muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14337, Karar No: 2012/2069, Tarih: 29.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14337 E.  ,  2012/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden maliki olduğu, çekişmeli 1584 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, tescile tabi olmayan alanlar olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Yasanın 5841 sayılı Yasa ile değişik 12/son maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne ilave düzenlemeler getiren 5841 sayılı Yasa gereğince davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan bu Yasa, Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeni gibi Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı da usuli kazanılmış hakkın istisnaları arasında yer alır. Öte yandan, davacı Hazine çekişme konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/296, Karar No: 2013/3247, Tarih: 16.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/296 E.  ,  2013/3247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ....09.2012 gün ve 2387 Esas, 5098 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin başkanı olduğu dönemde yapılan ....01.2001 tarihli genel kurulda, davacıya üç adet dairenin verileceğine karar verildiği halde, bu dairelerin davacıya verilmediğini, ayrıca kooperatif başkanı olarak kooperatifin karşılıksız çekleri için 35.000,00 TL ödediğini ileri sürerek, üç adet dairenin teslimi, teslimin mümkün olmaması halinde dairelerin bedelleri ile çekler için ödenen 35.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin ....09.2012 tarih ve 2387 E, 5098 K sayılı ilamı ile, tapu iptal ve tescil istemi bakımından ....01.2001 tarihli genel kurul kararına dayanıldığı, iptal edilmediği sürece davacının genel kurul kararından kaynaklanan haklarını talep etme hakkının bulunduğu, davacının davalı kooperatif lehine yaptığı ödemelere ilişkin makbuzlara, çek alacaklısı olan şirketin kayıtlarına ve yemin deliline dayanmış olmasına rağmen, mahkemece bu konuda yeterli inceleme ve araştırma da yapılmadığı, ayrıntılı ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve ....01.2001 tarihli genel kurulun .... maddesiyle davacıya verilmesine karar verilen dairelerin, huzur hakkı karşılığı olduğunun belirtilmemiş olmasına göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, ...,55 TL harç ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11712, Karar No: 2017/25345, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11712 E.  ,  2017/25345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7171, Karar No: 2013/11228, Tarih: 12.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7171 E.  ,  2013/11228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK’nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın isminin gerekçeli karar başlığında "... A.Ş." yerine "..." olarak belirtilmesi ile hükmedilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında günlüğü taktiren 20 TL yerine 80 TL olarak gösterilmesi sonuç adli para cezası doğru olarak belirlendiğinden mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın savunmasında haciz işleminden sonra iş yerinden ayrıldığını ve iş yerinin borçlu tarafından başkasına devredildiğini, temyiz dilekçesinde de suça konu mahcuzların Bakırköy 2. İcra Müdürlüğünün 2010/3943 talimat sayılı dosyasından haczedilerek muhafaza altına alındığını iddia etmesi karşısında, Bakırköy 2. İcra Müdürlüğünün 2010/3943 talimat sayılı dosyası getirtilip incelenerek mahcuzların suç tarihi itibarıyla mevcut olup olmadığı anılan dosyada haczedilip edilmediği, sanığın mahcuz mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, gerektiğinde borçlu firma yetkilisi olan Ahmet Kutlu da tanık olarak dinlenilmek suretiyle belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan Kanun maddelerinin TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri yerine "TCK'nın 50/(1)-a" maddesi olarak gösterilmesi,

2- Hükmedilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan Kanun maddesinin TCK'nın 52/1-2. maddesi yerine "TCK'nın 50/1-a" maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13535, Karar No: 2016/8042, Tarih: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13535 E.  ,  2016/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 4.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33932, Karar No: 2024/7852, Tarih: 30.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33932 E.  ,  2024/7852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2064 E., 2019/1682 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf talebinin esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 30.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2281, Karar No: 2025/377, Tarih: 15.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/2281 E.  ,  2025/377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/51 E., 2022/2360 K.

Her ne kadar tebliğnamede katılan sanık ... müdafiinin, katılan sanık ...'ın ...'a yönelik kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyiz talebinin hükmün niteliği ve daha önce istinaf edilmediğinden kesinleşmesi nedeniyle temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin reddi talep edilse de sanık ...'ın ...'a yönelik kasten yaralama eylemi sebebiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir karar bulunmadığından incelemesi dışı bırakılmıştır.

Sanık ...'ın katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin temyiz talebi yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2021 tarihli ve 2020/447 Esas, 2021/291 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/51 Esas, 2022/2360 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırmaya, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırmaya, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, gönüllü vazgeçme şartlarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, alkollü sanığın aralarında daha önceden husumet bulunan katılanı öldürmeye elverişli tüfekle yakın mesafeden ateş ederek hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı ve vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkilediği, sanığın öldürme tehditlerinde bulunduğu, katılan yere düştükten sonra da vurmaya devam ettiği, katılanın yaralanması sebebiyle hayati tehlike geçirdiği de dikkate alındığında ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2022/51 Esas, 2022/2360 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8391, Karar No: 2016/7565, Tarih: 13.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8391 E.  ,  2016/7565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 53. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında 2 yıl hapis ve 3.200 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile ...'un uzun zamandan beri civar il ve ilçelerde bulunan su sebili, güneş enerjisi, güvenlik kamera kurulumu ve satışı yapan şirketleri tespit ettikten sonra söz konusu şirketlerle sözleşme imzalayarak bu sistemleri .....'ndeki ikametlerine kurdurdukları, bu şekilde evlerine kurulan su sebili, güneş enerjisi gibi sistemleri daha sonradan sökerek satın aldıkları fiyattan aşağıda bir fiyata piyasaya sattıkları ve geçimlerini bu şekilde sağladıkları, bu bağlamda suç tarihinde sanıkların .....ilinde su sebili satışı ve kurulumu yapan ..... Arıtma Sistemleri şirketinden üç adet su arıtma sistemi satın aldıkları, şirket görevlilerince söz konusu sebillerin kurulumunun .....i'nde sanıkların ikametine yapıldığı ancak sanıkların şirket çalışanlarını oyalamak suretiyle ilk etapta ödenmesi gereken peşinatı ödemekten kaçındıkları anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3456, Karar No: 2018/1763, Tarih: 27.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3456 E.  ,  2018/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, sanık hakkında vergi incelemesinin 2006 yılında sahte belge kullanmak suçundan yapılıp bu eylemle ilgili vergi suçu raporu tanzim edilerek mütalaa verildiği, 06.04.2011 tarihli ve 2011/2191 sayılı iddianame ile ise 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açıldığı; sahte fatura kullanma suçuyla ilgili dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmış olup; 5271 sayılı CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip 2006 yılında sahte fatura düzenleme suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşamayan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19118, Karar No: 2014/20379, Tarih: 03.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19118 E.  ,  2014/20379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...'ın çektikleri bir kısım parayı duruşmada tanık olarak dinlenen ...'a verdiklerini iddia ettiklerinden, ... hakkında zamanaşımı süresi içinde yasal gereğinin yapılması mümkün görülmüştür.

1-Sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... vekili, katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç işlemek için örgüt kurma ve suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma suçlarının kamu idaresine karşı işlenmesi ve şikayetçilerin bu suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi karşısında usulsüz verilen katılma kararının hükmü temyiz hak ve yetki vermeyeceği cihetle; şikayetçiler ..., ... ve ... adına vekillerinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... ve katılan ... vekillerinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıkların, katılanlar ... ve ...'e yönelik dolandırıcılık suçlarına katıldıklarına dair bir iddia bulunmadığı cihetle, sanıklara atılı dolandırıcılık suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... ve ... hakkında usulsüz verilen katılma kararının hükmü temyiz hak ve yetkisi vermeyeceğinden; şikayetçiler ... ve ... adına vekillerinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... vekilinin; sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın; sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafinin; sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafinin; sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

3-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... vekilinin; sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın; sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafinin; sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafinin; sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Son zamanlarda çok yaygın olarak kullanılan dolandırıcılık türü olarak, daha önceden bankadaki hesaplarında para olduğunu bir şekilde tespit ettikleri kişileri telefonla aramak suretiyle kendilerini terörle mücadele şubesinden başkomiser, emniyet amiri-müdürü veya özel yetkili Cumhuriyet savcısı olduğu izlenimi yaratılıp inandırıcılığı arttırmak için de fonda telsiz seslerini de eklemek suretiyle mağdur kişilere "hesaplarından veya cep telefonlarından yasa dışı örgütlere para aktarıldığı, yasa dışı örgüt elemanlarının takibe alındığı, dolandırıcıların kendilerine ait hesaplara girip paralarını aktarabileceklerini, bu hesapların güvenceye almak istediklerini ve ayrıca yasa dışı hareket eden şahısların yakalanması" yönünde telkinlerde bulunularak mağdurların ikna edildiği, verilen hesap numaralarına para gönderilmesinin istendiği ve mağdurlar tarafından hesaplarında yüklü miktarın başka hesaplara aktarılmasını sağladıktan sonra yatırılan paraların çekilmek suretiyle dolandırıcılık suçunun işlendiği;