muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6309, Karar No: 2025/3125, Tarih: 24.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/6309 E.  ,  2025/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2515 E., 2021/1758 K.

SUÇLAR : Özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin yüzüne karşı verilip 06.10.2021 tarihinde tefhim edilen kararı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî sürede 13.10.2021 tarihli temyiz nedeni içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, sanık müdafine gerekçeli kararın 31.10.2021 tarihinde elektronik yolla tebliğ edildiği, gerekçeli kararda ya da sanık müdafine yapılan tebligatta, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre sanık müdafine yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle süre tutum dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1847, Karar No: 2011/5065, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1847 E.  ,  2011/5065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davalarının düşmesine, sanıkların reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan ise beraatlerine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.01.2006 gün ve 2005/38 Esas, 2006/3 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın tehdit eyleminin ...’a yönelik işlendiği ve katılan ...’ın bu suça yönelik hükmü temyiz yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi sanıklar ... ve ... hakkında reşit olmayan mağdureyle rızası ile cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanıklara isnat edilen reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarına ilişkin 765 sayılı TCK.nun 416/3 ve 430/2. maddelerinde öngürülen cezalarının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli dava zamanaşımına tâbi bulunup beraat eden ve hakkında düşme kararı verilen sanıkların mahkeme sorgusunun yapıldığı 23.06.2005 ve 26.04.2005'ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3956, Karar No: 2017/6569, Tarih: 19.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3956 E.  ,  2017/6569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kanuni gerektirici nedenler ile temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı ...Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının 01/02/2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, destek yoksun kalma tazminatına yönelik istemlerin reddine, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, 2.500,00 TL cenaze giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından iş kazasının meydana gelişinde davacılar murisinin % 30 oranında kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır.

İş kazasının meydana geldiği ve sigortalının vefat ettiği tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı yasada işverenlerin iş kazasından dolayı sorumlulukları arasında kazalının yakınlarına karşı cenaze ve defin giderlerinin de bulunduğuna dair bir düzenleme yoktur. 506 sayılı yasanın 103. maddesi gereğince cenaze giderlerinden Kurumun sorumlu olduğu kabul edilmiştir.

Buna göre, yerel mahkemece davalılar tarafından davacılar lehine cenaze gideri ödenmesine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6581, Karar No: 2024/7788, Tarih: 26.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6581 E.  ,  2024/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/534 E., 2023/580 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/446 Esas, 2022/568 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2023/534 Esas, 2023/580 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 82/1-g maddesi kapsamında kaldığından bahisle suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

2. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın aşamalardaki öze ilişkin farklılık göstermeyen savunmasına göre; olayda kullandığı ve atışa hazır halde bulunan tabancanın, ölenin yakalama işlemi sırasında direnmesi sebebiyle, ölenin omzuna vurması üzerine peş peşe ateş aldığını belirtilmesi karşısında, suçta kullanılan tabancanın Jandarma Kriminal Daire Başkanlığına gönderilerek, savunma uyarınca ve tabancanın düşme çarpma sonucu peş peşe ateş alıp almayacağı, tetiğe ne kadar basınç uygulanması halinde silahın ateş aldığı ve tetiğe tek basımda iki merminin ateşlenmesinin mümkün olup olmadığı hususlarında rapor aldırılarak karar verilmesi yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Dosya kapsamı, 30.11.2021 tarihli olay tutanağı içeriği, dosya içeriğinde mevcut görüntü kayıtları ve taraf ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde, Kadiköy İlçe Emniyet Müdürlüğüne bağlı Motorize Timler Amirliğinde görevli ekip amiri olan polis memuru sanık ... ve yanında ekip arkadaşları var iken; yol üzerinde ölenin kullanımında olan beyaz renkte aracı şüpheli görmeleri üzerine, dur ihtarında bulundukları, ancak; ölenin ihtara uymayarak, daha sonra üzerinden çokça sayıda uyuşturucu elde edilen arkadaşı ... ile kaçmaya başladığı, yaşanan sıcak takip sonucunda, olayın gerçekleştiği bölgede ölenin arabasının yakalandığı, önce camları siyah filmle kaplı olan aracından ikaza rağmen inmediği, akabinde tanık polis memuru İrfan tarafından kapının açılarak, maktulün dışarı çıkartıldığı, kelepçe marifetiyle derdest edildiği anda sanık ve tanık polis memuruna karşı sözlü ve fiziksel olarak direndiği ve akabinde eylemin gerçekleştiği anlaşılan olayda; olayın başından itibaren üzerinde uyuşturucu ve uyarıcı madde bulunması sebebiyle, yakalanmamak için sanık ve ekibine yönelik süregelen davranışlarla, fiziksel ve sözel olarak direnen ölenin eylemleri göz önünde bulundurulduğunda, sanık ve tanık İrfan'ın ifadeleri yeniden alınarak fiziksel ve sözlü direnmenin içeriği tereddütsüz tespit edilip sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmasında zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.04.2023 tarihli ve 2023/534 Esas, 2023/580 Karar sayılı kararının eksik inceleme ve haksız tahrik hükmünün değerlendirilmesi gereği yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12692, Karar No: 2015/39321, Tarih: 08.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/12692 E.  ,  2015/39321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanıklar... ve... ile savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Hükmedilen ceza süresine göre, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin REDDİNE,

Sanık ... hakkında yağma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinin, 168. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanıklar ... ile sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8271, Karar No: 2013/12281, Tarih: 05.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8271 E.  ,  2013/12281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek, sahte belge kullanmak

HÜKÜM : Sahte belge kullanmak suçundan: Beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre, temyiz itirazlarının "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan kurulan mahkumiyet ve "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu anlaşıldığından bu hükümlere hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1- Sanığın ortağı ve şirket müdürü olduğu Oba-Pet Petrol Ürünleri Paz. İnş. Taah. Hafr. Nakl. Elekt. Tem. Gıd. Tur. San. Tic. Ltd. Şirketi namına gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın 2006 takvim yılında Mak. İç ve Dış Dicaret Ltd. Şti. adına 4 adet sahte fatura düzenleyip komisyon karşılığı sattığının iddia olunması, sanığın şirketin yetkili müdürü olmasına rağmen işleri yürüten kişilerin farklı olduğunu, faturalardan haberdar olmadığını savunması, söz konusu şirketin bilinen adreslerinde bulunamaması, tanınmaması, faaliyette olduğuna dair hiçbir verinin bulunmaması, 9-10 iş kolunda faaliyette bulunduğuna dair ticaret kaydı bulunmasına rağmen hiçbir işçi çalıştırmaması, mal varlığının bulunmaması, mükellefiyet kaydının 31.07.2004 tarihinde re'sen kapatılmış olması, 2006 takvim yılında hiçbir beyannamenin ve Bs-Formu ile bildiriminin verilmemiş olması, vergi suçu raporu ile ekindeki vergi tekniği raporlarında mükellef şirketin sadece sahte fatura düzenlemek amacıyla kurulduğunun ifade edilmesi, suç tarihinde miktarı 283.008,00 TL tutarında anılan şirket için dört adet fatura düzenlenmesi karşısında suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu ve sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden adına fatura düzenlenen şirketle ilgili karşıt incelemenin henüz bitirilemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi,

2- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan hükme yönelik diğer temyiz itirazlarının reddine ancak, suçun niteliği gereği giderilmesi gereken bir zararın bulunmaması ve hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine dair gerekçe gözetildiğinde, ertelemeye ilişkin hükümlere göre lehe sonuçlar içeren 5271 sayılı CMK'nun 231/5. vd. maddelerinde gösterilen objektif ve sübjektif şartlar irdelenip sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17734, Karar No: 2015/18398, Tarih: 14.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/17734 E.  ,  2015/18398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, .... İli .... İlçesi ... Köyü 2351 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmazın dava tarihi (07.07.2011) itibariyle belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, denize mesafesi, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlıklarından,

2-Dava konusu taşınmazın 07.07.2011 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu taşınmaza emsal alınan 101 ada 13 parsel sayılı taşınmazın geri çevirme sonrası gönderilen tapu kaydındaki yüzölçümü ile satış akit tablosundaki yüzölçümünün çelişkili olduğu anlaşılmış olup, bu çelikinin belediye başkanlığı ve tapu müdürlüğünden sorulmak suretiyle giderilmesinden,

./..

2015/17734-18398 -2-

4-Dava konusu taşınmaz ve emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen taşınmazın (bağlı bulunduğu cadde veya sokak dikkate alınarak) 2011 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve tutanakların dosyaya konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2448, Karar No: 2019/1835, Tarih: 18.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/2448 E.  ,  2019/1835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 53, 58/9, 62,

63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına yönelik

hükme yapılan istinaf başvurusu esastan ret ve

düzeltilerek esastan ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin CMK'nın 299. maddesi gereğince yasal şartları oluşmadığından ve takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, suç tarihinin gerekçeli karar başlığında sanık ... için "22.07.2016" ve sanık ... bakımından "03.11.2016" yerine "15.07.2016" olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların çocuklarını FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı okula göndermelerinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenmekle;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, suç tarihinin gerekçeli karar başlığında Sanık ... bakımından "03.11.2016" yerine "15.07.2016" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası kabul edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.