muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14854, Karar No: 2023/4183, Tarih: 14.06.2023

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/2055 Esas, 2022/1609 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfına, haksız tahrik ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ayrı ayrı vekâlet ücreti tayin edilmesi gerektiğine,

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Sanıklar ... Yener ve ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Suçun işlenmediğine,

D. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

İştirak derecesine, suçun işlenmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile maktulün Gaziantep Çocuk Hastanesi'nde temizlik işçisi olarak birlikte çalıştıkları, maktulün sanık ...'e karşı duygusal bir ... ve talebinin olduğu, kendisi ile duygusal bir arkadaşlık ilişkisi kurmak istediği, bu durumun sanık ...'in savunmalarının yanı sıra sanık ...'in cep telefonu üzerinde yaptırılan incelemeye ilişkin bilirkişi raporunda yer alan mesaj içerikleri ve mahkeme huzurunda dinlenen tanıkların beyanları ile de doğrulandığı, sanık ...'in mesaj içeriklerinden anlaşılacağı üzere maktulün kendisine ısrarlı bir şekilde yakınlık duymasından rahatsız olduğu, sanık ...'in daha önceden tanımış olduğu sanık ...'den maktulü korkutmaları konusunda yardım istediği sanık ...'in de bunu kabul edip sanık ...'in arkadaşı olan diğer sanık ... ile birlikte maktulü, olay tarihinde sanık ...'in de maktulü göstermek suretiyle takip edip maktulün geçiş güzergahında bekleyip Çocuk Hastanesi'nin arka tarafında olan ve olayın gerçekleştiği yer olan boş arazide sanık ... ile sanık ...'ın maktul ile karşılaştıkları sırada dosya kapsamında ele geçmeyen bıçakla maktulün yaralanıp öldüğü, sanık ...'in ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Tanıkların beyanları dava dosyasında mevcuttur.

3. Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 10.12.2021 tarih sayılı otopsi raporuna göre; "Kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar kesilmesinden gelişen iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu"

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

4. Olay yeri inceleme tutanakları, Mahkemece yapılan keşfe ve sanıkların telefonlarının incelenmesine dair bilirkişi raporları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin; sanık ... hakkında, suç vasfına ilişkin, kabul, takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin; sanık ... hakkında, suç vasfına ilişkin, kabul, takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Katılanlar Vekili, Cumhuriyet Savcısı ve Sanıklar ... ve ... Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin gerçekleştiriliş şekli göz önünde bulundurulduğunda sanık ... Yaman yönünden iştirak derecesinin tayininde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık ...'nin eylemiyle uyumlu suç vasfının tayininde bir isabetsizlik bulunmadığı,

dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyutlar dikkate alındığında belirlenen indirim oranlarının isabetli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği ve katılanlar lehine tek vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Müdafiileri, Cumhuriyet Savcısı ve Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/2055 Esas, 2022/1609 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri, Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy çokluğu ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanıklar ... ve ...'in fikir ve eylem birlikteliği içerisinde maktul ...’i kasten öldürdükleri sabit olan dosyada yerel mahkemece her iki sanık hakkında kasten adam öldürme suçundan verilen cezadan sanık ...'in makul seviyede haksız tahrik altında müsnet suçu işlediği kabul ederek 12-18 Esas No : 2022/14854

yıllık ceza makasından 15 yıl, sanık ...'ın cezasının da asgari seviyede haksız tahrik altında müsnet suçu işlediği kabul edilerek 18 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı görülmüştür. Yerel mahkemece verilen kararın lehe ve aleyhe İstinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından onaylanmış yine bu kararın lehe ve aleyhe temyiz edilmesi üzerine dairemiz çoğunluğunca onaylanmıştır. Daire çoğunluğumuzun kararına sanıklardan ... hakkında haksız tahrik indirimi yapılmasını gerektirecek herhangi bir durum bulunmadığı ve yine sanık ... hakkında ise cezasından asgari seviyede haksız tarih indirimi yapılması gerekirken makul seviyede indirim yapılmak suretiyle her iki sanığada eksik ceza verildiğinden bahisle iştirak olunmamıştır.

Şöyleki;

Sanık ... maktul ... ile aynı iş yerinde çalışmakta olup maktul ...'in kendisine duygusal yakınlık hissetmesi ve mesaj çekerek taciz etmesi üzerine sanık ...'in kuaföründe çalışan sanık ...’e bu durumu anlatarak yardım istediği ... ile herhangi bir akrabalığı veya yakınlığı bulunmayan ancak kuaförde tanıması nedeniyle yardım talebini kabul eden sanık ...'in arkadaşı diğer sanık ...'a mesaj çekerek kendisiyle birlikte adam dövmeye gideceklerini belirterek çağırdığı sanıkların maktul ile sanık ...'in çalıştıkları hastanenin önüne gelerek maktulü beklemeye başladıkları bu sırada sanık ...’de sopa, ...’ta biber gazı bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Dosyada sanıklar ... ve ...'ın beyanları dışında olayın oluş şeklini gösterir herhangi bir tanık yahut teknik delil söz konusu değildir, bu nedenle yerel mahkeme olayın oluş şeklini kabul ederken her iki sanığın beyanlarını ve dosyadaki teknik delilleri dikkate almış sanıklar ... ve ...'ın fikir ve eylem birliği içerisinde maktul ...’i öldürdükleri kanaatine ulaşmıştır, bu kanaat dosya kapsamına uygun olup tarafımızca da kabul edilmiştir, karşı oyumuz haksız tahrik indiriminin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmayacağı ve uygulanacak ise herbir sanık için hangi oranda uygulanacağı hususlarındadır.

Sanıklar ... ve ...'in dosya kapsamında bulunan müdafiili ilk ifadeleri dikkate alındığında sanıkların olay yerine sanık ...'in babasına ait araçta gittikleri maktulün iş yerinden çıkışını bekledikleri mesai bitiş saatinde iş yerinden ayrılan maktulü daha önceden sanık ...’in göstermesi nedeniyle tanıyan sanıkların maktulün iş çıkışını bekledikleri, maktul iş çıkışı yürüyerek uzaklaşırken sanık ...’in arkadan maktule “Seslenip senin kardeşin yok mu sen niye ... ...'e karışıyorsun” şeklinde sözler söyleyip o sırada arkasına sakladığı sopayı çıkartarak maktule sallaması üzerine maktul de cebindeki bıçağı çıkartmış ve kendisine sopayla saldıran sanık ...’e karşı bıçağı sallayarak kendini savunmuştur, ilk aşamada taraflardan herhangi biri diğerine bıçak veya sopayla vuramamış ancak daha sonra maktul kendisinde bulunan bıçağı sanık ...'in karnına vurmak suretiyle ...’i hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamıştır. Sanık ...'in maktul tarafından kavga sırasında Esas No : 2022/14854

yaralandığını ve yere düştüğünü gören diğer sanık ... taraflara müdahale ederek maktulün elindeki bıçağın sanık ...'in eline geçmesine neden olmuş ve bu aşamadan sonra sanık ... de maktulden ele geçirdiği bıçağı bir kez vurmak suretiyle kalbinde oluşan yararlanma sonucu maktul ...'in ölümüne sebebiyet vermiştir. Olay öncesinde sanık ...'ta bulunan biber gazının olay sırasında kullanıldığı ve hatta sanık ...'ın da kendi elindeki biber gazından etkilenerek gözlerinin rahatsızlandığı dosya kapsamı ile sabittir.

Tüm bu dosya kapsamı birlikte dikkate alındığında sanıklar ... ve ...'in kendileriyle bir akrabalık bağı olmayan ... ...'i taciz ettiğini düşündükleri maktul ...'in önünü kesip önce sanık ...'in diğer sanık ...'tan 8-10 metre kadar uzakta kendisinde sopa ve maktulde bıçak olduğu halde vuruşmaya başladıkları sanık ...'ın beyanına göre önce sanık ...'in sopa çektiği bunun üzerine maktulün bıçak çekerek sopayla saldıran ...’e karşılık verdiği vuruşma sırasında ...'in ilk bıçak darbesini yiyerek hayati tehlike getirecek şekilde yaralandığı yere düşmesi üzerine diğer sanık ...'ın müdahale ederek ve elindeki biber gazını maktule de sıkmak suretiyle maktulün elindeki bıçağın düşerek diğer sanık ...'in eline geçmesine sebebiyet verdiği ve bu şekilde her iki sanığın da maktul üzerinde fiili hakimiyet kurdukları maktulün sanık ... tarafından bıçaklanarak ölümüne sebebiyet verdikleri sabit olup olayın oluş şekli, gerçekleşme nedeni sanık ... ile diğer iki sanık arasında herhangi bir akrabalık ilişkisinin bulunmaması ilk saldırgan hareketlerin maktulün yolunu keserek sopayla ona saldırmak şeklinde sanık ...’den kaynaklanması dikkate alındığında ilk kavgada bulunmayan sanık ...'ın olayın oluşumunda haksız tahrik indiriminden faydalanmasını gerektirecek herhangi bir durum bulunmamaktadır.

Sanık ...’in ise kendisinin sopayla saldırmasına bıçakla karşılık veren Adil'in önce kendisini yaralaması üzerine hayati tehlike geçirilecek şekilde yaralandıktan sonra maktuldeki bıçağı sanık ...'ın da yardımıyla ele geçirip bir kez vurarak maktulü öldürmesi olayında haksız tahrik dengesi olayın bir bütün olarak oluş şekli dikkate alındığında sanık ... lehine asgari seviyede haksız tahrik indirimini gerektirecek nitelikte olup dairemizde sanık ... lehine makul seviyede haksız tahrik indirimi yapılmasının dosya kapsamı ceza adaleti ile bağdaşmadığını düşündüğümüzden dairemizin her iki sanık hakkındaki haksız tahrik indirimi ile ilgili çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/17909, Karar No: 2016/23976, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17909 E.  ,  2016/23976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... Kurumu adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı ... A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı ... sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8832, Karar No: 2011/9773, Tarih: 25.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8832 E.  ,  2011/9773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.02.2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 26.12.2007 tarihli fatura muhteviyatına dayanılarak alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali, icra takibinin devamı ve icra inkar tazminatı tahsili istemleri ile açılmıştır.

Davalı, davacıya borcu olmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ticari defterler üzerinden yapılan bilirkişi incelemesine dayanılarak istem hüküm altına alınmıştır.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 26.12.2007 tarihli fatura muhteviyatı olan elektrik malzemesi satım ve işçiliğinden kaynaklanan alacağa ilişkindir.

Davalı 12.05.2009 tarihli dilekçesinde karşı tarafın (davacının) defter ve kayıtlarına delil olarak dayanmıştır. Mahkemece de bu istem gözetilmiş, hasmın ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış, davacının ticari defterlerinde 26.12.2007 tarihli fatura alacak olarak kaydedildiğinden istem hüküm altına alınmıştır. Gerçekten, Türk Ticaret Kanununun 83/2. maddesi uyarınca tacir olan taraflardan biri hasmın ticari defterlerinin münderecatını kabul edeceğini mahkeme huzurunda beyan ederse mahkemece defterlerini

./..

2011/8832 - 2011/9773 -2-

ibraz eden tarafın ticari defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılması olanaklıdır. Somut olayda olduğu gibi, hasım taraf ticari defterlerine uyuşmazlık konusu tutarı alacak olarak kaydetmiş ise buna dayanılarak hüküm verilebilmesi için ticari defterlerini delil olarak ibraz eden tarafa uygulamadaki tabiriyle “defter yemini” yaptırılması, defterlerin doğruluğu ve alacağın sıhhati konusunda yemine başvurulması, uyuşmazlığın bunun sonucuna göre bir hükme bağlanması gerekir.

Değinilen yön bir yana bırakılarak eksik inceleme ve araştırma ile istem yazılı şekilde hükme bağlandığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 25.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12757, Karar No: 2012/4537, Tarih: 16.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/12757 E.  ,  2012/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, müvekkili şirketin jenerik ilaç sektöründe faaliyet gösterdiğini, Bakanlar Kurulunun 18.09.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan "Beşeri İlaçların Fiyatlandırılması Dair Kararda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Karar" ve T.C. Sağlık Bakanlığı Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğünce yayınlanan 01.10.2009 tarihli "İlaçların Tanıtımı" konulu 2009/58 sayılı genelge ile jenerik ilaçların fiyatlarının %25 oranında düşürüldüğünü, buna bağlı olarak şirket cirosunda da %25'e varan bir düşmenin gerçekleşeceğini, bu durumda işletmenin ekonomik varlığını devam ettirebilmesi için bazı işletmesel kararlar alındığını ve bu kararlar sonucunda yapılan çalışmalarda kadro fazlası bulunan yerlerde kadro azaltılması yoluna gidildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak davalı şirketin ekonomik krizin yanı sıra mevzuatla getirilen sınırlamalar nedeniyle kar marjlarının düşmesi üzerine aldığı işletmesel kararlarla gerçek anlamda bir kadro daralmasına gittiği, davacının iş sözleşmesinin son çare olarak feshedildiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır.

İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (md.20/f. 2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz.

Gerek işverenin geçerli sebebin varlığı gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebeple dayandığı ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.