muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13067, Karar No: 2017/4079, Tarih: 25.05.2017

Hükümlü tarafından uzlaşma talebinde bulunulması üzerine, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2017 tarihli ek kararıyla, hükümlünün yeni kanun ile birlikte uzlaşma kapsamına alınan dolandırıcılık suçu yanında uzlaşma kapsamı dışında kalan özel belgede sahtecilik suçunu da işlemiş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 253/3-son cümle uyarınca uzlaşma yoluna gidilmesinin mümkün bulunmadığından bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de,

Somut olayda, sanık hakkında müştekiler ....karşı sadece dolandırıcılık eylemleri yönünden yargılama yapıldığı ve Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2014 tarihli kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verildiği, sanığın her bir müştekiye yönelik eyleminin birbirinden bağımsız olarak değerlendirilmesi gerektiği cihetle hükmün infazının durdurularak, 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için yargılama dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamının TCK'nun 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna yönelik olmasına, 27.01.2017 tarih ve 29961 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararının ortak hükümler kısmının 4. maddesindeki “...... Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde yada olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır.” şeklindeki düzenlemeye ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesi'ne ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 25.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30132, Karar No: 2015/10394, Tarih: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30132 E.  ,  2015/10394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2014

NUMARASI : 2014/41-2014/434

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5294, Karar No: 2011/6028, Tarih: 23.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5294 E.  ,  2011/6028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 116 ada 3 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 12.22 m2'lik kısmının, kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptali ile yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanda yapılan imar uygulamasının onay aşamasında olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, hakem sıfatıyla davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, Dairece; "...3533 Sayılı Yasada yapılan değişiklikle taşınmazın aynına yönelik uyuşmazlıkların hakemin " görev alanından çıkarıldığı gözetilerek davanın genel yargı yerinde  görülmek üzere görev yönünden reddine karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak, Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini ile yıkım isteklerine ilişkin olup, mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli bölümün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirlenmek ve bu olgu benimsenmek suretiyle, kıyı kapsamında kalan yerin tapusunun iptali ile sicil kaydının kütükten terkinine, anılan yerde muhtesat bulunmadığından yıkım isteğinin de reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Öyleyse, davacı hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine. Ancak,  temyiz aşamasında 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde;”... Avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği 17.maddesiyle de davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu”hükmü öngörülmüştür.

O halde, anılan yasal düzenleme gözetilerek, davalı tarafın kararı temyiz etmemesine karşın usuli kazanılmış hak olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durularak gerekçelendirilmesi neticeten yargılama giderlerinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulup tutulmayacağı ayrıca davalı lehine avukatlık ücreti verilip verilmeyeceği irdelenip, değerlendirilmesi için karar bozulmalıdır.

Açıklanan nedenlerle, davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  23.05.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7012, Karar No: 2007/7593, Tarih: 18.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7012 E.  ,  2007/7593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.9.2005 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu ... mahallesi 5 ada 7 parsel sayılı taşınmazda 4. kat 39 numaralı bağımsız bölümün 12.03.1991 tarihinde alımı sırasında taşınmaz bedelinin 40.000,00 YTL’sinin kendisi tarafından ödendiğini ancak davalının annesi olması nedeniyle tapunun annesi adına kaydedildiğini belirterek dava konusu taşınmazın, ödediği bedel oranında hissesinin iptali ile adına tescilini, olmadığı takdirde ödenen bedelin değerinin tespiti ile faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının taşınmazda hiçbir hakkının bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, her iki talep açısından da zamanaşımı süresi dolduğu gerekçesi ile dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

1-İddianın yargı önüne getiriliş biçimine göre dava 05.02.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında tanımı yapılan inançlı işleme dayalıdır. Dava bu çerçevede mütalaa edilerek sonucuna uygun gerekçe ile bir karar verilecek yerde olaya uygun düşmeyen gerekçe ile zamanaşımından söz edilerek davanın reddi doğru değildir.

2-Bundan ayrı, davacı dilekçesinde kanıtlarını bildirirken yasal her türlü delile de dayanmıştır. Yemin bu nitelikte delillerden olmakla davacıya yemin teklifi hakkını kullanıp kullanmayacağı hatırlatılarak ve kullanmak istediği takdirde sonucuna göre bir karar vermek gerekirken bu yönün de gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 18.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7885, Karar No: 2012/8131, Tarih: 20.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7885 E.  ,  2012/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın Yüksek Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na SUNULMASINA, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7010, Karar No: 2018/5292, Tarih: 11.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7010 E.  ,  2018/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... için; TCK'nın 157/1, 62, 52, 51. maddeleri,

Sanık ... için, TCK'nın 155/2, 52, 53, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında kurulan hükümde uygulama maddesinin, TCK'nın 157/1. maddesi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Hollanda'da ikamet eden katılanın yaz tatilini geçirmek üzere Erdemli İlçesi Tömük kasabasındaki yazlığına geldiğinde aynı sitede ikamet eden sanık ... ile tanıştığı ve samimiyetlerinin oluştuğu, sanık ...'in Adana Adliyesinde tanıdıkları olduğunu, yapamayacağı iş olmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu Müdürlüğünde herkesi tanıdığını belirterek katılanın güvenini kazandığı, katılanın Hollanda da ikamet ettiğini öğrenince "istersen Türkiye'de seni emekli edebilirim, bunun için bana noterden vekaletname çıkarman ve bana da 20.000 TL para vermen yeterli" diyerek katılanı kandırdığı, birlikte 10.08.2010 tarihinde Adana 4. Noterliğine gittikleri, katılanın emeklililik işlemleri için gerekli vekaletnameyi çıkaracağını söyleyerek ve katılanan okuma yazma bilmemesinden de yararlanarak 2 tane şahit huzurunda diğer sanık ... adına vekaletname çıkarttığı, söz konusu vekaletnameye istinaden Mersin İli Yenişehir İlçesi Bahçe Mahallesindeki taşınmazının sanık ... tarafından 16.08.2010 tarihinde sanık ...'e, sanık ... tarafından da kısa sürede başkasına satıldığı, sanıkların bu suretle üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-) Sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumu olan tapu sicil müdürlüğünü aracı kılmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya ve dosya kapsamına göre, sanık ... hakkında katılana yönelik dolandırıcılık suçundan Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1129 Esas, sanıklar hakkında katılana yönelik dolandırıcılık suçuna da atıf yapılarak suç örgütüne üye olma vb. suçlardan Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2012/126 Esas sayılı dosyasında yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi ve TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının ve dellilerin birlikte değerlendirilmesi bakımından, sanıklar hakkında anılan dava dosyaları getirtilerek incelenmesi, imkan olduğu takdirde davaların birleştirilmesi, birleştirme imkanı olmaz ise esasa etkili belgelerin onaylı birer örneği dosya arasına alındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23993, Karar No: 2019/17176, Tarih: 25.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23993 E.  ,  2019/17176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışırken işe ilk girdiğinde günlük ücretinin 31,00 TL olduğunu, sendikaya üye olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başladıktan sonra günlük yevmiye ücretinin düştüğünü bildirerek, fark alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalıların cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının kendi rızası ile sendikaya üye olduğunu, ödenen ücretlerin toplu iş sözleşmesi ile belirlenen ücretler olup, yevmiye düşürülmesinin söz konusu olmadığını, davacının bilgisi dışında ücretlerin düşürülmesinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davalı işveren tarafından davacının sendikaya üyeliği sonrası tek taraflı olarak, davacıya yazılı bildirimde bulunmadan, davacının ücretinde indirime giderek 4857 Sayılı Yasanın 22. maddesine aykırı davrandığı, davacının Mülga 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanununun 6. maddesinin 2. fıkrası gereğince hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerli olduğundan, davacı ile davalı arasında imzalanan hizmet sözleşmesindeki yevmiye ücretinin geçerli olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanmadığı dönemde son günlük brüt ücretinin 31,00 TL olduğu, sendikal haklardan ve toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmaya başlanmasından sonra 15.06.2004 tarihinden itibaren 24,10 TL olarak ödendiği dosya kapsamı ile sabittir. Dairemizden geçen emsal dosyalarda belirtildiği üzere, davalı ile sendika arasında, işçilerin toplu iş sözleşmesinden protokoldeki şartlar ve öngörüler doğrultusunda yararlandırılmaları kararlaştırılmış, getirilen özel hükümlere göre davacı ve onunla aynı şartlarda çalışan işçilerin ücretleri belirlenmiştir. Dolayısıyla, sadece davacının şahsına ilişkin ücretinin düşürülmesi veya ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülmesi söz konusu değildir. Buna göre 2003-2004 yıllarına ait bordrolar ile toplu iş sözleşmesi birlikte ele alınarak davacı işçinin akçalı menfaatlerinde artış olup olmadığı belirlenerek, gelirde artışın meydana geldiğinin anlaşılması halinde davanın reddedilmesi gerekmektedir.

Aynı gerekçelerle fark alacak talep eden emsal işçinin dosyasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen son kararda özetle; tarafların anlaşması ya da düzen ilkesi gereği toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca kök ücretin düşürülebileceği, bireysel ve toplu iş sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği ve yapılan karşılaştırma neticesinde, işçinin kök ücreti düşürülsede toplu iş sözleşmesinden faydalanmakla bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha avantajlı bir konuma geldiği, objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesi mümkün olamayacağı gerekçesiyle işçinin hem toplu iş sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep edemeyeceği kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 03.05.2017 tarih, 2017/887 esas, 2017/885 karar sayılı kararı).

Mahkemece, davacının gelirinde artış meydana geldiği tespit edildiği takdirde davanın reddine karar verilmelidir.

Yukarıda anlatılan yönler gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2683, Karar No: 2017/5417, Tarih: 17.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2683 E.  ,  2017/5417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... (KAPATILAN) 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2014 tarih ve 2013/144-2014/211 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 07/05/2009 tarihinde, müvekkili meslek birliğinin repertuvarındaki müzik eserlerinin kullanımı konusunda bir sözleşme imzalandığını, anılan sözleşme kapsamında davalının borcu bulunduğunu, müvekkili tarafından düzenlenen 5 adet faturanın kendisine gönderilmesine ve ihtarda bulunulmasına rağmen ödeme yapılmadığını, davalının faturalara itiraz da etmediğini, borcun ödenmemesi nedeniyle aleyhine icra takibi başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını ve davalı aleyhine %20’den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Bursa'da yerel çapta müzik yayını yaptığını, iddia edildiği gibi davacı tarafla herhangi bir sözleşme imzalamadığını, sözleşmenin altında bulunan şirket kaşesinin ve imzasının müvekkilinin bilgisi dışında olduğunu, imzanın şirket çalışanlarından birine de ait bulunmadığını, faturalar ile ilgili tebligattan ve ihtarnameden de haberdar olmadığını, davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Bursa'da yerel çapta müzik yayını yaptığını, iddia edildiği gibi davacı tarafla herhangi bir sözleşme imzalamadığını, sözleşmenin altında bulunan şirket kaşesinin ve imzasının müvekkilinin bilgisi dışında olduğunu, imzanın şirket çalışanlarından birine de ait bulunmadığını, faturalar ile ilgili tebligattan ve ihtarnameden de haberdar olmadığını, davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davalı taraf, sözleşme altındaki imzanın şirket yönetici veya çalışanlarına ait olmadığını savunmuş ise de, taraflar arasında imzalanmış olan 07/05/2009 tarihli Müzik Eserleri Yayın İzni Sözleşmesi altında davalı şirketin kaşesinin bulunduğu, davalı tarafın bu sözleşmeye ve kendisine gönderilen fatura ve ihtarnamelere rağmen icra takip tarihine kadar herhangi bir itirazda bulunmadığı, itiraz ve savunmalarının gönderilen ve şirket çalışanlarına tebliğ edilen faturalar ile, davalı tarafın bu faturaları 30/09/2009 tarihinde yevmiye defterinin 11. sırasına ve 34 yevmiye numarası ile ve MESAM ismi vererek kaydetmiş oluşu, faturaları teslim alan Yağmur Kantar isimli şahsın, davalı şirket sahibi ve yönetim kurulu başkanı Hasan Şirin'in çalışanı olması ve davalı şirket ile, kargo teslimatının yapıldığı adreslerin her ikisinin de aynı oluşu karşısında samimi ve sonucuna etkili görülmediği, icra takip tarihi itibariyle davacının davalıdan 4.850,00 TL sözleşmeye ve faturaya dayalı alacağının bulunduğu, bu alacağın likit olduğu, davacının gönderdiği faturaları 30/09/2009 tarihinde defterlerine kaydetmiş olan davalının, bu borcunu ve borç miktarını bildiği, buna rağmen icra takibine itirazda bulunmasının haksız ve kötüniyetli olduğu, imza itirazının ve sözleşmeden haberdar olmadığı yönündeki itirazın samimi olmadığı, icra takip tarihine kadar işlemiş faizin 2.247,91 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın 4.850,00 TL ana para ve 2.247,91 TL icra takip tarihine kadar işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.097,91 TL üzerinden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, kabul edilen miktarın %20’si olan 1.419,58 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, faturaya dayalı alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.