muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14141, Karar No: 2018/20268, Tarih: 26.09.2018

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödemenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda bilirkişi raporunda işyeri kayıtları ve davacı tanık anlatımlarının birlikte değerlendirildiği belirtilerek davacının haftanın 6 günü 8.30-22.00 saatleri arası çalıştığı kabul edilmek suretiyle fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır. Belirtmek gerekir ki, davacı tanıkları aynı taleplerle dava açan kişilerdir, fakat dava konusu alacağın ispatı noktasında dosyada yan deliller de mevcuttur.

Bilirkişi hesaplama yaparken, işyeri kayıtlarının da değerlendirildiğini ifade etmiş ise de, muayene raporu saatlerinin tetkikinde davacının gün içerisinde birden fazla aracın muayene raporunu aldırdığı, son araç muayene saatlerinin ay içerisinde sürekli değişiklik gösterdiği, bazı günlerde az da olsa 20.00, 21.00, 22.00 saatlerinde de araç muayene raporu alındığı tespit edilmiştir. Buna göre davacının çalışmasının sürekli olarak saat 22.00 de sona erdiğinin kabulü isabetli olmayıp, hem kayıtlar hemde taraf tanık beyanları birlikte değerlendirilerek davacının haftanın 6 günü 08.30- 19.30 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine göre daha uygun olacaktır.

3-Kabule göre de, davacı lehine ödenmesine karar verilen vekalet ücretinin 1.500,00 TL maktu vekalet ücreti olması gerekir iken, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. Maddesine aykırı olarak 757,20 TL şeklinde takdir edilmiş olması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının talep halinde ilgililere iadesine, 26.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11421, Karar No: 2014/726, Tarih: 21.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/11421 E.  ,  2014/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı ya da kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Manisa ili Gördes ilçesinde ikamet etmekte olan katılanın, kornişon salatalık işi yapan sanık adına üreticilerden salatalıkları toplayarak sanığa nakliyesini, sanığın da bu kornişon salatalıkları, fabrikalara yönlendirerek satışını yaptığı, katılanın üreticilerden mal alırken salatalıkları kalite kalite ayırma ve sınıflandırma işleminde kullanıp daha sonra iade etmek üzere sanıktan eleme makinesi aldığı, bu eleme makinesinin verilmesi karşılığında sanığın da teminat olarak katılandan, sadece onun isim ve imzasının içerir bir senet aldığı, makinenin işinin bitmesinden sonra, sanığın ortağı tanık ..., makineyi teslim almak üzere katılanın yanına gittiği, katılanın da teminat olarak verdiği senedi geri istediği, tanık Selahattin'in, senedin yanında olmaması nedeniyle makineyi teslim alabilmek amacıyla kendi isim ve imzasını taşıyan ikinci bir senet imzalayarak katılana verdiği, katılanın imzaladığı birinci senedin getirilmesi karşılığında, ikinci senedin de iade edileceği konusunda anlaşmaya vardıkları, buna rağmen sanığın ekonomik olarak zor duruma düşmesi üzerine, katılandan aldığı sadece isim ve imza bulunan senedin diğer kısımlarını doldurmak suretiyle 1.250 TL'lik bir senet haline getirerek Sındırgı İcra Müdürlüğü'nün 2008/1153 Esas numaralı dosyası üzerinden 15/12/2008 tarihinde icraya koyduğu iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24/03/1989 gün ve 1988/1-2 sayılı içtihadında

açıklandığı üzere, senedin bedelsiz kaldığının ya da anlaşmaya aykırı kullanıldığının yazılı delille ispatı zorunlu olduğu gözetildiğinde, sonucu itibariyle doğru olan beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/01/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6903, Karar No: 2024/6335, Tarih: 24.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6903 E.  ,  2024/6335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2541 E., 2024/1018 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Beyşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/730 E., 2022/274 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine, davalı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakası ödenmesine karar verilmiştir.

Karar davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmiş, davacı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karar, davalı kadın tarafından istinaf edilmemiş, istinaf ve istinafa cevap süresinin dolmasından sonra tedbir nafakasının artırılması talebinde bulunulmuştur. İlk Derece Mahkemesince verilen karar davalı kadın yönünden kesinleşmiş olup davalının kararı temyiz etmede hukuki yararı yoktur. Bu nedenle davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7076, Karar No: 2015/12216, Tarih: 02.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7076 E.  ,  2015/12216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2012/445-2012/698

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesi doğrudur.

Zemin yönünden alanın rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazın, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine getirtilen Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmaz aynı değerde oldukları halde, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 2,5 kat daha değerli olduğunun kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, emsal taşınmaz üzerinde bulunan yapı ile birlikte satıldığı halde değerlendirme yapılırken yapı değeri arsa değerinden indirilmediği ve sonuç olarak; emsal taşınmazın serbest alım satımları yansıtmamakla birlikte başka emsal temin edilemediğinden en uygun emsal olarak değerlendirmeye alındığı bildirildiğinden, alınan rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü serbest satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 19.10.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 19.10.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13008, Karar No: 2010/6423, Tarih: 07.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/13008 E.  ,  2010/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun Asliye 3.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İskenderun Asliye 3.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2009 tarih ve 2007/146-2009/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya sigortalı müvekkiline ait işyerinin elektrik kontağından çıkan yangın ve söndürme çalışmaları sonucunda büyük zarar gördüğünü, işyerinde bulunan ürünlerin vasfını tamamen yitirdiğini, demirbaş malzemelerinde kulanılmaz hale geldiğini, riziko ve hasarın ihbarına rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 47.479,00 TL emtia hasarı, 15.000,00 TL demirbaş, tesisat, dekorasyon ve tertibatından meydana gelen hasar, 6.500,00 YTL'si iş durmasından kaynaklanan zarar olmak üzere toplam 68.979,00 TL nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işyeri poliçesiyle dava konusu işyerinde bulunan emtia için 50.000,00 TL, demirbaş eşya için 15.000,00 TL sigorta bedeline kadar yangın rizikosuna karşı teminat verildiğini, davacı tarafın işyeri poliçesinde bina ve dekorasyon teminatı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalıya sigortalı davacıya ait işyerinde çıkan yangın sonucu meydana gelen bütün hasar bedelinin 60.198,58 TL olarak belirlendiği, dava açıldıktan sonra davalı tarafça davacıya 17.209,00 TL ödeme yapıldığı,bu miktar düşüldükten sonra davacının talep edebileceği miktarın 42.989,58 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne 42.989,58 TL'nın davalıdan tahsiline, 17.209,00 TL yönünden dava konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı tazminatın tahsili istemine ilişkin olup, davacı sigortalı işyerinde elektrik kontağından çıkan yangın sonucu işyerinde hasarın meydana geldiği taraflar arasında çekişmesizdir. Uyuşmazlık, davaya konu hasar miktarının ne olduğu noktasında toplanmakta olup, davacı taraf dava dilekçesinde 47.479 YTL emtia hasarı, 15.000 YTL demirbaş, dekorasyon ve tertibatında meydana gelen hasar ve 6.500 YTL iş durmasından kaynaklanan zarar olmak üzere toplam 6.979 YTL'nın tahsilini istemiş, mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Oysa, ekspertiz raporunda emtia hasarı 8.297,96 YTL olarak belirlendiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu kalem hasar poliçe limitini de aşar şekilde 51.287,35 YTL olarak belirlenmiş olup, mahkemece, aynı olay ve olgulara ilişkin olarak bu kalem hasar miktarı konusunda her rapor arasındaki bariz çelişki giderilmediği gibi davalı vekilinin bu yöne ilişen sonuca etkili, ciddi itirazlarıda karşılanmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, uyuşmazlık konusunda uzman başka bir bilirkişi kurulundan her iki raporu değerlendiren,çelişkiyi giderici ve davalı vekilinin itirazlarını da karşılayan denetime elverişli yeni bir rapor alınmak ve sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, hükme esas alınan rapora itibar edilme nedenleri dahi açıklanmadan, yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması eksik incelemeye dayalı olup, doğru bulunmamıştır.

2- Öte yandan, davacı taraf dava dilekçesinde davaya konu ettiği emtia hasar miktarı konusundaki talebini 47.479 YTL ile sınırlandırılmış olup,mahkemece, bu kaleme ilişkin poliçe teminat miktarı dahi nazara alınmadan, emtia hasarının 51.287,39 YTL olduğu kabul edilmek suretiyle yargılama sırasında davalı ... tarafından yapılan 17.209,15 YTL ödemenin yazılı şekilde mahsubu da HUMK'nun 74. maddesine aykırı olup, doğru görülmemiştir.

3- Ayrıca, davaya dayanak yapılan poliçenin 2. sayfasında "işbu poliçe yukarıdaki değer ve değerler üzerinden sigortalı tarafından teslim alınan genel,özel şartlar ve klozlar dahilinde Yangın,Yıldırım ....Yangın Mali Mesuliyet (Toplam Sigorta Bedelinin %15'i sınırlıdır) hükmü öngörülmüş olup, mahkemece, tazminat hesaplanmasında anılan bu muafiyet hükmünün değerlendirilip tartışılmamması da keza doğru olmamıştır.

4- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargılama gderine ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16196, Karar No: 2016/20098, Tarih: 21.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16196 E.  ,  2016/20098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, muvazaa nedeniyle baştan itibaren davalı asıl işveren...'ın işçisi olduğunun tespitine, ücret farkı, toplu iş sözleşmesi kaynaklı ek ödeme ve sosyal yardım, giyim yardımı, vardiya tazminatı, ağır vasıta tazminatı, iş güçlüğü tazminatı, hizmet teşvik primi, gıda yardımı, toplu taşıma yardımı, ilave tediye ile akdi ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle reddine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ve... ile karşı taraf adına vekili Avukat... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrilerek, eksiklik giderildikten sonra dosya yeniden Dairemize gelmekle, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı ...Ş.’ye ait işyerinde, kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığını, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaya dayandığından geçersiz olduğunu, davalı asıl işverenin kadrolu ve toplu iş sözleşmeli daimi işçilerine ödediği ücret ve diğer mali haklar ile ilave tediyelerin aynen müvekkiline de ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin baştan itibaren davalının işçisi olduğunun tespitiyle, kadrolu-daimi işçi sayılması gerekliliğinden ve toplu iş sözleşmesinden doğan ücret farkı, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ek ödeme ve sosyal yardım alacakları, ilave tediye ile akdi ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle zamanaşımı def’ini ileri sürerek, davacı işçinin müvekkilinden hizmet alımı yoluyla anahtar teslimi iş alan ayrı bir işverenin işçisi olduğunu, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili ile şirketler arasında yapılan sözleşmelerin kanuna uygun olup, muvazaaya dayanmadığını, dava konusu alacak taleplerinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 15. maddesi ve Kamu İhale Kanunu’nun 4 ila 22. maddeleri doğrultusunda, davalının kömür boşaltma, kül-curuf atma, inşaat işleri, atölye temizliği ve teknik temizlik işlerini dava dışı şirketlere verdiği, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup, muvazaa bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekilinin, adli yardım talebinin reddine dair tesis edilen ara karara yönelik temyiz itirazı yönünden;

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekilinin, adli yardım talebinin reddine dair tesis edilen ara karara yönelik temyiz itirazı yönünden;

Mahkemece tensip zaptında tesis edilen, davacının adli yardım talebinin reddine dair karar, davacı vekilince temyiz edilmekte ise de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337. maddesinin ikinci fıkrasında, “Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Davacı vekilinin ise, öngörülen kanuni süre içerisinde itiraz yoluna başvurmadığı, temyiz dilekçesi kapsamında, esasa yönelik temyiz itirazlarının yanı sıra, adli yardım talebinin reddine dair tesis edilen karara yönelik de temyiz itirazında bulunduğu anlaşılmaktadır. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı, kanun koyucu açık bir şekilde itiraz yolu öngörmüş olup, söz konusu karar temyizi kabil değildir. Bu halde, adli yardım talebinin reddi kararı yönünden ileri sürülen temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Esasa yönelik temyiz itirazlarının değerlendirilmesine gelince;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ile dava dışı alt işverenler arasında, geçerli ya da muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi bulunup bulunmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalının işçisi olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı ...Ş.’ye ait olan, ... Termik Santrali işletmesinde, hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar, geri çevirme kararı üzerine, dosyaya giren cevabi yazı ve eklerinden, davalıya ait ... Termik Santrali’nin özelleştirmeyle dava dışı Çates Elektrik Üretim A.Ş.’ye, 22.12.2014 tarihli satım sözleşmesiyle satıldığı ve devrin de aynı tarih itibariyle yapıldığı anlaşılmakta ise de, özelleştirmeyle satış ve devrin, dava tarihinden sonraki bir tarihte gerçekleştiği nazara alındığında, bu yönün eldeki davaya etkisi bulunmamaktadır.