muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12859, Karar No: 2019/2076, Tarih: 21.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/12859 E.  ,  2019/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL- BEDEL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, bedel davası sonunda, yerel mahkemece davanın tapu iptal ve tescil isteğinin reddine, bedel isteğinin kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşmalı temyiz edilmiş ancak masraf yatırılmadığından duruşma talebi reddedilmekle, dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...’un maliki olduğu 375 ve 378 parsel sayılı taşınmazlarını davalı kızı ...’ya, ...’nın da diğer davalılara satış suretiyle devrettiğini, mirasbırakanın davalı kızına yaptığı satış işleminin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu, diğer davalıların ise taraflarla aynı yerde oturduklarını, komşu taşınmazlarda ziraai faaliyet yapmakta olup muvazaalı işlemi bilerek taşınmazları edindiklerini, iyiniyetli olmadıklarını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde rayiç bedelin davalı ...’dan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, satış işlemlerinin gerçek olduklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar ... ve ... yönünden iyiniyetli 3. kişi konumunda oldukları gerekçesi ile davanın reddine, davalı ... yönünden ise mirasbırakandan davalıya yapılan satış işleminin muvazaalı olduğu ancak taşınmazların iyiniyeti 3. kişi konumundaki diğer davalılara temlik edildiği gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, bedel isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’un maliki olduğu 375 ve 378 parsel sayılı taşınmazlarını 22.03.2005 tarihinde davalı kızı ...’ya, ...’nın da 06.12.2010 tarihinde diğer davalılar ... ve ...’ya satış suretiyle temlik ettiği, 1933 doğumlu mirasbırakanın 20.12.0213 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı oğlu ..., davalı kızı ... ve dava dışı eşi ... ile kızı ...’nin kaldıkları anlaşılmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’un maliki olduğu 375 ve 378 parsel sayılı taşınmazlarını 22.03.2005 tarihinde davalı kızı ...’ya, ...’nın da 06.12.2010 tarihinde diğer davalılar ... ve ...’ya satış suretiyle temlik ettiği, 1933 doğumlu mirasbırakanın 20.12.0213 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı oğlu ..., davalı kızı ... ve dava dışı eşi ... ile kızı ...’nin kaldıkları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi için, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanması zorunludur. Mahkeme iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Taraflara hukukî dinlenilme hakkı verilmesi anayasal bir haktır. 1982 Anayasası'nın 36. maddesine göre teminat altına alınan iddia ve savunma hakkı ile adil yargılanma hakkı, hukukî dinlenilme hakkını da içermektedir. Yine İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nde de hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir.

Diğer taraftan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 27. maddesinde: "(I) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. (2) Bu hak; a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b) Açıklama ve ispat hakkını, c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini, içerir". hükmü düzenlenmiştir.

Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasa’nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Zira, insan onurunun yargılamadaki zorunlu bir sonucu olarak, yargılama süjelerinin, yargılamada şeklen yer almaları dışında, tam olarak bilgi sahibi olmaları, kendilerini ilgilendiren yargılama konusunda açıklama ve ispat haklarını tam ve eşit olarak kullanmaları ve yargı organlarının da bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermesi gerekir.

Somut olayda, mahkemece taraflara bildirecekleri tanıklardan üçer tanesinin dinleneceği belirtilerek tanık sayısına sınırlama getirilmiş, bu nedenle tarafların bildirdikleri tanıkların bir kısmı dinlenilmemiş, DSİ’ye yazılan yazıya verilen cevaba karşı taraflara beyanda bulunma hakkı tanınmadan karar verilmiştir.

Bunun yanında, mirasbırakanın dava konusu taşınmazlar dışında başkaca mal varlığı bulunup bulunmadığı üzerinde de durulmamıştır.

Somut olayda, mahkemece taraflara bildirecekleri tanıklardan üçer tanesinin dinleneceği belirtilerek tanık sayısına sınırlama getirilmiş, bu nedenle tarafların bildirdikleri tanıkların bir kısmı dinlenilmemiş, DSİ’ye yazılan yazıya verilen cevaba karşı taraflara beyanda bulunma hakkı tanınmadan karar verilmiştir.

Bunun yanında, mirasbırakanın dava konusu taşınmazlar dışında başkaca mal varlığı bulunup bulunmadığı üzerinde de durulmamıştır.

Hal böyle olunca, taraflardan da bilgi alınmak suretiyle mirasbırakanın başkaca mal varlığı bulunup bulunmadığının araştırılması, çekişmeli taşınmazların davalılara temlikine ilişkin resmi akitlerin ilgili tapu müdürlüğünden eksiksiz bir şekilde temin edilmesi, taraflarca bildirilen tüm tanıkların dinlenmeleri yönünde 6100 sayılı HMK'nın 243. maddesi uyarınca işlem yapılması, öte yandan dosyaya sunulan bilgi ve belgelere karşı taraflara beyanda bulunma imkanı tanınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken tarafların savunma hakkı kısıtlanarak işin esası bakımından eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı ile davalı ...'nın temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17810, Karar No: 2011/3481, Tarih: 02.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17810 E.  ,  2011/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbit ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 04.02.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı , belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4212, Karar No: 2017/2885, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/4212 E.  ,  2017/2885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi) 8. İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Kestel İcra Ceza Mahkemesinin 01/11/2011 tarih 2011/43 esas 2011/59 karar sayılı hükmü ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın temyizi kabil olmasına rağmen yasa yolunun itiraz olarak yanlış gösterildiği, sanık müdafinin itiraz dilekçesi ile müracatı üzerine Kestel İcra Ceza Mahkemesince dosyanın yeniden ele alınarak 20/06/2012 tarih 2011/43 esas 2011/59 sayılı ek kararla sanığın beraatine karar verildiği, bu defa şikayetçi vekili tarafından ek karara itiraz edildiği, müteakiben Kestel ilçesinin adli teşkilatının kapatılarak dosyanın Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi’ne devredildiği anlaşılmış ise de, 01/11/2011 tarihli asıl kararın temyizi kabil olması nedeniyle asıl karardan sonra verilen ek karar ve bu ek karara itiraz talebi hukuki değerden yoksun olduğundan, Kestel İcra Ceza Mahkemesinin 01/11/2011 tarih 2011/43 esas 2011/59 kararına yönelik ve sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Mal beyanının sanığın müdafii tarafından yapılmış bulunması ve vekilin beyanından dolayı asilin sorumlu tutulamayacağı gözönünde bulundurulduğunda sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3892, Karar No: 2025/2541, Tarih: 05.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3892 E.  ,  2025/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/412 E., 2023/231 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalı ... Toplu Konut İnşaat A.Ş. vekili, davalı ... vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 12.09.2007 tarihinde ... Toplu Konut Projesinden bir daireyi davalı TOKİ'den satın aldığını, dairenin eksik ve ayıplı olarak teslim edildiğini, teslimden sonrada daire, site ve ortak alanda eksik ve ayıplı imalatlar olduğunun anlaşıldığını bildirerek eksik ve ayıplı işlerin taşınmazda sebep olduğu değer kaybı hesaplanarak kıymet noksanı mukabilinde semen tenziline karar verilerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 5.000,00 TL'nin, ıslah dilekçesi ile de toplam 25.000,00 TL'nin faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Toplu Konut İnşaat Ltd. Şti. vekili; davacı ile davalı idare arasında 12.09.2007 tarihinde taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesi düzenlendiğini, taşınmaz yapımının davalı şirket tarafından üstlenildiğini, konutun tutanak ile davacıya teslim edildiğini, konut satışının davalı TOKİ tarafından yapıldığını, davacının dava konusu daireyi teslim almadan önce gezip gördüğünü ve incelediğini, ayıba muttali olunan tarihten itibaren 30 günlük yasal süre içinde ayıp ihbarı yapılmadığını, dava tarihi itibari ile henüz kesin kabul işleminin sonuçlanmadığını, dava konusu daire ile ilgili olarak yapı kullanım izin belgesi alınarak davacıya verildiğini, dava konusu konut, blok içi ve ortak kullanım alanlarına ilişkin olarak tüm imalatların sözleşme ve mahal listesine uygun şekilde gerçekleştiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı TOKİ vekili; davacının belirtilen süreler içinde ayıp ihbarında bulunmadığını, davalı idarenin dava konusu taşınmazın imalatı ile ilgili herhangi bir sorumluluğunun bulunmaması nedeni ile davanın husumet nedeni ile reddi gerektiğini, dava konusu konutun henüz kesin kabul işleminin yapılmadığını, basit nitelikteki eksiklikler dayanak gösterilerek bu davanın açılmasının hakkın kötüye kullanılması olduğunu, dava konusu dairenin T.S.E standartlarına uygun olarak inşaa edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.11.2016 tarihli kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 15.091,10 TL'nin 5.000,00 TL'sinin dava, kalanın ıslah tarihinden itibaren işleyecek değişken yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; karar, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.11.2016 tarihli kararıyla; davanın kısmen kabulü ile 15.091,10 TL'nin 5.000,00 TL'sinin dava, kalanın ıslah tarihinden itibaren işleyecek değişken yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; karar, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 30.05.2018 tarihli ve 2017/7198 E., 2018/6390 K. sayılı ilamla; Mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, “açık” yada “gizli” ayıplı olup olmadığı ayrıca bu ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ile davacının kesin kabul heyetinin duyurusu üzerine taşınmaz ve ortak alandaki bir kısım ayıp ve eksiklikleri bildiren 19.09.2008 tarihli başvurunun değerlendirilerek (bilirkişi raporunda gizli ayıp olarak kabul edilen ayıplardan bir kısmının duyuru üzerine verilen başvuru dilekçesinde yer almadığı da gözetilerek) tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiği belirlenerek, bozma sebeplerine göre davalıların sair temyiz itirazları incelenmeksizin karar bozulmuştur.

Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 06.12.2019 tarihli bilirkişi ek raporunda davacının başvurusunda bildirilen ve açık ve gizli ayıp niteliği taşıyan imalatların neler olduğunun tek tek açıklandığı, 16.04.2021 tarihinde sunulan bilirkişi ek raporunda gizli ayıp olarak değerlendirilen ayıpların davacının taşınmazı satın aldığı tarih olan 12.09.2007 tarihinden itibaren sonbahar, kış ve ilkbahar mevsimlerinde meydana geldiğinin, daha sonra yaz mevsiminde kurumaya yüz tuttuğundan fark edilemeyeceğini, daha sonra tekrar 2008 yılı sonbaharında yağışlarla rutubet artacağından ortaya çıktığının ve fark edilebileceğinin bildirildiği, davacının taşınmazı teslim aldıktan sonra gizli ayıpları kesin kabul heyetine 19.09.2008 tarihinde bildirdiği, bu haliyle davacının 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen hemen ihbar mükellefiyetini yerine getirdiği, 16.03.2020 tarihli bilirkişi ek raporunda gizli ayıp nedeniyle değer azalması nispi metoda göre 17.019,70 TL olarak hesaplanmış ise de, daha önce 15.091,10 TL olarak hükme bağlanan değer kaybı yönünden davacı tarafından temyiz yoluna gidilmediğinden bu miktarın davacı açısından kesinleştiği belirlenerek davanın kısmen kabulü ile 15.091,10 TL maddi tazminatın 5.000,00 TL’lik kısmına dava tarihinden, 10.091,10 TL’lik kısmına 10.09.2012 ıslah tarihinden itibaren değişken yasal faiz oranı uygulanmak suretiyle hesaplanacak işlemiş faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Katılma yoluyla temyiz eden davacı vekili; toplam değer azalmasının 17.019,70 TL kabul edilmesi gerektiğini, taşınmazın teslim tarihinden, ihbar veya dava tarihinden itibaren eklenecek avans faizine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... Toplu Konut İnşaat A.Ş. vekili; dava konusu konutta ayıp veya kusur bulunmadığını, davacı taraf üzerine düşen ihbar mükellefiyetini makul süre içerisinde derhal yerine getirmediğini, bilirkişilerce yapılan değer kaybı hesabına göre ortaya çıkan tutarların fahiş olduğunu, soyut hesaplamalardan ibaret olan raporun hükme elverişli olmadığını, söz konusu kalemlerin gizli ayıp olarak değil açık ayıp olarak değerlendirilmesi gerektiğini, açık ayıp niteliğinde olan kalemlere süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, müvekkil şirketin üzerine düşen yükümlülüğünü yerine getirdiğini ve herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Davalı T.C. Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekili; dava konusu konutta hiçbir ayıp veya kusur bulunmadığını, davacı yanca süresi içinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, dava konusu konutta ayıp bulunduğundan söz edilebilmesi için, satılanın kıymetini önemli ölçüde azaltmış olması gerektiğini,aynı konut projesi içinde yer alan konutlarla ilgili olarak başka alıcılar tarafından açılmış bulunan davalarda alınan raporlarda ortalama 5.000,00 TL gizli ayıp bedeli belirlendiğini, aynı proje içerisinde yer alan konutların değerlerinin bu denli farklı oranda azaldığını iddia etmenin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, satım konusu taşınmazda bulunduğu iddia edilen açık ve gizli ayıplar ile eksik işler nedeniyle satış bedelinin tenzili istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmadığı, alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli ve denetime uygun olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukuken imkân bulunmadığı anlaşılmakla; tarafların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439. maddesi gereğince ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz eden davalılara yükletilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

05.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4856, Karar No: 2021/2400, Tarih: 03.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4856 E.  ,  2021/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ... vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8538, Karar No: 2019/1374, Tarih: 11.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8538 E.  ,  2019/1374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme suçlarından verilen beraat hükümleri ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümler ile ilgili olarak; 5560 sayılı Kanunun 23 ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleriyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, katılan ... vekilinin itiraz inceleme talebi hakkında itiraz merciince bir karar verildiğinden, dosyanın bu suç bakımından incelenmeksizin İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; katılan ... vekilinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerinin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.