muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3439, Karar No: 2011/2846, Tarih: 27.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/3439 E.  ,  2011/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 123 ada 9 parsel sayılı 927,75 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine taşınmazın 500 m2 yüzölçümündeki bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın uzman bilirkişi Nejat Özbey tarafından düzenlenen rapor ve ekindeki haritada (B) harfi ile işaretli 214,84 m2 yüzölçümündeki bölümün davacı Hazine adına, (A) harfi ile işaretli 712,94 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise tespit gibi tapuya tesciline, (B) harfi ile işaretli taşınmaz üzerinde bulunan bir adet 100 yaşında zeytin ağacı, bir adet 25 yaşında badem ağacı ve iki adet 10 yaşındaki nar ağacının davalılara ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine'nin temyizi muhtesat niteliğindeki meyva ağaçlarının davalılara ait olduğuna yönelik hüküm ile taşınmazın dava konusu edilen 500 m2 yüzölçümündeki bölümünden reddine karar verilen 285,16 m2 yüzölçümündeki kesimi hakkındaki hükme yöneliktir.

123 ada 9 parsel sayılı taşınmazın dava ve temyize konu bölümü üzerinde tespit gününde zilyet davalılar ... ve paydaşları yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, uzman bilirkişi Nejat Özbey tarafından düzenlenen rapor ve ekindeki haritada (B) harfi ile işaretli taşınmaz bölümü üzerinde bulunan muhtesat niteliğindeki ağaçların ise davalılara ait olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre, mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Dava konusu taşınmazın mahkemece kabulüne karar verilen 214,84 m2 yüzölçümündeki bölümü çıktıktan sonra geriye 712,91 m2 yer kalmasına rağmen hesap hatası sonucunda 712,94 m2 olarak kabul edilmesi isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğu gibi; mahkeme hükmünden sonra 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun 36/A ve geçici 11. maddelerinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekalet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz ve bu hüküm henüz infaz edilmemiş yargı kararlarına da uygulanır.” hükmü öngörülmüştür. Bu yasal değişiklik nedeniyle davalı aleyhine vekalet ücreti dahil yargılama giderine hükmolunmaması gerekirken, yazılı şekilde hüküm oluşturulması sonradan yürürlüğe giren ve geçmişe etkili sonuç doğuran yasal düzenlemelere aykırı ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 2, 3 ve 4. bentlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine 2. bent olarak "Davacı Hazine tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına," sözlerinin yazılmasına, hükmün 1. fıkrasının 3. bendinde bulunan “712,94” rakamlarının hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine “712,91” rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4497, Karar No: 2009/6936, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4497 E.  ,  2009/6936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, İnegöl İcra Müdürlüğü’nün 2008/1579 Esas sayılı dosyasında yapılan 11.04.2008 günlü hacze konu menkullerin davacıya ait olduğunu, faturalarının bulunduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir

Davalı (alacaklı) vekili, haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapıldığını, hacizden iki ay sonra yapılan tebligat işlemi sırasında borçlu şirket ortağı Levent’in hazır bulunmasının buradaki faaliyetlerine devam ettiklerini gösterdiğini, diğer ortak ...’in ise iş yerini davacıya devreden kişi olduğunu, devirle ilgili gerekli ilanların yaptırılmadığını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre; “mahcuzlara ilişkin sunulan fatura dip koçanlarında faturaların birbirini sıralı olarak takip ettiği anlaşılmışsa da;bunların her zaman düzenlenebilen belgelerden olduğu, haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapıldığı, haciz mahallinde borçlu şirket tarafından oto yıkama ve yağlama işi nedeni ile 3. kişiler adına kesilmiş faturaların ele geçirildiği, böylece bu yerde borçlunun faaliyetini sürdürdüğünün anlaşıldığı, borçlu ve üçüncü kişi arasında yapılan devrin danışıklı olduğu ” gerekçesi ile davacının istihkak talebinin reddine karar verilmiş;hüküm, davacı (üçüncü kişi) tarafından temyiz edilmiştir.

Dava üçüncü kişi tarafından İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açılan “istihkak” davası niteliğindedir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı (üçüncü kişi) ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 132.90.TL. fazla alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişi'ye geri verilmesine 27/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16361, Karar No: 2012/38009, Tarih: 12.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16361 E.  ,  2012/38009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bırakılmış deniz kenarındaki yere iskele ve diğer yapıları yapmaktan açılan davada; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek, keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanıkların iskele ve diğer yapıları yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapının belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre Kıyı Kanunu uyarınca sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1159, Karar No: 2018/5799, Tarih: 09.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1159 E.  ,  2018/5799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Borçlu şirkete ait ticari defterlerin kayıp olması nedeniyle, zabıta marifetiyle temin edilemediği, bilançolar değerlendirilerek düzenlenen bilirkişi raporuna göre borçlu şirketin iflas koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28122, Karar No: 2013/20822, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28122 E.  ,  2013/20822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı,insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasının bağlı olduğu sosyal güvenlik sisteminden yetim maaşını alabilmek için 03.12.2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10994, Karar No: 2014/20760, Tarih: 11.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10994 E.  ,  2014/20760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2011/38-2012/351

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak bedel tespit edilmişse de, alınan rapor inandırıcı değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın Aziziye caddesine cepheli olduğu ve Belediye Başkanlığı yazısına göre de bu caddenin emlak vergisine esas metrekare birim değeri dava tarihi itibari ile 415,00 TL. olduğu göz önüne alındığında taşınmazın metrekaresine 100,00 TL. değer biçen bilirkişi raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Arsa niteliğindeki taşınmaza ecrimisil belirlenirken taşınmazın bulunduğu bölgede benzer taşınmazların ne şekilde kullanıldığı, kira gelirine ilişkin var ise emsal kira sözleşmeleri de getirtilerek elde edilecek kiranın somut bulgularla tesbit edilmesi gerektiğinden, davacı tarafa, emsal kira sözleşmelerini ibraz etmesi için süre verilerek, sonucta, ibrazı halinde bu sözleşmelere göre ecrimisil belirlenmesi, ibraz edilememesi halinde ise ecrimisil talebi yönünden davanın reddedilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3973, Karar No: 2021/338, Tarih: 27.01.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/3973 E.  ,  2021/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Dava dilekçesindeki açıklamaya göre davanın, 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen 3402 sayılı Kanunun Ek 4. maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosuna itiraza ilişkin olduğu, davacı vekilinin taşınmazın tarım arazisi olduğu ve fidanlar dikildiğini belirterek, tespitin iptali ile 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığının ve müvekkilinin kullanımında olduğunun belirtilmesi talebi ile dava açtığı belirtilerek Mahkemece davalı ... yönünden davanın husumet nedeni ile reddine, çekişmeli taşınmazın tahdit haritasındaki konumunun kesin olarak saptanması ve eylemli orman olup olmadığının belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda ... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, Orman İdaresi ve Hazine yönünden davanın kabulüne, davaya konu taşınmazın "çalılık" olarak yapılan tespitin iptaline, taşınmazın Hazine adına 2/B niteliği ile kayıt ve tesciline, niteliğinin "bahçe" olduğunun tespitine, kullanıcı olarak beyanlar hanesine davacı ...'nun kullanıcı olarak şerh verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar Orman İdaresi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davaya konu taşınmazın tamamının P. IX numaralı 2/B parseli içinde kaldığı, 1970'li yıllardan beri davacının annesi tarafından ekilip biçilerek tarla olarak kullanıldığı, annesinin vefatından sonra da davacı tarafından meyve ağaçları dikilerek kullanımın sürdürüldüğü, bilirkişi raporuna göre üzerinde orman ağacı kök ve kalıntılarının olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; yörede 2010 yılında kullanım kadastrosu yapılmış, çekişmeli taşınmazın çalılık vasfında olduğu belirlenerek düzenlenen kadastro tutanağında beyanlar hanesine eylemli orman şerhi yazılmış, davacı ... taşınmazın çalılık olmadığını, tarım arazisi olduğunu ve kendi kullanımında olduğunu ileri sürmüştür. Uzman orman ve fen bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahditi ve 2/B madde çalışmasına dair haritaların uygulanması neticesinde taşınmazın PIX numaralı 2B alanı içinde kaldığı belirlenmiştir. Dolayısıyla davaya konu uyuşmazlık taşınmazın kullanım kadastrosu tarihindeki niteliği ile ilgilidir. Oysa Mahkemece, taşınmazın keşif tarihindeki niteliği ile mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulmuştur. Halbuki 2010 yılın ait uydu fotoğrafları ile varsa ortofoto haritaları getirtilerek taşınmazın kullanım kadastrosu tarihindeki niteliği belirlenmelidir.

Bu amaçla, Mahkemece, 2010 tarihli uydu fotoğrafları ve varsa ortofoto haritaları getirtilip; bir fen ve bir orman bilirkişi ile keşif yapılarak getirtilen fotoğraf ve haritalar çekişmeli taşınmaza uygulanarak kadastro tarihindeki niteliği belirlenmeli, taşınmazın o tarihte üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşları vb.) ayrıntılı olarak belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki, varsa orman ağaçlarının sayısı, yaşı, cinsi, taşınmaz üzerinde toplu veya dağınık olarak bulunup bulunmadıkları, orman ağaçları taşınmaz üzerinde toplu halde bulunuyor ise o bölüm fen bilirkişi raporunda ayrıca gösterir ve çekişmeli taşınmazın tesbit tarihi itibariyle çalılık ve eylemli orman niteliğindeki yerlerden olup olmadığını açıklar ayrıntılı rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13188, Karar No: 2012/29720, Tarih: 04.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13188 E.  ,  2012/29720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele, şezlong, bar, yeşil alan yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı getirtilerek gerektiğinde refakate inaşat bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapıların Belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve kıyı Kanunu'nu 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunu tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.