muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25026, Karar No: 2015/686, Tarih: 15.01.2015

Somut olayda, alacaklının borçlu.... hakkında başlattığı kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde; adı geçen borçlu şirketin şikayetçi 3. Kişi .......’ndeki 11.502,31 TL alacağı (malı) üzerine haciz konduğuna dair 89/1 haciz ihbarnamesinin 3. Kişiye 20.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği görülmektedir.

Şikayetçi vekili 24.01.2014 tarihinde icra mahkemesine başvurarak; müvekkili şirketin iş sahibi olduğu....ve ... adi ortaklığının üstlendiğini, söz konusu adi ortaklığın müvekkili şirketin belirtilen projesinde yüklenici konumunda olup müvekkil şirketten .... alacaklarının doğmasının muhtemel olduğunu, dolayısıyla doğması muhtemel alacakların münferiden....'ye ait olmayıp adi ortaklığa ait olacağını, Borçlar Kanunun 638. maddesinin 2. fıkrasına göre " Ortaklık sözleşmesinde aksine bir hüküm bulunmadıkça bir ortağın alacaklıları, haklarını ancak o ortağın tasfiyedeki payı üzerinde” kullanabileceklerini, oysa söz konusu haciz Ataç Şti'nin adi ortaklıktaki tasfiye payı üzerine değil doğmuş ve doğacak tüm hakediş hak ve alacakları üzerine konduğunu,

bu şekliyle haciz konmasının B.K'nun ilgili maddelerine aykırılık teşkil ettiğini, ayrıca Ataç Şti'nin tasfiye payı bilinmeden müvekkili şirketçe ilgili icra dosyasına ödeme yapılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, gönderilen 1. haciz ihbarnamesinin iptalini istediği, mahkemece istemin kabulü ile haciz ihbarnamesinin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu hale göre, 3. kişinin dilekçesinde bildirdiği hususlar, belirtilen yasa maddesi kapsamında 89/1 haciz ihbarnamesine itiraz niteliğinde olup, aynı yasa hükmü uyarınca 7 günlük sürede icra dairesine bildirilmesi gerekmektedir. Şikayetçinin itiraz nedenlerine dayanarak aynı sürede, bu yasal zorunluluğa aykırı biçimde icra dairesi yerine icra mahkemesine başvurması, fuzuli bir işlem olup hukuki sonuç doğurmaz.

O halde, mahkemece, 3. kişinin isteminin bu gerekçelerle reddine karar verilmesi gerekirken, istemin kabulü ile 1.haciz ihbarnamesinin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11780, Karar No: 2017/5673, Tarih: 18.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/11780 E.  ,  2017/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2003-2004 takvim yıllarında düşme, mahkumiyet13/10/2006 tarihli suç nedeniyle mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında işlenen suçlardan verilen düşme kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 Takvim Yıllarında Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK‘nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2005 takvim yılında işlenen suçtan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri uyarınca; sanığa yüklenen “ 2005 Takvim Yılında Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek” suçunun suç tarihinin suça konu kayıtların oluşturulduğu tarih olduğu en aleyhe kabulle, suça konu belgelerin ele geçirildiği 20.04.2005 olduğu cihetle, atılı suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK‘nın 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 18.09.2008 tarihinden, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‘nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4069, Karar No: 2024/6620, Tarih: 15.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/4069 E.  ,  2024/6620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2023/2946 E., 2023/2082 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2023/2946 Esas, 2023/2082 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesi ile ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2023/2946 Esas, 2023/2082 Karar sayılı ek

kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4742, Karar No: 2013/7774, Tarih: 16.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4742 E.  ,  2013/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çıkar amaçlı suç örgütü kurmak ve yönetmek, örgüt üyesi olmak, kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, mala zarar verme.

HÜKÜM : 1- Sanık ...: TCK.nun 220/1, 220/3, 62, 53/1-2, 63, 58/7-8-9 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası;

TCK.nun 220/5 maddesi delaletiyle TCK.nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2, 63.maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası (4 kez);

TCK.nun 220/5 maddesi delaletiyle TCK.nun 81, 29, 62/1, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası;

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 5252 sayılı Kanunun 5, TCK.nun 53, 63.maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 375.TL adli para cezası;

Genel güvenliği tehlikeye atmak suçundan açılan davalar nedeniyle TCK.nun 44. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına;

Mala zarar vermek eyleminden açılan dava nedeniyle beraatine;

Hacı Tanış'a ait işyerini kurşunlama eylemi nedeniyle beraatine.

2- Sanık ...: TCK.nun 220/1, 220/3, 62, 53/1-2, 63, 58/7-8-9.maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası;

.../...

TCK.nun 220/5 maddesi delaletiyle TCK.nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2, 63.maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası (2 kez);

TCK.nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2, 63.maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis (2 kez);

TCK.nun 81, 29, 62/1, 53/1-2, 63.maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası;

TCK.nun 106/1-d, 62/153/1-2, 63 .maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası;

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 5252 sayılı Kanunun 5, TCK.nun 53, 63.maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 375.TL adli para cezası;

Genel güvenliği tehlikeye atmak suçundan açılan davalar nedeniyle TCK.nun 44. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

Genel güvenliği tehlikeye atmak suçundan TCK.nun 44. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına (2 kez).

3- Sanık ...: TCK.nun 86/1, 86/3-e, 62/1, 53/1-2, 63.maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası;

TCK.nun 81/1, 35/2, 39, 62, 53/1-2, 63.maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası;

Örgüt üyesi olmak suçundan beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) İncelemeye konu dosyanın ... 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/364 esas sayılı dosyasından tefrik edildiği, ancak olaya ilişkin delillerin tamamının dosya içerisine konulmadığı, dosya içerisindeki hükme esas alınan belgelerin bir kısmının ise onaysız fotokopiden ibaret olduğu,

2-) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ...ve ...'i kasten öldürme suçuna teşebbüsten beşer kez mahkumiyet hükmü kurulduğu, tebliğnamede ise mağdur olarak sadece Nefise'nin adına yer verilip dörder kez kurulduğu belirtilen öldürmeye teşebbüsten görüş bildirildiği, bu şekilde hangi mağdura karşı olduğu anlaşılamayacak şekilde bir

.../...

2-) Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ...ve ...'i kasten öldürme suçuna teşebbüsten beşer kez mahkumiyet hükmü kurulduğu, tebliğnamede ise mağdur olarak sadece Nefise'nin adına yer verilip dörder kez kurulduğu belirtilen öldürmeye teşebbüsten görüş bildirildiği, bu şekilde hangi mağdura karşı olduğu anlaşılamayacak şekilde bir

.../...

mağdur hakkında kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hüküm yönünden sanıklar müdafiilerinin temyizleri ile ilgili tebliğnamede görüş bulunmadığı, ayrıca Cumhuriyet Savcısının, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz istemi ile sanık ... hakkında 15.10.2006 ve 14.12.2006 tarihli olaylarla ilgili genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve mağdur Hacı’yı tehdit suçlarından açılan davalarda ve sanık ... hakkında mağdur ... Kemal'e karşı nitelikli yağma suçundan açılan davada mahkemece hüküm kurulmadığı yönündeki temyizi ile ilgili de tebliğnamede görüş bulunmadığı,

Anlaşılmakla;

Sanıklar Hakan, ... ve ... hakkında karar verilebilmesi için olaya ilişkin bütün hukuki delillerin incelenip değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması karşısında, diğer sanıklar hakkındaki asıl dosya veya asıl dosyanın tamamının onaylı örneği bu dosya içerisine konulduktan ve yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınarak sanıklar müdafiilerinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri yönünden "ek tebliğname" düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak, sanık ... ve müdafiinin tahliye isteminin reddine, 16/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12173, Karar No: 2021/982, Tarih: 26.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12173 E.  ,  2021/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6233, Karar No: 2013/18139, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/6233 E.  ,  2013/18139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 03/10/2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığında yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkındaki beraat hükümlürenin ONANMASINA, 21/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/715, Karar No: 2007/738, Tarih: 17.10.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/5-715 E.  ,  2007/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dicle Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2007

Taraflar arasındaki “kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın tapuya tescili” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Dicle Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 25.05.2006 gün ve 2005/153-2006/95 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 07.12.2006 gün ve 2006/9889-2006/13614 sayılı ilamı ile (...Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın ön şart yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; mahkemece işin esasına girilerek ilan yapıldığı, keşfe gidilip bilirkişi raporlarının alındığı ve ölü olduğu anlaşılan davalının mirasçılarından M. A.'nun davaya dahil edildiği anlaşıldığından yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde ön şart yokluğu sebebi ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın tapuya tescili istemine ilişkindir.

Davacı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili; müvekkili idarece alınan kamu yararı kararına dayanılarak, mülkiyeti davalı M.A.’ya ait bulunan D. İli, D.İlçesi A.Köyü ..parsel sayılı, 2800 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 1119,01 m2 lik bölümünde irtifak hakkı tesisi ile ilgili olarak 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 4650 sayılı Kanunla değişik 8. maddesi uyarınca davalıya taahhütlü mektupla bildirim yapıldığını, ancak pazarlıkta anlaşma sağlanamadığını ileri sürerek; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 4650 sayılı Kanunla değişik 10. maddesi uyarınca, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile davacı idare adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.A., dava ve pazarlığa çağrı belgesinin tebliğe çıkarıldığı tarihler itibariyle ölü olduğu halde, dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir tebligat evrakına “aynı çatı altında oturan C. A. imzasına tebliğ edildi” meşruhatı verilmiş; tekmil nüfus aile kaydı dosyaya celbedilen davalının, belirlenen mirasçılarına her hangi bir tebligat yapılmadığı gibi, davalı vekili olduğunu beyan eden avukat tarafından mirasçılardan alınmış vekaletname dosyaya ibraz edilmemiştir.