muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14164, Karar No: 2014/7749, Tarih: 21.04.2014

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, iki kap malzemenin geç teslim edildiği, bir kap malzemenin ise teslim edilemediği, davacının gecikmeden kaynaklanan 115,43 EURO zararı bulunduğu, teslim edilmeyen 1 palet emtianın kayıp olarak kabulü gerektiği, davacının kayıp bedeli olarak SDR 663,06 talep etmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle asıl dava bakımından davanın kısmen kabulü ile davacının gecikmeden doğan 115,43 EURO zararı ile teslim edilmeyen 1 palet emtiadan kaynaklanan 663,06 SDR karşılığı 739,83 EURO zararı olmak üzere toplam 855,26 EURO alacağının 17.06.2011 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/A maddesi uyarınca hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin isteğin reddine, karşılık dava bakımından ise davanın kabulü ile 323,20 EURO'nun davacı-karşı davalıdan alınırak davalı-karşı davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentler dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece 2 kap eşyanın geç teslim edildiği kabul edilerek taşıma bedeli, süreye bölünmüş, günlük taşıma ücreti 5'le çarpılarak gecikme tazminatı hesaplanmış ve bulunan miktara hükmedilmiştir. ..., 19. maddesine göre "Yük kararlaştırılan zaman limiti içinde teslim edilmemiş ise veya kararlaştırılmış zaman limiti olmadığı halde, taşımanın normal süresi ve özellikle parçalı yüklerde tüm yükü bir araya getirmek için gerekli zaman gayretli bir taşımacıya, gerekli zamanı geçiyorsa teslimde gecikme var demektir." hükmünü amirdir. Somut olayda gecikmenin gerçekleştiği sabittir. Yine .... 23/5. maddesinde, "Gecikme halinde hak sahibi zarar ve ziyanın bundan ileri geldiğini kanıtlarsa, taşımacı bu zarar ve ziyan için taşıma ücretini geçmemek üzere tazminat öder." hükmüne yer verilmiştir. Gecikme dolayısıyla zararın meydana gelmesi için taşıyıcının ... hükümleri gereğince taşıma süresinin aşılmasının yani gecikmenin yanı sıra bu gecikmeden dolayı bir zararın da doğmuş olması gerekir. Sadece gecikilmiş olması tazminat talep etmek için yeterli değildir. Burada anlatılmak istenen, taşıyıcıya karşı dava açan kişinin müsbet zararlarıdır. (... Karayolu İle Milletlerarası Eşya Taşıması Ve .... Sahife.143) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve mahkeme kararında zararın ne olduğu tartışılmamış, sadece geciken günlerin orantısı alınarak hüküm kurulmuş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Mahkemece teslim edilmeyen 1 palet eşyanın kayıp olduğu kabul edilmiş, buna göre hüküm tesis edilmiştir. ... kapsamında yapılan taşımalarda meydana gelen kayıp ve hasarlarda taşıyıcı kural olarak anlaşmanın 23 ve 25. maddeleri uyarınca belirlenen esaslar çerçevesinde sorumludur. Anılan maddeler uyarınca taşıyıcının sorumluluğu sınırsız olmayıp, ödemekle yükümlü olacağı tazminat kayıp veya tam ziya halinde eksik brüt ağırlığın kilogramı başına 8.33 hesap birimini aşamayacak olup, eksik brüt ağırlığa göre yapılacak bu hesaplama sonucu bulunan miktar ile taşıma nedeniyle yapılan diğer masraflar toplamı taşıyıcının azami olarak sorumlu tutulabileceği tazminat miktarını oluşturacaktır. Buna göre, ...’de temel ilke taşıyıcının gerçek zararı aşmamak üzere sınırlı sorumlu olması olup, meydana gelen gerçek zararın anılan maddelerde belirlenen sınırlı sorumluluk miktarını aşması halinde taşıyıcı, anlaşma uyarınca sınırlı sorumluluk miktarı kadar sorumlu olacaktır. Taşıyıcının sorumluluğunun bu şekilde sınırlandırılmış olmasına rağmen anlaşmada düzenlenen istisnai durumlarda bu ilke uygulanmayacaktır. Bu durumlar, 24. maddede düzenlenen belli bir ücret karşılığında sevk mektubuna sınırı geçen bir değerin beyan edilmesi ile 29. maddede düzenlenen hasarın taşıyıcının kötü hareketinden veya isteyerek kötü harekete eşdeğer sayılan kusurundan kaynaklanması halinde taşıyıcı sorumluluğu kaldıran, sınırlayan hükümlerden yararlanamayacaktır. Anılan maddeler uyarınca somut olay değerlendirildiğinde taşıyıcının sınırlı sorumluluk halini kaldıran istisnai durumların somut olayda bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda, taşıyıcının sorumluluğunun anlaşmada öngörülen sınırlı sorumluluk esaslarına göre tespiti gerektiğinden mahkemece, davalı taşıyıcının sorumlu olacağı azami miktarın anlaşmanın 23 ve 25. maddeleri uyarınca hesaplattırılarak meydana gelen gerçek zararın bu maddeler uyarınca hesaplanan azami sorumluluk miktarını geçmesi halinde taşıyıcının gerçek zarar miktarı ile değil, anlaşma uyarınca ödemekle yükümlü olduğu azami miktarla sınırlı olarak sorumluluğuna hükmedilmesi, gerçek zarar miktarının anılan maddeler uyarınca hesaplanacak azami sınırın altında kalması halinde ise gerçek zarar miktarı ile sorumlu tutulması gerekir. Bu durumda mahkemece ısıtıcılar konusunda uzman bir bilirkişinin de içerisinde bulunduğu bir bilirkişi heyetinden yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda rapor alınması, ayrıca kaybolan paletin bulunduğu hususu davacıya bildirilmesine rağmen eşyanın getirilmesi için bir girişimde bulunulmamış olmasının da müterafik kusur teşkil edip etmediği üzerinde durularak neticesine göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

4- Karşı dava yönünden karşı davalı-davacı vekilinin temyizine gelince; karşı davada navlun talep edilmiş, mahkemece dava kabul edilerek 323,20 EURO=808,45 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. HUMK'nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. madde hükmüne göre, hüküm tarihi itibariyle miktar ve değeri 1.822.00 TL'yı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Temyiz istemine konu edilen miktar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından davacı karşı davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle kararın davacı yararına, (3) numaralı bentte gösterilen nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte gösterilen nedenlerle karşı davalı ... Ltd. Şti'nin temyiz isteminin reddine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 21/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/133, Karar No: 2009/7975, Tarih: 13.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/133 E.  ,  2009/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 20.10.2008 tarih, 12428-17759 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında kaçak elektrik faturasına dayalı olarak ilamsız takip yapılmaktadır. 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10.maddesine göre, tebligat, tebliğ yapılacak olanın bilinen en son adresinde yapılır.

Ticaret Sicili gazetesinin 05.09.2006 gün ve 6635 sayılı nüshasının 357 no'lu sahifesinde, şikayetçi D.D.'ın ikamet adresi "S.Mah. E.A. P. Cd. V.Sitesi No:..Kadıköy" olarak belirtilmiştir.

Ödeme emri tebligatı ise şikayetçiye, şirket adresi olan "L.U..K.Cad. İ. Sanayi Sitesi . Blok No:." adresinde Tebligat Kanununun 21.maddesine göre yapılmıştır.

Şikayetçiye yukarıda belirtilen ikamet adresinde ödeme emri tebliğ işlemi yapılması gerekirken, şirkete ait adreste tebligat yapılması usulsüzdür.

Açıklanan nedenlerle şikayetin kabulü ile tebligat tarihinin öğrenme tarihine göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken reddi isabetsiz olup, kararın bozulması gerekirken onandığı görülmekle borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 20.10.2008 gün ve 2008/12428 E, 2008/17759 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11994, Karar No: 2014/16531, Tarih: 03.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11994 E.  ,  2014/16531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/187618

Mahkemesi : İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 31/03/2014

Numarası : 2014/22 - 2014/44

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların kendilerini ayrı ayrı vekaletnamelerle ve aynı vekille temsil ettirmeleri, nazara alındığında tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin tüm; katılanlar vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sürücü belgesi bulunmayan sanığın, idaresindeki otomobili ile yerleşim yeri dışında, bölünmüş, aydınlatmalı, 7 metre genişlikte, sağında 2 metrelik emniyet şeridi bulunan yolda, gece 00.45 sıralarında, Ankara yönüne seyir halinde iken olay yerine geldiği esnada, yolun sağ tarafındaki emniyet şeridi içerisinden, sanıkla aynı yönde, ışık donanımlı bisikletleri ile gitmekte olan bisikletli ölen ve mağdurlara, arkadan önlemsiz çarpması, öleni toplam 27 metre sürüklemesi ve olay yerinden aracıyla kaçması ile meydana gelen, bir kişinin ölümü ile birlikte bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek biçimde, bir kişinin ise hayat fonksiyonlarını hafif düzeyde etkileyen kemik kırığı oluşur şekilde yaralanması ile sonuçlanan, sanığın tam kusurlu bulunduğu olayda; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında az ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5536, Karar No: 2017/1311, Tarih: 03.04.2017

**10. Ceza Dairesi         2015/5536 E.  ,  2017/1311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 19/10/2015 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sırasında asliye ceza mahkemesi ve çocuk mahkemesi arasında ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 05/06/2015 tarihinde 2015/506 değişik iş sayı ile verilen “asliye ceza mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına” ilişkin kararın kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 04/11/2015 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

Sanık hakkında yapılan yargılama sırasında, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarih ve 170 sayılı kararı ile Küçükçekmece Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçtiği gerekçesi ile, asliye ceza mahkemesi ve çocuk mahkemesi arasında ortaya çıkan çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme tarafından “desdest davalara görüldükleri mahkeme tarafından bakılmaya devam edilmesi gerektiği” gerekçesi ile asliye ceza mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, " Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.",

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",

5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki,

"(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

Yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde,

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.",

Yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde,

" (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.",

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmemiştir." denilerek, Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/06/2015 tarihli kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Uyuşmazlık konusu görevli mahkemenin tespitine ilişkin olup yargı yeri belirleme konusundaki kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin görevli olmadığına karar vermek gerekmektedir.

D) Karar :

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Uyuşmazlık konusu görevli mahkemenin tespitine ilişkin olup yargı yeri belirleme konusundaki kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı uyarınca Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin görevli olmadığına karar vermek gerekmektedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVLİ OLMADIĞINA, dosyanın görevli Yargıtay 5. Ceza Dairesi'ne sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30106, Karar No: 2015/25426, Tarih: 16.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/30106 E.  ,  2015/25426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş akdini davalı tarafından haksız ve geçersiz şekilde feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının Üniversitesi Hastanesi ikmal inşaat işinin yapımı için istihdam edildiğini, davacı ile yapılan sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğunu, kendilerinden kaynaklanmayan sebeplerle asıl işveren ile yaptıkları sözleşmenin son bulmasından dolayı davacı ile aralarındaki iş akdinin kendiliğinden son bulduğunu ve başka bir alacağının da bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacının fazla mesai ücreti tanık beyanlarına göre hesaplanmıştır. Davalı, davacı tanıklarının husumetli olduğunu ve başka dosyalarda vermiş oldukları beyanlar ile mahkemede vermiş oldukları beyanlar arasında çelişki bulunduğunu, bu nedenle tanık beyanlarının hesaplamalarda dikkate alınamayacağını iddia etmiştir. Gerçektende davacının ve bazı işçilerin iş akitlerinin davalı tarafından feshedilmesi üzerine İş Mahkemelerinde bir çok dava açıldığı, bu dosyalarda dinlenilen davacı tanıklarının genelde aynı kişiler olduğu, davalı işyerinde çalıştıkları, davalıya karşı açmış oldukları davalarının bulunduğu ve bu tanıkların çalışma saatlerine ilişkin gerek aynı mahkemede farklı dosyalarda vermiş oldukları beyanlar gerekse başka mahkemelerde vermiş oldukları beyanların çelişkili oldukları, iş başlangıç ve bitiş saati hakkında farklı dosyalarda farklı beyanlar verdikleri, Dairemizce incelenen dosya içeriklerinden ve davalı vekili tarafından tanık beyanlarına karşı verilen dilekçelerden anlaşılmaktadır. O halde yapılacak iş, Üniversitesi'ne müzekkere yazılarak davacının çalıştığı şantiyedeki çalışma saatleri sorulmalı ve davacı tanıkları tekrar dinlenerek yaz ve kış çalışma saatlerine ilişkin davalı vekilinin tanık beyanlarına karşı vermiş olduğu dilekçede belirtilen çelişkiler giderilmeli, tüm bu deliller birlikte değerlendirilerek çıkacak sonuca göre davacının fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin çelişkili tanık beyanlarına dayalı olarak fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Her ne kadar davacının ihbar tazminatı talebi iş akdinin belirli süreli hizmet sözleşmesi niteliğinde olduğu gerekçesiyle mahkemece reddedilmiş ise de dava konusu iş akdi belirli süreli hizmet sözleşmesinin objektif koşullarını taşımadığından belirsiz süreli olup belirli süreli hizmet sözleşmesi olarak nitelendirilemez. Bu nedenle mahkeme kararı bu noktada hatalı ise de temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.