muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3634, Karar No: 2013/4311, Tarih: 21.06.2013

Dairemizce dosyada HUMK'nın 193. maddesine uygun tahrik dilekçesi bulunmadığı gerekçesiyle dosyanın geri çevrilmesi üzerine davacı vekilince dilekçe ekinde ....06.2009 havale tarihli tahrik dilekçesi aslı sunulmuştur. Dairemizce bu dilekçenin süresinde verilip verilmediği hususunda tereddüt oluştuğundan havalenin kime ait olduğunun tespiti için dosya ikinci kez geri çevrilmiş, mahkemece, "mahkeme kaşesi üzerindeki imzanın mahkeme hakimlerine ait olmadığı, kime ait olduğunun tespit edilmediği, mahkeme olarak gönderme dilekçesi alınıp dosya içerisine konulmadan dosyanın gönderilmediği" bildirilmiştir.

... bölümü itirazının kabulüne karar verildiği tarihte yürürlükte bulunan Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliği'nin .... maddesi uyarınca, mahkemeye verilen ve gelen bütün evrak hemen reis veya hakime sunulur. Reis ve hakim tarafından havale olunduktan sonra evrak kalem şefi ve muavinine verilir.

Bu durumda mahkemece, Büyükçekmece .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce ... bölümü itirazının kabulü kararının tefhiminden itibaren HUMK'nın 193. maddesindeki on günlük sürede davacı vekilince tahrik dilekçesi verilip verilmediği Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliği'nin anılan hükmü ile birlikte değerlendirilerek araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esasına girilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

...-Bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2013 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5386, Karar No: 2016/14525, Tarih: 21.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/5386 E.  ,  2016/14525 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; zamanaşımı savunması da gözönünde bulundurulduğunda, 2003 yılı sonrasında ikili vardiya sistemine geçildiği, 1. vardiyanın 07:00-15:00, 2. vardiyanın 15:00-23:00 saatleri arasında gerçekleştiği, kış döneminde gece vardiyalarında pistin temizlenmesi amacıyla fazla çalışma yapıldığı ve bu fazla çalışmaların Ekim-Mart ayları arasında, aylık 4-5 günlük dönemde gerçekleştirildiği, haftada 1 gün çalışılmadığı da bildirilmesine göre haftada 12 saat fazla çalışma hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi ve hafta tatilinin kullandırıldığı gözden kaçırılarak hafta tatili alacağının hüküm altına alınması ve yine dini bayramların ilk iki günü çalışılmadığı açıklamasına rağmen tüm genel tatillerde çalışıldığının kabul edildiği rapora göre karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca ihbar olunan alt işverenin adının karar başlığında gösterilmemesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13105, Karar No: 2013/13652, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13105 E.  ,  2013/13652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve irtifak alanının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasında bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüş olup buna göre dava tarihi olan 2011 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2011 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2010 yılı verilerinin esas alınması,

2-Dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi raporlarında yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda objektif değer artırıcı unsur oranının %100 olacağı gözetilmeden %50 oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

3-Kamulaştırma Kanunu 27. maddesi uyarınca açılan acele el koyma dosyasında yatırılan bedel ile tespit tescil dosyasında belirlenen kamulaştırma bedeli arasındaki fark tespit edilerek fazla yatırılan miktarın davacı idareye iadesine karar verilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması,

4-Dava konusu taşınmazın 6120m²'si kapama bağ ve 2500m² kapama zeytinlik olarak değerlendirildiğine göre, taşınmazın üzerinde bulunan değişik yaş ve cinsteki ağaçların da kapama bahçe kabul edilen kısım içerisinde kalacağı ve böylece bu ağaçlara herhangi bir değer verilmeyeceği düşünülmeden bu ağaçlar için de ayrıca bedel tespit eden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

5-Dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapılmamak koşuluyla irtifak hakkı tesisine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10294, Karar No: 2014/24417, Tarih: 30.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10294 E.  ,  2014/24417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/121-2014/64

Taraflar arasındaki imar uygulanması nedeniyle davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulanması nedeniyle davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1)11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanunun geçici 6/12. maddesi uyarınca '' 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan imar uygulamalarından değer ve ipotekle teminat altına alınmakla da dahil olmak üzere her türlü alacak ve bedeller borçlu idarelerce ipotek veya uygulama tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunda belirtilen Kanuni faiz oranı uygulanmak suretiyle güncelenerek ödenir. Bu hüküm devam eden davalarında da uygulanır '' hükmü getirilmiş olup,

Bu değişiklik uyarınca taşınmazın uygulama tarihindeki niteliği esas alınmak suretiyle bedele dönüştürülen davacılar payının o tarihteki karşılğı tespit edilirken, uygulama tarihinden önce satışı yapılan yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda piyasa rayicinden sözedilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda, taraflarca, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve benzer yözüölçümlü ve uygulama tarihinden önceki satışı yapılan serbest alım ve satıma ilişkin emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre uygulama tarihi itibariyle taşınmaza değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

Yukarıda belirtilen hususlar doğrultusunda uygulama tarihindeki davacı payı karşılığının tespit edilerek bu bedele 3095 sayılı Kanunda belirtilen Kanuni faiz oranı uygulanarak dava tarihine günceleme yapılırken faiz oranlarını denetime elverişli olacak şekilde açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece faiz miktarı belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42597, Karar No: 2017/17379, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42597 E.  ,  2017/17379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24170, Karar No: 2018/9495, Tarih: 17.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/24170 E.  ,  2018/9495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/10/2018 gününde oyçokluğuyla karar verild

Taraflar arasında akdolunan ve Türkiye Voleybol Federasyonu Başkanlığı'nca da onaylanan Tip Sözleşme'nin 2. maddesinde "Sporcuya Türkiye Voleybol Ligine çıkıldığı taktirde Yönetim Kurulu'nun öngördüğü miktar olan 7.500,00 TL ödenecektir." hükmüne yer verilmiştir. Sözleşmeden açıkça anlaşılacağı gibi, prim ödeme şartı, sadece Voleybol 1. Ligine çıkılması sonucuna bağlanmış, bunun dışında, Kulübün sezonu birinci veya ikinci olarak bitirmesi suretiyle Voleybol Ligine çıkması vb. bir şart ya da başkaca herhangi bir şart Sözleşmede öngörülmemiştir. Yine Federasyon'un 26.01.2015 tarihli cevap yazısında, davalı ...'nün 2013-2014 sezonu play-off müsabakaları sonucu 3. sırayı aldığı, statü gereği ilk 2 takımın bir üst lige çıktığı, 2013-2014 sezonunda 1. Ligden çekilen takımlar olduğu, play-off müsabakalarını 3. sırada tamamlaması nedeniyle öncelikle (davalı) ... Dört Eylül Spor Kulübü'ne 1. Lige katılım hususunda teklifte bulunulduğu, (davalı) Kulüp tarafından zamanında cevap verilmemesi nedeniyle play-off müsabakalarını 4. sırada tamamlayan... Belediye Spor Kulübü'nün 1. Lige davet edildiği belirtilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 1. maddesi "Sözleşme, tarafların iradelerini karşılıklı ve birbirine uygun olarak açıklamalarıyla kurulur.", 26. maddesi "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler." hükümlerini içermektedir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 1. maddesi "Sözleşme, tarafların iradelerini karşılıklı ve birbirine uygun olarak açıklamalarıyla kurulur.", 26. maddesi "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler." hükümlerini içermektedir.

Davalı Kulübün 1. Lige katılmaya hak kazanmasıyla, davacı sporcuya prim ödenmesi için, tarafların serbest iradeleri ile kurdukları ve içeriğini oluşturdukları yukarıda bahsolunan Sözleşme'nin 2. maddesinde öngörülen sonuç ortaya çıkmıştır. Davalı Kulübün herhangi bir nedenle ya da saikle Federasyon'un 1. Lige çıkma teklifine cevap vermemiş olması, bu sonucu ortadan kaldırmaz. Aksine bir yorum, Sözleşme'nin bizatihi amacına aykırılık teşkil edecektir. Prim ödenebilmesi için Sözleşmede öngörülen sonuç ortaya çıktığına göre, davalı Kulübün davacıya prim ödeme borcu da doğmuştur. TBK'nun 646. maddesi "Bu Kanun, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun Beşinci Kitabı olup, onun tamamlayıcısıdır." hükmüne amirdir. TMK'nun 2/2. maddesi ise "Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz." şeklindedir. Davalı Kulüp, elde ettiği ve esasında Sözleşme'nin de amacını oluşturan 1. Lige çıkma hakkını, Federasyon'un teklifine süresinde cevap vermeyerek kullanmamıştır. Buna rağmen, cevap dilekçesinde ileri sürdüğü çeşitli gerekçelerle Sözleşme'nin kendisine yüklediği edimi ifadan kaçınması açık bir şekilde hakkın kötüye kullanılmasıdır. Böyle bir davranışın ise korunmaması gerekir. Davacının, 7.500,00 TL asıl alacağa ilişkin talebinin de kabulüne karar verilmesi gerekir. Temyiz incelemesine konu mahkeme kararının bu yönüyle bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/9739, Karar No: 2012/5128, Tarih: 23.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/9739 E.  ,  2012/5128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59, 40, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 5 maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2005 tarih, 2005/8-155 esas, 2005/164 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, suç tarihi 2005 yılı itibariyle 765 sayılı TCK' nın 455/1 maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırının 450 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının 489 TL olarak kabulü ile sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci paragrafındaki 489 TL adli para cezasının 450 TL olarak, kusur oranında indirim yapıldıktan sonra belirlenen ikinci paragrafındaki 183 TL adli para cezasının 168 TL olarak, takdiri indirim yapıldıktan sonra belirlenen üçüncü paragrafındaki 152 TL adli para cezasının 140 TL olarak ve neticeten hükmedilen 2.852 TL adli para cezasının 2.840 TL olarak düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25258, Karar No: 2017/5652, Tarih: 18.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/25258 E.  ,  2017/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda mahkmece davanın kabulüne dair verilen hükmünün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından yapımı üstlenilen ... ait ... İli, Menemen İlçesi, Koyundere mahallesinde kain 568 konut ve sosyal donatı işi sözleşmesi gereğince davalı şirket tarafından İnşaat Bütün Riskler ... poliçesi yapıldığını, 10/09/2012 tarihinde şantiyede meydana gelen yangın olay neticesinde yaklaşık 45-50.000,00 TL civarında maddi değeri bulunan zarar meydana geldiğini, poliçe gereğince ihbar yükümlülüğü bulunan müvekkili şirket tarafından 11/09/2011 tarihinde aracı ve müşavir ... firmalarına durumun bildirildiğini ve şantiyeye eksper gönderilerek hasar tespitinin yapılması ve zararın giderilmesinin istendiğini, ancak zararın giderilmediği ileri sürülerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 46.414,23 TL zararın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, müvekkili şirket tarafından davacı şirkete ait ... ili, Merkez ... mahallesi Menemen 568 adet konut, ticari merkezi, cami, okul, sosyal tesis ve yemekhane inşaat projesinin müvekkili şirket tarafından 3221-500 numaralı 01/03/2009 - 30/08/2010 vadeli İnşaat Bütün Riskler ... poliçesi ile sigortalandığını, 10/09/2012 tarihinde meydana gelen yangın nedeniyle 20/09/2012 tarihinde müvekkili ... şirketine yapılan ihbar sonucunda müvekkili şirket nezdinde 2012093517 sayılı hasar dosyasının açıldığını, hasar dosyasına istinaden yapılan ekspertiz ve inceleme sonucunda davacı şirketin şantiye girişindeki bekçi kulübesinin ilerisinde şantiye sahasının dışındaki otların tutuşarak rüzgarın etkisiyle yanması sonucu proje alanı dışındaki arazide bulanan Plywood kalıp tahtalarının ve palet üstünde istiflenmiş halde bulunan seramiklerin yangından hasar gördüğünü ve müvekkili şirket tarafından 05/12/2012 tarihli red mektubu ile söz konusu

hasarın ... teminatı dışında kaldığının sigortalıya yazılı olarak bildirildiğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla talep edilen tazminat miktarının fazla olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Davanın kabulü ile 40.000,00 TL tazminatın 05/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, inşaat bütün riskler ... poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Davanın kabulü ile 40.000,00 TL tazminatın 05/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, inşaat bütün riskler ... poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6102 sayılı TTK'nın 1409. maddesinin 2. fıkrasında “Sözleşmede öngörülen rizikolardan herhangi birinin ya da bazılarının ... teminatı dışında kaldığını ispat yükü sigortacıya aittir” şeklinde düzenlenmiştir. Bu durumda somut olayda, sigortalı inşaat şantiyesinde meydana gelen yangın olayının meydana gelmemesi için sigortalı tarafından gerekli önlemlerin alınmadığı yani teminat harici kaldığını ispat yükü davalı ... şirketine aittir.

Dosya kapsamına göre, davacı sigortalı ile davalı ... şirketi arasında düzenlenen inşaat bütün riskler ... poliçesi özel şartları 112 nolu klozda yangın konusunda teminat; şantiyede yangın söndürme ünitesi bulundurulması, şantiyede güvenlik koridoru oluşturulması, yangın alarm istemi olması ve şantiye sahasının çit ile çevrilmiş olması vs şartlarına bağlı tutulmuştur. ... rizikonun gerçekleştiği sigortalı inşaat şantiyesinde, şantiye alanında yangın için alarm, yangın söndürme ünitesi bulunduğuna ilişkin bilgi ve belge bulunmamaktadır. Bu halde, davacı sigortalının poliçedeki 112 nolu özel klozda belirtilen şartları yerine getirmediği ortadadır. Başka bir deyişle; ispat yükü kendisine düşen davalı ... şirketi rizikonun teminat dışında olduğunu ispat ettiği kabul edilmelidir. Bu nedenlerle Mahkemece, davanın reddi gerekirken somut olayda; davalı ... şirketi tarafından rizikonun teminat harici olduğu ve davacı şirket tarafından gerekli önlemlerin alınmamış olduğu iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle; hatalı yorum ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18.05.2017 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3616, Karar No: 2016/4597, Tarih: 29.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/3616 E.  ,  2016/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 03/07/2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Taraflar arasındaki dava hakkında ...İş Mahkemesinden verilen 13.11.2014 günlü ve 2014/123 E-2014/602 K. sayılı hüküm Dairemizin 08.04.2015 günlü ve 2015/740 Esas-2015/6553 Karar sayılı kararı ile ONANMIŞTIR. Davalı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş ise de ...İş Mahkemesi tarafından 03.07.2015 tarih ve 2014/123 E-2014/602 K sayılı ek kararı ile maddi hata itirazı ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olmakla davalı vekilince ek kararın temyizi ile maddi hata talebinin kabulüne onama kararının ortadan kaldırılmasına ve 13.11.2015 tarihli kararın şirket yararına bozulmasına karar verilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Daire kararlarında maddi hata yapıldığına dair başvuruların inceleme görevi bizzat kararı veren ilgili Yargıtay Dairesine aittir. Dairemizce verilen onama kararına karşı davalı vekilinin maddi hata talebinde bulunmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ile “maddi hata dilekçesinin, rapora itiraz ve temyiz dilekçeleri ile aynı muhtevada olduğundan bahisle 13.11.2014 tarihli kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmasından dolayı talebin reddine” dair ek kararla reddedilmesi hatalı olduğundan ...İş Mahkemesinin 03.07.2015 tarih ve 2014/123-602 E.K. sayılı ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı davalının maddi hatanın düzeltilmesi istemi incelenmelidir.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemenin 03/07/2015 tarihli ek kararının BOZULUP KALDIRILMASINA, davalının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.