muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4840, Karar No: 2006/5712, Tarih: 25.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4840 E.  ,  2006/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., ... Köyü 298 ve 311 parsel sayılı taşınmazların kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunduğunu ileri sürerek Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tescilini istemiş, mahkemece taşınmazların makiye ayrıldığı ve ... yasalar uyarınca tapuya bağlandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazların bulunduğu yörede 1939 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidi ile 05.06.1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava konusu 311 sayılı parsel 1968 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 4753 Sayılı Yasaya göre yapılan çalışmalarda haritaya bağlanarak Hazine üzerinde bırakıldığı belirtilerek 25800 m2 yüzölçümünde ve fundalık niteliğinde Hazine adına tesbit edilerek tapuya tescil edilmiş, 298 sayılı parsel ise Aralık 1955 tarih ve 102 numaralı tevzi tapusuna göre 11074 m2 ve tarla niteliğinde ... Dalan adına tesbit görüp tapuya tescil edildiği, Hazinenin açtığı tapu iptali ve tescil davası sonucu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.06.1981 ... ve 1981/303-326 sayılı kesinleşen kararı ile maki bitkisiyle kaplı olduğu gerekçesiyle ... Dalan adına olan tapu kaydı iptal edilerek Hazine adına tescil edilmiştir.

Tüm dosya kapsamı ile uzman bilirkişi raporlarına göre çekişmeli 298 ve 311 sayılı parsellerin 3116 Sayılı Yasaya göre 1939 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içine alınarak Temmuz 1945 tarih 39 numarada tapuya kayıt edilen Pirinççi Devlet Ormanı sınırları içinde bulundukları, 05.06.1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulamasında orman niteliğinde bulundukları için orman sınırları dışına çıkarılmayıp, 1939 tahdidindeki gibi orman sınırları içinde bırakıldıkları anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazlar 1951 yılında maki tefrik komisyonu tarafından makiye ayrılmışlarsa da 311 sayılı parselin 4753 Sayılı Yasaya göre dağıtımı yapılmadığı, 298 sayılı parselin ise 4753 Sayılı Yasaya göre dağıtımı yapılarak tevzi tapusu oluşmuş ise de Hazinenin açtığı dava sonunda Hazine adın tescile karar verilmekle sözü edilen tevzi tapusunun da hukuki geçerliliği kalmamıştır.

Dava konusu taşınmazlar 1951 yılında maki tefrik komisyonu tarafından makiye ayrılmışlarsa da 311 sayılı parselin 4753 Sayılı Yasaya göre dağıtımı yapılmadığı, 298 sayılı parselin ise 4753 Sayılı Yasaya göre dağıtımı yapılarak tevzi tapusu oluşmuş ise de Hazinenin açtığı dava sonunda Hazine adın tescile karar verilmekle sözü edilen tevzi tapusunun da hukuki geçerliliği kalmamıştır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 22.03.1996 ... ve 1993/5-1 sayılı kararı ile (3116 Sayılı Orman Yasasının 5653 Sayılı Yasa ile değişik 1/e maddesine göre çıkarılan "makilik ve orman sahalarının birleştiği yerlerde orman sınırlarının tesbitine ait yönetmelik" ile bu yönetmelik uyarınca kurulan maki komisyonlarının ve yaptıkları işlemlerin geçerli olduğuna, orman sınırlandırılması kapsamında iken söz konusu komisyonlar tarafından makilik ... olarak belirlenen taşınmazlar hakkında ... YASALAR gereğince oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği) kabul edilmiştir. Sonucu ile geçerli ve bağlayıcı olan bu

İçtihadı Birleştirme Kararında sadece "maki komisyanlarının yaptıkları işlemlerin geçerli olduğu ve maki komisyonlarınca makilik ... olarak ayrılan yerlerde ... yasalar uyarınca oluşturalan tupalara değer verilmesi gerektiği" hükme bağlandığından ... Yasalar uyarınca (sözü edilen Yasa 4753 Sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Yasasıdır) oluşturulan tapular dışındaki taşınmazlara ve imar ihyaya değer verilemeyceği gibi, Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan taşınmazlara ilişkin bir tevzi tapusundan söz edilemez. Dava konusu taşınmazlar 1939 yılında yapılan orman kadastrosu sonucu Temmuz 1945 tarih 39 numarada orman niteliği ile tapuda kayıtlı bulunan Pirinççi Devlet Ormanı içinde bulunmaktadır ve halen eylemli ormandır. 4753 Sayılı Yasada ormanlar hakkında tevzi tapusu oluşturulacağına dair bir hükümde bulunmamaktadır. Maki komisyonlarının yaptığı işlem orman sınırı dışına çıkarma işlemi değil "makilik yer olduğunu belirleme" işlemidir. Ne 5653 Sayılı Yasada ve ne de bu yasa uyarınca çıkartılan yönetmelikte maki komisyonlarına "orman sınırı dışına çıkartma" yetkisi verilmemiştir. Diğer taraftan yörede orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulamasının yapıldığı 1988 yılında yürürlükte bulunan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 28. maddesine göre evvelce makiye tefrik edilen fakat tevzisi yapılmayan sahaların Devlet Ormanı olarak sınırlandırılacağı hükümleri bulunmaktadır. Uzman bilirkişiler tarafından yapılan incelemede 311 ve 298 sayılı parsellerinin muhafaza makisi niteliğinde bulundukları açıklanmıştır. Açıklanan nedenlerle; 5653 Sayılı Yasanın 1/son ve 6831 Sayılı Yasanın 1/j maddesi karşıt anlamından orman rejimine tabi olacağının kabulü gerekeceği gibi, taşınmazların 1939 yılında yapılan orman kadastrosu sonucu Pirinççi Devlet Ormanı niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt edilen Temmuz 1945 tarih 39 numaralı tapu kaydı kapsamında bulundukları, Devlet Ormanı olan taşınmazların dağıtımının söz konusu olamayacağı, makiye ayrıldığı halde tevzi tapusu bulunmayan taşınmazlar yönünden 22.03.1996 tarih ve 5/1 Sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanma yeri bulunmadığı gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulü ile taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tescillerine karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 25/04/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10915, Karar No: 2024/11219, Tarih: 18.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10915 E.  ,  2024/11219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/77 E., 2024/317 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı işverenlikte 01.09.1991 ile 30.04.2000 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz çalışmasına rağmen, Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre, yetki, husumet, hukuki yarar ve zamanaşımı itirazlarıyla birlikte, 506 sayılı Kanun'un 3/II-D maddesinde el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanabileceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili; Mahkemece re'sen gerekli araştırmaların yapılarak Kurumun fer'i müdahil sıfatıyla davada yer alıp yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı da gözetilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.05.2023 ve 2021/111 E., 2023/191 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Daire kararında; " ...davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de işin önceki bozma ilamında belirtilen kapsamında, el halıcılığı işi olduğu hususu dosya içeriğinden belirgin olmakla, davanın reddi gerektiği halde yazılı gerekçelerle, davanın kısmen kabule karar verilmesi isabetsiz görülmüştür..." şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı 79 uncu maddesi, 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi.

3. Değerlendirme

1- Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2-Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6050, Karar No: 2024/11152, Tarih: 18.11.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/6050 E.  ,  2024/11152 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2427 Esas, 2022/1544 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır", aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; 04.10.2022 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden katılan vekiline 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde "5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15639, Karar No: 2013/26764, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/15639 E.  ,  2013/26764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu, davalı ile 14.11.2005 tarihli avukatlık sözleşmesi imzalayarak davalıya vekaleten Kartal 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/297 esas sayılı menfi tespit davasını yürüttüğünü, vekalet ücretinin ödenmemesi üzerine başlattığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davalı ile karşılıklı olarak vekalet ilişkisini sonlandırdıklarını, sözleşmenin rızası dışında tek taraflı olarak doldurulduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Sözleşme özgürlüğü, bireylerin özel borç ilişkilerini hukuk düzeninin sınırları içinde özgürce kurabilme ve düzenleyebilme yetkisidir. Anayasanın 48. maddesinde, herkesin sözleşme yapma hürriyetine sahip olduğu hükme bağlanmış, Borçlar Kanununun 19. maddesinin 1.fıkrası ile de sözleşme yapma özgürlüğü ilke olarak benimsenmiş, ancak bu özgürlüğe, her özgürlükte olduğu gibi sınırlandırma getirilmiştir. (BK.nun 19/2, 20 md.) Sözleşme özgürlüğünün hukuka aykırı olarak yapılmasının yaptırımı olarak da sözleşmenin hükümsüzlüğü kabul edilmiştir. Avukatlık ücret sözleşmeleri de, avukatla ... sahibi arasında, Asgari Ücret Tarifelerinin altında kalmamak ve belli bir miktarı kapsamak kaydıyla serbestçe kararlaştırılabilir. Borçlar Kanununun

2013/15639-26764

19.ve 20. maddeleri, avukatlık ücret sözleşmeleri bakımından da geçerli sınırlamalar olup, sözleşmenin ahlaka, kamu düzenine ve hukuka aykırı olmaması gereklidir.

Dava konusu olayda, taraflar arasında 14.11.2005 tarihli avukatlık sözleşmesi imzalandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Sözleşmenin incelenmesinde; “Hukuki Yardımın Konusu” kısmında hukuki yardımın konusunun “Kartal 2.Asliye Hukuk Mahkemesi kararının Yargıtay’da bozulması için gereken girişimde bulunmak” olarak açıklandığı görülmektedir.

Dava konusu olayda, taraflar arasında 14.11.2005 tarihli avukatlık sözleşmesi imzalandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Sözleşmenin incelenmesinde; “Hukuki Yardımın Konusu” kısmında hukuki yardımın konusunun “Kartal 2.Asliye Hukuk Mahkemesi kararının Yargıtay’da bozulması için gereken girişimde bulunmak” olarak açıklandığı görülmektedir.

Avukatlık sözleşmesinin konusunun, ancak bir hukuki yardım olabileceği, Avukatlık Kanununun 2. maddesinde belirtilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmenin az yukarda açıklanan hükmünde, avukatlık sözleşmesinin konusu, “….kararın Yargıtay’da bozulması için gereken girişimde bulunmak” olarak açıklanmış olup, yerel mahkeme kararlarının usul ve yasaya uygun olup olmadığını, dosya üzerinden inceleyerek karar vermekle görevli olan Yargıtay’da, davacı avukat tarafından yapılabilecek bir hukuki yardım söz konusu olamayacağından, taraflar arasındaki sözleşmenin, Borçlar Kanununun 19.ve 20. maddeleri gereğince hukuka, ahlaka ve kamu düzenine aykırı olması nedeniyle tümüyle geçersiz olduğunun kabulü gerekir.Bu durumda davacı vekalet ücreti isteyemez. Öyle olunca mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarda birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA,ikinci bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde davacı ve davalıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/81, Karar No: 2010/7156, Tarih: 09.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/81 E.  ,  2010/7156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 21.5.2009

Nosu : 780-221

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı ... Otomotiv A.Ş.vek.Av.... ve diğer davalı Mercedes Benz Türk A.Ş.vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin satın aldığı Mercedes Otomobilin arka tampon ve alt kısmında aracın nakledilmesi sırasında meydana gelecek nitelikte sürtünmeden kaynaklı hasar olduğunun tesadüfen öğrenildiğini, hasarın gizlenmesi amacıyla sprey boyayla boyandığını, bu nedenle araçta %20’lik bir değer kaybı meydana geldiğini belirterek satıcı ve ithalatçının ayıptan dolayı sorumlu olduğunu belirterek ihtar tarihinden itibaren ticari faiziyle alacağın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, aracın hasarsız şekilde teslim edildiğini, davacının kullanım hatasından dolayı hasarın doğduğunu, muayene ve ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, aracı muayeneden geçirme yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi kurulunun görüşü de dikkate alındığında meydana gelen hasarın aracın yüklenip indirilmesi sırasında oluşabileceği gibi kullanma sırasında da oluşabileceği, ancak imalat hatasından kaynaklanmadığı, 2 ve 8 günlük ayıp ihbar sürelerine de uyulmadığı, hasarın davalılardan kaynaklı olduğuna dair ispata elverişli delil bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir edilen 750.00.-TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara ödenmesine aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5952, Karar No: 2022/17150, Tarih: 07.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/5952 E.  ,  2022/17150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/3. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, ilk mahkumiyet karar tarihi olan 30.03.2016 tarihinden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12327, Karar No: 2015/38227, Tarih: 09.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/12327 E.  ,  2015/38227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıkar ... ve ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ....'a gönderilen duruşma gününü bildiren davetiyeye, "tahliye olduğu"; sanık ... savunmanı Av. ...'e gönderilen duruşma gününü bildiren davetiyeye ise "adresten ayrıldığı" şerhi düşülerek Dairemize iade döndüğü sanık ... ile sanıklar ... ve .... savunmanı Av. ...'ın duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... savunmanı, sanık .... ve savunmanı, sanık ....'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.