muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3964, Karar No: 2016/3933, Tarih: 04.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/3964 E.  ,  2016/3933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu davasına katılma imkanı sağlanmadan yokluğunda karar verilen ve temyiz dilekçesi vermek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi şirket vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılarak aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Hakkında katılma kararı verilmediği halde şikayetçi şirket vekilinin katılan vekili olarak nitelendirilmesi, ayrıca 18.11.2013 tarihinde vermiş olduğu mazeret dilekçesinin kabulüne karar verildiği halde aynı celsede yokluğunda sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27989, Karar No: 2014/20075, Tarih: 16.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27989 E.  ,  2014/20075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden tamamen çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin bendin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4315, Karar No: 2024/17889, Tarih: 25.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/4315 E.  ,  2024/17889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eyleminin dilekçe ... kapsamında olduğuna, atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesine ve kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasa'nın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçunu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın Baro Başkanlığına hitaben yazmış olduğu şikayet dilekçesi bir bütün olarak ele alındığında; muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp 5237 sayılı Kanun'un 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 3 Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3902, Karar No: 2011/3118, Tarih: 25.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3902 E.  ,  2011/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili istemiyle başlatılan icra takibine itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 12.360,00 TL asıl alacak yönünden itirazın iptali ile takibin devamına, 1.097,16 TL işlemiş faiz alacağı yönünden itirazın iptali isteminin reddine, asıl alacağın %40 'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, davalının kötü niyet tazminatı talebinin ise reddine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan 21.04.2006 tarihli sözleşmenin 6.a maddesinde iş bedeli KDV dahil 81.000,00 TL olarak belirlenmiş, ödemeler de takvime bağlanmıştır. Ödeme planına göre; davacı taşerona işin başlangıcında 68.640,00 TL tutarında 6 adet, geçici kabulün yapılmasıyla birlikte de 12.360,00 TL bedelli 1 adet olmak üzere toplam 81.000,00 TL tutarında 7 adet çek verilecektir. 68.400,00 TL tutarındaki 6 adet çekin davacıya teslim edildiği ve bedelinin ödendiği çekişmesizdir. Uyuşmazlık geçici kabulün yapılmasından sonra ödenmesi gereken 12.360,00 TL 'lik kısma ilişkindir. Geçici kabulün yapılmasıyla birlikte verilmesi gereken 30.12.2006 tarihli ve 12.360,00 TL bedelli çek davacıya verilmemiş, bunun üzerine davacı 01.05.2007 tarihinde Kayseri 4. İcra Müdürlüğünün 2007/4530 esas sayılı dosyası ile davalı hakkında ilamsız icra takibine geçerek 12.360,00 TL bakiye iş bedeli ve 1.097,16 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 13.457,16 TL alacağın asıl alacağa uygulanacak yasal faizi ile tahsilini istemiş, itiraz üzerine eldeki dava açılmıştır. Sözleşmenin 5. maddesinde montajı tamamlanan blokların izolasyon yapılmadan önce teslim-tesellüm tutanağı ile ön teslimlerinin yapılacağı, izolasyon işi tamamlandıktan sonra da kesin kabul tutanağı düzenlenerek teslimin tamamlanacağı kararlaştırılmış ise de taraflar sözleşmenin bu hükmüne uymamış, aralarında herhangi bir teslim-tesellüm, geçici kabul ya da kesin kabul tutanağı düzenlememişlerdir. Ancak, dosyada mevcut geçici kabul tutanağından davalı yüklenici ile dava dışı iş sahibi Kayseri İl Özel İdaresi arasındaki geçici kabulün 11.12.2006 tarihi itibar edilerek yapıldığı ve 26.01.2007 tarihinde onaylandığı, dolayısıyla taraflar arasında da teslimin gerçekleşmiş bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı cevabında ve aşamalarda verdiği diğer dilekçelerde; sözleşmenin 2.b maddesine göre işin 01.09.2006 tarihine kadar teslim edilmesi gerekirken teslimde gecikildiğini, davacıdan kaynaklanan gecikmeler nedeniyle dava dışı iş sahibince 7, 8, 9 ve 10 nolu hakedişlerden toplam 50.503,50 TL gecikme cezası kesildiğini, geçici kabul sırasında 50 kalem eksik ve kusurlu iş tespit edilip giderilmesi için 10.02.2007 tarihine kadar süre verildiğini, önce şifahen sonra yazılı olarak uyarılmasına rağmen davacının sorumluluğunda bulunan eksik ve kusurlu işleri gidermediğinden bu işlerin davacının nam ve hesabına başkalarına tamamlatıldığını ve toplam 15.485,00 TL harcama yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. 16.06.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; geçici kabulde saptanan eksik ve kusurlu işlerden davacı taşeronun sorumluluğunda olanların giderilme bedeli davalı yüklenici tarafından ibraz edilen fatura ve tutanakların değerlendirilmesi ve denetlenmesi sonucunda 14.654,49 TL olarak saptanmış, fatura ve tutanakta yazılı fiyatların işin yapıldığı tarihteki piyasa rayiçlerine uygun olduğu ve makul bulunduğu, BK.nun 81

. 16.06.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; geçici kabulde saptanan eksik ve kusurlu işlerden davacı taşeronun sorumluluğunda olanların giderilme bedeli davalı yüklenici tarafından ibraz edilen fatura ve tutanakların değerlendirilmesi ve denetlenmesi sonucunda 14.654,49 TL olarak saptanmış, fatura ve tutanakta yazılı fiyatların işin yapıldığı tarihteki piyasa rayiçlerine uygun olduğu ve makul bulunduğu, BK.nun 81. maddesine göre davalı yüklenicinin ödemezlik definde bulunma ve borcunu ödemeden kaçınma hakkı bulunduğu bildirilmiştir. Bilirkişi raporunda, dava dışı iş sahibince davalı yükleniciye ait 7, 8, 9 ve 10 nolu hakedişlerden toplam 87 günlük gecikme karşılığı 50.503,50 gecikme cezası kesildiği belirtilmişse de davacının ne miktardan sorumlu olduğu ve BK.nun 158/II. maddesi uyarınca talep hakkının düşüp düşmediği yönünde bir incelenme yapılmamıştır. Mahkeme; davalı yüklenicinin eksik ve ayıplı işlerin varlığını geçici kabul tutanağının onaylandığı 26.01.2007 tarihinde öğrendiği, eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi için dava dışı iş sahibince davalı yükleniciye tanınan süre içinde davalı yüklenicinin davacı taşerona ayıp ihbarında bulunmadığı, eksik ve ayıplı işlerin geçici kabulün yapılmasına engel de teşkil etmediği, geçici kabulün yapılmasına engel görülmeyen eksik ve ayıplara dayanılarak ödemeden kaçınılamayacağı gerekçeleri ile dava reddedilmiştir. Davacı taşeronun sözleşmede kararlaştırılan iş bedelinin tamamına hak kazanabilmesi için işi sözleşme ve eklerine, teknik şartlara, fen ve sanat kurallarına uygun şekilde eksiksiz tamamlayıp teslim etmesi gerekir. İşin eksik yapılması halinde sözleşmede kararlaştırılan bedelin yalnızca yapılan işlere karşılık gelen kısmı talep edilebilir, eksik bırakılan işlere karşılık gelen kısmı talep edilemez. Eksik işler yönünden ayıp ihbarına da gerek yoktur. İşin ayıplı olması halinde ise açık ayıplar yönünden BK.nun 359/I. maddesi uyarınca teslimden itibaren uygun süre içinde, gizli ayıplar yönünden ise BK.nun 362/III. maddesi uyarınca ortaya çıkmasından sonra vakıf olunur olunmaz ayıp ihbarında bulunulması gerekir, aksi halde BK.nun 362. maddesi uyarınca davacı her türlü mesuliyetten kurtulur ve davalı BK.nun 360. maddesinde sayılan ayıba bağlı haklardan yararlanamaz. Somut olayda; geçici kabulde saptanan eksik ve kusurlu işler davacının nam ve hesabına davalı tarafından tamamlanmış, bilirkişi kurulunca da davalı tarafından davacı nam ve hesabına tamamlanan işlerin bedeli yapıldığı tarihteki piyasa rayiçleriyle 14.654,49 TL olarak belirlenmiştir. Bilirkişilerce hesaplanan bedel; sözleşmeye göre yapılması gerekip de yapılmayan mermer denizlik, parapet, ısı cam ve silikonların malzeme ve işçilik bedeli ile montaj sırasında oluşan hasarın giderilmesi için yapılan sıva ve boya tamir bedeline ilişkin olup, tamamı eksik işler kapsamındadır. Davacının yapıp teslim ettiği işte 14.654,49 TL tutarında eksik iş bulunduğundan ve bu nedenle davacı sözleşme bedelinin son kısmı olan 12

.654,49 TL olarak belirlenmiştir. Bilirkişilerce hesaplanan bedel; sözleşmeye göre yapılması gerekip de yapılmayan mermer denizlik, parapet, ısı cam ve silikonların malzeme ve işçilik bedeli ile montaj sırasında oluşan hasarın giderilmesi için yapılan sıva ve boya tamir bedeline ilişkin olup, tamamı eksik işler kapsamındadır. Davacının yapıp teslim ettiği işte 14.654,49 TL tutarında eksik iş bulunduğundan ve bu nedenle davacı sözleşme bedelinin son kısmı olan 12.360,00 TL 'ye hak kazanamadığından davanın tümden reddi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle davanın kısmen kabulü ve şartları oluşmadığı halde icra inkar tazminatına karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı .... San. ve Tic. AŞ. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz eden davalı şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5037, Karar No: 2025/572, Tarih: 06.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/5037 E.  ,  2025/572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.11.2024

SAYISI : 2022/1498 E., 2024/1755 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/28 E., 2022/693 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.11.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-b hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanunu'nun 362/1-b hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.11.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanunu'nun "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362/1-b hükmünde " Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar." hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 4. maddesinde münhasıran sulh hukuk mahkemesinin görev alanına giren ortaklığın giderilmesine ilişkin olan davalar hakkında verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.11.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25483, Karar No: 2015/8337, Tarih: 05.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/25483 E.  ,  2015/8337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/46984

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/09/2012

NUMARASI : 2011/144 (E) ve 2012/284 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın "kavga sırasında korkutma amaçlı bıçağı üzerlerine salladım, niyetim yaralamak değildi" şeklindeki savunması karşısında, 23/02/2011 tarihli olay tutanağını düzenleyen polis memurları duruşmaya çağrılarak "sanık Erdinç'in elinde bıçak olduğu halde yaklaşanı yakarım"şeklindeki sözleri kime karşı söylediğinin açıklattırılması ve müştekiler S.. A.., M.. D.. ve S.. U..'nın kolluk ve duruşma beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi ile sonucuna gere sanığın hukuki durumunun ve suç niteliğinin belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21332, Karar No: 2012/18230, Tarih: 01.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21332 E.  ,  2012/18230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Ortadan kaldırma, beraat

1- Sanık hakkında ''1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ''1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında ''2000, 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak '' suçlarından verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “ 2000, 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.