muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4730, Karar No: 2013/7695, Tarih: 05.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/4730 E.  ,  2013/7695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, iş güvencesi tazminatı ile vergi kesintisi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, en son davalı işyerinde çalışırken haksız olarak işten çıkarıldığını ve işe iade davasının kabul edilmesine rağmen işe başlatılmadığını belirterek, iş güvencesi tazminatı farkı ve vergi kesintisinin iadesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine Dairemizce, vergi kesintisi alacağının vergi dairesinden istenebileceğinden bu talep yönünden husumet yokluğundan ret kararı verilmesi gerektiğinden karar bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak, 37.088,87 TL iş güvencesi tazminatı isteğinin kabulüne, 38.731,12 TL vergi kesintisi iadesi talebinin husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacının iş güvencesi tazminatı talebinin kabulüne, 38.731,12 TL tutarındaki vergi kesintisi isteğinin reddine, reddedilen miktar üzerinden hesaplanan nisbî 4.510,43 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7. maddesine göre davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi durumunda, bu kararın delillerin toplanmasına ilişkin ara kararın yerine getirilmesinden önce verilmesi hâlinde tarifedeki ücretin yarısına, delillerin toplanmasına ilişkin ara kararın yerine getirilmesinden sonra verilmesi hâlinde tamamına hükmolunacağı ve husumetten ret nedeniyle hükmolunacak vekâlet ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarı geçemeyeceği belirtilmiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hükümlere aykırı olarak husumet nedeniyle reddedilen alacak yönünden tarifede yazılı maktu vekâlet ücretine hükmolunması gerekirken vekâlet ücretinin nisbî olarak belirlenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Kararının hüküm kısmının dördüncü bendinin çıkartılarak yerine;

F) Sonuç:

Kararının hüküm kısmının dördüncü bendinin çıkartılarak yerine;

“Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7. maddesi ve tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hesaplanan 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 3.15 TL'sinin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 05.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7315, Karar No: 2018/1522, Tarih: 01.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7315 E.  ,  2018/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (dört kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (dört kez) mahkumiyetine dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.11.2016 gün ve 2016/136 Esas, 2016/200 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık müdafileri, katılan mağdureler vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafilerinin yerinde görülen taleplerine istinaden duruşmalı yapılan incelemede,

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının her aşamada ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı olduğu ve Bakanlık vekili tarafından sunulan dilekçe ile hüküm temyiz edilerek açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla anılan madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılmasına ve vekili Av. ...'ın katılan Bakanlık vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdureler ... ile ...'un aşamalardaki beyanlarında, kendilerine yönelik gerçekleştirilen eylemlerin süresine ve niteliğine ilişkin ifadeleri gözetildiğinde, mahkemenin gerekçesi dosya kapsamına uygun görülmekle, bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafileri, katılan mağdureler ve katılan Bakanlık vekillerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafileri, katılan mağdureler ve katılan Bakanlık vekillerinin temyiz istemleri ile sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24507, Karar No: 2019/19079, Tarih: 05.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/24507 E.  ,  2019/19079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın imzaladığı dosyada bulunan 26.06.2013 tarihli kolluk tutağında sanığın bıçak çekme eylemini kabul ettiğinin belirtildiği, ancak sanığın kovuşturma evresindeki ifadesinde ve duruşmada suçlamayı kabul etmediği, duruşmadaki savunmasında, kolluk görevlilerine yalnızca olaya karıştığını söylediğini bıçak çekme eylemini kabul etmediğini, tutanak içeriğinin hatalı olduğunu söylemesi karşısında, olayın aydınlanabilmesi için kovuşturma evresinde ifadeleri alınan müşteki ve tanık İrfan ile 20.06.2013 ve 26.06.2013 tarihli olay tutanaklarını imzalayan kolluk görevlilerinin duruşmada tanıklığına başvurulmadan, ayrıca müşteki beyanında geçen CD görüntülerinin akıbeti de araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3928, Karar No: 2024/3912, Tarih: 27.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3928 E.  ,  2024/3912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 18.09.2024

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/126 E., 2023/39 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.09.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.09.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 54.988 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.09.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6196, Karar No: 2022/15814, Tarih: 29.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6196 E.  ,  2022/15814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme, 6831 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Düşme, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında 6831 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyizin incelenmesinde;

6831 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen katılanların, bu suç bakımından davaya katılma hakları bulunmadığından katılanlar vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik temyizin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/38036, Karar No: 2015/11712, Tarih: 26.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/38036 E.  ,  2015/11712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, vergi iadesine, ek ders ücreti, eğitim öğretim tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı iş sözleşmesini haklı feshettiğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücretleri ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddilarının yerinde olmadığını ileri sürerek alacak isteklerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, izin ücreti dışındaki alacakların reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Anayasanın 36. maddesinde, herkesin meşrû vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde davanın tarafları, müdahilleri ve yargılamanın diğer ilgilileri kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenme hakkına sahip oldukları, bu hak kapsamında; yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesi ve kararın somut ve açık gerekçelendirilınesi vardır.

Somut olayda davacı taraf dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış ve daha sonra tanık listesini de bildirip tanıklarının dinlenmesini talep etmiştir. Davacının dinletmek istediği tanıklar dinlenmeden karar verilmesi hukuki dinlenme hakkını kısıtlayacağı gözetilerek, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'un öngördüğü usuller çerçevesinde tanıkların çağrılıp dinlendikten sonra bir karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4726, Karar No: 2013/7691, Tarih: 05.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/4726 E.  ,  2013/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, iş güvencesi tazminatı ile vergi kesintisi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, en son davalı işyerinde çalışırken haksız olarak işten çıkarıldığını ve işe iade davasının kabul edilmesine rağmen işe başlatılmadığını belirterek, iş güvencesi tazminatı farkı ve vergi kesintisinin iadesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine Dairemizce, vergi kesintisi alacağının vergi dairesinden istenebileceğinden bu talep yönünden husumet yokluğundan ret kararı verilmesi gerektiğinden karar bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak, 26.454,52 TL iş güvencesi tazminatı isteğinin kabulüne, 22.905,35 TL vergi kesintisi iadesi talebinin husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacının iş güvencesi tazminatı talebinin kabulüne, 22.905 TL tutarındaki vergi kesintisi isteğinin reddine, reddedilen miktar üzerinden hesaplanan nisbî 2.748 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7. maddesine göre davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi durumunda, bu kararın delillerin toplanmasına ilişkin ara kararın yerine getirilmesinden önce verilmesi hâlinde tarifedeki ücretin yarısına, delillerin toplanmasına ilişkin ara kararın yerine getirilmesinden sonra verilmesi hâlinde tamamına hükmolunacağı ve husumetten ret nedeniyle hükmolunacak vekâlet ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarı geçemeyeceği belirtilmiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hükümlere aykırı olarak husumet nedeniyle reddedilen alacak yönünden tarifede yazılı maktu vekâlet ücretine hükmolunması gerekirken vekâlet ücretinin nisbî olarak belirlenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Kararının hüküm fıkrasının dördüncü bendinin çıkartılarak yerine;

F) Sonuç:

Kararının hüküm fıkrasının dördüncü bendinin çıkartılarak yerine;

“Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7. maddesi ve tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hesaplanan 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin 3.15 TL'sinin davacıya arta kalanın davalıya temyiz edene yükletilmesine, 05.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3846, Karar No: 2013/8830, Tarih: 28.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/3846 E.  ,  2013/8830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar hakkında;

1- 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davasının ortadan kaldırılmasına,

I- Katılan vekilinin temyizinin sanıklar hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararlarına yönelik olduğunun kabulü ve bu hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının yüklenen suç tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıkların "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20127, Karar No: 2022/9377, Tarih: 11.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/20127 E.  ,  2022/9377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...'ın temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.