muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1051, Karar No: 2023/4079, Tarih: 12.06.2023

2. ... 2.Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2019/882 Esas, 2020/2459 Karar sayılı kararı ile ;

" Oluşa ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde mağdurlara ait aracın karayolunda seyir halinde iken, seyir güzergâhına pusu kurularak birden fazla silah kullanılmak suretiyle yoğun ateş altına alındığı, mağdurların aşamalardaki beyanlarında; eylemin aralarında husumet bulunan sanığın akrabaları tarafından gerçekleştirildiğini beyan etmekle birlikte, olaydan sonraki ilk beyanlarında ismen sanıktan bahsetmedikleri, bilahare verdikleri ifadelerde özellikle mağdur ... ve ...'in eylemi gerçekleştirenler arasında sanığın da bulunduğunda ısrarcı oldukları ancak; soruşturma aşamasında usulüne uygun bir teşhis işlemi yapılmadığı, bununla birlikte aynı araçta bulunan diğer mağdurlar ve özellikle husumete taraf olmayan temyiz dışı mağdur ...'in ateş edenler arasında sanığı tam olarak görüp tanıyamadıklarını beyan ettikleri, buna mukabil, sanığın ilk beyanından itibaren o tarihte ... Merkez'de bulunan ticaret lisesinde öğrenci olduğunu ve olay saatinde okulda bulunduğunu savunduğu, aynı okulda öğrenci olan arkadaşlarının lehine tanıklık yaptıkları, okul idaresinin de sanığın o tarihte okulda yapılan derslere kayden katıldığına yönelik bir belge düzenlediği, düzenlenen belgenin kayıtlara uygun olduğunun okul idarecileri tarafından beyan edildiği fakat okulda gerçekleştirilen ders ve sınav faaliyetlerine ilişkin ayrıntılı belgelerin muayyen yasal sürelerin geçmesi nedeniyle imha edildiğinin bildirildiği, aynı gün öğleden sonra emniyet müdürlüğüne gittiğini beyan eden sanığın beyanını o tarihte emniyette görevli olduğunu beyan eden polis memurunun da doğruladığı anlaşılmaktadır.

Ortaya çıkan delil durumuna göre; toplam beş kişi olan mağdurlardan iki kişi sanığı suçlamakta buna karşılık üç kişi diğer mağdurlarla aynı araçta, aynı yer, zaman ve imkanda olmalarına rağmen bu suçlamaya katılamamakta, buna karşılık suçlamayı reddeden sanığın savunmasını destekleyen tanıklar ve içeriği muğlak olmakla birlikte bir belge bulunmaktadır. Sanığı suçlayan mağdurların geniş bir aileden özellikle sanığı suçlamaları için bir neden bulunmamakla birlikte husumetin etkisiyle gerçeğe aykırı beyanda bulunmaları mümkün görünmektedir. Ayrıca yoğun çatışma ortamında olayın verdiği korku, kaygı ve panikle hareket eden mağdurların çok da iyi tanımadıkları anlaşılan sanığı bir

başkasıyla karıştırmaları veya benzetmeleri diğer üç mağdurun olayı doğru düzgün göremedikleri de düşünüldüğünde pekâla mümkün görünmektedir.

başkasıyla karıştırmaları veya benzetmeleri diğer üç mağdurun olayı doğru düzgün göremedikleri de düşünüldüğünde pekâla mümkün görünmektedir.

Şu hâlde sanığın olay yerinde olduğunu gösteren yegâne delil, belirtilen iki nedenle kuşkuyla yaklaşılması gereken mağdurların beyanlarından ibaret iken, sanığın olay yerine 120 km'den fazla mesafesi olan ve olay yerine ulaşma imkânı bulunmayan okulda olduğuna dair birden fazla tanıklar ve belgeler bulunmaktadır. Sanığın lehine olan bu delillere niçin itibar edilmediği de gerekçeli kararda açıklanamamıştır.

Elbette, içeriği muğlak belge ve sanık lehine olan tanık beyanlarının da gerçeğe aykırı olma ihtimali vardır ancak, bu ihtimal ortaya konulmadan veya usulünce itibar edilmeme nedenleri açıklanmadan, hem nitelik hem nicelik olarak üstün durumdaki sanığın lehine olan deliller dikkate alınmaksızın yalnızca aleyhine olanlara itibar edilip, şüpheden sanık yararlanır ikesi de ihlal edilerek, atılı suçları işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak yasal ve yeterli delillere ulaşılamayan sanık hakkında beraat kararları verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/27 Esas, 2021/317 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında;

a. Mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Mağdur ... ile katılanlar Cever ve Hail'e yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçlarından, 765 sayılı (Mülga) Türk Ceza Kanunu'nun 450 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 61 ... maddesi, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 31 ... ve 33 üncü maddeleri uyarınca üç kez 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri ; direnme kararının yerinde olmadığı ve sübuta, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanık ...'ın haklarında verilen hükümler kesinleşen ... ... , ... ... ve ... ile birlikte öncesinde husumetli oldukları mağdurlar ..., ..., ... ve ...'ın içerisinde bulundukları aracı, sevk ve idarelerindeki araç ile icrasına geçtikleri tasarlama kapsamındaki eylemlerinde kullanarak yol kesmek suretiyle sanık ...'ın ele geçmeyen ateşli silahı ve diğer haklarında hüküm verilen sanıkların da aynı şekilde ele geçmeyen ve ancak olay yeri inceleme raporu ile tespit edilen kovanlara göre çok sayıda ateş ettikleri, diğer araç içerisinde bulunan ..., ..., ... ve ...'i tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ettikleri olayda sanık ...'ın olay yerinde bulunmadığına dair savunmasına dayanak olarak ileri

sürdüğü belge ve tanık beyanının olayın oluş şekli, ilk hükümde verilen kabül kararı ve süreçteki sanığın kaçmaya yönelik hareketleri de bir bütün halinde ele alındığında, suçtan kurtulmaya matuf olduğu gibi ilerleyen süreçte karşı taraftaki mağdur beyanlarının sanık ...'ın olaya doğrudan şekilde iştirak ettiğinin anlaşıldığı, ..., ..., .. ve ...'ın yanında ayrıca bulunan tanık ... ile sanık ... arasında önceye dayalı herhangi bir husumet bulunmadığı, ... Bazma'nın olay günü tesadüfen o araçta bulunduğu ancak yaralanmadığı, bu haliyle sanık ... hakkında öncesinde husumetli olduğu mağdurlar ..., ..., ... ve ...'e yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçlarından uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Olay yeri inceleme tutanağı ile basit krokisi, uzmanlık raporları, mağdur ... hakkında düzenlenen adli muayene raporu, tanık beyanları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı, oluşa ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde mağdurlara ait aracın karayolunda seyir halinde iken, seyir güzergâhına pusu kurularak birden fazla silah kullanılmak suretiyle yoğun ateş altına alındığı, mağdurların aşamalardaki beyanlarında; eylemin aralarında husumet bulunan sanığın akrabaları tarafından gerçekleştirildiğini beyan etmekle birlikte, olaydan sonraki ilk beyanlarında ismen sanıktan bahsetmedikleri, bilahare verdikleri ifadelerde özellikle mağdur ... ve ...'in eylemi gerçekleştirenler arasında sanığın da bulunduğunda ısrarcı oldukları ancak; soruşturma aşamasında usulüne uygun bir teşhis işlemi yapılmadığı, bununla birlikte aynı araçta bulunan diğer mağdurlar ve özellikle husumete taraf olmayan temyiz dışı mağdur ...'in ateş edenler arasında sanığı tam olarak görüp tanıyamadıklarını beyan ettikleri, buna mukabil, sanığın ilk beyanından itibaren o tarihte ... Merkez'de bulunan ticaret lisesinde öğrenci olduğunu ve olay saatinde okulda bulunduğunu savunduğu, aynı okulda öğrenci olan arkadaşlarının lehine tanıklık yaptıkları, okul idaresinin de sanığın o tarihte okulda yapılan derslere kayden katıldığına yönelik bir belge düzenlediği, düzenlenen belgenin kayıtlara uygun olduğunun okul idarecileri tarafından beyan edildiği fakat okulda gerçekleştirilen ders ve sınav faaliyetlerine ilişkin ayrıntılı belgelerin muayyen yasal sürelerin geçmesi nedeniyle imha edildiğinin bildirildiği, aynı gün öğleden sonra emniyet müdürlüğüne gittiğini beyan eden sanığın beyanını o tarihte emniyette görevli olduğunu beyan eden polis memurunun da doğruladığı anlaşılmakla, sanığın lehine olan deliller dikkate alınmaksızın yalnızca aleyhine olanlara itibar edilip, şüpheden sanık yararlanır ikesi de ihlal edilerek, atılı suçları işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak yasal ve yeterli delillere ulaşılamayan sanık hakkında beraat kararları verilmesi gerektiğinden, direnme kararı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/27 Esas, 2021/317 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2019/882 Esas, 2020/2459 Karar sayılı bozma kararının, oy çokluğu ile DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 gün ve 2010/543 Esas 2018/234 Karar nolu ilamı ile sanık ... hakkında maktül ...'i 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile, yine mağdurlar ..., ... ve ...'i tasarlayarak öldürmeye teşebbüs etmek suçundan 765 sayılı TCK'nin 450/4, 61, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca üç kez 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın, sanık müdafii tarafından süresi içerisinde temyiz istemi ve kısmende re'sen temyize tabi olması üzerine yargılamaya konu dosya dairemize gelmekle heyetimizce yapılan inceleme sonrasında, üzerine atılı eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğine yönelik kesin bir delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek beraati gerektiğine yönelen sayın çoğunluk görüşüne muhalifiz.

Çünkü; ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 gün ve 2010/543 esas 2018/234 karar nolu ilamında maddi deliller ayrıntılı bir şekilde tartışılmış ve sanığın bu delillerin ışığı altında, müsnet suçu işlediğine yönelik bir hüküm ile mahkumiyeti cihetine gidilmiştir. ... ailesinin hasmı olan ve haklarında dava açılan ve daha önce haklarında mahkumiyet kararı verilip kesinleşen sanıklar ... ... , ... ... ve ... ile birlikte sanık ...'ında eylemin içerisinde olduğu ateş eden kişiler arasında, bulunduğunu tüm aşamalarda istisnasız olarak belirtilmektedirler. Taraflar daha önce birbirlerini tanıdıkları da düşünüldüğünde olayın heyecanı içinde dahi olsa, kişileri teşhis etmeleri çok doğaldır.

Her ne kadar sanık ..., suç tarihinde ... Merkezde bulunan ticaret lisesinde öğrenci olup, olay saatinde okulda olduğunu savunmakta olup, buna ilişkin mekan tanığı sıfatıyle okul arkadaşlarını göstermiş, savunma tanıkları da bu yönde beyanda bulunmuş iseler de, bu beyanlar zahiri olarak tarafımızdan değerlendirilmiştir. Ayrıca, o tarihte okul idarecisi konumundaki kişinin de kişisel bir belge ile sanığın belirtilen suç tarihinde okulda olduğunu beyan etmekte ise de, bu hususta bizzat okul kayıtlarına dayalı olarak okul idaresi tarafından verilen resmi bir belge niteliğinde bulunmadığından net bir maddi delil olarak nitelendirilmesi mümkün değildir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, olay esnasında mağdurlara karşı ateşli silahlar ve yapılan atış sayısı, kullanılan taksideki kurşun giriş delikleri ve araçta meydana gelene zararlar yani maddi deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, mağdurların beyanlarına itibar etme gereğinden bahisle sanık ...'ın da haklarında mahkumiyet kararları kesinleşen diğer sanıklarla birlikte hareket ettiğinin kabulü gerekeceğinden, beraatine yönelik sayın çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 12.06.2023
Yargıtay — Esas No: 2013/18123, Karar No: 2014/5259, Tarih: 20.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/18123 E.  ,  2014/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/131817

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

NUMARASI : 2009/1573 (E) ve 2010/1895 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Ruhsatsız olduğundan bahisle katılan idare tarafından 06.06.2008 tarihinde mühürlenen iş yerinin, 25/08/2008 tarihinde yapılan denetiminde, mührün bozularak faaliyete devam edildiğinin belirlenmesi, sanığın 15.04.2010 tarihindeki “Ben veteriner hekim olarak görev yapıyorum. Benim faaliyet alanım Büyükçekmece göl havzası içinde imiş bunu bilmiyordum. Hayvanları kısa süreli barındırma ve tedavi etme amaçlı bir işletmem mevcuttur. Ben orada ikamet ettiğim ve ayrıca canlı hayvanlar olduğu için normal yaşamıma devam ettim. Ancak benim bu çalışma alanıma takılan mührün nasıl söküldüğünü bilmiyorum. Benim yanımda çalışan elemanlar sökmüş olabilirler” şeklindeki savunması, mühürleme ve fek tutanaklarında sanığın imzasının bulunması, dosyada birer fotokopileri bulunan fotoğrafların incelenmesinde mühürlemenin, köpeklerin barınakları olarak kullanıldığı anlaşılan kafes kapısına yapılmış olduğunun anlaşılması, sanığın ikamet ettiği yere ilişkin mühürleme yapldığına dair fotoğraf ya da herhangi bir tespite rastlanılmaması, Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesince 13.08.2008 tarihinde icra edilen keşif sonrası mahkemeye sunulan 03.12.2008 tarihli bilirkişi raporunda her bir kafeste 1 köpeğin barındırıldığının açıklanması ve tüm dosya kapsamından sanığa yüklenen suçun tüm unsurları itibariyle oluşup sübuta erdiği, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12275, Karar No: 2019/246, Tarih: 22.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/12275 E.  ,  2019/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 25/06/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayın incelenmesinde; davalı ...'e yapılan gerekçeli karar ve davacının temyiz başvuru dilekçesinin tebliği, Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapılmak istenilmiş olup, tebliğ belgesinin incelenmesinde; ''Muhatabın geçici olarak Germencik'e gittiği, tebligat evrakının ise mahalle muhtarı Emin Tay'a imzası karşılığında teslim edildiği ve en yakın komşusu Eyüp Erbay'a haber verildiği" açıklamasına yer verilmiştir. Yukarıda belirtildiği üzere Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapılan tebligatlarda, muhatabın geçici olarak adresten ayrıldığının bildirilmesi halinde, bildirimi yapan komşusunun kim olduğunun açık bir şekilde belirtilmesinin yanında imzasının da alınmasının gerektiği, aksine bir durumda yapılan tebligatın geçerli olmadığı, benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/12/2004 tarihli, 12-765 esas, 730 sayılı kararında ifade edilmiştir. Komşunun ismi tespit edilip imzası alınmadan yapılan tebligat 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 21/1 ve 23/7. maddeleri ile Tebligat Yönetmeliğinin 30 ve 35. maddelerine göre usulsüzdür. Dolayısıyla davalı ...'e Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre yapıldığı anlaşılan gerekçeli karar ve davacının temyiz başvuru dilekçesinin tebliği usulüne uygun olmadığından geçersizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlanıp gerekli temyiz süresi beklendikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32027, Karar No: 2013/21461, Tarih: 09.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/32027 E.  ,  2013/21461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, prim alacağı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdine haksız olarak son verildiğini, kış dönemlerinde 08.00-19.00 saatleri arası, yaz dönemlerinde ise saat 20.30/22.00' e kadar çalıştığını, hafta tatillerinin bir bölümünde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatı ile fazla mesai, ücret, prim, yıllık izin, genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacı işçinin iş akdine son verilmesinden sonra tüm işçilik alacaklarının ödendiğini, prim alacağı olmadığını, dini ve milli bayramlarda çalışmadığını, mesai saatlerinin 08.30-16.30 saatleri olduğunu, çok nadiren fazla çalışma yapıldığını, bunların da davacıya ödendiğini, davacının işten çıkarken verdiği ibraname ile davalıyı ibra ettiğini, kötü niyet tazminatının koşullarının oluşmadığını, alacakların zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiği, davacının 2009 Kasım-Aralık ayı ücretlerinin ödenmediği, davacının ayda 1 pazar, milli bayramların tamamında çalıştığı, dini bayramlarda çalışmadığı, kullanmadığı 24 günlük izninin bulunduğu, 08:00-21:00 saatleri arasında çalışarak 1,5 saat yemek ve ara dinlenmesi düşüldükten sonra günlük 4 saat fazla mesai yaptığı, davalı tarafça sunulan 09/12/2009 tarihli ibranamede davacının inkar etmediği imzası olması sebebiyle bu belge makbuz niteliğinde kabul edilerek hesaplanan toplam alacak miktarlarından ibranamede ödendiği belirtilen alacakların mahsubu gerektiği, ibranameye göre kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretlerinin tamamının ödenmiş olduğu, işyerinde prim ödemesi uygulamasının ve dini bayramlarda çalıştığının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesi ile fazla mesai,genel tatil ve hafta tatili ve ücret alacakları taleplerinin kabulüne diğer taleplerin ve mükerrer talep edilen genel tatil alacağının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı Taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Türk Hukukunda ibra sözleşmesi 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olup, kabul edilen Yasanın 132 inci maddesinde “Borcu doğuran işlem kanunen veya taraflarca belli bir şekle bağlı tutulmuş olsa bile borç, tarafların şekle bağlı olmaksızın yapacakları ibra sözleşmesiyle tamamen veya kısmen ortadan kaldırılabilir” şeklinde kurala yer verilmiştir.

İş ilişkisinde borcun ibra yoluyla sona ermesi ise 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420 inci maddesinde öngörülmüştür. Sözü edilen hükme göre, işçinin işverenden alacağına ilişkin ibra sözleşmesinin yazılı olması, ibra tarihi itibarıyla sözleşmenin sona ermesinden başlayarak en az bir aylık sürenin geçmiş bulunması, ibra konusu alacağın türünün ve miktarının açıkça belirtilmesi, ödemenin hak tutarına nazaran noksansız ve banka aracılığıyla yapılması şarttır. Bu unsurları taşımayan ibra sözleşmeleri veya ibraname kesin olarak hükümsüzdür. Hakkın gerçek tutarda ödendiğini ihtiva etmeyen ibra sözleşmeleri veya ibra beyanını muhtevi diğer ödeme belgeleri, içerdikleri miktarla sınırlı olarak makbuz hükmündedir. Bu hâlde dahi, ödemelerin banka aracılığıyla yapılmış olması gerekir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 420 inci maddesinde, iş sözleşmesinin sona ermesinden itibaren bir ay içinde yapılan ibra sözleşmelerine geçerlilik tanınmayacağı bildirilmiştir. Aynı maddede, alacağın bir kısmının ödenmesi şartına bağlı ibra sözleşmelerinin (ivazlı ibra), ancak ödemenin banka kanalıyla yapılmış olması halinde geçerli olacağı öngörülmüştür. 4857 sayılı İş Kanununun 19 uncu maddesinde, feshe itiraz bakımından bir aylık hak düşürücü süre öngörülmüş olmakla, feshi izleyen bir ay içinde işçinin işe iade davası açma hakkı bulunmaktadır. Bu noktada feshi izleyen bir aylık süre, işçinin eski işine dönüp dönmeyeceğinin tespiti bakımından önemlidir. O halde feshi izleyen bir aylık sürede işverenin olası baskılarını azaltmak, iş güvencesinin sağlanması için de gereklidir. Geçerli ve haklı neden iddialarına dayanan fesihlerde dahi ibraname düzenlenmesi için feshi izleyen bir aylık sürenin beklenmesi gerekir. Bir aylık bekleme süresi kısmi ibra açısından işçinin bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesinin bir ay süreyle gecikmesi anlamına gelse de temelde işçi yararına bir durumdur. Hemen belirtelim ki bir aylık bekleme süresi ibra sözleşmelerinin düzenlenme zamanı ile ilgili olup ifayı ilgilendiren bir durum değildir. Başka bir anlatımla işçinin fesih ile muaccel hale gelen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve izin ücreti gibi haklarının ödeme tarihi bir ay süreyle ertelenmiş değildir.