muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13199, Karar No: 2018/23127, Tarih: 24.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13199 E.  ,  2018/23127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin, ..., ... ve yemek ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların cevabının özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili ve davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının yerinde bulunmayan ve süresinde verilmeyen gerekçeli temyiz dilekçesinde belirtilen hususlar değerlendirilmeksizin sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklardan birisi, davalı şirketler arasındaki hukuki ilişkinin niteliği konusundadır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde önce ... Yapı İnşaat Madencilik ... San. ve Tic. Ltd. Şti'de, akabinde ...İnşaat ..... Şti.'nde asıl işveren ... ... Dağıtım A.Ş.’de ... teknisyeni olarak çalıştığını belirtmiş, Mahkemece de tanık anlatımları ve getirtilen işyeri kayıtları itibari ile davalı ... Yapı İnşaat Madencilik ...'nin aynı ortak irade tarafından yönetildiği, şirketler arasında organik bağ bulunduğu yargısına varılmıştır.

Dairemizden geçen emsal nitelikteki 2014/9653 esas sayılı dosyada davalılar arasında işyeri devri olduğu kabul edilerek hüküm tesis edilmiş iken, işbu dosyada Mahkemece davalılar arasında organik bağ bulunduğu sonucuna ulaşılmışsa da, yeterli araştırma yapılmadığı görülmektedir.

Nitekim, davalılar arasındaki ilişki ve aralarında organik bağ olup olmadığı titizlikle araştırılmalı, ilgili işverenliklerle ilgili tüm ticaret sicil kayıtları ve mevcutsa hizmet alım sözleşmeleri ile ekli şartnameleri getirtilmeli, tanıklar yeniden dinlenerek fiili çalışma ve şirketler arasındaki bağ hususunda beyanları alınmalı, deliller hep birlikte değerlendirilerek davalılar arasındaki ilişki ve sorumluluklar netleştirilmelidir. Anılan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu da tartışmalıdır.

4-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu da tartışmalıdır.

4857 sayılı ... Kanunu'nun 46'ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan ... günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

Somut olayda; davacı tanıklarından ... beyanlarında, haftada bir gün dönüşümlü de olsa hafta tatili izni kullandırıldığını belirttiği gibi anılan davacı tanığının aynı davalılara karşı açtığı aynı taleplere ilişkin davada hafta tatili talebi reddedilmiş, Dairemizin 2014/9653 Esas sayılı dosyasında da verilen karar onanmıştır. Diğer yandan, Dairemizin 2018/5294 Esas sayılı emsal dosyasında hafta tatili ücretine yönelik talebin reddi gerektiğine ilişkin bozma sebebi bulunmaktadır.

Yukarıdaki hususlar dikkate alındığında, davacının hafta tatili ücreti talebinin reddi gerekmekte olup kabulü hatalı olmuştur.

5-Davacı eğitimle ilgili ... programlarına ilişkin ücretlerin tümünün yüklenici firmaya ait olacağı şeklinde şartnamede hüküm bulunduğunu, ancak 2007 döneminde maaşından ... bedeli kesildiğini iddia ederek ... alacağı talebinde bulunmuştur.

Dosya içerisinde yer alan ve imzası inkar edilmeyen 2007 ücret pusulalarında ... kesintisi olmadığı anlaşılmıştır. O halde, mahkemece davacının ... alacağı talebinin esastan reddine karar verilmesi gerekirken, zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi hatalı olmakla birlikte sonucu itibariyle bu talep yönünden verilen karar doğru olmuştur.

6-Diğer taraftan, karar başlığında davalı taraf olarak ... .... gösterilmesi gerekirken tüzel kişiliği bulunmayan ... İl Müdürlüğünün isminin belirtilmesi de hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1394, Karar No: 2015/15122, Tarih: 24.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/1394 E.  ,  2015/15122 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/03/2014 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının, belediye başkanlığı yaptığı dönemde lisanssız petrol istasyonu işletmesi nedeniyle ..... tarafından 57.156,00 TL para cezası düzenlendiğini, söz konusu idari para cezasının .... tarafından .... Belediyesinin İller Bankası payından kesinti yapılarak tahsil edildiğini, ancak belediye hakkında düzenlenen denetim raporunda, oluşan kurum zararının bu zarara sebep olan eski belediye başkanından tahsil edilmesi gerektiğinin belirtildiğini, davalının belediyeyi zarara uğrattığını belirterek, bu bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kamu zararının söz konusu olmadığını, belediye başkanlığı yaptığı dönemde, ilçede akaryakıt istasyonu bulunmamasından dolayı belediye olarak mecburen açmak zorunda kaldıklarını, ancak işletme izninin zamanında çıkmaması nedeniyle ceza aldıklarını, eylemin sebebinin kamu yararı olduğunu, kusur unsuru bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının, lisans almadan akaryakıt istasyonu işletmesi nedeniyle tahakkuk ettirilen idari para cezasından sorumlu olduğu ancak davacının, ödeme tarihlerinden dava tarihine kadar olan faizi de temel alacağa ilave ederek istediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile her bir ödeme bölümü için ödeme tarihinden itibaren kanuni faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının 30/03/2009 tarihine kadar ..... Belediye Başkanı olarak görev yaptığı, Belediye tarafından ilçede işletilen akaryakıt istasyonunda, ..... tarafından yapılan denetimlerde, istasyonun lisans alınmaksızın işletildiği tespit edilerek, 27/10/2005 tarihinde belediye başkanlığına 57.156,00 TL idari para cezası düzenlendiği, bu idari para cezasının ..... tarafından davacı belediyenin İller Bankasındaki payından Ocak 2009 da 18.060,54 TL, Şubat 2009 da 25.795,99 TL, Mart 2009 da 13.299,47 TL şeklinde tahsil edildiği, ...Bakanlığı Mahalli İdareler Kontrolörlüğünce davacı belediyede yapılan

-/-

-2-

2015/1394-2015/15122

-/-

-2-

2015/1394-2015/15122

incelemeler sonucu düzenlenen denetim raporu ile ... Belediyesinin İller Bankası payından tahsil edilen ..... düzenlediği para cezasının kamu zararı olarak 5015 Sayılı Yasanın 19/2 (b) ve 19/4. maddeleri ve 5018 Sayılı Yasanın 71. maddesi gereğince dönemin belediye başkanı olan ...'den tahsil edilmesi gerektiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalının belediye başkanlığı yaptığı dönemde, ilçedeki diğer akaryakıt istasyonlarının kapanması nedeniyle, belediye tarafından akaryakıt istasyonu açılarak, lisans başvurusunun sonucu beklenmeksizin işletilmeye başlandığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar bu eylem nedeniyle davacı ... bir kamu zararına uğramış ise de; söz konusu akaryakıt istasyonunun işletilmesi nedeniyle, bu dönemde bir kazanç da elde etmiştir. Bu nedenlerle, davalının sorumlu olduğu tutardan TBK 51 ve 52. (818 s. BK 43 ve 44.) maddeleri gereğince hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Mahkemece bu hususun gözetilmemesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19670, Karar No: 2015/2155, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19670 E.  ,  2015/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2013/175-2014/120

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 22 sene öncesine ait satış işlemi olduğundan, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazdaki yapıların yaşı tespit edilerek, elatma tarihinden sonra yapıldıklarının anlaşılması halinde, değer düşüklüğü bedellerine hükmedilemeyeceği gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30663, Karar No: 2017/3496, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/30663 E.  ,  2017/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7556, Karar No: 2019/9920, Tarih: 01.07.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7556 E.  ,  2019/9920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların yer gösterme suretiyle mağdurun zararının bir kısmını soruşturma aşamasında giderdiği ancak mağdurun suça sürüklenen çocuk hakkında kısmi iade nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına dair aynı Kanun'un 168/4. maddesi uyarınca rızası sorulmaksızın hırsızlık suçuna ilişkin kurulan hükümde 168/1. maddesinin uygulanması sonucu yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, hırsızlık suçuna ilişkin kurulan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili olmadığından, 5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken göz ardı edilmişse de infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suçun iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak belirtilmesi, mahallinde düzeltilebilir hata olduğundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca suçların işlendiği zaman dilimi ile aynı fıkranın (d) bendi uyarınca suça sürüklenen çocuğun gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklikler olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların yer gösterme suretiyle mağdurun zararının bir kısmını soruşturma aşamasında giderdiği ancak mağdurun suça sürüklenen çocuk hakkında kısmi iade nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 168/1 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına dair aynı Kanun'un 168/4. maddesi uyarınca rızası sorulmaksızın hırsızlık suçuna ilişkin kurulan hükümde 168/1. maddesinin uygulanması sonucu yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, hırsızlık suçuna ilişkin kurulan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili olmadığından, 5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken göz ardı edilmişse de infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca suçların işlendiği zaman dilimi ile aynı fıkranın (d) bendi uyarınca suça sürüklenen çocuğun gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklikler olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlisinin suça sürüklenen çocuğun özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenlediği sosyal inceleme raporu giderlerinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "Suça sürüklenen çocuk ... hakkında sarf edilen posta gideri 1.80 TL ile Bilirkişi raporu 40 TL olmak üzere toplam 41,80 TL" cümlesinin çıkarılarak yerine "Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğundan Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c maddelerine konu iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun suç tarihindeki cezasının üst sınırının 6 yıl hapis cezası olduğu gözetildiğinde, 5237 sayılı TCK'nun 66/1-d, 66/2 ve 67/4 maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 aylık kesintisiz, 11 yıl 3 aylık kesintili zamanaşımı sürelerinin suç tarihi olan 28/12/2013 ile karar tarihi olan 19/02/2015 tarihinden inceleme tarihine kadarki süre içerisinde dolmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde 12 - 15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneği olup olmadığının tespiti açısından rapor aldırılmadan, sadece hırsızlık suçuna ilişkin alınan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken göz ardı edilmesi,

3- Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suçun iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak belirtilmesi,

4- 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca suçların işlendiği zaman dilimi ile aynı fıkranın (d) bendi uyarınca suça sürüklenen çocuğun gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılması gerekirken yazılmaması,

3- Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suçun iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak belirtilmesi,

4- 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca suçların işlendiği zaman dilimi ile aynı fıkranın (d) bendi uyarınca suça sürüklenen çocuğun gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılması gerekirken yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.