muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2965, Karar No: 2023/861, Tarih: 28.02.2023

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç adının “silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek” yerine "silahlı terör örgütüne üye olma" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

a) Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin iLk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.

b)BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad bankacılık işlemlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceğinin kabul edilmesi gerekir. Ancak örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapılan, örgütün amacına hizmet eden ödeme ve sair bankacılık işlemlerinin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak değerlendirilmesi mümkündür.

c)Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, örgüte müzahir olması nedeniyle kapatılan ... Sağlık Sendikası”na 2016 yılının Haziran ayına kadar üyeliği bulunan ve örgütle iltisaklı Bank ...’da örgüt liderinin talimatından sonra 05.02.2014 tarihinde 21.538 TL tutarında para yatırarak katılım hesabı açtıran ve soruşturma tarihine kadar hesabını aktif tutan sanığın faaliyetlerinin, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında, eyleminin örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

d) Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin bozma kararına uyarak yaptığı yargılama sonucunda, 27.02.2019 tarihli ve 2018/3587 Esas, 2019/458 sayılı Kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16736, Karar No: 2016/14596, Tarih: 07.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/16736 E.  ,  2016/14596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat...r'in gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında davalıya devrettiğini, bilahare davalının sözleşmeyi haksız ve tek taraflı olarak feshettiğini ileri sürerek, feshin haksız olduğunun tespiti ile sözleşmenin aynen ifasını, aynen ifa mümkün olmazsa zararlarının tespiti ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın görülmesinin idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle dava dilekçesinin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında kentsel dönüşüm projesi kapsamında Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesi imzalandığı dosya kapsamından anlaşılmakta olup bu husus taraflar arasında da çekişmesizdir. Davacı, davalı belediyenin sözleşmeyi haksız ve tek taraflı feshettiği iddiasıyla feshin haksız olduğunun tespiti ile sözleşmenin aynen ifasını, olmazsa tazminat istemiyle eldeki davayı açmış, mahkemece davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle dava dilekçesinin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiştir. Eldeki davada çözülmesi gereken husus, davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere, görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Yukarıda açıklandığı üzere davacı tarafın talebi özel hukuk hükümlerine göre yapılan işlem neticesinde aynen ifa ve tazminat isteğine ilişkin olduğundan olayda görevli mahkeme adli yargı mahkemesidir. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, 07/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15203, Karar No: 2011/6104, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15203 E.  ,  2011/6104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 9.09.2009 tarih 2009/9890- 9890 sayılı kararında özetle; “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1990 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın reddine 149 ada 2 parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itirazdır..

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1990 yılında yapılan ve 15.11.1990 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır .

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7019, Karar No: 2014/22305, Tarih: 25.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7019 E.  ,  2014/22305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/166-2013/389

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğu gibi, taşınmazın konumu itibariyle de dava konusu taşınmaza oldukca uzak mahalde bulunduğu anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5351, Karar No: 2024/10667, Tarih: 07.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/5351 E.  ,  2024/10667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1200 E., 2023/20 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 15. İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/511 E., 2019/767 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda,; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda,; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...'in eşi, ... SGK sicil numaralı ...'in tır şoförü olarak çalışmakta olduğu BLG Lojistik Hizmetler ve Ticaret A.Ş. çalışanı olarak "Jesenna 20" firmasına (Preşov / Slovakya) mal teslimatı sırasında 20.03.2014 günü iş kazası geçirdiğini ve yüksekten düşme sonucu boyun omurunun kırılması sebebiyle olay anında hayatını kaybettiğini, Slovakya Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı tarafından hazırlanmış ölüm sonrası muayene formunda da ölüm sebebinin "bir seviyeden başka bir seviyeye düşme sonucu 1. boyun ekleminin kırılması sonucunda geçirilen şok (omurilik darbesi)" olarak belirtildiğini, iddia edildiği üzere maktul ...'in sorumlu olduğu kamyonun üzerindeki çadırı açmak için kamyon kasasının üzerine çıktığı esnada kasanın üzerinden yere düştüğü ve bu yükseklikte bir yerden düşme neticesinde de boyun omurunun kırılmasıyla olay anında vefat ettiğini, kasa üzerindeki çadırın açılması gibi rutin fakat ... anlamda riskli bir işin, gerekli güvenlik önlemleri alınmaksızın yapılıyor olmasının işverenin işçiyi gözetim yükümlülüğünü yerine getirmediğini gösterdiğini, bu doğrultuda öngörülmüş olanın İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun İşverenin Genel Yükümlülüğü başlıklı 4 üncü maddesine göre; işveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olduğunu, ayrıca işverenin iş sağlığı ve güvenliği hususunda başka bir yükümlülüğü de çalışanları bu konuda eğitmek, riskler, koruyucu ve önleyici tedbirler hakkında bilgilendirmek olduğunu, işverenin bu bilgilendirmeyi yapmakla üzerine düşen görevi tamamlamış olmayıp, çalışanların iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyup uymadığını denetlemek ve uymalarını sağlamakla da yükümlü olduğunu, ölümlü iş kazası sebebiyle fazlaya ilişkin talep ve dava ... saklı kalmak kaydıyla; maktulün eşi ...'e ölenin desteğinden yoksun kalma tazminatı olarak şimdilik 189.490,94 TL maddi tazminatın, ölüm hadisesi sebebiyle uğradığı manevi zararın tazmini için maktulün eşi ...'e 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...'in eşi ...'in tır şoförü olarak çalışmakta olduğu davalı iş yerinin çalışanı olarak mal teslimatı sırasında 20.03.2014 günü iş kazası geçirdiğini ve yüksekten düşme sonucu boyun omurunun kırılması sebebiyle olay anında hayatını kaybettiğini, konuya ilişkin olarak Bakırköy 15. İş Mahkemesinin 2014/511 Esas sayılı davasını açtıklarını, 24.10.2018 tarihli bilirkişi raporunda sefer primini hesaplarken Merkez Bankası Euro kuru 6,5295 olduğu halde 3,0842 üzerinden hesaplama yaparak maddi hata yaptığını, Yargıtay kararlarına göre de gerçek zarar hesaplanırken hüküm tarihine en yakın zamandaki veriler esas alınacağını, bu hususun Bakırköy 15. İş Mahkemesi 2014/511 E. sayılı dosyasında 10.12.2018 tarihli ıslah dilekçemizde dikkate alınmayıp daha sonra ek bilirkişi raporuyla (21.09.2019) sunulması sebebiyle ıslah yoluyla arttırmaya gidilemediğini, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bilirkişi ek raporunda tespit edilen 264.464,07 TL tazminat miktarından Bakırköy 15. İş Mahkemesi 2014/511 E. no.lu dosyada ıslah etmedikleri 74.973,13 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili yanıt dilekçesinde özetle; davacının iddiasının gerçeğe aykırı, haksız ve mesnetsiz olduğundan davanın reddi gerektiğini, davacının eşi ...'in davalı BLG Lojistik Hizmetler ve Ticaret A.Ş. bünyesinde 15.01.2014 tarihinde çalışmaya başladığını, tır şoförü olarak görev yaptığını, davacının iş kazası geçirerek vefat ettiği 20.03.2014 tarihinde son olarak 1.265.02 TL/brüt ücret aldığını, davacımı tüm ücret ve sosyal haklarının davalı tarafından AKBANK T.A.Ş. Edirne Şubesine yatırıldığını, 20.03.2014 tarihinde gerçekleşen iş kazasında davalı şirketin kusuru bulunmadığını, davalı şirketin, İş Sağlığı ve Güvenliği mevzuatının gerektirdiği yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacının, davalı şirketin işçiyi gözetim yükümlülüğünü yerine getirmediği yönündeki iddialarını kabul etmediklerini, kazanın ...'in 20.03.2014 tarihinde Slovakya’nın Preşov şehrinde, kendi kullanımında olan tırdaki yükleri teslim ettikten sonra, aracın brandasını çekmek için aracın üzerine çıkması ve brandayı çekerken ayağının kaymasıyla dorsenin içerisine düşmesi sonucu meydana geldiğini, kazada davalı şirketin kusurunun bulunmadığını, kazazedenin kazarım oluşumuna kendi kusuru ile sebebiyet verdiğini, kendisinin kullanımında olan tırın brandasının kapatılmasının, bir mekanizma ile sağlanmakta olup bu işlem için tırın üzerine çıkılmaması gerektiğini, bunun aksi bir hareketin davalı şirketçe de onaylanmadığını, davaya konu iş kazası merhum işçinin kusuru nedeniyle meydana gelmiş olduğundan davacı tarafından ileri sürülen maddi tazminat (destekten yoksun kalma tazminatı) talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, merhum işçinin kusurunun, kaza ile işveren arasındaki illiyet bağını keseceğinden, davalı işverenin sorumluluğuna gidilemeyeceğini, davacının manevi tazminat talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, bu nedenlerle haksız ve yersiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle iş kazasının meydana gelmesinde davacı murisi kazalının % 20, davalı işverenin % 80 oranında kusurlu olduğu kabulünden hareketle ;

"A-1-)Davacı tarafından açılan maddi tazminat davasının kabulü ile

İstemle bağlı kalmak kaydı ile 189.490,94 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 20.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline davacıya verilmesine,

2-)Davacı tarafından karşı açılan manevi tazminat davasının kabulü ile

50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline davacıya verilmesine,

B-1-)Dosyamız ile birleşen Bakırköy 8. İş Mahkemesine ait 2019/535 Esas sayılı dosyada açılan maddi tazminat davasının kabulü ile

74.973,13 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 20.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline davacıya verilmesine, " şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar