muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2740, Karar No: 2024/5962, Tarih: 28.05.2024

HMK’nın 373/4 maddesi gereğince, Yargıtayın bozma kararı üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uygun karar verildiği takdirde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

Bu gibi hallerde, ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yolu mevcut olmayıp, sadece temyiz yoluna başvuru mümkündür.

İlk derece mahkemesince yanlış ve hatalı kararlar verilebilmektedir. Bu hataların giderilebilmesi ancak kanun yoluna başvuru ile mümkün hale gelir. Kararın aleyhine olduğunu düşünen taraf kararın denetlenmesini ve düzeltilmesini kanun yoluna başvurarak isteyebilir. Kanun yolları hakimin yapabileceği hatalar karşısında taraflara tanınmış yasal bir güvencedir.

Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesi ile iki aşamalı kanun yolu sistemi söz konusu olmakla birlikte, HMK’nın 373/4 maddesi kapsamına giren ilk derece mahkeme kararlarında sadece temyiz yoluna başvuru mümkün olup, kanun yoluna incelenmesinde yüksek parasal sınırın uygulanması halinde çok sayıda dosyada ilk derece mahkemesi kararına ilişkin kanun yolu incelemesi mümkün olmayacaktır. Bu ise hak arama özgürlüğünün ağır ihlali anlamına gelir.

Hukuk davalarında asıl olanın her karar için denetim yoluna açık olmasıdır. Ancak HMK’da öngörülen parasal sınırların uygulanması gerektiği de açıktır.

HMK’da, bölge adliye mahkemesi kararları için öngörülen parasal sınırın, ilk derece mahkemesi kararları için uygulanması, yasanın lafzına ve ruhuna aykırıdır.

Mahkemeye erişim ..., kanun yoluna başvuru hakkını da içerir. Böylesi bir uygulama adil yargılanma hakkına, mahkemeye erişim hakkına ve hak arama özgürlüğüne aykırılık teşkil eder.

Yargıtayın temyiz incelemesi yapıp ilk derece mahkemesi kararını bozmasından sonra bozma üzerine verilen kararda temyiz incelemesi yapılması, mahkemeye erişim hakkının bir gereğidir.

HMK’da, ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi halinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin dikkate alınması gerekir. Kanun yolu başvuru sınırlarının başvurulacak kanun yoluna göre değil, kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerekir. Hukuk Genel Kurulunun 24.06.2021 tarihli, 2021/4-307 Esas, 2021/833 Karar sayılı, 05.07.2023 tarihli, 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararlarında da bu husus vurgulanmıştır.

Kanunda açık bir hüküm bulunmayan yoruma açık tartışmalı konularda hakkın engellenmesi değil, hakkın yoluna açan bir uygulamanın geliştirilmesi gerekir.

Aksi halde bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle iki aşamalı kanun yolu sistemi uygulanan ülkemizde, istinaf inceleme sınırının çok üzerinde, ancak temyiz sınırının altında kalan çok sayıda ilk derece mahkemesi kararı esasa ilişkin hiçbir denetim yapılmadan kesinleşecek hak arama özgürlüğü ve Mahkemeye erişim ... engellenmiş olacaktır.

Aksi halde bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle iki aşamalı kanun yolu sistemi uygulanan ülkemizde, istinaf inceleme sınırının çok üzerinde, ancak temyiz sınırının altında kalan çok sayıda ilk derece mahkemesi kararı esasa ilişkin hiçbir denetim yapılmadan kesinleşecek hak arama özgürlüğü ve Mahkemeye erişim ... engellenmiş olacaktır.

Açıkladığım nedenlerden dolayı; ilk derece mahkemesi kararlarına ilişkin temyiz yolu başvurusunda, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin ve parasal sınırın uygulanması gerektiği, bölge adliye mahkemesi kararlarına ilişkin HMK’nın 362. maddesindeki parasal sınırların uygulanması halinde, ilk derece mahkemelerinin çok sayıda kararının hukukiliğinin denetlenme imkanı ortadan kalkacağından, çoğunluğun temyiz talebinin miktardan reddine ilişkin kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/10357, Karar No: 2013/9769, Tarih: 22.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10357 E.  ,  2013/9769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacının dayandığı 08.06.1978 tarih ve 1, 2 numaralı tapu kayıtlarının iskan haritasının bulunup bulunmadığı da sorularak tüm tedavüllerinin,

2- Davacının dayandığı 08.06.1978 tarih ve 1, 2 numaralı tapu kayıtlarının kadastro sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği sorularak görmüşse ilgili parsel kadastro tutanaklarının,

3- Dava konusu taşınmazlara komşu kadastro parselleri ile birlikte gösterir krokinin (dava konusu taşınmazın işaretli olduğu) ve komşu parsel kadastro tutanağı ve dayanağı belgelerin,

4- Fen bilirkişi raporunda sözü edilen Temmuz 1945, Cilt:8, Sayfa 112 ve 34 'de bulunan tapu kayıtlarının tüm tedavüllerinin,

5- Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde yapılan kıyı kenar çizgisine ilişkin idari işlem ve dayanağı belge ve krokiler ile kıyı kenar çizgisinin tebliğine ilişkin belgelerin getirtilerek

6- Dava konusu taşınmazların hangi tarihte tespit harici bırakıldığının sorularak verilecek cevabın, dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11590, Karar No: 2011/10474, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11590 E.  ,  2011/10474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 tarih 2008/15739-18737 sayılı kararında özetle: “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın kısmen kabulüyle 101 ada 43 parselin (B) ile gösterilen 2075,50 m2’lik kısmının orman vasfı ile hazine adına, (A) ile gösterilen 9301,37’lik kısmının tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan ve 05.04.1996 kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan ve 05.04.1996 kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 26/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5329, Karar No: 2019/3009, Tarih: 05.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5329 E.  ,  2019/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 52/2, 4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik inceleme ile karar verildiğine dair yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında esas tam gün sayısınının “760 gün” yerine “750 gün”, sonuç adli para cezasının “15.200,00TL” yerine “15.000,00TL” gösterilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün “5.” bendi çıkarılarak yerine, “Hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önünde bulundurularak TCK'nın 50/1-a, 4. maddesi gereğince 760 tam gün adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20,00TL olarak hesabıyla 15.200,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5569, Karar No: 2020/3681, Tarih: 01.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/5569 E.  ,  2020/3681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL (Kapatılan) 80. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargılama sırasında sanığın askerlik hizmetini yapmakta olduğunun anlaşılması karşısında, 353 sayılı Kanun'un 20. maddesinin birinci fıkrası hükmü uyarınca, kovuşturmanın askerliğinin bitmesine kadar geri bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile, hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanık hakkında uygulanan denetimli serbestlik dosyalarının aslı yada onaylı suretlerinin hukuki denetime olanak verecek şekilde dosya arasında konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 01.07. 2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/913, Karar No: 2015/15473, Tarih: 14.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/913 E.  ,  2015/15473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediye Başk. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı 13.03.2013 tarihinde açtığı davasında; 1996 yılında bir adet A grubu devre mülkü Gazipaşa Belediyesi’nin teminatına güvenerek davalı şirketten satın aldığını, sözleşme tarihinden itibaren 30 ay içerisinde teslim edileceğinin taahhüt edildiğini, davalıların edimlerini yerine getirmediğini, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak devre mülkün değeri olan 7.500,00 TL nin tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye, devre mülk satımına ilişkin sözleşmenin tarafı olmadığını, sözleşmede belediyenin imzası olmaması nedeniyle her zaman sözleşme düzenlenebileceğini bu yüzden bedelden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın usulden ve esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile bir adet devremülk için 7500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmiş olup hüküm davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devre mülk satışı nedeniyle uğranılan zararın tazminine yöneliktir. Davacı eldeki davasında delil olarak bir adet davalı şirketle yaptığı 25.11.1996 tarihli devre mülk satış sözleşmesi aslı ile 6640 Gulden bedelli bir adet tahsilat makbuzu fotokopisine dayanmıştır. Davalı belediye belge ve sözleşmelerin sahte olabileceğini savunmuş, diğer davalı şirket temsilcisi ise tüm belgelerin belediyede kaldığını, şirketinde herhangi bir defter ve kayıt olmadığını, ancak davacının ödeme yaptığını hatırladığını beyan etmiştir. Mahkemece, dairemize gelen diğer seri dosyalarda sözleşme ve senetlerde mürekkep yaş incelemesinden bir sonuç çıkmadığı, zararın karşılanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de davacının ödeme belgesinin aslını ön inceleme tutanağının tutulduğu tarihe kadar ibraz edemediği görülmüştür. Davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile doğruluğu saptanamayan fotokopi makbuza dayanılarak hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı Belediye yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3789, Karar No: 2012/4658, Tarih: 14.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3789 E.  ,  2012/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda kurulan hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak daireden verilen 16.11.2011 gün ve 2011/5646-6906 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ... ile davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı ...'in karar düzeltme isteğine ilişkin olarak;

Davacı tarafından karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Davalılar ... ve ...'in karar düzeltme isteklerine gelince;

Davalı tarafın karar düzeltme nedeni olarak ileri sürdüğü yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince davalılar ... ve ...'in sair karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.

Ne var ki, dava konusu taşınmazlarda miras bırakanın ölümünden sonra, 133 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalı ... tarafından yetiştirildiği belirlenen 8 adet 10 yaşındaki portakal ağacı ile 133 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalı ... tarafından yetiştirildiği belirlenen 7 adet 15 yaşında portakal, 3 adet 15 yaşında asma, 1 adet 8-10 yaşında nar ve 1 adet 6-7 yaşında şeftali ağacının bulunduğu dosya içeriği ile belirlenmiştir.

Mahkemece açıklanan bu olgu gözardı edilerek anılan muhtesatlar hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması isabetsiz olduğundan davalılar ... ve ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün düzeltilerek onanması gerekirken sehven bozulmasına karar verildiği anlaşıldığından, davalılar ... ve ...'in karar düzeltme istemlerinin kabulü ile dairemizce verilen 16.11.2011 gün ve 2011/5646-2011/6906 E.K. sayılı ilamın ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda açıklanan gerekçe ile hüküm yerinin 5. satırındaki "2 nolu parsel üzerinde bulunan ve davalı ...'e ait olduğu anlaşılan evin" sözlerinden sonra gelmek üzere " ...ve 8 adet 10 yaşındaki portakal ağacının..." sözlerinin yazılıp eklenmesine, hüküm yerinin 7. satırında "3 nolu parsel üzerinde bulunan ve davalı ...'e ait olduğu anlaşılan evin" sözlerinden sonra gelmek üzere " ...ve 7 adet 15 yaşında portakal, 3 adet 15 yaşında asma, 1 adet 8-10 yaşında nar ve 1 adet 6-7 yaşında şeftali ağacının..." sözlerinin yazılıp eklenmesine, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde karar düzeltme isteğinde bulunan davacı ile davalılara iadesine, 14.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8266, Karar No: 2019/2543, Tarih: 28.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8266 E.  ,  2019/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.