muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1517, Karar No: 2011/23551, Tarih: 26.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/1517 E.  ,  2011/23551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.9.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı koca tarafından; dava ve karşı dava yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından manevi tazminat ve nafakanın miktarları ile ziynetler yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep edenin kusursuz veya az kusurlu olmasının yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olması da zorunludur. Davalı-karşı davacı kadının, kocası askere gittikten üç gün sonra kayınvalidesinin tutumu nedeniyle evden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Manevi tazminata esas alınan "kapının kadının üzerinden kilitlenmesi" ve kadını beceriksizlikle suçlama, kocadan değil kayınvalideden kaynaklanan olaylar olup, bu olaylardan dolayı askerde olan koca manevi tazminatla sorumlu tutulamaz. Bunların dışında kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde kocadan kaynaklanan başka bir hadise de kanıtlanamamıştır. O halde davalı-karşı davacının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-karşı davacı, ziynetlere ilişkin talebi yönünden delil listesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır. Bu durumda davalı-davacıya, hasmına yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile ziynetlere ilişkin talebin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple davacı-karşı davalı koca yararına, 3. bentte gösterilen sebeple de davalı-karşı davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.12.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/7238, Karar No: 2012/12679, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7238 E.  ,  2012/12679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan,hükme esas alınan bilirkişi raporunda,dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23216, Karar No: 2011/24283, Tarih: 30.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/23216 E.  ,  2011/24283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hakkında 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 59/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince 15 ay erteli hapis cezası, Sanık ... hakkında; Beraat ayrıca 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 59/2. maddeleri gereğince iki kez 15 ay hapis cezası. Neticede TCK'nun 71. maddesi gereğince30 ay hapis cezasına ilişkin

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...’ya yüklenen “defter ve belgeleri ibraz etmemek”, "1999 ve 2001 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" ile sanık ...’a yüklenen 1999 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçu bakımından asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan sanık ...’nın sorgusunun yapıldığı 07.03.2005 tarihinden, 1999 ve 2001 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçları bakımından dava zamanaşımının ise anılan suçların işlendiği 26.12.1999 ve 26.05.2001 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; katılan vekili ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, sanıklar ... ve ... hakkındaki 1999 ve 2001 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davalarının da gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.12.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3225, Karar No: 2019/20329, Tarih: 12.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3225 E.  ,  2019/20329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile ilk derece mahkemesinin kararının tescil ve terkine ilişkin bendinin düzeltilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, hükmün tescil ve terkin yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, İnegöl İlçesi, Kulaca Köyü 124 ada 161 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile tescil ve terkin yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10639, Karar No: 2011/13178, Tarih: 08.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10639 E.  ,  2011/13178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 13/11/2007 gününde verilen dilekçeler ile haksız eylem nedeniyle tazminatın dava ve birleşen davalarla istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava ve birleşen davaların kabulüne dair verilen 04/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... Mühendislik Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın dava ve birleşen davalarla tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava ve birleşen davalar kabul edilmiş, kararı davalılardan ... Mühendislik Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

Davacılar, dava ve birleşen dava ile davalıların tekniğe aykırı olarak komşu taşınmazda yaptıkları kazı çalışması nedeniyle uğradıkları, bina bedeli, enkaz nakil ve yıkım bedeli, inşaat bedeli ve kira kaybı zararlarının hüküm altına alınmasını istemişlerdir.

Yerel mahkeme, davalıların kusurlarıyla zarar verdiği anlaşıldığından, bu davadan önce açılan 2009/235 esas sayılı emsal davayı da gözeterek davaları kabul etmiştir.

Davacılar, davalıların haksız eylemleri nedeniyle uğradıkları kira kaybı tazminatlarının da hüküm altına alınmasını istemişlerdir. Davacıların bu kalem zarara yönelik istemleri, olayın gerçekleştiği tarih olan 2004 yılı ile davanın açıldığı tarih olan 2007 yılı arasındaki dönemi kapsamaktadır. Kira bedeline dayanak birim ise, önce açılan davanın dayanağı tespit bilirkişi raporudur. Önceki tazminat davasında kira alacağına yönelik istem olmadığından o davada bu kalem istemler konusunda ayrıntılı bir inceleme yapılmadığı gibi bu konu Yargıtay denetiminde de gözönüne alınmamıştır. Şu durumda yerel mahkemece kira kaybı alacağın hüküm altına alınabilmesi için dava konusu taşınmazların aylık kira bedellerinin belirlenmesi gerektiği gibi dava konusu binanın kullanılamayacağı anlaşıldığından yeni bir ev alacakları ve buraya yerleşecekleri süreninde belirlenmesi gerekir. Çünkü davacıların kira bedeli kayıpları yeni ev alıp yerleşebilecekleri makul bir süre ile sınırlıdır. Bu nedenle davacıların kira bedeli kayıplarına yönelik alacakları bakımından kira bedeli ve kiralama döneminin usulünce belirlenmeden, dava tarihine kadarki dönemi kapsayan istemin aynen hüküm altına alınması usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı ... Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19122, Karar No: 2018/7610, Tarih: 04.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19122 E.  ,  2018/7610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının kurumları nezdinde mesken su aboneliği bulunduğunu, sayaç üzerinde yazılı endekslere göre 2000/1,2,3,4,5,6 ve 2001/2.dönem olarak tahakkuk ettirilen ve ödenmeyen su borcu nedeniyle davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına ve alacağın %20 'si oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı; alacağın zamanaşımına uğradığını, suyu borç döneminde kiracısının kullandığını bu nedenle sorumlu olmadığını, abonelik sözleşmesinin haksız şartlar içerdiğini ve müvekkili yönünden bağlayıcı olmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla, asıl alacağa fahiş tutarda faiz işletildiğini savunarak, davanın reddini dilemiş, %20 oranında kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; 2000/1,2,3,4,5,6 dönem ve 2001/2 dönemlerine ait tüketim borcunun tahsili amacıyla davalı aleyhine 2006 yılında takip başlatıldığı, takibin 02.07.2015 tarihinde yenilenmekle, ... 4.İcra Müdürlüğünün 2015/6797 sayılı takip dosyası üzerinden takibe devam olunduğu, takip konusu yapılan faturalardan en son tarihli olan 2001/2 dönem faturasının son ödeme tarihinin 11.05.2001 tarihi olduğu, bu tarihten takibin yenilenme tarihi olan 02.07.2015 tarihine kadar 10 yıllık zaman aşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, davalının kötü niyet tazminatı talebi ise, yasal şartları oluşmadığından kabul görmemiştir. Hüküm davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1) Dava; su aboneliği sözleşmesine dayalı olarak tahakkuk ettirilen fatura bedellerinin tahsili amacıyla davalı aleyhine başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava tarihi itibariyle dava konusu alacağın zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.

TBK.nun 146.maddesinde ( 818 sayılı BK md.125) sözleşmeye dayanan alacakların, başka türlü hüküm mevcut olmadığı takdirde 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu hükme bağlanmıştır.

Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, dava konusu alacak; taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunması nedeniyle ve yasada özel olarak başka bir süre öngörülmediğinden genel zamanaşımı süresinin düzenlendiği TBK'nun 146. maddesi( 818 sayılı BK md.125) gereğince 10 yıllık zaman aşımı süresine tabidir.

Zamanaşımı süresi her alacak için o alacağın istenebileceği tarihte başlar. Bu nedenle somut olay özelinde, su faturalarının her biri yönünden son ödeme tarihleri bu sürenin başlangıcıdır.

Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, dava konusu alacak; taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunması nedeniyle ve yasada özel olarak başka bir süre öngörülmediğinden genel zamanaşımı süresinin düzenlendiği TBK'nun 146. maddesi( 818 sayılı BK md.125) gereğince 10 yıllık zaman aşımı süresine tabidir.

Zamanaşımı süresi her alacak için o alacağın istenebileceği tarihte başlar. Bu nedenle somut olay özelinde, su faturalarının her biri yönünden son ödeme tarihleri bu sürenin başlangıcıdır.

Zamnaşımı süresi işlemeye başladıktan sonra, borçlunun ve alacaklının bazı eylem ve işlemleri zamanaşımı süresinin işlemesini haklı olmaktan çıkarabilir ya da yeniden bu sürenin başlaması sonucunu doğurabilir. İşte bu hallerde zamanaşımının durması ve kesilmesinden söz edilebilir.

Zamanaşımını kesen sebepler BK'nun 133-136. maddeleri ( TBK. m.154-157) 'de gösterilmiştir. BK'nun 133/2.( TBK. 154/2) maddesi uyarınca borçlu aleyhinde icra takibi başlatılması halinde , zamanaşımı süresi kesilir ve alacağın takibine ilişkin her işlemden sonra yeniden işlemeye başlar.

Ancak burada, uyuşmazlığın çözümü bakımından icra takibinin işlemden kaldırılmasını düzenleyen İİK'nun 78. maddesi üzerinde durmak gerekmektedir.

Belirtilen hüküm uyarınca ; “Ödeme emrindeki müddet geçtikten ve borçlu itiraz etmiş ise itirazı kaldırıldıktan sonra mal beyanını beklemeksizin alacaklı haciz konmasını isteyebilir.

Haciz istemek hakkı, ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren bir sene geçmekle düşer. İtiraz veya dava halinde bunların vukuundan hükmün katileşmesine kadar veya alacaklıyla borçlunun icra dairesinde taksit sözleşmeleri yapmaları halinde taksit sözleşmesinin ihlaline kadar geçen zaman hesaba katılmaz.

Alacaklı isterse, haciz talebinin vukuuna dair bir vesika verilir. Bu vesika hiç bir harç ve resme tabi değildir.

Haciz talebi kanuni müddet içinde yapılmaz veya geri alındıktan sonra bu müddet içinde yenilenmezse dosya muameleden kaldırılır.

Yeniden haciz istemek, alacaklı tarafından vukubulan yenileme talebinin borçluya tebliğine mütevakkıftır. İlama müstenit olmayan takiplerde yenileme talebi üzerine yeniden harc alınır. Yenileme masraf ve harcları borçluya tahmil edilmez.”

Somut uyuşmazlıkta; davacının dava konusu faturalar nedeniyle davalı aleyhine 31.10.2006 tarihinde ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2006/15019 sayılı dosyası üzerinden ilamsız icra yoluyla takip başlattığı, takip dosyasının işlemden kaldırıldığı, takibin 02.07.2015 tarihinde yenilendiği ve ... 4.İcra Müdürlüğü'nün 2015/6797 sayılı takip dosyası üzerinden takibe devam olunduğu anlaşılmaktadır. Alacağın faturaların son ödeme tarihinden itibaren muaaccel olduğu hususunda ise taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Yukarıda yazılı yasal hükümler ve açıklamalar ışığında uyuşmazlık ele alındığında; BK'nun 133/2. maddesi ( TBK. m.154/2) gereğince icra takibine başlanılması zamanaşımını kesen sebepler arasında sayılmakla, davacı tarafından takibin yapıldığı 31.10.2006 tarihinde zamanaşımı süresi kesilmiştir. Takip dosyasının işlemden kaldırılması halinde takip derdest kalmaya devam edeceğinden takip dosyasının işlemden kaldırılması ile takibin zamanaşımını kesici etkisinin ortadan kalktığından söz edilemeyecektir. (HGK'nun 18.09.2013 gün2013/15-169 E., 2013/1365K., sayılı ilamı )

Bu itibarla ; mahkemece dava konusu faturalar yönünden zamanaşımı süresinin takip nedeniyle kesilip yeniden işlemeye başladığı gözetilerek, buna yönelik def'in reddi ile işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

2) Davacının harç alınmasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Harç konusu kamu düzenine ilişkin olup yargı mercilerince res'en dikkate alınır ve yargı harcından muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu ile kurum veya kuruluşlarla ilgili yasal mevzuata göre belirlenir.

Davacı ...'nün kuruluşuna ilişkin Bakanlar Kurulu Kararı'nın dayanağı olan 2560 sayılı ... Büyükşehir Belediyesi Su ve Kanalizasyon idaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanunun'un 21. maddesinde İSKİ'nin görevleri için kullandığı taşınmaz malları, tesisleri, işlemleri ve faaliyetlerinin her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu bildirilmiş ise de bu muafiyetin yargı harcını da kapsadığına ilişkin açık bir düzenleme bulunmadığından davacı kuruluşun yargı harçlarından muaf olduğundan sözedilemeyeceği açık olup davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının da reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4738, Karar No: 2012/7774, Tarih: 21.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4738 E.  ,  2012/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İHBAR OLUNAN : BURSA İL MİLLİ EĞİTİM MÜDÜRLÜĞÜ

DAVA TÜRÜ : TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan babaları ...'un aralarındaki sorunlar sebebi ile 700.000.-TL tutarındaki parasını protokol yaparak davalı kuruma bağışladığını, sözkonusu bağış sebebi ile saklı paylarının ihlal edildiğini, murisin ehliyetli olup olmadığı yönünde rapor aldırılmadığı gibi protokol gereğinin de yerine getirilmediğini ileri sürerek, tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı vekili, miras bırakan ile İl Milli Eğitim Müdürlüğü arasında yapılan protokol gereğince okul yapılması ve adının bu okula verilmesi karşılığı murisin çekişme konusu parayı bağışladığını, davalı idarenin okul yapım işini yüklendiğini, husumetin yanlış gösterildiğini belirterek, husumetten ve esastan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların saklı paylarının etkisiz kılınması amacıyla çekişme konusu kazandırmanın yapıldığı iddiasının kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.