muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5621, Karar No: 2018/9913, Tarih: 20.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/5621 E.  ,  2018/9913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın işlemiş olduğu hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayıp kavrayamadığının tespiti için ödenen 100,00 TL Adli Tıp rapor ücretinin suça sürüklenen çocuk ...’a yargılama gideri olarak yükletilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12834, Karar No: 2014/33768, Tarih: 27.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/12834 E.  ,  2014/33768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde kış saati uygulamasına göre, güneşin... ilinde saat 16:38'de battığı, mağdurun saat 17:00'de evden ayrıldığını, saat 20:30 sıralarında eve geldiğinde evde bulunan bir kısım eşyalarının çalındığını anlaması dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

2- 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle; sanık hakkında TCK'nın 142/1-b, 168/2, 62. 53. maddeleri uyarınca sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hüküm kısmında yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan ''sanıktan alınmasına'' ibaresinin çıkartılarak, yerine ''6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde kış saati uygulamasına göre, güneşin... ilinde saat 16:38'de battığı, mağdurun saat 17:00'de evden ayrıldığını, saat 20:30 sıralarında eve geldiğinde evde bulunan bir kısım eşyalarının çalındığını anlaması dikkate alınarak eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği konut dokunulmazlığını bozma eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

2- 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20133, Karar No: 2018/7921, Tarih: 21.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/20133 E.  ,  2018/7921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi, nafakaların miktarı ve reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hüküm kısmında davalı-davacı ...'ın kimlik bilgilerinin yazımında oluşturulan yanlışlığın mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Davacı-karşı davalı kadın, talep ettiği ziynet eşyalarının erkek tarafından bozdurularak erkek adına alınan evin peşinatında kullanıldığını ileri sürmüş, davalı-karşı davacı erkek ise ziynetlerin kadın tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Somut olayda; davacı-karşı davalı kadın, dava konusu ziynet eşyalarının erkek tarafından bozdurulduğunu ve bunların iade edilmediğini sunduğu delillerle ispat edememiştir. Davacı-karşı davalı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davacı-karşı davalı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 255. ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesis edilerek ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.06.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/11677, Karar No: 2024/3553, Tarih: 02.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/11677 E.  ,  2024/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/361 E., 2019/514 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak emvalin müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; eksik inceleme ile delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, bu nedenle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurlarınca yapılan kontrollerde, ormanlık alan içerisinde yapacak ve yakacak nitelikte 9 adet kızılçam ve 98 adet meşenin motorlu testere ile kesildiği, dip köklerin yanındaki emvale el konulduğu, yapılan araştırma sonucu ağaçların sanık tarafından kesilmiş olduğunun belirlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91/1. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; kestiği ağaçların daha öncesinde hayatiyetini kaybettiğini, kuruduğunu, kendisine Orman İdaresi tarafından yakacak odun elde etmek için izin verildiğini beyan etmiştir.

Orman İdaresi'nin 04.04.2014 tarihli cevabi yazısına göre suça konu yer için zat'i yakacak odun temin etme ve nakletme izni verilmemiştir.

Ele geçen orman emvali ve dip kökler üzerinde yapılan keşif sonucu yapacak ve yakacak nitelikteki emvalin suç tutağının düzenlendiği 2013 yılının aralık ayında motorlu testere ile kesilmiş olduğunun anlaşılması, sanığın ağaç kestiğini beyan etmesi, ağaçların zat'i yakacak ihtiyacı kapsamında kesilmiş olmadığına dair Orman İdaresi'nin cevabi yazısı, soruşturma evrakı arasındaki yed'i emin senedinde ele geçen orman emvalinin yaş evsafta olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 02.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36057, Karar No: 2018/847, Tarih: 22.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/36057 E.  ,  2018/847 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 05/10/2011-30/07/2015 tarihleri arasında satış elemanı olarak çalıştığını ve herhangi bir geçerli hukuki neden gösterilmeksizin haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının en son şirketin ...... mağaza sorumlusu/şefi olarak çalıştığını, şubede 2 adet cihazın kaybolması ve bulunamaması nedeni ile 14/07/2015 tarihinde savcılığa şikayette bulunulduğunu, daha sonra yapılan stok sayımlarında 4 adet cihazın daha kayıp olduğunun anlaşıldığını ve davacının iş akdinin ...... 3. Noterliğinin 30/07/2015 tarih, 09878 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, duruşmada dinlenen tanık beyanlarından davacının olay tarihinde ...... şubesinde müdür yardımcısı olarak çalıştığı, işlerin hızlı yürümesi için ihtiyaç olduğunda depo anahtarının satış elemanları tarafından alınarak depodan malzeme alabildikleri, deponun 2 tane anahtarının olduğu, birinin şube sorumlusunda diğerinin ise mağaza müdüründe bulunduğu, davacının kendisinin eksik cihazları tespit ederek yönetime bildirdiği, bir kısmının farklı bir bayide olduğunun tespit edildiği, ayrıca .....Başsavcılığınca davacı ile ilgili yürütülen soruşturmada 29/04/2016 tarihli karar ile atılı suçu işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara yapılan itirazın .....Sulh Ceza Hakimliğinin 06/06/2016 tarih ve 2016/2249 D. İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek kararın kesinleştiğinin anlaşılmış olması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, kayıp cihazlarla ilgili zarar miktarının ve davacının kusur ve sorumluluğunun somut delillerle işverence kanıtlanamadığı, davacının iş akdinin haklı ve geçerli nedenle sona erdirildiğinin ve her durumda feshin son çare olması ilkesine uyulduğunun davalı işverence kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, her ne kadar davacının iş sözleşmesi, şirketin mağaza sorumlusu olarak çalıştığı şubeden 2 adet cihazın kaybolması ve bulunmaması nedeniyle savcılığa şikayet ve daha sonra yapılan stok sayımlarında 4 adet cihazın daha kayıp olduğunun anlaşılması sonrası noterlikten gönderilen ihtarnameyle haklı sebebe dayanarak sonlandırılmışsa da; ilk derece mahkemesindeki duruşmada dinlenen tanık beyanlarından davacının olay tarihinde .... şubesinde müdür yardımcısı/mağaza sorumlusu olarak çalıştığı, işlerin hızlı yürümesi açısından ihtiyaç olduğunda depo anahtarının satış elemanları tarafından alınarak depodan malzeme alınabildiği, deponun 2 tane anahtarının olduğu, birinin şube sorumlusunda diğerinin ise mağaza müdüründe bulunduğu, davacının bizatihi kendisinin eksik cihazları tespit ederek yönetime bildirdiği; ayrıca ....... C. Başsavcılığınca davacı ile ilgili yürütülen soruşturmada 29/04/2016 tarihli kararla işyeri çalışanları olan şüpheliler ... ve .... .... üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara yapılan itirazın .... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 06/06/2016 tarih ve 2016/2249 D. İş sayılı kararı ile reddine karar verilerek kesinleştiği dikkate alındığında kayıp cihazlarla ilgili zarar miktarının ve davacının kusur ve sorumluluğunun somut delillerle kanıtlanamadığı, aynı şekilde sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşmeyle güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikte karşılıklı duyulan güveni sarsacak bir işçi davranışı da ispatlanamadığından, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli nedenle sona erdirildiğinin işverence kanıtlanamadığı, bu itibarla; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu :

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

G) Gerekçe:

Davacı işçinin fesih tarihi itibariyle en üst yetkilisi olduğu işyerinde depoya ait sürekli uhdesinde bulunması gereken anahtarları ihtiyacı olan herkesin kendisine bilgi vermeksizin alabilmesini temin bakımından açık kasaya bıraktığı, davacının bu eylemi nedeniyle depoda bulunan cep telefonlarından bir kısmının kaybolduğu, bu olaya davacının ihmali davranışının sebep olduğu açıktır.

Durumun geç de olsa davacı tarafından yapılan denetimde ortaya çıkması ve derhal işverene bildirilmesi davacının kusurunu tamamen ortadan kaldırır mahiyette değildir.

Durumun geç de olsa davacı tarafından yapılan denetimde ortaya çıkması ve derhal işverene bildirilmesi davacının kusurunu tamamen ortadan kaldırır mahiyette değildir.

Diğer taraftan depo anahtarı uygulamasının davalıya ait diğer işyerlerinde de benzer şekilde olması da, davacının yaşanan türden bir olumsuzluğa engel olmak için gereken tedbirleri alması hususundaki sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Açıklanan nedenle işyerinde olumsuzluklara neden olduğu anlaşılan davacının ihmali davranışı sebebiyle işverenin iş akdini fesihte haklı değil ancak geçerli nedene dayandığı kabul edilerek davanın reddi gerekirken yanılgılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi ve İlk Derece Mahkemesi kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 200,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 22.01.2018 günü oybirliği ile karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2016/14201, Karar No: 2019/3506, Tarih: 25.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14201 E.  ,  2019/3506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin alacağı nedeniyle davalı borçlu ...’e karşı takip yapıldığı, icra işlemlerinde yeterli mal varlığına rastlanmadığı, davalı ... ile diğer davalının galerici olduklarını ve yakın arkadaş olduklarını, mevcut mal varlığından ... plakalı aracı ile ... plakalı aracın borcun doğduğu tarihten sonra ve borçlunun mali durumunu bilebilecek bir kişi olan diğer davalıya devrederek borcun tahsilini imkansız hale getirdiği, davalı ...’ın dava konusu araçları devrettiğinden İİK'nın 283/2 madde gereğince iptal davası 3. kişinin elinden çıkarmış olduğu mallar yerine geçen değere taalluk ediyorsa bu değer nispetinde 3. kişi nakden tazminata mahkum edilir hükmü gereği, anılan madde uyarınca 3. kişinin tazminat sorumluluğu dava konusu malı elden çıkardığı tarihteki malın değeri kadar olduğundan takip dosyasındaki alacak ve ferilerini geçmemek üzere tazminatla sorumlu tutulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının iddia ettiği tüm hususlara itiraz ettiklerini, bahsi geçen araçlar hakkında müvekkilinin bilgisinin olmadığını, araçların maliki olmadığını, mal kaçırma amacıyla araç devri yapmadığını davanın davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların tasarruf tarihi itibariyle galerici oldukları, her ne kadar davalı galerici olup mesleği gereği satış yapıldığı iddia edilmiş ise de, davalı ...’in galerici olup bu satıştan kazanç elde etmediği hususu hayatın olağan akışına ters olduğu, davalı ...’ın daha önce davalı ... ile ... Otomotiv adlı iş yerini işlettiği, davalıların yakın arkadaş olması ve geçmişe dayalı iş ortaklığının bulunduğunu ve her iki satışında davalı ... tarafından davalı ...’a yapıldığını, İİK'nın 280. maddesine göre davalı ...’ın davalı ...’in içinde bulunduğu mali durumu ve alacaklılarından mal kaçırmak maksadıyla bu tasarrufları gerçekleştirdiği ancak araçların şu an 4. kişinin eline geçtiğinden ve dava tazminat davası olarak açıldığından 3. kişi olan davalı ...’ın İİK'nın 283/2 maddesi gereğince takip dosyasındaki davacının alacağından fazla olmamak üzere tazminatla sorumlu tutulacağından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.332,71 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 25/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.