muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4311, Karar No: 2017/5905, Tarih: 30.10.2017

O halde, çekişme konusu bu taşınmazlar yönünden, mirasbırakanın yapmış olduğu işlemde, 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığından, anılan taşınmazlar yönünden de davanın reddedilmesi doğrudur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden Reddine.

Davacının diğer taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 230 ada 8 parsel ile 242 ada 28 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan tarafından davalı oğlu ...'e, 242 ada 32 parsel sayılı taşınmazın davalı oğlu Kerim'e, 1535 parsel sayılı taşınmazı vekili aracılığıyla davalı oğlu ...'e satış suretiyle temliki işleminin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu yönünde yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı gibi mirasbırakanın paydaşı olduğu 187 parsel sayılı taşınmaz ile 281,628,1407,1502,1536 ve 69 ada 222 parsel sayılı taşınmazların ilk tedavülünden itibaren kadastro tutanakları, geldi-gitti kayıtları ve tüm dayanak belgeleri getirtilerek mirasbırakanın gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptandığını söyeleyebilme imkanı yoktur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca, 187, 281, 628, 1407, 1502, 1536 ve 69 ada 222 parselin ilk tedavülünden itibaren tüm tapu kayıtları ve dayanak belgelerin getirtilerek anılan taşınmazlar ve 230 ada 8, 242 ada 28, 242 ada 32 ve 1535 parsel sayılı taşınmazlarda yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde araştırma yapılması, tarafların tüm delillerinin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, toplanan ve toplanacak delillere göre mirasbırakanın temliklerdeki gerçek irade ve amacının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26313, Karar No: 2022/12964, Tarih: 25.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/26313 E.  ,  2022/12964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine ilişkin kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra,dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkiline çarpması sonucu maluliyetine ve sol diz seviyesinde ampütasyona sebep olduğunu, yaşamı boyunca protez kullanması gerektiğini, davalının oluşan zarardan sorumlu olduğunu beyanla fazlaya dair haklarını saklı tutarak protez için 100,00 TL, bakımı için 100,00 TL ve tamiri için 100,00 TL olmak üzere toplam 300,00 TL maddi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, alınan bilirkişi raporunun hükme esas alınmaya yeterli olduğu, talep edilen tedavi giderlerinin KTK’nın 98. maddesi uyarınca SGK’nın sorumluluğunda kaldığı, davacının protez ihtiyacının SGK tarafından karşılandığı ve ileriki yıllarda da karşılanacağı, davacıya SGK tarafından verilen protezin kendisine uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekilince süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, somut uyuşmazlığa konu kazanın 01.08.2012 tarihinde meydana gelmiş olduğu dikkate alındığında her ne kadar yazı cevabında Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından sorumluluklarının SUT kapsamında olduğu belirtilmiş ise de 04.04.2015 tarihli 6645 sayılı Yasanın 60. maddesi ile değişiklik yapılmadan önce kazanın meydana geldiği ve davacı zararının oluştuğu nazara alındığında 6111 sayılı Yasa ile 2918 sayılı Yasanın 98. maddesi ve 2918 sayılı Yasaya eklenen Geçici 1. maddesindeki düzenlemeye göre (6645 sayılı Yasanın önceki hali) SUT hükümlerinin uygulanması mümkün olmayıp somut uyuşmazlık yönünden belirtilen sınırlamanın yapılmasının mümkün olmadığı, esasen davacının talep etmiş olduğu nitelikteki protez gideri SGK’nın sorumluluğunda olmayıp karayolu zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamında kalmakla birlikte, SGK tarafından anılan zarar yönünden SUT çerçevesinde davacının yaşamı boyunca proteze ihtiyaç duyduğunda karşılanacağının bildirilmiş olduğu, bu durum nazara alınarak Bölge Adliye Mahkemesi’nce zarar görenin zenginleşmesinin önüne geçilmesi bakımından davacı için uygun olan protez ile SUT çerçevesinde SGK tarafından karşılanacak protez karşılaştırılarak SGK tarafından yaşamı boyunca alabileceği SUT değerindeki protez bedelinin mahsubu ile sigorta şirketinin tedavi gideri kapsamında sorumlu tutulabileceği zararın belirlenmesi bakımından bu konuda uzman bilirkişi heyetinden rapor alındığı ve 21.06.2021 tarihli ek rapor ile davacının zararının belirlendiği, davalı ... şirketinin davacının talep etmiş olduğu zararlardan sorumlu olduğu değerlendirilerek istinaf incelemesi sırasında yapılan tahkikat neticesinde ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Ankara Asliye 13.Ticaret Mahkemesi’nin 19.04.2017 tarih ve 2015/43 Esas, 2017/299 Karar sayılı kararının HMK’nin 356. maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurularak; davanın kabulüne, taleple bağlı kalınarak protez nedeni ile 100,00 TL, protez bakım masrafı nedeni ile 100,00 TL, protez tamir gideri nedeni ile 100,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 25.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6852, Karar No: 2022/9159, Tarih: 15.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6852 E.  ,  2022/9159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi: İnegöl İş Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıcı ve aylık bağlanması gerektiğinin tespiti istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33.Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

506 sayılı Yasanın 62/1 maddesi hükmü ile “Sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve yaşlılık aylığına hak kazanan sigortalıya bu isteğinden sonraki aybaşından başlanarak yaşlılık aylığı bağlanır” düzenlemesi karşısında, davacının 02.03.2011 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunmasına göre, tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren hak kazandığı yönünde karar verilmesi gerekirken, “…davacıya tahsis talep tarihi olan 02/03/2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine…“ şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan “…davacıya tahsis talep tarihi olan 02/03/2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine…“ ibarelerinin silinerek, yerine “…davacı tahsis talep tarihini takip eden ay başı 01.04.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine” ibarelerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11431, Karar No: 2023/1251, Tarih: 13.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/11431 E.  ,  2023/1251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/1233 E. 2015/576 K.

SUÇLAR : Eziyet, kötü muamele, kasten yaralama, aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Sanık ... yönünden incelenmeksizin iade

Sanık ... yönünden onama

Sanık ... müdafiinin 03.12.2015 tarihli dilekçesinin sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yargılamanın yenilenmesi talebi niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sanık ...'nin temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede; sanık ... hakkında eziyet suçundan sanığın yokluğunda kurulan hükmün tebliğine ilişkin tebligat evrakında ''aynı çatı altında ikamet eden yeğeni ... Gezici imzasına tebliğ edilmiştir'' ifadesinin yazılı olduğu, ancak tebligatı ... şahsın ... ve ehil olup olmadığının belirtilmediğinden sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık ...'nin öğrenme üzerine temyiz isteği süresinde kabul edilerek, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2012 tarihli ve 2010/4512 Soruşturma, 2012/2832 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında eziyet ve kötü muamele suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 232 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2015 tarihli ve 2012/1233 Esas, 2015/576 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kötü muamele suçundan 5237 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 2 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; eziyet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki defa 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Tebligatın 1997 doğumlu ...'e tebliğ edildiğine, tebligat yapılan adresin tarafına ait olmadığına, temyiz hakkının tarafına verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;

Tebligatın 1997 doğumlu ...'e tebliğ edildiğine, tebligat yapılan adresin tarafına ait olmadığına, temyiz hakkının tarafına verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'nin üvey çocukları olan dokuz ve on yaşındaki mağdurlar ... ve ...'ye yönelik dört yıl öncesinden başlamak suretiyle eziyet çekmelerine yol açacak davranışları gerçekleştirdiği iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurların kız kardeşleri olan S.G., 10.05.2010 tarihinde Batman Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatında, üvey annesi olan sanığın ... ve ... isimli ... kardeşlerini okula aç gönderdiğini, bazen de hiç göndermediğini, ev işleri yaptırdığını, üvey annesinin zaman zaman kendisini ve kardeşlerini dövdüğünü, ... ve ...'yi dört yıl önce Afyon'daki evlerinde kızgın kebap şişi ile yaktığını, ...'in karın bölgesinde, ...'nin bacak bölgesinde şiş izleri olduğunu, babasının hep sanığın sözüne baktığını, kardeşleri ile kendisini dışarı attıklarını, amcalarının çocuklarının yanında kaldıklarını belirterek şikayetçi olduğu belirlenmiştir.

3. Mağdur beyanları;

a) ... beyanında, üvey annesi ...'ın kendisine kötü davrandığını, ara ara canı sıkıldığında kendisini ve kardeşlerini darp ettiğini, okula bazen gönderdiğini, bazen de göndermediğini, okula geç kaldıklarında aç gönderdiğini, ayrıca hatırlamadığı bir tarihte kardeşi ...'i ve kendisini kızgın şişle yaktığını, kendisinin bacak bölgesini, ...'in yüzünü ise şişle yaktığını, yurtta kaldığını, ancak sanığın göndermemesi nedeniyle babasının kendisini görmeye gelmediğini,

b) ..., sanığın kendi çocukları olduktan sonra kendisine ve kardeşlerine kötü davranmaya başladığını, çoğu zaman kendilerini aç bıraktığını, Afyon'da bulundukları sırada sanığın erkek kardeşi ...'yi bacaklarından, kendisini de karın bölgesinden kızgın şişlerle yaktığını, ayrıca sanığın kendisinin yüzünü çatalla yaraladığını, sanığın evden gitmelerini istediğini, vücudunda hala izlerin bulunduğunu, ifade etmişlerdir.

4. Batman Bölge Devlet Hastanesinin 10.05.2010 tarihli raporları ile;

a) Mağdur ...'nin sağ uyluk üst kısmında 5x1 cm'lik eski yanık skar izi mevcut, sol kolunda üç yaşında iken olduğu söylenen eski üç adet 3x5 cm boyutlarında yanık skarı, bunların lateralinde 3x0,5 cm'lik eski yanık skar izlerinin mevcut olduğu,

b) Mağdur ... Geizici'nin karın bölgesinde sol alt kadranda 3x1 cm'lik eski yanık skar izinin mevcut olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

4. Batman Bölge Devlet Hastanesinin 10.05.2010 tarihli raporları ile;

a) Mağdur ...'nin sağ uyluk üst kısmında 5x1 cm'lik eski yanık skar izi mevcut, sol kolunda üç yaşında iken olduğu söylenen eski üç adet 3x5 cm boyutlarında yanık skarı, bunların lateralinde 3x0,5 cm'lik eski yanık skar izlerinin mevcut olduğu,

b) Mağdur ... Geizici'nin karın bölgesinde sol alt kadranda 3x1 cm'lik eski yanık skar izinin mevcut olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un "Eziyet" başlıklı 96 ncı maddesinin birinci fıkrasında eziyet suçunun maddi unsuru, “bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştirmek” şeklinde belirtilmiş, ancak bu davranışların ne olduğu somut olarak ortaya konulmamıştır. Ancak maddenin gerekçesinde; eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerektiği belirtilmiştir. Böylece kanun koyucu işkence suçuna ilişkin 94 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki tanıma, eziyet suçunu düzenleyen 96 ncı maddenin metninde değil, gerekçesinde yer vererek eziyet suçunda fiilin arz ettiği özellikleri belirlemiştir. Bu durumda eziyet suçu ile işkence suçu, maddi unsuru bakımından benzerlik göstermektedir. Ancak eziyet suçu bakımından maddenin gerekçesinde, işkence suçunda öngörülen “algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesine” yol açacak hareketten söz edilmemektedir.

Eziyet ... hareketli bir suçtur. Mağdurun gerek bedensel gerek ise ruhsal yönden acı çekmesine neden olacak, mağdurda utanma, korku, acizlik ve değersizlik duygusu uyandırıp onurunu zedeleyecek hareketler eziyet kapsamındadır. Bu suç tipinde mağdur, objektif olarak aşağılayıcı ve eza verici hareketler aracılığıyla, insan olma niteliğinin gerekli kıldığı düzeyin objektif olarak altında kalan ve kişiliğinin derhal ya da ileride gelişebilmesi için gerekli olan dengeye olarak etki edebilecek muamelelere tabi kılınmaktadır.

Eziyet teşkil eden fiiller, kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedir. Eziyetten söz edebilmek için, maddenin gerekçesine göre eziyet oluşturan fiillerin sistematik bir şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Sistematik olmaktan kastedilen, mağdura karşı yapılan birden fazla saldırının, genel bir tutum çerçevesinde gerçekleştirilen davranışların bir parçası olması ya da önceden kararlaştırılmış, organize ve düzenli bir seyir izlemesidir. Sistematik olma hali, hareketlerin eziyet suçunu oluşturup oluşturmadığını tespite yarayan kriterlerden biridir. Hareketlerin sistematik biçimde uygulanması, mağdura yönelik davranışların belli bir süreç içinde düzenli ve bir bütünlük arz eder biçimde yapılmasını gerektirir. Bu sebeple mağdura yönelik hareketler, fail tarafından bilerek ve istenerek belirli bir süreçte genel bir tutum çerçevesinde bir bütünün parçası olarak veya belirli bir plan dahilinde işlenirlerse eziyet suçu oluşur. Burada çeşitli nitelikteki hareketler objektif olarak belirli bir şiddeti içermekte, asgari düzeyde bir ağırlığa ulaşmaktadır. Hareketler bir bütün halinde objektif olarak eziyet teşkil edecek boyuta ulaştığında, başka bir deyişle asgari bir düzeyde şiddete ulaştığında suç tamamlanmış olacaktır. Dava konusu olayda, mağdurların kız kardeşleri olan S.G.'nin şikayeti ve bu şikayette belirtilen iddiaların mağdurlar ... ve ...'nin beyanlarıyla doğrulanmasına göre, şikayet tarihinden dört yıl öncesinde başlayan ve belli bir süreç içerisinde ve sistematik bir şekilde şikayet tarihine kadar devam eden, gerek kızgın şişle vücudun çeşitli bölgelerini yakma, gerek sürekli darp etme, gerekse aç bırakma, okula göndermeme ve evden kovma şeklinde gerçekleşen eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi kapsamında eziyet suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında kötü muamele suçundan kurulan hüküm yönünden

V. KARAR

A. Sanık hakkında kötü muamele suçundan kurulan hüküm yönünden

Sanık hakkında kötü muamele suçundan 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık hakkında eziyet suçundan kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Batman 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2015 tarihli ve 2012/1233 Esas, 2015/576 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.