muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6847, Karar No: 2012/15801, Tarih: 31.10.2012

Cevap dilekçesinde, yayının hukuka uygun sınırlar içinde yapıldığı savunulmuştur.

Mahkemece, dava ve soruşturmalarla ilgili haberlerin hukuka uygun olduğu benimsenmiş; ancak, 1993 yılında gerçekleştiği belirtilen olay ile internet ortamında kullanıldığı ileri sürülen rumuz konularındaki yayın bölümünün, asıl haber ile ilgili olmadığı ve hukuka aykırılık taşıdığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yazının bütünü göz önünde tutulduğunda, davacı hakkındaki soruşturmaların ceza davasına ilişkin olduğu görülmekte olup; mahkemenin de kabulündedir. Konu güncel olup, kamusal yarar söz konusudur. Diğer yandan, düşünsel bağlılık da korunmuştur. Haberin ayrıntılarına ilişkin hususlar, tazminat ile sorumluluğu gerektirmez. Şu durumda, davanın tümden reddi gerekir. Mahkemece, istemin kısmen kabulü yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalılardan ... İpek Gazetecilik ve Yayıncılık A.Ş. yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre, davacının temyiz itirazlarının ise incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan ... İpek Gaz. Yay. AŞ'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9236, Karar No: 2022/17929, Tarih: 08.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9236 E.  ,  2022/17929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DERECE

MAHKEMESİ : Görele 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiş, davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararından sonra 23.06.2019 tarihli dilekçe ile hükmedilen tazminat miktarının 5778,79 TL'sinden feragat etmiş ve Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 11.05.2022 tarihli ek karar ile davacı vekilinin feragat yetkisi bulunmasına, HMK'nın 310. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir” şeklindeki düzenleme gereğince davacı vekilinin talebine göre yeniden hüküm tesisine karar verilmiş, verilen ek karar süresi içerisinde davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, davacının 23.06.2019 tarihli dilekçe ile hükmedilen tazminat miktarının 5.778,79 TL'sinden feragat ettiği ve Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 11.05.2022 tarihli ek karar ile davacı vekilinin feragat yetkisi bulunmasına, HMK'nın 310. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir” şeklindeki düzenleme gereğince davacı vekilinin talebine göre yeniden hüküm tesisine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan ek kararın ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15395, Karar No: 2019/2491, Tarih: 11.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/15395 E.  ,  2019/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı Suriye Uyruklu ...mirasçılarını temsilen kanuni kayyım ...Mal Müdürü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu 352, 358, 366 parsellerin davacılar ve murisleri tarafından işlenerek üzerine apartman ve bahçe yapıldığını, taşuınmazın bugünkü konuma gelmesinde davalıların katkısı olmadığını, davacılardan ...’ın 352 parselde 1985 yılında krokide sarı ve F ile gösterilen katta ahır ve üstte 2 kat 2 daire inşa ettiğini, ...’ın 1985 yılında sarı boyalı G harfli altta ahır ve üstte 2 kat 2 daire inşa ettiğini, ...’ın 1996 tarihinde mavi A harfli zemin ahır üstte 2 kat 2 daire inşa ettiğini, ayrıca tüm davacıların ortaklaşa 358 nolu parsele 11-17 yaşlarında 420 erik ağacı , ve 3-4 yaşlarında 200 adet erik fidanı diktiğini, 366 parsele 11-17 yaş 280 adet erik , 3-4 yaşlarında 70 adet erik diktiklerini bu nedenle binaların ve ağaçların davacılar adına ayrı ayrı tespitini talep etmiştir.

Davalı Suriye Uyruklu ... Hayır Deyri mirasçılarına izafeten kayyım vekili; aynı taşınmazlara ilişkin ortaklığın giderilmesi davası olduğundan davacıların davayı açmakta hukuki yararlarının olmadığını, taşınmazın bahçe ve ev olarak tapuda kayıtlı olduğunu, davacılarca taşınmaz üzerine tesis yapılamayacağını böyle bir hak talep edemeyeceklerini davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... Çıplak, Fikret Yapıcı, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...; davayı kabul etmişlerdir.

Davalılar ..., ..., ..., ..., Yasire Duyar Odacı, ...; muhdesatları kimin yaptığını bilmediklerini paylarını talep ettiklerini beyan etmişlerdir.

Davalılar ... Çıplak, Fikret Yapıcı, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...; davayı kabul etmişlerdir.

Davalılar ..., ..., ..., ..., Yasire Duyar Odacı, ...; muhdesatları kimin yaptığını bilmediklerini paylarını talep ettiklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece; ilk kararda davacıların davalarının kısmen kabulüne 352 parselde A harfi ile gösterilen evin ..., B harfli evin ..., C harfli evin ... tarafından yapıldığının ve bu kişilere ait olduğunun tespitine, 358 parsel taşınmaz üzerindeki 256 adet erik ağacının ve yine 366 parseldeki 314 adet erik ağacının davacılar tarafından yetiştirildiğinden bu kişilere ait olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 02.03.2000 tarihli ilamında ise tapu maliki olan ... Çolak’ın davaya dahil edilmesi gerektiği ve ortaklığın giderilmesi dava dosyasının incelenerek hukuki yararın varlığına bakılması gerektiği gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bozma sonrası mahkemece davanın kısmen kabulüne 352 parsel üzerinde bulunan ve teknik bilirkişi raporundaki krokiye göre A harfli yerin ..., B harfli yerin evin ..., C harfli yerin evin ... tarafından yapıldığının tespitine, 358 parsel üzerinde bulunan 256 adet erik ağacı ile 366 parsel üzerinde bulunan 314 adet erik ağacının davacılar tarafından dikilip yetiştirildiğinin tespitine fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir. Hüküm davalı Suriye Uyruklu ... Hayır Deyri mirasçılarını temsilen kanuni kayyım Samandağ Mal Müdürü vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesatın tespitine ilişkindir.

Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad. 718). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK mad. 722, 724. ve 729) sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bağşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK mad.106/2) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK mad. 114/1-h, 115)

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; davanın hukuki dayanağı olan Samandağ Sulh Hukuk Mahkemesi 1996/230 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi dosyanın mahkemece dosya arasına alındığı ve yine mahkemece yapılan inceleme sonucunda 31.03.2005 tarihli celsede yapılan tespitte davacısının ... olduğu davanın 10.05.2004 tarihinde takip edilmemesi sebebiyle işlemden kaldırıldığı ve 08.09.2004 tarihinde ise açılmamış sayılmasına karar verildiği belirtilmiş olup iş bu davanın ise karar tarihi 10.11.2005 olduğuna göre dava açıldığı tarihte var olan hukuki yarar dava devam ederken ortadan kalkmıştır. Bu durumda mahkemece hukuki yarar olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Suriye uyruklu ... Hayır Deyri mirasçılarını temsilen kanuni kayyım Samandağ Mal Müdürü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

11.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32213, Karar No: 2021/4210, Tarih: 03.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32213 E.  ,  2021/4210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Muş Merkez İdeal Mağazası isimli iş yerinin açık olduğu zaman diliminde, rızaya ihtiyaç duyulmadan mutad olan saatte girilmesi nedeniyle, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk ve sanığın atılı suçtan beraati yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17520, Karar No: 2014/16229, Tarih: 17.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/17520 E.  ,  2014/16229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut ...Belediye Başkanlığının ........2011 tarihli yazısında, dava konusu taşınmazın ... imar planı sınırı dışında kaldığı, .../5000 ölçekli ... nazım imar planında parklar ve dinlenme alanları olarak gösterilen alanda kaldığı, meskûn alanda olmayıp alt yapı hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye merkezine kuşbakışı uzaklığının ...,... km olduğu belirtilmiş; geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ....07.2014 tarihli yazısında ise, dava konusu taşınmazın ... .../1000 ölçekli Konut dışı kentsel çalışma alanı uygulama imar planı sınırı içerisinde yer aldığı, imar durumunda karayolları kamulaştırma sınırı içerisinde olup yol olarak tanımlı olduğu, yerleşim merkezine uzaklığının yaklaşık ...,... km olduğu, ulaşım olanaklarından yararlandığı bildirilmiştir.

Yukarıda açıklanan belediye başkanlığı yazıları arasındaki çelişkilerin nedeni de sorulmak suretiyle değerlendirme tarihi olan ........2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş .../1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun ....04.1998 gün ve 1996/...-1998/... sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7737, Karar No: 2024/11855, Tarih: 27.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7737 E.  ,  2024/11855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/19 E., 2023/76 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Bağ-Kur sigortalılık tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının 01.01.1990-04.10.2000 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/17-2020/180 sayılı kararıyla; "Davacının davasının kısmen kabulü ile

Davacı ... T.C. kimlik numaralı ...'nın primleri ödenmek koşulu ile 01.01.1990 - 31.12.1993, 01.01.1994 - 26.12.1995 tarihleri arasındaki sürelerin primlerinin ödenmesi şartıyla Bağ-Kurluluk süresi olarak tespitine karar verilmiştir.

" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ve 2021/2565-2022/2129 sayılı kararıyla davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; şarta bağlı hüküm kurulamayacağı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının Bağ-Kurluluk başvuru giriş bildirgesinin 23.01.2003 tarihli olması ve ilk prim ödemesinin 18.03.2003 tarihi olduğu gözetilerek, davacının vergi mükellefi olduğu süreler dikkate alınarak,

"1-Davacının davasının kısmen kabulü ile

2-... T.C. Kimlik numaralı davacı ...'nın 01.01.1990-31.12.1993, 01.01.1994-26.12.1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespitine, " karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

"1-Davacının davasının kısmen kabulü ile

2-... T.C. Kimlik numaralı davacı ...'nın 01.01.1990-31.12.1993, 01.01.1994-26.12.1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespitine, " karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Bağ-Kur sigortalılık tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 1479 sayılı Kanun'un Geçici 18 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un Geçici 8 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9324, Karar No: 2012/450, Tarih: 10.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/9324 E.  ,  2012/450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlali, mala zarar verme, tehdit, hakaret

Hüküm : 1- ... hakkında:

...'e karşı yaralama eylemi suçu yönünden:

TCK'nın 86/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (80 TL adli para cezası)

...'e karşı mala zarar verme suçu yönünden:

TCK'nın 151/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (80 TL adli para cezası)

...'ya karşı yaralama suçu yönünden;

Beraat

Konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden:

Beraat,

... ve ...'e karşı hakaret yönünden; Beraat

2- ... hakkında;

...'e karşı yaralama suçu yönünden:

TCK'nın 86/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (80 TL adli para cezası)

... ve ...'ya karşı tehdit suçu yönünden:

TCK'nın 106/1, 43, 62/1, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3740 TL adli para cezası) ...'ya karşı kasten yaralama suçu yönünden: Beraat

Konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden:

Beraat,

... ve ...'e karşı hakaret suçu yönünden; Beraat

3- ... hakkında:

...'e karşı yaralama suçu yönünden:

TCK'nın 86/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (80 TL adli para cezası)

...'ya karşı yaralama suçu yönünden:

TCK'nn 86/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (80 TL adli para cezası)

Konut Dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden:

Beraat

... ve ...'e karşı hakaret suçu yönünden; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin, sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat kararlarını da temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, bu hususta tebliğnamede görüş belirtilmediğinden ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.