muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9276, Karar No: 2017/4188, Tarih: 29.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9276 E.  ,  2017/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında akdedilen kira sözleşmesi gereğince ödenmeyen kira ve KDV bedeli ile gecikme faizi, gecikme cezası ve gecikme zammının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalılarca haksız yere itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %20 sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; kira bedelinin uyarlanması ve ihale sırasında mevcut olan şartların kiracı aleyhine değişmesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini amacıyla dava açıldığını ve bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, kira talebinde bulunulan dönemler için kira süresinin sona ermiş olduğundan bu dönemlerde kantin faaliyetlerine devam edilmediğini ayrıca 73.373,16-tl kira gecikme cezası adı altında takibe konulan alacak kaleminin istenemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının davasının kısmen kabulü ile kira alacağının 39.584,00 TL, KDV bedelinin 7125,12 TL, yine gecikme zammı bedelinin 3553,19 TL olarak belirlenmesine ve Beykoz İcra Müdürlüğünün 2013/8604 Esas sayılı dosyasında takibin bu miktarlar için devamına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında akdedilen 02/06/2010 noter tasdik tarihli, üç yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu kantinin ilk yıl için 135.000,00 TL bedelle kiralandığı kira bedelinin üçer aylık dönemler halinde yatırılacağı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı 20/08/2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2013 yılı Mart ve Ağustos ayları arasına ait iki dönem kira alacağı ile aynı

2-Taraflar arasında akdedilen 02/06/2010 noter tasdik tarihli, üç yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu kantinin ilk yıl için 135.000,00 TL bedelle kiralandığı kira bedelinin üçer aylık dönemler halinde yatırılacağı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı 20/08/2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2013 yılı Mart ve Ağustos ayları arasına ait iki dönem kira alacağı ile aynı

dönemlere ait KDV, gecikme faizi, gecikme cezası ve gecikme zammı olmak üzere toplam 173.151,63 TL alacağın tahsilini istemiştir. Her ne kadar kiralanan ihale ile kiraya verilmiş ise de, 2886 Sayılı Kanunun 75. Maddesi, Hazine, ... İdareleri ve Belediyelere ait taşınmazlar hakkında uygulanacak olup davacı kuruma ait taşınmazlara uygulanabilme olanağı yoktur. Bu nedenle taraflar arasındaki kira sözleşmesi ya tarafların birbirine uygun fesih bildirimi ile ya mahkeme kararı ile ya da kiralananın yok olması ile sona erer. Dava konusu kantin çatılı işyeri vasfında olduğundan kiraya veren süre bitimi nedeniyle kira sözleşmesini sona erdiremez. Konut ve çatılı iş yerleri kira sözleşmesi TBK.nun 347/1 maddesine göre aynı şartlarla birer yıl uzamış sayılır. Bu nedenle konut ve çatılı iş yeri kiralarının tahliyesi için 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 339 vd. maddelerinde belirtilen nedenlere dayanılarak davanın açılması gerekir. Bu durumda taraflar arasındaki kira ilişkisinde 2886 sayılı yasa uygulanamayacağından gerek BK hükümleri, gerekse de TBK hükümleri gereğince kiracı taşınmazın tahliye edildiği tarihe kadar olan kira bedelinden sorumludur. Davacı kiralananın 14.01.2014 tarihinde tahliye edildiğini belirterek 2013/Mart ve Ağustos ayları arası iki dönem kira bedellerini talep etmiş olup davalı tarafından kiralananın daha önce tahliye edildiği kanıtlanamadığına göre, hesaplama ve incelemenin buna göre yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kira alacağına ilişkin istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. Maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5067, Karar No: 2017/9483, Tarih: 25.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5067 E.  ,  2017/9483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketlerde şoför olarak çalıştığını, hiçbir sebep bildirilmeden haksız olarak işten çıkartıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta sonu ve resmi tatil günleri ücreti, ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, müvekkili şirketin Karayolları Genel Müdürlüğünün ihale usulü yol yapım işlerini yaptığını, mevsim şartları ve halin icabı bahar aylarında işe başlanıldığını ve kış aylarında sona erdiğini, bu nedenle işçilerin sürekli ve kesintisiz çalışmasını gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığını, fazla çalışmanın söz konusu olmadığını, tüm işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da fazla mesai konusunda göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına dayanılarak, davacının haftada yirmibir saat fazla çalışma yaptığı saptanmış ise de, tanık beyanlarına, yapılan işin niteliğine, bölgenin özelliklerine ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sabah 06:00 akşam 18:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Fazla çalışma alacağı bu kabule göre ve ara dinlenme süresi de düşülmek suretiyle yeniden hesaplandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10053, Karar No: 2013/15899, Tarih: 23.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/10053 E.  ,  2013/15899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu yerlerin bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının anlaşılması karşısında, refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp, yapıların vasfı belirlenip, özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi kesin olarak saptanıp, gerekirse Belediye Başkanlığıda davadan haberdar edilerek, sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4234, Karar No: 2015/8414, Tarih: 21.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/4234 E.  ,  2015/8414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/353540

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/548 (E) ve 2013/332 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan kurumun 26.04.2013 tarihli yazısı ve ekinde gönderilen belgelerden kaçak elektrik bedelinin taksitlendirildiği ve 11 taksidinin ödendiği, yapılan ödemenin 16.05.2008 tarihli kaçak elektrik tüketim tahakkukunda belirtilen kaçak kullanılan elektriğin suç tarihindeki normal tarifeye göre vergisiz ve cezasız değeri olan 453,83 TL'yi karşıladığının anlaşılması karşısında, katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2. maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 21/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6270, Karar No: 2013/17149, Tarih: 23.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6270 E.  ,  2013/17149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ......... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 161 ada 7 parsel sayılı 974,37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... oğlu ... adına, 161 ada 8 parsel sayılı 666,57 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... oğlu ... adına, 161 ada 9 parsel sayılı 719,86 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... kızı ... adına, 161 ada 10 parsel sayılı 832,21 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... kızı ... adına ve 161 ada 11 parsel sayılı 1.160,42 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise davalı ... oğlu ... adına bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların yarı payının davacı adına, geriye kalan paylarının tespit gibi tapuya tesciline ve 161 ada 8 parsel sayılı taşınmaz içerisindeki 7-8 yaşlarında 10 adet kiraz ağacının ... oğlu ...'a ait olduğunun; 161 ada 9 parsel sayılı taşınmazın içerisindeki 12-13 yaşlarındaki 20 adet kiraz ağacının ... kızı ...'a ait olduğunun; 161 ada 10 parsel sayılı taşınmazın içerisindeki 12-13 yaşlarındaki 25 adet kiraz ağacının ... kızı ...'a ait olduğunun, 161 ada 11 parsel sayılı taşınmazın içerisindeki 12-13 yaşlarındaki 30 adet kiraz ağacının ... oğlu ...'a ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ................ ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, mahkemece, toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava ve temyize konu 161 ada 7, 9, 10 ve 11 parsel sayılı taşınmazların, tarafların ortak miras bırakanı .........'un terekesinin paylaşılması ile davacı ... ve davalıların annesi ...........'a kaldığı, ancak; taşınmazların ... ve .... arasında paylaşılmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalılar.......... ve ...'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 3,15 TL harcın hükmü temyiz eden davalılardan alınmasına, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/156, Karar No: 2025/854, Tarih: 23.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/156 E.  ,  2025/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/59 E., 2024/478 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 TL'yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3197, Karar No: 2012/7628, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3197 E.  ,  2012/7628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat-ihtiyati tedbir davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati tedbir isteyen .... İmalat Aydınlatma Nak. Loj. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkili aleyhine 15.11.2011 tarihli 50.000 TL. bedelli çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine Mahsus Haciz Yolu ile icra takibine girişildiğini, anılan çekin çalıntı olduğunu, müvekkilinin çekte lehtar sıfatıyla yer aldığını ciro imzalarının müvekkiline ait bulumadığını belirterek, ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, tedbir talebinin HMK'nun 391/2. maddesi gereğince reddine karar verilmiş, karar ihtiyati tedbir isteyen şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin dava konusu çekin lehdarı olduğunu, bu çekin davalı... tarafından takibe konulduğunu, çekteki ciro imzasının müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek, dava açmış ve ihtiyati tedbir talep etmiştir. Mahkemece tedbir talebi HMK'nın 391/2. maddesi hükmü uyarınca reddedilmiştir. Mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerekir. (HMK 27, 297 maddeleri) ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin karardan talebin hangi gerekçe ile reddedildiği anlaşılamamaktadır.

Davacı menfi tespit ve istirdat davasında, ciro imzasının sahteliği iddiasına dayanmıştır. 6100 sayılı HMK'nun 209. maddesinin hükmüne göre; bir senetteki yazı veya imza inkar edildiğinde bu konuda bir karar verilinceye kadar o senet herhangi bir işleme esas alınamaz. Maddi vakıları ileri sürmek taraflara hukuki nitelendirme yapmak hakimin ödevidir. Mahkemece anılan hüküm gözetilerek ve gerekçesi de açıklanarak bir karar verilmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeden tedbir talebinin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/335, Karar No: 2020/6697, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/335 E.  ,  2020/6697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki kurum vekilince düzenlenen 18.07.2014 tarihli vekaletname ekli mazeret dilekçesi ile Türk Telekomünikasyon A.Ş. Elazığ İl Müdürlüğünce düzenlenip müşteki vekilince mahkemeye sunulan 27.08.2015 havale tarihli beyan ve şikayet dilekçesi içeriklerinden anlaşıldığı üzere duruşmadan haberdar olduğu halde, 5271 Sayılı CMK'nun 237. ve 238. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak kamu davasına katılma isteminde bulunmayan şikayetçi kurumun sanık hakkında verilen hükmü temyize hakkı bulunmadığından, şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13000, Karar No: 2017/23888, Tarih: 31.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/13000 E.  ,  2017/23888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili (Kıyı Kanunundan Kaynaklanan) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, tapu iptali ve tescili (Kıyı Kanunundan Kaynaklanan) istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili Avukat .... verdiği dilekçe ile temyiz taleplerinden vazgeçtiklerini bildirmiştir.

Vaki feragat nedeniyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22995, Karar No: 2016/17797, Tarih: 06.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/22995 E.  ,  2016/17797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı arsa sahibi ... ile davalı müteahhit şirket arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince Antalya .... mahallesi, ... ada 2 parsel sayılı taşınmazda A ve B blok, yüzme havuzu, spor kompleksinden oluşan site inşaatından B blok 2 nolu daireyi satın aldığını, Antalya 1.Asliye hukuk Mahkemesinin 2010/16 D:İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile ayıpların tespit ettirildiğini, her ne kadar inşaat bitirilmiş ve genel iskan raporu şeklen alınmış gibi görünüyor ise de, binalarda ve ortak alanlarda bir çok eksik ve ayıplı imalatların bulunduğunu, 15.08.2010 tarihinde yapılan kat malikleri toplantısında davalı temsilcisi.... bulunduğunu ve eksikleri gidermeyi sözlü olarak kabul ettiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ortak alanlarda bulunan toplam 274.682,56 TL eksik ve ayıplı imalat bedelinden taşınmazdaki mülkiyet payları oranında hissesine düşen miktarın ve kendisine ait bağımsız bölümdeki ayıplı imalat bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de, ortak alanlar için 3.500 TL ve daire için 500,00 TL.nin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının 2005 yılından itibaren dairede oturduğunu, ayıp ve eksik imalatın bulunmadığını ve süresinde de bir ayıp ihbarı yapılmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacıya ait bağımsız bölümdeki eksik ve ayıplı iş bedeli 495,60 TL ortak alanlardan davacının hissesine düşen 2.694,40 TL olmak üzere toplam 3.190,00 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla taleplerin reddine, karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalı tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık; dava konusu inşaatta “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.