muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/9496, Karar No: 2019/1933, Tarih: 04.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9496 E.  ,  2019/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemini silahtan sayılan bıçakla ile gerçekleştirmesi ve eylemin silahla gerçekleşmesi nedeni ile şikayete tabi olmamasına göre, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdurun silahtan sayılan bıçakla ile yaralandığının, mağdurun beyanı ile uyumlu doktor raporu uyarınca sabit olduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından; ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4588, Karar No: 2015/29786, Tarih: 12.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4588 E.  ,  2015/29786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde,265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse, fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeye elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2010 gün 9-259-47 sayılı kararında belirlendiği gibi, Olayın gelişimi sırasında sanığın, cebir ve/veya tehdit kullandığı polis memuru olan müştekiler suçun mağduru, kamu idaresi ise suçtan zarar gören konumundadır. “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçunun 5237 sayılı TCK’ nın “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar” başlıklı bölümünde düzenlenmiş olması da kamu görevlilerinin suçun mağduru olamayacakları anlamına gelmemektedir. Aksinin kabulü halinde, görevleri dışında kendilerine karşı cebir ve/veya tehdit kullanılması halinde işlenen bu suçların mağduru olacaklarında kuşku bulunmayan kişilerin, aynı suçlara görevlerinin ifası sırasında kamu görevlisi sıfatıyla maruz kaldıklarında ise suçun mağduru olmadıklarını ileri sürmek çelişkisine düşülecektir ki, bunun yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.

Sanığın suçun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olması nedeniyle aynı nev’i den fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerekmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun Sosyal Hizmetler Aksu Sevgi Köyü'nde kaldığı, suç tarihinde aynı yurtta kaldığı Gürkan limon ile kavga ettikleri, yurt görevlilerinin çocukları ayırmaya çalıştıkları sırada suça sürüklenen çocuğun görevlilerin elinden kurtularak yağmur tahliye borusunu yumruk atarak ve tekme ile vurarak kırdığı, olay yerine intikal eden polis memurlarına direndiği ve müşteki A.. A..'a yumruk atmak suretiyle yaralanmasına neden olduğu, bu şekilde kamu malına zarar verme ve yaralama suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; tanık beyanları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin sanığın üzerine atılı kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine yönelik kabulünde aşağıda belirtilen hususlar dışında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK 52/3. md.ne aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK 52/3. md.ne aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kamu malına zarar verme suçunun hüküm fıkrasının (1.) maddesinin (6). paragrafında "TCK 52/2. maddesi gereğince "ibaresinden önce gelmek üzere "maddeleri uyarınca 200 gün adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın" ibaresinin yazılması yine görevi yaptırmamak için direnme suçunun hüküm fıkrasının (2.)maddesinin (8).paragrafında "TCK 52/2. maddesi gereğince" ibaresinden önce gelmek üzere "maddeleri uyarınca 125 gün adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/451, Karar No: 2010/1954, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/451 E.  ,  2010/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalıya ait aracın tamir edildiği ve bedelinin ödenmediği iddiasıyla girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemiyle açılmış, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce bozulmasından sonra bozmaya uyan mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı, icra takibinde gönderilen ödeme emrine karşı davacıya borcu bulunmadığını bildirdiği gibi, davaya verdiği cevabında da akdî ilişkiyi inkâr etmiştir. Davada istenen miktara göre akdî ilişkinin yazılı delille ispatlanması gerekir. Muvafakat verilmediğinden davada şahit dinlenilmesi mümkün değildir. Davacı iddiasını ispat zımnında müşteri kabul formunun ve faturanın davalı tarafından imzalandığı olgusuna dayanmıştır. Davalı ise faturadaki ve kabul formundaki imzanın kendisine ait olmadığını, belgelerde ismi yazılı olan ...'in de kendi firmasında çalışmadığını beyan etmiştir. Davacı, imzanın davalıya ait olduğunu ileri sürdüğüne göre sözkonusu belgelerdeki imzanın davalıya ait olup olmadığı isticvap ve gerektiğinde imza incelemesi yapılarak mahkemece belirlenmeli, imzanın davalıya ait olduğunun saptanması halinde konusunda ehil makine mühendisinden alınacak raporla davacı alacağı saptanarak dava sonuçlandırılmalıdır. İmzanın davalıya ait olmadığının anlaşılması halinde ise akdî ilişkinin varlığını ispat bakımından davacının davalıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile ve konusunda uzman olmayan mali müşavirden alınan raporla davanın kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/509, Karar No: 2010/3586, Tarih: 19.03.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/509 E.  ,  2010/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

..., ..., ..., ..., ..., ... ve... vekili avukat ... ile 1-..., 2-..., Dahili davalı ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.12.2007 gün ve 750-307 sayılı hükmün Dairemizin 26.10.2009 tarih ve 9403-12191 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacılar, Davacı ... ve ...'nin büyük babası ve büyükannesi, diğerlerinin ise anne baba ve kardeşleri oldukları ...'ın 31.08.2002 tarihinde davalılar tarafından kasten adam öldürmekten dolayı dava açıldığını, ...'ın ölümü nedeniyle destekten yoksun kaldıkları gibi büyük üzüntü de duyduklarını ileri sürerek Davacılar ...ve ... için ayrı ayrı 250.00 YTL maddi ve toplam 50.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 8.10.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile de; maddi tazminat istemini 29.919,14 TL'ye çıkartmış, bu miktarın davalı ...'dan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davalı ... hakkındaki dava reddedilmiş, diğer davalı ... hakkındaki davada ise, Maddi tazminat istemi ıslah dilekçesi nazara alınarak aynen kabul edilmiş, manevi tazminat istemleri ise kısmen kabul edilerek toplam 20.000 YTL manevi tazminatın davalı ...'tan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş, fazlaya dair istem reddedilmiş, her iki tarafın temyizi üzerine Dairemizce, "Taraflar arasındaki ilişki hizmet sözleşmesine dayanmaktadır. Bu gibi hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ... Mahkemelerinde görülmesi gerektiğinden ... " bahisle bozulmuş, davacılar bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

1-Dairemizce taraflar arasında hizmet sözleşmesi bulunduğu belirtilerek karar bozulmuşsa da, Davacıların yakını ve murisi ... ile davalılar arasında olay tarihinde hizmet sözleşmesi bulunmadığı dosya kapsamıyla anlaşıldığından bozma kararımızın zuhule müstenit olduğu anlaşılmakla, davacıların karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 26.10.2009 gün ve 2009/9403-12191 sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve tarafların temyiz İtirazlarının incelenmesinde;

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların sair, davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların sair, davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3-Mahkemece, Davalılardan ... hakkındaki davanın tümü reddedilmesi nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10. maddesinin 3.fıkrası uyarınca Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre manevi tazminat yönünden 450,00 YTL, maddi tazminat yönünden ise, sadece ... yönünden ıslah edildiğinden Davalı ...'a yönelik bir ıslah olmadığından Avukatlık Ücret Tarifesinin 12. maddesi uyarınca 450,00 YTL olmak üzere toplam 900,00 YTL ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken müddeabihin tamamı üzerinden 7.494 YTL 'ye hükmedilmesi, keza Davalı ... için reddedilen manevi tazminat tutarı 30.000,00 YTL olup, bu miktar üzerinden hesaplanan vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Davacı yarına belirlenen ücreti geçemez hükmü uyarınca, 2.200 YTL olması gerekirken 3.300 YTL'ye hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, Dairemizin 26.2.2009 gün ve 2009/9403-12191 sayılı bozma kararının kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Davalıların tüm, Davacıların sair itirazlarının reddine, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle kararda hüküm fıkrasında 6. maddenin (a) bendinde yazılı bulunan 7.494,00 rakamlarının çıkartılarak yerine 900 YTL rakamlarının yazılmasına, keza hüküm fıkrasının 6. maddesinin (b) bendinde yazılı bulunan 3.300, YTL'nin çıkartılarak yerine 2.200 YTL rakamlarının yazılmasına, kararın düzeltilmiş ve değiştirilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 32.30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8224, Karar No: 2016/6685, Tarih: 25.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8224 E.  ,  2016/6685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, herhangi bir anlaşma bulunmamasına karşın, ... firmasından aradıklarını söyleyerek bu firmanın logosu bulunan giysi ve yaka kartı ile gelip şikâyetçi ...’in evindeki bilgisayarına piyasada 3 TL’ye kurulan anti virüs programını 35 TL’ye kurmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan sanıklara yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikâyetçi ....’nin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4167, Karar No: 2008/4916, Tarih: 11.11.2008

7. Hukuk Dairesi 2008/4167 E., 2008/4916 K.

**7. Hukuk Dairesi 2008/4167 E., 2008/4916 K.**

**- KESİN HÜKÜM

- MUHTESAT**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruş-malı olarak incelenmesi istenilmekle, dosyadaki belgeler incelendi. Tetkik hakiminin raporu okundu, açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

İddianın öne sürülüş biçimi, davalı tarafın savunması, dava dosyası kapsamında duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava, niteliği ve içeriği itibariyle 2977 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının (muhtesatların) aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı tarafın genel mahkemede kesinleşen kadastroya karşı açtığı hakka etkin ayın davası niteliğindeki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davanın hükme bağlanarak davanın reddi doğrultusunda davacının aleyhinde verilen hükmün yargı denetiminden geçerek kesinleştiği dosya içeriği ile belirlenmiştir. Çoğun içinde azın da var olduğu kuralı gözönüne alındığında, az yukarıda sözü edilen davada verilen ve kesinleşen hükmün 2977 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın niteliğindeki zeytin ağaçlarının davacı tarafa ait olmadığı, davacının anılan muhtesat niteliğindeki zeytin ağaçları üzerinde hukuken korunması gerekli bir hakkının bulunmadığı yönünde kesin hüküm oluşturduğu kuşkusuzdur. Saptanan bu olgular karşısında açık bir deyişle kesin hüküm karşısında davacının 2977 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat niteliğindeki zeytin ağaçlarının aidiyetinin tespitini isteyemeyeceği gibi, muhtesatlar nedeniyle de

davacının alacak davası açma hakkının bulunduğundan da söz edilmesine hukuken olanak yoktur.

Kural olarak, kesin hüküm kamu düzenine ilişkin istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan, aynı konuda ya da aynı konularla ilgili olarak koşulları Usulün 237. maddesi hükmünde öngörülen biçimde yanlar arasında kesin hükmün varlığı halinde aynı konuda ya da aynı konulardaki sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu, sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır.

Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı Nihal vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün (ONANMASINA), harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 11.11.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13160, Karar No: 2024/6684, Tarih: 03.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13160 E.  ,  2024/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/39 E., 2016/13 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi onama

Mağdureler vekillerinin temyiz istekleri yönünden; suç tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdurelerin soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmesi karşısında, mağdureler vekillerinin davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemine yönelik sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesin gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/39 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararı ile olay günü sanık ile mağdurelerin ikamette bulundukları sırada aralarında çıkan tartışma nedeniyle sanığın bıçağı mağdure Selin'in boğazına dayadığı, aradan bir süre geçtikten sonra mağdurelerin birlikte ikametten dışarı çıkmak istedikleri, ancak ikamet kapısının kilitli olduğu, sanığın ikametin kapısını açmadığı, şeklinde kabul edilen olayda; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-f, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle; suçun sübuta ermediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure vekillerinin Temyiz İstekleri Yönünden

Suç tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdurelerin soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmesi karşısında, mağdureler vekillerinin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmaması karşısında, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

III. GEREKÇE

A. Mağdure vekillerinin Temyiz İstekleri Yönünden

Suç tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdurelerin soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmesi karşısında, mağdureler vekillerinin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmaması karşısında, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Yalnızca soruşturma aşamasında dinlenen mağdurelerin beyanları arasında çelişkiler bulunmadığı anlaşılmakla; öncelikle mağdurelerin duruşmada hazır edilip sanığın eylemine yönelik ayrıntılı beyanlarının alınarak ifadelerinde yer alan çelişkilerin giderilmesi, olay yakalama ve tespit tutanağını düzenleyen tutanak mümzii polislerin getirtilerek beyanlarının alınması ve mağdurelere polis memurlarınca düzenlenen tutanağın okunarak olayın oluş şekline ilişkin açıklamalarının dinlenmesinin ardından toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekillerinin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/39 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararına yönelik mağdureler vekillerinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/39 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.