muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28082, Karar No: 2013/20186, Tarih: 17.12.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 19/02/2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21169, Karar No: 2015/3130, Tarih: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21169 E.  ,  2015/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2014

NUMARASI : 2014/51-2014/476

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12336, Karar No: 2023/11320, Tarih: 19.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/12336 E.  ,  2023/11320 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2019/506 Esas, 2021/75 Karar sayılı kararı ile İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/24 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/24 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2021 tarihli ve 2021/24 Esas, 2021/132 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası , 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 6 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 13.680,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına,

2. Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 11.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/1733 Esas, 2021/1926 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca;

1. Sanık ... hakkında, sanık müdafiinin süresinden sonra temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin reddi yönünde,

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca;

1. Sanık ... hakkında, sanık müdafiinin süresinden sonra temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin reddi yönünde,

2. Sanık ... hakkında ise; şahit numunelerin müsaderesine karar verilirken kanun maddesinin yanlış gösterilmesi, adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceği ihtarının belirtilmemesi ve yargılama giderlerinden sanıkların sorumlu olacağı miktar ve oranın yazılmaması nedeniyle hükmün düzeltilerek temyiz isteminin esastan reddi yönünde,

Karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Arama kararı olmadan işlem yapılamayacağına,

4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

5. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

6. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

3. Atılı suçun işlendiğine dair delil olmadığına,

4. Eylemin ancak kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturabileceğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

6. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

İlişkindir.

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

3. Atılı suçun işlendiğine dair delil olmadığına,

4. Eylemin ancak kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturabileceğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

06.06.2019 günü olağan devriye görevi yapmakta olan polis memurlarının olay tutanağında adresi belirtilen ikametin önünden geçtikleri sırada ikamet dışında taburede oturan sanıkların telaşlı hareketler sergileyerek birden ayağa kalktıklarını fark ettikleri, şüphe üzerine kimlik kontrolü amacıyla sanıkların yanlarına gittikleri, akabinde sanıkların yakın çevresinde el feneri yardımı ile yapılan kontrollerde sanıklara yaklaşık l (bir) metre mesafede kuş kümesinin yanında şeffaf poşet bulunduğu görülerek yapılan incelemede uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği; 29.08.2019 tarihinde ise sanık ...'ın ikametinde yapılan aramada uyuşturucu madde ile ikametin bahçe kısmında bulunan boş kümesin arkasında uyuşturucu maddelerin poşetlenmesi için kullanılan 25 adet kilitli beyaz şeffaf naylon poşetin ele geçirildiği olaylarda; sanıkların 06.06.2019 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile sanık ...'ın 29.08.2019 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin kendilerine ait olduğuna ilişkin ikrarları, tutanak tanıklarının anlatımları, sanık ...'ın birleşen İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin dosyasında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde istihbari bilgi bulunuşu, sanıkların suç unsuru maddeler ile birlikte yakalanmış olmaları, sanıkların kendilerinden elde edilen uyuşturucu maddeyi polis memurlarını görünce yok etmek ve gizlemek amacına yönelik girişimlerde bulunmaları, sanıklarda ele geçen uyuşturucu maddelerin hazırlanma şekli ve çeşitliliği itibarıyla ticari amaçla bulundurulduğu gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiş, usulüne uygun alınmış bir arama kararı olmadığı halde polis memurlarının 06.06.2019 tarihinde sanıkların yakınlarında ele geçirdikleri uyuşturucu maddenin kendilerine ait olduğunu belirtmiş olmaları nedeniyle haklarında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmış, ayrıca sanık ...'ın birleştirilen İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/506 Esas, 2021/75 Karar sayılı dosyasında 29.08.2019 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi de satmak amacıyla bulundurduğu gerekçesiyle hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmıştır

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin gözetilmemesi ve sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi hususlarında yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin gözetilmemesi ve sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi hususlarında yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm yönünden

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, uyuşturucu maddenin ele geçtiği yerin duvarla ya da tel örgülerle çevrili olmayan, herkesin kolaylıkla girip çıkabileceği bir yer olduğundan arama kararı gerekmediği anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddelerin ve İzmir Kriminal Polis Laboratuvarında suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine, uygulama fıkrası gösterilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesine göre müsadere karar verilmesi,

C. Sanığa verilen adli para cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarı" belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

D. Sanıkların sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında ödemeye mahkûm edilmesi gerektiği gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüş, bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm yönünden

Sanık ... müdafii tarafından temyiz dilekçesinin 22.07.2021 tarihinde UYAP sisteminden mahkemesine gönderildiği anlaşıldığından tebliğnamenin temyiz talebinin süreden reddine ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve tartışıldığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, uyuşturucu maddenin ele geçtiği yerin duvarla ya da tel örgülerle çevrili olmayan, herkesin kolaylıkla girip çıkabileceği bir yer olduğundan arama kararı gerekmediği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz

sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A. Zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesiyle uygulama yapılabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, sanık ...'ın 29.08.2019 tarihinde ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin, 06.06.20219 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu maddeden sonra temin edildiğine dair kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı ve 06.06.2019 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin devamı niteliğinde olduğunun kabul edilmesi gerektiği, bu haliyle eylemin tek suç oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

B. Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddelerin ve İzmir Kriminal Polis Laboratuvarında suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine, uygulama fıkrası gösterilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesine göre müsadere karar verilmesi,

C. Sanıklara verilen adli para cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda "ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarı" belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılması,

D. Sanıkların sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında ödemeye mahkûm edilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B), (C) ve (D) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/1733 Esas, 2021/1926 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

A. Müsadere ile ilgili bölümün silinerek yerine "Adli Emanetin 2019/19426 sırasında kayıtlı suçta kullanılan eşyaların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; yine Adli Emanetin 2019/13387 sırasında kayıtlı üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin ve suç konusu maddeden alınan şahit numunenin 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine" ibarelerinin yazılması,

A. Müsadere ile ilgili bölümün silinerek yerine "Adli Emanetin 2019/19426 sırasında kayıtlı suçta kullanılan eşyaların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; yine Adli Emanetin 2019/13387 sırasında kayıtlı üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin ve suç konusu maddeden alınan şahit numunenin 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine" ibarelerinin yazılması,

B. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına “....tamamının tahsiline” ibarelerinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

C. Yargılama giderlerine ilişkin kısmında “eşit olarak CMK’nın 325. maddesi gereğince sanıklardan tahsili ile hazineye gelir kaydına” ibaresinin çıkartılması ve yerine “ sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında sorumlu tutularak sanıklardan tahsili ile hazineye gelir kaydına" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A), (B), (C) ve (D) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2021/1733 Esas, 2021/1926 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/994, Karar No: 2021/982, Tarih: 27.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/994 E.  ,  2021/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’a yüklenen yağma suçunun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırları bakımından hükmün açıklandığı 27/12/2018 tarihli oturumda, müdafii bulundurulmaksızın hükümlülük kararı verilmesi ve esas hakkındaki mütalaaya karşı sanık ve müdafiinden diyeceklerinin sorulmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 150/3, 188/1, 289/1-e maddelerine aykırı davranılması ve böylece savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13103, Karar No: 2012/12231, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/13103 E.  ,  2012/12231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yaş düzeltim istemine ilişkin davada ....Asliye Hukuk ile ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçükler ... arasında yasal sınırın altına yaş farkı bulunması nedeniyle, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

...Asliye Hukuk Mahkemesince, kolluk araştırmasına göre davalıların adreslerinden taşındığı belirtilerek, davanın nüfusuna kayıtlı olduğu ...'da görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi ise, ilgililere ...'te tebligat yapıldığı ve bu adreste ikamet ettikleri gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

....Asliye Hukuk Mahkemesi ise, yargı yeri belirlenmesi şartlarının oluşması nedeniyle, dosyayı Yargıtay'a göndermiştir.

5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36.maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının, ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından, ilgilinin yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davalılara ilk yetkisizlik kararını veren ...Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Asliye Hukuk

Mahkemelerince “.../...” adresinde tebligat yapıldığı, buna göre ilgililerin bu adreste ikamet ettikleri anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince ....Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.