muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12928, Karar No: 2023/6001, Tarih: 08.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/12928 E.  ,  2023/6001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/6107 Esas, 2020/1729 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2019/6107 Esas, 2020/1729 sayılı Kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 nci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığa 11.01.2021 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6606, Karar No: 2019/9833, Tarih: 10.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6606 E.  ,  2019/9833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar Sedat ve Muhittin hakkında; TCK’nın 158/1-a, 52/2 - 4, 53 ve 58. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Sanık ... hakkında; TCK’nın 158/1-a, 39/2, 52/2 - 4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Hükümde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 esas ve 2018/16 karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere; ihtarın 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişikliğin ve 5271 sayılı CMK’nın 324/4 maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde ( 58,15 TL) yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de, toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanıkların üzerine atılı eylemlerin sübut bulduğu anlaşıldığından tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suç tarihinde sanıklardan ... ve ... katılanın yanına gittikleri, sanık ...’in ise bu sırada gözcülük yaptığı, sanık ...'ın kendisini eczacı ... olarak tanıtıp, kendisinde bir miktar para ve gıda maddesi olduğunu, ihtiyacı varsa katılanın kullanabileceğini, yoksa yoksullara dağıtabileceğini, ancak parasının şimdilik vakıfta olduğunu belirttiği, hayır yapacağından bahisle katılana güven telkin ederek, katılanın parası olup olmadığını öğrendiği, katılanın da sanıkların kullanmış olduğu hileye kanarak kendisinde bir miktar altın bulunduğunu belirttiği ve birlikte katılanın evine gittikleri, katılanın dört adet burma bilezik ile altı adet Cumhuriyet altınını sanıklara verdiği, daha sonra sanıklar ile birlikte vakıf binasına gitmek üzere evden çıktığı, dışarıdayken, sanık ...’ın bir vesileyle yanlarından ayrıldığı, sanık ...’in de katılana vakfa çıkmasını söylediği, katılanın vakfa çıktığı ancak kapalı olduğunu gördüğü, sanıkları arayıp bulamayınca dolandırıldığını anladığı ve sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

1) Sanıklar .... ve .... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

1) Sanıklar .... ve .... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların savunması, katılan beyanı, güvenlik kamerası görüntüleri, teşhis tutanağı, parmak izi raporu ve tüm dosya kapsamından sanıkların eyleminin sabit olduğu kanatine varan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların suç tarihinde aralarında oluşan eylem ve fikir birlikteliği içerisinde dolandırıcılık yapma kastı ile Nevşehir'e geldikleri, yaptıkları işbölümü esasına göre sanık ...'in gözcülük yaptığı, diğer sanıkların ise katılanla doğrudan irtibata geçerek atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri hususunun mahkemece de kabul edildiği anlaşılmakla, her üç sanığın da eylemi birlikte gerçekleştirdikleri ve müşterek fail olarak sorumlu tutulmaları gerektiği, işbölümü esasına göre görev dağılımı yapmalarının bu sonucu değiştirmeyeceği gözetilmeden, sanık ...'nın yardım eden sıfatı ile sorumlu olduğu kabul edilmek suretiyle TCK’nın 39/2 maddesi uyarınca cezasından indirim yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar Ümit ve ... müdafiinin eksik incelemeye, suçun sabit olmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, güvenlik kamerası görüntüleri, teşhis tutanağı, parmak izi raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın eyleminin sabit olduğu kanatine varan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... ile ilgisi bulunmayan Söke Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/300 E, 2006/152 K, sayılı ilamının tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... ile ilgisi bulunmayan Söke Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/300 E, 2006/152 K, sayılı ilamının tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümden “sanığın adli sicil kaydına esas olan Söke Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04.10.2006 tarih ve 2005/300 esas, 2006/152 karar sayılı kararıyla dolandırıcılık suçundan 5 ay hapis ve 240 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 25.06.2012 tarihinde kesinleştiği” ibaresinin çıkarılarak yerine “ İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2008 tarih, 2006/98 esas, 2008/267 karar sayılı kararıyla resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 30.01.2012 tarihinde kesinleştiği” ibaresinin yazılması "ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Söke Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.10.2006 tarih 2005/300 Esas-2006/152 Karar sayılı kararına konu 5 ay hapis ve 240 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4675, Karar No: 2022/9098, Tarih: 14.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4675 E.  ,  2022/9098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.12.2018 tarih ve 2017/273 E- 2018/1216 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.03.2021 tarih ve 2019/1350 E- 2021/412 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin davalı şirketin toplam % 50 hissesine sahip olduklarını, Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan 07.02.2017 tarihli ilan gereğince müvekkillerinden kuruluşta taahhüt edilen payların ödenmeyen bedellerinin talep edildiğini, davalı şirketin 2012 yılında kurulduğunu, kuruluş aşamasında müvekkillerinin ortağı olduğu dava dışı ... ...Ltd Şti'nin demirbaş, makine, ham maddeleri ve yedek malzemelerin 650.000 TL + KDV bedelle davalı şirkete satıldığını, bu meblağın % 50'sinin ise dava dışı ..., ...ve ...'a, % 50'sinin ise ..., ... ve ...'a hisse oranında satıldığını, ...'ın bu paranın % 50'si karşılığında 125.000.00 TL peşin, kalan kısmı 12 ayda ödemeyi taahhüt ettiğini, yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan ..., ...ve ...’ın usulsüz eylemlerde bulunduklarını, müvekkillerinin yönetim kurulu toplantılarına çağrılmadığını, şirket işlemleriyle ilgili olarak müvekkillerinin bilgilendirilmediğini, davalı şirket defterlerinin gerçeği yansıtmadığını, davalı şirketin yönetim kurulu başkanı ve üyeleri ... ..., ... ... ve ......'ın yetkili oldukları dava dışı ...Mühendislik Ltd Şti'ne piyasa değerinin çok altında fiyatla mal sağlayıp davalı şirketi zarara uğrattıklarını, dava dışı ... ... ve ......’ın davalı şirkete hiçbir ödeme yapmadığını, müvekkillerinin ortağı ve yetkilisi oldukları ... ...Ltd Şti'nin davalı şirketten olan kira alacağı için icra takibi başlatıldığını, dava dilekçesi ekinde sunulan sözleşmeye istinaden 65 kalemden oluşan demirbaş vs için de ödeme yapılmadığından 552.271,65 TL asıl alacak üzerinden icra takibi başlatıldığını, müvekkillerinin davalı şirkete sattıkları mallara ilişkin faturalar nedeniyle 64.748,25 TL alacakları için icra takibi başlattıklarını, müvekkillerinin davalıya borçları bulunmayıp aksine alacakları olduğunu, bu alacakların ilan edilen borca mahsup edildiğini borçları olduğu düşünülse dahi bu alacaklarına mahsup edilmesi gerektiğini ileri sürerek, müvekkillerinin davalı şirkete borçlarının bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalıların taahhüt ettikleri sermaye borcunu ödemediklerini bunun üzerine gerekli ilan ve ihtarlar yapıldıktan sonra davacılar hakkında ıskat prosedürünün işletildiğini, sermaye taahhüdünü yerine getirdiklerini ispat yükünün davacılarda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların dava tarihi itibariyle davalı şirkete toplamda 330.000,00 TL sermaye taahhüt borçlarının bulunduğu, davacıların ortağı ve yetkilisi oldukları dava dışı ... ...Ltd Şti'nin davalı şirketten olan alacağının davalı şirkete olan borca karşı takas mahsup talep hakkı sahibi olmadıkları, bu hakkın bizzat dava dışı şirketin tüzel kişiliğine ait olduğu, davalı şirkete dava dışı şirket tarafından kira faturaları kesilmediği, davalının dava tarihi itibariyle dava dışı şirkete 125.280,03 TL ödediği, bunun dışında faturaya bağlanmış bir borcunun dava tarihi itibariyle defterlerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 14/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14514, Karar No: 2012/5152, Tarih: 02.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14514 E.  ,  2012/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : İSTANBUL DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ 2009/47 ESAS

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.07.2010 tarih ve 2009/45 - 2010/323 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davasında müvekkiline sigortalı dava dışı Dalan Kimya Endüstri A.Ş.'ne ait sabun emtiasının ve birleşen davasında dava dışı Boru ve Profil Sanayi Ticaret A.Ş.'ne ait PPRC-PVC emtiasının davalı M/V Sea Rey gemisi ile taşınması sırasında geminin battığını, sigortalıların hasar tutarlarının ödendiğini, rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek asıl dava yönünden 199.368,50 TL'nın faiziyle davalılardan, birleşen dava yönünden 248.332.00 USD'nin faiziyle davalı Akdeniz Denizcilik Nakl. San. A.Ş.'nden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı donatan acentesi vekili,sorumluluğun diğer davalı olan taşıyana ait olduğunu, aksi düşünülse dahi mücbir sebep nedeniyle sorumlu tutulamayacaklarını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Akdeniz Denizcilik A.Ş. vekili, müvekkilinin donatan ya da taşıyan olmadığını, gemi kiracısı olarak sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda gemi kiracısının başkasına ait gemiyi kendi hesabına deniz ticaretinde kullanan şahıs olduğu, TTK'nun 946. maddesinde gemi kiracısının üçüncü şahıslarla ilişkilerinde donatan sayılacağı, Sea Rey gemisi donatanı ile arasında çarter türü bir navlun sözleşmesi yapıldığı, buna göre davalı Akdeniz Denizcilik Nakliye Sanayi Dış Ticaret A.Ş.'nin taşıyan ve aynı zamanda donatan sıfatı bulunduğu, diğer davalının gemi malikinin acentesi olması nedeniyle sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle asıl davada 199.368,50 TL ve birleşen davada 248.332.00 USD'nin davalı Akdeniz Denizcilik Nakliye Sanayi Dış Ticaret A.Ş.'den tahsiline, diğer davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve hüküm fıkrasının 1-b fıkrasının yargılama giderlerine yönelik kısmında, vekalet ücretine yönelik olarak 4.bendinde “1.00.00 TL” olarak yazılmasının maddi hata niteliğinde olup, bu hususun mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve hüküm fıkrasının 1-b fıkrasının yargılama giderlerine yönelik kısmında, vekalet ücretine yönelik olarak 4.bendinde “1.00.00 TL” olarak yazılmasının maddi hata niteliğinde olup, bu hususun mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 25,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7064, Karar No: 2024/1074, Tarih: 13.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/7064 E.  ,  2024/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2003/476 E., 2015/681 K.

ASIL DAVADA DAVALI / BİRLEŞTİRİLEN

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali tescil, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın görev ve yetki yönünden reddine, dosyanın Lice Kadastro Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar asıl ve birleştirilen davada bir kısım davacılar (...,...,...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; ... köyü ... Mezrasında “...,... ” mevkiilerinde bulunan taşınmazların mirasbırakanlarından intikal ettiğini, kaim tarihli sahih esasa müstenit 52 adet tapu kaydı ve 2 adet Osmanlı tapusu bulunduğunu, davalı ...’ın akrabalarının müdahalesi üzerine Silvan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/266 Esas sayılı dosyası üzerinden el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istekli birleştirilen davayı açtıklarını, anılan davada davalı ... adına 18.10.1968 tarihli “iktisabı zayiden olan” ... Mevkilerini gösterir 2 adet tapu kaydının mevcut olduğunun anlaşıldığını, davalı ...’ın dava konusu toprakların ... ilçesinde kaldığını iddia ederek ve elindeki iki adet tapuya dayanarak haksız şekilde müdahalede bulunduğunu, söz konusu tapuların dava konusu yerlere ait olmadığını, ortada aynı topraklara ait iki ayrı tapu kaydı mevcut gibi göründüğünü, davalıya ait tapuların 1961 yılında alındığını ve geldisinin 1943 olup kendilerine ait tapuların ise Sani 1289 tarihli olduğunu, çift tapu durumunda önceki tarihli tapuya değer verileceğini, davalının tapusunun iktisabı zayiden olup mülkiyetin kimden ve nasıl iktisap edildiğinin belli olmadığını ileri sürerek davalı ... adına olan ve 18.10.1968 tarihli ... ve Ardibizvi-His Mevkiilerini gösteren iki adet tapu senedinin iptaline, dava konusu yerlerin eşit hisselerle yeniden adlarına tesciline karar verilmesini istemişler; Silvan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/266 Esas sayılı birleştirilen dosyasında el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

II. CEVAP

1. Asıl ve birleştirilen davada davalı ...; dava konusu taşınmazların Lice ilçe sınırları içinde olup Lice mahkemelerinin yetkili olduğunu, tapu senetleriyle adına kayıtlı yerlerin 170 yıldan fazla bir zamandır tasarruflarında olduğunu, davacıların bu taşınmazlarda herhangi bir hakkı bulunmadığını,davacıların dayandığı tapuların ise Silvan sınırları içinde bulunan taşınmazlara ait olup davacıların dayandığı tapu kayıtları ile kendisinin tapu kayıtlarının farklı sınırları ihtiva ettiğini ve farklı ilçelerde kaldığını, aynı taşınmazlara ilişkin iki ayrı tapunun olduğu yönündeki iddianın gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.