muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/35402, Karar No: 2015/9108, Tarih: 09.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/35402 E.  ,  2015/9108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu vekili icra mahkemesine 16.01.2014 tarihinde yaptığı başvurusunda, ödeme emrinin şirkete tebliğ edildiği sırada şirketi temsile yetkili Fatih Yaman'nın 8 günlük istirahat raporu olduğunu, 15.01.2014 tarihinde tebligatı öğrendiğini ileri sürerek, geçikmiş itirazının kabulüne karar verilmesini iştemiş, mahkemece geçikmiş itirazın kabulüne, itirazın kaldırılması talebinin reddine, takibin durdurulmasına karar verilmiştir.

İİK’nun 65. maddesinde; “Borçlu, kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir. Ancak borçlu, maninin kalktığı günden itibaren 3 gün içinde mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve müteakip fıkra için yapılacak duruşmaya taalluk eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur. İtiraz üzerine icra mahkemesi ancak gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre takibin talikini tensip edebilir. İcra mahkemesi tetkikatını evrak üzerinde yapar. Lüzumu halinde iki tarafı hemen davetle mazeretin kabule şayan olup olmadığına karar verir.” hükmünü yer verilmiştir. Buna göre, gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın yapılmış olmasıdır.

Somut olayda, borçlu şirket yapılan tebligat evrakı incelendiğinde şirket yetkilisinin tebliğ saatinde orada olup olmadığı hususunun araştırılmaması ve bu durumun tebligat mazbatasına tevsik edilmemesi nedeniyle tebliğ işleminin bu hali ile 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. ve 13. maddelerine aykırı yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın İİK'nun 65. maddesinde yer alan gecikmiş itiraz kurallarına göre değil, 7201 Sayılı Kanunun 32. maddesine göre çözümlenmesi gerekir.(HGK.nun 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258E. 1991/344K.)

Borçlunun şikayet dilekçesinde, gecikmiş itiraz deyimini kullanması, HMK’nun 33. maddesi uyarınca hukuki tavsifin hakime ait olması nedeniyle sonuca etkili olmayıp, başvuru bu hali ile 7201 sayılı yasanın 32. maddesine dayalı tebligat usulsüzlüğü şikayetidir. (Hukuk Genel Kurulu’nun 05.06.2001 tarih ve 1991/12-258 esas 1991/344 karar sayılı kararı)

O halde mahkemece, tebligatın usulsüzlüğüne yönelik şikayetin esası incelenerek sonucuna göre karar vermek gerekirken, başvurunun İİK'nun 65. maddesinde düzenlenen gecikmiş itiraz olarak nitelenip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, tebligatın usulsüzlüğüne yönelik şikayetin esası incelenerek sonucuna göre karar vermek gerekirken, başvurunun İİK'nun 65. maddesinde düzenlenen gecikmiş itiraz olarak nitelenip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3235, Karar No: 2019/11433, Tarih: 27.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3235 E.  ,  2019/11433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 337/a ve İİK 331/1 maddelerine aykırılık suçlarının kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; şikayete dayanak olan İnegöl 1. İcra Müdürlüğü’nün 2014/5375 Esas sayılı icra takip dosyasında borçlu şirketin ilamsız takibe süresinde itiraz ettiği, takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğu, buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın "düşmesine" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiyle, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1735, Karar No: 2010/16480, Tarih: 01.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/1735 E.  ,  2010/16480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın Beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Orman kadastrosu kesinleşmiş devlet ormanı olan suça konu yerde bulunan tesis niteliğindeki fıstık çamları ile zeytin ağaçlarının müsaderesine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus CMUK' nun 322. maddesi uyarınca yeniden yargılamayı gerektirmediğinden " suça konu yerde bulunan tesis niteliğindeki fıstık çamları ile zeytin ağaçlarının 6831 sayılı kanunun 93/4. maddesi uyarınca müsaderesine" denmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30551, Karar No: 2017/3705, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30551 E.  ,  2017/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinde sadece mahkumiyet kararının temyiz edildiği açıkça belirtildiğinden, mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Bozma ilamında belirtilen Ankara 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2011/351 esas 2011/288 karar sayılı dosyasının Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 31.10.2013 gün ve 2012/26550 esas 2013/15688 karar sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşıldığından anılan dosya hakkında bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanığın şikayet tarihi itibariyle temyiz dilekçesinde bildirdiği Şehit ... Sokak .... İş Merkezi İstanbul Caddesi No:3/.. Ulus adresinde ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür

iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354.

maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354.

maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21434, Karar No: 2015/336, Tarih: 20.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21434 E.  ,  2015/336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2013

NUMARASI : 2012/19-2013/316

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Kamulaştırmasız el atma davalarına Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerekir.Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihlerindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın ve emsal taşınmazın vergi değerleri 12,00 TL/m2 bildirildiği halde dava konusu taşınmazın m2 birim fiyatının emsal olarak alınan taşınmazdan % 50 daha fazla değerde olduğu kabul edilerek, dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle fazla değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11731, Karar No: 2008/2424, Tarih: 04.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11731 E.  ,  2008/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, adlarına eğitim ve öğretim borcu olarak tahakkuk ettirilen 60.895 YTL'nin 31.509,23 YTL'lik kısmından borçlu olmadığının tespiti ile fazladan ödenen 8.708,63 YTL'nin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı ... ... (...) için askeri lise dönemine ait harcamalardan personel ve amortisman giderleri ile ilgili masraflar düşüldükten sonra bu döneme ilişkin yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi yerinde olup sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan ve davacı ... ... (...) tarafından ... Harp Okuluna girerken ... olduğu ve Konya 4.Noterliğince 26526 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde "yetkili merciler veya mahkemelerce hakkında verilen herhangi bir ceza nedeniyle merci veya kurullarca ittihaz olunan karara istinaden okuldan çıkarılmam halinde Silahlı Kuvvetler adına askeri öğrenci olarak öğrenime başladığım tarihten ilişiğimin kesilmesine kadar Milli savunma Bakanlığınca zimmetime tazminat olarak tahakkuk ettirilecek tazminatı yiyecek (yemek pişirme ve su masrafı dahil), giyim-kuşam, öğrenci aylıkları, kitap, kırtasiye, vize, diploma, sınav ve benzeri harçlar, öğretim ve eğitimin gerektirdiği ulaşım hizmetleri, ilaç ve tedavi giderleri, barındırma (aydınlatma, ısıtma, temizlik, yakıt, yatı masrafları ve benzeri masraflar),askeri liseler hazırlık sınıfı yabancı dil eğitimi, afiş, amortisman, personel giderleri sarf tarihinden tahsil tarihine kadar geçen süre için hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte ayrıca hükme gerek kalmaksızın hazine emrine ödeyeceğimi şimdiden kabul eyler, yüklenirim." denilerek taahhüt altına girilmiştir.

Sözü edilen yüklenme senedinden de anlaşılacağı üzere 13.2.1992 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmiş bulunan Harp Okulu dönemine ait maliyet çizelgesinde yer ... personel ve amortisman giderinden de davacı sorumludur. Buna rağmen mahkemece davacının Harp Okulu dönemine ilişkin harcamalardan personel ve amortisman giderinden sorumlu olmadığı düşüncesiyle hazırlanan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davacının borçlu olduğu miktarın tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişiden yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda davacıyı Harp Okulu dönemine ait masraflar arasında yer ... personel ve amortisman giderinden de sorumlu tutmak suretiyle borçlu olduğu ve olmadığı miktarı tespit eden ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Mahkemece, bilirkişiden yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda davacıyı Harp Okulu dönemine ait masraflar arasında yer ... personel ve amortisman giderinden de sorumlu tutmak suretiyle borçlu olduğu ve olmadığı miktarı tespit eden ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2477, Karar No: 2010/3420, Tarih: 25.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2477 E.  ,  2010/3420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2009

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, davalı adına kayıtlı olan 82 parsel sayılı taşınmazın 129 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ve davalıya ait binanın da 48 m2’lik kısmının bu olan üzerinde bulunduğunu ileri sürüp, 129 m2’lik kısmın tapusunun iptali ile taşınmaz üzerindeki binanın yıkımını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın 50 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

“Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm yalnız Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 12.08.1985 tarihinde yapıldığı, hazine tarafından kadastro tespitine itiraz edilerek Tapulama Mahkemesine açılan dava sonucu 26.2.1993 tarihinde hükmen davalının maliki evveli adına tescil edildiği ve eldeki davanın 13.12.2007 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, nizalı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümü devletin hüküm ve tasarrufu altında ve kamu malı niteliğinde özel mülkiyete konu olamayacak (Anayasanın 43, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C maddesi gereğince) yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009 tarihinde kabul edilip, 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" ve 3. maddesi ile eklenen geçici 10. maddesinin "bu kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükümlerin gözetilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe

Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28.6.1960 tarih, 21/9 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır. Öte yandan, yürürlüğe

konulan hükümler kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan ve re'sen gözetilmesi gerektiğinden somut olayda, aleyhe bozma yasağı ilkesinin de uygulanma yeri bulunmadığı izahtan varestedir. Ayrıca, her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Dava tarihinde haklı olduğu halde davanın devamı sırasında yürürlüğe giren bir yasal düzenleme veya İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince haksız duruma düşen taraf yargılama giderleri ve avukatlık ücreti ile harçtan sorumlu tutulamayacağı aksine karşı tarafın sorumluluğuna gidileceğinde kuşku yoktur.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekir.

Öyleyse, davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9588, Karar No: 2024/2808, Tarih: 07.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9588 E.  ,  2024/2808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/331 Esas, 2023/132 Karar

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Sakarya ili, Karasu ilçesi, ... köyü 3337 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle Hazine tarafından açılan dava sonucu tapu kaydının iptal edildiğini uğranılan zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili yazılı cevap dilekçesinde özetle; Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60 ıncı maddesi uyarınca 1 ve 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini tapunun yolsuz biçimde oluştuğunu, tapusu iptal edilen bölümün tescil dışı bırakıldığını, davacının bayiine (satıcısına) karşı dava açması gerektiğini, Hazineye husumet yöneltilemeyeceğini, kıyıların özel mülkiyete konu teşkil etmediğini, Anayasa'nın 43, 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 33, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16 ncı maddelerine göre tapunun iptalinde kamu yararı bulunduğunu Hazineye kusur izafe edilemeyeceğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.11.2011 tarihli ve 2011/32 Esas, 2011/468 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda; çekişmeli 3337 sayılı parselin Hazine tarafından Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 1988/250 Esas sayılı dava sonunda, 28.077 m²lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapusunun iptaline karar verildiği, kararın 1994 yılında kesinleştiği, ancak henüz ilam infaz edilmeden taşınmazın 115.075 m² olarak 1991 yılında davacı ...'ye, 03.04.2008 yılında ise ilam infaz edildikten sonra davacı ...'a satıldığı, her ne kadar, davalı ... zamanaşımı savunmasında bulunmuş ise de terkin tarihine kadar davacının tapu maliki olması, bir kimsenin kendi adına kayıtlı taşınmaz bedeli için dava açmasına olanak bulunmaması ve zararın terkinle gerçekleştiği gözetildiğinde, zamanaşımının tapunun terkin tarihinden itibaren başlatılması gerektiği açık olup, terkin tarihi olan 25.03