muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27888, Karar No: 2017/10210, Tarih: 28.11.2017

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık ... hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2337, Karar No: 2014/21556, Tarih: 02.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2337 E.  ,  2014/21556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/226393

MAHKEMESİ : Babaeski Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2012

NUMARASI : 2010/439 (E) ve 2012/421 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ve mağdurun birlikte alkol aldıkları esnada, sanığın anlatımlarını doğrular şekilde beyanda bulunan tarafsız tanık C.. T..'in ifade ettiği üzere mağdurun cebinden bıçak çıkarıp sanığa sallamasıyla olayın başladığı, sanığın mağdura yumruk attığını kabul ettiği ama bıçakla yaralamasının söz konusu olmadığını ifade ettiği, ancak düzenlenen adli raporda mağdurun ifadesini doğrular nitelikte kulakta kesi oluştuğunun tespit edildiği söz konusu olayla ilgili sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi hükümlerinin tartışılması suretiyle silahla yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, suçun basit yaralama olarak nitelendirilmesi ve şikayet yokluğu gerekçesiyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2359, Karar No: 2006/2994, Tarih: 19.04.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/2359 E.  ,  2006/2994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 125 ada 3 ve 4 parsel sayılı 1773.78 ve 736.89 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tesbit edilmiştir. Davacı Maliye Hazinesi vekili, yasal süresi içinde tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen süre içerisinde davacı vekili tarafın keşif avansını yatırmadığı, bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 163 ve 414. maddesinin ispat külfeti kendisine düşen taraf aleyhine uygulanabilmesi için öncelikle dosyanın keşfe hazır hale getirilmesi, bir diğer ifade ile taraflardan tanık ve diğer delil listelerinin alınması, dayanılan kayıtların celbedilip dosyaya konulması, yerel bilirkişi adaylarının isimlerinin zabıta aracılığı ile tespit edilmesi ve dosyada bu yönden bir eksiğin bulunmaması gerekir. Bundan sonra keşifle ilgili ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, taraf tanıkları, uzman bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parası ve yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları, taraf tanıkları ve uzman bilirkişilere çıkarılacak davetiye için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami özen gösterilmesi gerekmektedir. Taraflardan tanıklarının isimlerini bildirir liste alınıp onların arazi başında hazır olmalarının temini bakımından mahkemece davetiye çıkarılamadığı için dosya keşfe hazır olmadığı gibi, hükme esas alınan 16.3.2005 tarihli ara kararıda, mahkeme heyetine yapılacak ödemelerin kalemler halinde gösterilmemesi, tanıklara ödenecek ücretin belirlenip adlarına davetiye çıkarılmasının hüküm altına alınmaması ve davacı tarafa hangi süre içerisinde masraf yatıracağının kesin olarak bildirilmemesi, bilirkişi adaylarına çıkarılacak davetiyeler için öngörülen sürenin yeterli olmaması nedeniyle yasaya uygun bulunmamaktadır. Yasada öngörülen şekle uygun olmayan bir ara kararına dayanılarak keşif deliline dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilemez. Keşif günü belirlenirken dosyanın keşfe hazır olmasının göz ardı edilmemesi gerektiği gibi, süreler tayin edilirken de Tebligat Tüzüğünün 12. maddesinin mutlaka gözönünde bulundurulması icap eder. Tüzüğün anılan maddesine göre “Tüzüğün 8. maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nev’i tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyenin icaplarını yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek müddetler, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz” hükmü yer almış bulunmaktadır. Dosyanın keşfe hazır olmadığı ve ara kararının da yasaya uygun düzenlenmediği açıktır

. Bu suretle tayin edilecek müddetler, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz” hükmü yer almış bulunmaktadır. Dosyanın keşfe hazır olmadığı ve ara kararının da yasaya uygun düzenlenmediği açıktır. Yapılamayacağı önceden belli olan keşif için taraflara külfet yüklenilmesi isabetli değildir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.4.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3841, Karar No: 2023/3997, Tarih: 21.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/3841 E.  ,  2023/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/241 E., 2021/689 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ortaklığın giderilmesi davasında verilen davanın kabulüne dair karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davalılardan ...'e çıkartılan yurt dışı gerekçeli karar tebliğinin Sofya Büyükelçiliği tarafından tebligat yapılamadan iade edildiği, konsolosluk sorgulamasında davalının en son 11.08.2020 tarihinde Helsinki Büyükelçiliğine, Nuottamiehentie 7 a 00230 Espo/Finlandiya adresinde ikamet ettiğine dair beyanda bulunduğunun belirtildiği, davalılardan ...'in Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığından çıktığı ve Hollanda vatandaşı olduğu, bu sebeple tebligatın yapılamadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla kararın; davalılardan ...'in adres araştırması yapılarak şu anda ikamet ettiği adresine usulüne uygun biçimde tebliği, davalı ...'in Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığından çıktığı belirlendiğinden yabancılara yapılan tebligat usulüyle usulüne uygun biçimde tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi ve sonra inceleme yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1047, Karar No: 2014/8663, Tarih: 24.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1047 E.  ,  2014/8663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/214-2013/198

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Avukat olduğunu, davalı A.. S.. vekili olarak diğer davalı Belediye aleyhine işçilik haklarından doğan alacağın tahsili için icra takibi yaptığını icra takibinin kesinleşmesinden sonra tahsil aşamasında davalıların aralarında vardığı sulh anlaşması neticesinde kendisinin vekillikten azledildiğini ve akti vekalet ve kanuni vekalet ücreti ile yaptığı masraf bedellerinin davalılara göndermiş olduğu ihtarnameye rağmen ödenmediğini, ödenmeyen bedellerden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla akti ve kanuni vekalet ücreti karşılığı 4.202 TL'nin, icra giderleri karşılığı 78 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyen yasal faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.363.87 TL'nin dava tarihi olan 19/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil olunarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının 2014/1047-8663

Aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, davalı A.. S..’nin vekili olarak diğer davalı aleyhinde yürüttüğü icra takibi neticesinde, takibin kesinleştiği ancak, icra takibinin tarafları olan davalıların sulh oldukları, davacı vekil ile vekil edeni davalı arasında yazılı bir ücret sözleşmesinin bulunmadığı dosya kapsamı ile sabit olup, bu hususlar mahkemenin de kabulündedir. Davacı, takip ettiği icra dosyası nedeniyle vekalet ücretinin ödenmediği iddiasıyla hem vekil edeni, hem de onun hasmı olan diğer davalı hakkında Avukatlık Kanununun 165.maddesine dayanarak bu davayı açmıştır.

Bir davada görev yapan avukat, vekil edeninden aralarındaki sözleşmeye göre kararlaştırılan miktarı, şayet ücret kararlaştırılmamış ise Avukatlık Kanununun 164/4 Maddesine göre özetle “değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari üret tarifelerinin altında olmamak koşulu ile davanın kazanılan bölümü üzerinden yüzde on ile yüzde yirmi arasında belirlenecek miktarı, şayet değeri para ile ölçülemeyecek işlerden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek miktarı ücret olarak talep etmek hakkına sahip olduğu gibi, ayrıca yargılama sonunda haklı çıkılan kısım üzerinden hasma yüklenen vekalet ücretini de talep etmek hakkına sahiptir. Vekil eden avukatına belirlenen bu iki kalem ücreti ödemekle yükümlü olup, Avukatlık Kanunun 165. Maddesinde ise; “Sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde her iki taraf avukat ücretinin ödenmesi hususunda müteselsil borçlu sayılırlar” hükmü yer almaktadır.

Dairemiz yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, Avukat tarafından takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde vekil eden ile avukat arasında sözleşme bulunmaması, sözleşmedeki ücretin geçersiz olması halinde gerek vekil eden gerekse hasım, sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, aksi takdirde dava veya icra takibine konu tutarın tamamı üzerinden Avukatlık Kanununun 164/4.maddesine göre belirlenecek ücret nedeni ile müteselsilen sorumlu sayılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında gerçekleşen somut olay değerlendirildiğinde, davacı avukatın talebine ve vekalet ücretine esas ilgili icra takip dosyası kesinleşmiş olup, davalıların aralarındaki sulh anlaşmasının ve davacı avukatın azil işleminin bu tarihten sonra yapılmış olması da nazara alındığında, mahkemece davacı avukat tarafından takip edilen icra dosyasında, takip miktarının tamamı sulh olunan miktar 2014/1047-8663

olarak kabul edilerek bu miktar üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, takip tutarının yarısı üzerinden vekalet ücreti hesaplaması yapılması gerektiği yönündeki bilirkişi raporuna atıf ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacı eldeki dava ile davalı A.. S.. vekili olarak tüm masrafların kendisi tarafından karşılandığını ileri sürerek, yapılan masraf bedellerinin de davalıdan tahsilini istemiş ise de, savunmasını bir belge ibraz ederek ispatlayamamıştır ancak davacının dava dilekçesinde “Yemin” delili demekle yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davacıya bu hususta yemin delili hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu husustaki talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17548, Karar No: 2017/26795, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17548 E.  ,  2017/26795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13467, Karar No: 2016/8867, Tarih: 02.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13467 E.  ,  2016/8867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

İHBAR OLUNANLAR : 1-... VEK. AV. ...

2-...

3-...

4-...

Taraflar arasında görülen kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın belirsiz alacak davası olarak açılmış bulunmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 440.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/848, Karar No: 2021/7378, Tarih: 25.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/848 E.  ,  2021/7378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Sivrihisar Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen davada tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen kararın istinaf incelemesinde; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi kararının temyiz edilmesi sonucunda hükmün bozularak bölge adliye mahkemesine gönderilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi tarafından verilen 27/01/2021 günlü direnme kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle, 6100 sayılı HMK'nun 373/5 maddesi gereği temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile doya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü

-K A R A R-

Davacı vekili; Eskişehir il sınırları içerisinde bulunan Sivrihisar ilçesi ... mahallesini Ankara devlet karayoluna bağlayan yolun İl Özel İdaresi tarafından yapıldığını, ardından 6360 sayılı Kanun ile yolun sorumluluğunun müvekkili olan Eskişehir Büyükşehir Belediyesine devredildiğini, söz konusu karayolunda davalı maden şirketlerine ait ağır tonajlı vasıtaların kullanması sonucu çökmeler meydana geldiğini ve yolun deformasyona uğradığını belirterek, oluşan zararın davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; davaya konu yolun müvekkilleri dışında başka şirketler tarafından da kullanıldığını, ayrıca yolun standartlara uygun olarak yapılmadığını belirterek, haksız olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiş, karara karşı istinafa başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kaldırılarak, davacının bakım, onarım ve sorumluluğunda bulunan yolda, davalı şirketler tarafından ağır tonajlı araçlarla nakliye işlemi yapılması nedeni ile bozulmalar meydana geldiği, meydana gelen zarar miktarının 116.837,36TL olduğu, ne var ki bu zararın

meydana gelmesinde yolun standartlara uygun yapılmaması ve başka kişiler tarafından kullanılmasının da etkili olduğu gözetildiğinde, hüküm altına alınacak tazminat miktarından %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 58.418,68TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, anılan yolda meydana gelen zararın oluşumuna, davalı şirketlere ait yüksek tonajlı araçlar dışında başka kişilere ait araçların da katkısının olup olmadığı hususu araştırılarak varılacak sonuca göre karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, Yargıtay bozma ilamında belirtilen gerekçelerin yerinde görülmediği, zaten bozmaya konu hususlar araştırılıp hükme esas alınarak karar verildiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK’nun 373/5. maddesi gereği yapılan incelemede direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, Dairemizin bozma kararı kaldırılarak temyiz incelemesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine., ve aşağıda dökümü yazılı 938,35 TL fazla alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 2.992,94 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 25/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1183, Karar No: 2019/4253, Tarih: 28.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/1183 E.  ,  2019/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hakkında verilen adli para cezasının kaldırılmasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının belirlenmesinde esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 5. bendi hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın şahsi ve ekonomik hali nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince 150 tam gün adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 28/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.