muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20111, Karar No: 2018/13733, Tarih: 06.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/20111 E.  ,  2018/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesi

KARAR

Hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, temyiz eden davalı asıl ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'ne verdiği 22.05.2018 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiğini bildirmiştir. Ne var ki anılan imzalı dilekçede kimlik tespiti yapılmamıştır. Mahkemece, temyizden feragat dilekçesinin davalı asıl ... tarafından verilip verilmediği hususundaki tereddütün giderilmesi ve tarafların bu sebeple oluşabilecek kayıplarının önlenmesi bakımından davalı asıl ...'nın anılan dilekçe nedeniyle usulüne uygun kimlik tespiti yapıldıktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2923, Karar No: 2018/18252, Tarih: 15.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/2923 E.  ,  2018/18252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Yeni ... Stadyumu inşaatında günlük 70,00 TL yevmiye, aylık 2.100,00 TL ücretle çalıştığını, yol ve yemek masraflarının işverence karşılandığını, iş akdinin işverence haklı neden olmaksızın ve ihbar önellerine uyulmadan sona erdirildiğini, müvekkilinin haftanın 7 günü 06 ila 18 saatleri arasında ve dini bayramlar haricindeki genel tatil günleri dahil olmak üzere fazla mesai yaparak çalıştığını ancak müvekkiline hak ettiği tazminat ve bir takım işçilik ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla ..., hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat Taah. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının müvekkili şirketin çalışanı olmadığını, diğer davalı şirkette çalıştığını, davacının ... gün ve saatlerine ilişkin iddialarının kış mevsimi şartları göz önüne alındığında hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, resmi tatilde veya hafta tatilinde ya da fazla mesai yapması halinde ücretinin bordrosunda gösterildiğini, davacının çalıştığı dönemde iflas erteleme kararı sebebiyle işyerindeki çalışmanın da en aza indirildiğini, normal işlerin dahi yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... Endüstriyel Tasarım Üretim ve Ticaret A.Ş. şirketi davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile taraf tanıklarının anlatımlarından, davacının davalı işyerinde kesintili şekilde ve her ay değişik miktarda olmak üzere çalıştığı ve çalıştığı gün sayısı kadar yevmiye aldığı anlaşılmaktadır. Bir başka anlatımla her ay, ayda 30 gün çalışmamakta, bazı aylarda ayın belirli günlerinde değişik miktarlı olmak üzere çalışmaktadır. Dosya arasında bulunan sigorta kayıtlarında da, her ay değişik gün sayılarında prim yatırıldığı görülmektedir. Ayrıca yine dosya arasında bulunan ve davacı işçinin imzasını taşıyan “işçi aylık hesap pusulası” başlıklı belgede yazılı olan ... gün sayıları ile ...’ya bildirilen prim gün sayıları miktarlarının birbiriyle uyumlu olduğu görülmektedir. Yine taraf tanık anlatımlarında da, davacının her ay, ayda 30 gün kesintisiz şekilde çalışmadığı ve davalı işyerinde sadece çalışılan gün için yevmiye verildiği ve çalışmadan hak edilen hafta tatili için yevmiye verilmediği anlaşılmaktadır.

Saptanan bu duruma göre mahkemece, ... kayıtlarında yer alan prim gün sayıları toplanıp ve bu prim gün sayılarına göre davacının almaya hak kazandığı hafta tatili gün sayısı belirlenip bu günler de prim gün sayısına eklenmek suretiyle hizmet süresinin tespiti ve talep edilen alacakların bu hizmet süresine göre hesaplanması yerine, her ay, ayda 30 gün kesintisiz ... yapıldığını kabulüne göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır.

3- Davacı işçinin hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Fazla ..., hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde ... düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri hesabında davacı tanık beyanlarına dayanılarak sonuca gidilmiştir. Ancak davalı tarafından davacı imzasını taşıyan ve sadece çalışılan günleri gösterir bir kısım puantaj kayıtları ibraz edilmiştir. Bu halde, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanılıp kazanılmadığının puantaj kaydı olan dönemler yönünden bu kayıtlara göre, olmayan dönemler için ise yukarıda belirtilen ... süreleri için tanık beyanlarına göre hesap edilmesi gerekirken, hesaplamanın tüm dönemler yönünden tanık beyanlarına dayanılarak yapılması ve ayrıca dini bayramlar için ücret talep edilmediği halde talep aşılarak bu günlerin de hesaba dahil edilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16791, Karar No: 2012/18334, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/16791 E.  ,  2012/18334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av....gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, icra takibine konu çekten dolayı borçlu olunmadığının ve davalının meşru hamil olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, ciro silsilesine göre müvekkilinin yetkili hamil olduğunu, müvekkilinin kötüniyetle çeki devraldığının davacı tarafından ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, TTK.nun 599.maddesi uyarınca davalı şirketin çeki devralırken davacının zararına hareket etme amacıyla kasten devraldığı ve kötüniyeti bulunduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

10/10/2006 tarih ve 26315 sayılı Resmî Gazetede Yayımlanan .... Ve Finansman Şirketlerinin Kuruluş Ve Faaliyet Esasları Hakkında Yönetmeliğin 22/2 hükmü uyarınca “Birinci fıkrada belirtilen hususlara ilave olarak faktoring şirketleri kambiyo senetlerine dayalı olsa bile, bir mal veya hizmet satışından doğmuş veya doğacak fatura veya benzeri belgelerle tevsik edilemeyen alacakları satın alamazlar veya tahsilini üstlenemezler.” Bu nedenle faktoring şirketlerinin alacakları bir kambiyo senedine dayansa dahi alacağın devri hükümlerine göre alacağı devralabileceklerinden TTK’nun 599’uncu maddesinden yararlanamazlar. Dolayısıyla mahkemece, yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde çekteki ciro silsilesi de gözetilip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, usul ve yasaya uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 900 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1435, Karar No: 2015/2457, Tarih: 11.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1435 E.  ,  2015/2457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/269869

MAHKEMESİ : Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2012

NUMARASI : 2009/561 (E) ve 2010/217 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 20.04.2010 tarihli kararla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulmasına, denetimli serbestlik tedbiri olarak da “5 ay süre ile takdiren 150 adet ağaç dikmesine” karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeden kesinleştiği, denetimli serbestlik müdürlüğünce usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen sanığın on gün içerisinde müdürlüğe müracaat etmediği, denetimli serbestlik müdürlüğünce kayıt kapatılarak dosyanın mahkemeye geri gönderildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması nedeniyle mahkemece hükmün açıklandığı anlaşılmaktadır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen kişi için uygulanacak denetimli serbestlik tedbirleri CMK'nın 231/8. maddesinde belirtilmiş, ancak kanun koyucu söz konusu maddede sayılanların dışında bir tedbire de karar verilebileceğini, bu konudaki takdirin hakime ait olduğunu belirtmiştir. Bu nedenle somut olayda sanık hakkında belirlenen 150 ağaç dikme yükümlülüğünün anılan madde kapsamında bulunduğu gözetilerek ve ağaçların temin edilmesiyle ilgili sanığa maddi bir külfet yüklenmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14993, Karar No: 2016/2996, Tarih: 14.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/14993 E.  ,  2016/2996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı,mirasbırakan babası ... 'ın maliki olduğu 1122 parsel sayılı taşınmazdaki payını davalı kızı ...'a tapuda satış göstermek suretiyle bağışladığını, yapılan işlemin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ile miras payı oranında adına tescili, olmadığı takdirde tazminat istemiş, 21.10.2013 tarihli dilekçesiyle ...’ı davaya dahil etmiş ve bu talebinden 09.12.2013 tarihli dilekçesiyle vazgeçmiştir.

Davalı, taşınmazın ölünceye kadar bakma aktinin ifası gereği devredildiğini, mirasbırakana ölünceye kadar kardeşleriyle birlikte dönüşümlü baktıklarını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakanın denkleştirme amacıyla hareket ettiği ve devrin ölünceye kadar bakma aktinin ifası gereği yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ... 'ın kayden paydaş olduğu dava konusu 1122 ve dava konusu edilmeyen 1167 parsel sayılı taşınmazlardaki payını 16.04.2002 tarihli ... noterliğinin ... yevmiye nolu ölünceye kadar bakma akdi ile çocukları davalı ..., ... ve dava dışı ..., ..., ...'a bıraktığı, 18.04.2002 tarihinde ise 1122 parsel sayılı taşınmazdaki 22232/66736 payından 11116/66736'ar payını kızları ... ve ...'e satış suretiyle devrettiği, ...'in de 12.06.2003 tarihinde payını ...'e temlik ettiği, dava konusu olmayan 1167 parsel sayılı taşınmazı da 28.07.2005 tarihinde çocukları ..., ... ve ...’a devrettiği anlaşılmıştır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706. Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilemeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olayda, davalı ... ve ...’e yapılan temlik işleminin satış olduğu diğer mirasçılara yapılan devir işlemlerinin ise belirlenmediği anlaşılmış olup yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere TMK 6. ve HMK. 190. maddeleri uyarınca herkes iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür.

Somut olayda, davalı ... ve ...’e yapılan temlik işleminin satış olduğu diğer mirasçılara yapılan devir işlemlerinin ise belirlenmediği anlaşılmış olup yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere TMK 6. ve HMK. 190. maddeleri uyarınca herkes iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür.

Hâl böyle olunca, yukarıdaki ilkeler uyarınca araştırma yapılması, tarafların varsa tanıklarının dinlenilmesi mirasbırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır, taşınmaz mallar ve hakların araştırılması, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmesi, her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınarak paylaştırma kastının bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması, gerektiğinde keşif yapılması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25347, Karar No: 2017/6027, Tarih: 21.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25347 E.  ,  2017/6027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A) Türkiye Halk Bankası A.Ş.'nin şikayeti hakkında yapılan incelemede,

İİK'nın 349/6. maddesinde şikayetçinin muayyen zamanda gelmemesi ve vekil de göndermezse şikayet hakkının düşeceğinin düzenlenmesi, 27/09/2013 tarihli 5. celseden itibaren birleşen dosyanın şikayetçisinin geçerli bir mazeret bildirmeksizin duruşmalara katılmaması, gerekçeli kararda birleşen Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesi'nin 2013/56 Esas numaralı dosyasında vaki şikayet hakkında düşme kararı verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

B) ... ve ... Tic. Ltd. Şti.'nin şikayeti hakkında yapılan incelemede, başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30561, Karar No: 2016/12379, Tarih: 24.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30561 E.  ,  2016/12379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraate dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay günü alkollü araç kullanan katılanın tehlikeli araç kullanması nedeniyle yaya olan sanık ile tartıştığı ve çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi neticesinde sanığın basit tıbbi müdahale ile katılanın ise sağ gözde görme kaybı oluşacak şekilde yaralandığının sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve dosya kapsamı ile anlaşılması karşısında, kavga nedeniyle meydana gelen yaralanma sonucundan sanığın sorumluluğunun bulunduğu gözetilmeden katılanın gözünde mevcut yaralanmasının bıçakla oluştuğu sabit olmasına rağmen mahkumiyeti yerine sanığın olay sırasında bıçak kullandığının tespit edilememesi ve taksir yada kasta dayalı kusurunun bulunmaması şeklindeki isabetsiz gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/5/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.