muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4503, Karar No: 2025/3057, Tarih: 20.03.2025

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.07.2019 tarihli ve 2019/1-121 Esas-2019/518 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere: ''Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür. Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır.''

Tüm dosya kapsamından, tarafların arasında husumet bulunmadığının anlaşıldığı, olayın gelişim şekli, mevcut raporlar sonucu uzak atışın olayda mevcut olduğu, tek mermi çekirdeğinin bulunduğu, sanığın olaydan hemen sonra ambulans çağrılmasını sağladığı hususları birlikte gözetildiğinde, sanığın maktulü kasten öldürdüğüne dair soyut iddialar dışında anılan suçtan mahkumiyetine yeter hiçbir kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği, ancak; silahın etki alanı, atış mesafesi, suçun işleniş şekli, yaranın vücuttaki konumu beraber değerlendirildiğinde, sanığın, olay günü kapalı ortamda, kendisine çok yakın mesafede maktulun bulunduğu sırada, öldürme kabiliyeti olan silahın şarjörü olmasa dahi namluda mermi kalabileceğini, kalan mermi sebebiyle de kontrolsüz bir patlamanın gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen oturmakta olan insanlara doğru sürgü kolunu çekip geri bırakmak suretiyle gerekli özeni göstermeyerek neticeye sebebiyet verdiği, bir başka deyişle bilinçli taksirle ölüme sebebiyet vermek suçunu işlediği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19.Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 11.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6783, Karar No: 2010/9122, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6783 E.  ,  2010/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde en az 4 yıl çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davalılardan ... ile ... Optik vekilincede duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere verilen kararın bozma kararına uygun olmasına göre davalı Sosyal Güvenlik Kurumu ile ... Optik Tic.ve San.Ltd. Şti.’nin tüm davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işverenlere ait işyerinde askerlik hizmetini yaptığı süreler dışında 01.01.1993–15.11.1998 ve 01.06.2000–25.07.2001 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin ilk karar, Dairemizin 18.04.2006 gün ve 2005/13979E ve 2006/4051K sayılı kararı ile “Duruşmanın saatinden önce yapılarak davalıların savunma hakkının kısıtlandığı, davalılardan ...’ın derdestlik ilk itirazının gerekçeden yoksun biçimde reddolunduğu ve noksan araştırma ve soruşturma ile hizmet tespitine karar verildiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece Dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının davalılara ait işyerinde 01.01.1993–15.11.1998 ve 01.06.2000–25.07.2001 tarihleri arasında kalan sürede hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmiş ve bu karar süresinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiştir.

Davalı ... tarafından yasal süresi içerisinde Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/283E sayılı dosyasında aynı taraflar arasında görülmekte olan bir hizmet tespiti davası bulunduğundan bahisle derdestlik ilk itirazında bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık derdest bir dava bulunup bulunmadığına ilişkindir. Yerel mahkemece 25.04.2007 tarihli duruşmada tarafların farklı olmasından dolayı derdestlik itirazının reddine karar verilmişse de varılan bu sonuç hatalı olmuştur.

Uyuşmazlığın yasal dayanağını oluşturan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 187/4. maddesinde; derdestlik itirazının ilk itirazlardan olduğu, 194. maddesinde ise, “Aynı davanın diğer mahkemede derdesti rüyet olduğuna müstenit itirazatı iptidaiyenin kabulü halinde davanın ikame edilmemiş addolunur,” hükümleri düzenlenmiştir.

Derdestlik ilk itirazının kabulü için;

Uyuşmazlığın yasal dayanağını oluşturan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 187/4. maddesinde; derdestlik itirazının ilk itirazlardan olduğu, 194. maddesinde ise, “Aynı davanın diğer mahkemede derdesti rüyet olduğuna müstenit itirazatı iptidaiyenin kabulü halinde davanın ikame edilmemiş addolunur,” hükümleri düzenlenmiştir.

Derdestlik ilk itirazının kabulü için;

1- Aynı davanın iki kere açılmış olması,

2-Birinci davanın görülmekte olması,

3-Birinci dava ile ikinci davanın taraflarının, konusunun, müddeabihlerinin ve dava sebeplerinin aynı olması ve derdestlik itirazının ikinci açılan davada ilk itiraz olarak ileri sürülmesi gerekir.

Somut olayda, Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/283E sayılı dosyasında 11.07.2005 tarihinde askerlik hizmetini yaptığı süreler dışında 01.01.1993-15.11.1998 ve 01.06.2000-25.07.2001 tarihleri arasında kalan sürede hizmet akdi ile çalıştığının tespiti istemi ile dava açıldığı, bilahare aynı taleplerle aynı davalıya yönelik olarak 03.08.2005 tarihinde temyiz incelemesine konu davanın açıldığı ve davalı ... vekilinin 11.08.2005 tarihli dilekçesi ile derdestlik ilk itirazında bulunduğu, yargılama sırasında davalı Kurumun ve şirketin davaya katılması suretiyle yargılamanın sürdürüldüğü dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Her iki davanın da sebeplerinin, konusunun ve dava dilekçesine göre taraflarının aynı olduğu açık ve seçiktir. İkinci açılan davada derdestlik itirazından sonra Kurumun ve ... Optik Limitet Şirketinin davaya dahil edilmeleri davanın taraflarını farklı kılmaz.

Öte yandan derdestlik itirazına konu teşkil eden Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/283E sayılı dosyasında 15.09.2006 gün ve 2005/283E, 2006/290K sayılı ilamla davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilerek bu karar kesinleşmiş olması, ikinci davanın açıldığı ve derdestlik itirazının yapıldığı tarihler dikkate alındığında derdestlik ilk itirazını ortadan kaldırır nitelikte değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde davalı ...’a yönelik davanın derdestlik nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabul ve uygulamaya göre de Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/283E sayılı dosyasında 15.09.2006 gün ve 2005/283E, 2006/290K sayılı ilamla davalı ... aleyhine aynı konuda açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilerek bu kararın kesinleşmiş olduğu göz ardı edilerek, davalı ... bakımından da hizmet tespiti isteminin kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalı ... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3570, Karar No: 2014/15179, Tarih: 12.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3570 E.  ,  2014/15179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/629-2013/729

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; 1988 yılından itibaren davalılara ait olan tavuk çiftliğinde işçi olarak çalışmaya başladığını, 16/01/2012 tarihinde emeklilik nedeni ile işten ayrıldığını ancak davalıların kedisine tazminat ödemediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 17.000 TL kıdem tazminatı alacağının yasal emeklilik süresinin tamamlanması tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, hizmet sözleşmesine dayalı kıdem tazminatı tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davacının, davalıya ait çiftlikte tarım işçisi olarak çalıştığı hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacının işyerinde çalışması nedeniyle Borçlar Kanununda düzenlenen bir alacağının olup olmadığı hususundadır. Tarım işçisi olan davacı, İş Kanunu kapsamında işçi sayılmadığından, sözleşmesinin haksız olarak feshedilmesi nedeniyle, İş Kanununda düzenlenmiş olan tazminatları isteyemez ise de, taraflar arasında mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 313 ve devamı maddelerinde düzenlenen bir hizmet sözleşmesi söz konusu olduğundan, davacı, Borçlar Kanununda düzenlenmiş olan hakları yönünden, aynı Kanunun 313 ve devamı maddeleri ile aynı Yasanın 340-345 maddelerine dayanarak talepte bulunabilir. O halde mahkemece, davacının Borçlar kanununda düzenlenmiş olan tazminat hakları yönünden bir değerlendirme yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde iadesine, 12.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5946, Karar No: 2016/8850, Tarih: 03.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5946 E.  ,  2016/8850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince Ortahisar Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tescile ilişkin bölümündeki (davalı Trabzon Büyükşehir Belediyesi adına tapuya TESCİLİNE) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (yol olarak tapudan TERKİNİNE) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1157, Karar No: 2017/12130, Tarih: 18.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/1157 E.  ,  2017/12130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik tesisini tarımsal amaçlı kullandığını , 10/08/2009 tarihinde trafonun yanması nedeni ile sayacın da yandığını, davalıya bildirdiğini,sayacın değiştirildiğini, daha sonra kaçak tutanağı düzenlendiğini , haksızlık yapıldığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda , kaçak elektrik tutanağının düzenlendiği 23/10/2009 tarihinden önce 12/08/2009 tarihinde davalı kurum çalışanının tesisin bulunduğu yere gittiği , sayacın ve panonun tamamen yandığını, değerlerin okunamadığını tespit ederek tutanak tuttuğu , ancak sayacı teslim almadığı anlaşılmaktadır . Bu durumda sayacın kayıp olduğundan ya da teslim edilmediğinden sözedilemez. Davalı kurumun düzenlediği tutanaklar çelişkili olduğundan yanık sayacın kayıp olduğu gerekçesi ile düzenlenen 23/10/2009 tarihli kaçak tespit tutanağına dayanılarak kaçak & kaçak ek tahakkuku yapılması mümkün değildir. Diğer anlatım ile davacının kaçak elektrik kullanmak amacı ile müdahalesinin bulunmadığı , davalı tarafından gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan tahakkuk yapıldığı anlaşılmaktadır .

Mahkemece dava konusu kaçak tahakkuk bedeli içinde ,tahakkuka konu dönemler itibari ile davacıdan tahsil edilmeyen normal kullanım bedeline ilişkin tahakkuklar olup olmadığı incelenerek normal kullanım bedellerinin bulunduğunun tespiti halinde bu kısım bedellerin mahsubu ile kalan miktar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428 maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11702, Karar No: 2013/21252, Tarih: 02.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11702 E.  ,  2013/21252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhinde açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; .../1000 ölçekli imar planında ağaçlandırılacak alan olarak ayrılan dava konusu taşınmazın davalı ... tarafından 1980'li yıllardan itibaren ağaçlandırmaya başlanıldığı ve 31.08.2006 tarihinde kesinleşen .... sınırları içerisine alındığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; dava konusu taşınmaza, imar planında tahsis edildiği amaç doğrultusunda, davalı ... tarafından kamulaştırmasız olarak el atıldığı gözetilip, ... hakkında açılan davanın kabulüne, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhinde açılan davanın ise husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36794, Karar No: 2014/30681, Tarih: 27.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/36794 E.  ,  2014/30681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/169908

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2012/488 (E) ve 2012/766 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer; kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İncelenen somut olayda; okul kantininde simit satışı yapan sanığın, okul müdürü olan mağdura hitaben söylediği "okulun tuvaletlerini pislik götürüyor, satışlarım düştü, burası ne biçim okul" şeklindeki sözlerinin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, kaba bir davranış niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. S..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4176, Karar No: 2021/4119, Tarih: 29.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4176 E.  ,  2021/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

...

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen ek kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

7036 sayılı yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı yasanın 366. ve 345. maddeleri uyarınca istinaf kararlarına karşı temyiz başvuru süresi, kararın tebliğinden itibaren iki haftadır. 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır.

Bölge Adliye Mahkemesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine dair 27.02.2019 tarihli kararının davalı kuruma 27.05.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davalı vekilinin 13.06.2019 tarihinde iki haftalık yasal süreden sonra temyiz isteğinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince 25.06.2019 tarihinde verilen ek kararla davacının temyiz başvurusunun süresinde yapılmamış olması nedeniyle 7036 sayılı yasanın 7/3 maddesi gereğince reddine verildiği, davalı vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinin, yasal süresi içerisinde verilmediği, Mahkemece verilen ek kararın, 7036 sayılı yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı yasanın 366. ve 345. maddeleri hükmüne uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi Ek Kararının ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.