muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23887, Karar No: 2015/272, Tarih: 13.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23887 E.  ,  2015/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ... ve ...'ın, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 204/1 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile, nitelikli dolandırıcılık suçundan ise TCK'nın 158/1-f-son ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 14.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25/05/2010 tarih ve 2009/334 esas, 2010/122 sayılı karar aleyhine vaki temyiz istemi üzerine, onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/05/2012 gün ve 2010/334868 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 06/02/2014 gün ve 2012/8308 Esas, 2014/2120 sayılı kararıyla hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 06/02/2014 gün ve 2012/8308 Esas, 2014/2120 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanıklardan ...'un... isimli iş yerinin sahibi olduğu, diğer sanık ...'ın da aynı iş yerinde fason takipçisi olarak çalıştığı, sanıkların,....Örenliler ve Ortakları isimil firmanın Türkiye ..... Sanayi Sitesi şubesi nezdindeki hesabından keşide edilmiş gibi görünen, 30/11/2008 keşide tarihli, 7.200 TL bedelli, hamiline yazılı, tümü ile sahte oluşturulmuş çeki ele geçirdikleri ve katılan ...'nın pazarlama müdürü olarak çalıştığı iş yerinden satın aldıkları iplik karşılığında verdikleri şeklindeki somut olayda;

A- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hkümlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

B- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen

tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen, adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince

uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “suça konu meblağın iki katı olan (7200x2=14.400)TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “720 gün” adli para cezası ibaresinin eklenmesi ve 53. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımdan önce gelmek üzere “Sanıklar hakkında hükmolunan 720 gün adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek 14.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/01/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7189, Karar No: 2012/13319, Tarih: 19.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7189 E.  ,  2012/13319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırılan taşınmazın üzerinde bulunan ilköğretim okulu ve eklentilerinin davacı idareye aidiyetinin tespiti ile bedelinin davalı idareden tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırılan taşınmazın üzerinde bulunan ilköğretim okulu ve eklentilerinin davacı idareye aidiyetinin tespiti ile bedelinin davalı idareden tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, tapu malikleri ve mirasçıları aleyhlerine açılan davada karar verilmesine yer olmadığına, ... hakkında açılan davanın ise husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu yapılan okul binasının zemininin, ... dışındaki davalılara ait olduğu anlaşılmaktadır. Zemin yönünden ... tarafından tapu malikleri taraf gösterilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davası açılmış olup bu dava halen derdest durumdadır.

Taşınmaz zemin veya muhtesatı ile ilgili bedel tespiti ve tescili davası varsa aslolan kamulaştırma davası olduğundan kamulaştırmasız el atmadan bahsedilemez.

Bu nedenle yargılamanın bedel tespit ve tescil kararı ile birleştirilerek sonuçlandırılması gerekmektedir. Daha önce birleştirme kararı verilmiş ise de sonradan ayrılması doğru olmamıştır.

Bu durumda;

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve davacı ... tarafından yapıldığı iddia edilen okul binasının kimin tarafından yapıldığı konusunda tarafların her türlü delilleri toplanarak esas hakkında karar verilmesi gerekirken, davalılar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Bu davada mülkiyetin belirlenmesine ilişkin karar kamulaştırma bedelinin kimlere ödenmesi gerektiği hususunda ihtilafa neden olacağından, bu davanın neticesi kamulaştırma davasının sonucunu etkileyeceğinden her iki davanın birleştirilerek, davaya kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davası olarak devam edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4625, Karar No: 2024/5870, Tarih: 19.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4625 E.  ,  2024/5870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/117 E., 2023/112

İHBAR OLUNAN : ... vekili Avukat ...

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin,...ili, ...ilçesi... Köyü, 161 ada 47 parselde ve tescil harici yerlerdeki taşınmazın zilyedi olduğunu, taşınmaz ve çevresinde... barajı kamulaştırma işlemleri yapıldığını, bu nedenle taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların müvekkiline ait olduğunun tespitine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Hazine temsilcisi cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın mülkiyetinin Hazine'de olduğunu ve orman vasfında bulunduğunu,... Barajı için Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüne tahsis edildiğini, kural olarak eda davası açılması gerektiği hallerde tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, hukuki yararın dava şartı olup mahkemece re'sen gözetilmesi gerektiğini, taşınmazın üzerindeki ağaçların Hazineye ait olduğunu beyanla kötüniyetli ve haksız davanın reddine karar verilmesine talep ve beyan etmiştir.

2. İhbar olunan ...'ne izafeten Kahramanmaraş DSİ 20. Bölge Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili idarenin açılan davada taraf sıfatı bulunmadığını, kural olarak taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti davalarında husumetin muhdesatın bulunduğu taşınmaz maliki ve maliklerine yöneltilmesi gerektiğini, dava konusu yerin sürgü çay yatağında kalan tescil harici taşınmaz olduğunu beyanla müvekkili kurum yönünden haksız davanın reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesini talep ve beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi 20.02.2018 tarih ve 2017/502 Esas, 2018/21 Karar sayılı kararında özetle; somut olayda dava konusu 161 ada 47 parsel sayılı taşınmazın orman niteliğinde Maliye Hazinesi adına kayıtlı olduğu, 21.10.2016 havale tarihli fen bilirkişi raporunda davaya konu A harfi ile belirtilen 1.537.07 m2'lik kısmın bağ olduğu, B harfi ile belirtilen 5.762.73 m2 lik kısmın kavaklık olduğu, C harfi ile belirtilen 1.095.13 m2'lik kısmın ceviz bahçesi olduğu ve orman taşınmazının sınırları içerisinde kaldığının anlaşıldığı, buna göre 6831 sayılı Kanunun 17. maddesine göre Kanunun belirlediği istisnalar dışında, ormanlarda yapı ve muhdesata izin verilemeyeceği ve muhdesat şerhi de konulamayacağı, Devlet ormanlarında yer alan ağaçlar yönünden muhdesat tespiti ve aidiyetine, kanunen yasaklanan eyleme hukuki geçerlilik kazandıracak ve muhdesatlara yasallık sağlayacak şekilde karar verilemeyeceğinden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 01.06.2018 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 01.06.2018 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 22.09.2020 tarihli kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 22.09.2020 tarihli kararında özetle; Mahkemece yapılacak iş, orman niteliğindeki taşınmazda yer alan muhdesatta, mülkiyet hakkının ihlali bakımından da inceleme, araştırma ve değerlendirme yapılarak, davalı mülkiyet sahibi Hazine'nin, davacının bu haksız kullanımına karşı suskunluk ve eylemsizliği var ise bunun davacıyı meşru bir beklenti içerisine sokup sokmadığı konusunda, Mahkeme görüşünün ortaya konulması, yine, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 25. maddesine 7139 sayılı Kanun'un 28. maddesi ile eklenen 3. fıkraya göre kamu yararı kararının ilan süresinin bitiminden itibaren, kamulaştırılacak taşınmazların üzerine yapılan sabit tesisler ile dikilen ağaçların bedeli, kamulaştırma bedelinin tespitinde dikkate alınmayacağı hususu da göz önüne alınarak, kamulaştırma ilan tarihi ve bir kısım ağaçların yaşlarına göre, kamulaştırma tarihinden önce mi yoksa sonra mı dikildiğinin tespit edilmesi, son olarak tarafların dilekçelerinde tanık deliline dayandığı dikkate alındığında taraflara tanık listesi sunması için süre verilerek, tanıkların dinlenmesi ve tüm bunların sonucuna göre bir hüküm kurulması olmalıdır. Tüm bu hususlar düşünülmeden, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına kararı verilmiştir.

3. Bozma kararı sonrasında verilen, İlk Derece Mahkemesinin başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; tüm dosya kapsamı, bozma ilamı, bilirkişi raporları, ağaçların yaşları, nitelikleri, taşınmazların kadastro tespit tarihi, kamu yararı kararı, askı ilan tutanağı ve askıdan indirme tutanağı, Anayasa Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2016/58283 numaralı kararında belirtilen mülkiyet hakkının ihlali bakımından yapılan inceleme, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde; dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğu, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan bu yerin özel mülkiyete konu olamayacağı, bu nedenle de bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhdesatlara hukuki değer verilemeyeceği mahkememizin de kabulündedir. Ancak davacı ve davacının babası tarafından 161 ada 47 parsel sayılı taşınmazın davaya konu kısmının yıllardır kullanıldığı ve bakımının yapıldığı, dava konusu alan üzerinde 12-14 yaşlarında 150 adet bağ, 13-14 yaşlarında 15 adet ceviz, 6-7 yaşlarında 5 adet elma, 13-14 yaşlarında 1 adet Trabzon Hurması, 6-7 yaşlarında 2 adet nar ağaçlarının bulunduğu, söz konusu muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiği, davacının söz konusu ağaçları yetiştirerek ve bakımını yaparak taşınmazı kullanması sebebiyle bu muhdesatların davacı yararına ekonomik önemli bir değerinin olduğunun göz ardı edilemeyeceği, yine ...Milli Emlak Şefliği'nin cevabi yazılarında, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin Hazineye ait olduğu, herhangi bir ecrimisil ve kiralama işlemi yapılmadığının belirtildiği, davacının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulanan bir taşınmazda uzun bir süre zilyetliğinin devam etmesi karşısında kamu makamlarının bu zaman zarfında devam eden edilgen tutumlarının davacıyı meşru bir beklentiye soktuğu da dikkate alınarak, davacının Anayasa'nın 35. maddesi gereğince mülkiyet hakkı kapsamında korunması gereken bir menfaatinin ihlal edilebileceği düşüncesiyle dava açmakta hukuki yararının olduğunun değerlendirildiği, yine dava konusu taşınmazın kamu yararı ilan süresi bitim tarihi (01.05.2015) ile söz konusu muhdesatların keşif tarihi (04.08.2016) itibariyle yaşları incelendiğinde kamulaştırma ilan tarihinden önce dikildiği anlaşıldığından, kavak ağaçları haricindeki ağaçlar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir. Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan keşif tarihi itibariyle 4-5 yaşlarındaki 5100 adet kavak ağaçlarına yönelik incelemede ise, kavak ve söğüt gibi ağaçların muhdesat niteliğinde olmaması, taşınır hükümlerine tabi mal niteliğinde olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmaz üzerinde bulunan kavak ağaçlarının 4-5 yaşlarında olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle henüz kesim aşamasında bulunmadıklarını, bu nedenle davanın bu ağaçlar yönünden de Anayasa Mahkemesi kararı doğrultusunda kabul kararı verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.