muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3218, Karar No: 2013/8260, Tarih: 18.04.2013

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda;

... ... sigortasına giriş tarihinin ...’de sigortalılık başlangıcı olarak tespitine dair eldeki davada, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22296, Karar No: 2013/18501, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22296 E.  ,  2013/18501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne

başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse … aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına …saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 11/11/2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4289, Karar No: 2015/7706, Tarih: 07.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4289 E.  ,  2015/7706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın şikayetçinin ikamet ettiği Ağırnas kasabasına gittiği, köyde yardım yapacağını söyleyerek köylülerden yaşlı ve dul kadınlarının adreslerini tespit ettiği ve şikayetçinin evine giderek yardım kamyonu birazdan gelecek, bana kahve hazırla dediği, bir süre sonra sanığın şikayetçinin yaşadığı eve girdiği, elinde yabancı para destesi olduğu halde, bunların hepsi avro, 200 TL verirsen bunu sana veririm dediği, şikayetçinin de bu teklifi kabul ettiği 200 TL tedarik eden şikayetçinin, bu parayı sanığın önünde bulunan masaya koyduğu, bu esnada telefon ile konuşan sanığın, görüşme bitmesine müteakip şikayetçiye sen caminin yanına git, kamyonu görürsen buraya yönlendir dediği, şikayetçinin sanığın sözüne inanarak köy camisinin yanına gittiği, bu esnada sanığın 200 TL'yi almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, ikrar, şikayetçi beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki tekerrürle ilgili fıkradan " ve cezanın infazınan sonra CGTİK'nun 108/4 maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbsetlik tedbiri uygulanmasına " bölümü çıkıralarak yerine " ve cezanın infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanması " ibaresi eklenmesi, ayrıca TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9102, Karar No: 2019/17701, Tarih: 03.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9102 E.  ,  2019/17701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun kolluk ve savcılıkta, sanığın bıçak ile vurarak yaraladığını ifade etmesine, mağdura ait adli muayene raporunda, ''sol el 2.proksimal distal falaksta kesi mevcut olup, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir'' şeklindeki tespite göre, sanığın üzerine atılı suçu TCK'nin 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan bıçak ile işlediği sabit olduğundan suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilerek, sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken; mağdurun huzurda alınan ve sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanına itibar edilip, şikayetten vazgeçmesinden söz edilerek yasal olmayan gerekçe ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12162, Karar No: 2013/7113, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12162 E.  ,  2013/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ün bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; eylemin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklardan ... ve ...'in mahkûmiyetlerine, atılı diğer suçtan beraatlerine ve sanık ...'in ise atılı suçlardan beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.10.2005 gün ve 2005/157 Esas, 2005/314 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar ... ve ... hakkında hükmolunan cezaların miktarları itibarıyla ve süresinden sonra yapılan sanıklar müdafiin vâki duruşma isteminin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanıklardan ... ve ...'in reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve tüm sanıkların reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, tüm sanıkların reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve ayrıca sanık ...'in reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu yönünden sorgularının yapıldığı 07.06.2002 tarihi ile inceleme günü arasında sanıklar ... ve ... hakkında da reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu yönünden ise suç tarihinde inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4207, Karar No: 2014/7719, Tarih: 16.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4207 E.  ,  2014/7719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman sınırlamasına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 12.02.2014 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 16.09.2014 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşma istemli temyiz eden gelmedi, diğer temyiz eden Orman Yönetimi vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı ... ve arkadaşları, tapu kaydına dayanarak yörede 1998 yılında ilk kez yapılan ve 18/07/1998 - 18/01/1999 tarihleri arasında ilân edilen ve kesinleşen orman kadastrosu sırasında ... Köyü 1103 parsel sayılı taşınmazın orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek, bu yere ait sınırlamanın iptali istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne; 29/06/2009 krokide (B) harfiyle gösterilen 1690 m²'lik kısmın orman tahdidinin iptaline, taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılmasına ilişkin verilen karar, davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30.11.2005 tarih ve 2011/6754-6497 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne; 29/06/2009 krokide (B) harfiyle gösterilen 1690 m²'lik kısmın orman tahdidinin iptaline, taşınmazın orman sınırı dışına çıkarılmasına ilişkin verilen karar, davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30.11.2005 tarih ve 2011/6754-6497 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “... memleket haritası üzerine orman kadastro haritası ve arazi kadastro paftası bilgisayar ortamında aktarılarak uygulama yapılmadığı, sadece parsel bazında aktarma yapıldığı için orman bilirkişi raporu bu haliyle çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığını ve hukukî durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamayacağı, 1956 ve 1976 tarihli memleket haritalarının yapımına esas alınan hava fotoğrafları da incelenmediğinden, taşınmazın öncesi tam olarak belirlenmediğinden, 1956 ve 1976 tarihli memleket haritası, 1956 yılından önceye ait memleket haritası var ise getirtilerek ve bu memleket haritalarının yapımına esas alınan hava fotoğrafları ve varsa amenajman planında taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli, taşınmazın saptanacak bulgulara göre eğiminin %12'nin üzerinde olduğu ve öncesinin çalılık, fundalık ve makilik olduğunun saptanması halinde ise 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi kapsamı dışında olup orman sayılan yer olduğu düşünülmeli, dava konusu taşınmaz üzerinde 25-35 yaşlı kızılçam ağaçlarından oluşan orman kaplı olup, aralarında 15-35 yaşlı zeytin ağaçlarının olduğu belirtilmiş, ancak zeytin ağaçlarının dikme ile mi yoksa deliceden mi aşılandığı, arazi içindeki dağılımı, adeti, tek tek yaşları tespit edilmeli, davacıların bu taşınmaza ait 3573 sayılı Kanun gereğince verilmiş bir tapu kaydı olup olmadığı araştırılmalı, yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların öncesinin orman sayılan yerlerden olduğunun saptanması halinde; davacılar tapu kaydına dayansa dahi tapu kaydının 4785 sayılı Kanun ile hukukî değerini yitirdiği ve ormanlarda sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceğinden, davanın reddinin gerektiği, orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde ise, davacıların dayandığı tapu kaydı var ise, uyup uymadığı araştırılmalı, bu

cümleden olarak; yapılacak keşifte, mahalli bilirkişi yardımıyla tapu kaydı sınırları zeminde tek tek bulunup miktarı ile geçerli kapsamı tayin olunmalı, mahalli bilirkişinin yetersiz olduğu yerde tanık beyanlarına başvurulmalı, komşu parsel kayıtları getirtilerek uygulanmalı, bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; fen bilirkişi krokisi üzerine tapu kaydı sınırları kırmızı renkli kalemle gösterilerek keşfi izleme olanağı sağlanmalı, taşınmaz tapu kaydı kapsamında ve öncesi de orman değil ise, bu bölüm orman parselinden ifraz edilerek, orman sınırları dışına çıkarılmalı, tapu kaydının bulunmaması veya uymadığının saptanması halinde ise taşınmazın üzeri 25-35 yaşlı kızılçam ağaçları ile kaplı halen eylemli orman olduğundan davanın reddine karar verilmeli...” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından duruşma istemli, davalı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu 1955 yılında yapılmış, taşınmaz belgesizden içinde zeytin ağaçları bulunan tarla niteliği ile davacıların murisi adına tescil edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından duruşma istemli, davalı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu 1955 yılında yapılmış, taşınmaz belgesizden içinde zeytin ağaçları bulunan tarla niteliği ile davacıların murisi adına tescil edilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında dava konusu taşınmazın öncesinin orman sayılan yerlerden olması halinde davanın reddinin gerektiği, orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiği halde, davacılara 3573 sayılı Kanun kapsamında tapu kaydı verilip verilmediği araştırılmalı, varsa tapu kaydı uygulanmalı, tapu kaydı kapsamında kalan kalan bölümün orman parselinden ifraz edilmeli, tapu kaydı bulunmaması veya uymadığının saptanması halinde ise taşınmaz eylemli orman olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmiş ise de, Daire bozma kararında maddi hata yapılmıştır. Şöyle ki; yargılamanın hiçbir aşamasında davacılar tarafından 3573 sayılı Kanun kapsamında verilen bir tapu kaydına dayanılmadığı ve bu hususta bir iddiada da bulunulmadığı halde, Daire bozma kararında bu hususta araştırma yapılması gerektiği, bu neviden tapu kaydının olması ve taşınmazı kapsaması halinde, taşınmazın öncesinin de orman niteliğinde bulunmaması halinde orman sınırı dışına çıkartılması hususu belirtilmiştir. Oysa, dava konusu taşınmaz, 1954 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda “12 yıl evvel taşlık ve çalılıktan emek ve para sarfı ile imar- ihya edildiği” belirtilmek suretiyle ... adına zeytinlik tarla olarak tesbit edilerek itirazsız kesinleşmiş ve tapu siciline tescil edilmiştir. Ayrıca, taşınmaz başında 18.11.2013 tarihinde yapılan keşif üzerine alınan müşterek bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın 1952 yılı hava fotoğrafından ve 1957 yılı gizli memleket haritasında açık alanda olduğu belirlendikten sonra içindeki kızılçam ağaçlarının yaşları 20-25 olduğu ve ... devamlı Muhafaza Ormanı içinde kaldığı saptanmıştır. Ayrıca, taşınmaz üzerinde 60 adedi yaşlı (45-50 yaş) olmak üzere 90 adet zeytin ağacı ve 4 adet incir ağacı bulunmaktadır.

Mahkemece, davalı taşınmazın öncesinin orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek ve bozma kararına uyulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, dava konusu taşınmazın öncesinin resmî belgelerde orman sayılmayan yer olduğu, 1954 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında imar ve ihyası tamamlanmış zeytinlik tarla niteliğinde bulunduğu, üzerindeki kızılçam ağaçlarının 20-25 yaşlı olup, davacılar adına tapu kaydı oluştuktan çok sonra taşınmaz içerisinde yetiştiği, genel arazi kadastro çalışmaları sırasında ve eski tarihli belgelerde bu ağaçların bulunmadığı gibi taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, bu neviden özel mülkiyete konu taşınmazlar üzerinde sonradan oluşacak orman örtüsünün, davalı taşınmaza 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi uyarınca orman niteliği kazandırmayacağı, bu anlamda Daire bozma kararında maddi hata yapıldığı, Yargıtay bozma kararına uyulmakla bozma kapsamında kalan hususlar yönünden ilgilileri yararına usûlî kazanılmış hak oluşmakta ise de, Yargıtayın onama veya bozma kararlarında maddi hata yapılması halinin bunun istisnası olup, ilgili taraf aleyhine veya lehine sonuç doğurmayacağı (Hukuk Genel Kurulunun 23.10.2002 gün ve E:2002/10-895, K:2002/838; 02.07.2003 gün ve E:2003/21-425, K:2003/441; 13.04.2011 gün ve E:2011/9-72, K:2011/99 sayılı kararları), ayrıca, dava konusu

taşınmazın genel arazi kadastro sonucu gerçek kişi adına tesbit ve tescil edildikten sonra muhafaza ormanı içine alınması nedeniyle kamulaştırma yapılmasının mümkün olması nedeniyle, açılan davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın orman kadastro sınırı içinde kalan bölümüne ilişkin açılan davanın kabulü ile bu bölümün orman sınırı dışına çıkartılmasına karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı gerçek kişiler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre Orman Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına rağmen davacıların kendilerini vekil ile temsil ettirmediklerinden yararlarına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, davacıların yatırdığı temyiz harcının istek halinde iadesine 16/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.