muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1413, Karar No: 2020/3739, Tarih: 08.09.2020

Dosya kapsamı, mahkeme kabulüne alınan tanık beyanları ve diğer deliller nazara alındığında; ... silahlı terör örgütünün ... ve YPS yapılanmaları içerisinde aktif olarak faaliyet yürüten, soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde; "2015 yılı kasım ayında örgüt mensuplarından silah eğitimi aldığını, sonrasında Yüksekova ilçesi Dize mahallesinde barikat kurma faaliyetlerine katıldığını, silah ile nöbet tuttuğunu" ikrar eden, yine soruşturma aşamasında usulüne uygun şekilde alınan tanık beyanlarına göre; Yüksekova lisesi öğrencilerinin havai fişekli, taşlı ve molotoflu şekilde eylemlere katılımlarını sağlayan, okula silah ve hücum yeleği ile gelerek diğer öğrencileri örgüte kazandırmaya çalışan, Yüksekova ilçesindeki toplumsal olaylarda yüzünü maske ile kapatarak havai fişek ve molotof ile polis araçlarına saldıran, Yüksekova ilçesi Eski Kışla ve Yeşildere mahallelerinde hendek kazma ve barikat kurma faaliyetlerinde bulunan, bu hendek ve barikatların başında kaleşnikof silah ve el bombası ile nöbet tutan, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin ayrıca öldürme ve yaralama suçlarına iştirak ettiği kanıtlanamasa da TCK'nın 302. maddesinde düzenlenen Devletin birliği ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu oluşturacağı gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi ile suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup ilk yakalanma ile temadi kesileceğinden Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “18.03.2016" yerine “18.03.2017” olarak yazılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün BOZULMASINA, CMK'nın 307/4 maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı, mevcut delil durumu ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8192, Karar No: 2014/8835, Tarih: 29.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/8192 E.  ,  2014/8835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AMASYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2013

NUMARASI : 2011/586-2013/127

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.04.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat E. E.geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1924 doğumlu muris M.T. 02.10.2011 tarihinde çocuksuz olarak öldüğü, geride mirasçı olarak sağ eşi (davalı) A.. T.. ile kardeşi (davacı) E.. T..'ın kaldıkları, çekişme konusu 434 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ise bahçeli ahşap ev niteliği ile mirasbırakan adına kayıtlı iken 13.10.2010 tarihinde satış suretiyle davalıya temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, mirasbırakanın kendisini miras hakkından yoksun bırakmak amacıyla temlikte bulunduğunu ileri sürerek eldeyi davayı açmış, davalı ise; babasından miras kalan 403 ve 408 parsel sayılı taşınmazları eşinin sattığını ve satışından gelen para ile dava konusu taşınmaz üzerine ahşap bir ev yaparak uzun yıllar bu evde oturduklarını, murisin amacının mal kaçırmak olmayıp, taşınmazı gerçek hak sahibine iade etmek olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalının savunmasında belirttiği 403 ve 408 parsel sayılı taşınmazların gerçekten de davalıya ait iken eşi olan murisin vekâleten hareket ederek taşınmazları 13.12.1966 tarihinde dava dışı Hüseyin Menşur'a sattığı, tanıkların davalı savunmasını doğrulayarak mirasbırakanın buradan gelen para ile çekişme konusu taşınmaz üzerine ahşap bir ev yaptığını, bir kısım para ile de borçlarını ödediğini beyan ettikleri, ayrıca davacı ile murisin arasının öteden beri iyi olduğu, hatta hasta olduklarında muris ve eşi ile davacının ilgilendiği, mirasbırakanın kız kardeşinden mal kaçırmak için bir nedeninin bulunmadığı, dava konusu 2 parsel sayılı taşınmazın muris tarafından davalı eşine babasından kalan ancak kendisinin satarak bedelini aldığı taşınmazlar karşılığında devredildiği ve dolayısıyla murisin diğer mirasçısından mal kaçırma amacıyla bu temliki yapmadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42602, Karar No: 2017/17380, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42602 E.  ,  2017/17380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25773, Karar No: 2017/9335, Tarih: 28.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25773 E.  ,  2017/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava,kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.Şöyleki;

1- Davalı idarece dava konusu ... Mahalle ... ada ... parsel sayılı taşınmaz için 24.02.2012 tarihinde tanzim edilen tahmini bedel tespit formunda metrekare birim fiyatı 32,17 TL olarak ve bozma öncesi düzenlenen ancak yöntem bakımından Dairemizce bozmaya konu edilen bilirkişi raporunda metrekare birim fiyatının 30,55 TL olarak belirtilmesine karşın,bozma sonrası düzenlenen 27.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda metrekare birim fiyatının 3,02 TL olarak belirtildiği anlaşıldığından inandırıcı olmayan ve daha önce belirlenen bedeller ile arasında fahiş fark bulunan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru ve inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmazın yenileme çalışmaları sonrasında oluşan tapu kaydında Ziraat Bankası lehine yer alan ipoteğin bedele yansıtılmaması,

3-28/03/2016 tarihli Fen bilirkişi raporunda alanları belirtilen ve ve ahır bedelinin gerekçe gösterilmeksizin hesaplanmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9916, Karar No: 2011/13762, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9916 E.  ,  2011/13762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.04.2009 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığının geçerli olduğuna, ödenen aylıklar ve sağlık yardımları nedeniyle kuruma borçlu olmadığına davacının geri ödediği toplam 3.744.00 TL yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 3201 sayılı Yasa'ya göre borçlandığı bir kısım hizmetleri ile birlikte bağlanan yaşlılık aylığını iptal eden kurum işleminin iptali ile, Kuruma ödenen aylıklar ve tedavi gideri borcunun olmadığının tesbiti ile Kuruma ödediği 3.744 TL'nin yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç yerinde değildir.

Gerçekten, davacıya 24.3.2009 tarihli tahsis talebi ile, 4038 gün 1479 sayılı Yasa'ya tabi hizmeti ve 4555 gün 3201 sayılı Yasa'ya göre yaptığı hizmet borçlanması ile 600 günlük askerlik borçlanması ile birlikte 01.04.2009 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya göre yaşlılık aylığı bağlandığı, bağlanan aylığın davacının 10.5.2009 tarihinde sona eren vergi kaydının tesbiti üzerine kesildiği ikinci talebi üzerine de, 01.11.2009 tarihinde yeniden yaşlılık aylığı bağlandığı uyuşmazlık konusu değildir. Davadaki uyuşmazlık davacının 6.1.1998 tarihinde başlayan ve 10.05.2009 tarihinde sona eren vergi kaydı nedeni ile davacının bağlanan aylığına esas alınan 3201 sayılı borçlanması nedeni ile bu alacağın kesilip kesilmeyeceğine ilişkindir.

Mahkemece, devam eden vergi kaydı nedeni ile, Kurumca SGDP kesintisi yapılmasının yeterli olduğu bağlanan aylığın kesilmesine gerek olmadığı gerekçesi ile istemin kabulüne karar verilmiş ise de, bu sonuç 17.4.2008 gün ve 5754 sayılı Yasa ile değişik 3201 sayılı Yasa'nın 6/B bendine aykırıdır. Bu maddede yapılan değişiklik ve düzenleme gereği, 3201 sayılı Yasa'ya tabi borçlanma karşılığı aylık bağlananlardan Yurt içi çalışması bulunanların aylıklarının kesileceği ve bu yasa kapsamında bağlanan yaşlılık aylıklarından SGDP kesintisinin yapılmayacağı düzenlenmiştir.

Bu yasal düzenleme karşısında davacının 01.04.2009 tarihinden bağlanan yaşlılık aylığının vergi kaydına tabi çalışması nedeni ile kesilmesi işlemi doğrudur. Ancak, vergi kaydının sona erdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren de yeniden isteme gerek olmaksızın bağlanacağı açıktır.

Bu yasal düzenleme karşısında davacının 01.04.2009 tarihinden bağlanan yaşlılık aylığının vergi kaydına tabi çalışması nedeni ile kesilmesi işlemi doğrudur. Ancak, vergi kaydının sona erdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren de yeniden isteme gerek olmaksızın bağlanacağı açıktır.

Yapılacak iş: Davacının 01.04.2009 tarihinde kesilen yaşlılık aylığının, vergi kaydının sona erdiği tarihi takip eden aybaşı olan 01.06.2009 tarihinden itibaren yeniden bağlanmasına ve 01.04.2009 ile 31.5.2009 tarihleri arasında yapılan aylık ödemeleri Kurumdan sorularak bu miktar karşılığı istemin kabulüne, fazla istemin reddine ve aynı şekilde bu tarihler arası yapılan sağlık giderleri dahi tespit edilerek varsa onlar yönünden de aynı şekilde inceleme yapılarak sonuc gereğince bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şikuldi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1826, Karar No: 2022/4887, Tarih: 24.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1826 E.  ,  2022/4887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... Kadastro Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, dosyanın yeniden yargılama yapılarak karar verilmek üzere kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 24.12.2021 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, 24.12.2021 tarihli ek karann Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmiştir. Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, ... İli Merkez İlçesi ... Mahallesinde bulunan 118 ada 45,75 ve 76 parsel sayılı taşınmazların davacının dedesi adına tespit edildiğini, parseller hakkında dava bulaunmadığı halde davalıdır şerhi bulunduğunu ileri sürerek taşınmazların davacı adına tespit ve tescilini talep etmiş, 118 ada 76 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki dava tefrik edilmiştir.

Davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince davanın pasif husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, dosyanın yeniden yargılama yapılarak karar verilmek üzere kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş...kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince 24.12.2021 tarihli ek kararla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, iş bu 4.12.2021 tarihli ek karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli ek kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli ek kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına...24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4404, Karar No: 2020/4930, Tarih: 09.03.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/4404 E.  ,  2020/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde elinde bıçak olmadığını belirtmesine karşın, kovuşturmada talimat mahkemesince yapılan sorgusunda elinde iş amacıyla sürekli kullanmış olduğu maket bıçağı olduğunu beyan etmesi karşısında; sanığın savunmalarındaki çelişkinin giderilmesi ile sanığın savunmalarında geçen ve olay yerinde oldukları anlaşılan güvenlik görevlileri ile katılanın kovuşturma aşamasındaki beyanlarında olay yerinde olduklarını beyan ettiği Metin Şener Saraç ile Adem Şimşek'in de tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak yöntemince dinlenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30944, Karar No: 2016/2283, Tarih: 01.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/30944 E.  ,  2016/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, hak sahibi olduğu tapu tahsis belgeli yapının bulunduğu bölgenin, davalı ... meclisinin 14/01/2005 tarih ve 215 sayılı kararı ile Dikmen Vadisi 4. Ve 5. Etapları Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Proje Alanı olarak ilan edildiğini, davalı ... tarafından ilk önce 695 Analiz Nolu Kıymet Takdir Raporu düzenlenerek kendisine ait 72 m2 konut ve müştemilat ile ağaçların bedelinin 11.468,01 TL olarak tespit edildiğini ve taraflar arasında 10/08/2006 tarihli Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesi akdedilerek 100 m2 konut verilmesi karşılığında 400 m2 tapu tahsis hakkının davalı belediyeye devredildiğini, verilmesi taahhüt edilen 100 m2 konutun değeri ile tapu tahsis hakkının değeri arasındaki 30.000,00 TL farktan da 695 Analiz nolu Kıymet Takdir Komisyonunda belirlenen yapı ve müştemilat değerinin %10'una tekabül eden 1.514,90 TL enkaz bedelinin düşülmesi suretiyle hesaplanan bakiye 28.385,10 TL borcun da 72 taksitte davalı belediyeye ödenmesinin taahhüt edildiğini, gecekondunun elektrik ve su aboneliklerinin iptal edilerek yıkımın da yapıldığını, şimdiye kadar geçen sürede 70 taksitin toplamı olan 27.694,10 TL'yi ödediğini, ancak imar planları ile parselasyon planının iptal edildiğini öğrenmesi üzerine taksit ödemesini durdurduğunu, projenin iptal edilmesi ile taraflar arasında akdedilen konut sözleşmesinin ifa olanağının kalmadığını ileri sürerek, ifa yerine geçen (müspet) zararın belirlenmesi suretiyle şimdilik 30.000,00 TL zararın davalı idareden yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ihtilafın idari uyuşmazlık niteliğinde olduğu ve idare mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ihtilafın idari uyuşmazlık niteliğinde olduğu ve idare mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile imzaladığı Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesinin ifa olanağının kalmadığını ileri sürerek, müspet zararının tazmini için eldeki davayı açmış, mahkemece idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşmedir. Sözleşmenin, tarafların özgür iradesi ile düzenlendiği, davacı ve davalının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca kişisel hakka dayanarak talepte bulunduğu, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil, adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(HGK'nun 10.06.2015 tarih ve 2014/13-2459 Esas, 2015/1521 Karar sayılı ilamı) Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde idari yargının görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.