muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5758, Karar No: 2025/98, Tarih: 20.01.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

02.06.2006 tarihinde kesinleşen kadastro sonucu Erzincan ili, Kemah ilçesi, Hakbilir köyü çalışma alanında kalan 120 ada 8 parsel sayılı taşınmaz (6.942,42 metrekare, susuz tarla) Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ...; vergi kaydına, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, miras yoluyla gelen hakka ve paylaşmaya dayanarak dava açmış; yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanun ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı 345,55 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,Dosyanın Kemah Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,1086 sayılı HUMK'un 440/III-2. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

20.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/351, Karar No: 2016/5629, Tarih: 31.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/351 E.  ,  2016/5629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ...nın 158/1-f-son, 43/1, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ... Bankası müşteri hizmetleri servisini telefon ile arayarak kendisini eski eşi olan tanık ...’ın kardeşi olan mağdur ... olarak tanıtıp kişisel sorulara cevap vererek mağdurun hesabından kendi hesabına değişik zamanlarda para gönderdiği şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında 43. madde uyarınca arttırım yapılırken adli para cezasınında artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Müştekinin, sanığın eşinin kardeşi olduğu ve ayrı evlerde yaşadıkları, 5237 sayılı TCK'nın 167/2. maddesi gereğince müşteki ile sanık arasındaki “ikinci dereceden kayın hısımlığı” ilişkisinin varlığı nedeniyle cezada indirim yapılabilmesi için tarafların aynı konutta birlikte yaşamalarının gerektiği, ancak dosya kapsamına göre müştekinin Almanya’da yaşadığı,katılanın ise ... ilinde ikamet ettiği gözetilerek tarafların ayrı evlerde ikamet ettikleri ve bu nedenle sanık hakkında TCK'nın 167/2. maddesinde düzenlenen şahsi indirim sebebi uygulanamayacağı anlaşıldığından, bu yönde bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın zararı karşılaması için süre verilmediği ve savunmalarına itibar edilmediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 31/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/834, Karar No: 2022/5138, Tarih: 28.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/834 E.  ,  2022/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili mahalinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “ 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6809, Karar No: 2014/9287, Tarih: 14.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6809 E.  ,  2014/9287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİMAV ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/138-2013/141

S.. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.09.2013 tarih ve 201/138-2013/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Borçlular-ihtiyati hacze itiarz edenler vekili, müvekkillerinden A.. Ç.. ile davalı alacaklı banka arasında kredi ilişkisi bulunduğunu, bu kredinin ödenmemesi üzerine davalı banka tarafından ihtarnamenin keşide edildiğini, A.. Ç..'den olma alacağın 175.000 + 530.000 + 110.000.TL bedelli ipotekler ile teminat altına alındığını, ilaveten 91.000 TL tutarında hayat sigortasının da bulunduğunu, alacaklı bankanın asıl borçlu müvekkili A.. Ç.. aleyhinde S.. İcra Müdürlüğü'nün 2013/1184 sayılı dosyasından ve toplam 175.511,79 TL tutarındaki alacak için 510.000,00 TL bedelli ipotekli bulunan 5 adet taşınmaz için satılarak paraya çevrilmesi yoluyla takip yaptığını, kredi sözleşmesinden doğan borcun ipotek ile teminat altına alındığı hususunun ipotek akit senetlerinde de belli olduğunu, dava konusu olayda dayanak senet ve iş bu senedin ödenmesi halinde tahsilatın mahsup edileceği kredi borcunun ipotekle temin edilmiş olduğunu, ihtiyati haciz kararı verimesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, iddia ederek ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İhtiyati haciz talep eden-karşı taraf vekili, söz konusu bononun temlik cirosu yoluyla bankaya geçtiğini, 200.000,00 TL miktarlı bono bedelinin tahsil edilmesi halinde bankaya olan borçlarına mahsup edilmek üzere verildiğini, A.. Ç.. ile müvekkili banka arasında kredi sözleşmesi imzalanmış olması ve bu kredi sözleşmesinden doğan alacağa bağlı

bir fer'i hak olarak ipotek tesis edilmiş olmasının iş bu bono ile bir illiyet bağı olmadığını, böyle bir illiyet bağı kurulmasının kambiyo hukukunu yok saymak anlamına geleceğini, söz konusu bononun herhangi bir sözleşmenin teminatı olarak alınmadığını, senet metninde teminat senedi olduğuna dair bir kayıt da yer almadığını, mevcut durumda senet metnindeki imzaların da inkar edilmediğini savunarak itirazın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

bir fer'i hak olarak ipotek tesis edilmiş olmasının iş bu bono ile bir illiyet bağı olmadığını, böyle bir illiyet bağı kurulmasının kambiyo hukukunu yok saymak anlamına geleceğini, söz konusu bononun herhangi bir sözleşmenin teminatı olarak alınmadığını, senet metninde teminat senedi olduğuna dair bir kayıt da yer almadığını, mevcut durumda senet metnindeki imzaların da inkar edilmediğini savunarak itirazın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati haciz talep eden banka ile borçlu A.. Ç.. arasında genel kredi sözleşmesinin imzalandığı, diğer borçluların da borca kefil oldukları, söz konusu alacağın borçlu A.. Ç..'e ait . ilçesi, S.mahalesi. ada . parsel, . ada . parsel,. ada .parsel, . ada. parsel,. ada . parsel sayılı taşınmazlar ve borçlular F.. Ç.. ve H.. D..'e ait .İlçesi, S..A..çeşme. ada . parsel, . ada.parsel, . ada . parsel, . ada . parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tesis edilen ipotek ile teminat altına alındığı, tüm bu hususlar dikkate alındığında ihtiyati haciz kararına konu olan alacağın ipotek ile teminat altına alınmış olduğu gerekçesiyle itirazın kabulü ile ihtiyati haciz kararının tüm borçlular yönünden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, alacaklı banka-karşı taraf vekili temyiz etmiştir.

İstem, bonoya dayalı olarak verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçelerle itirazın kabulü ile ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. İcra İflas Kanunu'nun 167/1. maddesi “Alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senete müstenit olan alacaklı, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile, bu bölümdeki hususi usullere göre haciz yolu ile veya borçlu iflasa tabi şahıslardan ise iflâs yolu ile takipte bulunabilir.” hükmünü amirdir. İhtiyati haciz talep eden, bu talebinde bonoya dayanmış olup, mahkemece verilen 26.09.2013 tarihli ihtiyati haciz kararı da bonoya dayalı olarak verilmiştir. Bu sebeple ihtiyati haciz kararının devamı ile ihtiyati haczin kaldırılmasına ilişkin talebin reddine karar vermek gerekirken yanlış değerlendirme sonucu ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiş olması doğru olmamış, mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle alacaklı banka vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın alacaklı banka yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Banka'ya iadesine, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19165, Karar No: 2024/3357, Tarih: 29.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19165 E.  ,  2024/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/640 E., 2010/989 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın 12.04.2011 tarihinde askerlik görevini ifa ettiği esnada kendi imzasına tutanakla tebliğ edildiği, ancak tebligat evrakında tebliğ yapılan kişinin kıta kumandanı veya kurum amiri olup olmadığının belirtilmediği, asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca "kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme" dikkate alınarak tebligatın usûlsüz olduğu anlaşılmış ise de, sanığın 12.03.2018 tarihli dilekçesi ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, dolayısıyla verilen karardan haberdar olan sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, isteme uygun olarak REDDİNE, 29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17722, Karar No: 2012/3319, Tarih: 13.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17722 E.  ,  2012/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 134/2. maddesinde ihalenin feshini isteyebilecek ilgililer sınırlı olarak sayılmıştır. Bunlar satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgilileri ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenlerdir. Öte yandan aynı maddeye göre; "Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz."

Somut olayda fesih talebinde bulunan şikayetçinin takipte taraf olmadığı, pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak etmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece istemin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddedilerek şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilmemesi gerekirken, işin esası incelenerek şikayetçinin %10 para cezasından sorumlu tutulması isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile Aydın 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 31.03.2011 tarih ve 2010/276 E. - 2011/119 K. sayılı kararının hüküm bölümünün %10 para cezası ile ilgili "davacı tarafın İİK.nun 134. maddesi uyarınca ihale bedeli olan 12000 TL'nin %10'u nispetinde olmak üzere 1200 TL para cezası ile mahkumiyetine" şeklindeki kısmının karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31811, Karar No: 2016/6076, Tarih: 09.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31811 E.  ,  2016/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-TCK'nın 157/1, 51/2, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde eski eşi olan katılandan para temin etmek amacıyla maliye kurumu tarafından yazıldığı izlenimini veren ve kira gelirini doğru beyan etmeyen kişilere yönelik takip yapıldığını belirten tarihsiz yazıyı düzenlediği ve bu yazıyı katılanın adresine posta ile gönderdiği, müştekinin gelen postayı aldıktan sonra sanığa gösterdiği, sanığın yazıyı inceleyip 4.300 TL vergi cezası olduğunu bu parayı ödemeleri gerektiğini söylediği, müştekinin sanığa inandığı ve birlikte ... iline geldikleri, sanığın katılandan para cezasını ödemek üzere 4.300 TL parayı aldığı, işlemleri kendisinin halledeceğini söylediği, kurum binasına girdiklerinde katılandan kendisini beklemesini istediği, işlemlerin bitmesinden sonra da daha önceden sahte olarak düzenlediği tahsilat makbuzunu müştekiye verdiğinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın zararı karşıladığını belirtmesi ve katılana 30/12/2011 tarihli ve 4302. TL havale edildiğini gösterir dekontu ibraz etmesi karşısında, katılana ibraz edilen dekont ile zararının karşılanıp karşılanmadığı, kısmen karşılanmış olması halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığının sorulmaması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14278, Karar No: 2023/2083, Tarih: 07.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/14278 E.  ,  2023/2083 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1824 E., 2022/1888 K.

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/24 E., 2021/14 K.

Taraflar arasındaki 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; 29.01.1997 tarihinde Türk Eczacılar Birliği 1. Bölge ... Eczacılar Odasına 7570 sicil numarası ile kayıtlı olduğunu, "..." adresinde bulunan "... Eczanesi" nde Halkalı Vergi Dairesine kayden ... vergi sicil numarasıyla çalışmaya başladığını ve 04.10.2000 tarihi itibariyle de ... Bağ numarası ile Bağcılar Sosyal Güvenlik Merkezi'nde tescil kaydının bulunduğunu belirterek 1479 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin ve 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun'un aynı Kanun'da yaptığı değişikliklerin göz önüne alınarak ve ilgili yasal mevzuatın değerlendirilmesiyle Eczacılar Birliğine üye olduğu ve kendi adına bağımsız çalışmaya başladığı tarih itibariyle 29.01.1997-04.10.2000 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiş, 28.01.2021 tarihli celsedeki beyanında; 04.03.1997-29.05.1997 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu belirterek, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Tüm dosya kapsamında toplanan deliller, dosya kapsamıyla uyumlu bilirkişi raporu ve davacı asilin beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davanın kabulü ile; ... T.C. kimlik numaralı davacının 04.03.1997-29.05.1997 tarihleri arasında kuruma primi ödenmesi kaydıyla Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; Kurum işlemlerinin 5510 sayılı Kanun başta olmak üzere hukuka ve mevzuata uygun olduğunu, mahkeme kararının yeterli bir inceleme ve araştırmaya dayalı olmadığını, davanın hak düşürücü süreden ve esastan reddinin gerektiğini, dava şartının yerine getirilmediğini, Kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının eczacılık faaliyeti nedeniyle 18.02.1997 - 12.05.1997 tarihleri arasında mükellef kaydı, 14.01.1997 tarih ve 7570 sicil numarası ile 1. Bölge ... Eczacılar Odası üye kaydı bulunduğu, 04.03.1997 tarihli ruhsat ile faaliyete geçtiği, 06.06.1997 tarihli dilekçesine istinaden 31.07.1997 tarihinde ruhsatın iptal edildiği, davacının 04.03.1997 - 29.05.1997 tarihleri arasında eczacı olarak çalışması nedeniyle 1479 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesine göre sigortalı sayılması gerektiği anlaşılmakla, istinaf kanun yoluna başvuran taraf ve HMK'nın 355 inci maddesine göre istinaf sebepleri dikkate alınarak yapılan istinaf incelemesine göre, davanın kabulüne dair ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Kanun'un 24., 25 inci ve Geçici 18 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.İlk Derece Mahkemesi kararında her ne kadar davacının 04.03.1997 - 29.05.1997 tarihleri arasında kuruma primi ödenmesi kaydıyla Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine dair hüküm kurulmuş ise de, "kuruma primin ödenmesi kaydıyla" ibaresi hatalı olup, şarta bağlı hüküm kurulamayacağı gibi, hükmün bu haliyle de infaza elverişli olmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Hüküm fıkrasından "kuruma primin ödenmesi kaydıyla" ibaresinin çıkartılmasına ve hükmün bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi..

...