muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/12357, Karar No: 2018/21809, Tarih: 11.10.2018

2-Taraflar arasında, davacının ... ve yemek ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, Mahkemece idari şartnameler ve davalı ... .Ş.’nin ... İl Müdürlüğü’nün 31.10.2012 tarihli yazısına dayanılarak, davacının beyan ettiği aylık yemek ve ... ücreti tutarları esas alınarak yapılan hesaplamaya göre ... ve yemek ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

Şöyle ki; davacının çalıştığı alt işverenlerin davalı ile yaptıkları hizmet alım sözleşmesi ve ekleri dosyaya kapsamında bulunmamaktadır. Emsal dava dosyasına atıf yapılmış ise de, dosya ekinde emsal olduğu belirtilen dava dosyası fiziken dosya içerisinde yer almadığından bu aşamada bir değerlendirme yapılması mümkün değildir. Bu sebeple, öncelikle, davacının çalıştığı alt işveren şirketlerle yapılan tüm hizmet alım sözleşmeleri, teknik ve idari şartnameler ile hizmet sözleşmelerinin ekleri ile birlikte davalı ...'tan temin edilerek yemek ve ... yardımına ilişkin düzenleme bulunup bulunmadığı, ihale sözleşmelerinde şartnameye atıf olup olmadığı ve sözleşmede birim fiyata ... ve yemek ücretinin dahil edilip edilmediği belirlenmeli emsal dava dosyası içeriğindeki bilgi ve belgeler de incelenerek, aylık 200,00 TL ... ücreti ve aylık 300,00 TL yemek ücreti ödenmesine ilişkin kabullerin dayanaklarının ne olduğu tespit edilmelidir.

Ayrıca, başka bir dava dosyasına cevaben düzenlendiği anlaşılan ... ... Dağıtım A.Ş. ... İl Müdürlüğü’nün cevabi yazısında, ... ve yemek ücretlerinin nakdi olarak ödendiğine ilişkin ifade bulunmakta olup, bu yazı içeriği üzerinde durularak, hangi tarih aralıklarında ne miktarda ödeme yapıldığı hususunun kararlaştırıldığı, ilgili müdürlükten sorularak, alınacak cevabi yazı ve ekleri değerlendirilmelidir.

Yukarıda belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra davalının yemek ve ... ücreti ödemesi gerektiği anlaşılıp da ödenecek yemek ve ... yardımının miktarının belirlenememesi halinde ilgili oda ve kurumlara müzekkere yazarak, davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı ve gidiş geliş toplu taşıma ücreti sorulmalı, yine davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı günlük yemek ücreti konusunda emsal araştırması yapılmalı, gelen yazı cevapları ve araştırma yazıları ile birlikte dosya bilirkişiye tevdi edilerek ek rapor alınmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11938, Karar No: 2015/24957, Tarih: 23.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/11938 E.  ,  2015/24957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/254059

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık M.. D.. hakkında 15.03.2011 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair; PAZAR (RİZE) Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2014 gün, 2014/143 esas, 2014/247 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

UYAP ortamından yapılan sorgulamada, sanık hakkında hükmün açıklanmasına neden olan Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/657 esas, 2013/976 karar sayılı 20.11.2013 tarihli ilamına ilişkin dosyanın, temyiz incelemesi için Yargıtay 21. Ceza Dairesinin 2015/8271 esasında kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında, ilgili dosyanın akıbeti beklenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27588, Karar No: 2014/2795, Tarih: 17.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27588 E.  ,  2014/2795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

... yetkileri tarafından, 21/01/2011 tarihinde sanık ...'nin tarlasında yapılan incelemede; arazinin sınır bölgesinde bulunan ve orman sınırı noktasına yakın 2/B niteliğinde olan parselden, 7 adet çam ağacının kesildiği ve köklerinin de toprağa gömüldüğünün tespit edilmesi üzerine, sanığın ikametinde yapılan arama neticesinde ele geçirilen orman emvallerinin muhafaza altına alınmasından sonra yediemin deposuna konulduğu, bu şekilde sanığın, üzerine atılı olan mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- Hazine vekilinin, sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın duruşmalara katılmayan, 5271 sayılı CMK'nın 238.maddesi uyarınca, davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan hazine vekilinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE

2- Katılan ... vekilinin, sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde;

2- Katılan ... vekilinin, sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, orman işletme müdürlüğünce düzenlenen suç tutanağına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın aşamalarda verdiği ifadelerinde; söz konusu ağaçları kendisinin kesmediğini belirterek suçlamaları reddettiği, Orman İşletme Müdürlüğüne ait suç tutanağını düzenleyen tanık ...'ın verdiği ifadesinde; suç tutanağına konu edilen ağaçların sanık tarafından kesildiğini bizzat görmediklerini belirttiği, Orman Mühendisi tarafından mahallinde yapılan inceleme sonucunda düzenenen rapora göre de; olay mahallindeki kesilen ağaçlara ait dip kökler ile sanığın evinden alınarak muhafaza altına alınan odunlara ait dip köklerinin birbiri ile uyumlu olmadığının tespit edildiği, böylelikle söz konusu olan araziden ağaç kesme eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin soyut iddiadan başkaca, somut ve kesin bir delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak; sanığın beraatine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/486, Karar No: 2012/2053, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/486 E.  ,  2012/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut Nilüfer Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün cevabi yazıları ile dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planında, diğer tarım alanlarında ve ağaçlandırılacak alanlarda kaldığı, meskûn mahalde olduğu belirtilmiş olup, Dairemizce daha önceden incelenen Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/147, 2011/148 ve 2011/149 Esas sayılı dosyalarında aynı köy 290, 291 ve 304 parseller ile ilgili olarak aynı belediye tarafından gönderilen yazılarda ise; bu parsellerin çevresinin meskûn alan olup, tüm belediye hizmetlerinden yararlanmakta olduğu bildirilmiştir. Bu nedenle Nilüfer Belediye Başkanlığı'ndan yukarıda belirtilen çelişkiler de dikkate alınarak ayrıca 1/5000 ölçekli nazım imar planı kapsamında bulunan dava konusu taşınmazın etrafının meskûn olup olmadığının, tüm belediye hizmetlerinden (elektrik, su, otobüs, çöp toplama, kanalizasyon v.s.) yararlanıp yararlanmadığının, belediye hizmetlerinin tümünden yararlanmıyorsa hangilerinden yararlandığının sorulması ve alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21130, Karar No: 2016/3984, Tarih: 14.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/21130 E.  ,  2016/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan zarar görme ihtimali olan ve CMK'nın 233/1. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak duruşmaya çağrılan müşteki kurum vekilinin 05.12.2014 tarihli dilekçesi ile duruşmaya katılamayacağına ve duruşma gününü UYAP sisteminden ve kalemden öğreneceğine dair mazeret dilekçesi vermesine karşın ilk celse hüküm verilip müşteki kuruma katılma hakkı sorulmadan, hak arama özgürlüğü kısıtlanmak suretiyle CMK'nın 234. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müşteki ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan; hükmün başkaca yönleri incelenmeksizin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3088, Karar No: 2024/10920, Tarih: 01.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3088 E.  ,  2024/10920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4. maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66/6. maddesinde yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiği, bu nedenle 2011 takvim yılı yönünden de zamanaşımın dolmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu yöne değinen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2.Gerekçeli karar başlığında 2012-2011 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların en son 2012 takvim yılı Kasım ayı KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle 25.12.2012 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3.Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

213 sayılı Kanun'un Geçici 34/2. maddesi uyarınca 7394 sayılı Kanun'un yayım tarihi olan 15.04.2022 tarihi itibarıyla soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar bakımından aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen indirim oranının uygulanacağı, sanığın eylemi nedeniyle tarh edilen vergi ve diğer kalemlerin ödenmesi nedeniyle cezasından yarı oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden üçte bir oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasındaki "1/3", "3 YIL 4 AY" ve 2 YIL 9 AY 10 GÜN" ibarelerinin sırasıyla "yarı", 2 YIL 6 AY" ve "2 YIL 1 AY" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15698, Karar No: 2023/359, Tarih: 08.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/15698 E.  ,  2023/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi (14). Ceza Dairesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2019/912 Esas, 2019/1066 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer ... ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin Bölge Adliye Mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer ... "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı kanunun 295 ... maddesinde yer ... "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede,sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 ... maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın ve tebligatın ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığın tebligatın yapıldığı tarihten itibaren aynı Kanunun 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak

hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için,

Dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

oy birliğiyle, 08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9943, Karar No: 2011/14620, Tarih: 27.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/9943 E.  ,  2011/14620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/04/2009 gün ve 2006/316-2009/142 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/04/2011 gün ve 2009/11541-2011/4010 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu binanın davalılardan ...'a kiralandığını, ...'ın konfeksiyon atölyesi olarak kullandığını, bina ve içerisindeki emtia, demirbaşın davalı ... tarafından diğer davalı Finans Sigorta A.Ş.'ne işyeri sigorta poliçesi ile sigortalandığını, işyerinde 08.11.2005 günü bilinmeyen bir nedenle yangın çıktığını, emtia hariç binada meydana gelen zararın 16.782,12 TL olduğunu, davalı ... tarafından diğer davalı ...'ın yangın nedeniyle uğradığı zararın karşılandığını, fakat davacı zararının karşılanmadığını ileri sürerek 16.782,12 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Finans Sigorta AŞ vekili, davacının maliki olduğu davalı ...'a ait işyerini yangın risklerine karşı sigortaladıklarını, ancak poliçenin zorunlu mali mesuliyet sigortası niteliğinde olmadığını, sözleşmeye taraf olmayan ve police lehtarı sıfatını taşımayan davacının davalı ... şirketinden talepte bulunmasının mümkün olmadığını, poliçe önyüzünde yer alan bina teminatının sadece deprem riskine karşı verildiğini savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yangının meydana geldiği saatte tekstil atölyesi olarak çalıştırılan işyerinin kapalı olduğu binanın elektrik tesisat bağlantılarının zamanla gevşemesi ve kullanım ile birlikte aşınıp yıpranması, elektriğin kesilip tekrar gelmesi sonucunda ısınan tellerin kablo izalasyonunu yakması sonucunda yangının meydana geldiği binanın elektrik tesisatında meydana gelen bu yangında davalı ...'ın kusurunun olmadığı, bu nedenle davacının davalı ...'dan tazminat talebinin haklı olmadığı, davalı ... ile davalı ... arasındaki sigorta poliçesinde davacının lehtar olmadığı, poliçenin tarafı olmadığı ve sigorta ettiren ...'ın sorumluluğunu gerektiren bir durum bulunmadığı anlaşılmakla davacının sigorta şirketinden de tazminat talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8689, Karar No: 2020/7937, Tarih: 05.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8689 E.  ,  2020/7937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucunda tapu kaydındaki takyidatların bedele yansıtılması yönünden ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 429 ve 691 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanun ile değişik 10. maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere 3’er aylık vadeli hesaba bloke edilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca tespit edilen bedelin davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise kesinleşen karara göre davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, bu kısım için işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden tüm bedele yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,