muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10059, Karar No: 2023/10615, Tarih: 01.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10059 E.  ,  2023/10615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/166 E., 2023/1078 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/296 E., 2021/257 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirkette çalıştığını, ... Şirketler Grubunun kendi bünyesindeki şirketler arası düzenleyeceği futbol turnuvalarında müvekkiline görevlendirme geldiğini, müvekkilinin 2017 yılında futbol takımına katıldığını, 19.03.2019 tarihinde saat 19:00 civarında ... fabrikası spor hareketleri bölümünde yapılan antreman esnasında bir başka işçiyle çarpışması sonucunda müvekkilinin sağ dizinin burkulduğunu ve ön çapraz bağlarının koptuğunu, müvekkilinin iş kazası tutanağı tutturamadığını, ameliyat olduğunu, sağlık sorunları sebebiyle işten çıkarıldığını, SGK'ya iş kazası için başvurulduğunu, ancak SGK'nın iş kazası tespitinin yapılmadığı cevabını verdiğini belirterek; dava konusu olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkili şirkette çalışan işçilerin futbolcu olarak işe alınmalarının söz konusu olmadığını, davacının turnuvalara gönüllü olarak katıldığını, davacı işçinin yaralanmasından müvekkili şirketin kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddine, yargılama masrafları ve avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-Davanın kabulü ile

Davacının 19.03.2019 tarihinde futbol takımının antrenmanı sırasında yaralanmasına neden olan kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13 maddesi kapsamında iş kazası olduğunun tespitine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "1-Davanın kabulü ile

Davacının 19.03.2019 tarihinde futbol takımının antrenmanı sırasında yaralanmasına neden olan kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13 maddesi kapsamında iş kazası olduğunun tespitine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1. Davalı SGK vekili istinaf sebepleri olarak; olaya maruz kalan kişinin 5510 sayılı Kanun'un 4/1 inci maddesi uyarınca sigortalı sayılması ve olayın, 5510 sayılı Kanun'un 13/1 inci maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesinin meydana gelen olayın iş kazası sayılabilmesi için her iki şartın da sağlanması gerektiğini, olaya maruz kalan kişinin sigortalı sayılması, olayın iş yerinde ve işveren tarafından yürütülmekte olan iş sebebiyle gerçekleşmesi, olay neticesinde zarar meydana gelmesi ve olay ile ortaya çıkan zarar arasında uygun illiyet bağı bulunması gerektiğini, davacı yanca, diğer davalı işveren tarafından düzenlenen futbol turnuvası için 19.03.2019 tarihinde yapılan antrenmanda, takım arkadaşı ile çarpışması sonucu sağ dizinden yaralandığı olayın iş kazası olduğunun iddia edildiğini, davacı sigortalının; davalı iş yerinde yürütülen işten bağımsız, davalı işverenin emir ve talimatı olmaksızın, gönüllülük esası ve kendi iradesi ile hareket ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, yaşanan olayın iş kazası olarak kabulünün mümkün olmadığını, netice itibariyle antrenman esnasında sigortalının yaşadığı olay, davalı işverenin organizasyon alanı içinde kalmamakla birlikte, işin yürütümü ile ilgili olmadığı gibi sigortalının yaptığı işle de bağdaşmadığını, dosyada mübrez 22.06.2021 tanzim tarihli bilirkişi heyeti raporunun 'İlgili Mevzuat Çerçevesinde Olayın Analizi ve Değerlendirme' başlıklı (D) bölümünün:

(4) numaralı alt bendinde yer alan; "... işçinin asıl görevi dışında futbol takımında da görevlendirilmesi gibi bir durum söz konusudur ..."

(6) numaralı alt bendinde yer alan; "... İşveren gönüllülük çerçevesinde şirket içinde sosyal aktivite olarak futbol müsabakası için futbol takımı oluşturmuştur ..." şeklindeki görüşleri birbiriyle çelişmesine ve hüküm kurulmaya elverişli olmamasına rağmen İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınmasının isabetsiz olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

(6) numaralı alt bendinde yer alan; "... İşveren gönüllülük çerçevesinde şirket içinde sosyal aktivite olarak futbol müsabakası için futbol takımı oluşturmuştur ..." şeklindeki görüşleri birbiriyle çelişmesine ve hüküm kurulmaya elverişli olmamasına rağmen İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınmasının isabetsiz olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf sebepleri olarak; müvekkili şirketin görevlendirme yaptığına ilişkin davacı tanıklarının beyanları dışında dosyada delil bulunmadığını, bu tanıkların beyanlarının duyuma dayalı olduğunu, tanıkların kendilerinin bizzat takımlarda yer almadığını, müvekkil şirketin çalıştırdığı işçileri futbol oynamaya zorlaması için makul bir sebep bulunmadığını, bu etkinliklerin amacının işçilerin sosyal hayatlarına renk katmak olduğunu, turnuva maçlarının mesai saatleri içinde yapıldığına ilişkin iddianın da asılsız olduğunu, kazanın gerçekleştiği yerin Arifiye'de bulunan halı saha olduğunu, iş yerinde gerçekleşmediğini, davacı ile aynı takımda oynayan tanıkların maçlara katılmanın gönüllülük esasına dayalı olduğunu belirttiklerini, müvekkili şirket tarafından verilen bir görev yada talimat bulunmadığını, antrenmanın mesai saatleri dışında yapıldığını, iş yerine gelip gitme durumunun da mevcut olmadığını, bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu, yargılama giderlerinin hazineye gelir kaydına şeklinde hüküm kurulmasının hatalı olduğunu belirterek Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davalıların istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı şirket vekili; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; isitinaf gerekçelerini yinelemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 19.03.2019 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Eldeki davaya konu olayın meydana geldiği tarih itibari ile davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesidir. Maddenin birinci fıkrasında iş kazası,

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak iş yeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak iş yeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e)Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde tanımlanarak 506 sayılı Kanun'da belirtilen iş kazası kavramı genişletilmiştir. 5510 sayılı Kanun bakımından inceleme yapıldığında sosyal güvenlik hukuku anlamında iş kazası unsurları kazaya uğrayanın 5510 sayılı Kanun anlamında sigortalı sayılması, sigortalının kazaya uğraması, sigortalının kaza sonucu bedensel veya ruhsal bir zarara uğraması ve kaza ile sigortalının uğradığı bedensel zarar arasında uygun nedensellik bağının bulunmasıdır (Güzel, A./Okur, A.R./Caniklioğlu, N.: Sosyal Güvenlik Hukuku, ... 2014, s. 417-432). 5510 sayılı Kanun'da iş kazası sayılan hâllerden (b) bendi dışında kazanın yapılan işle ilgisi aranmamaktadır. İş kazası kavramının kanunda bu şekilde geniş düzenlenmesinin sebebi sosyal güvenlik hakkının koruyucu kapsamının mümkün olduğunca genişletilmesinin amaçlanmasıdır (Süzek, S.: İş Hukuku (Genel Esaslar ve Bireysel İş Hukuku), ... 2015, s. 449).

30.06.2012 tarihli ve 28339 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "Tanımlar" başlıklı 3 üncü maddesinde iş kazası "...İşyerinde veya işin yürütümü nedeniyle meydana gelen, ölüme sebebiyet veren veya vücut bütünlüğünü ruhen ya da bedenen özre uğratan olay..." şeklinde tanımlanmıştır.

22.04.2005 tarihi itibariyle Ülkemizde de yürürlüğe giren 155 No'lu İş Sağlığı ve Güvenliği ve Çalışma Ortamına İlişkin Sözleşmesinde işyeri “işçilerin, işleri nedeniyle gitmeleri veya bulunmaları gereken ve işverenin doğrudan veya dolaylı kontrolü altında bulunan bütün yerleri kapsar” şeklinde belirtilmiştir.

22.04.2005 tarihi itibariyle Ülkemizde de yürürlüğe giren 155 No'lu İş Sağlığı ve Güvenliği ve Çalışma Ortamına İlişkin Sözleşmesinde işyeri “işçilerin, işleri nedeniyle gitmeleri veya bulunmaları gereken ve işverenin doğrudan veya dolaylı kontrolü altında bulunan bütün yerleri kapsar” şeklinde belirtilmiştir.

İş organizasyonu kapsamında işçinin işinin yapıldığı yer ile işyerinde sayılan ve bağlı yer olarak değerlendirilen yatakhane, yemekhane gibi yerlere işveren tarafından gönderilmesi, işin yürütümü ile ilgili olduğu gibi işçi işverenin otoritesi altında olduğundan ve aynı gelip gidilen yer aynı iş organizasyonu kapsamında kaldığından, her iki yer arasında gelip gittiği süre içinde uğradığı kaza iş kazası sayılmalıdır. Kısaca böyle bir kaza işverenin dolaylı kontrolü altında meydana geldiğinden iş kazasıdır. İşverenin hakimiyet ve otoritesinin devam ettiği, başka bir anlatımla hakimiyet ve otoritenin devam ettiği yerde gerçekleşen iş kazasının iş organizasyonunun kapsamı içinde olduğunun kabulü sosyal güvenlik hukukunun koruyucu amacına hizmet edecektir. (Y. HGK. 25.11.2020 tarih ve 2016/(21)10-2569 E, 2020/956 K).

Sigortalının görevle bir başka yere gönderilmesi, işyerinin bulunduğu yerleşim biriminin sınırları içinde olabileceği gibi, bir başka yer de olabilir. Her iki görevlendirmede de sigortalının işyerinden ayrıldığı andan, döndüğü ana kadar geçen zamanda ve geliş gidişi esnasında meydana gelecek olaylarda sigortalı zarara uğramış ise bu olay iş kazası sayılacaktır.

Sigortalının bir başka yerde görevlendirilmesi söz konusu ise ve görevlendirme süresi mesai saati süresinden daha uzun ise, yalnızca işin gereği olarak bulunduğu yerlerde değil, normal bir insanın günlük hayatı ve hayatın doğal akışı içinde yaptığı işler ve bulunduğu yerler dolayısıyla meydana gelen olaylar da iş kazası sayılacaktır.

3. Değerlendirme

Sigortalının bir başka yerde görevlendirilmesi söz konusu ise ve görevlendirme süresi mesai saati süresinden daha uzun ise, yalnızca işin gereği olarak bulunduğu yerlerde değil, normal bir insanın günlük hayatı ve hayatın doğal akışı içinde yaptığı işler ve bulunduğu yerler dolayısıyla meydana gelen olaylar da iş kazası sayılacaktır.

3. Değerlendirme

Dosya içeriğine göre davalı şirketin sigortalı çalışanı olarak boya montaj işçisi olarak görev yapan davacının, 19.03.2019 tarihinde, futbol antremanı esnasında geçirdiği kaza sonucunda sakatlanması sonucu ameliyat olduğu, davacının meydana gelen olayın iş kazası olduğunu, futbol turnuvasında işvereni tarafından görevlendirilmesi sonucu yer aldığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarında ağırlık olarak, fabrikada bölümler arasında ve ... şirket grubunun şirketleri arasında futbol turnuvalarının yapıldığının ifade edildiği, davacı tanıklarının ifadelerinde amirlerin sözlü emri ile turnuvaya katılımda bulunacakların belirlendiği, davalı ve kamu tanıklarının beyanlarında ise iş yerinde gönüllülük esasına göre futbol oynayanların belirlendiğinin ifade edildiği, Mahkemece işveren tarafından düzenlenen organizasyon kapsamında, davacının futbol takımında görevlendirilmesi sonucu, meydana gelen sakatlanma olayının iş kazası olduğu kabul edilmek suretiyle, karar verilmişse de Mahkemece iş kazasının gerçekleştiğine ilişkin şüpheye yer bırakmayacak şekilde yeterli bir araştırma yapılmadan, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece öncelikle, davacının futbol turnuvası öncesi antremanda sakatlanması şeklinde meydana geldiği anlaşılan olayda, davacı sigortalının işveren tarafından futbol turnuvasında görevlendirildiğine dair deliller toplanılmalı, böyle bir turnuvanın olup olmadığı, müsabakaya katılan şirketlerin bilgileri, çizelgeleri, varsa müsabaka kayıtları celp edilmeli, gerek fabrikadaki bölümler arasında, gerekse ... grubundaki şirketlet arasında futbol turnuvalarının hangi tarih itibariyle başladığı belirlenmeli, davalı şirketçe oluşturulan futbol takım kadrosunun şirket çalışanları arasından ne suretle belirlendiği, olay gününde halı saha kirası ve diğer giderlerin kim tarafından karşılandığı, davalı şirket çalışanlarının halı sahaya gidiş-gelişi için servis ve şoför tahsisinin davalı şirketçe sağlanıp sağlanmadığı, bu kapsamda davacının davalı şirketin iş organizasyonu içerisinde görevlendirilip görevlendirilmediği, kazanın meydana geldiği ileri sürülen halı sahada olay günü davalı iş yeri çalışanlarından kimlerin bulunduğu tespit edilmeli, yeteri kadar bordro tanığı re'sen belirlenerek ayrıntılı beyanları alınmalı, toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1610, Karar No: 2010/6880, Tarih: 25.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1610 E.  ,  2010/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 195 ada 1 ve 196 ada 1 parsel sayılı 4070,86 ve 2172,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazların eşi tarafından kendisine bağışlandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile davacı adına tesçillerine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların maliki olan ... tarafından geçerli bağış senedi ile davacıya bağışlandıkları kabul edilmek sureti ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı delil olarak 30.11.1979 tarihli hibe senedine dayanmıştır. senette taşınmazın zilyetliğinin de devredildiği belirtilmiş olup keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıklar taşınmazların ...’ın ölümünden sonra mirasçılarına intikal ettiğini, mirasçılar arasında taksim yapılmadığını, ancak taşınmazları davalı ...’ın fiilen zilyet ve tasarrufunda bulundurduğunu beyan etmişlerdir. Mahkemece davacı tarafından delil olarak sunulan bağış senedindeki tanıklar dinlenerek bağış tarihinde zilyetliğin de davacıya devredilip devredilmediği araştırılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için; dinlenmeyen tespit bilirkişileri ve yaşıyor olmaları halinde davacı tarafından sunulan senette imzası bulunan tanıklar ile köy muhtarı ve dinlenmeyen aza katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında, tespit bilirkişileri ve senet tanıklarından 30.11.1979 tarihinde düzenlenen bağış senedinden sonra zilyetliğin davacıya devredilip devredilmediği, zilyetliğin hangi tarihten beri ve ne şekilde kim tarafından sürdürüldüğü maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beraberce götürülecek teknik bilirkişiye keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 25.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3391, Karar No: 2018/4821, Tarih: 22.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3391 E.  ,  2018/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasında; sahte faturaların 2005 takvim yılının Aralık ayında KDV beyanında kullanılması nedeniyle suç tarihinin 21.01.2006 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1e, 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen, bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5715, Karar No: 2018/16768, Tarih: 24.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/5715 E.  ,  2018/16768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34822, Karar No: 2024/8921, Tarih: 24.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34822 E.  ,  2024/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2397 E., 2020/521 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 inci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren ... hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren iki hafta süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyanın Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.