muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2340, Karar No: 2024/3480, Tarih: 13.06.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2340 E.  ,  2024/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 29.04.2024

SAYISI : 2022/2902 E., 2024/580 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/410 E., 2022/649 K.

Taraflar arasındaki ön alım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 29.04.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 29.04.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 18.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378,290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.04.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23809, Karar No: 2012/18960, Tarih: 08.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/23809 E.  ,  2012/18960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2002 vergi yılı içerisinde, sahte fatura düzenlemek suçundan düşürülme

2003 ve 2004 vergi yılı içerisinde, sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca 21 ay hapis cezası erteli

l- 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı 2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-"2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarına ilişkin hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13059, Karar No: 2011/856, Tarih: 26.01.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/13059 E.  ,  2011/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2313 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüklerine, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

01.11.2006 tarihli oturumda, sanık ... müdafiinin mazereti kabul edilerek adı geçen sanığın savunması alınmadan duruşmanın bir sonraki oturuma ertelendiği gözetilip, usule uygun savunması alındıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, savunma alınmadan hüküm kurulması suretiyle, 5271 sayılı CMK.nın 150/2. ve 151/1. maddelerine aykırılık oluşturularak, savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25114, Karar No: 2013/8831, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25114 E.  ,  2013/8831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Katılan ...'dan cep telefonunu kısa süre kullanıp iade etmek üzere teslim alan suça sürüklenen çocuk ...'in katılanın dalgınlığından faydalanarak bir anda olay yerinden kaçması şeklinde gelişen olayda, başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan suça sürüklenen çocuk ile katılan arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35.maddesi ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7.maddesi uyarınca, fiili işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmemesi halinde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife" gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenecek meblâğ yargılama giderlerinden olmayıp, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından para ödemeksizin yararlanabilmeleri hakları bulunduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı CMK.nun 150/2 maddesi gereğince atanan müdafiine bu kapsamda ödenen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğa verilen ceza yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15157, Karar No: 2021/18822, Tarih: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/15157 E.  ,  2021/18822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6352, Karar No: 2019/7225, Tarih: 14.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6352 E.  ,  2019/7225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK' nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6328, Karar No: 2012/20537, Tarih: 14.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6328 E.  ,  2012/20537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen ceza bir bütün olup adli para cezasının hapis cezasından ayrı olarak kesin nitelikte kabul edilmesi mümkün olmadığından Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede,

Sanığın talimat mahkemesindeki savunmasında suçu inkarı, Cumhuriyet Savcılığında da bıçaktan bahsedilmeyip aracı tornavida ile açtığını savunması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan dava dosyasında bulunan yakalama tutanağı ve benzeri önemli evrakların onaylı suretleri getirtilerek olay sırasında sanıkta sustalı bıçağın elde edilip edilmediği araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihi itibari ile 6136 sayılı Yasanın 15/1.madde ve fıkrasında 5728 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik gözetilerek sanık hakkında gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiinin temyiz iti- razları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10354, Karar No: 2024/12399, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10354 E.  ,  2024/12399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/624 E., 2024/272 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7222, Karar No: 2011/1767, Tarih: 01.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7222 E.  ,  2011/1767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... A.Ş arasındaki dava hakkında Beyoğlu 2 Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 6.10.2008 gün ve 2006/81 E-2008/341 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairenin 23.6.2009 gün ve 2009/2340 E-2009/4591 K. sayılı kararı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içerisinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla,dosya incelendi,gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalı tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın, poliçe düzenlendikten sonra üç kez hasar gördüğünü; ancak, sigorta şirketi tarafından prim ilk taksitinin ödenmediğini gerekçesi ile hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 24.769,00 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, hasarı doğuran rizikonun primin ilk taksitinin ödenmesinden önce gerçekleştiğini bu nedenle zararın teminat dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, TTK’nun 1282 ve 1295. maddeleri gereğince sigortanın ödeme yapması için primin ilk taksitinin ödenmesi gerektiği, somut olayda rizikonun meydana geldiği tarihte davacı tarafından henüz prim ödemesinin yapılmadığı, kredi kartına ilişkin formun düzenlenmesinin primin ilk taksitinin ödendiğini kabul için yeterli olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş,dairemizin 23.6.2009 gün ve 2009/2340 E-2009/4591 K. sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş,süresi içerisinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir

Dairenin 23.6.2009 gün ve 2009/2340 E-2009/4591 K. sayılı kararında karar başlığında davalı adı Ankara sigorta A.Ş. yazılması gerekirken maddi hata sonucu Anonim Türk Sigorta A.Ş yazılmış olması nedeniyle davalı adının düzeltilmesi gerekmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.Taraflar arasında kasko sigorta sözleşmesi 1.9.2005 tarihinde düzenlenmiş, poliçe ekinde ise kredi kartı ile poliçe primi ödeme formu belgesiyle davacı ... ettirence sigorta priminin 1.9.2005 tarihinde 470 TL. peşinat ve izleyen aydan itibaren de 466.000 TL.lik taksitlerle ödenmesi kararlaştırılmıştır. Sigortalı araç 5.9.2005 tarihinde meydana gelen kazada hasar görmüş, sigorta şirketi davacının kredi kartı hesabının poliçe primini ödemeye yetecek limiti olmadığından prim peşinatının çekilemediğini bu nedenle sorumluluklarının başlamadığını savunmuştur.

Davacıya ait kredi kartı bilgilerine göre kredi kartı limitinin 1.250 TL. olduğu, poliçenin düzenlendiği ve ilk peşinatın ödeneceği tarihte kredi kartı limitinin 850 TL. nın kullanılmış olduğu ,davalı ... şirketinin riziko gerçekleştikten sonra 13.9.2005 tarihinde 470 TL. peşinatı çekmek için başvuru yaptığı ve banka tarafından limit aşılmış olmasına rağmen sigorta şirketine ödeme yapıldığı ve 3.59 TL. limit aşım ücretinin davacı adına borç olarak kaydedildiği anlaşılmaktadır. Davalı ... poliçenin düzenlendiği 1.9.2005 tarihinden kazanın meydana geldiği 5.9.2005 tarihine kadar prim borcunun kredi kartından tahsili için bankaya başvurduğuna ve limitin yetersiz olması nedeniyle ödenmediğine dair herhangi bir bilgi ve belge dosyaya sunmamış, ayrıca rizikonun meydana gelmesinden sonra kredi kartı hesabından iki taksit daha tahsil ederek sözleşmeyi ayakta tutmuştur. Bu hale göre mahkemece kasko sigortası genel şartları ve poliçede yazılı özel şartlar dikkate alınarak değerlendirme yapılarak sonucuna göre davalının meydana gelen rizikodan sorumluluğuna karar verilmesi için hükmün bozulması gerekirken onanmış olması doğru olmadığından, karar düzeltme istemi bu nedenle HUMK.'nun 440-442 maddeleri uyarınca kabul edilmeli ve karar yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairenin 23.6.2009 gün ve 2009/2340 E-2009/4591 K. sayılı onama kararı kaldırılarak yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, temyiz peşin harcı ile tashihi karar peşin harcının istek halinde davacıya geri verilmesine 1.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9344, Karar No: 2011/24962, Tarih: 05.12.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/9344 E.  ,  2011/24962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozma suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.07.2008 gün ve 2008/133 Esas, 2008/196 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesi'nden gönderme kararı ile Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki Medaş Genel Müdürlüğünün şikayet dilekçesi üzerine dava açıldığının anlaşılmasına ve vekilinin de 08.07.2008 tarihli mazeret dilekçesi ile sanığın cezalandırılmasını talep etmiş olmasına göre; 5271 sayılı CMK.nun 238. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, davaya katılmak isteyip istemediği sorularak, aynı maddenin 3. fıkrasına göre katılma istemi ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.