporu almaktır.

Mahkemece yapılacak iş, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücretinin birlikte talep edilmiş olmasına göre, hafta tatilinde yapılan günlük 7,5 saatlik fiili çalışmanın hafta tatili çalışması kapsamında kaldığı ve 1 günlük hafta tatili çalışmasına tekabül ettiği, hafta tatilinde var ise yapılan günlük 7,5 saati aşan fiili çalışmanın ise fazla mesai hesabına dahil edileceği gözetilerek yeniden usulüne uygun bilirkişi raporu almaktır.

3- Dosyada mevcut bilirkişi raporundaki, davacının ikametinin iş yerinde olmaması ve şahitlerin tümünün davacının 07:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını ifade etmeleri sonucunda fiilen işyerinde bulunduğu sürenin yaz-kış farketmeksizin belli olduğu, bu nedenle yaz aylarında kaloriferin yanmadığı, kış aylarında yandığının gözetilmesine gerekli ve yeterli olmadığı değerlendirmesi yerinde olmayıp, kaloriferin yanmadığı yaz aylarında davacının daha az çalıştığı göz önüne alınarak fazla mesai hesaplamasının buna göre yapılması gerekirken, yazılı şekilde hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11579, Karar No: 2009/12831, Tarih: 10.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11579 E.  ,  2009/12831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 222 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölünün tapu kaydının iptali ile terkinine karara verilmesini istemiştir

Davalı Belediye, davanın hakem sıfatı ile görülmesi gerektiğini, kıyı kenar çizgisinin iptali için açılacak davanın bekletici mesele yapılmasını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddinekarar verilmiştir.

Karar, davacı hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 222 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisine  göre  kıyıda  kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı iddiasına dayalı iptal, terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli taşınmazın kadastro tespit çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit gördüğü ve tespit tutanaklarının 02.06.1977 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 25.03.2009 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına  “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya  “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır. Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine,

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır. Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir. Reddine,

Ancak bilindiği üzere; bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerine mahkûm edilemez. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24.02.1976, 6296/1297)

Hal böyle olunca; mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan 12.03.2009 tarihli ve 13.03.2009 tarihli krokili raporlarda çekişmeli taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğu, dava tarihinde davacı hazinenin haklı olduğu ancak yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olacağı ve 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı İçtihadı birleştirme kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davacının dava tarihi itibariyle davasında haklı olduğu gözetilerek yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücreti ile harçtan davalının sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı hazinenin yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,  10.12.2009 tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.