muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/208, Karar No: 2009/27, Tarih: 17.02.2009

**Ceza Genel Kurulu         2008/1-208 E.  ,  2009/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname: 116175

Yargıtay Dairesi : 1.Ceza Dairesi

Sanık A. D.. hakkında, kendisini ve ailesini rahatsız ettiği gerekçesiyle amcası olan İ.D..’a av tüfeği ile ateş etmek suretiyle adam öldürmeye eksik teşebbüs suçunu işlediğinden bahisle, 765 sayılı TCY.nın 448, 61, 51/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası sonunda, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesince 03.05.2005 gün ve 28-77 sayı ile; eylemin kasten yaralamaya tam teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilerek, 765 sayılı TCY.nın 456/4, 62, 457/1, 51/1 ve 59. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmiş ise de, hükmün sanık müdafii ile yerel Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay’a gönderilen dosyanın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2005 gün ve 130415 sayılı yazısı ile 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi gereğince lehe yasa değerlendirmesi için iade edilmesi nedeniyle, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesince 17.11.2005 gün ve 28-77 sayı ile; sanığın 5237 sayılı TCY.nın 81, 35/2, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile tecziyesine hükmedilmiş olup, sanık müdafii tarafından temyiz edilen hüküm, Yargıtay 1. Ceza Dairesince 25.07.2007 gün ve 3173-6228 sayı ile; “Oluş ve kabule göre sanık A.D..’ın amcası olan İ. D..’a; yapılan keşifte tespit edildiği gibi 2,45 metre gibi etkili mesafeden merdivenleri çıkmadan tavana doğru av tüfeği ile korkutmak amacıyla ateş ettiği, kastının adam öldürme olmayıp eylemin silahla tehdit suçunu oluşturduğu halde yanlış vasıflandırma yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Bu karara, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesince 28.02.2008 gün ve 205-32 sayı ile direnilerek “sanığın 5237 sayılı TCY.nın 81, 35/2, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak mahrumiyetine, zoralıma, yargılama giderine….” hükmedilmiştir.

Hükmün sanık A..müdafii ile yerel Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2008 gün ve 116175 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık A..’ın 01.02.2005 tarihinde amcası olan mağdur İ..’in küfürlü konuşmalarına ve gürültü yapmasına kızarak, eline geçirdiği tüfekle onun evine gidip bir el ateş ettiği konusunda tereddüt bulunmamakla birlikte, ortaya çıkan ve Genel Kurulca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, kabul edilen eylemin hangi suçu oluşturduğuna ilişkindir.

Suçun maddi unsurunu oluşturan eylemin ne olduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmadığına göre; tespit edilen eylemin hangi suçu oluşturduğunun belirlenebilmesi, manevi unsurun, bir başka deyişle suç kastının açıkça ortaya çıkartılmasını gerekli kılmaktadır.

Suçun maddi unsurunu oluşturan eylemin ne olduğu konusunda bir uyuşmazlık bulunmadığına göre; tespit edilen eylemin hangi suçu oluşturduğunun belirlenebilmesi, manevi unsurun, bir başka deyişle suç kastının açıkça ortaya çıkartılmasını gerekli kılmaktadır.

Kast, insanın iç dünyası ile ilgili bir kavram olduğundan, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda, iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi yoluna gidilmektedir. Kişinin eyleminin, bir suçu oluşturup oluşturmadığının, oluşturuyorsa da hangi suçu oluşturduğunun saptanması için, eylemin bir evresindeki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi gerekir.

Bu şekilde sanığın iç alemine ait olan kastını, dışa yansıyan davranışlara ve eylemin dış alemdeki etkilerine göre belirlemeye çalıştığımızda, olayımız açısından değerlendirilmesi gereken üç temel husus bulunmaktadır:

1-Suç öncesinin ve sanığın suçu işlerken sarf ettiği sözlerin değerlendirilmesi:

Bitişik evlerde oturan taraflardan mağdurun, sanığın amcası olduğu ve sık sık arkadaşları ile içki içip gürültü yapmak dışında, aralarında öldürmeyi gerektirecek ciddi bir husumetin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, mağdurun iddia, sanığın da ikrar ettiği üzere, sanık A. D..ın, ateş ederken “seni öldüreceğim” diye bağırmış olması nazara alınarak, bu sözlerin sanık tarafından bilinçli olarak seçildiğinin kabul edilmesi halinde, öldürme kastıyla hareket edildiği ve kastın belirlenmesine yönelik olarak başka bir araştırma yapmaya da gerek olmadığı sonucuna varılabilirse de; somut olayda, sanığın samimi olarak ifade ettiği gibi “bu sözleri özellikle seçmediğini, bir anlık kızgınlıkla söylediğini” şeklindeki aksi sabit olmayan savunması karşısında sırf bu sözlerden yola çıkılarak sanığın öldürme kastıyla hareket ettiği kanaatine ulaşılamaz.

2-Sanık, mağdur ve tanık beyanlarının değerlendirilmesi:

Sanık, ilk aşamadan itibaren amcasına çok kızdığını ve kendisini korkutarak, küfretme ve gürültü etme şeklindeki hareketlerine son vermesini sağlamak için tavana doğru ateş ettiğini savunmaktadır.

Tarafsız görgü tanığı bulunmayan olayda, sanığın babası ve yeğeni olan iki tanığın ifadesi de sanığı doğrulamaktadır.

Buna karşılık, mağdur ilk ifadelerinde sanığın kendisini hedef alarak ateş ettiğini ancak eğilmek suretiyle vurulmaktan kurtulduğunu söylerken, mahkemedeki anlatımında sanığın kendisini vurmak için ateş ettiğini zannetmediğini, fakat kendisinin olay sırasında eğildiğini ifade etmiş ve sanıktan hiçbir aşamada şikayetçi olmamıştır.

Dolayısıyla, olayı yeterince açıklamayan sanık savunması ve tanık beyanlarıyla, bilirkişi raporu başta olmak üzere dosya kapsamıyla uyum göstermeyen tutarsız mağdur ifadelerinin de tek başlarına “suç kastını” belirlemeye yeterli netlik ve doğrulukta olmadıkları söylenebilir.

Dolayısıyla, olayı yeterince açıklamayan sanık savunması ve tanık beyanlarıyla, bilirkişi raporu başta olmak üzere dosya kapsamıyla uyum göstermeyen tutarsız mağdur ifadelerinin de tek başlarına “suç kastını” belirlemeye yeterli netlik ve doğrulukta olmadıkları söylenebilir.

3-Sanık ve mağdurun olay sırasındaki davranışları ve fiilin dış dünyada meydana getirdiği etkilerin değerlendirilmesi:

İncelenen dosyadan; mağdurun yara almadan kurtulduğu olay sırasında mağdur ile sanık arasındaki mesafenin yaklaşık 2,5 metre olduğu, aralarında saçma geçişine engel olmayacak şekilde aralıklı olarak inşa edilmiş olan merdiven boşluğu korkulukları dışında isabete mani olacak herhangi bir engelin ya da sanığı engelleyen herhangi bir kimsenin bulunmadığı, olay yerine tek kırma tüfekle gelmiş olan sanığın yanına ikinci bir fişek de almadığı, saçma izlerinden bir kısmının kapının tavanla birleştiği yerde, bir kısmının da odanın iç kısmında tavanda yer aldığının tespit edildiği, bilirkişi tarafından da isabetle belirtildiği gibi, tespit edilen mesafede mağdurun kendisine ateş edildikten sonra eğilerek vurulmaktan kurtulmasının fiziken mümkün olmadığı  açıkça anlaşılmaktadır.

Yapılan değerlendirmelere göre;

Daha önce aralarında öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmayan amcasına gürültü yapması ve küfretmesi nedeniyle kızmış olan sanığın, yanına daha nitelikli birkaç fişek yerine içinde kuş saçması ile doldurulmuş bir fişek bulunan tek kırma av tüfeğini alarak amcasının evine gitmek ve evin dış kapısından girer girmez, merdivenlerin yukarısında, kendisine 2,5 metre mesafede ayakta durmakta olan amcasına tehevvürle “seni öldüreceğim” biçiminde bağırdıktan sonra, mani sebebin olmadığı anlaşılan fiziki ortamda, kaçma veya eğilerek vurulmaktan kurtulma imkanı bulunmayan mağduru rahatlıkla vurma olanağına sahipken, mağdur yerine tavana doğru ateş etmekten ibaret olan eylemi bir bütün halinde adam öldürmeye teşebbüs değil, “korkutma kastıyla” icra edilen silahla tehdit suçunu oluşturur.

Bu itibarla, Özel Daire bozma kararı yerinde görüldüğünden, yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına ve dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Genel Kurul Üyesi, onama yönünde karşıoy kullanmıştır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1-Samsun 2. Ağır Ceza Ceza Mahkemesinin 28.02.2008 gün ve 205-32 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2-Dosyanın Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 17.02.2009 günü oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10777, Karar No: 2015/20274, Tarih: 29.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/10777 E.  ,  2015/20274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruhsatsız tabanca taşıma suçundan sanık ...’ın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince sanığa verilen hapis cezasının ertelenmesine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2010 tarihli ve 2010/1776 esas, 2010/627 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, erteleme süresi içerisinde yeni suç işlemesi nedeni ile anılan ilâmın iptaline ve sanığın 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 28.02.2013 tarihli ve 2012/717 esas, 2013/141 sayılı kararının kaldırılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2013 tarihli ve 2013/1040 değişik iş sayılı kararı sonrası, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2010 tarihli ve 2010/1776 esas, 2010/627 sayılı kararın iptaline ve sanığın 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2014 tarihli ve 2013/493 esas, 2014/149 sayılı kara- rındaki 500 Türk lirası adlî para cezasının hükümden çıkarılmasına yönelik Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2014 tarihli talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 09.07.2014 tarihli ve 2013/493 esas, 2014/149 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 06.08.2014 tarihli ve 2014/848 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

I- ....Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2014 tarihli ve 2013/493 esas, 2014/149 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede;

1- .... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2010 tarihli ve 2010/1776 esas, 2010/627 sayılı kararında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince sanığa verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, erteleme süresi içerisinde yeniden suç işleyen sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 500,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmesinde,

2- Mahkemenin 08.07.2010 tarihli, hükümlünün 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilen hapis cezasının, Türk Ceza Kanunu’nun 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun’un 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin ilâmın kesinleşmesinin ardından, hükümlünün denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeni ile anılan Kanun’un 51/7. maddesi uyarınca ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde erteleme kapsamında bulunmayan adlî para cezasına hükmedilmesinde,

II- .... Ağır Ceza Mahkemesinin 06.08.2014 tarihli ve 2014/848 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 500,00 Türk lirası adlî para cezasına dair verilen karara yönelik itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.05.2015 gün ve 30903 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2015 gün ve .... sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

.... Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2014 gün, 2013/493 esas, 2014/149 karar nolu kararına yönelik istemin incelenmesinde,

Mahkemenin 08.07.2010 tarihli, hükümlünün 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK 62. maddeleri uyarınca, 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen hapis cezasının TCK.nun 51/1 maddesi uyarınca ertelenmesine ve TCK.nun 51/3 maddesi uyarınca 1 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin ilamın, kesinleşmesinin ardından, adli para cezasının ertelenmesi mümkün olmadığından infazın yapıldığı, hapis cezasının ise erteli olarak adli sicile işlendiği, hükümlünün denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 51/7. maddesi uyarınca ertelenen hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde erteleme kapsamında bulunmayan adli para cezasına da hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden ... Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2014 gün, 2013/493 esas, 2014/149 karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hüküm fıkrasına mahkemenin kabulü de gözetilerek "TCK.nun 51/7. maddesi uyarınca hükümlünün denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinin anlaşılması karşısında, erteli hapis cezasının aynen infazına” ibaresinin yazılmasına, bozma nedenine göre konusu kalmadığından ... Ağır Ceza Mahkemesinin 06.08.2014 gün ve 2014/848 değişik iş numaralı kararı hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2086, Karar No: 2024/2410, Tarih: 02.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2086 E.  ,  2024/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/495 E., 2024/563 K.

DAVA TARİHİ : 01.08.2019

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2019/947 E., 2022/712 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince başvurunun süresinde olmadığı için reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 04.03.2024 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından istinaf tarafından edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 22.05.2024 tarihli karar ile istinaf isteminin yerinde olmaması sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 04.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 345 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 346 ncı maddesi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekili olan Av. ...'a 21.08.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; istinaf dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 28.02.2024 tarihinde verilmiştir.

İstinaf dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 04.03.2024 tarihli ek kararın doğru olduğu ve bu karara karşı reddine ilişkin 22.05.2024 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3030, Karar No: 2024/9122, Tarih: 24.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/3030 E.  ,  2024/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2494 E., 2023/2465 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

İlk Derece Mahkemesince sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair 25.10.2022 tarih ve 2020/365 Esas, 2012/322 Karar sayılı ilama ilişkin sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine hükmün sanık lehine bozulmasının ardından söz konusu karara direnme yetkisi bulunmayan ve kanunen uymak zorunda olan İlk Derece Mahkemesince sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan dolayı sanığın 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kurulan hükmün aslında Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, esas olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi sırasında tespit edilen hukuka aykırılıklar karşısında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-(g) maddesi uyarınca duruşma açılmak suretiyle yapılacak yargılama sonucunda esasa ilişkin yeni hüküm kurulması gerektiği ve bu kapsamda bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince kurulan yeni hükmün temyizi kabil olduğu tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, hükmün kanuni anlamada yeterli gerekçe içermediğine, tanıklar ..., ... ve ...'in dokunma eylemi yönünde bilgileri bulunmadığı halde bu tanık beyanları esas alınarak mahkumiyet hükmü kurulmasının hatalı olduğuna, katılan mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, usul ve yasaya aykırı mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, hükmün kanuni anlamada yeterli gerekçe içermediğine, tanıklar ..., ... ve ...'in dokunma eylemi yönünde bilgileri bulunmadığı halde bu tanık beyanları esas alınarak mahkumiyet hükmü kurulmasının hatalı olduğuna, katılan mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, usul ve yasaya aykırı mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2024 tarihinde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dairemizin Sayın çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, mağdur beyanının yeterli delil olup olmadığı, eylemlerin niteliği, dolayısıyla suçun sübut bulup bulmadığına yöneliktir. İlk derece mahkemesi mağdurun beyanlarının tek başına yeterli delil olduğunu, sanığın mağdureye karşı tüm söz ve davranışlarının cinsel nitelikte olduğunu, dolayısıyla eylemlerin “cinsel davranış” olduğunu kabul ederek suçun oluştuğu kanaatine varmış, Dairemizin çoğunluğu ise kararın onanmasına karar vermiştir.