muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8904, Karar No: 2010/6422, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8904 E.  ,  2010/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,şirket müdürü olan müvekkilinin 4 adet boş bonoyu imzalayarak şirket ortağı olan davalıya verdiğini, davalının da bu bonolardan birine 20.10.1997 keşide tarihi ve 01.11.1997 vade tarihi yazarak 30.000 USD bedelle doldurup icra takibine koyduğunu, davalı hakkında Cumhuriyet Savcılığına şuç duyurusunda bulunulduğunu belirterek bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının senet suretini ve ödeme emrini aldıktan uzun süre sonra dava açtığını, icra takibinin ertelenmesi amacıyla açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davaya konu bononun davalı tarafından imzalandığı ve alacaklı olarak ... adına düzenlendiği konusunda bir ihtilaf bulunmadığı, Mardin 2.Ağır Ceza Mahkemesinin kesinleşen kararı ile senet üzerinde bir tahrifat yapılmadığının ortaya çıktığını, bonoda davacı şirketin kaşesi ve adının bulunduğu, senetten doğan alacağın illetten mücerret olduğu, bonodaki kaşenin orijinal olup olmamasının tek başına davacının borçlu olmadığını göstermeye yetmeyeceği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili, dava dilekçesinde delillerini belirtirken “her türlü delil” ifadesini kullanarak yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda mahkemece, davacı tarafa yemin hakkı hatırlatılması gerekirken, bu usule uyulmadan davanın reddine hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.5.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11901, Karar No: 2021/469, Tarih: 25.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11901 E.  ,  2021/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İlk derece mahkemesince verilen hükmün davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının davalı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesinin kararı bozulmuş, dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir. İlk derece mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4 maddesine göre temyiz kanun yoluna tabi olduğundan karar davacı tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen bozma ilamına uygun olarak ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay tarafından verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmadığından, davacının karar düzeltme dilekçesi hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4855, Karar No: 2017/6519, Tarih: 16.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/4855 E.  ,  2017/6519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, ortak mirasbırakanları ...’nin kayden maliki olduğu 183 ada 118 parsel sayılı taşınmazı 24.01.2008 tarihinde ölünceye kadar bakma akdiyle, 183 ada 117 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 1, 3 ve 5 nolu bağımsız bölümleri ise 19.12.1996 tarihinde satış suretiyle davalı kızına temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, bakım borcunu yerine getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 118 parsel yönünden, taşınmazın ölünceye kadar bakım akdi ile davalıya temlik edildiği ve davalı tarafından akdin yükümlülüklerinin yerine getirildiği gerekçesiyle davanın reddine, diğer taşınmazlar yönünden ise muvazaanın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...'ye ait çekişme konusu 183 ada 118 parsel sayılı taşınmazın 24.01.2008 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile diğer 183 ada 117 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 1, 3 ve 5 numaralı bağımsız bölümlerin ise 19.12.1996 tarihinde toplam 16.000.000 ETL bedelle satış suretiyle davalıya temlik edildiği, 1925 doğumlu mirasbırakanın 21.03.2011 tarihinde öldüğü geriye mirasçıları olarak davanın tarafları ile dava dışı oğlu ...'ın kaldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, mirasbırakan ...'in ölünceye kadar bakma akdi ile davalıya devrettiği dava konusu 183 ada 118 parsel sayılı taşınmaz yönünden mal kaçırma kastının olmadığı, davalının da bakım borcunu yerine getirdiği saptanarak davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan TMK'nun 6., HMK'nun 190. maddelerinde düzenlendiği üzere herkes iddiasını ispat etmekle mükelleftir.

Somut olayda, davacı iki tanık bildirmiş, dinlenen tanıklar davacının iddiasını doğrular biçimde beyanda bulunmamışlardır. Dolayısıyla mirasbırakan tarafından davalıya satış suretiyle yapılan temliklerin muvazaalı yapıldığı iddiası kanıtlanmış değildir.

Hal böyle olunca, çekişme konusu 183 ada 117 parsel sayılı taşınmazda kayıtlı 1, 3 ve 5 numaralı bağımsız bölümler yönünden de davanın reddine karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3260, Karar No: 2024/8707, Tarih: 14.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/3260 E.  ,  2024/8707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/34 E., 2022/160 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz istemi, suça sürüklenen çocuğun suç işleme kastı olmadığına, kararın suça sürüklenen çocuk lehine bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun işletmekte olduğu Hediyelik Eşya ve Nargile adlı iş yerinde, suç tarihi 25.11.2014 olan birleşen dava dosyasında yapılan aramada 360 paket gümrük kaçağı sigara ile 50 adet gümrük kaçağı makaron; suç tarihi 06.02.2015 olan asıl dava dosyasında ise, Antalya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2015/682 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada 132 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiş olup, suça sürüklenen çocuğun 5607

sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.

Ele geçen gümrük kaçağı sigaralar ve makaronlar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakalarının dosya arasına alındığı ve gümrüklenmiş değerlerinin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında, sigaraların satışını yaptığını kabul ettiğini beyan etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğa ait iş yerinde ticarî miktar ve mahiyette sigara ve makaronun ele geçirilmesi karşısında, atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/131, Karar No: 2025/1568, Tarih: 26.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2025/131 E.  ,  2025/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1189 E., 2024/2057 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2024 tarihli ve 2023/457 Esas, 2024/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2024/1189 Esas, 2024/2057 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Arama kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, aramada hazır bulunmayan kişilere hukuka aykırı olacak şekilde imza attırıldığına, bu nedenle bahse konu kişilerin tanık sıfatıyla dinlenmeleri gerektiğine, arama sonucu ele geçen delilin hukuka aykırı delil olduğuna, arama tutanağına yönelik resmi belgede sahtecilik suçundan savcılığa suç duyurusunda bulunduklarına, yeterli delil bulunmadığına, sanığın gönüllü vazgeçtiğine, miktar itibariyle ele geçen maddelerin kullanım sınırında kaldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı ve kenevir bitkilerini kesip köklerini yaktığına dair istihbari bilgi bulunan sanığın ikametine gidildiğinde dışarıdan gözle görülür vaziyette hayvan damı ve avluda ateşin yandığı ve yeşil bitki köklerinin olduğu görülmesi üzerine suç delillerin yok edilmesinin önlenmesi amacıyla avluya girildiği ve sanığın kenevirleri yakmaya çalıştığının tespit edildiği, alınan arama emrine istinaden ikamette yapılan aramada ikametin bahçesinde dikili halde 19 kök hint kenevir bitkisi, ikametin bahçesinde, samanlıkta ve çatıda olmak üzere kurutulmaya bırakılmış halde hint kenevir bitkileri ile ateş kenarında yanmamış sağlam şekilde muhafaza altına alınan hint kenevir bitkilerinin ele geçirildiği olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın kenevirleri yetiştirip sattığı, olay günü de kenevirleri kestiği ve köklerini yaktığına dair alınan istihbari bilgi üzerine olay mahalline gidildiğinde sanığın ikametinin avlusunda ve hayvan damında yeşil bitkilerin yandığının dışarıdan görüldüğü, suç delillerinin karartılmaması için avluya girildiğinde ise bir kısım kenevirlerin yakılma aşamasında, bir kısmının ise yakılmak üzere bir araya getirildiğinin tespit edildiği, bu haliyle suçüstü halinin gerçekleştiği, sanığın tüm aşamalarda suça konu hint kenevirlerini kendisinin ektiğini, fazla çıkması nedeniyle yaktığını savunması, olay tutanağının içeriğine karşı sanığın gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında bir itirazının da bulunmadığı, sanık müdafii tarafından arama el koyma ve yakalama tutanağına yönelik sahtecilik yapıldığı iddiasında bulunmuş ise de mevcut delil durumuna göre arama kararı usulsüz yapılmış olsa bile suçun sübuta erdiği anlaşıldığından suç duyurusunda bulunulması üzerine Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturmanın sonucunun beklenmesinin temyize konu dosyanın sonucuna etkili olmayacağı anlaşılmakla, hukuka uygun olarak toplanan ve yeterli delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulmasının isabetli olduğu, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 06.06.2024 tarihli ve 2024/1189 Esas, 2024/2057 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26694, Karar No: 2023/4092, Tarih: 02.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/26694 E.  ,  2023/4092 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1484 E., 2019/3184 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Davanın reddi, müsadere

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... İdaresi vekili, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2018 tarihli ve 2018/72 Esas, 2018/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca 300 gün karşılığı 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2018/1484 Esas, 2019/3184

Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddine ve suça konu yerdeki meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, suça konu yerlerin farklı olması nedeniyle iki farklı dava açıldığına, sanığın mahkûmiyeti gerektiğine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz isteği, davanın reddine karar verilmesine rağmen vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.15.11.2017 tarihli 15 nolu suç tutanağına göre, orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde 109 nolu orman bölmesinde bahçe tespit edilmiştir.

2.15 nolu suç tutanağına istinaden sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 12.12.2017 tarihli iddianame ile açılan davada Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/72 Esas, 2018/421 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

3.Sanık savunmasında suça konu yere bitişik yerde miras kalan arazisi olduğunu, orman alanını işgal etmediğini beyan etmiştir.

4.26.04.2018 tarihli bilirkişi raporunda suça konu yerin 130 ada 11 nolu orman parseli içinde yer aldığı, alanda meyve ağaçları bulunduğu, sebze bahçesi olarak kullanıldığı tespit edilmiştir.

3.Sanık savunmasında suça konu yere bitişik yerde miras kalan arazisi olduğunu, orman alanını işgal etmediğini beyan etmiştir.

4.26.04.2018 tarihli bilirkişi raporunda suça konu yerin 130 ada 11 nolu orman parseli içinde yer aldığı, alanda meyve ağaçları bulunduğu, sebze bahçesi olarak kullanıldığı tespit edilmiştir.

5.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, sanığın 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık hakkında aynı suçtan yargılama yapılan ve 12.06.2018 tarihinde mahkûmiyet hükmü kesinleşen Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli, 2018/143 Esas, 2018/576 Karar sayılı kararı, bu dosyaya ilişkin 15.11.2017 tarihli ve 14 nolu suç tutanağı ve bilirkişi raporu dosyada mevcuttur.

2.Talimat mahkemesince yapılan keşif sonucu düzenlenen 11.10.2019 tarihli raporda, Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/143 Esas sayılı dosyasında suça konu yerin 109 nolu bölmenin kuzeyinde yer aldığı, açılan alanda su bulunmadığı, hiçbir amaç için kullanılmadığı, Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/72 Esas sayılı dosyasına konu yer ile arasında 410 metre mesafe olduğu tespit edilmiştir.

3.15.11.2017 tarihinde düzenlenen 14 nolu suç tutanağında sanığın su amaçlı kazı yaptığının tespit edildiği, söz konusu tutanak nedeniyle başlatılan soruşturmada sanık hakkında Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2018 tarih ve 2018/256 Esas sayılı iddianamesiyle kamu davasının açıldığı, Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli ve 2018/143 Esas, 2018/576 Karar sayılı ilâmı ile