muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4559, Karar No: 2022/7406, Tarih: 24.06.2022

Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının 06/04/2022 tarihli ve 2022/1492 B.M. sayılı yazısında; dava konusu olayda 3 (üç) maktulün, birden fazla sanığın ve müşteki sanığın bulunduğu, olayın meydana geldiği yörenin sosyal yapısı göz önünde bulundurulduğunda yeni üzücü ve telafisi mümkün olmayan başkaca olayların meydana gelmemesi ve kamu güvenliği için davanın başka bir yer mahkemesinde görülmesinin uygun olacağı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliğinin sağlanması yönünden davanın naklinin uygun olacağı yönünde görüş bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nin 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarihli ve 19 numaralı genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki yukarıda belirtilen görüşler ve Adalet Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında, devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme mesuliyetinin bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği, ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı, kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin söz konusu olabileceği ve davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden geldiği anlaşılmakla, CMK'nin 19/2. maddesi uyarınca Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/94 Esasında kayıtlı kamu davasının Hatay Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14125, Karar No: 2011/6570, Tarih: 30.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14125 E.  ,  2011/6570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.07.2009 tarih ve 2008/1532 - 2009/867 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı Bakanlığa bağlı okul arasında, kurum personel maaş ve ücretlerinin müvekkili aracılığı ile ödenmesi hususunda 28.03.2003 tarihli protokol imzalandığını, müvekkilinin edimini yerine getirdiği halde davalının protokolü tek taraflı olarak feshettiğini, protokolden kaynaklanan borcun ödenmesi için gönderdikleri ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, protokol kapsamında iadesi gereken 2.259,04 USD'nin devlet bankalarının 1 yıl vadeli dolar hesabına uyguladığı en yüksek faizle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taahhütlerini yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmenin feshedildiğini, alınan paranın okul ihtiyaçları için harcandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararına uyularak, davacının verdiği toplam 3.750 TL'nın okulun envanter kayıtlarına girdiği, sözleşmenin haklı nedenlerle feshedildiğinin ispat edilemediği, davalının bu şekilde sebepsiz zenginleştiği, sözleşmenin 3 yıllık yapıldığı, ilk 2 yılda tarafların sözleşmeye uydukları, 2 yıl boyunca okulda görevli öğretmen ve diğer personelin maaşlarının bankaya yatırıldığı, davacının 2 yıl boyunca gelir sağladığı, dolayısıyla davalının sadece 1 yıllık süre için sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 1.250 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, davalı bakanlığa bağlı okulun personel maaş ve ücretlerinin davacı banka aracılığıyla ödenmesine ilişkin protokol ve taahhütname nedeniyle yapıldığı iddia edilen nakdi bağışın iadesine ilişkindir. Davacının dosyada bulunan 28.03.2003 tarihli protokole göre, 3.750,00 TL bağışta bulunduğu sabittir. Davalı bakanlığa bağlı okul, davacı ile 3 yıl süreli imzalanan protokolü bu süre dolmadan ve haksız olarak feshettiğine göre, davacının bağışladığı tüm miktarı alabileceği, nitekim Dairemizce verilen 06.10.2008 tarihli bozma kararında da, protokolün haksız feshi halinde bağışlayanın bağış konusu şeyin iadesini isteyebileceği belirtilmesine rağmen ve bozma ilamına uyulduğu halde, bağış tutarı olan 3.750,00 TL üzerinden davanın kabülüne karar verilmesi gerekirken, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, davacı banka tacir olup ticari işletmesiyle ilgili ve davalı ile yapılan prokokole dayalı olarak bağışta bulunduğu, protokolde ticari işletmeyle ilgili olmadığının da belirtilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda TTK'nun 21. maddesi uyarınca ilişkinin ticari iş niteliğinde olmasına göre, ticari işlerde uygulanan temerrüt faiziyle tahsile karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yasal faize hükmedilmesi de doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5631, Karar No: 2024/4675, Tarih: 21.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5631 E.  ,  2024/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.11.2023

SAYISI : 2021/2321 E., 2023/1632 K.

DAVALILAR : ... vekilleri Avukat ... vd., ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/564 E., 2021/287 K.

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesincedavanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.11.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu kararın, 6100 sayılı HMK'nın 366 ncı madde yollamasıyla 346 ncı maddesi uyarınca davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 07.11.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 11.327,80 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 07.11.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28006, Karar No: 2014/8789, Tarih: 27.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28006 E.  ,  2014/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2012/1042-2013/616

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait taşınmaz ile kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz ile kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat istemine ilişkin davalarda da uygulanır. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesine 5177 sayılı Yasa ile eklenen fıkra uyarınca "Başkası adına tapulu, sahipsiz veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgari levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir."

Bu itibarla; davacı tarafından muhtesat aidiyetinin tespitine ilişkin olarak açılan ve kesinleşen Nizip Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/285 Esas - 2010/537 Karar sayılı dava dosyasında, davacı tarafından dikilip yetiştirildiği 22.10.2009 tarihli rapor ile tespit edilen ağaçların bedeli yerine, taşınmaz üzerindeki ağaçların tespitine ilişkin olarak daha önce açılan 1999/51 Değişik İş sayılı dosyada alınan 14.10.1999 tarihli raporda tespit edilen ağaçlara göre hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5440, Karar No: 2021/5818, Tarih: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5440 E.  ,  2021/5818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13962, Karar No: 2018/13555, Tarih: 16.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/13962 E.  ,  2018/13555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 16.10.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat gelmedi, temyiz edilen davacı vekili Avukat ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan eşi ... ’nin maliki olduğu 22484 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 19 nolu bağımsız bölümü davalı babasına satış suretiyle devrettiğini, temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın alımında mirasbırakan kızına yardımda bulunduğunu, ayrıca çekişmeli taşınmaza ilişkin murisin ilk eşi tarafından mirasbırakan aleyhine Aile Mahkemesinde açılan alacak davası sonucunda murisbırakanın ilk eşine toplamda 391.391,00 TL ödeme yaptığını, mirasbırakanın da ölmeden önce davalı babasına olan borcunu ödemek amacıyla taşınmazı devrettiğini, devrin gerçek satış niteliğinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ... ... ’nun maliki olduğu 27484 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 10 numaralı bağımsız bölümü 17.05.2012 tarihinde davalı babasına satış suretiyle devrettiği, 1975 doğumlu mirasbırakanın 18.03.2013 tarihinde öldüğü, geride ikinci eşi davacı ..., davalı babası Hayati ile dava dışı annesi Kafiye’nin mirasçı olarak kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olay, yukarıda değinilen olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın boşandığı ilk eşi İrşadi Demirci tarafından muris aleyhine Ankara ... . Aile Mahkemesinde açılan (2012/912-1343 E-K) katkı payı nedeniyle alacak davasında, mirasbırakanın ailesinin (anne ve babasının) dava konusu taşınmazın alımına yaptığı katkı değerinin toplamda (%51,51+%11,68) %63,19 olarak belirlendiği, ayrıca katılma alacağı olan 78.002,00 TL’nin davalı mirasbırakandan alınarak davac ... i’ye verilmesine hükmedildiği, kararın Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 28.05.2013 tarihli ilamı ile onandığı, 12.11.2010-25.11.2010 tarihleri arasında davalının banka hesabından mirasbırakanın banka hesabına “mahkeme kararına mahsuben ev parası” adı altında toplamda 148.000,00 TL ödeme yapıldığı, mirasbırakan tarafından da 25.11.2010 tarihinde boşandığı eşi İrşadi’nin banka hesabına 111.516,00 TL ödeme yapıldığı, yine 05.01.2011 tarihinde dava dışı İrşadi’nin alacaklı olduğu Ankara ... . İcra Müdürlüğünün 2010/16592 sayılı dosyasına mirasbırakan tarafından 13.109,00 TL ödeme yapıldığı, davalının ve eşinin taşınmazın alımı sırasında murise yaptıkları yardım ile mirasbırakanın boşandığı dava dışı eşine katkı payı nedeniyle ödediği paranın davalı babası tarafından verilmesinden dolayı taşınmazın devredildiği temlikin mal kaçırma amaçlı olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8123, Karar No: 2015/8112, Tarih: 07.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8123 E.  ,  2015/8112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/316656

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2012/793 (E) ve 2012/1101 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK'nın 231/11. maddesi denetim süresi içerisinde sanığın kasten yeni suç işlemesi nedeniyle önceki hükmün aynen açıklanması gerekirken hapes cezasının para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında: Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesince 27.11.2012 tarih ve 2012/790 Esas, 2012/1104 Karar sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/8120 Esasında, Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesince 27.11.2012 tarih ve 2012/792 Esas, 2012/1102 Karar sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/8122 Esasında kayıtlı olan dava dosyalarının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların birleştirilerek, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 07.12.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi