muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5981, Karar No: 2024/2601, Tarih: 19.03.2024

İİK’nun 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın İİK'nun 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında haciz ihbarnamesine verilen cevabın gerçeğe aykırı olduğu iddiası nedeniyle üçüncü kişinin cezalandırılması isteği cezanın kişiselliği prensibi de dikkate alınmak suretiyle ayrı bir yargılama usulüne tabi olup, tazminat istemi yönünden davanın genel hükümlere göre çözümlenmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, şikayete dayanak olan icra takip dosyasında ödeme emrinin borçluya 18/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği, 89/1 haciz ihbarnamesinin ise 12/02/2016 tarihinde henüz ödeme emri tebliğ edilmeden ve takip kesinleşmeden üçüncü kişiye tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, bu haliyle yapılan icra takibinin birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ ve itiraz tarihinde kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Haciz isteme hakkı kural olarak alacaklının borçluya karşı başlatmış olduğu takibin kesinleşmesi ile doğar.

Takip alacaklısı üçüncü kişinin tebliğ edilen haciz ihbarnamesine verdiği cevabın (itiraz) aksini ispat ederek cezalandırılması ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Ancak bu sorumluluğun doğabilmesi, borçluya karşı kesinleşmiş bir icra takibinin mevcudiyetine bağlıdır. Üçüncü kişinin haciz ihbarnamesine karşı yalan beyanda bulunması cezai bakımdan suç, hukuki bakımdan haksız fiildir. Haksız fiil aynı zamanda suç teşkil edebilir. Somut olayda üçüncü kişiye gönderilen birinci haciz ihbarnamesine itiraz tarihinde icra takibinin kesinleşmediği görülmekle geçerli bir itiraz bulunmadığından üçüncü kişinin haksız fiilinden söz edilemez. Dolayısı ile haksız fiilden kaynaklı tazminat sorumluluğu da doğmayacağından, açıklanan gerekçe uyarınca tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 19.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2741, Karar No: 2013/41519, Tarih: 21.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/2741 E.  ,  2013/41519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak,

1) Sanık eylemini oğlu ...'nin telefonla kendisini arayarak müştekinin kendilerine küfür ederek bıçak çektiğini söylemesi üzerine ''müştekiye neden oğullarına bıçak çekip küfür ettiğini'' sorduğunu ve müştekininse kendisine 'bugün ablam öldü senide öldürürüm' diyerek saldırdığını iddia etmesine göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması,

2) Sanığın üzerine atılı suç için 5237 sayılı TCK'nin 53.maddesi uygulamasında a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklardan yoksunluğun hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet, kayyımlık haklarından yoksunluğun ise koşullu salıverilmeye kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17114, Karar No: 2011/1539, Tarih: 31.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17114 E.  ,  2011/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın niteliklerine ilişkin Belediye İmar Müdürlüğünün 29.01.2010 tarihli cevabi yazısında belirtilen nitelikleri ile bilirkişi raporunda belirtilen nitelikleri arasında çelişki olduğu dikkate alınarak bu çelişkinin giderilmesi amacıyla,

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.01.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı ve en yakın imar planı sınırına ne kadar mesafede olduğu belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskun olup olmadığı, hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2-Bilirkişi kurullarınca incelenen ve değer biçmeye esas alınan ... Mahallesi 54 ada 39 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporlarında belirtilen tarihteki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden getirtilmesinden,

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen ... Mahallesi 54 Ada, 39 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

4-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7897, Karar No: 2018/16705, Tarih: 26.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/7897 E.  ,  2018/16705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 15/05/2014 tarihinde araç şoförü olarak çalışmaya başladığını, aylık net 2.400,00 TL maaş aldığını, davalı şirket işçilik ücretlerini tam olarak ...'ya bildirmediğini, davacı ise bir kısım işçilik hakları ile ilgili olarak ALO 170'i arayarak hakkını ... çalıştığını, şikayet sonrası davalı şirketten sözlü olarak savunmasının istenildiğini, 23/10/2015 tarihinde akşam saatinde işyerindeyken bir daha işe gelmemesi gerektiğinin söylendiğini ve iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının aleyhe açılan davanın yetkisiz yerde açılmış olduğunu, davacının iş şartlarında her hangi bir değişiklik olmadığını ve zorunlu nedenlerden dolayı .../ ... adresinde bulunan şirkette ihtiyaç sebebi ile yine sürücü olarak 28/10/2015 tarihinde görevlendirildiğini, fakat görev bildirim değişikliğinin davacı tarafından kabul edilmediğini, davacının havi iş sözleşmesinin 1. Maddesine aykırı hareket ettiğini, hiçbir haklı geçerli nedeninin bulunmadığını, iş sözleşmesine aykırı hareket ettiği ihtar edilerek davacının iş akdinin İş Kanunu'nun 25/II e/h maddeleri uyarınca geçerli bir nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işveren tarafından iş akdinin feshinin haklı nedene dayandığı ispatlanamadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama, itiraz ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama, itiraz ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı vekili tarafından ön inceleme duruşmasına mazeret dilekçesi gönderildiği, davalı vekilinin delillerini ve tanıklarını bildirir cevap ve delil dilekçelerini süresinde ibraz ettiği ancak mahkemece mesleki mazeret ile ilgili olumlu- olumsuz bir karar verilmeden tahkikat aşamasına geçilerek davanın kabulü ile yargılamaya son verildiği anlaşılmakla davalı şirketin hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olan kararın salt bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebeplerine göre davalının esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 26/09/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9965, Karar No: 2016/14534, Tarih: 26.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/9965 E.  ,  2016/14534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.06.2012 gün ve 173/383 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı .... vekili ve davalı Belediye vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı .... vekili, .... İlçesinde mülkiyeti davalıya ait 522 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 46 m2'lik kısmının ve 522 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerlerden olduğunun tespit edildiğini, Anayasa'nın 43. maddesine ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5. maddesine göre kıyılar Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açık olduğunu bu nedenle söz konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan miktarının tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir. 24/10/2008 tarihli dilekçesi ile 522 ada 6 parsel yönünden açılan davasını yeni belirlenecek olan kıyı kenar çizgisindeki miktarlar üzerinden ıslah etmiştir.

Davalı Belediye vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; uyulan bozma ilamı sonrasında; davanın kısmen kabulü ile .... 522 ada 8 parselin tamamı ( 372 m2 ) ve 522 ada 6 parselin ise bilirkişi raporunda yeşil renkte ve B harfi harfi gösterilen 211 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığından davalı adına olan tapu kaydının iptaline karar verilmiş, hüküm davacı .... vekili ve davalı Belediye vekili taraflarından temyiz edilmiştir.

Davanın, hak düşürücü süre nedeniyle reddine dair önceki hüküm davacı .... vekilinin ve davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 13.10.2011 tarih ve 2011/8307 Esas, 2011/10299 Karar sayılı ilamı ile özet olarak; "... davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. ..Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümlerinin gözetilmesi suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması" gereğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyulması kararı verildikten sonra yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, bu yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu hukuki sebebine dayalı olarak açılan tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

1) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davacı .... vekilinin tüm ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davacı .... vekilinin tüm ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalı vekilinin 8 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava konusu 8 parsel sayılı taşınmazın, 11/6/1954 tarihli ve 34 sıra nolu tapu kaydının hükmen tescil sonucu oluşabileceği geri çevirme sonrası gelen kayıtlardan düşünülmüştür.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri doğrultusunda yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; çekişme konusu taşınmazın 11/6/1954 tarihli ve 34 sıra nolu tapu kaydının ....'nin de taraf olduğu .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1955/219 Esas, 1955/327 Karar sayılı tescil ilamı veya başka bir tescil ilamı ile hükmen oluşabileceğinin anlaşılmasına karşın hükmün eldeki davaya kesin hüküm oluşturabileceği ve ....'yi bağlayacağı hususlarının mahkemece gözardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca, .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1955/219 Esas, 1955/327 Karar sayılı kararının HMK'nun 303. maddesi anlamında eldeki dava bakımından kesin hüküm oluşturabilmesi için tescil hükmüne esas olan kararın verilecek keşif günü ile zemine uygulanması, bilirkişilerden gerekçeli denetime açık rapor alınması, dava konusu yerin tamamının veya bir kısmının karar kapsamında kalıp kalmadığının saptanması, tescil krokisine ait dosyanın bulunduğu yerden getirtilerek keşif sırasında dosya kapsamı göz önünde bulundurularak değerlendirme yapılması, tescil krokisinin uygulanma kabiliyetinin olup olmadığı yönünde görüş istenmesi ondan sonra tescil ilamının tarafı olan ....'yi bağlayıp bağlamayacağının düşünülmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümlerinin gözetilmesi suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacının tüm ve davalının sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine; taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 26.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10856, Karar No: 2022/4801, Tarih: 04.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10856 E.  ,  2022/4801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay yerinde fen bilirkişisi marifetiyle taraflara ait tapu kayıtları da uygulanmak suretiyle keşif yapılarak, söz konusu ağacın katılana ait taşınmazın sınırları içerisinde kalıp kalmadığı tespit edilerek ve suça konu ağacın kesilen dallarının sanığın arazisine sarkıp sarkmadığı husususunda bilirkişi raporu da alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11980, Karar No: 2017/3146, Tarih: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11980 E.  ,  2017/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet - Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

A-2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 333/a maddesine ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 345/a maddesine ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;

1-Sanığın savunması alınarak zabıta marifetiyle şirketin ticari defterlerinin teminine çalışılması ile ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediğinin tespitinden sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, sadece Kurumlar Vergisi beyannameleri ve bilanço gelir tablosu esas alınarak düzenlenen yetersiz bilirkişi raporu ve hatalı gerekçe ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklamayı içerir şerh bulunan duruşma davetiyesi yerine, CMK'nın 195. maddesinin yalnız veya birlikte adli para cezasını gerektiren suçlar için geçerli açıklama ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2593, Karar No: 2018/977, Tarih: 25.04.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2593 E.  ,  2018/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “Kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 04.09.2012 gün ve 2012/289 E., 2012/545 K. sayılı karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 10.12.2013 gün ve 2013/18636 E., 2013/17619 K. sayılı kararı ile;

“…Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre dava tarihi olan 2012 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2012 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2011 yılı verilerinin esas alınması suretiyle belirlenen m² değerine ÜFE endeksi uygulanarak 2012 yılı değerine ulaşılmış olması doğru görülmemiştir…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki bilgi ve belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı idare vekili davalıya ait Bursa ili Osmangazi ilçesi Çaybaşı Köyü 143 ada 83 parsel sayılı 1.423,72 metrekarelik tarla vasfındaki taşınmazın 692,43 metrekarelik kısmının; 143 ada 94 parsel sayılı 343,20 metrekarelik tarla vasfındaki taşınmazın tamamının ve 125 ada 4 parsel sayılı 576,55 metrekarelik tarla vasfındaki taşınmazın 87,10 metrekarelik kısmının kamulaştırmasına karar verildiğini, kamulaştırılacak taşınmazların değerlerinin belirlenmesi amacıyla uzlaşma komisyonu kurulduğunu ve mülk sahibinin kamulaştırmaya konu taşınmazları pazarlıkla satmak hususunda iradesini bildirmek ve uzlaşma komisyonu ile pazarlık görüşmeleri yapmak üzere davet edildiğini, ancak anlaşma sağlanamadığını ve kamulaştırma işleminin satın alma usulü ile gerçekleşmediğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedellerinin tespiti ile ... adına yol olarak terkinine karar verilmesini talep etmiştir.