muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3257, Karar No: 2016/117, Tarih: 29.01.2016

Evlatlık küçük ise, evlat edinenin soyadını alır. Ergin olan evlatlık, evlat edinilme sırasında dilerse, evlat edinenin soyadını alabilir (TMK. m. 314/3, Soyadı Nizamnamesi m. 15/2).

Anası ve babası belli olmayan bulunmuş çocuklara soyadını nüfus müdürü verir (5490 s. NHK. m. 19/3).

Görüldüğü gibi, çocuk soyadını; doğumla, soybağının kurulmasıyla, evlat edinme yoluyla ve idari yolla kazanmaktadır. Çocuk evlilik birliği içerisinde doğmuş ise; ailenin, başka bir ifade ile babanın soyadını; çocuk, evlilik birliği dışında doğmuş ve babayla bir soybağı kurulmamış ise anasının soyadını; soybağı ana ve babanın sonradan evlenmesiyle veya tanıma (TMK. m.295) yahut da mahkeme kararıyla (TMK. m. 301) kurulmuş ise çocuk babasının soyadını almaktadır. Bu düzenlemelerden çıkan sonuç şudur ki; çocuğun soyadı, ana ve babasıyla soybağı ilişkisini göstermektedir. O halde, ergin olmayan çocuğun, doğumla veya kan bağına dayanan soybağının yahut da yapay soybağının (evlat edinme) kurulmasıyla kazandığı soyadının; velayet hakkına sahip olan ebeveyn ya da çocuk vesayet altında ise vasisinin talebiyle değiştirilip değiştirilemeyeceği sorunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 321. maddesi hükmü ve soybağının hükümleri esas alınarak çözülecektir. Bu hüküm ve soybağının hüküm ve sonuçlarına ilişkin diğer düzenlemeler, TMK’nın "Aile Hukuku" başlığını taşıyan ikinci kitabında, "Hısımlık" başlıklı ikinci kısmının "Soybağının Hükümleri" başlıklı ikinci ayırımında yer almaktadır.

Bu aşamada belirtilmelidir ki 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun “Aile mahkemelerinin görevleri “ başlıklı 4.maddesinin 1.fıkrası;

“1. 22.11.2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 3.12.2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medenî Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler,…”

Hükmünü içermekte olup, sözkonusu uyuşmazlıklarda aile mahkemeleri görevlidir.

Bir uzmanlık mahkemesi olarak tasarlanan ve kendine özgü usul hükümleri taşıyan bu kanun, evvelce genel hukuk mahkemelerince bakılan aile hukukundan doğan dava ve işleri bu mahkemelerden alarak uzmanlık mahkemesine vermiştir. Bu Kanunun 7. maddesinin 3. fıkrası gereğince de; özel kanunlardaki hükümler saklı kalmak kaydıyla; bu kanunda hüküm bulunmayan konularda Türk Medeni Kanununun Aile Hukukuna ilişkin usul hükümleri ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri uygulanır. Dava, ergin kişinin haklı sebeple soyadının değiştirilmesi niteliğinde değil, evlilik birliği içerisinde doğan çocuğun, doğumla kazandığı "aile soyadının" değiştirilmesi talebine ilişkin olduğuna göre, davanın çözüm yeri, aile mahkemesi kurulmuş olan yerlerde aile mahkemeleri, kurulmamış olan yerlerde ise davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakacak olan asliye hukuk mahkemeleri görevlidir.

Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre, mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzenindendir. (m.l) ve Mahkemenin görevli olması dava şartıdır. (m. 114/1 -c) Dava şartlarının mevcut olup olmadığı ise ileri sürülüp sürülmediğine bakılmaksızın yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir ( m, 115/1).

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2015 tarih, 2015/18-259 E., 2015/2625 K. sayılı ilamında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Tüm bu açıklamaların ışığında somut olaya gelince; görülmekte olan davada, evlilik birliği içinde doğan çocuğun, doğumla kazandığı "aile soyadının" annenin bekarlık soyadı ile değiştirilmesinin talep edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda dava aile hukukuna dayanmakta olup, böyle bir uyuşmazlığın aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında bir kısım üyeler tarafından davanın haklı sebeple soyadının değiştirilmesi niteliğinde olduğu, bu nedenle uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle benimsenmemiştir.

Hal böyle olunca görevli mahkemenin aile mahkemesi olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmiş olması isabetsizdir.

Direnme kararı, açıklanan bu değişik gerekçeyle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı Nüfus Müdürlüğü temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile Yerel Mahkeme direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 29.01.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, evlilik birliği içinde doğan, anne ve babanın boşanması sonucu velayeti anneye verilen çocuğun soyadının değiştirilmesi davasıdır. Dava, küçüğe velayeten annesi tarafından açılmıştır.

Dava açılan Asliye Hukuk Mahkemesi davayı esasdan inceleyip davanın kabulüne karar vermiş, davalı Nüfus İdaresi vekilinin temyizi sonucu Özel Dairece esasdan bozulmuştur. Mahkemece verilen direnme kararı Hukuk Genel Kurulu'nun çoğunluğu tarafından, görevli Mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Dava açılan Asliye Hukuk Mahkemesi davayı esasdan inceleyip davanın kabulüne karar vermiş, davalı Nüfus İdaresi vekilinin temyizi sonucu Özel Dairece esasdan bozulmuştur. Mahkemece verilen direnme kararı Hukuk Genel Kurulu'nun çoğunluğu tarafından, görevli Mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Dava, yukarıda da belirtildiği gibi, çocuğa velayeten annesi tarafından çocuk adına ve soyadı değiştirme davası olarak açılmıştır. Davada, anne; çocuğun velayeti kendisine tevdi edildiğinden, küçüğün de artık kendisinin soyadını alması gerektiği ve velayet kendisinde olduğundan istediği gibi soyadını değiştirebileceği iddialarında bulunmayıp, küçüğün kendisiyle yaşadığından soyadının farklı olmasının küçüğün sosyal durumunu, psikolojisini etkilediğini, okul çevresinde ve resmi ilişkilerde küçüğü zor duruma soktuğunu iddia ederek MK 27. madde uyarınca haklı nedene dayalı olarak soyadı değiştirme talebinde bulunmuş olup, aile hukuku kapsamında soybağı, babalık, nesebin reddi gibi iddialar sözkonusu değildir. Dava, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu kapsamında ve MK. 27. md.ne dayalı, bir "nüfus kaydı tashihi – soyadı tashihi davası" dır. Görevli, mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesi olup, mahkemenin haklı nedenlerle soyadı değiştirme davasında, Medeni Kanunun velayete, evlilik içinde doğan küçüğün soyadının babanın soyadı olduğuna dair hükümleri de değerlendirecek ve ayrıca annenin, MK. 27. maddeye göre haklı sebeple soyadı değiştirmeyi velayeten talep edip edemeyeceğine karar verecek olması, nüfus davası olan bu davaya Aile Mahkemesi'nin görevli olacağı sonucunu değiştirmez. Bu nedenlerle sayın çoğunluğun göreve ilişkin bozma görüşüne katılamıyoruz.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/2664, Karar No: 2014/7179, Tarih: 15.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/2664 E.  ,  2014/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden annesinden yetim maaşını alabilmek için 27.03.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3637, Karar No: 2021/10138, Tarih: 10.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/3637 E.  ,  2021/10138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2011 tarihli ve 2011//1612 Esas ve 2011/702 sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı suçlar yönünden sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaaların verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaası alınmadan yargılamaya devamla hükümler kurulması,

2- İddianamede, 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesinin bir kez uygulanması talep edildiği hâlde, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca sanığa VUK’nin 359/b maddesinin her takvim yılı yönünden iki kez uygulanması için ek savunma hakkı tanınmadan iki ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4411, Karar No: 2020/701, Tarih: 14.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/4411 E.  ,  2020/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın sübuta ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Olay tarihinde, yapılan aramada üzerinde 6136 sayılı Yasa kapsamında olmayan ekmek bıçağı ele geçirilen sanığın, bıçağı sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığına dair yeterli delil elde edilemediği gözetilmeden, atılı suçtan beraatı yerine yazılı şekilde 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5173, Karar No: 2012/856, Tarih: 24.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5173 E.  ,  2012/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı hazinesi vekili avukat Hatice Sarılkan ile davacı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, mülkiyeti ... Hazinesine ait olan taşınmazı ihale sonucu davalıdan kiraladığını ve taşınmaz üzerinden lunapark işletmeciliği yaptığını, ancak davalının sözleşme süresinin bitimine 2 yıl kala 3.4.2009 tarihli yazıyla sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, feshin yasaya ve sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek kiracılığının tesbiti ile bu husustaki muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya kiralanan taşınmazın Kıyı Kanunu ve yönetmeliğe aykırı olarak kiralandığını, bu nedenle sözleşmenin feshinin doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının fesih hakkı doğduğunun ispatlanmadığı sözleşmenin süre sonuna kadar geçerliliğini koruduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 17.1.2006 tarihinde imzalanan sözleşme ile hazineye ait 2435 parsel numaralı taşınmazın 1800 m2 lik kısmı ile 2454 parsel numaralı taşınmazın tamamının 5 yıllık bir süre için davacıya kiralandığı, kiralanan üzerinde sabit tesis yapılamayacağı, ancak kiralama süresi sonunda kaldırılmak ve kiralama amacına matuf olmak kaydıyla takılıp sökülebilir malzemeler kapalı alanlar oluşturulabileceği, taşınmazın lunapark olarak kullanılmak üzere kiralandığı anlaşılmakta olup, özel şartlar bölümünde 5932 m2 lik kısım üzerinde sabit tesis yapılmayacak ve lunapark sahası olarak kullanılacaktır hükmü ile 5. maddesinde kiracının 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve yönetmeliğine uyacağının hükme bağlandığı anlaşılmaktadır.

Davalının davacıya gönderdiği 6.4. 2009 tarihli yazı ile ...Baraj Gölü kıyısında bulunan kiralamaya konu taşınmazın kiralanmasının 3621 sayılı Kıyı Kanunu ve Yönetmeliğe aykırı bulunması nedeniyle sözleşmenin fesh edildiğini bildirdiği görülmektedir. Hemen belirtmek gerekir ki, 3621 sayılı Kıyı Kanunu kamu düzenine ilişkin olup, adı geçen kanuna aykırı bir kiralama işleminde bulunulması olanaksızdır. Bu itibarla öncelikle kiralamanın ve taşınmaz üzerine yapılan eklentilerin 3621 sayılı yasaya aykırı olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda açıkça, dava konusu taşınmazın davacı tarafından lunapark işletmesi ve cafe olarak kullanıldığı, her iki parselde kullanılan yerlerden 600m2 'nin kıyıda kaldığı belirtilmiştir. Öte yandan bilirkişi raporunda belirtilen bu alanda sabit nitelikli tesislerin bulunduğuda anlaşılmıştır. Hal böyle olunca davacıya kiralanan taşınmazın 3621 sayılı yasaya aykırı olarak kiralandığı gibi, davacının da taşınmaz üzerine 3621 sayılı yasaya aykırı olarak tesisler kurmak suretiyle 3621 sayılı yasaya ve sözleşmeye aykırı davrandığının kabulü gerekir. Mahkemece, değinilen bu yönler gözetilerek ve davalının sözleşmeyi feshetmekte haklı olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul kararı vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 24.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18973, Karar No: 2015/22550, Tarih: 15.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/18973 E.  ,  2015/22550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emrinin iptaline, borca itirazının kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava; dava dışı ....'nin, Kurumun 6183 sayılı Kanun'a göre, davaya konu tevhitli takip dosyalarında takip edilen prim, işsizlik sigortası prim ve damga vergisi borçlarının tahsili amacıyla davacı adına çıkarılan ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının dava dışı şirkette 30/06/2004 ila 21/09/2005 tarihleri arasında temsil ve ilzam yetkisiyle Yönetim Kurulu Başkanlığı yaptığı belirtilerek davacının davaya konu ödeme emrindeki prim, işsizlik sigortası prim ve damga vergisi borçlarından sorumluluk dönemi itibariyle müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulabileceği gerekçesiyle, davanın ödeme emrinin 7.783.989,17 TL prim, 357.020,68 TL işsizlik sigortası primi ve 1.470,46 TL damga vergisi borçlarına ilişkin kısmının iptal edilerek kısmen kabul; ödeme emrinin 710.767,66 TL prim, 57.370,54 TL işsizlik sigortası primi ve 138,00 TL damga vergisi borçlarına ilişkin kısmının iptal isteminin reddedilerek kısmen reddine karar verilmiş, reddedilen miktarların toplamı bakımndan davalı Kurum lehine % 10 haksız çıkma tazminatına hükmedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davanın hakdüşürücü süre içerisinde açıldığı, Kurumun 6183 sayılı Kanun'a göre, davaya konu 20/05/2009 tarih, 6660457 sayı ve 2124 kart nolu tevhitli takip dosyalarında takip edilen her biri 2004/3 ila 2008/11 dönemlerini kapsayan prim, işsizlik sigortası prim ve damga vergisi borçlarının tahsili amacıyla davacı adına çıkarılan ödeme emrinin 5510 sayılı Kanun'un 88 maddesi gereğince davacı adına çıkartıldığı, mezkur ödeme emrinde dönem bazında belirtilmek suretiyle kalem kalem asıl alacak ve gecikme faizinin gösterilmediği, mahkemenin dönem bazında miktara ilişkin sonuca bilirkişi raporuna dayanarak ulaştığı, dava dışı borçlu şirket hakkında ...Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 28/07/2010 tarih 2007/136 E. sayılı dosyasıyla karar tarihi itibariyle iflas kararı verildiği, 30/06/2011 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi kayıtlarına göre davacının dava dışı ....'nin 04/06/2004 tarih ve 45 sayılı Yönetim Kurulu kararıyla yönetim kurulu üyesi olarak seçildiği ve 15/06/2004 tarih 48 sayılı Yönetim Kurulu kararıyla sınırsız imza ve ilzam yetkisiyle Yönetim Kurulu Başkanı olarak seçildiği, 21/0/2005 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi kayıtlarına göre davacının 01/09/2005 tarihinde