muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2985, Karar No: 2020/187, Tarih: 09.01.2020

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

(1) Anayasa'nın 36'ncı maddesine göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı merciileri önünde iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Adil yargılanma hakkı hak arama özgürlüğünün uygulamaya yönelik uzantısı niteliğindedir. 1086 sayılı HUMK'nın 73 ve 6100 sayılı HMK'nın 27'inci maddeleri uyarınca taraflar dinlenmeden, iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için usulüne uygun davet edilmeden hüküm kurulması savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğundan adil yargılanma hakkı ve hukuki dinlenilme hakkına aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacı ... vekilinin istifa dilekçesi ile sözlü yargılama duruşmasının gün ve saati, mahkemede hazır bulunmadığı takdirde yokluğunda karar verileceğine ilişkin ihtaratı içeren duruşma davetiyesi davacıya 28.03.2018 tarihinde bizzat tebliğ edilmiş, davacı 09.04.2018 havale tarihli dilekçesi ile 9 Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Üroloji Servisi'nde mesane kanseri tanısı ile yatarak tedavi görmekte olduğunu, ameliyata alınabileceğini, yatarak tedavi görmesi sebebi ile duruşmaya katılamayacağını belirterek mahkemeden mazeretinin kabulünü ve duruşmanın yaz aylarına ertelenmesini talep etmiş, dilekçesine 9 Eylül Üniversitesi Hastanesi Hasta Yatırma Kağıdı başlıklı 06.04.2018 yatış tarihli belgeyi eklemiştir. Mahkemece 10.04.2018 tarihli duruşmada davacının bu mazereti '' İşbu yargılamanın HMK 186. madde gereği sözlü yargılama duruşması olduğu ve davacı tarafa duruşmaya katılmadığı takdirde yokluğunda karar verileceğinin ihtar olunduğu anlaşılmakla davacı tarafın buna yönelik itirazlarının reddine karar verilip tefhimle açık yargılamaya devam olundu.'' şeklindeki ara karar ile reddedilmiş ve yine aynı celse davanın reddine karar verilmiştir.

Bu itibarla, mahkemece davacının belgelendirilmiş geçerli mazeretinin reddine karar verilerek aynı celse yargılamanın sonlandırılması, iddia, savunma ve adil yargılanma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre davacı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak, davacı ...'na verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacı ...'na iadesine, 09/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4829, Karar No: 2007/6312, Tarih: 31.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4829 E.  ,  2007/6312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu .. parsel sayılı taşınmaza komşu davalıya ait . parsel sayılı taşınmaz sınırında bahçe olarak bırakılan kısmın davalı tarafından imar mevzuatına aykırı olarak zemindeki dükkanın büyütüldüğünü, üstününde komşuluk hukukuna aykırı olacak biçimde teras olarak kullanıldığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, kendi taşınmazı sınırlarında yapılandığını, belediyeden ruhsat aldığını davacı taşınmazına taşkınlığının bulunmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece" komşuluk hukuku yönünden hükme yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan deillerden, özellikle uzman bilirkişilerce düzenlenen raporda öngörülen tedbirlere hükmedilmek suretiyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalının tüm, davacının öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne varki, davacı tarafından davalı imar mevzuatına aykırılık teşkil edecek biçimde taşkın yapılandığı iddia edilmiş inşaa edilen ilave yapının yıkımı isteğinde de bulunmuştur.

Ancak, mahkemece bu konuda inceleme yapılarak olumlu ya da olumsuz bir karar  verilmemiş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16903, Karar No: 2017/12702, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16903 E.  ,  2017/12702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6558, Karar No: 2013/10275, Tarih: 22.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6558 E.  ,  2013/10275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle irtifak bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dairemizin geri çevirme kararında; dava konusu taşınmazın emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazın tapu kaydı istenmiş olup, bu hususlar araştırılmamıştır. Bu nedenle;

1) Dava konusu A. İncilli mahallesi 104 ada 83 parselin dava tarihindeki (2010) Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

2) Dava konusu taşınmazın tapu kaydının, son durumunu ve paydaşlarını gösterir şekilde Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9465, Karar No: 2015/22147, Tarih: 09.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9465 E.  ,  2015/22147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22/11/2007 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22/11/2007 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13704, Karar No: 2011/3548, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13704 E.  ,  2011/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 107 ada 333 parsel sayılı 2836.03 m2 yüzölçümündeki taşınmaz çamlık ve ..., 328 parsel sayılı 3380.11m2 yüzölçümündeki taşınmaz çamlık, 327 parsel sayılı 7004.11 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, çamlık, 326 parsel sayılı 20714.55 m2 yüzölçümündeki taşınmaz çamlık ve ..., 325 parsel sayılı 22278.40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz çamlık ve ..., 331 parsel sayılı 30501.63 m2 yüzölçümündeki taşınmaz çamlık ve ..., 329 parsel sayılı 8878.65 m2 yüzölçümündeki taşınmaz çamlık niteliğinde Hazine; aynı ada 332 parsel sayılı 2866.45 m2 yüzölçümündeki taşınmaz zeytinlik niteliğinde ... adına tespit edilmiştir. Köy tüzelkişiliği taşınmazların köye ait olduğu iddiasıyla dava açmış, ... bu yerlerden 325, 326 ve 333 parsellerin kendisine ait tarım alanı olduklarını ileri sürerek davaya katılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda köy tüzel kişiliğinin davasının reddine, katılanın davasının kabulüne, çekişmeli 107 ada 325, 326 ve 333 parsellerin tespitinin iptali ile katılan ... adına, 327 ve 328 parsellerin tespit gibi Hazine; 332 parselin tespit gibi ... adına tapuya tesciline; 329 ve 331 parseller hakkında açılan davalar bu dosyadan ayrılmış olduğundan haklarında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Karar Hazine tarafından katılan adına tescile karar verilen 107 ada 325, 326 ve 333 parsellere yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 28.10.1966 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ve davacı yararına zilyetlik yoluyla toprak edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür.

Dosya arasında bulunan tarım bilirkişi rapordan ve bilirkişi raporlarına ekli fotoğraflarından çekişmeli yerlerin yüksek eğimli, toprağının taşlılık oranı yüksek yerler oldukları anlaşılmaktadır. Kişi tarafından herhangi bir tasarruf belgesine dayanılmamaktadır.

Dosya arasında bulunan tarım bilirkişi rapordan ve bilirkişi raporlarına ekli fotoğraflarından çekişmeli yerlerin yüksek eğimli, toprağının taşlılık oranı yüksek yerler oldukları anlaşılmaktadır. Kişi tarafından herhangi bir tasarruf belgesine dayanılmamaktadır.

Çam, Ladin, Gürgen, Meşe, Kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okaliptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakızı) adi sakız, Filistin Sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür. Bu gibi yerler 6831 Sayılı Yasanın 1/I. maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır. 4785 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince sahipli yani tapulu olmak koşuluyla fıstık çamları ve palamut meşelikleri ve yine 6831 Sayılı Yasanın 1/H maddesindeki ayrıcalık nedeniyle “sahipli arazide ve muhitin özelliklerine göre yetişmiş veya yetiştirilecek olan fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri dahil olmak üzere her çeşit meyveli ağaç ve ağaççıklar” ve aynı yasanın 1/I maddesi gereğince sahipli arazide aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet ormanlarından ayrılmış ve imar, ıslah ve temlik koşulları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 gün ve 6777 sayılı Yasada sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 Sayılı Yasanın 1/I. maddesi kapsamı dışında olup orman sayılmazlar. Ne var ki; bu ayrıcalığın ana koşulu (...sahipli arazi...) kavramı olup, bunun da cinsi yasada yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınmazı ifade eder. Katılan her hangi bir kayda dayanmamaktadır. 09.07.1956 gün ve 6777 sayılı Yasayla, Antep fıstığı ve Harnupluk tesisi için Sakız ve Nevileri olan menengiç, Buttun, Yabani Sakız, Adi Sakız, Filistin Sakızı ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 26.01.1939 gün 3573 Sayılı Yasa ve bu yasaya göre çıkarılan yönetmeliklerin aynen uygulanacağı kabul edilmekte ise de çekişmeli taşınmazlar yönünden bu koşulların oluşmadığı da anlaşılmaktadır.

Kaldı ki, dosya arasında bulunan orman kadastro tutanak ve haritalarının incelenmesinden yörede ilk orman kadastrosunun 1966 yılında seri usulle ve yöreye ait ... fotoğraflarından yararlanılmak suretiyle yapıldığı, herhangi bir köy ya da belde sınırı esas alınmadan sadece Çomakdağ serisi ormanlarının çalışma konusu edildiği ve köyün tamamını kapsamadığı anlaşılmaktadır. 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değiştirilen 12/3 maddesine dayanılarak çıkartılan ve 19 Ağustos 1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Sınırlama Dışı Kalan Ormanlar İçin Yapılacak İşlemler" başlıklı 128. maddesinin (b) fıkrasında “sınırlaması yapılan devlet ormanının dış ve iç sınırlarına bitişik olmayan Devlet Ormanları hakkında orman kadastro komisyonunca herhangi bir karar verilmiş olmayacağından ve bu gibi Devlet Ormanlarının orman kadastrosu yapılmış sayılmayacağından ıttıla hasıl oldukta hemen orman kadastrosunun yapılması merkezce sağlanır. Bu gibi ormanlarda orman kadastrosu yapılıncaya kadar ilgili kanun hükümlerine göre işlem yapılır” hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda; yörede seri usulde yapılan orman kadastrosunda, Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan yerlerin dışında kalan taşınmazların orman kadastro komisyonlarınca incelemesi yapılamadığı ve niteliği belirlenmediğinden o yerde orman kadastrosunun yapılmış sayılmayacağı, bir başka anlatımla, o orman serisi dışında kalan yerlerde bir orman sınırlandırılmasının varlığından söz edilemeyeceğinden, bu nitelikteki taşınmazların orman olup olmadıkları ve hukuki durumlarının eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğraflarının uygulanması, üzerindeki bitki örtüsü, toprak yapısı, eğimi ve çevresinin de incelenmesi sonucu belirlenmesi gereklidir. Taşınmazların yöreye ait 1959 basım tarihli memleket haritasında dahi içinde büyük ibreli ağaçlar bulunan orman alanında kaldığı belirlenmiştir. Bu nedenle davanın reddi gerekirken kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 30/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38820, Karar No: 2013/28247, Tarih: 05.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/38820 E.  ,  2013/28247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirkete ait özel hastanenin laboratuvar bölümünde 01.11.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, 19.10.2010 tarihinde işveren tarafından iş koşullarının ağırlaştırılması ve geçmişe yönelik fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmemesi nedeni ile 4857 sayılı iş yasasının 24. maddesi gereğince iş akdini feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ücretli izin alacaklarının faizi ile birlikte davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş koşullarında esaslı bir değişiklik yapılmadığını, davacının sağlık meslek lisesi mezunu olduğunu, kendisine gösterilen simit sarayı işinde çalışmak istemediğini, oysa gösterilen yeni işyerinin kendi eğitimine uygun olduğunu, iş akdini kendisi feshettiğinden kıdem tazminatı isteyemeyeceğini, işyerinde yıllık izinlerin kullandırıldığını, fazla çalışma yaptırılmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kendisine teklif edilen iş değişikliğini haklı neden olmaksızın kabul etmediğinden kıdem tazminatı talebinin yerinde olmadığı, yıllık izin ve fazla mesai ücretine hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı şirkete ait özel hastanede 3 yıla yakın laborant olarak görev yapan davacının şirkete ait hastane bünyesindeki simit sarayında garson olarak görevlendirilmesi iş koşullarının ağırlaştırılmasının ötesinde iş koşullarının işçi aleyhine tamamen değiştirilmesidir. 3 yıla yakın laborant olarak görev yapan davacının simit sarayında görevlendirilmesinin haklı bir nedeni olamaz. Bu görevi kabul etmeyen, fazla çalışma ücreti ödenmeyen, iş akdini bu nedenlerle haklı fesheden davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.