muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15848, Karar No: 2014/6465, Tarih: 02.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15848 E.  ,  2014/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2012/308-2013/223

Taraflar arasında görülen davada Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.05.2013 tarih ve 2012/308-2013/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 17.550,00 TL’nin işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen don rizikosunun meyve oluşum döneminde olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 24.777,00 TL'nin son hasat tarihi olan 16.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının faizin tespit tarihinden itibaren başlatılması talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davalı savunmasında, sigortalı davacının poliçesinin zeyil edilmiş olduğu ve bu duruma bağlı olarak da sigortalıya prim iadesinin gerçekleştiği hususlarının göz önünde bulundurularak hesaplanan tazminattan sigortalının prim borcunun hesabı ile prim borcu tutarının tazminattan düşürülmesi isteminde bulunmuştur. Dosya içerisinde bulunan ve T.. T.. Genel Müdürlüğü'nce mahkemeye gönderilen müzekkere cevabında dava konusu sigorta poliçelerinin ve zeyilnamelerinin gönderildiği belirlenmiştir. O halde davacıya ödenmesi gereken sigorta tazminatından mahsubu gereken prim borcunun tutarı konusunda bilirkişiden ek rapor alınması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, davacının ödemesi gereken prim tutarının ne olduğu, ne miktarının ödendiği ve kendisine ne miktar iade edildiği araştırılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Davacı yan, 13.03.2013 tarihli bilirkişi raporu dosyaya sunulduktan sonra 25.04.2013 tarihinde ıslah harcını yatırmak suretiyle davasını kısmen ıslah etmiş, davalı vekili 08.05 2013 tarihli dilekçe ile ıslah edilen kısımla ilgili olarak zamanaşımı def'ini ileri sürerek yapılan ıslaha itiraz etmiştir. Ancak mahkemece, davalı vekilinin ıslaha ilişkin itirazları ve zamanaşımı def'i, davacının talebinin belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmesi gerektiği, bu nedenle, zamanaşımının ilk davanın açıldığı tarihte kesildiği gerekçesiyle reddedilmiş, ıslah edilen miktarı da kapsar şekilde hüküm kurulmuştur. Davaya konu olay 18.03.2010 tarihinde meydana gelmiş olup, kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın ilk hasat tarihi olan 02.07.2010 tarihi itibariyle belirli veya belirlenebilir nitelikte olmasına göre, mahkemece dayanılan HMK’nın 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davası koşullarını taşımayan işbu davada ıslah ile artırılan miktara yönelik ileri sürülen zamanaşımı def’inin buna göre değerlendirilmesi gerekirken, zamanaşımı def’inin yazılı gerekçe ile reddedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6760, Karar No: 2010/7219, Tarih: 23.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/6760 E.  ,  2010/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp Eşyayı Sahiplenmek

HÜKÜM : 765 Sayılı TCK'nun 511, 647 Sayılı Kanunun 4/1, TCK'nun 72. 647 SK. 5.maddeleri uyarınca 1.929 YTL apc

Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK. nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7590, Karar No: 2011/2037, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7590 E.  ,  2011/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici davalıya ait besihane ve evin elektrik tesisatını yaptığını iş bedelinin ödenmediğini belirterek 2.557,00 TL alacak üzerinden icra takibine geçmiş davalı davacı ile şifahi anlaşma yaptıklarını iş bedelinin işin bitiminden sonra piyasa fiyatlarına göre belirlenmesinin kararlaştırıldığını, işin bitmesinden evvel 1.250,00 TL ödediğini belirtmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre yapılan işin bedelinin 2.436,11 TL olduğu saptanarak bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş davalının ödeme savunması ile ilgili bir inceleme yapılmamıştır. Davalı ödeme savunmasını ispat zımnında yazılı delil sunamamış ise de cevap dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayandığının kabulü gerektiğinden mahkemece bu konuda, davacıya yemin teklifine hakkı olduğu davalıya hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca varılması doğru olmamıştır. Kabule göre ise alacak kısmen kabul edildiği halde reddedilen kısım yönünden vekille temsil olunan davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması, alacak yargılama ile belirlenmiş olup likid kabul edilemeyeceği halde icra inkâr tazminatına hükmedilmesi de doğru olmamıştır. Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen sebeplerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25010, Karar No: 2014/509, Tarih: 14.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/25010 E.  ,  2014/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2001-2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 26.01.2003 olan suç tarihinden karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine bekletici mesele niteliğinde bulunmayan sanık hakkında 2001 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının sonucunun bekletici mesele sayılması suretiyle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında "2001-2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5339, Karar No: 2021/5812, Tarih: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5339 E.  ,  2021/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5025, Karar No: 2024/6241, Tarih: 21.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5025 E.  ,  2024/6241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2316 Esas, 2024/104 Karar

DAVA TARİHİ: 09.09.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/261 Esas, 2022/8 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile ecrimisilin tahsili istemi davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 26.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihaî kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar yönünden karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37548, Karar No: 2017/16533, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37548 E.  ,  2017/16533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/295, Karar No: 2019/864, Tarih: 06.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/295 E.  ,  2019/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-... Köyü mevkiindeki ormanlık alanında kesilecek ağaçlarla ilgili davalı ... ile davalı ... Köyü S. S. Tarımsal Kalkınma Koperatifi arasında yapılan sözleşme gereğince belirlenen orman emvallerinin kesimi konusunda anlaşıldığı ve Kooperatifin genelde üyesi olduğu anlaşılan aynı köyden şahıslarla ağaç kesim işleminin yapıldığı bu kpsamda, 05.12.2006 günü ... Köyünün ... mevkiindeki kooperatif üyeleri davalılar ... ile ...'ın 40 numaralı bölmede 10 nolu ağacı kestikleri ve budama soyma işlerini yaptıkları esnada, ağaç tomruklarının bulundukları bölgenin alt kısmında benzer çalışmaları yapan diğer grupta bulunan kazalı ... ile dava dışı diğer kazalı ...'ün üzerine düşmesi sonucu vefat ettikleri anlaşılan olayda, Kurum Bağ-Kur sigortalısı ...'ün hak sahiplerine bağlanan peşin değerli ölüm aylıkları ile yapılan cenaze masrafından oluşan kurum zararının teselsül esasına göre davalılardan tahsilinin istendiği eldeki davada, davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. maddesi olup, Mahkemece, hükme esas alınan kusur raporunda davalı ... %20, davalı ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifi %20, davalı ... %25, davalı ... %25, kazalı sigortalı %5 ve dava dışı diğer kazalı ... %5 kusurlu kabul edilmek ve alınan hesap raporunda da davalıların %95 kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle taleple bağlı kalınarak kabul kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda, dava dışı diğer kazalı ...'ya verilen %5 oranında verilen kusur, ...'nın müterafik kusuru olup, dava konusu olayda kazalı sigortalının ölümüne etkisi yoktur. Hal böyle olunca, Mahkemece bu husus gözetilmek suretiyle olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden tarafların kusur oran ve aidiyetleri hususunda yeniden bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

2-Kabule göre de; gerekçeli karar başlığında davalı ... Köyü S.S. Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin gösterilmesi gerekirken, davada taraf olmayan ...Köyü Muhtarlığının davalı taraf olarak gösterilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ne iadesine, 06.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21605, Karar No: 2013/22323, Tarih: 12.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/21605 E.  ,  2013/22323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3091 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma niteliğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 1. men kararı ve soruşturma evraklarının Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik’in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanığa hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulanan yasa maddesi ve taksit aralığının gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8042, Karar No: 2016/6504, Tarih: 01.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8042 E.  ,  2016/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : a) Sanıklar ..., ... ve Deniz hakkında: Her iki suçtan beraat,

b) Sanıklar ... ve ... hakkında: Sahtecilik suçundan beraat, Dolandırıcılık suçundan mahkumiyet

I. Sanıklar ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen hükümlere yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II. Sanıklar ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen hükümlere yönelik incelemede;

II. Sanıklar ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen hükümlere yönelik incelemede;

Olay tarihinde ... İlçe Tarım Müdürlüğünde işçi olarak çalışan sanık ... ile ziraat teknisyeni olarak görev yapan ..., ... Bankası Akkaya şubesinde servis görevlisi olarak çalışan sanık ... , ’nın babası olan sanık ... ve amcası olan sanık ...’nın, iştirak halinde birlikte hareket ederek, ..., isimli kişilerin herhangi bir başvurusu olmaksızın, Akkaya ilçesinde kendilerine ait taşınmazları varmış gibi çiftçi kayıt sistemine arazi girişlerinin yapılmasını, sanıklar ... ve ...’nın, 23.07.2004 tarihinde doğrudan gelir desteği almak amacıyla ibraz ettikleri belgelerde yer almayan taşınmazların sisteme kaydı yapılarak, ... adına 23.000 m2, ... adına 258.823 m2 fazladan arazi girişinin yapılmasını sağladıkları iddiasıyla kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında; sanıkların üzerine atılı çiftçi kayıt sistemine gerçeğe aykırı olarak arazi girişi yapılmasına iştirak etmekten ibaret eylemlerinin, ortada belgede sahtecilik suçlarına konu olabilecek bir belgenin bulunmaması nedeniyle, resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturmayacağı ancak sübutunun ve unsurlarının varlığı halinde TCK'nın 244/3. maddesinde düzenlenen “sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme” suçunu oluşturabileceği, suç tarihinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanıklar lehine olan 5237 sayılı TCK’nun 244/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sisteme en son veri girişinin yapıldığı 25.09.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III. Sanık ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen beraat hükmüne yönelik incelemede;