muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12820, Karar No: 2017/670, Tarih: 06.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/12820 E.  ,  2017/670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhaleft

HÜKÜM : Düşme, mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin suça konu faturaların 2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında gelir vergisinde kullanılması nedeniyle 01.04.2003, 16.03.2004, 16.03.2005 ve 16.03.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin, yokluğunda verilip 01.11.2016 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11.11.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

1- 25.04.2007 gün, VDENR-2007-1919/13 sayılı Vergi Suçu Raporuna atıfta bulunularak verilen dava şartı olan “mütalaa”nın “sahte fatura kullanmak” suçuna ilişkin olduğu; 11.12.2009 tarih, 2009/4897 esas sayılı iddianame ile mütalaa konusu yapılmayan “sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı cihetle; yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden “sahte fatura düzenlemek” suçundan mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulup, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden ''sahte fatura düzenlemek'' suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Sahte fatura kullanma/düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; 2005 takvim yılına ilişkin suça konu faturalardan birkaçının asılları veya onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesinden sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, yasaya aykırı,

b) Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; eylemin bölünerek 1 Haziran 2005 tarihinden önce düzenlenen faturalar yönünden kamu davasının zamanaşımı nedeni ile düşürülmesine, 2005 yılında düzenlenen diğer faturalar yönünden ise sanığın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle çelişkiye sebebiyet verilmesi,

c) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11977, Karar No: 2022/24565, Tarih: 06.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/11977 E.  ,  2022/24565 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

İmar kirliliğine neden olmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/11/2021 tarihli ve 2021/1564 soruşturma, 2021/1576 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2022 tarihli ve 2022/3607 değişik iş sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19/07/2022 gün ve 2022/100166 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, ... ilçesi ... mahallesi ... mevkii 102 ada 40 parselde yer alan taşınmaz üzerinde yer alan yapı ile ilgili olarak imar kirliliğine neden olduğundan bahisle şüpheli hakkında soruşturmaya başlandığı, bahse konu yapı ile ilgili olarak ... Belediyesince 04/04/2018 tarihinde yapı tatil zaptı ve anılan zabıt dayanak gösterilerek 10/04/2018 tarihli encümen kararı ile şüpheli hakkında 19.092,88 Türk lirası idari para cezası düzenlendiği, dosyada mevcut 13/09/2021 tarihli bilirkişi raporu ile anılan yapının 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında 100 metrelik sahil şeridi içerisinde kaldığının, ... Eart Pro uydu görüntülerinin incelenmesinde 2017 yılı mart ayında taşınmaz üzerinde bir yapının olmadığının, 2019 yılı mart ayında ise 2 katlı karkas binanın bitmiş durumda olduğunun belirtildiği, ... Valiliğinin 18/10/2021 havale tarihli ve ... Belediye Başkanlığının 10/11/2021 tarihli yazılarının incelenmesinde bahse konu taşınmazın içinde bulunduğu alanın 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında 100 metrelik sahil şeridinde kaldığının belirtildiği anlaşılmakla, şüphelinin eylemine ilişkin dellilerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince incelenmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında, (Örn: Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

3194 sayılı İmar Kanunu'na 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile eklenen geçici 16. maddesinde "Afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31/12/2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31/10/2018 tarihine kadar (15/06/2019 tarihine kadar uzatılmıştır) başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 15/06/2019 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde Yapı Kayıt Belgesi verilebilir. Yapı Kayıt Belgesi yapının kullanım amacına yöneliktir. Yapı Kayıt Belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabilir. Yapı Kayıt Belgesi verilen yapılarla ilgili bu Kanun uyarınca alınmış yıkım kararları ile tahsil edilemeyen idari para cezaları iptal edilir. Yapı Kayıt Belgesi, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerlidir. Yapı Kayıt Belgesi düzenlenen yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümleri uygulanır. Yapının depreme dayanıklılığı hususu malikin sorumluluğundadır."

3621 sayılı Kıyı Kanununun 15/4. maddesinde "Yukarıdaki fıkralarda sayılan fiillerin kıyının doğal yapısını bozacak bir etki meydana getirmesi halinde, daha ağır cezayı gerektiren bir suç oluşturmadığı takdirde, failleri hakkında altı aydan iki yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. " şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

İncelenen somut olayda, yapı tatil zaptı tarihinin 04/04/2018 tarihli olması ve 31/12/2017 tarihinden önce yapılan yapılar hakkında yapı kayıt belgesinin verilebileceğinin anlaşılması ve kovuşturmaya yer olmadığı kararına esas alınan yapı tatil tutanağının 102 ada 40 parselde bulunan taşınmaza ait olduğu ancak ... Valiliği Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğünün 25/11/2021 tarihli yazısında ... mahallesi 102 ada 40 parsel için yapılan incelemede ... ve ... belge nolu farklı yapılara ait yapı kayıt belgesine rastlanılmış olup ,

... başvuru nolu yapı kayıt belgesine ait yapının 29/03/2017 tarihli uydu görüntüsünde bulunması nedeniyle 31/12/2017 tarihinden önce yapıldığı,

... başvuru nolu yapı kayıt belgesine ait yapının 29/03/2017 tarihli uydu görüntüsünde bulunması nedeniyle 31/12/2017 tarihinden önce yapıldığı,

1 ... başvuru nolu yapı kayıt belgesine ait yapının ise 29/03/2017 tarihli uydu görüntüsünde bulunmadığı, 26/03/2019 tarihli uydu görüntüsünde bulunduğu, 29/03/2017 ile 26/03/2019 tarihleri arasında yapıldığı ancak 31/12/2017 tarihinden önce yapıldığının tespit edilemediğinin bildirildiği,

13/09/2021 tarihli bilirkiş raporunda ise bahse konu taşınmazın 2017 Mart ayında taşınmaz üzerinde herhangi bir yapının bulunmadığı, 2019 Mart ayında ise 2 katlı karkas yapının bitmiş durumda olduğu ancak 31/12/2017 tarihi itibariyle taşınmaz üzerinde yapının hangi aşamada olduğunun net tespit edilemediği, bahse konu taşınmazın 3621 Sayılı Kıyı Kanunu kapsamında 100 metrelik sahil şeridi içerisinde kaldığının bildirildiği,

... Belediye Başkanlığının 09/09/2021 tarihli yazısında düzenlenmiş yapı kayıt belgesinin iptal edildiğinin bildirildiği,

... Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 18/10/2021 havale tarihli yazında parselin tamamının Kıyı Kanunun uygulanmsına Dair Yönetmelikte geçen sahil şeridinin 50 metrelik sınırları içinde kaldığının bildirildiğinin anlaşılması karşısında,

04/04/2018 tarihli yapı tatil tutanağına konu binaya ait yapı kayıt belgesinin ve 31/12/2017 tarihinden önce suça konu yapının yapılıp yapılmadığı hususunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, yapı kayıt belgelerinin iptal edilip edilmediği araştırıldıktan sonra, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 15. maddesindeki düzenleme uyarınca suça konu fiilin "kıyının doğal yapısını bozacak" bir etki meydana getirip getirmediği hususları araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği görülmektedir.

Bu nedenle itiraz merciince etkin soruşturma yapılmaması dikkate alınarak, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, Kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/02/2022 tarihli ve 2022/3607 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309/4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11582, Karar No: 2022/11091, Tarih: 01.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/11582 E.  ,  2022/11091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

a-İddianamede ve gerekçeli kararda suç tarihinin 20.02.2014 olarak gösterilmesi, iddianame içeriğinde sanık ve suça sürüklenen çocuğun suçüstü yakalandıklarının belirtilmesi, dosyada yakalama tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve işbu suçlara ilişkin müşteki beyanının bulunmadığının anlaşılması, sanığın ise yakalandığı zaman 16.02.2014 tarihli aynı yerde aynı müştekiye karşı işlenen suçları da kendisi ile suça sürüklenen çocuğun işlediğini beyan etmesi karşısında; 16/02/2014 tarihli ve tamamlanan eylemlere ilişkin ayrıca soruşturma yapılıp yapılmadığı Cumhuriyet Başsavcılığından sorularak, ayrı soruşturma yapıldığının anlaşılması halinde, 20/02/2014 tarihinde gerçekleşen eylemle 16/02/2014 tarihinde gerçekleşen eylemler ile ilgili sanık ... Mehçikızı hakkında TCK'nın 43.maddesi hükümler yönünden değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca 16/02/2014 tarihli eylemle ilişkin ayrı soruşturma yapılmış ise işbu dosyada işlenen suçların iddianame anlatımına göre teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı hususunun açıklığa kavuşturulmasında sonra sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35.maddesi hükmü yönünden de değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Suça işlediği tarihte 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan alınan fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğine ilişkin raporda suç tarihi olarak 16.02.2014 gösterilmesi karşısında, işbu eyleme ilişkin rapor alınmaması,

b-Suça işlediği tarihte 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan alınan fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğine ilişkin raporda suç tarihi olarak 16.02.2014 gösterilmesi karşısında, işbu eyleme ilişkin rapor alınmaması,

c-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan başka bir suça ilişkin alınan rapor fotokopisi ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

d-Müştekinin suça konu yeri depo olarak kullandığını, iş yeri olarak kullanmadıklarını beyan etmesi karşısında; salt malların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği, depo olarak kullanılan, iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunmadığı bina vasfındaki yerin, iş yeri veya eklentisi olarak değerlendirilemeyeceği ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 01.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22434, Karar No: 2019/10221, Tarih: 09.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/22434 E.  ,  2019/10221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirket nezdinde 08/12/2004 tarihinde teknik eleman olarak çalışmaya başladığını ve 30/08/2009 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, 30/08/2009 tarihinde davalı şirket tarafından arçelik bakım onarım servis bayiliğinin davalının elinden alındığı gerekçesi ile hiç bir ihbarda bulunulmadan işten çıkarıldığını,defaetle talep etmesine rağmen kıdem tazminatı ve yasadan kaynaklanan diğer tazminat ve alacaklarının ödenmediğini, fiilen çalıştığı dönemde sabah 08.00 de işe başlayıp hemen hemen her akşam onarım kayıtları bitene kadar (akşam 20.00 -21.00) çalıştığını, müvekkiline hafta tatili yaptırılmadığı gibi hafta tatili, bayram tatili, yıllık izin ve fazla mesai ücretlerinin de ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya karşı zaman aşımı itirazında bulunduklarını,davacının iş sözleşmesinin son bulduğunda tüm haklarını aldığını ve müvekkile ibraname verdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.