muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13663, Karar No: 2025/1072, Tarih: 04.02.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli kararı ile; dava konusunun davacının sendika üyesi bulunduğu ... Sendikası ile Kamu-İş Sendikası arasında imzalanan 14. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 4. maddesinde yer alan "… bu işçilerin brüt çıplak ücretleri iş bu toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başladıkları tarih itibariyle aynı kıdemdeki emsali işçilerin; aynı kıdemde emsali işçi olmaması durumunda en yakın kıdemdeki emsali işçilerin ücretlerinden düşük olmayacaktır. Bu işçilere uygulamanın yapıldığı dönem için ayrıca ücret zammı yapılmayacaktır. Emsal mukayesesinde devirle gelen işçiye Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından verilen görev dikkate alınacaktır. Devirle gelen işçilerin işe giriş tarihi hususunda (Sadece bu fıkranın uygulaması bakımından) devreden kamu işverenindeki kıdemi esas alınır..." hükmünün uygulanması noktasında olduğu, dosyada yer alan belgelerden davacının ... Sendikası üyesi olduğu ve söz konusu toplu iş sözleşmelerinden yararlanma hakkı bulunduğu, davacı tarafça davacıya emsal nitelikte çalışması olduğu ileri sürülen işçi olarak İ.K'nın gösterildiği, bu işçi ile ilgili gönderilen müzekkere cevabının incelenmesinde İ.K'nın davalı işyerinde laborant olarak çalıştığı ve 14.01.2017 tarihinde emekli olarak işten ayrıldığının anlaşıldığı, davacıya ait özlük dosyasının incelenmesinde, davacının 01.03.2018 tarihine kadar laborant yardımcısı, bu tarihten sonra ise laborant olarak çalıştığı, davacıya en yakın kıdemdeki emsal işçinin İ.K. olabileceği; ayrıca emsal işçi olarak kabul edilen İ.K'nın ücretinin farklı belirlendiği hususunun davalı tarafça ispatlanamadığı, yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin geçici 4. maddesindeki hükme göre 10.01.2022 havale tarihli bilirkişi raporunda davacının, davacıya emsal olan İ.K. isimli işçiyle olan ücret farkından dolayı oluşan fark alacaklara ilişkin hesaplamalar yapıldığı, bu hesaplamaların dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 24.02.2023 tarihli kararı ile; dosyada toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle dava konusu alacakların belirsiz alacak davasına konu edilmesinde hukuka aykırılık olmadığı, 14. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 4. maddesinde“… bu işçilerin brüt çıplak ücretleri iş bu toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başladıkları tarih itibariyle aynı kıdemdeki emsali işçilerin; aynı kıdemde emsali işçi olmaması durumunda en yakın kıdemdeki emsali işçilerin ücretlerinden düşük olmayacaktır. Bu işçilere uygulamanın yapıldığı dönem için ayrıca ücret zammı yapılmayacaktır. Emsal mukayesesinde devirle gelen işçiye ... tarafından verilen görev dikkate alınacaktır. Devirle gelen işçilerin işe giriş tarihi hususunda (Sadece bu fıkranın uygulaması bakımından) devreden kamu işverenindeki kıdemi esas alınır. ...” şeklinde ifade edilen hükme göre karara esas alınan bilirkişi raporunda, davacı ile aynı kıdemdeki emsal işte çalışan işçilerin; aynı kıdemde emsal işte çalışan işçi olmaması durumunda en yakın kıdemdeki emsal işte çalışan işçilerin ücretleri esas alınarak hesaplama yapılması karşısında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık olmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, 11.09.2023 tarihli bozma kararı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, İlk Derece Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tarafından emsal işçi olduğu belirtilen ve laborant olarak çalışan İ.K. isimli çalışan davacıya emsal olarak alınmış ve fark alacaklar hesaplanmış ise de bu kabulün dosya kapsamına uygun olmadığı, zira davacıya emsal olarak kabul edilen işçinin 1986 yılında işe başlamış olup bu işçinin kıdeminin davacıdan 13 yıl fazla olduğu ve davacıya emsal kabul edilmesinin isabetli olmadığı, emsal işçi tespitinde kıdeme dikkat edilmesinin yanı sıra toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde "... Emsal mukayesesinde devirle gelen işçiye Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından verilen görev dikkate alınacaktır. ..." şeklinde belirtildiği üzere davacının Devlet Su İşleri (...) Genel Müdürlüğü nezdinde hangi tarihlerden itibaren laborant yardımcısı ve laborant görevlerini icra ettiği netleştirilip davacının icra ettiği görev de dikkat edilerek sadece kıdem ve ... Genel Müdürlüğü tarafından verilen göreve göre, davacı ile aynı kıdemde emsal işçinin, aynı kıdemde emsali işçi olmaması durumunda en yakın kıdemdeki emsali işçinin belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olup bozmayı gerektirdiği, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan, 20.09.2019 son tutanak tarihi ile 19.11.2019 dava tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğu, ayrıca İlk Derece Mahkemesince, dava konusu ücret, fazla çalışma ve ikramiye alacaklarına 10.01.2022 havale tarihli bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faiz yürütüldüğü belirtilmesine rağmen, 10.01.2022 havale tarihli bilirkişi raporunda temerrüt tarihlerinin belirtilmediğinin görüldüğü, bu hâliyle hükmün, infazda tereddüt oluşturacak mahiyette olduğu, belirtilen sebeple; anılan alacaklar yönünden faiz konusunda infaza elverişli şekilde hüküm kurulmak üzere kararın bu yönden de bozulması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma sonrası devam edilen yargılamada Mahkemenin 2023/443 Esas sayılı dosyasının 19.03.2024 tarihli bozma sonrası 1. celsesinde verilen ara karar gereği, davacı tarafça davanın takip edilmemesi sebebi ile işlemden kaldırıldığı, 3 aylık yasal yenileme süresinde davanın yenilenmediği anlaşıldığından davanın 19.06.2024 tarihi itibarıyla açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma sonrası devam edilen yargılamada Mahkemenin 2023/443 Esas sayılı dosyasının 19.03.2024 tarihli bozma sonrası 1. celsesinde verilen ara karar gereği, davacı tarafça davanın takip edilmemesi sebebi ile işlemden kaldırıldığı, 3 aylık yasal yenileme süresinde davanın yenilenmediği anlaşıldığından davanın 19.06.2024 tarihi itibarıyla açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyanın içeriği, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi nedeniyle davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta; davanın açılmamış sayılması kararı üzerine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/1 ve 13. madde hükümleri uyarınca davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2 hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm kısmına (6) numaralı bent olarak "Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 17.900,00 TL maktu vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5913, Karar No: 2016/20496, Tarih: 21.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5913 E.  ,  2016/20496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait eczanede kalfa olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, iş sözleşmesinin kendilerince fesh edilmediğini, davacının haksız yere işi bıraktığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 8,5 yıl kıdemi varken sebepsiz yere işi bırakmasının olağan olmadığı, ispat yükü kendinde olan davalının feshin haklı ve geçerli bir sebeple yapıldığını ispat edemediği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ücreti alacağı da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava dilekçesindeki anlatım ve davacının davalıya göndermiş olduğu 10/07/2012 tarihli ihtarnameye göre iş sözleşmesinin fesih tarihi 07/07/2012 olup Mahkemece 24/07/2012 olarak belirlenmesi isabetsizdir.

3- Fazla mesai ücretlerinin dönem ücretlerinden hesaplanması gerekir. Bu nedenle davacının hak kazandığı fazla çalışma alacağı belirlenirken yaz döneminde yapılan çalışmalar ile kış dönemindeki çalışmaların arı ayrı ve hafta hafta hesaplanması yerine iki dönemin ortalaması alınıp buna göre alacağın hesaplanması hatalıdır.

4- Davalı taraf ıslaha karşı zamanaşımı def'ini ileri sürdüklerini ancak Mahkemece değerlendirilmediğini belirtmekte ise de davalının buna yönelik duruşma zabıtlarına geçen beyanı yada dilekçesine dosya kapsamı ve Uyap kayıtlarında rastlanılmamıştır. Mahkemece davalıdan bahsettiği dilekçesi ile ilgili beyanı sorulup süresinde sunulmuş bir zamanaşımı def'inin tespiti halinde bu konudaki itiraz değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10746, Karar No: 2014/25277, Tarih: 06.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10746 E.  ,  2014/25277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2011/78-2013/448

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi sınırları içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kıyı kenar çizgisi sınırları içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; davacının dava konusu taşınmazlardaki payının 1969 yılında satış yolu ile adına tescil edildiği, belediye başkanlığının dava konusu taşınmazlara ilişkin imar yazı ve krokisi ile fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisi sınırları içerisinde kaldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır. (Anayasa Md. 35/1, AİHS Ek Prot. 1-1). Türk Medeni Kanununun 683. maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava konusu edebileceği hüküm altına alınmıştır.

Mülkiyet hakkı, ancak kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir veya tamamen kaldırılabilir.

Ne var ki, kamu yararı ile mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin hakkı arasında makul, kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz kıyı kenar çizgisi sınırları içinde kalmış, malikin mülkiyet ve tasarruf imkanı ortadan kaldırılmıştır.

Bu nedenle; Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4312, Karar No: 2022/22859, Tarih: 17.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/4312 E.  ,  2022/22859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Göçmen kaçakçılığı, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK 'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklinde, 295/1. maddesinde ise ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' biçiminde düzenlemeler bulunması, Bölge Adliye Mahkemesince kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanık ...'e, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'in temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanık ...'e tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 17/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/725, Karar No: 2016/654, Tarih: 19.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/725 E.  ,  2016/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin ek kararıyla davacı vekilinin temyizinin süresinde olmaması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2467, Karar No: 2022/3339, Tarih: 25.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/2467 E.  ,  2022/3339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.10.2019 gün ve 2018/1532 - 2019/1291 sayılı kararı bozan Daire'nin 18.01.2022 gün ve 2020/4341 - 2022/395 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından maddi hata düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili tarafından Dairenin 18/01/2022 gün ve 2020/4341 E. – 2022/395 K.sayılı ilamında maddi hata yapıldığına ilişkin düzeltme başvurusunda bulunulmuş ise de yapılan incelemede sözü edilen ilamda iddia edildiği gibi herhangi bir maddi hata bulunmadığı görüldüğünden davacılar vekilinin talebinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin REDDİNE, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25/04/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava dilekçesinde, davacı şirketin aralarındaki cari hesap ilişkisi gereği davalı ... Tekstil San Tic. A.Ş.'den 322,020,00 TL, diğer davalı Globus Dan. Tekstil ve Tic LTD. Şti.'den 65.506,10 TL cari hasap alacağının bulunduğu, bu alacaklara karşılık davalı ... şirketinin ciro ettiği muhtelif çeklerin alındığı, daha sonra diğer davalıların "protokol" başlıklı belge ile cari hesap borcuna katılma sözleşmesi ile katıldıkları protokol gereğince müvekkilinin edimini ifa etmesine rağmen, davalıların sözleşmenin 3.7 maddesi gereğince vermeyi taahhüt ettikleri herbiri 45.000.00 TL bedelli 6 adet çekten 28.02.2015 ve 31.01.2015 tarihli çekleri vermedikleri iddiasıyla 322.020.00 TL + 65.506.10 TL cari hesap alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince cari hesap alacağı 373.965.21 TL’nin davalı Globus Ltd. Şti.'den tahsiline, diğer davalılar aleyhindeki davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince istinaf edilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince protokol hükümleri gereğince davalıların cari hesap borcundan sorumlu tutulamayacakları, protokol ile borcun yenilendiği, davalıların sadece keşide edilmeyen 2 adet çek bedeli 90.000.00 TL'den sorumlu olduklarına, usuli kazanılmış haklar da dikkate alınmak suretiyle karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, keşide edilmeyen 2 adet çek bedeli 90.000.00 TL’nin dava konusu edilip edilmediğine ilişkindir.

Dava dilekçesi özetinde de açıklandığı üzere davacı, davalılardan 322.020.00 TL + 65.506.10 TL cari hesap alacağı olduğunun davalılarca taahhüt edilmesine rağmen verilmeyen toplam 90.000.00 TL bedelli iki adet çek bedelinin de cari hesap içerisinde bulunduğunu iddia ederek toplam cari hesap alacak tutarı üzerinden nisbi peşin harç yatırmak suretiyle usulüne uygun dava açmıştır.

Uyuşmazlık, keşide edilmeyen 2 adet çek bedeli 90.000.00 TL’nin dava konusu edilip edilmediğine ilişkindir.

Dava dilekçesi özetinde de açıklandığı üzere davacı, davalılardan 322.020.00 TL + 65.506.10 TL cari hesap alacağı olduğunun davalılarca taahhüt edilmesine rağmen verilmeyen toplam 90.000.00 TL bedelli iki adet çek bedelinin de cari hesap içerisinde bulunduğunu iddia ederek toplam cari hesap alacak tutarı üzerinden nisbi peşin harç yatırmak suretiyle usulüne uygun dava açmıştır.

90.000.00 TL bedelli iki adet verilmeyen çek bedeli cari hesap alacağı içerisinde kabul edilmek suretiyle dava açılmış olup, 90.000.00 TL, cari hesap alacağı dışında başka bir alacak olarak nitelendirilmemiştir.

Bu durumda verilmeyen 2 adet çek bedeli 90.000.00 TL, cari hesap alacağı içerisinde dava edildiğinden, cari hesap alacağının tümü için harç yatırılmak suretiyle usulüne uygun açılmış bir dava bulunduğundan, Dairenin maddi hataya müstenit bozma ilamının kaldırılarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şeklide davacı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi isteminin reddine ilişkin çoğunluk görüşüne karşıyım.