muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21624, Karar No: 2013/267, Tarih: 17.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/21624 E.  ,  2013/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, malullük aylığının kesilmesine yönelik Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Malullük aylığı tahsis talep tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 53. maddesine göre, “…Kurum hastanelerince düzenlenecek usulüne uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3’ünü yitirdiği Kurumca tespit edilen sigortalı, malullük sigortası bakımından malul sayılır.” Hastanelerin sağlık raporları arasında çelişki bulunması durumunda, bu çelişkinin, 109. maddede belirtilen prosedüre uyularak, .... alınacak raporla giderilmesi gereklidir(5510 sayılı Kanunun 95. maddesi). Ancak .... Kurulundan verilecek rapor ile ....’ndan alınacak rapor arasında çelişki mevcut olması halinde ...Kurulundan rapor alınmalıdır.

Somut olayda; davacıya Kurumca Ocak 1998 tarihinden itibaren malullük aylığı bağlandığı, davacının dava dışı işveren yanında çalıştığının denetim memurunca tespiti üzerine, Kurumca malullük aylığının 30.06.2008 tarihi itibariyle durdurulduğu, davacının 03.07.2008 tarihinde işten ayrıldığını bildirerek yeniden malullük aylığı tahsis talebi üzerine, Kurumca, ....18.11.2009 tarihli raporuna istinaden, çalışma gücü kayıp oranının %60 olmadığı gerekçesi ile davacının talebinin reddine karar verildiği, Mahkemece, davacının malullük aylığının durdurulmasının dayanağı olan çalışmalarının fiili olmadığı gerekçesi ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

./..

-2-

Gerek, Kurum denetim elemanının raporu, gerekse, davacının çalıştığını doğrulayan Kuruma verdiği 19.09.2008 tarihli dilekçe karşısında, davacının malullük aylığının kesilmesine sebep olan çalışmalarının fiili olmadığından bahsedilemez. Hal böyle olunca, Mahkemece, 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür doğrultusunda inceleme yapılarak, sigortalının rahatsızlığına ilişkin belgeler tüm içerikleriyle getirtilip, konu hakkında öncelikle .... ilgili ihtisas dairesinden rapor alınarak, tarafların itirazı halinde ve anılan rapor ile .... arasında çelişki bulunması durumunda, .... alınarak çelişki giderilerek, davacının çalışma gücü kayıp oranının 2/3 ya da %60 oranında bulunup bulunmadığı belirlenerek, öngörülen istisnaları dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın malullük aylığı şartlarını düzenleyen 25 ve devamı maddelerindeki sigortalı lehine olan düzenlemeler

ddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

ddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2015/4311, Karar No: 2015/4275, Tarih: 15.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4311 E.  ,  2015/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

VASİ ADAYI : ...

KISITLI ADAYI : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, vasi atanma istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kolluk araştırması ve nüfus kayıtlarına göre kısıtlı adayının, “... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir." Aynı Kanunun 412/1. maddesinde de “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.” hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlının vasi adayı ...'ın talebi üzerine .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/806 Esas,2014/1080 Karar sayılı 14.10.2014 tarihli kararı ile vesayet altına alındığı, o tarihten beri aynı mahkemede takip edildiği, vasi adayı ...'ın ise ... Sulh Hukuk Mahkemesinden kısıtlama kararı verilmesi ve kendisinin vasi olarak atanmasını talep ettiği, kısıtlının veya vasinin adres değişikliği talebi olmadığı ve TMK’nın 412. maddesi uyarınca vesayet makamı olan .... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmediği anlaşılmakla, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23756, Karar No: 2013/771, Tarih: 22.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23756 E.  ,  2013/771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) ....ı yazısı dikkate alındığında mücavir alan içinde ve belediye hizmetlerinden yararlanan taşınmaz arsa vasfındadır.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, arazi niteliğinde kabulü ile gelir metodu esas alınarak bedel tespiti,

...

2)Kamulaştırılan taşınmaz ....alanında kaldığından 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, ... adına tescil edilmesi,

3) ...., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı .... Hakkındaki Kanunda yapılan değişiklikle; genel bütçeli idareler arasında çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alındığından, 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf olmadığı halde, bağışık kabul edilerek harç tahsiline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle ...nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının .... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/9264, Karar No: 2012/25501, Tarih: 05.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9264 E.  ,  2012/25501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa Tebligat Kanunun 35. maddesine göre 13.05.2009 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine vaki temyiz istemi süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan ekspertiz raporu ile emanet makbuzunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5575, Karar No: 2006/8394, Tarih: 28.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/5575 E.  ,  2006/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

İlam hükmüne muhalefet etmek suçundan sanık ... ve arkadaşları hakkında yapılan yargılama sonucunda sanıkların beraatine, şirket yetkilileri ... ve ... haklarında dava açmakta şikayetçi vekilinin muhtariyetine dair ... İcra Mahkemesinin 20.03.2006 tarihli ve 2006/17-73 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına, sanıkların 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 5358 sayılı Kanun’la değişik 343. maddesi uyarınca ayrı ayrı 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmalarına ilişkin ... 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2006 tarihli ve 2006/183 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi

Dosya kapsamına göre, İcra ve İflas Kanunu’nun 30/2. maddesinde yer alan “Borçlu muayyen müddetlerde işe başlamaz veya bitirmez ve iş diğer bir kimse tarafından yapılabilecek şeylerden olur ve alacaklıda isterse yapılması için lazım gelen masraf icra tarafından ehlivukufa takdir ettirilir. Bu masrafın ilerde hükme hacet kalmadan borçlunun kafi miktarda malı haciz ile paraya çevirilerek o iş yaptırılır.” Hükmü ile aynı kanunun 5358 sayılı Kanun’la değişik 343. maddesindeki “Yalnız kendisi tarafından yapılacak olan bir işin yapılması veya bir işin yapılmaması yahut bir irtifak hakkının tesisi veya kaldırılması hakkındaki ilam hükümlerine makbul mazerete müstenit olmayarak muhalefet eden borçluların, lehine hüküm verilmiş kimsenin şikayeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir. Hapsin tatbikine başlandıktan sonra ilamın gereği yerine getirilirse, borçlu tahliye edilir” hükmü nazara alındığında, borçlu İGDAŞ yetkilileri olan sanıkların eyleminin ... İcra Müdürlüğünün 2004/2569 sayılı dosyasında usulüne uygun icra emri tebliğ edilmesine rağmen, müştekinin arsasından geçen doğalgaz borularını kaldırmamak şeklinde belirlendiği ve İcra ve İflas Kanunu’nun 343. maddesinin uygulanabilmesi için icra emrinde belirtilen işin yalnızca borçlu tarafından yapılabilecek olması şartının arandığı, söz konusu iş başkası tarafından da yapılabilecek ise alacaklı muvafakat ederse işin yapılması için lazım gelen masraf icra memuru tarafından bilirkişiye takdir ettirilerek, hükme hacet kalmaksızın borçludan tahsil olunup, işin ifa edilebileceği hususu dikkate alınmadan mahkumiyet hükmü kurulmasında,

Kabule göre de, İcra Mahkemesince Ticaret Sicil Memurluğuna yazılan 24.07.2005 tarihli yazıda sanıkların 18.02.2005 olan suç tarihi itibarıyla borçlu şirketi idare ve temsile yetkili olup olmadıkları hususunun belirtilmediğinin anlaşılması karşısında, bahsi geçen husus araştırmaksızın karar verilmesinde,

Kabule göre de, İcra Mahkemesince Ticaret Sicil Memurluğuna yazılan 24.07.2005 tarihli yazıda sanıkların 18.02.2005 olan suç tarihi itibarıyla borçlu şirketi idare ve temsile yetkili olup olmadıkları hususunun belirtilmediğinin anlaşılması karşısında, bahsi geçen husus araştırmaksızın karar verilmesinde,

Sanıkların eyleminden dolayı 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar” başlıklı 232. maddesinin 6. fıkrasında “hüküm gerekçesi ve hüküm içereceği hususlar başlıklı fıkrasında, 223. maddeye göre verilen… ceza miktarının… tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemesince infazda tereddüt oluşturacak şekilde mahkumiyete esas sürenin net olarak belirtilmemesinde isabet görülmemekle, kararın 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 25.08.2006 gün ve 38897 sayılı yazılı emirlerine atfen Yargıtay C.Başsavcılığın 04.10.2006 gün ve 2006/201352 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklara isnat olunan suç, ... İcra Müdürlüğünün 2004/2569 sayılı dosyasında icra emrinin 17.01.2005 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, müştekinin arsasından geçen doğalgaz borularını kaldırmamak suretiyle İcra ve İflas Kanunu’nun 343. maddesine muhalefette bulunmak fiiline ilişkindir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 30. maddesinde yazılı olduğu üzere, bir işin yapılmasına veya yapılmamasına ilişkin ilamlara aykırılık halinde yaptırım öngörülen aynı yasanın 343. maddesi, bir işin yapılmasın dair ilamlara bir ayrıcalık getirerek, yalnız kendisi tarafından yapılacak bir işin yapılması hakkındaki ilama makbul mazereti olmaksızın muhalefet eden borçlular hakkında bu madde gereğince uygulama yapılacağını öngörmüştür.

Söz konusu iş bir sanatın icrası şeklinde olmayıp, başkası tarafından da yapılacak işlerdendir. Dolayısıyla İcra ve İflas Kanunu’nun 30.maddesinde de açıklandığı üzere, alacaklı da isterse yapılması için lazım gelen masraf icra memuru tarafından bilirkişiye takdir ettirilerek, ilerde hükme hacet kalmaksızın borçludan tahsil olunup kendisine verilmek üzere işin ifası, muvafakat etmezse ayrıca hükme hacet kalmadan borçlunun kafi miktarda malının haczedilip paraya çevrilerek işin yaptırılacağı hususu dikkate alındığında, sanıklara atılı eylemin unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Ceza Genel Kurulu’nun 13.06.2006 gün ve 2006/10-151-157 sayılı kararında da belirtildiği üzere öğretici ve yol gösterici niteliği gereği temyiz denetimi sırasında uygulanan “kabule göre bozma” yöntemine, istisnai ve olağanüstü bir yol olan yasa yararına bozma istemi üzerine uygulanması mümkün görülmediğinden, tebliğnamedeki bu düşünceyle gösterilen kanuna aykırılıkları tartışmada hukuki yarar görülmemiştir.

Ceza Genel Kurulu’nun 13.06.2006 gün ve 2006/10-151-157 sayılı kararında da belirtildiği üzere öğretici ve yol gösterici niteliği gereği temyiz denetimi sırasında uygulanan “kabule göre bozma” yöntemine, istisnai ve olağanüstü bir yol olan yasa yararına bozma istemi üzerine uygulanması mümkün görülmediğinden, tebliğnamedeki bu düşünceyle gösterilen kanuna aykırılıkları tartışmada hukuki yarar görülmemiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emre atfen düzenlediği tebliğname yerinde görüldüğünden ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2006 gün ve 2006/183 müteferrik sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4-d maddesi uyarınca yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... ...’in ayrı ayrı BERAATLERİNE, hükümlüler hakkındaki cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE 28.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37379, Karar No: 2017/16492, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37379 E.  ,  2017/16492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2724, Karar No: 2018/6602, Tarih: 22.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2724 E.  ,  2018/6602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 23.12.2013 tarihli temyiz talebinin suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6486, Karar No: 2023/3633, Tarih: 12.06.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/6486 E.  ,  2023/3633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/207 E., 2022/94 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, 20.07.2016 tarihli ve 2016/9064 ... Bakanlar Kurulu Kararlarıyla ilan edilen olağanüstü hal kapsamında çıkarılan 667 ... Kanun Hükmünde Kararnamenin değiştirilerek kabul edilmesine dair 6749 ... Kanun ile kapatılan ... Eğitim ve Kültür Vakfının 2014-2016 dönem faaliyetlerinin davacı idarece denetlendiğini, denetim sonunda düzenlenen raporda vakıf yöneticisi davalıların fiilleriyle vakfı zarara uğratıklarının tespit edildiğini açıklayarak, şimdilik 596.844,11 TL tazminat alacağının yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar süresinde cevap dilekçesi sunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2017/19 Esas, 2018/113 Karar ... kararıyla davalıların vakfın zarara uğratılmasına yönelik kasıt ve ağır kusurlu davranışlarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ile davalılardan ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.05.2019 tarihli ve 2018/1840 Esas, 2019/998 Karar ... kararıyla; istinaf isteklerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ile davalılardan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.05.2019 tarihli ve 2018/1840 Esas, 2019/998 Karar ... kararıyla; istinaf isteklerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ile davalılardan ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin. 14.06.2021 tarihli ve 2019/4349 Esas, 2021/5055 Karar ... kararıyla; yasal düzenleme gereği, vakfın uğradığı zararın tazmini bakımından yöneticilerinin kusur sorumluluğunun bulunmasının gerekli ve yeterli olduğu, İlk Derece Mahkemesince davalıların kasıt ve ağır kusurlu davranışlarının ispat edilemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, Mahkemece bilirkişilerce belirlenen vakıf zararının meydana gelmesinde davalıların kusur düzeyindeki sorumluluğunun bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gereğiyle Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; vakıf mallarının atıl bırakılması ve paraların nemalandırılmamasının yönetici yönünden ihmal sayılması gerektiği, ihmalin de maddi hukuk yönünden kusur niteliğinde olduğu, vakıf yönetiminde yer alan davalıların vakıf mallarını ve paralarını yönetmekte ihmal etmek suretiyle vakfa verdikleri zararlardan sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 166.484,57 TL'nin 16.01.2017 dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ile davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemece eksik araştırma ile davanın kısmen kabulüne karar verildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... vekili; davalılara yüklenebilecek bir sorumluluğun bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

3. Davalı ... ve ... vekili; davanın ispatlanamadığını, davalılara yüklenebilecek bir sorumluluğun bulunmadığını, davalıların eldeki davaya konu iddialara ilişkin haklarında verilmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

4. Davalı ... vekili, Vakfın zarara uğratılmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk