muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11419, Karar No: 2013/13358, Tarih: 17.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11419 E.  ,  2013/13358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, katılana ait zeytin ağacının dallarını keserek ağaçta değer kaybına neden olmak suretiyle mala zarar verdiği anlaşılmakla,

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Mala zarar verme eyleminde, katılana ait zeytin ağacına zarar verilmiş olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesi yerine aynı Kanun’un 151/1.maddesi uyarınca uygulama yapılması,

2-Sanığın mükerrir olması nedeniyle,YCGK 19.03.2013 tarih 2012/2-1500 E ve 2013/95 K sayılı kararında da belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK'nın 58/3. maddesi gereğince,eylemine uyan 151/1. maddelerinde düzenlenen seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi ve aynı Kanun’un 50/2. maddesi gereğince seçilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK’nın 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın gözetilmesine, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8662, Karar No: 2015/9735, Tarih: 14.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8662 E.  ,  2015/9735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2015

NUMARASI : 2011/186-2015/79

Davacılar R.. Ç.. ve diğerleri vekili Avukat Alper tarafından, davalılar İ.. V.. ve diğerleri aleyhine 10/03/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş, karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, murislerinin davalılara ait hastanede kalp ameliyatı olduktan sonra yoğun bakım ünitesine kaldırıldığını, burada kapmış olduğu bakteriler yüzünden öldüğünü belirterek uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dosyadaki raporlar ile davacının tedavisine katılan hekimler ve yardımcı sağlık personelinin tıp kurallarına uygun hareket ettiğinin sabit olduğu, tedavi kusuru olmadığından davalıların sorumluluğundan da söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacılar açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmıştır. Davalı T.. R.. kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir (2577 sayılı İYUY. m.2).

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28766, Karar No: 2017/3529, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28766 E.  ,  2017/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5374, Karar No: 2014/25664, Tarih: 15.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5374 E.  ,  2014/25664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/367667

Mahkemesi : İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 26/09/2013

Numarası : 2011/327 - 2013/408

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan, mahalli Cumhuriyet savcısının ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, idaresindeki motorsikletle seyir halinde iken yolun sağ tarafında bulunan çöp konteynırına çarpması sonucu maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiği, olaydan 6 saat sonra yapılan ölçümde 118 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanığın TCK’nın “53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmek gerektiği gözetilmeden, 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması,

3. Sanığın adli sicil kaydında bulunan Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/316 E – 2005/232 K sayılı, 24/10/2007 kesinleşme tarihli yağma suçundan TCK'nın 149/1, 150/2, 53/1. maddeleri gereğince 8 yıl hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/877, Karar No: 2018/1210, Tarih: 13.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/877 E.  ,  2018/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1- ... 2- ... vek. Av. ... aralarındaki alacak davası hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden davanın kısmen kabulüne yönelik verilen 15.06.2017 gün ve 2016/192E.-2017/342K. sayılı hükmün davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce 13/10/2017 gün ve 2017/781 E. - 2017/757 K. sayılı hüküm ile yerel mahkemenin kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş, bu kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hükmün miktar yönünden kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine dair verilen 19.01.2018 tarihli ek kararın da davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava, kredi sözleşmesinden kaynaklı alacağın davacı tarafından ödenmesi nedeniyle rucüen tahsili için açılan alacak davasıdır.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sözleşmede kefil olarak yer alan davacının ödediği miktarın 16.700 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün davalılar vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalıların davacıya olan borçlarını araç satım sözleşmesi ve posta çeki vasıtasıyla ödedikleri gerekçesiyle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davacının davasının reddine karar verilmiş, bu hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince miktar yönünden hükmün kesin olduğu gerekçesiye davacının temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmiş, bu ek karar da davacı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

6763 sayılı Kanunun 43. maddesiyle değişik, 6100 Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HMK) 362/1.a. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-1 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2017 yılı içi 41.350 TL’dir

Temyize konu edilen miktarın 37.000 TL olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi'nin 13.10.2017 tarihli kararı kesin niteliktedir. Bu nedenle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 19.01.2018 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 19.01.2018 tarihli ek kararın ONANMASINA, dosyanın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ve iş bu onama kararından bir örneğin ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17930, Karar No: 2021/12729, Tarih: 30.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/17930 E.  ,  2021/12729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOCAELİ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 66. maddesi ile TCK'nın 188. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "beş yıldan on beş yıla kadar" ibaresinin "on yıldan az olmamak üzere" şeklinde değiştirildiği ve CMK'nın 150. maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle zorunlu müdafi görevlendirilmesi gerektiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; bozmadan sonra sanığın savunmasının alındığı 15/12/2020 tarihli celsede sanık müdafii tarafından verilen mazeret dilekçesinin kabulü ile aynı celsede esaslı bir işlem olan Yargıtay bozma ilamına uyulup CMK'nın 188/1. maddesine aykırı hareket edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 30/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17781, Karar No: 2015/16869, Tarih: 19.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/17781 E.  ,  2015/16869 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO :

KARAR NO :

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Çay Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2012/122-2014/359

DAVACI :

DAVALI :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasa'nın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu bakımdan, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda, bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Geri çevirme kararı sonrası dosyaya getirtilen kayıtlara göre, 2012 yılında dava konusu taşınmaz ile emsal alınan Dörtyol Mahallesi 247 ada 106 parselin asgari m² değeri 1,50 TL dir. Buna göre, emsal taşınmaz ile dava konusu taşınmazın yakın değerlerde olduğu dikkate alınıp en fazla birbirine yakın değerler kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsalden 7 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin kamulaştırma bedeline yansıtılmamış olması,

3-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğinden, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bitiminden karar tarihine kadar faize hükmedilmesi gerekirken faizin bitiş tarihi gösterilmeyerek bu konuda hataya düşülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2014/15375, Karar No: 2016/35, Tarih: 11.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/15375 E.  ,  2016/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/139724

MAHKEMESİ : İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/1268 (E) ve 2013/186 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

I) Suça konu 30.12.2010 tarihli abonelik sözleşmesi ile aynı tarihli 8.. referans numaralı numara taşıma talep formunun, sanığın yetkilisi olduğu Ş.. İletişim isimli işyerinde düzenlenmesi, işlem sırasında müştekiye ait kayıp nüfus cüzdanı fotokopisinin kullanılması, 26/01/2012 tarihli ekspertiz raporunda "30/12/2010 tarih ve 8...referans numaralı talep formu üzerindeki el yazıları ve imza ile 30/12/2010 tarihli 4 sayfalık abonelik sözleşmesindeki siyah renk mürekkepli kalemle yazılmış el yazıları ve imzaların sanığın elİ mahsulü olduğu, 30/12/2010 tarihli 4 sayfalık abonelik sözleşmesindeki mavi renk mürekkepli el yazıları ile irtibat tespit edilemediği” belirtildiği halde 12/12/2012 tarihli bilirkişi raporunda, abonelik sözleşmesi ile 8427091 referans numaralı taşıma talep formundaki mavi renk kalem ile yazılmış el yazılarının sanığın eli mahsulü oldukları ancak inceleme konusu sözleşme ve talep formundaki diğer el yazıları ve abone imzaları ile sanığın mevcut mukayese yazı ve imzaları arasında ilgi kurulamadığının belirtilmiş olması karşısında; her iki rapor arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak, sözleşme ve talep formu ekinde yer alan nüfus cüzdanı fotokopisindeki fotoğrafın müştekiye ait olup olmadığı müştekiden sorulup; toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı,

II) Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve ön ödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12339, Karar No: 2012/241, Tarih: 17.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/12339 E.  ,  2012/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için, Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) Davacının sunduğu 08.12.2009 günlü dilekçenin eki olan Ek-6 numaralı kamulaştırma evrakında yazılı olan 61 numaralı kamulaştırma parseline uygulanan Nisan 1952 tarih cilt 19, sayfa 43, no 10, 60 nolu kamulaştırma parseline uygulanan Mayıs 1953 tarih cilt 20, sayfa 5 sıra 2 nolu tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren miktar ve cins değişikliklerini evrakı müsbiteleri ile birlikte gösteren tüm tedavül ve revizyonlarının,

2) 1 numaralı bentte söz edilen tapu kayıtları genel kadastroda herhangi bir parsele uygulanmışsa uygulandığı parsellerin tespit tutanakları, itirazlı iseler dava dosyaları, herhangi bir parsele uygulanmamışlarsa nedeni sorularak alınacak cevabi yazının,

3) Dava dosyası yeminleri tahtında keşfe katılan ... bilirkişilere verilerek keşifte tuttukları notlara göre belirlemeleri mümkünse, çekişmeli parsel üzerindeki fındık ağaçlarının sayısı ve yaşları (sayı bildirilerek tek tek), taşınmazın hangi bölümlerinde yoğunlaştıkları, aradaki diğer ağaç türleri (sayı ve cins olarak tek tek), hakim ağaç türü konusunda ek rapor düzenlettirilerek getirtilen tüm belge ve ek raporların,

bu dosya arasına konuulması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10918, Karar No: 2014/12573, Tarih: 18.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/10918 E.  ,  2014/12573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/110-2014/58

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 01.03.2012 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunmakta olup kira bedeli aylık 1.000 TL olarak belirlenmiştir. Davacı kiraya veren 17.07.2013 tarihinde tahliye istekli olarak başlattığı icra takibinde sözleşmedeki bedel üzerinden 2012/Eylül-2013/Haziran dönemi 10 aylık kira alacağı ve işlemiş faizin tahsilini istemiştir. Davalı ise borca itirazında 31.12.2012 tarihinde 9.000 TL ve 31.03.2013 tarihinde 4.000 TL olarak takip konusu borcu ödediğini savunmuştur. İtirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemi ile açılan işbu davada davalı ödeme belgesi olarak davacı tarafından düzenlenip davalıya gönderilen iki adet kapalı faturaya dayanmıştır. Ödeme belgesi olarak sunulan faturaların kira borcuna karşılık olarak düzenlendiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.Uyuşmazlık fatura bedellerinin ödenip ödenmediği noktasında toplanmakta olup mahkemece takip konusu borcun İİK’nun 269/c maddesinde sayılan belgelerden biri ile ödendiği kanıtlanamadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki davacı tarafından düzenlenip davalıya gönderilen 31.12.2012 ve 31.03.2013 tarihli faturalar kapalı fatura olup kural olarak kapalı fatura ödemeye karine teşkil eder. Bu karinenin aksini iddia eden ispatla yükümlüdür. Somut olay bakımından kapalı fatura ile ilgili karine üzerinde durulup tartışılmadan ve bu karinenin aksinin ispatı ile ilgili olarak yeterince araştırma ve inceleme yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28767, Karar No: 2017/3530, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28767 E.  ,  2017/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.