muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2487, Karar No: 2016/1957, Tarih: 28.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/2487 E.  ,  2016/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 12.02.2016 tarih ve 1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 14/2-a bendinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme de gözetilerek temyizin kapsamının esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesi ve temyiz kapsamına göre, uyuşmazlık; elektrik abonelik sözleşmesinden doğan kayıp-kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Yüksek 3.Hukuk Dairesi'nin görevi kapsamındadır.

Bu durumda, 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda değişiklik yapılması hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7813, Karar No: 2020/5548, Tarih: 11.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7813 E.  ,  2020/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52, 53 ve 58 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılan firmanın distiribitörü olduğu spor ayakkabılarının sahte olarak satıldığı yerler ile ilgili katılan firmaya bilgi vereceğini söyleyerek katılan vekili ile anlaştığı, sanığa toplam 2620 TL ödenmesine rağmen sanığın her hangi bir bilgi vermeyip ortadan kaybolduğu, bu suretle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği, uzlaşmanın edimin yerine getirilmesinin takside bağlanması suretiyle sağlandığı, uzlaşma raporu mahkemeye gönderilmeden son taksit tarihinin bitmesine rağmen sanığın herhangi bir ödemede bulunmadığı, bu nedenle mahkemenin son celsede uzlaşmanın sağlanamadığını tespit ederek mahkumiyet hükmü verdiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan...18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/144 E., 2012/537 K sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının, uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamların değerlendirilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2078, Karar No: 2015/3517, Tarih: 04.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2078 E.  ,  2015/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayete ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca akıl hastalığı nedeniyle, vasi atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kendisine vasi atanması istenen şahsın, halen "..., ... Kasabası, ... Bakım Merkezi" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kendisine vasi atanması istenen şahsın, mernis adresinin "... Mahallesi, ... Caddesi, No: ... .../..." adresi olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir. Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca da "bakım ve sağlık kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının ..., ... Kasabası, ... Bakımevinde bulunduğu anlaşılmakla, kısıtlı adayının bakımevine girmeden önceki adresinin kaldığı Bakımevi Yönetiminden sorulmadığı ve son ikamet ettiği adresi hakkında kolluk araştırması yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda kısıtlı adayının bakımevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresinin, kaldığı Bakımevi Yönetiminden sorularak ve kolluk marifetiyle araştırılarak tespiti ile konuya ilişkin belgelerin dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 04/05/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2897, Karar No: 2021/11948, Tarih: 22.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/2897 E.  ,  2021/11948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstanaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının; sanığın olay tarihinde İnegöl'de bulunmadığına, mobese kayıtlarından elde edilen fotoğraflardaki şahsın sanık olup olmadığına ilişkin yeterli bulgu bulunmadığı yönündeki Adli Tıp Kurumu raporu esas alınmayıp, katılanın teşhisine dayanarak hüküm kurulmasının ve sanık hakkında daha önce benzer suçtan kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş olmakla bu hususta değerlendirme yapılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, gerçek failin kolunda dövme olmayan bir kişi olmasına rağmen sanığın kolunda dövme mevcut bulunmakla şüpheli durum söz konusu olduğuna, sanığın evinde yapılan aramada silah ve yağmalanan eşyaların bulunamamış olmasının da sanığın suçla bağlantısı bulunmadığını göstergesi olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 22.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8151, Karar No: 2007/10454, Tarih: 09.07.2007

11. Hukuk Dairesi 2006/8151 E., 2007/10454 K.

**11. Hukuk Dairesi 2006/8151 E., 2007/10454 K.**

**- İPOTEĞİN PARAYA ÇEVRİLMESİ

- ÜST SINIR İPOTEĞİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 148 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 149 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 887 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (Gaziantep Aslîye Ticaret Mah-kemesi)'nce verilen 12.04.2006 tarih ve 2005/42-2006/109 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin acentesi olan davalı şirket ile acentenin borçları için müvekkili lehine 1. derecede ipotek veren konumundaki diğer davalının, ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlattığı takibe itirazlarının haksız olduğunu, İntikal ettirilmeyen poliçe primlerinin ihtarnameye rağmen ödenmediğini ileri sürerek, İtirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, acentelik sözleşmesine dayalı prim alacağının tahsili amacıyla ÜK'nın 148. ve 149/b maddeleri uyarınca yapılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan takibe yönelik itirazın iptali İstemine ilişkindir.

Davalılardan Bülent, borçtan şahsen sorumlu olmayıp, muaccel hale gelmiş bir alacak için değil, acente borçlarının teminatı olarak ipotek verdiğinden, davacı alacaklının icrada çıkardığı ödeme emrinin kendisine karşı geçerli olabilmesi için, borçlu ile beraber kendisine de, icra takibinden önce ödeme isteminin tebliği zorunlu bulunmaktadır. Diğer bir anlatımla, asıl borçlu ile beraber borçtan şahsen sorumlu olmayan ipotekli taşınmaz malikine ihbar yapılmadıkça, ipotek borçlusu bakımından borç muaccel hale gelemez. Muaccel haie gelmemiş bir borç için de icra takibi yapılamayacaktır. Bu husus, takip koşuludur. Zira, İİK'nın 149/b madde hükmünde de alacağın muaccel olması aranmıştır.

Asıl borçlu şirkete Türk Medeni Kanunu'nun 887. madde hükmünce, bir muacceliyet ihbarı keşidesine İlişkin ihtarname tebliğ edilmiş İse de, borçtan şahsen sorumlu olmayan ipotek borçlusu diğer davalıya yönelik ihtarname keşide edilmemiştir.

Asıl borçlu şirkete Türk Medeni Kanunu'nun 887. madde hükmünce, bir muacceliyet ihbarı keşidesine İlişkin ihtarname tebliğ edilmiş İse de, borçtan şahsen sorumlu olmayan ipotek borçlusu diğer davalıya yönelik ihtarname keşide edilmemiştir.

Ne var ki, somut olayda, akit tablosunda, mevcut açık hesap, cari hesap, kambiyo senetleri ve sair belgelere müstenit borçlarından herhangi birisinin vadesinde ödenmemesi, borçlunun acze veya iflas haline düşmesi durumunda, herhangi bir ihtara gerek kalmaksızın tüm borçlarının muaccel hale geleceğini, davalılardan Bülent de, davacıya karşı taahhüt etmiş olup, bu hüküm ile anılan takip koşulunu tarafların aralarında uygulamayacaklarını kararlaştırmış olduklarının kabulü gerekir.

Bu açıklamalara ve dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İpotek akit tablosu içeriğine göre, takibe konu ipotek, üst sınır (azamî meblağ) İpoteği olarak tesis edilmiş olup, bu tür ipotek ileride vücut bulacak veya vücut bulması muhtemel olan bir alacağın teminatı olarak tesis edildiği için, bu belirsizliğin ileride getireceği sorunları önlemek amacıyla, taşınmazın bu belirsiz borca azami ne miktar için teminat teşkil edeceği, ipotek akit tablosunda geçecek bir limitle belirlenir. Bu nedenle, ileride vücut bulacak ana borç ile buna eklenecek faiz, icra takip giderleri ile yanlarca kararlaştırılan diğer fer'ileri yani ipotekle teminat altına alınan toplam borç miktarının bu tür ipotekte tarafların ipotek tesis edilirken rızaları ile tespit edilen bu limiti aşması mümkün değildir. Bu husus, azami meblağ ipoteğini adi ipotekten ayıran en önemli ölçüt olmaktadır. Buna göre, somut olaya dönüldüğünde, ipotek akit tablosundaki açıklamalardan ve belirlenen miktardan dolayı davaya konu ipoteğin bir üst sınır ipoteği (maksimal ipotek) olarak tesis edildiği açıkça anlaşılmakta olup, ipotek limitinin 50.000.000.000 TL olduğu, bu tutan aşacak şekilde takip tarihinden itibaren işleyecek faizin tahsili talebinin kanuna uygun olmayıp, ipotek borçlusunun sorumluluğunun ipotek limiti İle sınırlı olduğu gözetilmeden, takip tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmek suretiyle ipotek limitini aşacak şekilde her iki davalı yönünden yazılı hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle, her iki davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Diğer yandan, hükme esas bilirkişi raporuna karşı, davalılar vekili, yaptığı itirazda, gerek acente olan davalının, gerekse davacı sigortacının, poliçelerden bazılarını iptal ettiğini, bunun alacak miktarını etkileyeceğini, bu yönün raporda tartışılmadığını bildirmiş olup, bu itiraz üzerinde mahkemece durulmaması doğru bulunmamıştır.

Diğer yandan, hükme esas bilirkişi raporuna karşı, davalılar vekili, yaptığı itirazda, gerek acente olan davalının, gerekse davacı sigortacının, poliçelerden bazılarını iptal ettiğini, bunun alacak miktarını etkileyeceğini, bu yönün raporda tartışılmadığını bildirmiş olup, bu itiraz üzerinde mahkemece durulmaması doğru bulunmamıştır.

3-Dava kısmen reddedildiği halde, davalılar yararına vekalet ücreti hükmedilmemesi de doğru bulunmamış, hükmün bu yönden de her iki davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü İle hükmün davalılar yararına ayrı ayrı (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin haranın İsteği halinde temyiz edene iadesine, 09.07.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/221, Karar No: 2011/8267, Tarih: 10.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/221 E.  ,  2011/8267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-Melikgazi Belediye Başkanlığı Vek.Av.Muhammet Üner

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Melikgazi Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazlar üzerinden geçen Yurt Caddesi ile Yurt Geçidinin ana arter olup olmadığının Melikgazi ve Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlıklarından ayrı ayrı sorulmasından,

2-Kök parsel Kanlıyurt Mahallesi 1253 ada 201 nolu parselin 13.06.1989 tarihli 3194 sayılı Yasanın 18. madde uygulamasına ilişkin şuyulandırma evrakının ilgili Belediye Başkanlığından getirtilmesinden,

3-Dava konusu 5922 Ada 8 nolu parselin dosyada mevcut tapu kaydındaki yüzölçümü ile fen bilirkişi raporundaki yüzölçümü farklı olduğundan çelişkiyi gidermek üzere yeni tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesinden,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14742, Karar No: 2015/23534, Tarih: 30.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14742 E.  ,  2015/23534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı asıl işveren, bu dosya ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bazı alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebligat yapılmış, bazılarına ise çıkarılan tebligat bila ikmal iade edilmiş ya da tebligat parçaları dosyaya alınmamış, bazı dosyalarda ise davalı asıl işverenin ihbar talebinde bulunmamakla birlikte işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden getirtilmesini istediği halde bu talep mahkemece dikkate alınmamıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkemeye başvurur. Müdahale dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya alınmaksızın ve özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri toplanıp, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretleri alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenerek getirtmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik ve inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde ile karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Kabule göre de; Seri halde Dairemize gelen dosyaların incelenmesi sırasında ... . İş Mahkemesinin 2014/333 Esas ve 2015/624 Karar sayılı dosyasında 2011 ve 2012 yıllarına ait bordroların sunulduğu tespit edilmiştir. Bu bordroların incelenmesinde davacılara yıllara göre değişen miktarlarda yol ve yemek ücretinin ödendiği anlaşılmaktadır. Zaten bu dosyada davacı da iş akdinin feshinden önceki bir yıl, yol ve yemek ücretlerini ödendiğini kabul etmektedir. Bu durum karşısında yol ve yemek ücreti tahakkuklarının ve ödeme belgelerinin alt işverenlerden istenerek ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenip, bordroların temin edilememesi durumunda işe sunulan bu bordrolardaki ücretler baz alınarak, ayrıca son bir yıl yemek ücretlerinin ödendiği hususunda dilekçesinde beyan bulunmayan davacılardan da ödeme yapılıp yapılmadığı sorularak açıklattırılıp, bordro sunulmayan dosyalarda 2011 ve 2012 yıllarına ait yol ve yemek ücretleri tahakkukları ve ödemeleri olduğundan bordroda adı bulunan davacıların alacak hesabının da bu ödemelerin mahsubundan sonra ödenmeyen miktarın belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12890, Karar No: 2023/2928, Tarih: 23.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12890 E.  ,  2023/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmasız el atmadan doğan tazminat ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü maddesi gereğince; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinafı üzerine istinaf mahkemesince istemin esastan reddine dair verilen kararın temyiz incelemesi sonunda; Yargıtay tarafından bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması durumunda, ilk derece mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar temyizen incelenir. Bu durumda temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, ilk derece mahkemesinin karar tarihinde geçerli olan bölge adliye mahkemelerine ilişkin parasal sınır nazara alınacaktır.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı tazminat davasında her bir paydaş için hükmedilen tazminat 69.589,46 TL, ecrimisil ise 1.604,27 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.