muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4028, Karar No: 2017/5133, Tarih: 18.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/4028 E.  ,  2017/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası,

TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...'in, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'e yönelik ise kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükmün Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'e yönelik ise kasten yaralamaya teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in, mağdur ...'a bir miktar para borcunun olduğu, olay günü mağdur ...'ın alacağını almak için yanında bulunan diğer mağdur olan arkadaşı Özgür ile birlikte sanığın çalıştırdığı işyerine gittikleri, mağdur ...'ın işyerinde bulunan sanıktan alacağını istediği, sanığın, müsait olmadığını beyan ederek, borcunu sonra ödemek istediğini mağdura söylediği, bunun üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı, çıkan tartışmada mağdur ...'ın, sanığa küfür etmesi üzerine aralarında itişme yaşandığı, daha sonra her iki mağdurun "burayı yakarız, yıkarız gene bu parayı alırız" şeklinde sözler sarfetmek suretiyle sanığı tehdit etmeleri üzerine olay yerinde bulunanların mağdurları işyerinin dışına çıkardıkları ancak mağdurların dışarıda da sanığa yönelik "erkek misin, çık dışarıda seninle hesaplaşalım" şeklinde sözler sarfetmek suretiyle taşkınlık yapmaya devam ettikleri, bunun üzerine de sanığın işyerinin tezgahında bulunan bıçağı alarak mağdur ...'ü yaralamaya teşebbüs ettiği, mağdur ...'ı da iki darbe ile yaralamak suretiyle öldürmeye teşebbüs ettiği ve mahkemece de olayın bu şekilde yaşandığının kabul edildiği olayda;

1) Mağdurların, olaydan hemen önce sanığa yönelik hakaret ve tehdit içerir eylemlerinin sanık lehine haksız tahrik oluşturduğu gözetilmeden, ilk haksız hareketin borcunu vadesinde ödememek suretiyle sanıktan geldiği yönündeki hukuki ihtilafa dayandırılan gerekçe ile ve iddianame ve esas hakkındaki mütalaada; sanık hakkında TCK'nun 29. maddesinin uygulanmasının istenilmiş olmasına rağmen, CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

1) Mağdurların, olaydan hemen önce sanığa yönelik hakaret ve tehdit içerir eylemlerinin sanık lehine haksız tahrik oluşturduğu gözetilmeden, ilk haksız hareketin borcunu vadesinde ödememek suretiyle sanıktan geldiği yönündeki hukuki ihtilafa dayandırılan gerekçe ile ve iddianame ve esas hakkındaki mütalaada; sanık hakkında TCK'nun 29. maddesinin uygulanmasının istenilmiş olmasına rağmen, CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 18/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23430, Karar No: 2016/9307, Tarih: 09.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23430 E.  ,  2016/9307 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2015/26-2015/323

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan M.. G.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verlmiş; hüküm davacı idare ve davalı M.. G.. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazlar noterde düzenlenmiş kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki şartlar dikkate alınmak sureti ile dava konusu taşınmaza bilimsel olmayan ve soyut ifadelerle değer biçilmiştir. Bu nedenle emsal incelemesi geçerli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan

taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 20 yaşındaki kavak ağaçlarının kesim çağına gelmiş oldukları dikkate alındığında kim tarafından kesildiği, enkazın mal sahibi tarafından alınıp alınmadığı araştırılıp sonucuna göre karar vermek gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2)Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan 20 yaşındaki kavak ağaçlarının kesim çağına gelmiş oldukları dikkate alındığında kim tarafından kesildiği, enkazın mal sahibi tarafından alınıp alınmadığı araştırılıp sonucuna göre karar vermek gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı M.. G.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı M.. G..'ten peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3840, Karar No: 2019/8770, Tarih: 13.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/3840 E.  ,  2019/8770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... tarafından yapılan temyizin süresinde olmaması nedeniyle reddine dair verilen 16/07/2014 tarihli ek kararın, sanığa tebliği esnasında, tebliğ evrakının açıklama kısmında, ” Mazeretiniz olmadığı halde duruşmaya gelmediğinizde, CMK'nın 176/2. maddesi uyarınca zorla getirileceğiniz....” şerhinin bulunması nedeniyle sanığın yanıltıldığı ve tebligatın usulsüz olduğu,

Anlaşıldığından, Sanıklar ..., ..., ... tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, ek kararın usulüne göre tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve ek temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 13/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28459, Karar No: 2013/20616, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28459 E.  ,  2013/20616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 24/04/2002 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6853, Karar No: 2015/7352, Tarih: 05.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/6853 E.  ,  2015/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında imar-ihya, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 3 parça taşınmazın % 25-30 eğime sahip, arazi kullanım kabiliyetine göre VI. sınıf imar ihyası tamamlanmamış ve ekonomik tarım alanı özelliği taşımayan, toprak derinliği az taşınmaz olduğu ve taşınmazlar üzerinde davacı lehine TMK'nın 713 ve 3402 sayılı Yasa'nın 14, 16 ve 17. maddeleri gereğince kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve imar-ihya şartlarının bulunmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Dava, TMK'nın 713. maddesi ile 3402 sayılı Yasa'nın 17 ve 14. maddesine dayalı tescil istemine ilişkindir. Çekişmeli taşınmaz 1971 yılında 766 sayılı Yasa uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında dağ olarak tescil harici bırakılmıştır. Dava konusu yeri kapsayan 1985 tarihli 2 adet hava fotoğrafı incelemesi, konusunda uzman olmayan kontrol mühendisi ve kadastro teknisyeni bilirkişiler marifetiyle yapılmasına rağmen, bilirkişiler 1985 tarihli hava fotoğraflarına göre, imar-ihyanın yapıldığını rapor etmişlerdir. Ziraatçi bilirkişi ve jeoloji mühendisi bilirkişi raporlarında, tescili istenilen (A), (B) ve (C) harfi ile gösterilen bölümlerin 28 yılı aşkın işlemeli tarım yapılan arazi olduğu, (B) ve (C) harfleriyle gösterilen bölümlerinde ayrıca 20 yaşlarında kapama bağ ve antep fıstığı ağaçlarının dikili olduğu belirtilmiş, bu raporun eki olan fotoğraflarda ise belirtilen ağaçların bulunmadığı görülmüş olup, bilirkişi raporları imar-ihya ve zilyetlik olgusunun değerlendirmesi bakımından son derece yetersiz kalmaktadır. Öte yandan tescili istenilen bölümlere bitişik 419 ve 421 parsel sayılı taşınmazların oluşumuna ilişkin belgeler getirtilmemiş, çekişmeli taşınmazların bulunduğu mahalde onaylı imar planı bulunup bulunmadığı ve kesinleşip kesinleşmediği araştırılmamıştır. Eksik incelemeyle karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, dava tarihinden geriye doğru en az 15, 20, 25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları getirtilmeli, çekişmeli taşınmazın bulunduğu mahalde onaylı imar planı bulunup bulunmadığı sorulmalı, taşınmazlar başında fen ve 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişiden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlar üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime, nasıl intikal ettiği, taşınmazlarda imar-ihyaya ne zaman başlanılıp tamamlandığı, tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar Kadastro Kanunu'nun 14

. maddesinde belirtilen sürenin geçip geçmediği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, dinlenen bilirkişi ve tanık beyanlarında çelişki doğduğu takdirde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, hava fotoğrafı incelemesi konusunda uzman jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye streoskopik yöntemle yaptırılmalı, ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazların eğimi, niteliği, toprak yapısı, bitki örtüsü, taşınmazın imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı, önceki zirai bilirkişi raporunu da irdeleyen ve sınırındaki taşınmazlarla mukayese edilecek şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; HMK'nın 290/2. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla raporlarda belirtilen hususların somutlaştırılması için, taşınmazlar ve çevresini tüm yönleriyle gösterecek şekilde taşınmaz ve çevresinin yakın plan fotoğrafları çektirilip fotoğraflar üzerinde çekişmeli taşınmazlar kabaca işaretlettirilmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,
Yargıtay — Esas No: 2016/39784, Karar No: 2017/184, Tarih: 06.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39784 E.  ,  2017/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5743, Karar No: 2012/20675, Tarih: 14.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5743 E.  ,  2012/20675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmet- lerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerek- tiği gözetilmeden, duruşmada okunduğunda sanığın kabul etmediği ekspertiz raporu ve olay yeri tespit tutanağı fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.