muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29640, Karar No: 2014/11741, Tarih: 29.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29640 E.  ,  2014/11741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2009/758-2013/185

Taraflar arasındaki tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın TMK'nun 1007. maddesi gereğince tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın TMK'nun 1007. maddesi gereğince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; Gaziosmanpaşa Belediye Başkanlığı tarafından 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasa uyarınca 2659 ada 8 parsel sayılı 370 m² yüzölçümündeki taşınmazın 180/370 payının davacı adına tahsis edildiği, Gaziosmanpaşa Belediye Başkanlığı’nca, bu payın belirlenen 2.700.000 ETL karşılığında davacı adına tescili için Gaziosmanpaşa Tapu Sicil Müdürlüğüne müzekkere yazıldığı, dava konusu taşınmazda Gaziosmanpaşa Belediye Başkanlığı’nın 250/370 payı bulunduğu, Gaziosmanpaşa Tapu Sicil Müdürlüğü’nün 17.05.1990 Tarih 2485 yevmiye nolu işlemi ile belediye ait paydan 180/370 payın davacı adına, kalan 70/370 payın belediye adına tescili yerine, 70/370 payın davacı adına, kalan 180/370 payın belediye adına tescil edildiği, ancak davacının eline verilen tapu suretinde davacının payının 180/370 göründüğü, daha sonra yapılan imar uygulaması ile oluşan 3895 ada 12 parsel sayılı taşınmazda davacının 80/1136 oranında, Gaziosmanpaşa Belediye Başkanlığı’nın ise 148/1136 oranında paydaş olduğu anlaşılmaktadır.

4721 sayılı TMK.nun 1007. maddesinde, "Tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararlardan devlet sorumludur. Devlet zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücu eder" hükmü yer almaktadır. Tapu işlemleri kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden sıralı işlemler olup, bu kayıtlarda oluşan hatalardan devlet, TMK.'nun 1007. maddesi gereğince kusursuz olarak sorumludur.

Gaziosmanpaşa Tapu Sicil Müdürlüğü tarafından yapılan hatalı işlem nedeniyle davacının zarara uğradığı sabittir. Ancak; TMK’nun 1007. maddesi uyarınca tazminat talep edilebilmesi için uğranılan zararın başka türlü karşılanabilme olanağının bulunmaması gerekir. Davacı adına tescil edilmesi gereken payın Gaziosmanpaşa Belediye Başkanlığı adına tescil edildiği ve belediyenin bu taşınmazda halen paydaş olduğu anlaşılmaktadır. Davacının Gaziosmanpaşa Belediye Başkanlığı’na karşı tapu iptali ve tescil davası açmak suretiyle zararını giderme olanağı varken TMK’nun 1007. maddesi uyarınca tazminat talep edemez. Davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11964, Karar No: 2019/15057, Tarih: 02.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11964 E.  ,  2019/15057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümn temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nun 116/1-4, 31/2 maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün verildiği 15.10.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30270, Karar No: 2014/31361, Tarih: 25.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/30270 E.  ,  2014/31361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında mahkemenin 27.04.2009 tarihli kararıyla tarla açma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-d maddesi uyarınca 10 ay boyunca içkili yerlere, kahvehanelere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine dair verilen kararın 16.02.2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün usulüne uygun tebligatına rağmen yüklenen yükümlülüğü geçerli bir mazereti olmaksızın yerine getirmeyen sanığın kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine ilişkin kararın 5275 sayılı Kanunun 98. ve 101. maddelerine göre itiraz kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla o yer Cumhuriyet savcısının dilekçesinin itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7379, Karar No: 2018/3335, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7379 E.  ,  2018/3335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğundan TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı nev'iden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, Kanun'da belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, Ankara 2. İcra Ceza Mahkemesinin 16/10/2015 tarih ve 2015/24 E. 2015/302 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizce 2016/14604 E. sayılı dosyası üzerinden yapılan inceleme sonucu 22.03.2018 tarihinde bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8335, Karar No: 2023/7598, Tarih: 19.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8335 E.  ,  2023/7598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2001/110 E., 2010/449 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tapu iptali - terkin, el atmanın önlenmesi, yıkım ve şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; 1457 parsel sayılı taşınmazın 27.164,68 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını, ayrıca dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un değişik 2/B maddesi ile tahdit dışına çıkarılan sahada kaldığını, 2/B uygulaması ile tahdit dışına çıkarılan taşınmazların Hazine adına tescil edilmesi gerekirken şagilleri adına tescil edildiğini belirterek bu bölüme ilişkin tapu kaydının iptali ile üzerindeki yapıların kal'ine, davalıların müdahalesinin men'ine, tapu kaydındaki Mihrişah Valide Sultan Vakfına ilişkin şerhin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Dahili Davalılar ... ve ...; dava konusu taşınmazın orman ile bir ilgisinin olmadığını, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığını bildirerek davanın reddini savunmuşlardır.

2. Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Ortaca Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.12.2010 tarihli ve 2001/110 Esas, 2010/449 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın tapuda davalılar adına kayıtlı oldukları, taşınmaz üzerinde Mihrişah Valide Sultan Vakfına ilişkin şerh bulunduğu, dayanak parsellerinin tapulamasının 1954 yılında yapıldığı ve bu tarihte kesinleştiği, bu parselin 1954 yılında yapılan Kadastro çalışmaları sonucunda oluşan eski 35 vd parsellerden geldiği, parsellerin 2. defa kadastro çalışmalarına tabi tutularak 2859 sayılı Kanun ile 3290 sayılı Kanunla değişik 2891 sayılı Kanunlar uyarınca yapılan ve 1990 yılında kesinleşen 2. kadastro çalışmaları sonucu 1990 yılında yeniden tutanak düzenlenerek tespit gördüğü, bu tespitin de 09.07.1990 tarihinde kesinleştiği, davalı kayıt maliklerinden ... , ... ve ...’nün dava tarihinden önce öldükleri, ölmüş kişiye karşı dava açılamayacağı gibi mirasçılarının davaya dahil edilerek davaya devam edilmesinin de mümkün olmadığı, kaldı ki dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde kalmadığı, dava sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 üncü maddesine eklenen hüküm gereğince davanın 10 yıllık hak düşürücü süreden sonra açıldığı gerekçesiyle hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın 27.154,62 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların 3621 sayılı Kanun uyarınca Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup herkesin eşit ve serbest yararlanma hakkına sahip olduğunu, bu nedenle belirtilen kısmın tapu kaydının iptali ile kamuya terkine, taşınmaz üzerinde kalan binaların kal’ine, tapu kaydı üzerindeki Mihrişah Valide Sultan Vakfına ait şerhin kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğini, ancak eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile hüküm kurulduğunu, davanın tapu kayıt malikleri aleyhine açıldığını, bu kişilere tebligat yapılamayınca ölmüş olduklarının anlaşıldığını, daha sonra da bu kişilerin veraset ilamlarının alınarak mirasçılarının davaya dahil edildiğini, husumetin doğru kişilere yöneltilerek davanın açıldığını, 5841 sayılı çeşitli kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanun'un 2 nci maddesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümle ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’na eklenen geçici 10 uncu maddenin Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğini, bu iptal kararı ile 10 yıllık hak düşürücü sürenin eldeki davada uygulanamayacağını, davanın esastan incelenerek karara bağlanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na dayalı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazın tapusunun iptali ve kıyıya terkini ile el atmanın önlenmesi, kal ve tapu kaydındaki şerhin terkini istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın 43 üncü maddesi,

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 6 ncı maddeleri ile 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124 üncü maddesinin 3 üncü fıkrası.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın 43 üncü maddesi,

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 6 ncı maddeleri ile 28.11.1997 tarihli ve 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124 üncü maddesinin 3 üncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Muğla ili, Köyceğiz ilçesi, ... birliğinde 1954 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda dava konusu 1457 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan (eski 35, 36, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 1023, 48, 59, 50, 52, 53, 54, 44, 56, 426, 427, 684, 685, 686, 687, 688 ve 689) parsel sayılı taşınmazların 1954 yılında tespit gördüğü ve tapulama tutanaklarının 1954 tarihinde kesinleştiği, daha sonra 2859 sayılı Kanun ile 3290 sayılı kanunla değişik 2891 sayılı Kanunlar uyarınca ikinci kadastro çalışmaları sonucu 1990 yılında yeniden tutanak düzenlenerek tespit gördüğü, bu tespitin de 09.07.1990 tarihinde kesinleştiği, 1457 parsel sayılı, 52.654,68 m2 miktarlı, tarla niteliğindeki taşınmazın kadastro tesisi ile 11000/52655'er paylarla Zehra Nasuhoğlu, ... ve ..., 19655/52655 pay ile ... adına kayıtlı olup tapu kaydında Mihrişah Valide Sultan Vakfına ait şerhin bulunduğu anlaşılmaktadır.

2. Hemen belirtmek gerekir ki; kural olarak tapu iptali ve terkin davalarında husumet tapu kayıt malikine, tapu kayıt maliki ölmüş ise mirasçılarına yöneltilmelidir. Davalılar ..., ... ve ... de tapu kayıt malikleri olup bu kişilerin ölmüş olduklarının tapu kayıtlarından anlaşılamadığı, yargılama sırasında dava dilekçesinin tebliğ edilememesi nedeniyle ölmüş oldukları anlaşıldığından HMK’nın 124 üncü maddesinde de belirtildiği üzere hasmın yanlış gösterilmesinin kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığı, bu durumda kayıt maliklerinin mirasçılarının davaya dahil edilerek mirasçılara karşı davaya devam edilebileceği açıktır.

3. İşin esası bakımından ise; 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmesi doğru ise de, anılan Kanun Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.07.2011 tarihinde karar Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153 üncü maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de, 10.03.1969 tarihli, 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemeyeceği, ancak henüz devam eden uyuşmazlıkların iptal kapsamında bulunacağı kuşkusuzdur.

Bu durum karşısında, işin esasının 28.11.1997 tarihli, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre belirlenen kıyı kenar çizgisi çerçevesinde çözüme kavuşturulacağı sonucuna varılmaktadır.

Bu durum karşısında, işin esasının 28.11.1997 tarihli, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre belirlenen kıyı kenar çizgisi çerçevesinde çözüme kavuşturulacağı sonucuna varılmaktadır.

Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine dair verilen Mahkeme hükmünün, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğruluğundan söz edilemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bununla birlikte, Mahkemece dava konusu taşınmazın sit alanı içerisinde kalıp kalmadığı, kalıyor ise sit alanının nev’i ve derecesi ile sit haritası bulunup bulunmadığı hususlarının Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Müdürlüğünden sorulmadığı da anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; işin esası hakkında 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılması, ayrıca bölgeye ait sit alanı haritasının Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünden getirtilmesi, arkeolog bilirkişiden sit alanı haritası ile kadastro paftasının çakıştırılması istenilerek taşınmazın sit alanında kalıp kalmadığı hususunun kesin olarak belirlenmesi, toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazının kabulüyle hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2494, Karar No: 2014/12182, Tarih: 05.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2494 E.  ,  2014/12182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 01.11.2013 gün ve 2013/15841 Esas - 2013/18281 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair mahkemece verilen karar, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK.nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde görülmemekle birlikte;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca,

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 01.11.2013 gün ve 2013/15841 - 18281 sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, diğer davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden davanın konusu kalmadığından bir karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1) Harçla ilgili 5.bendinin tamamen çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 24,30-TL karar harcının Harçlar Kanununun 22. maddesi gereği 2/3 peşin harçtan mahsubu ile bakiye harcın talep halinde yatırana iadesine, davacı tarafça yatırılan 16,20-TL'nin davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1) Harçla ilgili 5.bendinin tamamen çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 24,30-TL karar harcının Harçlar Kanununun 22. maddesi gereği 2/3 peşin harçtan mahsubu ile bakiye harcın talep halinde yatırana iadesine, davacı tarafça yatırılan 16,20-TL'nin davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

2) Yargılama giderleriyle ilgili 6. bendinin tamamen çıkartılmasına, yerine (1.156,00-TL yargılama giderinin davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.