muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26205, Karar No: 2013/19348, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26205 E.  ,  2013/19348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç

oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'un, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 14/05/1996 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'ten boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15661, Karar No: 2020/987, Tarih: 17.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/15661 E.  ,  2020/987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davacı ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukusal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’in 1, 891, 2130, 2132 ve 2133 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla dava dışı ... ...’a temlik ettiğini, ...’in de anılan taşınmazları davalı kardeşleri ...’a devrettiğini, ...’ın kaynı olup, temliklerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, çekişmeli taşınmazların tapu kayıtlarının miras payları oranında iptaline karar verilmesini istemişler, aşamada davacılardan ... davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Davalı, yurtdışında yaşadığını, mirasbırakana bir kısım paralar göndermesi ve borçlarını ödemesi nedeniyle çekişme konusu taşınmazların kendi adına emaneten ... ...’a devredildiğini, uygun olduğu bir dönemde de taşınmazları ...’den devraldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, diğer davacılar yönünden ise temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1934 doğumlu mirasbırakan ...’in 28.07.2013 tarihinde ölümü üzerine davacı çocukları ...,...,...,...,...,...,...,..,.ile davalı oğlu ..., dava dışı, oğlu ..., oğlu ...’dan olma torunu ... ile ikinci eşi Dönüş’ün mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakan ... Gürlek’in 2130, 2132, 2133 parsel sayılı taşınmazlarını 02.08.2005 tarihinde, 1 ve 891 parsel sayılı taşınmazlardaki paylarını 09.10.2012 tarihinde oğlu ...’ın kayınbiraderi olan dava dışı ...’e satış suretiyle devrettiği, ...’in de anılan taşınmazları davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak, mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda, dinlenen tanıklar temlikin muvazaalı olduğu yönünde beyanda bulunmadığı gibi, tarafların ortak tanığı İlkay Deveci, mirasbırakan ... Gürlek’in tarımsal sulamadan kaynaklı Medaş’a olan borçlarının davalı tarafından ödendiğini beyan etmiştir. Bu durumda muvazaa iddiasının kanıtlandığından söz etme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca, davanın reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2928, Karar No: 2018/18257, Tarih: 15.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/2928 E.  ,  2018/18257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Yeni ... Stadyumu inşaatında günlük 70,00 TL yevmiye, aylık 2.100,00 TL ücretle çalıştığını, yol ve yemek masraflarının işverence karşılandığını, iş akdinin işverence haklı neden olmaksızın ve ihbar önellerine uyulmadan sona erdirildiğini, müvekkilinin haftanın 7 günü 06 ila 18 saatleri arasında ve dini bayramlar haricindeki genel tatil günleri dahil olmak üzere fazla mesai yaparak çalıştığını ancak müvekkiline hak ettiği tazminat ve bir takım işçilik ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla ..., hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İnşaat Taah. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının müvekkili şirketin çalışanı olmadığını, diğer davalı şirkette çalıştığını, davacının ... gün ve saatlerine ilişkin iddialarının kış mevsimi şartları göz önüne alındığında hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, resmi tatilde veya hafta tatilinde ya da fazla mesai yapması halinde ücretinin bordrosunda gösterildiğini, davacının çalıştığı dönemde iflas erteleme kararı sebebiyle işyerindeki çalışmanın da en aza indirildiğini, normal işlerin dahi yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... Endüstriyel Tasarım Üretim ve Ticaret A.Ş. şirketi davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile taraf tanıklarının anlatımlarından, davacının davalı işyerinde kesintili şekilde ve her ay değişik miktarda olmak üzere çalıştığı ve çalıştığı gün sayısı kadar yevmiye aldığı anlaşılmaktadır. Bir başka anlatımla her ay, ayda 30 gün çalışmamakta, bazı aylarda ayın belirli günlerinde değişik miktarlı olmak üzere çalışmaktadır. Dosya arasında bulunan sigorta kayıtlarında da, her ay değişik gün sayılarında prim yatırıldığı görülmektedir. Ayrıca yine dosya arasında bulunan ve davacı işçinin imzasını taşıyan “işçi aylık hesap pusulası” başlıklı belgede yazılı olan ... gün sayıları ile ...’ya bildirilen prim gün sayıları miktarlarının birbiriyle uyumlu olduğu görülmektedir. Yine taraf tanık anlatımlarında da, davacının her ay, ayda 30 gün kesintisiz şekilde çalışmadığı ve davalı işyerinde sadece çalışılan gün için yevmiye verildiği ve çalışmadan hak edilen hafta tatili için yevmiye verilmediği anlaşılmaktadır.

Saptanan bu duruma göre mahkemece, ... kayıtlarında yer alan prim gün sayıları toplanıp ve bu prim gün sayılarına göre davacının almaya hak kazandığı hafta tatili gün sayısı belirlenip bu günler de prim gün sayısına eklenmek suretiyle hizmet süresinin tespiti ve talep edilen alacakların bu hizmet süresine göre hesaplanması yerine, her ay, ayda 30 gün kesintisiz ... yapıldığını kabulüne göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalıdır.

3- Davacı işçinin hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmaların bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Fazla ..., hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde ... düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri hesabında davacı tanık beyanlarına dayanılarak sonuca gidilmiştir. Ancak davalı tarafından davacı imzasını taşıyan ve sadece çalışılan günleri gösterir bir kısım puantaj kayıtları ibraz edilmiştir. Bu halde, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanılıp kazanılmadığının puantaj kaydı olan dönemler yönünden bu kayıtlara göre, olmayan dönemler için ise yukarıda belirtilen ... süreleri için tanık beyanlarına göre hesap edilmesi gerekirken, hesaplamanın tüm dönemler yönünden tanık beyanlarına dayanılarak yapılması ve ayrıca dini bayramlar için ücret talep edilmediği halde talep aşılarak bu günlerin de hesaba dahil edilmesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7438, Karar No: 2019/3411, Tarih: 29.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/7438 E.  ,  2019/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık savunmanının hükmü vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz ettiği, ancak 25/01/2016 günlü dilekçesiyle temyizden feragat ettiği anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının aleyhe temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü sanığın annesi olan mağdurdan para istediği, mağdurun parasının olmadığını söylemesi üzerine mağdura bıçak dayayıp, para vermezsen bıçaklarım deyip mağdura ait cep telefonunu alarak evden ayrıldığının anlaşılması karşısında; mağdurun Cumhuriyet Savcılığında ve yargılama aşamasında değişen ve birbirleri ile çelişkili olan sanığı suçtan kurtarmaya yönelik anlatımlarına itibar edilip delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanık hakkında yağma suçundan mahkumiyet karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.5.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17160, Karar No: 2019/31514, Tarih: 15.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/17160 E.  ,  2019/31514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Petrol kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu kaçak akaryakıtın 5237 sayılı 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1- son maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün müsadereye ilişkin kısmına "5015 sayılı Yasanın Ek 5/1" ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1-son maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4108, Karar No: 2012/8411, Tarih: 30.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4108 E.  ,  2012/8411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesine dayanan muhtesat bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesine dayanan muhtesat bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Hazine aleyhindeki davanın husumetten reddine, diğer davalı aleyhinde açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Zemini davalıya ait olmayan taşınmaz üzerindeki davacıya ait 3-7 yaşlı kavak ağaçları mevcuttur. Taşınmaz üzerinde bulunan davacıya ait kavak ağaçları henüz kesim çağına gelmediğinden, ... Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 09.02.2012 tarihli yazısında belirtilen fiyat listesi esas alınarak, her bir kavak ağacının yaş ve sayısına göre ayrı ayrı maktuen belirlenen değerlerinin toplamı olan 4.221,00-TL bedele hükmedilmesi gerekirken, geçersiz bilirkişi kurulu raporuna göre fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36867, Karar No: 2021/12385, Tarih: 14.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/36867 E.  ,  2021/12385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2 maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarının açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK’nin 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı Kanun’un 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; somut olayda sanığa gerekçeli kararın usule uygun olarak tebliğ edilmediği ve sanığın yüzüne karşı 07.04.2017 tarihinde tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nin 295/1.maddesi uyarınca temyiz nedenlerini içerir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan ( 7) günlük süre içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşılmakla, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde “CMK’nin 295/1. fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yoluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini içerir ek temyiz dilekçesi verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 14.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.