muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5471, Karar No: 2012/914, Tarih: 01.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/5471 E.  ,  2012/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait aracın, davalılardan ...Sigorta A.Ş.'ye trafik sigortalı, ...'nun sevk ve idaresindeki aracın sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik araç tamir bedeli olarak 10.000,00 TL, değer kaybı olarak da 2.000,00 TL olmak üzere toplam 12.000,00 TL'nin 06.06.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, kusura, tazminat miktarına ve faize itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., kazanın oluşumunda kusurun tamamen kendisine ait olduğunu belirtip, zararın sigortaca karşılanması gerektiği bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 6.862,50TL tazminatın 09.06.2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

HUMK’nun 388 ve devamı maddeleri gereğince hakim tarafların her talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar vermek durumundadır. Araçta meydana değer kaybı da gerçek zarar kapsamında olup zarar veren aracın zorunlu mali mesuliyet sigortası şirketi değer kaybından sorumludur.

Somut olayda davalı taraf davacıya ait araca çarparak zarar veren aracın sürücüsü ve trafik sigortacısıdır. Davacı vekili dava dilekçesine şimdilik 10.000 TL hasar bedeli ile araçta kaza nedeniyle meydana gelen 2.000 TL değer kaybı zararı olmak üzere toplam 12.000 TL tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Somut olayda davalı taraf davacıya ait araca çarparak zarar veren aracın sürücüsü ve trafik sigortacısıdır. Davacı vekili dava dilekçesine şimdilik 10.000 TL hasar bedeli ile araçta kaza nedeniyle meydana gelen 2.000 TL değer kaybı zararı olmak üzere toplam 12.000 TL tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davacı aracı ... model ... otomobil olup 27.5.2009 kaza tarihinde 5 yaşındadır. Davacı tarafından Beyoğlu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/57 Değişik İş sayılı dosyasında yapılan tespite göre araçta 14.080 TL tutarında hasar meydana gelmiştir. Dosyada mevcut 5.4.2010 tarihli faturaya göre davacı aracın tamiri için KDV dahil 15.368,32 TL tutarında masraf yapılmıştır. Dosyada alınan 24.2.2010 tarihli bilirkişi raporu ile 24.5.2010 tarihli ek raporda aracın statik yapısına etkin olacak hasar meydana gelmediğinden hasarlı parçalarda yenileriyle değiştirildiğinden araçta değer kaybının olmadığı 9.150,00 TL tutarında hasar olduğu davalı tarafın 6/8 kusur oranına isabet eden kısmın 6.862,50 TL bulunduğu belirtilmiş taraf vekillerinin itirazı üzerine bir başka bilirkişiden alınan 13.9.2010 tarihli raporda ve 13.12.2010 tarihli ek raporda sadece hasar yönünden inceleme yapılmış olup araçta davaya konu kaza oluşan hasar durumuna göre değer kaybı olup olmadığı hususu değerlendirilmemiştir. Eksik incelemeyle karar verilemez.

Bu durumda mahkemece 13.9.2010 ve 13.12.2010 tarihli raporları düzenleyen bilirkişiden davacı aracının yaşı, modeli, davaya konu kaza nedeniyle araçta meydana gelen hasar ve aracın hasarlı kısımları, değiştirilen parçalar, yapılan işçiliklerde gözönünde bulundurularak davacı aracının değer kaybı zararı oluşup oluşmadığı hususunda tüm dosya kapsamına ve tarafların itirazlarına göre değerlendirme yapılarak önceki raporlarında irdelendiği ayrıntılı, açıklamalı ve denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 1.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16922, Karar No: 2021/100, Tarih: 12.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/16922 E.  ,  2021/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu belge ve faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından ve CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanığın eylemleri 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek olduğu, her takvim yılının ayrı suçları oluşturduğu ve ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek hüküm kurulması ve aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 12.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4172, Karar No: 2006/4992, Tarih: 12.06.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4172 E.  ,  2006/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Bilirkişi ek raporlarında, kamulaştırılan taşınmazın bulunduğu Osmaniye ilinden bulunan emsal satışların uygun emsal olamayacakları açıklanarak Ceyhan ilçesi sınırları içinde bulunan bir taşınmaz satışı somut emsal olarak seçilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre 4650 Sayılı Yasa ile değişik Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tespiti ve bedelin tespitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu olmayıp, aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir ise de, tarafların ve mahkemenin tüm araştırmasına karşın taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde uygun bir emsal bulunamaması halinde başvurulabilecek olan bu uygulama istisnai nitelikte olup, Osmaniye gibi büyük bir il merkezinde uygun emsal bulunmadığından söz edilemez.

Mahkemece tarafların vereceği yada resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, taşınmazın bulunduğu il merkezinde uygun emsal bulunmadığından bahisle komşu ilçeden bulunan emsal ile karşılaştırma sonucu değer belirleyen ek raporlara göre karar verilmiş olması,

2-Tapu kayıt maliki Mesut Mansuroğlu’nun davanın devamı sırasında öldüğü ve dosyaya sunulan veraset belgesinde adları yazılı mirasçılarının da davayı takip eden avukata vekalet vererek duruşmalara katıldıkları dikkate alınmadan, davaya dahil olan mirasçılar yerine ölü kişi adına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

2-Tapu kayıt maliki Mesut Mansuroğlu’nun davanın devamı sırasında öldüğü ve dosyaya sunulan veraset belgesinde adları yazılı mirasçılarının da davayı takip eden avukata vekalet vererek duruşmalara katıldıkları dikkate alınmadan, davaya dahil olan mirasçılar yerine ölü kişi adına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/32636, Karar No: 2011/2002, Tarih: 07.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/32636 E.  ,  2011/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bıçakla kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de sanığa atılı bıçakla kasten yaralama suçunun hüküm tarihi olan 27.09.2007 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi kapsamında sayılan suçlardan olmadığı anlaşıldığından bu suç yönünden karar tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeyeceği ancak sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY'nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirleneek yapılan incelemede;

Sanığın sabıkasına esas ilamları getirtilip mükerrir olup olmadığı belirlenerek hakkında 5237 sayılı TCY'nın 58/3.maddesi uyarınca hapis cezası verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8338, Karar No: 2013/12945, Tarih: 16.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8338 E.  ,  2013/12945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan vekilinin, sanık hakkında ’2005 takvim yılında Vergi Usul Kanununa Muhalefet' suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin; suçun sabit olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin, sanık hakkında '2004 takvim yılında Vergi Usul Kanununa Muhalefet’ suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 takvim yılında Vergi Usul Kanununa Muhalefet’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11324, Karar No: 2013/14237, Tarih: 09.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11324 E.  ,  2013/14237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında görülen ... 1.Aile Mahkemesi'nin 2009/424 E.-2010/665 K.sayılı boşanma ilamı ile davacı kadın ve müşterek çocuk için hükmedilen 275' er TL yoksulluk ve iştirak nafakasının 750 TL’ye artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, iştirak ve yoksulluk nafakalarının 475’er TL’ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Türk Medeni Kanunu'nun 176/4 maddesi hükmüne göre; tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılmasına karar verilebilir. Bu hüküm gereğince mahkemece iradın arttırılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi ya da hakkaniyetin artırımı gerektirmesi gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 tarih ve 1998/2–656–688 sayılı Kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Dosya kapsamına göre davacı kadının ev hanımı olduğu, müşterek çocuğun 2001 doğumlu olup ilköğretim okuluna gittiği, davalının ise vergi müfettişi olup aylık 3.000,00 TL maaş aldığı tespit edilmiştir.

Ancak, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, davacı kadın için hükmedilen en son yoksulluk nafakası miktarına, nafakanın niteliği, ekonomik göstergelerdeki olumsuz değişiklikler ve ... artış oranları dikkate alındığında davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının fazla olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; nafakanın niteliği ve yukarıda açıklanan nedenlerle TMK.nun 4.maddesi gereğince “hakkaniyete” uygun nafaka miktarına karar verilmesi gerekirken, somut nedenleri ve gerekçeleri açıklanmadan fazla miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/559, Karar No: 2007/561, Tarih: 18.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-559 E.  ,  2007/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2007

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 2.6.2006 gün ve 2006/77-358  sayılı kararın incelenmesi davalılardan M. B.vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 10.11.2006 gün ve 11846-14868 sayılı ilamı ile, (...Kadastro sırasında  .... Köyü  104 ada 54 parsel sayılı 1.788,58 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla   niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar M. B. ve müşterekleri adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin              iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalılardan  M. B.   vekili     tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli taşınmazın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği, genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğu,

b) Aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c) Diğer taraftan; orman  raporu ekindeki  memleket haritası üzerinde yapılan aplike, geometrik şekil olarak davalı yerin kadastro paftası ile aynı olmadığı görülmektedir.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları biribiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan; orman  raporu ekindeki  memleket haritası üzerinde yapılan aplike, geometrik şekil olarak davalı yerin kadastro paftası ile aynı olmadığı görülmektedir.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları biribiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005  gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılardan M. B. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılardan M. B. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır. Direnme kararının davalı Mehmet Bayoğlu vekili tarafından temyiz edilmiş olmasına karşın, özel daire bozma ilamında davalılardan A.D.vekilinin temyiz ettiği belirtilmiş ise de; bu durum sehve müstenit olup, esasa etkili görülmemiştir.

SONUÇ: Davalılardan M.B. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 18.7.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13934, Karar No: 2012/16416, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/13934 E.  ,  2012/16416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen son adresinde yapılır. Şu kadarki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması mümkündür. Hüküm mahkeme yazı işleri müdürü tarafından davalı ...'a iletilmek üzere ...'a kalemde tebliğ edilmiş olup, muhatap dışındaki bir kimseye bilinen adres dışında başka bir yerde tebligat yapılması kanunen caiz değildir. Bu nedenle hükmün adı geçen davalıya usule uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.