muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6583, Karar No: 2016/6914, Tarih: 12.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6583 E.  ,  2016/6914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesine rağmen, suça konu faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; suça konu faturaların asılları veya onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip getirtilip yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve 2008 yılında düzenlenen son tarihli sahte fatura tespit edilip, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/1-b madde ve fıkrasında yapılan değişiklikten önce olup olmadığının belirlenmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi, yasaya aykırı,

2 – Kabule göre de;

2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından hiçbir şekilde uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiği, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükümde ise kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden de hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2157, Karar No: 2012/1481, Tarih: 06.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/2157 E.  ,  2012/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Asliye 19.Hukuk Mahkemesi (Sarıyer Asliye 1.Hukuk Mahkemesi-Kapatılan)

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Endüstri Yapı Ticaret A.Ş. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, davalı ... Endüstri Yapı Tic. A.Ş.'nin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ... Endüstri Yapı Tic.A.Ş'nin hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

HUMK'nun 275.maddesi hükmüne göre, genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkesin bilmesi gereken konularla hâkimlik mesleğinin gereği olarak hâkimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konular dışında kalan ve çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Kural olarak bilirkişi raporu hâkimi bağlamaz. Hâkim raporu serbestçe takdir eder. HUMK'nun 284. maddesi hükmüne göre de hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir.

Somut olaya gelince; davacı, taşınmazının bahçesine ağır iş makineleri ile girilerek kazıldığını, büyük ebatlarda iki adet kanalizasyon rögarı döşenmek suretiyle bahçe peyzajına hasar verildiğini öne sürmüştür. Mahkemece bilgisine başvurulan ve tespit raporunu düzenleyen bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda, hasarın giderilmesi için gereken masraf birimleri ve bu birimlere ilişkin bedeller kalem kalem belirtilmeden toplam bedel açıklanmış, mahkemece denetime elverişli olmayan bu rapor benimsenerek karar verilmiştir. Denetime elverişli olmayan rapor benimsenerek hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular dikkate alındığında, mahkemece davacının gerçek zarar miktarının belirlenebilmesi konusunda uzman yeni bir bilirkişi kurulundan ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, temyiz eden davalının temyiz itirazlarının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Endüstri Yapı Tic.A.Ş.'nin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle kararın davalı ... Endüstri Yapı Tic.A.Ş. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 06.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14505, Karar No: 2012/20267, Tarih: 10.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14505 E.  ,  2012/20267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.06.2010 tarih ve 2008/1304-2010/648 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının eşi ve oğlu ile birlikte davalı ... yollarına ait uçak ile İstanbul'dan Bodrum'a seyahati esnasında beş parça bagajdan büyük olan bavullarının kaybedildiğini, THY'nin kayıp bavula karşılık 580,20 TL ödemeyi teklif ettiğini, ihtarname tebliği üzerine ise 1.764,60 TL ödenebileceğinin belirtildiğini, tüm kusurun davalıya ait olduğunu ileri sürerek, bavulun içindeki eşyaların değeri 3.420 TL, kayıp nedeniyle alınmak zorunda kalınan eşya bedeli 1.500 TL, müvekkilinin duyduğu manevi sıkıntı için 500 TL olmak üzere toplam 5.420 TL'nın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talep edilen miktarın kabul edilemeyeceğini, müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu, manevi tazminat talebinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, zayi olunan eşya için 20 kg sınırının getirildiği, kaybolan bagajın ağırlığının 3 kişi için toplam 60 kg olarak kabulü ile yükün değerinin 1020 SDR olarak belirleneceği, bunun da 1 USD'nin taşıma tarihindeki değeri ile çarpılması sonucu zararın 1.738,28 TL olarak hesaplandığı, davalının 1.764,60 TL ödemeyi kabul ettiği, kabulü ile bağlı olduğu gerekçesiyle, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 1.764,60 TL'nın 24.06.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar bilirkişi raporunda davacı zararının üst sınırı belirlenirken maddi hata sonucu SDR kuru yerine USD kurundan hesaplama yapılmış ise de, her iki kur karşılaştırıldığında USD kurundan yapılan hesaplamanın davalının daha yararına olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8777, Karar No: 2013/17198, Tarih: 23.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/8777 E.  ,  2013/17198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalıya ait işyerinde 01.10.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, halen çalışmasına devam ettiğini, davacının işyerinde 2.500,00 TL brüt ücret ile şef aşçı olarak çalıştığını, davacının çalıştığı süre içinde yaz aylarında 08:00' da işe başlayıp, Outlet Center AVM de davalıya ait restoranın kapanma saati olan 23:00'a kadar, kış aylarında ise sabah 08:00'da başlayıp akşam 22:00'a kadar çalıştığını, fazla çalışmaya ilişkin kendisine ödeme yapılmadığını, davacının çalıştığı süre boyunca ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile hafta tatili ücretlerinin de ödenmediğini belirterek, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının vardiya sistemi ile çalıştığını, ara dinlenme süreleri dışlandığında fazla çalışma süresinin bulunmadığını, davacının bordroları itirazı kayıtsız imzaladığını, bordrolarda fazla çalışma ve genel tatil alacağı tahakkukunun bulunmadığını, davacının bu şekilde fazla çalışma ve genel tatil çalışması bulunmadığını kabul ettiğini ileri sürerek zamanaşımı savunmasında bulunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe

genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe

genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41'inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68'inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68'inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Somut olayda; bilirkişi raporunda davalı tarafından ibraz edilen imzalı puantaj kayıtlarına göre, davacının haftanın 6 günü günlük 7,5 saat toplam 45 saat çalıştığı yönünde tespit yapılarak, mahkemenin tanık beyanlarını nazara alması haline taktiri mahkemeye bırakarak alternatifli hesaplama yoluna gidilmiştir. Mahkemece puantaj kayıtlarına itibar edilmeksizin tanık beyanlarına itibar edilerek fazla çalışma alacağı belirlenmiştir. İşveren tarafça ibraz edilmiş puantaj kayıtları incelendiğinde ise, davacının yasal 45 saat; geçen çalışması bulunmamaktadır. İmzalı puantaj kayıtlarının aksinin ancak yazılı delille ispat edilebileceği gözetilmeden mahkemece imzalı puantaj kayıtlarına itibar edilmeksizin, sadece tanık beyanlarına dayalı olarak çalışma saatlerinin belirlenerek fazla çalışma alacağının kabulüne karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

3-Dosya kapsamına göre ıslah dilekçesi 03.09.2012 tarihinde verilmiş, davalı şirkete 20.09.2013 tarihinde duruşmada tebliğ edilmiş, davalı şirket vekilince ıslaha konu tutarlar bakımından süresi içinde 13.09.2013 tarihinde zamanaşımı defi ileri sürülmüştür. Islaha konu tutarlarla ilgili olarak ileri sürülen zamanaşımı defi değerlendirilmeden karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15356, Karar No: 2015/14998, Tarih: 15.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15356 E.  ,  2015/14998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına ise bila ikmal iade edildiği ya da tebligat parçalarının dosya arasına alınmadığı görülmüş, bir kısım dosyada ise ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkemeye başvurur. Müdahale dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya alınmaksızın ve özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri dosya toplanmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenip getirtilerek gerekirse yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de; Davacının dava dilekçesinde kesintisiz olarak fesih tarihine kadar çalıştığını belirtmesine rağmen dosyaya sunulan hizmet döküm cetveli ve SGK kayıtlarından bu çalışmalarının kesintisiz olmadığı, buna rağmen bilirkişi tarafından talep edilen çalışma döneminde kesintisiz çalışmış gibi kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin hesaplandığı görülmüştür.

Davacı, yargılama sürecinde tanık dinletmemiş, resmi kayıtlarda kesintili gözüken dönemlerde de işyerinde çalışmasının sürdüğünü ispat edememiştir.

Hizmet süresi belirlenirken resmi kayıtlar olan hizmet döküm cetveli ve ... kayıtları esas alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile talep edilen dönem kesintisiz çalışmış gibi kabul edilerek hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25026, Karar No: 2015/686, Tarih: 15.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/25026 E.  ,  2015/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 89. maddesinin 1, 2 ve 3. fıkralarına göre; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmıyan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödiyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4'üncü fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir.

Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur.

Bu durumda, kendisine haciz ihbarnamesi tebliğ edilen 3. kişinin yapması gereken; borçlunun bir alacağı veya hakkı mevcut ise bunlar üzerine haciz uygulayarak icra müdürlüğüne bildirmek, yukarıdaki maddede öngörüldüğü şekli ile alacak veya hakkının bulunmadığının anlaşılması halinde ise usulüne uygun olarak icra müdürlüğüne müracaat ederek bu yönde itirazlarını bildirmekten ibarettir.

Somut olayda, alacaklının borçlu.... hakkında başlattığı kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde; adı geçen borçlu şirketin şikayetçi 3. Kişi .......’ndeki 11.502,31 TL alacağı (malı) üzerine haciz konduğuna dair 89/1 haciz ihbarnamesinin 3. Kişiye 20.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği görülmektedir.