muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13051, Karar No: 2022/8299, Tarih: 25.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13051 E.  ,  2022/8299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 25/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4712, Karar No: 2024/6129, Tarih: 11.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/4712 E.  ,  2024/6129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2666 E., 2024/1540 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/66 E., 2021/193 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede: Bölge Adliye Mahkemesinin 01.07.2024 tarihli ve 2022/2666 Esas, 2024/1540 Karar sayılı kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulduğu görülmüştür.

Yargılamanın yenilenmesi talebinin ilk olarak 15.12.2020 havale tarihli dilekçe ile talep edildiği ve İlk Derece Mahkemesinin 2021/66 sayılı esasına kaydedildiği, İlk Derece Mahkemesince 15.04.2021 tarihinde talebin reddine karar verildiği, kararın temyizi üzerine Dairenin 17.02.2022 tarihli ve 2021/6896 Esas, 2022/1320 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341 ve devamı maddeleri uyarınca istinaf yolu incelemesine tabi bulunduğu gerekçesiyle dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere iadesine karar verildiği, dosya istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesinde iken 03.10.2022 tarihinde UYAP üzerinden ikinci kez yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu, talepte bulunanlar tarafından bu talebin yeni nedenlere dayalı olduğunu belirten dilekçe ile talebin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesinin istenildiği, İlk Derece Mahkemesince de 09.12.2022 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verildiği, ek kararın istinaf edildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 01.07.2024 tarihli ve 2022/2666 Esas, 2024/1540 Karar sayılı kararı ile 15.12.2020 havale tarihli dilekçe ile talep edilen ve İlk Derece Mahkemesinin 2021/66 Esas sayılı davasına ilişkin inceleme yapıldığı, 09.12.2022 tarihli ek karara ilişkin istinaf incelemesi yapılmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli ek kararına ilişkin istinaf incelemesi de yapıldıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi için Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,

11.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7922, Karar No: 2019/20684, Tarih: 17.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/7922 E.  ,  2019/20684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddi ile davalı ... Belediye Başkanlığı ve davacılar yönünden kabul edilerek HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17/12/2019 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddi ile davalı ... Belediye Başkanlığı ve davacılar yönünden kabul edilerek HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılmak suretiyle davanın kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin olduğunun tespiti ile ecrimisil talebinin kabul edilmesi suretiyle yeniden esas hakkında kurulan hüküm; davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki (kök parsel) Mersin ili, Toroslar ilçesi, Yalınayak mahallesi 318 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki (kök parsel) Mersin ili, Toroslar ilçesi, Yalınayak mahallesi 318 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, taşınmazın ilk dönem getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Aynı mahalde yeralan 337 parsele ilişkin olarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 17/841 Esas 2018/122 K. sayılı ilk derece mahkemesinin kararının düzeltilmesi suretiyle kurulan hükmüne esas bilirkişi kurulu raporunda belirtilen yönteme uygun olarak ecrimisil hesaplaması yapıldığı ve kararın Dairemizin 2018/7931 E. - 2019/20670 K. sayılı kararı ile onandığı anlaşıldığından, güçlü delil niteliğindeki bu dosyada ki bilirkişi kurulu raporu dosya arasına alınıp, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen hususlara dikkat edilmeden yazılı şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna göre ecrimisil bedeli tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3886, Karar No: 2024/5965, Tarih: 06.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3886 E.  ,  2024/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/1013 Değişik İş

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19.06.2023 tarihli ve 2023/6942 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/77504 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/77504 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki ...'un, kendisini diş teknisyeni olarak tanıtan ve Özel ... Ağız ve Diş Sağlığı ortaklarından olduğunu söyleyen şüpheli ile dişlerinin yapımı için anlaştıkları 45.000,00 Türk lirasının 43.000,00 Türk lirasını elden ödediğini, kalan 2.000,00 Türk lirasını ödemek için gittiğinde şüphelinin işten ayrıldığını ve daha önce ödediği meblağı iş yerine ödemediğini öğrendiğini iddia etmesi üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, kurucu ortağı olduğu diş polikliniğinde daha önce aynı zamanda muhasebeci olarak çalışan ve sonradan işten ayrılan şüpheli ile iş yeri arasındaki ihtilafın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şüphelinin kollukta ve Cumhuriyet Savcısına vermiş olduğu ifadelerinde, müştekiden 36.000,00 Türk lirası aldığını kabul ederek, şirket hesabına yatırdığı savunmalarında bulunması, soruşturmaya sonradan dahil olan polikliniğin kurucu ortağı olan diğer müştekinin, şüphelinin müşteki ... ve daha pek çok hastadan haricen aldığı paraları şirket hesabına yatırmadığını öğrendiklerini ifade etmesi, şüphelinin tanık olarak gösterdiği şirket müdürünün ise müştekilerin ifadelerini doğrulaması karşısında, şirket adına kayıtlı hesap bilgileri ve hesap hareketlerinin incelenmesini, şüpheli hakkında aynı konuda başkaca soruşturma dosyaları ile hakkında açılmış hukuk davaları bulunup bulunmadığının araştırılmasını, varsa ilgili dosyaların da getirtilerek incelenmesini müteakip hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre; dosyada bulunan PTT kayıtlı gönderi takibi üzerinden yapılan sorgulama çıktısına göre, Gölcük Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.01.2023 tarihli ve 2022/5881 Soruşturma, 2023/302 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının, 4006089112265 gönderi barkod numaralı tebligatı ile şikâyetçi ...'a tebliğe çıkartıldığı ve 20.01.2023 tarihinde 21.MAD. GÖRE MUHTARA TESLİM şeklindeki ibareyle tebliğ edildiğinin belirlendiği, bununla birlikte tebligat parçasının dosya içerisinde mevcut olmadığının anlaşılması karşısında; tebligatın usulüne uygun olup olmadığının denetlenmesi bakımından, belirtilen tebligat parçasının aslının ya da aslı gibidir yapılmış onaylı ve okunaklı bir suretinin gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12126, Karar No: 2014/12757, Tarih: 07.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/12126 E.  ,  2014/12757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken sanığın suç yolunda katettiği mesafe, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılması yerine, en üst oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2547, Karar No: 2016/16040, Tarih: 07.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/2547 E.  ,  2016/16040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; iflasın ertelenmesi davasında borçlu şirket hakkında verilen ihtiyati tedbir ara kararı gereğince takibin iptalini talep ettiği, mahkemece takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/636 Esas sayılı ve borçlu tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasında 13.07.2015 tarihinde mahkemece; “borçlu firma hakkında hangi nedene dayanırsa dayansın her türlü ihtiyati haciz, ihtiyati tedbir ve muhafaza işlemleri de dahil tüm takip işlemlerinin durdurulmasına” şeklinde tedbir ara kararı verildiği görülmektedir.

İcra mahkemesi hakimi, tedbir kararının içeriği ile bağlı olup, iflasın ertelenmesi davasına bakan mahkemenin verdiği bu tedbir kararını yorumlayamaz.

Somut olayda, anılan mahkemece ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra, 19.08.2015 tarihinde icra takibi başlatılmış ise de; ihtiyati tedbir kararında, icra takibi yapılmamasına veya yapılacak takiplerin iptaline ilişkin bir hüküm mevcut olmayıp, yapılan ve yapılacak tüm takip işlemlerinin durdurulmasına karar verildiği anlaşıldığından; mahkemece, alacaklı tarafından başlatılan icra takibinin iptali yerine durdurulmasına karar verilmesi gerekir. Ancak, daha önce borçlunun başvurusu üzerine, icra müdürlüğünce bu tedbir kararı dikkate alınarak takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece, takibin iptali isteminin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17876, Karar No: 2015/25517, Tarih: 24.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17876 E.  ,  2015/25517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2015

NUMARASI : 2014/384-2015/144

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan ve imar uygulaması sonunda yolda kalan yapı ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan ve imar uygulaması sonunda yolda kalan yapı ve ağaçların kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/383, Karar No: 2025/1048, Tarih: 06.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/383 E.  ,  2025/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1324 E., 2024/1738 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/702 E., 2024/172 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi ve akabinde de istinaf başvurusundan feregat edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf kanun yoluna başvurulmaktadır. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince başvurunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bölge adliye mahkemesi kararına karşı başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde, aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle, istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve istinaf başvurusu usulden reddedilmiştir. Hâl böyle iken, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davacı tarafın erkeğin istinaf başvurusunun usulden reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1541, Karar No: 2008/2986, Tarih: 03.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1541 E.  ,  2008/2986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı M.Şükrü Toprak tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 6.295.00.YTL sı hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek davalının poliçesinden 2.750.00.YTL düşülerek 3.545.00.YTL sı tazminatın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılar...ve birleştirilen dosya davalısı...'tan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar duruşmalara katılmamış savunma yapmamıştır.

Mahkemece davanın kabulü ile 3.545.00.YTL'sı tazminatın 15.4.2004 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar ... davalı ... tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı M.... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kazaya karışan ... plakalı aracın davalı ...’a ait olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de , davalı tarafından temyiz dilekçesi ekinde ibraz edilen İnegöl 1.Noterliğinin 20.10.2003 tarih ve 9753 yevmiye numaralı satış sözleşmesine göre aracın 25.02.2004 kaza tarihinden önce davalı ...tarafından satılmış olduğu anlaşılmaktadır. Bu hale göre kaza tarihinde araç sahibi olmayan davalı ...hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken diğer davalılarla birlikte tazminattan sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ;yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 3.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.