muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1492, Karar No: 2021/5560, Tarih: 04.03.2021

Dairemizin 2020/5267 ve 5270 esas sayılı aynı mahiyetteki dava dosyalarında kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerektiği yönündeki bozma ilamlarının maddi hataya dayalı olduğunun kabul edildiği, yine aynı mahiyetteki dava dosyalarında kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin hüküm altına alınmasının bozma konusu yapılmadığı (Örneğin,Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 2017/25956 ve 2020/2146 esas sayılı dava dosyaları) ve dosyadaki delil durumu birlikte değerlendirildiğinde; davacının iş sözleşmesinin 14/01/2013 tarihinde işveren tarafından haklı bir sebep olmasızın sonlandırıldığı anlaşılmakla; Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 09/12/2019 tarih ve 2017/26113 esas, 2019/22661 karar sayılı ilamının maddi hataya dayanması sebebiyle ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle Mahkeme gerekçesinde iş sözleşmesinin fesih tarihinin 14/01/2014 olarak yazılmasının kıdem tazminatına doğru olarak 14/01/2013 tarihinden faiz yürütülmesi sebebiyle sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalı tarafa yükletilmesine, 04.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12239, Karar No: 2020/19700, Tarih: 16.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/12239 E.  ,  2020/19700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin tevdii ilamında belirtilen hususlarla ilgili olarak yaptırılan araştırma sonucunda gerekçeli kararın tebliğ edildiği ... isimli şahsın ...'in babasının ikinci eşi olduğu, tebligat tarihi olan 13.072015 tarihinde ...'in tebligat adresinde ... ile birlikte ikamet etmediği, il dışında ikamet ettiği, tebligat tarihi olan 13.07.2015 günü tebligatı kabul eden ...'in okur-yazar olmadığının tespit edildiği bildirilmesi karşısında,mahkemece gerekçeli kararın sanığa tebliğine ilişkin 13.07.2015 tarihli tebligatın usulüne uygun olmadığı bu nedenle temyiz talebinin kabulüyle sanık hakkındaki infazın durdurulduğu anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sahte üretilen banka kartını kabul etmek ve kullanmak suçlarının mağduru muhatap banka olup iddianamede belirtilen banka kredi kartlarının ..., ... ve Kredi ile Türkiye ... Bankalarına ait olması karşısında, suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen adı geçen bankaların yokluklarında verilen hükümlerin tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükümlerin ve Dairemizin tevdi ilamının CMK.nın 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgeleri ve temyiz edilmesi halinde dilekçeleri de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1291, Karar No: 2013/4594, Tarih: 18.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1291 E.  ,  2013/4594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 20.06.2012 tarih ve 2012/3337-21735 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı T,,, Y.  Tic.Ltd.Şti. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bozma ilamının Susuz Köyü, 1819 nolu parsele münhasır olmasına, 3100 nolu parsele ilişkin ihalenin bozma dışında bırakılmak suretiyle kesinleştiğinin tabii bulunmasına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 43,90 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 6,55 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 18/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Dairemizin 12.03.2013 tarih 2013/1291-4594 sayılı ek kararı ile ilamın 2. paragrafının 1. satırında yer alan (3100) rakamı karar metninden çıkarılmış yerine (1736) rakamı yazılarak düzeltilmiştir.

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2011/617-2011/1119

Borçlu davacı S.S.K...t Yapı Ko....ifl.i B..ği 25.07.2011 tarihli dilekçesi ile Yenimahalle İlçesi Susuz Köyünde kain 3100, 1819, 1736 parsel nolu taşınmazların ihalesinin feshi isteği ile icra mahkemesine başvurmuş, icra mahkemesince yapılan yargılama sonunda 29.12.2011 tarih ve 2011/617-1119 sayılı kararla davanın reddine, ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına karar verilmiştir. Bu karar içeriğinde, feshi istenilen 3100 nolu parsele ilişkin olarak, bu parselin satışının yapılmaması nedeniyle bu yönden de davanın reddine karar verilmiştir.

İşbu kararın davacı borçlu tarafından temyizi üzerine Dairemizce 20.06.2012 tarih ve 2012/3337-21735 sayılı kararla 1819 parsel yönünden, 5578 Sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmak üzere karar anılan parselen hasren bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına karşı sadece 1736 parsel nolu taşınmazın alıcısı N Yapı Ek Tic.Ltd.Şti.karar düzeltme isteminde bulunduğundan karar düzeltme talebi de bu parsele yönelik olarak incelenmiş olmakla beraber 18.02.2012 tarih 2013/1291-4594 sayılı Dairemiz ilamında, sehven 1736 nolu parsel yerine esasen ihalesinin yapılmadığı icra mahkemesi kararı ile de saptanmış olan 3100 nolu parsel yazılmıştır. Anılan yanlışlık maddi hataya müstenit olup ihale alıcısı TRN Yapı Emlak Tic.Ltd.Şti'nin tavzih talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Davalı ihale alıcısı  Y.ı E,k Ti.L.d.Şti'nin tavzih talebinin kabulü ile Dairemize ait 18.02.2013 tarih ve 2013/1291-4594 KR sayılı ilamının ikinci paragrafının 1.satırında yer alan (3100) rakamının silinerek karar metninden çıkarılmasına yerine (1736) rakamının yazılmasına düzeltilen bu ibarenin HMK.nun 340/2.maddesi gereğince red ilamının altına yazılmasına maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine, 12.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12832, Karar No: 2018/10386, Tarih: 02.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12832 E.  ,  2018/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş kazası geçirdiğini ve bu nedenle raporlu olduğunu, raporunun bitmesinden sonra işe başlatılmadığını, iş akdinin bildirim sürelerine uymaksızın feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının uzun süre raporlu olduğunu bu nedenle personel düzenlemesiyle yerinin doldurulduğunu, raporunun bitmesiyle görev yerinin değiştirildiğini ancak davacının kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca, “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir.” Bu maddeye dayanılarak yapılacak değişiklik feshinde; değişiklik ve fesih bildirimlerinin yazılı yapılması ve sebeplerinin de yazılı gösterilmesi geçerlilik koşuludur. (9. Hukuk Dairesinin 02.06.2008 gün ve 2007/39341 Esas, 2008/13324 Karar sayılı ilamı)

Somut uyuşmazlıkta, davacı geçirdiği iş kazası nedeniyle raporlu olduğunu, rapor bitiminde 11.02.2013 tarihinde çalıştığı .../İzmir adresindeki işyerine giderek çalışmak için başvurduğunda market müdürü tarafından işbaşı yaptırılmadığını iddia etmiştir. Dosyada, davacının 11.02.2013 tarihinde işyerine gittiğinde market müdürü tarafından iş başı yaptırılmadığına ilişkin davacı ve iki şahit huzurunda düzenlenmiş tutanak ile davacı tarafından aynı gün 11.02.2013 tarihinde davalı işverene gönderilen, rapor bitiminde işyerine gitmesine rağmen iş başı yaptırılmadığı, olayın iki şahit huzurunda tutanak altına alındığı, iş akdinin eylemli olarak feshedildiği bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatını talep ettiğine ilişkin ihtarname bulunmaktadır. Davalı cevap dilekçesinde, davacının uzun süre raporlu olması nedeniyle ...'deki mağazaya davacı yerine başkasının alındığını bu nedenle davacının raporunun bitiminde başka bir mağazaya görevlendirildiğini, yeni görev yazısının kendisine tebliğ edilmek istendiğini ancak davacının imzalamaktan imtina ettiğini belirtmiştir. Dosyada bulunan, davalı tarafından davacıya gönderilen 13.02.2013 tarihli ihtarnamede ise, davacının iş sözleşmesi uyarınca ...şubesinde görevlendirildiği, görevlendirmenin davacıya tebliğ edildiği ancak davacının 12.02.2013 ve 13.02.2013 tarihlerinde yeni mağazasında işbaşı yapmadığı, 13.02.2013 mesai saatine kadar savunmasını veya varsa mazeretini bildirmesi aksi halde iş akdinin tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedileceğinin bildirildiği görülmektedir. Dosyada dinlenen davalı tanıkları, davacının rapor bitiminde ...'deki mağazaya işe başlamak için geldiğini, davalı beyanı ile çelişen şekilde mağaza müdürü tarafından Ulukent'teki mağazada görevlendirildiğinin bildirildiğini ancak davacının kabul etmediğini beyan etmişlerdir. Davalının gerek kendi içinde gerekse davalı tanık beyanları ile çeliştiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davacının rapor bitiminde ...'deki mağazaya işe başlamak için gittiği sabit olup bu hususta uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak davacıya, görev değişikliğine dair bildirim yapılıp yapılmadığına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı taraf davacıya görev değişikliğine ilişkin bildirim yapıldığını belirtilmiş ise de, davalı tarafından görev değişikliğine dair yazılı bir bildirim yapılmadığı görülmektedir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca çalışma koşullarındaki esaslı değişikliğe ilişkin bildirimin ve sebebinin yazılı yapılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan ilgili kanun maddesi, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, iş kazası nedeniyle raporlu olan ve raporu bitiminde görevinin değiştirildiğine ilişkin usulüne uygun bir bildirim yapılmayan davacının iş akdinin davalı tarafından geçerli bir neden olmadan feshedilmiş olması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekmektedir. Hatalı değerlendirme ihbar tazminatının reddine karar verilmesi bozma nedenidir.

Yukarıda açıklanan ilgili kanun maddesi, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, iş kazası nedeniyle raporlu olan ve raporu bitiminde görevinin değiştirildiğine ilişkin usulüne uygun bir bildirim yapılmayan davacının iş akdinin davalı tarafından geçerli bir neden olmadan feshedilmiş olması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekmektedir. Hatalı değerlendirme ihbar tazminatının reddine karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11951, Karar No: 2018/7140, Tarih: 19.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11951 E.  ,  2018/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının davalı şirkette kaynakçı ve tamirci olarak 01/06/2006-06/08/2013 tarihleri arasında çalıştığını, mesleği dolayısıyla rahatsızlanması üzerine iş akdinin feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının mazaretsiz olarak işe gelmediğini, bu sebeple tutanak tanzim edilerek davacının istifa ettiği kabul edilerek çıkışının verildiğini, dolayısıyla kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını, diğer talep konusu alacakların da davacıya ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıklar ile husumetli tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıklar ile husumetli tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı (taleple bağlı kalınarak) 01.06.2006-06.08.2013 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde kaynakçı-tamirci olarak çalışmıştır. Davacı, haftanın 7 günü 07:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiş olup mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanları doğrultusunda davacının haftanın 6 günü 07:00-19:00 saatleri arasında günde 10,5 saatten haftada toplam 63 saat çalışma yaptığı, bunun 18 saatinin fazla mesai olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Her ne kadar davacı tanıkları çalışma saatlerinin 07:00-19:00 olduğunu beyan etmişler ise de, davalı tanıkları beyanlarında kışın sabah 07:00-18:00, yazın ise 07:00-19:00 saatleri arasında çalışıldığını ifade etmişlerdir. Yapılan işin niteliği de göz önünde bulundurulmak suretiyle, davacı ve davalı tanıkları yeniden dinlenerek davalı işveren nezdinde mesai saatleri konusunda yaz-kış uygulaması bulunup bulunmadığı araştırılarak çalışma saatlerinin netliğe kavuşturulması suretiyle fazla mesai hesabı gerekirken bu hususun değerlendirilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Taraflar arasında davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davacının davalı işveren nezdinde (talebi de gözönünde bulundurularak) 7 yıl 2 ay 6 gün süre ile çalıştığı sabittir. Davacı çalıştığı süre zarfında yıllık ücretli izin hakkının kullandırılmadığını beyan etmiş olup, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 7 tam yıl çalışması bulunan davacının çalışmasının ilk beş yılı karşılığı her yıl 14 gün üzerinden, son iki yıl ise yılda 20 gün üzerinden toplamda 110 günlük ücretli izin alacağı bulunduğu kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılmıştır. Davalı yıllık izinlerin kullandırıldığına ilişkin herhangi bir belge ibraz edememiş ise de; davacının çalıştığı 7 tam yıl boyunca izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırıdır. Mahkemece, HMK 31. mad. uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacının 7 yıl boyunca izin kullanıp kullanmadığı hususu açıklattırılarak davacı beyanı ile birlikte tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/748, Karar No: 2006/2591, Tarih: 07.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/748 E.  ,  2006/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.11.2004 gününde verilen dilekçe ile mer'aya elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı, 1101 parsel sayılı mer’aya davalının ağaç dikmek suretiyle el atmasından, el atmasının önlenmesi ile ağaçların kal’ini istemiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.Hükme esas alınan 27.05.2005 günlü ... bilirkişi raporunda taşınmazın değeri kal’i istenen ağaçlarla birlikte 16.703.915.000TL olarak belirlenmiştir. Belirlenen bu bedel üzerinden de kendini vekil ile temsil ettiren davacı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği 1.776,32YTL vekalet ücreti takdiri gerekirken, 1.856,32YTL vekalet ücretinin hüküm altına alınması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK. nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenle hüküm fıkrasının altıncı paragrafında yer alan “1.856,32“ rakamının hükümden çıkarılarak, yerine “1.776,32” rakamının yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ VE DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 07.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/8883, Karar No: 2012/40833, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8883 E.  ,  2012/40833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin, 04.01.2012 tarihli Eski hale getirme ve temyiz talebinin reddine ilişkin vermiş olduğu Ek Kararına karşı, sanık tarafından yapılan temyiz isteminin incelemesinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1402 sayılı CMUK.nun 315. maddesi düzenlemesi gereğince Yargıtay tarafından yapılması gerekirken, Gebze Ağır Ceza mahkemesi tarafından verilen, Eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine dair , 04.01.2012 tarihli ek karar ile Kartal Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 27.01.2012 tarihli Gebze Ağır Ceza Mahkemesinin Ek Kararının Ortadan Kaldırılmasına ilişkin Ek Kararların hukuki değerden yoksun oldukları kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen ve sanığa usulüne uygun bir şekilde 28.07.2011 tarihinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edilen 26.04.2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 16.01.2012 günlü temyiz ve eski hale getirme istemlerine ilişkin inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.