muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17814, Karar No: 2020/1943, Tarih: 01.06.2020

Davacı, mirasbırakan annesi ...’ın 6 ve 1 parsel sayılı taşınmazlarını mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak davalı ... ve ...’ya temlik ettiğini, mirasbırakanın başkaca taşınmazları da olduğunu ve taşınmazı satmayı gerektirir ihtiyacı bulunmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemiş, aşamada aynı taleplerle dava açan mirasçı ...’ın davası eldeki dava ile birleştirilmiş daha sonra da tefrik edilmiştir.Davalılar, taşınmazın bakım ve gözetim karşılığında kendilerine devredildiğini, mirasbırakan annelerinin son zamanlarında yatalak olduğunu ve kendilerinin baktığını, mirasbırakanın başkaca taşınmazları da olduğunu, mal kaçırma kastı olsa idi onları da devredeceğini, davacıların mirasbırakana bakmadıklarını ve kötü niyetli olduklarını bildirmişler, davalı ... ise, taşınmazı tapu kaydına güvenerek aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın 28.02.2007 tarihinde 6 parsel sayılı taşınmazını kızı ...’ye, 1 parsel sayılı taşınmazını da kızı ...’ya intifa haklarını üzerinde bırakarak temlik ettiği, ...’nın da 1 parsel sayılı taşınmazı 25.08.2014 tarihinde davalı ...’ya devrettiği, mirasbırakanın 21.04.2010 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak kızları ..., ..., ..., ..., ... ile ölü oğlu Mustafa’nın çocukları ..., ... ve ...’in kaldığı, yargılama devam ederken 1 parsel sayılı taşınmazın ...’a temliki üzerinde davacı tarafından ...’ın davaya dahil edildiği anlaşılmaktadır.Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler

., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.Öte yandan; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 günlü 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.Somut olayda, mirasbırakan Hanım’ın temlik tarihinde 82 yaşında olduğu, eşinin 2004 yılında öldüğü, tanıkların mirasbırakana davalı kızları ... ve ...’nin baktığını belirttiği, semenin mutlaka para olması gerekmeyip bakımın da semen olarak kabulü gerektiği, davanın kabulü halinde hak sahibi olacak mirasçı ...’nin de annesinin taşınmazları davalı ablalarına kendisine bakması için verdiği, mirasbırakana ölene kadar davalı ablalarının baktığı, her zaman yanında oldukları ve her ihtiyacı ile ilgilendikleri yönünde beyanda bulunduğu görülmüştür. Dolayısıyla mirasbırakanın temlikleri diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapmadığı, kendisine bakılması karşılığında yaptığı açıktır.

Hal böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.Davalılar vekillerinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3391, Karar No: 2013/14389, Tarih: 09.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/3391 E.  ,  2013/14389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, 06.10.2010 tarihinde yaralama ile sonuç- lanan kavgada sanığın üzerinde 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığı belli olmayan bir bıçak bulunduğu, kolluk görevlilerince 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan da ifadesinin alınması amacıyla 09.10.2010 günü yakalandığında yapılan üst aramasında bir başka bıçak daha bulunduğu ve bu nedenle ayrı bir soruşturma başlatıldığının anla- şılması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında anılan olaydan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka dava açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihi saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7654, Karar No: 2018/15423, Tarih: 25.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/7654 E.  ,  2018/15423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit kusurlu oldukları kabul edilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delilerden, mahkemece davacı erkeğe yüklenen ve erkek tarafından da temyiz edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışlarının yanında ayrıca davacı erkeğin, ailesinin boşanma yönündeki baskısına ve evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, birlik görevlerini yapmadığı ve kız kardeşinin eşine ve ortak çocuğa yönelik fiziksel saldırısına karşı kadını ve ortak çocuğu korumadığı anlaşılmaktadır. Buna karşılık mahkemece davalı kadına kusur olarak yüklenen "sadakatte güvensizlik durumuna sebebiyet verme" vakıası yönünden tanık ... beyanında geçen olayın 2004 yılına ait olduğu, tanık beyanından da anlaşılacağı üzere davacı erkeğin bu tarihte durumu öğrendiği, ancak dava tarihi olan 2013 yılına kadar evlilik birliğinin devam ettiği, bu nedenle bu olayın davacı erkek tarafından affedildiğinin en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerekeceğinden kadına kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır. Yine davalı kadına yüklenen "erkeğe gereği gibi hizmet etmediği" vakıası yönünden ise davacı tanıkları beyanlarında özetle davalı kadının erkeğe hastalığı döneminde hastanede bakmadığını ancak evde baktığını beyan etmişler, davalı tanıkları ise beyanlarında, davalı kadının hastalığında eşine hafta sonları hastanede, hastaneden çıktıktan sonra ise evde baktığını, hafta içi ise kadının küçük çocuklarını okula götürüp getirdiği için hastanede kalamadığını, ancak davacı erkek hastaneden taburcu olduktan sonra evde günde 5-6 öğün yemek yedirerek eşi ile ilgilendiğini beyan etmişlerdir. Bu durumda davalı kadına yüklenen "erkeğe gereği gibi hizmet etmediği" vakıasının da ispatlanamadığı, bu nedenle kadına kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır. O halde; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda; mal varlığı yönünden kadına iyi davranmayan, kadına fiziksel şiddet uygulayan, ailesinin boşanma yönündeki baskısına ve evlilik birliğine müdahalesine sessiz kalan, birlik görevlerini yapmayan ve kız kardeşinin eşine ve ortak çocuğa yönelik fiziksel saldırısına karşı kadını ve ortak çocuğu korumayan davacı erkek tamamen kusurlu olup, davalı kadına atfı kabil bir kusur ispatlanamamıştır.

Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceğ biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise, Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlı bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK m. 166/2).

Mevcut olaylara göre, evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda, açıklanan nedenle davanın reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.12.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/395, Karar No: 2024/2572, Tarih: 28.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/395 E.  ,  2024/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

(Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2021/40 Esas, 2022/609 Karar

BİRLEŞEN 2013/414 E. SAYILI

Karşı dava

İstanbul 52. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/196 E. sayılı dosyası (15.05.2012)

İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/414 E. sayılı dosyası (21.10.2013),

HÜKÜM : Asıl dava (Kısmen kabul)

Karşı dava( Kısmen kabul)

İstanbul 52. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/196 E. sayılı dosyası (Kısmen kabul)

İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/414 E. sayılı dosyası (Kısmen kabul)

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl, karşı ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, Yargıtayca davacı-karşı davalılar Reina Shıppıng Co. ve Armador Gemi İşletmeciliği Ticaret Limited Şirketi vekili, kısmen temlik alan davacı Groupma Sigorta A.Ş. vekili ve davalı-karşı davacı Ankara Feribotu Donatanı Denizcilik Turizm ve Denizcilik A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 26.03.2024 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı-karşı davalılar Reina Shıppıng Co. ve Armador Gemi İşletmeciliği Ticaret Limited Şirketi vekili Avukat Sena Rabia Sönmez ve davalı karşı davacı vekili Avukat Salih Arif Yarar dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili Reina Shipping Co'nun 8802478 IMO numaralı Malta Bayraklı, "Reina 1" isimli geminin donatanı olduğunu, geminin 19.10.2011 gecesini 20.10.2011 gününe bağlayan gece saat 01.00 civarında Novorossisk Limanından yüklediği alüminyum yükü ile yüklü şekilde Slovenya'nın Koper limanı ve Karadağ'ın Bar Limanında boşaltma yapmak üzere sefer yaptığı Adriyatik Denizinde davalı Denizciler Turizm ve Denizcilik A.Ş.'nin donatanı olduğu "Ankara" feribotunun çatması sebebiyle battığını, müvekkiline ait Reina 1 isimli geminin sigorta bedelinin 2.200,00 ABD Doları olduğunu, batma sırasında gemide yaklaşık değeri 55.000,00 ABD Doları olan yakıt, yağ, kumanya ve sair kullanabilir malzeme bulunduğunu, müvekkilinin zararlarının bunlarla da sınırlı kalmadığını, zira kaybolan gemi adamlarının vefat etmiş olmaları halinde ailelerinden gelecek talepler, kurtarılan mürettebatın ülkelerine gönderilmesi, uğradıkları ve uğrayacakları diğer maddi ve manevi zararlara ilişkin talepler ile yük ilgililerinin talepleri yönünden müvekkilinin uğrayacağı zararların miktarlarının bu aşamada henüz belli olmadığını, bu nedenle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi uyarınca söz konusu doğrudan ve dolaylı maddi ve manevi zararların miktarının tespit edilmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile dava konusu alacak ve rehin haklarının güvence altına alınmasını teminen Türk Bayraklı 7615672 IMO numaralı Ankara isimli gemi yönünden ihtiyati tedbir kararı verilerek, dava konusu alacak ve fer'ileri için gemi üzerine kanuni rehin hakkı tanınmasına, şimdilik 2.255.000,00 USD'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Temlik alan Groupama Sigorta A.Ş. vekili dava dilekçesinde, Ankara feribotu kaptanının Reina 1 gemisinin rotasını yanlış değerlendirdiğini, buna bağlı olarak da yanlış manevra ile çatmaya sebebiyet verdiğinden sözkonusu çatma olayında tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin sigorta kapsamında davacı Reina Shipping Co. Ltd.’ne ödemiş olduğu 2.200.000,00 USD bedelin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

2. Temlik alan Groupama Sigorta A.Ş. vekili dava dilekçesinde, Ankara feribotu kaptanının Reina 1 gemisinin rotasını yanlış değerlendirdiğini, buna bağlı olarak da yanlış manevra ile çatmaya sebebiyet verdiğinden sözkonusu çatma olayında tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin sigorta kapsamında davacı Reina Shipping Co. Ltd.’ne ödemiş olduğu 2.200.000,00 USD bedelin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

3. Karşı davada davacılar vekili dava dilekçesinde, COLREG/DÇÖT gereğince hızını ve rotasını korumak yükümlülüğünde bulunan Ankara feribotunun tedbirli bir şekilde seferine devam etmekte iken 00.45 sıralarında Reina 1 gemisinin kusuru neticesinde çatma olayının meydana geldiğini, 20/10/2011 günü Ankara feribotunun seferini tamamlamak üzere Bari İtalya Limanına gittiğini, Reina Shipping Co Ltd.'nin başvurusu üzerine Bari Mahkemeleri tarafından Ankara feribotu aleyhine seferden men kararı verildiğini, Ankara feribotu ilgilileri tarafından kulüp taahhüt mektubu sunularak feribotun seferine devamının sağlandığını, Ankara feribotunun zaman çarteri çerçevesinde kiralandığını, sefere devam edememesinden dolayı müvekkilinin zararlarının gün geçtikçe arttığını savunarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin ait geminin tamir masrafları, yakıt, navlun, klas masrafları ile diğer sair masraflarından dolayı şimdilik 24.675,80 TL, 432.534,80 USD ile 151.388,57 euronun çatma tarihi olan 20.10.2011 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, çatma hadisesinde müvekkiline ait geminin kusurlu olduğunun kabulü anlamına gelmemek kaydıyla MV Reina 1 gemisinden dolayı müvekkilinin zararları değerlendirilirken müvekkilinin uğradığı zararlardan dolayı takas/mahsup taleplerinin nazara alınmasına, müvekkilinin alacağının kanuni rehin hakkı verdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

4. Birleşen İstanbul 52. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/196 E. sayılı dosyada davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili sigorta şirketi tarafından M/V REİNA 1 gemisinin 2.200.000,00 USD bedelle sigortalandığını, REİNA 1 gemisi ile davalının donatanı olduğu MF ANKARA Feribotu ile çatması sonucunda M/V REİNA 1 gemisinin batarak zayi olduğunu, müvekkili tarafından sigortalısına sigorta bedeli tutarında yani 2.200.000,00 USD ödeme yapıldığını, böylelikle müvekkilinin ödediği sigorta tazminatı tutarınca sigortalısının üçüncü şahıslara karşı olan talep ve dava haklarına halef olduğunu, bu doğrultuda çatma hadisesine kusurlu olarak sebebiyet veren davalılara karşı açılan 2.200.000,00 USD talepli davaya temlik alan sıfatı ile müdahil olduklarını, müdahale talepli dilekçelerinde faiz talep edilmesinin sehven unutulduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, asıl dava konusu 2.200.000,00 USD asıl alacağın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

5.Birleşen İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi 2013/414 E. sayılı dosyada davacı vekili dava dilekçesinde, davalının müvekkilinin donatanı olduğu Ankara isimli geminin Durres Arnavutluk - Bari İtalya arasında düzenli sefer yapmakta olan yolcu - araba - kuru yük feribotu olduğunu, geminin 19.10.2011 tarihinde 23:30 sularında Durres - Arnavutluk Limanından, Bari - İtalya Limanına doğru gitmek üzere 59 araç, 189 yolcu ve 46 mürettebat ile gerekli tüm kontrollerin yapılmasından sonra seferine başladığını, feribot seferine devam ederken kaptan tarafından iskele tarafta davalının işleteni olduğu MV Reina -1 gemisinin görüldüğünü, Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğü kuralları gereğince hızını ve rotasını korumak yükümlülüğünde olan Ankara feribotunun tedbirli bir şekilde seferine devam ederken 00:45 (GMT+2) sularında MV Reina 1 gemisinin kusuru neticesinde meydana gelen çatma hadisesi sonucu MV Reina 1 gemisinin battığını, müvekkilinin maliki olduğu Ankara feribotu mürettabatı tarafından hadiseye derhal müdahale edilerek MV Reina 1 gemisinin kaptanı ile ikinci kaptanının kurtarıldığını, MF Ankara feribotunun seferini tamamlamak üzere Bari - İtalya Limanına gitmesi hususunda talimat verildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyle Ankara feribotunun tamir masraflarından dolayı 126.800,00 euro, yakıt bedelinden dolayı 43.034,80 USD, navlun bedelinden dolayı 389.500,00 USD, klas masraflarından dolayı 8.244,80 TL ile sair masraflardan dolayı 24.588,57 euro ve 16.431,00 TL'nin çatma tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline, söz konusu tazminat alacağının müvekkili lehine kanuni rehin hakkı verdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; meydana gelen kazada müvekkilinin kusurlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Karşı davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerine izafe edilecek kusur olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Birleşen İstanbul 52. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/196 E. sayılı dosyada davalı vekili cevap dilekçesinde, çatma hadisesinin M/V REİNA 1 gemisinin ağır kusuru neticesinde meydana geldiğini, bu nedenle müvekkilinin gerek 2.200.000,00 USD zarar tutarından, gerekse de faizden sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

2. Karşı davada davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerine izafe edilecek kusur olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Birleşen İstanbul 52. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/196 E. sayılı dosyada davalı vekili cevap dilekçesinde, çatma hadisesinin M/V REİNA 1 gemisinin ağır kusuru neticesinde meydana geldiğini, bu nedenle müvekkilinin gerek 2.200.000,00 USD zarar tutarından, gerekse de faizden sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

4.Birleşen İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi 2013/414 E. sayılı dosyada davalı vekili cevap dilekçesinde, dersetlik ve husumet itrazında bulunmuş, çatma hadisesinin oluşmasından müvekkili şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, zira davacının donatanı olduğu Ankara feribotunun çatma hadisesine sebebiyet verdiğini, çatmadan yaklaşık 8 dk öncesinde Ankara feribotunun rotasını sancağa çevirmek suretiyle manevra yaptığını ve bu manevradan yaklaşık 8 dk sonra da çatmanın gerçekleştiğini, oysa ki hiçbir rota değişikliği yapmadan hızını koruyup seyrine devam etmiş olması durumunda Reina 1 gemisinin emniyetli bir şekilde geçişinin mümkün olacağını, dolayısıyla davacıya ait Ankara feribotunun kusurlu manevrası ile çatma hadisesine sebebiyet verdiğini savunarak, davanın derdestlik, husumet ve esastan reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI