muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7033, Karar No: 2018/6107, Tarih: 03.07.2018

2- Kabule göre de; Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Sezgin müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2479, Karar No: 2012/3180, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2479 E.  ,  2012/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar vekili, müvekkillerinin çocuğu ...'in davalı ...'ın sürücüsü, davalı ... şirketinin trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 12.000'er TL'den toplam 24.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde olduğunu, müvekkili şirketin, davacıların başvurusu üzerine toplam 8.458,79 TL ödeme yapmayı teklif ettiğini, ancak davacıların ödemeyi kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile, davacı anne için 11.722,20 TL, davacı baba için 10.107 TL olmak üzere toplam 21.829,20 TL'nin davalı ... yönünden kaza tarihinden, davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerek-

tirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...Ş vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Kaza tespit tutanağında muteveffa yaya ...'nın 8/8 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiş, ceza dosyasındaki polis memuru ... tarafından tanzim edilen 25.10.2007 tarihli raporda asli tali ayrımı yapılmaksızın her iki tarafa da kusur izafe edildiği, mahkemece alınan ve makine mühendisi ... tarafından tanzim edilen 01.12.2009 tarihli bilirkişi raporunda ise, yaya ...'in %40, davalı sürücününse %60 oranında kusurlu bulunduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece kusura ilişkin raporlar arasındaki çelişki giderilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Mahkemece yapılacak iş, İstanbul Teknik Üniversitesi Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek kusur uzmanı bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin gerekçeli, ayrıntılı, çelişkiyi giderici ve denetime imkan verecek nitelikte rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

3-Kabule göre de;

3-Kabule göre de;

Mahkemece destekten yoksun kalma tazminatı yönünden aktüerya alanında uzman bilirkişiden alınacak raporda, davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, öğrenimlerinin sona erdiği tarih, yapamayacaklar ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabulü, destek süresince denetime elverişli olarak anne ve babanın gelirinin belli oranında belirlenecek yetiştirme giderlerinin destek tazminatından indirilmesi, raporun düzenlendiği en yakın tarih bilinen dönem kabul edilerek ölenin bilinen gelirine göre davacıların gerçekleşen zararının ve sonraki bilinmeyen dönem için gelirin her yıl % 10 oranında artırılıp, % 10 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesaplanarak bilinme-

yen dönem zararının hesaplanması, anne ve babanın alacağı pay oranlarının, desteğin ileride evlenerek çocuk sahibi olacağı ihtimali ve yerleşik toplum düzeni, sosyal ve kültürel faktörler çerçevesinde değerlendirilmesi ve davacıların somut koşulları dikkate alınarak denetime elverişli şekilde belirlenmek suretiyle destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekirken, bu konularda tatmin edici ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bette açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş'ye geri verilmesine 14.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8766, Karar No: 2019/2235, Tarih: 12.03.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8766 E.  ,  2019/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.06.2015 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ...... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalıların malik oldukları 120 ada 57 parsel sayılı taşınmazlarına diktikleri ağaçların müvekkillerine ait 120 ada 56 ve 58 parsel sayılı taşınmazlara taştığını ve ağaçlarına, çatısına zarar verdiğini; müvekkillerinin taşınmazlarına geçişlerini engellediğini, müvekkillerine ait su deposuna girerek ağaçlara verilen ilaçların sularına karıştığını belirterek davalıya ait ağaç dallarının kesilmesi suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ...... vekili temyiz etmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2. maddesi gereğince, bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemelerinin görevli mahkeme olduğu, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ve şahıs varlığına ilişkin davalarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğu düzenlenmiştir.

Sulh hukuk mahkemelerinin görevi ise HMK’nin 4. maddesinde düzenlenmiş olup, HMK’nin 383. maddesinde de aynı Kanunun 382. maddesinde düzenlenen çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme olmadığı takdirde sulh hukuk mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

HMK’nin zaman bakımından uygulanmasına ilişkin 448/1 maddesinde de bu kanun hükümlerinin tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanması öngörülmüş, Geçici 1/1 maddesine göre de yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinin kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış davalarda uygulanmayacağı ifade edilmiştir.

Bu durumda 6100 sayılı HMK’nin yürürlüğe girdiği tarihten sonra açılan davalarda görevle ilgili olarak 6100 sayılı HMK’nin hükümlerinin uygulanması gerekir.

Somut olaya gelince; dava, 6100 sayılı HMK’nin yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra 10.06.2015 tarihinde açıldığından asliye hukuk mahkemesi görevlidir. Bu nedenle dava, asliye hukuk mahkemesinde görülmelidir. Mahkemece, görev hususu re'sen dikkate alınarak görevsizlik kararı verilip dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi gerekirken, hüküm tesisi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olaya gelince; dava, 6100 sayılı HMK’nin yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra 10.06.2015 tarihinde açıldığından asliye hukuk mahkemesi görevlidir. Bu nedenle dava, asliye hukuk mahkemesinde görülmelidir. Mahkemece, görev hususu re'sen dikkate alınarak görevsizlik kararı verilip dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi gerekirken, hüküm tesisi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olanan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7468, Karar No: 2017/24354, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/7468 E.  ,  2017/24354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7435, Karar No: 2014/26858, Tarih: 25.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/7435 E.  ,  2014/26858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde kış saati uygulamasına göre, güneşin ...ilinde saat 16:21'de battığı,mağaza çalışanı tanık ...'in saat 18:00 sıralarında hırsızlık eylemini fark edip bundan yaklaşık 15 dakika sonra AVM içinde sanığın yakalandığı dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesine ilişkin bölüm karardan çıkartılması suretiyle; sanık hakkında TCK'nın 142/1-b, 62, 53 maddeleri uyarınca sonuç olarak 1yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2033, Karar No: 2024/3480, Tarih: 14.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/2033 E.  ,  2024/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/233 E., 2023/275 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 23.09.2020 tarihli 2017/1456 Esas 2020/3290 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kaynarca ilçesi ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucu 102 ada 7 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde 1. derece doğal sit alanında bulunduğu belirtilerek tarla vasfı ile Hazine adına tescil edildiğini, oysa taşınmazın yaklaşık 7.000 m2'sine davacının zilyet olduğunu ileri sürerek miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi cevap dilekçesinde, çekişmeli taşınmazın 2863 sayılı Yasa'nın 11 inci maddesi uyarınca 1. derece doğal sit alanı olarak belirlenmesi üzerine taşınmazın Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, böyle bir yerin zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli ve 2015/118 Esas, 2015/317 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARI

Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli ve 2015/118 Esas, 2015/317 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 23.09.2020 tarihli 2017/1456 Esas 2020/3290 Karar sayılı kararıyla; “2863 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin ilk metninde derece ayrımı yapılmaksızın sit alanlarının koşulları oluştuğu takdirde kazanılması mümkün bulunmakta iken, 27.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5226 sayılı Kanun'un 5 inci maddesiyle 2863 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinde yer alan koruma alanları ibaresinden sonra gelmek üzere “sit alanları” sözcüğü eklenmiş ve bu tarihten itibaren sit alanlarının zilyetlik yolu ile kazanılması yasaklanmıştır. Mahkemece sözü edilen yasal düzenleme esas alınarak çekişmeli taşınmazın zilyetlik yolu iktisabı mümkün olmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ancak davanın 30.05.2007 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 22.05.2007 tarihli 5663 sayılı Kanunla 2863 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin 2. cümlesi değiştirilerek, “Ancak Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile 1. ve 2. derece arkeolojik sit alanlarındaki taşınmazlar zilyetlik yoluyla iktisap edilemez” hükmüne yer verilmiş olup 11 inci maddenin değişik son şekline göre Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurullarınca birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarının bulunduğu taşınmazlar ile 1. ve 2. derece arkeolojik sit alanlarının iktisabı mümkün değildir. Bunlar dışında kalan arkeolojik sit alanları ile doğal sit alanlarının, diğer iktisap koşulları oluştuğu takdirde kazanılması ve tescili mümkün bulunmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın değişik bu hüküm çerçevesinde çözüme kavuşturulması gerektiği ” belirtilerek karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilamında dava konusu taşınmazın 1. Derece doğal sit alanında kalmış olması ve zilyetlik yolu ile mülk edinme koşullarının gerçekleşmiş olması halinde kazanıma engel teşkil etmediğinin belirtildiği, bu kapsamda davacının dava konusu taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurduğu ve dava konusu yerin Türk Medeni Kanunu'nun 715 inci maddesinde sayılan yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklardan olmadığı, tarımsal değeri olan arazi olduğu, davacının taşınmazda tarımsal faaliyetlerde bulunduğu, yapılan senetsiz araştırmasında davacının aynı çalışma alanında edindiği taşınmazların sulu 40 dönüm arazi, kuru 100 dönüm araziyi aşmadığı, Mahkememizce TMK'nın 713/4 üncü maddesi gereğince gerekli ilanların yaptırıldığı, davacının iddialarına itiraz eden bulunmadığı, 4721 sayılı TMK'nın 713 ve Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi gereğince aranan şartların oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli 102 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 10.06.2022 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 6.057,79 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

D. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

E.Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle, kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu,araştırma ve incelemenin eksik olduğunu, çekişmeli taşınmazın zilyetlikle mülkiyetinin kazanılamayacak yerlerden olduğunu, davacı lehine ekonomik amaca uygun 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığını, önce taşınmazın imar- ihya edilmesi gerektiğini, daha sonra bu 20 yıllık sürenin başlayacağını,bilirkişi raporlarının bir biri ile çeliştiğini, taşınmazın çok yağmur yağdığı zaman su bastığı ve kullanılamaz hale geldiğini, kullanımın bu sebeple kesintisiz olmadığını, Mahkemece her bir davacı için tefrik kararı verilmesinin isabetsiz olduğunu, usul ekonomisi yönünden davaların birlikte görülmesi gerektiğini belirtilerek ve resen görülecek eksiklikler nedeniyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

F. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci maddesi, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 11 inci maddesi (Değişik ikinci cümle: 22/5/2007-5663/1 md.)

3. Değerlendirme

F. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713/1 inci maddesi, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 11 inci maddesi (Değişik ikinci cümle: 22/5/2007-5663/1 md.)

3. Değerlendirme

Kadastro sonucu Kaynarca ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 7 parsel sayılı 7.285,32 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz Sakarya Valiliği İl Kültür Müdürlüğünün 16.09.2004 tarih ve 1349 sayılı karar ve ekli kroki kapsamında 1.Derece Doğal Sit alanında kaldığından bahisle zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığı belirtilerek tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde davacı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu, çekişmeli taşınmazın 1.derece Doğal Sit alanı içerinde kaldığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde kabul kararı verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır.

Şöyle ki, davacı taraf dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz bölümünün davacıya atalarından kaldığı belirtilmiş ve Mahkemece yapılan keşifte yerel bilirkişiler dava konusu bölümün davacıya babasından kaldığı belirtildiği halde davacıya babasından hangi hukuki sebeple kaldığı hususu açıklığa kavuşturulmamış, davacı tarafa hangi hukuki sebebe dayanılarak tescil istediği sorulmamış; bağış, taksim ya da diğer mirasçıların miras paylarının devri gibi bir nedene dayanıp dayanmadığı, buna göre davacının aktif dava ehliyeti olup olmadığı araştırılmadan karar verilmiş olması ile davacının mirasbırakanı açısından da yasaya uygun şekilde belgesiz araştırılması yapılmaması isabetsiz olmuştur.

Çekişmeli taşınmaz 2004 yılında yapılan kadastro tespitinde, Sakarya Valiliği İl Kültür Müdürlüğünün 16.09.2004 tarih ve 1349 sayılı kararı ile 1. derece Doğal Sit alanında kaldığı gerekçesiyle Hazine adına tespit ve tescil edildiği halde bu karar dosya içine alınıp arkeolog bilirkişi tarafından krokisi kadastro paftası ile çakıştırılarak uygulanmamıştır. Arkeolog bilirkişinin taşınmazın durumunu tespit ederken mülga Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 25.06.1988 tarih 344 sayılı kararı ile 17.10.2014 tarih 6526 sayılı kararına göre rapor hazırladığı anlaşılmıştır. Bilirkişi raporunda taşınmazın Acarlar Gölü ve Longos Ormanı içinde kaldığı bu sebeple korunması gerekli taşınmaz tabiat varlıklarından Devlet malı niteliğinde olduğu, özel mülkiyete konu edilemeyeceği belirtildiği halde Mahkemece neden bu rapora değer verilmediği hüküm yerinde tartışılmadığı gibi diğer bilirkişi raporları ile çelişen bu tespite rağmen bu çelişki giderilmeden karar verilmiştir.

Ayrıca komşu taşınmazların kadastro tutanakları ile dayanak bilgi ve belgelerin getirtilip dava konusu taşınmazı ne olarak okuduğu belirlenmediği gibi yerel bilirkişi beyanları denetlenmemiştir.