muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4159, Karar No: 2015/6432, Tarih: 09.10.2015

Yıkılan gecekonduların enkazını yüklenici almış ise bunun bedeli arsa sahibi için olumsuz (menfi) zarar niteliğindedir. Somut olayda, karşı davada davacı arsa sahipleri tarafından yükleniciye keşide edilen Antalya 17. Noterliği'nin 09.12.2011 tarih ve 02570 yevmiye nolu ihtarnamede, "Bizler taşınmaz üzerinde bulunan içinde oturmakta olduğumuz eski yapılarımızı muhatap ile yaptığımız sözleşme gereğince yeri temiz bir şekilde teslim etmek adına yıktık" denilerek, zararlarını talep etme hakları bulunduğu ihtar edildiğinden, gecekonduların karşı davacı arsa sahipleri tarafından yıkıldığı ve enkazının alındığı anlaşılmıştır. Bu itibarla, mahkemece, enkaz bedeline ilişkin istemin bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken, müspet zarar kapsamında değerlendirilmek suretiyle reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de, söz konusu istemin reddi sonucu itibariyle doğru olmuştur.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı-karşı davada davalı yüklenici vekilinin tüm, karşı davada davacı arsa sahipleri vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Karşı davada davacı arsa sahipleri vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Karşı davada davacı arsa sahipleri vekilince, davalı yüklenicinin haksız ve mesnetsiz olarak yükümlülüklerini yerine getirmediği, müvekkillerinin sözleşmeye güvenerek evlerini yıkıp kiraya çıktıkları ve daha iyi şartlarda sözleşme yapma fırsatını kaçırdıkları ileri sürülerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL menfi zararın davalıdan tahsili istenmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 28.02.2011 tarihli tadil sözleşmesinde, 09.02.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yer alan "İnşaat bitene kadar mal sahiplerinin oturacağı evlerin kirasını müteahhit karşılayacaktır" ibaresi sözleşmeden çıkarılarak, yerine "2011 Yılı Ağustos ayından itibaren arsa sahiplerinden A.. Ö..'a ait aylık 300,00 TL kira bedelini inşaat bitene kadar müteahhit şirket ödemeyi şimdiden beyan, kabul ve taahhüt eder" ibaresi yazılmak suretiyle, asıl sözleşmenin kira bedeline ilişkin hükmü değiştirilmiş ve karşı davada davacılar vekilince sunulan ıslah dilekçesinde bu kapsamdaki taleplerinin A.. Ö.. yönünden 4.580,00 TL olarak ıslah ettikleri açıklanmıştır. Bu durumda, mahkemece, talep konusu edilen kira bedelinin yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde olumsuz zarar kapsamında olduğu gözönünde bulundurulup, bu istek kalemi ile ilgili uyuşmazlığın incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle istemin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, mahkemece, sözleşmenin feshi nedeniyle kaçırılan fırsatlar nedeniyle uğranılan zarara ilişkin olarak, karşı davacı arsa sahiplerinin bu kapsamda herhangi bir zararlarının bulunmadığı, zira yargılama aşamasında başka bir yüklenici ile yaptıkları sözleşmede de aynı miktarda ve değerdeki bağımsız bölümleri alacaklarının kararlaştırıldığı gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, karşı davada davacı arsa sahiplerince, dava tarihinden sonra, başka bir yüklenici ile 25.02.2013 tarih ve 5059 yevmiye sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, bu sözleşmede, davalı yüklenici ile yaptığı sözleşme gereği alınması gereken 2. katta 4 daire sayısında bir değişiklik olmadığı, yeni sözleşmede, arsa sahiplerine %40, yükleniciye %50 olmak üzere paylaşımın düzenlenmesine rağmen, yeni sözleşmede de karşı davacılara 2. katta 4 adet daire isabet ettiği, her iki sözleşmenin arsa sahipleri bakımından sonucu aynı olup, arsa sahiplerinin aynı miktarda, aynı değerde daireleri alacak olmaları sebebiyle sayısal olarak menfi zararları olmadığı görüşü bildirildikten sonra, yapılan yeni sözleşmede bir kat fazla inşaat yapılacak olması nedeniyle eski paylaşımdaki daire alanları daha büyük olacağından arsa sahiplerinin dairelerinin alanları yönünden zarara uğradığı, bu zararın dört dairede 34 m²'ye tekabül ettiği, karşı davacı arsa sahiplerinin herbir daire için 6.000,00 TL, toplamda 24.000,00 TL zarara uğradıklarını açıklanmıştır. Bilirkişi kurulunun, arsa sahiplerinin her iki sözleşme ile aynı sayıda ve aynı değerde daire aldıkları, bu nedenle sayısal olarak bir zararlarının bulunmadığı görüşü ile, dairelerin alanının yeni sözleşmede daha küçük olması sebebiyle arsa sahiplerinin zarara uğradığı görüşü kendi içinde çelişkilidir. Bu durumda mahkemece, ek raporun sonuç bölümündeki çelişkileri gideren, ayrıca karşı davada davacı arsa sahiplerinin başka yüklenici ile dava tarihinden sonra yaptığı sözleşme ile dava tarihinden önce davalı yüklenici ile yaptığı sözleşme gereğince almaları gereken daireleri karşılaştıran; değerleri ve alanları yönünden zarara uğrayıp uğramadıklarını, zarara uğramışlarsa zararın tutarını açıklayan bir ek rapor daha alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, raporun ilk bölümündeki görüşe itibarla, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-karşı davada davalı yüklenici vekilinin tüm, karşı davada davacı arsa sahipleri vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karşı davada davacı arsa sahipleri vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, karşı davada davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12202, Karar No: 2017/1898, Tarih: 06.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/12202 E.  ,  2017/1898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Hükmün ve davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin davacı ...'a tebliğine dair belge üzerinde yapılan incelemede; muhatabın adreste bulunmama sebebi araştırılmadığı ve keyfiyetin en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya haber verilip verilmediği anlaşılamadığından tebligatın usûlüne uygun olarak yapılmadığı görülmüştür.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz ve tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memuruna imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa, keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” denilmiştir.

Aynı Kanununun "Tebliğ Mazbatası" başlıklı 23. maddesinde tebliğ mazbatasında bulunması gereken hususlar tek tek sayılmış olup, sözkonusu maddenin 7. bendine göre tebliğ mazbatasının 21. maddedeki durumun tahaddüsü halinde bu hususlara mütaallik muamelenin yapıldığını, adreste bulunmama ve imtina için gösterilen sebebi ihtiva etmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle, temyiz incelemesi yapılabilmesi için hüküm ve davalı Hazinenin temyiz dilekçesi davacı ...'a 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre usûlünce tebliğ edilip, temyiz için gerekli sürenin beklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 06/03/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27648, Karar No: 2013/20125, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27648 E.  ,  2013/20125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların, resmi nikâhlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 09.01.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde yaşamaya devam ettikleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, mahkemece verilen beraat kararlarında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/571, Karar No: 2019/4383, Tarih: 01.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/571 E.  ,  2019/4383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkemece 24.01.2008 tarihinde verilen hükümde TCK’nun 142/1-b, 143/1., 168/1., 31/3, 62. maddeleri uyarınca 5 ay 16 gün kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 50/1-c. madde ve fıkrası gereğince 2 yıl süre ile bir meslek ve sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme seçenek tedbirine çevrileceğine karar verildiği ve TCK’nun 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının TCK’nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 13/07/2010 tarih, 2008/14718 Esas ve 2010/13299 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle diğer yönleri incelenmeksizin bozulduğu, mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak suça sürüklenen çocuk ...’nun temyizi üzerine Dairemize temyiz incelemesine geldiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında 24.01.2008 tarihinde verilen hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nun 50/1-c maddesi ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK’nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesi kararı suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, açıklanan hükümde de CMK’nun 326/son maddesi gözetilerek hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nun 50/1-c maddesi ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK’nun 51. maddesi uyarınca erteleme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’nun temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “Suça sürüklenen çocuğun CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan mahkum olduğu kısa süreli hapis cezasının suça sürüklenen çocuğun kişiliği, suçun işlenmesindeki şekil ve özellikler, yaşları, sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nun 50/1-c. madde ve fıkrası gereğince 2 yıl süre ile bir meslek ve sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme seçenek tedbirine çevrilmesine” ve “Suça sürüklenen çocuğun CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkum olduğu hapis cezasının TCK’nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesi gereğince verilen cezanın miktarıda dikkkate alınarak takdiren 2 yıl denetim süresi belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 51/4-c maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde bir meslek ve sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesine, 5237 sayılı TCK'nun 51/5. maddesi gereğince denetim süresi içinde rehberlik edecek bir uzman kişi görevlendirilmesine, uzman kişi tarafından üçer aylık rapor düzenlenerek mahkememize ibrazına, 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi veya yükümlülüklere aykırı davranması halinde verilen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesine, denetim süresinin iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13911, Karar No: 2016/8385, Tarih: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13911 E.  ,  2016/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 35.90 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 26.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4140, Karar No: 2018/79, Tarih: 17.01.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/4140 E.  ,  2018/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanık ...’in, mağduru sol göğüs dış tarafta koltuk altında 1 cm derinliğinde kesi, sol omuz arkada 1 cm’lik kesi, sağ bacak arkada dış tarafta 3 cm’lik kesi, ön tarafta 2 ve 1 cm’lik 2 adet kesi, sağ el avuç içi dış tarafta 2 cm’lik kesiler olduğu, sol göğüs dış taraftaki yaranın sol hemotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde kesici delici aletle yaraladığı anlaşılan olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; adam öldürme kastı olmadığına, eksik incelemeye, haksız tahrik indiriminin az olduğuna, yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

S/2

Sanık ...’in, mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden yapılan incelemede;