muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6500, Karar No: 2021/2122, Tarih: 25.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2018/6500 E.  ,  2021/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ...7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, Mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne bağlı ... Köy Hizmetleri Müdürlüğünde işe başladığı tarihten İtibaren Yol İş Sendikası'na üye olduğunu, müvekkilin burada işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 2001 yılına kadar geçici mevsimlik işçi olarak çalıştığını, her yıl yeni mevsimlik işçi sözleşmesi ile çalıştığını, 2001 yılında aynı Müdürlükte kadrolu işçi statüsüne geçildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen çalışmalarının kıdem hesabında dikkate alınmadığını, 2005 yılında Köy Hizmetleri Müdürlüğü'nün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakların ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini, müvekkilin daimi kadrolu işçi statüsünde tüm hak ve alacaklarıyla beraber geçirilme sırasında yapılan intibakın yanlış olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; mevsimlik çalışmalarda iş akdinin 9 aylığına yapıldığını, bu süreden sonra iş akdinin sona erdiğini, davacının makine arazi teknisyeni pozisyonunda çalıştığını ve 14.02.2008 tarihinde ayrıldığı, bu sebeple davacının yürürlükte olan topla iş sözleşmesi hükümleri gereğince davacının intibak işlemlerinin yapıldığını, zamanaşımı itirazında bulunduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ... İl Özel idaresinin davacının geçici mevsimlikte geçen hizmet süresine ait çalıştığı süreyi kıdemine dahil etmediğini, düşük derece ve kademe ile emsallerine göre düşük ücret aldığını, adalet ve eşit davranma ilkesinin ihlal edildiğini, davacının Yol-iş sendikası üyesi olduğunu, Toplu iş sözleşmesinin 98 md gereği iki yılda bir derece ve her yıl için de bir kademe alacağını, dosyaya ibraz edilen raporla davacının 2001 yılında daimi kadroya alındığını kabul ederek yapılan intibakın yanlış olduğuna, 01.03.2007 itibari ile davacının kademe ve derecesinin 10 derecenin 21. Kademesinin tespitine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkeme kararına karşı davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik davalı vekilinin istinaf nedenlerinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkeme kararına karşı davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan hükme yönelik davalı vekilinin istinaf nedenlerinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davacı vekili , davacının 1979 yılından kadroya geçirildiği tarihe kadar geçici işçi olarak ... Köy Hizmetleri Müdürlüğünde çalıştığını, 2001 yılında daimi kadroya geçirildiğini ve 2008 yılında emekli olduğunu , ancak; kadroya geçirilme esnasında davacının derece ve kademesinin hatalı yapıldığını beyan ederek derece ve kademe tespiti talep etmiştir.İlk Derece Mahkemesi hükme esas alınan rapor ile 14.02.2008 tarihinde emekli olduğunu, 01.03.2007 tarihinde 4. derece 8. kademe iken, olması gerekenin 10. derece 21. kademe olduğunu belirten rapora göre karar verilmiştir. Ancak, daha önce benzer nitelikte açılan bazı dosyalarda Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından davacının alacağı ücretin yaşlılık aylığına etkisi nedeni ile tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunduğu gerekçesi ile tespit davası açılabileceği sonucuna varılmışsa da, davacı yaşlılık aylığına esas kazancın ve dolayısıyla emeklilik aylığının etkisi nedeniyle bu tespit davası açtığını ileri sürmemiştir. Başka bir anlatımla davacı bu tespit davasını açarken güncel hukuki yararın varlığı noktasında yaşlılık aylığı ile ilgili bir bağlantı kurmamıştır.Kaldı ki; tespit davasında alınacak kararın davada taraf olarak yer olmayan Sosyal Güvenlik Kurumu açısından kesin hüküm teşkil etmesi ve böylece ikinci kez bir dava açılmasını önlemesi mümkün değildir. Zira Sosyal Güvenlik kurumunun taraf olmadığı bir dosyada yapılan tespit ile doğrudan işlem yapılması mümkün olmamakla birlikte, davacı işçinin alacağı yoksa tespit istemesinde de hukuki yarar bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davacının eda davası açma imkanı varken söz konusu tespit davası açmasında güncel hukuki yararı olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5661, Karar No: 2014/7976, Tarih: 28.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5661 E.  ,  2014/7976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Paz. Tic.A.Ş. vek. Av. ... ile davalı ... arasında görülen dava hakkında ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 27.04.2012 gün ve 2011/380 E. - 2012/330 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 21.11.2013 gün ve 2013/13050 E. - 2013/18664 K. sayılı ilamına karşı davalı tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş ancak mahkemece 07.03.2014 tarihli ek kararla karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş, bu kararda davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Taraflar arasındaki iş bu itirazın iptali davasının yargılaması sonucunda davanın kabulüne dair verilen 27.04.2012 tarihli yerel mahkeme kararının davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda 21.11.2013 tarih, 2013/13050 Esas 2013/18664 Karar sayılı karar ile onandığı anlaşılmıştır.

Davalı onama kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunmuş, ancak davalının karar düzeltme istemi yerel mahkemenin 07.03.2014 tarihli ek kararı ile miktardan reddedilmiştir.

Davalı yerel mahkemenin ek kararını temyiz etmiş ve ek kararın kaldırılarak karar düzeltme isteminin kabulünü talep etmiştir.

1) Karar düzeltme istemi hakkında karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olup yerel mahkemenin bu konuda karar verme yetkisi bulunmadığından temyize konu “karar düzeltme talebinin reddine” ilişkin yerel mahkemenin 07.03.2014 tarihli ek kararının kaldırılarak davalının karar düzeltme talebi yönünden aşağıdaki kararın verilmesi gerekmiştir.

2) 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440/III-2. Maddesi uyarınca Sulh Hukuk Mahkemelerinden verilen kararların aynı Kanunun 8. maddesinde belirtilen istisnaları dışında kalanlarının onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından davalının karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin “karar düzeltme talebinin reddine” ilişkin 07.03.2014 tarihli ek kararının kaldırılmasına, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle davalının karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18849, Karar No: 2014/17621, Tarih: 04.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/18849 E.  ,  2014/17621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 16.12.2013 tarihli geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu ... Köyü 138 parsel sayılı taşınmazın içinde yer aldığı imar planının tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorulması istenilmiş olup, geri çevirme kararı sonrası belediye başkanlığının 11/08/2014 tarihli yazı cevabında dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli Revizyon Uygulama İmar Planı kapsamında olup plan kararlarına göre organize sera alanında kaldığı belirtilmiş ise de, geri çevirmede belirtilen hususların açıkça belirtilmediği anlaşılmış olup, dava konusu ... Köyü 138 parsel sayılı taşınmazın içinde yer aldığı imar planının tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu 138 parsel sayılı taşınmazın 04.05.2011 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorulması istenilmiş olup geri çevirme kararı sonrası bir bilgi verilmediği anlaşılmış olup dava konusu taşınmazın 04.05.2011 olan değerlendirme tarihi itibariyle, imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin gönderilmesi istenilmiş ise de, bu konuda bilgi verilmediği anlaşılmış olup, dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas m² değerlerinin gönderilmesi istenilmiş ise de, bu konuda bilgi verilmediği anlaşılmış olup, dava konusu taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

Sorularak, alınacak cevap yazıları ve belgelerin dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14316, Karar No: 2012/892, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14316 E.  ,  2012/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev ve sera yapmak suretiyle teca- vüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kay- dı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın ev ve sera yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerlerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanu- nu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6930, Karar No: 2011/8130, Tarih: 04.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/6930 E.  ,  2011/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/12/2008 tarih ve 2006/111-2008/783 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın 06.09.2006 tarihli kasa sayımında eksik olduğu anlaşılan 10.000,00 Euro’nun yanlışlıkla davalılardan şirket çalışanı diğer davalı kişiye verildiğini ileri sürerek, anılan meblağın kur karşılığı 14.633,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ..., iddianın asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dosyadaki kanıtlara göre davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, alacak istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı taraf kasa açığının diğer davalı adına davalı ...’e yapılan ödeme sırasında oluştuğunu ileri sürerek banka kamera kayıtlarına da delil olarak dayanmıştır. Bu durumda mahkemece kamera kayıtları uzman bilirkişiler vasıtasıyla incelettirilerek neticesine göre bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şeklide hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

2) Diğer taraftan, yemin davetiyesinin davalının 24.01.2007 tarihli celsede bildirilen adrese değil davalı ...’in eski adresine çıkartılması doğru olmadığı gibi usulüne uygun şeklide Tebligat Kanunu’nun 35 nci maddesi uyarınca çıkarılan yemin davetiyesinin de yeminden kaçınıp kaçınmama hususunda sonuç doğuracağı nazara alınmadan, yerinde bulunmayan bu husustaki gerekçenin de davanın reddine dayanak yapılması da doğru olmamış hükmün bu nedenle de davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/07/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5844, Karar No: 2024/8374, Tarih: 06.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5844 E.  ,  2024/8374 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/879 E., 2024/236 K.

KARAR : Bozmaya uyularak kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’nin esastan ret kararının kısmen kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına tazminat miktarları yönünden bozulmasına, sair yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın yararına tazminatlara karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde; erkeğin kadına hırçın davrandığını, kadını başkalarının bulunduğu ortamda küçümsediğini, baskı kurduğunu, hakaret ettiğini, 24.10.2020 tarihinde ölümle tehdit ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, kadının çenesine vurduğunu, bir daha yapmayacağını belirtmesine rağmen kadının koluna sıcak tavayı bastığını, buna ilişkin açılan ceza davasında suçlu bulunduğunu, ikinci çocuğun doğumu ile kadının erkeğin özrünü kabul ederek ortak eve geri döndüğünü, ceza kararından sonra üzerine yürüyüp saçından sürüklediğini, bağırdığını, kadının ev ve çocuklar için yaptığı harcamaları fişleri ile birlikte bir deftere not ettiğini, erkeğin de bu defteri kontrol ettiğini, erkeğin uyuşturucu kullandığını belirterek davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, ortak çocuklar yararına aylık ayrı ayrı 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakalarına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakalarına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; kadının pandemi döneminde sık sık annesinin evine gitmeye başladığını, Ağustos ayında ise ortak çocukların okul kayıtlarını kendi ailesinin evine en yakın olan okullara aldırdığını, erkeğin bu durumdan sonradan haberdar olduğunu, kadının bir plan dahilinde bunu yaptığını, sebepsiz yere ortak konutu terk ederek aylardır evine ve eşine dönmediğini, erkek ile ilgilenmediğini, yemek yapmadığını, çamaşır yıkamadığını belirterek karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.05.2022. tarih ve 2020/636 Esas, 2022/320 Karar sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına fiziksel, sözlü, psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığı, kadının kilosundan dolayı " yarmagül, koca g..lü..." gibi küçük düşürücü, rencide edici sözler sarf ettiği, yine eşine "sen mi yapacaksın, sen yapamazsın, sen mi çalışacaksın, sen mi ehliyet alacaksın..." gibi sözler söyleyerek eşinin kendisini değersiz ve yetersiz hissetmesine sebebiyet verecek sözler söylediği, eşine karşı bu sözleri üçüncü kişilerin bulunduğu ortamlarda da kullandığı, eşinin harcamalarını denetleyerek ekonomik şiddet uyguladığı, değişik zamanlarda eşine fiziksel şiddet uyguladığı, şiddetin izlerinin üçüncü kişiler tarafından görülebilecek şekilde etkili eylemler olduğu, bu kusurlar nedeniyle erkeğin ağır kusurlu olduğu; kadının ise en son ekonomik sebeplerden kaynaklı tartışmalar sonucu ortak çocuklarla birlikte kök ailesinin yanına taşındığı, ortak konuttan ayrı kalarak eşini ve evini ihmal ettiği, bu nedenle kadının az kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl ve karşı davaların kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 700,00 TL tedbir ve 750,00 TL iştirak nafakalarına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir nafakasına, 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, kadının düzenli gelir getiren bir işi olduğu ve yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesi ile yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının kusur bulunmadığını, karşı davanın reddi gerektiğini, erkeğin uyuşturucu kullandığının sabit olduğunu, bu nedenle ortak çocuklar ile erkek arasındaki kişisel ilişkinin azaltılmasına karar verilmesi gerektiğini, kadına ve ortak çocuklara hükmedilen nafakalar ile tazminatların miktarının az olduğunu belirterek karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı ile kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ve tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasının reddi, kişisel ilişki yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; mazeret dilekçesinin kabul edilmediğini bu nedenle dinlenilmeden dosyanın karara çıktığını, erkeğin kusurunun bulunmadığını, bu nedenle asıl davanın, nafaka ve tazminatların kabulünün hatalı olduğunu, karşı davanın kabulü ve lehe tazminata hükmedilmesi gerektiğini, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının da hatalı olduğunu, ortak çocuklar yararına hükmedilen nafakaların fahiş olduğunu, erkeğin asgari ücret kazandığını belirterek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ve tazminatlar ile ortak çocuklar yararına hükmedilen nafakaların miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2022 tarih ve 2022/1494 E., 2022/2498 K. sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle istinafa konu edilmeksizin kesinleşen hususlarda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı kadın vekili katılma yolu ile karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, çocuklar yararına hükmedilen nafaka ile kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasının reddi yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ve tazminatlar ile ortak çocuklar yararına hükmedilen nafakaların miktarı, reddedilen tazminatlar yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire’nin 19.10.2023 tarih ve 2023/2077 Esas, 2023/4870 Karar sayılı kararı ile, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat miktarı az olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının kısmen kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bu yönlerden bozulmasına, davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar