muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6291, Karar No: 2020/2306, Tarih: 18.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/6291 E.  ,  2020/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2014/240 esas 2016/406 karar sayılı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin 2017/303-2017/215 karar sayılı kararının süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin çiftçilik yaptığını, iş ilişkisi içinde olduğu hal komisyoncularının talep ve siparişleri üzerine ürün yetiştirip sattığını, iş merkezi ...'da bulunan tedarikçiler ile sipariş usulüne göre yıllardır Funly cinsi marul yetiştirdiğini, uzun senelerdir iş ilişkisi içinde olduğu dava dışı ... isimli tedarikçi ile 16/11/2013 tarihinde sözleşme yaparak 2013 yılı mahsulü olan tahmin edilen 106000 adet Funly cinsi kıvırcık marul satımı hususunda anlaşma yaptığını, sözleşmeye uyulmaması halinde tazminat ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini, bu doğrultuda davalıdan 106.000 adet funly cinsi marul fidesi satın aldığını, fideler büyüdüğünde marulların Funly olmadığının görüldüğünü, bunun üzerine ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2013/99 Değişik iş dosyasından tespit yaptırdığını, bilirkişi raporuna göre ürünlerin %94,74'ünün Funly cinsi olmadığının ve zararının 72.401,10-TL olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin zarara uğradığını beyanla, zararının ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davayı kabul etmediğini, davacının tek taraflı tespiti üzerine alınan bilirkişi raporunun fahiş olduğunu, ayrıca üçüncü şahıs ... ile yaptığı sözleşmeyi kabul etmediğini, bilirkişinin afaki değerlendirme yaptığını savunmuş, haksız davanın reddini istemiştir.

İlk derece yargılama makamınca, dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişi raporu tespit ve mütalaalarına da dayanılmak suretiyle davacının davasının kısmen kabulü ile davacının zararı olarak hesaplanan 9.893,82-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; davacı tarafın istinaf talebi, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince incelenerek; incelenen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Bu karar, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalıdan alınan toplam 106.000 adet marul fidesinin Funly cinsi olması gerekirken, yetiştikten sonra bu fidelerin Funly özelliği taşımamaları nedeniyle uğranılan zarar talebine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf incelemesi ile denetlenen ilk derece mahkemesi kararında dayanılan bilirkişi raporlarında hesaplanan davacı zararı hüküm altına alınmışsa da, gerek gerekçeli kararın ve gerekse bu kararın dayandırıldığı bilirkişi raporlarının incelenmesinde; hesaplama yapılırken dava konusu edilen ürünün yetiştirme maliyetlerinin gayrisafi gelirden çıkarılmak suretiyle net gelirin belirlenmesi yoluna gidildiği görülmüştür. Oysaki ürünü yetiştiren davacı çiftçinin dava yoluyla talep etmiş olduğu zararı sadece mahrum kalınan net gelir olmayıp, bu ürünün yetiştirme masraflarını da bu zararın içinde düşünmek gerekir. Zira davacı çiftçi ürünü yetiştirmiş ve bu masrafları gerçekleştirmiştir. Sadece net gelir üzerinden kabul cihetine gidilmesi gerçekleştirilen bu masrafların davacı çiftçi üzerinde bırakılması anlamına gelecektir. O halde, mahkemece yetişmiş ürünün bu hale gelmesi için harcanmış bulunulan üretim masrafları da gözetilerek bunun sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HMK'nın 373/2 maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 18/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22143, Karar No: 2013/16248, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/22143 E.  ,  2013/16248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine

başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS.madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda;sanık resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16.11.2009 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir

kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3204, Karar No: 2020/5020, Tarih: 13.10.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/3204 E.  ,  2020/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.10.2020 Salı günü saat 10.45'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, muris ...'nın davaya konu 1630 parsel sayılı taşınmazını mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde davalı gelinine satış göstererek temlik ettiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptaliyle mirasçılar adına tesciline; olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu, bedelini ödediğini belirtip davanın reddini savunmuş, eşi olan dahili davalı da benzer beyanlarda bulunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın davalıya temlikinin mirastan mal kaçırma amacıyla yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle tüm mirasçılar adına payları oranında tesciline ilişkin verilen karar, Dairece ‘…Somut olayda, davanın, murisin oğlu Memet dışındaki mirasçıları tarafından murisin gelini (Memet'in karısı) Safinaz aleyhine açıldığı; dava dışı mirasçı Memet'in, davaya dahil edilse bile, açılan davaya muvafakat göstermediği, böylece taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemeyeceği açıktır. Hal böyle olunca, muris ...'nın miras şirketine TMK'nın 640. maddesi uyarınca atanacak temsilci aracılığı ile yargılamanın sürdürülmesi gerekirken, davanın görülebilirlik koşulu göz ardı edilerek esas hakkında hüküm kurulması doğru değildir.’ gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan ...’nın 04.10.2012’de ölümü üzerine geriye mirasçı olarak davacı çocukları ...,...,...,...,...,...,.... ile ölü oğlu Kemal’den olma torunları Ökkeş, Gülcan, Murat, Kemal ile dava dışı oğlu ...’in kaldıkları, davalı ...’ın 1969 doğumlu olup dava dışı mirasçı ... ile evli olduğu, miras bırakanın 1630 parsel sayılı taşınmazını 11.10.2011 tarihinde davalı gelinine 2.000,00 TL bedel karşılığında devrettiği, çekişmeli taşınmazın dava tarihi itibarıyla değerinin 115.236,35 TL; temlik harici beş parça taşınmazın dava tarihi itibarıyla toplam değerlerinin ise 394.397,48 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanununun (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda miras bırakanın iradesini tespit etmek bakımından tanık ifadelerinin önemli olduğu kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, dinlenen tanık beyanları ve dosya içindeki bilgi ve belgelerden, miras bırakanın mal kaçırma kastını gösteren somut bir olgu bulunmadığı, davacılarla arasında bir husumet olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davacılar tarafından HMK'nın 190. ve TMK'nın 6. maddeleri uyarınca muvazaa iddiasının usulünce kanıtlanamadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Somut olaya gelince, dinlenen tanık beyanları ve dosya içindeki bilgi ve belgelerden, miras bırakanın mal kaçırma kastını gösteren somut bir olgu bulunmadığı, davacılarla arasında bir husumet olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; davacılar tarafından HMK'nın 190. ve TMK'nın 6. maddeleri uyarınca muvazaa iddiasının usulünce kanıtlanamadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1751, Karar No: 2024/3304, Tarih: 08.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1751 E.  ,  2024/3304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/409 E., 2022/943 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pazar(Rize) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/513 E., 2021/819 K.

Taraflar arasındaki tescil, tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kesin hüküm nedeniyle tescil davasının reddine, zamanaşımı nedeniyle tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, Rize ili, Ardeşen ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 10 ada 706 parsel sayılı taşınmazın maliki olduklarını, 10 ada 706 parsel ile 3 ada 3 parsel arasında kalan boşluğun tescil dışı bırakıldığını, ancak söz konusu alanın kendi tapularının içerisinde kaldığını, Pazar Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/172 Esas, 2008/320 Karar sayılı kararı ile dava konusu yerde kıyı kenar çizgisinin yeniden belirlendiğini, bu durumun yenilik doğurucu bir durum olduğunu ve bu vesile ile ellerinden alınan mülkiyet hakkının yeniden işlerlik kazanacağını, Pazar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/172 Esas, 2008/320 Karar sayılı kararı ile kıyı kenar çizgisinin yeniden belirlendiğini ve bu belirlemenin tescil harici bırakılan yer için de geçerli olduğunu, kıyı kenar çizgisinin yeniden belirlenmesiyle, tespit dışı bırakılan yerlerini geri alma hakları doğduğunu, bu suretle öncelikle eski tapunun uygulanarak, tespit dışı kalan kısmın adlarına tescili, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın var ise bedelinin tazmin edilmesi gerektiğini ileri sürerek, dava konusu yerin adlarına tesciline, olmadığı takdirde tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu yere ilişkin yapılan kadastro tespitine karşı Ardeşen Kadastro Mahkemesince yargılama yapıldığını ve verilen kararın 1994 tarihinde kesinleştiğini, kesinleşmiş kadastro tespitinin üzerinden 10 yıl geçmesi nedeniyle davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesini, davacı tarafın tazminat talebinin de haksız olduğunu, ayrıca tazminat talebi yönünden de 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, taşınmazın mahkeme kararı ile tescil edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararda, Ardeşen Kadastro Mahkemesinin 1992/10 Esas, 1994/1 karar sayılı kararının kesin hüküm teşkil ettiği ve bu kararın kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakılmasına ilişkin Ardeşen Kadastro Mahkemesinin 1992/10 Esas, 1994/1 Karar sayılı ilamının 08.04.1996 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafın 10 yıllık zamanaşımı süre içerisinde dava açmadığı, tazminat taleplerinin de zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Kaldırma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ilk kararda, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında açık çelişki oluştuğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 ncı maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Ardeşen Kadastro Mahkemesinin 1992/10 Esas, 1994/1 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın mahkeme kararı ile tescil harici bırakıldığı, kararın 08.04.1996 tarihinde kesinleştiği, kadastro mahkemesi ile eldeki dosyada, davanın taraflarının, konusunun ve talep sonucunun aynı olması nedeniyle, Ardeşen Kadastro Mahkemesi'nin 1992/10 Esas sayılı dosyasının, eldeki dava yönünden kesin hüküm teşkil ettiği gerekçesiyle kesin hüküm nedeniyle tescil talebinin reddine; dava konusu yerin tespit dışı bırakılmasına dair Ardeşen Kadastro Mahkemesi'nin 1992/10 Esas, 1994/1 Karar sayılı kararının 08.04.1996 tarihinde kesinleştiği, 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde dava açılmadığı gerekçesiyle zamanaşımı nedeniyle tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D. Kaldırma Kararı Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; gerekçenin hukuka uygun olmadığını, davanın tescil harici bırakılan yer ile ilgili olduğunu ve bu nedenle zamanaşımının uygulanmayacağını, tazminat konusunda köklü içtihadın değiştiğini ve tazminat hakkının 2007 yılında tanındığını, var olmayan bir hakkın kullanılmamasından dolayı davanın reddedildiğini, vekalet ücretinin hatalı olduğunu, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davacı taraftan alınan harca da itiraz ettiklerini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

F. Gerekçe ve Sonuç