muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3594, Karar No: 2022/4551, Tarih: 18.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/3594 E.  ,  2022/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01 Nisan 2006 tarihinden 23 Eylül 2013 gününe kadar davalıya ait hastanede radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, bir kısım alacakların ödenmediğini, bu nedenle iş sözleşmesinin müvekkili tarafından sonlandırıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, şua izni, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'ini öne sürüp, işyerinde fazla çalışma yapmadığı gibi izinlerini de kullandığını ve haklı fesih nedeni bulunmadığını, alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma, şua izni ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2016/5319 esas 2017/16656 karar ve 07.07.2017 tarihli ilamı ile, özetle, davalının diğer itirazları yerinde görülmeyerek şua izni talebi yönünden araştırma yapılması ve fazla çalışma alacağı ile ilgili denetime elverişli rapor alınması gerektiği, gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, yerinde inceleme sonrası hazırlanan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu karar da davalı tarafça temyiz edilmiş ve Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2019/7411-19223 esas - karar ve 16.10.2019 tarihli ilamı ile özetle, davalının diğer itirazları yerinde görülmeyerek davacının çalışma dönemleri ile tabi olduğu 3153 sayılı Kanunda yapılan 30.01.2010 tarihli değişiklik dikkate alınarak, kayıt bulunmayan dönem için tanık beyanlarının esas alınması, puantaj kaydı bulunan dönem içinse kayıtlar esas alınarak ve haftalık bazda tek tek değerlendirilerek hesaplama yapılıp tanık beyanlarına göre hesaplanan dönemler için uygun oranda indirim yapılması gerektiği, kabule göre ise talebin aşılmasının hatalı olduğu gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, bir kısım bilirkişi raporları alındıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, bir kısım bilirkişi raporları alındıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, fazla çalışma ücreti alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yukarıda kısaca özetlenen Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2019/7411-19223 esas - karar ve 16.10.2019 tarihli ilamında fazla çalışma alacağı hesabında 3153 sayılı Kanun ve hesaplama döneminde yapılan değişiklikler gözetilerek; davacının işyerine giriş çıkış kayıtları bulunan dönem için hesaplamanın bu kayıtlara göre, kayıt olmayan dönemde ise tanık beyanlarına göre alacak hesabı yapılması gerektiği ayrıntılı olarak açıklanmıştır.

Bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosyada mevcut 06.04.2011- 10.09.2013 tarihleri arasını kapsayan giriş çıkış kayıtlarına göre hesap yapılmayıp sadece kısa dönemlere ilişkin olan nöbet listelerinin dikkate alındığı, bunun dışında tanık beyanlarının esas alındığı ve Mahkemece hesaplanan toplam alacaktan takdiri indirim yapılarak sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Karar açıklanan hali ile bozma ilamına uygun değildir.

Dosya içinde 06.04.2011- 10.09.2013 tarihleri arasını kapsayan giriş çıkış kayıtları mevcut olup kayıt olan bu dönemde hesaplama hafta hafta olacak şekilde bu kayıtlara göre yapılmalı ve bu hesaplamada takdiri indirim yapılmamalıdır.

Kayıt olmayan dönemler içinse söz konusu bozma ilamında açıklandığı gibi tanık beyanları esas alınarak ve dava tarihine göre zamanaşımı def’i gözetilerek hesaplama yapılıp uygun oranda takdiri indirim de yapılarak toplam alacak belirlenmelidir.

Mahkemece, bozma ilamı gereklerini karşılamayan rapora itibarla sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine 18.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14703, Karar No: 2012/1009, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14703 E.  ,  2012/1009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında taşınmazın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapılan avlunun duvarlarının bir bütün halinde bina vasfında olup olmadığı, bina vasfında ise yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanununun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17927, Karar No: 2016/10305, Tarih: 05.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17927 E.  ,  2016/10305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar vermek

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın, katılana ait ceviz ağaçlarını kesmek suretiyle dikili ağaca mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Katılan anlatımı, tanık beyanları, teknik bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12735, Karar No: 2024/13781, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12735 E.  ,  2024/13781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10277, Karar No: 2021/64, Tarih: 25.01.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/10277 E.  ,  2021/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuklarını göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2765, Karar No: 2021/971, Tarih: 08.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2765 E.  ,  2021/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Beyşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27.10.2015 tarih ve 2012/503 E. - 2015/655 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili davacı tarafından davalıya 11.413,26 TL tutarlı faturaya konu çeşitli miktarlarda plastik ürünlerin satılıp teslim edildiğini, bedelinin ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, takip konusu faturaya ilişkin sevk irsaliyesinde davalının imzasının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının malların davalıya teslimini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili delil listesinde tarafların ticari defter ve kayıtlarına dayanmış olup vergi dairesine bildirilmiş olan BA-BS formlarının getirtilmesini talep etmiş olduğundan mahkemece ilgili vergi dairesinden satıma konu faturaya ilişkin BA-BS formları istenilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15258, Karar No: 2012/1044, Tarih: 16.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15258 E.  ,  2012/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev ve sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu ev ve seranın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK'nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23875, Karar No: 2015/31290, Tarih: 26.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/23875 E.  ,  2015/31290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/324950

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

NUMARASI : 2010/470 (E) ve 2010/710 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın “...Biz aracın muayene işlemlerini ...'da o tarihte araç muayene istasyonu olmadığından ...de aracılık yapan şahıslara evrakı vermek suretiyle yaptırmıştık. Zira muayene tarihinde araç götürülmeksizin muayene işlemleri yapılabilmekteydi. Biz de bu nedenle sıra beklememek amacı ile aracın evrakını aracılık yapan şahıslara verip muayene işlemini yaptırdık. Aracılık yapan şahısların açık kimlik bilgilerini ve adreslerini bilmiyorum öğrenirsem bildireceğim..”şeklindeki savunması, alınan ekspertiz raporunda araç muayenesinin sahte ve aldatma kabiliyetinin bulunduğunun tespit edilmesi ve fenni muayene işleminin araç olmaksızın belgeler üzerinden yapılmasının olanaksız olması karşısında; yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun tüm unsurlarıyla oluşup sübuta erdiği gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2016, Karar No: 2012/3528, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2016 E.  ,  2012/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen ve hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kocasinan Belediye Başkanlığı'ndan gelen yazılardan, dava konusu taşınmazın belediye mücavir alan sınırları içinde olduğu, 07.11.2007 tarihinde onanan 1/25000 ölçekli nazım imar planında orta yoğunlukta meskûn konut alanında kaldığı, belediyenin temizlik, yol, toplu taşıma, elektrik gibi hizmetlerinden yararlandığı; ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan gelen yazıdan ise dava konusu parselin 07.11.2007 tarihinde onaylanan 1/25000 ölçekli nazım imar planında olup etrafının meskûn olduğu, en yakın ... Mahalle merkezine 1200 metre mesafede bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtayca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan belediye başkanlığının yukarıda sözü edilen yazıları içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskûn halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığının belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporuna itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13040, Karar No: 2012/5295, Tarih: 23.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/13040 E.  ,  2012/5295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2010

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir sebebe dayanılmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve yasal sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin ülke genelinde oluşan olumsuz ekonomik koşullardan etkilendiğinin gelir-gider tablolarıyla sabit olduğunu, bu nedenle iş gücü hacminde daralmaya gittiğini, yapılan değerlendirme ve gelişen koşullara göre davacının iş sözleşmesinin feshinin kaçınılmaz olduğunu  savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme, fesih sebebinin hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde açık kesin net belirtilmesi gerektiği, objektif değerlendirmeye müsait ve ispatlanması mümkün olabilir somut bir olayın varlığının neden olarak gösterilmesi gerektiği, davalı tarafça ekonomik zorunluluklar sebebi ile tenkisata gidildiğinden bahsedilmiş ise de ekonomik zorunluluğun kulübü ne şekilde etkilediği ve buna bağlı olarak esasen mahkeme huzurunda somut olarak ispatlanabilecek bir durumun varlığının önceden fesih bildiriminde belirtilmemiş olması sebebi  kabul kararı vermiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini

olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda veteriner sağlık teknisyeni olarak görev yapan davacının iş sözleşmesinin tüm dünyada ve ülkemizde yaşanan ekonomik krizin kulübü de olumsuz olarak etkilemesi ve bu kapsamda tensikat zorunluluğu doğması gerekçesiyle feshedildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davalı vekili cevap dilekçesinde işletme kayıtları ve her türlü delile de dayandığı halde mahkemece davalı vekiline delillerini dosyaya sunmak veya dayandığı belgelerin ilgili mercilerden getirtilmesi için gerekli masrafı yatırmak üzere usulüne uygun kesin süre verilmemiş, ihtaratlı davetiye çıkarılmamış, 05/11/2010 tarihli celsede davalı vekili keşif ve bilirkişi incelemesi talep etmiş ise de  mahkemece gerekçe belirtmeksizin bilirkişi incelemesi yapılmasına gerek bulunmadığına karar verilmiştir.

Mahkemece davalı işverenin delilleri toplanmadan karar verildiği, ekonomik krizden etkilenip etkilenmediği, etkilenmiş ise istihdam azaltılmasını gerektirip gerektirmediği araştırılmadığı gibi, işverenin aldığı işletmesel kararı tutarlı olarak uygulayıp uygulamadığı, özellikle yeni personel alımı yapılıp yapılmadığı, alınan personelin iş sözleşmeleri feshedilen işçiler yerine alınıp alınmadığı, aynı özellikleri taşıyıp taşımadığı, feshin kaçınılmaz olup olmadığı, fesih dışındaki önlemlerle daralmanın giderilip giderilmeyeceği, açıklığa kavuşturulmuş değildir. Mahkemece davalı vekilinin cevap dilekçesinde belirttiği delillerin toplanarak delillerin değerlendirilmesi için işin uzmanı olan üç kişilik bir bilirkişi kurulundan rapor alındıktan sonra ortaya çıkacak duruma göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.