muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14952, Karar No: 2019/2443, Tarih: 05.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14952 E.  ,  2019/2443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 26/07/2014 tarihinde davacı idaresindeki araca davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın çarpması sonucunda hasara uğradığını, davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu, davacının aracının kaza sonrası değer kaybına uğradığını beyanla şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile, 8.000,00 TL değer kaybı zararının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu meydana gelen araç değer kaybı masrafına yönelik maddi tazminat istemine ilişkindir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda araçtaki değer kaybının tespiti, Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda esas alınan, aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş 2. el piyasa değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki 2. el piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyulmaksızın hesaplama yapılarak sağlanmıştır. Bilirkişi raporunda belirtilen yöntemle değer kaybının tespit olunduğu rapora dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece aracın modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, davacı tarafın iddiaları, davalı tarafın savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek aracın kaza öncesi hasarsız ikinci el piyasa rayiç değeri ile kaza meydana geldikten ve tamir edildikten sonraki ikinci el piyasa rayiç değeri arasındaki farka göre değer kaybı zararının belirlenmesi, meydana gelebilecek çelişkilerin giderilmesi yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık yeni bir rapor alınması ondan sonra dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılara geri verilmesine 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13640, Karar No: 2020/3716, Tarih: 22.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/13640 E.  ,  2020/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacılara ait 89 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının, komşu 90 parsel maliki tarafından işgal edildiğini belirterek elatmanın önlenmesini talep etmiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Somut olayın incelenmesinde, dava konusu edilen 89 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 07.07.1980 tarihinde yapıldığı, 16.09.2002 tarihinde tespite itiraz edildiği ancak kadastro müdürlüğünce itiraz hakkında karar verilip verilmediği, kadastro mahkemesinde dava açılıp açılmadığı, açılmış ise hangi dosyada davalı olduğu, akıbetinin ne olduğu, taşınmaz hakkında karar verilmiş ise kararın kesinleşip kesinleşmediği, kesinleşen kararın tapuya işlenip işlenmediği, tapuya bağlı çap sınırları araştırılıp netleştirilmeden eksik incelemeye dayalı karar verilmesi, kadastro tutanağı henüz kesinleşmeyip taşınmaz kadastro mahkemesinde davalı ise görev hususunun da gözetilmemesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de, dava konusu taşınmaza komşu 90 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen sınırlarına göre, fen bilirkişi raporunda belirtilen kullanım hakkında tanık deliline dayanmış ve tanık listesi sunmuş olan davacının tanıkları dinlenmeden karar verilmesi de doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35706, Karar No: 2019/6285, Tarih: 03.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/35706 E.  ,  2019/6285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 18/04/2012 tarihinde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, istenildiğinde yararlanıp yararlanamayacağı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının, ilgili ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Belediye Başkanlığı'ndan sorulduktan,

2)Dava konusu taşınmazın güncel tapu kaydının, ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5844, Karar No: 2018/166, Tarih: 10.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/5844 E.  ,  2018/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; 12.02.2009 tarihli uzmanlık raporunda belgenin arka yüzünde 23.12.2004 muayene tarihli aracın muayenesi hanesindeki soğuk mühür izinin sahte olduğunun belirtildiği, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2009 tarihli iddianamesi ile bu bölümdeki muayenenin sahte olduğundan bahisle kamu davasının açıldığı, 05.01.2007 tarihli muayenenin sahte olduğuna dair bir tespitin yapılmadığı ve kamu davası açılmadığı, bu nedenle suç tarihinin 23.12.2004 olduğu gözetilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. ve TCK'nın 7. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun suç tarihinden sonra 07.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 23.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/122, Karar No: 2024/1714, Tarih: 13.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/122 E.  ,  2024/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2275 E., 2023/3099 K.

DAVA TARİHİ : 24.06.2019 - 07.07.2019

KARAR : Bozmaya uyularak hüküm tesisi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı kadın vekili dava ve birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin önceki evlilikleri hakkında yalan söylediğini, şiddet uyguladığını, ölümle tehdit ettiğini, evden zorla çıkardığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 25.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı erkek vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, aşırı kıskanç olduğunu, dostlarıyla ve arkadaşlarıyla görüşmesine dahi yasak getirdiğini,sinkaflı sözlerle hakaret ettiğini, telefona mesaj atarak hakaret ettiğini ve aynı gün eşyalarını alarak evi terk ettiğini, yolda ablasının sevgilisi E., “Sen adam mısın lan, kadından uzaklaştırma alıyorsun, ibne” diyerek üzerine yürüdüğünü, eve geldiğinde evinin darmadağın olduğunu ve bir miktar para, muhabbet kuşu ve bazı eşyaların izinsiz davalı yan tarafından alındığını, davalı ve yakınlarının tehdit ettiğini, şiddet uyguladığını, işyeri arkadaşları ve işvereninin önünde hakaret ve küfürlere devam ederek küçük düşürdüğünü ileri sürerek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince kadının davasının reddine, davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, erkek yararına 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, erkeğin, kadına hakaret ettiği, tehdit ettiği, evliliği konusunda yalan beyanda bulunduğu, kadının ise birlik görevlerini yerine getirmediği, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davaların kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile kadın yararına 10.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mahkemece erkeğe kusur olarak yüklenen yaptığı evlilik hususunda davacıyı kandırma vakıasının evlilik öncesinde meydana geldiği, evlilik öncesi meydana gelen olaylar, boşanma davasında taraflara kusur olarak yüklenemeyeceği, erkeğin eşine hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediği vakıasının ceza dosyası ile sabit olduğu; kadının istinaf edilmeyerek kesinleşen eve bakmadığı, yükümlülüklerini yerine getirmediği kusurlarının yanında 03.07.2019 tarihinde meydana gelen olayda kardeşi İlhan'ın eşine şiddet uygulamasına tepkisiz kaldığının ceza dosyası ile sabit olduğu gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurlu olduğunun kabulü gerektiği; ekonomik ve sosyal durum araştırmasında davalı- davacı erkeğin gündelik işlerde çalıştığı, davacı-davalı kadının ise çalışmaya başladığı, asgari ücret düzeyinde gelirinin bulunduğu, bu durumda düzenli ve sürekli bir gelire sahip olduğu, 4721 sayılı Kanun’un 175 inci maddesinde ifade bulan şartların oluşmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (2) nci alt bendi gereğince erkeğin kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusurun gerekçesinin düzeltilmesine, tarafların eşit kusurlu olduğunun tespitine, gerçekleşen kusur durumuna göre tarafların tazminat talepleri ile kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, davalı- davacı erkeğin diğer yönlere ilişkin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 26.04.2023 tarih, 2022/11075 Esas ve 2023/1976 Karar sayılı ilamıyla; Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-davacı erkeğin, davacı-davalı kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü gerektiği ve kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bu yönlerden bozulmasına, sair yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı- davacı erkeğin, davacı- davalı kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü gerektiği belirtilerek kadın yararına 10.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle;kusur, tazminatların miktarı,yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma ve fer'îleri istemine ilişkin davada bozmaya uygun karar verilip verilmediği, kadın yararına hükmedilen tazminatların az olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 174 üncü maddeleri. 6098 sayılı Türk borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. O hâlde, mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ve 6098 sayılı Kanun'un 50 inci ve 51 inci maddelerinde düzenlenen hakkaniyet kuralları dikkate alınarak kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat yönlerinden kadın yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine.

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9445, Karar No: 2010/10916, Tarih: 25.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9445 E.  ,  2010/10916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı 6 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptal ve terkinini istemiştir.

Davalılar, Kamulaştırma Kanunu uyarınca arsanın gerçek değerinin belirlenerek, aynı değerde bir Hazine arsası ile trampa edilmesi gerektiğini bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 5.3.1968 tarihinde kesinleştiğini, davanın ise 14.3.2008 tarihinde açıldığı dikkate alındığında, 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesi gereğince hak düşürücü sürenin geçtiği gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7569, Karar No: 2010/14037, Tarih: 20.09.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/7569 E.  ,  2010/14037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanık ... savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazereti bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

11.09.2008 tarihli oturumda okunduğu belirtilen sanığa ait adli sicil kaydının dosyada bulundurulmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35704, Karar No: 2019/6288, Tarih: 03.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/35704 E.  ,  2019/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 18/04/2012 tarihinde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, istenildiğinde yararlanıp yararlanamayacağı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının, ilgili ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Belediye Başkanlığı'ndan sorulduktan,

2)Dava konusu taşınmazın güncel tapu kaydının, ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.