muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6800, Karar No: 2019/4748, Tarih: 09.04.2019

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde saat 21.30 sıralarında ölen ...'ın bir güvercin yakalamak için çatıya çıktığı ve yüksekten düştüğü, saat 21:50'de Gebze Fatih Devlet Hastanesine kaldırıldığı, acil serviste nöbetçi hekim olan Dr. ... tarafından ilk muayenesinin yapıldığı, çekilen grafilerinde nöbetçi hekim tarafından sol ön kol açık kırığı ve sol femur kırığı görüldüğünden, nöbetçi genel cerrahi uzmanı olan Dr. ...'na bilgi verildiği, onun da hastayı acil müşahede odasına aldırarak, kol ve bacaktaki kırıklar nedeniyle icapçı ortopedi uzmanının aranmasını istediği, acil servis hekiminin nöbetçi ortopedi uzmanı olan sanık Dr. ...'yı telefon ile bilgilendirdiği, ancak sanığın hastaneye gelemeyeceğini, hastanın bir üst merkeze sevk edilmesini söylediği, bunun üzerine hastanın bir ambulansla Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevk edildiği, hastanın yanında yakınları olmadığı için hastanenin röntgen teknisyeni ...'nun kendisine refakatçi olarak verildiği, ambulans şoförü olan tanık ...'in beyanlarına göre ölenin kalça ve kol röntgenleri çekilip genel cerrahi ve ortopedi uzmanları tarafından gözlemlenip hastada kalça kırığı olmadığı değerlendirilerek hastanın tedavisinin Gebze Fatih Devlet Hastanesi tarafından yapılabileceği gerekçesiyle Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesince geri gönderildiği, Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin ise belgelerinde, otomasyon sisteminde, acil polis defterinde, acil ortopedi ve genel cerrahi defterinde yapılan araştırmada hastanın kaydına rastlanmadığı, Gebze Fatih Devlet Hastanesine geri getirilen ölenin tekrar müşahade odasına alındığı, acil nöbetçi hekimi tarafından yeniden ortopedi uzmanı olan sanığın telefon ile bilgilendirildiği, onun da hastanın acil müşahade odasında tutulması gerektiğini belirterek hastaneye ancak sabahleyin geleceğini söylediği, müşahede odasında tansiyon ve vital bulgu takibi yapılırken durumu kötüleşen hastanın sabahleyin 08.10'da hayatını kaybettiği olayda; İstanbul Adli Tıp 1. İhtisas Dairesi ve Yüksek Sağlık Şurası tarafından düzenlenen raporlarda pelvis ve femur kırığı olan ölenin muayenesi için ortopedi konsültasyonu istenmesine rağmen ortopedi icapçı uzmanı olan sanığın hastayı muayene etmek için hastaneye gelmemesinin eksiklik olduğu hususunda, görüş birliğine varılarak, meydana gelen olayda sanığın kusurlu hareket ettiğini kabulde zorunluluk bulunmakla birlikte,sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağının kesin bir şekilde kurulamadığı, bu nedenle sanığın taksirle öldürme suçundan sorumlu tutulamayacağı, ancak bahsedilen raporlar ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine düşen görevleri yerine getirmediği ve eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 257/2 maddesi kapsamında “görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme gösterme” fiili olarak ortaya çıktığı anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı TCK'nın 257/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre TCK'nın 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, zamanaşımının durma süresi de gözetildiğinde, suç tarihi olan 16/06/2006 tarihinden itibaren 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar da bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 09.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3813, Karar No: 2023/10552, Tarih: 09.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3813 E.  ,  2023/10552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/245 Esas, 2023/185 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/206 Esas, 2021/368 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu ... ili, ... ilçesi, S. Çınarlı Mahallesi 2923 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davalı idare tarafından kamulaştırılmadığı hâlde, okul yapmak suretiyle fiilen el atıldığını belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile ecrimisilin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; "İlköğretim Alanı " olan taşınmazlara ilişkin hak, alacak ve borçlardan Büyükşehir ve İlçe Belediyelerinin sorumluluğunun esas olduğunu, davanın husumet yönünden reddedilerek ... Büyükşehir Belediyesi ve ... Belediyesine yönlendirilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmaz üzerinde Fatih İlkokulu/Ortaokulu yapıldığını, kullanım hakkının Milli Eğitim Bakanlığına ait olan taşınmaz ile ilgili davacılar tarafından herhangi bir uzlaşma başvurusunda bulunulmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının payına tekabül eden taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dava konusu taşınmazdaki davacı payının tapusunun iptali ile davalı kurum adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; fiili et atma tarihinin tespit edilmediğini, el atma tarihinin net bir şekilde belirlenip buna göre vekâlet ücretinin nispi veya maktu olarak belirlenmesi gerektiğini, ecrimisil talebinin reddi gerekirken kabulü yönünde hüküm verilmesinin hatalı olduğunu, taşınmazın batı tarafından dere hattının geçtiğini, DSİ görüşüne göre İSU tarafından yağmur suyu projesinin uygulanması gerektiğinin imar durumu belgesi üzerinde belirtildiğini ileri sürmelerine rağmen yerel mahkemenin eksik inceleme neticesinde hüküm kurduğunu, emsal taşınmazın özelliklerinin açık ve net olarak belirtilmediğinden çıkan bedelin gerçeği yansıtmadığını belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek, emsal karşılaştırılması yoluyla değerinin tespit edilmesinin, üzerinde Fatih İlköğretim Okulunun bulunması ve 10.08.1992 tarihinde el atıldığının bildirilmesi karşısında İlk Derece Mahkemesi kararı uygun bulunarak, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ile bedelinin ve ecrimisilin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde, dava konusu taşınmazın el atılan kısımlarının bedelleri ile ecrimisilin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının reddine, usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2256, Karar No: 2025/4328, Tarih: 27.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2256 E.  ,  2025/4328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 12.07.2023 tarihli ve 2020/1894 Esas, 2023/2108 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 12.07.2023 tarihli ve 2020/1894 Esas, 2023/2108 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25555, Karar No: 2013/10071, Tarih: 17.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25555 E.  ,  2013/10071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Kuzey ... girişi kentsel dönüşüm projesi çerçevesinde davalının kendisine daire vermesi karşılığında arsasını davalıya devrettiğini, kendisine bina, müştemilat ve ağaç bedeli olan 16.133.00.TL' nın ödenmesi gerekirken sadece enkaz bedelinin %10' u ile agaç bedeli toplamı olan 7.628.00.TL' nın ödendiğini, ödenmesi gereken 8.505.00.TL' nın tahsili amacıyla icra takibi yaptığını ancak davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek davalının vaki itirazının iptali ile %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, davacı adına tapu tahsis belgesi bulunması nedeniyle taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince enkaz bedelinin esas alınması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; Davacının 13.03.1988 tarihli tapu tahsis belgesine göre taşınmazın maliki olduğu, taşınmaz üzerine yapılan bina ve müştemilat ile ağaçların sahibi olduğu, davalı tarafından kamulaştırma işleminin daha sonradan yapıldığı, 5104 sayılı Yasa uyarınca yürürlüğe konulan yönetmelik kapsamında davaya konu taşınmaz ile ilgili düzenlenen 11.07.2005 tarihli 4377 sayılı kıymet takdir analiz raporundaki bina, müştemilat ve ağaç bedeli toplamı olan 16.133.00.TL' nın ödenmesi gerekirken enkaz bedelinin %10' u ile ağaç bedelinin toplamı olan 7.628.00.TL' nın ödendiği bakiye 8.505.00.TL' nın davacıya ödenmediği dosya kapsamı ile sabittir. O halde mahkemece, bakiye 8.505.00.TL' nın tahsili yönünde yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken yanlış gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11932, Karar No: 2014/15875, Tarih: 17.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11932 E.  ,  2014/15875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.02.2013 tarih ve 2011/465-2013/65 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.10.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin ''don'' rizikosuna karşı davalı şirketçe bitkisel ürün sigorta poliçesi kapsamında sigorta teminatı altına alındığını, 17,18,19 Mart 2010 tarihlerinde meydana gelen don olayı sebebiyle kayısı meyvelerinin zarar gördüğünü, davalının hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek, 44.800 TL’nin 17.03.2010 tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın oluştuğu iddia edilen 17-18-19 Mart 2010 tarihlerinde bölgenin çiçeklenme dönemi içinde olup, hasarın teminat kapsamı dışında kaldığını, davacının destekleme yardımı aldığını, bunun da davacının hasarın çiçeklenme döneminde meydana geldiğini ikrar mahiyetinde olduğunu, davacının hem destekleme yardımından yararlanıp hem de sigortadan zararının tazminini talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu zararın kayısı ağaçlarının çiçeklenme dönemini bitirip meyveye döndüğü dönemde meydana gelmesi nedeniyle sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı, 2010/418 sayılı 2010 yılında meydana gelen 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanun Kapsamı dışında kalan don afeti nedeni ile zarar gören çiftçilere telafi edici destek ödemesi yapılmasına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararı'nda ürünleri zarar gören çiftçiye dekar başına 150,00 TL don afeti desteği ödeneceğinin belirtildiği, haksız yere bu destekten faydalanan çiftçilerden yapılan ödemelerin 6183 sayılı Yasa uyarınca tahsil edileceğinin düzenlendiği, buna göre söz konusu ödemenin yersiz olduğunun anlaşılması durumunda devlet tarafından tahsil edileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 20.876,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.069,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13067, Karar No: 2017/4079, Tarih: 25.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13067 E.  ,  2017/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.04.2017 gün ve 2017/3610 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.04.2017 gün ve KYB. 2017/25082 sayılı ihbarnamesi ile;

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1 (beş kez), 168/2 (beş kez) ve 52/2 (beş kez). maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis, 1 yıl 9 ay hapis, üçer kez 1 yıl 6 ay hapis ile 2.000,00 Türk lirası, 6.000,00 Türk lirası, 6.000,00 Türk lirası, 10.000,00 Türk lirası ve 15.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2014 tarihli ve 2014/84 esas, 2014/230 sayılı kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11/11/2015 tarihli ve 2015/3942 esas, 2015/30802 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip kararın infazı aşamasında, hükümlünün uzlaşma yasasından yararlanma talebinin reddine ve infazın devamına ilişkin Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2017 tarihli ve 2014/84 esas, 2014/230 sayılı ek kararına yapılan itirazın reddine dair ilişkin Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/02/2017 tarihli, 2017/39 değişik iş sayılı kararının "02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile 5237 sayılı Kanun'un 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış ise de, 5237 sayılı Kanun'un 207. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve “uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suç ile birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesinde ki düzenleme karşısında, sanığın katılan.... dolandırıcılık suçu ile birlikte belgede sahtecilik suçunu işlediği anlaşıldığından, katılan ...ya yönelik dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamı dışında olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Hükümlü tarafından uzlaşma talebinde bulunulması üzerine, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/01/2017 tarihli ek kararıyla, hükümlünün yeni kanun ile birlikte uzlaşma kapsamına alınan dolandırıcılık suçu yanında uzlaşma kapsamı dışında kalan özel belgede sahtecilik suçunu da işlemiş olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 253/3-son cümle uyarınca uzlaşma yoluna gidilmesinin mümkün bulunmadığından bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de,