muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/629, Karar No: 2020/3063, Tarih: 30.09.2020

Davalı ... vekili; diğer davalılar tarafından yapılan inşaat çalışmaları sırasında kanalizasyon borusunda hasara ve hasar sonucunda alt yapının devre dışı kalmasına neden olunduğunu, davacının bodrum katında yer alan iş yerinde gerekli önlemleri almaması sonucu dava konusu zararın meydana geldiğini, taraflarına herhangi bir kusur atfedilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davaya konu olayda inşaat işini üstlenen yüklenici firmanın dava dışı Bozoğlu Ltd. Şti. olduğu, dosyaya sunulan inşaat ruhsatına göre yapı sahibinin yine dava dışı ASG Özel Sağlık Hizmetleri ve Sağlık Malzemeleri Tic. AŞ olduğu, yüklenici firma ile aralarında Kuyu Perde (iksa) Yapım Sözleşmesi imzalandığı, tarafına husumet yöneltilen davalılardan Oytaş - Yıldız Uluslararası İnş. San. Tic. AŞ'nin yüklenici firma olmadığı ve diğer davalı Yeryüzü Özel Sağl. Hizm. Tic. AŞ'nin iddia edildiği üzere yapı sahibi olmadığı, bu nedenle anılan davalıların herhangi bir kusur ve sorumluluklarının bulunmadığı, davalı ...'nin alınan bilirkişi raporu ile olayın oluşumunda ve devamında %30 oranında kusurlu olduğu sonuç ve kanaatine varılmakla davanın, davalılardan Oytaş - Yıldız Uluslararası İnş. San. Tic. AŞ ile Yeryüzü Özel Sağlık Hizmetleri Tic. AŞ yönünden reddine, ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; davacının, dava konusu su baskını nedeniyle 2014 yılı Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarını kapsayan 6 aylık dönemde düğün salonunda yapılacak organizasyonların iptal edilmesi nedeniyle oluşan kazanç kaybına ilişkin zararını talep ettiği, hükme esas alınan 19/10/2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda, davacının ticari defter ve kayıtları inecelenerek 6 aylık dönemde iptal edilen sünnet, kına ve düğün organizasyonları nedeniyle uğranılan kazanç kaybının hesaplandığı, ayrıca su baskını nedeniyle davacı iş yerinde meydana gelen hasar tutarı ve yapılan ekstra masrafların belirlendiği, fakat yapılan tadilat ve onarımın ne kadarlık süre sonunda tamamlanacağına ilişkin herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davalı ...'ye ait kanalizasyon borularındaki arızanın giderildiği tarihten itibaren davaya konu düğün salonunun tadilatı ve onarımı için gerekli makul süre bilirkişi marifetiyle belirlenerek, belirlenen sürede davacının iptal edilen organizasyonlar nedeniyle meydana gelen kazanç kaybının hesaplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken dava dilekçesinde talep edilen 6 aylık dönemde iptal edilen tüm düğün, kına ve sünnet organizasyonları nedeniyle oluştuğu iddia edilen kazanç kaybına hükmedilmesi doğru değildir. Anılan yön gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 373/1. maddesi gereğince KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazının (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5835, Karar No: 2012/13050, Tarih: 02.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/5835 E.  ,  2012/13050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden hangi takvim yılında işlenen suç için kurulduğu da anlaşılmayacak biçimde tek hüküm kurulması,

II-Dosya içerisinde mevcut vergi suçu ve tekniği raporlarında vergi kaybına veya hazinenin zararına dair bir hesaplama yapılmadığının anlaşılması karşısında; sanığın karar tarihinden önce sebebiyet verdiği vergi kaybı tespit edilmeden, suçun işlenmesiyle kamunun uğradığı zararı karşılayıp karşılamadığı ve adli sicil kaydında yer alan sanığın önceki hükümlülüğüne ilişkin sabıka kayıtlarının silinip silinmediği veya silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmadan eksik soruşturma sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14679, Karar No: 2017/12311, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14679 E.  ,  2017/12311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10698, Karar No: 2024/18060, Tarih: 29.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/10698 E.  ,  2024/18060 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/794 E., 2022/742 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/178 Esas, 2022/17 Karar sayılı kararı ile;

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 24.990,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Kenevir bitkilerinin erkek ya da dişi kenevir bitkisi olup olmadıklarına ilişkin herhangi bir tahlil yapılmaması, uzmanlık raporunda teknik hata olmasına rağmen yeni bir rapor alınmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

7. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Kenevir bitkilerinin erkek ya da dişi kenevir bitkisi olup olmadıklarına ilişkin herhangi bir tahlil yapılmaması, uzmanlık raporunda teknik hata olmasına rağmen yeni bir rapor alınmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

6. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

7. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında gerekli araştırmaların yapıldığı, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektiren koşulların oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13432, Karar No: 2010/4881, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13432 E.  ,  2010/4881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının takibe dayanak yaptığı senedin iki vadesi bulunduğundan geçersiz olduğunu, ayrıca davalının boş olarak ele geçirdiği senedi doldurarak takibe koyduğunu ileri sürerek, senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve senetin iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının haklarında yaptığı icra takibine konu olan senedin hem iki vade tarihi taşıması nedeniyle geçersiz olduğunu, hem de boş olan senedin davalı tarafından sonradan doldurularak takibe konulduğunu belirterek senet nedeniyle borçlu olmadıklarının tespiti talepli bu davayı açmışlardır. Davalı ise bono niteliğinde olmasa da, senedin yazılı delil olduğunu ve davacılara verilen borç para karşılığında senedin alındığını, bu nedenle davanın reddini savunmuştur. Mahkeme birden fazla vade tarihli olan bononun hükümsüz olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar vermiştir. Dava konusu senette iki ayrı vade tarihi bulunması bono vasfını ortadan kaldırır ise de, bu senet adi senet olarak geçerlidir. Davacılar dava dilekçesinde bononun geçersiz olduğunu belirtmiş, bunun yanısıra taraflar arasında akti ilişki bulunmadığını belirterek senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemişlerdir. Davalı ise cevap dilekçesinde, davacılara borç para verdiğini ve

karşılığında bu senedi aldığını belirterek, karz aktine dayanmıştır. Taraflar iddia ve savunmalarında temel ilişkiye dayandıklarına ve dava konusu senet adi senet niteliğinde olduğuna göre, tarafların delilleri toplanıp değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde bononun geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedelerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 324.00 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5011, Karar No: 2021/2228, Tarih: 10.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5011 E.  ,  2021/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında ''mala zarar verme'' suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinden yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanun’un 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3000TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1800-TL adli para cezası, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 2400 TL Adli Para Cezası, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 1320-TL adli para cezalarına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan sanıklar ... ve ... ile 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 35/1. maddesi uyarınca zorunlu olan sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasanın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması ile Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiğine dair uzman doktor tarafından düzenlenecek farik mümeyyizlik raporu alınmadan 05/03/2015 tarihli ''iş yerinden hırsızlık'' fiiliyle ilgili olarak alınmış olan raporla yetinilmek suretiyle TCK'nın 31/2 Maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8012, Karar No: 2013/18011, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/8012 E.  ,  2013/18011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Görevsizlik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

3621 Sayılı Kıyı Kanunu'nun 2.maddesinde akarsu kıyılarının da kanun kapsamında kıyı olarak kabul edilmesi ve 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunla değişik 15/3.maddesinde bu alanlardan kum ve çakıl alanlara idari para cezası öngörülmesi karşısında, eylemin kabahat olarak vasıflandırılarak 5326 Sayılı Kanunun 24.maddesi gereği idari yaptırım uygulanmasına karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bergama maliye hazinesi vekilinin temyiz İtirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.06.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1660, Karar No: 2014/21070, Tarih: 28.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/1660 E.  ,  2014/21070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/201118

MAHKEMESİ : Bolvadin Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2012

NUMARASI : 2011/392 (E) ve 2012/212 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kırıkkale Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nün yazısı, Tebliğat Kanunu'nun 21. maddesi hükmünce sanığın adresine 28 Eylül 2011 tarihinde tebliğ edilmiş olup, sanığın bu tarih itibarı ile Bolvadin'de öğrenim nedeniyle bulunuyor olması gerektiğine göre, Bolvadin Meslek Yüksek Okulu'na yazı yazılıp, bu tarihte okulun açık olup olmadığının ve sanığın okula devam edip etmediğinin sorulması ile neticesine göre hüküm tesisi gerekeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12384, Karar No: 2023/13537, Tarih: 27.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12384 E.  ,  2023/13537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/94 E., 2023/184 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında Mahkemede görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 10. Hukuk Dairesince, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının muvazaalı boşanma nedeniyle Kurumdan yetim aylığı almakta iken müvekkili Kurum denetmenlerince yapılan tahkikatla düzenlenen 05.02.2014 tarihli raporla boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığının tespit edildiğini ve aylıklarının kesildiğini, davalının yetim aylığı almakta iken boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı 01.11.2008 - 31.05.2013 tarihleri arasındaki 41.462,53 TL haksız ve yersiz olarak maaş ve ek ödeme aldığının tespit edildiğini, ayrıca davalının müvekkili Kurumdan haksız ve yersiz olarak 01.11.2008 tarihinden itibaren toplam 8.990,29 TL tutarında tedavi masrafı ve sağlık yardımından faydalandığının tespit edildiğini, toplam 50.452,82 TL Kurum zararının oluştuğunu belirterek toplam 50.452,82 TL'nin her bir ödeme kaleminin ödeme tarihlerinden tahsil tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlekte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap ve beyanlarında; kendisinin ağır depresyon hastası olduğunu ve eşi ile birlikte kalmak istemediğini, ve dinlenmek için boşanarak Altınoluk a yerleştiğini, boşanmalarından çocuklarının dahi haberinin olmadığını, bu süre içerisinde eşinin Çanakkalede kaldığını, arada bir seçimlerde oy kullanmak için geldiğini, çocuklarının barıştırmak amacı ile kendilerini 15-20 günde bir bir araya getirdiklerini, ancak kendisinin psikolojisinin iyi olmadığı için eşi ile bir araya gelmek istemediğini ve tek başına Altınolukta yaşadığını, Altınolukta bulunan kızı Meryem Gültekin in ara sıra gelerek kendisinin ihtiyaçlarını gördüğünü belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.04.2015 tarihli ve 2015/51 E., 2015/328 K., sayılı kararıyla; yapılan araştırma ve inceleme sonucunda "davalının 01.11.2008 - 31.05.2013 tarihleri arasında boşandığı eşi ile birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için ilgili yerlere müzekkereler yazılmış, her ne kadar İlçe Seçim Kurulunun göndermiş olduğu cevabi yazısında 2010 ve 2011 seçimlerinde aynı adreste kayıtlı olarak gözükmekte iseler de dinlenen tanıklardan nizalı dönemde muhtarlık yapan ... davalının eşi ile birlikte kalmadığını, tek başına ikamet ettiğini, davalının boşanmış olduğu eşi ...'ın aynı mahallede ikamet ediyor gözüktüğünü ancak davalı ile birlikte ikamet etmediğini, çocuklarının yanında ikamet ettiğini, davalının boşanmış olduğu eşinin seçimlerde oy kullanmak ya da tedavi olmak amacıyla arada geldiğini, davalı tek başına yaşadığından muhtarlık olarak yardım paketlerinden faydalandırıldığını, yine davalı ile aynı binada ikamet eden tanıklar Metin Erdoğdu ve Melih Erdoğdu davalının tek başına yaşadığını beyan ettiklerinden davalının boşanmış olduğu eşi ile eylemli olarak birlikte yaşamadığı, tek başına yaşadığı anlaşıldığından ortada muvazaalı bir durum bulunmadığından" davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/16434 E., 2015/17883 K. sayılı kararıyla; " uyuşmazlık konusu dönemde davacı ve eşinin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, muhtar ve azaları ile resen tespit edilecek kişilerin kanaat edinmeye yetecek kadarının, davalı ve eski eşinin uyuşmazlık konusu dönemde fiilen birlikte yaşayıp yaşamadıklarının çelişkiye yer bırakmayacak şekilde beyanlarına başvurulması,davalı ile eşinin boşanma ve tekrar evlenme dönemi arasında geçen ve uyuşmazlık döneme konu olan tarih aralığında beyan olunan ikametgah adreslerinde kolluk araştırması yaptırılması, davalının ağır depresyon hastası olduğu iddiası nedeni ile varsa mevcut sağlık raporlarının temini ve bakımının kim tarafından sağlandığının da ilgili kolluk araştırmasında sorulması ve elde edilecek sonuçların uyuşmazlık konusu dönem itibari ile ve dosyada mevcut tüm deliller ile birlikte değerlendirilmesi ile hüküm kurulması gerekmektedir." gerekçesi ile Mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkeme Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 08.03.2015 tarihli ve 2016/175 E., 2018/219 K., sayılı kararıyla; davalının nizalı sürede boşandığı eşi ... ile birlikte yaşadığına dair herhangi bir somut delile ulaşılamadığı, fiilen birlikte yaşama olgusunun gerçekleşmediği ve sonuç olarak boşanmanın muvazaalı olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

C. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.