muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25151, Karar No: 2013/18503, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25151 E.  ,  2013/18503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın 29/11/1996 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22/01/2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8990, Karar No: 2014/7912, Tarih: 20.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8990 E.  ,  2014/7912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 08/03/2012 tarihinde davalı...'ün sürücü ve maliki olduğu aracı ile davacının idaresindeki araca çarpması sonucunda yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, araçta meydana gelen hasarın ... 8.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/24 D.İş sayılı dosyasıyla tespit ettirildiğini, davalı...sigorta'nın 22.595,70TL maddi zarardan sorumlu olmak kaydı ile 23.000,00TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı sürücü ve davalı aracının sigorta şirketinden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...A.Ş. kazanın meydana gelmesinde kusurun davacıda olduğunu, istenilen tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının hastane masraflarına ilişkin talebinin feragat nedeni ile reddine, maddi tazminata ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 7.000,00 TL tazminatın davalı...için kaza tarihi olan 08/03/2012, davalı sigorta şirketi için temerrüt tarihi olan 05/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken, müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ve manevi tazminat talebinin kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...ten 08/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 20.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/981, Karar No: 2023/3189, Tarih: 25.05.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/981 E.  ,  2023/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/250 E., 2021/64 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Dairece, İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiş, davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine ise onama kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların vakfedenin soyundan geldiğini ileri sürerek davacıların ...'ta kurulu Mazbut ... ... Binti ... Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2014/628 Esas, 2016/178 Karar ... kararıyla; davanın kabulü ile davacıların ...'ta kurulu ... ... ... ... (... ...) Vakfının evladı olduklarının tespitine ve vakfiye şartlarına göre vakfın galle fazlasından faydalanmalarına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire'nin 13.09.2018 tarihli ve 2017/8541 Esas, 2018/15649 Karar ... kararıyla; hükmün onanmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

4. Daire'nin 05.03.2019 tarihli ve 2019/376 Esas, 2019/2306 Karar ... kararı ile; vakfiye yerine kaim 1926 tarihli ilama göre galle fazlası için batın şartı olduğu, nüfus kayıtları, evlat listeleri ile birlikte davacıların batınlarının belirlenmesi ve davacılara göre ön batında evlat olup olmadığının tespiti için İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

4. Daire'nin 05.03.2019 tarihli ve 2019/376 Esas, 2019/2306 Karar ... kararı ile; vakfiye yerine kaim 1926 tarihli ilama göre galle fazlası için batın şartı olduğu, nüfus kayıtları, evlat listeleri ile birlikte davacıların batınlarının belirlenmesi ve davacılara göre ön batında evlat olup olmadığının tespiti için İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamı sonrası nüfus kayıtları, vakfın evlat listesi ve diğer belgeler üzerinden yapılan inceleme sonucu sunulan bilirkişi raporu gereği davacılara göre üst batında sağ evlat olmadığının tespit edildiği gerekçesi ile davacılar ... ... ve ... ...'un ... ... Vakfı evladı olduklarının tespiti ile ön batında bulunmaları sebebi ile vakfın galle fazlasına müstahak olduklarının tespitine, yargılama devam ederken vefat eden davacılardan ..., ... ... ve ... yönünden davanın konusuz kalması sebebi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, davacılar yönünden batın şartının gerçekleşip geçekleşmediğinin araştırılmadan karar verildiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 5737 ... Vakıflar Kanunu'nun (5737 ... Kanun) 3, 6, 7 ve 75 inci maddeleri, Vakıflar Yönetmeliğinin 23, 28, 53 ve 55 inci maddeleri, 24.02.1943 tarihli ve 1942/27 Esas, 1943/11 Karar ... Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,30 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3216, Karar No: 2010/4358, Tarih: 13.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/3216 E.  ,  2010/4358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık bir adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece taşınmazın satılarak ortaklığının giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Bu davalarda davalı da davacı gibi aynı haklara sahiptir. Bu nedenle davacının satış suretiyle paylaşma istemesi davalıların aynen paylaşma istemesine engel teşkil etmez.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davalarında mahkemece malın aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilebilmesi için taşınmazın yüzölçümü, niteliği, pay ve paydaş sayısı ile imar mevzuatına göre aynen bölüşmenin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Taşınmazın önemli ölçüde bir değer kaybına uğraması söz konusu ise aynen bölünerek paylaştırılmasına karar verilemez. Keza paydaşlar rıza göstermedikleri takdirde taşınmazın bir bölümü paylı bırakılamaz.

Aynen bölünerek paylaştırmanın (taksimin) mümkün olması durumunda bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi halinde eksik değerdeki parçaya para (ivaz) eklenerek denkleştirme sağlanır. Davada paydaşlar arasında anlaşma olmadıkça hakim kendiliğinden bazı taşınmazların bir kısım paydaşlara, kalanın diğer paydaşlara verilmesi şeklinde aynen bölünerek paylaştırmaya karar veremez.

Aynen bölünerek paylaştırma (taksim) halinde teknik bilirkişiye ifraz (taksim) projesi düzenlettirilerek bu projeye göre taşınmaz Belediye veya mücavir alan hudutları içerisinde ise Belediye Encümeninden karar alınmak suretiyle belediyeden, Belediye dışında ise İl İdare Kurulundan İmar Yasası ve Yönetmeliğine göre bölüşmenin (taksimin) mümkün olup olmadığı sorulur. İfraz projesinde kimlere nerelerin verileceği konusunda paydaşlar anlaşamazlar ise hakim huzurunda kura çekilerek belirlenir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Onay makamından olumsuz cevap gelmesi halinde paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; mahkemece 26.12.2007 tarihli ilamla dava konusu ... no’lu parselin hazırlanan ifraz projesi doğrultusunda aynen taksimine karar verilmiş, verilen karar Dairemizin 2008/2955 Esas – 2008/5189 Karar no’lu ilamıyla yukarıda belirtildiği şekilde taksim projesine göre taksiminin mümkün olup olmadığının onay makamı olarak il idare kurulu veya belediye encümeninden sorulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen taksim projesi ilamla belirtildiği şekilde onay makamı olan il idare kurulu veya belediye encümeni yerine Silivri Belediye Başkanlığı plan ve proje müdürlüğüne gönderilmiş ve belediye başkan yardımcısı tarafından verilen cevaba istinaden taşınmazın aynen taksiminin mümkün olmadığı gerekçesiyle satılarak ortaklığının giderilmesine karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Mahallinde yapılan keşif sonucu bilirkişilerce hazırlanan taksim projesi yukarıda belirtildiği şekilde taşınmaz belediye ve mücavir alan hudutları içerisindeyse Belediye Encümenine, taşınmaz belediye dışındaysa İl İdare Kurulu’na gönderilerek bu projeye göre aynen taksimin mümkün olup olmadığının sorulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6264, Karar No: 2020/8426, Tarih: 15.12.2020

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2019/6264 E.  ,  2020/8426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'un 16.08.2013 tarihinde ... Sigorta A.Ş tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olan traktörle kaza yaparak vefat ettiğini, müvekkillerinin babasının davalı ... ile yaptığı 05.07.2013 tarihli ... Traktör Genişletilmiş Kasko Sigorta Poliçesinde, sigortalı araçla kaza yaptığı taktirde 10.000,00 TL ölüm tazminatı ödeneceğinin poliçede belirtildiğini, müvekkilerinin paranın ödenmesi için sigorta şirketine ve bankaya başvurduğunu ancak başvuralarının reddedildiğini, müvekkillerinin murisinin çiftçi kredisi kullandığı ve sigorta yapıldığı, poliçenin taksitlerini ödediğini, müvekkillerinin babasının kaza yaptığı 16.08.2013 tarihi itibariyle kasko sigorta poliçesinin süresinin henüz dolmadığını, bankaların yasal mevzuatları gereği verdiği her çiftçi kredisinde kasko sigortası yapmak ve kredi taksitinden önce de kasko primini almak zorunda olduklarını beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kasko sigorta poliçesinde belirtilen 10.000,00 TL ölüm tazminatının muaccel olduğu tarih itibariyle hesaplanacak en yüksek banka mevduat faziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, iddia sevunma, toplanan delillere göre 10.000,00 TL ölüm tazminatının 17/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 11/06/2004 tarih, 2014/691-662 sayılı veraset ilamına göre miras payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarfından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 512,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 15/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/747, Karar No: 2013/12244, Tarih: 18.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/747 E.  ,  2013/12244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve 3621 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza demir profil üzeri ahşap iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; 5841 sayılı Yasa ile TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklikte gözetilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapının belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanununun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.