muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7178, Karar No: 2017/9018, Tarih: 23.03.2017

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7367, Karar No: 2012/20767, Tarih: 18.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/7367 E.  ,  2012/20767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza betonarme iskele ve duvar yaptığından bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11954, Karar No: 2022/1752, Tarih: 15.02.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/11954 E.  ,  2022/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili, icra mahkemesine başvurusunda, takip dışı (3. kişi) davalı ...'nun, 89/1 haciz ihbarnamesine itirazının haksız olduğunu ileri sürerek davalının, haciz ihbarnamesindeki miktar tutarında tazminata mahkum edilmesini talep ettiği, mahkemece; tazminat isteminin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

2004 sayılı İİK’nun 89. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir. Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur" hükmüne yer verilmiştir.

Kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada, üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu davacı takip alacaklısı ispat etmelidir. Üçüncü kişinin beyanının aksi, İİK.'nun 68. maddesinde sayılan belgelere bağlı olmaksızın her türlü delille ispat edilebilir. Anılan maddenin açık hükmü gereğince; icra mahkemesince, genel hükümlere göre yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir.

İİK'nun 89/4. maddesine dayalı olarak açılan tazminat davasında, tarafların göstereceği deliller, ticari defterler ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, ihbarnamenin tebliğ tarihi itibariyle, borçlunun, üçüncü kişiden istenebilir, kesin nitelikte bir alacağının mevcut olup olmadığı genel hükümler çerçevesinde belirlenir, diğer bir ifade ile anılan maddeye göre tazminata hükmedilebilmesi için, borçlunun, haciz ihbarnamesinin üçüncü kişiye tebliği tarihi itibariyle, üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş, İİK.’nun 89/1. maddesi kapsamında haczedilebilecek muaccel bir alacağının bulunması zorunludur.

Dava dosyasının incelenmesinde; 09/05/2014 havale tarihli bilirkişi raporunda; dava dışı borçlu şirket ... Elekt. İnş. Müh. San. Ve Tic. Ltd. Şti'.nin ticari defterlerinin incelenmesi sonucu; 89/1 haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi olan 03/05/2013 tarihi itibariyle ... Elekt. İnş. Müh. San. Ve Tic. Ltd. Şti'nin, davalıdan 104.791,88 TL alacaklı olduğu, 23/05/2013 tarihinde yapılan 4.500,00 TL'lik ödeme düşüldükten sonra kalan alacak bakiyesinin 100.291,88 TL olduğu belirtilmiş olup, 3.kişi olan ... (... Müh. ve İnş.)'ne ait ticari defterlerin incelenmediği görülmüştür.

...'ın bozma ilamına uyulmasına karar verildiği takdirde, mahkeme uyma kararı ile bağlıdır. Mahkeme bozma kararına uygun yeni bir karar vermek zorundadır. Çünkü bozmaya uyma kararı ile bozma yararına olan taraf açısından usule ilişkin kazanılmış hak doğmuş olur.

Somut olayda, ... 19. Ceza Dairesi'nin 26/12/2017 tarihli, 2015/31470 esas ve 2017/11684 karar sayılı bozmaya ilişkin ilamına uyulmasına karar verildiği halde, üçüncü şahıs tarafından dava dışı asıl borçlu şirket aleyhine ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/77 esas sayılı dosyası ile açılan alacak dava dosyasının sonucu araştırılmaksızın eksik araştırmayla yetinilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, ... 19. Ceza Dairesi'nin 26/12/2017 tarihli, 2015/31470 esas ve 2017/11684 karar sayılı bozmaya ilişkin ilamına uyulmasına karar verildiği halde, üçüncü şahıs tarafından dava dışı asıl borçlu şirket aleyhine ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/77 esas sayılı dosyası ile açılan alacak dava dosyasının sonucu araştırılmaksızın eksik araştırmayla yetinilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

O halde ; 3.kişi olan ... (... Müh. ve İnş.)'na ait ticari defterlerin incelenmediği ve mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma kararının gereğinin yerine getirilmediği görülmekle, İİK 89/1. maddesine göre gönderilen haciz ihbarnamesinin 3. kişi ... (... Müh. ve İnş.)'na tebliği tarihi itibariyle, 3. kişinin icra dosyasının borçlusu olan ... Elekt. İnş. Müh. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne kesinleşmiş ve muaccel bir borcu olup olmadığının tespiti amacıyla, her iki tarafın 2013 yılına ait defter kayıtlarını oluşturan defter ve belgelerin (..., Teminat Mektubu, Avansla ödemeleri, Banka dekontları vb. evrakların) dava dosyasına celbi ile her iki tarafa ait defter ve belgeler ile varsa cari hesap ekstrelerinin, kesilen karşılıklı fatura ve ödeme belgelerinin üzerinde, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri de göz önüne alınarak karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, 3. kişiye ait ticari defterler incelenmeksizin düzenlenen ve yeterli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verildiğinden, bu sebeple söz konusu ticari defterlerin temini için, defterlerin ibraz edilmesi hususunda taraflara HMK'nun 220/3.maddesi ve HMK'nun 222/5. maddesi ihtarını içeren meşruhatlı davetiyenin usulüne uygun olarak tebliği ile sonucuna göre HMK'nun 222/5. maddesi gereğince bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/77 esas sayılı alacak dava dosyasının sonucu araştırılmaksızın hüküm kurulması hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4836, Karar No: 2016/71, Tarih: 11.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/4836 E.  ,  2016/71 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :............Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının şirketleri nezdinde işçi olarak çalıştığını, dava dış....... ile şirketleri arasında imzalı hizmet alım sözleşmesi gereği, bu idareye ait aracın davalının sevk ve idaresindeyken tek taraflı trafik kazası yaptığını, davalının kazada tam kusurlu olduğunu, kaza nedeniyle araçta oluşan hasar bedelinin dava dışı idare tarafından şirketlerinin hak ediş bedelinden kesildiğini, böylece davacının davalı yerine ödeme yapmış olduğunu, davalı ile aralarındaki iş akdinin 3. maddesine göre görev gereği işçiye teslim olunan demirbaş ve malzemede oluşacak hasardan işçinin sorumlu olduğunu, davalının sebep olduğu ve davacının ödediği 37.614,82 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın işçi-işveren arası ilişkiden kaynaklı olduğu ve ayrıca davacının şirket olması nedeniyle mahkemenin görevsiz olduğunu, davalının kazada kusuru olmadığını, talep olunan hasar bedelinin fahiş olduğunu, davalının kullandığı aracın kış lastiği olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 37.614,82 TL'nin 14.03.2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle zarar gören araçta oluşan hasar bedelini ödeyen davacı işverenin ödediği bedelin, olayda kusurlu bulunan davalı sürücüsünden rücuen tahsili istemine ilişkindir.

1-Davacı taraf, dava dışı idare ile yaptığı sözleşmeyle üstlendiği taşıma işinin yürütümü için çalıştırdığı davalı işçisinin sebep olduğu kazada oluşan araç hasar bedelini ödediği iddiası ile bu bedelin rücuen tahsili isteminde bulunmuş; davalı işçi ise, kazada kusuru olmadığı, kazanın araçta kış lastiği bulunmaması nedeniyle oluştuğu, davacı işverenin zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddini savunmuş; mahkemece, davacının ödediği bedel için davalıya rücu hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının, dava dışı........... ile taşıma işine ilişkin hizmet alım sözleşmesi yaptığı, bu sözleşme kapsamındaki işin yürütülmesi için davalıyı işçi olarak çalıştırdığı, dava konusu kazanın davacının üstlendiği işin yürütülmesi sırasında meydana geldiği ve dava dışı idareye ait araçta oluşan hasar bedelini davacının ödediği hususları taraflar arasında ihtilaf konusu olmayıp bu hususlar dosya kapsamı ile de sabittir. Taraflar arasında ihtilaflı olan husus, kazada davalının kusurlu olup olmadığı ve doğan zarardan davacı işverenin sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde İş Mahkemeleri'nin görevi "İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi" denilmek suretiyle belirlenmiştir.

Somut olayda; davacı, dava dışı idare ile imzaladığı hizmet alım sözleşmesi gereği üstlendiği işi yürütmek için davalıyı çalıştıran işveren statüsündedir.Davalı da davacının işçisi olup bu iş ilişkisi kapsamında, davaya konu kazada hasarlanan aracın sürücülüğünü yapmaktadır. Davacı ile davalı arasında imzalı iş akdi gereği tarafların işçi-işveren sıfatında olması, davacı işverenin iş güvenliğinin sağlanması konusunda gerekli önlemleri alıp almadığı, davacının iş akdine dayalı olarak davalı işçisine rücu şartlarının oluşup oluşmayacağı konusundaki uyuşmazlığın Çözümünde iş kanunu hükümlerinin uygulanmasını gerektireceğinden davaya bakma görevi İş Mahkemeleridir. Bu durumda mahkemece, İş Mahkemesi'nin görevli olduğuna ilişkin görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 11.1.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/948, Karar No: 2015/5884, Tarih: 23.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/948 E.  ,  2015/5884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışında ilk defa sigortalı işe başladığı tarih olan 01/01/1991 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olduğuna, bu sigortalılık tarihinden önceki ev hanımlığı sürelerini borçlanarak borçlandığı süre kadar geriye gidilerek sigortalılık başlangıcının 01/01/1988 olduğuna, tahsis talep tarihini takip eden aybaşı itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Dava, davacı ...'da ilk defa sigortalı işe başladığı tarih olan 01.01.1991 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi ve yine müvekkilinin bu sigortalılık tarihinden önceki ev hanımlığı süresini de borçlandığı gözönüne alınarak borçlandığı süre kadar geriye gidilerek sigorta başlangıç tarihinin 01.01.1988 tarihi olarak gerektiğinin tespiti ile tahsis talep tarihini takip eden aybaşı itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini, aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 2.2.1959 doğumlu olduğu, Türkiye'de 17.12.2012-18.12.2012 tarihleri arası 2 gün 5510 SK'nun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılığının olduğu, ...da 1.1.1988 tarihinden itibaren ikamet etmeye başladığı, 1.1.1991-2011 tarihleri arası çalışmasının olduğu, 24.12.2012 tarihinde borçlanma talep ettiği, 1.1.1988-31.12.1990 tarihleri arası 1080 gün, 27.6.91-12.2.2003 tarihleri arası 4186 günü borçlandığı ve 27.1.2014 tarihinde ödediği, 29.1.2013 tarihinde yaşlılık aylığı talep ettiği, Kurumun cevap yazısında Türkiye'de sigortalılık başlangıcı olan 17.12.2012 tarihinden borçlanılan gün kadar geriye gidildiğinde sigortalılık başlangıcının 1.5.1998 tarihi olduğu ve yaşlılık aylığı koşullarının bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının ...'da çalışma başlangıç tarihi olan 1.1.1991 tarihinden borçlanılan gün kadar geriye gidilmek suretiyle sigorta başlangıcının ikamet etmeye başladığı

1.1.1988 tarihi olarak kabul edilip edilmeyeceği ve kabul edildiği takdirde yaşlılık aylığı başvurusu yaptığı tarihte aylık bağlama koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının ...'da çalışma başlangıç tarihi olan 1.1.1991 tarihinden borçlanılan gün kadar geriye gidilmek suretiyle sigorta başlangıcının ikamet etmeye başladığı

1.1.1988 tarihi olarak kabul edilip edilmeyeceği ve kabul edildiği takdirde yaşlılık aylığı başvurusu yaptığı tarihte aylık bağlama koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kurumun 29.09.2014 tarih ve 2014/27 sayılı genelgesi ile Kanun metni ve gerekçesine aykırı bir biçimde çalışma (işe giriş) niteliğinde olmayan sürelerin de (çocuk yetiştirme vb) sigortalılık başlangıç tarihinin tespitinde dikkate alınması gerektiği ifade edilmiştir.Kurumun 2014/27 sayılı Genelgesi açıkça Kanun'a ve gerekçesine aykırı olmakla birlikte genelgenin yayımlanmasından sonra doğrudan Kuruma başvuranların yurt dışında fiili çalışmaya dayalı olmayan sigortaya giriş tarihleri aylık bağlama koşullarının belirlenmesinde dikkate alınacağından Kurum ile sigortalılar arasında yargı önüne gelmesi gereken bir uyuşmazlık çıkmayacaktır. Buna mukabil derdest davalarda Kurumun 2014/27 sayılı Genelgesinin uygulanmaması halinde, daha önce uyuşmazlığı yargı önüne taşıyanların, kendilerine Genelge hükümleri uygulanan sigortalılara nazaran hak kaybına uğrayacağı açıktır. Davacıların davadan feragat zorunluluğu da bulunmadığına göre, davacıların 2014/27 sayılı Genelge sonrasında doğrudan Kuruma başvuranlara göre eşitliğe aykırı bir sonuçla karşılaşmamaları ve ... ... haklarının temini için 2014/27 sayılı Genelgenin sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti için fiili çalışma aramayan hükümlerinin eldeki davalarda uygulanması gerekir.

Yukarıda yer alan hukuksal açıklamalar ışığında; yapılacak iş 2.2.1959 doğumlu olan davacının 1.1.1988 tarihinde ...'da ikamet etmeye başladığı, 1.1.1991 tarihinde ise fiili çalışma nedeniyle sigortalılığının başladığı, ikamet etmeye başladığı 1.1.1988 tarihinden itibaren borçlandığı gözetilerek ...'da çalışma nedeniyle sigortalılığının başladığı 1.1.1991 tarihinden geriye doğru, borçlandığı süreler kadar gidildiğinde sigorta başlangıç tarihinin 1.1.1988 tarihi olduğunu kabul ederek, talep tarihi itibarı ile yaşlılık aylığı koşullarını bu başlangıç tarihine göre belirlemekten ibarettir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7116, Karar No: 2024/4538, Tarih: 11.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7116 E.  ,  2024/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/570 E., 2023/1154 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Siverek Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/195 E., 2023/48 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davacı kadın vekili 24.05.2024 tarihli dilekçesinde; boşanmanın fer'isi niteliğindeki maddi, manevi tazminat ile kadın yararına takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinden feragat ettiği, davalı erkeğin 24.05.2024 tarihli beyan dilekçesi ile; boşanmayı kabul ettiğini ve boşanmalarına karar verilmesini talep ettiğinden davalı erkeğin boşanma talebi yönünden feragat nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçelerinde özetle; davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; kadının boşanma talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 19.01.2021 tarih ve 2019/99 E 2021/24 K sayılı kararı ile; erkeğin tam kusurlu olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına ve fer'ilerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 11.03.2022 tarih ve 2021/1075 E 2022/550 K sayılı kararı ile; tarafların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının tamamının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı