muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11444, Karar No: 2023/850, Tarih: 26.01.2023

"...,Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 25.02.2016 tarihli ve 2016/2576 Karar sayılı ilamında sanık hakkında hem 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükme hem de 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde, CMK'nin 231.maddesinin uygulanmasına ilişkin, her iki hüküm bakımından da bozma kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında sadece 4733 sayılı Kanun'a muhalefetten mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında kurulan ilk hükümde sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine hükmedilmesi ve bu hükmün sadece sanığın temyizi üzerine lehe ve aleyhe olan Kanunların bir bütün halinde uygulanması ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun değerlendirilmesi bakımından bozulması karşısında sanığa evvelce tayin edilen erteli 1 yıl 8 ay ay hapis cezasının kazanılmış hak olduğu gözetilmeden sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmemesi suretiyle CMUK’nin 326/son maddesine aykırı davranılması,

2)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3)Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının infazı kabil kesinleşmiş mahkumiyet kararı niteliğinde olmadığı gözetildiğinde, suça konu eşyaların müsaderesi hususunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7.Bozma kararı sonrası İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/580 Esas sayılı dava dosyasının 20.01.2021 tarihli celsesinde, bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5607 sayılı Kanun yönünden dosyanın ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiş ve yapılan yargılama sonucunda İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/2327 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ".... Mahkemenin 11/03/2013 tarih ve 2012/1289 esas sayılı dosyasında sanık hakkında 5607 sayılı yasanın 3/5 TCK'nın 62. maddeleri gereğince erteli 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği, bu tarihten itibaren zamanaşımını kesen herhangi bir durumun olmadığı, 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından, sanıklar hakkında açılan kamu davasının, TCK nun 66/1-e ve CMK'nın 223/8 maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 5607 sayılı Kanun'un 13/1 maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4 maddesi uyarınca suça konu eşyanın müsaderesine,..." karar verilmiştir.

8. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.11.2022 tarihli ve 2022/48311 sayılı,

8. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.11.2022 tarihli ve 2022/48311 sayılı,

"...Suç tarihi itibariyle davaya konu eşyanın niteliğine nazaran suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle kamu davasına katılma hakkı bulunmayan müşteki Gümrük İdaresinin hükmü temyize de yetkisi bulunmadığından müşteki vekilinin temyiz isteğinin 1412 Sayılı CMUY'nın 317 nci maddesi gereğince REDDİ..." nedenine dayalı Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği;

1. Zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararının yerinde olmadığına,

2. Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü yapılan tespit üzerine alınan arama kararına istinaden sanığa ait evde yapılan aramada bilirkişi raporuna göre kaçak olduğu tespit edilen 7 paket United, 4 paket Prestij, 20 paket 2005, 43 paket Ashima marka olmak üzere toplam 74 paket gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara, 1 paket Mahmood marka çay, 5 kutu Nescafe, 18 adet sigara doldurma makinası, 26 adet sigara tablası, 8 adet sigara fitresi ve 65 paket tütün sarma kağıdının ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmasında, ele geçirilen kaçak eşyaları satmak ve içmek amacıyla satın aldığına dair ikrarda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden

Her ne kadar Tebliğname'de Gümrük İdaresi'nin suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle kamu davasına katılma hakkı bulunmadığından bahisle temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiş ise de, sanık hakkında tefrik edilen iş bu dava dosyasında, sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna yönelik eylemi nedeniyle suçtan zarar gören ve temyize hakkı bulunan kurumun Gümrük İdaresi olduğu anlaşıldığından, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Düşme Kararı Yönünden

B. Düşme Kararı Yönünden

1.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2016 tarihli ve 2016/270 Esas, 2016/1228 Karar sayılı kararıyla, sanığın eyleminin Yargıtay içtihatlarına göre 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında kaldığından bahisle 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve anılan kararın sanık ile Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekiline tebliğ edilmesine rağmen suçtan zarar gören ve davaya katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi'ne tebliğ edilmediği anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden usulüne uygun şekilde kesinleşmediği ve sanık hakkındaki denetim süresinin başlamadığı cihetle, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre atılı suçlar için aslî dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkındaki 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmünün verildiği 11.03.2013 tarihinden itibaren 8 yıllık aslî dava zamanaşımının hüküm tarihinden önce gerçekleştiği anlaşıldığından, zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkin katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/2327 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5144, Karar No: 2021/1494, Tarih: 18.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/5144 E.  ,  2021/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 10.03.2020 gün ve 2020/1237-2020/1991sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 194. maddesine dayalı olarak açılmış, ipoteğin kaldırılması isteminde bulunulmuş, ıslah ile tapu iptal ve tescil olmadığı taktirde bedel talebinde bulunulmuş, ilk derece mahkemesince davanın taşınmazın aynına ilişkin olduğu gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 12. maddesi gereğince taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir. Davalı şirket istinaf kanun yoluna başvurmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi 21.02.2018 tarihli kararı ile davalı şirketin istinaf talebini kabul etmiş, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, dava konusu taşınmaz cebri icra yolu ile satıldığından dava konusu kalmadığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar vermiş, davacının temyiz yoluna başvurması üzerine dairemizin 2018/7401 esas, 2019/2896 karar ve 18.03.2019 tarihli kararı ile yetkisizlik kararı hatalı olup esas hakkında karar verme yetkisi de ilk derece mahkemesine ait olduğundan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından bahisle bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesinin yetkisizlik kararının bozulmasına kararı verilmiş, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine, ilk derece mankemesi tarafından dava konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. Davacının temyizi üzerine dairemizin 10.03.2020 tarih, 2020/1237 esas, 2020/1991 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir. Ancak ilk derece mahkemesinin son kararına karşı istinaf yolunun açık olduğu anlaşılmaktadır. Davacının ilk derece mahkemesinin son kararına itirazı istinaf niteliğinde olup maddi hata sonucu oluşan Dairemizin 10.03.2020 tarih, 2020/1237 esas, 2020/1991 karar sayılı ilamımızın kaldırılmasına, dosyanın istinaf incelemesi yapılması amacıyla bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/13516, Karar No: 2018/21915, Tarih: 11.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13516 E.  ,  2018/21915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... teknisyeni olarak alt işveren... Yapı İnşaat Madencilik ... San. ve Tic. Ltd. Şti'nde 01/02/2007-31/08/2009 tarihlerinde,... İnşaat ... Elek. Sis. İth. Ve İhr. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nde 01/09/2009-31/12/2011 tarihleri arasında, asıl işveren ... nezdinde aralıksız çalıştığını, hizmet akdinin 01/01/2012 tarihinde haklı sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini,... Yapı İnşaat Madencilik ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ... programı bedeli olarak 3.800,00 TL'yi 2007 yılında maaşından kesinti yaparak tahsil ettiğini, müvekkilinin asgari ücretin %60 fazlası ile ücretlendirildiği halde resmi kayıtlarda yüklenici firmanın ücreti asgari ücret olarak gösterdiğini, bu itibarla müvekkilinin brüt maaş üzerinden kıdem tazminatına hak kazandığı halde bunun da ödenmediğini, ... yerinde müvekkilinin sürekli fazla mesai yaptığı halde karşılığının ödenmediğini, ulusal bayram ve genel tatil dönemlerinde de çalıştırıldığını belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ... Dağıtım A.Ş. Vekili, davacının müvekkili kurumun çalışanı olmadığını, müvekkili kurumun ihale makamı olup işveren sıfatı bulunmadığını, dava konusu bakım-onarım işlerinin ihale ile başka şirketlere verildiğini ve bu sebeple sorumluluklarının olmadığını, davacıdan Ekart seminer ücreti alınmadığını,sorumluluğun ihaleyi alan firmalara ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar... Yapı İnşaat Madencilik ... San. ve Tic. Ltd. Şti. ve... İnşaat ... Elek. Sis. İth. Ve İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; davacı ile müvekkil şirketler arasında yapılan hizmet sözleşmesinin belirli süreli ... sözleşmesi olduğunu, davacının tüm işçilik alacaklarını peşin olarak tahsil ettiğini, ... eğitim ücreti adı altında talep edilmiş olan ücretin davacının maaşından kesilmediğini, fazla mesai yapılmasının söz konusu olmadığını, vardiya sistemi ile personel çalıştırıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmişlerdir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıya dava konusu alacaklar ile ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının davalılar yanında ait aynı işyerinde 01/02/2007-22/09/2010 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı kabul edilerek kıdem tazminatı hesaplanmış ve Mahkemece hesaplanan miktar hüküm altına alınmıştır. Davacıya kıdem tazminatı başlığı altında 01/02/2007-30/08/2009 tarihleri arası dönem için 1.872,17 TL ödeme yapıldığının belirttildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ... sözleşmesi devam ederken ödenen bu tutarın avans kabul edilerek faizi ile birlikte mahsup edilmesi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı eğitimle ilgili ... programlarına katıldığını ve bu ücretlerin tümünün yüklenici firmaya ait olacağı şeklinde sözleşmede hüküm bulunduğunu, ancak 2007 döneminde maaşından ... bedeli kesildiğini iddia ederek ... alacağı talebinde bulunmuştur.

Dosya içerisinde yer alan ve imzası inkar edilmeyen 2007 bordrolarında ... kesintisi olmadığı gibi sunulan dekontlarla bordroların uyumlu olduğu anlaşılmıştır O halde Mahkemece davacının ... alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13064, Karar No: 2022/8314, Tarih: 25.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13064 E.  ,  2022/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/64, Karar No: 2021/14367, Tarih: 17.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/64 E.  ,  2021/14367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2020/251-2020/561

İlk Derece Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle mahkemenin yetkisizliğine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı Kurum vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, 28.4.2016 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan iş kazası ölüm geliri, hastane masrafı ve cenaze yardımı nedeniyle katlanılan Kurum zararının davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili, süresinde verdiği cevap layihası ile usul yönünden itirazlarında, davanın yetkili mahkemede açılmadığını ve talebin zamanaşımına uğradığını, esasa ilişkin itirazlarında ise üçüncü kişi durumunda olan müvekkilinin kastı bulunmadığından meydana gelen zarardan sorumlu olamayacağını, sorumlu olduğunun kabul halinde ise müşterek müteselsil değil ancak kusuru kadar sorumluluğuna gidilebileceğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemesince, “...Tüm dosya kapsamı incelendiğinde; kazanın ... ili ... ilçesinde gerçekleştiği, davalının ikametgahının ise ... olduğu, ilgili Kanun uyarınca davanın kazanın olduğu yer olan ... ilçesinde veya ... ilinde açılması gerektiği anlaşılmakla şu durumda davalının cevap dilekçesindeki itirazı dikkate alındığında; yetkili mahkemenin ... Nöbetçi İş Mahkemesi olduğu, davanın yetkili mahkemede açılmadığı, iş mahkemelerinde yetkinin kesin yetki olduğu mahkemece re'sen gözetilmesi gerektiği anlaşılmakla Mahkememizin Yetkisizliğine, yetkili mahkemenin ... Nöbetçi iş mahkemesi olduğunun tespitine, karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” gerekçesi ile, “...1-Mahkememizin Yetkisizliğine,

2-Yetkili mahkemenin ... Nöbetçi İş Mahkemesi olduğunun tespitine, ...” kararı verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

2-Yetkili mahkemenin ... Nöbetçi İş Mahkemesi olduğunun tespitine, ...” kararı verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince “...Belirtilen yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olayda, haksız fiil niteliğindeki trafik iş kazasının meydana geldiği yer ... ili ... ilçesi mahkemesinin, haksız fiilin işlendiği yer itibariyle yetkili olduğu, davalının yerleşim yeri bakımından ... mahkemelerinin genel yetkili olmasına karşın, davacı Kurumun davayı yetkisiz olan ... İş Mahkemesinde açtığı dikkate alındığında, yasal sürede yapılan geçerli yetkisizlik itirazı sonucu davalı tarafça seçilen ... İş Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin verilen mahkeme kararının usul ve esas yönlerden hukuka uygun olduğu sonucuna varılarak davacı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine; HMK'nin 362/1-c maddesi gözetilerek, yetkili mahkeme, Dairemizin yargı çevresi dışında kaldığından temyiz yolu açık olmak üzere karar vermek gerekmiştir.” gerekçesi ile, “...1-)Davacı vekilinin, ... 1. İş Mahkemesinin 15.10.2019 tarih ve 2019/442 2019/411 sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun, HMK'nin 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine,...” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU NEDENLERİ

Davacı Kurum vekili, davanın 6100 sayılı Kanunun 16. maddesi gereği yetkili yer mahkemesinde açıldığını beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

Davacı vekili, 28.4.2016 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan iş kazası ölüm geliri, hastane masrafı ve cenaze yardımı nedeniyle katlanılan Kurum zararının, davalı 3. kişiden 5510 sayılı yasanın 21/4. maddesi kapsamında müştereken ve müteselsilen tahsili talebiyle 16.7.2019 tarihinde işbu davayı açmıştır. Dava konusu iş kazası ... ili ... ilçesinde meydana gelmiş ancak sigortalı ... il merkezinde vefat etmiştir.

5510 sayılı yasanın 101. maddesi, “ Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür.” düzenlemesini içerir.

25.10.2017 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 38/b maddesi gereği Kanunun yayımı tarihinde yürürlüğe giren “Yetki” başlıklı 6. maddesi ise “(1) İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.

(2) Davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

(3) İş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

(4) İş mahkemelerinin yetkilerine ilişkin olarak diğer kanunlarda yer alan hükümler saklıdır.

(5) Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir.” düzenlemesi şeklindedir.

(2) Davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

(3) İş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

(4) İş mahkemelerinin yetkilerine ilişkin olarak diğer kanunlarda yer alan hükümler saklıdır.

(5) Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir.” düzenlemesi şeklindedir.

Eldeki davada kesin yetki kuralları bulunmadığından, davacıya tanınan seçimlik hak kapsamında zararın meydana geldiği yer mahkemesinde de rücuan tazminat davası açılacağından davalı vekili tarafından süresinde ileri sürülen yetkisizlik itirazının 7036 sayılı kanun 6/3. maddesi gereğince reddedilerek davanın esasına girilmesi gerekirken, davanın usulden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 17/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.