muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2168, Karar No: 2021/5912, Tarih: 21.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2168 E.  ,  2021/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalının istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile hüküm ortadan kaldırılarak davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’ın ... parsel sayılı taşınmazdaki ½ payının tamamını torunu olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gibi akit tarihinde reşit olmayan davalının alım gücünün bulunmadığını, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, satışın gerçek olduğunu, satış bedelinin babası tarafından mirasbırakana ödendiğini, ayrıca mirasbırakan dedesine ölünceye kadar kendisi ve ailesi tarafından bakıldığını, davacıların ise mirasbırakanla ilgilenmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, mirasbırakanın temlikteki gerçek irade ve amacının mal kaçırma olmadığı, temlikin bakım karşılığı gerçekleştirildiği, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2. maddesi gereğince hükmün ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1927 doğumlu mirasbırakan ...’ın 18.01.2016 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı kızı ..., davacı torunları ..., ... ve ... ile dava dışı oğlu ...’ın(davalı ...’ın babası) kaldığı, mirasbırakanın dava konusu ... parsel sayılı taşınmazdaki ½ payının tamamını 01.10.1999 tarihinde satış suretiyle davalı torunu Bahadır’a temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (nitelikli-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve l.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de 4721 s. Türk Medeni Kanunu' nun (TMK) 706, 6098 s. Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237 (818 s. Borçlar Kanunu'nun (BK) 213) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeliile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki kişisel ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, davalı ...’ın taşınmazı mirasbırakandan temlik aldığı tarihte 13 yaşında olduğu, dinlenen tanık beyanlarından mirasbırakanın davacılarla beşeri ilişkilerinin sorunlu olduğunun anlaşıldığı, davalının satış bedelinin ödendiği savunmasını da ispatlayamadığı gözetildiğinde temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371/1-a maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine, 21.10.2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40903, Karar No: 2017/17089, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40903 E.  ,  2017/17089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7338, Karar No: 2013/18062, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7338 E.  ,  2013/18062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS, madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden annesinden sigorta maaşını alabilmek için 15.09.2008 tarihinde muvazzalı olarak boşandığı, ancak eski eşi ile birlikte aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11, Karar No: 2023/706, Tarih: 21.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11 E.  ,  2023/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

... Çocuk Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2015/842 Esas, 2015/615 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere dair uygulama maddelerinin gösterilmediği, kararı suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz ettiğinin anlaşılmasına rağmen temyiz edenin suça sürüklenen çocuk olarak belirtildiği anlaşılmakla, anılan hususlardaki eksiklerin giderilmesine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33666, Karar No: 2016/10947, Tarih: 13.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/33666 E.  ,  2016/10947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte, şikayetçi şirketin, iflas erteleme davasında hakkında tedbir kararı verildiğini belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, tedbir kararı gereğince takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; ........ tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasında ..... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 24/10/2014 tarih ve 2014/1448 E. sayılı dosyasından verilen ara karar ile davacı şirketler borçlu .....'ın hakkında "İcra İflas Kanununun 206. maddesinin 1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin takipler hariç olmak üzere) 6183 sayılı Kanun'a göre yapılan takipler de dahil olmak üzere hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz, haciz ve tedbir uygulamalarının ve İİK 89/1 madde ihbarnamelerinin tedbiren durdurulmasına” karar verildiği, borçlu .....'ın 10/07/2015 tarihinde tedbir kararına istinaden takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borçlu ..... aleyhine yürütülen takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda; icra takibinin borçlusu ..... (........) olup, adı geçen gerçek kişi olup onun yönünden herhangi bir tedbir kararı verilmediği görülmektedir. ........... hakkında verilen 24.10.2014 tarihli tedbir ara kararı gerçek kişi olan takibin borçlusu ..... (..... .......) yönünden sonuç doğurmaz. Kaldı ki iflasın ertelenmesi müessesesi gerçek kişiler hakkında uygulanmaz.

Hal böyle olunca, mahkemece, şikayetin reddi gerekirken kabulü ile borçlu hakkındaki takibin durdurulmasına dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23058, Karar No: 2014/3763, Tarih: 25.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/23058 E.  ,  2014/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 14.09.1998-10.06.2005 arası dönemde hizmet akdine dayalı olarak geçen ancak Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen sigortalı hizmetlerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Okul Koruma Derneği aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı ile davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatı ile davalı ... avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı, 506 Sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup dosya içindeki bilgi ve belgeler ile toplanan delillere göre; davacının, davaya konu dönemde, her yıl 14 Eylül ile ertesi yıl 20 Haziran arası dönemle sınırlı olmak üzere ... Bakanlığına bağlı “okul” işyerinde hizmet akdine dayalı şekilde ve sigortalı olarak çalıştığı sabit olmakla, söz konusu dönemdeki sigortalı çalışmaların tespitine dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, hükmüne uyulan bozma ilamında, işverenlik sıfatının ... Bakanlığına ait olup, çalışmanın Dernek bünyesinde geçtiğine dair önceki hükmün yerinde olmadığının belirtilmesine, mahkemece, bozma kararı çerçevesinde Okul Koruma Derneği aleyhine açılan davanın reddine karar verilip çalışmanın ... nezdinde gerçekleştiğinin kabul edilmesine rağmen, gerekçede, kabule konu çalışmanın Okul Koruma Derneği işyerinde geçtiği belirtilerek çelişkili ve hükmüne uyulan bozma ilamının aksine karar tesis edilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (5) No’lu bendinden sonra gelmek üzere “6-Karar gerekçesinin son paragrafının sondan beş ve altıncı satırlarında yer alan “...İlçesi ... Köyü Okul ve Öğrencilerini Koruma Derneğinde” sözcüklerinin karar gerekçesinden silinip çıkarılmasına” hükmünün (6)’ıncı bent olarak eklenmesine ve kararın düzeltilmiş bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8130, Karar No: 2023/7473, Tarih: 22.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/8130 E.  ,  2023/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin günlük ücretinin 15.05.2004 - 14.....2004 döneminde 31,00 TL iken işverence ... taraflı olarak haksız şekilde 15.....2004 - 14.07.2004 döneminde 24,44 TL'ye düşürüldüğünü belirterek fark ücret, ilave tediye, ikramiye, ... güçlüğü tazminatı, bakım kasa tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... (...) vekili cevap dilekçesinde; davacının 04.11.2003 tarihli yazı uyarınca ... İl Müdürlüğünde çalıştırılmak üzere işe alındığını, günlük ücretinin 31,00 TL olarak belirlendiğini, davacının sendika üyeliği dikkate alınarak tekniker unvanı için belirlenen 24,10 TL ücret ile sendikalı işçi olarak intibakının yapıldığını, toplu ... sözleşmesi gereğince ücret artışlarının yapıldığını, davacının kendisine yapılan ödemelere karşı ihtirazı kayıt koymadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi (... AŞ) vekili cevap dilekçesinde; davacının 10.11.2003 - 31.12.2003 döneminde belirli süreli sözleşme ile ve günlük 31,00 TL çıplak brüt ücretle teknisyen olarak işe alındığını, 14.05.2004 tarihinde sendika üyesi olması nedeni ile yürürlükteki toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre günlük 24,44 TL çıplak brüt ve 37,13 TL giydirilmiş brüt ücrete hak kazandığını, ikramiye, elektrik yardımı ve giyim yardımı ödemeleri ile birlikte bu miktarın 45,30 TL'ye çıktığını buna göre davacının ücretinde azalma olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.....2015 tarihli ve 2012/35 Esas, 2015/338 Karar sayılı kararıyla; davacının 01.11.2003-30.....2010 döneminde davalı ... EDAŞ ... İl Müdürlüğünde elektrik teknisyeni olarak 01.07.2010 tarihinden sonra da davalı ... AŞ ... İl Müdürlüğünde müracaat görevlisi olarak çalıştığı, davacı işçinin 14.05.2004 tarihli sendika yönetim kurulu kararı ile ... Sendikası üyeliğine kabul edildiği, davacının kendi ... ... iradesi ile sendikaya üye olduğu, toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre belirlenen ücreti ve ayrıca toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan diğer yan ödemelerin de dikkate alınması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 22.11.2016 tarihli ve 2015/19289 Esas, 2016/25710 Karar sayılı ilâmı ile; davanın belirsiz alacak davası türünde mi, yoksa kısmi dava türünde mi açıldığının belirlenmesi ve buna göre davaya devam edilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 22.11.2018 tarihli ve 2017/55 Esas , 2018/643 Karar sayılı kararıyla; bozma ilâmı uyarınca alınan davacı vekilinin beyanında davanın kısmi alacak davası olarak açıldığının ifade edildiği, davacının ... sözleşmesi ile kararlaştırılan ... ücretinin toplu ... sözleşmesi ile düşürüldüğünün açık olduğu, ... sözlemesi ile kararlaştırılan ... ücretin davacının sendikaya üyeliği ve toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya başlaması üzerine düşürülmesinin 2822 sayılı Toplu ... Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’nun (2822 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olduğu, bozma sonrası yargılama aşamasında bilirkişi B.İ.'den alınan raporun dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.