muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3205, Karar No: 2024/7158, Tarih: 26.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3205 E.  ,  2024/7158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2867 E., 2023/2773 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2019/579 E., 2023/287 K.

Taraflar arasındaki iş kazası tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; 07.09.2014 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı şirketler vekili cevap dilekçesinde özetle; Gülermak-Kolin Konya Karaman Demir Hattı Yapım Ortaklığı adına 4.4212.01.011158788.42.20 sicil sayılı dosyada işlem gören işyerinin 15.01.2014 tarihinde kurumda tescilinin yapıldığını, ...'nun bu işyerinin sigortalısı olduğunu, kazaya karışan aracın ... Dayanıklı Tüketim Mal. Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı ...'ın beyanına göre, kaza günü ... ve diğer arkadaşları ...'nin, ... ...'nın kendilerini Konya'da eğlence merkezine götürmesini istediklerini, bunun üzerine ...'ın kendi şirketine ait aracı şirketin sigortalısı olan ... ... idaresine bırakarak Konya'da çeşitli eğlence merkezlerinde yemek yiyip alkol aldıklarını ve eğlendiklerini, sabaha karşı alkol adıkları otelde kalıp daha sonra ...'ya gitmelerinin daha doğru olduğunu ...'ın bildirmesine rağmen ... ve arkadaşlarının ...'ya hemen dönme kararında ısrarcı olunca o gece alkol almamış ... ...'in aracı kullanmasını isteyerek ...'ya dönmeye karar verdiklerini, ... ...'in karakol ifadesinin de bu şekilde olduğunu, sabaha karşı ...'ya yaklaşmış iken kazanın meydana geldiğini, olayın bir iş kazası niteliğinde olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile tanık ...'nin, tanık ... ...'nun, tanık ...'in, tanık ...'ın, tanık ...'nin, tanık ...'ın, tanık ...'ın, tanık ...'in, tanık ...'nın beyanları birlikte değerlendirildiğinde, bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 03.02.2023 tarihli raporda da belirtildiği üzere, meydana gelen ölümlü, yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasında bilirkişi heyeti olarak ... Müfettişince hazırlanan rapordaki tespitler gibi aynı tespitler ile müteveffanın işvereni tarafından sağlanmayan araçla eğlenme amaçlı ... ilçesinden Konya iline gidip dönüş yolunda trafik kazasının meydana geldiği, söz konusu gidiş gelişte müteveffanın işverenin bir emri, talimatı, görevlendirmesi vb. bir durumun olmadığını, kazanın meydana geldiği aracın işverene ait olmadığını, bu sebeplerle ... ...'nun geçirdiği kaza olayının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu madde 13 kapsamında iş kazası olarak sayılamayacağına dair tespit karşısında davanın reddine karar vermiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesini tekrarlayarak, Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacılar murisi ...'nun davalılara at Konya-Karaman Demir Hattı Yapım ortaklığında maden mühendisi olarak çalıştığı, dinlenen tanık beyanlarından davacılar murisi kazalının olay günü gece eğlenmek amaçlı Konya iline şirketteki arkadaşları ile gittikleri ve sabah saatlerinde işyerine dönerken yolda meydana gelen kaza sonucunda vefat ettiği, ceza davasında da aynı hususun vurgulandığı, müteveffanın işverenin emri, talimatı veya görevlendirmesi sonucu yemeğe gitmediği anlaşılmış olup, Mahkemece kurulan hükme ilişkin Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılmakla davacılar vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; 07.09.2014 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; 07.09.2014 tarihinde meydana gelen olayın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2.5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40995, Karar No: 2017/17108, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40995 E.  ,  2017/17108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/361, Karar No: 2009/1266, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/361 E.  ,  2009/1266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.07.2008 gününde verilen dilekçe ile mera komisyon kararına itiraz ve mera vasfının kaldırılarak kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı Hazine, davalı Mera Komisyonu tarafından mera olarak tahsisine ilişkin karara itiraz ederek, dava konusu taşınmazların imar içinde doğal sit alanı olup kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını belirterek mera vasfının kaldırılmasını ve taşınmazların kıyı olarak kamunun yararlanmasına sunulmasını istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı adına vali temyize getirmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun uygulanması sırasında teknik ekiplerce yapılan tespit ve tahdit çalışmalarına, Mera Komisyonunca verilen tahsis kararlarına karşı haklarının ihlal edildiğini düşünen özel ve tüzel kişilerin açtığı itiraz davalarında husumet mera, yayla ve kışlakla ilgili lehine tasarrufta bulunulan köy veya belediye tüzel kişisine yöneltilecektir. Her ne kadar uygulama Mera Komisyonu tarafından yapılmakta ise de, bu davanın tüzel kişiliği bulunmayan mera komisyonuna karşı açma olanağı yoktur. Bu nedenle mahkemece, Çanakkale Tarım İl Müdürlüğü Mera Komisyonu Başkanlığına açılan davanın husumet noktasından reddi gerekir iken, yargılamaya devamla işin esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenle hükmün BOZULMASINA, 05.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19570, Karar No: 2023/19343, Tarih: 12.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19570 E.  ,  2023/19343 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/816 E., 2023/3380 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/264 E., 2022/690 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı vekilinin, istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Buna göre Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmayan davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1268, Karar No: 2014/18186, Tarih: 23.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1268 E.  ,  2014/18186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İscehisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.11.2013

NUMARASI :Esas no:2011/15 Karar no:2013/495

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; manevi tazminatın miktarı, velayet ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.09.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Temyiz eden davacı H.. Ü.. vekili Av.... mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. Davacının başka vekilleri olduğundan mazereti uygun görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı (kadın) yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.md.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tüm dosya kapsamından; yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında davacının ev hanımı olup çalışmadığı tutanağa bağlanmışsa da, dosya içerisinde bulunan İscehisar Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/23 esas sayılı dosyasındaki bir kısım ifadelerde davacı kadının çalıştığının belirtildiği, bu suretle tutanak ile ifadeler arasında çelişki doğduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece Sulh Ceza Mahkemesindeki ifadeler dikkate alınarak davacının nafaka taleplerinin reddedilerek, kadın aleyhine müşterek çocuklar için tedbir ve iştirak nafakasına hükmedildiği anlaşılmaktadır. Davacı kadının, çalışma ve gelir durumunun araştırılarak, bu husustaki çelişkinin giderilmesi, kadının düzenli ve sürekli bir gelir elde edip etmediğinin belirlenmesi ve gerçekleşecek sonucuna göre, nafakalar hususunda karar verilmesi gerekirken bu husus nazara alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösteirlen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.09.2014(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/15037, Karar No: 2012/1225, Tarih: 08.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/15037 E.  ,  2012/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 18. maddesine aykırı davranmak suçundan sanıklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/09/2007 tarihli ve 2007/381-121 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2007 tarihli ve 2007/114 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25.06.2009 gün ve 33919 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2009 gün ve KYB. 2009-171005 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca, 12/07/2007 tarihli, 302 ve 16/07/2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliycsiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümleri yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikle bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 9.Ağır Ceza mahkemesinin 13.11.2007 gün ve 2007/114 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına 08.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10307, Karar No: 2009/442, Tarih: 23.01.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/10307 E.  ,  2009/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 140 ada 13 parsel sayılı 8659,22 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, paylaşma bağışlama ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/3' er paylarla davacı ... ile davalılar İbrahim ve ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde satın alma iddiasına dayanarak taşınmazın tamamının adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parselin fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün ..., (B) harfi ile gösterilen bölümünün ise davacı ... adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 2001 tarihinde çekişmeli taşınmazı kardeşi olan davalı ...'ten satın aldığı iddiasına dayanmış, davalı ... taşınmazdaki hissesini davacı olan kardeşi Hüseyin'e satmadığını belirtmiş; davalı ... ise, taşınmazın öncesinde kendisine ait iken, oğulları olan ... ve ....arasında paylaştırdığını kendi payının bulunmadığını ifade etmiştir. Mahkemece, davacının taşınmazın tamamında zilyet olmadığı ve davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği halde, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmının davalı ... adına, (B) harfi ile gösterilen kısmının davacı ... adına tesciline dair "dava kısmen kabul" edilmiş gibi hüküm kurulduğu gibi; Mahkeme kararında (B) harfi ile ifade edilen kısmın neresi olduğu fen bilirkişisi raporunda belirtilmediğinden, kararın bu haliyle infazı mümkün değildir. Kadastro hakimi doğru, gerçeğe uygun ve infazı kabil hüküm oluşturmakla yükümlüdür. Kararın hüküm fıkrasında (B) harfi ile belirtilen ve davacı adına tesciline karar verilen kısmın kararın eki niteliğindeki fen bilirkişisi raporunda gösterilmemesi, ayrıca dava reddedildiği halde kısmen kabul edilmiş gibi karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına 23.01.2009 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14072, Karar No: 2010/11277, Tarih: 09.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/14072 E.  ,  2010/11277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl Asliye 2. Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK:Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3194 sayılı İmar Yasanın 1,2, 21. maddeleriyle "Belediye ve Mücavir Alan Sınırları İçinde ve Dışında Planı Bulunmayan Alanlarda Uygulanacak İmar Yönetmeliği" hükümlerine göre, imar planı bulunmayan alanlarda da bina yapılması için merciiden ruhsat alınmasının zorunlu olduğu ve imar yasasının 5. maddesi uyarınca mücavir alanların imar mevzuatı bakımından belediyelerin yetki, denetim ve sorumluluğu altında olmasına göre, sanığa atılı kaçak yapı yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği gözetilerek, hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, "...suç tanımında mücavir alanlardan ayrıca bahsedilmediği, ... Belediye Kanunu ve İmar Kanunu birlikte incelendiğinde mücavir alanın belediye sınırları içerisinde kalmasının kabul edilemeyeceği..." biçiminde yasal olmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi.

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.