muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3431, Karar No: 2014/19940, Tarih: 27.11.2014

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra

ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınıp arttırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle sonuç olarak 8.320 TL yerine, 8.333TL verilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümdeki adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın tamamen hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “Sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f, son maddesi gereğince 500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 416 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 8.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2367, Karar No: 2023/8668, Tarih: 23.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/2367 E.  ,  2023/8668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/145 E., 2022/224 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kale(...) Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/224 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin a fıkrasının ikinci bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkındaki 02.06.2014 tarihli mahkûmiyet hükmü olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kale(...) Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/224 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1431, Karar No: 2016/3997, Tarih: 21.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/1431 E.  ,  2016/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Temyiz incelemesi; sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç konusu ele geçen net uyuşturucu madde miktarı ile suçun işleniş biçiminde bir ağırlık bulunmadığı gözetilmeden, TCK'nın 3/1. maddesindeki “orantılılık” ilkesi ile 61. maddesindeki ölçütlere aykırı olarak, temel hapis cezasının 12 yıl olarak fazla tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, res'en de temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2608, Karar No: 2008/2025, Tarih: 31.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2608 E.  ,  2008/2025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı karşı-davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 25.03.1998 tarihli eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı yüklenici davalı iş sahibidir. Yüklenicinin açtığı davada sözleşme eki birim fiyat zabıtlarının değiştirilmesi sebebiyle davalı yanca uygulanan kesintinin iadesi, iş sahibince açılan davada ise fazla ödemelerin istirdadı talep ve dava edilmiş, mahkemece sözleşme eki birim fiyatlarının iş sahibince değiştirilemeyeceği ve kesintinin haksız olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne iş sahibinin açtığı davanın ise reddine karar verilmiş, karar davalı ve birleşen davanın davacısı belediye vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşme imzalanmadan önce imalatlara uygulanacak birim fiyatlar belirlenmiş ve kural olarak da tespit olunan bu fiyatlar dikkate alınarak yüklenici alacağının hesap edilmesi gerekmekte ise de dosyada mevcut ve münderecatına itiraz olunmayan sözleşmenin “sözleşme ekleri başlıklı 2. maddesinin K bendinde keşif özeti cetvellerindeki fiyatlar ve miktarlar ödemede esas teşkil etmez. Yapılan işlerin bedellerini

ödemede fiilen yapılan imalata uygun birim fiyat tarifeleri ve eki birim fiyat listeleri esas alınır" denildiğinden mahkemenin birim fiyatların değişmeyeceğine ilişkin karar gerekçesinde isabet yoktur. Bu nedenle mahkemece fiilen yapılan imalâta uygun birim fiyatı tarifeleri ve eki birim fiyat listeleri esas alınarak kesinti ve fazla ödeme iddialarının değerlendirilmesi gerekir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişiler kurulu raporunda kesintinin doğruluğu ve fazla ödeme iddialarının yerinde olduğu bildirildiğinden mahkemece yüklenici tarafından açılan asıl davanın reddine karar verilmesi, iş sahibince açılan davada ise bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak davanın sonuçlandırılması gerekirken mahkemece eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile sonuca varılması, doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün temyiz eden davalı ve karşı davacı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ...'na geri verilmesine, 31.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2809, Karar No: 2018/8694, Tarih: 09.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2809 E.  ,  2018/8694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

a) Mala zarar verme suçundan kurulan hüküm ile ilgili olarak;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan eylemine uyan 151/1, 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2.maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının karar tarihi olan 12/06/2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

b) Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerle ilgili olarak;

Suç tarihi itibariyle 12/15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2.maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarının yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17382, Karar No: 2019/4048, Tarih: 24.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/17382 E.  ,  2019/4048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Davacılar, mirasbırakanları ... ’nün 65 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını davalının eşi ... ’a satış suretiyle temlik ettiğini, ... ’nın da temlik aldığı payları davalıya satış suretiyle devrettiğini işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında davacılardan Hatice’nin ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

Davalı, mirasbırakanın bir çok taşınmazını davacılara devrettiğini, taşınmazdaki 20/32 payın eşi tarafından mirasbırakandan satın alındığını, ayrıca mirasçıların bir araya gelerek miras taksim sözleşmesi yaptıklarını, belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1907 doğumlu mirasbırakan ... 'nün 02.03.1998 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak çocukları ... , ... , ... , ... , ... , ... ve kendisinden önce ölen kızı ... 'den olma torunları ... , ... ve ... 'yı bıraktığı, kız çocuklarından ... ile kendisinden önce ölen kızı ... 'den olma torunları ... , ... ve ... 'nın davacı, kızı ... ’nın ise davalı olduğu, mirasbırakan ... ’nün 65 parsel sayılı taşınmazdaki 20/32 payını 31.07.1990 tarihinde davalı kızı ... ’nın eşi olan damadı ... ’a satış suretiyle devrettiği, ... ’nın da 05.09.1990 tarihinde davalı ...’ya satış suretiyle temlik ettiği , kalan 12/32 payın ... tarafından 14.11.1990 tarihinde diğer paydaşlardan satın alındığı, taşınmazın tamamının ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. Maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.Somut olaya gelince; toplanan deliller, tüm dosya içeriği, emsal dosyalar ve davacılar tarafından mirasbırakana ait başka bir parsel için mirasçılardan ... aleyhine açılan ve derecattan geçerek kesinleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/234 Esas sayılı dosya içeriğinden mirasbırakan ... ’nin davalı kızı ... , dava dışı çocukları ... , ... ve ... ’a taşınmazlar temlik ettiği, mirasbırakanın ölümünden sonra mirasbırakanın taşınmaz temlik ettiği bu mirasçıların davacılardan ... , ... l ve ... ’nın anneleri ... ile ... ’yi vekil tayin ederek , yine mirasbırakandan kalan bir kısım taşınmazlardaki paylarının bu vekiller aracılığı ile 3.kişilere satıldığı ve davacıların annelerinin, diğer mirasçıların aldıkları miras payı karşılığı olarak , vekaletname ile 3.kişilere satılan taşınmazlardaki pay bedellerini alarak taahhütnameler düzenledikleri anlaşılmaktadır.Her ne kadar mirasbırakanın yaptığı temlikler muvazaalı ise de, sonradan davacıların anneleri diğer mirasçılardan çekişme konusu taşınmazlardaki paylarının karşılığını dolaylı olarak tahsil etmişlerdir.Bu durumda iptal – tescil kararı verilmesi halinde diğer mirasçılar aleyhine haksız bir durum olacağı açıktır. Hâl böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9638, Karar No: 2013/20856, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9638 E.  ,  2013/20856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, kendisine ait ... plakalı 1982 model Dodge marka kamyonetinin benzinli bir araç olduğu ve kayıtlarda da bu şekilde belirlendiği halde, aracın motorunu tamamen değiştirerek dizel akaryakıt ile çalışan bir araç haline dönüştürdüğü, ancak bu hususu trafik kayıtlarına işletmediği ve motor numarasında meydana gelen değişiklikle ilgili gerekli işlemleri yaptırmadığı, akabinde bahse konu aracı yeğeni olan katılana sattığı, araç üzerinde yapılan değişikliklerden bilgisi olmayan katılanın, aracın trafik kaydını üzerine alamadığı gibi söz konusu aracı başka bir şahsa da satamadığı, bu şekilde zarara uğramış olduğu, araç üzerinde yapılan bilirkişi incelemelerinde, aracın motor

numarasının orjinal olmadığının, ruhsat üzerindeki motor numarası ile aracın motorunun üzerinde bulunan numaraların farklı olduğunun belirlendiği iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın savunmalarında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, söz konusu aracı 15 yıldır kullandığını, aracı aldığında aracın dizel olduğunu, kendisinin motor üzerinde herhangi bir değişiklik yapmadığını, vergilerini de bu şekilde ödediğini, katılanın yeğeni olduğunu ve dönem dönem bu aracı alıp kullandığını, aracın muayenesini yaptırarak 2006 yılının 6. ayında katılana sattığını, ancak katılanın 2 yıl sonra aracı iade etmek isteğini beyan ettiği, araca ait ruhsat dosyasının incelenmesinde ve soruşturma aşamasında trafik bilirkişisinden alınan rapora göre, aracın ... plakaya sahip iken 26/05/1995 tarihinde ...'den ...'a satıldığı, 15/09/1995 tarihinde de ... numaralı plakayı aldığı, aracın eski tescil belgesinde yakıt cinsi bölümünde hem dizel hem de benzinli kutucuklarının işaretli olduğu, 15/09/1995 tarihli muayene sonucunda ise, muayene formuna dizel motoru olduğunun yazıldığı, daha sonra 21/10/1995 tarihinde sanık adına tescil yapılırken bu kez de benzinli olduğu yönünde tescil işleminin yapıldığı, fakat tescil belgesinin yakıt cinsi bölümünün boş bırakıldığının tespit edildiği anlaşılmakla; aracın yakıt cinsinin değiştirilmesine ilişkin işlemlerde sanığın katılımının söz konusu olmadığı, meydana gelen karışıklığın idari işlemden kaynaklandığı, ayrıca sanığın aracın motorunu değiştirdiğine dair delil bulunmadığı ve sanığın yeğeni olup aracın dizel motorlu olduğunu bilen katılanın, tescil belgesinden rahatlıkla yakıtın cinsinin ne olduğunu anlayabileceği gerekçeleriyle, sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.