muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3744, Karar No: 2022/5010, Tarih: 20.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3744 E.  ,  2022/5010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10.03.2020 gün ve 2020/84 - 2020/170 sayılı kararı onayan Daire'nin 28.02.2022 gün ve 2022/1112 - 2022/1325 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Dava; 13.902,99 TL bedelli olarak başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş. Kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizce mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından Dairemiz kararına karşı karar düzeltme başvurusunda bulunulmuştur.

Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinin 3. fıkrasının 3 numaralı bendi uyarınca görevsizlik, yetkisizlik, hakimin reddi, dava veya karşılık davanın açılmamış sayılması, davaların birleştirilmesi ve merci belirtilmesi kararlarının onanması veya bozulması kararlarına karşı karar düzeltme isteminde bulunulamayacağından davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 20/06/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, 05.12.2008 tarihinde davacıya vekaleten avukat ... tarafından açılmış olup, 05.03.2010 tarihine kadar adı geçen vekil tarafından takip edilmiş, bu tarihten sonra ise Av. ... tarafından vekaletname sunulmak suretiyle tüm iş ve işlemler adı geçen vekil ile tevkil ettiği vekiller tarafından yürütülmüştür.

05.03.2010 tarihinden itibaren Av. ... hiçbir oturuma katılmadığı gibi, davaya ilişkin gerek yazılı gerekse sifahi hiçbir beyanda da bulunmamıştır.

Hal bu iken yerel mahkemenin 10.03.2020 tarihli duruşma günü ile Yargıtay bozma ilamı Av. ...'e tebliğ edilmiş olup adı geçen vekilin duruşmaya gelmemesi ve mazeret bildirmemesi nedeniyle yerel mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili Av. ... tarafından temyizi üzerine yerel mahkeme kararı Dairece onanmış, davacı vekilinin karar düzeltme istemi de yazılı gerekçe ile red edilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Yasası'nın "iş sahibinin işi başka bir avukata vermesi" başlıklı 172. maddesinde "iş sahibinin, ilk anlaşmayı yaptığı avukatının yazılı muvafakatı ile, başka avukatları da işin kovuşturma ve savunmasına katabileceği, iş sahibinin, ilk avukatın muvafakatını kendisine tevdi veya tebliğ edilecek bir yazı ile en az bir haftalık süre vererek talep edeceği, avukatın bu süre içinde cevap vermemesi durumunda muvafakat etmiş sayılacağı, ilk avukatın muvafakat etmemesi halinde, vekalet akdinin kendiliğinden sona ereceği..." düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta 05.02.2010 tarihine kadar davacı vekili olarak davayı takip eden Av. ... bu tarihten sonra davayı takip etmemiş, duruşmalara katılmamış, yazılı veya sözlü beyanda da bulunmamıştır.

Bu tarihten itibaren tüm iş ve işlemler Av. ... tarafından takip edilmiştir.

1136 sayılı Yasa'nın 172. maddesine uygun şekilde davanın yeni vekil Av. ... tarafından takibine ilişkin önceki vekilin muvafakatı bulunmadığından, davacı asil ile önceki vekil arasındaki vekalet ilişkisi sona ermiştir.

Vekalet ilişkisinin sona ermesine rağmen, 05.03.2010 tarihinden 10 yıl sonra Av. ...'e yerel mahkemece 10.03.2020 tarihli duruşma gününün tebliğinin hiçbir hukuki sonucu bulunmadığından, geçersiz tebligata dayalı olarak verilen 10.03.2020 tarihli Davanın Açılmamış sayılmasına ilişkin kararda hukuki dayanaktan yoksundur.

Bu halde, davacı vekilinin, Davanın açılmamış sayılmasına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde onanması maddi hataya müstenittir.

Davacı vekilinin, karar düzeltme dilekçesinin bu durumda maddi hatanın düzeltilmesi talebi olarak kabulü ile onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, talebin yazılı gerekçe ile reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2019/2260, Karar No: 2020/1819, Tarih: 12.03.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/2260 E.  ,  2020/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün gerekçesinde, Anayasa'nın 141/1, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine uygun şekilde hükme esas alınan delillerin denetime imkan verecek şekilde ortaya konulduğu, delillere göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin yapıldığı, sanığa isnad edilen eylemin ne olduğunun delilleri ile birlikte açıklandığı; ayrıca dosyada yer alan 18/06/2013 tarihli "rapor" başlıklı tutanağın içeriğinden, gizli soruşturmacılara uyuşturucu madde satan ve kendisini "..." ismi ile tanıtan şahsın, eşkal bilgilerine de yer verilerek, hakkında defalarca "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan işlem yapıldığı için kolluk görevlileri tarafından tanınan ... Yesmesliler olduğunun belirtildiği, 22/10/2013 tarihli tutanak ile kimlik bilgileri ve adresinin bir kez daha teyit edildiği; eş zamanlı operasyon kapsamında, uyuşturucu alışverişinin gerçekleştiği konutta 21/11/2013 tarihinde yapılan aramada, ikamette bulunan ...'ın kardeşi ...in beyanından, söz konusu adresin sanığın ikameti olduğunun anlaşıldığı; İzmir Emniyet Müdürlüğü'nün 28/11/2013 tarihli tahkikat evrakında, 18/06/2013 tarihli olaya ilişkin fotoğraflara yer verildiği kısımda, sanığa ait ikametin önünde bekleyen 1. ve 2 . sıradaki fotoğraflardaki sırtı dönük, yüzü sağ profilden görülen ve kollarının arkasında dövme bulunmayan erkek şahsın, "sanık ..." olmadığı, bu hususun "sehven" yazıldığının; 5. sıradaki fotoğrafta, uyuşturucu maddeyi getirmek için merdivenlerden yukarı çıkan, sağ kolunun arkasında dövme bulunan sırtı dönük şahsın ise "sanık ..." olduğunun, mahkemenin talebi üzerine gizli soruşturmacılar tarafından düzenlenen 15/09/2014 tarihli tutanakla belirlendiği, mahkemenin, 17/11/2014 tarihli celsedeki harici gözleminde, huzurdaki sanığın sağ kolunun arkasında da 5. sıradaki fotoğraftakine benzer dövme olduğunun tespit edildiği, sanığın 25/12/2014 tarihli celsede, "fotoğraftaki dövmenin kendisine ait olduğunu" beyan ettiği dikkate alındığında, tebliğnamede yer alan, "kararın gerekçesiz olduğuna ve suçun failinin 'sanık ...' olup olmadığının yeterince araştırılmadığına" ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile, hükümlerin ONANMASINA, 12/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4926, Karar No: 2013/6502, Tarih: 30.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4926 E.  ,  2013/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/11/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi .raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapuda isim tashihi isteğine ilişikin olup; 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğü zamanında açılmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki, ileri sürülen isteğin HMK'nın 382. maddesi kapsamında çekişmesiz yargı niteliğinde bulunduğu ve aynı Kanunun 383. maddesi uyarınca uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği açıktır.

Bilindiği üzere, görev hususu kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan, yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi zorunlu bir usül kuralıdır.

Hal böyle olunca, görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 30.04.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3322, Karar No: 2024/5007, Tarih: 19.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3322 E.  ,  2024/5007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/612 E., 2023/433 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Davacı vekili, davacı yüklenici ile davalı arsa sahibi arasında 07.08.2012 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davacının sözleşme ile belirlenen tüm edimini yerine getirmesine rağmen davalı arsa sahibinin davacıya hak ettiği tapuları devretmediğini, ayrıca sözleşme tarihinde tapu kaydında mevcut olmayan ve davacı yükümünde bulunmayan, DOP kesildikten sonra fazla verilen 44,5 m² alan bedeli olarak belediye başkanlığı lehine konulan ipotek bedelinin de davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, dava konusu 3 adet bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini, devirlerin süresinde yapılmamasından doğan kira kaybının ve ödenen ipotek bedelinin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının edimini sözleşmeye uygun şekilde yerine getirmediğini, halen iskanın alınmadığını, ipotek bedelinin davacı tarafından ödenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkemece, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, kira kaybının tahsili ile alacak istemli davada, tapu iptali ve tescil ile kira tazminatı taleplerinin reddine, ödenen ipotek bedelinin davalıdan tahsiline dair verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 08.10.2019 tarihli, 2016/5591 E., 2019/4095 K. sayılı ilamıyla, tespit edilecek eksik ve ayıplı imalatlar tutarının davacıya depo ettirilmesi neticesinde birlikte ifa kuralına uygun hüküm kurulması gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacı tarafça depo edilen bedel karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkemenin ikinci kararına karşı davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 20.06.2022 tarihli, 2021/3006 Esas, 2022/3437 Karar sayılı ilamı ile yeni oluşturulacak ve alanında uzman bilirkişi kurulundan 16.06.2014 tarihli protokol kapsamında ayıpsız olarak ikmali gereken eksikliklerin değerlendirildiği, davalı vekilinin itirazlarının cevaplandırıldığı, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınıp, rapor kapsamında karara en yakın tarih itibariyle tespit edilecek eksik ve ayıplı imalat bedeli toplamının davacı tarafa depo ettirilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek, Yerel Mahkeme kararı bozulmuştur.

Bozmaya uyulduktan sonra Yerel Mahkemece, tespit edilen 16.615,00 TL eksik ve ayıplı imalat bedelinin davacı tarafça depo edildiği gerekçesiyle, tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne, ipotek ve kira bedeli talepleri hakkında önceki karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bozmaya uyulduktan sonra Yerel Mahkemece, tespit edilen 16.615,00 TL eksik ve ayıplı imalat bedelinin davacı tarafça depo edildiği gerekçesiyle, tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne, ipotek ve kira bedeli talepleri hakkında önceki karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dairemizin 20.06.2022 tarihli bozma ilamında; bilirkişilerce taraflar arasında tanzim edilmiş olan ve 16.06.2014 tarihli protokol tam olarak değerlendirilmeksizin verilen rapora göre, davalı vekilinin bir kısım eksikliklerin giderilmediği, bir kısmının ise ayıplı ifa edilmiş olduğuna ilişkin itirazları incelenmeden ve bu itirazlarla ilgili gerekçede herhangi bir değerlendirme yapılmadan hüküm kurulduğu, yeni oluşturulacak ve alanında uzman bilirkişi kurulundan 16.06.2014 tarihli protokol kapsamında ayıpsız olarak ikmali gereken eksikliklerin değerlendirildiği, davalı vekilinin itirazlarının cevaplandırıldığı, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınıp, rapor kapsamında karara en yakın tarih itibariyle tespit edilecek eksik ve ayıplı imalat bedeli toplamının davacı tarafa depo ettirilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmeden ve yeni oluşturulacak alanında uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmadan önceki bilirkişi heyetinden ek rapor tanzimi suretiyle hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Kabule göre; bozma içeriğinde de belirtildiği üzere, karara en yakın tarihli piyasa rayiçleri dikkate alınarak eksik ve ayıplı imalat bedeli toplamının tespiti gerekirken, 2020 yılındaki tespitlerin güncellenmesi suretiyle takdir edilen bedel hakkında depo kararı verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, yerel mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğundan davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 19.12.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20956, Karar No: 2013/15991, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/20956 E.  ,  2013/15991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/2 ve 52. maddeleri uyarınca 1.200,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, netice adli para cezasının taksitlendirilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine ilişkin ... Çocuk Mahkemesinin 11/03/2009 tarihli ve 2008/353 esas, 2009/76 sayılı karar aleyhine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/07/2013 gün ve 2009/179695 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosyanın incelenmesinde;

Sanığın, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını bitirmemiş bulunmasına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrası gereğince hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuğun 05/04/1995 doğumlu olup suç tarihi olan 16/10/2008 tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamaması ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi hükmü karşısında, hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, ... Çocuk Mahkemesinin 11.03.2009 gün ve 2008/353 esas, 2009/76 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4 fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre hükümde, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” paragrafının çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 28.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5944, Karar No: 2021/5016, Tarih: 09.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/5944 E.  ,  2021/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

1-Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davalarının düşmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında aynı takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanık ...‘nın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

En son düzenlenen fatura dikkate alınarak 28.04.2006 şeklinde suç tarihi tespit edilmiştir.

Bozma kararı sonrasında yapılan yargılamada verilecek hükmün yine Yargıtay temyiz incelemesine tabi olacağı ve temyiz süresinin 7 gün olduğu gözetilerek; mahkemenin bozma sonrası verdiği hükme yönelik olarak 15 gün temyiz süresi belirleyerek tebliğ edilmesinde, kanun yolu başvuru süresi bakımından sanık ...‘nın yanıltıldığı, ayrıca öncelikle yokluğunda verilen hükmün sanık ...‘nın bilinen en son adresine Tebligat Kanunu‘nun 21/1. maddesi uyarınca yapılacak tebligatın iade gelmesi üzerine aynı kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, sorguda bildirdiği adresten farklı MERNİS adresine iki kez yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, 26.03.2018 havale tarihli adı geçen sanığın temyizi süresinde kabul edilek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, sanık ... yönünden 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, 23.07.2009 tarihindeki sorgu tarihinden hüküm tarihine kadar, sanık ... yönünden ise 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 09.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13275, Karar No: 2018/3305, Tarih: 26.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/13275 E.  ,  2018/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.11.2014 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili; müvekkilinin 89 ada 41 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu davalının da 89 ada 40 parselde, davacının sınırına yakın ağaçlarının bulunduğunu, ağaçların dallarının davacıya ait taşınmaza sarktığını ve zarar verdiğini, müdahalenin önlenmesi ve ağaçların sökülmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının zararı bulunmadığını, taşınmazının boş olduğunu, ağaç dallarının da müvekkilince kesildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Somut olayda; davacıya ait taşınmazda herhangi bir ürün veya ağaç ekili olmadığı, boş vaziyette bulunduğu mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporundan anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının oluşmuş bir zararı olmadığından eldeki davayı açmakta hukuki menfaati bulunmamaktadır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.