muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2726, Karar No: 2017/1445, Tarih: 29.11.2017

Bu açıklamalar sonrasında somut olayda, tarafların sosyal ekonomik halleri ile kaza tarihi göz önüne alındığında davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat miktarları ayrı ayrı fazladır.

O halde, davalıların bunu amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. "

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili 08.06.2010 tarihinde şiddetli yağmurun etkisi ile taşan dere yatağında bulunan köprünün üstünde yer alan korkulukların düzeltilmesi amacıyla aralarında ...’in de bulunduğu bir kısım işçilerin verilen talimat doğrultusunda çalışmaya başladıklarını, çalışma sırasında ...’in bilinmeyen bir sebeple şiddetle akan dereye kafa üstü düştüğünü, ...’e akıntı nedeniyle ulaşılamadığını, olay tarihinden itibaren geçen 6 ay süresince ...’in bedeninin halen bulunamadığını, yapılan başvuru üzerine nüfusa ölüm kaydı düşüldüğünü, müvekkili ...’in ...’in eşi, diğer müvekkillerinin ise ...'in çocukları olduğunu, müvekkillerinin ...’in ölümü nedeniyle büyük elem, acı ve ızdırap duyduklarını, baba ve eş desteğinden yoksun olarak günün ekonomisinin zor şartlarında ortada kaldıklarını, öte yandan meydana gelen olaya bağlı olarak müvekkillerinden ...’in 16/06/2010 tarihinden beri Çocuk Hematoloji bölümünde idiyopatik trombositopenik purpura tanısı (kan hastalığı) ile izlendiğini, bu nedenle ailenin acı ve üzüntüsünün daha da arttığını ileri sürerek fazlaya ve manevi tazminata ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her bir davacı için 500 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili daha sonra vermiş olduğu ıslah dilekçesi ile ... yönünden maddi tazminat talebinin 39.423,27 TL ye çıkartılmasına, ... için 200.000,00 TL, ... için 150.000,00 TL, Burcu Macit için 150.000,00 TL, ... için 150.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davacıların murisi ...’in diğer davalı Altaş şirketinin işçisi olduğunu, Belediye çalışanı olmadığını, bu nedenle Belediyeye husumet yöneltilemeyeceğini, öte yandan Belediyenin temizlik ve çöp toplama işlerini ... şirketine ihale ettiğini, işin tamamını taşeron olarak diğer davalıya ihale ettiğinden asıl işveren olarak da kabul edilemeyeceğini, kaldı ki Altaş şirketi ile yapılan hizmet alım sözleşmesine göre de sorumluluğun diğer davalıya ait olduğunu, ıslah talebi yönünden ise başlangıçta talep edilmeyen manevi tazminatın ıslah ile talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Yapı San. ve Tem. Hiz. Tic. AŞ vekili kazanın meydana gelmesinde sorumlunun derenin ıslahını yapmakla görevli olan İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve İSKİ olduğunu, köprüyü emniyet şeridine alma eyleminin Ataşehir Belediyesi ile yapılan hizmet alım sözleşmesi kapsamında yerine getirilmesi gereken işlerden olmadığını, müvekkil şirketin işin ve iş yerinin niteliği gereği alınması gerekli her türlü önlemi aldığını, dikkat ve özen yükümlülüğe uygun davrandığını, kaldı ki derenin taşması sonucu işçinin kaybolmasının öngörülebilir bir sonuç olmadığını, ıslah talebi yönünden ise manevi tazminat tutarının oldukça fahiş olduğunu ifade ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece iş kazasının meydana gelmesinde işveren Altaş şirketinin %40, davalı ... Başkanlığının asıl işveren sıfatıyla %30, derenin ıslahından sorumlu olan ihbar olunan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığının ise %30 oranında kusurlu olduğu, kazalı işçinin herhangi bir kusurunun bulunmadığı, maddi tazminatın hesap bilirkişi raporuna göre tespit edildiği, manevi tazminat yönünden ise olayın 08.06.2010 tarihinde meydana gelmesine rağmen, ...'in cesedine hâlâ ulaşılamaması, davacı ...'in rahatsızlığı, İstanbul şartlarında paranın satın alma gücü, olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince almamasından kaynaklanması ve ağırlığı, hemen hemen her gün ölümlü iş kazasının meydana geldiği ülkemizde, tazminatın tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerekliliği, davacı ...'nün yaşı ve tüm davacıların duydukları elem ve ızdırabın göz önüne alınması gerektiği gerekçesiyle, maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için 100.000,00 TL, davacı ... için 70.000,00 TL, davacı ... Macit için 70.000,00 TL, davacı ... için 70.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davalılar ... vekili ile davalı ...Yapı San. ve Temz. Hiz. Tic. AŞ. vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece müteveffanın ve davacıların ekonomik durumu ile davalıların ekonomik durumları kıyaslandığında, takdir edilen manevi tazminat miktarları bakımından, paranın satın alma gücü, İstanbul'un ortalama bir semtinde bulunan ortalama bir daire fiyatı da dikkate alındığında, davacıları zenginleştirecek, davalıları da maddi açıdan zor duruma düşürecek miktar olmadığı, kazanın 08.06.2010 yılında meydana gelmesine rağmen, hâlen müteveffanın bedenine ulaşılamadığı, olayın meydana geliş tarzı ve vahameti, özel günlerde ziyaret edilecek ailenin babasının içinde bulunduğu bir mezarın dahi olmadığı belirtilerek ve önceki karardaki gerekçelerde tekrarlanmak suretiyle direnme karar verilmiştir.

Direnme kararını davalılar ... vekili ile ...Yapı San. ve Temz. Hiz. Tic. AŞ. vekili temyize getirmektedir.

Direnme kararını davalılar ... vekili ile ...Yapı San. ve Temz. Hiz. Tic. AŞ. vekili temyize getirmektedir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık somut olay bakımından iş kazası nedeniyle davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat miktarının fazla olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Manevi tazminat isteminin temelinde, davalının haksız eylemi yatmaktadır. Bilindiği üzere, haksız eylemin unsurları; zarar, kusur, fiil ile zarar arasında illiyet bağı ve fiilin hukuka aykırı olmasından ibarettir.

Öte yandan, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.) maddesinde düzenlenen manevi tazminatta kusurun gerekmediği, ancak takdirde etkili olabileceği, 22.6.1966 tarih ve 1966/7 Esas 1966/7 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça vurgulanmıştır. Bu kararın gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hâl ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar, her olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Yine Borçlar Kanunu’nun 47. (TBK 56) maddesi hükmüne göre; hâkimin özel hâlleri göz önünde tutarak, manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği tutar adalete uygun olmalıdır. Bu para tutarı, aslında ne tazminat ne de cezadır. Çünkü mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını amaç edinmediği gibi, kusurlu olana yalnız hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük de değildir. Aksine, zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmayı, aynı zamanda ruhi ızdırabın dindirilmesini amaç edindiğinden, tazminata benzer bir fonksiyonu da vardır. O hâlde bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Manevi tazminat, duyulan elem ve ızdırabın kısmen ve imkân nispetinde iadesini amaçladığından hâkim, Medeni Kanunun 4. maddesi gereğince hak ve nesafete göre takdir hakkını kullanarak, manevi tazminat miktarını tespit etmelidir.

Hâkim belirlemeyi yaparken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, maluliyet oranını, beden gücü kaybı nedeniyle duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir (Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2003 gün 2003/21-368-355; 23.06.2004 gün 2004/13-291-370 ve 19.06.2013 gün 2013/21-20-868 sayılı kararları).

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, 08.06.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalı ...’in vefat ettiği, olayın meydana gelmesinde kazalı sigortalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, 08.06.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sigortalı ...’in vefat ettiği, olayın meydana gelmesinde kazalı sigortalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, direnme kararında açıklanan nedenlere, tarafların kusur durumu ve davacıların uğradığı zarar ile olayın meydana geldiği tarihteki paranın alım gücü dikkate alındığında yerel mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarı yerindedir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, somut olay itibariyle manevi tazminat miktarının fazla olduğu, bu yönüyle direnme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de, bu görüş kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Buna göre yukarıda belirtilen ilkeler ve maddi olgular dikkate alınarak takdir edilen manevi tazminat miktarına ilişkin yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup direnme kararının onanması gerekir.

S O N U Ç: Davalılar ... vekili ve davalı ... Yapı San. ve Temz. Hiz. Tic. AŞ. vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı (17.875,92 TL.) harcın davalılar ... Yapı San. ve Temizlik Hizmetleri Ticaret A.Ş. ve Ataşehir Belediye Başkanlığından alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.11.2017 gününde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğu ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/4522, Karar No: 2024/2943, Tarih: 29.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4522 E.  ,  2024/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1564 E., 2023/329 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/268 E., 2022/645 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kaldırma kararından sonra yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; 2010 yılından bu yana evliliğin sadece kağıt üzerinde kaldığını, erkeğin bireysel hayat sürerek evi otel gibi kullandığını, kadına maddî ve psikolojik baskı uyguladığını, kadının ablası ile görüşmesini istemediğini, evin faturası yüksek geldi diye sorun çıkardığını ancak kendisinin yurt dışına gidip ön saflarda maç izlediğini, kadına "kantır" diye hitap ettiğini, çocukların yetiştirilmesinde hiçbir katkısının olmadığını, kendi istekleri doğrultusunda ve başkaları için fazla fazla harcama yaparken kadın ve çocuklara ekonomik yönden baskı uyguladığını, maddî durumu çok iyi olmasına rağmen çocukların özel okula gönderilmediğini, çocuklarına "kolum olsanız sizi keser atarım" dediğini, kadına hakaretler ettiğini, çocukların kıyafetlerine para ödemek istemezken kendisinin lüks marka giysi ve parfüm kullandığını, televizyon programlarına katılarak konuşmalar yaptığını, 2015 yılı Mayıs ayında hakimlik sınavını kazanamaması nedeniyle kadını darp ettiğini, dava açıldığını, erkeğin silah alacağı ve açılan davadan ötürü kendisine silah verilmeyeceğini beyan etmesi üzerine şikayetinden vazgeçtiğini, evlilik süresince iki kez fiziksel şiddet uyguladığını, diğer fiziksel şiddetin ise şirketin avukatlığını yaptığı süreçte kadının avukatlı yapmasına haiz olmadığını belirterek büroyu boşaltmasını istemesi nedeniyle gerçekleştiğini belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 10.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, aylık 10.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaları enflasyon oranında artırım uygulanmasına, 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının bedelinin ödenmesine, aile konutu şerhi konulmasına ve mal rejimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-davalı kadın vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; asıl davada dava dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

2.Davacı-davalı kadın vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; asıl davada dava dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı erkek vekili asıl davaya cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, kadının erkeğe hakaret ettiğini, ortak çocuklar üzerine yoğun baskı kurarak erkeği çocuklara sürekli kötülediğini, çocukları kullanarak erkeğin telefonunun karıştırdığını, erkeğin ailesine soğuk davrandığını, misafirliğe geldiklerinde onlarla ilgilenmediğini, onların gelmesini her zaman sorun ettiğini, bazı dönemlerde erkeğin cebinden habersiz para alarak lüks bir yaşam sürdüğünü, kredi kartlarını fütursuzca harcaması nedeniyle kadının bankalardan ihtarname aldığını, kadının avukatlık mesleğini icra edebilmesi için erkeğin kardeşine ait büronun kadına tahsis edildiğini ancak erkeğin ailesinin işini düzenli bir şekilde yapamadığı gibi erkeğin yönlendirdiği işleri de sonuçlandıramadığını, bu nedenle erkeğin iş veren birçok kişinin şikayetlerine maruz kaldığını, erkeğin babasına it işleri yaparken icra dosyalarında habersiz tahsilat yaptığını, bu nedenle taraflar arasında çıman tartışmada kadının hakaret ettiğini, başkalarına vurdurmakla tehdit ettiğini, erkeği evde görmek istemediğini belirttiğini, bunun üzerine erkeğin veden ayrılmak durumunda kaldığını, kadının hakimlik sınavını kazanamamasının sorumlusu olarak erkeği gördüğünü, tartışma sonucu erkeğin gömleğini parçaladığını, cep telefonunu fırlatarak parçaladığını, açılan ceza davasında ise duyduğu pişmanlık nedeniyle şikayetinden vazgeçtiğini belirterek davanın reddine, boşanmaya karar verilmesi halinde ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle:boşanma davasının açılmasıyla kadının erkeği eve almadığını, kadının ablasının evliliğin ilk yıllarında evliliğe müdahale ettiğini, kadının gösterişli bir hayatı benimsediğini ve marka düşkünü olduğunu, avukat olarak kazandığı tüm parayı kendisi için harcadığını, bazı dönemlerde erkeğin cebinden habersiz olarak para ve kredi kartı aldığını, evde misafir istemediğini, son 7-8 yıldır erkeğin ailesini de evde istemediğini, erkeğe kahvaltı hazırlamadığını, avukatlık mesleğini yaparken erkeğin yönlendirdiği kişilerin telefonlarına cevap vermemesi nedeniyle erkeğin zor durumda kaldığını, erkeğin ailesinin şirketinin icra dosyasından habersiz tahsilat yaptığını, yaşanan tartışma nedeniyle erkeği tehdit edip beddua ettiğini, hakaretler ettiğini, ortak çocuklar üzerinde şiddet boyutunda baskı oluşturduğunu, davetlerde erkeğe eşlik etmediğini, erkeğin lise mezunu olmasını yadırgayarak her fırsatta yüzüne vurduğunu, hakimlik sınavını kazanamayınca erkeğe saldırdığını, gömleğini parçaladığını, 17.08.2017 tarihinde erkeğe gönderdiği mesajlarla hakaretler ettiğini, erkeğin ortak çocuklar ile görüşmesini engellediğini belirterek birleşen davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, 750.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2019 tarih, 2017/238 Esas, 2019/1026 Karar sayılı kararı ile asıl davada erkeğin kadına fiziksel şiddet uygulaması ve hakaret etmesi nedeniyle tam kusurlu olduğu, birleşen davada ise erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, kadının ise erkeğe hakaret ettiği, tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, ortak çocukların her biri yararına ayrı ayrı 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne, kadının ortak konuta aile konutu şerhi konulması ve mal rejiminin tasfiyesi talepleri hakkında harcı yatırılmak suretiyle usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına; birleşen davada ise; birleşen davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, eşit kusur nedeniyle tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir..

Karara karşı davacı-davalı kadın vekili tarafından birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, asıl davada hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı yönünden; davalı-davacı erkek tarafından asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen tazminat ve nafakalar, reddedilen manevî tazminat, velâyet, ziynet eşyası alacağı davasının kabul edilen kısmı yönünden istinaf edilmeşitir. Bölge Adliye Mahkemesinin 08.03.2021 tarih Esas Karar sayılı kararı ile asıl ve birleşen davaların birlikte görülerek kusur oranının ve tazminatların her dava için ayrı ayrı belirlenmesinin hatalı olduğu, ziynet bedeline nasıl ulaşıldığının açık olmadığı, kabulüne karar verilen ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerleri tek tek belirtilmediği, kadının yoksulluktan kurtulup kurtulmayacağı yönünde araştırma yapılmadığı gerekçesi ile kararın kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin karşı şiddet uyguladığı, "şerefsiz, haysiyetsiz, namussuz, piç" diyerek hakaret ettiği, çocukları için "kolum olsanız keser atarım" dediği, buna karşın kadının da erkeğe karşı "namussuz, şerefsiz, kalitesiz" diyerek hakaret ettiği sabit görülmekle, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin ağır, kadının hafif kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, annelerinin yanında kalmak isteyen idrak çağındaki çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri yararına ayrı ayrı aylık 1.500,00 TL tedbir ve 1.750,00 TL iştirak nafakasına, kadın adına kayıtlı taşınmazlardan herhangi bir gelir elde etmediği anlaşılmakla çalışmayan kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve 700,00 TL yoksulluk nafakasına, 40.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının iadesi talebinin tefrikine, kadının ortak konuta aile konutu şerhi konulması ve mal rejiminin tasfiyesi talepleri hakkında harcı yatırılmak suretiyle usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin ekonomik durumunun çok iyi olduğunu, yaşam standartlarının yüksek olduğunu, erkeğin ailesine ekonomik ve psikolojik şiddet uyguladığını, kadına fiziksel şiddet uyguladığını, evliliğin son ermesinde erkeğin kusurlu olduğunu, kadın ve çocuklar yararına hükmedilen nafakaların ve tazminatların miktarının az olduğunu belirterek kusur belirlemesi, tazminat ve iştirak ile yoksulluk nafakalarının miktarları yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının adına kayıtlı taşınmazlar bulunması nedeniyle adli yardım talebinin reddi gerektiğini, tarafların 2015 yılında gerçekleşen olaydan sonra bir araya geldiğini, bunu rağmen bu olay nedeniyle erkeğe kusur yüklendiğini, bu olayda kadının da erkeğe fiziksel şiddet uyguladığını ve hakaret ettiğini, ortak çocukların annenin yanında olması nedeniyle yanlı olarak beyanda bulunduklarını, alınan uzman raporunda da çocukların anneden etkilenmiş olabileceğinin belirtildiğini, kadının hafif kusurlu tespit edilmesinin hatalı olduğunu, kadının erkeğin babasına ait şirkette habersiz tahsilat yapması nedeniyle erkeğin ailesi ile karşı karşıya geldiğini ve bu durumun ispatlandığını, kadının erkeği telefonla arayarak tehdit ettiğini, ortak çocukların erkeğin ailesi ile görüşmelerini izin vermediğini, ceza dosyasında kadının erkeğin kendisini darp etmediğine dair beyanda bulunduğunu, buna rağmen erkeğe kusur yüklenerek kadın yararına tazminatlara hükmedilmesinin hatalı olduğunu, kadının maddî gelirinin erkekten fazla olduğunu, kadının aktif olarak avukatlık yaptığını, üzerine kayıtlı taşınmazlar bulunduğunu, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesi gerektiğini belirterek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, ortak çocuklar yararına hükmedilen nafakalar ile kadın yararına hükmedilen nafaka ve tazminatlar, reddedilen manevî tazminat ve velâyet yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç