muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3183, Karar No: 2021/735, Tarih: 10.06.2021

21. Görüldüğü üzere Varşova Konvansiyonu kapsamında taşıyıcının yanı sıra adamlarına karşı da dava açılabilmektedir. Bir zarar dolayısıyla taşıyıcının adamlarının sorumluluğuna gidilmesi hâlinde taşıyıcının adamlarından her biri görevi çerçevesi içinde hareket ettiğini ispat ederek anılan Konvansiyon hükümleri kapsamında taşıyıcıya tanınan sınırlı sorumluluktan yararlanabilecektir. “Görevi çerçevesi içinde hareket etmek” ifadesini “kendisine verilen görevi ifa ederken” şeklinde anlamak gerekir. Bu kapsamda taşıyıcının adamı görevini yaparken hafif kusur hâlinde sınırlı sorumlu olacak; ağır kusur ya da kast hâlinde hem taşıyıcı hem de adamı sınırsız sorumlu olacaktır. Taşıyıcının adamı görevi çerçevesinde hareket etmediği hâllerde ise genel hükümlere göre sorumlu olacağı hiç şüphesizdir. Bununla birlikte taşıyıcının adamının kişisel sorumluluğu Varşova Konvansiyonu ile düzenlenmediğinden 818 sayılı BK’nın haksız fiile ilişkin hükümleri uygulanacaktır (Birinci Uzun, Tuba: Uluslararası Hava Taşımalarında Taşıyıcının Sorumluluğu, ..., 2015, s. 144-145.)

22. Hemen belirtilmesi gerekir ki, Varşova Konvansiyonu gereğince taşıyıcının adamı kavramı, taşıyıcının hizmetinde olsun ya da olmasın onun taşıma işi ile görevlendirdiği kimseyi ifade etmektedir. Dolayısıyla sadece taşıyıcının kendi hizmetli ya da işçileri (mürettebat, bakım personeli vs.) değil, aynı zamanda taşıyıcı tarafından kendilerine tevdi edilen belli bir taşıma işinin belli bir kısmını yerine getiren bağımsız çalışan kişiler de taşıyıcının adamı kavramına dâhildir. Bu kapsamda yer ulaşım hizmeti veren kişi, antrepo işletmecisi, yük kabul bürosu, alt taşıyıcılar hep taşıyıcının adamı olarak kabul edilmelidir.

23. Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafından Slovenya'ya ihraç edilmek üzere davalının ... Havalimanındaki antreposuna gümrük belge ve beyannamelerinde miktarı yazılı emtianın fatura karşılığı teslim edildiği, ancak havaalanında çıkan yangının davalının antreposuna sirayet etmesi nedeniyle davacıya ait malların da yanarak zayi olduğu dosya kapsamı ile sabittir. Davacı vekili tarafından davalının antrepo sözleşmesi gereğince sorumlu olduğu ileri sürülmüş ve davalı tarafından düzenlenen 30TL bedelli antrepo faturasına dayanılmış; davalı vekili tarafından ise müvekkilinin taşıyıcı havayolu şirketine antrepo hizmeti verdiği ve bu bağlamda taşıyıcının ifa yardımcısı olduğu savunulmuştur.

24. Mahkemece davalının savunması dikkate alınmadan dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporuna itibar edilerek; dava konusu emtianın zayi olmasında davalının hiçbir kusuru bulunmadığından bahisle davalının hem haksız fiil hükümleri hem de antrepo sözleşmesi gereğince sorumlu olmadığı gerekçesiyle verilen davanın reddine ilişkin kararda direnilmiştir. Dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporunda, taraflar arasında akdi ilişki bulunmadığı kabul edilmiş ve davalının sorumluluğu sadece haksız fiil hükümlerine göre değerlendirilmiştir. Oysa davacı ile dava dışı taşıyıcı havayolu şirketi arasında, emtianın Türkiye’den Slovenya'ya taşınması hususunda hava taşıması sözleşmesi olduğu anlaşılmakta olup, yukarıda da bahsedildiği üzere hava taşıması emtianın taşıyıcının adamına (antrepo işletmesine) teslim edilmesi ile başlamaktadır. O hâlde davalının taşıyıcının adamı olduğu kanaatine varılırsa dava konusu uyuşmazlığın olay tarihi olan 24.05.2006 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan hem Türkiye’nin hem de Slovenya’nın taraf olduğu Varşova Konvansiyonu kapsamında çözülmesi gerekmektedir.

25. Hâl böyle olunca öncelikle davalı vekili tarafından; tatbikatta havayolu şirketlerinin yükleme, boşaltma, depolama gibi hizmetler için bir başka kuruluş ile sözleşme yaptıkları ve hangi havaalanlarında hangi antrepo ile çalıştıklarını, antreponun talep edebileceği birim fiyatlarla birlikte ilan ettikleri, ithalatçı veya ihracatçının kargosunu göndermek üzere havayolu şirketi ile anlaştığında emtiayı havayolu şirketi adına depolama hizmeti veren kuruluşa teslim ettiği veya teslim aldığı, havayolu şirketinin belirlenmesinin depo edilecek antreponun da belirlenmesi anlamına geldiği, müvekkili tarafından dava konusu emtianın havayolu şirketi nam ve hesabına teslim alındığı, bu itibarla müvekkilinin taşıyıcının ifa yardımcısı olduğu savunulduğuna göre davalı tarafından davacı adına düzenlenen 30TL antrepo faturası ve uluslararası havayolu taşımasında uygulamanın nasıl olduğu değerlendirilerek taraflar arasındaki ilişkinin antrepo sözleşmesinden mi yoksa havayoluyla uluslararası eşya taşıma sözleşmesinden mi kaynaklandığı belirlenmeli, neticesinde davalının oluşan zarardan sorumlu olup olmadığı, sorumlu ise hangi sıfatla ve ne miktarda sorumlu olduğu tespit edilmelidir.

26. Bu itibarla mahkemece dava konusu uyuşmazlığın sadece hâkimin hukukî bilgisi ile çözümlenemeyeceği dikkate alınarak 24.11.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6754 sayılı Bilirkişilik Kanunu’nun 3/3 maddesinde belirtilen “Genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamaz” ilkesi de göz önüne alınmak suretiyle içerisinde hava taşımasında uygulama konusunda uzman bir bilirkişinin de bulunduğu bir heyetten yukarıda bahsedilen hususları kapsayacak şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

27. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; bir kısım üyelerce, davacının açıkça antrepo sözleşmesine dayandığı, davalının taşıyıcının ifa yardımcısı olduğu yönündeki savunması karşısında Varşova Konvansiyonu’nun uygulanıp uygulanamayacağı hususunun hâkim tarafından tartışılması gerektiği, bu hususun hâkimin hukukî bilgisiyle çözümlenmesi mümkün olduğundan bilirkişi raporu alınmasına gerek olmadığı, direnme kararının bu farklı değişik gerekçeyle bozulması gerektiği görüşü ile yine bir kısım üyelerce, dava konusu uyuşmazlığa Varşova Konvansiyonu’nun uygulanması gerektiği, ancak Varşova Konvansiyonu hükümlerinde taşıyıcının adamlarının taşıyıcı gibi sorumlu olduklarının belirtilmediği, bu durumda davalının sorumluluğuna genel hükümlerin uygulanması gerektiği, davalıya ancak haksız fiil hükümlerine göre bir kusur izafe edilebiliyorsa davalının Varşova Konvansiyonu’nun 25/A maddesi gereğince sorumlu olduğu, eğer davalıya hiçbir kusur izafe edilemiyorsa davalının Varşova Konvansiyonu hükümleri gereğince sorumlu olmadığı, davalının kusursuz olduğu ise dosya kapsamı ile sabit olduğu, bu durumda sonucu itibariyle doğru olan direnme kararının bu değişik gerekçe ile onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de; bu görüşler yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

28. O hâlde direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekmektedir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440-III/1 maddesi gereğince miktar itibariyle karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.06.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22223, Karar No: 2014/39017, Tarih: 26.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22223 E.  ,  2014/39017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/16437

MAHKEMESİ : Yalova 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2012

NUMARASI : 2009/1026 (E) ve 2012/704 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre mağdur Talip'in eşi Deniz'in, komşuları sanık Sabrı'nin evine sığındığı, elinde bıçakla oraya gelen mağdurun evin kapısını tekmeleyip eşini istediği ve kapı açılmayınca balkon camını kırmak suretiyle eve girmesi karşısında sanığın kendisini, ailesini ve evine sığınan Deniz'i korumak amacıyla haksız saldırıyı def etmek için orantılı biçimde mağduru bıçakla yaralaması karşısında sanığa TCK'nin 25. veya 29. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması,

2) Kabule göre de adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan sanık hakkında "cezanın nevi gözönüne alınarak" şeklinde yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile CMK'nin 231. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3746, Karar No: 2020/1140, Tarih: 01.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3746 E.  ,  2020/1140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ve Oto Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı Erk İnş. Tic. San. ve Paz. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10.09.2019 gün ve 2017/1033 E.-2019/882 K. sayılı bozmaya uyularak verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacıya davalının temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge bulunmadığından;

1-Davacıya söz konusu tebligatın yapıldığına dair tebligat belgelerinin kalemce araştırılarak dosyasına konulduktan ya da kayıtlara göre tebliğ tarihleri tespit edildikten sonra,

2-Tebligat çıkartılmamış ise davacıya davalının temyiz dilekçesinin tebliğ edilip, temyiz süresi beklendikten ve temyiz edilmesi halinde gerekli işlemler yapılıp Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7791, Karar No: 2020/14119, Tarih: 02.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7791 E.  ,  2020/14119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-İddianame içeriğine göre; temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın olay tarihinde müştekinin işyerinin bahçesinde bulunan 50 metre uzunluğundaki antigron kabloyu bulunduğu yerden alarak kaçtığı sırada yakalandığı, olay yerine yakın bahçe duvarının dibinde 63 ZA 619 plakalı araç içerisinde bekleyen ve ...’e gözcülük yaptığı anlaşılan diğer suça sürüklenen çocuk ...’nin de daha sonra yakalandığından bahisle haklarında açılan davada; 20.03.2014 tarihli tutanak içeriğine göre “müştekiye ait iş yerinin bahçe duvarının dibinde 63 ZA 693 plakalı aracın içerisinde bulunan ...’nin ... ile diyalog halinde olduğu, şüpheli ve tedirgin hareketler sergilediği” belirtilmekle birlikte, Mikail’in suçlamayı kabul etmeyerek, olay anında bahçe duvarının dibinde değil, evinin önünde babasına ait kamyonetin içinde otururken yakalandığını savunduğu, keza suça sürüklenen çocuk ...’in de Mikail’in yanında olmadığını beyan ettiği dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk ...’in gözcülük yapmak suretiyle diğer çocuk İsmail’in eylemine iştirak ettiği hususunun kesin olarak tespitine yönelik tutanak tanıklarından çocukların ne şekilde diyalog halinde olduğu sorulup sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-)Müştekiye ait iş yerinin arka bahçesinden kablo çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde müştekinin, kovuşturma aşamasındaki ifadesinde işyerinin bahçe duvarının üzerinde 50 cm yüksekliğinde demir parmaklık bulunduğunu belirtmiş ise de, olay yeri krokisi ve dosya kapsamından suç yerinin tam olarak anlaşılamaması nedeniyle mahallinde keşif yapılarak kabloların bulunduğu yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı tespit edilerek, eklenti ise suça sürüklenen çocuğun eyleminin olay tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu, eklenti olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 141/1. maddesine uyan suçu oluşturacağı, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 141. maddesi kapsamında kaldığına karar verilmesi durumunda 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri doğrultusunda TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-)Suç tarihinde 15 yaşından büyük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığı halde uygulanan maddenin 31/2 olarak yanlış yazılması,

b-)Suç tarihinde 15 yaşından büyük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığı halde uygulanan maddenin 31/2 olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11253, Karar No: 2020/3224, Tarih: 25.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/11253 E.  ,  2020/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... Köyü 183 ada 45, 53 ve 59 parsel sayılı taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Aynı kamulaştırma kapsamında dairemizden geçen dosyalar ile Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözlem dikkate alındığında, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda aralarında 1,5 kat değer farkı olduğu halde; emsal alınan taşınmazı dava konusu taşınmazdan yaklaşık 2,8 kat değerli kabul eden rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1287, Karar No: 2009/4526, Tarih: 14.04.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1287 E.  ,  2009/4526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 23 parsel sayılı taşınmazın oğlu E. adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanı ile kendisinin nüfusa ölüm kaydı düşürülerek tek mirasçı oğlu E.F. gösterilmek suretiyle alınan veraset ilamı ile intikal yaptırılarak davalılardan Ö. ve H.'a satış suretiyle temlik edildiğini, onların da diğer davalıya devir ettiklerini, sahtecilik nedeniyle tüm işlemlerin geçersiz olduğunu ileri sürerek, tapunun iptal ve tescilini istemiştir.

Davalı C.., iyiniyetli malik olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.4.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden C.G. vekili Avukat İ. E. ile temyiz edilen vekili Avukat F.D. geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden vs. vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:Dava, sahtecilik  hukuksal nedeniyle yolsuz tescile dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacının malik olduğu 23 parsel sayılı taşınmazın oğlu E.adına düzenlenen sahte nüfus cüzdanı ile ölüm kaydı düşürülerek alınan veraset ilamı ile intikal yaptırılarak davalılar Ö. ve H.'a 3.5.2006 tarihinde 87.000.-YTL. bedelle satış suretiyle temlik edildiği, onların da aynı bedelle 23.5.2005 tarihinde C.G.'a devrettikleri anlaşılmaktadır.

Gerçekten de; davacı kayıt maliki sağ olup, nüfusta yapılan işlemlerin gerçeğe aykırı olduğu, sahte nüfus kaydı ile düzenlenen ve alınan veraset ilamı ile davacıya ait taşınmazın sicil kaydının davalılar  Ö.ve H.'a onların da diğer davalıya temlik ettikleri kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki; davalılarından Ö.ve H.'ın ediniminin dayanağını oluşturan belgenin sahte olması nedeniyle yolsuz tescil niteliğinde bulunduğu tartışmasızdır.

O halde, 27.12.1939 tarih 11/60 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ilk el konumundaki davalılar H. ve Ö.'in iyi veya kötü niyetli olmasının araştırılmasına gerek bulunmadığı gibi iyiniyetli olsalar bile, sicilin illetini teşkil eden işlemlerin sahte olması sebebiyle edinimlerinin hukuken korunmasına olanak yoktur.

Oysa somut olayda, ilk el konumundakilerden edinen C. 2.el durumundadır.

O halde, 27.12.1939 tarih 11/60 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ilk el konumundaki davalılar H. ve Ö.'in iyi veya kötü niyetli olmasının araştırılmasına gerek bulunmadığı gibi iyiniyetli olsalar bile, sicilin illetini teşkil eden işlemlerin sahte olması sebebiyle edinimlerinin hukuken korunmasına olanak yoktur.

Oysa somut olayda, ilk el konumundakilerden edinen C. 2.el durumundadır.

Bilindiği üzere; tapu sicili prensiplerinden biri tescil diğeri sicilin aleniliği yani güvenilirliği bir diğeri Hazinenin kusursuz sorumluluğu sonuncusu ise tescilin geçerli bir hukuki dayanağının bulunması yani illetten mücerret olmamasıdır. Buna göre, her nekadar ara malikler ilk el olup adlarına oluşturulan sicil kaydı yolsuz tescile müstenit ise de onlardan edinen 2. el konumundaki davalının Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin; " tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya başka ayni hak kazanan 3. kişinin bu kazanımı korunur" şeklindeki öngörülen düzenlemede yer alan koşulların lehinde gerçekleşmesi halinde edindiği sicil kaydının korunması gerekeceği kuşkusuzdur.

Ne varki, mahkemece sicil intikalinin sahte işlem ve belgelere dayanması karşısında ondan sonraki edinenler yönünden Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin uygulama yeri bulunmadığının kabul edilmesi, anılan yasa hükmünün işlevsiz bırakılması sonucunu doğuracağı açıktır.

Esasen, tüm öğreti ve yargısal kararlarda da yolsuz tescille oluşan sicil kaydından edinen 2. ve sonraki eller  bakımından Türk Medeni Kanununun 1023. maddesinin koşullarının araştırılması gerekeceği kuralı sapma göstermeksizin kabul edilmiş ve benimsenmiştir.

Öyleyse, mahkemece tapu iptal tescil isteğinin kabulüne gerekçe yapılan görüş ve düşüncenin yasal olduğu söylenemez.

Buna göre, mahkemece 2. el konumundaki  C.G.'la ilgili olarak Türk Medeni Kanununun 1023. maddesi hükmü gereğince toplanan deliller çerçevesinde durumun değerlendirilerek, hasıl olacak kanaate göre bir karar  verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Öte yandan, bozma nedenine göre mahkemece değerlendirme ve irdelemesi yapılmayan hususlarda Dairenin kendisini yerel mahkemenin yerine koyarak gerekli değerlendirmeyi re'sen yapıp netice oluşturacak şekilde görüş ortaya koymasına yasal açıdan imkanın varlığı kabul edilemez. Ne zaman ki yerel mahkeme bu konuda değerlendirme yapıp bunu hükmüne esas alır, o zaman kararın temyizi üzerine Dairece yerindelik incelemesine konu teşkil edebilecektir.

Hal böyle olunca, davalıların bu yöne değinen temyiz  itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 14.4.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.