muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15016, Karar No: 2012/27892, Tarih: 25.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/15016 E.  ,  2012/27892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2- İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, ikinci fıkrada yer alan oran yüzde yirmi olarak uygulanacağı düzenlemesi yer almaktadır. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, takibe konu alacağın konut finansmanından kaynaklandığı da dikkate alınarak, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen davacı aleyhine %20 para cezasına hükmedilmesi gerekirken, para cezasının %10 olarak tayini yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18127, Karar No: 2023/115, Tarih: 18.01.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/18127 E.  ,  2023/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.11.2015 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi suçun sübut bulduğuna, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine, iddiaların mahkemece tam olarak değerlendirilmediğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-İncelemeye konu olay; sanığın katılan hakkında orman arazisinden ... ağaç kestiğine yönelik ihbarda bulunması sonucunda, katılan hakkında İnebolu Sulh Ceza Mahkemesi'ne iddianame ile yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan kamu davası açılmıştır. Bu davada 2012/120 Esas, 2013/170 Karar, 10.04.2013 tarihli karar ile yargılanan katılanın beraat etmesi nedeniyle, sanığın katılana yönelik iftira eyleminde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, İnebolu Sulh Ceza Mahkemesi'nin 10.04.2013 tarihli 2012/120 Esas, 2013/170 Karar sayılı kararında katılan hakkında verilen beraat kararının, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayandırıldığı anlaşılmıştır. Sanığın bu yargılama sürecinde tanık sıfatıyla alınan ifadesinde, ağaç kesenlerin ... ve ... isimli kişiler olduğunu katılanın da yanlarında bulunduğunu beyan etmiştir. Tanık A. "imamın evinin çatısı için ağaç kestiklerini" kabul etmiş, diğer tanık S. ise ağaç kesme hadisesini duyduğunu belirtmiştir.

Açıklanan deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suç ihbarının bazı maddi vakıalara dayandığının anlaşılması karşısında, işlemediğini bildiği halde katılana yönelik soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak kastıyla hareket ettiğine ilişkin delil bulunamaması nedeniyle inceleme konusu kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suç ihbarının bazı maddi vakıalara dayandığının anlaşılması karşısında, işlemediğini bildiği halde katılana yönelik soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak kastıyla hareket ettiğine ilişkin delil bulunamaması nedeniyle inceleme konusu kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4290, Karar No: 2013/17528, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4290 E.  ,  2013/17528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS, Madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 12.09.2005 tarihinde muvazzalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11529, Karar No: 2022/4287, Tarih: 15.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11529 E.  ,  2022/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

1)"2010 ve 2011 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2)"2009 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15575, Karar No: 2015/12769, Tarih: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15575 E.  ,  2015/12769 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Mardin Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2015

NUMARASI : 2015/227 - 2015/501

HÜKÜMLÜ : H.. K..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Bakırköy 3. Sulh Hukuk ve Mardin Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, nüfus kayıt örneğine göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "M.. Mah., E... Sk., No: .. Artuklu/MARDİN" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mardin Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün imzalı beyanına göre cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin “Bakırköy/İSTANBUL” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün Buca Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı 14.05.2015 tarihli dilekçesinden cezaevine girmeden önceki son ikametgah adresinin “B.. M.. Esnaf ve Sanatkarlar Odası Bakırköy/İSTANBUL” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9929, Karar No: 2023/1816, Tarih: 24.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/9929 E.  ,  2023/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/550 E., 2015/392 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli 2014/550 Esas 2015/392 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesi uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21.10.2019 tarihli 2018/2208 Esas 2019/10472 Karar sayılı kararı ile, kararı katılanlar adına temyiz eden avukatın katılan ... adına dava tarihini de kapsayan vekaletnamesinin veya katılan için baro tarafından görevlendirildiğine dair yazının olup olmadığı araştırılarak, tespiti halinde dosya içerisine konulması amacıyla tevdii kararı verilmiştir.

3.Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 22.06.2022 tarihli 2021/3373 Esas 2022/4867 Karar sayılı kararı ile gerekçeli kararın katılan ... usulüne aykırı şekilde tebliğ edilmesi nedeniyle tevdii kararı verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.02.2018 havale tarihli ve 2015/346487 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

Adli tıp raporunun iki şıklı olup tereddüde mucip olduğuna, keşif sonucu alınan raporun itimat telkin etmediğine, sanığın olayda kusursuz olduğuna, inceleme esnasında görülecek sair sebepler nedeniyle bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

Adli tıp raporunun iki şıklı olup tereddüde mucip olduğuna, keşif sonucu alınan raporun itimat telkin etmediğine, sanığın olayda kusursuz olduğuna, inceleme esnasında görülecek sair sebepler nedeniyle bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

"Olay günü, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile Antalya istikametinden Manavgat istikametine seyir halinde bulunduğu, İlçemiz Çakalderesi mevkiinde bulunan trafik ışıklarına geldiğinde hızını azaltmadan sol şeritte yoluna devam ettiği, bu sırada kendisine kırmızı ışık yanan maktulün motosikleti ile Side istikametine doğru yol aldığı, maktulün motosikleti ile sanığın kullanmış olduğu aracın çarpması neticesinde maktulün hayatını kaybettiği, dosya arasında bulunan olay yeri inceleme ve ölü muayene tutanağına göre, maktulün ölüm sebebinin trafik kazası sonucu kafa travması ve iç organ harabiyetine bağlı solunum ve dolaşım durması olduğu, sanığın alınan savunmasında, yeşil ışıkta geçtiğini ancak hızını azaltmadan seyrine devam ettiğini belirttiği, olay sonrası Mahkememizce suça konu yerde keşif yapıldığı, trafikçi bilirkişi ...'ın düzenlemiş olduğu 02/06/2015 ve 08/06/2015 tarihli asıl ve ek raporuna göre meydana gelen olayda sanığın tali, maktulün de asli kusurlu olduğunun anlaşıldığı, olay anını gören kamera kayıtlarının Mahkememizce de incelendiği, incelenen görüntülere göre sanığın kullanmış olduğu güzergahtaki araçların kırmızı ışık yandıktan sonra durdukları ve bir süre sonra hareket ettikleri, araçların ilk hareket ettiği andan sanığın görüntülere girdiği ana kadar geçen sürenin yaklaşık 33 - 35 saniye olduğu, keşif sırasında Mahkememizce yapılan gözleme göre sanığın kullanmış olduğu güzergahtaki ışığın 29 sn yeşil yandığı, dolayısı ile sanığın savunmasında belirttiği gibi yeşil ışıkta geçmesinin söz konusu olmadığı, tam olarak belli olmasa da ışığın sarıda veya tam kırmıza geçtiği anda sanığın ışıkları geçtiğinin anlaşıldığı, sanığın hızını azaltmadan kavşağa yaklaştığı ve ışığın sarı veya tam kırmızıya geçtiği anda ışıkları geçtiği düşünüldüğünde meydana gelen olayda sanığın da tali kusurlu olduğunun anlaşıldığı, ancak olayda asli kusurlu kişinin maktül olduğu, zira Mahkememizce keşif sırasında yapılan gözleme göre, sanığın kullanmış olduğu güzergahtaki ışığın kırmızıya döndüğü anda bile maktulün kullamış olduğu yoldaki ışığın 67 saniye daha kırmızı yandığının anlaşıldığı, bu konuda trafikçi bilirkişinin 08/06/2015 tarihli ek raporunun da bulunduğu, dolayısı ile kırmızı ışık ihlali yapan asıl kişinin maktul olduğu ve asli olarak kazaya sebep olduğu değerlendirilmekle tali derece kusurlu olarak maktülün ölümüne sebep olan sanığın cezalandırılmasına dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindedir.