muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5093, Karar No: 2021/5768, Tarih: 19.04.2021

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, ... Mahallesi 2208 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan (kuru şartlarda) buğday, bamya ve soğan dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü değerlendirme tarihi olan 2017 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan yeniden sorulup, veri listesi esas alınmak suretiyle değerlendirme yapılması gerekirken, tereddüte düşürecek şekilde 13.11.2017 tarihli Mustafakemalpaşa İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü yazı ekindeki veri listesinde yazan "Yan ürün gelirleri ortalama üretim masrafından düşülmüştür" ibaresinden dolayı buğday samanı münavebeye dahil edilmemek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19517, Karar No: 2023/19156, Tarih: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19517 E.  ,  2023/19156 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/259 E., 2023/66 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, davacının geçici görevlendirme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesinden doğan harcırah ve yemek ücreti alacaklarına ilişkin olup hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı da dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16300, Karar No: 2019/7574, Tarih: 27.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/16300 E.  ,  2019/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, köyde bulunan tarlasındaki çöpleri tarla komşusu olan katılanın arazisine yakın bir yerde yaktıktan sonra, gerekli tedbirleri almaması sonucunda ateşin katılanın tarlasına sıçraması sonucu zeytin ağaçlarının zarar gördüğünün anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin TCK.nın 171/1-a. maddesinde düzenlenen ve ön ödemeye tabi olan taksirle yangına neden olma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3641, Karar No: 2022/2455, Tarih: 29.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3641 E.  ,  2022/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hükümler : 1- Sanık ... için; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... için; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanık ... için; TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bursa İnegöl 300 yataklı Devlet Hastanesi İkmal İnşaatı işi kapsamında yüklenici firma olan ...Yapı İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yürütülen inşaata ilişkin olarak mekanik tesisat işlerini üstlenen taşeron firma konumundaki Birfam Marmara İnş. Elektromekanik ... Asansör San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti.'nin çalışanı olan işçi ...'ın, olay günü inşaatın bodrum katında bulunan iki metre yükseklikteki boruları boyamak için bir metre seksen santimetre uzunluktaki seyyar iskele üzerine çıkarak gerekli güvenlik teçhizatı olmaksızın boya yaptığı esnada iskele üzerinden düşmesi sonucu hastaneye kaldırıldırılmasının akabinde 05/04/2014 günü vefat ettiği, Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 23/05/2014 tarihli otopsi raporunda, travma bulgusu olarak sol temporalde lineer kırık (kafatası kubbe kemiklerinde kırık) izlendiği ve kişinin ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabeti sonucu meydana geldiğinin belirtildiği anlaşılmakla, hükme esas alınan kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine iş güvenliği uzmanlarından oluşan üçlü heyet tarafından düzenlenen 25/08/2015 tarihli rapor doğrultusunda, sanıkların İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile ilgili tüzük ve yönetmelik maddelerine riayet etmeyerek sanıklardan ... Marmara İnş. Elektromekanik ... Asansör San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti.'nin yetkilisi ...'nun asli, ...Yapı İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nde iş güvenliği uzmanı ve saha mühendisi olan sanık ...'ın ve aynı şirkette şantiye şefi olan sanık ...'ın tali kusurları ile işçi ...'ın ölümüne sebebiyet verdikleri olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin olayın oluş şekline, kusur durumuna, hükmedilen cezanın fazla olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin olayın oluş şekline, kusur durumuna, hükmedilen cezanın fazla olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bursa İnegöl 300 yataklı Devlet Hastanesi İkmal İnşaatı İşine ilişkin ihale evrakları, şartname ve ekleri ile yüklenici firma ile Birfam Marmara İnş. Elektromekanik ... Asansör San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti. arasında yapılan taşeronluk sözleşmesinin yükümlüklerinin tespiti açısından anılan işe ilişkin tüm belgeler ile adı geçen sanıkların söz konusu proje kapsamında görev tanımlarına ilişkin varsa görev çizelgelerinin de getirtilerek, sanıkların kusur durumunun şüpheye yer vermeyecek şekilde tayini hususunda dosyanın alanında uzman iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetine tevdii edilerek görüş alındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

2- Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6604, Karar No: 2018/5459, Tarih: 07.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/6604 E.  ,  2018/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 05/11/2008-30/04/2010 tarihleri arasında (ara verilen kış dönemleri hariç) sigortasının gösterilmediğini, eksik sürelerinin tespiti ile bu süreler için yatırılmayan primlerin yatırılmasına karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan Kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılardan Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27204, Karar No: 2015/33444, Tarih: 02.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/27204 E.  ,  2015/33444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı veya geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının mesai saatleri içerisinde izinsiz olarak iş kıyafetiyle birlikte davalı iş verenliğin yakınındaki kıraathane, pastane gibi yerlere gittiği, ayrıca çalışma ortamının huzurunu bozan tutum ve davranışlarda bulunduğu; davacının iş yeri içerisinde odasının bulunmaması halinin, davacının kahvehane, pastane gibi yerlerde dinlenmesini gerekli kılmadığı, öte yandan davacının yaptığı iş itibariyle ofiste yapacağı iş bulunmayıp, işinin, ambulans içerisi ile sınırlı olduğu, yine davacının yaptığı işin önemi ve aciliyeti dikkate alındığında, mesai saatleri içerisinde davalı iş yeri dışındaki kahvehane, pastane gibi yerlerde bulunması halinin kabul edilemez olduğu, iş sözleşmesinin feshinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip edilmediği noktasındadır.

Somut olayda, davacı işçinin davalı işyerinde 03.11.2012-12.09.2014 tarihleri arasında acil ambulans paramedik teknisyeni olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 12.09.2014 tarihli fesih bildirimi ile 07.09.2014 tarihinde saat 22:00-22:30 nöbet saatleri içerisinde,..... hastane noktasına yakın bir kıraathanede üniformasıyla oturduğu ve oyun oynadığının tespit edildiği, ayrıca amirleri ile sözlü olarak tartışmaya girdiğinin ve çalışma ortamında huzuru bozduğunun tespit edildiği, daha önce şifai olarak işbu eylemlerinin devam etmemesi ve son vermesi konusunda uyarıda bulunulduğu belirtilerek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesinde düzenlenen d ve e bendleri uyarınca haklı nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine ve taraf tanık beyanlarına göre, davacıya işyerinde bekleyebileceği uygun bir ortam sağlanmadığı, bu nedenle iş bekleme dönemlerinde işyerine en yakın kahvehane ya da pastane gibi yerlerde kolay ulaşılabilir bir şekilde beklenmesi durumunda iş akışının bozulduğuna dair dosya kapsamı itibariyle delil bulunmadığı ayrıca fesih bildiriminde davacının amirleri ile sözlü olarak tartışmaya girdiği ve çalışma ortamında huzuru bozduğu davalı işverence iddia edilmiş ise de, bu iddianın ispatına yönelik yeterli ve inandırıcı delil sunulmadığı, davacının iş akışını bozucu nitelikte davranışta bulunduğunun ispatlanamadığı anlaşılmakla davanın kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 70,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 02.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35431, Karar No: 2017/16026, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35431 E.  ,  2017/16026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8349, Karar No: 2013/11609, Tarih: 03.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8349 E.  ,  2013/11609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan... vd.vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

1-Davalılardan ... ve ...'e mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idarenin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmemiştir.

Adı geçenlerin adresleri, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak, tespit edilen adresine gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesi tebliğe çıkartıldıktan, adreslerinin tespit edilememesi halinde ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süreleri beklendikten,

2-Dava konusu ... ilçesi ...eski 251 (yeni 406 ada 9) parselin tapu kaydı tüm tedavülleri ile tapu sicil müdürlüğünden getirtildikten,

3- ... Belediye Başkanlığının 08.02.2011 tarihli yazısında dava konusu ... Mahallesi 251 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2009 yılında emlak vergisine esas olmak üzere takdir komisyonunca resen belirlenen arsa metrekare rayiç bedelinin 28,83-TL olduğu belirtilmiştir.

Aynı idarece yapılan kamulaştırma nedeniyle ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp karara bağlanan 2011/241 esas, 2012/81 karar sayılı dosyada ise dava konusu 251 parsele üç parsel uzaklıkta ve aynı konumdaki 292 parsel sayılı taşınmaz için emlak vergisine esas metrekare rayiç değerinin 142,62-TL olarak bildirildiği anlaşılmıştır.

Aynı mahallede ve konumda olup birbirine bu kadar yakın iki parsel için, aynı değerlendirme tarihinde vergi değerlerinin bu derece farklı oluşu nedeniyle verilen cevapların taşıdığı çelişkinin giderilmesi gerektiğinden,

Dava konusu 251 parsel ile kamulaştırmaya konu 292 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme yılı olan 2009 tarihindeki emlak vergisine esas takdir komisyonunca belirlenen metrekare rayiç değerleri, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/241 esas, 2012/81 karar sayılı dosyasında mevcut kamulaştırmaya konu parselleri gösteren krokide eklenerek, ilgili belediye başkanlığından sorulduktan,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/563, Karar No: 2023/184, Tarih: 29.03.2023

**Ceza Genel Kurulu         2019/563 E.  ,  2023/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2019/46260

YARGITAY DAİRESİ : 1. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 579-180

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ...'ın maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçuna azmettirmeden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 38/1. maddesi yollamasıyla, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nun ise kasten öldürme suçuna iştirakten aynı Kanun'un 37/1. maddesi yollamasıyla; TCK'nın 81/1, 29, 62, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 10'ar yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba ilişkin İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2017 tarihli ve 241-108 sayılı hükümlerine yönelik olarak katılan vekili ile sanıklar müdafileri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine yapılan duruşmalı inceleme sonucunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince 26.02.2018 tarih ve 579-180 sayı ile; sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılmasına, sanık ...’ın TCK’nın 38/1. maddesi yollamasıyla, sanık ...’ın TCK’nın 37/1. maddesi yollamasıyla 81/1, 29, 62, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 15’er yıl hapis cezasıyla, sanıklar ..., ..., ... ve ...’nun ise TCK’nın 37/1. maddesi delaletiyle 81/1, 62, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 25’er yıl hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir. Sanıklar hakkında kurulan bu hükümlere yönelik olarak da sanıklar müdafileri tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 11.03.2019 tarih ve 5534-1458 sayı ile temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 28.05.2019 tarih ve 46260 sayı ile;

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 28.05.2019 tarih ve 46260 sayı ile;

“Olayların başlamasına neden olan eylem, sanık ...'la maktul ...'ın yol kenarına aracın park edilmesi nedeniyle yaşadıkları tartışma sırasında maktul ...'ın sanık ...'ı darp ederek yaralaması, aracın anahtarını alması ve sanık ...'ın savunmasına göre ayrıca 'seni travesti yaparım' şeklinde söz söylemesidir. Araya girenlerin ayırması nedeniyle daha fazla büyümeyen bu olaydan sonra sanık ...'ın durumu arkadaşlarına haber verip diğer sanıkların da toplanmasıyla olayın ikinci aşaması başlamıştır. İlk olayın kısmen içinde olan sanık ...'ın kardeşi sanık ...'le birlikte, diğer sanıklar ..., ... ve ... silahlı, sanık ...'la birlikte beraat eden sanıklar..., ... ve ölen ... silahsız olarak maktul ...'ın bulunduğu binaya yönelmişlerdir. Silahsız olan..., ... ve ..., önden binaya girerek maktulle konuşmak istemişler, bu bağlamda ilk olarak ...'ın bulunduğu dördüncü kattaki işyerine giren..., maktule 'sizi barıştırayım biz eski dostuz' demiştir. Buna rağmen maktul,... ve sonradan içeri giren ... ve ...'a kaleşnikov silahla ateş ederek ...'ı öldürmüş, aşağıya kaçmaya çalışan ...'yı çene kısmından, ...'ı sırtından yaralamıştır. Bu aşamadan sonra silah seslerini duyan sanıklar ..., ..., ... ve ...'in merdivenlerden aşağıya doğru kaçtıkları sırada maktul kaleşnikov silahla bu sanıkların peşlerinden ateş ederek aşağıya kadar indikten sonra durmamış, ... Kafe'de oturmakta olan ...'ı da tekrar yaralamıştır. Bu halde nerede duracağı belli olmayan maktule yönelik olarak sanıklar ..., ..., ... ve ... ateş ederek yaraladıktan sonra, yere düşen maktule yönelik tekmelerle vurmuşlar, sanık ... da maktulün yere düşen silahını alarak ateş etmiştir. Maktul aldığı ateşli silah mermi ve saçmalarının isabeti nedeniyle kaldırıldığı hastanede ölmüştür. Bu şekilde sonuçlanan olayda, sanık ... ve kardeşi ...'e yönelik olarak ilk haksız hareketin maktul ...'dan geldiğinde bir tartışma yoktur. Maktulün diğer sanıklar ..., ..., ... ve ...'e yönelik başta bir haksız hareketi bulunmamakla birlikte, bu sanıkların, arkadaşları olan ...'a yönelik maktulden kaynaklanan haksız hareketler nedeniyle silahlı olarak maktulün bulunduğu binaya gitmelerinin maktule yönelik ilk haksız hareket niteliğinde olduğunda da şüphe yoktur. Ancak bu sanıkların maktule yönelik haksız hareketlerinin alacağı boyut daha belli olmadan, maktulün, yanına barıştırmak ve konuşmak amacıyla silahsız olarak giden ...'ı öldürmesi,... ve ...'ı yaralamasından sonra, silah seslerini duyup merdivenlerden aşağıya doğru kaçmakta olan sanıkların peşinden çok etkili bir silahla seri şekilde ateş etmeye devam ederek aşırı tepki vermesi nedeniyle etki-tepki dengesinin sanıklar ..., ..., ... ve ... lehine bozulduğunun kabulü gerekmektedir.