muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5048, Karar No: 2024/2122, Tarih: 14.03.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin 48 yılı aşkın süredir faaliyet gösterdiğini, jöle, çikolata, lokum ve şeker ürünlerinin imalatı, ihracatı ve ticareti alanında faaliyetlerine devam ettiğini, bu sektörde haklı bir ün ve pazar sahibi olduğunu, birçok ülkeye ihracatta bulunduğunu, "Aran" isminin ve markalarının kaliteyi simgelediğini, müvekkilinin davacı markalarına tecavüz ya da haksız rekabet teşkil eden bir davranışının olmadığını, zira müvekkili kullanımlarının davacının markası ile benzer bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.04.2019 tarihli, 2018/112 E., 2019/176 K. sayılı kararıyla; davacının adına tescilli markası şekil markası olup kelime unsuru bulunmadığı, şekil unsuru ise sarı fon üzerine kırmızı sarı kalplerin çevrelediği orta kesimde bulunan birbirinin üzerine konumlandırılmış beyaz çemberler ile bu çemberlerin tam ortasında beyaz bir kalp ile kalbin ortasında sarı ile boyalı bir daireden oluştuğu, davalının www.arancikolata.com.tr isimli internet sitesindeki fiili kullanımı ise kelime ve şekilden oluşan markasal kullanım olduğu, söz konusu kullanımın kelime unsuru Pam&Pam olup kelime unsurunun bilinen bir anlamı bulunmadığı, davalının fiili kullanımında yer alan şekil unsuru ise ambalaj kutusu üzerinde dairesel bir alana çeşitli figüratif şekiller ile oluşturulmuş bir kompozisyondan oluştuğu, tarafların şekil unsurları benzerlik göstermediği, dolayısı ile her ne kadar taraflar aynı sektörlerde faaliyet gösterse de somut karşılaştırmada davalının eylemlerinin 6769 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca marka hakkına tecavüz sayılan fiiller kapsamında değerlendirilemeyeceği, haksız rekabet iddiası yönünden ise; davalının 26.03.2018 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen www.arancikolata.com.tr isimli internet sitesindeki fiili kullanımının davacının 2000/13334 sayılı markasından kaynaklı haklarına tecavüz niteliğinde olmadığı kanaati belirtildiği için somut olayda haksız rekabet koşullarının da oluşmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.02.2021 tarih, 2029/1024 E. ve 2021/253 K. sayılı kararıyla; dava konusu edilen davalının marka kullanımı ile davacı adına tescilli 2000/13334 sayılı marka işareti arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde bir benzerlik olmadığı, dolayısıyla markaya tecavüzün bulunmadığı gibi haksız rekabetten de söz edilemeyeceği, dolayısıyla İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.11.2022 tarih, 2021/4253 E. ve 2022/8239 K. sayılı kararıyla davalının kendisi adına tescilli markalar özellikle de 2000/13334 sayılı markası ile ayniyet derecesinde benzer marka başvurularında bulunduğunu, bu başvuruların reddedilmesine ya da müddet olmasına rağmen davalının internet sitesinde mevcut kullanımlarına devam ettiğini ileri sürdüğü, bu durumda, tecavüz ve haksız rekabet oluşup oluşmadığına yönelik olarak, davacının itirazı üzerine reddedilen davalının “pampam+şekil” ibareli kullanımının, davalının internet sitesindeki önceki ve kutu üzerindeki son kullanımının birlikte değerlendirilmesi bakımından yeni bir rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince davanın reddi ve Bölge Adliye Mahkemesince de başvurunun esastan reddi doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının dava konusu “pam pam şekil”, "pam&pam şekil" üzerindeki markasal kullanımının davacı adına 2000/13334 sayı ile tescilli olan markayla karıştırılacak nitelikte olmadığı, bu nedenle davalının eylemlerinin 6769 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca marka hakkına tecavüz sayılan fiiller kapsamında değerlendirilemeyeceği ve bu nedenle de haksız rekabet koşullarınında oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ek bilirkişi raporunun 10.05.2023 tarihinde tebliğ edildiğini, İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan karar duruşmasının ise 18.05.2023 tarihinde yapıldığını, 2 haftalık bilirkişi raporuna itiraz süresi dolmadan verilen kararın adil yargılanma hakkı kapsamında hukuka aykırılık oluşturduğunu, davalının önceki fiilleri ve müvekkilinin ürünleri ile markalarını bildiği halde, müvekkil kullanımları ile benzer şekilde ürünler ürettiği ve ambalajladığını, bilirkişi raporunda markalar arasındaki benzerlik incelemesinde şekil ibareleri özenle incelenmediğini, ortalama tüketici ve marka kapsamındaki emtialar yönünden değerlendirme yapılmadığını, davalının, müvekkilin kullanımlarındaki renk kombinasyonları ve ayırt edilemeyecek seviyedeki benzer şekil unsurları ile kullanılması nedeniyle karıştırılma ihtimali olduğunun kabulü gerektiğini, haksız rekabet yönünden gerekli incelemelerin yapılmadığını, haksız rekabet yalnızca marka ile ilgili değil ambalajın taklit edilmesi ve yakınlaştırılması ile tüketici nezdinde iltibas uyandıracak şekilde kullanımların varlığı halinde de oluşacağını, hitap edilen tüketiciler ve aynı zamanda davalı adına kayıtlı markaların hükümsüz kılınmış olmasına ve yine itiraz edilmiş olmasına karşın kullanımlarını devam ettirdiği hususunun da değerlendirmeye alınması gerektiğini, dosya kapsamında gerçekleştirilen ve çevrim içi kullanımlar açıkça bir delil tespiti mahiyetinde olduğunu, ayrıca bir tespit davasının açılmasına ihtiyaç bulunmadığını, kaldı ki aynı delilleri tecavüz fiillerinin oluşmadığı kanaati uyandıracak şekilde değerlendirmeye alacak bir delil olarak görülmekteyken, haksız rekabet incelemesi bakımından delil olarak kabul etmemenin hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men’i ve durdurulması ile maddi ve manevi taminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1669, Karar No: 2011/12709, Tarih: 22.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/1669 E.  ,  2011/12709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde yürürlükte olan 6831 sayılı Orman Kanunun uygulandığı gözetilerek ağaç kesme suçundan dava açılmış, suçun açma suçu olduğu belirlenmiş olup ağaç kesme suçu açma suçunun unsuru olduğundan ek savunma verilerek açma suçundan hüküm tesisinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26233, Karar No: 2014/10090, Tarih: 23.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26233 E.  ,  2014/10090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/175450

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2009

NUMARASI : 2008/705 (E) ve 2009/993 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- "Geçmişteki hali ve sosyal durumu" gözönüne alınarak hakkında TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasına karar verilip, "kişiliği ve yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluştuğu" gerekçesiyle cezası ertelenen sanık hakkında bu kez "dosyaya yansıyan kişiliği nazara alınarak" şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,

2- Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5949, Karar No: 2022/19608, Tarih: 22.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/5949 E.  ,  2022/19608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasa'nın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK'nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği,gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere,hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31092, Karar No: 2017/9896, Tarih: 21.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31092 E.  ,  2017/9896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

1- Şikayetçi vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin 22/05/2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 01/06/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2- Sanık ... müdafisinin temyizi yönünden yapılan incelemede,

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak ,şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı nazara alınmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25230, Karar No: 2023/2529, Tarih: 27.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/25230 E.  ,  2023/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/777 D.İş, 2021/776 K.

SAYISI : İHK-2021/29332

HÜKÜM/KARAR : Davalının itirazının reddine

SAYISI : K-2021/81179

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 16.09.2017 tarihinde davalı ... tarafından zorunlu trafik sigortalı aracın yaya olarak bulunan davacıya çarpması sonucu gerçekleşen kazada davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile geçici iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, davacı talebini toplam 115.044,15 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin esas alınması gerektiğini, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun olay tarihindeki yönetmeliğe uygun olduğu gerekçesiyle, tazminata ilişkin alınan bilirkişi raporunun gerekçeli ve denetime elverişli olduğu, davanın kısmen kabulü ile 114.944,15 TL’nin 14.01.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin esas alınması gerektiğini, başvuran lehine 1/5 oranında vekalet ücreti takdir edilmesi lazım geldiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı; ile aktüerya bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, prograsif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın yerinde olduğu, ... tarafından davacı lehine AAÜT'ye göre vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı; ile aktüerya bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, prograsif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın yerinde olduğu, ... tarafından davacı lehine AAÜT'ye göre vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin esas alınması gerektiğini, davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından sigortalı bulunan aracın yaya olarak bulunan davacıya çarpması sonucu gerçekleşen kazada davacının yaralanması sonucu sürekli iş göremezlik tazminatı ile geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin17 nci maddesi, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; maluliyet raporunun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun düzenlenmesi, TRH 2010 Yaşam Tablosu ile progresif ranta göre yapılan tazminat hesabının usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası ve Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir. Yine AAÜT’nin anılan fıkrası uyarınca, konusu para ile ölçülemeyen işlerde, asliye mahkemeleri için öngörülen maktu vekâlet ücretine, ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin ise beşte birine hükmedileceği, Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekâlet ücretinin, kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği öngörülmüştür.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak belirlenen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... kararının hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan “14.869,69 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “4.080,00 TL” ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine

27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.