muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/40878, Karar No: 2017/19007, Tarih: 21.09.2017

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ... Katı Atıkları Ayıklama ... .... ve Tic. A.Ş.’deki İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,20 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife uyarınca 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafça sarf edilen, 62,70 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.09.2017 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1324, Karar No: 2024/2927, Tarih: 04.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/1324 E.  ,  2024/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/374 E., 2023/687 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271sayılı CMK'nın 231/6.maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin 20/01/2010 tarihli ve 2008/156 Esas, 2010/24 Karar sayılı kararının 26/02/2010 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içinde 15/06/2012 tarihinde TCK'nın 106/1-1. maddesinde tanımlanan tehdit suçunu işlediği ve Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 07/04/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2015 tarihli ve 2015/377 Esas, 2015/966 Karar sayılı kararının, ihbara konu ilam kapsamındaki kasıtlı suç olan 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1.maddesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma girişiminde bulunulacak suçlar kapsamına alındığı, yapılan Kanun değişikliği gereği, sanık hakkındaki Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/185 Esas - 2015/87 Karar sayılı hükmüne ilişkin olarak uyarlama yargılaması yapılması için mahkemesine bildirimde bulunulup, yapılacak yargılama ile verilecek hükmün sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanmayacağı hususunda bir karar verilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesi ile Dairemizin 14/06/2022 tarihli, 2020/4317 E. 2022/4769 K. Sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş,

2-Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/185 Esas - 2015/87 Karar sayılı ek kararı ile infazın durdurulmasına ve uzlaşma işlemlerinin gerçekleştirilmesi için dosyanın uzlaşma bürosuna gönderilmesine karar verildiği ve sürecin sonunda uzlaşmanın sağlanamadığının müzekkere ile bildirildiği anlaşılmakla, Babaeski 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/12/2023 tarihli, 2022/374 Esas, 2023/687 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, hükmün açıklanması suretiyle, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; meydana gelen olayda kusuru bulunmadığından bahisle eksik inceleme sonucu hakkında beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. bünyesindeki ... Şeker Fabrikası Lojman ve Sosyal Tesislerinin Dış Cephelerinin Onarımı ve Boyanması işinin yüklenicisi konumundaki, sanık ...'ın müdürü ve sahibi olduğu ...Turz. İnş. Ltd. Şti.'nde işçi olarak çatı onarımında çalışan ...'ın, tanık olarak dinlenen iş arkadaşı ...'ın aşamalardaki anlatımları ile sabit olduğu üzere çatıda bulunan emniyet kemerini takmaksızın, yağmur yağdığından çalışma yaptığı çatının üzerini naylon malzeme ile örtmek amaçlı çatıya çıktığı esnada ayağının kayması sonucu yüksekten düşmesi akabinde hastaneye kaldırıldığı ancak yapılan tüm müdahalelere rağmen vefat ettiği, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2007 tarihli ölü muayene tutanağında, kişinin yüksekten düşme ile oluşması mümkün ağır künt kafa travmasına bağlı beyin kanama harabiyeti sonrasında gelişen dolaşım ve solunum yetersizliğinden öldüğünün tespit edildiği anlaşılmakla, hükme esas alınan ve soruşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine iki iş güvenliği uzmanı ve bir inşaat mühendisinden oluşan bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan 05/05/2008 tarihli rapor doğrultusunda, çatı onarım işinde düşme tehlikesine karşı gerekli tedbirleri almayan ve uygulanmasını sağlamayan, iş yerinde teknik denetim ve gözetim sağlamayan, işçileri kendi insiyatiflerine terk ederek tehlikeli ortamda tedbirden yoksun vaziyette çalışmalarına göz yuman, işveren sanığın İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile ilgili tüzük ve yönetmelik maddelerine riayet etmediğinden bahisle, asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Denetim süresinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında önceki hükmün 5271 sayılı CMK’nın 231/11.maddesi gereğince açıklanması sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Babaeski 1.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün 1.paragrafının başına "CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.

###
Yargıtay — Esas No: 2012/1943, Karar No: 2012/4358, Tarih: 16.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1943 E.  ,  2012/4358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TESPİT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı ...Ş. adına tapuda kayıtlı 41 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespitine karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında bozma kararından sonra ıslah ile mevzuatta meydana gelen değişiklik nedeniyle dava konusu taşınmazın tapusunun iptaline karar verilmesini istemiş, taşınmazın yargılama sırasında devri nedeniyle davalı ... A.Ş.'ne dava ihbar edilmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiştir.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “...Dava, idarece yapılan kıyı kenar çizgisinin mahkemece belirlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, tespit isteminin kabulüne karar verilmiştir. 3621 sayılı Yasanın 5 ve 9. maddeleri uyarınca kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi görevi idareye ait olup, denetim merci idari yargıdır. Nitekim 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararında da bu husus vurgulanmıştır. Bu durumda idari bir tasarrufun, adli yargı yerinde yerine getirilmesi istekli davanın eda isteğini kapsamadığı gözetildiğinde dinlenmesi olanağı yoktur. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken” gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6622, Karar No: 2016/9154, Tarih: 02.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/6622 E.  ,  2016/9154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ...Ş. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 25.01.2004 tarihinde, meydana gelen trafik kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahibine ödenen gelirin tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 39. maddesinde; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurum zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63 ve maddeleridir.

Zorunlu mali sorumluluk sigortası; “Motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına, bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin, zarara uğrayan üçüncü kişilere karşı olan mali ve hukuki sorumluluğunu belli limitler dahilinde güvence altına almak” üzere oluşturulmuştur.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 85/1 maddesine göre “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.” 91. maddesine göre de, “İşletenlerin, bu Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur.”

Eldeki dava da, Kurum ... sigortalısı olan ...'nun, yönetimindeki kamyon ile ...'dan .... istikametine doğru seyir halindeyken, şerit ihlali yaparak, karşıdan gelen tır ile çarpışması sonucu kazanın meydana geldiği, mahkemece hükme esas alınan ... Kurumu .... Dairesi'nin 20.06.2014 tarihli kusur raporunda, kurum sigortalısının kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğunun tespit edilmiştir.

Eldeki dava da, Kurum ... sigortalısı olan ...'nun, yönetimindeki kamyon ile ...'dan .... istikametine doğru seyir halindeyken, şerit ihlali yaparak, karşıdan gelen tır ile çarpışması sonucu kazanın meydana geldiği, mahkemece hükme esas alınan ... Kurumu .... Dairesi'nin 20.06.2014 tarihli kusur raporunda, kurum sigortalısının kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğunun tespit edilmiştir.

Yukarıdaki bilgiler nazara alındığından, mahkemece kazanın meydana gelmesinde %100 kusurun sürücü sigortalı ... ..lu'na ait olduğu, kazanın üçüncü bir kişinin kusurlu hareketinden kaynaklanmadığı, kusurun tamamı sigortalıya ait olduğundan dolayı, sigortalının davalı ... şirketi ile yapmış olduğu zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamında, Kurumun davalı ... şirketine Kurum zararını rücu hakkı bulunmadığı göz önünde bulundurularak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ...Ş.'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...Ş.'ye iadesine, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24091, Karar No: 2024/334, Tarih: 16.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/24091 E.  ,  2024/334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/7631 E., 2019/4931 K.

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın mahkûmiyeti

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı CMK) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2018 tarihli ve 2018/45 Esas, 2018/374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı olmak suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2018 tarihli ve 2018/45 Esas, 2018/374 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.06.2019 tarihli ve 2018/7631 Esas, 2019/4931 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün

kaldırılmasına, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin son cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; süresi içerisinde yoklama işlemlerini yaptırmamasına ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların, 1632 sayılı Kanun kapsamında kabul edilebilecek özür kapsamında değerlendirilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık hakkında yoklama kaçağı olmak eyleminden ötürü hakkında düzenlenen idari para cezasının kesinleşmesine rağmen süresi içerisinde yoklama işlemlerini yaptırmadığı, belirli bir süre geçtikten sonra kendiliğinden gelerek Askerlik Şubesine başvurduğu maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık hakkında yoklama kaçağı olmak eyleminden ötürü hakkında düzenlenen idari para cezasının kesinleşmesine rağmen süresi içerisinde yoklama işlemlerini yaptırmadığı, belirli bir süre geçtikten sonra kendiliğinden gelerek Askerlik Şubesine başvurduğu maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; 2005 yılı içerisinde öğrenci olduğunu, 2006 yılında trafik kazası geçirerek 2 yıl süreyle bastonla gezdiğini, 2008 yılında şu anki eşini kaçırdığını, 2010 yılında resmi nikah kıydığını, 2008 yılından sonra ailevi ve maddi engelleri dolayısıyla askerlik işlemlerini yapamadığını beyan etmiştir.

3.Sanık hakkında Halkapınar Kaymakamlığı İlçe Yazı İşleri Müdürlüğünün 08.07.2015 tarihli ve 2015/1043 Esas ve 2015/27 Karar sayılı idari yaptırım kararı, bu kararın tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatası, Ereğli Askerlik Şubesi Başkanlığına ihbar yazısı, Ereğli Askerlik Şubesi Başkanlığının 22.01.2018 tarihli cevabi yazısı, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları dosyada bulundurulmuş ve dosya kapsamında bulunan mevcut belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

4.İlk derece Mahkemesi tarafından, sanığın askerlik hizmetini tamamlayarak terhis olduğu ve suç işleme kastından bahsedilemeyeceğinden bahisle beraat kararı verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesi kararının o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine 5271 sayılı Kanun'un 280 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca duruşma açılarak yapılan incelemede; Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olarak zorunlu askerlik yükümlülüğü altında bulunan sanığın, hakkında (mülga) 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilip kesinleşmiş idari para cezası bulunmasına rağmen, askerlik hizmetine ... tutulmasını gerektiren bir mazereti olmaksızın bilerek ve isteyerek askerlik şubesine başvurup son yoklamasını yaptırmamak suretiyle üzerine atılı yoklama kaçağı olmak suçunu işlediği kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın ileri sürdüğü mazeretlerin atılı suç tarihlerine ilişkin olmadığı anlaşıldığından temyiz sebepleri kabul edilmemiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinde düzenlenmiş olan suçların oluşabilmesi için, öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun (1111 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idari para cezası bulunması gerekmektedir. Suçun oluşumu bakımından idari para cezasının hangi bentteki kabahatten (yoklama kaçağı, saklı, bakaya) dolayı verildiğinin bir önemi olmadığı gibi, failin sonraki işlediği eyleminin de işlenen kabahat eyleminden farklı bir eylem olması mümkündür.

3.Dosya kapsamına göre sanık hakkında kesinleşmiş idari para cezası bulunmasına rağmen, askerlik hizmetine ... tutulmasını gerektiren bir mazereti olmaksızın bilerek ve isteyerek askerlik şubesine başvurup son yoklamasını yaptırmamak suretiyle üzerine atılı 1 yıldan sonra kendiliğinden gelmekle sona eren yoklama kaçağı suçunu işlediği anlaşılmakla; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.06.2019 tarihli ve 2018/7631 Esas, 2019/4931 Karar sayılı kararında, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.06.2019 tarihli ve 2018/7631 Esas, 2019/4931 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ereğli (Konya) 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2253, Karar No: 2024/611, Tarih: 18.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/2253 E.  ,  2024/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/49 E., 2016/15 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/49 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü,62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına mahkûmiyetine, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın samimi beyanda bulunduğuna, belgelerin aldatıcılık niteliğinin olmadığına, sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığına, kararın bozulmasına, temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR