muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7069, Karar No: 2023/8785, Tarih: 20.09.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyizi, mahkemece icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan ayrıca hüküm kurulması gerektiği, seçim suçlarından doğan kamu davasının açılması için öngörülen altı aylık sürenin seçim sonuçlarının kesinleşmesi tarihinden itibaren başlayacağı ve bu şekilde altı aylık süre içinde kamu davası açıldığı halde düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu,

2. Katılan vekilinin temyizi, mahkemece icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan ayrıca hüküm kurulması gerektiği, seçim suçlarından doğan kamu davasının açılması için öngörülen altı aylık sürenin seçim sonuçlarının kesinleşmesi tarihinden itibaren başlayacağı ve bu şekilde altı aylık süre içinde kamu davası açıldığı halde düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu,

Hususlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

07.06.2015 tarihinde gerçekleşen milletvekili genel seçimleri kapsamında Savur'da yapılan oy verme işlemleri sırasında sandık başkan ve üyeleri olan sanıklar dışındaki sanıkların sandık seçmen listesinde adı olup seçime iştirak etmeyen şahıslar adına sahte imza atmak veya parmak basmak suretiyle usulsüz şekilde oy kullandıkları, sandık başkan ve üyeleri olan sanıkların ise görevlerinin gereklerine uygun şekilde davranmayarak bahse konu eylemlere iştirak ettikleri iddialarıyla, sandık başında görevli sanıklar hakkında 298 sayılı Kanun'a muhalefet ve icrai davranışla görevi kötüye kullanma, diğer sanıklar hakkında ise 298 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından açılan kamu davasında, Mahkemece; 298 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesine göre eylemlerin tamamının seçim suçları kapsamında değerlendirilebileceği, aynı Kanun'un 180 inci maddesi gereği seçim suçlarından doğan kamu davasının altı ay içinde açılmadığı takdirde kovuşturma yapılamayacağı, iddianamenin ise altı aylık süre geçtikten sonra 15.12.2015 tarihinde tanzim edilmiş olduğu kabul edilerek 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği kamu davasının düşürülmesine hükmolunmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.06.2004 tarihli, 2004/8-114 Esas, 2004/139 sayılı Kararında belirtildiği üzere, 298 sayılı Kanun'un 180 inci maddesinde "seçimin bitmesi" kavramı ile oy verme işleminin bitmesinin ifade edilmesi, sayım işlemleri ile seçim sonrasındaki iş ve işlemler başladığından, oy verme işlemlerinin bitmesinden itibaren, seçim suçlarına ilişkin kamu davalarının öngörülen süre içerisinde açılmasında yasal zorunluluk bulunması, keza Mahkemece icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin iddia olunan eylemlerin de 298 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesi uyarınca seçim suçları kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle hüküm kurulması karşısında, O yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kamu davalarının, öngörülen kanuni süresi içinde açılmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Savur Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/145 Esas, 2016/8 sayılı Kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan “düşürülmesine" ibaresinin "düşmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14487, Karar No: 2012/692, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14487 E.  ,  2012/692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev ve işyeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kay- dı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanu- nu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8577, Karar No: 2018/15558, Tarih: 11.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8577 E.  ,  2018/15558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 01.09.2003-18.02.2014 tarihleri arasında çalıştığını, kullandırılmayan yıllık izin ücretleri, fazla mesai ücretleri ile dini-milli bayram ücretlerinin ödenmemesi ve 3600 prim gün sayısını doldurması nedenleriyle iş akdini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram-genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının şirkette işe başlama tarihinin 01.04.2004 olduğunu, tüm çalışma süresince hak etmiş olduğu izinlerini kullandığını ve bakiye 5 günlük izninin ücretinin de banka aracılığıyla ödendiğini, dini bayramlarda 1 gün çalışıp karşılığını aldığını, milli bayramlarda çalıştığı takdirde ise başka bir gün izin kullandığını veya çalışma karşılığı ücretini aldığını, fazla mesai yaptığında karşılığı ücretini aldığını, kıdem tazminatının 2 adet çek karşılığı ödendiğini, ayrıca zamanaşımı itirazlarının da olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kıdem tazminatından feragat etmesi ve yıllık izin ücret alacağının kalmaması ancak fazla mesai yaptığı ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışması olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalıya ait işyerinde gündüz mesaisinde 08.00-18.30, gece mesaisinde 13.00-23.30 arasında çalıştığını, pazar günü çalışma süresinin normal günlerdeki çalışmadan 2 saat fazla olduğunu belirterek fazla mesai ücretlerinin ödenmediği iddiasıyla fazla mesai ücret alacağı talep etmiştir.

Fazla mesai yapıldığının ispat külfeti davacının üzerindedir.

Davacı iddiasını ispat için tanık deliline başvurmuştur.

Gösterdiği tanıklardan İhsan, davacı ile 1,5 yıl birlikte çalıştıklarını 2 vardiya olduğunu, 08-18 kış (yaz 18.30) - 13.22.30 kış (yaz 23.00) çalışıldığını beyan etmiş, diğer davacı tanığı Ali, davacı ile aynı şubede çalışmadıklarını ancak kişisel samimiyetleri nedeniyle görüştüğünü, 2012 Temmuz ayında mesai saatlerinde düzenlemeye gidildiğini, 2012 Temmuzdan önce davacının 10 saat üzerinde mesai yaptığını, sonrasında 2012 Temmuzda mesailerin 8 saate düşürüldüğünü beyan etmiştir.

Gösterdiği tanıklardan İhsan, davacı ile 1,5 yıl birlikte çalıştıklarını 2 vardiya olduğunu, 08-18 kış (yaz 18.30) - 13.22.30 kış (yaz 23.00) çalışıldığını beyan etmiş, diğer davacı tanığı Ali, davacı ile aynı şubede çalışmadıklarını ancak kişisel samimiyetleri nedeniyle görüştüğünü, 2012 Temmuz ayında mesai saatlerinde düzenlemeye gidildiğini, 2012 Temmuzdan önce davacının 10 saat üzerinde mesai yaptığını, sonrasında 2012 Temmuzda mesailerin 8 saate düşürüldüğünü beyan etmiştir.

Davalıda iki tanık dinletmiş, tanıklardan Levent davacının çalışması hakkında bilgisi olmadığını, diğer davalı tanığı ... ise 2012 Ağustosa kadar 10 saat çalışma yapıldığını, Ağustos sonrası çalışmanın 8,5 saate düşürüldüğünü beyan etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 28.06.2012 tarihli T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığının inceleme raporunda belirtilen çalışma süreleri kabul edilerek fazla mesai ücret alacağı hesabı yapılmıştır.

Dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre davacının 2012 Temmuz ayından itibaren 8,5 saat mesai yaptığı sabit olup, davacı 2012 Temmuz ayından itibaren davalı işyerinde fazla mesai yaptığını ispatlayamamıştır. Bu durum karşısında mahkemece 2012 Temmuz ayından itibaren iş akdinin feshedildiği tarihe kadar olan dönemi kapsayacak şekilde hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır. Mahkemece 2012 Temmuz-18.02.2014 döneminin dışlanarak fazla mesai ücret alacağının hesaplanması gerekirken tüm çalışma dönemini kapsayacak şekilde hesaplama yapılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/850, Karar No: 2013/13078, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/850 E.  ,  2013/13078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; katılan mağdurenin yaşının düzeltilmesine, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunda eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek kamu davasının şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşmesine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasının düşmesine dair Kozan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2010 gün ve 2009/200 Esas, 2010/62 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde yer alan radyoloji uzmanı imzalı Özel Sevgican Hastanesinin 27.07.2009 tarihli raporunda mağdurenin kemik yaşının 15 yaş ile uyumlu olduğunun, Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünün 04.12.2009 tarihli raporunda grafilerin çekildiği 27.07.2009 - 20.11.2009 tarihinde kemik yaşının 16 yaşını bitirmiş 18 yaşını bitirmemiş kadın kemik yaşı ile uyumlu olduğunun ve yaş tayininde kullanılan kemik gelişimi ve epifiz hatlarının kapanmasını etkileyen pek çok faktör olduğundan adli tahkikatla elde edilebilecek bulguların daha değerli olabileceğinin belirtildiği ve ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin içerisinde radyoloji uzmanın da yer aldığı 16.02.2010 tarihli raporunda ise, mağdurenin radyolojik olarak 18-22 yaşları arasında olduğunun ifade edildiği, buna göre mağdurenin yaşına ilişkin alınan raporlar arasında çelişkinin bulunduğunun anlaşılması karşısında, suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin suç tarihindeki yaşının tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespiti gerekli olduğundan, nüfus aile kayıt tablosundaki diğer kardeşlerin durumu da gözetilerek, aşı, okul kayıtları gibi diğer belgeler ve deliller ile gerekli araştırmanın yapılması ve sonrasında mağdurenin yaşını belirlemeye yönelik kemik grafilerinin gönderilerek, Adli Tıp Kurumundan görüş sorulup, suç tarihindeki gerçek yaşı bilimsel biçimde belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mağdurenin düzeltilen yaşı nedeniyle rızasının fiili hukuka uygun hale getirdiğinin kabul edilmesine rağmen, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda sanığın beraati yerine düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12755, Karar No: 2010/2256, Tarih: 03.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12755 E.  ,  2010/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt - kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 416.181.67 TL kurum alacağının iflas masasına kaydı istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davacı yanca iflas idaresine üç kalem halinde başvuruda bulunulduğu ve alacağın kısmen eksik yazıldığı gerekçesiyle ilave 64.055.54 TL’nin masaya kaydına karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davac vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 03.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5948, Karar No: 2022/17202, Tarih: 08.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/5948 E.  ,  2022/17202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında aleyhe temyiz bulunmayan 29.01.2016 tarihli 3 yıl 14 ay hapis cezası şeklindeki mahkumiyet kararlarının CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların ceza süreleri yönünden kazanılmış haklarını oluşturduğunun gözetilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlere “Suça sürüklenen çocuklar ... ile ...’ün aleyhe temyiz bulunmayan 29.01.2016 tarihli 3 yıl 14 ay hapis şeklindeki mahkumiyet kararının CMUK'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların ceza süresi yönünden kazanılmış hakkını oluşturduğu dikkate alınarak suça sürüklenen çocuklar ... ile ...’ün sonuç cezalarının ayrı ayrı 3 yıl 14 ay hapis cezası olarak belirlenmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17120, Karar No: 2015/15235, Tarih: 20.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/17120 E.  ,  2015/15235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli sicil kaydı bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali olmayan suça sürüklenen çocuğun savunmasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği nazara alınarak, kaçakçılık suçlarında yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu ve kovuşturma aşamasında sanığa bilirkişi raporu doğrultusunda tespit edilmesi gereken vergiler toplamının bildirilmesi gerektiği halde gümrük idaresinin cevap yazısında bildirdiği 547,36 TL nin zarar olarak bildirilmesi karşısında; mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda tespit edilen CİF değeri üzerinden belirlenecek kaçak eşyaların vergiler toplamının suça sürüklenen çocuğa bildirilerek ve gerektiğinde bu zararın ödenmesi için süre verilerek sonucuna göre CMK.'nun 231/9. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu husus ikmal edilmeden, suça sürüklenen çocuğun yanıltılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32950, Karar No: 2015/23526, Tarih: 30.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/32950 E.  ,  2015/23526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı asıl işveren, bu dosya ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bazı alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebligat yapılmış, bazılarına ise çıkarılan tebligat bila ikmal iade edilmiş ya da tebligat parçaları dosyaya alınmamış, bazı dosyalarda ise davalı asıl işverenin ihbar talebinde bulunmamakla birlikte işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden getirtilmesini istediği halde bu talep mahkemece dikkate alınmamıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkemeye başvurur. Müdahale dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya alınmaksızın ve özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri toplanıp, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretleri alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenerek getirtmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik ve inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde ile karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Kabule göre de; Seri halde Dairemize gelen dosyaların incelenmesi sırasında ... . İş Mahkemesinin 2014/333 Esas ve 2015/624 Karar sayılı dosyasında 2011 ve 2012 yıllarına ait bordroların sunulduğu tespit edilmiştir. Bu bordroların incelenmesinde davacılara yıllara göre değişen miktarlarda yol ve yemek ücretinin ödendiği anlaşılmaktadır. Zaten bu dosyada davacı da iş akdinin feshinden önceki bir yıl, yol ve yemek ücretlerini ödendiğini kabul etmektedir. Bu durum karşısında yol ve yemek ücreti tahakkuklarının ve ödeme belgelerinin alt işverenlerden istenerek ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenip, bordroların temin edilememesi durumunda işe sunulan bu bordrolardaki ücretler baz alınarak, ayrıca son bir yıl yemek ücretlerinin ödendiği hususunda dilekçesinde beyan bulunmayan davacılardan da ödeme yapılıp yapılmadığı sorularak açıklattırılıp, bordro sunulmayan dosyalarda 2011 ve 2012 yıllarına ait yol ve yemek ücretleri tahakkukları ve ödemeleri olduğundan bordroda adı bulunan davacıların alacak hesabının da bu ödemelerin mahsubundan sonra ödenmeyen miktarın belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.