muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4371, Karar No: 2024/2632, Tarih: 18.04.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarına ek olarak iştirak nafakasının yeterli düzeyde yükseltilmediğini belirterek karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafakaları ile maddî ve manevî tazminatların miktarı, nafakalara enflasyon oranında artırım uygulanmaması yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarına ek olarak velâyete ilişkin dava açtığını belirterek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile velâyet yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl ve karşı davaların kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafakaları ile maddî ve manevî tazminatlar ve bunların miktarları, yoksulluk nafakasına artırım uygulanıp uygulanmayacağı, velâyetin anneye verilmesi kararının dosyaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 330 uncu maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde yoksulluk nafakasına enflasyon oranında artırım uygulanmasını talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince, kadın yararına 600,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiş olup herhangi bir artırım kararına hükmedilmemiştir. Kadın tarafından istinaf dilekçesinde yoksulluk nafakasına artırım uygulanmaması istinaf konusu yapılmış olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince bu husus esastan reddedilmiştir. Kadının yoksulluk nafakasına artırım talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken talebin reddedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakasına artırım uygulanmaması yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı-davalı kadın vekilinin yoksulluk nafakasına artırım uygulanmamasına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin 2. bendinin 2/a bendi olarak düzeltilmesine, 2/b bendi olarak "davacı-davalı kadın vekilinin yoksulluk nafakasına artırım uygulanmasına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin yoksulluk nafakasına yönelik (5) numaralı hükmünün kaldırılmasına; davacı-davalı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasının davalı-davacı erkekten alınarak davacı-davalı kadına ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, yoksulluk nafakasının her yıl TÜİK tarafından yayınlanan yıllık ÜFE oranında artırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ...'e iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16014, Karar No: 2017/12550, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/16014 E.  ,  2017/12550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12747, Karar No: 2024/13793, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12747 E.  ,  2024/13793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6746, Karar No: 2024/13818, Tarih: 25.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6746 E.  ,  2024/13818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/81 E., 2023/574 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Apartman Yöneticiliği emrinde 01.06.2000-15.09.2012 tarihleri arasında kapıcı olarak kesintisiz çalıştığını, ancak sigortasız olarak çalıştırıldığını, iş akdinin 15.09.2012 tarihinde feshedildiğini, ücretlerinin elden ödendiğini, davacının davalı yanında çalıştığına dair aylık gider defterini sunduklarını, bazı aboneliklerin davacı adına yapıldığını, kaloriferin tamir ve bakım işlerinde davacının imzasının bulunduğunu belirterek davacının 01.06.2000-15.09.2012 tarihlerinde davalı işyerinde kapıcı olarak kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği sürelerin zamanaşımına uğradığını, hizmet cetvelinde davacının davalı işyerinde 20.09.2012 tarihinde işe başladığı ve 2012 yılına ait toplam 12 gün prim sayısının gözüktüğünü, talep edilen tarihlere ilişkin açılan davanın yasaya aykırı olduğunu, bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için çalışma olgusunun saptanması gerektiğini, bu tür davaların kamu düzenine ilişkin olduğunu, işyerinin yasa kapsamında olup olmadığının tespiti gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde; davalı binanın yönetiminden sorumlu kişi olmadığını, husumetin yanlış yöneltildiğini, kendisinin resmi olarak yönetici olarak atanmadığını, birkaç yıldır binanın bazı işleri ile ilgilendiğini, davacının kapıcı olmadığını, ancak binanın kaloriferini yakmak, çöplerini toplama işlerini yaptığını, davacının ev aldıktan sonra apartmandan ayrıldığını, işini de bıraktığını, davacının apartmandaki çalışmasının hizmet akdine dayalı olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

3. Diğer davalılar tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.04.2016 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... Apartmanında 23.02.2001-30.05.2011 tarihleri arasında kısmi süreli olmak üzere toplam 3.247 gün kapıcı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

3. Diğer davalılar tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.04.2016 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... Apartmanında 23.02.2001-30.05.2011 tarihleri arasında kısmi süreli olmak üzere toplam 3.247 gün kapıcı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararının süresi içinde davalılardan Kurum, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; ".... somut davada talep döneminde apartman yönetiminin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na göre oluşup oluşmadığı ilgili belediyeden de sorularak araştırılmalı, buna göre apartman yönetiminden sorumlu kişilerin kimler olduğu belirlenmeli, apartmanın yönetimi oluşmuşsa yöneticiye, yönetimi oluşmamışsa ilgili tapu sicil müdürlüğünden tapu kayıtları celbedilerek tüm kat maliklerine husumetin yöneltilmesi gerektiği hususu gözetilmeli, eksiklikler tamamlandıktan sonra elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir..." gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile açılan davanın HMK'nın 320/4 üncü maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1- Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı Kurum vekilinin sunmuş olduğu mazeret dilekçesinin geçersiz sayılmasının hakka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, Mahkemece tarafların davayı takip etme iradesinin hiçe sayıldığını, davada bozma öncesi ve sonrası toplam 29 celse yapıldığını, bu denli uzun süren yargılamada açılmamış sayılması kararı ile takip iradesinin yok sayıldığını, kararın oldu bittiye getirildiğini, davacı vekillerinin mazeretlerinin bulunduğunu beyan etmektedir.

2- Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; yerel Mahkeme tarafından mazeret taleplerinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davanın kamu düzenine ilişkin olduğunu, bu nedenle davayı takip etmeyeceklerinin sorulması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının hizmet tespiti talebine yönelik davada mahkemenin davanın açılmamış sayılmasına dair kararının yerinde olup olmadığı hususlarına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5573, Karar No: 2018/4571, Tarih: 16.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5573 E.  ,  2018/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğundan TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı nev'iden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, Kanun'da belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, İzmir 7. İcra Ceza Mahkemesinin 17/04/2015 tarih ve 2014/981 E. 2015/361 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizce 2016/5593 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin gösterilmemesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12105, Karar No: 2008/2071, Tarih: 21.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/12105 E.  ,  2008/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların miras bırakanı adına kayıtlı olan 74 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek kıyıda kalan kısmın tapusunun iptali isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, jeolog bilirkişilerin belirledikleri kıyı kenar çizgisi ile idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin farklı olduğu, idari tespitin daha önce yapıldığı, Karadenizde yol çalışmaları nedeniyle kıyıların doldurulduğu bu nedenle idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin daha doğru ve bilimsel görüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı yasadan kaynaklanan tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 74 parsel sayılı taşınmazın kadastro ile Hazine adına kayıtlı iken 20.1.1975 tarihinde ve hükmen dava dışı Hamit ile davalıların miras bırakanı Mevlüt adına tescil edildiği, bilahare diğer paydaşın payını hibe etmesi nedeniyle tamamının davalıların miras bırakanı M...C... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere;maddi anlamda kesin hüküm, yargısal (kazai) kararlara tanınan yasal gerçeklik (hakikat) vasfıdır.Bu vasıf yargısal (kazai) kararların gerçeğe (hakikata) uygun olarak verildiğinin kabul edilmesini zorunlu kılar.Kesin hüküm kuralı, haklı ve adil kararların korunması yanında, kişiler arasındaki çekişmelerin sonsuza dek davam etmesini önlemek, toplumun istikrar ve düzenini sağlamak, hukukun ve yargının güvenirliğini korumak amacıylada kabul edilmiştir.Bütün yasal yollar kapandıktan ve verilen hüküm kesinleştikten sonra, aynı davanın tekrar yargı önüne getirilmesi, toplumda sonu gelmeyen çekişmelere, huzursuzluklara, istikrarsızlıklara, kazanılmış hakların her zaman ortadan kaldırılabileceği endişesine neden olur.Çelişkili kararların çıkmasına sebebiyet verir.Bu itibarla, tarafları,mevzuu ve sebebi aynı olan Devletin iştiraki, hakimin tarafsız araştırması ve iradesi ile kurulan, tüm yasal yollardan g eçmek suretiyle; diğer bir anlatımla şekli yönüylede kesinleşen önceki hükmün korunmasında kamunun büyük yararı bulunmaktadır.

Hukukumuzda kamu düzeninden sayılan ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 237.maddesinde düzenlenen kesin hüküm tarafların anlaşmaları ile ortadan kaldırılamadığı gibi, mahkemece kendiliğinden (resen) gözönünde tutulur.Düzenlediği hak ve çıkar ilişkileri yönünden yasal gerçeklik (hakikat) sayıldığından taraflarını bağlar.

Hukukumuzda kamu düzeninden sayılan ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 237.maddesinde düzenlenen kesin hüküm tarafların anlaşmaları ile ortadan kaldırılamadığı gibi, mahkemece kendiliğinden (resen) gözönünde tutulur.Düzenlediği hak ve çıkar ilişkileri yönünden yasal gerçeklik (hakikat) sayıldığından taraflarını bağlar.

Somut olayda; dava dışı H....ve davalıların miras bırakanı M...... Hazine aleyhine çekişmeli 74 parsel sayılı taşınmaz hakkında açtıkları tespitin iptali ve adlarına tescil istemli davanın Akçaabat Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.1.1975 tarih ve 131-812 sayılı kararıyla kabulle sonuçlandığı ve hükmün 14.1.1975 tarihinde kesinleştiği görülmektedir.

Öyle ise, yukarıda değinilen ilkeler gözetildiğinde anılan kararın eldeki dava bakımından kesin hüküm teşkil ettiği ve tarafları bağlayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davalıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.