muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4861, Karar No: 2016/3521, Tarih: 09.06.2016

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasındaki 30.01.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, 357 ada 2 ve 8 no'lu parseller üzerinde villa yapımı kararlaştırıldığı ve sözleşmede paylaşımın %50 oranında düzenlendiği ancak, hangi parsele yapılacak hangi villaların hangi sayıda kime ait olacağının belirtilmediği açıktır.

Yüklenici tarafından açılan asıl davada, sözleşme gereği yapılacak paylaşımın tespiti ve belirlenecek bağımsız bölümlerin tapularının iptali ve tescili istenmiştir. Mahkemece, kat irtifakı tesis edilen bağımsız bölümlerde mevcut payların 1/2'sinin yanlar adına tesciline karar verilerek sonuca varılmış, hangi bölümün hangi tarafa ait olacağına ilişkin talep ve uyuşmazlık ortada bırakılarak, başka yeni uyuşmazlıkların ortaya çıkmasına neden olacak şekilde hüküm tesis edilmiştir. Oysa öncelikle, sözleşmedeki genel paylaşım oranı nazara alınarak bağımsız bölümlerin konum, cephe ve alanları gibi değere etki edecek kriterlere göre, gerekiyorsa ivaz ilavesi hususu da gözetilerek, değer tespiti yapılıp, oluşturulacak tercih seçenekleri kapsamında taraflardan tercih haklarını kullanmaları yönünde beyanları alınmalı ve anlaşma sağlanması halinde buna göre hüküm kurulmalıdır. Tarafların anlaşamadıkları ihtimalinde ise; kur'a yöntemine başvurularak paylaşım konusundaki uyuşmazlık giderilmelidir.

Yukarıda açıklanan paylaşımın tespiti aşamasından sonra, arsa sahibine isabet edecek bağımsız bölümler yönünden fazla imalat bedeli hesabı konusunda inceleme yapılarak, davacı yüklenicinin de faydalanacağı açık olduğundan ortak alanlar hariç tutularak, sadece arsa sahibine ait bağımsız bölümler için yapılmış varsa sözleşme dışı fazla imalat bedeli dikkate alınmalı ve asıl davada harç yatırılarak talep edilen bu istek kalemi hüküm altına alınmalıdır.

Yine az yukarıda ifade edildiği gibi, paylaşım konusundaki uyuşmazlık çözüldükten sonra, arsa sahibine isabet edecek bağımsız bölümler için eksik işlerin giderilme bedeli ve varsa ortak alanlardaki eksiklerden arsa sahibinin payı oranında bedel belirlenerek toplam eksik işler bedeli, asıl davada yüklenici lehine tescile karar verildiği takdirde, birlikte ifa kuralına göre değerlendirme yapılarak, davacı yüklenici yanca depo edilmeli ve tescil kararı verildiği takdirde hüküm kesinleştiğinde arsa sahibine ödenmesine karar verilmelidir.

.../...

S.3

.../...

S.3

Asıl davadaki tapu iptali ve tescil istemi yönünden arsa sahibince, yapılan inşaatın imar mevzuatına aykırı olduğu ileri sürülmüş ve bu iddia kapsamında.... dosyasına sunulan 13.06.2014 tarihli mimar bilirkişi .... tarafından düzenlenen rapor ibraz edilmiştir. Imar mevzuatı kamu düzenine ilişkin olduğundan, mahkemece de re'sen dikkate alınarak, belirtilen savunma yönünde konu hakkında uzman bilirkişi kurulundan, gerekirse keşif de yapılarak alınacak rapor ile imara aykırı husus bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Aykırılık bulunduğunun tespiti halinde, ilgili belediyeden de sorularak, aykırılıkların imara uygun hale getirilip getirilemeyeceği ve giderilebilecek ise ne şekilde giderileceği konusunda bilirkişilerce görüş bildirilmesiyle, davacı yükleniciye yetki ve yeterli süre verilerek, giderildiği takdirde yerinde denetimi yapılarak, tescil isteminin kabulüne, aksi halde reddine karar verilmesi gerekir.

Diğer yandan, asıl davada harcı ikmal edilen bedel üzerinden vekalet ücreti tayin edilmesi gerekirken, dava dilekçesinde gösterilen miktar esas alınarak harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

Değinilen hususlar dikkate alınmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak, birlikte ifa kuralı gözetilmeksizin ve ihtilaf ortada bırakılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8604, Karar No: 2019/2493, Tarih: 08.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/8604 E.  ,  2019/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, hile ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...’ın maliki olduğu ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını, davalının mirasbırakanın yaşlılığından faydalanarak ve kandırarak satış suretiyle devraldığını, tapuda satış gibi işlem yapılmış ise de mirasbırakana herhangi bir bedel ödenmediğini, yapılan temliklerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile terekeye iadesine veya miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakana ait payları bedelini ödeyerek satın aldığını, ayrıca babasına ait Bağ-kur prim borçlarını ödeyerek annesinin emekli maaşı almasını sağladığını, mirasbırakana baktığını ve özel hastanelerdeki ameliyat ücretlerinin kendisi tarafından karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1923 doğumlu mirasbırakan ...’ın 03.06.2013 tarihinde ölümü üzerine dava dışı kızları ... ve ..., dava dışı 2010 yılında ölen oğlu ...’den olma torunları ..., ..., ..., ..., ... ile davacı oğlu ... ve davalı oğlu ...’un mirasçı kaldıkları, mirasbırakan ...’nın ... ve ... parsel sayılı taşınmazlardaki eşi ...’den gelen miras paylarını 11.03.2010 tarihli akitle, ... parsel sayılı taşınmazdaki maliki olduğu diğer paylarını ve ... parsel sayılı

taşınmazdaki paylarını ise 25.05.2010 tarihli akitle davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği, davalı ...’un karardan ve kararın temyiz edilmesinden sonra 18.01.2017 tarihinde ölümü ile mirasçı olarak geriye eşi ... ile çocukları ... ve ...’yı bıraktığı, anılan kişilerin davalı vekiline vekâlet verdiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan hile "hile"(aldatma); genel olarak bir kimseyi irade beyanında bulunmaya, özellikle sözleşme yapmaya sevk etmek için onda kasten hatalı bir kanı uyandırmak veya esasen var olan hatalı bir kanıyı koruma yahut devamını sağlamak şeklinde tanımlanır. Hatada yanılma, hilede ise yanıltma söz konusudur. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun(TBK) 36/1. (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun(BK) 28/1.) maddesinde açıklandığı gibi; taraflardan biri diğer tarafın kasıtlı aldatmasıyla sözleşme yapmaya yöneltilmişse, yanılma(hata) esaslı olmasa bile aldatılan taraf için sözleşme bağlayıcı sayılamaz. Değinilen koşulların varlığı halinde aldatılan taraf hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir. Hile (aldatma) her türlü delille ispat edilebileceği gibi iptal hakkının kullanılması hiçbir şekle bağlı değildir. Aldatmanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde karşı tarafa yöneltilecek bir irade açıklaması, defi yahut dava yoluyla da kullanılabilir.

Ne var ki, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Ne var ki, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince; temlikin davalının hilesi ile yapıldığı ayrıca mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu ileri sürülerek eldeki dava açılmış ise de, davacı tanık bildirmemiş dosyadaki delillerle de temlikin hile ile ve muvazaalı olarak mal kaçırma kastı ile yapıldığı iddiası usulen kanıtlanabilmiş değildir.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3045, Karar No: 2023/5396, Tarih: 11.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/3045 E.  ,  2023/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2140 E., 2021/1213 K.

HÜKÜM/KARAR : Temyiz başvurusunun reddi (ek karar)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Darende Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/87 E., 2019/109 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.01.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 19.01.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı ... vekiline 01.11.2021 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 03.01.2022 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.01.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3932, Karar No: 2012/9755, Tarih: 24.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3932 E.  ,  2012/9755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2002 yılı vergi dönemini kapsayan davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, 2004 yılı vergi dönemini kapsayan davada 213 sayılı vergi usul

Kanununun 359/b-1 ve 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddelerinin uygulanarak sanığın 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

Sanık hakkında İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2008 tarihli iddianamesi ve 24.07.2009 tarihli ek iddianamesi ile 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davaları ile ilgili olarak hükümler kurulması mümkün görülmüştür.

I-Müdafinin sanık hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair verilen hükme yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararına karşı derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında sanığın temyizde hukuki yararı olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Müdafiinin sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7851, Karar No: 2012/16648, Tarih: 03.07.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/7851 E.  ,  2012/16648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 200.000 TL alacak için itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması taraf vekilleri tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden Davacı Vek.Av.... geldi. Davalı Vek.Av.... geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için 03.07.2012 gününe bırakılması uygun görüldüğünden, belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalıya ait özel eğitim okulu ruhsatının devri için 26.08.2008 ve 27.10.2008 tarihli 100.000’er TL’lik ayrı banka havalesi ile toplam 200.000 TL gönderdiğini, davalının parayı almasına rağmen ruhsatı vermediğini, banka havalesi ile gönderilen parayı da ödemediğini belirterek, ödenen 200.000 TL’nin davalıdan tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmiştir.Davalı vekili cevabında, taraflar arasında anlaşma olmadığını, 26.08.2008 tarihli dekont ile 100.000 TL’nin davacının satın aldığı araç bedelini ödemek için gönderdiğini, 27.10.2008 tarihli dekont ile 100.000 TL nın ise davacının aldığı borcu ödemesi için gönderdiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davacının banka havalesi ile gönderilen paranın okul ruhsatı devri için olduğunun yazılı belge ile ispatlayamadığı, yemin teklifinde de bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.Dosya kapsamına göre davacı tarafından davalıya banka havalesi ile gönderilen 27.08.2008 tarihli dekont da "Okul ruhsatı devri için" ibaresi bulunmasına rağmen, 27.10.2008 tarihli dekont da ise herhangi bir açıklamanın olmadığı anlaşılmaktadır.BK.nun 457.maddesine göre havale, hukuksal niteliği itibariyle ödeme vasıtası olup, havalenin borcun ödenmesi amacıyla yapıldığı yasal karinedir.Dava konusu 27.10.2008 tarihli banka havale makbuzunda (2.dekontda) gönderilen 100.000 TL için herhangi bir açıklama olmadığı, davacının paranın ne için gönderildiğine dair yazılı belge sunamadığı ve davalıya yemin teklif etmediği anlaşıldığına göre bununla ilgili mahkemece davanın reddine ilişkin verilen kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, dava konusu 26.08.2008 tarihli banka havale dekontunda "Okul ruhsatı devri için" gönderildiği açıklandığına göre, sözkonusu şerhin davacının davalıya okul ruhsatını devralmak için 100.000 TL gönderdiği iddiasını doğrulamaktadır. Kaldı ki, davalı da ... Özel Eğitim Kurumları Ltd.Şti."nin hissedarı ve yetkili temsilcisidir.Bu durumda ispat yükü, 26.08.2008 tarihli dekont ile davalıya ödenen 100.000 TL yönünden, okul ruhsatının devri için gönderilmediğini, araç satımı için gönderildiğini iddia eden davalı tarafa düşmektedir.

Mahkemece; davalıdan delilleri sorularak ve gerekirse yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, ispat yükünün davacı tarafta olduğu düşünülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 900 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19562, Karar No: 2014/14367, Tarih: 10.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/19562 E.  ,  2014/14367 K.**

* TAKSİRLE YARALAMA

* KAVŞAKTA ÇEVRE DÜZENLEME İLE GÖREVLİ KİŞİLERİN TALİ KUSURLU OLMAMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 51

* KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU (2918) Madde 46

* KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU (2918) Madde 84

**"İçtihat Metni"**

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay gecesi, M.. A..'ın, idaresindeki otomobil ile, meskun mahalde, orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü yolda seyir halindeyken olay mahalli ışık kontrollü, aydınlatmalı dörtlü kavşağa geldiğinde, kendisine "dur" anlamındaki kırmızı fasılalı ışık yanmasına rağmen durmayıp kavşağa kontrolsüzce giriş yaparak, seyir yönüne göre sol taraftan hızla gelmekte olan ve hakkında mahkumiyet kararı verilen A..Ç..'ın idaresindeki otomobilin sağ tarafına kavşak içinde çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, M.. A..'ın seyir yönündeki refüj başının pano ve bodur ağaçların bulunduğu ada noktası hizasından yaklaşık 3,5 metre geride olduğu, seyir yönüne yanan kırmızı ışığın gereği duruşa geçip kavşak başından sol taraftan gelen trafiği kontrol etmek istendiğinde ada üzerindeki pano ve ağaçların görüşü engellemediği, olayın görüşün engellenmesinden kaynaklanmayıp, geçiş önceliği kendinde olmayan sürücünün kavşak başına geldiğinde yolu kontrol etmeyerek seyrine devam edip sol tarafından hızla gelen araca kavşak içinde çarpmasının asli etken olduğu, mağdurların yaralanmasında olay mahalli kavşaktaki adaya bodur ağaç dikimiyle ilgilenen sanığa kusur atfedilemeyeceği, reklam panoları ile de bir ilgisinin bulunmadığı, kovuşturma evresinde yapılan keşif sonrası sunulan 16.06.2011 tarihli bilirkişi raporunun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu, tarafların olaydan sonraki ilk ifadelerinde kavşaktaki görüşün engellenmesi ile ilgili beyanda bulunmadıkları gibi trafik kazası tespit tutanağında kavşakta herhangi bir görüşe engel cismin bulunmadığının ifade edilmesi karşısında, bodur ağaçların dikim ve kontrolü ile ilgilenenlerin olayda tali kusurlu olduğunu bildiren Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi içinde herhangi bir yükümlülük belirlenip belirlenemeyeceği, sanığa rehberlik edecek uzman bir kişi görevlendirilip görevlendirilmeyeceği hususu ile ertelemeye dair TCK'nın 51. maddesinin 7. ve 8. fıkralarındaki ihtar ve açıklamalara hüküm fıkrasında yer verilmemesi,

Kabule göre de;

Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi içinde herhangi bir yükümlülük belirlenip belirlenemeyeceği, sanığa rehberlik edecek uzman bir kişi görevlendirilip görevlendirilmeyeceği hususu ile ertelemeye dair TCK'nın 51. maddesinin 7. ve 8. fıkralarındaki ihtar ve açıklamalara hüküm fıkrasında yer verilmemesi,

İsabetsiz olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.