muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7801, Karar No: 2015/12720, Tarih: 07.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/7801 E.  ,  2015/12720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun, diğer fesih nedenleri yanında; satış ilanının vekiline tebliğ edilmediğini de ileri sürerek ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 18. maddeleri gereğince vekil ile takip edilen işlerde, tebligatın vekile yapılması zorunludur.

Borçlunun, vekili aracılığıyla İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/242 E. sayılı dosyası üzerinden kıymet takdiri raporuna itiraz ettiği ve anılan mahkemenin 24.09.2013 tarih ve 2013/242 E., 2013/368 K. sayılı kararının takip dosyası arasında bulunduğu görülmektedir. Bu durumda, yukarıda açıklanan maddeler gereğince, satış ilanının, kıymet takdirine itiraz eden vekile tebliği gerekir. Takip dosyasına ayrıca vekaletname sunulmamış olması, kıymet takdirine itiraz hakkındaki kararın dosyaya ibraz edilmiş olması karşısında artık borçlunun takipte vekille temsil edildiği gerçeğini ortadan kaldırmaz. Emredici nitelikteki bu düzenlemelerden kaynaklanan yasal zorunluluğa aykırı olarak, vekili varken asile gönderilen satış ilanı tebligatı yok hükmünde olup sonuç doğurmaz. Şu hale göre, vekil ile takip edilen işlerde vekile tebligat zorunlu olduğundan asile yapılan tebligatın usulüne uygun olup olmaması da sonuca etkili değildir.

İİK.nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi Dairemizin süreklilik arzeden içtihatlarına göre başlı başına ihalenin feshi sebebi olup, borçlu vekiline satış ilanının tebliğ edilmemesi veya usulsüz tebliğ edilmesi de aynı hukuki sonuçları doğurur.

O halde, mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11879, Karar No: 2018/8278, Tarih: 30.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/11879 E.  ,  2018/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne (FETÖ/PDY) üye olma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının 07/10/2017 tarihli ve 2017/12426 soruşturma, 2017/941 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından evrakın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/10/2017 tarihli ve 2017/165923 soruşturma, 2017/12750 sayılı karşı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair 10/11/2017 tarihli ve 2017/749 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, şüphelinin 2000 ile 2016 yılları arasında FETÖ/PDY terör örgütüne müzahir olduğu değerlendirilen İstanbul'da faaliyet gösteren Surat Eğitim A.Ş'inde 16 yıl çalıştığı, yine anılan terör örgütüne müzahir Pah Eğitim İş Sendikası'na İstanbul'da üye olduğu, mernis adresinin İstanbul ilinde bulunduğu, çalıştığı şirketin düzenlemiş olduğu gezi ile söz konusu örgüte müzahir Asya Termal otellerine 2012 ve 2015 yıllarında gittiği görülmekle, şüphelinin örgütsel faaliyetlerinin yoğun olarak gerçekleştiği iddia edilen yerin İstanbul olduğu ve dolayısyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının anılan soruşturmada yetkili olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24/09/2018 gün ve 94660652-105-81-9817- 2018-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme uyarınca, evrakın gönderildiği İstanbul Ağır Ceza Mahkemesince yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla bu hususta kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8997, Karar No: 2012/13649, Tarih: 16.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/8997 E.  ,  2012/13649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 14166885323 nolu ... tescilinin iptaline, Kurumun yarattığı muarazanın men'ine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, tescil tarihinde 67 yaşında olduğu ve yaşlılık aylığı almasına fiilen olanak bulunmadığı halde, 01.01.1999 tarihinde başlayan ve devam eden vergi kaydı nedeniyle 01.10.2008 tarihinden itibaren 5510 sayalı yasanın 4/b maddesi kapsamında davalı kurum tarafından sigortalı kabul edildiğini, oysa kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan vergide kayıtlı olanların sigortalı sayılacağına dair düzenlemenin 5510 sayılı yasanın yürürlük tarihinden sonra vergide kayıtlı olanlara uygulanması gerektiğinden bahisle davalı kurumun yarattığı muarazanın men-i ile davalının 01.10.2008 tarihinden itibaren sigortalı olarak tesciline ilişkin kurum işleminin iptali gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece: Davacının vergi kaydı bulunmakta ise de 5510 sayılı yasanın 4/b maddesine göre sigortalılık için kendi nam ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun şart olduğu, davacının 15 yılı aşkın süredir çalışmadığı, geçiminin çocukları tarafından karşılandığının tanık anlatımlarından anlaşıldığı, davacının tescil tarihinde 67 yaşında olup, 67 yaşındaki tescilin mağduriyetine neden olacağı, 1479 sayılı yasanın yürürlükte bulunduğu dönemde davacının tescil edilmediği, 5510 sayılı yasa hükümlerinin yürürlük tarihinden sonra vergi mükellefi olanlara uygulanması gerektiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Davacının “Okyanus kıyı ve sularında Ticarete dayalı balıkçılık (Gırgır balıkçılığı dalyancılık dahil)” işi nedeniyle 01.01.1999 tarihinden itibaren gerçek usulde gelir vergisi mükellefi olduğu ve mükellefiyetinin devam ettiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık davacının zorunlu sigortalı olarak kabul edilip edilemeyeceğine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı yasanın 4/1-b,1 maddesinde “Kendi

adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, ticari kazanç veya serbest meslek kazancı nedeniyle gerçek ya da basit usulde gelir vergisi mükellefi olanların sigortalı sayılacağı”, geçici 8. Maddesinde ise “4./1-b maddesinin 4. alt bendi hariç diğer bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde, 5510 sayılı yasanın yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescil yaptırmayanların hak ve yükümlülüklerinin bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren başlayacağı” belirtilmiştir. He ne kadar mahkemece tanık anlatımlarına dayanılarak davacının kendi nam ve hesabına çalışmasının bulunmadığı kabul edilmiş ise de, 20 metreyi aşan büyüklükteki balıkçı gemisi bulunan ve gerçek usulde gelir vergisi mükellefi bulunan davacının, soyut tanık anlatımı ile bağımsız çalışmasının bulunmadığının kabulü isabetsiz olmuştur. Kaldı ki kendi nam ve hesabına bağımsız çalışma halinde sigortalının bizzat çalışması zorunlu olmayıp çalışmanın konusun oluşturan işlerin başkaları aracılığıyla yerine getirilmesi de mümkündür. Diğer bir deyişle ticari balıkçılık nedeniyle vergi mükellefi olan davacının bizzat balık tutması ve bu balığı satması beklenemez. Öte yandan 5510 sayılı yasanın 92 maddesine göre bu kanun kapsamındaki sigortalılık zorunlu olup vazgeçmek mümkün değildir. Sigortalılık 5510 sayılı yasada yazılı sigortalılık şartlarının yitirilmesi ya da ölümle sona erer. Bu duruma göre de gelir vergisi mükellefiyeti devam eden davacının sigortalılığının sona erdiğinden söz etmek mümkün değildir. Davacının yaşının sigortalı olarak tesciline engel olması da söz konusu değildir. Kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan 2926 sayılı yasada 60 yaşını, 5510 sayılı yasada ise 65 yaşını dolduranların istekleri halinde sigortalı sayılmayacaklarına ilişkin düzenlemenin bir benzeri gerçek ya da basit usulde vergi mükellefi olarak kendi nam ve hesabına çalışanlar için söz konusu değildir. 5510 Sayılı yasanın 53. Maddesi dikkate alındığında kendi nam ve hesabına vergiye tabi çalışma nedeniyle sigortalılık varken tarımsal faaliyetten kaynaklanan sigortalılığın dikkate alınamayacağı açıktır. Kaldı ki yaş koşulu oluşmasına rağmen aylık bağlanmasına hak kazanamayan ve işyerini kapatan sigortalının ödediği primlerin toptan ödenmesini istemesi de mümkün bulunduğundan mağduriyetinden söz edilemez. Hal böyle olunca önceden tescili bulunmayan davacının sigortalılığının 01.10.2008 tarihinden itibaren başlatılmasına dair kurum işleminin yerinde olduğu açık ve seçiktir. 01.10.2008 Tarihi öncesinde 1479 sayılı yasa kapsamında sigortalı olarak tescili bulunmayan davacının, her zaman 01.01.2001 ile 01.10.2008 tarihleri arasında kalan süre bakımından 2926 sayılı yasa kapsamındaki sigortalılığını ihya ettirebileceği ortadadır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/39530, Karar No: 2014/1356, Tarih: 22.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/39530 E.  ,  2014/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, milli bayramlarda çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Dündar tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının rapor süresinin bitmesine rağmen yeni görevine gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyadaki delillere ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına takdiri indirimi nedeniyle reddedilen kısım dışında reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2. maddesi gereğince davalı yararına vekalet ücreti taktir edilmemesi hatalı olup bozma nedeni ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, hüküm fıkrasına yeni bir paragraf olarak “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 400,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalıya verilmesine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22. 01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5081, Karar No: 2024/308, Tarih: 22.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5081 E.  ,  2024/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 02.05.2023

SAYISI : 2020/1111 E., 2022/1368 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kozan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/1607 E., 2020/275 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.05.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 02.05.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 47.567,86 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.05.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16035, Karar No: 2012/17215, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/16035 E.  ,  2012/17215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş, davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, oy pusulası yapımında kullanılacak olan kağıt için davalının yaptığı ihaleyi kazandığını ve 18.6.2008 tarihinde sözleşme imzalandığını, sözleşme bedelinin 6.804.189 E.olduğunu, verdiği teminat mektupları karşılığında davalı kurumdan 1.360.830 E.karşılığı 2.582.991 TL avans aldığını, ancak davalının avansı kapatırken kur farkını gerekçe olarak ileri sürüp eksik ödeme yaptığını, ayrıca malların geç teslim edildiğinden bahisle cezai şart tahakkuk ettirdiğini, bu hususların sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 20.000 TL.nin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ihale konusu malları 22 gün gecikmeli olarak teslim ettiği ve bu nedenle gecikme cezasından sorumlu olduğunu, davacıya verilen avans kapatılırken kapatılma tarihindeki kurun esas alınmasının doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşme bedelinin Euro cinsinden olduğu, avansında Euro olarak ödendiği, bu nedenle avanstan dolayı talepte bulunulamayacağı davacının geç teslim nedeniyle

gecikme cezasından da sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere veözellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

gecikme cezasından da sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere veözellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı kurum tarafından, birleşik oy pusulası basımında kullanılacak olan kağıtların alımı için yapılan ihaleyi davacının kazandığı ve bu hususta 18.6.2008 tarihinde sözleşme imzalandığı, ürünlerin %92’sinin süresi içinde, kalan %8’inin ise gecikmeli olarak teslim edildiği, tüm dosya kapsamından anlaşıldığı gibi, bu yön taraflarında kabulündedir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 17/1 maddesinde, işin zamanında bitirilmemesi halinde geçen her takvim günü için yükleniciye yapılacak ödemelerde sözleşme bedeli üzerinden binde beş oranında gecikme cezası kesileceği kararlaştırılmış olup, sözleşme hükmü bu yönüyle tarafları bağlayıcı niteliktedir. Davalı kurum, sözleşmenin bu hükmüne dayanarak önce sözleşmedeki tüm bedel üzerinden 22 günlük gecikme cezası olan 1.352.226.50 TL gecikme cezası hesaplanıp, davacının alacağından kesilmiş, ancak daha sonra davacının müracaatı üzerine sadece geç teslim edilen %8 oranı üzerinden 22 günlük gecikme cezası olan 526.064.00 TL hesaplanıp kesilmiş ve bakiyesi davacıya iade edilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, davalı taraf, 22 günlük gecikme cezasını sözleşme bedeli olan 6.804.189 E. üzerinden hesaplayıp 22 günlük gecikme cezasını talep etme hakkına sahip iken, kendi insiyatifi ile sadece geç teslim edilen %8 oranını esas alarak uygulama yapmış bulunmaktadır. Hal böyle olunca, geç teslim edilen %8 oranı üzerinden günlük binde beş oranında 22 günlük ceza kesilmesi hususunun taraflarca zımnen kabul edildiği ve bu durumun davacı yönünden kazanılmış hak teşkil ettiğinin kabulü gerekir. Bu durumda sözleşme bedelinden %8’e tekabül eden günlük binde beş oranındaki gecikme bedelinin 22 gün ile çarpımı sonucunda bulunacak Euro cinsi miktardan davacının sorumlu olduğu kabul edilmeli, bulunacak bu rakama kesintinin yapıldığı tarihteki TL kuru uygulanarak davalının kesebileceği miktar belirlenmelidir. Dosya içinde davalının kesinti yaparken hangi hususları esas aldığına dair bilgi ve belge bulunmadığı gibi bilirkişi raporunda da bu hususa dair bir açıklama bulunmamaktadır. Bu itibarla mahkemece, bilirkişiden bu hususta ayrıntılı rapor alınarak davalıca yapılan kesintinin az yukarıda açıklanan hususa uygun olup olmadığı belirlenmeli, uygun değilse yukarıda belirtildiği şekilde hesaplama yaptırılarak davalıca yapılabilecek kesinti miktarı saptanmalı, karar verilirken

davalıca kabul edilen kesinti miktarı da gözetilmelidir. Mahkemenin değinilen bu yönü göz ardı ederek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

davalıca kabul edilen kesinti miktarı da gözetilmelidir. Mahkemenin değinilen bu yönü göz ardı ederek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

3-Taraflar arasında yapılan sözleşmenin bedeli Euro cinsinden belirlenmiş olup, davacının talep ettiği avans ile davacıya 1.360.830 Euro karşılığı 2.582.991 TL olarak verilmiştir. Bir başka anlatımla davalı davacıya 2.582.991 TL ödeme yapmıştır. Davalının davacıya ödemesi TL cinsinden olduğuna göre, davalı davacıdan ancak ödediği miktar oranında kesinti yapma hakkına sahiptir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek bu kalem isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz edilen kararın (2) ve (3) numaralı bentler uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.