muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6348, Karar No: 2023/2080, Tarih: 02.05.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda; Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere eve sık sık geç gelen vaktini kahvehanelerde geçiren sorumsuz davranan, evin kirasını ödemeyen, çalıştığı dönemlerde kazancını eşi ve çocuğuyla paylaşmayan, birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşine hakaret eden, fiziksel şiddet uygulayan, ayrılık süresince de tehdit içeren mesajlar gönderen davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, davalı erkeğin cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmadığını, cevap dilekçesinde eşini sevdiğini beyan eden davalı erkeğin eşinin kusuru var ise affetmiş en azından hoşgörü ile karşıladığı, kadına atfı kabil bir kusurun varlığı ispat edilemediğinden, Mahkemenin kusur tespiti ... olup kadın lehine maddî ve manevî tazminata karar verilmesi, boşanma sonucunda yoksulluğa düşecek olması nedeni ile yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gibi miktarların da hakkaniyet ilkelerine uygun olduğu, müşterek çocuğun dava tarihi itibariyle davacı annesinin yanında kaldığı, Beyoğlu'nda okuluna devam ettiği, daha sonra davalı erkek tarafından davacının isteği dışında ve dünya çapında yaşanan Pandemi nedeni ile ülke içinde alınmış olan tedbirlerle ilgili 03.04.2020 tarihli genelgeye aykırı olarak şehirlerarası yoluculuk yasağı olduğu dönemde 14.05.2020 tarihinde Iğdır'a götürüldüğü, küçüğün anne ile görüşmesinin fiilen engellendiği, çocuğun yaşı anne bakım ve şefkatine muhtaç oluşu dikkate alınarak, çocuğun ... yararı gözetildiğinde velâyetinin anneye verilmesi usul, yasa ve kamu düzenine uygun olduğu gibi 4721 sayılı Kanun'un 182 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince velâyeti kendisine verilmeyen ebeveynin çocuğun giderlerine katkıda bulunması gerektiği, müşterek çocuk için iştirak nafakasına karar verilmesi de ... olduğu, nafakanın miktarının da değişen koşullara göre arttırılabilme imkanı bulunduğundan makul olduğu, gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen kadının açtığı boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi ve velâyet düzenlemesinin yerinde olup olmadığı, davacı kadın yararına nafaka ve tazminat, ortak çocuk için nafaka hükmedilmesinin koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen kadının açtığı boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesi ve velâyet düzenlemesinin yerinde olup olmadığı, davacı kadın yararına nafaka ve tazminat, ortak çocuk için nafaka hükmedilmesinin koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 ... maddesi, 182 ... maddesi, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 ... maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 8.400,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31867, Karar No: 2017/15531, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31867 E.  ,  2017/15531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2966, Karar No: 2010/5845, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2966 E.  ,  2010/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından motorin alım faturalarına dayalı olarak, müvekkili aleyhine takibe başlandığını ileri sürerek, müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline karar verilmesini ve %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İİK.nun 72.maddesinde öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresi içinde dava açılmadığını, müvekkilinin kendine ait ...Petrol.Ltd.Şti.üzerinden davacıya ait 34 ENK 21 plakalı otobüsün ihtiyacı olan mazotu davacıya satmak suretiyle ticari ilişkisi olduğunu, davacıya faturalarda belirtilen tarihlerde ve miktarlarda mazot sattığını ve davacının ödemediğini belirterek, davanın reddini istemiş ve %40 tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, ispat yükünün davalıda olduğu, davalının motorini davacıya verdiğine dair delil sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı borçlunun Batman İcra Müdürlüğünün 2004/4626 sayılı dosyasında borçlu olmadığının tespitine, davalının, davacının borçlu olmadığını bilebilecek durumda olup, haksız ve kötüniyetli olarak takip işlemi başlattığından takip konusu alacak miktarı üzerinden hesaplanan 3.043.6.-YTL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı cevap dilekçesinde, yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda davalının davacıya karşı yemin teklif etme hakkını kullanıp kullanmayacağı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönün düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34385, Karar No: 2015/35317, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/34385 E.  ,  2015/35317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4559 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10.333 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 9.192,60 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4559 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10.333 TL yapı bedeli ile 1.140,40 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile K... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1336, Karar No: 2018/8511, Tarih: 29.03.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/1336 E.  ,  2018/8511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan......ları ... Çelikörs’ün kayden maliki olduğu dava konusu 4668 (imar sonucu 6054 ada 11) parsel sayılı taşınmazdaki 96/16716 payının yarısını davalı oğlu ......’e, geri kalan yarısını da kendisinden sonra ölen oğlu, diğer davalıların mirasbırakanı ...... Çelikörs’e 26.12.1979 tarihinde satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali ve tescil istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...... Çelikörs'ün kayden maliki olduğu 4668 parsel sayılı taşınmazdaki 96/16716 payının tamamını intifa hakkını üzerinde bırakarak yarı yarıya 26.12.1979 tarihinde davalı oğlu ...... ile (diğer davalıların mirasbırakanı) ......'ya satış suretiyle temlik ettiği, taşınmazın imar görmesi sonucu oluşan 6054 ada 11 parsel (95 m2, iki katlı ev) sayılı taşınmazda ...... ve ......'nın 1/2'şer oranda paydaş oldukları, 1922 doğumlu mirasbırakanın 21.03.1997 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak davanın tarafları ile ......'nin dava dışı eşi ve çocuklarının kaldığı kayden sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan 4721 sayılı TMK’nun 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda; dinlenen tanık beyanlarından davalıların küçük yaştan beri mirasbırakan......ları ile birlikte pazarcılık işi yaptıkları, davalı ...'nın aynı zamanda ...'de çalıştığı, davalıların taşınmazı alım güçlerinin olduğu, taşınmaz üzerindeki binanın 2. katını birlikte yaptıkları, mirasbırakan ile davacılar arasında mal kaçırmayı gerektirecek herhangi bir sorunun olmadığı gözetildiğinde temlikin muvazaalı olduğu söylenemeyeceği gibi dosya kapsamındaki diğer deliller ile de davacıların iddiasını ispat ettiğinden bahsedilemez.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6276, Karar No: 2023/6708, Tarih: 12.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6276 E.  ,  2023/6708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/162 E., 2023/16 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ölüm aylığına hak kazandığının tespiti davasında

davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, İlk Derece Mahkemesi kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki

belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, ....'a ait işverenlikte 01.12.1989 tarihinde 1 gün süre ile çalıştığının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddini istemiştir.

Diğer davalıya tebligat yapılamamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2016/354-2016/169 sayılı kararı ile "davanın kabulüne, davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamındaki sigorta başlangıç tarihinin 01.12.1989 tarihi olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan ) 09.05.2018 tarihli ve 2018/1810 - 2018/4726 sayılı kararında;

"Mahkemece yapılacak iş; çalışma iddiasının hangi işyerinde olduğunu davacıya açıklattırmak ve talebe göre, tanık beyanları ve işyeri bilgilerini karşılaştırmak, buna göre bordro tanığı dinlemek, işverenin davacıyla akrabalığı olup olmadığını nüfus kayıtlarıyla sorgulamak, işe giriş bildirgesinin aslını Kurumdan getirterek imzanın ve fotoğrafın davacıya ait olup olmadığını bilirkişi marifetiyle tespit ettirmek, davacının sigorta sicil numarasının hangi ilin ve yılın serilerinden olduğunu Kurumdan sormak, çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Kanun'un 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar karar vermekten ibarettir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 14.03.2019 tarih 2018/221-2019/38 sayılı kararı ile; "davanın kabulüne, davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında sigorta başlangıç tarihinin 426213 sicil sayılı işyerinde 1 gün süreyle çalıştığı 01/12/1989 tarihi olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 14.03.2019 tarih 2018/221-2019/38 sayılı kararı ile; "davanın kabulüne, davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında sigorta başlangıç tarihinin 426213 sicil sayılı işyerinde 1 gün süreyle çalıştığı 01/12/1989 tarihi olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 25.06.2020 tarih ve 2019/3385 - 2020/2753 Karar sayılı kararında;

"Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Mahkemenin “davanın kabulüne,” dair ilk kararının Dairemizce eksik inceleme yapıldığı gerekçesiyle bozulduğu, bozma ilamında belirtilen hususlardan çalışma iddiasının hangi işyerinde geçtiğine ilişkin davacının beyanının alındığı, işyerleri ve sicil numaraları arasındaki karışıklığın giderildiği ancak yeni bordro tanığı dinlenmediği, işe giriş bildirgesinde imza ve fotoğraf incelemesi yaptırılmadığı, davacının sigorta sicil numarasının Kurum serilerinden olup olmadığının sorulmadığı, kısaca bozma gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli ve 2020/162 - 2023/16 sayılı kararı ile "davanın kabulüne, davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/1-a maddesi kapsamında sigorta başlangıç tarihinin 426213 sicil sayılı işyerinde 1 gün süreyle çalıştığı 01.12.1989 tarihi olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK Başkanlığı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili; davacı ile Kurum arasında bir hizmet akdi ilişkisi mevcut olmadığından prim ödetilmesinde Kurumun sorumluluğu söz konusu olmadığını, husumet itirazında bulunduklarını, davacı hakkında yapılan işlemlerin ilgili mevzuat hükümlerine uygun olduğunu, davanın reddi gerektiğini, Kurum dava açılmasına sebebiyet vermediğinden yargılama giderleri hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.