muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/27849, Karar No: 2020/12347, Tarih: 10.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/27849 E.  ,  2020/12347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafızın görevini kötüye kullanması suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 295/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair...5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2017 tarihli ve 2016/345 esas, 2017/189 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/12/2019 gün ve 14816-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/12/2019 gün ve 2019/127239 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Muhafızın görevini kötüye kullanması suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 295/2, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair...5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2017 tarihli ve 2016/345 esas, 2017/189 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında katılana karşı üzerine atılı suçu işlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, kendisi ile birlikte bahse konu suçu işlediği iddia olunan ve mahkûmiyetine karar verilen diğer sanık ... hakkındaki hükmün istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/2324 esas, 2017/2767 sayılı kararı ile; "....Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde, sanık ...’ın ilaç ihtiyacı olan şüpheli ile birlikte diğer şüphelileri nezarethanenin bulunduğu kısımdan çıkartarak, karakolun üst katına alması ve burada çay ve sigara içilmesine izin vermesi eyleminde, şüphelilere serbest ve özgür iradelerine göre hareket edebilecekleri bir ortam yaratılmadığı, kolluk gücünün etkin olduğu alanda bulundukları,yasal ifade ile şüphelilerin bulundukları yerden uzaklaşmadıkları anlaşılmış olmakla, bu itibarla atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünün kaldırılarak unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraatine.." şeklinde karar verilmiş olduğu anlaşılmakla, aynı suçtan dolayı mahkumiyetine karar verilen sanık yönünden de beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... hakkında muhafızın görevini kötüye kullanması suçundan verilen 16/05/2017 tarihli ve 2016/345 E.- 2017/189 K. sayılı mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak iddianamedeki nitelendirme, sevk maddeleri ile temyizin kapsamı, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30.01.2019 gün ve 2019/1 sayılı kararına göre, 17.12.2019 tarihli tebliğname tarihi itibariyle işin incelenmesi Yüksek 8. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 10/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4246, Karar No: 2017/200, Tarih: 10.01.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/4246 E.  ,  2017/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a)Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b)Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11562, Karar No: 2015/21532, Tarih: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11562 E.  ,  2015/21532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2015

NUMARASI : 2014/333-2015/87

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/463, Karar No: 2006/376, Tarih: 14.06.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/4-463 E.  ,  2006/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2006

Taraflar arasındaki "manevi tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 13. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 16.9.2003 gün ve 2002/752- 2003/836 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 5.10.2004 gün ve 2004/871-11017 sayılı ilamı ile, (...Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Tarım ve Köy İşleri Bakanı olan davacı, dava dışı bir şirket müdürü tarafından hazırlanan ve içerisinde kişilik haklarına saldıran ifadeler bulunan korsan CD'nin; T.B.M.M. İdare amiri olan davalı milletvekili tarafından meclisteki milletvekillerine dağıtılması nedeniyle tazminat istemiştir. Davacı, davalının "Red Bull'un Yasaklanmasının Ardındaki Gerçekler" isimli korsan CD'nin davalı imzası ile dağıtıldığını, davalının CD'yi bilerek ve isteyerek dağıtmak suretiyle kusurlu bulunduğunu belirterek sorumluluğu yoluna gidilmesini istemiştir. Dosyadaki belgelerden, kişilik haklarına saldıran CD'nin davalı tarafından hazırlanmadığı gibi, dağıtımını Bursa Milletvekili A..R..B..’nin danışmanı tarafından getirilerek tüm milletvekillerine dağıtımını istemesi sonucu yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalının bir milletvekili tarafından dağıtmak üzere gönderilen CD'nin içeriğini inceleme, kişilik haklarına saldırı olup olmadığını belirleme veya dağıtımını engelleme yetkisi yoktur. Davalının mevzuat ve uygulama gereği görevi, güvenliği denetleme olup, bu görevi de yerine getirdiğine göre sorumluluğundan söz edilemeyeceğine göre davanın tümden reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek  direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K.2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince  duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, Türkiye Büyük millet Meclisi’nin (T.B.M.M.) güvenlikten sorumlu İdare Amiri olarak görevli bulunan davalının, dava dışı bir kişi tarafından hazırlanan ve o tarihte Tarım ve Köy İşleri Bakanı olarak görev yapan davacının kişilik haklarına saldırı içeren bir CD’nin tüm T.B.M.M. üyelerine dağıtılmasına izin verdiği, bu kusurlu davranışıyla davacının manevi zarara uğramasına neden olduğu iddiasına dayalı, manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, Türkiye Büyük millet Meclisi’nin (T.B.M.M.) güvenlikten sorumlu İdare Amiri olarak görevli bulunan davalının, dava dışı bir kişi tarafından hazırlanan ve o tarihte Tarım ve Köy İşleri Bakanı olarak görev yapan davacının kişilik haklarına saldırı içeren bir CD’nin tüm T.B.M.M. üyelerine dağıtılmasına izin verdiği, bu kusurlu davranışıyla davacının manevi zarara uğramasına neden olduğu iddiasına dayalı, manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı H..Y..G..vekili, davacının 57. Cumhuriyet Hükümetinde Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı görevini icra eden, kamuoyunun çok yakından tanıdığı mümtaz bir şahsiyet; davalının ise milletvekili, T.B.M.M. İdare Amiri ve aynı zamanda gazeteci olduğunu; ....ünvanlı enerji içeceğinin Türkiye Temsilciliğini yapan dava dışı S.O.E. Gıda Ürünleri San. Ve Tic. Ltd.Şti. Müdürü A.. F.. tarafından ". .......’un Yasaklanmasının Ardındaki Gerçekler" başlığı ile korsan olarak hazırlanan bir CD'yi, 5.6.2002 tarihinde, İzmir Milletvekili ve T.B.M.M. İdare Amiri sıfatı ile 550 milletvekiline dağıtılmasında sakınca görmeyerek bunların dağıtılmasını sağladığını, anılan CD’ de davacının kişilik haklarına ağır saldırıda bulunulduğunu, davacıyı aşağılayıcı, kamuoyunda küçük düşürücü, yalan, asılsız, iftira dolu beyanlar ve görüntüler yer aldığını ileri sürerek, davalının bu ağır ve kusurlu hareketiyle davacıya verdiği manevi zarardan dolayı 5 milyar TL. manevi tazminatın, 5.6.2002 haksız fiil tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı H..T..vekili, güvenlikten sorumlu T.B.M.M. İdare Amiri olarak görev yapan davalının başta emniyet, güvenlik, sivil savunma, araç ve personel giriş çıkışı gibi konuların yanı sıra, T.B.M.M.'ye her gün gönderilen mektup, gazete, dergi, koli, paket, cd, vb. binlerce materyallerin dağıtılmasını organize ettiğini; bu görevi yaparken en önemli kriterler olarak, gönderilen bu materyallerin yasal güvenlik taramasından geçmiş ve kaynağının belli olmasına dikkat ettiğini, belirtilen özelliklere sahip gönderilerin dağıtılmasına onay verilmesinin ise günlük rutin işlerden olduğunu, bunun dışında İdare Amiri'nin herhangi bir denetim mekanizmasına ya da elemine etme gibi bir olanağa sahip bulunmadığını, T.B.M.M.ye her gün onlarca yazılı yayın, gazete, dergi, kitap, cd vs. geldiğini; bir an için davacı iddiasının yerindeliği kabul edilecek olursa, davalının her gün gelen bu materyalleri tek tek incelemesi, hukuka aykırı bir yazı olup olmadığını, kişilik haklarının ihlal edilip edilmediğini ayrı ayrı denetlemesi gerekeceğini, bunun da fiilen imkansız olduğunu, kaldı ki, gelen bu materyallerin kişisel hakları ihlal edip etmediği hususunun teknik ve hukuksal nitelik taşıdığını, davalının ise hukukçu olmadığını, esasen İdare Amirlerinin böyle bir görev ve yetkisinin de bulunmadığını; davaya konu edilen CD’nin dağıtım talebinin, Bursa Milletvekili A..R.. B...’den geldiğini, böylece kaynağın bu kişi olduğunu, buna dair izin belgesinin dosyaya ibraz edildiğini, İdare Amirliği makamının CD'nin içeriği hakkında bilgi sahibi olmasına olanak bulunmadığı gibi, milletvekili iradesine karşı bir sansür de uygulayamayacağını, CD’lerde haksız bir iddia veya bir itham varsa, bunun sorumlusunun o gönderinin kaynağı durumundaki kişi olması gerektiğini, öte yandan İdare Amirlerinin Meclisin etkin, süratli, düzenli ve güvenlik içinde çalışması amacıyla TB.M.M. Başkanı adına görev yaptıklarını, davanın dağıtım iznini isteyen milletvekili ile T.B.M.M. Başkanı’na yöneltilmesi gerektiğini, nihayet, mahkemece verilen toplatma kararının da CD’lerin Mecliste dağıtılmasından daha sonraki bir tarihi taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Yerel Mahkeme; söz konusu CD’ lerin üzerinde “...'un yasaklanmasının ardındaki gerçekler" ve "Bu CD haksız bir kararla, 2500 kişiyi işsiz bırakan Tarım ve Köy İşleri Bakanlığının yolsuzluklarını belgelemektedir." şeklinde yazılar bulunması karşısında, davalının T.B.M.M. İdare amiri sıfatı ile bu CD’lerin korsan olup olmadığı yolunda bir araştırma yapması, ayrıca ilgili Bakanla görüşüp, alacağı bilgiye göre, bunların tüm Milletvekillerine dağıtılıp, dağıtılmayacağına karar vermesi gerekirken, böyle bir uygulama yapmadan dağıtıma izin vermesinin kusurlu bir davranış olduğu, bir gazeteci ve Milletvekili olarak davalının Red Bull firmasının Türkiye temsilcisi ve davacı Bakan arasında cereyan eden ve basına yansımış olan olayları bilmemesine olanak da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 5 milyar TL. manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar vermiş; davalı vekilince temyiz edilen karar Özel Dairece yukarıdaki gerekçeyle bozulmuş; Yerel Mahkemenin gerekçesini tekrarlayarak ve genişleterek verdiği direnme kararını da yine davalı vekili temyiz etmiştir.

Güvenlikten sorumlu T.B.M.M. İdare Amiri olarak görev yapan davalının imzaladığı 5.6.2002 günlü izin yazısına istinaden Milletvekillerine dağıtılan ve dava dışı bir kişi tarafından hazırlanıp, yine dava dışı bir milletvekili tarafından dağıtımı yapılmak üzere davalıya gönderilen CD’lerin, o tarih itibariyle Tarım ve Köy İşleri Bakanı olarak görevli bulunan davacının kişilik haklarına saldırı oluşturan bir içerik taşıdığı ve üzerlerinde “Red Bull’un Yasaklanmasının ardındaki Gerçekler” ve ayrıca “Bu CD’ler Haksız Bir Kararla 2500 Kişiyi İşsiz Bırakan Tarım ve Köy İşleri Bakanının Yolsuzluklarını Belgelemektedir” şeklinde bir yazı bulunduğu; Ankara C.Başsavcılığı’nın 17.6.2002 günlü talebi üzerine, Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesinin aynı gün, 5680 S.K. nun 4. maddesine aykırılık teşkil etmesi nedeniyle bu CD’lerin tedbiren toplattırılmasına karar verdiği çekişmesizdir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, güvenlikten sorumlu T.B.M.M. İdare Amiri durumundaki davalının, mevzuat ve uygulama gereğince, bu CD'lerin içeriğini inceleme, kişilik haklarına saldırı olup olmadığını belirleme, gerektiğinde bunların dağıtımını engelleme görev ve yetkisinin bulunup bulunmadığı; dolayısıyla, salt dağıtıma izin vermesinden ötürü tazminatla sorumlu tutulup, tutulamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün “İdare Amirlerinin görevleri” başlıklı 17. maddesi;

“İdare Amirlerinin görevleri şunlardır:

1. Türkiye Büyük Millet Meclisinin idari ve mali işleri ile kolluk işlerini Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanının talimatına uygun olarak yürütmekle Başkana yardımcı olmak,

2. Özel törenleri idare etmek;

3. Türkiye Büyük Millet Meclisi bütçesine ilişkin tekliflerini Başkana sunmak;

4. Genel ve özel giriş kartlarını dağıtmak;

Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün “İdare Amirlerinin görevleri” başlıklı 17. maddesi;

“İdare Amirlerinin görevleri şunlardır:

1. Türkiye Büyük Millet Meclisinin idari ve mali işleri ile kolluk işlerini Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanının talimatına uygun olarak yürütmekle Başkana yardımcı olmak,

2. Özel törenleri idare etmek;

3. Türkiye Büyük Millet Meclisi bütçesine ilişkin tekliflerini Başkana sunmak;

4. Genel ve özel giriş kartlarını dağıtmak;

İdare Amirleri; sükun ve düzenin korunması, görüşmelerin açıklık ve serbestliğinin sağlanması ve gereken hallerde Muhafız taburunun ve emniyet kuvvetinin kullanılmasında Başkanlığın yürütme vasıtalarıdır; ortak sorumluluk içinde görev yaparlar ve yetki kullanırlar; tatil ve araverme sırasında sıra ile Ankara’ da otururlar, bu sırayı Başkan tespit eder.” Hükmünü taşımaktadır.

Bu hükmün İdare Amirlerine yüklediği görevlerin ve verdiği yetkilerin kapsamı itibariyle, güvenlikten sorumlu T.B.M.M. İdare Amiri olan davalının, davadaki manevi tazminat isteminin dayandırıldığı, dağıtımı yapılmak üzere başka bir milletvekilince gönderilen CD’lerle ilgili olarak, herhangi bir içerik denetimi yapma görevi ve bunun sonucuna göre de, gerektiğinde dağıtım izni vermeme yetkisi bulunmamaktadır. Dolayısıyla, davalının, kendisince hazırlanmayan, başkalarınca hazırlanıp, dağıtımı yapılmak üzere bir milletvekili tarafından gönderilen söz konusu CD’lerin sadece dağıtımına izin vermek şeklinde gerçekleşen eyleminden dolayı, davacıya karşı herhangi bir tazminat sorumluluğundan söz edilemez.

Yerel Mahkemece, aynı yöndeki Özel Daire bozma ilamına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usule ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 14.6.2006  gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/308, Karar No: 2024/230, Tarih: 17.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/308 E.  ,  2024/230 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi ile

Temyiz isteminin reddine dair ek karar

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karara yönelik temyiz isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.11.2019 tarihli ve 2017/3565 Esas, 2017/2652Karar sayılı ek kararın katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ek kararın temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılanlar vekilinin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sakarya Çocuk Mahkemesi 05.04.2017 Tarih ve 2016/849Esas 2017/178 Karar Sayılı Kararı ile;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Yerel mahkeme hükmünün Suça Sürüklenen Çocuk Müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 14.09.2017 tarihli 2017/3565 Esas, 2017/2652Karar sayılı Kararı ile;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ESASTAN REDDİNE KESİN OLMAK ÜZERE karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 14.09.2017 tarihli kesin nitelikteki olarak verilen asıl kararına karşı, katılanlar vekilinin temyiz talebinde bulunması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 08.11.2019 tarihli EK KARARI İLE ;

1.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 14.09.2017 tarihli 2017/3565 Esas, 2017/2652 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince kesin nitelikte verilmiş olduğu, ilama konu suçun 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı yasa ile değiştirilen 5271 sayılı Kanun'un 286 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasında sayılan temyizi kabil suçlardan olmadığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin “Temyiz Taleplerinin Reddine” karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.01.2020 tarihli 2019/135702 tebliğname ile katılanlar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin Esastan Reddi ile Onanması görüşü ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.01.2020 tarihli 2019/135702 tebliğname ile katılanlar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin Esastan Reddi ile Onanması görüşü ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan, 7188 sayılı Kanunun 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286 ıncı maddesine eklenen üçüncü fıkra ile katalog suçlarda bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları temyiz yolu açılmasının hukuk devleti ilkesine aykırılık oluşturduğu, bu sebeple dosyanın yeniden incelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

1.28.11.2016 tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'un sevk ve idaresindeki 61 LF 332 plakalı ... ile Adnan ... Bulvarı üzerinde yol şerit çizgisi, trafik ve yaya geçidi levhası bulunan yağmur nedeniyle ıslak zeminli, eğimsiz yolda seyir halinde bulunduğu esnada ölen ...'a yaya geçidi üzerinde çarpması sonucu ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Kaza tespit tutanağına göre, bu kazanın oluşumunda 61 LF 332 plakalı ... sürücüsünün 2918 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "araçların hızını yaya geçitlerine yaklaşırken azaltmamak" kuralını ihlal ettiğinden kusurlu olduğu belirlenmiştir.

3. Savcılık aşamasında keşif üzerine alınan tarihli bilirkişi raporuna göre, suça sürüklenen çocuğun 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 74 üncü maddesine göre ''trafik işareti ile belirlenmiş yaya geçitlerine yaklaşırken araçlarını yavaşlatmamak ve bu geçitlerden geçen veya geçmek üzere bulunan kişilere ilk geçiş hakkını vermemek'' düzenlemesi uyarınca asli kusurlu, ölen ...'ın aynı yasanın 68 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre ''ışıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde yaklaşan aracın uzaklık ve hızını gözönüne almadan veya gözönüne aldığı halde uygun zamanda geçmemek'' düzenlemesi uyarınca tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. 30.11.2016 tarihli ölü muayene işlemine göre kişinin ölümünün trafik kazası ile husulü mümkün kafa kemiği ile tibia kırığı ile müterafik beyin kanaması ve genel beden travmasına bağlı olarak gerekleştiği tespit edilmiştir.

5. Suça sürüklenen çocuk ...'un alınan savunmasında; olay günü sol şeritte 30-40 km hızla ilerlediğini, yaya geçidinin üzerinde bulunan otobüs nedeniyle yayayı fark etmediğini, vurduğunu anladığını ancak babasından habersiz aracı aldığı için korktuğundan durmadığını beyan ettiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE