muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3101, Karar No: 2024/3559, Tarih: 16.05.2024

Dosyanın yapılan incelemesinde; İlk Derece Mahkemesinin 28.11.2017 tarihli ilk kararının Bölge Adliye Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli kararı ile kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, gönderme kararından sonra İlk Derece Mahkemesince 13.09.2019 tarih ve 2019/187 Esas, 2019/157 Karar sayılı kararı ile davanın esası hakkında karar verildiği, Dairemizin 20.12.2023 tarihli geri çevirme kararında Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı gözden kaçırılarak yanlış dosya esası üzerinden dosyanın gönderilmesi istendiği anlaşılmakla; incelenmesi gereken dosyanın Bakırköy 2. Aile Mahkemesinin 13.09.2019 tarih ve 2019/187 Esas, 2019/157 Karar sayılı dava dosya olduğu, işbu dosyasının ilgili dava dosyanın kapsamınına alınarak Bakırköy 2. Aile Mahkemesinin 13.09.2019 tarih ve 2019/187 Esas, 2019/157 Karar sayılı dava dosyasının temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi gerektiği anlaşılmakla; işbu dosya yönünden Dairemizce yapılacak işlem bulunmadığından dosyanın Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11877, Karar No: 2011/1395, Tarih: 18.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11877 E.  ,  2011/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Nusaybin Sulh Hukuk ve Mardin Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, 02.06.2010 günlü Emniyet Müdürlüğü adres araştırma yazısı, Cezaevi Müdürlüğü vasi talep yazısı ve hükümlünün 25.05.2010 günlü yazılı beyanına göre kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin Kışla Mahallesi, Devrim İlkokulu yanı, ... Sokak, Nusaybin, Mardin adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Nusaybin Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Nusaybin Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17916, Karar No: 2016/23983, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17916 E.  ,  2016/23983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... İşletmeleri Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... İşletmeleri Kurumu adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı ... ... İşletmeleri A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... İşletmeleri Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı ... sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... İşletmeleri A.Ş. vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42535, Karar No: 2015/35333, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/42535 E.  ,  2015/35333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 124 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 19.520 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 15.751,80 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 124 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 19.520 TL yapı bedeli ile 3.768,20 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21023, Karar No: 2013/5361, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21023 E.  ,  2013/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hapis cezasıyla mahkumiyetin sonucu olarak TCK'nın 53.maddesine göre hak yoksunluğuna hükmedilmemiş ise de, bu hususta infaz aşamasında karar alınması mümkün görülmüş, CMK'nın 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçe yetersiz ise de suça konu zararın giderilmediğinin anlaşılması karşısında bu husus bozma nedeni sayılmamıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; şoför olan sanığın olay tarihinde katılana ait 10,000. TL değerindeki mobilyayı Adana'dan İnegöl ilçesindeki alıcıya ulaştırmak üzere aracına yüklediği, ancak buraya ulaştırmayarak bilinmeyen bir şekilde elden çıkarması suretiyle gerçekleşen olayda, sanığın güveni kötüye kullanmak suçunun sabit bulunduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8375, Karar No: 2017/25122, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/8375 E.  ,  2017/25122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12249, Karar No: 2008/16538, Tarih: 13.10.2008

**3. Hukuk Dairesi         2008/12249 E.  ,  2008/16538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 872.613.978 lira kira kaybı ve munzam zarar alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemenin 1993/1075 Esas sayılı dava dosyası, 1998/1110 Esas sayılı dava dosyası, Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 1999/140 ve 420 Esas sayılı dava dosyaları ve Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 1999/393 Esas sayılı dava dosyası da iş bu dosya ile birleştirilmiştir. Mahkemece davanın ve birleşen davaların kısmen kabulü, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı- karşı davacı vekili ile müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması Davalı-karşı Davacı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden Davalı-karşı Davacı vekili ... geldi. Müdahil ... vekili ile , aleyhine temyiz olunan Davacı ve vekili gelmediler. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için başka bir güne bırakılması uygun görüldüğünden , belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ..., asıl dava ve bununla birleştirilen (1993/1075 esas nolu) davasında; kendisinin yüklenici, dava dışı ... ... de arsa sahibi sıfatıyla aralarında ilk 1977 tarihli olmak üzere değişik tarihlerde arsa karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını; bu sözleşmeler uyarınca imalatlara devam etmekte iken arsa sahibi tarafından haksız olarak sözleşmelerinin feshedilip arsanın mülkiyetinin davalı şirkete devir edildiğini, sözleşmeden kaynaklanan haklarının alınması amacıyla açtığı tapu iptali ve tescil davasının mahkemece önce red edildiğini, Yargıtay bozmasından sonra yapılan yargılama sonucunda ise haklılığı kabul edilerek toplam 22 adet bağımsız bölümün adına tesciline karar verildiğini; davalının, bu bağımsız bölümleri 1.1.1985 tarihinden itibaren kiraya vermek suretiyle kullanarak haksız olarak zenginleştiğini, kendisinin ise alması gereken kira bedellerini almamak ve ticari işletmesinde kullanamamak suretiyle çok fazla zararının oluştuğunu, kötü niyetli olan davalının tüm zararlarını karşılaması gerektiğini ileri sürerek; fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, asıl davada; 1.1.1985 tarihinden asıl davanın açıldığı tarihe kadar oluşan zararından 872.613.978 liranın yasal faizi ile, birleşen davasında ise; 27.2.1992 tarihinden dava tarihine kadar oluşan zararından 2.000.000.000 liranın reeskont faizi ile birlikte tahsiline ve ayrıca hüküm tarihine kadar oluşacak zararlarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, asıl davaya verdiği cevap dilekçesinde; davacı ile aralarında akti hiçbir ilişkinin olmadığını, kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, arsa sahibinin davacı ile yaptığı sözleşmeleri feshettiğini, isteğin zamanaşımına uğradığını, davacının isteğinin fahiş olduğunu beyanla davanın reddini istemiş; birleşen davaya verdiği cevap dilekçesinde ise, asıl davadaki savunmaları yanında, aynı işle ilgili alacakları bulunduğunu ileri sürerek takas ve mahsup talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl ve birleşen davalardan dolayı toplam 2.872.613.978 liranın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükmün taraflarca temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 7.6.1999 tarih ve 1999/4441 -4577 sayılı ilamı ile karar her iki taraf lehine bozulmuş ve mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmiştir.

Davacının açtığı, Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 1998/1110 esas nolu dava dosyasında; mahkemede açılan 1992/225 Esas sayılı dava dosyasından bahisle, BK.nun 96 ve 105 maddeleri gözetilerek , uğradıkları zararın tespiti ile şimdilik kaydı ile 250.000.000.000 liranın reeskont faiziyle tahsili istenilmiş; Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 1999/140 Esas nolu dosyasında ise, saklı tutulan munzam zararla ilgili olarak 250.000.000.000 TL'nin reeskont faiziyle tahsiline ve Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 1998/1110 esas nolu dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmesi istenilmiş, mahkemece iş bu dosya ile birleştirilmiştir.

Davalı tarafın, Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 1999/393 esasında açtığı davada da; Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkmesinde tarafların karşılıklı olarak açtıkları dava sonucunda, sözleşmeyi fesihte arsa sahiplerinin haklı olduğu ve arsa sahipleri lehine kira yoksunluğu tazminatına hükmedilmesi gerektiği anlaşıldığından; davalının (...'ın) mahkeme kararıyla kendi adına tescil edilen daireler dışında (1 dükkan ve 7 daireyi) 3. şahıslara kiralaması ve satması nedeniyle, 61.054.000.000 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren ticari işlere uygulanan reeskont faizi ile birlikte tahsili talep edilmiştir.

Taraflarca karşılıklı açılan 1998/1110-1999/393 ve 1999/420 esas sayılı dava dosyaları mahkemenin temyize konu edilen eldeki 1999/796 esasıyla birleştirilmiştir.

Davacı ...'ın bu davaya konu yaptığı alacaklarının bir bölümünü, kendilerine devrettiği iddiasıyla ve bu miktarlar yönünden kendileri yararına tahsil kararı verilmesi istemiyle; ..., ..., ... ve ... davaya asli müdahil olarak katılmışlardır.

Mahkemece, 1999/796 esas sayılı davanın ve de bu dava ile birleştirilmiş olan 1993/1075, 1998/1110,1999/140 esas sayılı davaların, dava dilekçelerinde belirtilen miktarlar yönünden kabulüyle; 1999/796 esas sayılı davada, davaya konu

Davacı ...'ın bu davaya konu yaptığı alacaklarının bir bölümünü, kendilerine devrettiği iddiasıyla ve bu miktarlar yönünden kendileri yararına tahsil kararı verilmesi istemiyle; ..., ..., ... ve ... davaya asli müdahil olarak katılmışlardır.

Mahkemece, 1999/796 esas sayılı davanın ve de bu dava ile birleştirilmiş olan 1993/1075, 1998/1110,1999/140 esas sayılı davaların, dava dilekçelerinde belirtilen miktarlar yönünden kabulüyle; 1999/796 esas sayılı davada, davaya konu

872.613.978 liranın; 1993/1075 esas sayılı davaya konu 2 milyar liranın; 1998/1110 esas sayılı davaya konu 250 milyar liranın ve 1999/140 esas sayılı davaya konu 250 milyar liranın davalı tarafça davacı ...’a ödenmesine, ayrıca davaların kabul edilen ve yukarıda belirtilen miktarları üzerinden 24.11.2000 tarihinden başlayarak 01.07.2002 tarihine kadar yıllık %60 oranında, 01.07.2002 tarihinden başlayarak ise yıllık %55 oranında direnim faizi de yürütülmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine; bu dosya ile birleştirilen ve davalı tarafça açılan Kadıköy 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 1999/393 esas sayılı davanın yerinde bulunmadığı belirlendiğinden reddine; davacı ...’dan alacağın temliki yoluyla bu davaya müdahil olarak hak isteminde bulunanlar yönünden, bu kişilerin anılan iddialarına dayanarak ...’a karşı sahip olduklarına inandıkları dava ve diğer yasal haklarını kullanmak hakları saklı ve bu hakları kullanmakta özgür olmak üzere, yalnızca mahkememizin bu davası yönünden istemlerinin esas yönünden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı-k.davacı vekili ile müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle bozmaya uyularak hüküm kurulmuş olmasına göre, müdahil ... vekilinin bütün, davalı-k.davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.