muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11241, Karar No: 2011/9973, Tarih: 07.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2009/11241 E.  ,  2011/9973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :06.04.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, tazminatlar, nafakalar ve ziynet eşyaları yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 07.06.2011 gününde duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı G.K.E. vekili Av. A. K.ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı Av. H. A. E. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer delillerle  davasını kanıtlayamayan davalı-davacı kadın ziynet eşyalarının iadesi davasında yemin deliline de dayanmıştır. Davalı-davacı kadına yemin teklif hakkı hatırlatılarak, yemin teklif edildiği takdirde, davacı-davalıya usulünce yemini eda ettirilerek; değerlendirilip gerçekleşecek sonucuna göre karar vermek gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 825.00 TL. vekalet ücretinin H.A.'den alınıp G.'ya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden H. A.ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran G.'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.07.06.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/15908, Karar No: 2023/4819, Tarih: 25.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/15908 E.  ,  2023/4819 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/665 E., 2023/165 K.

...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

1. Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.07.2013 tarihli ve 2013/2122 Esas numaralı iddianame ile özetle; "suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece vakti yaşı büyük F.D., N.T. ve A.A. ile katılana ait iş yerine girip sigara ve içki çaldığı" iddiasıyla suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1 maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 116/4 ve 31/3. maddeleri gereğince iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2013/348 Esas, 2014/331 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3, ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 25.08.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/541 Esas, 2016/1 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3, ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.06.2021 tarihli ve 2021/1701 Esas, 2021/10949 Karar sayılı ilâmıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün " gerekçesizlik nedeniyle" bozulmasına karar verilmiştir.

5. Dairemizin bozma kararı üzerine, Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/588 Esas, 2022/26 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3, ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dairemizin bozma kararı üzerine, Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/588 Esas, 2022/26 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3, ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.10.2022 tarihli ve 2022/6627 Esas, 2022/15917 Karar sayılı ilâmıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün "bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmediği belirtilerek tekrar gerekçesizlik nedeniyle" bozulmasına karar verilmiştir.

7. Dairemizin bozma kararı üzerine, Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/665 Esas, 2023/165 Karar sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3, ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; "suça sürüklenen çocuğun suç işleme kastı bulunmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere" ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuğun yaşları büyük F.D., N.T. ve A.A. ile birlikte katılana ait tekel bayiine suç tarihinde gece vakti sayılan saat 01.30 sıralarında levye ile işyerinin kepenklerinin asma kilidini ve camını kırmak suretiyle girerek iş yerinden sigara ve içki çaldıklarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, katılanın aşamalarda ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Tanıklar F.D., N.T. ve A.A.'nın iddiayı doğrulayan beyanları, 01.12.2012 tarihli Olay Yeri Krokisi, Olay Yeri İnceleme Raporu, 24.12.2012 tarihli Araştırma Tutanağı, 26.12.2012 tarihli Yakalama Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, katılanın aşamalarda ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. Tanıklar F.D., N.T. ve A.A.'nın iddiayı doğrulayan beyanları, 01.12.2012 tarihli Olay Yeri Krokisi, Olay Yeri İnceleme Raporu, 24.12.2012 tarihli Araştırma Tutanağı, 26.12.2012 tarihli Yakalama Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda ikrar içeren savunmasına, kolluk tutanaklarına ve katılan beyanına göre, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun sübut bulduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında daha öncesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanmaması hususunda "kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesi veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilebileceği, mahkememizin önceki kararına göre sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmediği, sanığa yükümlülük yüklenmediği gözönüne alınarak hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına" şeklinde gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olduğu anlaşılmakla; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin "suça sürüklenen çocuğun suç işleme kastı bulunmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak sebeplere" ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesini 02.02.2023 tarihli ve 2022/665 Esas, 2023/165 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/4850, Karar No: 2021/2666, Tarih: 28.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/4850 E.  ,  2021/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işveren tarafından işletilen ...Pide Lokanta isimli işyerinde 24.01.1994-19.07.2011 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, son aldığı aylığın 2.100,00 TL olduğunu, mutfakta aşçı olarak çalıştığını, davacının 04:00-18:00 arası çalışmasını yaz-kış sürdürdüğünü, davacının normal çalışma saatleri dışında fazla çalışma yaptığını, yaz-kış haftada 1 gün dahi izin kullanmadığını, iş akdinin davalı tarafça hiç sebep gösterilmeden 19.07.2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, haftalık izin, bayram ve genel tatil, fazla mesai alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01.06.1998-22.07.2011 tarihi arasında ... Lokantası adlı işyerinde aşçı olarak çalıştığını, davacının 2010 yılında işyerinde çalışmaya devam ederken işten haksız olarak çıkarıldığı ve hak ve alacaklarını alamadığından bahisle davalıyı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlüğü'ne şikayet ettiğini, geçmiş yıllar için doğan hakları ödenerek çalışmaya devam ettiğini, davacının 13.01.2011 tarihinde kayda alınan dilekçesinden de anlaşılacağı üzere çalıştığı süreler için doğan hak ve alacaklarını aldığını, ancak davacının işini gereği gibi yapmaması üzerine son çare olarak davacının haklı nedenle işten çıkarıldığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının maaşının asgari ücret tutarı kadar olduğunu, işyeri bayramlarda kapalı olup davacının da izinli olduğunu, ayrıca haftalık izinlerinde hafta sonları birer gün olarak kullandırıldığını, işyerinin 07:00'de açılıp yaz aylarında 23:00'da kış aylarında ise 21:00‘da kapandığını, davacının fazla mesai yapmadığını, davacının yemek aşçısı olup yaptığı iş gereği işbaşı yaptığı saat olan 07:00’dc yemekleri yapmaya başladığını ve öğle saatine kadar yemekleri tamamlamış olduğunu, devamında da bir sonraki gün yapılacak yemekler için hazırlık yaptığını ve mesaisini tamamladığını, fazla mesai yapmasının gerekmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin yıllık ücretli izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.Somut olayda davacı vekili süre belirtmeksizin yıllık ücretli izin alacağı talep etmiştir. Mahkemece, ispat yükü üzerinde olan işverence imzalı yıllık izin defteri ve eşdeğer belge sunulmadığı gerekçesiyle davacının toplam hizmet süresine göre 17 yıllık dönemde hiç izin kullanmadığı gerekçesiyle 310 gün yıllık izin hakkının bulunduğu kabul edilerek yıllık ücretli izin alacağı hüküm altına alınmıştır. Davacının bu süre içinde hiç izin kullanmamış olması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, davacının davayı somutlaştırma yükü (HMK m.194), hakimin de davayı aydınlatma yükümlülüğü (HMK m. 31) bulunduğu göz önüne alınarak, davacı asilin çalışma süresi boyunca ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün yıllık ücretli izin kullandığı konusunda beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7680, Karar No: 2011/9139, Tarih: 30.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/7680 E.  ,  2011/9139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yakınanın sanıkla iş ortaklıkları olduğunu belirtmesi, sanığında yakalandığında yakınanla olan iş ortaklıklarının bitmesinden sonra hissesine düşen parasını alamadığını ifade etmesi karşısında; yakınana bu hususlar sorularak sanıkla aralarında ortaklığa dayalı bir hukuki ilişkiden kaynaklanan alacak- verecek ilişkisi olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre, suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK’nun 308. maddesindeki ihkak-ı hak suçu ile 5237 sayılı Yasanın 150. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılarak, hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Yağma suçu, 5237 sayılı TCY.nın 149. maddesinin 1.fıkrasının (c), (d) ve (h) bentlerine aykırı biçimde, geceleyin, birden çok kişiyle, işyerinde işlendiği halde, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 30.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5187, Karar No: 2014/11924, Tarih: 28.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5187 E.  ,  2014/11924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2011/522-2013/166

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında harman yeri olarak davalı belediye adına tespit edildiği ancak harman yeri olarak kullanılmaması nedeniyle Medeni Kanun hükümleri gereğince çıplak mülkiyetin sahibi olan Hazineye devredilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde belirtilen hak düşürücü sürenin geçmesinden sonra dava açıldığını, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazinenin temyizi üzerine karar Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmayacağı gerekçesi ile Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazın imar görerek arsa niteliğini aldıkları, harman yeri vasfını yitirdikleri bu nedenle tescile dayanak 1580 sayılı Belediye Kanunun 159. maddesinde ve yürürlükte bulunan 5393 sayılı Belediye Kanunun 79. maddesinde sayılan taşınmazlardan olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Belediye vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu 4246 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında “harman yeri” niteliği ile davalı Kırşehir Belediyesi adına tespit ve tescil edilen 581 ada 2 ve 583 ada 48 parsel sayılı taşınmazların imar görmesiyle oluştuğu anlaşılmıştır.

5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye tasarrufundaki yerler” başlıklı 79. maddesi hükmüne göre “Diğer kanunlarla getirilen hükümler saklı kalmak üzere, mezarlıklar ile belediye sınırları içinde bulunan ve sahipsiz arazi niteliğinde olan seyrangâh, harman yeri, koruluk, dinlenme yerleri, meydanlar, bataklık, çöp döküm sahaları, yıkılmış kale ve kulelerin arsaları ve enkazı ve benzeri yerler belediyenin tasarrufundadır.

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.”

Belediye tarafından deniz, akarsu ve gölden doldurma suretiyle kazanılan alanlar, Kıyı Kanunu ve ilgili mevzuata uygun olarak kullanılmak şartıyla Maliye Bakanlığı tarafından belediyelerin, büyükşehirlerde büyükşehir belediyelerinin tasarrufuna bırakılır.”

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazın imar planı yapılmadan önce de harman yeri niteliğinde olduğu ve halen de imar planı içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece davacı Hazinenin tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 28.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7220, Karar No: 2012/1378, Tarih: 30.01.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/7220 E.  ,  2012/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sair tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duaışma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İddianame anlatımı, sanık ve tanık beyanları ile sanık ...'un adli emanete kayıtlı bıçakla sanık ...'ın üzerine yürüdüğü ve iddianamedeki anlatımda sanık ...'ın ele geçirilemeyen bıçakla ...'ın üzerine yürüdüğünün belirtilmesi karşısında TCY'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları tartışıp değerlendirmenin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.