muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/804, Karar No: 2018/4959, Tarih: 24.04.2018

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5410, Karar No: 2015/12186, Tarih: 18.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5410 E.  ,  2015/12186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/10/2014 tarih ve 2014/569-2014/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin velisi bulunduğu kızı ...i 2013-2014 eğitim ve öğretim yılı için ...'ne kayıt ettirdiğini, okul servisi için davalı ile anlaşma yaptığını ve servis hizmeti olarak toplam 3.482,00 TL ödediğini, ancak kızının 20 iş günü okula devam ettiğini sonrasında başka bir okula nakil yaptırdığını, sadece 20 iş günü davalı şirketten servis hizmeti alındığını ileri sürerek 3.095,00 TL'nin iadesi ile dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı üzerine bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında imzalanan sözleşmeye göre davacının yaptığı ödemeyi geri isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Milli Eğitim Bakanlığı Okul Servis Araçları Hizmet Yönetmeliği'nin 5/ e maddesinin 1. fıkrasında okulun veya ikametgahının değişmesi sebebi ile servisle taşınmaktan öğrencinin vazgeçmesi durumuda varsa geri kalan ayların ücretlerinin iade edilmesi şeklinde hüküm bulunduğu, Yönetmeliğe aykırı yapılmış olan sözleşmenin uygulanamayacağını, davacının velisi olduğu öğrencinin 20 gün servis hizmeti aldığı, kalan günlere ilişkin ücret iadesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 3.095,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı tarafından matbu olarak hazırlanan ve davacıya imzalattıran taşıma sözleşmenin 6098 Sayılı TBK yürürlüğe girdikten sonra yapılmış olmasına ve davalının savunmasına dayanak yaptığı sözleşmedeki “servis iptali halinde herhangi bir iade yapılmayacağı” şeklindeki düzenleme geçersiz olup TBK'nın 21/2. maddesine uyarınca yazılmamış sayılması gerekmesine göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 160,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28184, Karar No: 2013/16754, Tarih: 10.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/28184 E.  ,  2013/16754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın kimliği tespit edilemeyen diğer bir sanıkça durdurulup saatin sorulduğu, sohbet edilmeye çalışılıp, ıssız bir yere çekildiği ve kendisine zarar verilmeyeceğinin söylendiği sırada sanık ...'ın olay yerine geldiği ve bıçağı bacağına dayayıp yakınanın cep telefonunu istediği, diğer sanığın bu esnada "Ona söz verdim, cep telefonunu geri ver" demesi üzerine sanık ...'ın cep telefonunu geri verip bu kez bıçağı yine yakınanın bacağına dayayıp cüzdanını aldığı ve yakınanın bu sırada kaçtığı, cüzdanının içinde 56 TL'nin olduğu ve bu paranın da iade edilmediğinin anlaşılması karşısında, etkin pişmanlık hükümlerinin suçun tamamlanmasından sonra uygulanabilecek olması ve eylemin paranın yağmalanmasıyla tamamlandığı anlaşılmakla, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 168/3-4. maddesinin uygulanması, karşı temyiz bulunmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8886, Karar No: 2019/132, Tarih: 07.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/8886 E.  ,  2019/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 16.11.2007 tarihinden itibaren oto mekanik ustası olarak çalıştığını, 1.500,00 TL brüt ücret aldığını, 16.11.2007-01.08.2011 tarihleri arasında haftanın 6 günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını, yapmış olduğu fazla mesai çalışmaları karşılıklarının ödenmediğini bu nedenle iş bu davayı açtıklarını ileri sürerek fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL fazla mesai ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, işyerinde fazla mesai çizelgelerinin olduğunu, haftalık bu sürelerin aşımı haline fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, bordroların davacı tarafından imzalandığını, ödenmeyen herhangi bir fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını savunarak danın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar veirlmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bilirkişinin 25.02.2015 tarihli ek raporuna sadece davalı vekili itirazda bulunmuş, davacı taraf bu rapora itiraz etmemiştir. Davalı vekilinin itirazı üzerine alınan 13.07.2015 tarihli ek raporda ise bir önceki ek raporda 6.410,00 TL olarak hesaplanan fazla mesai alacağı bu defa 6.690,00 TL olarak hesaplanmış, Mahkemece de 13.07.2015 tarihli ek rapora göre hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

25.02.2015 tarihli ek rapora davacı vekili itiraz etmediğinden bu raporda tespit edilen miktar bakımından davalı lehine usulü müktesep hak oluştuğu gözetilerek sonuca gidilmesi gerekirken, usulü müktesep hak ihlal edilerek 13.07.2015 tarihli ek rapora göre hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 07/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3045, Karar No: 2021/18720, Tarih: 02.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3045 E.  ,  2021/18720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, İş yeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan kolluk güvenlik kamera çözümü tutanakları ile suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki ifadelerinden iş yerinden saat 00.30 sıralarında gece vakti hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 143.maddesi gereği arttırım yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11198, Karar No: 2012/16229, Tarih: 03.10.2012

Davada somut olayın özelliklerine bakarak çözüme ulaşılmalıdır. Çalışma ilişkisinin istisna akdine dayanması halinde iş sahibinin, iş ve sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan iş sağlığı ve güvenliğini sağlama yükümlülüğü bulunmayacağı gibi meydana gelen ölüm olayı da 506 sayılı Kanunun kapsamında iş kazası olarak adlandırılamayacaktır.

Somut olayda, binanın dış cephesinin boyanması şeklinde beliren somut çalışma ilişkisinde, belirli bir süre çalışmanın değil, bir sonucun meydana getirilerek, bağımsız bir varlığı değiştirmeye, işlemeye veya biçimlendirmeye yönelik edimin amaçlanmış olması, hizmet akdinin yukarıda tanımlanan ayırt edici ve belirleyici özelliklerinin somut iş görme ilişkisinde bulunmaması karşısında, davacıların murisi ile davalı ... arasındaki hukuki ilişkinin istisna akdine dayanması nedeniyle iş sahibinin, iş ve sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan iş sağlığı ve güvenliğini sağlama yükümlülüğü bulunmayacağından davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

Ne varki davacıların murisi ile davalılardan ... arasındaki hukuki ilişkinin hizmet akdine dayandığı anlaşılmaktadır. Davacıların murisi ...'nin 5.6.2007 tarihinde kumaş boyama işi yapan başka bir işvere ait işyerinden ayrılmasından sonra davalılardan ... ile birlikte hafta sonları boya işi yaptıkları, somut olayda bina sahibi ... ile sözlü anlaşmayı yapan kişinin ... olduğu, davalı ...'ın yaptığı iş organizasyonu sonucunda ölen işçi ile diğer davalılar ... ve ...'ın birlikte boya işi yaptıkları, davalı ...'ın boya işinin bitiminde alacakları ücreti, masrafların düşülmesinden sonra dörde böleceklerini yada başka bir deyişle işi ortak yaptıklarına dair savunmasını kanıtlayan delil ve belge sunamadığı, ölen işçinin kaza günü çalışmaya başladığı, kullanılacak malzemeyi ve iskeleyi davalı ...'ın temin ettiği, davalı ... ve ...'un soruşturma aşamasında ve kamu davasında alınan ifadelerinde kaza günü işçi olduklarını beyan etmeleri nedeniyle davacıların murisi ile davalılardan ... arasındaki hukuki ilişkinin hizmet akdine dayandığı açıktır. Bu nedenle davalı ...'a işveren sıfatıyla, diğer davalılar ... ve ...'a ise işveren yanında kusuru bulunan üçüncü kişiler sıfatıyla husumet yöneltilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından bu davalılar yönünden yargılamaya devam edilerek işin esasına girilerek toplanacak deliller çerçeveesinde bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davalılardan ... ile davacıların murisi arasındaki hukuki ilişkinin istisna akdine dayanması nedeniyle bu davalı yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise işin esasına girilerek tarafların kusur oranları ve davacıların maddi zararları belirlenerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2020/3119, Karar No: 2021/11624, Tarih: 19.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3119 E.  ,  2021/11624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı düzeltilerek yeniden hüküm kurulmasına dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 19/10/2021 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine ,davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine ,davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre arsa niteliğindeki Bursa ili Osmangazi ilçesi Elmasbahçeler mahallesi 2197 ada 5 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ,davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/32E.- 2019/386 K. sayılı kararının kaldırılarak,dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının bodrum katında kat kaloriferi olmadığı anlaşıldığından ,bu kat bakımından yapı sınıfının 3A olarak kabul edilmek suretiyle hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedel , davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden bu bedele kesinleşme tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Fazla bloke edilen bedelin davacı idareye iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2019/2525 E. -2019/4949 K. sayılı ilamının;

A)B harfi ile gösterilen bendinin 3. parağrafından (son karar tarihi olan 01/08/2019 tarihine kadar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar)ibaresinin yazılmasına,

b) Hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davacı idare tarafından fazla bloke edilen 9.959,20 TL nin davacı kuruma iadesine )cümlesinin yazılmasına

c) Hüküm fıkrasından davacı idare lehine takdir edilen vekalet ücretine ilişkin (4) nolu bendinin tümüyle çıkartılmasına,

A)B harfi ile gösterilen bendinin 3. parağrafından (son karar tarihi olan 01/08/2019 tarihine kadar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar)ibaresinin yazılmasına,

b) Hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davacı idare tarafından fazla bloke edilen 9.959,20 TL nin davacı kuruma iadesine )cümlesinin yazılmasına

c) Hüküm fıkrasından davacı idare lehine takdir edilen vekalet ücretine ilişkin (4) nolu bendinin tümüyle çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10034, Karar No: 2018/11605, Tarih: 08.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/10034 E.  ,  2018/11605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Tüm dosya kapsamından, sanığın tapulu arazisi içerisindeki kızılçam ağacının dallarını budadığının ve ağacın hayatiyetini kaybetmediğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10804, Karar No: 2014/10985, Tarih: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/10804 E.  ,  2014/10985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın ......bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın .... maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: ......2004-5170/...md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.