muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1584, Karar No: 2016/5027, Tarih: 19.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/1584 E.  ,  2016/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı Kuzey Ankara Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4191 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 13280 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 11817 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 11817 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4191 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 13280 TL yapı bedeli ile 1463 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile Kuzey Ankara Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14241, Karar No: 2013/24936, Tarih: 09.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/14241 E.  ,  2013/24936 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4.11.2010 tarih ve 392-442 sayılı hükmün Dairenin 26.3.2013 tarih ve 26454-7518 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, ... Müdürlüğü tarafından 05.11.2008'de kendisine tebliğ edilen yazıda, hastanelerce verilen özürlü ... kurulu raporlarında “bireysel eğitim verilir” ibaresi yer aldığı halde grup eğitimi de verilerek fatura kesildiği ve toplam 36.040,00 TL fazla tahsilat yapıldığının bildirildiğini, bu iddianın gerçeği yansıtmadığını, mevzuat gereği ödeme yapıldığını ileri sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, hastane raporlarında bireysel eğitim verilmesi belirlenenler için, bireysel ve grup eğitim ücretinin tahsil edildiğini, ... kurulu raporuna rağmen davacının grup eğitimi verdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı tarafın ... kurulu raporlarına itibar etmeyerek, bireysel eğitim yanında grup eğitimi de vermesinin taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı bir durum olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.03.2013 tarih ve 2012/26454 Esas, 2013/7518 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş; bu kez davacı karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

573 Sayılı ... Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici Maddesi uyarınca çıkartılan ... Hizmetleri Yönetmeliğinin 11. maddesinin (3). bendinde, "... Değerlendirme Kurulu'nca destek eğitim alması uygun görülen bireyler için gerektiğinde bir yıllık sürenin altında da destek eğitime yönlendirme kararı alınabilir." düzenlemesi bulunmaktadır. Yine, anılan Yönetmeliğin değişik 12.

573 Sayılı ... Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Geçici Maddesi uyarınca çıkartılan ... Hizmetleri Yönetmeliğinin 11. maddesinin (3). bendinde, "... Değerlendirme Kurulu'nca destek eğitim alması uygun görülen bireyler için gerektiğinde bir yıllık sürenin altında da destek eğitime yönlendirme kararı alınabilir." düzenlemesi bulunmaktadır. Yine, anılan Yönetmeliğin değişik 12.

maddesinde, "özel eğitim hizmetleri kurulu özel eğitim değerlendirme kurul raporu doğrultusunda özel eğitime ihtiyacı olan bireyi, uygun resmi okul veya kuruma yerleştirir. Bu kurul, ... Değerlendirme Kurulunun yönlendirme raporu ve velinin isteği doğrultusunda özel okullarda öğrenimlerini sürdüren öğrencinin, bulunduğu okulda kaynaştırma yoluyla eğitime devam etmesi için de karar alabilir." hükmü yer almaktadır. ... Merkezleri tarafından yürütülen eğitsel değerlendirme ve tanılama süresi sonunda özel eğitim değerlendirme kurulu tarafından hazırlanan rapor ile özel eğitim alma ihtiyacı olduğuna karar verilenlerin eğitim kurumuna başvurmaları halinde bu eğitimden faydalanabilecekleri ve ilgiliye verilecek eğitim konusunda anılan kurul (RAM) tarafından düzenlenen raporun esas alınması gerekir. Özel eğitime ihtiyacı olan bireylerin alacağı destek eğitiminin türü ve süresi konusunda ... Değerlendirme Kurulları yetkili olup, ayrıca, resmi kurumda eğitim alanların özel eğitim kurumlarında eğitim almalarını yasaklayan bir hüküm de mevcut değildir. Bu nedenle, Mahkemece, değerlendirme raporlarında grup eğitimi almaları gerektiği yönünde bir ibare bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekirken, Dairemizce hükmün onanmış olmasının zuhule müstenit olduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme talebinde bulunan davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 26.03.2013 tarih ve 2012/26454 Esas, 2013/7518 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 40.45 TL harcın istek halinde iadesine, 9.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19103, Karar No: 2015/35009, Tarih: 01.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/19103 E.  ,  2015/35009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 412 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 16232,54 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 13358,74 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 13358,74 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 412 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 16232,54 TL yapı bedeli ile 2873,80 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...entsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile...i Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları... ..Etap Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2013/7497, Karar No: 2013/7190, Tarih: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7497 E.  ,  2013/7190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32021, Karar No: 2017/15541, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/32021 E.  ,  2017/15541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14166, Karar No: 2019/6385, Tarih: 10.12.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/14166 E.  ,  2019/6385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.12.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacılar ... vd. Vekili Avukat ve diğerleri gelmedi, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'nun kök mirasbırakan babası ...'tan intikal eden 9 parça taşınmazdaki miras paylarını kardeşleri ve kardeşlerinin çocukları olan davalılara muvazaalı biçimde temlik etmek suretiyle mirastan mal kaçırdığını ileri sürerek tapu iptali-tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, kök mirasbırakandan kalan taşınmazlarda aralarında rızaî taksim yaptıklarını, temliklerin bu taksim anlaşması çerçevesinde gerçekleştirildiğini, yine bu taksim çerçevesinde davacıların mirasbırakanı Ayşe'ye de aynı tarihte 259, 261 ve 262 nolu parsellerde pay temliki yapıldığını, taşınmazların da taksime göre kullanılmaya başlandığını, işlemlerin muvazaalı olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı biçimde yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden; dava konusu 260 parsel, 255 parsel, 254 parsel, 253 parsel, 263 parsel, 256 parsel, 304 parsel, 303 parsel, 257 parsel sayılı 9 parça taşınmazda davacıların mirasbırakanı ...'nun 1/5 payı, davalı ...'un 1/5 payı, davalı ...'un 1/5 payı, H...'un davalı çocuklarının (1/30'ardan) toplam 1/5 payı ve dava dışı ...'in 1/5 payı mevcut iken;

19.06.2008 tarihli ve 11097 yev.s. resmi akitte:

..., ... ve H... çocuklarının 260, 255 ve 254 nolu parsellerdeki paylarını ...'a;

..., ... ve H... çocuklarının 253, 263 ve 256 nolu parsellerdeki paylarını ...'a;

..., ... ve ...'un 304, 303 ve 257 nolu parsellerdeki paylarını H... çocuklarına; satış suretiyle temlik ettikleri görülmektedir.

Diğer taraftan; dava dışı 259 parsel, 261 parsel ve 262 parsel sayılı taşınmazların da aynı şekilde 1/5'er paylarla yukarıda adı geçenlere ait iken;

19.06.2008 tarihli ve 11093 yev.s. resmi akitte H... çocuklarının 259 nolu parseldeki paylarını ...'na satış suretiyle temlik ettikleri ve ...'nun taşınmazdaki payının 2/5 olduğu;

..., ... ve ...'un 304, 303 ve 257 nolu parsellerdeki paylarını H... çocuklarına; satış suretiyle temlik ettikleri görülmektedir.

Diğer taraftan; dava dışı 259 parsel, 261 parsel ve 262 parsel sayılı taşınmazların da aynı şekilde 1/5'er paylarla yukarıda adı geçenlere ait iken;

19.06.2008 tarihli ve 11093 yev.s. resmi akitte H... çocuklarının 259 nolu parseldeki paylarını ...'na satış suretiyle temlik ettikleri ve ...'nun taşınmazdaki payının 2/5 olduğu;

19.06.2008 tarihli ve 11095 yev.s. resmi akitte ..., ... ve H... çocuklarının 261 ve 262 nolu parsellerdeki paylarını ...'na satış suretiyle temlik ettikleri ve ...'nun her iki taşınmazdaki payının 4/5 olduğu; kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, muris muvazaasından kaynaklanan uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalı tarafa yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; yukarıda değinilen olgular açıklanan ilkeler ışığında değerlendirildiğinde, mirasbırakan ...'nun dava konusu taşınmazlardaki pay temliklerini mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla değil taksim amacıyla gerçekleştirdiği sonuç ve kanaatine varılmaktadır. Nitekim, dinlenen taraf tanıkları da mirasbırakanın taksim iradesiyle hareket ettiğini doğrular içerikte beyanlarda bulunmuşlardır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabul edilmesi isabetsizdir.

Davalıların yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.01.2019 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 2.037.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13982, Karar No: 2010/16922, Tarih: 19.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/13982 E.  ,  2010/16922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı (k.davacı) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya ödenen 150TL tedbir nafakasının davacının işsiz kalması ve davalı kadının sabit bir işi ve geliri olması nedeniyle kaldırılmasını talep etmiş, birleşen davada ise davalı (k.davacı)'nın kendisine ödenen 150 TL tedbir nafakasının 250 TL'ye, çocuklara ödenen 100'er TL nafakanın da 300 TL'ye artırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece; davacının geliri olmadığından bahisle asıl davanın kabulü ile davalı kadına ödenen tedbir nafakasının kaldırılmasına, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş, hükmü davalı (k.davacı) vekili temyiz etmiştir.

TMK'nun 195. maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilirler. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı kanunun 197. maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Tedbir nafakasında eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katkıda bulunmaları gerekir (TMK md. 186/son).

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının araştırılmasında davacı ...'in daha evvel Tekel bayii işlettiği, şimdi ise çalışmadığı, evi ve dükkanı bulunduğu, davalı ...'in ise asgari ücretle Tüpraş'da işçi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Daha önce taraflar arasında görülen ve davacı tarafından açılan boşanma davasının reddine ilişkin 08.03.2007 tarihli hükümle birlikte davalı kadın için 150 TL, çocuklar için 100'er TL tedbir nafakasına karar verilmiş, 2. Hukuk Dairesinin onama ilamı ile kesinleşmiştir.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 gün, 1998/656-688 sayılı ilamında; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların" yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Davalı eşin ekonomik durumunun davacı (kocadan) daha iyi olması davacıyı tedbir nafakası yükümlülüğünden kurtarmaz. Ancak, hükmedilecek (artırılacak) nafakanın miktarını tayinde bu husus dikkate alınmak zorundadır.