muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18969, Karar No: 2015/27049, Tarih: 17.06.2015

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanıklar resmi nikahlı evli iken sanık ...'ın vefat eden babasından kalan yetim aylığını alabilmek için sanık ...'tan 25/11/2009 tarihinde boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20526, Karar No: 2017/37114, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20526 E.  ,  2017/37114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8191, Karar No: 2012/11874, Tarih: 30.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8191 E.  ,  2012/11874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden malik oldukları 1381 parsel sayılı taşınmazı davalının haksız olarak kullandığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, müdahale olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalı tarafından süresinden sonra temyiz edilmiş olup, mahkemece temyiz isteğinin HUMK'nun 432 maddesi gereğince süreden reddine ilişkin olarak Ek Karar verilmiştir.

Ek Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davanın kabulüne dair mahkemenin 22.12.2011 günlü kararının davalıya 03.02.2012 tarihinde tebliği edildiği ve kararın 13.03.2012 tarihinde temyiz edildiği gerekçesiyle 22.03.2012 günlü ek kararla temyiz isteğinin reddine karar verildiği ve anılan bu kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Ne varki, davalıya yapılan karar tebliğine ilişkin tebliğat evrakının Tebligat Kanununun 21. maddesine uygun olmadığı, tebligat evrakında haber verilen komşu isminin yazılı bulunmadığı görülmektedir.

Öyleyse, mahkemece ek kararla davacının temyiz isteğinin reddedilmiş olması doğru değildir.

O halde, öncelikle mahkemenin 22.03.2012 tarih, 2011/115 E. 2011/353 K. sayılı ek kararının ortadan kaldırılmasına karar verilerek, davalının temyiz itirazları incelendi. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 423.85.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1246, Karar No: 2012/8478, Tarih: 03.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1246 E.  ,  2012/8478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, dahili davalılar ... ve Evren Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Mut Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.10.2011 gün ve 492/537 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili mevki ve sınırları dava dilekçesinde belirtilen ve kadastro çalışmaları sırasında tapulama harici bırakılan tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza vekil edenin nizasız fasılasız yirmi yıldan fazla bir zamandan beri malik sıfatıyla zilyet olduğunu, taşınmazda meyve ağaçlarının bulunduğunu açıklayarak taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve özel mülkiyete konu olmayan yerlerden olduğunu zilyetlik iktisabının mümkün olmadığını açıklayarak davanın reddine, taşınmazın MK.nun 713/6.maddesi gereğince Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Köy Temsilcisine usulüne uygun tebligat yapılmış, davalı köy temsilcisi keşif sırasında taşınmazın davacının murisi İbrahim'e ait olduğunu, ondan da miras yoluyla davacıya intikal ettiğini, taşınmazın Ermenek Çayına sınır olduğunu, davacı tarafından ekildiğini, taşınmazın davacıdan başka hak sahibi bulunmadığını açıklamıştır.

Mahkemece, davacı yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu benimsenerek davanın kabulü ile 04.02.2010 tarihli kroki ve raporda A harfiyle mavi renkli kalemle boyalı olarak gösterilen toplam 1840,57 m2’lik taşınmazın davacının mülkiyetinde bulunduğunun tespitine, Hazinenin talebinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve imar ihya sebeplerine dayanarak MK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17 maddeleri gereğince açılan tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu benimsenerek davacının mülkiyetinin aidiyetine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır.

Davaya konu taşınmaz Evren Köyünde 22.11.1976 tarihinde başlayan ve 11.01.1980 tarihinde bitirilerek 16.05.1980 tarihinde kesinleşen kadastro çalışmaları sırasında Ermenek Çayı yatağı altında kalmış olabileceğinden tespit ve tescil harici bırakılmıştır. 13.12.2010 tarihli bilirkişi raporunda, 1840,57 m2’lik yüzölçümlü taşınmazın tapu kadastro çalışmaları sırasında tapulama harici bırakıldığı orman sayılmayan yerlerden olduğu en eski tarihli memleket haritası ve stereoskopik olarak incelenen 1956 yılı hava fotoğraflarına göre öncesinin orman olmadığı 1987 yılı hava fotoğraflarından üretilmiş ve 1990 yılında baskısı yapılmış olan memleket haritasında, yaklaşık 1/3 nün meyve bahçesi simgeli alanda, geriye kalan kısmının “ kumluk” olarak gösterilen alanda ve Ermenek Çayı içerisinde kaldığı, 1988 tarihli hava fotoğraflarının incelenmesinde üzerinde orman ağaç ve ağaççıklarının bulunmadığı belirtilmiştir. 30.12.2010 tarihli ziraat bilirkişisi Hakan Yüksel tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın 613,52 m2'lik kısmının Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı kadim tarım arazisi olduğu, geriye kalan kısmının Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, emek ve masraf sarfedilerek imar ve ihya edildiğine dair herhangi bir bulguya rastlanılmadığı belirtilmiştir. Bilirkişi Mehmet Akpınar tarafından düzenlenen 11.10.2011 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın Ermenek Çayına sınır olduğu belirtilmiştir. Mut Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/40 değişik iş sayılı iş dosyasına rapor ibraz eden bilirkişi Mehmet Sivas tarafından düzenlenen 18.08.2010 sayılı rapora göre taşınmaz içerisinde kırk adet onbeş yaşında kayısı ağacı, altı adet üç yaşında kayısı ağacı, iki adet onbeş yaşında erik, altı adet iki yaşında nar ağacı, onyedi adet on beş yaşında asma ağacı, iki adet beş yaşında incir ağacı bulunduğu belirtilmiştir. Yargılama sırasında dinlenen tanık ve mahalli bilirkişiler, taşınmazın davacının murisi İbrahim'e kaldığı, tarımsal amaçlı ürünler ekilip biçildiği, babasından davacıya bağış suretiyle intikal ettiğini beyan etmişler ise de, delil tespiti dosyasındaki ziraat bilirkişi raporuna göre taşınmazda bulunan ağaçların yaşının 2-15 olduğu, memleket harita ve hava fotoğrafı gibi belgelere dayalı olarak düzenlenen 13.12.2010 tarihli bilirkişi raporu ile ziraat bilirkişisi Hakan Yüksel tarafından düzenlenen rapora göre taşınmazın 2/3 nün kumluk niteliğinde Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu, imar-ihya edilmediği anlaşıldığından belgelere dayalı olarak hazırlanan bilimsel nitelikli bu bilirkişi raporlarına değer verilerek taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu kabulü gerekirken takdiri niteliğindeki yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına değer verilerek davanın kabulüne karar verilmesi dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Kadastro Kanununun 16/c ve MK.nun 715 ve 999. maddelerine göre Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler gibi tarıma elverişli olmayan yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi olmadığı gibi bu yerlerin tapu kütüğüne tescili ve özel mülkiyete konu olmaları olanaklı değildir. Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1992 tarihli ve 1992/14-395 Esas, 1992/559 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunun yerin tapuya tescili mümkün bulunmamaktadır. Somut olayda davaya konu taşınmazda Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kumluk niteliğinde olduğundan niteliği itibariyle kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesi mümkün olmayan yerlerden olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Davalı Hazinenin temyiz itirazları tüm bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11568, Karar No: 2015/21530, Tarih: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11568 E.  ,  2015/21530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2014

NUMARASI : 2014/329-2014/820

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21256, Karar No: 2013/25583, Tarih: 24.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/21256 E.  ,  2013/25583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2012/330-2013/343

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda; Mahkemece düzenlenen 14.12.2012 tarihli tensip zabtı davacıya dava dilekçesinde bildirdiği"Habibler ...../ ... "adresinde tebliğ edildiği ancak daha sonra 01.04.2013 tarihli ön inceleme duruşması için çıkartılan tebligatın ise "Muhatap gösterilen adreste soruldu. İsmen tanınmıyor. Habipler Mahallesi ...beyanına göre Habipler Mahallesinde bu isimde birinin ikamet kaydı bulunmayıp tanınmadığından merciine iade" denilmek suretiyle iade olunduğu, dolayısıyla davacıya ön inceleme duruşması için yöntemince yapılmış bir tebligat olmadan taraflarca takip edilmeyen davanın HMK 150/1-5, 320/4 maddeleri gereğince 3 ay süresi içerisinde yenilenmediği takdirde açılmamış sayılmasına karar verilmek üzere işlemden kaldırılmasına, 02/07/2013 tarihinde de işlemden kaldırılan bu dava dosyası süresi içerisinde yenilenmediğinden davacının davasının HMK 150/1-5 ve 320/4 maddeleri gereğince açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İşlemden kaldırılma ve davanın açılmamış sayılamasına karar verilmesi müessesesinin düzenlendiği "Tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması" başlıklı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesine göre;

(1) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.

(2) Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.

(3) Duruşma gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hâllerde gün tespit ettirilmemişse, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle dosya işlemden kaldırılır.

(4) Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.

(5) İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

(6) İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır.

(7) Hangi sebeple olursa olsun açılmamış sayılan davadaki talep dahi vaki olmamış sayılır.”

Yine, 6100 sayılı Kanunun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nun 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Anılan hususların uygulanabilmesi için, her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan bilgiler ışığında, Mahkemece, duruşma gününün davacıya usulüne uygun şekilde tebliğ edilip duruşma gün ve saatinden haberdar edilmemesine karşın, HMK’nun 150. maddesine aykırı olacak şekilde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilerek, üç aylık yasal süre içerisinde yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına yönelik hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23602, Karar No: 2019/20305, Tarih: 05.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/23602 E.  ,  2019/20305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Temizlik Ltd. Şti. - ... Ltd. Şti Adi Ort. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılara ait işyerinde çalışırken iş akdinin neden belirtilmeden feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, dava konusu alacak kalemleri bakımından davalı şirketin sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde davalı Dragon Temizlik İnş. Ltd. Şti.-MNA Ltd. Şti. adi ortaklık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... Temizlik İnş. Ltd. Şti.-... Ltd. Şti. adi ortaklık olarak adi ortaklığa yöneltilmiş, dava dilekçesi adi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan şirketlere tebligat yapılması için süre verilmeli bu şekilde taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek adi ortaklık aleyhine hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11655, Karar No: 2023/11532, Tarih: 21.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/11655 E.  ,  2023/11532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/151 E., 2023/129 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 12.950 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.