muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7746, Karar No: 2010/8993, Tarih: 20.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7746 E.  ,  2010/8993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAŞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı,  125 ve 127 parsel sayılı taşınmazların kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, tescile tabi olmayan alanlar olduğunu ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan bölümünün tapu kaydının iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasa’nın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12/son maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,  davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava ve birleşen dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan iptal, sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 127 kadastro tespitinin tapu kaydına istinaden yapıldığı ve 12.04.1976 tarihinde tescil edildiği, tutanakta tespit ve kesinleşme tarihi bulunmadığı, 125 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin ise yine tapu kaydına istinaden yapıldığı ve 18.12.1973 tarihinde kesinleştiği eldeki davanın 9.6.2005 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi  ile 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12.maddesinin üçüncü fıkrasına "Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır." cümlesi ve aynı Yasanın 3.maddesi ile de 3402 Sayılı Yasaya "Bu Kanunun 12.maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf  dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihada göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı nedeniyle davayı kaybederse, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Ancak, hemen belirtilmelidir ki, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf  dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihada göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı nedeniyle davayı kaybederse, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yargısal uygulamada da kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı)  Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Hazinenin davasında haklı olup olmadığını belirlemek amacıyla dava konusu taşınmazın 3621 Sayılı Yasa  uyarınca kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanmasında  zorunluluk vardır. Oysa, 21.12.2006 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen rapordan da anlaşılacağı üzere yalnızca daha önce idarece tespit edilen kıyı kenar çizgisinin esas alındığı; usulüne ve yasal düzenlemelere 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun bir kıyı kenar çizgisinin belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar karşısında, taşınmazın belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalması halinde davacı Hazine’nin dava tarihinde davasında haklı olacağı dikkate alındığında ve yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa nedeniyle haksız duruma düştüğü gözetildiğinde davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Öyle ise, kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazın tutanağında belirtilen tapu kaydının ilk tesisinden itibaren getirtilerek, bir tescil ilamına dayalı olup- olmadığının saptanması, tescil ilamına dayanıyor ise ve anılan tescil ilamında Hazine taraf ise, ilamın Hazineyi bağlayacağının gözetilmesi ve tescil ilamının dayanağı haritanın uygulanması, uygulama neticesinde  harita kapsamı içinde kalıyor ise, davacı Hazinenin dava tarihinde davasında haklı  olmayacağı ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulacağı, yok eğer bir  tescil ilamı bulunmuyor ve taşınmazın tamamı veya bir kısmı tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kalıyor ise, davacı Hazinenin davasında haklı olduğu ve yargılama giderleriyle avukatlık ücretinden sorumlu tutulmayacağı, aksine diğer tarafın sorumlu olacağı gözetilmek ve tarafların  haklılık durumları da dikkate alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8831, Karar No: 2020/12540, Tarih: 11.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8831 E.  ,  2020/12540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, elektrik tellerine engel olan ağaçların kesilmesi nedeniyle görevinden ötürü suça konu ağaçları kestiren ve olay tarihinde Kızılaliler Köyü azası olan sanık hakkında, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden soruşturma izni alınması gerektiği gözetilmeden, genel hükümlere göre açılan davaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14751, Karar No: 2015/15835, Tarih: 21.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/14751 E.  ,  2015/15835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “tespite esas vergi kaydının değişebilir sınırlı olup miktarı ile geçerli olduğu, vergi kaydının çekişmeli taşınmaza ait olduğunun ihtilaf konusu olmadığı, vergi kaydına dayanan müdahil davacılar ile vergi kaydında adı geçen ... arasındaki ve tespit malikleri ile vergi kaydında adı geçen ... ve ... arasındaki akdi ya da irsi ilişkinin belirlenmediği, çekişmeli taşınmazdaki zilyetlik durumunun da yeterince araştırılmadığı açıklanarak; taraflar arasında bahsi geçen ceza dosyasındaki kararın kesinleşme şerhli örneğinin getirtilerek taraflarla ilgisinin kurulması, söz konusu kararın taşınmazdaki zilyetliğin iradi ya da gayri iradi terki konusunda yapılacak değerlendirmede dikkate alınması, mahallinde yeniden keşif yapılması, vergi kaydının ait olduğu bölümün sabit sınırdan başlanarak tespit edilmesi, vergi kaydına adı geçen kişiler ile davalı ve müdahil davacıların akdi ya da irsi ilişkinin araştırılması, çekişmeli taşınmazda kimin hangi tarihten beri zilyet olduğunun ve taşınmazdaki zilyetliğin kesintiye uğramasının iradi olup olmadığının belirlenmesi ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gereklerine” değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda müdahil davacılar ..., ... ve ...'ın davalarının kısmen kabulüne, çekişmeli 100 parsel sayılı taşınmazın 21.02.2014 havale tarihli fen bilirkişisi raporuna ekli 1 numaralı krokide (C) harfi ile gösterilen 13875 metrekare yüzölçümündeki kısmının aynı parsel numarası altında ve (A) harfi ile gösterilen 100.000 metrekare yüzölçümündeki kısmının dava konusu parselden ifraz edilerek adanın son parsel numarası verilmek suretiyle toplam 6 pay üzerinden 3 payının ... oğlu ... ..., 1 payının ... oğlu ..., 1 payının Hüseyin oğlu ..., 1 payının ... kızı ... (...) adlarına, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 753135 metrekarelik kısmın ise dava konusu parselden ifraz edilerek adanın son parsel numarası verilmek suretiyle davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili, davalılar ... ve ... vekili, müdahil davacılar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle taşınmaz edinme koşulların gerçekleşmediği, tespite esas vergi kaydında adı geçen ... müdahillerin dedesi olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle taşınmaz edinme koşulların müdahiller yararına gerçekleştiği, tespite esas vergi kaydının miktarı ile geçerli olduğu bu nedenle müdahillerin vergi kaydı miktarına ek olarak zilyetlikle de 100 dönüm yer kazanabilecekleri gerekçesiyle davalarının kısmen kabulüne karar verilmiş ise de;

yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli değildir. Mahkemece bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma gereklerinin eksiksiz yerine getirilmesi zaruridir. Hükmüne uyulan bozma ilamında; “taraflar arasında bahsi geçen ceza dosyasındaki kararın kesinleşme şerhli örneğinin getirtilerek taraflarla ilgisinin kurulması, söz konusu kararın taşınmazdaki zilyetliğin iradi ya da gayri iradi terki konusunda yapılacak değerlendirmede dikkate alınması, mahallinde yeniden keşif yapılarak çekişmeli taşınmazda kimin hangi tarihten beri zilyet olduğunun ve taşınmazdaki zilyetliğin kesintiye uğramasının iradi olup olmadığının belirlenmesi “ hususlarına işaret edilmesine rağmen, söz konusu ceza dosyası kararının (... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1974/105 Esas ve 1975/181 Karar sayılı ilamı) müdahillerle ilgisi olup olmadığı üzerinde durulmamış; müdahillerin taşınmazın bulunduğu köyden hangi tarihte ve hangi nedenle gittikleri, ceza dosyasındaki kan davasına neden olan adam öldürme olayı ile ilgilerinin bulunup bulunmadığı, varsa köyü terk nedenlerinin kan davası olup olmadığı, köyü terk ettikten sonra taşınmaz üzerindeki zilyetliklerini kiralama ya da başka bir şekilde devam ettirip ettirmedikleri, davalıların taşınmazın bulunduğu köye hangi tarihte geldikleri, taşınmazdaki zilyetliklerinin ne zaman ve ne şekilde başladığı, adam öldürme ve kan davası olayı ile ilgilerinin bulunup bulunmadığı, köyü ne zaman terk ettikleri ve terk nedenlerinin ne olduğu hususlarında yeterli ve ikna edici araştırma yapılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez

. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez. O halde; yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, daha önce dinlenen yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri ile fen ve ziraat mühendisi bilirkişiler hazır olduğu halde yeniden yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın öncesi, kimden kime intikal ettiği, müdahillerin taşınmazın bulunduğu köyden hangi tarihte ve hangi nedenle gittikleri, ceza mahkemesi kararı okunarak kan davasına neden olan adam öldürme olayı ile müdahillerin ilgisinin olup olmadığı, varsa köyü terk nedenlerinin kan davası olup olmadığı, köyü terk ettikten sonra taşınmaz üzerindeki zilyetliklerini kiralama ya da başka bir şekilde devam ettirip ettirmedikleri, davalıların taşınmazın bulunduğu köye hangi tarihte geldikleri, taşınmazdaki zilyetliklerinin ne zaman ve ne şekilde başladığı, adam öldürme ve kan davası olayı ile ilgilerinin bulunup bulunmadığı, köyü ne zaman terk ettikleri ve terk nedenlerinin ne olduğu, çekişmeli taşınmazda kimlerin, hangi nedenle, hangi dönemlerde, ne şekilde zilyet oldukları hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanların çelişmesi halinde yüzleştirme yapılarak, tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tespit bilirkişilerinin tamamı dinlenerek çelişkiler giderilmeye çalışılmalı, fen bilirkişinden keşfi takibe elverişli kayıt uygulamasını gösterir krokili, ziraatçı bilirkişiden ise çekişmeli taşınmazın niteliğini, ne kadar süredir kullanıldığı ya da kullanılmadığını irdeler şekilde, taşınmazın değişik yönlerden çekilecek fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece, uyulmakla taraflar açısından kazanılmış hak teşkil eden bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden ve eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsiz olup davacı Hazine vekili, davalılar Şevki ve ... vekili, müdahil davacılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3389, Karar No: 2019/6366, Tarih: 24.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3389 E.  ,  2019/6366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2018 tarih ve 2017/122 - 2018/296 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair

istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1810, Karar No: 2025/1144, Tarih: 27.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1810 E.  ,  2025/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2169 E., 2024/555 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/12 E., 2023/166 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Köyünde evveliyatı 747 parsel olan taşınmazdan, köy yerleşme planı yapılarak 142 adet arsa üretildiğini, bunların 2 adedinin köy tüzel kişiliği uhdesinde bırakıldığını, kalan 140 tanesinin vatandaşlara satıldığını, bu suretle ... Köyü 101 ada 7 parsel sayılı taşınmazın da davalıya devredildiğini, tüm bu işlemler ile ilgili olarak Millî Emlak Denetmeni tarafından inceleme yapıldığını, inceleme neticesinde 28.11.2006 tarihli ve 2006/11 sayılı raporunun düzenlendiğini, yapılan inceleme neticesinde, bu şahısların çok büyük bir kısmının hak sahipliği niteliklerine haiz olmadıkları gibi satın alan vatandaşlardan hiç birisinin 5 yıllık yasal süre içerisinde ev yapmadıklarının belirlendiğini, bu nedenle öncelikle köy muhtarlığı tarafından tapu iptali ve tescil davası açılması ve bulunduğu konuma göre kamu hizmetlerinde değerlendirilebilecek nitelikte bulunması nedeniyle önceki (mer'a) vasfının kazandırılabilmesi amacıyla planın iptali yoluna gidilmesi gerektiğinin bildirildiğini, konu hakkında İl Tarım Müdürlüğünün 26.12.2016 tarihli yazılarında; taşınmazın mahallinde mera teknik ekibince inceleme yapıldığını, vasfının hâlen mera olduğu eski vasfı olan meraya dönüştürülmesi yönünde Komisyon Kararı alındığı bildirilerek Komisyonca verilen kararın gereğinin yerine getirilmesi gerektiğinin bildirildiğini, konu hakkında Valilik Makamından alınan 22.12.2006 tarihli ve 5356 sayılı yazı ile ... Köyü 747 parselde kayıtlı 110.600,00 m² yüzölçümlü mera vasıflı taşınmaz malın 3367 sayılı Kanun uygulaması ile yapılan Köy Yerleşme Planının iptal edildiğinin bildirildiği, ... Köyü Tüzel Kişiliği tarafından Manisa İdare Mahkemesinin 2007/57 Esas sayılı dosyası ile Manisa İl Özel İdaresi aleyhine "... Köyü Köy Yerleşik Alanı Planının iptal edilmesine ilişkin 22.12.2016 tarihli ve 5555 sayılı işleminin" iptali ve yürütmenin durdurulması istemi ile dava açıldığını, Köy Yerleşik Planı ilan edilmek suretiyle 142 parçaya ayrılan ve şahıslara satışı yapılan 747 No.lu mera parselinin son durumu ile ilgili olarak yapılan incelemede söz konusu taşınmazın 142 parçaya ayrılmış bunun 118 tanesinin 23.01.1998 tarihinde 22 tanesinin de 25.04.2006 tarihinde köy tüzel kişiliğince şahıslara satılmak suretiyle adlarına tescillerinin yapıldığını, Uygulama Yönetmeliği'nin 5. maddesine uygun arsa seçimi yapılmadığı, plan yapılan parselin köye bitişik olmadığı gibi köye kuş uçuşu 1500 metre, mevcut yoldan gidilmesi hâlinde 5500 metre mesafede olduğunun da anlaşıldığını, köy yerleşik planın iptal edilmesi ile evveliyatı mera olan 142 parsa taşınmazın tekrar eski hâle dönüşmesinin gerektiğini, köy yerleşik planı iptal edildiğinden yani dayanak işlem yok olduğundan bu işleme bağlı işlemlerin de yok hükmünde olduğunu, bu nedenle söz konusu taşınmazın davalı adına olan kaydının iptali ile mera vasfı ile sınırlandırılarak özel sicile tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar ... köyü tüzel kişiliği ve ... vekili cevap dilekçesinde; 442 sayılı Köy Kanunu 7 Ek madde eklenmesi hakkındaki 20.05.1987 günlü 3367 sayılı Kanun ve Uygulama Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilen 18.10.1995 gün ve 42 No.lu Manisa Köy Yerleşme Alanı Tespit Komisyonu kararı ve onanması süreci sonucunda dava konusu taşınmazın müvekkili davalı adına tahsis ve tescil edildiğini, mevzuatın öngördüğü uygulama sürecinde herhangi bir aykırılık, eksiklik, yanlışlık görülmediğinden hak sahipliği edinildiğini, devlet birimlerinin etkin düzenleyici, güçlü titiz uygulama çalışmalarının bundan 12 yıl önce hayata geçirildiğini, tapu tahsisine ilişkin kimi aksaklıkların bina yapılmamasının 42 No.lu yerleşme alanı projesinin iptal gerekçesi yapılamayacağını, olsa olsa ilgilisinin hak sahipliğinin elinden alınmasını gerektireceğini, kaldı ki Manisa Belediye Başkanlığının Manisa İdare Mahkemesinin 2001/42 Esas, 2002/866 Karar sayılı açtığı iptal davası sonucunun beklenmesinin uygun olacağının Manisa Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünün 2762 sayılı yazılarıyla bildirmesi üzerine bina yapımına başlandığını, hak sahiplerinin ileride zarara uğramaması için devletin uyarıcı görevde bulunduğunu, hâl böyleyken taraflarına tebliğ edilen Manisa İl Özel İdaresinin 22.12.2006 günlü ve 12/382-5355 sayılı işlem yazılarında; soyut, belirsiz, temelsiz gerekçe öne sürülerek 42 No.lu yerleşme alanı planının iptal edildiğinin bildirildiğini, hak sahibi olarak bizzat temelsiz gerekçeye dayalı idare iptal işlemiyle ilintilendirilmeyi kabullenemediklerinden açılan davanın diğer davalı köy muhtarlığının açtığı Manisa İdare Mahkemesinin 2007/57 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirildiğini, hak sahipliği edinen müvekkili davalının 42 No.lu planın iptalini, gerektirecek şahsen hukuki sorumluluğu bulunmadığını, o itibarla edinilen hak sahipliğinin yitirilmesi sonucu doğuracak gelişmelerden ötürü, şahsen uğranılacak maddi ve manevi zararın davacı idareden tazmin ve tahsili yolunda mütalebe haklarını saklı tuttuklarını, 42 No.lu plan üzerine, beldeye ilişkin eleklendirme projesinin Manisa TEDAŞ tarafından 08.12.1997 gün ve 387 sayı ile onandığını, diğer bir kanalizasyon projesinin de 1998 yılında Manisa Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü tarafından gerçekleştirildiğini, aynı düzenlemede su şebeke projesinin tamamlandığını, öte yandan yerleşme alanının Manisa Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünce iskan alanı olarak hukuki ve teknik değerlendirme kapsamına alındığının bilindiğini, hâl böyleyken, belde üzerinde ve çevresinde oluşan değişikliklerin görmezden gelinerek, idari iptal işlemi tarihi sonrasında yaptırılan sözde inceleme ile davacı İdarece beldenin "eski vasfı meraya dönüştürülmesi kararı alındığı" açıklamasının hukuken değer taşımadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI