muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/24426, Karar No: 2013/22174, Tarih: 11.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/24426 E.  ,  2013/22174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya arasında bulunan Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.02.2010 tarih 2007/15-2008/46 sayılı ek kararında sanık ...'a usulünce yapılan tebliğ sonrası kararın 06.12.2008 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın süresi geçtikten sonra 21.12.2009 tarihli dilekçesi ile kendisine usulüne uygun tebligat yapılmadığından bahisle kararı temyiz etmek istediğini belirtmesi üzerine mahkemece 12.01.2010 tarihinde temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verildiği, kararın sanığa 26.01.2010 tarihinde tebliğ edildiği, bu kararın da 29.10.2010 tarihinde temyiz edildiğinin belirtildiği, ancak yapılan incelemede 21.12.2009 tarihli temyiz dilekçesi, 12.01.2010 tarihli temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin ek karar, bu ek kararın tebliğine ilişkin belge ve tebliğ sonrası yazıldığı belirtilen temyiz dilekçesinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında belirtilen ek karar, belge ve dilekçelerin eklenmesinden sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyeti Başsavcılığı'na İADESİNE, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15732, Karar No: 2013/13139, Tarih: 24.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15732 E.  ,  2013/13139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2012 tarih ve 2011/143-2012/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dış... Co. Ltd. ile yapmış olduğu distribütörlük sözleşmesi gereği 2008 yılından beri JOLİN isimli ürünün Türkiye'deki tek satıcısı olduğunu, davalının ise bu isimli ürünü benzer şekilde taklit edip piyasaya sürdüğünü ileri sürerek davalının tecavüzünün tespiti, ref-i ve ürünlerin toplatılıp imha edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2011/1203 başvuru nolu tasarımının yeni ve ayırıt edici niteliğinin bulunmadığı gibi tescilli de olmadığını, davacı ürünleri ile müvekkilinin ürünlerinin birbirine benzemediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dayanmış olduğu tasarım tescil başvurusunun davalının itirazı üzerine reddedildiği, davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, tek satıcısı bulunduğu ürünlerin taklitlerinin davalı tarafından üretilip satışa sunulduğunu ileri sürerek iş bu davayı açığına göre, mahkemece davacının haksız rekabet iddiasının yerinde bulunup bulunmadığı, üstün hak sahibi olup olmadığı incelenmek ve bu meyanda uyuşmazlığın mahiyeti itibari ile mahkemenin görevli olup olmadığını değerlendirmek ve sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, davacının tasarım başvurusunun TPE tarafından reddedilmesinin tek başına bu davanın dinlenmesine engel teşkil etmeyeceği ve davayı konusuz bırakmayacağı gözden kaçırılarak, yazılı şekilde karar vermesi doğru olmamış, bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5668, Karar No: 2023/10549, Tarih: 25.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5668 E.  ,  2023/10549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2100 E., 2022/360 K.

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

1. Sanık ... hakkında, Akhisar 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2020 tarihli kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçu için öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca verilen beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik temyiz talebi değerlendirildiğinde;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ceza alındığında incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyize tabi olmadığından reddine karar verilmesi gerektiği ön incelemede tespit edilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararlarının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir nitelikte oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2019 tarihli iddianamesiyle tüm sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır

2. Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca tüm sanıklar hakkında beraat kararları verilmiştir.

2. Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca tüm sanıklar hakkında beraat kararları verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12.Ceza Dairesinin, 09.02.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmesine, sanıklar ... ve ... hakkında ise hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ile doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; katılanın babası ile sanıklar arasında 17 yıl önce sanıkların suça konu taşınmaz üzerine bina yapıp 5 yıl kullandıktan sonra binayı terkederek binayı katılanın babasına bırakacakları konusunda anlaşma yapıldığının sabit olduğuna, tanık beyanlarının bu iddiayı destekler nitelikte olduğuna, dosya kapsamında elde edilen delillerden tüm sanıkların katılanın vefat eden babası ile yaptıkları anlaşma gereğince belirlenen sürenin dolmasına rağmen katılanın taşınmazını işgal etmek ve katılanın taşınmazından yararlanmasını engellemek suretiyle atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna, sanık ... hakkında verilen beraat kararının kaldırılması gerektiğine, sanıklar Nait ve ... hakkında verilen cezaların ise yetersiz olup kararların bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanıklar ... ve ...'nın temyiz istemlerin ise; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, uyuşmazlığın hukuki ihtilaf olduğuna, katılanın taşınmazı edinme şekli konusunda çelişkili beyanlarda bulunduğuna, taşınmazı muvazaalı şekilde edindiğine, dolayısıyla taşınmazın gerçekte sahibinin katılanın babası olduğuna, bu sebeple katılanın şikayet hakkının bulunmadığına, katılanın tapuyu 2000 yılında üzerine aldığına 17 yıl öncesinin 2002 yılına denk geldiğine, katılanın 18 yıl şikayet etmediğine, şikayetin süresinde yapılmadığına, taşınmazda işgalci olmadıklarına, iki adet vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanıkların katılanın babasından kalan Akhisar İlçesi, Bünyaniosmaniye Mahallesi, Köy İçi Mevkii 16 Pafta 1437 Parsel numarasında kayıtlı taşınmazı katılanın babası ile aralarında yaptıkları anlaşma gereğince kullandıkları, kullanma süreleri dolmasına rağmen katılana ait taşınmazı işgal edip taşınmazdan yararlanmasına engel oldukları iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Taraflar arasında husule gelen sorunun 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 722 ve 724 üncü maddelerinde düzenlenen haksız yapıya ilişkin olması ve bu nedenle hukuki ihtilaf niteliğinde olması, yine dosyada sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlemeye yönelik kasıtları da bulunmadığı anlaşıldığından, sanıkların üzerlerine atılı olan hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Toplanan deliller, keşif, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; suça konu Akhisar İlçesi, Bünyanosmaniye Mahallesi, Köyiçi mevki 16 pafta 1437 parsel numarasında arsa vasfı ile 1236.00 m2 olarak kayıtlı olan taşınmazın katılan ... Çoşkun'a ait olduğu, yapılan keşif sonucunda bilirkişiler tarafından ortak düzenlenen rapora göre; (A) harfi ile gösterilen 167.60 m2 miktarlı binanın, (A1) harfi ile gösterilen 158.18m2 lik kısmının ve (B) harfi ile gösterilen 120.29 m2 miktarlı binanın, (B1) harfi ile gösterilen 7.21 m2lik kısmının katılana ait 1437 parsel sınırlarında kaldığının tespit edildiği, sanıkların kardeş olduğu, sanıklardan Nait ve ...'nın ortak iş yaptıkları, hayvan besledikleri ve suça konu binayı hayvanların bakımında kullandıkları, binanın başlangıçta katılanın babası ve taşınmazın ilk sahibi olan İbrahim Çoşkun'un bilgisi dahilinde yapıldığı ve kullanıldığı, İbrahim Çoşkun'un ölümünden evvel taşınmazı boşaltmalarını sanıklara söylediği gibi ölümden önce taşınmazın satış yolu ile katılan adına tescil edildiği, katılanın da işgale son verilmesini sanıklara ilettiği, bu konuda noter kanalı ile ihtar da çektiği, sanıklardan Nait ve ...'nın taşınmazda herhangi bir hakları olmaksızın işgale devam ettikleri, sanıklardan ...'nın ise kardeşleri olan sanıklarla birlikte hareket ettiği, binayı kardeşleri ile birlikte yaptığı ya da kullandığı konusunda somut bir delil elde edilemediği anlaşılmakla sanıklar Nait ve ... hakkında mahkûmiyet sanık ... hakkında beraat kararları verilmişttir.

IV. GEREKÇE

Ön inceleme bölümünde belirtildiği üzere sanık ... hakkındaki beraat hükmünün temyize tabii olmaması nedeniyle bu hüküm yönünden inceleme yapılmamıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

IV. GEREKÇE

Ön inceleme bölümünde belirtildiği üzere sanık ... hakkındaki beraat hükmünün temyize tabii olmaması nedeniyle bu hüküm yönünden inceleme yapılmamıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikayete bağlı olması ve katılanın hükümden sonra kimlik tespiti yapılarak vermiş olduğu 10.08.2023 tarihli dilekçesi ile sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olması, sanıkların 28.01.2020 tarihli savunmalarında şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiklerine ilişkin beyanlarının bulunması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesi uyarınca düşme kararı verilmesinde yasal zorunluluk bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğinden kararlar bu nedenle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1. Sanık ... hakkında, Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2020 tarihli kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçu için öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca verilen beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince gerekçe değiştirilerek verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizi edilmesi karşısında 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında temyiz edilebilir suçlardan da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili ve sanıklar ... ve ...'nın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 09.02.2022 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5569, Karar No: 2015/10759, Tarih: 11.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5569 E.  ,  2015/10759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı üçüncü kişi vekili, Samsun 1. İcra Müdürlüğü’nün 2012/1819 sayılı takip dosyasında yapılan 10.07.2012 günlü hacze konu menkullerden 5.850,00 TL değerinde ev eşyasının davacı üçüncü kişiye ait olduğunu, borcun doğumundan önce üçüncü kişi tarafından satın alındığını, borçlu olan eşi ile mal ayrılığı sözleşmesini imzaladıklarını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacının sunduğu faturaların istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olmadığını, mal ayrılığı sözleşmesinin borcun doğum tarihinden sonra yapıldığını, mülkiyet karinesinin aksinin kanıtlanamadığını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, açılan davayı kabul ettiğini, bir evde ailenin yaşamını sürdüremeyeceği şekilde evdeki tüm eşyaların haczedildiğini savunmuş, yargılama aşamasında 27.01.2013 günü vefat etmiştir.

Davalı borçlu mirasçıları, usulüne uygun davetiye tebilğine rağmen duruşmalara katılmadıkları gibi cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece toplanan delillere göre; dava konusu haczin davacı üçüncü kişi ile kocası olduğu anlaşılan borçlu .... birlikte oturdukları evde yapıldığı, bu sırada borçlunun da hazır bulunduğu, İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, üçüncü kişinin aylık 2.000,00 TL geliri olan memur olduğu, borçlunun mali durumunu bilerek mal ayrılığı rejimini kabul ederek evlendiği, bunun alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik bir davranış olarak kabul edilemeyeceği, sunulan faturalara ilişkin dip koçanlarının incelendiği, satıcı firma sahiplerinin tanıklığına başvurulduğu, ödemelerin kredi kartı ile üçüncü kişi tarafından yapıldığının belirlendiği, davacının üç kalem eşyanın borçluya ait olduğunu beyan ettiği diğer hacizli eşyaların üçüncü kişiye ait olduğunun kabulü gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı borçlular vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dava konusu haciz 27.01.2013 tarihinde vefat eden ... hakkında yapılmış olup, dosyaya sunulan veraset ilamı ve Mahkeme kararlarına göre mirasçılarının tamamı mirası kayıtsız ve şartsız reddetmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dava konusu haciz 27.01.2013 tarihinde vefat eden ... hakkında yapılmış olup, dosyaya sunulan veraset ilamı ve Mahkeme kararlarına göre mirasçılarının tamamı mirası kayıtsız ve şartsız reddetmiştir.

Bu koşullarda yapılması gereken iki mirasçı hakkındaki davayı taraf sıfatı yokluğundan reddetmek, davanın açılmasına neden olmadıkları için de yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutmamak olmalıdır.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ve ... temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün adı geçen davalılar önünden BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6747, Karar No: 2019/8872, Tarih: 11.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6747 E.  ,  2019/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükümler kurulurken sevk maddelerinin 5237 sayılı TCK’nun 116/2-4 maddesi yerine 116/4. maddesi olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hükümlerden yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine" Bozma kararı öncesi yapılan yargılama giderleri açısından suça sürüklenen çocukların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise hazine üzerinde bırakılmasına" cümlelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7691, Karar No: 2022/9568, Tarih: 29.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/7691 E.  ,  2022/9568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usul ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1.Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2.Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3.İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkemece para cezasına hükmedilecekse, oranının, şikayetçinin ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlenmesi gerekir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen geçici 18/4. maddesi;