muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6655, Karar No: 2011/7697, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6655 E.  ,  2011/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.09.2009 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 649 parsel sayılı taşınmazına komşu olan davalıya ait taşınmazlar üzerindeki ağaçlar ve ahırın taşınmazına zarar verdiğini belirterek elatmanın önlenmesi ve kal isteminde bulunmuştur.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalıya ait 2573 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ahıra ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece 2573 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 19 adet ağacın kökleri ile birlikte sökülerek kaldırılmasına karar verilmiştir. Hükme esas alınan 14.06.2010 tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki krokide sökülmesine karar verilen toplam 19 adet ağacın 2573 sayılı parselle birlikte 2574, 2575, 2576 parseller üzerinde de kaldığı anlaşılmaktadır. Yukarıda sayılan parsellerden 2574 ve 2575 parsel sayılı taşınmazlar elbirliği mülkiyet rejimine tabi olup, davacı da dava konusu taşınmazlarda pay sahibi bulunmaktadır.

Elbirliği halinde mülkiyette, somut olayda olduğu gibi mirasçılar arasında ortaklık bağı vardır. Bu kişiler mirasçı sıfatı ile bir mala veya hakka birlikte malik olmak durumundadır. Türk Medeni Kanununun 701 ila 703. maddeleri uyarınca bu tür mülkiyetin (ortaklığın) tüzel kişiliği

bulunmadığından ortaklardan her birinin eşya üzerinde doğrudan bir hakkı da yoktur. Bu anlatımın doğal sonucu olarak da mülkiyet bütünüyle ortakların tümüne aittir. Elbirliği mülkiyetinde malikler mülkiyet payını ayırmadığından eşya üzerinde paydaş değil ortaktır. Yine bu tür mülkiyette işin özelliği gereği ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Şayet davalı olacaklarsa davanın ortakların tümü aleyhine açılması gerekir.

bulunmadığından ortaklardan her birinin eşya üzerinde doğrudan bir hakkı da yoktur. Bu anlatımın doğal sonucu olarak da mülkiyet bütünüyle ortakların tümüne aittir. Elbirliği mülkiyetinde malikler mülkiyet payını ayırmadığından eşya üzerinde paydaş değil ortaktır. Yine bu tür mülkiyette işin özelliği gereği ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Şayet davalı olacaklarsa davanın ortakların tümü aleyhine açılması gerekir.

Türk Medeni Kanununda bir ortağın tek başına dava açabileceği, ne var ki açtığı bu davaya devam edilebilmesi için kural olarak öteki ortakların açılan davaya olur vermeleri ya da davanın miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile sürdürülebileceği benimsendiğinden ve dava ehliyetinin varlığı mahkemece re’sen araştırılması gereken hususlar arasında bulunduğundan davaya katılmayan ortakların olurları alınmaksızın veya Türk Medeni Kanununun 640. maddesi uyarınca miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülebileceği gözardı edilerek, çekişmenin esasının incelenip davanın kabulü doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; hüküm fıkrasında sökülmesine karar verilen ağaçların 2573 sayılı parsel sayılı taşınmazda bulunduğu belirtilmiştir. Ancak sökülmesine karar verilen ağaçların 2573 parselle birlikte 2574, 2575, 2576 sayılı parseller üzerinde de kalması nedeni ile infazda tereddüt yaratacağı gözetilmeden HUMK’nun 388. ve 389. maddelerine aykırı olarak karar verilmesi yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 27.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14220, Karar No: 2016/414, Tarih: 15.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14220 E.  ,  2016/414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 52/1-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının ikinci bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 730 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 14.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/358, Karar No: 2010/8126, Tarih: 07.07.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/358 E.  ,  2010/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz kalmış senedi tahsile koymak

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine ilişkin

Soruşturma sırasında şikâyetçi olup, kovuşturma aşamasında, 02.06.2004, 15.12.2004 tarihli oturumlarda ve 31.05.2006 tarihli mazeret dilekçesinde şikâyetlerinin devam ettiğini beyan eden şikâyetçi Tüketim Malları Ltd. Şti. adına vekiline, 5271 sayılı CMK.nun 234/1-b maddesindeki hakları hatırlatılıp, aynı yasanın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6389, Karar No: 2021/9696, Tarih: 02.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6389 E.  ,  2021/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 22/03/2018 tarih ve 2018/İHK-2104 sayılı itirazın kabulüne dair verilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili; davalı ... nezdinde zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan aracın, davacının sevk ve idaresindeki motosikletle çarpışması neticesinde 05/12/2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, sigorta şirketine tazminat talebiyle yapmış oldukları başvurunun sonuçsuz kaldığını belirtmiş, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 5.100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 28/08/2017 tarihli dilekçesi ile talebini 56.711,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulü ile 56.711,00 TL tazminatın 01/06/2017 tarihinden başlayacak yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hükme karşı davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince, itirazın kabulü ile 1.901,00 TL tazminatın 01/06/2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kazasında cismani zarara uğrayan ve buna dayalı olarak tazminat isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri

arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Eldeki davada; davacının yaralanmasından kaynaklanan maddi tazminatının hesaplanmasında TRH 2010 ve 1,8 teknik faizin uygulanması şeklinde hesap yapılmış ve rapora istinaden de hüküm tesis edilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan tazminat hesaplamasında, yeni ... ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan yapılması gereklidir ki, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından esas alınan rapor bu yönüyle yeterli bir rapor değildir. Bununla birlikte davacı TRH yaşam tablosundan daha kısa ömür belirleyen PMF 1931 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemi ile hesaplamanın yapılmasını talep etmiştir.

Taleple bağlılık ilkesi 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 26.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Taleple bağlılık ilkesi tahkim yargılamasında da geçerli olup itiraz Hakem Heyetince talep dikkate alınmalıdır.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacı için, her ne kadar kaza tarihi itibariyle TRH 2010 Tablosu'na göre hesaplama yapılması gerekirse de davacının talebi dikkate alınarak PMF 1931 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemine göre daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 02/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3684, Karar No: 2012/10312, Tarih: 21.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3684 E.  ,  2012/10312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu edilen ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesinde bulunan 25190 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında okul alanı olarak ayrılmasına ilişkin 74700/1 numaralı parselasyon planının hangi tarihte kesinleştiğinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulmasından,

2) 1/1000 ölçekli imar planında okul alanı olarak ayrılan taşınmazın ilköğretim okul alanı olarak mı, yoksa orta öğretim ve lise alanı olarak mı tahsis edildiğinin ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ve yatırımcı kuruluşlar olan Milli Eğitim Bakanlığı ile İl Özel İdare Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11869, Karar No: 2013/5879, Tarih: 18.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/11869 E.  ,  2013/5879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

... ile ...aralarındaki katılma alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair...1. Aile Mahkemesi'nden verilen 30.11.2011 gün ve 102/1451 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde; evlilik birliği içinde edinilen 454 ada 34 parsel 6 numaralı bağımsız bölümün vekil edeni tarafından satın alınmasına rağmen tapuda davalı adına tescil edildiğini açıklayarak 65.000 TL katılma alacağının davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, haksız davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz edinilmiş mal olduğundan 37.500 TL katılma alacağının davalıdan tahsiline verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından; taraflar 24.10.1997 tarihinde evlenmiştir. 26.02.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 14.06.2011 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 26.02.2010 tarihine kadar 4722 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince, eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi boşanma davanın açıldığı tarihle sona ermiştir. (TMK.225/2)

Dava dilekçesinin içeriği, davacının Yargılama aşamasındaki beyanları ve taşımazın edinme tarihine göre, dava 4721 sayılı TMK'nun 202 ve devamı maddeleri gereğince kabul edilen yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejiminden kaynaklanan ve TMK'nun 231, 232, 235 ve 236. maddeleri gereğince açılan katılma alacağı isteğine ilişkindir. Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden

mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da gözetilerek taşınmazın tasfiye tarihindeki değeri dikkate alınarak (TMK. m.235/1) katılma alacağı belirlenmelidir.

mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da gözetilerek taşınmazın tasfiye tarihindeki değeri dikkate alınarak (TMK. m.235/1) katılma alacağı belirlenmelidir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, dava konusu 454 ada 34 parsel 6 nolu taşınmazın edinme tarihi itibariyle taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejimi bulunduğuna, davacı tarafından taşınmazın kişisel mal ile edinildiği ispatlanmadığına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir, reddine,

Ancak, 01.01.2002 tarihinden sonra satın alınan edinilmiş mal niteliğindeki taşınmaza ilişkin katılma alacağının belirlenmesinde karar tarihine en yakın tarihteki sürüm değeri yerine dava tarihindeki değeri esas alınmıştır. Katılma alacağının belirlenmesinde yukarıda açıklandığı üzere taşınmazın tasfiye tarihindeki değeri, başka bir ifade ile karar tarihine en yakın tarihteki değerinin temel alınması gereklidir. Bu halde mahkemece aradan geçen zaman da dikkate alınarak yeniden yapılacak keşif sonucunda taşınmazın mal rejiminin tasfiye tarihi olan karar tarihine en yakın tarihteki değeri belirlenmeli, TMK 219, 229, 230, 231, 232, 235 ve 236/1. maddeleri gereğince eklenecek değer ya da denkleştirme söz konusu olmadığından bu değerin yarısına katılma alacağı olarak karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 556,75 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5572, Karar No: 2015/9428, Tarih: 09.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/5572 E.  ,  2015/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazmiantı, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili , davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ve genel tatil günlerindeki çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak,

işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışma ve genel tatil günlerindeki çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, şahit anlatımlarına göre davacının genel tatil günlerinin yarısında çalıştığı, yaz aylarında fazla çalışma yapmadığı, kış aylarında ise haftada oniki saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ihtirazi kayıtsız imzalı bordrolarla yapılan birkısım fazla mesai ve genel tatil ücreti ödemeleri dışlanmıştır. Ancak gerek yeminli dinlenen davacı ve davalı şahitlerinin ortak beyanları ile gerekse ihtirazi kayızsız imzalanan bordrolara göre, davacı fazla mesai yaptığında ve genel tatil günlerinde çalıştığında karşılığının ödendiği, bunun dışında fazla mesai ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Anılan isteklerin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.