muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5072, Karar No: 2017/9488, Tarih: 25.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5072 E.  ,  2017/9488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketlerde şoför olarak çalıştığını, hiçbir sebep bildirilmeden haksız olarak işten çıkartıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta sonu ve resmi tatil günleri ücreti, ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, müvekkili şirketin Karayolları Genel Müdürlüğünün ihale usulü yol yapım işlerini yaptığını, mevsim şartları ve halin icabı bahar aylarında işe başlanıldığını ve kış aylarında sona erdiğini, bu nedenle işçilerin sürekli ve kesintisiz çalışmasını gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığını, fazla çalışmanın söz konusu olmadığını, tüm işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da fazla mesai konusunda göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına dayanılarak, davacının haftada yirmibir saat fazla çalışma yaptığı saptanmış ise de, tanık beyanlarına, yapılan işin niteliğine, bölgenin özelliklerine ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sabah 06:00 akşam 18:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Fazla çalışma alacağı bu kabule göre ve ara dinlenme süresi de düşülmek suretiyle yeniden hesaplandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21935, Karar No: 2015/799, Tarih: 20.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/21935 E.  ,  2015/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md. )Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS),temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden annesinden yetim maaşını alabilmek için 24.12.1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıklarının iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3502, Karar No: 2019/8481, Tarih: 09.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/3502 E.  ,  2019/8481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Seçimlik ceza öngören kasten yaralama suçunda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın yaralama eylemini silahla ve kardeşine karşı işlediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 86/2, 86/3-a ve e maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın aşamalarda olayın öncesinde müştekinin, oğlu .... ve Eşi ...'e "Birimiz mezara, birimiz cezaevine gidecek" diyerek tehditte bulunduğunu savunması ve bu durumun tanık ... tarafından doğrulanması karşısında, bu konuda ....'in de beyanı alınıp haksız tahrik hükümlerinin uygulanması açısından ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının araştırılması, tespit edilemediği takdirde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Tanıklar ... ve ....'in aşamalarda sanığın, elinde bıçakla müştekiye ''öldüreceğim'' diyerek bağırdığını, müştekinin, bu sırada taş attığını bunun üzerine sanığın, müştekinin üzerine yürüyerek müştekiye saldırdığını belirtmelerine karşın, tanıklar ... ve ...'in, sanığın, müştekiyi bıçakla kovaladığını ve bıçak salladığını beyan etmeleri karşısında, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilmediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatıma hengi nedenle üstünlük tanındığının açıklanması ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın eyleminin bütünüyle yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, ayrıca tehdit suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12768, Karar No: 2017/11942, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12768 E.  ,  2017/11942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8146, Karar No: 2018/8235, Tarih: 12.07.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/8146 E.  ,  2018/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut 02.10.2012 tarihli olay tutanağında Varto ilçesi istikametinden yüklü miktarda kaçak sigara getirileceği istihbari bilgisinin alınması üzerine Çiftlik uygulama noktasında ve kaçak sigaraların gelebileceği yol güzergahı üzerinde gerekli tedbirlerin alındığı, aynı gün saat 22:00 sıralarında Varto yolu üzerinde ... plaka sayılı beyaz renkli Ford Transit marka bir kamyonetten şüphelenilmesi üzerine kamyonetin takibe alındığı, takip edildiğini fark eden araç sürücüsünün kaçmaya başladığı, kolluk ekiplerinin "Dur" ihtarı yapmasına rağmen kamyonetin durmayarak kaçmaya devam ettiği ve havanın da karanlık olmasından istifade ederek gözden kaybolduğu, ertesi gün sabah saat 05:00 sıralarında polis haber merkezini arayan bir erkek şahsın ... Beldesinde bulunan ikametinin yan tarafında bulunan ağıla ... plaka sayılı kamyonetten bilgisi dışında bazı paketlerin indirildiğini ihbar etmesi üzerine kolluk kuvvetlerince kimlik bilgileri ... olarak tespit edilen ihbarcının ... Beldesinde bulunan ikametinin bulunduğu yere gidildiği, ikamet çevresinde yapılan araştırmalarda şüpheli şahıslara ve araca rastlanmadığı, ... refakatinde ağılında yapılan kontrollerde toplamda 54.000 paket kaçak sigara ele geçirildiği, akabinde ... plaka sayılı aracın yakalanmasına yönelik olarak yapılan araştırmalarda bahse konu aracın Kızılağaç Kavşağında durdurulduğu, araç içerisinde yapılan kontrollerde aracın sürücülüğünü şüpheli ...'ın yaptığının, yanında ise şüpheli ...'ın bulunduğunun görüldüğü belirtilmiş ise de, yine dosyada mevcut 02.10.2012 tarihli ihbar tutanağında ... sayılı pikaba ilişkin ihbarda bulunulduğu anlaşılmakla; 155 Polis ihbar kayıtlarından olaya ilişkin ihbar ses kaydının getirtilerek ve olay tutanağında belirtilen ... plakalı aracın kaçışına ilişkin bir tutanağın bulunup bulunmadığı araştırılarak , yine ihbar tutanağında geçen ... plakalı aracın da suç tarihinde kime ait olduğunun belirlenilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ,

Kabule göre de;

1-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hükümde taksit aralığı belirtilmeyerek TCK.nun 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine hükmolunması,

2- Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hükümde taksit aralığı belirtilmeyerek TCK.nun 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.07.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/174, Karar No: 2010/6572, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/174 E.  ,  2010/6572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde; davalıya 15/12/2007-29/11/2007 tarihlerinde un sattığını ve karşılığında fatura tanzim ettiğini, faturaları PTT yoluyla iadeli taahhütlü evrak ile davalıya tebliğ ettirdiğini, faturalara davalı tarafından itiraz edilmediğini, davalı borçlu hakkında icra takibi başlatıldığını ancak borçlunun itirazı üzerine icra takibinin durdurulmasına karar verildiğini, davalının itirazının haksız olduğunu belirterek itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir..

Davalı duruşmadaki beyanında; açılan davayı kabul etmediğini, davacı taraftan mal almadığını, kendisine un teslim edilmediğini, belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; Davanın kısmen kabulü ile davalı borçlunun icra takibine itirazının kısmen iptali ile takibin 6.180,07 TL asıl alacak üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, Asıl alacağın % 40' oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı akti ilişkinin varlığını yasal deliller ile kanıtlamak zorunda olup, davalının açık muvafakatı olmaması nedeni ile tanık dinlenemez ve tanık beyanlarına dayalı olarak hüküm kurulamaz. Davacının akti ilişkiyi inkar ettiği anlaşıldığından, Davaya konu faturaların davalıya tebliğ edilmiş olması, akti ilişkinin kurulduğu ve faturalara konu malların davalıya teslim edildiği sonucu doğurmayıp, davacı davasını yasal deliller ile kanıtlayamamıştır. Ne var ki, davacı dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış olup, davacıya bu hakkı hatırlatılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan neden ile, davalının temyiz itirazının Kabulü ile, temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6859, Karar No: 2009/8135, Tarih: 09.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/6859 E.  ,  2009/8135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2008

Taraflar arasındaki davadan dolayı Edremit 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen  18.12.2008  gün ve  678-523 sayılı  hükmün bozulmasına  ilişkin olan  25.3.2009 gün ve   2092-3624 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı Hazine  vekili  tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda bulunan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın tapu iptali yönünden belirtilen gerekçelerle bozulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, davada tapu iptali yanında devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaza iskele yapmak suretiyle elatıldığı da ileri sürülerek, iskelenin yıkımı istenilmiş, mahkemece iskelenin yıkımına da karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre; kıyıdan denize doğru uzanan çekişmeli iskelenin davalının çapı dışında bulunduğu ve kıyı-kenar çizgisine göre Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerde kaldığı sabittir.

Bilindiği üzere; kıyıda yapılanmaya hangi koşullarda imkan tanındığı 3621 Sayılı Kanunun 6. maddesinde ve Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 13. maddesinde hükme bağlanmış; uygulama imar planlarına göre ve çevre kirliliğinin önlenmesiyle ilgili tüm önlemler alınmak koşulu ile kıyının kamu yararına kullanımına ve kıyıyı korumak amacına yönelik yapı ve tesislerin yapılabileceği belirtilmiş, bu yapılar arasında iskele de sayılmıştır. Aynı Yasanın 11. maddesinde ise muhdesatların yapılabilmesi yönünden usul ve esaslar öngörülmüştür.

Ne varki mahkemece, çekişmeli iskelenin yukarıda değinilen düzenlemeler kapsamında kalıp kalmadığı bakımından yeterli bir soruşturma gerçekleştirildiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, tapu iptali yönünden, karar  düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirisine  uymadığından, karar düzeltme isteğinin reddine,

Elatmanın önlenmesi ve yıkım yönünden karar  düzeltme isteğinin kabulü ile Dairenin 25.3.2009 tarih 2092 Esas,  3694 Karar sayılı ilamına yukarıda belirtilen bozma gerekçelerinin ilavesine, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi uyarınca genişletilmiş bu şekliyle BOZULMASINA,  9.7.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.