muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5094, Karar No: 2021/2535, Tarih: 17.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/5094 E.  ,  2021/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 29.03.2019 tarih ve 2010/385 E- 2019/284 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.10.2019 tarih ve 2019/1416 E- 2019/1383 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, muris ... tarafından hazırlanmış olan "Çorum Binevler Uydu Kent Projesinin" Çorum Binevler bölgesinden Çorum eski yerleşkesine ve Çorum Çimento Fabrikasına kadar olan alanın tip konut alanı işaretli parseller üzerine yapılması öngörülen konut mimari projeleri ile merkez çarşı işaretli parsel üzerine yapılması öngörülen merkez çarşı projesini kapsadığını, bu projenin hızlı nüfus artışının ve köyden kente göçün neden olduğu kentleşme ihtiyacını karşılayarak gecekondulaşma ve çarpık yapılaşmayı ortadan kaldırmayı amaçlayan aynı zamanda Anadolu kültür ve yaşam tarzına uygun ve bölgenin ekonomik ve sosyal kalkınmasını da hedef alan ilim ve güzel sanat eseri olduğunu, davalının mülkiyetindeki arsa üzerinde bulunan villasında projeye aykırı değişiklik ve eklentilerin yapıldığının tespit edildiğini, yapılan değişikliklerin murisin hakkına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, esere tecavüzün ref’ine, projeye aykırı olarak yapılmış eklenti ve değişikliklerin kal’ine, projeye uygun hale getirilmesine, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 9.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacıların murisinin çizdiği mimari projeye davalı tarafından yapılan bir tecavüzün söz konusu olmadığı, keşif sonrası düzenlenen teknik bilirkişi raporunda davaya konu binanın mimari projeye aykırı yapıldığı belirtilmiş olmakla birlikte bu değişikliklerin davacıların murisinin mimari projesine değil ruhsata konu başka bir mimari projeye aykırı olduklarının belirlendiği, davacıların murisinin mimari projesine aykırı bir durum değil binanın yapılmasına dayanak mimari projeye aykırı bir husus olduğundan tespit edilen aykırılığın davanın konusunu oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının ve dava konusu alanı da içine alan bölgede şehir plancısı...’a yeni bir imar planı yaptırıldığı ve söz konusu imar planının Çorum Belediye Meclisi’nin 30.10.1990 tarihli kararı ile kabul edildiği, dolayısıyla dava konusu alanı da kapsayan bölgenin davacı ... tarafından yapılan planların yeni planla yürürlükten kaldırıldığı, davacıların daha sonra Belediyece yapılan imar planlarının iptali için Çorum İdare Mahkemesinde açtığı davanın reddedildiğinin anlaşılmasına, Belediye nazım ve uygulama imar planı değişikliği ile davalıya isnat olunan eylem arasında illiyet bağının bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava, davacıların murisinin Çorum Belediyesi için “Binevler Uydu Kent Projesi” adı ile 1974 yılında hazırladığı nazım ve uygulama imar planlarında, çeşitli tiplerde konut yapılması için, L, K, T, V ve Y tipi mimari projeler öngörüldüğünü, ancak işaretli parseller üzerinde yapılması öngörülen tip projelere aykırı olarak davalı tarafından inşa olunan konutun tip projesinde, önemli değişiklikler yapılması nedeniyle eserden doğan haklarının ihlal edildiği iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

FSEK'in 22/2. maddesi uyarınca, mimarlık eserlerine ait plan, proje ve krokilerin uygulanması da eserin çoğaltılması sayılır. Kanun'un 16. maddesi uyarınca, kural olarak eserde ve eser sahibinin adında değiştirme yapılamaz. Keza Kanun'un 21. maddesi uyarınca, bir eserden "işlenme" suretiyle yararlanma hakkı da münhasıran eser sahibine aittir. Eser sahibi FSEK hükümleri gereğince mali ve manevi haklarının ihlali halinde esere tecavüzün men ve ref’i ile maddi ve manevi tazminat talep edebilecektir. Dava konusu mimari projenin 5846 sayılı FSEK'in 2. maddesi çerçevesinde eser vasfına haiz olduğu, proje üzerinde projeyi çizen mimar olarak mali ve manevi hak sahibinin davacıların murisi olduğu hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının Çorum Belediyesi için “Binevler Uydu Kent Projesi” adı ile 1974 yılında hazırladığı nazım imar planı ve uygulama imar planı ile bu planlar üzerinde tip konut alanı işaretli parsellerde yapılması öngörülen konutlar için çizilen mimari projelere aykırı olarak davalı tarafından izinsiz değişiklik ve eklentiler yapılıp yapılmadığı, davalı tarafından inşaa ettirilen yapının mimari projesinin, davacılar murisine ait projenin izinsiz işlenmesi suretiyle oluşturulup oluşturulmadığı ve önceki projede izinsiz değişiklik yapılıp yapılmadığı hususlarında toplanmaktadır.

İlk Derece Mahkemesince Çorum Belediyesine yazılan 09.08.2010 tarihli müzekkere ile “dava konusu taşınmazın Çorum Binevler Uydu Kent Projesine ilişkin imar planları, tip projelerinin gönderilmesi” istenilmiş olup, Belediyenin 27.08.2010 tarihli cevabi yazısı ile 1928 ada 3 parsele ait imar plan örneği ve tip projesinin onaylı suretinin ekte gönderildiği belirtilerek davacı ...’ye ait olan, 16.01.1980 tarihinde Belediyece onaylandığı anlaşılan T Tipi proje fotokopisi mahkemeye gönderilmiştir.

Dosyada bulunan tapu kaydı, davalı ...’a ait olmayıp dava konusu olmayan başka bir taşınmaz ile ilgili olduğundan davalının taşınmazı satın aldığı tarih belirlenememekte olup, belediye imar planı değişikliğinden sonra 15.04.2004 tarihinde yapı inşaat ruhsatı verildiği, ancak bu ruhsata ekli proje ile zemine inşa edilen binanın oturum alanı ile kat sayısında da farklılık bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, benimsenen bilirkişi tespitlerine göre; davalıya yapının, davacılar murisine ait mimari projeye göre değil, birbaşka mimara ait mimari projeye ve yapı inşaat ruhsatına aykırı yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak dosyanın incelenmesinde, ruhsatta belirtilen 283 m2'lik alana sahip projenin dosyada bulunmadığı ve bu nedenle bilirkişilerin bu hususta herhangi bir inceleme yapmadığı anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece, yapı inşaat ruhsatında adı geçen uygulamaya esas mimari projenin dosyasına kazandırılarak, gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak ve bilirkişilerden ek rapor alınarak söz konusu projenin, davacılar murisine ait mimari projenin izinsiz işlenmesi suretiyle oluşturulup oluşturulmadığı, Belediye kayıtlarında uygulamaya esas mimari projede davacıların murisinin adının gözüküp gözükmediği ve bu suretle mali ve manevi haklarının ihlal edilip edilmediği hususunda değerlendirme yapılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı değerlendirme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca, dosya kapsamında bulunan tapu kaydı, davalı ...’a ait olmayıp dava konusu olmayan başka bir taşınmaz ile ilgilidir. Mahkemece dava dilekçesinde belirtilen ve dava konusu edilen 1928 ada 3 parsele ait olan tapu kaydı getirtilmeden karar verilmesi de doğru olmamıştır.

3-Ayrıca, dosya kapsamında bulunan tapu kaydı, davalı ...’a ait olmayıp dava konusu olmayan başka bir taşınmaz ile ilgilidir. Mahkemece dava dilekçesinde belirtilen ve dava konusu edilen 1928 ada 3 parsele ait olan tapu kaydı getirtilmeden karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 17.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7804, Karar No: 2021/981, Tarih: 25.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/7804 E.  ,  2021/981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Düşme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece düzenlenen 22.01.2018 tarihli ön ödeme ihtarının sanığa bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığıyla 26.01.2018 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın bu ön ödeme uyarısını haklı bir mazeret göstermeksizin 10 günlük yasal süreden sonra yerine getirerek 03.04.2018 tarihinde Karşıyaka Malmüdürlüğü'ne ödeme yapması karşısında, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321.ve 326/son maddeleri uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 25.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9859, Karar No: 2018/1052, Tarih: 31.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/9859 E.  ,  2018/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1- ..., vekili avukat ... 2- ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05/11/2015 tarih ve 2014/550-2015/795 sayılı hükmün Dairemizin 21/09/2017 tarih ve 2016/6304-2017/8454 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 24.10.1997 tarihli sözleşme ile davalı ... Belediyesinin öncülüğünde ve diğer davalı şirketin katılımı ile yapılan devre mülklerden 7 adet A grubu, 5 adet B grubu ve 5 adet C grubu olmak üzere toplam 15 adet devre mülkü bedelini ödeyerek satın aldığını, devre mülklerin bugüne kadar teslim edilmediği gibi devre mülklerin yapılacağı taşınmazın davalı ... adına tescil edildiğini, bu nedenle sözleşmenin ifasının imkansız hale geldiğini belirterek dava konusu devre mülklerin bedeli olan 125.000,00TL.nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 02.12.2013 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.06.2014 gün, 2014/13752 Esas 2014/19784 Karar sayılı ilamı ile hükmün anılan davalı yararına bozulmasına karar verilmiş; yapılan yargılama sonucu bu kez mahkemenin 05.11.2015 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü ile 41.050,00TL nin dava tarihi olan 24/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine, reddedilen kısım dikkate alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan ... gereğince hesaplanan 9.116,00TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine, karar verilmiş; kararın davacı ve davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm Dairemizce onanmış; davacı ve davalı ... Belediyesi bu kez de karar düzeltme talebinde bulunmuşlardır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemenin 2012/548 Esas 2013/611 Karar sayılı 02.12.2013 tarihli kararının, yalnızca davalılardan ... Belediyesi tarafından temyiz edilmesi, diğer davalı .. tarafından temyiz edilmemesi neticesinde, davalı ...yönünden kesinleştiği anlaşılmaktadır. O halde, dairemizin bozma ilamı akabinde mahkemece verilen 2014/550 Esas 2015/795 Karar sayılı 05.11.2015 tarihli karardaki reddedilen kısım yönünden yalnızca davalılardan ... Belediyesi lehine vekalet ücreti verilmesi gerekirken, tayin edilen vekalet ücretinin, infazda tereddüt uyandıracak şekilde, davalı tarafa verilmesine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 436/2 maddesi hükmü gereğidir.

Dairemizce hükmün onanmış olmasının zuhule müstenit olduğu, yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalı ... Belediyesi’nin karar düzeltme isteğinin kısmen kabulüne, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair karar düzeltme taleplerinin REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca, davalı ... Belediyesi’nin karar düzeltme talebinin kısmen kabulüne, Dairemizin 21.09.2017 tarih, 2016/6304 Esas, 2017/8454 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının hüküm bölümünün 4.bendinde yer alan “davalı tarafa verilmesine,” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “davalı ... Belediyesi’ne verilmesine,” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 9,40 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 65,40 TL harcın davalı ... Belediyesine iadesine, 31/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23541, Karar No: 2012/23484, Tarih: 19.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23541 E.  ,  2012/23484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı ve işsizlik ödeneği alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak davalı işverence fesih edildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatları ile işsizlik ödeneği istemiştir.

Davalı vekili, anaokulu müdürlüğünün ayrı bir tüzel kişiliği olmaması sebebi ile açılan davanın öncelikle husumetten reddi gerektiğini, işin esası açısından ise, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, okul müdürlüğüne husumet yöneltilebilmesi noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, okul müdürlüklerinin tüzel kişiliklerinin olmadığı düşünülmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması hatalıdır.

Okul Müdürlüğünün taraf ehliyeti ve temsilci sıfatı yoktur. Mahkemece temsilde hata nedeniyle davacıya davasını Milli Eğitim Bakanlığı'na yöneltmesi için süre verilip yargılama yapılması gerekirken tüzel kişiliği olmayan okul aleyhine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14601, Karar No: 2017/12294, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14601 E.  ,  2017/12294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2274, Karar No: 2012/11015, Tarih: 23.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2274 E.  ,  2012/11015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

... ve ... ile ... ve ... aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının kabulüne dair Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 21.11.2011 gün ve 504/1250 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; mevkii ve sınırları dava dilekçesinde yazılı tahmini 2500 m² yer tesfiye ettirdiklerini, dikime hazır hale getirdiklerini, ancak davalıların bu yere yonca ekerek müdahalede bulunduklarını ileri sürerek zilyetliğin korunmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar 16.09.2010 günlü oturumdaki ortak beyanları ile: açılan davayı kabul etmediklerini, davaya konu edilen yerin davacılara ait olmayıp DSİ’ye ait olduğunu, bu yere yonca ekimi yapmadıklarını, keşif yapıldığında durumun daha net bir şekilde anlaşılacağını açıklamışlardır.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulüne, gerekçeli kararda davanın kabulü ile 1203 nolu parsele tecavüzün önlenmesine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; 1203 parsele ilişkin tapu kaydı getirtilmiştir. Tarla niteliği ile 11517 m² olarak, hükmen tescil yoluyla, 08.03.1990 tarihinde Hüseyin kızı Şükran Yıldırım adına tescilli olduğu görülmüştür. Mahallinde kadastro ve zirai bilirkişi huzuru ile keşif yapılmıştır. Davacı vekilinin göstermesi üzerine bilirkişilerden kadastro teknisyeni ölçeksiz kroki ve raporunu dosyaya sunmuştur. Ziraat Mühendisi ise; keşfi yapılan yerin 1203 parselin yanında Gediz Nehrinin çekilmesi sonucu oluşan Hazineye ait 1871 m² lik taşınmaz olduğu, dava konusu taşınmazda hali hazır konumuna göre herhangi bir tarımsal faaliyetin yapılmadığı, boş tarla durumunda olduğunu rapor etmiştir. Davacı tanıkları duruşmalarda dinlenmiştir. Bu kişiler, taraflardan edindikleri bilgilere göre açıklamada bulunmuşlardır.

Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, dava dilekçesindeki açıklamalara göre; davacılardan ...’ın annesi ve ...’ın eşi ... adına kayıtlı olan dava dışı 1203 parselin sınırında ve eski Gediz Nehri yatağında bulunan teknik bilirkişinin ölçeksiz krokisinde A harfiyle özgülenen ve kırmızı renkle taralı olan kısımdır. Gerek dava dilekçesindeki iddia, gerekse duruşma zabıtlarındaki açıklamalara göre; eldeki davanın TMK.nun 974 ve devamı maddelerinde açıklandığı üzere zilyetliğin korunmasına ilişkin bir dava olduğu tartışmasızdır. Kaldı ki, davacı asılların ve davalıların bulunmadığı bir sırada teknik bilirkişiler yoluyla yapılan keşif sonucunda düzenlenen rapor ve kroki kapsamına göre davacıların yakını olan ve davada yer almayan Şükran Yıldırım adına kayıtlı 1203 parselle ilgili herhangi bir dava olmadığı halde bu parsele bir tecavüz varmış gibi kısa kararda açıklanmamakla birlikte, gerekçeli kararın hüküm kısmında yazılı olduğu üzere “1203 parsele vaki tecavüzün menine..” ilişkin hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, gerek dava dilekçesinde iddia ve duruşmada dinlenen tanık anlatımları dikkate alındığında; TMK.nun 984. maddesinde yazılı olan iki ay ve bir yıllık süreler geçmiştir. Tüm bunlardan ayrı, dava tarihinde yürürlükte bulunan HUMK.nun 382 ve 388 maddeleri uyarınca kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki söz konusudur. Kabule göre, 1203 parsele tecavüz olduğu kabul edilse bile bu durumda kararın eki olan bilirkişi raporuna atıfta bulunulmadığı için infazda güçlük sağlanacağı kuşkusuzdur.

Kaldı ki, gayrimenkulün aynına yönelik olarak açılan davalarda tarafların gösterecekleri tanıklarının ve yerel bilirkişilerin mümkün olduğunca keşif mahallinde hazır edilerek dinlenmesi gerekir. Öyle ise, denilen yasa maddelerine ve iddiaya ve ilkelere açıkça aykırı olarak verilen yerel mahkeme kararı bozulmalıdır.

Davalılardan ...’ın temyiz itirazları açıklanan tüm bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK. nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve istek halinde 21,15 TL'nin temyiz eden davalıya iadesine 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.