muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9387, Karar No: 2024/11649, Tarih: 26.12.2024

Tanık ... ise katılan mağdureyle sohbet ederken sanık ...'nın yanlarına geldiğini ve ...'nın mağdureye kendisine kalacak yer ayarlayabileceğini söylediğini, mağdureyle sanık ...'nın birlikte yanlarında ayrıldığını, sanık ...'in kokoreç tezgahından ayrılıp ayrılmadığına ilişkin görgüsünün bulunmadığını beyan ettiği,

Dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mağdure ÇİM'de ki ifadesinde detaylandırarak olay anlatımında bulunması, sonraki aşamalarda bu beyanında ısrarcı olması, mağdurenin ilk ifadesinde yargılama konusu olayları anlatamamasının ise daha öncesinde de cinsel istismara maruz kalan mağdurenin, evden kaçması nedeniyle yeniden cinsel istismara maruz kaldığını söylemesi halinde ailesinin yahut ilk ifadesi sırasında yanında bulunan abisinin tepkisiyle karşılaşacağını düşünmesi, korkması ve olay tarihinde on üç yaşı içerisinde bulunan mağdurenin yaşı da gözetildiğinde yargılama konusu olaylardan bahsetmemesi insani bir durum ve olağan kabul edilerek mağdurenin beyanlarının tutarlı ve istikrarlı olması ve sanıklarla dosyaya yansıyan bir husumetin de bulunmaması nedeniyle sanıklar aleyhine delil niteliği taşımaktadır.

Nitekim mağdure beyanları olayımızda tek delil niteliğinde de değildir. Dosya kapsamındaki somut delillere bakıldığında mağdure beyanlarıyla örtüşmektedir. Sanıkların, kendisini araçla götürdüğü sırada benzin istasyonuna uğradıklarına ilişkin beyanı, benzin istasyonu kamera kayıtlarıyla doğrulanmıştır. Mağdurenin belirttiği saat diliminde sanık ...'in aracıyla benzin istasyonundan yakıt aldığı ortadadır. Mağdurenin olayın gerçekleştiğini söylediği sanıklara ait olmayan baraka içerisinde DNA'ya ilişkin tespitler, tanıklar ... ile ...'in, sanıklardan ...'nın mağdureye kalacağı yer ayarlayacağını söylediğine ilişkin ve mağdureyle sanık ...'nın birlikte parktan ayrıldıklarına ilişkin anlatımları, mağdurenin beyanını güvenilir kılmaktadır. Cinsel dokunulmazlığın ihlali dosyalarında değerlendirilmesi önem arz eden taraflar arasında husumet bulunup bulunmadığı açısından mağdurenin beyanları denetlendiğinde mağdurenin sanıklara iftira atmasını gerektirecek herhangi bir husumet sanıklar tarafından ileri sürülememiştir. Ayrıca mağdurenin şikayetçi olduğu ifadesinden sonra genital muayene raporunun alınmaması, mağdurenin yargılama konusu olay öncesi başka bir olay nedeniyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun mağduru olması ve bakire olmaması karşısında dosyanın sübutuna etki etmeyeceğinden bir eksikli olarak değerlendirilmemelidir. Dolayısıyla mağdurenin, ailesinden çekindiği için farklı verdiği ilk ifadesi dışındaki istikrarlı, tutarlı ve sair deliller desteklenen beyanlarına itibar edilmesi gerekmektedir.

Her iki sanık suçlamaları tümden inkar etmiş olup, mağdure ile o gece birlikte barakaya gitmedikleri ve cinsel ilişki yaşamakdıkları şeklinde savunma yapmış iseler de barakadan elde edilen bulgulara ilişkin anılan raporda pet şişelerden alınan sürüntü örneklerinden elde edilen DNA profilinin sanık ...’e ait DNA profili ile uyumlu olduğunun belirlenmesi, yine sigara izmaritinden alınan sürüntü örneğinden elde edilen DNA profilinin ise; sanık ... ve mağdura ait DNA profilleri ile uyumlu olduğunun belirlendiğine dair tespitler bulunması, bu tespitler karşısında sanık ...'in olayın gerçekleştiği barakanın biraz uzağında güvercin beslediği kendine ait bir yer olduğunu ve buradaki

kuşların sigara izmaritlerini olay yerine getirdiğine ilişkin akla ve mantığa aykırı savunması, sanık ...'nın aşamalarda çelişkili ve kısmi ikrar niteliğinde beyanlarda bulunması, tanıklar ... ile ...'ın beyanlarının mağdure beyanlarıyla uyumlu olması, sanık ...'in emniyette müdafii huzurundaki ilk ifadesinde saat gece 02.00'a kadar tezgahın başında kokoreç sattığı savunmasının aksine mağdure beyanını doğrular şekilde benzin istasyonu iş yeri kamera kayıtların da sanık ...'in yakıt aldığının tespit edilmesinin hususlarının tamamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilmelidir.

Sanıkların, Dairemiz çoğunluk görüşünün aksine sadece kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan değil, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan da cezalandırılmaları gerekmektedir. Zira mağdurenin ÇİM ve devamındaki yargılamanın tüm aşamalarında tutarlı ve istikrarlı beyanları, sanıkların kendi içinde ve birbirleriyle çelişkili savunmaları nazara alındığında gece vakti 13 yaşında evden kaçmış bir çocuğu emniyete, ailesine teslim etmek yerine yaşları 24 ve 29 olan sanıkların mağdureyi ıssız bir yerde bulunan barakaya iyi niyetle götürmelerinin beklenilemeyeceği, mağdurenin nitelikli cinsel istismara maruz kaldığı beyanları doğrultusunda İlk Derece Mahkemesi'nin bozma öncesi verdiği karar gibi sanıklar haklarında yasal şartları oluşan hem cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hem de çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan da mahkumiyet hükümleri kurulmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında; katılan mağdurenin sair delillerle desteklenen istikrarlı ve tutarlı beyanları, tanık anlatımları, benzin istasyonu kamera kaydı, DNA incelemesine ilişkin ATK Biyoloji İhtisas Dairesi Başkanlığı raporu, mağdurenin sanıklara iftira atmasını gerektirecek husumet bulunmaması karşısında sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle 103/2, 103/3-a, 103/4 maddeleri ile 109/2, 109/3.b,f ve 109/5 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği düşüncesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması görüşünde olduğumuzdan çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/15029, Karar No: 2012/700, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15029 E.  ,  2012/700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iş yeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5700, Karar No: 2021/7881, Tarih: 27.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5700 E.  ,  2021/7881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/120 E. - 2019/269 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1474, Karar No: 2013/1988, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1474 E.  ,  2013/1988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2009 yılında dava konusu 1377 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değeri 10,27 TL, emsal alınan 2938 parselin değeri ise 69,60 TL dir. Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu, buna göre en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmazın emsalden %20 daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17482, Karar No: 2010/18957, Tarih: 23.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/17482 E.  ,  2010/18957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin aldığı aylık 100 TL'den ibaret iştirak nafakasının, 18 yaşını ikmal etmiş olması nedeniyle kesildiğini; iki yıllık meslek yüksek okulu mezunu olduğunu, hali hazırda Açık Öğretim Fakültesi Kamu Yönetimi bölümüne devam ettiğini; müvekkilinin, davalı babanın yardımına ihtiyacı bulunduğunu iddia ederek; aylık 350 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili duruşmadaki beyanında; müvekkilinin fiziksel bir engeli olmadığını, psikoseksuel bozukluk nedeniyle tacize uğradığını; bu nedenle çalışamadığını iddia etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "davacının davadan evvel çeşitli işlerde çalıştığı kendi isteği ile bu işlerden ayrıldığı, çalışmaya engel fiziksel bir durumunun mevcut olmadığı; davalının emekli memur olduğu, davacının yaşı ve öğrenim durumu dikkate alındığında; emekli memur olan ve emekli maaşından başka bir geliri bulunmayan babasından nafaka talep etmesinin TMK'nun 2.maddesinde belirtilen dürüstlük kurallarına aykırı olacağı gerekçesiyle" davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK'nun 328/2.maddesinde; "Çocuk ... olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve ... durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler." Aynı yasanın 364/1. maddesinde de; herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Davacının, Açık Öğretim Fakültesinde okuduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına göre, davacının Açık Öğretim Fakültesinde okumuş olması yardım nafakası yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.

Davacının; çalışmaya engel fiziksel bir engelinin olmamasına rağmen, askerlikle ilgili ön bildirim raporunda; "psikoseksuel bozukluk" teşhisi ile bir yıl sevkinin geciktirmesinin uygun olacağının bildirildiği görülmüştür. Mahkemece, bu yönün iş bulma ve çalışarak gelir elde etmesine engel teşkil ... etmeyeceği yönü üzerinde de durularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bir araştırma yapılmadan çalışabileceğinden bahisle davanın reddi de doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11. 2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12966, Karar No: 2014/5210, Tarih: 05.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12966 E.  ,  2014/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/316495

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2011/189 (E) ve 2012/375 (K)

SUÇ : Parada sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağla- mak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cum- huriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/275, Karar No: 2017/85, Tarih: 21.02.2017

**Ceza Genel Kurulu         2016/275 E.  ,  2017/85 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 13.12.2013

Sayısı : 254-299

Kasten öldürme suçundan sanık ...'in 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 62/1, 53, 54/1 ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin, Ünye Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.12.2013 gün ve 254-299 sayılı, resen temyize tâbi olan hükmün, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 21.10.2015 gün ve 786-5010 sayı ile onanmasına oyçokluğuyla karar verilmiştir.

Daire Üyeleri D. Kahveci ve C. Topaktaş; "Dairemizin çoğunluk görüşü ile aramızda tahrik hükmünün sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağı noktasında bir uyuşmazlık bulunmaktadır.

Sanık, hem jandarmada, hem Cumhuriyet savcılığında, hem sorguda, hem de mahkemede verdiği ifadelerinde; maktulün kendisine, 'seni öldüreceğim, anasını avradını sinkaf ettiğim' diyerek dirgen tabir edilen ucu tahtadan çatallı bir aletle saldırdığını, bu aletle boğazına doğru bastırdığını, kendisinin de bunun üzerine maktule ateş ettiğini söylemektedir. Sanık, maktulün kendisine saldırmakta kullandığı dirgeni alarak eve götürdüğünü, bu dirgeni de jandarmalara teslim ettiğini iddia etmektedir. Gerçekten de sanık tarafından jandarmalara bu dirgen teslim edilmiştir.

Sanık, maktule ateş ettikten hemen sonra evine gelmiş, ilk olarak köy muhtarı ...'u aramış ona da maktulün kendisine dirgenle saldırdığını, kendisinin de ona tabancayla ateş ettiğini anlatmıştır. Köy muhtarı tanık ... da bu anlatımı doğrulamıştır. Sanık köy muhtarına olayı hemen haber vermiş, daha sonra oğlu olan tanık Kamuran'a jandarmaya da olayı bildirmesini isteyerek, oğlunun jandarmayı aramasını sağlamıştır.

Sanığın oğlu olayı gören tanık ... de, olayın oluş şeklini babası olan sanık gibi anlatmış, maktulün, babasına dirgenle saldırdığını ve dirgeni boğazına doğru bastırdığını söylemiştir.

Olayın görgü tanıklarından olan maktulün eşi ..., maktulün elinde çatal uçlu dirgen olduğunu, bununla çalı çırpı temizlediğini ancak eşinin bununla sanığa saldırmadığını, sadece sanık tarafından ateş edildikten sonra bu çatal dirgenle silahı almaya çalıştığını, ancak silahı alamadığını söylemiş, eşinin sanığa vurduğu yönünde bir beyanda bulunmamıştır.

Tarafların beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, olay yerinde maktule ait bir dirgen olduğu sabittir. Ancak bu dirgenle sanığa vurulup vurulmadığı tartışılmalıdır.

Tarafların beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, olay yerinde maktule ait bir dirgen olduğu sabittir. Ancak bu dirgenle sanığa vurulup vurulmadığı tartışılmalıdır.

Olay saat 16.00 sıralarında meydana gelmiş, jandarma sanığın evine saat 16.30 sıralarında intikal etmiş, sanık 16.45'te gözaltına alınmıştır. Sanığın hem nezarethaneye giriş hem de darp ve cebir şikâyetiyle ilgili olay günü verilen ilk raporu saat 18.55 sıralarında verilmiş, bu raporda darp ve cebir izinin olmadığı belirtilmiştir. Bu rapordan ve olaydan bir gün sonra 01.07.2013 tarihinde saat 10.00'da Ünye Devlet Hastanesi tarafından verilen raporda 'boyun her iki yan-ön kısımda 3x2 cm şişlik, sol tarafta 0,5 cm kesi tespit edilmiştir. Baş arka kısımda ağrı tarif edilmektedir. BTM ile giderilebilir' denilmiştir. Bu rapordan sonra çelişki nedeniyle üçüncü bir rapor aldırılmış, bu rapor da 01.07.2013 tarihinde saat 10.56'da düzenlenmiştir. Üçüncü raporda; 'boynun her iki tarafında eski düzelmeye yüz tutmuş minimal peteşial ekimotik odaklar mevcut (en az bir haftalık olduğu düşünülmektedir) sol tarafta minimal şişlik mevcut, boynun sol tarafında 0,5 cm'lik minimal kesi izi (iyileşmekte olan, eski) mevcut' denilmiştir.

Sanık hakkında olaydan bir gün sonra düzenlenen ikinci ve üçüncü raporda darp ve cebir izi ile ilgili bulguların varlığı kabul edilmiştir. İkinci ve üçüncü raporlarda açıkça tarif edilen bulgular gözetildiğinde, olay günü ve olay saatinden üç saat sonra verilen ilk raporun gerçeği yansıtmadığı sabit olmuştur. İlk raporu veren doktor var olan bulguları dahi görmemiştir.

İkinci raporda açıkça darp ve cebir izi tarif edilmiş olup, bu rapordaki bulgular sanığın savunması ve tanığın oğlu Kamuran'ın beyanları ile örtüşmektedir. Üçüncü rapora gelince, üçüncü rapor ilk raporda yazılmayan darp ve cebir izine ilişkin bulguların ikinci rapordaki gibi yazılmasının yanında, işkence iddiaları veya nezarethanede kötü muamele iddiaları gündeme geldiğinde, kamu görevlilerinin soruşturma geçireceği endişesine bağlı olarak bulguların eski olduğu özellikle belirtilmek suretiyle böyle bir iddiaya karşı bir kılıf hazırlanmaya çalışılarak hazırlanmıştır.

Sanık olaydan sonra kaçmamış, olayın hemen akabinde evine gelerek, zaman geçirmeden köy muhtarını aramış, köy muhtarı olan tanığa, maktulün kendisine dirgenle saldırdığını anlatmış, daha sonra oğlu Kamuran'a jandarmayı aratmış, saat 16.00'da meydana gelen olaydan sonra saat 16.30'da evine intikal eden jandarmaya maktulün kendisine dirgenle saldırdığını söyleyerek olay yerinden aldığını söylediği dirgeni teslim etmiştir. Sanığın kendisine dirgenle saldırdığını savunmasının yanı sıra, oğlu olan ve olayı bizzat gören tanık Kamuran bu hususu doğrulamış, köy muhtarı olan tanığa da telefonda aynı şekilde olayı anlatmış, köy muhtarı olan tanık da kendisine anlatılan hususları doğrulamıştır. Maktulün eşi dahi maktulün elinde dirgen olduğunu kabul etmekte ancak maktule ateş edilmesinden sonra, maktulün elindeki dirgenle sanığın elindeki silahı almayı çalıştığını söylemektedir. Bu durumda maktulün elinde olay anında bir dirgen olduğu ve bu dirgenin de sanığın jandarmaya teslim ettiği dirgen olduğu anlaşılmaktadır.

Sanığın kendisine dirgen ile saldırıldığı ve darp edildiği savunması, yukarıda izah edilen ikinci raporda açıkça yazılmış olup, üçüncü raporun kamu görevlilerinin korunmasına yönelik endişeler taşıması nedeniyle kabul edilmesi mümkün olmadığından, sanığın darba uğradığı kabul edilmeli ve sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmalıdır." görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 26.12.2015 gün ve 29503 sayı ile;

"...Karşı oy kullanan üyelerin muhalefet şerhlerinde belirttikleri üzere maktulün sanığa elindeki dirgenle saldırdığı, sanığın darba uğradığı kabul edilmeli ve sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmalıdır.

Taraflar arasında çıkan tartışma sırasında, aksi kanıtlanamayan savunmaya göre maktulün, sanığa elindeki dirgenle saldırdığı ve savunmayı doğrulayacak doktor raporuna göre de sanığı basit şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiği..." düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.01.2016 gün, 6399-161 sayı ve oyçokluğuyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olup, itirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.