muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12561, Karar No: 2014/21244, Tarih: 19.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12561 E.  ,  2014/21244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 22/04/2014

Numarası : 2013/224-2014/183

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde 1979-2011 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin emeklilik yoluyla feshedildiğini, 2003 yılında çalışmakta olduğu K.. Elektrik A.Ş.'ye TMSF'nin el koyması ile işyerinin davalıya devredilmiş olmasına rağmen davalı tarafından K.. E.. A.Ş.'deki çalışmalarının kıdeminde dikkate alınmaması nedeniyle yıllık izin ve hizmet teşvik primlerinin eksik ödendiğini bildirerek ödenmeyen yıllk izin ve hizmet teşvik primi alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının tüm alacaklarının ilgili TİS'e göre ödendiğini, K.. A.Ş.'deki çalışmalarının kıdem tazminatı ödemesi ile sonlandığını, bu nedenle bu dönemdeki çalışmalarının kıdeminden sayılmadığını ve başka bir alacağının da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının davalı işyerindeki hizmet süresinin hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı 05.01.1979-23.06.2003 tarihleri arasında ..Elektrik A.Ş.'de ve bu şirketin devraldığı işyerleri ile alt işverenlerinde aralıksız olarak çalışmıştır. Dava dışı K..Elektrik A.Ş. ile ilgili Bakanlık arasındaki elektrik dağıtım imtiyaz sözleşmesi 11.06.2003 tarihinde feshedilmek suretiyle, davacının da çalışmakta olduğu K.. Elektrik A.Ş.'ye ait işyerlerine ilgili Bakanlık tarafından el konulmuş ve bu işyerlerinin işletimi aynı tarihte davalı şirkete verilmiştir. Davacı, dava dışı K.. Elektrik A.Ş.'nin alt işvereni nezdindeki iş akdini sonlandırarak 23.06.2003 tarihinde davalı işyerinde geçici işçi olarak işe başlamıştır. Tüm bu hususlar göz önüne alındığında davacının davalı işyerinde çalışmaya başlaması dava dışı K.. Elektrik A.Ş'ye el konulması suretiyle işyeri devri kuralları çerçevesinde gerçekleşmemiş olup, bu nedenle davacının K.. Elektrik ve alt işverenlerinde yaptığı çalışmalar, dava konusu alacakların hesaplanmasında dikkate alınamaz. Mahkemece bu hususa dikkate edilmeksizin, dava konusu alacaklara ilişkin olarak hizmet süresinin hatalı şekilde hesaplanması suretiyle hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 19.11.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 19.11.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

3096 sayılı Yasanın 3'üncü ve geçici 2.maddeleri uyarınca T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile K.. Elektrik T.A.Ş. arasında 09.03.1998 tarihinde Antalya ili tamamı ve B.. ili B..ilçesine bağlı K.., K..ı, Ç.. köylerinin sınırladığı görev bölgesi içindeki alanda görev verilmesine ilişkin imtiyaz sözleşmesinin imzalandığı sözleşme hükümlerinin K.. T.A.Ş. tarafından defalarca ihlal edilmesi üzerine, görevlendirme sözleşmesinin feshi ile el koyma hükümleri çerçevesinde Bakanlığın 11.06.2003 tarihli 6417 sayılı yazıları ile K.. Elektrik T.A.Ş'nin yürüttüğü hizmetlere el konulduğunu ve 13.06.2003 tarihinden itibaren bu hizmetlerin ilgili kurumlar tarafından devam ettirilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının ilk kez 01.05.1979 tarihinde davalı işyerinde, söz konusu şirketin taşeronlarında çalıştığı, davacının aynı işyerinde ve işindeki çalışmasını aralıksız olarak sürdüğü; davalı idarece 12.06.2003 tarihinde işyerine el konulması sırasında davacının aynı işinde ve işyerinde çalışmakta olduğu; işyerine el konulması sonrasında davacının önceki işvereni veya taşeronları tarafından herhangi bir "çıkış" bildiriminde bulunulmadığı, davalı idare tarafından 23.06.2003 tarihi itibariyle sigortalı işe giriş bildirgesi verildiği; emekli olduğu 2011 yılına kadar da davacının işyerindeki çalışmasını sürdürdüğü tespit edilmiştir.

İşyerinin devri, bir hukuki işleme dayalı olarak gerçekleşmiştir. Devir işlemi, imtiyaz sözleşmesinin feshi ile sağlanmıştır. Yani, hukuki işlem imtiyaz sözleşmesinin feshidir. Dolayısıyla "bu bir devir işlemi değildir" şeklindeki yaklaşım, yasa mantığı ile çelişir niteliktedir. Bu yüzden yapılan işlem devir niteliğindedir. Nitekim aynı alacak talepleri ile açılan davalara ilişkin Dairemiz emsal 2013/21872 E., 2013/21873 E., 2013/21874 E., 2013/21875 E. ve 2013/16898 E. sayılı dosyalarında ve başka bir çok emsal dosyada dava dışı Kepez Elektrik A.Ş.'de geçen hizmet süreleri dava konusu alacakların hesaplanmasında dikkate alınmıştır.

Davacının önceki dönem çalışması ile sonraki çalışma dönemi arasındaki bağlantı hukuken devam ettiğinden önceki hizmet süresinin dava konusu alacaklar belirlenirken dikkate alınması gerektiği görüşünde olduğumuzdan Sayın Çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/3502, Karar No: 2025/618, Tarih: 03.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3502 E.  ,  2025/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/511 E., 2022/936 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; Kahramanmaraş ili ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan ek-1 ve ek-2 olarak dilekçe ekinde ibraz edilen yaklaşık 16.000 m²'lik iki parça taşınmazın 1950'li yıllardan itibaren davacının dedesi ve babası tarafından malik sıfatı ile imar ve ihyasının da yapılarak kullanıldığını, davacı tarafından 50 yaşından büyük fıstık, dut, zeytin gibi ağaçlar dikilmek suretiyle imar ve ihyasını tamamladığını, olağanüstü zamanaşımı ile iktisabın bütün şartlarının davacı yararına gerçekleştiğini ileri sürerek, taşınmazların davacı adına tapuda kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen, davanın kabulü ile fen bilirkişisinin 31.08.2015 tarihli raporunda: (A) harfiyle gösterilen ve tamamı kırmızı kalemle taralı 9.166.97 m²'lik, (B) harfiyle gösterilen ve tamamı kırmızı kalemle taralı 5.360.82 m²'lik (C) harfiyle gösterilen ve tamamı kırmızı kalemle taralı 1.062,41 m²'lik taşınmazların Kahramanmaraş ili Türkoğlu ilçesi ... mahallesinde son bulan parselden sonra yeni bir parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına tapuya tesciline dair karar, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.11.2019 tarihli ve 2017/5677 Esas, 2019/6737 Karar sayılı ilamıyla; "... davada Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davada taraf olması gerektiği, yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığı açıklanarak, yöntemince taraf teşmilinin bağlanmasından sonra orman ve zilyetlik araştırması yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi ..." gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; "... taşınmazların bir kısmının evveliyatının orman olduğu, bir kısmında ise davacı açısından zilyetlik süresinin yetmediği ..." gerekçesi ile davacının davasının reddine, fen bilirkişisinin 05.10.2021 tarihli raporu ve ekli krokisinde (A),(B), (B2), (C) harfi ile gösterilen taşınmazların orman vasfı ile ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B1) harfi ile gösterilen taşınmazın Hazine adına kayıtlı olduğundan karar verilmesine yer olmadığına, (A1) ile gösterilen taşınmaz açısından Hazinenin karşı tescil talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının davasının ve davalı Hazinenin karşı tescil talebinin reddine karar verilmişse de, bu karar usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır.

Şöyle ki; dosyanın içeriğinden, dava konusu taşınmazların bulunduğu yörede ve taşınmazda kamulaştırma işlemleri ve toplulaştırma işlemlerinin yapıldığı anlaşılsa da, söz konusu işlemlerin hangi aşamada olduğu dosya kapsamından belirlenememiştir. Ne var ki, yapılan Takbis incelemesi neticesinde, dava konusu taşınmazların bulunduğu alanların Kahramanmaraş ili ... ilçesi ... Mahallesi 456 ada 13, 32, 36, 37 ve 39 parseller olarak tapuya bağlandıkları anlaşılmakta olup, bu durum karşısında İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmaz bölümlerinin hukuki durumlarında bir değişiklik olup olmadığı, dava konusu taşınmaz bölümlerinin ve çevresine ilişkin kamulaştırma ve toplulaştırma işlemleri kapsamında kalıp kalmadıklarının usulünce araştırılması ve taşınmaz bölümlerinin üçüncü kişiler adına tapuda kayıtlı olduğunun anlaşılması halinde, davanın tapu iptali ve tescil davasına dönüşeceği gözetilerek, tapu maliklerinin davaya katılımlarının sağlanması, davaya ilişkin savunma ve delilleri sorularak ve varsa delillerinin toplanması ve bundan sonra toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre infaza elverişli şekilde hüküm kurulması gerektiğinden hükmün bozulması cihetine gidilmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Davacı vekilinin ve davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13674, Karar No: 2015/16644, Tarih: 15.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/13674 E.  ,  2015/16644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2015

NUMARASI : 2014/468

Davalılar, davacılar tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasında yerel mahkemenin tensip kararı gereğince verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına ilişkin itirazlarının kabulü ile tüm hak ve alacakları üzerine konulan tedbirin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1.Temyize konu karar, yerel mahkemenin 28.11.2014 tarihli niteliği itibariyle ihtiyati haciz kararıdır.

6100 sayılı HMK'nın 389. maddesine göre uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilmesi mümkün olup somut olayda mahkemece "...davalı şirketlerin menkul ve gayrimenkul malları ile 3213 sayılı yasanın 40 ve 41. Maddeleri çerçevesinde doğmuş hak edişlerin tamamı ile doğacak hak edişlerin %75'i ile sınırlı olmak kaydıyla ihtiyati haciz mahiyetinde ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, doğacak hakedişlerinin 908.250,00-TL ile sınırlı olmak kaydıyla davalı şirketlerin TKİ Genel Müdürlüğü bünyesindeki hak ediş ve alacaklarına ihtiyati haciz mahiyetinde ihtiyati tedbir konulmasına, 908.250,00-TL'nin Ermenek Ziraat Bankası Şubesine dava dosyası üzerinden açılacak üçer aylık vadeli hesaba depo edilmesine,..." karar verilmiş olup; yazılı karar niteliği itibariyle ihtiyati haciz kararıdır.

İhtiyati haciz kararına karşı davalıların itirazı üzerine mahkemece 11/02/2015 tarihli duruşmada verilen karar ile; "...Davalılardan Has Şekerler Madencilik Ltd.Şti'nin ihtiyati tedbir kararına vaki itirazlarının HMK'nın 394.Maddesi gereğince süre yönünden REDDİNE,

./..

İhtiyati haciz kararına karşı davalıların itirazı üzerine mahkemece 11/02/2015 tarihli duruşmada verilen karar ile; "...Davalılardan Has Şekerler Madencilik Ltd.Şti'nin ihtiyati tedbir kararına vaki itirazlarının HMK'nın 394.Maddesi gereğince süre yönünden REDDİNE,

./..

Davalı Cenne Linyit Kömür İşletmesi Ltd Şti'nin ihtiyati tedbir kararına vaki itirazlarının kısmen kabulü ile adı geçen şirketin kamu ihale kanunu gereğince verilmiş bulunan teminat mektupları ile sınırlı olmak üzere ihtiyati tedbir kararının KALDIRILMASINA,Sair itirazların ve fazlaya dair istemin REDDİNE,.." karar verilmiş, itiraz talebinin incelenmesine lişikin mezkur kararın davalı Ermenek Cenne Kömür İşletmeleri vekilince temyiz edilmesi üzerine, mahkemece 05.03.2015 tarihli ek karar ile Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulu 'nun 21/02/2014 tarih 2013/1 E. 2014/1 K. sayılı ilamıyla ihtiyati tedbir talebiyle ilgili olarak temyiz yoluna gidilemeyeceği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, 28.11.2014 tarihli "niteliği itibariyle ihtiyati haciz" kararına yanlış anlam verilmek suretiyle ihtiyati tedbir olarak nitelendirilmesi sonucunda temyiz isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup mahkemenin 05.03.2015 tarihli ek kararının kaldırılarak işin esasına girilmesi gerekir.

2. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

3. Davacıların murisinin davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. ile Has Şekerler Madencilik Enerji Nak. İnş. San. Tic. Ltd.Şti'ne ait maden işletmesinde 28.10.2014 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat ettiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 257/1 maddesinde rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcu nedeniyle ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmış iken 2. bentte vadesi gelmemiş borçtan dolayı hangi hallerde ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmıştır.

Somut olayda, haksız bir fiile dayalı olarak bir zararın meydana geldiği açıktır. Sadece maluliyet oranı ve kusur durumu çekişmelidir. Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında tazmin yükümlülüğü olay tarihi itibariyle muaccel hale gelir. Bu durumda geçici hukuki koruma yollarından biri olan ihtiyati hacizde yakın ispat koşulu gerçekleşmiş olup, mahkemece davacının ihtiyati haciz isteminin hangi alacaklara ve taşınmaz veya taşınmazlara ilişkin olduğu somut olarak açıklatıldıktan sonra, davacının tazminat talebi ile orantılı ve davalı şirketin ticari hayatını etkilemeyecek biçimde "tedbirde ölçülülük" ilkesine uygun bir ihtiyati hacize karar verilmesi gerekirken, bu ilkelere uygun düşmeyecek biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalılardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. Şti. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Mahkemenin 05.03.2015 tarihli ek kararının kaldırılarak işin esasına girilmesine,

2-Yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılalardan Ermenek Cenne Linyit Kömür İşletmeleri Ltd. İadesine, 15.09.2015gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16236, Karar No: 2023/7650, Tarih: 22.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/16236 E.  ,  2023/7650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/181 E., 2015/409 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/181 Esas, 2015/409 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.10.2020 tarihli ve 14-2016/189387 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyet hükümlerinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Hükmün gerekçesinde suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyet hükümlerinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Hükmün gerekçesinde suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin birbirleri ile uzaktan akraba oldukları için tanıştıkları, aynı okulda okumaları nedeniyle bu tanışıklığın zamanla arkadaşlığa dönüşmesi üzerine sevgili oldukları, 2013 yılı içinde resmi nikah olmaksızın evlenerek birlikte yaşamaya başladıkları, mağdurenin 24.11.2014 günü özel bir hastanede doğum yapması üzerine olayın adli birimlere intikal ettiği, doğum raporuna göre doğumun miadında gerçekleştiği, mağdurenin 06.05.1999 tarihinde devlet hastanesinde doğduğu, on beş yaşını 06.05.2014 tarihinde doldurduğu, çocuğunu kırk haftalık hamilelik süresi sonunda 24.11.2014 günü dünyaya getirdiği dikkate alındığında, mağdurenin 15 yaşını doldurmadan önce suça sürüklenen çocuk ile cinsel ilişkiye girdiği, tanıklar ... ve ...'nin suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin anneleri oldukları, hazırlık aşamasındaki tesirden uzak ilk ve samimi ifadelerinde çocuklarının 2013 yılının Ekim ayında resmi nikah olmaksızın evlenerek aynı evde yaşamaya başladıklarını belirttikleri, suça sürüklenen çocuğun hazırlık aşamasındaki ifadesinde mağdure ile yaklaşık bir yıldır birlikte yaşadıklarını, mağdurenin yaşı hakkında bilgi sahibi olduğunu ve rızası ile cinsel ilişkiye girdiğini ikrar ettiği, suça sürüklenen çocuğun hiçbir aşamada mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne, mağdureyi onbeş yaşından büyük zannettiğine ilişkin bir beyanda bulunmadığı, böylece suça sürüklenen çocuğun on beş yaşını doldurmamış korunmaya muhtaç çocuk ile birden çok kez cinsel ilişkiye girdiği, yine on beş yaşını doldurmamış mağdure ile resmi nikah olmaksızın düğün yaparak evlendiği gerekçesi ile mağdure ile aynı evde yaşayarak hürriyetinden yoksun bıraktığı kanaatine varılarak suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının suça sürüklenen çocuk lehine olduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden