muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30696, Karar No: 2013/19764, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30696 E.  ,  2013/19764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 01.04.1992 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13116, Karar No: 2012/2081, Tarih: 23.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/13116 E.  ,  2012/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi, İnegöl 2.İcra Müdürlüğü’nün 2010/5631 Takip,Bursa 7.İcra Müdürlüğünün 2010/6443 talimat sayılı dosyasından 5.11.2010 tarihinde haczedilen menkullerin kendisine ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacının borçlu şirket ortağı ve müdürünün abisi olduğunu, davacı ile borçlu şirketin birlikte çalıştıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Borçlu şirket vekili savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacı ile borçlu şirketin sahibinin kardeş olduğu, borçlunun haciz adresini ve demirbaşlarını 23.5.2008 tarihinde davacıya satarak işyerini fiilen tasfiye ettiği, işyeri devrinin takip konusu borçtan sonra yapılmış olması nedeniyle muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına,davacı ile borçlu arasındaki işyeri devrinin İİK 44.maddedeki şartlara uygun yapıldığının iddia ve ispatlanmamasına BK 179.madde gereğince davacının işletme

borçlarından sorumlu bulunmasına göre davacı 3.kişinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75.TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 23.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12785, Karar No: 2017/11945, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12785 E.  ,  2017/11945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31187, Karar No: 2013/20730, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31187 E.  ,  2013/20730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2013 tarihli ve 2012/410 esas, 2013/518 sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 08/11/2013 gün ve 2013/16541/67928 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/11/2013 gün ve 2013/360592 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; sanığın, uzun zamandır budanmamış olup bahçesine zarar verdiğini iddia ettiği ağaç dallarını budama şeklindeki eylemi neticesinde, müştekinin 11/06/2013 tarihinde mahkemesince alınan beyanında, olay nedeniyle herhangi bir zararı olmadığını, budanan ağaçların yeniden yeşerdiğini belirtmesi karşısında, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya içeriğine göre, mülkiyeti ortak olup fiilen aralarına taksim yapılarak kullandıkları arazinin katılan tarafında olup sanığın arazi kısmına sarkan ağaçların ve çit bitkilerinin, güneş, ışık ve hava sirkülasyonununu engellemesinden dolayı sanık tarafından yalnızca kendi arazisine sarkan dallarının budandığı, sanığın eyleminden dolayı katılanın herhangi bir zararının olmayıp, ağaç ve çit bitkilerinin yeniden yeşermek suretiyle eski haline geldiği olayda, mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2013 tarih ve 2012/410 esas 2013/518 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sanığın mala zarar verme suçundan CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince BERAATİNE, ve hükmolunan cezanın çektirilmemesine, 23.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15959, Karar No: 2023/3809, Tarih: 20.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15959 E.  ,  2023/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/314 E., 2021/580 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.09.2015 tarihli ve 2015/1163 Esas No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılanın Siverek... Anaokulunda bıraktığı bilgisayarının gündüz vakti çalınması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,

2. Siverek 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/47 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

3. Siverek 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/47 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarihli ve 2020/13193 Esas, 2020/10114 Karar sayılı kararı ile eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine uyması nedeniyle bozulmasına karar verildiği,

4. Siverek 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/314 Esas, 2021/580 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca neticeden 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi dosya içerisinde maddi herhangi bir delil olmaksızın suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi dosya içerisinde maddi herhangi bir delil olmaksızın suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ... ile dosya harici bir kısım faili meçhul sanıkların katılan ...'nın müdür olarak görev yaptığı... Anaokuluna girerek yangın tüpleri, kapılarına ve okulun kamera sistemlerine zarar verdikleri, katılan ...'e ait ... marka diz üstü bilgisayarı aldıkları ve suça sürüklenen çocuğun suça konu diz üstü bilgisayarı hakkında beraat kararı verilen suça sürüklenen çocuk Recep'in abisine sattığı, katılanların şikâyeti sonrası kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırmada çalınan diz üstü bilgisayarın hakkında beraat kararı verilen suça sürüklenen çocuk Recep'in abisinde olduğunun anlaşıldığı ve emniyet güçleri tarafından ele geçirilerek katılana iade edildiği kabul edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu,

2. Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği,

3. Kolluk görevlilerince düzenlenen Güvenlik Kamera Görüntüleri İnceleme Tutanağı, Olay Yeri İnceleme Tutanağı, Teslim Tesellüm Tutanağı, 07.09.2015 tarihinde düzenlenen Yakalama, Muhafaza Altına Alma ve Rızaen Teslim Tutanağı dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan kabule dayalı beyanları ve suça konu diz üstü bilgisayarı sattığı yeri göstererek iadesini sağladığı nazara alındığında mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde usulsüzlük bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Siverek 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/314 Esas, 2021/580 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Siverek 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/314 Esas, 2021/580 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Siverek 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/314 Esas, 2021/580 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından "Neticeten suça sürüklenen çocuğun 2 Yıl 9 Ay 10 Gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak suça sürüklenen çocuk hakkında Mahkememizce verilen 29.12.2015 tarih 2015/47 Esas ve 2015/97 Karar sayılı kararı yalnızca suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmiş olup, suça sürüklenen çocuğun cezanın miktarı itibariyle kazanılmış hakkı bulunduğundan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun bu kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle sonuç olarak ve neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,” ilişkin fıkra çıkarılarak yerine "Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunarak 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12194, Karar No: 2016/9349, Tarih: 13.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12194 E.  ,  2016/9349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 190 ada 19 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza somut emsal olarak incelenen .... Mahallesi 993 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 83/4800 gibi küçük bir hissesinin satışına ilişkin bu satışın emsal alınması yanıltıcı sonuçlara götürebileceğinden emsal olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle mahkemece, taraflara yeni emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde re'sen emsal getirtilmesi, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek uygun emsal satışlar esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Emsal kayıtlar tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptanmalıdır. İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasası'nın 18.maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı düşünülemeyeceğinden uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan ek rapor alınarak karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki zeytin ağacının 2014 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin .... il müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

3-Dosya içerisinde bulunan kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazı mal sahibine bırakıldığına dair bilgi bulunmamaktadır. Ancak taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz. Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş, mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkaz değeri tespit edilerek bu bedelin kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece, mal sahibinin enkazı alıp almadığı, isteyip istemediği belirlenip enkazın akıbetinin araştırılarak enkazın mal sahibi tarafından alındığının anlaşılması halinde ağaç enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşürülmesi, aksi halde enkaz bedeli düşülmemesi gerekirken yeterli araştırma yapılmadan enkaz bedeli düşmeyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.