muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8651, Karar No: 2024/17154, Tarih: 20.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/8651 E.  ,  2024/17154 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/559 E., 2022/606 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmemesi, tanık ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanında suça konu ağaçları sanığın kestiğini gördüğünü söylemesine rağmen yargılama aşamasında yapılan keşifteki beyanında Suriyeli şahısların ağaçlarını kestiğini görmesi üzerine onlara sorunca sanığın talimatı ile kestiklerini zira onun işçisi olduklarını söylediklerini beyan ettiği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen inceleme dışı sanık Süleyman Alıç'ın ise savunmalarında Seyhan Yılmaz ile anlaşıp onun arazisindeki ağaçları Suriyelilere kestirdiğini, sanığın bu olayla ilgisi olmadığını söylediğinin anlaşılması karşısında; tanık ...'ın beyanlarındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16181, Karar No: 2017/9363, Tarih: 26.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/16181 E.  ,  2017/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın, 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ;

Sanığın 2005 takvim yılında KDV indiriminde kullandığı son faturanın 30.10.2005 tarihli olduğu, buna göre suç tarihinin 21.11.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanığın, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, mahkemece sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmadığı gerekçesiyle CMK 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi sebebiyle tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4102, Karar No: 2012/10832, Tarih: 20.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4102 E.  ,  2012/10832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K AR A R

Davalı Hazine temyiz dilekçesinde dava konusu yerin 2023 yılı Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından yapılan nazım imar planı içerisinde kaldığını ileri sürdüğünden hükme esas alınan teknik bilirkişi Etem Kalmuk’un 16.04.2010 tarihli rapor ve krokisinin fotokopileri eklenmek suretiyle krokide A harfiyle gösterilen 1848 ve 800 parseller arasında kalan taşınmazın hangi tarihte onaylanan nazım imar planı kapsamına alındığının Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve Sincan Belediye Başkanlığından sorulması buna ilişkin bilgi ile planın onaylı örneğinin Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Sincan Belediye Başkanlığından getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8607, Karar No: 2024/11308, Tarih: 20.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/8607 E.  ,  2024/11308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/261 -2020/341

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul.

Taraflar arasında trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... vekili ve davalı TRT Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 24.12.2011 tarihinde, davalı ...'ın sevk ve idaresinde bulunan ve mülkiyeti diğer davalı TRT Genel Müdürlüğüne ait olan aracın, müvekkiline çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini, kazanın oluşumunda araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, kaza sonucu müvekkilinin ciddi şekilde yaralandığını ve maluliyet kaybına uğradığını, bir kısım tedavi giderleri yapmak durumunda kaldığını, müvekkilinin ayrıca tedavi süreci ve maluliyet kaybına uğraması nedeniyle derin bir üzüntü ve endişe duyduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL iş gücü kaybı, 2.987,22 TL tedavi gideri ve 10.000,00 TL manevi tazminatın, kaza tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kazanın oluşumunda müvekkiline atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, kaza sonrası düzenlenen trafik kazası tespit tutanağını kabul etmediklerini, davacı asılın vücudunda meydana geldiği belirtilen yaralanma ve davacı asılın yaşı göz önünde tutulduğunda, davacının işgücü kaybına uğramasının olanaklı olmadığını, davacının tüm tedavi giderlerinin SGK Başkanlığı tarafından karşılandığını, davacı tarafça talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu ve açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı TRT Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; öncelikle usule ilişkin olarak, kazaya karışan sayılı araç sürücüsünün TRT Genel Müdürlüğü personeli olmadığını, araç sürücüsünün ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi Personeli olduğunu, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın aracın trafik sigorta poliçesini düzenleyen Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketine ihbarı gerektiğini, esasa ilişkin olarak ise davacı tarafça sunulan tedaviye ilişkin belgelerin yeterli ve inandırıcı olmadığını, davacının tedavi giderlerinin SGK Başkanlığı tarafından karşılanması gerektiğini, öte yandan davacı tarafın manevi tazminat isteminin fahiş olduğunu ve açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.05.2016 tarih, 2012/230-2016/216 sayılı kararı ile alınan bilirkişi raporları denetime elverişli kabul edilerek; "Davacı tarafın açmış olduğu maddi tazminat davasının KABULÜ ile,

1. Davacı tarafın talep etmiş olduğu 30.747.76 TL + 2.987.22 TL miktarın,

2. Davacı tarafın açmış olduğu manevi tazminat davasının KABULÜ ile, Davacı tarafın talep etmiş olduğu 10.000 TL miktarın,

3. kaza tarihi olan 24.12.2011 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan birlikte tahsiline" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı TRT Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 16.06.2020 tarihli, 2019/1021Esas ve 2020/1956 Karar sayılı kararı ile; davacı ...'ın yargılama sırasında 18.04.2016 tarihinde vefat ettiği halde mahkemece yargılamaya devam edilerek 03.05.2016 tarihinde karar verildiği, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 55 ve devamı maddeleri uyarınca "Taraflardan birinin ölümü hâlinde, mirasçılar mirası kabul veya reddetmemişse, bu hususta kanunla belirlenen süreler geçinceye kadar dava ertelenir. Bununla beraber hâkim, gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde, talep üzerine davayı takip için kayyım atanmasına karar verebilir şeklinde düzenleme yapılmış olup; bu hususta değerlendirme yapılmak üzere" hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, usul ve yasaya uygun bulunan Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, Yargıtay bozma ilamı gereğince muris ...'ın yasal mirasçılarını gösterir mirasçılık belgesi dosya içine alınarak mirasçısı olarak kızları ... ve ...'ün kaldığı, murisin mirasçılarından ...'ın İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.07.2016 tarih, 2016/1086 esas ve 2016/1116 karar sayılı kararı ile murisin mirasını kayıtsız ve şartsız reddettiği dikkate alınarak, karar başlığında yalnızca mirasçısı olarak davalı olarak Makbule yazılmak suretiyle; "1-Davacı tarafın açmış olduğu maddi tazminat davasının KABULÜ ile Davacı tarafın talep etmiş olduğu 30.747,76 TL + 2.987.22 TL miktarın, kaza tarihi olan 24.12.2011 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan birlikte alınarak, davacı tarafa VERİLMESİNE, ...

2-Davacı tarafın açmış olduğu manevi tazminat davasının KABULÜ ile, Davacı tarafın talep etmiş olduğu 10.000 TL miktarın, kaza tarihi olan 24.12.2011 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan birlikte alınarak, davacı tarafa VERİLMESİNE" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TRT Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TRT Genel Müdürlüğü vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TRT Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde; kazaya karışan aracın ruhsat sahibi ve malikinin müvekkil kurum olmadığını, yüklenici .... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi olduğunu, araç sürücüsü olan ...'ın da kurumlarının kadrolu personeli olmayıp, kaza tarihinde 2011-2014 yılları arası için imzalanan 14.02.2011 tarihli hizmet alımı sözleşmesine istinaden hizmet alımı yoluyla sözleşme imzalayan yüklenici ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi çalışanı olduğunu, ayrıca kazaya karışan aracın kaza tarihindeki trafik sigorta poliçesinin de ... tarafından tanzim edildiğini, davalı sürücüye % 100 kusur atfetildiğini, ... firması ile imzalanan hizmet alımı sözleşmesinin eki Teknik Şartname gereği sorumlulukları bulunmadığını, usulden bozma kararı verildiğini, mahkemece her ne kadar bozmaya uyma kararı doğrultusunda mirasçılar yönünden davaya devam edilmişse de esasa yönelik hukuka aykırılıkların tekrarlandığını, davacı tarafın manevi tazminat isteminin fahiş olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; kusur bilirkişiden alınan 13.07.2015 tarihli raporun eksik ve hatalı olduğunu, çarpmanın kaldırımda değil TRT Radyo Evi sınırları içerisinde yani yayanın bulunmaması gereken noktada gerçekleştiğini, tanıklardan ...'nın ifadesinde davalının davacıya çarpmadığının belirtildiğini, davacının %33,2 oranında iş gücü kaybına uğradığı ve iyileşmesinin 9 aya kadar uzayabileceği hususundaki belirlemede davacıya ait kazadan önce genel ve tam bütünlüğünü de içeren herhangi bir sağlık raporu bulunmadığını, kaza gerekçe gösterilerek davacıdaki işgücü kaybının müvekkiline yükletilmeye çalışıldığını, davacının kalan ömrünün hesaplanarak tazminata hükmedilmesinin hakkaniyete uygun olmadığını, davacı asıl ... yargılama devam etmekteyken vefat etmiş olduğundan hesap bilirkişi tarafından ileriye dönük yapılan hesaplamanın yeniden yapılması zorunluluğu doğduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin dışında kalan yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Uyuşmazlık, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

C. Gerekçe

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin dışında kalan yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Uyuşmazlık, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin meydana gelen trafik kazasında yaralanması nedeniyle davalıdan iş göremezlik tazminatı, manevi tazminat ve tedavi gideri talebinde bulunmuş, mahkemece maddi tazminat talebi açısından dosya kapsamında alınan hesap bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle davacı tarafın açmış olduğu maddi tazminat davasının kabulü ile 30.747.76 TL + 2.987.22 TL miktarın tahsiline karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; mahkemece karara esas alınan hesap bilirkişi raporuyla; PMF Yaşam Tablosuna göre, 01.03.1940 doğumlu ve olay tarihinde 72 yaşında olan davacının bakiye ömrünün 7 yıl 11 ay 28 gün olduğunun belirlendiği, muhtemel ömür sonu olarak 21.12.2019 tarihinin hesaplamaya esas alındığı ve bu şekilde 24.937,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı belirlendiği ancak davacı ...'ın yargılama sırasında 18.04.2016 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

Somut gerçeğin ortaya çıktığı hâllerde varsayıma dayalı hesaplama yapılamaz. Meydana gelen trafik kazası sonucu sürekli iş göremez durumda kalan davacının ancak ölüm tarihine kadar tazminata hak kazanabileceği gözetilerek, sürekli iş göremezlik tazminatının ölüm tarihine kadar olan kısmının dikkate alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalılara iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11215, Karar No: 2015/25007, Tarih: 06.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11215 E.  ,  2015/25007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18.07.2007 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK’dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan idare vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.