muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9368, Karar No: 2022/10939, Tarih: 28.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/9368 E.  ,  2022/10939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdure ...'in kendi rızası ve isteğiyle sanığın yanına giderek ikametinde birlikte dört gün boyunca kaldıkları, mağdurenin babası olan katılan ...'ün kızının kayıp olduğunu emniyet güçlerine haber vermesinden önce sanığın, mağdurenin ailesine durumu bildirmediği gibi mağdure ile sanığın polis tarafından bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9077, Karar No: 2008/12173, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9077 E.  ,  2008/12173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Somut olayda; dosya içerisinde bulunan Tarım İlçe Müdürlüğünün bildirdiği 2005 yılına ait şeker pancarı verileri esas alınarak dava konusu taşınmazın değeri belirlenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca şeker fabrikası tarafından bildirilen ve değerlendirme tarihinden önceki bir tarih olan 1996 ve 1999 yıllarına ait verilerin ortalamasının alınması suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmiş ve mahkemece de bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 16 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden kesim ve nakliye değeri adı altında bir değer takdir edilerek zemin değerine eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5426, Karar No: 2018/10994, Tarih: 26.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5426 E.  ,  2018/10994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;Bozma kararına uyularak yapılan yargılama, sanığa yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38328, Karar No: 2017/16640, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38328 E.  ,  2017/16640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1743, Karar No: 2019/15042, Tarih: 22.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/1743 E.  ,  2019/15042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Tanık ...'nın sanığın bıçakla müştekileri tehdit ettiğine dair beyanının olmaması, sanığın da aşamalarda cebinden bıçağı çıkarıp kendisinin müştekilere verdiğini belirtmesi karşısında, olaya ilişkin bilgisi olduğu anlaşılan tanık Merve Kınat’ın, adresi araştırılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve hükme esas alınan CD’nin duruşmada izlenip zapta geçirilerek sanığın ne şekilde silahla görevi yaptırmamak için direndiğinin belirlenmesi, yeterli kanaat elde edilmemesi halinde bu kez konusunda uzman tarafsız bilirkişi raporu aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17819, Karar No: 2018/13475, Tarih: 15.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/17819 E.  ,  2018/13475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-ALACAK

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ile bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, ortak mirasbırakanları ...’un çekişme konusu 786 ve 788 parsel sayılı taşınmazlarını davalı ...’a satış suretiyle devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı ... adına olan tapuların iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama aşamasında 788 parsel sayılı taşınmazın ...’e temlik edilmesi üzerine bu parsel yönünden dava tarihindeki bedelin miras payı oranında davalı ...’dan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., 788 parsel sayılı taşınmazı mirasbırakandan bedeli karşılığı 1974 yılında satın aldığını, 786 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakanla ilgisi olmayıp ...’dan satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ..., taşınmazı 85.000,00 TL bedel karşılığı satın aldığını, satış bedelinin davalı ...’ın kızının hesabına yatırıldığını, iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dahili davalı ...’in kötüniyetinin ispat edilemediği gerekçesiyle ... yönünden davanın reddine, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle 786 parsel sayılı taşınmaz yönünden tapu iptali ve tescil talebinin, 788 parsel sayılı taşınmaz yönünden de bedel talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1922 doğumlu mirasbırakan ...’un 12.04.1992 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı torunu ... ile dava dışı kızı ...’den olma torunu ..., kızı ...’nin eşi ..., çocukları ..., ..., ..., ... ile oğlu ...’in mirasçıları eşi ... ... ile kızı ...’ i bıraktığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1922 doğumlu mirasbırakan ...’un 12.04.1992 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı torunu ... ile dava dışı kızı ...’den olma torunu ..., kızı ...’nin eşi ..., çocukları ..., ..., ..., ... ile oğlu ...’in mirasçıları eşi ... ... ile kızı ...’ i bıraktığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 786 parsel sayılı taşınmaz mirasbırakana ait iken, 03.09.1981 tarihinde 1454 yevmiye sayılı akit ile davacının annesi ... ’ya satış suretiyle temlik edildiği, ... tarafından da 25.03.1982 tarihinde ...’a devredildiği, ...’ın ölümü ile taşınmazın mirasçısı ...’a intikal ettiği, ... tarafından da 16.11.2005 tarihinde satış suretiyle davalı ...’a devredildiği, çekişme konusu 788 parsel sayılı taşınmazın ise mirasbırakan tarafından 02.05.1974 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle temlik edildiği, davalı ... tarafından da yargılama aşamasında 21.02.2014 tarihinde ...’e satış suretiyle devredildiği, mahkemece ...’in davaya dahil edildiği, ...’ın mirasbırakanın kızı ...’nın eşi olduğu sabittir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. HMK'nın 190. maddesi ve TMK'nın 6. maddesi hükümleri gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olaya gelince, davacı taraf temliklerin muvazaalı olduğu iddiasını kanıtlamış değildir. Toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde temliklerin gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı ...’ın yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/403, Karar No: 2024/884, Tarih: 29.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/403 E.  ,  2024/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2023/524 E., 2023/686 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen asıl ve birleşen tazminat davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda davacı yönünden reddedilen ve temyize konu edilen manevi tazminat miktarı 175.000,00 TL, davalı yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen manevi tazminat miktarı ise 125.000,00 TL olup, her iki taraf yönünden karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1654, Karar No: 2017/11741, Tarih: 18.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/1654 E.  ,  2017/11741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araçların karıştığı kaza sonucu, davacıların oğlu yaya ...'un öldüğünü, davacıların ölen oğullarının desteğinden yoksun kaldıklarını, ölüm olayı nedeniyle manevi olarak da zarar gördüklerini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL. maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalı ... şirketinden ve 60.000,00 TL. manevi tazminatın ise dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı gerçek kişilerden müteselsilen tahsilini talep etmiş; 13.05.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 57.523,62 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, davaya konu kazada ölen diğer kişilerin yakınları tarafından ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/668- 669- 670 Esas sayılı dosyalarında açılan davalar olduğunu, anılan davalarda da manevi tazminat talep edildiği gözönünde bulundurularak manevi tazminat talebinin değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe limitiyle sınırlı biçimde ve sigortalının kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını, ... tarafından yapılmış ödeme varsa tazminattan düşülmesi gerektiğini, davacıların gerçek zararlarının aktüeryal hesapla belirlenmesi gerektiğini, davadan önce temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 13.591,66 TL. ve ... için 11.327,62 TL. destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketinden tahsiline, fazlaya ilişkin isteğin reddine; davacıların manevi tazminat istemlerinin kabulü ile her bir davacı için 30.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte ... şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının 6098 sayılı TBK'nun 53. ve 56. maddeleri gereği, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının 6098 sayılı TBK'nun 53. ve 56. maddeleri gereği, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, desteğin Mesleki Açıköğretim Lisesi Elektrik Elektronik Teknolojisi Bölümü öğrencisi olduğunu belirterek ve bu durumu belgeleyen öğrenci belgesini sunarak maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Ayrıca, desteğin eğitimini aldığı elektrik elektronik teknolojileri iş kollarında çalışan kişilerin elde edebileceği gelire ilişkin olarak, emsal ücret yönünden oda yazı cevabı ile kurumlardan alınan ortalama geliri gösterir belgeler de ibraz edilmiştir.

Destekten yoksun kalma tazminatının doğru biçimde hesaplanabilmesi bakımından, desteğin net gelirinin doğru biçimde saptanması önem taşımaktadır. Mahkeme tarafından hükme esas alınan 09.09.2013 tarihli aktüer raporunda, destek ...'un gelirinin, asgari ücret ya da asgari ücretin 2,07 katı olarak esas alındığı alternatifli hesaplama yapıldığı; mahkemece, lise öğrencisi olan desteğin gelirinin asgari ücret olarak kabulüne ilişkin hesabın yerinde bulunduğu gerekçesiyle, hükümde belirtilen maddi tazminata karar verildiği görülmektedir.

Kaza tarihi itibariyle 17 yaşında ve meslek lisesi son sınıf öğrencisi olan desteğin, okulunun bitmesinden sonra elektrik elektronik teknolojileri gibi uzmanlık gerektiren işkolunda çalışabileceği, desteğin çalışacağı işe ilişkin mesleki eğitim veren kurumdan eğitim alması itibariyle nitelikli işgücü olarak değerlendirilmesinin doğru olacağı, bu itibarla da gelirinin asgari ücretin üzerinde olacağı açık olup, asgari ücretten hesap yapan rapora göre karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklann maddi ve hukuksal olgular ve davacı tarafça dosyaya sunulan elektrik teknisyeni kişinin çalışacağı işkolundaki emsal araştırması ile kurumlardan alınan cevabi yazılardaki ortalama gelirin asgari ücretin iki katı tutarında olduğu hususları gözönünde bulundurularak, tazminat hesabının asgari ücretin iki katı üzerinden yapıldığı rapora göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı sigortacı tarafından zorunlu trafik sigortalı olan davalı ...'a ait araç, ticari araç olup hükmedilecek maddi tazminat yönünden temerrüt faizi olarak ticari faize hükmedilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

Kabule göre ise; davacı tarafın davaya konu ettiği maddi tazminatı sadece davalı ... şirketinden talep ettiği, diğer davalı gerçek kişilerden maddi tazminat talebinin bulunmadığı, maddi tazminat için davacı talebi doğrultusunda sadece davalı ... şirketi aleyhine hüküm kurulduğu hususları gözetilerek; davacının maddi tazminat talep etmediği ve haklarında maddi tazminata karar verilmeyen davalı gerçek kişiler lehine maddi tazminatın reddolunan kısmı üzerinden red vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 18.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.