muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9973, Karar No: 2013/13642, Tarih: 27.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/9973 E.  ,  2013/13642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.12.2010 tarih ve 2010/321-2010/619 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen günde başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davalı ... vekili Av. ... ile birleşen davada davalı Vakıflar Bankası T.A.O. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete işyeri paket poliçesiyle sigortalı bulunan ...Proje Mühendislik Ltd. Şti.'e ait işyerinin çekme katında 22.04.2007 tarihinde elektrik kontağından çıkan yargın neticesinde gerek bu işyerinde gerekse bitişiğindeki 31 nolu işyerinde makine, emtia ve demirbaşlarında büyük çapta hasar meydana geldiği, davalı tarafın maliki olduğu binada çekme kattaki buatta meydana gelen elektrik kontağı neticesi hasar meydana gelmesinde tamamen sorumlu olduğu, meydana gelen hasar 51.947.29 TL olup müvekkili tarafından 01.06.2007 tarihinde sigortalısına ödendiğini ileri sürerek 51.947.29 TL'nin 01.06.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili ile Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O.... Şubesi ile imzalanan 01.07.2004 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile yangının meydana geldiği taşınmazın satın alınması vaad edilmesine rağmen olay tarihi olan 22.04.2007 tarihinde taşınmazın mülkiyetinin henüz müvekkiline intikal etmediğini, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceği, olayda müvekkiline atfedilen kusuru kabul etmediklerini savunarak davanın reddine talep etmiştir.

-/-

-2-

Davacının,... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 28.10.2010 tarih 2008/186 esas 2010/511 karar sayılı dosyası ile aynı konuyla ilgili Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. aleyhine açtığı rücuen tazminat davası işbu dosya ile birleştirilmiştir.

Davalı ... Vakıflar Bankası T.A.O. vekili, davalı ile imzalanan satış protokolünün 5. maddesi gereğince peşin tutar ödendikten sonra taşınmazın zilyetliğinin alıcıya devredileceği, bu kapsamda 8.950.00 TL olan peşinat bedelinin 01.07.2004 tarihinde ödenmiş olup bu tarih itibari ile taşınmazın zilyetliğinin davalıya devredildiğini, davalının zilyetliğinin devri sonucu hüküm ve tasarrufu altındaki söz konusu bu taşınmazı kiraya verdiğini, satış protokolünün 7. maddesi gereğince zilyetliğin devrinden itibaren taşınmazın bakım ve onarımının alıcıya yani davalıya ait olacağını belirtildiğini savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın 01.07.2004 tarihli satış protokolü ile davalı ... Vakıflar Bankası T.A.O.... Şubesi tarafından davalı ...'ya satıldığı ve 01.11.2004 tarihli kira sözleşmesiyle de taşınmazın davalı ... tarafından davalı .... Şti.'ne kiralandığı, aynı taşınmazın 28.12.2007 tarihinde davalı ... adına tapuda tescil edildiği, ancak davalı ...'nın 01.07.2004 tarihinden itibaren satış protokolüne istinaden taşınmazı elinde bulundurduğu, yine aynı satış protokolünden elde ettiği malik sıfatıyla da taşınmazı ...Proje Ltd. Şti.'ne kiraya verdiği, dolayısıyla davalı ...'nın zilyetlik ve kiraya veren sıfatıyla sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davalı ...'ya yönelik davanın kabulü ile 51.947.29 TL'nin 01.06.2007 ödeme tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan tahsiline, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Vakıflar Bankası'na verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.777,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 722,85 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21166, Karar No: 2011/4641, Tarih: 16.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21166 E.  ,  2011/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2009 yılında belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8353, Karar No: 2022/12421, Tarih: 15.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/8353 E.  ,  2022/12421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

UYAP verilerine göre suç tarihinde yaz saati ile gecenin 04.28’de sona erdiği, hırsızlık eyleminin 03.31 sıralarında meydana geldiği eylemin gece vakti gerçekleşmiş olmasına rağmen suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK’nın 143 ve 116/4 maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçu ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14853, Karar No: 2025/359, Tarih: 13.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14853 E.  ,  2025/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/160 E., 2024/357 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğunu, işe alındığı tarihte yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca deneme süresi sonunda kesin kabul esnasında davacının 2 (iki) üst dereceye intibak ettirilmesi gerektiğini; ancak davalı Kurum tarafından ticaret meslek liselerinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olmadığı gerekçesiyle kesin kabul sırasında 2 (iki) derece yerine 1 (bir) derece verildiğini, bu nedenle ücret alacaklarının da eksik ödendiğini ileri sürerek davacının kesin kabul esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe alındığı tarihte işyerine ibraz ettiği diploma gereği alındığı iş ve meslek kolu ile herhangi bir ilişkisi bulunmadığından deneme süresinde bir kademe artırıldığını, müvekkili ile Millî Eğitim Bakanlığı arasında yapılan koordineye göre 6764 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6764 sayılı Kanun) ile 3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanun'un (3795 sayılı Kanun) 3. maddesinde yapılan değişiklik ile 09.12.2016 tarihinden önce meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılamayacağını ve bu nedenle de toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonucunda verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazanmalarına imkân bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli kararı ile; davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğu, davalı Kuruma bağlı işyerinde işe alındığı ve 3 aylık deneme süresinden sonra 1 (bir) üst derece ile kesin kabulünün yapıldığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince davacının kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılıp yapılmayacağı yönünde olduğu, dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden ticaret meslek liselerinin, lise muadili teknik öğrenim veren okul statüsünde olduğu gerekçesiyle davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 23.05.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 12.10.2023 tarihli kararı ile; davalı işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre işe yeni alınan işçilerin 3 aylık deneme süresi sonunda kesin kabullerinin yapılacağı, kesin kabul yapılırken lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunlarının 2 (iki) derece alacağının düzenlendiği, davacının işe giriş tarihinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinde de aynı yönde düzenleme bulunduğu, davalı Kurum tarafından 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun’un 3/1-(a) hükmünde yapılan değişiklik ile bu okullardan mezun olanlara teknisyen ünvanının verileceği savunulmuş ise de işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi hükümleri incelendiğinde, mezun olunan alan ile ilgili bir iş ve meslek kolunda çalışma zorunluluğunun getirilmediği, başka bir deyişle kesin kabul esnasında davacının mezun olduğu teknik lise bölümü ile aynı doğrultuda bir işte ve meslek kolunda çalışma şartının getirilmediği, bu nedenle işçinin mezun olduğu alanda çalışıp çalışmadığına bakılmaksızın lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olunmasının kesin kabul esnasında 2 (iki) derece alınmasına yeterli koşul olduğu, toplu iş sözleşmesinin kesin kabul sırasında verilecek derece uygulamasında, 3795 sayılı Kanun’un 3/1-(a) hükmünün sonucu değiştirecek nitelikte olmadığı, davacının mezun olduğu okulun lise muadili teknik öğrenim veren okul olduğu ve davacının 2 (iki) derece almaya hak kazandığı, davanın kısmi dava olarak açıldığı ve zamanaşımı def'inin değerlendirildiği, alacaklara işletilen faiz türü ve başlangıç tarihlerinin isabetli olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; 6764 sayılı Kanun ile 3795 sayılı Kanun'un 3. maddesinde değişiklik yapılan tarih olan 09.12.2016 tarihinden itibaren (bu tarihten önce veya sonra ticaret meslek liselerinden mezun olunmasına bakılmaksızın) ticaret meslek lisesi mezunlarının, teknik öğrenim veren okul mezunu sayılması gerektiği ve toplu iş sözleşmesi hükmüne göre kesin kabul esnasında ayrıca bir üst derece daha almaya hak kazandıklarının kabulü gerektiği, bu açıklamalara göre davanın kabulü yerinde ise de, dava zamanaşımı gözetilerek Şubat 2016 tarihinden itibaren hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğu, davacının işe kesin kabulü esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiği kabul edilerek 09.12.2016 tarihinden itibaren derece ve kademesinin yeniden belirlenmesi ve sonucuna göre fark ücret alacaklarının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda fark ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Zamanaşımı nedeniyle davanın reddi gerektiğini,

2. Millî Savunma Bakanlığı ile Millî Eğitim Bakanlığı arasında yapılan koordineye göre; 6467 sayılı Kanun'la 3795 sayılı Kanun'un 3. maddesinde yapılan değişiklik ile 09.12.2016 tarihinden önce ticaret meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılamayacağı ve bu nedenle de toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonucunda verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazanmalarına imkân bulunmadığını,

3. Davacının 09.12.2016 tarihinden önce mezun olması sebebiyle davanın reddi gerektiğini,

4. İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporundaki süreler ve muhtemel hesap hataları ile temerrüt tarihlerine ilişkin tespitler açısından rapora itirazlarının gözetilmediğini, faiz türü ve başlangıç tarihlerinin hatalı olduğunu,

5. Müvekkili İdarenin işlemlerinin mevzuata uygun olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının, mezun olduğu ticaret meslek lisesinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olmasına göre, kesin kabul esnasında 2 (iki) derece alması ve buna bağlı olarak dava konusu fark ücret alacaklarının hesaplanması ile zamanaşımı hususlarındadır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının, mezun olduğu ticaret meslek lisesinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olmasına göre, kesin kabul esnasında 2 (iki) derece alması ve buna bağlı olarak dava konusu fark ücret alacaklarının hesaplanması ile zamanaşımı hususlarındadır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Millî Savunma Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11580, Karar No: 2023/470, Tarih: 16.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11580 E.  ,  2023/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/3014 Esas, 2022/7253 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2022 tarihli ve KD-2020/5265 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer alan haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğinden bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında yer alan haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğinden bahisle onama ilamının kaldırılmasına ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Oluşa, dosya kapsamına ve tanık beyanlarına göre; sanık ile maktulün karı koca oldukları ve uzun süredir oğulları olan katılan ...'nın tanık .....,'dan kiraladığı evde ...'nın beş çocuğu, eşi ....,ve diğer oğulları katılan ... ile birlikte ikamet ettikleri, maktulün suç tarihi itibariyle 64 yaşında olduğu ve Kürtçe konuştuğu Türkçe'yi bilmediği, aynı apartmanda oturan tanık .....,'nın kardeşi olan...'un ise suç tarihinde 51 yaşında olduğu, ....., bilmediği ve işi nedeniyle yurt dışında çalıştığı, aralıklarla ülkeye giriş çıkış yaptığı, sanığın her aşamadaki değişmeyen savunmasına göre ikamet ettikleri tarihten itibaren maktulün, ....,ile ilişkisi olduğu zannıyla hareket ettiği, bu duruma kendisini inandırarak bir kurgu yarattığı, bunun sonucu olarak eylemini gerçekleştirdiği anlaşılan olayda, dosyada bulunan deliller kapsamında sanık savunmasının doğruluğunu gösterir somut ve inandırıcı delil edilemediği, maktul ile...'un yaşı, ortak konuşma dilinin bulunmaması, maktulün ikamet ettiği evde bulunan kişi sayısı, maktulün ve sanığın karakter yapısını tanımlayan tanık ile katılan beyanları dikkate alındığında sanığın maktul ile...'u çıplak ve uygunsuz şekilde yakaladığına ilişkin savunmasına itibar edilemeyeceğinin anlaşılması ve sanığın kendi yarattığı şüphe ile eylemi gerçekleştirmesi karşısında 5237 sayılı 30 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen kaçınılmaz bir hatanın mevcut olduğundan da söz edilemeyeceği anlaşılmakla, maktul ile geçici olarak aynı apartmanda ikamet eden...'un kullandığı cep telefonunun baz istasyonlarının örtüşmesinin beklenen durum olduğu, yine işi nedeniyle sıklıkla yurt dışında bulunan...'un tam olarak iddia olunan aldatma eyleminin gerçekleştiği tarih dahi belli olmadığı halde olay nedeniyle yurt dışında çıkmış olduğunun kabul edilmesi suretiyle hatalı değerlendirme ile maktulden sanığa yönelen haksız tahrik teşkil eden söz veya davranış bulunmadığı halde sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasından indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/3014 Esas, 2022/7253 Karar sayılı "temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanması" ilamının KALDIRILMASINA,

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/3014 Esas, 2022/7253 Karar sayılı "temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanması" ilamının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.11.2021 tarihli 2021/3353 Esas ve 2021/3647 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2019 tarihli, 2018/223 Esas ve 2019/113 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmiş olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

4. İlamın diğer yönlerinin aynen korunmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/640, Karar No: 2013/38114, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/640 E.  ,  2013/38114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’in suç tarihinde ve saat 09.00 sıralarında, müştekinin evinin önünde kapıları kilitli şekilde park halinde olan otomobilinin sol ön kapısını bıçakla açıp, düz kontak yaparak otomobili çalmaya çalıştığı , ancak eylemini tamamlayamadan müşteki ve tanıklarca yakalandığının anlaşılması karşısında ;sanığın sabit olan eyleminin suç tarihi itibariyle 765 Sayılı TCK’nın 493/1. ve 61. maddelerine uyduğu halde ,aynı yasanın 493/2. ve 61.maddeleri ile uygulama yapıldığı anlaşılmış ise de; her iki madde için öngörülen ceza miktarı aynı olduğu ve sonuç ceza değişmediği için bozma nedeni yapılmamıştır.

Emanette kayıtlı olan ve suçta kullanılan bıçağın müsaderesinin talep edildiği halde olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve sanık müdafii’nin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.12.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.