muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17159, Karar No: 2013/19672, Tarih: 19.12.2013

Yasaya aykırı, ... müdafii ile ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan aynı sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen asli zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık ... hakkında 2005 ve 2006, sanıklar hakkında 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik ... müdafii ile ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sanık ...'nın dosyada bulunan belgelerden şirket hisselerini 15.10.2004, müdürlük yetkisini ise 25.11.2004 tarihinde ...'a devrettiğinin anlaşılması karşısında, sahte fatura düzenlemek suçunu işlediğine dair somut delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 2007 ve 2008 takvim yıllarında ele geçen fatura olmadığı ve bu yıllara ilişkin sahte fatura düzenlendiğine dair de dosya içerisinde bir delil bulunmadığı gözetilerek sanıkların bu suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

3- Kabule göre de;

a- 2005 ve devamı yıllarda işlendiği iddia olunan suçların işlendiği iddia olunan tarihlerinin 5237 sayılı TCK'nun yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden sonra olduğu gözetilmeden uygulama yeri bulunmayan 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca karar verilmesi,

b- Hükmolunan hapis cezalarının kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, ... müdafii ile ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26965, Karar No: 2017/19607, Tarih: 21.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/26965 E.  ,  2017/19607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen taşınmazın arsa metrakare Rayiç Belediye Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın daha değersiz olduğu anlaşılmasına rağmen, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğunun kabulü doğru olmadığı gibi emsal ve dava konusu taşınmazın konumları, birbirlerine uzaklığı dikkate alındığında yapılan emsal incelemesi inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, dava değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı

ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davacı idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda dava konusu taşınmazlar üzerinde 5D sınıfında yapılar bulunduğu belirlendiği halde, iş bu dosya keşfinin yapıldığı tarihte yapıların yıkılmış olduğundan bahisle bedellerini hesaplamayan bilirkişi kurulu raporu esas alınarak düşük bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

2) Davacı idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda dava konusu taşınmazlar üzerinde 5D sınıfında yapılar bulunduğu belirlendiği halde, iş bu dosya keşfinin yapıldığı tarihte yapıların yıkılmış olduğundan bahisle bedellerini hesaplamayan bilirkişi kurulu raporu esas alınarak düşük bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24049, Karar No: 2013/19097, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/24049 E.  ,  2013/19097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07/05/2008 tarihinde eşi ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07/05/2008 tarihinde eşi ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17753, Karar No: 2015/22523, Tarih: 30.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17753 E.  ,  2015/22523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/318-2014/470

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11079, Karar No: 2012/43775, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11079 E.  ,  2012/43775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ...'in talimatı ile müdürü olduğu tatil sitesinin önünde bulunan ve hazineye ait olan 43 adet okaliptüs ağacının diğer sanık ... tarafından budanması suretiyle mala zarar verme suçunu işledikleri iddia edilen olayda, sanıklar hakkında kasıtlarının bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmiş ise de; mala zarar verme suçunun genel kasıtla işlenebileceği, bu itibarla sanık ...'nin ağaçları budaması karşılığında odun olarak faydalanacağına dair teklifini kabul eden sanık ...'in, hazineye ait olduklarını bildikleri ağaçları kesmek şeklindeki eylemlerinin mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/635, Karar No: 2014/111, Tarih: 04.03.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/635 E.  ,  2014/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 24.12.2009

Sayısı : 1420-1751

İmar kirliliğine neden olmak suçundan sanığın 5237 sayılı TCK'nun 184/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24.12.209 gün ve 1420-1751 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 20.11.2012 gün ve 16852-26193 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 04.02.2013 gün ve 150522 sayı ile;

"Sanık suç tarihinde altmışbeş yaşından büyüktür, sabıkası bulunmamaktadır. İki yıl bir ay hapis cezası ile cezalandırılmış, ertelenip ertelenmeyeceği tartışılmamıştır. Son oturum pişman olduğunu, takdirin mahkemeye ait olduğunu belirtmiştir. TCK'nun 51/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının suç tarihindeki yaşı ve ceza miktarına göre yerel mahkemece tartışılması için hükmün bozulması gerekir" görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 03.07.2013 gün ve 7187-21127 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suç tarihinde altmış beş yaşının üzerinde olan, sabıkası bulunmayan ve pişman olduğunu dile getiren sanık hakkında, imar kirliliğine neden olma suçundan, takdiri indirim hükümleri de uygulanmak suretiyle hükmolunan iki yıl bir ay hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceği yönünde değerlendirme yapılmasının zorunlu olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Suç tarihi itibarıyla altmış beş yaşının üzerinde olan ve sabıkası bulunmayan sanığın, kendisi adına kayıtlı olan arsada bulunan ve zemin ile birinci kattan ibaret olan betonarme binanın üzerine yetkili mercilerden izin almaksızın bir kat daha yaptığı, ikinci katının ise kolonlarını diktiği, duvarlarını ördüğü ve tabla betonunu döktüğü, bu durumun tespit edilmesi üzerine hakkında tutanak düzenlendiği ve ceza uygulamasına gidildiği, buna rağmen ikinci katı da tamamladığı, hakkında ikinci kez işlem yapılıp para cezası verildiği, inşaatının ise yıkıldığı,

Sanığın; üç yıl önce belediyeden ruhsat alıp yaptığı ve ikamet ettiği binanın çatısının olmaması, yağmur ve kar sularının alt kata sızması, üç çocuğunun da evlerinin bulunmaması nedeniyle üzerine kat yapmaya karar verip inşaata başladığını, belediye görevlilerinin inşaatın kaçak yapıldığı gerekçesiyle tutanak tutup para cezası verdiklerini, tutanak düzenlendikten sonra evinin yarım kalmaması ve görüntü kirliliğine neden olmaması amacıyla inşaata devam ettiğini, akabinde görevlilerin yeniden gelip tutanak tanzim ettiklerini, ikinci kez para cezası verdiklerini, cezalarını taksitler halinde ödediğini, pişman olduğunu, takdirin mahkemeye ait bulunduğunu beyan ettiği,

Yerel mahkemece sanığın yargılama sürecindeki davranışları dikkate alınarak takdiri indirim hükümleri de uygulanmak suretiyle iki yıl bir ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, ancak erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde bir değerlendirme yapılmadığı,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun "Hapis cezasının ertelenmesi" başlıklı 51. maddesi uyarınca; "İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir, bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır, ancak erteleme kararının verilebilmesi için kişinin;

a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,

b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir. ...".

Maddede iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilenlerin cezalarının ertelenebileceği, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını ikmal etmiş olanlar bakımından ise bu sürenin üst sınırının üç yıl olduğu belirtilmiş, ancak erteleme kararının verilebilmesi;

1- Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,

2- Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması,

Şartlarına bağlanmıştır.

Bu şartların birlikte gerçekleşmesi gerekmekle birlikte, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûmiyet, hapis cezasının ertelenmesine kanuni engel oluşturmaktadır. Bu durumda ayrıca suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması şartının değerlendirilmesine gerek bulunmamaktadır. Birinci şartın gerçekleştiği, diğer bir ifadeyle sanığın daha önceden kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin bulunmadığı hallerde, cezasının ertelenebilmesi için, kişinin suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği yönünde mahkemede bir kanaatin hasıl olması gerekmektedir.

Uyuşmazlık bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Suç tarihi itibarıyla altmış beş yaşının üzerinde olan, sabıkası bulunmayan, üzerine atılı suçu kabul edip pişman olduğunu ve takdirin mahkemeye ait bulunduğunu beyan eden ve idarece verilen para cezalarını ödeyen sanık hakkında, yargılama sürecindeki davranışları göz önünde bulundurularak takdiri indirim hükümleri de uygulanmak suretiyle hükmolunan iki yıl bir ay hapisten ibaret mahkumiyet hükmünün, yaşı nedeniyle ertelenmesinin mümkün olması karşısında, "pişmanım, takdir mahkemenindir" şeklindeki beyanının, lehine olan hükümlerin uygulanması istemi olarak değerlendirilip, yerel mahkemece erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, itirazın kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün; "sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi ...; "Sanık hakkında zemin ve birinci kattan oluşan ruhsatlı binasının üstüne ikinci katı yaptığı sırada belediye zabıta ekipleri tarafından tutanak düzenlenmiş, bu tarihten sonra da ruhsat alınmaksızın inşaata devam edilip ikinci kat bitirilmiş, üçüncü katın kolonları dikilip tuğla duvarların örüldüğü ve üstüne karkas çatı oluşturulduğu anlaşılmıştır.

Sanık, belediye tarafından ruhsatsızlık nedeniyle yıkım sonrasında inşaatta onarıma gittiğini belirtmiş, yargılama sırasında ruhsatsız katların yıkılmadığı dosya kapsamından anlaşılmış, temyiz dilekçesinde yapılan binanın yüzonbeş metrekareden oluştuğu, büyük bir alan olmadığı ve ticari amaçla değil ihtiyaç nedeniyle yapıldığı ileri sürülmüştür. Yargılama evresinde pişman olduğunu belirtmiş, takdirin mahkemenin olduğu ifadelerini kullanmıştır.