muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3690, Karar No: 2019/6557, Tarih: 26.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3690 E.  ,  2019/6557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, babası adına kayıtlı ancak kendisinin kullandığı dava konusu 324 nolu parsele, davalının maliki olduğu 319 nolu parselde yapılan inşaat nedeniyle haksız müdahalede bulunulduğunu belirterek, davalı tarafından yapılan müdahalenin men'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 1324 parsel sayılı ‘Ev Samanlık Maa Avlu’ vasıflı taşınmazın dava tarihi itibariyle miras bırakanı ...adına kayıtlı olduğu, yargılama aşamasında 16.07.2013 tarihinde intikal işlemleri ile davacı adına kayıt edildiği ve davalının çaplı taşınmaza kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; davanın kabulü ile davalının, davacıya ait Bilecik İli Merkez Kendirli Köyü, Köyiçi mevkiindeki 324 parsel sayılı taşınmazına bilirkişiler ...'ın 26.11.2013 tarihli raporunda kırmızı kalemle boyalı olarak gösterilen duvar ile yapılan müdahalenin men'ine, bu kısım üzerindeki müdahalenin kal’ine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çapa bağlı etmanın önlenmesi ve yıkım istemine ilişkindir.

Somut olayda, 26/11/2013 tarihli fen bilirkişi raporuna göre, 324 parselin güney sınırında komşu 319 parsel maliki tarafından bu iki parsel arasında kalan duvarın yıkıldığı, bu yıkılan duvarın zemininde yapılan ölçüm sonucunda davacıya ait 324 nolu parsel içerisinde kaldığı ve duvarın krokide kırmızı kalemle boyalı olarak gösterildiği belirtilmiş ise de; hükme esas alınan bilirkişi raporunda (var ise) tecavüzün niteliği, müdahale edilen alanın m2’si ve infaz için koordinatlarının belirtilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda kal’ine karar verilen bölümün infaza elverişli olacak şekilde raporda ve krokide gösterildiğini söylemek mümkün değildir.

Hal böyle olunca, yeniden bilirkişi heyeti oluşturmak suretiyle davacının kayden maliki olduğu çekişmeli taşınmaz üzerinde gerekli teknik ölçüm aletleri ile keşif yapılması, davalının (var ise) inşaat yapmak suretiyle dava konusu 324 nolu parselin hangi kısım ve/veya kısımlarına müdahale edip etmediğinin duraksamaya yol açmayacak şekilde saptanması, tecavüz edildiğinin tespit edilmesi halinde ise bu yerlerin ( infaza elverişli olacak şekilde) ölçekli ve koordinatlı fen bilirkişisi raporunda net olarak gösterilmesi ve ondan sonra, infaza imkan verecek iş bu rapor esas alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, denetime ve infaza elverişli bulunmayan bilirkişi raporu ile yetinilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, taraflarca HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7752, Karar No: 2013/8928, Tarih: 08.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/7752 E.  ,  2013/8928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1 maddelerigereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın evinde ve eklentilerinde usulüne uygun şekilde yapılan aramada, evin bahçesinde 2863 sayılı Kanun kapsamında Roma dönemine ait iki adet sütun başlığından ibaret kültür varlığı ele geçirildiği anlaşılmakla; sanığın savunmasında, söz konusu eserleri beş yıl önce bulduğunu beyan ettiği, 2863 sayılı kanunun 67/1 maddesinde belirtilen bildirim yükümlülüğüne mazereti olmaksızın aykırı davrandığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın suçun zamanaşımına uğradığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9288, Karar No: 2010/10558, Tarih: 14.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/9288 E.  ,  2010/10558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5200 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Karşılık dava dilekçesinde; 5.476.50 TL ecrimisilin tahsili ve dava edilmiştir. Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine; karşılık davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

I- Ecrimisil davasına ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Uyuşmazlığa konu alacak miktarı 1.430 TL’yi geçmemektedir.

HUMK.’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 ... Yasa ile değişik 427.maddesi uyarınca bu gibi kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından, 1.6.1990 gün ve 1989/3 E-1990/4 K. ... Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

2- Alacak davasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davada, dava konusu taşınmaza davacı tarafından yapılan faydalı ve zorunlu masrafların tamamının sebepsiz zenginleşme kurallarına göre davalıdan tahsili talep edilmektedir.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş,hüküm, süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak 02.02.1991 gün, 1990/1 E-1991/1 K.... Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, iade borcunun kapsamını belirleme de öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir. Uyuşmazlık konusu olayda olduğu gibi dava tarihinden çok önce yapılan ve davacı tarafından kullanılarak yararlanılan giderler nedeniyle, sebepsiz zenginleşme borçlusunun (davalının) sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın malvarlığının diğer tarafın mal varlığı aleyhine çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalılara teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur. Teslim şartı gerçekleşmemiş ise sebepsiz zenginleşme nedeniyle alacak davası da açılamaz. Yine, bu durumda zamanaşımı süresi de işlemeye başlamaz.

Somut olayda, davacının dava konusu yeri hangi tarihte boşalttığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Ancak, davalı (29.11.2006 tarihli) karşılık dava dilekçesinde davacı karşılık davalının halen taşınmazı fiilen işgal ettiğini ileri sürerek geçmiş beş yıl için ecrimisil istemektedir. Bu durumda davacı (karşılık davalının) taşınmaz üzerine yaptığı zorunlu ve faydalı iyileştirmelerin bedelini istemek amacıyla 17.11.2006 tarihinde açtığı alacak davasının BK. 66. maddedeki bir yıllık süre geçmeden açıldığı anlaşılmaktadır. Fakat yukarıda açıklanan nedenlerle teslim şartı gerçekleşmeden faydalı ve zorunlu gider alacağının doğması mümkün değildir.

O halde mahkemece, dava konusu taşınmazın davalının savunma dilekçesi dikkate alınarak dava tarihi itibariyle henüz teslim edilmemesi nedeniyle dava hakkının henüz doğmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken zamanaşımı nedeniyle davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş ise de sonuç itibariyle doğru olan ret kararının onanması gerekmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.6.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4061, Karar No: 2021/4935, Tarih: 07.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/4061 E.  ,  2021/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı belirtilerek; dava konusu taşınmaz hakkında usulünce orman araştırması yapılması; davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşulları oluşup oluşmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacı ... ve arkadaşları ile davacı ... İdaresinin davalarının ayrı ayrı reddine, dava konusu ... İli ... İlçesi ... Köyü 813 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 2720,81 metrekare yüzölçümlü bağ ve karışık meyve bahçesi niteliği ile Hazine adına tesciline, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine "Bu parsel üzerinde bulunan 10 adet asma, 5 adet zeytin ağacı, 5 adet incir ağacı ve 8 adet armut ağacı 1/4 'er hisseleri oranında ... mirasçıları ..., ..., ... ve ...'e aittir" şerhinin yazılmasına karar verilmiş, hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili, davacı ... İdaresi vekili ile davalılar Hazine ve ... Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden ve 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca da Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/681, Karar No: 2020/3202, Tarih: 17.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/681 E.  ,  2020/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, sorgusunda bildirdiği adresine yapılan tebligatın iadesi üzerine, aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak bu adrese daha önceden usulüne uygun herhangi bir tebligat yapılmadığından sanığın hükmü öğrenme ile yasal süresi içinde temyiz ettiği kabul edilerek; Mahkemenin 04.09.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

1-... Grafik Reklam... Ltd.Şti müdürü olan sanığın 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, soyadını bilmediği Arif isimli bir şahsın kendisini işe alma bahanesi ile kandırarak notere götürüp imzalarını aldığı ve adına şirket kurduğunu ve suç tarihlerinde cezaevinde bulunduğunu savunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, işyeri açılış yoklamasında imzası bulunan işyeri çalışanı Nazım Erde ve faturaları kullanan şirket yetkilileri, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılıp, tanık sıfatı ile dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, gerektiğinde faturalardaki ve şirketin kuruluş belgelerindeki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda, uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınmasından sonra sanığın cezaevinde bulunduğu zaman dilimleri de nazara alınıp toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması, yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 17.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17140, Karar No: 2013/8250, Tarih: 22.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/17140 E.  ,  2013/8250 K.**

* MURİS MUVAZAASI SEBEBİYLE TAPU İPTALİ VE TESCİL

* MURİSİN, HASTA BAKIMINI SÜREKLİ OLARAK GELİNİNİN ÜSTLENMESİNİ GÖZETEREK TEMLİKTE BULUNMASI

* SEMENİN PARA HİZMET VEYA EMEK OLABİLMESİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 706

* TAPU KANUNU (2644) Madde 26

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 213

**"İçtihat Metni"**

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece,  davanın  kısmen kabulüne karar  verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/2302, Karar No: 2020/5725, Tarih: 19.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/2302 E.  ,  2020/5725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine dair karar verilmiş olup, taraf vekillerinin istinaf kanun yoluna müracaat etmesi üzerine, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde tarafların istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; abone olan davacıdan, davalı tarafça düzenlenen elektrik faturalarında, herhangi bir tüketim karşılığı olmayan, kayıp kaçak bedeli gibi bir kısım adlar altında tahakkuk ettirilen ve haksız olarak tahsil edildiğini ileri sürdüğü bedellerden, şimdilik 1.000,00 TL'nin faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; kayıp kaçak ve diğer bedellerin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığını, 6446 sayılı EPDK'nın verdiği yetki ile bu bedellerin belirlenmesi için alınan EPDK kararlarının ve belirlediği tarifelerin tüm tüzel ve gerçek kişileri bağladığını, kanuni zorunluluklar gereği tahsil edilen bedellerin iadesinin talep edilemeyeceğini beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 6719 sayılı yasanın getirdiği yasal düzenleme sebebiyle davanın reddine karar verilmiş; taraf vekillerinin kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, mahkemece, yasa değişikliği nedeniyle, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken "red" kararı verilmesi yasaya uygun değilse de; bu husus davacı tarafça istinaf konusu yapılmadığından davacının ve davalının istinaf başvurularının, sınırlı inceleme sonucunda, HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının temyiz talebine ilişkin olarak;

Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının temyiz talebine ilişkin olarak;

Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, perakende satış hizmet ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “...Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü, Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir.

Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır. Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gereken hallerde red kararı verilmesi de açıkça hukuka aykırılık teşkil etmekte olup bu hususun düzeltilmesi Yargıtayın yetkisinde bulunmaktadır.

Hal böyle olunca; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3- Davalının vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarına gelince;

İlk derece mahkemesinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ nin 13. maddesi uyarınca; "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez."