muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7209, Karar No: 2021/7342, Tarih: 01.06.2021

olayla ilgili (Kapatılan) Kartal 1. İş Mahkemesi’nin 2008/109 E- 2009/130K K sayılı dosyasında karara bağlanan rücu dava dosyasında ise davalı işveren şirketin yağmurdan sonra kazı alanında kaymayı önleyici tedbirler almadığından %100 Kusurlu olduğu kabul edilmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 28.05.2009 tarih ve 2009/7205 E- 2009/9858 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu açıklamalar doğrultusunda, Mahkemece öncelikle davalı ..., ... ve ... arasındaki hukuki ilişkinin, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından açılan ve karara bağlanan rücu dava dosyasıyla, Ceza dava dosyasındaki bilgi ve belgeler de dikkate alınarak asıl – alt işveren ilişkisi mi; yoksa eser sözleşmesi mi olduğu irdelenip belirlenmesi sonucuna göre inşaat alanında uzman A sınıf iş güvenliği uzmanlardan oluşturulacak heyete dosya incelettirilmek suretiyle tarafların kusur oranlarının aidiyeti tayin edilmek suretiyle davalıların tazminat alacaklarından sorumluluğu tayin edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan kabule göre de davalı Vakfa %15 oranında kusur izafe eden rapor hükme esas alınmasına rağmen bu davalı hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması, yine davalı Üniversite ile davalı Şirketin tazminat alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumluluklarına karar verilmiş ise de; aralarındaki asıl –alt işveren ilişkisi mi; yoksa eser sözleşmesi mi olduğu gözetilmeksizin davalı Üniversitenin sorumluluğunun hukuki dayanağı karar yerinde belirtilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında ödemenin tazminat alacaklarından mahsubu noktasında da uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır.

Ödemenin yapıldığı tarihte geçerli hukuki kurallar ile Yargıtay içtihatları dikkate alındığında, kural olarak hak sahiplerine yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla, ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda, yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilir. Bu durumun, ödemenin yapıldığı tarih göz önünde tutularak davacının gerçek zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması suretiyle belirleneceği hukuksal gerçeği ortadadır. Oysa yukarıda açıklandığı biçimde inceleme ve araştırma yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında Davalı ...Dekorasyon Temizlik Hiz. Tic. A.Ş. ile Davacı Eş ... arasında düzenlenen 02.08.2002 tarihli ibranamede, sigortalının iş kazasından vefatı nedeniyle işveren şirketten her türlü hak ve alacağına ve ölüm tazminatına ilişkin olarak 8.000 Amerikan Doları aldığını, işveren şirketi her türlü hakkından dolayı ibra ettiğini, şikayetçi ve davacı olmadığını beyan ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan hesap raporunda yapılan ödemenin rapor tarihindeki kur üzerinden Türk Lirasına çevrilmek suretiyle karşılığının bulunduğu, mahkemece de anıla ödemenin faiziyle birlikte davacı eşin maddi tazminat alacağından mahsup edilmek suretiyle karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda davacı eşe ibraname karşılığında yapılan ödemenin manevi tazminata mahsuben yapıldığının açıkça ibranameden anlaşılamaması karşısında, maddi tazminata mahsuben yapıldığının kabulü yerindedir.

O halde mahkemece yapılacak iş, ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak davacı eşin gerçek zararını saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda ödemeleri “kısmi ifayı içeren makbuz” niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin; hak sahibi eşin ödeme tarihindeki, gerçek zararını hangi oranda karşıladığını saptamak; son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zarardan, davalı tarafın; ödeme yapılan tarih itibarıyla hak sahibi eşin maddi tazminatını karşıladığı oranında indirim yapmak ve usuli kazanılmış haklarda gözetilerek varsa kalan miktara hükmetmek, açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde ise davacı eşin maddi tazminat talebinin reddine karar verilmekten ibarettir.

Aynı zamanda kararın davalı ...Dekorasyon Temizlik Hiz. Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmemiş olduğu, davacıların bu şirket aleyhine kazandıkları usuli kazanılmış haklar gözetilerek anılan davalı şirketin sorumlu olduğu miktarın temyiz etmediği kararda hükmedilen miktarlar olduğuna dikkate edilmesi gerektiği de verilecek kararda gözetilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar Marmara Üniversitesi ve ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar Marmara Üniversitesi ve ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ... iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7998, Karar No: 2018/20056, Tarih: 12.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/7998 E.  ,  2018/20056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın ... yönünden reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu; ... ilçesi, ... mahallesi, 6290 ada 67 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16592, Karar No: 2018/9839, Tarih: 03.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/16592 E.  ,  2018/9839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin, davalı ...'na ait işyerinde forklift operatörü olarak 17/03/2012 tarihinden 30/09/2013 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, davalılar arasında alt işveren-üst işveren ilişkisi bulunduğunu, davacının 30/09/2013 tarihinde kendisine yazılı bir fesih bildirimi tebliğ edilmeden işten çıkarıldığını, buna karşılık ...'ya 04 koduyla bildirim yapıldığını, kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin, fazla çalışma, dini bayramlar ve genel tatil ücretleri alacaklarının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla mesaiyi ispat yükü davacı tarafta olup fazla mesai yapıldığı iddiası tanık dahil her türlü delille ispatlanabilir. Ancak davalı / davalılar aleyhine aynı sebeplerle dava açan tanıkların beyanlarına ihtiyatli yaklaşılmalı yan delillerle desteklenip desteklenmediği değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta davalı fazla mesaiyi ispat açısından tanık beyanına dayanmış ve davalılar aleyhine dava açan bir tek tanık...'yi dinletmiştir. Tanık ...'nin aynı taleplerle davalılar aleyhine dava açtığından beyanına itibar edilmesi yerinde değildir.

Bu nedenlerle davacının fazla mesai talebi davalı tanık beyanları değerlendirilerek karara bağlanmalıdır. Fazla mesainin yazılı şekilde belirlenmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 03.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12642, Karar No: 2012/11865, Tarih: 10.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/12642 E.  ,  2012/11865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 72, 647 sayılıKanunun 4, 5. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin, sanığın suçu işlemediğine, delillerin mahkumiyete yetersiz olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması ve cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca ve suç tarihine göre 450 TL olması gerektiği halde 489 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek, sanığın 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında 450 TL adli para; sanığa verilen adli para cezasının sanığın kazadaki kusuru dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nın 459/son maddesi gereğince 6/8 oranında indirilerek 112 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen aynı türden adli para cezalarının 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 2272 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5028, Karar No: 2023/9590, Tarih: 07.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/5028 E.  ,  2023/9590 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

Sanık ... müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olması nedeniyle Dairemizin 15.08.2023 tarihli ve ... Değişik İş Karar No'lu ara kararı ile temyiz isteminden vazgeçme nedeni ile dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verildiği anlaşıldığından temyiz incelemesi sanık ...'in temyiz talebine hasren yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı

maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/175 Esas, 2021/332 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2021/2773 Esas, 2022/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 4. Tutanak tanıklarının dinlenilmemesi, parmak izi incelemesinin yapılamaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 5. Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, 6. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 4. Tutanak tanıklarının dinlenilmemesi, parmak izi incelemesinin yapılamaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, 5. Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, 6. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ve temyiz dışı sanık ...’in birlikte kiralamış oldukları araç ile uyuşturucu madde kullanıcılarına uyuşturucu madde sattıklarına yönelik bilginin edinilmesi üzerine olay günü sanıkların bulunduğu araç fiziki takip altında iken hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan Özgür'ün sanıkların aracına binip bir süre sonra indiğinin görüldüğü ve akabinde kolluk ekiplerince tanık Özgür'e müdahale edildiğinde yere atmış olduğu 6 fişek halindeki daralı ağırlığı 6.10 gram gelen uyuşturucu esrar maddelerini 1.150,00 TL karşılığında sanıklardan aldığını, uyuşturucu madde satın almak için sanıkların kullandığı telefon numarasını arayıp sanık ... ile konuştuğunu, olay günü sanıkların aracına bindiğini, sanık ...'e aldığı uyuşturucu maddelerin karşılığı olan 1.150,00 TL parayı verdiğini, sanık ...'in yanında oturan diğer sanık ...'nün kendisine uyuşturucu maddeleri verdiğini beyan etmesi ve sanıkların ikametlerinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin içinde bulunduğu cam kavanoz üzerinde yapılan parmak izi çalışmaları sonucunda bu kavanozun üzerinde sanıkların parmak izlerinin bulunduğunun tespit edilmesi ile birlikte sanık ...'in soruşturma aşamasında avukat huzurunda alınmış olan beyanında olayda bahsi geçen bekar evinde sanık ... ile birlikte kaldıklarını, evde ele geçirilen uyuşturucu maddeler, hassas terazi ve not kağıdının kendilerine ait olduğunu, tefeciye borçlanmaları nedeniyle uyuşturucu madde satmak zorunda kaldıklarını, evde ele geçirilen uyuşturucu maddeleri satmak için bulundurduklarını, not çetelesindeki isimleri yer alan şahısların uyuşturucu madde sattıkları şahıslar olduğunu ifade ederek haklarındaki suçlamaları ikrar etmiş olması karşısında sanığın temyiz dışı sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde uyuşturucu madde kullanıcısı olan tanık ...'a 1.150,00 TL karşılığında uyuşturucu madde satmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 24,00 TL'den az olduğu halde sanıktan tahsil edilemeyeceği, ancak hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama

giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2021/2773 Esas, 2022/16 Karar sayılı kararında sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15684, Karar No: 2022/26448, Tarih: 29.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/15684 E.  ,  2022/26448 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Tehdit suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1.cümle ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ...Sulh Ceza Mahkemesinin 09/05/2012 tarihli ve 2011/96 esas, 2012/145 sayılı kararının 13/06/2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 08/01/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1.cümle ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ...Asliye Ceza Mahkemesinin 29/06/2021 tarihli ve 2021/92 esas, 2021/255 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 09/11/2022 gün ve 2022/126490 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, olay tarihinde müştekiye karşı kasten yaralama ve tehdit eylemlerinde bulunduğundan bahisle, ...Cumhuriyet Başsavcılığının 31/03/2011 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılmasını müteakip, mahkemesince yapılan yargılama sonunda, sanığın her iki suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 19/04/2016 tarihli ve 2014/1943 esas, 2016/7638 karar sayılı ilamında da, "...Sanığın, mağdur olan eşinin kendisini aldatması nedeniyle eve gelmesini istemediği, buna rağmen mağdurun eve gelmesi üzerine tartıştıkları, mağdur eşinin, kendisine tokat attığı ve sinkaflı sözler ile hakaret ettiği, sanığın da mağdurun koluna elindeki odunla vurarak yaraladığı, ardından mutfağa giderek emanette kayıtlı olan bıçağı alıp, yaralamak amacıyla savurması üzerine mağdurun karın bölgesinin çizildiği, yaralama kastını ortaya koymaya yönelik olarak sanığın mağdura söylediği "seni öldürürüm" şeklindeki sözlerin tehdit suçunu oluşturmadığının anlaşılması karşısında, silahla yaralama suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi yerine silahla tehdit suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,...BOZULMASINA..." şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, sanığın olay tarihinde eşi olan müşteki ile aralarında çıkan tartışma esnasında, müştekinin saçını tutması üzerine, müştekinin elektrik süpürgesinin metal kısmıyla sanığa vurduğu, ayrıca müştekiye yönelik, "senin sülaleni kazırım, öldürürüm" şeklinde sarf ettiği sözlerin, yaralama kastını ortaya koymaya yönelik olması dolayısıyla, sanığın ayrıca tehdit suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme: