muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14870, Karar No: 2013/12455, Tarih: 08.07.2013

Uyuşmazlık, taraflar arasında geçerli bir tahkim sözleşmesinin mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Tenfizi talep edilen 16 Haziran 2011 tarihli GAFTA Hakem Heyeti kararında geçerli bir tahkim sözleşmesinin mevcut olup olmadığı tartışılmış ve alıcı Türsa Tarım şirketinin tahkim sözleşmesinden haberdar olmadıklarına ilişkin iddialarının dayanağı olmadığı ve hakem heyetinin yetkili olduğu gerekçeleriyle uyuşmazlığın esası incelenerek tenfizi talep edilen karar verilmiştir.

Yabancı Hakem Kararlarının Tanınması ve İcrası Hakkındaki New York Sözleşmesi’nin II.Maddesine göre, “1.Akit devletlerden her biri, tarafların akde müstenit olan veya akdî olmayan, muayyen bir hukuk münasebetinden aralarında doğmuş veya ileride doğabilecek, hakemlik yolu ile halledilmesi mümkün bir meseleye taalluk eden ihtilafların tamamını veya bir kısmını hakeme hallettirmek üzere birbirlerine karşı taahhüde girişmelerini mutazammın yazılı anlaşmalarını muteber addeder. 2. “Yazılı anlaşma” teriminden karşılıklı olarak teati edilmiş mektup veya telgraflarda mündemiç bulunan veya taraflarca imzalanmış bir mukaveleye dercedilmiş olan bir hakem şartı veya bir hakem mukavelesi anlaşılır.” Bu hüküm uyarınca tahkim sözleşmesi yazılı olarak yapılmalıdır. Bu konuda taraflara iki olanak tanınmış olup, taraflar yapmış oldukları sözleşmeye tahkim şartı koyabilecekleri gibi ayrı bir tahkim sözleşmesi de yapabilirler.

Somut olayda taraflar arasında New York sözleşmesinin II. Maddesi kapsamında tahkim şartını içeren sözleşmenin bulunduğu anlaşıldığından davalı vekilinin müvekkili şirketin yetkili temsilcisi tarafından imzalanmadığı şeklindeki savunmasına itibar edilemez. Yabancı Hakem Kararlarının Tanınması ve İcrası Hakkındaki New York Sözleşmesi’nin II.Maddesinde “yazılı şekil” koşulunun öngörülmesinin temel nedenlerinden birisinin de tarafların gerçek iradelerinin somut olarak belirlenmesi ve güvenli şekilde delillendirilmesi olduğu ve bu şekilde olası ihtilaflarda tarafların hukuki güvenliklerinin sağlanmasının amaçlandığı gözetildiğinde taraflar arasındaki uyuşmazlığa konu sözleşmenin Yabancı Hakem Kararlarının Tanınması ve İcrası Hakkındaki New York Sözleşmesinin II.maddesi çerçevesinde “yazılı şekil” koşulunu karşıladığını kabul etmek gerekir. Hal böyle olunca, mahkemece yapılması gereken iş, tahkim şartının varlığı kabul edilerek tenfiz koşulları değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 990,00'ar TL. duruşma vekalet ücretinin bir diğerinden alınıp yek diğerine verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31181, Karar No: 2016/3482, Tarih: 22.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31181 E.  ,  2016/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,davalı iş yerinde 30/09/2008-20/06/2012 tarihleri arasında kesintisiz şekilde mekanik teknisyeni olarak çalıştığını,iş sözleşmesini 19.06.2012 tarihli ihtarname ile fazla mesai ücretlerinin eksik ya da hiç ödenmemesi resmi ve dini bayramlarda çalışma ücretleri ile hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle haklı nedenlerle feshettiğini,son aldığı maaşın 1425 TL olduğunu,2011 yılından 7 gün 2012 yılından 15 gün izin hakkını kullanmadığını bu sürelerin ücretinin de ödenmediğini,çalışma saatlerinin 09.00-21.00 ve 14 günde bir ise 21.00-09.00 olduğunu beyanla kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı tarafın iddialarının haksız ve yersiz olduğunu,davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini,iş akdini feshettiğini bildirdiği ihtarnameye rağmen 20/06/2012 ve 21/06/2012 tarihlerinde işe gelerek mesai yaptığını, 22/06/2012 tarihinden itibaren de işe gelmeyi fiili olarak bıraktığını, bu durumun 25/06/2012 tarihli tutanak ile belgelendiğini,davacının 2011 yılı 7 günlük izin ücretinin ödendiğini 2012 yılına ait ise yıllık izin hakkı kazanılmadığı için ücretinin talep edilemeyeceğini, bütün ücretlerinin eksiksiz olarak ödendiğini beyanla haksız davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacının hüküm altına alınan fazla çalışma alacağına ilişkin olarak;davacı tarafından 01.01.2011-31.05.2012 tarihlerini kapsayan mekanik vardiya ve fazla mesai çizelgesi adı altında işyeri giriş-çıkış kayıtlarının dosyaya ibraz edildiği görülmüş olup davacının çalışma saatlerinin tespitinde bu dönem yönünden iş bu kayıtlar değerlendirilmemiştir.Yine hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda makbuz başlıklı ve davalı tarafından mesai ödemesi altında bir takım ödemelerin yapıldığı dönemler fazla mesai alacağı hesaplamasında dışlandığı halde davalının rapordan sonra dosyaya sunduğu başkaca dönemlere ait makbuz başlıklı belgelerin değerlendirilmemesi hatalıdır.

3-Davacı 2011 yılından 7 gün 2012 yılından ise 15 gün olmak üzere kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretini talep etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacı davalı işveren nezdinde 30.09.2008 tarihinden iş akdini feshettiği 19.06.2012 tarihine kadar çalışmıştır.Bu durumda davacının 2012 yılına ait yıllık izin ücretine hak kazanamayacağı kuşkusuzdur.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının 2009,2010 ve 2011 yıllarına ait bakiye 13 günlük yıllık izin hakkının bulunduğu tespit edilerek hesaplama yapılmış ve mahkemece de bu tutar talep aşılmak suretiyle hüküm altına alınmıştır.Davalı ise savunmasında davacının 2011 yılı 7 günlük yıllık izin ücreti alacağını davacının banka hesabına yatırdığını bildirmiş ve bu husus yıllık izin defterine de not edilmiştir.Bu durumda;davacının banka kayıtları celp edilerek bu miktarın bankaya yatırılıp, yatırılmadığı ve davacının 2011 yılı 7 günlük yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığının tespiti gerekirken eksik inceleme ve talep aşılmak suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16908, Karar No: 2016/1181, Tarih: 26.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2015/16908 E.  ,  2016/1181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mühür bozma suçundan kurulan hükümde, sanık hakkında temel ceza hapis olarak belirlenmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

Hükümden önce 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile TCK'nın 50. maddesinin 6. fıkrasında yer alan "yaptırımın" ibaresi "tedbirin" olarak değiştirilerek, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. ve 9. fıkraları yeniden düzenlenmiş ve 10. fıkrası yürürlükten kaldırılmış olup, yasa değişikliğinin doğrudan hükmedilen ve hapisten çevrilen adli para cezalarının infazına ilişkin farklı rejimleri ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirildiği, adli para cezalarının tamamının bu değişiklikten sonra 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceği ve hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, sanık hakkında TCK’nın 50/6. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden adli para cezalarının ödenmemesi halinde TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanacağı yönünde bildirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17358, Karar No: 2012/25479, Tarih: 06.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17358 E.  ,  2012/25479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 30.09.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/688, Karar No: 2010/1200, Tarih: 08.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/688 E.  ,  2010/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;Davacı Hazine, davalılar adına tapuda kayıtlı 5348 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptali ile terkin isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, çekişmeli taşınmazın bedeli ödenmeden tapunun iptal edilmemesi gerektiğini bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.3.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden R.A. vekili Avukat . .. ile yine temyiz eden Hazine vekili Avukat ....geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 3621 Sayılı Yasadan  kaynaklanan  tapu iptali ve  terkin  isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalan bölümleri yönünden  davanın  kabulüne karar  verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu  taşınmazların  kadastro  tespitlerinin 19.12.1936 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 22.6.2004 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her nekadar, çekişmeli  taşınmazların belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kalan  bölümlerinin, devletin  hüküm ve  tasarrufu  altında ve  kamu malı niteliğinde  özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C  maddesi gereğince)  yerlerden oldukları keşfen saptanmış ise de;  25.2.2009 tarihinde  kabul edilip  14.3.2009  tarihinde  yürürlüğe giren  5841 Sayılı  Yasanın  2. maddesi ile  3402  Sayılı  Yasanın  12. maddesinin  3.fıkrasına  eklenen " bu hüküm  iddia ve  taşınmazın  niteliğine  yahut  Devlet ve diğer  kamu tüzel kişileri  dahil  tarafların  sıfatına bakılmaksızın  uygulanır" ve 3.  maddesi ile  eklenen  geçici 10.  maddesinin  " bu  kanunun 12.  maddesinin  3. fıkrası  hükmü  devletin hüküm  ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile  yürürlük tarihinden  önce açılmış ve henüz kesin  hükme  bağlanmamış olan  davalarda  dahi uygulanır"  şeklindeki  hükmü gözetildiğinde  kadastro  tespitinin  kesinleştiği tarih olan  19.12.1936  ile  davaların  açıldığı tarihler  arasında  3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinde  sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin  geçmiş olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki,  kural olarak  sonradan  yürürlüğe giren  yasa  hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme  Kararlarının  kazanılmış  hak (usulü müktesep hak)  ilkesinin  28.6.1960 tarih 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanması yeri bulunmadığı izahtan varestedir.

Hal böyle olunca, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabi olup, dava tarihi itibari ile davacının davasında haklı olduğu ve yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerektiği gözardı edilmemek koşuluyla yukarıda belirtilen eldeki davalara da uygulanması gereğine değinen yasal düzenlemeler gözetilerek, davanın hak düşürücü süreden dolayı reddine karar  verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Tarafların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan davalı vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının karşı taraftan alınmasına,  08.2.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15559, Karar No: 2007/14904, Tarih: 02.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/15559 E.  ,  2007/14904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 17.05.2007 gün ve 19466-8290 sayılı ilamiyle\* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkeme kararı davalı karşı davacı ... vekili Av. ...' a kalemde tebliğ edilmiştir...yatırıldığı karar üzerindeki açıklamalardan anlaşılmaktadır.

1- 573809 nolu harç tahsiline ilişkin makbuzun eklenerek gönderilmesi,

2-Kararın davalı karşı davacı vekili av. ...'a tebliğine ilişkin tebliğ tarihini gösterir esas defterinin onaylı fotokopisinin eklenerek,

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 156. maddesi ile Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 25. maddeleri gereğince dosyanın dizi listesine bağlanarak gönderilmesi için mahalline İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.02.11.2007 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2016/12987, Karar No: 2017/5337, Tarih: 05.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/12987 E.  ,  2017/5337 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 51/2-a maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı Emet Hâkimi ( 137514) Kadir Özkaraya ait aracın tescil plakasına Konya Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 05/12/2015 tarihli ve MA 12391739 sıra nolu trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 189,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Konya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/03/2016 tarihli ve 2015/3839 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/07/2016 gün ve 5327 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/09/2016 gün ve KYB-2016/324118 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Emet Hakimi olarak görev yapan muterizin başvurusunun, ibraz ettiği Adalet Kartın meslek kimliği yerine geçmeyeceği gerekçesi ile reddine karar verilmiş ise de, bu hususun yargılama aşamasındaki basit bir araştırma ile tesbit edilebileceğinin mümkün olması karşısında;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/03/2011 tarihli ve 2008/8692 esas, 2011/2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu sayılı ilamında da değinildiği üzere, idari para cezasını gerektiren eylemin 2802 sayılı Kanun’un 93. maddesi kapsamında kişisel suç olduğunun anlaşılması halinde, anılan Kanun’un “kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma” kenar başlıklı 93/1. maddesinde yer alan “Hakim ve savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet başsavcısına ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, muterizin Hakim olduğunun anlaşılması sebebiyle, başvurunun kabul edilerek idari para cezası karar tutanağının iptali ile gereğinin takdir ve ifası için evrakın ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde başvurunun reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Konya 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/03/2016 tarihli ve 2015/3839 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 05/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17357, Karar No: 2012/25478, Tarih: 06.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17357 E.  ,  2012/25478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 30.09.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7455, Karar No: 2015/18458, Tarih: 26.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7455 E.  ,  2015/18458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/245-2014/731

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5455, Karar No: 2022/2957, Tarih: 24.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/5455 E.  ,  2022/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

I- "2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarından verilen düşme kararlarına yönelik temyiz incelemesinde:

Sanığa yüklenen “2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar, "defter kayıt ve belgeleri gizleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan olağan dava zamanaşımının ise, kesen son sebep olan iddianamenin düzenlediği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

II- "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan mahkumiyet hükmünün kurulduğu 21.12.2010 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.