muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6394, Karar No: 2015/9011, Tarih: 22.12.2015

Somut olayda mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir. Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporunun mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının öncelikle bu gerekçeyle bozulması gerektiğini, uygulamaya yönelik hususlara ise ancak kabule göre işaret edilebileceğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/37361, Karar No: 2017/16486, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37361 E.  ,  2017/16486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11726, Karar No: 2019/4499, Tarih: 09.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/11726 E.  ,  2019/4499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davalı ... yönünden davanın husumet nedeni ile reddine, davacı ... yönünden husumet nedeniyle reddine, diğer davacılar yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedelin tahsili isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan....'nun 127, 164, 371, 384, 902, 905, 907, 839, 458 ve 485 parsel sayılı taşınmazları kız çocuklarından mal kaçırma amacıyla davalı olan oğlu ... lehine davalı ...’a temlik ettiğini, mirasbırakanın taşınmazları satma ihtiyacının olmadığını, davalı ...’ın da taşınmazları alacak ekonomik gücü bulunmadığını ileri sürerek, tapu, kayıtlarının iptali ile mirasçılar adına payları oranında tescilini, olmadığı takdirde bedelin tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, ...’in devrilerle ilgisi olmadığını, ....’ın ise mirasbırakan ... ve oğlu ... ile hiç bir bağının olmadığını, dava konusu taşınmazları 1952 yılından itibaren ailesi kullandığı için satın aldığını, taşınmazları alacak ekonomik gücü olduğunu ve satışların gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece...“davanın tereke adına açıldığı ve dava dışı ... isimli mirasçı bulunduğu halde, dava dışı mirasçının olurunun alınmadığı ya da miras şirketine temsilci atanmadığı, davanın görülebilirlik koşulunun gözardı edildiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacıların taleplerini payları oranında tescili yönünde düzeltmeleri üzerine dava tarihinde davalı ...’in kayıt maliki olmadığı gerekçesiyle hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, davacı ... yönünden mirasçı olmadığı gerekçesiyle davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davacılar yönünden temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan...’nun 18.03.2012 tarihinde öldüğü geriye mirasçı olarak oğlu ... ile ölü kızı ....’nin çocukları ..., ...., ..., .... ve ...’in kaldığı, ...’nün 127, 485, 839, 905 ve 907 parsel sayılı taşınmazları 25.12.1997 tarihinde ...’e, ...’in de 29.07.2010 tarihinde tekrar ...’ye temlik ettiği,

Şükrü’nün de 127, 485, 839, 905, 907, 164, 371, 384, 902 ve 458 parsel sayılı taşınmazları 04.08.2010 tarihinde ...’a devrettiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan...’nun 18.03.2012 tarihinde öldüğü geriye mirasçı olarak oğlu ... ile ölü kızı ....’nin çocukları ..., ...., ..., .... ve ...’in kaldığı, ...’nün 127, 485, 839, 905 ve 907 parsel sayılı taşınmazları 25.12.1997 tarihinde ...’e, ...’in de 29.07.2010 tarihinde tekrar ...’ye temlik ettiği,

Şükrü’nün de 127, 485, 839, 905, 907, 164, 371, 384, 902 ve 458 parsel sayılı taşınmazları 04.08.2010 tarihinde ...’a devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince, dinlenen davacı tanığı temlikin muvazaalı olduğu yönünde beyanda bulunmamış, davalı tanıklarının bir kısmı ise temlikin gerçek satış olduğunu beyan etmişlerdir. Mirasbırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırmasını gerektirir somut bir olgu da ortaya konulamamıştır. Davacılar temlikin muvazaalı olduğu iddiasını yöntemince kanıtlayamamışlardır. Salt bedeller arasındaki oransızlık ise tek başına muvazaanın delili değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16516, Karar No: 2023/301, Tarih: 12.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/16516 E.  ,  2023/301 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.10.2022

SAYISI : 2022/1514 E., 2022/1289 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/713 E., 2022/19 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı ... Su ve Kanalizasyon Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 352 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.10.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının iddia ettiği ücret ve çalışma süresi doğrultusunda yapılan hesaplama neticesinde tespit edilen ve davacı vekilinin ıslah dilekçesi gözetildiğinde reddedilen ve temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.10.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12827, Karar No: 2014/25548, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12827 E.  ,  2014/25548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/1261-2014/352

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın sulu tarım arazisi olan bölümüne net ürün gelirine göre , kapama meyve bahçesi niteliğindeki kısmına ise net meyve geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 Sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme aynı kanunun 15.maddesi uyarınca dava tarihi itibariyla yapılır

Bu nedenle dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2013 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği halde 2012 yılı resmi verileri esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki kısmı üzerindeki tüm ağaçların, 2013 yılı ağaç verim listesi TMMOB Ziraat Mühendisleri Odasından temin edilerek bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan ağaçların yaş ve cinsleri de belirtilmek suretiyle, her bir ağacın cins ve yaşına göre değerlendirme tarihi olan 2013 yılı itibariyle rayiç değerlerinin İlçe Tarım Müdürlüğü ve kurumlardan araştırıldıktan sonra değer biçilmesi gerekirken yazılı şekilde hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

3)Mahkemece yapılan hesaplama sonucu tespit edilen ve hüküm altına alınan kamulaştırma bedelinin bankaya bloke edilen kısmından sonraki eksik yatan bölümünün davacı idarece bankaya bloke ettirilmesi sağlanmadan karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekilerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10686, Karar No: 2015/22502, Tarih: 25.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10686 E.  ,  2015/22502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/13735

MAHKEMESİ : Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/43 (E) ve 2013/117 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalardaki savunmalarında, annesi mağdur Z.. B..'in birlikte yaşadığı S.. O.. hakkında sürekli dedikodu yaptığını, olay günü bu konuyu konuşmak için annesinin yanına gittiği beyan etmesi, S.. O..'un da savunmayı doğrulaması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, sanık hakkında TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2) Sanığın olayda kullandığı bıçağı, annesinin mutfağından alması, bıçağın annesine ait olması karşısında, iadesi yerine TCK'nin 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 25/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7005, Karar No: 2009/4541, Tarih: 26.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/7005 E.  ,  2009/4541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2008

Davacı, Kurumca re'sen açılan işyeri dosyasının iptali ile N.K. ve H. K.'nun sigorta işçisi olmadığının tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava davacının Kurumca resen açılan işyeri dosyasının iptali  ile N.K.ve H. K.’nun sigortalı işçisi olmadığının  istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir

Somut olayda davacı Apartman yönetimi binanın dış cephe boya işi için piyasadan aldığı teklifler içerisinde N.K.’nun  teklifi uygun bulunmakla  boya işini bu kişiye verdiği, işçi, iskele, boya ve malzemelerin üstlenen tarafından temin edildiği ve çalışma  devam ederken 6.7.2004 günü işyerinde çalışan N.K.nun  oğlu H.’nın elindeki rulonun sapı binanın yakınından geçen orta gerilim hattına temas etmesiyle elektrik akımına kapılarak öldüğü, SGK Müfettişinin yaptığı inceleme sonrasında hazırladığı raporunda davacının N. K.'na iş için 17.5.2004 tarihinde kaparo verdiğini ve Apartman Karar Defterinde de işin N.’ye verilmesine dair 21.5.2004 te karar alındığını ve boya satıcısının faturayı  apartman yönetimine kesmesi  nedeniyle davalı Kurum müfettişi tarafından  davacının işveren olarak gösterilip  hakkında işyeri dosyası açıldığı Nuri Katırcıoğlu için ve  17.5.2005 tarihinde  ölen H.K. için 6.7.2004 tarihlerinden aylık bildirge istenilip  olayın iş kazası olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle olaydaki hukuki  ilişkinin tespit edilmesi  gerekir. İstisna akdi  Borçlar Kanununun 353. maddesinde "İstisna, bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibi) vermeği taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizameder."şeklinde tanımlanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle olaydaki hukuki  ilişkinin tespit edilmesi  gerekir. İstisna akdi  Borçlar Kanununun 353. maddesinde "İstisna, bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibi) vermeği taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizameder."şeklinde tanımlanmaktadır.

İstisna akdinde müteahhit eser meydana getirmekten ibaret bir iş görme edimini borçlanmaktadır. Bir iş görme borcu doğuran sözleşme olmakla beraber, burada önemli olan, çalışmanın kendisinden ziyade, bu çalışma neticesi ortaya çıkan ve objektif olarak gözlenmesi kabil sonuçtur . Müteahhit, iş sahibi ile akdi ilişkiye, girerken bir sonuç (eser) meydana getirmeyi taahhüt etmektedir. Bu anlamda eser, bir iş görme faaliyetinin maddi veya maddi olmayan sonucudur. Kuşkusuz bağımsız bir varlığı değiştirmeye, işlemeye veya biçimlendirmeye yönelik edimler de eser kavramına dahil sayılır ve istisna sözleşmesinin konusunu oluştururlar. Ücret belli bir süre çalışıldığı için değil, netice için ödenmektedir. Müteahhidin, kararlaştırılan zamandan önce taahhüdünü yerine getirmesi, ücret üzerinde herhangi bir etki meydana getirmeyecektir.  Eğer ki çalışan, işgücünü belirli ya da belirli olmayan bir zaman için çalıştıranın buyruğunda bulundurmakla yükümlü olmayarak, işveren buyruğuna bağlı olmadan sözleşmedeki amaçları gerçekleştirecek biçimde edimini görüyorsa, sözleşmenin amacı bir eser meydana getirmekse, çalışma ilişkisi istisna akdine dayanıyor demektir.

Somut olayda dava dışı N.K.  davacıya ait binanın boya işini üstlenmesi şeklinde beliren   çalışma ilişkisinde, belirli bir süre çalışmanın değil, bir sonucun meydana getirilerek, bağımsız bir varlığı değiştirmeye, işlemeye veya biçimlendirmeye yönelik edimin amaçlanmış olması karşısında hizmet akdinin yukarıda tanımlanan ayırt edici ve belirleyici özelliklerinin somut iş görme ilişkisinde bulunmadığı gibi  taraflar arasındaki hukuki ilişkisinin  eser sözleşmesi niteliğinde olduğu açık-seçiktir. Öte yandan davacı, N.ve H. K.nun işçisi olmadığının da tespitini istediğine göre dava bu kişilerin hak alanını ilgilendirdiğinden  N.K.ile çalışma sırasında ölen  H.K.nun mirasçılarının davaya dahil edilerek gösterecekleri deliller toplandıktan sonra yukarıda yapılan açıklamalar ışığında istisna akdi ile hizmet akdinin unsurları tartışılarak  ve  tüm deliller birlikte değerlendirilerek  çıkacak sonuca göre bir karar  verilmesi gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın taraf teşkili sağlanmaksızın  yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya  iadesine,    26.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.