muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8375, Karar No: 2019/1434, Tarih: 11.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8375 E.  ,  2019/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın yakalama müzekkeresi sonucu yakalanarak alınan ifadelerinde avukat taleplerinin olmadığını beyan ettikleri, buna rağmen yaş küçüklüğü sebebiyle yargılama sırasında atanan zorunlu müdafiilerinin 24/02/2015 tarihli duruşmaya katıldıkları ve suça sürüklenen çocukların yokluklarında ve müdafiilerinin yüzüne karşı verilen kararın da müdafiileri tarafından temyiz edildiği, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuklara tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla; 18 yaşını ikmal eden ve avukat istemediklerini beyan eden suça sürüklenen çocukların atanan müdafiilerden haberdar olmaması, zorunlu müdafiilerin, müdafiilik görevilerinin sona ermiş olması karşısında, gerekçeli kararın adı geçen suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’a usulüne uygun olarak tebliği ile, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve suça sürüklenen çocukların temyiz isteminde bulunması durumunda bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6379, Karar No: 2017/5156, Tarih: 04.12.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/6379 E.  ,  2017/5156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/359 esas, 2015/120 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 11/12/2015 tarihli ve 2015/1039 esas, 2015/730 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 21/12/2015 tarihli ve 2015/935 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir."5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanunun geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 09/11/2017 gün ve 94660652-105-34-8061-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21/12/2015 tarihli ve 2015/935 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3531, Karar No: 2025/2081, Tarih: 14.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3531 E.  ,  2025/2081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/149 E., 2019/88 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl davada; dava konusu taşınmazın davalıların murisi ... tarafından harici satış sözleşmesiyle 20.03.2003 tarihinde 5.000,00 dolar karşılığında müvekkiline satıldığını, müvekkilinin taşınmazdaki zilyetliğinin sözleşme tarihinden itibaren devam ettiğini, müvekkilinin taşınmaza diktiği elma ağaçlarının verim çağına geldiğini, murisin vefat etmeden önce taşınmazın devrini gerçekleştirmediğini, davalı mirasçıların da tapuyu devirden kaçındıklarını ve taşınmaz için izaleyi şüyu davası açtıklarını, bu dava nedeniyle tapuyu alma ümidinin kalmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, taşınmaz için ödenen bedelin denkleştirici adalet ilkesi gereğince dava tarihinde ulaştığı değerin şimdilik 5.000,00 TL’sinin, taşınmaza diktiği elma ağaçlarının değerinin şimdilik 3.000,00 TL’sinin davalılardan tahsilini istemiş; birleşen davada ise, asıl dava dosyasında yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde 21.402,40 TL taşınmaz bedeli, 35.275,00 TL ağaç bedeli alacağının bulunduğunun tespit edildiğini, Mahkemece toplam 8.000,00 TL alacak yönünden kabul kararı verildiğini belirterek, taşınmaz bedelinden bakiye 16.402,40 TL'nin dava tarihinden itibaren işlemiş yasal faiziyle, ağaç bedelinden bakiye 32.275,00 TL'nin rapor tarihinden itibaren işlemiş yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; sözleşme tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacının ibraz ettiği sözleşmeyi kabul etmediklerini, taşınmazın muris ...’in babası ... adına kayıtlı olduğunu, intikallerin yapılmadığını, murisin ancak kendi hissesi oranında satış yapabileceğini, imzanın murise ait olup olmadığının bilinmediğini, mirasçıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulamayacaklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ..., asıl ve birleşen davaya cevap vermemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.02.2016 tarihli kararıyla; taraflar arasında 20.03.2003 tarihinde harici sözleşme ile 5.000 Dolar bedel karşılığında taşınmazın satışı için anlaşma yapıldığı, tapulu taşınmazların harici satışlarının geçersiz olduğu, alıcının sebepsiz zenginleşme nedeniyle ödediği bedeli isteyebileceği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 5.000,00 TL satış bedeli, 3.000,00 TL ağaç bedeli olmak üzere toplam 8.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemenin 11.02.2016 tarihli kararıyla; taraflar arasında 20.03.2003 tarihinde harici sözleşme ile 5.000 Dolar bedel karşılığında taşınmazın satışı için anlaşma yapıldığı, tapulu taşınmazların harici satışlarının geçersiz olduğu, alıcının sebepsiz zenginleşme nedeniyle ödediği bedeli isteyebileceği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 5.000,00 TL satış bedeli, 3.000,00 TL ağaç bedeli olmak üzere toplam 8.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 11.02.2016 tarihli kararının süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece verilen 17.01.2018 tarihli ilamla; davalıların sair temyiz itirazları reddedilerek, temyize konu işbu alacak davasının açıldığı tarih itibariyle taşınmazın halen davacı tarafından kullanıldığı, davacı aleyhine davalıların sebepsiz zenginleşmedikleri nazara alınarak, davacının bu yönden davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığından bahisle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı görüldüğü gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında 20.03.2003 tarihinde harici sözleşme ile 5.000 dolar bedel karşılığında taşınmazın satışı için anlaşma yapıldığı, tapulu taşınmazların harici satışlarının geçersiz olduğu, alıcının sebepsiz zenginleşme nedeniyle ödediği bedeli denkleştirici adalet ilkesine göre isteyebileceğini, ağaçlar bakımından ise zilyetliğin halen davacıda olduğu gözönüne alınarak reddinin gerektiği gerekçesiyle; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, asıl dava yönünden 5.000,00 TL, birleşen dava yönünden 16.402,40 TL satış bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, ağaç bedeline ilişkin asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı ... mirasçıları olan dahili davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Dahili davalılar vekili; davacı tarafından tek dava açılmasına rağmen asıl ve birleşen dava bakımından hüküm kurulduğunu, davalılar tarafından iddia edilen sözleşmedeki imzaya itiraz edildiğini, sözleşme aslının davacı tarafından dosyaya sunulmadığını ve imza incelemesi yaptırılmadığını, davalıların yemin davetiyesine icabet etmedikleri gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilemeyeceğini, harici satışın yapıldığının iddia edildiği tarihten itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi dolduğunu, Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda dava konusu edilen miktarın güncel değerinin yüksek belirlendiğini, kök ve ek raporları arasındaki çelişkilerin giderilmediğini, davacının kullanımında olan taşınmazdan elde ettiği gelirin hükmedilen taşınmaz bedelinden düşülmediğini, hükmedilen bedelden müvekkilinin müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulamayacağını, davalıların ancak miras hisseleri oranında sorumlu tutulması gerektiğini, davacı tarafından tek dava açılmasına rağmen lehine iki ayrı vekalet ücretine hükmedildiğini, ret edilen kısımlar yönüyle tarafları lehine iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl ve birleşen davada geçersiz taşınmaz satım sözleşmesi nedeniyle ödenen bedelin sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

1. Mahkemece uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde ve yine o ilamda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verilmiş olduğu, bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşen kısımlar hakkında Mahkemece yeniden inceleme yapılmasına imkan bulunmadığı anlaşılmakla, dahili davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Davacı birleşen dava ile 32.275,00 TL değerindeki ağaç bedelinin tahsilini istemiş, Mahkemece ağaç bedeline ilişkin talep reddedilmiştir. Bu durumda, davalı ... lehine reddedilen 32.275,00 TL üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... mirasçıları vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... mirasçıları vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (12) numaralı bendinden sonra gelmek üzere, "Davalı kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden birleşen dava yönünden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan 3.873,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine" bendinin eklenmesine, bundan sonraki bentlerin buna göre teselsül ettirilmesine, bu şekilde hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8876, Karar No: 2018/5679, Tarih: 18.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8876 E.  ,  2018/5679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK 158/1-d, 43, 168/1, 52/2, 53/1,63 maddesi gereği mahkumiyet,

2-TCK. 204/1 ve 43, 53/1 ve 63 maddesi gereği mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Gebze 1., 2. ve 3. İcra Müdürlüklerinde haciz edilen araçların satışı ile ilgili ihale işlemlerinin yapıldığı, bu ihale işlemine sanık ...'nın da katıldığı ve ihaleleri kazandığı, ihaleyi alan kişinin araçla ilgili Maliye Bakanlığı’na motorlu taşıtlar vergisini ödeyeceği ve bu vergi tutarının aracın satış bedelinden karşılanacağı sebebi ile icra müdürlüklerince ihaleyi alana ödediği vergi tutarının iade edileceği yönündeki yasal düzenleme kapsamında, ihaleyi alan sanığın farklı zamanlarda aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında ihalelerini almış olduğu Gebze 1., 2. ve 3. İcra Müdürlüklerince takip edilen plakalı araçlara ait olduğunu söylediği Uluçınar Vergi Dairesince düzenlenmiş gibi görünen sahteliği ve aldatma yeteneği kriminal inceleme ve bilirkişi raporu ile sabit olan toplamı 68.156 TL lik 6 adet taşıtlar vergisi makbuzlarını ilgili icra dairelerine sunup toplam 68.156TL ‘nin İcra Dairelerince kendisine ödemesini sağladığı, sanığın zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik yaparal zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11073, Karar No: 2022/11937, Tarih: 14.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11073 E.  ,  2022/11937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması nedeniyle bozma yapıldığı halde, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda gerekli araştırmalar yapılmaması nedeniyle bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de tazminat bedeli yönünden hangi raporun hükme esas alındığı belirtilmeden hüküm kurularak infazda tereddüt yaratılmıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaza el atma tarihinin 1983 yılı öncesi olduğu dikkate alınarak taraflar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi,

3-Taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak, yeni tapu kayıtlarının oluştuğu gözetilmeden eski tapu kayıtlarına göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3426, Karar No: 2016/8612, Tarih: 23.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/3426 E.  ,  2016/8612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, toplam 85.864,70 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/09/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve eksikliğin ikmali açısından geri çevrilmesine karar verilen dava dosyası yeniden Dairemize gelmiş ve 10/02/2016 tarihinde esasa kaydedilmemiş olmakla dosya üzerinde yeniden yapılan inceleme sonucunda aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava 18.04.2008 tarihinde meslek hastalığı sonucu %20,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının ve eşinin maddi, manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı sigortalının maddi tazminat isteminin kabulüne, sigortalı ve eşinin manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı taraf vekilince temyiz edilmiştir

Somut olayda, davacıda mevcut sürekli iş göremezlik oranınnı yargılama sırasında alınan 20.09.2011 tarihli rapora göre %20 olarak belirlendiği, 10.06.2013 tarihinde kontrol edileceğinin öngörüldüğü, kontrol neticesinde düzenlenen 01.12.2015 tarihli rapora göre ise, iş göremezlik oranının artarak %31 olarak tespit edildiği ve 05.12.2017 tarihinde kontrol edileceğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği açıktır.

Yapılacak iş, sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının değişip değişmediğini yöntemince araştırıp, kesinleştirerek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davacının sürekli iş göremezlik oranının kontrol kayıtlı olduğu göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.