muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14736, Karar No: 2014/4939, Tarih: 14.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/14736 E.  ,  2014/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2011/1112-2013/905

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hak ve nesafet esaslarına göre kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 28.09.2011 tarihinden itibaren kira bedelinin vergiler hariç net aylık 1.000 TL olarak tespitine, takip eden yılda kira bedeline tüfe oranında arttırım yapılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dilekçesinde, kiralananın davalıya 28.08.2003 tarihli sözleşmeyle kiraya verildiğini, davalının en son aylık 700 TL kira ödediğini belirterek 28.08.2011 tarihinden itibaren kira bedelinin 1.500 TL olarak belirlenmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, kiralanan da 1995 tarihinden beri kiracı olduğunu, davacıyla 2003 yılında kontrat yenilediklerini, ödediği kiranın benzer iş yerleri ile uyumlu ve rayiçe uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece kira parasının hak ve nesafet uygulamasına göre belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, kira parasının bir bölümünün stopaj ve fon kesintileri adı altında, vergi dairelerine kiracı tarafından ödenmesi, kiraya verenin gelir vergisi yükümlülüğüne ait ve vergi yasalarınca düzenlenen bir konudur. Yakıt parası, aydınlatma, temizlik, sigorta veya doğrudan doğruya mecurun kullanımından doğan masraf kalemlerinden olmayan vergi, kira parasının tespitinde bir unsur olarak dikkate alınamayacağından fon ve vergi stopajı, KDV düşülerek “net” kira parası tespit edilemez. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın yeni dönemde boş olarak getirebileceği miktar gösterilmiş ise de bu tutarın net mi brüt mü olduğu belirtilmemiştir. Bu durumda bilirkişiden bu husus açıklatılmak suretiyle yeniden rapor alınmalı ve bilirkişinin bildirdiği brüt kira bedeli üzerinden mahkemece hak ve nesafet indirimi yapılarak, az yukarıda açıklanan nedenlerle brüt kira parasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11181, Karar No: 2021/3481, Tarih: 16.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11181 E.  ,  2021/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı uyarınca istinaf isteminin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddine, davacı ve davalılardan ... Belediye Başkanlığı yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak; ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuş, karar davacı ve davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile mahkemenin gerekçesine göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı ve davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve davacılardan peşin alınan temyiz harcının ve temyiz edenlerin temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5137, Karar No: 2010/6686, Tarih: 13.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5137 E.  ,  2010/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kapama armut bahçesi niteliğindeki taşınmazın net geliri esas alınarak iki yıllık geçici irtifak hakkı karşılığının ve kesilen armut ağaçlarının bedelinin de taşınmazın kapama armut bahçesi değerinden ekilebilir ürün geliri esas alınarak bulunan değerin indirilmesi suretiyle tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tapu kaydında mevcut ipoteğin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Tapu kaydında mevcut ipoteğin hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/5395, Karar No: 2012/474, Tarih: 18.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/5395 E.  ,  2012/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanıklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2007 tarihli ve 2007/790-31 sayılı kararını müteakip, Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2007 tarihli ve 2007/885-996 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince, Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair, verilen 28/12/2007 tarihli ve 2007/554 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 08.04.2010 gün ve 21717 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2010 gün ve KYB. 2010-90483 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrasında "Bu Kanun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar, Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye ceza mahkemelerinde görülür. Ancak bu suçlarla bağlantılı olarak resmî belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde, görevli mahkeme ağır ceza mahkemesidir."

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca, 12/07/2007 tarihli, 302 ve 16/07/2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun anılan kararlarının göreve ilişkin yasal hükümleri yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2007 gün ve 2007/554 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına 18.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16257, Karar No: 2018/27271, Tarih: 17.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/16257 E.  ,  2018/27271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

31.03.2011 gününde kabul edilip 14.04.2011 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30. maddesi gereğince 6100 sayılı Kanuna eklenen geçici 3. maddenin 1. fıkrası ile “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Kanunun 24 ve 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin, 20.07.2016 tarihi itibari ile tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen İlk Derece Mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

Dava alacak istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince 25.04.2017 tarihinde verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesi için dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen bu karar temyiz değil istinaf yoluna tabi olup dosyanın istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince 20.09.2018 tarihinde istinaf yolu açık olmak üzere verildiği belirtilen kısmen kabul kararı hakkında davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ve incelenmek üzere dosya Dairemize gönderilmişse de Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda değinilen kanun hükmü ışığında Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf kanun yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7003, Karar No: 2013/10868, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7003 E.  ,  2013/10868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av. ... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı hususlarında yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın emsal alınan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Yasası hükümleri uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, imar düzenlemesine tabi tutulmuş ise ne oranda imar kaybına uğradığının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9652, Karar No: 2017/6972, Tarih: 24.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9652 E.  ,  2017/6972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçuna ilişkin olduğu, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 17.08.2011 tarih ve 2011/4788 Esas sayılı iddianamesi ile “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı hükmünde sahte fatura düzenlemekten kurulduğu ancak, sahte fatura düzenlemek suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, mütalaanın dava şartı olduğu ve sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak“ suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup mütalaya uygun dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6608, Karar No: 2015/31045, Tarih: 09.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6608 E.  ,  2015/31045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/147273

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2008

NUMARASI : 2007/471 (E) ve 2008/558 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : M.. Ö..

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A- Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı olan kamu malına zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’un 223/8.maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik incelemede;

Hırsızlık suçu, bir başkasının taşınır malının, rızası olmaksızın alınması ile oluşur. Rızanın geçerli olabilmesi için bulunması gereken koşulların varlığı hâlinde zilyedin rızası bir hukuka uygunluk nedeni teşkil edecek ve suç oluşmayacaktır. Failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup, bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddi veya manevi olabilir. Almak fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerinde zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hâle gelmesidir. Bu tasarruf olanağı ortadan kaldırılınca suç da tamamlanır.

Suça sürüklenen çocuğun olay gecesi........ İlköğretim Okuluna 2. katın plastik penceresinden girip, müdür yardımcısı odasının kapısını kırarak masanın çekmecesinde bulunan 300 TL parayı alıp kaçtığı olayda, nitelikli hırsızlık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı değerlendirilip, her iki yasaya göre takdir olunan temel ceza ve diğer yasa maddeleri de somut olarak gösterilerek, ortaya çıkan sonuçların denetime elverişli olacak şekilde atılı suçla ilgili lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2- Suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş grubu içinde olduğu anlaşılmakla, tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesi gereğince 1/3 indirim yapılmışsa da, suç tarihinden sonra 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinin ilk halinde 15-18 yaş grubu için 1/2 indirim öngörüldüğü, daha sonra 08/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile bu indirim oranının 1/3 olarak değiştirildiği cihetle 01/06/2005- 08/07/2005 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 1/2 indirim oranının sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde 1/3 indirim uygulanmasında,

3- Suça sürüklenen çocuğun yargılamasının kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken bazı oturumların açık yapılarak ve hükmün de kapalı oturumda açıklanması gerektiği gözetilmeyerek açıkça okunması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/11/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2125, Karar No: 2020/6352, Tarih: 23.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/2125 E.  ,  2020/6352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/03/2017 tarih ve 2015/208 esas 2017/223 karar ilamı ile sanık hakkında verilen beraat hükmünün kaldırılarak TCK’nın 155/2, 43/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine...Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi tarafından beraat hükmü kaldırılarak sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.