muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31395, Karar No: 2014/30956, Tarih: 10.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/31395 E.  ,  2014/30956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2014/350-2014/692

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi H. B.. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, Elazığ İş Mahkemesinin 2010/603 esas sayılı kısmi dava dosyası ile kıdem, ihbar taminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarına ilişkin dava açtıklarını, mahkemece dava dilekçesinde talep edilen miktarlarla bağlı kalınarak ve fazlaya dair haklar saklı tutularak karar verildiğini ve bu karının Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini belirterek bakiye kıdem, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı taraf duruşmaya katılmamış ve beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, kısmi dava dosyasında alınan bilirkişi hesaplaması doğrultusunda bakiye alacaklar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanun'un uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

Dosya içeriğine göre, davalı tarafa dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliği için çıkartılan davetiye, muhatap firmada devamlı çalışan sekreter Sibel A... imzasına tebliğ edilmiş ve yargılamaya davalı tarafın yokluğunda devam edilerek hüküm kurulmuştur. Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 21. maddesinde, tüzel kişi adına tebligat almaya yetkili kişinin mutat iş saatinde, işyerinde bulunmaması veya evrakı bizzat alamayacak halde olması durumunda, tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş sürekli çalışan memur yada müstahdemlerinden birine tebliğ yapılabileceği; ancak bu kişilerinde bulunmaması durumunda bu husus tebliğ mazbatasında belirtilerek o yerdeki diğer bir memur yada müstahdeme tebligat yapılabileceği vurgulanmıştır. Somut olayda bu husus belirtilmeden sekreter Sibel A... imzasına yapılan tebligat usulsüzdür. Davalı tarafa usulüne uygun tebligat yapılarak savunma ve delillerini bildirme hakkı tanındıktan sonra yargılamaya devam edilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.11.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2459, Karar No: 2020/3664, Tarih: 17.07.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/2459 E.  ,  2020/3664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Suç örgütlerinin isimlerini kullanarak tehditte bulunma, Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 1-Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçu bakımından;

TCK’nın 309/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 39/1-2, 53, 54, 58/9 ve 63/1. maddeleri uyarınca

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

2-Suç örgütlerinin isimlerini kullanarak tehditte bulunma ve silahlı terör örgütüne üye olma suçları

bakımından; CMK’nın 260. maddesi gereğince istinaf kanun yoluna

başvurma hakkı bulunmadığından CMK’nın 279/1-b-son maddesi uyarınca istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı bakımından 477 sayılı Kanun ile bazı Kanunlarda değişiklik yapılması

hakkındaki 698 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile ... kurumuna yapılacak tüm atıfların Cumhurbaşkanlığı kurumuna yapılacağı göz önünde bulundurularak, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

I-Katılan vekilinin sanık hakkında suç örgütlerinin isimlerini kullanarak tehditte bulunma suçundan kurulan beraat hükmüne ve silahlı terör örgütüne üye olma suçuna yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suç örgütlerinin isimlerini kullanarak tehditte bulunma ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarının niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan T.C. Cumhurbaşkanlığının hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükümüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-TCK’nın 309. maddesinde düzenlenen Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçuna iştirakin her şeklinin uygulanması mümkündür.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-TCK’nın 309. maddesinde düzenlenen Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçuna iştirakin her şeklinin uygulanması mümkündür.

Sanığın eyleminin TCK’nın 309. maddesinde yazılı Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçuna yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü için, atılı suça katılma iradesinin yanında yaptığı hareketin suçun icrası bakımından nedensellik bağı taşıması gerekir.

Sanığın atılı suç bakımından illi bir değer taşımayan, fiilin işleneceği hususunda bilgi sahibi olması gibi durum ve faaliyetlerinin Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçuna yardım etme eylemi olarak değil, TCK’nın 314, 316. maddesinde yazılı suçlara taalluk eden ve hazırlık hareketleri kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği cihetle;

Dosya kapsamına göre, 15.07.2016 tarihinde FETÖ/PDY silahlı terör örgütü tarafından yapılan darbe girişimine katılan ...’nin eşi olan sanığın 13.07.2016 tarihinde, saat 20:24 sıralarında kullanımında olan GSM hattından eşi ... tarafından arandığı ve aralarında 1045 saniye süreyle görüşme gerçekleştiği, bu görüşmede ...’nin sanığa “Özel Kuvvetler Komutanı ...’nın eşini ara, annemin çok hasta olduğunu ve beni çok sevdiğini söyle” dediği, akabinde sanığın saat 21:39 sıralarında dönemin Özel Kuvvetler Komutanı ...’nın eşi olan ...’yı arayarak 311 saniye süreyle görüştüğü, ...’nın dosya kapsamında tanık sıfatıyla alınan beyanında, ...’nin telefonla kendisini aradığını öncelikle hal hatır sorduğunu, eşi ...’nin anne veya babasının çok hasta olduğunu ve onu çok özlediğini söylediğini, ...’nin kendisini daha önceden özel günlerde ve bayramlarda aradığını, telefon görüşmesinden sonra o gece eşi ...’nın eve gelmesi üzerine eşine ...’nin eşi ...’nin kendisini telefonla aradığını, ...’nin anne veya babasının rahatsız olduğunu söylediğini, kendisinin de bunu eşi ...’ya ilettiğini bildirdiği,

Dosyada mevcut Genel Kurmay Başkanlığı Özel Kuvvetler Komutanlığının 09.11.2016 tarihli yazısından ve dosya kapsamından ...’nin 14.07.2016 tarihinde ...’yı telefonla aradığı, babasının ağır hasta olduğunu belirterek Ankara’ya gelmek için izin istediği, ... tarafından kendisine tabur değişimi muvacehisinde bir hafta öncesinden planlı olan Özel Kuvvetlere ait 061 kuyruk numaralı CN-235 marka tipindeki CASA uçağı ile Ankara’ya gelmesi yönünde emir ve izin verildiği, Özel Kuvvetlerin 061 kuyruk numaralı CN-235 marka tipindeki CASA uçağının Etimesgut Özel Kuvvetler Hava Alay Komutanlığı uçuş programında bulunduğu, darbe girişiminin yaşandığı 15.07.2016 tarihinden bir hafta önce planlanan uçuş faaliyeti kapsamında mezkur uçakla tanıklar Yüzbaşı (pilot) ... ..., Yüzbaşı (pilot) Ersun Atılgan, Astsubay Başçavuş (uçuş teknisyeni) ..., Astsubay Başçavuş (uçuş teknisyeni) Kemal Kandan ...’dan oluşan uçuş mürettebatının daha önceden planlanan uçuş programına göre 15.07.2016 tarihinde saat 21:22’de Etimesgut Özel Hava Alay Komutanlığından kalkış yaptığı, uçuş planlaması ve rotasının normalde Ankara – Diyarbakır – Cizre – Ankara 11. Hava Ulaştırma Üs Komutanlığı olmasına karşın ...’nin Silopi’den helikopter ile geldiği, Diyarbakır’da uçuş rotasına müdahale ederek uçağın Cizre’ye uğramadan Diyarbakır’dan doğrudan Ankara’ya uçması yönünde emir vermek suretiyle uçağın rotasını değiştirdiği uçağa Diyarbakır’dan ... ile birlikte uçuş mürettebatı haricinde uçuş plan ve programında yer almayan, ancak; Özel Kuvvetler Komutanlığında görevli olup haklarında Gölbaşı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma yapılıp açılan dava sonucu Ankara 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/12 Esas sayılı dosyasında yargılanan ... ... ve ... olmak üzere on yedi kişinin daha uçağa bindiği, bu sırada Özel Kuvvetler Komutanı ...’nın alayın kontrol altına alınması ve darbe girişimine katılanların ele geçirilmesi yönünde talimat vermesi üzerine ... ..., ... ..., ..., ..., ... ve ...’dan altı kişilik timin de söz konusu uçağa bindikleri, mezkur uçağın 16.07.2016 günü 00:00’da Diyarbakır’dan kalkış yaparak doğrudan saat 02:00 sıralarında, belirlenen plan ve program dahilinde önceden kararlaştırılan terminal haricinde Etimesgut Özel Kuvvetler Hava Alay Komutanlığı terminaline iniş yaptığı şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda;

Sanığın olaydaki eylemi ile darbe girişimine katılan eşi ...’nin Ankara’ya gelmesinde bir illiyet bağı bulunmadığı gibi, sanığın eşinin darbe girişiminden bir gün önce Özel Kuvvetler Komutanı ...’dan Ankara’ya gelmek üzere izin alıp, önceden uçuş plan ve programı ile rotası belirlenen Özel Kuvvetlere ait uçağın uçuş rotasını ve iniş terminalini değiştirerek yine plan ve programda olmayan yirmi dört kişi ile birlikte Ankara’ya gelmesi, Özel Kuvvetlerin yapılacak darbe girişimindeki rolü, ...’nin mutlak suretle yapılacak darbenin merkez yerlerinden birisi olan Ankara’da bulunmasının zorunluluğu dikkate alındığında, sanığın eşinin izin verilse de verilmese de, her halükârda Ankara’ya geleceğinin anlaşılmış olması karşısında, eyleminin amaç suç yönünden etki eder nitelikte bulunmadığı, dosya kapsamına göre sanığın darbe girişiminde bulunacağını önceden bilmesinin Anayasayal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçuna yardım etme olarak değil hazırlık hareketleri kapsamında silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden değerlendirme konusu edilebileceği, bu haliyle Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçuna yardım suçunun oluşmayacağı, ancak; yapılacak darbe girişimini önceden bildiği anlaşılan sanığın bu olay kapsamında eşi ...’nin Ankara’ya gelmesini meşrulaştırmaya, ondan şüphelenilmesini engellemeye yönelik örgütsel davranış ve faaliyet oluşturan ve fakat işlenecek olan amaç suç yönünden de etkisi bulunmayan, hazırlık hareketi niteliğindeki eyleminin; dosyada mevcut bilgi ve belgelerden anlaşılacağı üzere kullanmakta olduğu Thremaa isimli haberleşme programı üzerinden darbe girişiminin başladığı ve devam ettiği süreçte eşine gönderdiği mesaj içerikleri, darbe girişimi sonrasında 23.07.2016 tarihinde GATA ve Onkoloji Hastanesindeki eylemleri, ayrıca 11.08.2016 tarihinde Ankara 62. Noterliğindeki aidiyet ifade eden söz ve davranışları da nazara alındığında, silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından değerlendirilerek hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiği gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden gözetilmemesi,

3-Adli Emanetin 2017/20536 sırasına kayıtlı LG Marka 356700060231276 IMEI numaralı cep telefonunun, münhasıran suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan eşya olmadığı anlaşılmakla sanığa iadesi yerine, koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

3-Adli Emanetin 2017/20536 sırasına kayıtlı LG Marka 356700060231276 IMEI numaralı cep telefonunun, münhasıran suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan eşya olmadığı anlaşılmakla sanığa iadesi yerine, koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün BOZULMASINA, mevcut delil durumu, verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alındığında tahliye talebinin reddine, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12461, Karar No: 2019/11708, Tarih: 14.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/12461 E.  ,  2019/11708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dikili ağaç, fidan veya boğ çubuğuna zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkeme kararındaki uygulamaya, temyizin kapsamına, tebliğname tarihi ile Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı işbölümü kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 14/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5731, Karar No: 2019/10206, Tarih: 17.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5731 E.  ,  2019/10206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile Almanyada birlikte yaşadığını ancak eşinden ve eşinin yakınlarından şiddet gördüğünü ve eşinin alkol kullanması sebebiyle Türkiye'ye dönmek zorunda kaldığını, sığınma evinde kaldığını ve bakıma muhtaç olduğunu, davanın giderlerini karşılayacak geliri dahi olmadığından adli yardım talebinde bulunduğunu, davalının Mercedes fabrikasında çalıştığını ve aylık 3000 Euro civarı geliri olduğunu 1000 Euro karşılığı 2.190.00.TL nafakanın dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 500 Euro nafakanın davalıdan alınıp davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış, tedbir nafakası talebine ilişkindir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) 6100 sayılı HMK'nun 26/1. maddesine göre "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."

Somut olayda, davacının aylık 1000 Euro’nun karşılığı 2.190TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ettiği belirtilmesine rağmen, mahkemece verilen hükümde talep aşılarak aylık 500 Euro nafakanın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine hükmedilmiştir. Davacının talebinin Türk Lirası üzerinden olduğu dava dilekçesi ile anlaşılmakla beraber mahkemece yabancı para birimi üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3) Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

3) Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesine göre, ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK.madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; Dosyada yeralan ekonomik sosyal durum araştırma yazılarına verilen cevaplardan davacının ev hanımı olduğu, sosyal yardımlaşmadan aldığı aylık 300 TL gelirinin olduğu, 250 TL kira ödediği, üzerine kayıtlı menkul ve gayrimenkul bulunmadığı anlaşılmaktadır. Ancak davalının Almanya’da işçi olarak çalıştığı davacının beyanlarından anlaşılmakla birlikte davalı hakkında usulüne uygun Sosyal ekonomik durum araştırması yapılmamıştır. Davalının işyerinde aldığı maaşın tespiti amacı ile 15.06.2013, 15.07.2013 ve 17.05.2015 tarihlerinde Konsolosluk aracılığı ile araştırma yazıları gönderilmiş ise de Konsolosluğun 09.07.2013 ve 08.08.2013 cevabi yazılarında “bu tip bir araştırmaya girişilebilmesi için davalı tarafından maaşına ilişkin beyanda bulunulmadığının belgelendirilerek talepte bulunması gerektiği” gerekçesi ile konsolosluğun araştırmanın gereğini yerine getirmediği, mahkemece de yazıda yapılması istenen hususun yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

O halde Mahkemece; davalının maaşına yönelik beyanda bulunmasına ilişkin mahkemece yazılan 01.10.2012 tarihli yazısının davalıya 06.10.2012 tarihinde tebliğ olduğu ve davalı tarafça 30 günlük süre içerisinde cevap verilmediğine ilişkin konsolosluk yazısının da ek yapılarak konsolosluğa davalının maaşına ilişkin araştırma yapılmasına yönelik yeni bir talep yazılarak davalının maaşının ve varsa diğer gelir ve giderlerinin de ayrıntılı tespit edilerek, davalı kocanın tesbit edilen geliri ile orantılı olacak şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre ve yargıtay denetimine elverişli bir gerekçe ile uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme ile tedbir nafakası takdiri isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu davalı yönünden açık, davacı yönünden kapalı olmak üzere, 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8823, Karar No: 2013/18099, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8823 E.  ,  2013/18099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinde “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (Ek fıkra: 11.01.2011 - 6099 S.K./3.mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligatın buraya yapılacağı aynı Kanunun 21/2. maddesine göre (Ek Fıkra: 11.01.2011 - 6099 S.K./5. mad.) gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükümleri gözetildiğinde,

Sanığın yokluğunda verilen 06/04/2011 tarihli hükmün sanığın mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak 20.10.2011 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, tebliğnamede ileri sürülen temyizin reddine dair ek kararın kaldırılması yönündeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 25.11.2011 gün ve 2008/33 esas 2011/36 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.