muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10852, Karar No: 2015/23514, Tarih: 08.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10852 E.  ,  2015/23514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2014

NUMARASI : 2014/442-2014/717

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/12/2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 30.05.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Şehir hali hazır haritası üzerinde, dava konusu Rüstemler Mahallesi 335 parsel sayılı taşınmazın en yakın yerleşim alanına ve yola olan mesafesi ilgili Belediye İmar Müdürlüğüne işaretlettirilerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8468, Karar No: 2022/11427, Tarih: 04.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/8468 E.  ,  2022/11427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili ve davalı Botaş A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1-6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacılar vekili dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 05/08/2022 tarihli dilekçe ile davalı Botaş A.Ş. yönünden davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davalı Botaş A.Ş. yönünden (diğer davalıların temyizi olmamakla) davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davacılar vekili 01/08/2022 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteğinden feragat ettiklerini bildirdiği anlaşıldığından,davacılar vekilinin davalılar ..., ... A.Ş., ...., Petrol Ürünleri Ltd. Şti.'ne yönelik temyiz isteminin feragat nedeniyle reddi gerekmiştir.

3-Davacıların davalı Botaş'a yönelik davadan feragatı nedeniyle davalı Botaş A.Ş. vekilinin temyiz isteminin incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin davalılardan Botaş A.Ş. yönünden davadan feragatı nedeniyle feragat hususunda ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Botaş A.Ş. vekilinin temyiz isteminin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı Botaş A.Ş'ye geri verilmesine 04/10/2022 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/2728, Karar No: 2019/10588, Tarih: 26.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2728 E.  ,  2019/10588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, şimdilik 2.200 TL bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 02.05.2016 tarihinde talebini 16.612,64 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, toplam 16.612,64 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.09.2018 tarihli ve 2018/3736 Esas, 2018/8058 Karar sayılı ilamı ile; "..Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, davacı ve davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarihli ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi Ödevi" başlıklı 73 üncü maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır...” şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli uygulamasının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) Kararları ve tebliğleri ile belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17/06/2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nın 331 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen kararda isabetsizlik olmadığı ancak, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca, ilk derece mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen kararda isabetsizlik olmadığı ancak, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3 ve 4 nolu bendleri çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

"Davacı tarafından yapılan 717,25 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafça yapılan yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,"

"Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca belirlenen 2.725 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına," bendlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9119, Karar No: 2015/11966, Tarih: 30.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/9119 E.  ,  2015/11966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanların yaz aylarında olayın meydana geldiği köy evinde; kış aylarında ise il merkezinde ikamet ettikleri, sanığın ise yanlarında maaşlı mevsimlik işçi olarak çalıştığı, çalıştığı dönemde köydeki evin anahtarının sanığın kendisinde bulunduğu, katılanların köydeki işlerini bitirip il merkezinde bulunan evlerine döndükten 7-10 gün sonra hırsızlık olayını fark ettikleri, evde yapılan incelemede kapı kilit sisteminin sağlam olduğunun, kapı üzerinde herhangi bir zorlama sonucu oluşabilecek iz ve emarenin bulunmadığının tespit edildiği, evde bulunan sabit hatlı telefon ile son görüşmenin sanığın hemşehrisi olan ... isimli şahıs ile yapıldığının tespit edildiği, ... isimli şahsın da sanık ile telefonda görüştüğünü beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığa 04.06.2006 günü hemşehrisi olan ve 0414 216 48 70 numaralı telefonu kullanan ... isimli şahsı müştekilere ait ev telefonundan arayıp aramadığı hususunun sorulması, aradığını kabul etmesi halinde müştekilerin evde bulunmadığı bir dönemde bu aramayı nasıl yaptığının, aradığını kabul etmemesi halinde ise ...'in soruşturma aşamasında alınan beyanlarına karşı diyeceklerinin ayrıntılı olarak sorulması, ... isimli şahsın tanık sıfatıyla beyanının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğinameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21137, Karar No: 2022/21435, Tarih: 01.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/21137 E.  ,  2022/21435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliğine göre ve 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik CMK'nın 286. maddesi gereğince, kamu görevlisine hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir hale geldiği anlaşılarak dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamında sunmuş olduğu 28/10/2019 tarihli temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün karar tarihinde kesin nitelikte olduğundan, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'nin temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2534, Karar No: 2012/3572, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2534 E.  ,  2012/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalı Çevre ve Orman Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü aralarındaki Kamulaştırma Yasası'nın 22. maddesine dayalı oluşan zararın giderilmesi davasına dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.07.2011 günlü ve 2011/211-2011/736 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 29.11.2011 günlü ve 2011/9142-12148 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesi ile ekinde sunduğu belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda; aşağıda gösterilen hususlar dışındaki karar düzeltme taleplerinin hiç birisi HUMK'nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiç birisine uymadığından reddine,

Ancak;

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesi ile ekinde sunduğu belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda; aşağıda gösterilen hususlar dışındaki karar düzeltme taleplerinin hiç birisi HUMK'nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiç birisine uymadığından reddine,

Ancak;

Dairemizin bozma ilamında; kamulaştırma sebebiyle taşınmaz malın bedelinin mülkiyet hakkı sahibine ödendiği hususu belirtilerek aradan geçen zaman içerisinde taşınmaz malda bir değer artışı meydana gelip gelmediği taşınmazın niteliğinin değişip değişmediği (arazi-arsa) konusu araştırılarak böyle bir değişiklik gelmiş ise her iki duruma göre bedelinin ayrı ayrı tespiti gerektiği istenmiş ve bu bedelin kamulaştırma esnasında mal sahibine ödenen bedele ilave edilmesi gerektiği üzerinde durulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan inceleme sonucunda; mahkemece ilgili yerlere yazılan müzekkerelerle söz konusu hususlar araştırılmış ve idarenin kendi çabasıyla taşınmaz malın arazi olan vasfında arsaya dönüşmesi için özel bir çabasının olmadığı, o bölgede zorunlu olarak yapılan imar planı uygulaması sonucu taşınmaz malın arsaya dönüştüğü, aradan geçen zaman içerisinde taşınmaz malın eski veya yeni malikin elinde bulunmasının durumu değiştirmeyeceği, Orman Genel Müdürlüğü'nün 30.10.2006 günlü yazısından taşınmaz malın zemininin (binalar hariç) ihaleye çıkartılıp satıldığı, mevcut binaların pazarlık sonucu başka yerde yeni binalar yaptırılmak suretiyle anlaşmaya varıldığı, tüm bu konuların mahkemece incelenip irdelendiği anlaşılmaktadır. Ne var ki bozma kararında da belirtildiği gibi aradan geçen zaman içerisinde taşınmazda bir değer artışı meydana gelip gelmediği konusu ile ilgili olarak idarenin kamulaştırılan dava konusu yerde kamulaştırmadan sonra (daha önce mevcut olan ağaçlar hariç olmak üzere) herhangi bir ağaçlandırma yapıp yapmadığı, yapmış ise bu ağaçların dava tarihindeki yaş ve cinslerine göre bedelleri tespit ettirilip, dava konusu yerin idare tarafından satılan ve dava tarihine endekslenen bedelinden indirilmesi veya söz konusu ağaçların dava tarihindeki rayiç değerlerinin kamulaştırma tarihindeki karşılıklarının ilgili mülk sahiplerine ödenen bedele ilave edilip toplam bedelin dava tarihine endekslenmesi konusunda gerekli araştırmanın yapılmadığı, ayrıca ıslaha konu edilen 4.167.049,38 TL için ıslah tarihi olan 12.05.2009 tarihinden itibaren faize hükmetmek gerektiğinin dikkate alınmadığı belirlenmiştir.

Açıklanan nedenlerle taşınmaz mala ağaç dikilip dikilmediği, dikilen ağaçlar varsa, bunların bedellerinin yukarıda gösterilen biçimde hesaplanıp bedele yansıtılması için bilirkişiden ek rapor alınması, bundan başka yukarıda da değinildiği gibi ıslaha konu edilen 4.167.049,38 TL için 12.05.2009 gününden itibaren faize hükmedilmemiş olması nedenleriyle hükmün bozulması gerektiği halde onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 29.11.2011 gün ve 2011/9142-12148 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, yukarıda gösterilen iki sebepten dolayı yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.