muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/445, Karar No: 2022/6474, Tarih: 29.09.2022

Davacı vekili,müvekkili şirketin 2004 yılında kurulduğunu, davalılardan ...'ın, genel müdür olarak atandığını, ...'a ayrıca yıllar içerisinde babası ... üzerinden müvekkilinin % 15 hisseleri verildiğini, ...'ın Haziran 2009 itibariyle kendi isteği ile hisselerini devrederek genel müdürlük görevinden ve hissedarlıktan ayrıldığın ve 2005 yılında davalı vakıf ve işletmeyi kurduğunu, vakfın amacını müvekkili yetkililerine, genç sporculara destek verilmesi, maddi olanakları bulunmayan öğrencilere yardım edilmesi olarak bildirdiğini, müvekkilinin arada bir sözleşme olmaksızın vakfa maddi bağışlar da yaptığını, davalı ... İktisadi işletmesinin, müvekkilinin bildiği kadarıyla vakfın amaçlarının gerçekleştirilmesi için kurulduğunu, 2007 yılı sonlarında ...'ın Red Bull grubu içinde kendi üstü olan, bölge müdürü ...'ye iktisadi işletmeye müvekkil tarafından yarı fiyatına Red Bull enerji içeceği verilmesi halinde bu ürünleri TSK'ya satacağını, bundan müvekkili her ne kadar zarar etse de bunun Red Bull ürünlerinin askerlik görevini yapan gençlere tanıtılması açısından bir tanıtım gideri olacağını, TSK'ya müvekkili tarafından doğrudan satış yapamayacağından, TSK'ya satış yapmaya yetkili ... isimli şirket üzerinden satış yapılabileceğini, ancak ...'ya satışların da Vakıf üzerinden olması gerektiğini, böylece satışlardan vakfın 0.05 TL ücret kazanacağını, bu paranın da fakir çocukların eğitiminde kullanılacağını, vakıf arıcılığıyla satış yapılmasının Red Bull ürünlerini satın almak konusunda TSK yetkilileri nezdinde de olumlu bir imaj yaratacağını, bu konuda TSK nezdinde, alımdan sorumlu komutanın da onayını aldığını belirttiğini, ...i'nin sırf açıklanan bu nedenlerle vakıf ve dolayısıyla ...'ya yarı fiyatı üzerinden mal verilmesine onay verdiğini, Ahmed Elafifi'nin onayının, müvekkilin hissedarı ve genel müdürü ...'a güvenerek bu şekilde satılan Red Bull ürünlerinin sadece TSK'ya ulaşılacağına güvenilerek verildiğini, müvekkili şirketin 2009 yılına kadar iktisadi işletme aracılığıyla vakıfa, piyasadan yaklaşık yarı yarıya düşük bedelle ürün göndermeye devam ettiğini, ancak sözde TSK'ya verilen ürünlerin spot pazara gitmiş olabileceği yönünde şüpheler arttığını, bu nedenle TSK'ya mal sağlayan ... şirketine Red Bull satışlarının doğrudan yapılmasına karar verildiğini, ancak ...'ın şirketten ayrıldıktan sonra TSK nezdinde yapılan harici araştırmalarda, TSK tarafından vakıf veya ... adında bir şirketten Red Bull içeceğinin tedarik edilmediğinin öğrenildiğini ve tespit edildiğini, davalıların hep birlikte enerji işinde ortak olduğunu, davalı ...'ın vakıf gibi ...'yı da kontrol ettiğini, paravanlar dizisini organize ederek, diğer davalılar ile birlikte vakıf ve ... tüzel kişilikleri perdesi altında müvekkilden, 11.058.602 TL ile 12.296.533 TL arasında haksız kazanç elde ettiğini iddia ederek tüzel kişilik perdesi ardında müvekkilini dolandırarak haksız kazanç elde eden davalı gerçek kişilerin diğer davalılar ile birlikte sorumlu kılınarak şimdilik 25

...'ın vakıf gibi ...'yı da kontrol ettiğini, paravanlar dizisini organize ederek, diğer davalılar ile birlikte vakıf ve ... tüzel kişilikleri perdesi altında müvekkilden, 11.058.602 TL ile 12.296.533 TL arasında haksız kazanç elde ettiğini iddia ederek tüzel kişilik perdesi ardında müvekkilini dolandırarak haksız kazanç elde eden davalı gerçek kişilerin diğer davalılar ile birlikte sorumlu kılınarak şimdilik 25.000,00 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ...'nın % 49 hissedarı olduğunu, davacı firma ile yapılan satış sözleşmesi uyarınca müvekkiline % 50 iskonto ile mal vereceklerinin belirtildiğini, bu malların TSK'ne satılması gerektiği konusundaki beyanın gerçek dışı olduğunu, zira bu hususun sözleşmede belirtilmediğini, müvekkilinin Red Bull firmasıyla yaptığı sözleşmede % 50 iskontolu mal aldığının doğru olduğunu, ancak sadece askeri tesislere ve TSK'lerine mal satılacağı yönünde bir ibarenin olmadığını, Red Bull firmasından TSK'ne direkt mal gönderilmediğini, müvekkili ve ortağı olduğu ...'nın direk TSK'ne satışlarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesi’nce, davalılar ..., ... ve ...'in iddia edildiği gibi davacı şirketi dolandırmak amacıyla davalı ... şirketini ve davalı ... kurdukları yönünde yeterli kanaate ulaşılamadığından aynı iddialarla ilgili Ağır Ceza Mahkemesi’nde açılan davanın sonuçlanmasının beklendiği, dava konusu olayda davalıların Türk Silahlı Kuvvetleri’nde bulunan General'i ayarlayarak vakıf ve ... şirketi eliyle Türk Silahlı Kuvvetleri’ne çok satış yapacakları vaadiyle davacıdan düşük fiyatla içecek aldığının iddia edildiği, davalılar kadar davacı şirketin de muvazaalı davranarak riski göze aldığının kabul edilmesi gerektiği, hiç kimsenin kendi muvazaasına dayanarak hak talep edemeyeceği, davacının kendisine vaat edildiğini iddia ettiği olayların Türk Silahlı Kuvvetleri’ne yüksek sayıda içecek satışının sağlanması amacıyla yapıldığı yönündeki açıklamaları nazara alınarak tüzel kişilik perdesinin aralanması suretiyle zararın tahsili talebinin yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, davanın, davacı şirket ürünlerinin davalı vakıf ve sonrasında davalı şirket aracılığı ile TSK'ya gönderileceği vadiyle % 50 düşük fiyata verilen Red Bull enerji içeceğinin, TSK'ya satılmayarak spot piyasalara verilmesi nedeniyle uğranılan zararların davalılardan müteselsilen tahsili istemine ilişkin olduğu, davacı şirketin, davalı vakıf (ve iktisadi işletmesi) ve davalı gerçek kişilerin hissedarı oldukları ...... Ltd. şirketi ile yazılı bir sözleşme olmaksızın ticari ilişkide bulunduğunun davacının da kabulünde olduğu, yine davacının Red Bull satışlarını önce vakıf daha sonra da davalı şirkete yaptığının da ihtilafsız olduğu, davalıların davacının iddia ettiği üzere ucuza aldıkları enerji içeceklerini TSK'ya verecekleri veya TSK dışında müşterilere vermeyecekleri yönünde davacı şirkete karşı bir edim ve taahhüt altında olduklarının davacı yanca kanıtlanamadığı dikkate alındığında davalı ... dışındaki davalılar yönünden verilen kararın isabetli olduğu, davacı vekilinin bu davalılar yönünden aksi yöndeki esasa ilişkin istinaf nedenlerinin yerinde görülmediği, davacı şirketin yurt dışında mukim Red Bull GmbH'nin ana hissedarı olarak Türkiye'de kurulduğu, davalı ...'ın da davacı şirkette ortaklığı bulunmaksızın 05.10.2004-17.07.2009 tarihleri arasında şirket müdürü olarak görev yaptığı, bilirkişi rapor içeriğindeki tespitlere göre, davacı şirketin kendi iradesiyle ve kontrolü altında Red Bull içeceğinin kutu adedini ortalama 2006 yılı için 1.10 TL, 2008 yılı için 1.03 TL ve 2009 yılı için 1.06 TL fiyatla her iki davalı tüzel kişiye satılmasına karar verdiği, dava konusu olayda davalı ...'un yönlendirmesi ile davalıların TSK'ya, vakıf ve davalı şirket eliyle daha çok satış yapacakları ve ürünlerin böylece tanıtımının yapılacağı vadiyle davacıdan düşük fiyatla içecek alındığının iddia edildiği, dosyaya sulunu elektronik postalardan ve Red Bull'un Avusturya'da bulunan Orta Doğu yetkilisi ve davalı ...'un bağlı çalıştığı ...i'nin bu satışlara onay vermesi ile satışların yapıldığı, bu satışların bu surette yapılmasında davalı ...'un tek başına karar alıp uygulayamadığı, davacı şirketin tacir olduğu da dikkate alındığında ve yukarıda değinildiği üzere davalıların davacı şirketle aralarında yazılı sözleşme olmaksızın ticari ilişkinin sürdürüldüğü, bu kapsamda davalı vakıf (ve iktisadi işletmesi) ve davalı gerçek kişilerin hissedarı oldukları ...... Ltd. Şirketi'nin davacı şirket iddiası kapsamında ürünleri TSK dışında müşterilere vermeyecekleri yönünde edim yükümlülüğünün de kanıtlanmadığı, davacının kendi müdürü olan ve Red Bull'un Avusturya'da bulunan Orta Doğu yetkilisi ve davalının bağlı çalıştığı anlaşılan ...i'nin bu satışlara onay vermesi ile satışların yapıldığı da dikkate alındığında, uzun süren ticari ilişki sürecinde gerek anılan şahıs gerekse başka bir yetkili tarafından bu ticari ilişki tarzının şirketin aldığı kararlara aykırı olduğuna dair bir iç denetim ve tespiti yapılmadığı da gözetildiğinde, davalı ..

...i'nin bu satışlara onay vermesi ile satışların yapıldığı da dikkate alındığında, uzun süren ticari ilişki sürecinde gerek anılan şahıs gerekse başka bir yetkili tarafından bu ticari ilişki tarzının şirketin aldığı kararlara aykırı olduğuna dair bir iç denetim ve tespiti yapılmadığı da gözetildiğinde, davalı ...'un diğer davalılarla birlikte hareket ederek davacı şirketi yanılttığı gerekçesiyle uğranılan zarardan davalı ...'un sorumlu tutulması gerekeceği yönündeki davacının ileri sürdüğü istinaf nedenlerinin de yerinde görülmediği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılar ... ve ... Ltd. Şti.'ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

29/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6593, Karar No: 2015/31199, Tarih: 11.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6593 E.  ,  2015/31199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/7299

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2011/544 (E) ve 2011/975 (K)

SANIK : M.. B..

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın olay tarihinde yanlarında temyiz dışı sanık ... olduğu halde evrakı yaşı nedeni ile tefrik olunan ..... isimli çocuklarla birlikte gündüz vakti katılan okul idaresine ait .... Anadolu Lisesi bahçesindeki okul duvarında takılı vaziyette bulunan 2 adet güvenlik kamerasını, kameralara zarar vermek suretiyle sökerek aldıkları, bu suretle üzerine atılı kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Tüm dosya kapsamına göre, sanıkların olay tarihinde .... Anadolu Lisesi bahçesinde okul duvarına takılı vaziyette bulunan iki adet güvenlik kamerasını, kameralara zarar vererek söküp hırsızladıkları, her ne kadar sanık ....suçlamayı kabul etmemiş ise de, sanık .... her aşamada sanık .... de kedisine yardım ettiği yönündeki beyanı ve bu beyanı doğrular görüntü kayıtları dikkate alındığında, sanık .... her aşamada asli fail olarak diğer sanık .... ile birlikte hareket ettiği ve üzerine atılı hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediği gerekçesine dayanan kararda aşağıda gösterilen nedenler dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Katılan kuruma ait kameraların çalınması esnasında malın aynına zarar vermekten ibaret eylemin, bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca kamu malına zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK’nın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği, yine zikredilen maddenin 3. fıkrasında, denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinden hareketle,sanık hakkında mahkemece hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasından az olmayacak şekilde denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 18,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40782, Karar No: 2017/17075, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40782 E.  ,  2017/17075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12567, Karar No: 2023/6381, Tarih: 05.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/12567 E.  ,  2023/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2221 E., 2021/67 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cihanbeyli Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/99 E., 2021/109 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dilekçesinde özetle; davacının ücretli öğretmen olarak 15.02.1999 – 25.06.1999 ve 20.09.1999 – 16.06.2000 tarihleri arasında Kuşca Lisesi'nde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Bakanlık vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

II. CEVAP

Davalı Bakanlık vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle; davanın hizmet tespiti istemine ilişkin olduğunu, kamu sigortasız işçi çalıştıramaz ilkesi gereği kamuda çalışanlar yönünden hak düşürücü sürenin uygulanmayacağını, aylık sigorta primleri bildirgesi, 4 aylık sigorta primleri bordrosu, sigorta hesap fişi... vs. bu belgelerden birinin verilmesi halinde 5 yıllık hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği, yine işverenin ödenen ücret sigorta primi kesintisi yapılması, ücret ödemelerinin belgeye dayanması halinde Kuruma aktarılmamış olmasa dahi hak düşürücü sürenin uygulanamayacağını, davacıya ait 1999 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık dönemleri ile 2000 yılı, Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran dönemlerine ait bordroların bulunduğu ve davalının bir kamu kurumu olduğu görülmekte iken davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin Kuşça Lisesinde ücretli öğretmen olarak 15.02.1999-25.06.1999 ile 20.09.1999-16.06.2000 tarihleri arasında çalıştığını gösterir bordroların bulunduğu, dosyaya ibraz edilen bordrolarda müvekkilinin belirtilen sürelerde çalıştığı, dinlenen tanığın örtüşen tutarlı beyanlarından da belirtilen sürelerde çalıştığını teyit ettiği hep birlikte değerlendirildiğinde çalışmanın ispatlandığını, davalının yapmış olduğu ikrar ve yerel mahkeme kararı neticesinde hak düşürücü süre bakımından bir ihtilaf kalmamış olmasına rağmen yerel mahkemenin bu hususu dikkate almadan davanın reddine karar vermesinin hatalı olduğunu belirterek yerel mahkemece verilen kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Somut olayda; her ne kadar dosyada davacının ay ay girdiği ders saatini ve ücretini gösteren ek ders bordroları mevcutsa da; söz konusu bordrolarda davacıdan SGK kesintisi yapılmadığı alınan blirkişi raporu ile anlaşılmakla dava hak düşürücü süreye uğradığı, davacı vekilinin istinaf başvurusu isabetsiz olup Mahkemece verilen karar yerinde olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesinin doğru olmadığını, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Sigortalı hizmetin tespiti davaları kamu düzenini ilgilendirmekte olup, bu niteliği gereği özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerekmektedir. Bu davaların kanuni dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası olup bu bentte “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları kurumca tespit edilmeyen sigortalıların hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak hizmet tespiti isteyebilecekleri” açıklanmıştır. Anlaşılacağı üzere, çalışmanın tespiti istemiyle hak arama yönünden kanun ile getirilen süre, doğrudan doğruya hakkın mevcudiyetini etkileyen hak düşürücü niteliktedir ve dolması ile hak bir daha canlanmamak üzere ortadan kalkmaktadır. Söz konusu Kanun'un kabul edilip, yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla beş yıl olarak öngörülen süre, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 5 inci maddesiyle on yıla çıkarılmış, daha sonra 07.06.1994 tarihinde yürürlüğe giren 3995 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesiyle yeniden beş yıl olarak düzenlenmiş olup, hâlen geçerliliğini korumaktadır.

2.Bu kapsamda işe giriş bildirgesi düzenlenmediği veya düzenlenmesine karşın kanuni hak düşürücü süre içerisinde Kuruma verilmediği, bu süre içerisinde Kuruma verilen dönem bordroları ile bildirimin yapılmadığı, sigorta primlerinin Kuruma yatırılmadığı, çalışmanın varlığı yönünde sigorta müfettişince herhangi bir saptamanın söz konusu olmadığı durumlarda, hizmetin varlığını ileri süren kişilerin hak düşürücü süre gerçekleşmeden yargı yoluna başvurması zorunludur.