muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6173, Karar No: 2016/12, Tarih: 11.01.2016

Bu şekilde suç eşyası, dolayısıyla suç işlenmiş olabileceğine dair delil bulununca, yapılması gereken şey, soruşturma makamı olan Cumhuriyet savcısını durumdan haberdar edip, talimatları doğrultusunda hareket edilmesidir. Bu safhada da ceza usul hukuku açısından, arama ve/veya elkoyma işlemine ihtiyaç varsa, bu işlemler CMK hükümlerine uygun olarak gerçekleştirilecektir. Bu düzenlemelerden, İl Denetim Komisyonları ile diğer idari makamlara adli veya önleme araması yetkisi verildiğinin kabul edilmesi mümkün değildir.

Kaldı ki somut olay yönünden dosyada, Kanun ve Yönetmelik hükümlerine uygun olarak İl Denetim Komisyonu faaliyeti kapsamında gerçekleştirilen veya denetim komisyonu başkanının denetim için komisyon üyelerini görevlendirdiğine ilişkin bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Dosyada mevcut “İşyeri Denetim ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı”nda, İl Denetim Komisyonu olarak işyerine denetim amaçlı gidildiği, yapılan denetimde, satışa sunulmuş vaziyette bulunan bandrolsüz eserler bulunarak muhafaza altına alındığı belirtilip, tutanakta işyeri sahibi olarak sanık dışında komisyon memurlarının imzası var ise de, dosyada bunların komisyon başkanı tarafından denetimle görevlendirildiğine ilişkin bilgi bulunmamaktadır. Eğer İl Denetim Komisyonu, komisyon başkanı tarafından denetimle görevlendirilmemişse, Cumhuriyet savcısı tarafından sözlü talimatla verilen arama emri CMK'nun 119. maddesine aykırı olacaktır.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Ancak maddi gerçek, ne şekilde olursa olsun değil, hukuka uygun olarak elde edilen delillerle ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

2- CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Yargıtay CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararına göre "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Arama ve/veya el koyma işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen denetleme/arama/elkoyma işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. CMK'nun amir hükümleri karşısında, hukuka "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının yapılması mümkün değildir. Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Bilirkişi raporu, aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının ve özel hayatın gizliliğinin gereğidir.

3- Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine rağmen mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlar hiç tartışılmamış, “Delillerin Tartışılması ve Değerlendirilmesi” bölümünde bir cümle ile “Hukuka aykırı toplanmış delil bulunmadığı” belirtilmiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması/yeterli gerekçeyi içermemesi başlı başına hukuka kesin aykırılık nedeni (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g) ve adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanığın mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının öncelikle bu gerekçeyle bozulması gerektiğini, uygulamaya yönelik hususlara ise ancak kabule göre işaret edilebileceğini düşündüğümden, çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/38356, Karar No: 2017/24246, Tarih: 14.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38356 E.  ,  2017/24246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4099, Karar No: 2011/3293, Tarih: 16.03.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/4099 E.  ,  2011/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden RED KARARININ KALDIRILMASI suretiyle işin esasına geçildi.

Sanığa yükletilen gerçeğe aykırı nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi düzenleme suçunun oluştuğu 03.09.2002 tarihine göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20307, Karar No: 2012/3694, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20307 E.  ,  2012/3694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, fuhuş ve tehdit suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'nun bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nin katılan ...'in ırzına geçme suçunun ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan ve tehdit suçlarından mahkûmiyetine, katılana karşı ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan ise beraatine, sanık ...'nin mağdure ...'a karşı fuhuş yaptırmak suçunun ... olmayanla cinsel ilişkide bulunma suçuna iştirak olarak kabulü ile şikâyetten vazgeçme nedeniyle açılan kamu davasının düşürülmesine ve katılan Zühal'e karşı işlenen ırza geçme suçuna iştirak etme suçunun ise ... olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine, sanık ...'ın katılan ...'e karşı ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine, ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan ise beraatine sanık ...'in mağdure ...'a karşı işlemiş olduğu ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsel ilişkide bulunma suçundan açılan kamu davasının şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine dair Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2009 gün ve 2007/109 Esas, 2009/71 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili, sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar ... ve ...'in mağdure ...'a karşı işlemiş oldukları ... olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma ve bu suça iştirak suçundan kurulan hükümlerin temyiz edilmediği gözetilmekle, temyiz incelemesinin sanık ... hakkındaki diğer hüküm ile sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanıkların oluşa uygun kabul edilen ve lehe olan ... olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu ile ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve tehdit suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/3, 188/1 ve 430/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihleri olan Aralık 2001-2002 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41884, Karar No: 2022/623, Tarih: 18.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/41884 E.  ,  2022/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1592, Karar No: 2021/2606, Tarih: 27.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1592 E.  ,  2021/2606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince hükmün ortadan kaldırılmasına ve davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvaazası hukuki nedenine dayalı iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan annelerinin dava konusu 1076 ada 16 parsel sayılı taşınmazını davalıya satış yoluyla devrettiğini, yapılan işlemin mal kaçırmaya yönelik olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, taşınmaz hisselerini üçüncü kişilerden satın aldığını, mirasbırakanla bir ilgisinin bulunmadığını, murisin devrettiği taşınmaz hissesini bedeli ödenmek suretiyle satın aldığını, mirasbırakanın mal kaçırma kastının bulunmadığını, paylaştırma iradesi ile hareket ettiğini, murisin ölünceye kadar tüm ihtiyaçlarının kendisi ve çocukları tarafından karşılandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, mirasbırakanın taşınmazdaki hissesini mirasçılarından mal kaçırmak amacı ile davalıya devrettiği anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu sonucunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, murisin birden çok evlilik yaptığı, ölen kocasından kalan taşınmazları ölen kocasıyla ortak çocuklarına paylaştırdığı, bu kapsamda davacıya da taşınmaz verdiği, çocuklarıyla arasında husumet bulunmadığı, mirasbırakanın mal kaçırma amacıyla hareket etmediği, mirasbırakana ölünceye kadar davalı ve çocukları tarafından bakıldığı, gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince hükmün ortadan kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’nin 22.09.2017 tarihinde öldüğü, geriye çocukları davacı ..., davalı ... ve dava dışı ...in kaldığı, dava konusu 1076 ada 16 parselde mirasbırakan Safiye’nin 276/526 payı olduğu ve Safiye’nin payını yarı yarıya 20.04.1992 tarihinde davalı oğlu ... ile dava dışı kızı....’e satış yoluyla temlik ettiği, ...’in de payını 29.05.2000 tarihinde davalıya satış suretiyle devrettiği anlaşılmıştır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’nin 22.09.2017 tarihinde öldüğü, geriye çocukları davacı ..., davalı ... ve dava dışı ...in kaldığı, dava konusu 1076 ada 16 parselde mirasbırakan Safiye’nin 276/526 payı olduğu ve Safiye’nin payını yarı yarıya 20.04.1992 tarihinde davalı oğlu ... ile dava dışı kızı....’e satış yoluyla temlik ettiği, ...’in de payını 29.05.2000 tarihinde davalıya satış suretiyle devrettiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; mirasbırakanın taşınmaz üzerindeki payının tamamını oğlu davalı ve dava dışı kızı ...'e bedelsiz devrettiği, ...'in ise payını cüzi bir bedelle davalı ...'e satış suretiyle devrettiği, dinlenen davacı tanık beyanlarından evin tek erkek çocuğu ...'e diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla temlik yapıldığı gibi, mirasbırakanın mal paylaştırma kastının da bulunmadığı, yukarıdaki ilkeler çerçevesinde murisin iradesinin davacıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedilmesi hatalıdır.

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371/1-a maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK’nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1652, Karar No: 2012/4535, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1652 E.  ,  2012/4535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Türkiye ... ile davalılar ... ve ... arasındaki dava hakkında Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 15/10/2008 gün ve 2008/270 E. ve 2008/321 K. sayılı hükmün Dairenin 20/10/2011 gün ve 2011/6098 Esas ve 2011/9507 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili davalı ...’nın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazı diğer davalıya sattığını öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece aciz belgesinin ibraz edilmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce, davanın 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davacı ... T.A.O.nun aciz belgesi ibraz etmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olduğu ancak 5020 sayılı yasa ile 4389 sayılı yasaya eklenen ek 5 ve ek 13. maddeler uyarınca davacı ... T.A.O.nın aciz belgesi sunma zorunluluğu bulunmadığı bu nedenle mahkemece davanın esasına girilerek tarafların delillerinin toplanması, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiş bu defa davalı ... vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Davalı vekili tarafından karar düzeltme dilekçesinde belirtilen ve ek 5. ve ek 13. maddelere yönelik olarak ileri sürülen hususların maddi hataya dayalı olduğu anlaşıldığından, Dairemiz ilamının bu kısmının tashih edilerek, ilgili ve meri kanun maddelerinin kararda düzeltme yapılması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE ancak Dairemizin 20.10.2011 tarih 2011/6098 Esas ve 2011/9507 Karar sayılı ilamının bozma kısmında yer alan “ Ancak 5020 sayılı yasa ile 4389 sayılı yasaya eklenen ek 5 ve ek 13. maddeler “ ibaresinin maddi hata sonucu yazıldığı anlaşıldığından bu ibarenin çıkarılarak yerine “ 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun geçici 13. maddesi” ibaresinin yazılmasına, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 203,00 TL para cezasının davalı ...'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 43,90 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 11.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.