muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/893, Karar No: 2011/2403, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/893 E.  ,  2011/2403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebet bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ... ile reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve ...' ın üzerine atılı reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçunun, sanıkların lehine olan 5237 sayılı Kanunun 104. maddesindeki suçu oluşturacağının kabulüyle mağdurenin şikâyetçi olmaması nedeniyle kamu davasının düşmesine, bütün sanıklar hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2006 gün ve 2004/1372 Esas, 2006/1030 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin oluşa uygun olarak kabul ettiği reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının tâbi olduğu kanun maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, en son sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 25.04.2005 tarihinden itibaren bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 03.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15623, Karar No: 2014/3988, Tarih: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15623 E.  ,  2014/3988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 01.07.2013 tarih ve sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin sayılı “...şekil” unsurlu marka başvurusuna davalının KHK’nın 8/1 ve 8/4 maddeleri uyarınca sayılı”dalan” unsurlu markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın tarafından kabul olunarak kararıyla başvurunun nihai olarak reddine karar verildiğini, markalar arasında karışıklık yaratacak derecede benzerlik bulunmadığı ileri sürerek başvurunun reddine dair kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı şirket vekili, davaya konu “adalan” ibaresinin müvekkili markası olan “dalan” ibaresinin başına “a” harfi getirilerek elde edildiğini, yazı karaklterlerinin aynı olduğunu, kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı başvusurusuna konu hizmetlerin tamamının, davalının ret gerekçesi markaları kapsamında da bulunduğu, davacı markasının ayırt edici unsurunun “adalan”, davalı markasının ayırt edici unsurunun ise “dalan” olduğu “adalan” sözcüğünün bilinen bir anlamının bulunmadığını, davacı markasının tescil edilmesinin, ortalama tüketici kitlesinin, bütüncül intibası ve genel bakış açısı dikkate alındığında, KHK’nın 8/1(b) maddesi uyarınca davalı markalarının karıştırılmasına yol açabileceği, başvurunun reddine dair kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

-2-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4531, Karar No: 2010/5357, Tarih: 06.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4531 E.  ,  2010/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TİREBOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2010

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 736 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin 1957 yılında yapılmış olduğunu, bölgede usulüne uygun kıyı kenar çizgisi belirlenmediğini, yerin kıyı ile ilgisi olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar,dairece; “ çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 07.05.1957’de kesinleştiği ve davanın açıldığı tarih itibariyle 5841 sayılı yasa hükümleri gözetilerek davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır” gerekçesiyle bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi . .ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda 3402 sayılı yasanın 12/3 maddesine ilave yolu ile birtakım düzenlemeler getiren 5841 sayılı yasa gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen hazinenin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297)                         Hal böyle olunca; yapılan uygulama neticesinde dava tarihinde davacı hazinenin davasında haklı olduğu gözetilerek yargılama giderleri varsa  davacının  vekili avukatlık  ücreti ve harçtan davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 6.5.2010  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3567, Karar No: 2020/4418, Tarih: 06.10.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3567 E.  ,  2020/4418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 04.03.2019 gün ve 2018/2458-2019/2061 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesince verilen hükmün taraflarca istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesinin kararı bozulmuş, dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir. İlk derece mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4 maddesine göre temyiz kanun yoluna tabi olduğundan karar davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen bozma ilamına uygun olarak ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay tarafından verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmadığından davalı-karşı davacı erkeğin karar düzeltme dilekçesi hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp, ilk derece mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 06.10.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/3488, Karar No: 2013/6069, Tarih: 28.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/3488 E.  ,  2013/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava,...sigortasına giriş tarihinin .....’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesi uyarınca dosya üzerinden esasa ilişkin olarak yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. ...

./...

-2-

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

./...

-2-

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüzyüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir....

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşamadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Bu nedenle mahkeme, ön inceleme için bir gün tespit ederek taraflara tebliğ edecektir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda;

../...

-3-

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda;

../...

-3-

Alman rant sigortasına giriş tarihinin ....’de sigortalılık başlangıcı olarak tespitine dair eldeki davada, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2016/12488, Karar No: 2017/25930, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12488 E.  ,  2017/25930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8827, Karar No: 2020/6424, Tarih: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8827 E.  ,  2020/6424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’e yönelik mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık, müşteki ...’ye yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, müşteki ...’a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’e yönelik mala zarar verme, müşteki ...’ye yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık, müşteki ...’ye yönelik hırsızlık, müşteki ...’a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelenmesinde;

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık, müşteki ...’ye yönelik hırsızlık, müşteki ...’a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, mahkemesince alınan sosyal inceleme raporunda, 18.04.2013 tarihli Burdur Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen hafif düzeyde mental retardasyon (Zihinsel yeteneklerin yetersiz gelişimi) hastalığının olduğu, % 50 raporlu olduğunun tespiti, kendisine zarar verme eğilimin olduğunun, özel eğitim alması gerektiğinin ayrıca herhangi bir durumda karşılaştığı problemleri tanımlayamamakta mantıklı çözüm yolları geliştiremediğinin, iyiyi kötüyü, doğruyu yanlışı ayırt edebilme yeteneğine sahip olmadığının neden sonuç ilişkisi kuramadığının, söylenenleri kavramakta güçlük çektiğinin, yaptığı suçlu davranışın mağdura ve topluma verdiği zararın farkında olmadığının belirtilmesi ve 30.09.2014 tarihli suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen doktor raporuna göre de 26.09.2014 tarihli suçlara ilişkin kişinin fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiği kanatini bildirmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 32/1-2. maddeleri uyarınca suç tarihleri itibarıyla akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin 2. fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte, işlediği fiillerle ilgili davranışları yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda rapor alınarak hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4020, Karar No: 2024/1351, Tarih: 15.02.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/4020 E.  ,  2024/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/üçüncü kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, üçüncü kişi ... Makine... Ltd.Şti'ne, İİK'nın 89/1. maddesi uyarınca gönderilen haciz ihbarnamesine karşı süresinde yapmış olduğu itirazın gerçeğe aykırı olduğu ileri sürülerek İİK'nın 89/4. maddesi gereğince tazminat talep edildiği, mahkemece, tazminat talebinin kabulüne karar verildiği, üçüncü kişinin istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

2004 sayılı İİK’nın 89. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir. Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur" hükmüne yer verilmiştir.

Kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada, üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu davacı takip alacaklısı ispat etmelidir. Üçüncü kişinin beyanının aksi, İİK'nın 68. maddesinde sayılan belgelere bağlı olmaksızın her türlü delille ispat edilebilir. Anılan maddenin açık hükmü gereğince; icra mahkemesince, genel hükümlere göre yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir.