muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/908, Karar No: 2024/5121, Tarih: 12.06.2024

1.Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun sübutuna, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmadığına, lehe hükümlerin ve etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla bulundurduğuna, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin kabulü;

İncelemeye konu olay; sanığın ikametinden uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin alınan bilgi üzerine, Emniyet ekibi tarafından olay yerine gidilerek sanığın ikametinin çevresinde yapılan çalışmalarda, tanık Ü.V.'nin kullandığı, tanık M.U.B'nin ise yolcu konumunda olduğu motosikletle sanığın evinin önüne gelip içeri girdikleri, yaklaşık 5-6 dakika sonra çıktıkları, motosiklete binip tekrar seyir halinde ilerledikleri sırada Önleme-Arama kararına istinaden motosikletin polis görevlilerince durdurulduğu, tanık M.U.B'nin pantolon cebinden çıkardığı uyuşturucu madde kullanmaya yarayan cam aparatı kolluk görevlilerine rızaen teslim ettiği, tanıkların geldikleri yönden geriye doğru yapılan kontrolde 2 metre geride yere atılmış vaziyette alüminyum folyoyo sarılı net 0,25 gr metamfetamin maddesinin ele geçtiği; usulüne uygun alınan Arama ve El Koyma kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada, alüminyum folyoyo sarılı net 0,4 gr hint keneviri ele geçtiği; evde bulunan sanığın üzerinde yapılan aramada ise alüminyum folyoyo sarılı 3 ayrı parça şeklinde toplamda net 6,2 gr metamfetamin maddesinin ele geçirildiği, tanık Ü.V.'nin alınan beyanında, "tanık M.U.B'nin sanığa para verip karşılığında uyuşturucu madde satın aldığını" belirtmesi nedeni ile uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin kabulü;

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay, olgu ve kararda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin bilgi edinilmesi, Emniyet ekibi tarafından yapılan çalışmalarda, tanık M.U.B'nin sanıktan para karşılığı metamfetamin maddesini satın aldığının tespit edilmesi, tanık Ü.V.'nin alınan beyanında, "tanık M.U.B'nin uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını belirtmesi", sanığın ikametinde yapılan aramada iki farklı nitelikte uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi, sanığın cep telefonunda yapılan incelemeye göre de, tanık A.Ş. ile uyuşturucu madde satışına ilişkin olduğu değerlendirilen mesajların tespit edilmesi ve sanığın inkara dayalı mesnetsiz savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 2022/2940 E., 2022/1879 K. ve 06.12.2022 tarihli kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kadirli Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19183, Karar No: 2014/3060, Tarih: 27.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19183 E.  ,  2014/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ödenen kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10389, Karar No: 2018/9419, Tarih: 24.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/10389 E.  ,  2018/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.04.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... vekili Avukat, davalı ... , davalı ..., davalı ... gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babasının dava konusu 22 parsel sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla davalılara temlik ettiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptali-tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ...,mirasbırakan temlikinin davacıdan mal kaçırmak amacıyla bedelsiz yapıldığını bildirmiş; diğer davalılar, muvazaa bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, satışların gerçek olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden, davaya konu 24(yeni22) parsel sayılı taşınmazın tamamı muris ... adına kayıtlı iken; murisin, 24.05.1993 tarihli resmi akitte 72/192 payını üzerinde bırakıp 120/192 payını oğlu Nazım'a; 02.05.1994 tarihli resmi akitte de üzerinde kalan 72/192 payının 36/192'sini kızı Hayriye'ye, 18/192'sini kızı ...'e ve 18/192'sini de ...'in kocası damadı ...'a satış göstererek temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, mirasbırakanın 27.05.2003 tarihinde öldüğü, geride mirasçıları olarak eşi ... ile oğulları ... ve ...; kızları ... ve ...'in kaldıkları; eldeki davanın, mirasbırakanın oğlu ... tarafından kardeşleri ..., ... ve ... ile ...'in kocası ... aleyhine açıldığı görülmektedir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706, Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, mirasbırakanın dava konusu taşınmazlarını satması için geçerli ve makul sayılabilecek bir sebebinin bulunmadığı, davacı oğlu ... ile arasının iyi olmadığı ve uzun yıllar küs kaldıkları dosya içeriğiyle ve tanık anlatımlarıyla, özellikle mirasbırakanın eşi olan tanık ...'nin beyanıyla saptanmış; öte yandan, temliklerin muvazaalı biçimde yapıldığı davalı ... tarafından da doğrulanmıştır.

Açıklanan olgular, yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; mirasbırakanın, davacı oğlundan mal kaçırmak amacıyla hereket ederek dava konusu taşınmazını davalılara aktardığı sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile reddedilmesi isabetsizdir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18634, Karar No: 2020/12034, Tarih: 05.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/18634 E.  ,  2020/12034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden suç tarihinden yaklaşık iki yıl önceki bir tarihe ait ve mahkemenin bir başka dosyaya sunulan fotokopi niteliğindeki sosyal inceleme raporunun dosya içerisine konulmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerinden televizyonları,... ve ... ile birlikte gerçekleştirdiğini beyan ettiği anlaşılmakla, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesine karşın suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 05/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18855, Karar No: 2015/17434, Tarih: 30.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/18855 E.  ,  2015/17434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...Köyü 462 ve 466 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Dosya içindeki 2013 yılı vergi değeri somut emsal olarak alınan taşınmaz 148,14 TL/m², dava konusu 462 parsel nolu taşınmaz ise 222,21 TL/m² olarak bildirildiğine göre dava konusu taşınmaz emsal alınan taşınmazdan daha değerli olduğundan, emsal taşınmaz dava konusu taşınmazla en fazla eşdeğer kabul edilmesi gerekirken bilirkişi raporuna göre ters orantı oluşacak şekilde emsalin dava konusu taşınmaza göre daha değerli olduğunun kabul edilmesi,

2-2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin değerlendirme yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Mahkemece, dava konusu 466 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı arsa emlak vergisine esas m² değerinin belediye başkanlığından getirtilip denetlenmeden karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2920, Karar No: 2018/18249, Tarih: 15.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/2920 E.  ,  2018/18249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Yeni ... Stadyumu inşaatında günlük 70,00 TL yevmiye, aylık 2.100,00 TL ücretle çalıştığını, yol ve yemek masraflarının işverence karşılandığını, iş akdinin işverence haklı neden olmaksızın ve ihbar önellerine uyulmadan sona erdirildiğini, müvekkilinin haftanın 7 günü 06 ila 18 saatleri arasında ve dini bayramlar haricindeki genel tatil günleri dahil olmak üzere fazla mesai yaparak çalıştığını ancak müvekkiline hak ettiği tazminat ve bir takım işçilik ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla ..., hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat Taah. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının müvekkili şirketin çalışanı olmadığını, diğer davalı şirkette çalıştığını, davacının ... gün ve saatlerine ilişkin iddialarının kış mevsimi şartları göz önüne alındığında hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, resmi tatilde veya hafta tatilinde ya da fazla mesai yapması halinde ücretinin bordrosunda gösterildiğini, davacının çalıştığı dönemde iflas erteleme kararı sebebiyle işyerindeki çalışmanın da en aza indirildiğini, normal işlerin dahi yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... Endüstriyel Tasarım Üretim ve Ticaret A.Ş. şirketi davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile taraf tanıklarının anlatımlarından, davacının davalı işyerinde kesintili şekilde ve her ay değişik miktarda olmak üzere çalıştığı ve çalıştığı gün sayısı kadar yevmiye aldığı anlaşılmaktadır. Bir başka anlatımla her ay, ayda 30 gün çalışmamakta, bazı aylarda ayın belirli günlerinde değişik miktarlı olmak üzere çalışmaktadır. Dosya arasında bulunan sigorta kayıtlarında da, her ay değişik gün sayılarında prim yatırıldığı görülmektedir. Ayrıca yine dosya arasında bulunan ve davacı işçinin imzasını taşıyan “işçi aylık hesap pusulası” başlıklı belgede yazılı olan ... gün sayıları ile ...’ya bildirilen prim gün sayıları miktarlarının birbiriyle uyumlu olduğu görülmektedir. Yine taraf tanık anlatımlarında da, davacının her ay, ayda 30 gün kesintisiz şekilde çalışmadığı ve davalı işyerinde sadece çalışılan gün için yevmiye verildiği ve çalışmadan hak edilen hafta tatili için yevmiye verilmediği anlaşılmaktadır.

Saptanan bu duruma göre mahkemece, ... kayıtlarında yer alan prim gün sayıları toplanıp ve bu prim gün sayılarına göre davacının almaya hak kazandığı hafta tatili gün sayısı belirlenip bu günler de prim gün sayısına eklenmek suretiyle hizmet süresinin tespiti ve talep edilen alacakların bu hizmet süresine göre hesaplanması yerine, her ay, ayda 30 gün kesintisiz ... yapıldığını kabulüne göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır.

3- Davacı işçinin hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Fazla ..., hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde ... düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri hesabında davacı tanık beyanlarına dayanılarak sonuca gidilmiştir. Ancak davalı tarafından davacı imzasını taşıyan ve sadece çalışılan günleri gösterir bir kısım puantaj kayıtları ibraz edilmiştir. Bu halde, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanılıp kazanılmadığının puantaj kaydı olan dönemler yönünden bu kayıtlara göre, olmayan dönemler için ise yukarıda belirtilen ... süreleri için tanık beyanlarına göre hesap edilmesi gerekirken, hesaplamanın tüm dönemler yönünden tanık beyanlarına dayanılarak yapılması ve ayrıca dini bayramlar için ücret talep edilmediği halde talep aşılarak bu günlerin de hesaba dahil edilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.