muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13071, Karar No: 2009/21531, Tarih: 05.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13071 E.  ,  2009/21531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre; "Belediye vergi ve resimleri ile belediyenin kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz." Ayırca, 277 Sayılı Kanunun 1.maddesine göre; "5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan paylar, belediye vergi ve resmi hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir." Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, mahkemece bilirkişi raporuna göre hesaplar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; haczedilen 37974305-5001 nolu hesaptaki paraların kaynağının bilirkişi raporunda tesbit edilmediği, 37974305-5002  nolu hesaba ilişkin banka tarafından gönderilen hesap estreleri incelendiğinde, belediye görevlilerince yatırılan paraların niteliği belli olmadığı gibi, Avea tarafından yatırılan 2000.TL.nin de 26.01.2009 tarihli Dündarlı Belediye Başkanlığı'nın yazısına göre baz istasyonu kira bedeli olup, haczinin mümkün olması karşısında, bu durumda hesaplardaki paranın niteliği araştırılarak belediye çalışanları ve diğer şahıslarca yatırılan paraların niteliğinin belediyenin defter ve kayıtları ile banka hesap ekstreleri üzerinde inceleme yaptırılarak ve Avea tarafından yatırılan paranın da niteliği dikkate alınarak, bilirkişiden ek rapor alınıp, sonucuna göre karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/11/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1046, Karar No: 2022/4698, Tarih: 18.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1046 E.  ,  2022/4698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kullanım Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı asıl davacı birleşen davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez asıl davacı birleşen davalı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, ... İli Kemalpaşa İlçesi ... Mah/Köyü, 160 ada 16 parsel sayılı taşınmaz, tarla niteliği ile beyanlar hanesinde "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır. Bu parsel, ...'nın 1995 yılından beri kullanımındadır. Üzerindeki zeytin ve kiraz ağaçları bu şahsa aittir. Bu parsel üzerine A harfi ile gösterilen kısma 2014 yılında ... tarafından ev yapılmıştır." şerhleriyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazdaki kullanıcı şerhlerinin iptali istemiyle dava açmıştır.

Birleşen dosya davacıları ... ve arkadaşları vekili ise çekişmeli taşınmazın, bina ve ev dışındaki 1.000m2'lik kısmının kullanımı ve üzerindeki ağaçların davacı ...'e, 2000,00m2'lik kısmının kullanımı ve üzerindeki ağaçların ise davacılar ... ve ...'a ait olduğunu ileri sürerek, çekişmeli taşınmazdaki kullanıcı şerhlerinin iptali ile müvekkillerinin kullanıcı olarak yazılması istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, asıl davanın usulden reddine, birleşen davanın Orman İdaresi yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kabulü ile çekişmeli 160 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhlerinin iptaline ve 21.12.2020 tarihli ek bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 862,508m² kısmının ... oğlu ... T.C. Kimlik numaralı ...'in kullanımında olduğu ve bu kısım üzerinde bulunan 1 adet ev ile meyve ağaçlarının ...'e ait olduğu, B harfi ile gösterilen 2.223,486 m2 kısmının 1/2 şer pay ile ... oğlu ... T.C. Kimlik numaralı ... ve ... kızı ... T.C. Kimlik numaralı ...'ın kullanımında olduğu ve bu kısım üzerinde bulunan meyve ağaçlarının ... ve ...'a ait olduğu şerhlerinin yazılmasına karar verilmiştir.

Anılan hüküm, asıl dosya davacısı ve birleşen dosya davalısı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Bu kez asıl dosya davacısı ve birleşen dosya davalısı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Anılan hüküm, asıl dosya davacısı ve birleşen dosya davalısı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Bu kez asıl dosya davacısı ve birleşen dosya davalısı Hazine vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18.5.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4769, Karar No: 2021/1135, Tarih: 27.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/4769 E.  ,  2021/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamuya ait veya özel suların mecrasına değiştirme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Maliye Hazinesi vekilinin temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Müşteki kurumun usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-...Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Bozmaya uyularak; mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin, sanığın cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2047, Karar No: 2007/3909, Tarih: 10.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/2047 E.  ,  2007/3909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/02/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, kıyı kenar çizgisi içerisindeki devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaza davalı şirketin iskeli ve platform yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek,elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan ve iskele olarak yapılan yere davalının elattığının kefşen saptandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.4.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ile temyiz edilen Hazine vekili Avukat...geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

-KARAR-

Dava, kıyıda bulunan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delilerden, kıyıdan denize doğru uzanan çekişmeli iskelenin 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca keşfen belirlenen ve 3521 Sayılı Yasanın 4.maddesinde öngörülen kıyıda kaldığı sabittir.

Bilindiği üzere, kıyıda yapılanmaya hangi koşullarda imkan tanındığı 3621 Sayılı Kanunun 6. maddesinde ve Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 13. maddesinde hükme bağlanmış; uygulama imar planlarına göre ve çevre kirliliğinin önlenmesiyle ilgili tüm önlemler alınmak koşulu ile, kıyının kamu yararına kullanımına ve kıyıyı korumak amacına yönelik yapı ve tesisler yapılabileceği belirtilmiş, bu yapılar arasında iskele de sayılmıştır.

Bunun yanında, 2634 Sayılı Turizmi Teşvik Kanununda ve 618 Sayılı Limanlar Kanununda da benzer düzenlemeler yer almıştır.

Ne varki, mahkemece, çekişmeli iskelenin yukarıda değinilen düzenlemeler kapsamında kalıp kalmadığı bakımından yeterli bir soruşturma gerçekleştirildiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, anılan düzenlemeler gözetilmek suretiyle hükme yeterli araştırma yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 500.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 10.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/329, Karar No: 2014/1700, Tarih: 10.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/329 E.  ,  2014/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararımız ile dava konusu taşınmazın el atma tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorularak ayrıntılı cevap verilmesi istenilmiş ise de ilgili belediye başkanlığınca gönderilen 25.12.2013 tarihli cevabi yazıda söz konusu taşanmazın el atma tarihi itibariyle 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planlarında bulunmadığının ve ilk olarak 26.01.1988 tarihinde 1/5000 ölçekli nazım imar planına alındığının tespiti ile yetinilmiş, diğer hususlar hakkında bilgi verilmemiştir.

Bu itibarla;

Dava konusu 121 ada 11 parsel sayılı taşınmaza 31.12.1982 tarihinde el atıldğı anlaşıldığından bu tarih itibariyle belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından getirtilip dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17964, Karar No: 2019/10392, Tarih: 23.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/17964 E.  ,  2019/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların kardeş olduklarını, yakın akrabası olan davalıların süt alım ve taşımacılığı yaptıklarından hayvanlarından elde ettiği sütü davalılara verdiğini, davalıların almış olduğu sütlerin bedelini her ay başında ödemesini yaparken 2002 yılı Kasım ayında 437,50TL'sini ve 2002 yılı Aralık ayından bakiye kalan 145,00 TL'sini ödemediklerini, dava dışı ...'den olan 520,00TL alacağını tahsil amacıyla davalılara ciroladığını, davalıların senedi haricen tahsil ettikleri halde ödeme yapmadıklarını, ayrıca 10 ton rus buğday samanını izinsiz sattıklarını ve bu nedenle 900,00 TL borçları olduklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 2.002,50 TL alacağın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalılara verilen süt, senet ve saman bedellerinin ödenmediği ileri sürülerek açılmıştır. Mahkemece dinlenen tanık beyanları dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece davacıya yemin hakkı hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13387, Karar No: 2016/16885, Tarih: 08.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/13387 E.  ,  2016/16885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, şeflik maaş farkı, ikramiye ile ilave tediye farkı ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirektte davacının davalı şirkette daha önce 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnaneye göre teknisyen olarak çalışmakta iken, davalı şirket tarafından müvekkilinin insan kaynakları müdürlüğünün 22.08.2005 tarihli ve 17474 sayılı yazısı ile işletme şefligi görevini yürütmesi için görevlendirildiğini, daha sonra müvekkiline geçici 1. dereceden imza yetkisi verildiğini belirterek kendisine işletme şefliği yaptığı süre boyunca teknisyen maaşı ödenmesi sebebiyle maaş nakil ilmühaberinin tutar açısından yeniden düzenlenmesine karar verilmesini ve anılan tarihler arasında her ay eksik ödenen maaş ve özlük hakları arasındaki fark tutarlarından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL şeflik maaş farkı, 500,00 TL ikramiye farkı ve 500,00 TL ilave tediye farkı olmak üzere toplam 1.500,00 TL'nin davalıdan tahsili ile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili kurumun işleminin yerinde olduğunu ve haksız açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece verilen ilk karar idari yargı görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararıdır. İdare Mahkemesi'nin de adli yargı görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı vermesi üzerine dosya Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmekle uyuşmazlık mahkemesince davada adli yargının görevli olduğuna dair kesin karar verilmiş ve bunun üzerine dava tekrar ele alınarak hüküm kurulmuştur.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım ve saire gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarihli ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen Ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.