muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6718, Karar No: 2024/10065, Tarih: 26.06.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde 23.07.2020-06.09.2020 tarihleri arasında 1 ay 12 gün (42 gün) kesintisiz şekilde gemi kaptanı olarak çalıştığı, dosyaya sunulan ve taraflar arasında imzalanmış "Belirli Süreli Gemi Adamı Hizmet Sözleşmesi" başlıklı belgenin incelenmesinde; belgenin matbu bir belge olup işe başlama tarihinin 24.07.2020 tarihi olduğu, sözleşmenin bitiş tarihinin 23.01.2021 tarihi olduğu, davacının kaptan olarak çalışacağı, ... adlı geminin İzmir Sicil Limanına bağlı olduğunun görüldüğü, aylık taban ücretinin 3.207,00 USD, fazla çalışma ücretinin 1.984,83 USD, aylık izin ücretinin 308,24 USD olduğu, buna göre aylık toplam ücretinin 5.500,00 USD olduğunun belirtildiği, davacı tarafından iş sözleşmesine işveren tarafından haksız olarak son verildiği iddiasına karşın, davalı işveren tarafından davacının kendisinin işten ayrıldığı savunmasında bulunulduğu, dinlenen davalı tanıklarının da davacının işten kendisinin ayrılmak istediğini beyan ettikleri görülmekle birlikte, fesih konusunda ispat külfeti üzerinde olan davalı işverenin davacının istifa ettiğine dair herhangi bir istifa dilekçesi veya benzeri belge sunmadığı, davacının işe gelmediği ya da devamsızlık yaptığına ve iş sözleşmesinin bu sebeple feshedildiğine dair de delil sunulmadığı, davacının işi bırakıp gitmesinin ve işverenin de hiçbir belge almadan bunu kabul etmiş olmasının, işin mahiyeti ve ciddiyeti itibarı ile hayatın olağan akışına uymadığı kanaatiyle işçinin işine işveren tarafından haksız olarak son verildiği sonucuna varıldığı, davacının aylık çıplak ücretinin 3.207,00 USD olduğu, hesaplamaların bu ücret üzerinden yapıldığı, davacı vekilinin 06.10.2021 tarihli beyan dilekçesinde davacının 21.12.2020 tarihinde işe başladığını beyan etmesi karşısında bakiye süre ücretine yönelik hesaplamanın 06.09.2020-21.12.2020 tarihleri arasında 105 günlük yapılarak bu hesaplamada %30 indirim yapıldığı, haksız fesih tazminatının ise 3 aylık ücreti tutarı olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davacı işçinin aylık ücretinin belirlenmesinde aylık toplam ücretin esas alınması gerektiğini, uygulamada işçi fazla çalışma yapsa da yapmasa da aylık ücretinin tam ücret üzerinden ödendiğini, bakiye süre ücreti tutarında tazminat alacağı bakımından faiz başlangıç tarihinin temerrüt tarihi olması gerektiğini

ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; davacı işçinin aylık ücretinin belirlenmesinde aylık toplam ücretin esas alınması gerektiğini, uygulamada işçi fazla çalışma yapsa da yapmasa da aylık ücretinin tam ücret üzerinden ödendiğini, bakiye süre ücreti tutarında tazminat alacağı bakımından faiz başlangıç tarihinin temerrüt tarihi olması gerektiğini

ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davacının müvekkiline ait gemide kaptan olarak çalıştığını ve işveren vekili sıfatının bulunduğunu, davacının iş sözleşmesini kendisinin feshederek gemiden ayrıldığını, 6098 sayılı Kanun hükmünün uygulanmasının mümkün olmadığını, ayrıca davacının hem bakiye süre ücreti tutarında tazminat hem de haksız fesih tazminatını aynı anda talep etmesinin hukuka aykırı olduğunu, alacağın döviz cinsinden ödenmesi yönündeki kararın da hatalı olduğunu savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamı, dosyadaki yazı, bilgi ve belgeler, kanuni gerektirici sebepler, deliller, dosya kapsamındaki taraflar arasındaki sözleşme, sözleşmenin ilk defa yapılması ile sözleşmenin niteliği, fesih kapsamında ispat yükünün davalı işverene ait oluşu, yasal hükümler kapsamında takdiri indiriminin gözetilişi, ücrette fiili çalışmaya bağlı hususların gözetilemeyecek oluşu, sözleşmede yabancı para üzerinden ücretin belirlenişi, İlk Derece Mahkemesince delillerin toplanması ve değerlendirilmesi ve tüm dosya içeriği ile İlk Derece Mahkeme kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf başvuru nedenlerini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; istinaf başvuru nedenlerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının davanın reddine karar verilmek üzere bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği ile buna bağlı olarak davacının bakiye süre ücreti tutarında tazminat ve haksız fesih tazminatı talep edip edemeyeceğine, ücret miktarına ve faiz başlangıç tarihine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6098 sayılı Kanun'un 438 inci maddesi, 854 sayılı Kanun'un 5 ve 7 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği ile buna bağlı olarak davacının bakiye süre ücreti tutarında tazminat ve haksız fesih tazminatı talep edip edemeyeceğine, ücret miktarına ve faiz başlangıç tarihine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6098 sayılı Kanun'un 438 inci maddesi, 854 sayılı Kanun'un 5 ve 7 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2. Gemiadamı ile işveren veya işveren vekili arasındaki iş sözleşmesinin yazılı olması, 854 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin bir gereğidir. Aynı Kanun'un 7 nci maddesi uyarınca iş sözleşmesi belirli bir süre veya sefer için yahut süresiz olarak yapılabilir. Belirli bir süre için yapılmış iş sözleşmesi kural olarak bu sürenin bitiminde sona erer. Ancak Kanun'da, sürenin gemi seyir hâlinde iken bitmesi hâline de yer verilmiş olup bu durumda iş sözleşmesinin, geminin ilk limana varmasına ve güvenlik altına alınmasına kadar devam edeceği hükme bağlanmıştır. Belirli sefer için yapılmış iş sözleşmesi ise, sözleşmede yazılı seferin sonunda geminin vardığı limanda yükünü boşaltmasıyla sona erer.

3. 6098 sayılı Kanun’un 438 inci maddesinde belirli veya belirsiz süreli iş sözleşmesinin işverence haksız feshi hâlinde, belirsiz süreli iş sözleşmelerinde bildirim süresine ait ücret tutarındaki tazminat, belirli süreli iş sözleşmelerinde ise bakiye süre ücreti tutarı tazminat düzenlendikten sonra, hem belirli hem de belirsiz süreli iş sözleşmelerinin işveren tarafından haksız feshinde söz konusu olan ayrı bir tazminat daha öngörülmüştür. Anılan Kanun’un 438 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre “Hâkim, bütün durum ve koşulları göz önünde tutarak, ayrıca miktarını serbestçe belirleyeceği bir tazminatın işçiye ödenmesine karar verebilir; ancak belirlenecek tazminat miktarı, işçinin altı aylık ücretinden fazla olamaz."

4. Somut uyuşmazlıkta davacı, 24.07.2020 tarihli ve 6 ay süreli gemiadamı belirli süreli iş sözleşmesi çerçevesinde davalıya ait gemide kaptan olarak görev yapmıştır. Davacı taraf iş sözleşmesinin belirli sürenin bitiminden önce 06.09.2020 tarihinde işverence haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı taraf ise davacının sözlü olarak istifa etmek suretiyle ayrıldığını savunmuştur.

4. Somut uyuşmazlıkta davacı, 24.07.2020 tarihli ve 6 ay süreli gemiadamı belirli süreli iş sözleşmesi çerçevesinde davalıya ait gemide kaptan olarak görev yapmıştır. Davacı taraf iş sözleşmesinin belirli sürenin bitiminden önce 06.09.2020 tarihinde işverence haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı taraf ise davacının sözlü olarak istifa etmek suretiyle ayrıldığını savunmuştur.

5. İlk Derece Mahkemesince fesih konusunda ispat külfeti üzerinde olan davalı işverenin davacının istifa ettiğine dair herhangi bir istifa dilekçesi veya benzeri belge sunmadığı, davacının devamsızlık yaptığına ve iş sözleşmesinin bu sebeple feshedildiğine dair de delil sunulmadığı, davacının işi bırakıp gitmesinin ve işverenin de hiçbir belge almadan bunu kabul etmiş olmasının, işin mahiyeti ve ciddiyeti itibarı ile hayatın olağan akışına uymadığı kanaatiyle iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiği sonucuna varılarak bakiye süre ücreti tutarında tazminat ve haksız fesih tazminatı hüküm altına alınmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince benzer gerekçelerle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş ise de ulaşılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

6. Dosya kapsamında bulunan iş sözleşmesinin süresinin 23.01.2021 tarihinde sona ereceği anlaşılmaktadır. Davacı sefere alınmayarak sözleşmesinin sona erdirildiğini iddia etmiş ise de yargılama sırasında dinlenen davalı tanıkları, davacının kendisinin işten ayrılmak istediğini beyan ederek davacının istifasına dair işveren savunmasını doğrulamışlardır. Ayrıca davalı işverence Sosyal Güvenlik Kurumuna (03) istifa çıkış kodu ile çıkış bildirimi yapıldığı da sabittir. Davacı tarafça istifa olgusunun aksini ispatlayacak herhangi bir bir delil sunulmadığı gibi tanık da dinletilmemiştir. Şu hâlde dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler ile davalı tanıklarının beyanları birlikte değerlendirildiğinde belirli süreli iş sözleşmesinin işçi tarafından sürenin bitiminden önce haksız feshedildiğinin kabulü gerekmektedir.

7. İş sözleşmesinin davacı işçi tarafından feshedilmesi karşısında davacının 6098 sayılı Kanun'un 438 inci madde kapsamındaki bakiye süre ücreti tutarında tazminat ve haksız fesih tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6423, Karar No: 2020/11961, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/6423 E.  ,  2020/11961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/07/2019 tarihli ve 2019/113834 soruşturma, 2019/70942 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/10/2019 tarihli ve 2019/5195 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/05/2020 gün ve 94660652-105-34-745-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/06/2020 gün ve 2020/49148 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi hâlde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin şikayet dilekçesi ile, müvekkili şirketin muhtelif temizlik ürünlerinin yurt içi ve dışı pazarlaması işiyle uğraştığını, şüphelinin temsilcisi olduğu şirketin ise gerçekte evrak üzerinde ve piyasayı dolandırmak amacıyla kurulmuş bir şirket olduğunun sonradan anlaşıldığını, kendisini şirket temsilsici olarak gösteren şüphelinin müvekkili şirkete iş hacminin çok arttığı ve sektörde sair konularda da ticaret yaptığı yalanıyla müvekkili şirket yetkililerini kandırdığını, müvekkili olan şirketin şüphelinin temsilcisi bulunduğu şirkete kimyevi ürünler sattığını, karşılığında 20/09/2019 tarihli ve 117.097,00 Türk lirası meblağındaki çeki aldıklarını, çek bilgisi için bankanın arandığını ve olumsuz cevap alınmadığını, müvekkili şirketin alacaklı olduğu çekin vadesi gelip bankaya ibraz edildiğinde çekin karşılıksız çıktığını, bunun üzerine şirket yetkilisinin arandığını, ancak telefonlara çıkmadığını, işyerini boşaltarak kayıplara karıştığını, işyerine tahsilat için gelen yüzlerce mağdur ile görüşüldüğünde, şirketin piyasayı dolandırmak için kurulmuş bir şirket olduğunun ve geriye külli miktarda borç ve mağdur bırakarak kayıplara karıştığının görüldüğünü, müvekkili şirketi kandırıp aldatarak külli miktarda kimyevi ürün alıp kayıplara karışarak dolandıran şüpheliden şikayetçi olduğunun anlaşıldığı olayda; İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafınca müşteki ile şüpheli arasındaki uyuşmazlığın hukuki mesele olduğuna binaen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şüphelinin beyanının alınması, benzer suçlara ilişkin işlendiği iddia olunan dava ve soruşturma dosyalarının bulunup bulunmadığının araştırılması, şüphelinin suç tarihi ve öncesinde işyerinde aktif faaliyet gösterip göstermediğinin tespit edilmesi ve sonucuna göre şüphelinin hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeksizin, itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/10/2019 tarihli ve 2019/5195 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11522, Karar No: 2018/3280, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11522 E.  ,  2018/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

2004 sayılı İİK'nın 337/a maddesindeki ticareti usule aykırı terk etmek suçunun madde de gösterilen icra hareketlerinden birinin işlenmesi ile oluşan tek bir suç olması ve suçtan zarar görenlerin birden çok olmasının bu sonucu değiştirmeyeceği cihetle; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayacağı, bu hususun TCK'nın 3, 61.maddeleri gereğince temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınabileceğini, bu durumda İstanbul 6. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/424 esas nolu, İstanbul 9. İcra Ceza Mahkemesinin 2015/22 esas nolu, İstanbul 22. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/45 esas dosyalarında İİK'nın 337/a, maddesi uyarınca yargılanıp ceza aldığı, Büyükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2014/88 esas sayılı dosyasında da yetkisizlik kararı verildiği anlaşılan sanık hakkındaki söz konusu davaların birleştirilmesi ve tek ceza verilmesi gerekirken her dosya için ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "30/05/2014 " yerine "04/06/2014" olarak yazılması,

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/217, Karar No: 2020/4538, Tarih: 02.06.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/217 E.  ,  2020/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın eylemi Afyon otogarında gerçekleştirdiği görülmekle TCK'nın 142/1-c bendinde düzenlenen halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı içinde veya bunların belli varış veya kalkış yerlerinde bulunan eşyaya yönelik işlendiği gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 141/1 maddesinden hüküm kurulması,

2-Tüm dosya kapsamına göre Afyonkarahisar’da kış saati uygulamasında göre gecenin 17.51’de başladığı sanığın müştekinin cep telefonunu 21:00 sıralarında aldığı suçun geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğinin anlaşılmakla, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 02/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33858, Karar No: 2019/4523, Tarih: 30.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/33858 E.  ,  2019/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun evrakı tefrik edilen sanıkların iş yerinde fiilen çalışmadığı halde çalışıyor gibi gösterilerek katılan kuruma bildirimde bulunulduğu ve atılı suçun işlendiği iddia edilen olayda;

Suça sürüklenen çocuğun savunmaları, katılan beyanı, işe giriş bildirgesi tanık beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun katılan kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli hareketlerinin bulunmaması, kurumun kendisine bildirilen işyerlerini ve işe giriş bildirgelerini denetleme yetkisinin her zaman bulunması, ayrıca zararının bulunmaması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3312, Karar No: 2010/3919, Tarih: 07.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3312 E.  ,  2010/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında ... adına tapuya tescil edilen taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp, tapu kaydının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tümünün kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.