muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1876, Karar No: 2020/11425, Tarih: 15.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/1876 E.  ,  2020/11425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun cinsel istismarı suçundan şüpheliler ... ...,..., ...ve meçhul şahıs haklarında yürütülen soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 31/07/2019 tarihli ve 2019/83749 soruşturma, 2019/7201 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/09/2019 tarihli ve 2019/3083 soruşturma, 2019/152 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili kılınmasına dair merci ...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/2865 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre;

1-Anılan kararda şüphelilerin ... ...,..., ...ve meçhul şahıs olarak belirtilmesi gerekirken, ...... ve..... olarak belirtilmesinde,

2-Mağdurun alınan ifadesinde şüphelilerin vücudunun bazı bölümlerine dokundukları ve eteğini kaldırmaya çalıştıkları şeklinde eylemlerini ... ili,... ilçesindeki okulda gerçekleştirdiklerini belirtmesi karşısında yetkili Cumhuriyet Başsavcılığının... Cumhuriyet Başsavcılığı olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20/02/2020 gün ve 94660652-105-06-20514-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19/09/2019 tarihli ve 2019/2865 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 15/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33636, Karar No: 2015/35936, Tarih: 24.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/33636 E.  ,  2015/35936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının altişveren davalı.... işçisi olarak, davalı belediyeye ait işyerinde çalıştığını, hizmet alım sözleşmesinin temizlik işleri olmasına rağmen elektrik teknikeri olarak çalıştırıldığını, davalılar arasındaki asıl-altişveren ilişkisinin muvazalı olduğunu, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, iş yerinde 30 işçiden fazla çalışan olduğu, davacının en az 6 aylık kıdeme sahip olduğu, belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalıştığı, iş sözleşmesinin işverence geçerli veya haklı sebeple feshedildiğinin ıspatlanamadığı gibi yazılı olarakta yapılmadığı, fesih tarihi 14.10.2014 olmakla, davanın 13.11.2014 tarihinde süresinde açıldığı, davalılar arasındaki ilişkinin asıl-altişveren ilişkisi olduğu, muvazanın ıspatlanamadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının... Belediye Başkanlığındaki işine iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi feshedilen işçi, fesih bildiriminde sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli bir sebep olmadığı iddiası ile fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde iş mahkemesinde dava açabilir. Taraflar anlaşırlarsa işçi aynı sürede uyuşmazlığı özel hakeme götürebilir.

Bir aylık dava açma süresi hak düşürücü nitelikte olup, yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınır. Dairemizce bir aylık dava açma süresinin başlangıcı fesih iradesinin işçiye ulaştığı tarih olarak kabul edilmektedir.

Dosya içeriğinden davacının, davalı belediyeye ait işyerinde altişverenlerin işçisi olarak 22.09.2009–14.10.2014 tarihleri arasında elektrik teknisyeni göreviyle çalıştığı, iş sözleşmesinin ihale süresinin bitimi sebebiyle işverence feshedildiği, yazılı fesih bildirimi yapılmadığı, işten çıkış tarihinin Sosyal Güvenlik Kurumuna 14.10.2014 olarak bildirildiği anlaşılmıştır.

Dosya içeriğinden davacının, davalı belediyeye ait işyerinde altişverenlerin işçisi olarak 22.09.2009–14.10.2014 tarihleri arasında elektrik teknisyeni göreviyle çalıştığı, iş sözleşmesinin ihale süresinin bitimi sebebiyle işverence feshedildiği, yazılı fesih bildirimi yapılmadığı, işten çıkış tarihinin Sosyal Güvenlik Kurumuna 14.10.2014 olarak bildirildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda mahkemece, feshin 14.10.2014 tarihinde yapıldığı, davanın 13.11.2014 tarihinde süresinde açıldığı kabul edilmiş ise de dava tarihi, davacının dava dilekçesine yazdığı dilekçe tarihi dikkate alınarak, hatalı olarak belirlenmiştir. Dava dilekçesinin altına dilekçe yazma tarihi 13.11.2014 tarihi olarak belirtilmiş ise de dilekçe içeriğinde bu tarihi aşacak şekilde davacının 10.12.2014 tarihinde işe alınmadığından bahsedilmekle birlikte vekaletnamede 05.01.2015 tarihinde alınmıştır. Dava harcı 06.01.2015 tarihinde yatırılmıştır. Tanıkların fesih tarihi ile ilgili beyanlarıda bulunmamaktadır. Yazılı fesih bildirimi yapılmamış ise de iş sözleşmesinin Sosyal Güvenlik Kurumu kayıklarına göre 14.10.2014 tarihinde feshedildiği, davanın ise 06.01.2015 tarihinde bir aylık kanuni süresi içinde açılmadığı ortadadır. Hal böyle olunca, davanın süreden reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Davanın reddi gerektiğinden mahkemece, kararın gerekçesinde davalılar arasında asıl-altişveren ilişkisi olduğu, muvazanın ıspatlanamadığı belirtilmesine rağmen, kısa kararda davalı şirket yönünden davanın husumetten reddine, davacının davalı belediyedeki işyerine iadesine karar verilerek, kısa karar ile gerekçe arasında çelişki oluşturulmuş olması ve davalılar arasındaki asıl-altişveren ilişkisinin muvazaya dayandığı iddiası incelenmemiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın bir aylık kanuni süresi içinde açılmadığından REDDİNE,

3-Alınması gereken 27.70 TL harcın, davacıdan alınarak, hazineye irad kaydına,

4-Suçüstü ödeneğinden karşılanan 45.00 TL tebligat gideri ve 07:00 TL posta giderinin davacıdan alınarak, hazineye irad kaydına, davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 24.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27985, Karar No: 2013/20082, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27985 E.  ,  2013/20082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre,iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...(Özcan)'ün vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 01.06.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40665, Karar No: 2017/2884, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40665 E.  ,  2017/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/95, Karar No: 2024/518, Tarih: 25.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/95 E.  ,  2024/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/558 E., 2023/426 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki görülen geçit hakkı tesisi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerine ait ... Köyü, 352, 355, 356 ve 357 parsel sayılı taşınmazlara geçiş için 1975 yılında Orman İdaresi tarafından açılan ve halen zeminde mevcut olan yolu kullandıklarını, ancak bu yolun 354 parsel maliki davalı tarafından kapatılıp, davacıların geçişinin engellendiğini, davacılardan ...'nın taşınmazının yola bağlantısı olmakla birlikte yetersiz ve eğimi çok fazla, kullanımı güç olan bir bağlantı olduğunu belirterek davacıların parselleri lehine geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, yasada dahili dava kurumu olmaması ve tapu kayıtları herkese açık olması nedeniyle hazinenin davaya dahil edilmesinin mümkün olmadığı gibi davacı tarafça bu yönde bir istek de bulunmadığından davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın davasının husumet yokluğundan reddine, 352 parsel sayılı taşınmazın yol ile bağlantısı bulunduğundan bu parsel yönünden davanın subut bulmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 01.07.2013 tarih ve 2009/285 Esas, 2013/421 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 01.07.2013 tarih ve 2009/285 Esas, 2013/421 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 02.06.2014 tarih ve 2014/3161 E., 2014/7258 K. sayılı ilâmında; geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebileceğinden bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından 6100 sayılı HMK’nın 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmeli, ayrıca hangi güzergahtan geçit kurulacağı sadece davacının tasarrufunda olan bir husus olmadığından, geçit irtifakı kurulurken tarafların sübjektif arzularına göre değil, başta “fedakarlığın denkleştirilmesi” olmak üzere bazı temel ilkeler ve objektif kıstaslarla en uygun geçit alternatifinin belirlenmesi ve bu alternatif üzerinden geçit kurulması gerekltiğinden mahkemece, en uygun güzergah üzerindeki aleyhine geçit kurulacak taşınmazların malikleri davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Davalı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 10.11.2014 tarihli, 2014/13090 Esas, 2014/12554 Karar sayılı ilamı ile istemin reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 21.11.2019 tarih ve 2014/442 Esas, 2019/424 Karar

sayılı kararıyla; 09.01.2019 havale tarihli bilirkişi raporuna göre birinci güzergahın bedelinin en uygun olmakla birlikte bu kısımdaki eğimin kazı dolgu ile giderilecek olmasına karşın güzergahın kuzeyindeki yamaç arazinin şiddetli yağmurlarla birlikte yer yer heyelan meydana geleceği ve yol güvenliğini tehlikeye sokacağı, yol tesisinin bu güzargahtaki taşınmazlarda heyelanı tetikleyebileceği bu nedenle birinci güzergahın uygun olmadığı, üçüncü güzergahın bedelinin dördüncü güzergaha oranla düşük olması nedeniyle davacı taşınmazları lehine yol geçit hakkı tesis edilebilecek en uygun güzergah olabileceği kanaatine varılarak davanın kabulüne; Antalya ili, Kumluca ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkiinde kain 106 ada, 355, 356 ve 357 parsel sayılı taşınmazlar lehine aynı yer 106 ada 358 parsel sayılı taşınmaz aleyhine fen bilirkişisi ... 'in 05.05.2017 havale tarihli rapor ve ekindeki krokide F harfi ile gösterilen 57,77 metrekarelik kısımda dere üzerinden köprü ve benzeri bir yapı yapılarak geçit hakkının tesis ve tapuya tesciline, geçit hakkı bedeli olan 27.608,00 TL'nin karar kesinleştiğinde 106 ada 358 parsel sayılı taşınmazın maliği olan Hazine'ye ödenmesine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 21.11.2019 tarih ve 2014/442 Esas, 2019/424 Karar

sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Maliye Hazinesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 02.11.2022 tarih ve 2020/1179 Esas, 2020/6691 Karar sayılı ilâmında; mahkemece davacılara ait 355, 356 ve 357 sayılı parseller lehine geçit irtifakı tesisine hükmedilmişse de, davacılara ait 356 ve 357 parsel sayılı taşınmazlar için akdi irtifak kurulmadan ve bu parsellerin kurulacak geçit ile birbirlerine bağlanarak her bir taşınmaz yönünden ayrı ayrı infaza elverişli geçit hakkı tesisine karar verilmeden kesintisizlik ilkesine aykırı hüküm kurulmasının doğru olmadığı ve dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından bu şekilde kurulan geçitle kesintisizlik ilkesi de ihlal edilmiş olacağından mahkemece kamuya ait dereden geçilmek suretiyle, geçit hakkı kurulmasına karar verilmesi de hatalı olduğundan kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Davacılar vekili ve davalı ... vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Dairemizin 01.11.2021 tarihli, 2021/2849 Esas, 2021/2552 Karar sayılı ilamı ile istemin reddine karar verilmiştir.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında mahallinde yapılan incelemede taşınmaz için en uygun güzergahın 12.06.2022 tarihli bilirkişi heyet raporundaki 1 inci alternatif güzergah olarak belirlendiği, ilgili güzergahın diğer seçeneklere göre masraf açısından uygun olduğu, geçit irtifakı davalarının en önemli prensibi olan en kısa, en az masraf ve en az zarar ilkesine de uygun olduğu, bu güzergaha ilişkin tapu kayıtlarının celbi sağlanarak, güzergahta bulunan taşınmazların maliklerinin davaya dahil edilerek davanın kabulüne; davacı vekilinin 14.06.2023 tarihli celsede 356 ve 357 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davasından feragat etmesi nedeniyle bu parseller yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, 106 ada 352 parsel sayılı taşınmazın yola çıkışı bulunması nedeniyle bu parsel yönünden de davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri