muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10215, Karar No: 2023/205, Tarih: 01.02.2023

meydana getirebileceğini öngörmesine ve bu neticelerin gerçekleşmesini mümkün ve muhtemel olarak tasavvur etmesine rağmen muhtemel neticeyi kabullenerek fiili işlemesi hâlinde olası kast söz konusu olacaktır.

3. Olası kast ile doğrudan kast arasındaki farkı ortaya koyan en belirgin unsur, doğrudan kasttaki bilme unsurudur. Fail hareketinin kanuni tipi gerçekleştireceğini biliyorsa doğrudan kasıtla hareket ettiğinin kabulü gerekmektedir. Yine failin hareketiyle hedeflediği doğrudan neticelerle birlikte, hareketin zorunlu veya kaçınılmaz olarak ortaya çıkan sonuçları da açıkça istenmese dahi doğrudan kastın kapsamı içinde değerlendirilmelidir. Belli bir sonucun gerçekleşmesine yönelik hareketin, günlük hayat tecrübelerine göre diğer bir kısım neticeleri de doğurması muhakkak ise failin bu sonuçlar açısından da doğrudan kastla hareket ettiği kabul edilmelidir.

4. Olası kastı doğrudan kasttan ayıran diğer ölçüt, suçun kanunî tanımındaki unsurların gerçekleşmesinin muhakkak olmayıp muhtemel olmasıdır. Fail, böyle bir durumda muhakkak değil ama, büyük bir ihtimalle gerçekleşecek olan neticenin meydana gelmesini kabullenmekte ve "olursa olsun" düşüncesi ile göze almakta, neticenin gerçekleşmemesi için herhangi bir çaba göstermemektedir. Olası kastta fiilin kanunda tanımlanan bir sonucun gerçekleşmesine neden olacağı muhtemel görülmesine karşın, bu neticenin meydana gelmesi fail tarafından kabul edilmektedir.

5. 5237 sayılı Kanun'un hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde "kanunda tanımlanmış haksızlık" olarak ifade edilen suç, kural olarak ancak kastla, kanunda açıkça gösterilen hâllerde ise taksirle de işlenebilir. İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksirde, failin cezalandırılabilmesi için mutlaka kanunda açık bir düzenleme bulunması gerekmektedir. 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin ikinci fıkrasında taksir;

"... dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir."

Şeklinde tanımlanmıştır.

6. Taksirli suçlarda, gerek icrai, gerekse ihmali hareketin iradi olması ve meydana gelen neticenin öngörülebilir olması gerekmektedir. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden

bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir.

7. Sonucun gerçekleşmesinde mağdurun taksirli davranışının da etkisinin olması hâlinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum, failin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmeyecektir. Türk ceza hukuk sisteminde kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilecektir.

8. 5237 sayılı Kanun'da taksir; "basit" ve "bilinçli" taksir olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmuş, 22 nci maddenin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir;

8. 5237 sayılı Kanun'da taksir; "basit" ve "bilinçli" taksir olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmuş, 22 nci maddenin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir;

"Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi ..."

Şeklinde tanımlanmış, bu hâlde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür.

9. Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırdedici ölçüt, taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir hâlinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

10. Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür.

11. 5237 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasında; "Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi ..." şeklinde tanımlanıp başkaca ayırıcı unsura yer verilmeyen olası kast ile aynı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrasında; "Kişinin, öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır." biçiminde tanımlanan bilinçli taksirin karıştırılacağı hususu öğretide dile getirilmiş, kanun koyucu da madde metninde yer vermediği "kabullenme" ölçüsünü aynı

maddenin gerekçesinde; "Olası kast halinde suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşeceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir, diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir." şeklinde açıklamak suretiyle, olası kastı bilinçli taksirden ayıracak kıstası ortaya koymuştur.

12. Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.

13. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; İlk Derece Mahkemesince suç vasfının tayin ve tespitine ilişkin, denetime imkân verir şekilde değerlendirme yapıldığı, sanığın suçta kullandığı silahın öldürmeye elverişli olması, tabancanın etki alanı içerisinde yoğun yerleşim yerinin bulunması, sanığın ateş ettiği binanın etrafında çok sayıda ev ve iş yeri bulunmasına rağmen rastgele ateşlediği mermilerden birinin çevrede bulunan kişilerden birisine isabet ederek yaralanmasına ya da ölmesine sebebiyet verme ihtimalini öngörmesine rağmen, öngörülebilir ve olası neticeleri kabullenerek eylemine devam etmesi göz önünde tutularak sanığın eylemini olası kastla gerçekleştirdiğinin kabul edildiği anlaşılmakla, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayanan suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Ceza Tayini Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suçun silahla işlenmesi, sanığın kusurunun ağırlığı göz önünde bulundurulduğunda, olası

kast nedeniyle uygulanan 5237 sayılı Kanun'un 20 yıldan 25 yıla kadar hapis cezası öngören 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezanın alt sınırdan (20 yıl hapis cezası) belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/1157 Esas, 2022/1608 Karar sayılı kararında sanık ile müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1673, Karar No: 2016/1243, Tarih: 05.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/1673 E.  ,  2016/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KIYI KANUNU GEREĞİNCE AÇILAN

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ile müdahalenin meni istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,05.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31842, Karar No: 2017/15513, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31842 E.  ,  2017/15513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/493, Karar No: 2024/2302, Tarih: 12.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/493 E.  ,  2024/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2352 E., 2022/1627 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ...'ın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 15 günlük kanunî temyiz süresi geçtikten sonra sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 188 inci maddenin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Yalova 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2022 tarihli kararı ile birleştirme kararı verilmiştir.

3. Yalova 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 188 inci maddenin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi , 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyet ve hükmen tutuklanması kararı verilmiştir.

4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13.Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafi istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, istihbar bilgi üzerine alınan arama kararına istinaden gerçekleştirilen arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, istihbar bilgi üzerine alınan arama kararına istinaden gerçekleştirilen arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurulduğu bilgisi üzerine sanığa ait ikamette yapılan aramada 0,5 ml mavi kapalı pet su şişesinin kenarı delinerek uyuşturucu madde içiminde kullanılan ve içinde metamfetamin kalıntısı bulunan düzenek ile net ağırlığı 70,1 gr gelen poşet içerisinde sentetik kannabinoid maddesi ele geçirildiği, tanık beyanları, kriminal raporlar ele geçen madde miktarı ve ele geçme biçimi nazara alındığında sanığın ikametinde satışa hazır vaziyette uyuşturucu ve uyarıcı madde bulundurma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 29.11.2021 tarihli ikamet arama, yakalama el koyma tartı ön ekspertiz tutanağında, 29.11.2021 gün gelen istihbari bilgi neticesi, sanık ve eşinin ikametinde yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurdukları ve uyuşturucu madde imal ve ticareti yaptıkları yönünde bilgi gelmesi üzerine alınan arama kararına istinaden ikamette yapılan aramada girişte bulunan oda içerisinde sağ tarafta bulunan masa üzerinde mavi renkli poşet içerisinde yeşil renkli bitki parçacıkları olduğu, şubede yapılan tartımında daralı 286 gr ağırlığındaki maddenin renk koku ve görünüm itibariyle sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesi olduğu, yine masanın üzerinde 0,5 ml mavi kapalı pet su şişesinin kenarı delinerek uyuşturucu madde içiminde kullanılan ve içinde metamfetamin kalıntısı bulunan düzenek, ikametin mutfak olarak kullanılan bölümünde dedektör arama köpeğinin tepki vermesi üzerine yapılan aramada bebek bezi poşeti içerisinde şeffaf renkli poşete sarılı vaziyette yeşil renkli bitki maddenin yapılan değerlendirmesinde renk koku ve görünüm itibariyle sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesi olduğu, değerlendirilen maddeye el konulduğu, imza altına alınmıştır.

3. Bursa Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 03.02.2022 tarihli Uzmanlık Raporunda, 70,1 gram ağırlığında açık yeşil renkli bitki parçalarının uyuşturucu maddelerden sentetik kannabinoidler grubunda yer alan ADB-BUTINACA etken maddesini içerdiği, 493,1 gram ağırlığında açık yeşil renkli bitki parçalarının 2313 sayılı yasa kapsamında bulunan herhangi bir uyuşturucu ve uyarıcı madde içermediği, cam ve plastikten oluşan düzenek üzerinde uyuşturucu maddelerden metamfetamin kalıntısı bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesi Toksikoloji Şubesi'nin 15/10/2021 Tarihli raporunda sanık ...'dan alınan kan numunesi üzerinde yapılan inceleme neticesinde uyuşturucu-uyarıcı maddelerden methamphetamine bulunduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanık ... suçlamaları kabul etmese de kriminal raporlar, alınan savunmalar ve ikamette ele geçen uyuşturucu maddenin gramaj değeri, ele geçme biçimi gözetildiğinde ayrıca Yargıtay içtihatları ışığında 20-25 gramın kullanımda kalabilecek sınırının üzerinde olduğu, sanığın ekonomik durumu ve aylık kazancının da elverişli olmadığı, 2020 Türkiye uyuşturucu raporunda 2018 yılında 657 madde bağlantılı ölüm olayının %45,8’inde (301) sentetik kannabinoid'in, 2017 yılında ise 941 madde bağlantılı ölüm olayının %59,9’unda (564) yine sentetik kannabinoid mevcut olduğu, sanığın savunmalarının cezadan kurtulmaya yönelik, hayatın olağan akışına aykırı olduğu değerlendirilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın temyiz isteğine yönelik;

04.11.2022 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı 01.09.2023 tarihinde hükmü temyiz eden sanığın 5271 sayılı Kanun'un 291 maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 15 günlük kanunî temyiz süresi geçtikten sonra sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz isteğine yönelik;

Kriminal Polis Laboratuvarınca, uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin müsaderesi hususunda her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık ...'ın ikametinde farklı tarihlerde yapılan aramalarda ele geçen maddelerin çeşitliliği ve miktarı dikkate alındığında sanığın uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçunu işlediği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Ancak sanık hakkında gözaltı ve tutuklukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtayca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ...'ın temyiz isteğine yönelik;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13.Ceza Dairesi'nin 20.10.2022 tarihli kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz isteğine yönelik;

V. KARAR

A. Sanık ...'ın temyiz isteğine yönelik;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13.Ceza Dairesi'nin 20.10.2022 tarihli kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz isteğine yönelik;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı

gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasına "Sanığın gözaltında ve tutululukta kaldığı sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince mahkûmiyetinden MAHSUBUNA," ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yalova 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2483, Karar No: 2019/4861, Tarih: 21.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2483 E.  ,  2019/4861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi ile artırıcı nedenin olmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık hakkında vergi usul kanununa muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

1- Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, sahte fatura düzenlemek suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet kararı verilmiş ise de; öncelikle durma kararı verilerek, bu suça yönelik 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2007 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu ve temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtilmesine rağmen, 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27557, Karar No: 2013/335, Tarih: 10.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/27557 E.  ,  2013/335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Kısa ve gerekçeli kararda 2002 olması gereken takvim yılının 1999-2001 takvim yılları olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 20.12.2002 ve 21.06.2003 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.