muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25609, Karar No: 2015/26546, Tarih: 10.06.2015

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklardan ...'in resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için, 08.03.2010 tarihinde kocası olan sanık ...'tan muvazaalı olarak boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6258, Karar No: 2011/14696, Tarih: 20.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/6258 E.  ,  2011/14696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Müsaderesine karar verilen ağaçların değerleri üzerinden orman idaresi lehine nisbi vekalet ücreti de tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nun 322.maddesi gereğince karara "müsaderesine karar verilen meyva ağaçlarının değerleri üzerinden 275,-TL nisbi vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10069, Karar No: 2008/1593, Tarih: 12.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/10069 E.  ,  2008/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, miras bırakan halaları H...M..... temyiz kudretinden yoksun olduğunu, bu durumdan yararlanan davalı Y.'nın hileli ve muvazaalı yollarla murise ait 1380 parsel sayılı taşınmazın adına temlikini sağladığını, kısa süre sonra davalı şirket'e devrettiğini, ileri sürerek 30.000.000.000-TL.nın davalıdan müteselsilen tahsili isteğinde bulunmuşlar, ıslah yoluyla  dava sebebini değiştirerek miras bırakanın çekişme konusu 1380 parsel sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı Y.'ya temlik ettiğini iddia etmişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,  davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.2.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili Avukat . ile  temyiz edilen  vs.vekili Avukat .geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ..tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukusla nedenlerine dayalı tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; kayden davacıların miras bırakanına ait  çekişme konusu 1380 parsel sayılı taşınmazın satış suretiyle ara malik davalı Yahya'ya temlik edildiği ve ondanda diğer davalı şirkete aynı sebeple intikal ettirildiği, daha sonrada davalı şirketten bir bağımsız bölüm elde eden davalı Y.'nın bu bağımsız bölümü, davalı şirketin adına kayıtlı diğer bağımsız bölümlerle birlikte üçüncü kişilere satmış oldukları  böylece davalıların kayıtla bir ilgilerinin kalmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, miras bırakanın temlik tarihinde tasarruf ehliyetine sahip olduğu Adli Tıp Kurumundan alınan raporla belirlenmek suretiyle bu sebebe dayalı olarak açılan davanın reddedilmiş olması doğru isede, davacılar aynı zamanda muris muvazaası hukuksal nedenine de dayanmış olduklarından, mahkemece bu iddianın yazılı bir belge ile kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Bilindiği üzere;uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; yukarıda değinilen ilkeler gözetildiğinde muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı isteklerin terekeye karşı yapılan haksız fiil olarak değerlendirilmesi gerekir.Bu sebeple, iddianın her türlü delille ispatı olanaklıdır.

Diğer taraftan, taraf muvazaası ve inançlı işlem için geçerli ve gözetilmesi gerekli olan 5.2.1947 tarih 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında somut olayda uygulanamayacağı tartışmasızdır.

Buna göre, mahkemece kurulan hükmün doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda iddia ve savunma yönünden taraf delillerinin toplanması gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına ve  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  12.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1388, Karar No: 2013/3780, Tarih: 14.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1388 E.  ,  2013/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ-SANIKLAR : ..., ..., ...

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : 1- Müşteki-sanık ... için; 6136 sayılı Yasanın 13/1, 62, 53/1-2-3, 63, 54.maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375.YTL adli para cezası.

2- Müşteki-sanık ... için;

a) TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35/2, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası;

b) 6136 sayılı Yasanın 13/1, 62, 53/1-2-3, 63, 54. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375. YTL adli para cezası.

3- Müşteki-sanıklar ... ve ... için; müşteki ...’a karşı öldürmeye teşebbüs ve müşteki Cengizhan ve ... Cin ile müşteki-sanık ...’e karşı yaralama suçlarından beraatlerine;

4- Müşteki Sanık ... için; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'ın nüfusa kayıtlı olduğu köy bilgisinin gerekçeli karar başlığında yazılmaması, mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

2-a) Katılan-sanıklar ... ve ... müdafiinin yasal süresinde verdiği 22.12.2008 tarihli süre tutum dilekçesi ile hükmü sadece sanıklar müdafii sıfatıyla

.../...

temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süreden sonra katılan sıfatıyla 04.02.2009 tarihinde yaptığı temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiş,

b-) Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan, 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca kurulan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, temyizi kabil olmayıp itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Adli sicil kaydına göre; sanık ...'in, Zeytinburnu Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.05.2001 tarih 237/380 sayılı sayılı ilamı ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkum olduğu ve 10.05.2002 tarihinde kesinleşip 10.08.2006 tarihinde infaz edilen 1.542.-TL adli para cezası nedini ile TCK.nun 58. madde hükmünün uygulanmaması aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Adli sicil kaydına göre; sanık ...'in, Zeytinburnu Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.05.2001 tarih 237/380 sayılı sayılı ilamı ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkum olduğu ve 10.05.2002 tarihinde kesinleşip 10.08.2006 tarihinde infaz edilen 1.542.-TL adli para cezası nedini ile TCK.nun 58. madde hükmünün uygulanmaması aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin 6136 sayılı Yasaya aykırılık; sanık ...'ün ...'i kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında Özgür'ü kasten yaralama suçu yönünden, sanıkların atılı eylemleri yasal savunma şartları altında işledikleri mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye; katılan-sanık ... müdafiinin katılan sıfatı ile meşru savunma koşullarının oluşmadığına, sanık sıfatı ile eksik incelemeye, sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 14/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16311, Karar No: 2017/27287, Tarih: 05.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16311 E.  ,  2017/27287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dava konusuz kaldığından reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusuz kaldığından bahisle reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre dava konusu 586/6 ada 10 parselin revizyon imar planında yol almaktan çıkarılarak ticari alan olarak planlandığı bildirilmiş ise de;

1-Revize edilen plana göre, dava konusu taşınmazın başında fen bilirkişi marifetiyle keşif yapılıp, imar planındaki en son haliyle dava konusu taşınmazın aynı yerde olup olmadığı ve davalı idarece yol olarak el atılıp atılmadığı kesin olarak tespit edilip, yol olarak el atılması halinde en son imar planı ve taşınmazın yüzölçümü dikkate alınarak tamamının bedelinin verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz yol olarak el atıldığının tespiti halinde, bozma öncesi hükme esas alınarak bilirkişi raporunda incelenen emsal ile dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerleri aynı olmasına rağmen, dava konusu taşınmazın % 40 daha elverişli olduğunun kabulüyle m² bedeli beliryen rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve

değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14597, Karar No: 2006/16955, Tarih: 05.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14597 E.  ,  2006/16955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, ... Köyü 121 ada 9 sayılı parselin Devletin hüküm ve tasarrufu altında orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altında yer iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1992 yılında yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 19.03.1993 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının davalı yararına oluştuğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Çekişmeli 121 ada 9 parsel 1993 yılında yapılan genel kadastroda dava dışı 10-11 ve 12 sayılı parsellerle öncesinin bir bütün olduğu, uygulanan 181 tahrir nolu kuzey hududu ... okuyan 14.000 m2 yüzölçümlü değişir sınırlı vergi kaydının taşınmaza uyduğu, vergi kayıt miktarına değer verilmesi gerekirse de aynı yere ait ve miktarı daha fazla olan emlak kaydına değer verilerek emlak vergi kaydı kapsamında kalan 8000 m2 yüzölçümlü 10 sayılı parselin kişiler adına emlak vergi kayıt fazlası olan 12 sayılı parselin de 5800 m2 yüzölçümüyle Hazine adına tespit edildiği, çekişmeli 9 parselin ise yine emlak kaydı miktarı gözönünde bulundurulmak suretiyle 13.000 m2 yüzölçümü ile davalı adına tespit edilerek kayıt miktar fazlası olan 2000 m2 yüzölçümlü 11 sayılı parselin Hazine adına tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay H.G.K.'nun 21.05.1997 gün ve 1997/7-5-438 sayılı kararında kabul edildiği gibi emlak kayıtlarında sınır yazılı olmadığından, vergi tahrir kaydı niteliğinde olmadığından 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı belgelerden sayılamaz. Bu nedenle, öncesi bütün olan 9-10-11 ve 12 parsellerin etrafında tahdidi kesinleşen 17 nolu orman parseli bulunması nedeniyle çekişmeli taşınmaz ve komşularının 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi kapsamında orman içi açıklık niteliğinde olup olmadıkları değerlendirilmeli, orman içi açıklık olduğunun belirlenmesi halinde, zilyetlik yoluyla kazanılması mümkün olmadığından Hazinenin davasının kabulüne karar verilmeli, orman içi açıklık kabul edilmediği taktirde vergi kaydı uygulanarak, değişir sınırlı olması nedeniyle 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince miktarı ile geçerli kapsamı belirlenmeli, öncesi bütün olan dava dışı 10-11 ve 12 parseller kesinleşip tapuya tescil -2- 2006/14597-16955

edilmişlerse kesinleşen parsellerin yüzölçümleri gözönünde bulundurulmalı, bu parsellerden davalı olan varsa dava dosyası eldeki

dava ile birleştirilerek birlikte keşif ve uygulama yapılmalı, bundan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 05/12/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16303, Karar No: 2017/26593, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16303 E.  ,  2017/26593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3632, Karar No: 2017/9355, Tarih: 19.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/3632 E.  ,  2017/9355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 14/12/2011 tarihinde destek sürücü ... yönetimindeki davalıya trafik sigortalı ... plakalı kamyonet ile meydana gelen tek taraflı kazada sürücünün öldüğünü, ölenin kazadan önce pazarcılık yapmak suretiyle geçimini sağladığını, ...'ın ölümü üzerine davacıların onun desteğinden yoksun kaldıklarını, ölenin tam kusurlu olması halinde dahi ... İçtihatlarına göre destek olduğu kişilerin tazminat isteyebileceklerini belirterek ıslah dahil ... için 15,100 TL, ... için 22,100 TL, ... için 127,100 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüd tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, ölen davacıların desteği olan araç sürücüsünün olayın meydana gelmesinde %100 oranında ve ağır kusurlu olduğunu, meydana gelen rizikonun teminat kapsamı içinde olmadığını, olay tarihinden faiz istenemeyeceği belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın davacılar ... ve ... yönünden kabulüne, ... yönünden kısmen kabul kısmen reddine, 15.100,00 TL tazminatın 03/02/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacı ...'a verilmesine, 22.100,00 TL tazminatın 03/02/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacı ...'a verilmesine, 119.786,28 TL tazminatın 03/02/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacı ...'a verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8.042,73 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.