muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13082, Karar No: 2017/4188, Tarih: 22.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/13082 E.  ,  2017/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenelere ait işyerinde 15.03.1993-08.06.2007 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 15.03.1993-08.06.2007 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının husumeti ... ile Milli Eğitim Bakanlığı'na yönelttiği, davacının davalı işyerlerinin yanı sıra 1052559 sicil numaralı .... ... İlköğretim Okulu ve Öğrencilerini Koruma Derneği'nden de hizmetinin bildirildiği ve mahkemece husumetin yöneltilmediği ....İlköğretim Okulu ve Öğrencilerini Koruma Derneği aleyhine de hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti dava şartlarından olup yargılamanın her safhasında re’sen gözönünde tutulması gerekir.

Hizmet tespiti davalarında, davacının tespitini istediği çalışmanın geçtiği işyerinin sahibi olan gerçek ya da tüzel kişi işveren, Sosyal Güvenlik Kurumu ile zorunlu dava arkadaşıdır.

Somut olayda, davada husumetin yöneltilmediği taraf sıfatı bulunmayan ....İlköğretim Okulu ve Öğrencilerini Koruma Derneği hakkında da karar verilmiş olması hatalıdır.

Yapılacak iş, davacı tarafa ....İlköğretim Okulu ve Öğrencilerini Koruma Derneği'ni usulünce davaya dahil etmesi için önel vererek taraf teşkilini sağlamak, göstereceği tüm delilleri toplayıp değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de, davalı Milli Eğitim Bakanlığı ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36.maddesine göre Sosyal Güvenlik Kurumu'nun harçtan muaf olduğu göz ardı edilerek yargılama giderlerine dahil edilip aleyhlerine hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... 'ne iadesine, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/8576, Karar No: 2020/7281, Tarih: 21.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8576 E.  ,  2020/7281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 51/1-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; 175 promil alkollü olan sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri dışında, iki şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, hız limitinin 50 km/s olduğu, düz, eğimsiz yolda, gündüz vakti seyir halindeyken; üç yönlü (T) kavşağa geldiğinde, önünde kırmızı ışıkta durmakta olan araca arkadan çarpması ve çarpmanın etkisiyle bu aracın da kendi önündeki araca arkadan çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına, ehliyetinin geri alınmasına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 21/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1700, Karar No: 2022/4657, Tarih: 08.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1700 E.  ,  2022/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, aksi halde tenkis, olmadığı takdirde bedel davası sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar yasal süre içerisinde davalı vekilince adli yardım talepli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan ...tarafından 513 ada 10 parsel sayılı taşınmazın davalı oğlu ...’e 1999 yılında devredildiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının miras payı oranında iptali ile adına tesciline, aksi halde tenkise, çekişme konusu taşınmazın üçüncü kişiye devredilmesi halinde ise bedele karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazın bütün mirasçıların ortak katılımı ile alındığını, tescil işleminin ise mirasbırakan adına yapıldığını, davacıya 1998 yılında payına düşen değerin verildiğini, muvazaanın olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakan ile davalının baba oğul oldukları, tapuda gösterilen değer ile gerçek değer arasında yaklaşık üç kat fark bulunduğu, tanık beyanları da dikkate alındığında, gerçek iradenin bağış olduğu, bağış işleminin resmi şekilde yapılmadığı için, satış işleminin ise gerçek iradeyi yansıtmadığı için geçersiz olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakan tarafından davacıya hakkının verildiğini, tek başına yaşayan mirasbırakana ölene kadar müvekkilinin baktığını, muvazaanın olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 29/12/2021 tarihli ve 2021/833 Esas, 2021/1890 Karar sayılı kararıyla; mirasbırakan ile davalının baba oğul oldukları, tapuda gösterilen değer ile gerçek değer arasında fahiş fark bulunduğu, mirasbırakan tarafından tüm mirasçıları kapsayacak şekilde bir taksimin yapılmadığı, devrin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mirasbırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözetir şekilde miras taksiminin yapıldığını, mirasbırakanın prostat ameliyatı olduğunu, eşi öldükten sonra davalı ve eşi tarafından 15-16 yıl kadar bakıldığını, tanık olarak dinlenen tarafların ağabeyi ...tarafından da bu iddiaların doğrulandığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, aksi halde tenkis, olmadığı takdirde bedel istemlerine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre, (IV.3) numaralı paragrafta belirtildiği şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.345,42 TL onama harcının temyiz eden davalı vekilinden alınmasına, 08/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6755, Karar No: 2020/5021, Tarih: 17.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/6755 E.  ,  2020/5021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.10.2019 gün ve 2019/140 Esas, 2019/579 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarından kurulan hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak cinsel saldırı suçundan mahkumiyeti ile tehdit suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Hükümlerin sanık müdafisince temyiz edilmesinden sonra sanığın inceleme aşamasında verdiği 02.11.2020 tarihli yazılı ifadesiyle temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından, incelemenin katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” ve aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan vekilinin tefhim edilen hükümle ilgili verdiği 01.03.2020 günlü süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip, 15.04.2020 tarihinde usulüne uygun şekilde gerekçeli hükmün tebliğiyle işlemeye başlayan ve 7226 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi ile 30.04.2020 günlü, 31114 sayılı Resmi Gazete yayımlanan 2480 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararıyla 15.06.2020 tarihine kadar durdurulan temyiz süresinin bitiminden itibaren yedi günlük kanuni süre içerisinde de gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşıldığından ve ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama sırasında usulüne uygun duruşma günü tebliğine rağmen duruşmalara iştirak ederek katılan sıfatını almayan Bakanlık vekilinin anılan hükmü istinaf etme hakkı bulunmadığı gibi Bölge Adliye Mahkemesince bu nedenle katılma talebinin reddedilmesinin de söz konusu kararı temyiz etme hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler ile tutuklulukta geçen süre nazara alınarak sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4809, Karar No: 2012/9903, Tarih: 16.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/4809 E.  ,  2012/9903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/149666

MAHKEMESİ : Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2009

NUMARASI : 2008/754 (E) ve 2009/82 (K)

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

“Sayacın cam kenarının aralık ve içinde film şeridinin olduğuna, sayaç diskine müdahale edildiğine” dair maddi bir bulguya yer vermeyen sayaç ayar raporunun içeriği, sanığın soruşturma sırasında “ evimi 2006 yılı 9.ayında satın aldım. İçinde kiracı vardı, kiracı 2007 yılının 6. ayında çıktı ve ben ikamet etmeye başladım. Ben ikamet ettikten sonra BEDAŞ’a dilekçe vererek elektrik sayacını üzerime almak için müracaat ettim, gelen BEDAŞ görevlileri eski sayacı söküp yeni sayacı taktılar ve eski sayacı alıp götürdüler.” biçimindeki savunması, kovuşturma sırasında ise “ben o evi yeni almıştım, daha önce de orada H.. A.diye kiracı varmış, onun zamanında sayaç sökülüp götürülmüş, sonradan benim hakkımda da bir tutanak düzenlediler, suçsuzum.”şeklindeki savunması karşısında; muhtarlık kayıtları ve tapu belgeleri getirtilip kolluk araştırması yaptırılarak sanığın suça evi ne zaman satın aldığının ve eve ne zaman taşındığının belirlenmesi, sanığın abonelik kaydını üzerine almak tutanaktan önce başvuru yapıp yapmadığının katılan kurumdan sorulması, mahallinde keşif yapılmak suretiyle suça konu evdeki elektrikli aletlerden oluşan kurulu güç ile tüketilen elektriğin orantılı olup olmadığı, dönemler arasında bariz farklılık bulunup bulunmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınması, tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, bu araştırmalar yaptırılmadan eksik araştırmaya ve yetersiz gerekçeye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7842, Karar No: 2018/2448, Tarih: 01.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7842 E.  ,  2018/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı duruşmada nüfus kaydının okunduğunun anlaşılması karşısında TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca ek savunma hakkının tanındığı kabul edilerek tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlarından her bir müştekiye yönelik eylemleri nedeniyle denetime elverişli şekilde ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, buna uyulmayarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...'ın iş yerinden çaldığı paranın 25,00 ila 50,00 TL ve yine müşteki ...'in iş yerinden çaldığı paranın 100,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...'in iş yerinden çaldığı eski ve bozuk cep telefonunun değer tespiti yapılarak veya müştekiden değeri sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

4-Suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...'ın işyerinden bir miktar para ile birlikte müştekinin aracının anahtarını ele geçirerek aracını çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suçun vasıflandırmasında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması,

4-Suça sürüklenen çocuğun, müşteki ...'ın işyerinden bir miktar para ile birlikte müştekinin aracının anahtarını ele geçirerek aracını çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suçun vasıflandırmasında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması,

5-5237 sayılı TCK'nın 2/1. maddesinin 2. cümlesi uyarınca, “Kanunda yazılı cezalardan ve güvenliklerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz.” Aynı Kanun'un 31. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 12 yaşından küçük olan ya da 12–15 yaş grubunda olup ta işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya davranışlarını yönlendirme yeteneği yeterince gelişmeyen kişilerin (çocukların) cezai sorumluluğu yoktur. Ancak, bu kişiler hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirleri uygulanır. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca, “Bu Kanunda düzenlenen koruyucu ve destekleyici tedbirler, suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından, çocuklara özgü güvenlik tedbiri olarak anlaşılır.”. Aynı Kanun'un 5. maddesinin başlığı ise; “koruyucu ve destekleyici tedbirler”dir.

Yukarıda özetlenen âmir hükümler gözetilmeyerek, cezaî sorumluluğu bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca danışmanlık tedbirine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 01.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6337, Karar No: 2012/24479, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/6337 E.  ,  2012/24479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, gelir vergisi mükellefiyetinin başlangıcı olan 16/07/1986 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasaya tabi ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, gelir vergisi mükellefiyetinin başlangıcı olan 16.07.1986 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa'ya tabi ... sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de; verilen bu karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 02.08.2003 tarihinden önce 2002 yılındaki işe giriş bildirgesi ile 4.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya tabi ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 16.07.1986-30.04.1993, 19.07.1995-31.12.2001 tarihleri arasında vergi kaydının, 08.05.1997 tarihinden itibaren Oda ve ticaret sicil kaydının devam ettiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Sosyal güvenlik hakkı, temel insan haklarından olup, uluslararası hukuk normları ile Anayasalarda güvence altına alınmıştır. Ülkemizin ekonomik, sosyal ve kültürel değişimi sosyal güvenlik haklarına olumlu yansımakla birlikte, kimi zaman bu hakları sınırlayıcı düzenlemelere gidildiği de görülmektedir.

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde ...’a kayıt ve tescil yaptırmamış olanlar hakkında ... Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır.