muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3607, Karar No: 2015/15638, Tarih: 29.04.2015

Sözleşmeden doğan alacaklarda, zamanaşımı alacağın muaccel olduğu tarihten başlar. (TBK. m. 149(818.BK.128). Türk Borçlar Kanununun 117 inci maddesi uyarınca, borcun muaccel olması, ifa zamanının gelmiş olmasını ifade eder. Borcun ifası henüz istenemiyorsa muaccel bir borçtan da söz edilemez.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 151 inci maddesinde zamanaşımının nasıl hesaplanacağı belirtilmiştir. Bu maddenin birinci fıkrası, zamanaşımının alacağın muaccel olduğu anda başlayacağı kuralını getirmiştir(818 sayılı BK.128). Aynı yönde düzenleme 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 151 inci maddesinde yer almaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 152. maddesi gereğince, asıl alacak zaman aşımına uğradığında faiz ve diğer ek haklar da zamanaşımına, uğrar. Diğer bir deyişle faiz alacağı asıl alacağın tabi olduğu zamanaşımına tabi olur(818 sayılı BK.131).

Türk Borçlar Kanunu’nun 154. maddesi (818 Sayılı BK 133/2) uyarınca, alacaklının dava açmasıyla zamanaşımı kesilir. Ancak zaman aşımının kesilmesi sadece dava konusu alacak için söz konusudur.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 153/4 maddesinde “Hizmet ilişkisi süresince, ev hizmetlilerinin onları çalıştıranlardan olan alacakları için" zamanaşımının işlemeyeceği ve duracağı belirtilmiştir. Bu maddenin iş sözleşmesiyle bağlı her kişiye uygulanması olanağı bulunmamaktadır. Hizmetçiden kastedilen, kendisine ev işleri için ücret ödenen, iş sahibiyle aynı evde yatıp kalkan, aileden biriymiş gibi ev halkı ile sıkı ilişkileri olan kimsedir(818 sayılı BK. Mad.132).

6098 Sayılı TBK 154. Maddesinde (818 sayılı BK. 133) zamanaşımını kesen nedenler gösterilmiştir. Bunlardan borçlunun borcunu ikrar etmesi (alacağı tanıması), zamanaşımını kesen nedenlerden biridir. Borcun tanınması, tek yanlı bir irade bildirimi olup; borçlunun, kendi borcunun devam etmekte olduğunu kabul anlamındadır. Borç ikrarının sonuç doğurabilmesi için, eylem yeteneğine ve malları üzerinde tasarruf yetkisine sahip olan borçlunun veya yetkili kıldığı vekilinin, bu iradeyi alacaklıya yöneltmiş bulunması ve ayrıca zamanaşımı süresinin dolmamış olması gerekir. Gerçekte de borç ikrarı, ancak, işlemekte olan zamanaşımını keser; farklı anlatımla zamanaşımı süresinin tamamlanmasından sonraki borç ikrarının kesme yönünden bir sonuç doğurmayacağından kuşku ve duraksamaya yer olmamalıdır.

Aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca, dava açılması veya icra takibi yapılması zamanaşımını kesen nedenlerdendir. Kanunun 156. maddesi ise, zamanaşımının kesilmesi halinde yeni bir sürenin işlemesi gerektiğini açıkça belirtmiştir. Madde açıkça düzenlemediğinden ihtiyati tedbir istemi ile mahkemeye başvurma veya işçilik alacaklarının tespiti ve ödenmesi için ...ne şikâyette bulunma zamanaşımını kesen nedenler olarak kabul edilemez. Ancak işverenin, şikâyet üzerine ...de alacağı ikrar etmesi, zamanaşımını keser.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Zamanaşımı, dava devam ederken iki tarafın yargılamaya ilişkin her işleminden ve hâkimin her emir ve hükmünden itibaren yeniden işlemeye başlar ve kesilmeden itibaren yeni bir süre işler.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 155. maddesi hükmü, "Zamanaşımı müteselsil borçlulardan veya bölünemeyen borcun borçlularından birine karşı kesilince, diğerlerine karşı da kesilmiş olur." kuralını içermektedir. Bu maddeye göre, müteselsil borçlulardan birine karşı zamanaşımının kesilmesi diğer müteselsil borçlulara karşı da zamanaşımını keser. (818 sayılı BK. Mad.134)

Türk Borçlar Kanununun 160. maddesinde (818 Sayılı BK 139), zamanaşımından feragat düzenlenmiştir. Anılan maddeye göre, borçlunun zamanaşımı defini ileri sürme hakkından önceden feragati geçersizdir. Önceden feragatten amaç, sözleşme yapılmadan önce veya yapılırken vaki feragattir. Oysa daha sonra vazgeçmenin geçersiz sayılacağına ilişkin yasada herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. O nedenle borç zamanaşımına uğradıktan sonra borçlu zamanaşımı defini ileri sürmekten feragat edebilir. Zira, burada doğmuş bir defi hakkından feragat söz konusudur ve hukuken geçerlidir. Bu feragat; borçlunun, ileride dava açılması halinde zamanaşımı definde bulunmayacağını karşılıklı olarak yapılan feragat anlaşmasıyla veya tek yanlı iradesini açıkça bildirmesiyle veyahut bu anlama gelecek iradeye delalet edecek bir işlem yapmasıyla mümkün olabileceği gibi, açılmış bir davada zamanaşımı definde bulunmamasıyla veya defi geri almasıyla da mümkündür.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7 nci maddesinde, iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. Ancak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447 inci maddesi ile sözlü yargılama usulü kaldırılmış, aynı yasanın 316 ve devamı maddeleri gereğince iş davaları için basit yargılama usulü benimsenmiştir.

Sözlü yargılama usulünün uygulandığı dönemde zamanaşımı def'i ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılabilir. Ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlükte olduğu dönemde 319 uncu madde hükmü uyarınca savunmanın değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin verilmesiyle başlayacağından, zamanaşımı defi cevap dilekçesi ile ileri sürülmelidir. 01.10.2011 tarihinden sonraki dönemde ilk oturuma kadar zamanaşımı definin iler sürülmesi ve hatta ilk oturumda sözlü olarak bildirilmesi mümkün değildir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ya da süresi içince cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141/2 maddesi uyarınca zamanaşımı defi davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

1086 sayılı HUMK yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Zamanaşımı definin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmesi de mümkündür (Yargıtay HGK. 04.06.2011 gün 2010/ 9-629 E. 2011/ 70. K.).

Somut olayda; Islaha karşı ileri sürülen zamanaşımı savunması değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3693, Karar No: 2019/10652, Tarih: 16.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3693 E.  ,  2019/10652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

27.04.2015 tarihli karar celsesine mazeret talebinde bulunan zorunlu müdafiin katılmaması, kararın bu celsede zorunlu müdafiin yokluğunda verilmesi, celse tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını ikmal etmemiş olduğu, bu itibarla 5271 sayılı CMK’nun 188/1. maddesine aykırı olarak zorunlu müdafiin yokluğunda karar verilerek suça sürüklenen çocuk ...’ın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4237, Karar No: 2017/7700, Tarih: 19.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4237 E.  ,  2017/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri, katılanlar ... vekili, ... vekili ile ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

30.08.2013 günü saat 19.20 sıralarında sanık sürücü ...’un yönetimindeki otobüsle yerleşim yeri içinde, 5.75 metre genişliğinde, tek yönlü, dik iniş eğimli, kuru, asfalt kaplama yolda Bahçeköy yönünden gelip Zekeriyaköy yönünde seyri sırasında olay yerine geldiğinde, aracının hızını düşüremeyip önünde aynı yönde giden sürücü ... idaresindeki otomobile arkadan çarptıktan sonra direksiyon hakimiyetini kaybedip V şeklindeki orta refüjü aşarak karşı yol bölümüne geçip bu yoldan gelmekte olan diğer sürücü ... idaresindeki araçla çarpışarak şarampole doğru takla atması sonucu 7 kişinin öldüğü, 10 kişinin de nitelikli şekilde yaralandığı olayda;

İTÜ Makine Fakültesi Otomotiv Laboratuarı bilirkişileri tarafından düzenlenen 06.02.2014 tarihli raporda; aracın basınçlı kuru hava ile çalışan fren sistemine, biri normal, diğeri kısa süreli duruşlarda kullanılan iki adet imdat el frenine, mekanik vites koluna, ana servis fren pedalına, egsoz freni koluna, iki adet de hava basıncı gösterge saatine sahip olduğu, aracın sağ arka teker balatasının bulunmadığı, tekerlek söküldüğünde ise balata parçasının yere düştüğü, sağ arka tekerleğinin balata bulunmaması nedeniyle fren açısından işlevselliğinin ortadan kalktığı, aracın normal çalışırken diğer 3 tekerleği üzerinden frenlendiği, bu durumun aracın trafiğe salih olmadığı anlamına geldiği, fren aksamında herhangi bir hava kaçağı bulunmadığı, aracın kullanma bakımından teknik şartlara uygun durumda bulundurulmadığı, durumun seyir halinde anlaşılabilir olduğu belirtilmiş ise de; Araçta bulunan bazı yolcuların rampa aşağı inerken aracın birden hızlandığı ve sağa sola yalpalamaya başladığına ilişkin beyanları, katılan ...’ün “ Ben otobüsün en arkasındaydım, otobüsün şoförü gelin arabasının arkasına takıldı, gelin arabası da hızlı gidince yol boyunca hızlı gitti, hatta ben bir ara, kendisini uyaracaktım, ancak, düğünde tatsızlık çıkmasın diye bir şey söylemedim, daha sonra düğünün yapılacağı yere, kestirme olan ancak büyük araçların girmesi yasak olan yola girildi, yola girdikten hemen sonra sanık, vitesi büyüterek aracı hızlandırdı, sanırım öndeki düğün arabası uzaklaştığı için aradaki mesafeyi kapatmak için hızlandı, ben, vitesi sırasıyla büyülttüğünü fark ettim, bunu fark edince de, ayağa kalkıp baktım, bu sırada solumuzdan beyaz renkli bir araba geçti ancak markasını bilemiyorum, sanırım şoför bu araca yol verdi, ancak, araba otobüsü geçtikten sonra otobüs, bu araca çarpınca araç uzaklaştı, daha sonra da, soldaki bariyerlere vurunca araç devrildi, ben bu yola girildiğinde arkadan şoföre hitaben bu yola girme diye uyarıda bulundum, ancak ön tarafa gitmedim, ben şoförün frenler tutmuyor şeklinde söylediğini duymadım, en arkadaydım, ancak ben, belirttiğim gibi, şoförün bilerek hızlandığı görüşündeyim, 35 yıldan beri şoförlük yapıyorum, ayrıca taksicilik yaptım, büyük araç da kullandım,” şeklindeki beyanı, yol üzerinde araca ait olduğu belirtilen 18

.5 metre fren izi, İTÜ Trafik Uzmanı olan öğretim elemanları tarafından hazırlanan raporda; Sanık sürücünün rampanın başında uygun vitese takması lazımken bunu dik rampa inişte yapmak istediği, vitesi takamadığı için otobüsün süratlenmesine sebebiyet verdiği, bu durumda kazanın meydana gelmesine yol açtığı, böylelikle Karayolları Trafik Kanunun 52/b, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 10l/b maddelerini ihlal ettiği meydana gelen olayda asli - tam kusurlu olduğuna ilişkin raporu, yine ek raporunda ; sanığın mahkemedeki savunmasında 1,5 aydır otobüsü kullandığını, kullanmaya başladığında aracın bakımının yapıldığının söylendiğini, kullandığı dönem içerisinde fren arızasının olmadığını beyan etmesi, yol üzerinde otobüse ait 18,50 m fren izinin bulunması birlikte değerlendirildiğinde kaza öncesi otobüsün frenlerinin normal olduğu, İTÜ Otomotiv Laboratuarında yapılan incelemede sağ arka tekerdeki balatanın olmama sebebinin otobüsün ortadaki bariyerleri aşarken V şeklindeki su kanalına tekerlerinin sert bir şekilde çarpması, takla atması sırasında sağ arka lastiğinin yere çarpması sırasında dağılmış olma ihtimalini düşündürdüğünü, şayet sağ arka tekerdeki fren balatası daha önce dağılmış olsa idi sanığın daha önce otobüsü kullanırken fren yapması halinde otobüsün arka tarafında kayma meydana geleceğini, bunun da sanığın dikkatini çekeceği, İTÜ Otomotiv Laboratuarında mevcut durum değerlendirildiği için otobüsün sağ arka tekerlek balatasının hangi sebeple bulunmadığı hakkında değerlendirme yapılmadığı, yapılan bu açıklamalar ışığında aracın muayene zamanı geçmesinin trafik kusuru olup kazanın meydana gelişi ile illiyet bağının bulunmadığı, bu durumda aracın muayenesinin geçmiş olması sebebiyle kazanın meydana gelmesinde aracın sahibi ... Oto'ya kusur atfedilemeyecegine ilişkin raporu, ATK İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporunda “Dosya kapsamı tümü ile tetkik edildiğinde kazanın sanığın mevcut şartlara göre hızlı seyretmesi, yine aracı ile dik iniş eğimli yolda seyrederken vitesini değiştirmek istemesi, bu sırada vitese geçiremeyip aracın boşta kalması, boşta kalan aracın frenleme gücünün zayıflayıp aracın hızını düşürmeye yetmemesi sonucu meydana geldiği kanaatine varıldığı, aracın muayene tarihinin geçmiş olmasının olayda bir etkenliği görülmediği, olaydaki asli ve tek kusurlunun sanık sürücü olduğu, başka da kusur izafe edilecek kişi ya da unsur bulunmadığı, dosyada mevcut ve İTÜ üçlü bilirkişileri tarafından düzenlenmiş olan 16.05.2014 tarihli raporun ve yine aynı bilirkişi grubu tarafından düzenlenen 15.07

.05.2014 tarihli raporun ve yine aynı bilirkişi grubu tarafından düzenlenen 15.07.2014 tarihli "ek rapor"un olayın oluşumuna uygun düştüğünü belirterek, sanığın meydana gelen olayda tam kusurlu olduğuna ilişkin raporu dikkate alındığında, kazanın asıl nedeninin; vites değişikliği sırasında sanığın vitesi geçiremeyip aracın boşta kalmasına ve frenleme gücünün zayıflamasına sebebiyet vermesinin neden olduğu, olayda başkaca bir etkenin bulunmadığı gözetildiğinde aracın sevk ve idaresinde hatalı davranan sanığın meydana gelen olayda tam kusurlu olduğu, ayrıca aracın muayene süresi yaklaşık 10 ay kadar geçirilmiş ise de, daha önceden otobüste frene ilişkin bir arızanın bulunduğunun ve 1,5 ay önce işe başlayan sanığın bu durumu bildiğine ilişkin delilin mevcut olmaması karşısında, tebliğnamedeki eksik inceleme yapıldığına ve bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna ilişkin bozma öneren görüşlerle, sanık hakkında hükmedilen cezanın dosya kapsamı ile uyumlu olması ve mahkeme takdirinin isabetli olması nedeniyle cezanın az takdir edildiğine ilişkin bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin eksik inceleme yapıldığına, kusura, ceza miktarına, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine, katılan ... vekilinin bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna, katılan ... vekilinin ceza miktarına ve bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna, katılanlar ... ve ... vekilinin ceza miktarına, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması ve takdiri indirim sebeplerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7188, Karar No: 2023/41, Tarih: 09.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/7188 E.  ,  2023/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ortaklığın giderilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 106 ada 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar ile 124 ada 6 parsel ve 942 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın mümkünse aynen taksim değilse satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar cevap dilekçesinde; taşınmazda rızai taksim olduğunu, her paydaşın kendi payına düşen yeri kullandığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.03.2016 tarih 2015/285 Esas ve 2016/167 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14. Hukuk Dairesi 27.11.2019 tarih ve 2019/2296 Esas, 2019/7955 Karar sayılı ilamında; davalı ...’ın 124 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki kargir tek katlı ev için muhdesat iddiasında bulunduğunu ancak mahkemece muhdesat oranlaması yapılmadığından hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, 124 ada 6 parsel üzerindeki muhdesat davalı ...’a ait olduğundan satış bedelinin %0,8 inin davalı ...’a, kalan satış bedelinin tapu kaydı ve mirasçılık belgesine göre paydaşlara dağıtılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; aynen taksimin mümkün olduğunu, evi satılacağı için mağdur olacağını, muhdesat oranlamasının hatalı olduğunu, bilirkişi raporundaki değerin düşük belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ortaklığın giderilmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 698, 699 maddeleri.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; aynen taksimin mümkün olduğunu, evi satılacağı için mağdur olacağını, muhdesat oranlamasının hatalı olduğunu, bilirkişi raporundaki değerin düşük belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ortaklığın giderilmesi talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 698, 699 maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalı ...’ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 120,60 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27988, Karar No: 2017/3070, Tarih: 05.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27988 E.  ,  2017/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

1- Borçlu şirketin alacaklıları zarara uğratmak kasdıyla ...,..., ... plakalı araçlarını ... Turizm Otel İşletmeciliği Limited şirketine devrettiğini bildirilmesi karşısında; aracı devreden kişinin ve/veya kişilerin tespiti yönünden ve özellikle sanık ...'in devir yapıp yapmadığını tespit açısından suça konu araçlara ait (... hariç) araç satış sözleşmesi örnekleri getirtilmeden eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Borçlu şirket ile ... Limited şirketi arasında ortakları ve şirket adresi yönüyle ilişki bulunduğunun iddia edilmesi karşısında, her iki şirkete ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

3-Sonuç olarak adli para cezası yerine ağır para cezasına hükmedilmesi,

4-Hapis cezasına kanuni mahkumiyetin sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Sanık ... müdafinin aynı konuda açıldığını bildirdiği, Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 2012/949 Esas 2014/77 Karar ve Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2012/564 esas 2012/1508 karar sayılı dosyalarının getirtilerek tetkik edilmemesi,