muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1485, Karar No: 2014/221, Tarih: 29.04.2014

Çoğunluk görüşüne katılmayan beş Genel Kurul Üyesi; "Direnme hükmünün isabetli olduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.06.2010 gün ve 263-218 sayılı direnme hükmünün, sanığın eyleminin bütün halinde yalnızca yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Hükümler yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, 1412 sayılı CMUK'nun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunana 326/son maddesi gereğince hırsızlık ve tehdit suçlarından verilen toplam ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2014 günü yapılan müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5260, Karar No: 2008/298, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5260 E.  ,  2008/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara sokmak kastıyla mevcudu azaltmak suçundan sanıklar ..., ... ve ...’in ayrı ayrı beraatlerine, karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçiler vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığı’nın bozma istemli tebliğnamesi ile dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargılama sürecinde, 04.10.2006 tarihli celsede hazır olan müşteki vekilinin yüzüne karşı duruşmanın 05.12.2006 tarihine ertelendiği bildirilmesine rağmen, müşteki vekilinin 05.12.2006 tarihli duruşmaya katılmadığı gibi, mazeret de bildirmediği anlaşılmakla, İİK’nun 349/5.maddesi uyarınca "şikayet hakkının düşürülmesine" karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm kısmından "beraatlerine" kelimesinin çıkarılarak yerine "açılan davada müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine" şeklinde yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün de bu suretle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.1.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7665, Karar No: 2019/7535, Tarih: 05.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7665 E.  ,  2019/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

I-Sanık ... hakkında ''2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamada, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında ''2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33091, Karar No: 2013/20335, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/33091 E.  ,  2013/20335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 21/03/2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10335, Karar No: 2024/12406, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10335 E.  ,  2024/12406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/614 E., 2024/261 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1102, Karar No: 2024/2582, Tarih: 12.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1102 E.  ,  2024/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1272 E., 2023/1235 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Isparta İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/605 E., 2022/728 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının müfettişi tarafından davacı şirkette 8-9-10 Şubat 2021 tarihlerinde teftiş yapıldığını, yapılan teftişten sonra 09.03.2021 tarihli, 9628/İNC/3 sayılı rapor düzenlendiğini, düzenlenen raporda kısmi çalışma ödeneğinden ve nakdi ücret desteğinden yararlandırılan çalışanların, bu dönemlerde çalıştırıldığından bahisle çalışanlara bir takım ödemeler yapılması gerektiğinin belirtildiğini, müfettiş raporunun gerçeği yansıtmadığını, rapordaki aleyhe olan hususlara itiraz ettiklerini, davacının Özel Bilim İlkokulu ünvanlı özel ilkokul işlettiğini, 2020 yılının Mart ayında pandemi sebebiyle eğitim ve öğretime ülke çapında ara verilmesinden dolayı okulunu kapattığını, eğitim öğretim faaliyetlerine yurt çapında tekrar başlanmasına kadar eğitim vermediğini, okulunda çalışan öğretmenlerin, kısmi çalışma ödeneği ve nakdi ücret desteğinden yararlandırıldığını, ancak öğretmenlerin aldıkları destek ile maaşları arasındaki farkın ödenmesi ve sigortalarındaki eksik gün bildirilmesi ile ilgili işlem yapılmasını davacıdan talep ettiklerini, şirket yetkililerinin aradaki farkın tamamlanamayacağını, okulun kapandığını, eğitim ve öğretimin durduğunu, eksik gün bildiriminin olmadığını belirttiklerini, bunun üzerine öğretmenlerin davacı hakkında CİMER'e şikayette bulunduklarını, müfettiş tarafından ifadesi alınan öğretmenlerle davacı arasında husumet bulunduğunu, raporunda beyan edilen çalışmaların yapılmadığını, bu nedenle velilerin ücret ödemediğini, peşin ödeyen velilerin ise ücretlerini geri aldığını, 2020 Mart-Haziran arası eğitim yapılmaması sebebiyle, 2020 yılının Temmuz ayında telafi eğitimleri yapıldığını, bir kısım öğretmenlerin yaptığını iddia ettiği eğitimlere ilişkin hiçbir belge, plan, program bulunmadığını belirterek müfettiş raporunda belirtilen alacak haklarına itirazının kabulü, Kurum işleminin iptali ile davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davacı hakkında ALO 170 üzerinden yapılan 27.04.2020 tarihli ve 71420416 sayılı isimsiz başvuru dilekçesinde işyerinde 30 gün çalışma yaptırıldığı halde işveren tarafından 15 günlük sigorta primi yatırıldığının belirtildiğini, başvurunun sonucunda ...'na bağlı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığının 27.01.2021 tarihli, 578 sayılı emir uyarınca ilgili işyerinde teftiş yapıldığını, müfettiş tarafından yapılan teftiş sonucunda 09.03.2021 tarihli, 9628-İNC-03 sayılı rapor tanzim edildiğini, şirketin tüm işçiler 4 (dört) için 01.04.2020 tarihinde Isparta İş-Kur İl Müdürlüğüne kısa çalışma ödeneğinden faydalanma başvurusu yaptığı ve bu başvuruda haftalık çalıştırılmayacak saatlerin tüm işçiler için 45 saat olduğu, bu başvurunun ilgili müfettiş tarafından genel olarak uygun görüldüğü, buna göre 16.03.2020-13.06.2020 arasındaki dönemi kapsayacak şekilde 4 işçi için kısa çalışma ödeneği verilmesinin yerinde olacağı, davacıya ait işyerinde istihdam edilen işçilere İş-Kur tarafından İşsizlik Sigortası Fonundan kısa çalışma ödeneği ödendiği, aynı işverenin kısa çalışma ödeneğinden faydalanamayan işçileri için ise İş-Kur tarafından nakdi ücret desteği verildiği, işçilerin kısa çalışma ödeneğinden ve nakdi ücret desteğinden faydalandığı dönemlere ilişkin ücretlerinin ödenmediği, İş-Kur’a iade edilmesi gereken tutarların iade edilmediği, işyerinde çalışan işçilerin günlük çalışma sürelerinin herhangi bir araçla(günlük imza çizelgesi, parmak izi, kart okutma vs

.) takip edilmediği, bunun işveren vekili tarafından da beyan edildiği, işveren tarafından işyerinde İş-Kur'a bildirdikleri şekliyle kısa çalışma uygulamadıkları, haftalık çalıştırılmayacak süreleri 45 saat olan öğretmenlerin haftada toplam 20 saat çalıştırıldıkları, bu şekilde bir çalışma olmadığı yönünde işveren yetkilisi tarafından beyanda bulunulsa bile bu iddiayı ispatlayacak nitelikte herhangi bir takip sisteminin ya da puantaj kaydının bulunmadığı, nakdi ücret desteğinden faydalanan öğretmenlerin ifadelerinin birbiriyle tutarlı olduğu, bu kişilerin kısa çalışma döneminde haftanın beş günü günde iki saat olacak şekilde toplamda 10 saat çalıştıkları, işyerinde usulüne uygun bir şekilde kısa çalışma yapılmamasına rağmen yapılıyormuş gibi gösterilerek işverenlikçe hatalı bilgi ve belge düzenlenmesi sebebiyle Kurum tarafından yersiz ödeme yapılmasına sebep olunduğu, Çalışma Süreleri Yönetmeliği'nin 9 uncu maddesinde işyerinde çalışma sürelerinin işveren tarafından uygun sürelerle takip edileceğinin hüküm altına alındığı fakat işveren tarafından buna uyulmadığının tespit edildiği, iş müfettişince, raporun “sonuç” kısmında işveren hakkında Kurum tarafından uygulanması gereken yaptırımların belirlendiği, işveren tarafından işyerinde İş-Kur'a bildirdikleri şekliyle kısa çalışma uygulamadıkları, işyerinde çalışan işçilerin kısa çalışma döneminde çalıştırıldıkları, İş-Kur tarafından fazla ödenen kısa çalışma ödeneklerinin 4447 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi uyarınca geri alınması gerektiğinin belirtildiği, işçilerin taahhüt edilen çalışma sürelerinden fazla çalıştırılmalarına rağmen bu süreler için ücret tahakkuk ve tediye yapılmadığından 4857 sayılı Kanun'un 32 nci maddesine muhalefet edildiği ve aynı Kanun'un 102/a maddesi uyarınca idari para cezası kesilmesinin yerinde olacağının, ücretsiz izne ayrıldığı halde nakdi ücret desteğinden yararlandırılan üç işçi adına ödeme yapılmasına sebep olunduğu için her işçi ve çalıştırılan her ay için ayrı ayrı olmak üzere idari para cezası verilmesinin isabetli olacağının belirtildiği, bu tespitlerin üzerine Isparta Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünce mevzuat hükümlerine aykırı hareket edilmesinden dolayı idari para cezası kesildiği, davacı tarafından işçinin kısa çalışmanın gereklerine uygun bir şekilde ve uygun sürelerle çalıştırıldığına dair delil sunulamadığı, birbiriyle tutarlı olan öğretmen beyanlarına bakıldığında öğretmenlerin haftada çalıştırılmayacak süreleri 45 saat olduğu halde işveren tarafından buna aykırı hareket edildiği, öğretmenlerin haftada belirli saatlerde çalıştırıldıklarının ortada olduğunu, müfettiş raporunun ve bu rapora istinaden İş-Kur tarafından uygulanan yaptırımın yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiğini bildirmiştir.

2.Dahili davalılar, ..., ..., ... cevap dilekçelerinde özetle, davacının iddialarının doğru olmadığını, 2020 yılı Mart-Haziran döneminde çalışmaların bilfiil devam ettiğini, uzaktan eğitim yolu ile derslerin işlendiğini, okul yönetimi ve öğretmenlerden oluşan WhatsAap yazışmalarında bizzat okul yönetimi tarafından "ZOOM" programını indirip derslere devam edilmesinin istenildiğini ve yapılan program çerçevesinde derslerin uzaktan işlenildiğini, işlenen derslerde hangi konuların işlenildiğine dair okul yönetimine bilgi verildiğini, okul yönetiminin bu belgeleri müfettişe sunmamasının kötüniyetli olduğunu, çalışılan süre içinde davacı ile aralarında husumet olmadığını, okul yönetiminin CİMER başvurusundan sonra kendilerine husumet beslediğini, davacı okulun fiilen çalışma yapılmasına karşı kendilerini ücretsiz izinli gösterildiğini veya kısa çalışma ödeneği ödendiğini, okul taksitlerini yatıran velilerin ücretlerini geri talep etmelerinin okul yönetimini bağladığını, işgörme borçlarını yerine getirdiklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini bildirmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ... Eğitim San. ve Tic. A.Ş.'ce Özel Isparta Bilim İlkokulu öğretmenlerine pandemi döneminde, okulların kapalı olduğu, 2020 yılı Mart-Haziran süresinde ZOOM programını indirip uzaktan eğitim yolu ile öğrencileriyle ders işledikleri çalışmalarına ait ücretlerini 4857 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi gereğince ödenmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin a bendi gereğince, 09.03.2021 tarih ve 9628/İNC/3 sayılı inceleme raporuna istinaden, her işçi ve her ay için, Isparta Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlü; 01.12.2021 tarih ve E.75807872-858-000101195424 sayılı yazılarıyla 8.722,00 TL. (Sekizbinyediyüzyirmiiki) idari yaptırım kararı verilmesi işleminin yerinde olduğu, davacı ... Eğitim San. ve Tic. A.Ş.'ce Özel Isparta Bilim İlkokulu öğretmenlerinden ücretsiz izne ayırdığı, ..., Beyza Öksüz ve ... ücretsiz izinli oldukları ve 4447 sayılı Kanun'un Geçici 24 üncü maddesi gereğice Nakdi Ücret Ödeneği aldıkları halde pandemi döneminde, okulların kapalı olduğu 2020 yılı Mart-Haziran süresinde ZOOM programını indirip uzaktan eğitim yolu ile öğrencileriyle ders işledikleri diğer ifade ile çalıştıkları, çalıştırıldıkları anlaşıldığından Isparta Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 01.12.2021 tarih ve E.75807872-858-000101195487 sayılı yazılarıyla ... Eğitim San. ve Tic. A.Ş.'ye Özel Isparta Bilim İlkokuluna 4447 sayılı Kanun'un geçici 24 üncü maddesinin II. fıkrası gereğince 09.03.2021 tarih ve 9628/İNC/3 sayılı inceleme raporuna istinaden toplamda; 26.487,00 TL (Yirmialtıbindörtyüzseksenyedi TürkLirası) idari para cezası verilmesi işleminin yerinde olduğu, davalı Kurum işleminde herhangi bir hata bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılmış ve davanın reddine verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar