muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5127, Karar No: 2009/5440, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5127 E.  ,  2009/5440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketten 15.03.2006 tarihinde adedi 18.782.30.-TL.olan iki adet araç satın aldıklarını ve 37.569.-TL. ödenmesi gerekirken banka kredisi kullanmaları nedeniyle, bankanın davalıya 50.000.-TL. ödediğini, fazla ödenen 12.435.40.-TL.nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davadaki talebin zaman aşımına uğradığını, kendilerine fazla ödenen bedelden yapılan masraflar düşülerek 11.209.-TL.nin davacıya iade edildiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının satın aldığı araçlar için fazla ödemede bulunduğu ve davalının defter kaydına göre bir kısım ödemenin iade olunduğu ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında tanesi 18.782.30.-TL.den iki adet araç satışı ve davalıya 50.000.-TL.ödeme yapıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davalı fazla tahsil ettiği miktardan satışa ilişkin masraflarını mahsup ederek, 11.209.40.-TL.sini davacıya iade ettiğini beyan ederek kendi defter kaydına dayanmıştır.

Ticari defter kayıtlarının delil olabilmesi için öncelikle usulüne uygun olarak tutulması ve kayıtların yasal dayanakların bulunmasına bağlıdır.

Davalının defter kaydında ödemeye ilişkin olarak kayıt mevcut ise de; bu kaydın neye istinaden yapıldığını, bir başka anlatımla yasal dayanakları bilirkişi raporunda gösterilmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davalıya defterinde yer ... davacıya ödeme yapıldığına ilişkin kaydın yasal dayanakları (makbuz, havale belgesi, banka hesabı) sorularak, ödemenin ispat külfetinin davalıda olduğu dikkate alınıp, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10201, Karar No: 2008/10875, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10201 E.  ,  2008/10875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 14.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve yoğun meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı mahallenin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı ve imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 14.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

./..

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/590, Karar No: 2015/12003, Tarih: 01.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/590 E.  ,  2015/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2013/475-2014/537

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilimiş,hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek , ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilnin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 Sayılı Resmi Gazete de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı karar ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin 13. fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıcıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği"gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiş olup, 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atılan yapı ve ağaçlarla ilgili davada mahkemece nispi ilam harcına hükmedilmesi gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin ikinci paragrafının karardan tümü ile çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 2245,00 TL nispi ilam harcından peşin ve ıslahla alınan 558,00 TL harcın mahsubu ile bakiye 1687,00 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir olarak kaydına, davacı tarafından karşılanan 558,00 TL harcın da davalıdan alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13832, Karar No: 2013/14013, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13832 E.  ,  2013/14013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Hükme esas alınan bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ...Köyü 1598 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmaz somut emsale göre 3 kat daha değerli kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu raporlara dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emlak vergisine esas asgari m² değeri 7.27 TL, emsal alınan 1598 parsel numaralı taşınmazın asgari m² değeri ise 11.42 TL'dir. Emlak vergi değerleri bakımından emsal olarak alınan taşınmazın değeri dava konusu taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan yukarıda açıklanan ilkeye uygun olarak gerekirse yeni emsal taşınmazların incelendiği ek rapor alınıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2496, Karar No: 2024/2639, Tarih: 11.09.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2496 E.  ,  2024/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/4186 E., 2024/736 K.

ASIL VE BİR.DAVADA DAVACI : Sedir-Çam Ormancılık Gıda Temizlik Nakliyat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat ...

ASIL VE BİR. DAVADA DAVALI : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 30.08.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/280 E., 2023/843 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davaların davacısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince başvurunun süresinde yapılmadığı gerekçesiyle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 04.04.2024 tarihli karar ile istinaf dilekçesinin süreden reddine dair kararı ilk derece mahkemesinin 01.06.2023 tarihli ek kararına karşı başvurulan istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz isteminin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, asıl ve birleşen davalarda davacı şirket vekilinin istinaf dilekçesinin süresinde olmadığı gerekçesiyle verdiği İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2023 tarihli ek kararına yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli kararına ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 345. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi halinde, kararı veren istinaf mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, asıl ve birleşen davalarda davacı vekiline 19.09.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; istinaf dilekçesi ise iki haftalık yasal süre geçirildikten sonra 04.10.2023 tarihinde verilmiştir.

İstinaf dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 01.06.2023 tarihli ek karara karşı başvurulan istinaf isteminin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli kararının ONANMASINA,

Davacıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 01.06.2023 tarihli ek karara karşı başvurulan istinaf isteminin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli kararının ONANMASINA,

Davacıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7492, Karar No: 2022/1935, Tarih: 21.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7492 E.  ,  2022/1935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, o yer Cumhuriyet Savcısı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkumiyetine esas alınan tek delilin katılanın aşamalarda alınan beyanı olduğu, katılanın kendisine iş yerinden hırsızlık yapıldığını bildiren tanığın bilgilerini vermek için süre istemesine rağmen ibraz etmediği anlaşılmakla sanığın mahkumiyete yetecek ölçüde her türlü şüpheden uzak, kesin mahiyette olmadığı, ceza hukukunun evrensel olarak kabul edilen ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereğince atılı suçlardan beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Suça konu iş yerinin kış sezonu olması nedeniyle kapalı olduğu ve suç tarihi itibariyle iş yeri niteliğinde olmadığı gözetilmeden unsurları oluşmamasına rağmen 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3391, Karar No: 2020/1721, Tarih: 25.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3391 E.  ,  2020/1721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Defter ve belgeleri gizleme suçundan: Beraat

2007- 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan: Mahkumiyet

I- Katılan vekilinin defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat kararına karşı temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun şekilde 09.06.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmün, katılan vekili tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 23.06.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından; yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.10.2014 tarih ve 2014/13085 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2007 yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı ve bu suçtan 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre usulüne uygun verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 52271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

III- Sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.10.2014 tarih ve 2014/13085 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı suça ilişkin olarak sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaası alınmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/33, Karar No: 2021/443, Tarih: 30.09.2021

**Ceza Genel Kurulu         2019/33 E.  ,  2021/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 20. Ceza Dairesi

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ... ve ...’un TCK'nın 188/3, 52/2-4, 53, 54, 55, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 1200 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna, müsadereye ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince 18.08.2016 tarih ve 190-308 sayı ile verilen hükümlerin, sanıklar ve müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 17.10.2016 tarih ve 26-25 sayı ile ‘istinaf başvurularının esastan reddine’ karar verilmiştir.

Bu kararın da sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 09.10.2018 tarih ve 255-4101 sayı ile;

"...Oluşa ve dosya kapsamına göre; uyuşturucu satan sokak satıcılarının deşifresine yönelik yapılan çalışmalarda 100123 sokak üzerinde 2 erkek şahsın uyuşturucu madde sattığı şeklinde bilgiler alınması üzerine 24.01.2015 tarih saat 22.20 sıralarında 100123 sokağın köşesinde sonradan kimlik bilgileri tespit edilen ... ve ...'nın beklediklerinin ve sanıkların yanına gelen araca ...'un bir şeyler uzattığının yanında ise ...'nın beklediğinin görülmesi üzerine, durdurulan ve haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan...'in üzerinde yapılan aramada 1 paket beyaz kağıda sarılı 3 gram, 1 paket dergi sayfasına sarılı 6.5 gr esrar, ...'nin üzerinde yapılan aramada ise 1 paket dergi sayfasında sarılı 3 gr esrar maddesi yakalandığı, kaçan ve kovalama sonrasında yakalanan ... üstünde yapılan aramada peçeteye sarılı 5 gram esrar, ...'un ise taşın altına sakladığı beyaz kağıda sarılı 3 gram esrar ve 850 TL para bulunduğu, sanıkların uyuşturucu madde kullanıcısı olduklarını ve esrar almak için geldiklerini savundukları, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan... ve ...'nin uyuşturucu maddeyi tanımadıkları kişilerden aldıklarını ve sanıklardan satın almadıklarını ve ...'a Sevdim isimli kişiyi sorduklarını tüm aşamalarda beyan ettikleri, yapılan aramalar sonucu bütün şahıslardan ele geçen ve ortak ekspertiz raporu alınan net ağırlığı 3.6 gramdan ibaret esrarı, sanıkların savunmalarının aksine, kullanma dışında bir amaç için bulundurulduklarına ilişkin her türlü şüpheden uzak yeterli delil elde edilemediği, sanıkların eylemlerinin bu hâliyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanıkların 'kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma' suçundan mahkûmiyetleri yerine, yazılı şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi.. Emniyet Müdürlüğü görevlilerince, alınan istihbari bilgi üzerine kesintisiz takip sonucu, uyuşturucu madde satışı yaparken yakalandıkları hususu sabit olup, alım yapan şahısların sanıkları teşhis etmemiş olmaları bu gerçeği değiştiremez.

... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin mahkûmiyet gerekçesi aksi ispatlanamayan fiziki takip ve yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin esastan red kararına yönelik temyiz isteminin yerinde olmadığı ve REDDİ gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 08.12.2018 tarih ve 2016/387378 sayı ile;

"...25.01.2015 gün ve saat 01.30 itibariyle tanzim edilen ve sanıkların da imzalarını içeren 'Fiziki Takip Yakalama ve El Koyma Tutanağı' içeriğine göre olayın oluşu şu şekildedir:

Polis uyuşturucu satıcılarının tespitine yönelik çalışmalar sırasında 100123 sokakta iki erkek şahsın uyuşturucu sattığına dair bilgi ediniyor. Suç tarihinde (24.01.2015 günü) saat 21.45 sıralarında sokağın caddeyle kesiştiği yerde iki kişiyi görüyorlar. Fiziki takibe başlıyorlar. Saat 22.00 sıralarında Linea marka gri araç geliyor. ... araç içindeki şahıslarla görüşüyor. ... (başlangıçta adını ... olarak verdi), ...'in yanında bekliyor. ... arabadakilere birşey uzatıyor. Araç güney istikametine doğru gidiyor. ... ve ... orada beklemeye devam ediyorlar. Araç kesintisiz takibe alınıyor. Durduruluyor. Arabada ..., ... ve Selim varlar. Önleme arama kararına dayanılarak üst aramaları yapılıyor. ...'tan beyaz defter kağıdına sarılı 1 paket içinde 3 gram, dergi kağıdına sarılı 1 paket içinde 6,5 gram esrar; ...'de dergi sayfasına sarılı 1 paket içinde 3 gram esrar; Selim'de 50 adet 9 mm mermi yakalanıyor.

Bunun üzerine ... ile ...'ın olduğu yere geliniyor. Aynı yerde bu defa yolun yolun karşı tarafında kaldırımda oldukları görülüyor. Yanlarına yaklaşılınca kaçmaya başlıyorlar. Kovalamaca ile yakalanıyorlar. ...'ın üst aramasında pantolon cebinde peçeteye sarılı halde 5 gram esrar yakalanıyor. ...'in kaçarken bir taşın arasına bir şeyler sakladığı görülüyor. Sakladığı taş altına bakıldığında 5, 10, 20, 50, 100 TL'lik toplam 850,00 TL para ve beyaz defter kağıdına sarılı hâlde 3 gram esrar yakalanıyor.

Arabada yakalanan kişiler kendilerinde ele geçirilen uyuşturucuyu dosyamız sanıkları ... ve ...'tan almadıklarını, başkasından aldıklarını, sanıkların yanına Sevdim isimli kişiyi sormak için yaklaştıklarını, sanıklardan uyuşturucu almadıklarını belirtiyorlar. Sanıklar da satıcı olmadıklarını savunuyorlar. Tutanak münzilerinden dinlenenler tutanak içeriğinin doğru olduğunu beyan ediyorlar.