muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/36, Karar No: 2012/213, Tarih: 05.06.2012

Sanık Ziya önceki beyanlarını kabul ettiği mahkeme huzurunda; “Ben buradaki sanıklardan Hayrullah’ı cezaevinde tanımıştım, daha sonra ikimiz de tahliye olduk, benimle görüşmek istediğini belirtti ve görüşmelerimiz oldu. Bulgaristan'dan Türkiye'ye mal ithali yaparım, ayrıca Almanya'da da mağazalarım vardı, oraya da gerekli olduğunda Türkiye’den kumaş ve benzeri maddeler götürüyordum. Hayrullah ile görüşmelerimizde bana değişik iş alternatifleri sunuyordu, bunlarla ilgili görüşüyorduk, hatta bir tanesinde Hollanda'dan ikinci el araçların Türkiye'ye ithalini konuştuk, ancak kararname çıkacaktı, çıkmayınca ‘Bulgaristan'da satabilir miyiz’ dedi, ben de Bulgaristan'ı bilirim, satabileceğimizi söyledim, yine Bulgaristan' da Vesko diye 89 yılından beri arkadaşım olan kişi vardır. Onunla da Hayrullah' ı tanıştırdım, Hayrullah ile Vesko'nun domates, portakal ve benzeri ürünlerin gönderilmesi halinde satılıp satılmayacağı konusunda görüşmeleri oldu ancak bunların hiçbiri gerçekleşmedi hepsi konuşma düzeyinde kaldı, böyle biliyordum, ama savcılık aşamasında sorulan sorular ve daha sonra incelediğim belgelere göre benim bilgim dışında Vesko ile Sedat arasında değişik meyve ve sebze ihracatlarının yapıldığını öğrendim, bana bunları Vesko veya başka biri daha önce anlatmamıştı. Sanıklardan Okyay'ı da tanırım, kendisine Hacı olarak hitap ettiğim olmuştur, ben kendisini Hayrullah'ın şoförü olarak biliyordum, çünkü kendisini Hayrullah'ın yanında görüyordum, görmemin toplamı da 5-6 kezdir.  Yine Hayrullah'ın Sedat diye bir oğlu olduğunu biliyordum, kendisiyle bir kez bir saat kadar görüştüm, bir kez de Fransa'ya gitmek için pasaportumu konsolosluğa vermiştim onun alınması gerekiyordu makbuzu kim götürürse o alabiliyordu, işim olduğu için Okyay'a vermiştim, o alacaktı, ancak o da İzmir'e gitmiş ve makbuzu Sedat'a vermiş, pasaportumu Sedat almış, ben de ikinci kez kendisini pasaportumu alırken 5-6 dakika kadar gördüm, bunun dışında bir görüşmem olmadı, uyuşturucu maddeyle ilgim yoktur, atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Ben cezaevinde uyuşturucu suçundan yattığım sırada Hayrullah ile tanıştım”,

Sanık Okyay kolluk ve savcılık beyanını kabul ettiği duruşmada; “Ben buradaki sanıklardan Sedat 'ı tanırım, kendisiyle beraber iş yapmıştık ve arkadaşımdır, bu vesileyle babası Hayrullah' ı tanırım, yaşlı olması sebebiyle bazen arabasını kullanarak ona yardımcı olmuştum. Yine Hayrullah'ın yanında bir kaç kez Mehmet Ali ' yi görmüştüm, o nedenle kendisini tanırım.Hayrullah vasıtasıyla Ziya'yı tanımıştım, kendisi Bulgaristan' a kereste ve tekstil ihracatı yapıyordu, benim o dönemde bir kız arkadaşım vardı, babasının iç çamaşır fabrikası vardı, yurtdışına tekstil eşyası ihraç etmeyi istiyordu, ben bu nedenle Ziya ile görüşmeler yaptım ve onun Bulgaristan'daki adamlarıyla da görüşmeler yaptım, Vesko denilen şahsı Ziya'nın işlerini takip ettiği için tanırım ve görüşmelerim olmuştur, diğer sanıkları ise tanımıyorum. Ben 25 yaşında hacca gitmiştim, bu nedenle Sedat, Hayrullah ve Ziya bana Hacı diye hitap ederler ve arkadaşlarım da bana Hacı derler, benim telefon konuşmalarımda herhangi bir suç unsuru yoktur, ben 2007 yılı Mart ayında ağır bir kalp ameliyatı oldum ve bu olayların olduğu tarihte İzmir'de ailemin yanındaydım, atılı suçları kabul etmiyorum. 2004 yılından beri tek bir telefon kullanmaktayım ve bu telefonum kendi adıma kayıtlıdır ve değişmemiştir”,

Sanık Sedat mahkemede önceki beyanlarıyla uyumlu olarak; “Sanıklardan Hayrullah’ı babam olması nedeniyle, Ziya'yı da babam vasıtasıyla tanırım. Sanık 'ın ağabeyi Amerika'da Genç Türk İşadamları Derneği Temsilcisi olması sebebiyle ve ayrıca Evyap ürünlerinin işlerini takip etmesi nedeniyle Türkiye'de tanıdım ve arkadaş oldum. Daha sonra babamla Okyay tanıştılar ve onlar da arkadaş oldular. Okyay bazen ev işlerimize yardım ederdi. Ziya vasıtasıyla Bulgaristan'da bulunan Vesko ile tanıştım, Vesko yurtdışına sebze ve meyve gönderme işiyle uğraşıyordu, bize bu konuda teklifte bulundu, bizde bu konuyu görüşmek için kendisiyle bir toplantı ayarladık, ben bu konuyu babama anlatmıştım ancak bu buluşma gerçekleşmedi, daha sonra babam hakkında operasyon oldu, ben babamın durumunu öğrenmek için emniyete gittim, daha sonra yurtdışına bir kaç kez gidip geldim, bilahare benim de arandığımı duydum, ben böyle bir şey olsaydı emniyete gitmezdim ve yurtdışına gitmişken geri dönmezdim. Yurtdışına sebze ve meyve ihraç olayı ile ilgili görüşmeler olmuş ve her ne kadar o dönemde gerçekleşmemiş ise de ben bu durumu ayrıca sebze işleri yapan bir arkadaşıma anlatmıştım, o mayıs ayından sonra soğan ve karpuz ihracatını Vesko ile gerçekleştirdi, uyuşturucu ticaretiyle herhangi bir ilgim yoktur, diğer sanıkları tanımıyorum”  şeklinde savunmada bulunmuşlardır.

Sanıkların telefon konuşmalarında geçen ve yerel mahkemece uyuşturucu madde yerine şifre olarak kullanıldığı kabul edilen araba, kumaş, sebze, soğan, sarımsak, limon, portakal, domates, mandalina, fasulye vb… ticareti ve ihracatı yaptıklarına dair herhangi bir bilgi, belge, gümrük beyannamesi, vergi levhası veya fatura elde edilemediği gibi sanıklar tarafından da gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında bu tür bir belge sunulmamıştır.

5237 sayılı TCY’nın “Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti” başlıklı 188. maddesinin konumuza ilişkin olan 3, 4 ve 5. fıkraları;

“(3) Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(4) Uyuşturucu veya uyarıcı maddenin eroin, kokain, morfin veya bazmorfin olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Yukarıdaki fıkralarda gösterilen suçların, suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır” şeklinde düzenlenmiştir. Maddenin 5. fıkrasında, diğer fıkralarda gösterilen suçların, suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hali, ağırlatıcı bir neden olarak öngörülmüş, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme ve örgüte üye olma suçları ise anılan Yasanın “Suç işlemek amacıyla örgüt kurma” başlıklı 220. maddesinde,

“(1) Kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla örgüt kuranlar veya yönetenler, örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli olması halinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ancak, örgütün varlığı için üye sayısının en az üç kişi olması gerekir.

(2) Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olanlar, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” biçiminde düzenlenmiştir.

Bu madde anlamında bir örgütün varlığından sözedebilmek için; en az üç kişinin, suç işlemek amacıyla hiyerarşik bir ilişki içerisinde, devamlı olarak amaç suçları işlemeye elverişli araç ve gerece sahip bir şekilde bir araya gelmesi gerekmektedir.

Tanımdan da anlaşılacağı üzere suç işlemek için örgüt kurmak suçundan bahsedilebilmesi için,

a) Üye sayısının en az üç veya daha fazla kişi olması gerekmektedir.

b) Üyeler arasında gevşek de olsa hiyerarşik bir bağ bulunmalıdır. Örgütün varlığı için soyut bir birleşme yeterli olmayıp, örgüt yapılanmasına bağlı olarak gevşek veya sıkı bir hiyerarşik ilişki olmalıdır.

Tanımdan da anlaşılacağı üzere suç işlemek için örgüt kurmak suçundan bahsedilebilmesi için,

a) Üye sayısının en az üç veya daha fazla kişi olması gerekmektedir.

b) Üyeler arasında gevşek de olsa hiyerarşik bir bağ bulunmalıdır. Örgütün varlığı için soyut bir birleşme yeterli olmayıp, örgüt yapılanmasına bağlı olarak gevşek veya sıkı bir hiyerarşik ilişki olmalıdır.

c) Suç işlemek amacı etrafında fiili bir birleşme yeterli olup, örgütün varlığının kabulü için suç işlenmesine gerek bulunmadığı gibi, işlenmesi amaçlanan suçların konu ve mağdur itibarıyla somutlaştırılması bazen mümkün olmakla birlikte, zorunluluk arz etmemektedir. Örgütün faaliyetleri çerçevesinde suç işlenmesi halinde, fail, örgütteki konumuna göre, üye veya yönetici sıfatıyla cezalandırılmasının yanında, ayrıca işlenen suçtan da cezalandırılacaktır.

d) Örgüt niteliği itibarıyla devamlılığı gerektirdiğinden, kişilerin belli bir suçu işlemek veya bir suç işlemek için bir araya gelmesi halinde, örgütten değil ancak iştirak iradesinden söz edilebilecektir.

e) Amaçlanan suçları işlemeye elverişli, üye, araç ve gerece sahip olunması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ve tüm dosya içeriği karşısında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanıklar Sedat, Ziya ve Okyay’ın haklarındaki mahkûmiyet hükümleri kesinleşen ve uyuşturucu madde ticareti suçundan sabıkası bulunan sanık Hayrullah tarafından uyuşturucu madde ticareti yapmak amacıyla kurulan ve yönetilen TCY’nın 220. maddesi kapsamında gerekli ve yeterli unsurları taşıyan suç örgütüne diğer sanıklar Zülfü ve Mehmet Ali ile birlikte üye oldukları, adı geçen sanıklarla birlikle kendilerine örgüt tarafından verilen görevler çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti suçunu işledikleri ve olay tarihinde sanık Hayrullah liderliğindeki bu örgütün uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği sırada yukarıda ayrıntısı verilen miktarda eroinin ele geçirildiği anlaşıldığından, dosya içeriğindeki tüm bu kanıtlara göre sanıklar Sedat, Okyay ve Ziya’nın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olarak bu örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediklerinin kabulü gerekmektedir.

Sanıkların telefon konuşmalarında uyuşturucu maddeden sözedilmeyip onun yerine araba, kumaş, sebze, soğan, sarımsak, limon, portakal, domates, mandalina, fasulye, demir, bakır gibi şeylerin ticaretinden bahsedilmekte ise de, uyuşturucu madde ticareti suçunun işlendiği sabit kabul edilen ve kesinleşen başka dosyalardaki telefon konuşmalarında da benzer şifreli kelimelerin kullanıldığı bilinen bir gerçektir. Kaldı ki uyuşturucu madde ticareti suçundan sabıkası bulunan ve bu suçtan cezaevinde uzun süre kalan sanık Hayrullah tarafından kurulan ve yönetilen bir suç örgütünün, uyuşturucu madde ticareti suçunu işlerken yaptığı telefon görüşmelerinde açıkça uyuşturucu madde isimlerinden sözetmesini beklemek yaşamın olağan akışına da uygun düşmemektedir.  Bununla birlikte, yasal zeminde ticaret yapan kişilerin, alım satımını yaptıkları şeylerin ismini, miktarını, fiyatını açıkça konuşmaları normal ve beklenen bir davranış iken, sanıkların yaptıklarını iddia ettikleri ticari faaliyeti oldukça karmaşık ve şifreli kelimelerle icra etmeye çalışmaları, miktar ve birim fiyata ilişkin kavramları kullanmamaları da anlaşılır olmaktan uzaktır. Ayrıca telefon konuşmalarına göre yoğun bir biçimde uyuşturucu madde ticareti yaptıkları ve yurtdışına ihraç etme gayreti içinde bulundukları anlaşılan sanıkların iddia ettikleri gibi, bu konuşmaların normal alım satım işlemine ilişkin olması halinde bunlara ait fatura, gümrük beyannamesi, vergi levhası vb. belgeleri sunmaları gerekirken sunamamaları da savunmalarını çürütmektedir. Diğer taraftan sanık Hayrullah’ın müdafii huzurunda savcılıkta ve sulh ceza mahkemesindeki sorgu ifadelerinde, olay günü ele geçen uyuşturucu maddeyi sanık Okyay’ın temin ederek kendisine teslim ettiği şeklindeki beyanı da göz ardı edilmemelidir.

Uyuşmazlığa konu diğer sanık Abbas’a gelince;

Latince “in dubio pro reo” olarak ifade edilen ve masumiyet (suçsuzluk) karinesinin bir uzantısı olan “şüpheden sanık yararlanır ilkesi” ceza yargılaması hukukunun evrensel nitelikteki önemli ilkelerinden biridir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. Yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir.

Uyuşturucu madde ticareti suçundan sabıkası olan sanık Abbas’ın hakkındaki hüküm kesinleşen sanıklardan Mehmet Ali ile yaptığı çok sayıda telefon konuşması nedeniyle uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği yolunda kuşku bulunmakta ise de, bu sanığın sanık Mehmet Ali ile yaptığı sayıca çok ancak diğer sanıklardan farklı olarak içeriğinde sadece buluşmaya ilişkin konuşmalar dışında başka kanıtın olmaması ve diğer sanıklarla irtibatının saptanamaması karşısında, atılı suçun kuşku boyutunda kaldığı ve sübuta ermediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla;

Sanıklar Sedat, Okyay ve Ziya hakkındaki örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti ve suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma suçlarından kurulan yerel mahkeme direnme hükmü isabetli olduğundan onanmasına,

Sanık Abbas Alkan hakkındaki direnme hükmünün ise, uyuşturucu madde ticareti suçu sübuta ermediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına,

Karar verilmelidir.

Sanıklar Sedat, Okyay ve Ziya hakkındaki çoğunluk görüşüne katılmayan on Genel Kurul Üyesi; yerel mahkeme direnme hükmünün bozulması gerektiği düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2010 gün ve 304-113 sayılı direnme hükmünün;

a-) Sanıklar Sedat, Okyay ve Ziya hakkındaki örgüt faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti ve suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma suçları yönünden usul ve yasaya uygun bulunduğundan ONANMASINA,

b-) Sanık Abbas yönünden ise sanığın beraatına karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2012 günü yapılan müzakerede, tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak, sanıklar Sedat, Okyay ve Ziya hakkında oyçokluğu, sanık Abbas hakkında ise oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1062, Karar No: 2013/6596, Tarih: 02.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1062 E.  ,  2013/6596 K.**

* MURİS MUVAZAASINA DAYALI TAPU İPTALİ VE PAY ORANINDA TESCİL

* MİRAS BIRAKANIN GERÇEK İRADESİ

* TAPU KANUNU (2644) Madde 26

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 237

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 706

**"İçtihat Metni"**

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, tetkik hakiminin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve pay oranında tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakan İsmail'in 2246 parsel ile 38 parsel sayılı taşınmazları ile 2244 parsel sayılı taşınmazdaki 2/3 payını davalı kızı Ayşe'ye, 272 parsel sayılı taşınmazını davalı torunu Nurettin'e, 2197 parsel sayılı taşınmazını ise davalı torunu Ersöz'e satış suretiyle devrettiği, miras bırakanın 27.03.2007 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak 1996 tarihinde evlendiği ikinci eşi Kadriye ile 1984 yılında ölen ilk eşi Hafize'den olma çocukları olan davacılar, davalı Ayşe, dava dışı çocukları Reşat, Firdevs ile kendisinden önce 1987 yılında ölen kızı Ürkuş'un oğlu olan torunu Nurettin'in kaldığı, davalı Ersöz'ün mirasçılardan Reşat'ın oğlu olduğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, çekişme konusu taşınmazların davalılara temliklerinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, davalılar ise miras bırakanın davacılar ile dava dışı bir kısım mirasçısına da yer verdiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanununun 213. maddesi (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237. maddesi) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, gerek dosyaya yansıyan kayıt ve belgelerden ve gerekse tanık beyanlarından; miras bırakanın eşi Hafize'nin 1984 tarihinde öldüğü, son eşi Kadriye ile 30.10.1996 tarihinde evlendiği, murisin davalı mirasçıları Ayşe ve Nurettin'e temlik ettiği taşınmazlar dışında, dava dışı 21,738, 740,1352,1411 ve 1475 parsel sayılı taşınmazlarını 31.08.1984 tarihinde 1/3'er pay olarak ölünceye kadar bakım akti ile davacı çocukları Ali ve Akif ile dava dışı oğlu Reşat'a, yine dava konusu 2244 parsel sayılı taşınmazın dava konusu yapılmayan 2/3 payını 05.08.1993 tarihinde dava dışı kızı Firdevs'e satış suretiyle devrettiği gözetildiğinde, miras bırakanın gerçek amacının mirasçılarından mal kaçırmak olmayıp mal varlığını o tarihte mevcut olan mirasçıları arasında paylaştırmak olduğunun kabulü gerekir.

Öte yandan, tanık olarak dinlenen Halil ile Reşat'ın; miras bırakan tarafından davalı Ersöz'e yapılan satışın gerçek olduğu yönündeki anlatımları dikkate alındığında, torun Ersöz'e devredilen 2197 parselin temlikinin de muvazaalı olmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalılar vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14319, Karar No: 2012/901, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14319 E.  ,  2012/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; taşınmazın tapu kaydında “1. derece sit alanında bulunduğu ve korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı” şerhi bulunduğu, ancak dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapım tarihi, bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve doğal sit alanı içinde kalıp kalmadığı da araştırılarak sonucuna göre 2863 sayılı Yasa, TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7430, Karar No: 2022/2277, Tarih: 14.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7430 E.  ,  2022/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... 1. Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... 1. Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmakla, aynı Dairenin 10.02.2021 tarihli ek kararıyla, temyiz isteminin reddine karar verilmiş ve ... bu ek karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Ek. 5. maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında ... İli ... İlçesi ... (...) Mahallesi çalışma alanında bulunan 294 ada 1 parsel sayılı 39.504.943,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, orman vasfıyla Hazine adına tespit edildikten sonra yargılama sırasında 2/B uygulaması ile tapu kaydının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi yazılarak 294 ada 679 parsel ve 36.444.645,24 metrekare yüzölçümü ile orman olarak tescil edilmiştir.

Davacı ..., dava konusu taşınmazın bir bölümünün fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak tespitin iptali ile adına tesciline kabul görmemesi halinde 2/B olarak orman sınırlarını çıkarılarak zilyedi olduğunun tespiti istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... ve arkadaşları taşınmazın başka bölümlerinin kullanımlarında olduğundan 2/B olarak orman sınırları dışına çıkarılması istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın mahkemenin görevsizliği sebebiyle usulden reddine karar verilmiş; hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı ... vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmakla, aynı Dairenin 10.02.2021 tarihli ek kararıyla, temyiz isteminin reddine karar verilmiş ve ... bu ek karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına göre, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nin 362/(1 )-c maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ... vekililin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ek kararın ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.