muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1083, Karar No: 2020/259, Tarih: 05.03.2020

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.03.2020 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

1. Dava kasko sigorta poliçesi kapsamında araç hasar bedeli ile mahrum kalınan kazanç kaybının tahsili istemine yöneliktir.

2. Davacı vekili; müvekkili şirketin işleteni ve maliki olduğu aracın, havanın yağışlı olması sebebiyle yine müvekkili şirkete ait römorka arkadan çarptığını, şirkete ait her iki aracın da davalı şirkete kasko sigortası ile sigortalı bulunduğunu, davalı ... şirketinin hasar talebini kazanın belirtilen yer ve şekilde gerçekleşmediği gerekçesi ile reddettiğini, ancak aynı kazaya karışan diğer araçtaki hasar bedelinin ödendiğini belirterek tazminat talep etmiş, davalı ... şirketince kazanın belirtilen yer ve şekilde meydana gelmediği, iddia edilen kazada bu çaplı bir hasar oluşmasının mümkün olmadığı, sigortalının doğru ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği savunulmuştur.

3. Yerel Mahkemece; iddia, savunma, dosya kapsamında bulunan fotoğraflar, ekspertiz incelemesi ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak olayda sigortalı araç sahibi davacının iyi niyet kurallarına aykırı olarak önceden başka yerde ve ağır bir şekilde hasarlanmış olduğu anlaşılan araçtaki zararı, kurgulanmış bir kaza görüntüsü oluşturarak rizikonun yeni gerçekleştiği iddiasıyla, sigortacısından tazmin yoluna başvurduğu, ihbar yanlışlığının teminat dışı olan rizikoyu kasten gizlemeye ve sigortacının rücu hakkını önlemeye yönelik olduğu, davalı sigortacının savunmalarının, yani hasarın ihbar edilen riziko sonucunda oluşmadığı itirazlarının doğrulanmış bulunduğu, rizikonun; dolayısıyla zararın teminat dışı kaldığı iddiasının kanıtlanmış olduğunun kabul edilmesinin gerektiği, her iki aracın davacıya ait olması karşısında öndeki römorkuna zarar verilen araçla ilgili az miktarda bulunan hasar bedelini dava dışı sigortacının poliçe kapsamında ödemiş olmasının davaya bir etkisinin olmayacağı, dinlenen tanıkların çarpışma anını görmedikleri için araçların kaza yapmış haldeki durumları ile ilgili beyanlarının da iddiaların ispatı için yeterli görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı vekilince temyizi üzerine Özel Dairece; davalı ... şirketinin, kazanın ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiği, davacı sigortalının doğru ihbar yükümlülüğünü kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı olacak şekilde yerine getirmediği yönündeki savunmasını ispat edemediği belirtilerek işin esasına girilip gerçek zarar miktarının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiş, yerel mahkemece önceki gerekçelerle direnilmiştir.

4. Mal sigortaları türünden olan kasko sigortası poliçesinin teminat kapsamını belirleyen A/1 maddesine göre, gerek hareket gerekse durma hâlinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile üçüncü kişilerin kötü niyet ve muziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması. çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır. Diğer taraftan TTK. 1282. (1409/1) maddesi uyarınca sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı yasanın 1281. (1409/2) maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir. İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte sigortalı Kasko Poliçesi Genel Şartlarının 1.5 maddesi ve TTK. 1292/3.(1446) maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyi niyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu, sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip, oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat külfeti sigortalıya geçer. Anlatılan bu genel ilkeler sayın çoğunluk tarafından da aynen benimsenmiştir.

5. Bu genel açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sayın çoğunluk tarafından belirtilen ve 27.02.2013 tarihinde düzenlenen keşfe istinaden alınan bilirkişi raporunda yalnızca kaza yeri ile sunulan fotoğrafların uyumlu olduğu hususu belirlenmiş, hasarın belirtilen kazadan kaynaklanıp kaynaklanamayacağı hususu irdelenmemiştir. Keşif sırasında dinlenen tanıkların doğrudan görgüye dayalı bir beyanları bulunmamaktadır. İçinde makine mühendisi bilirkişinin bulunduğu heyetten alınan 15.05.2013 tarihli ve 22.07.2013 tarihli bilirkişi raporlarında davaya konu araç kazasının belirtilen şekilde meydana gelmesinin mümkün olmadığı yönünde görüş beyan edilmiştir. 22.07.2013 tarihli içinde makine mühendisinin de bulunduğu teknik bilirkişi raporunda daha önce sunulan rapor tüm dosya kapsamıyla irdelenmiş ve “ ıslak ve kaygan zeminli, bozuk zeminli, virajlı yolda dorsesiz... plakalı boş çekicinin 72 km bir hızla keskin viraja giremeyeceği, girse bile önündeki araca arkadan çarpmasıyla resimdeki gibi kalmayacağı, aracın önü sabit kalarak dorse olmayan boş arkanın sağa doğru spin atarak kaymasının gerektiği, önündeki dorseye arkadan çarpan çekicinin kupasının sol yan arkasında ezilme ve hasar oluşmasının ve çarpılan dorsenin arkasıyla hiçbir şekilde denk gelmeyen kupanın ön yüzünde hasar oluşmasının mümkün olmadığının bilindiği, bu kadar bir çarpmayla öndeki dorsede büyük çapta bir hasar yokken çarpan çekicinin kupasının arkaya doğru eğilmesi ve şasenin kırılmasının mümkün olmayacağı, bu hasarın daha büyük başka bir kazada veya yük boşaltma sırasında damperin şaseye düşmesiyle veya dorsenin devrilmesiyle olacağının anlaşıldığı, bu çarpmayla bir ilgisi bulunmayan araç içinde torpido kısmında sürtünme izleri ile hasar mevcut olduğunun görüldüğü, sol ön teker üstü çamurlukta çarpılan dorsede hiçbir yere denk gelmeyen hasar olduğunun saptandığı, 01 L 2327 plakalı çekicide oluşan hasar miktarı ve hasar yerleri dikkate alındığında bu kazanın bu mevkide ve 01 VP 269 plakalı tanker dorseye çarpmayla oluşmayacağı, başka yerde daha büyük bir kaza sonrası veya yük boşaltımı sırasında damperin düşmesiyle bu hasarların oluşmuş olduğu ancak, aracın kaza mahalline getirilerek yeni kaza oluşmuş görüntüsü verildiği, kazanın muvazaalı olduğu” yönünde görüş belirtilmiştir. Dosya kapsamında bulunan fotoğraflardan hasar gördüğü iddia olunan bir kısım parçaların paslı dahi olduğu tespit edilmiştir. Sigorta şirketince yapılan ekspertiz incelemesinde olayın şüpheli olduğu belirlendiğinden beyanına başvurulan Osman Murat Ateş isimli kişi kasım ayı içerisinde dava konusu aracı kaydırarak makaslama yaptığını ve kazada hasar olmadığını düşündüğünden tutanak tutmadığını belirtmiştir. Sırf dava dışı araç için yapılan ödeme olması hasarın teminat kapsamı içinde olduğu hususunun kabulü için yeterli değildir

. Sigorta şirketince yapılan ekspertiz incelemesinde olayın şüpheli olduğu belirlendiğinden beyanına başvurulan Osman Murat Ateş isimli kişi kasım ayı içerisinde dava konusu aracı kaydırarak makaslama yaptığını ve kazada hasar olmadığını düşündüğünden tutanak tutmadığını belirtmiştir. Sırf dava dışı araç için yapılan ödeme olması hasarın teminat kapsamı içinde olduğu hususunun kabulü için yeterli değildir. Her iki araçta iddia edilen çarpma noktaları ve talep edilen hasar miktarı farklı olup, her iki araç için ayrı hasar dosyası açılmış ve görünen gerçeğe uygun olarak dava dışı araç için ödeme yapılmıştır. Dava konusu araç için ise durum şüpheli görüldüğünden daha geniş çaplı bir araştırma yapılarak sonuca ulaşılmıştır. Nitekim, dava konusu hasara ilişkin ekspertiz raporunda hasar evrakı ve olay yeri resimlerinin incelenmesi neticesinde kazanın oluş şeklinin tereddüt yarattığı ve tahkiki gerektiği belirtilmiştir.

6. İyiniyet esasına göre kurulan Kasko sözleşmelerinde teminat kapsamında yer alan gerçek zararın giderilmesi amaçlanmıştır. Kazanın belirtilen şekilde meydana gelmesinin imkânsız olduğu yönünde görüş beyan eden her iki teknik bilirkişi raporu, dosya kapsamında bulunan fotoğraflar ve açıklanan tüm bu belgeler karşısında ispat yükü üzerinde olan davalı sigortacı kazanın belirtilen yer ve şekilde meydana gelmediğini, sigortalının rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmediğini veya iyi niyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan rizikonun teminat içinde imiş gibi ihbar ettiğini kanıtlamıştır. Bu durumda ispat yükü ikinci kez yer değiştirecek olup bu defa sigortalı kazanın belirtilen şekilde gerçekleştiğini ve talebin teminat kapsamında olduğunu ispatlayacaktır. Ne var ki dosya kapsamında bu yönde bir ispat bulunmamaktadır. Teknik bilirkişi raporları varken tanık beyanına değer verilemez. Yerel mahkeme kararının bu nedenle onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/27724, Karar No: 2013/20870, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27724 E.  ,  2013/20870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Kodaz'ın 02/04/1995 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13/02/2001 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1757, Karar No: 2018/3891, Tarih: 04.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/1757 E.  ,  2018/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yakalama tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte, görevlilerce, şüphe üzerine saat 18.30 sıralarında takibe alınmalarından sonra, müştekiye ait apartmana girerek, daire kapısını açmaya çalıştıkları sırada yakalanmaları şeklindeki olayda, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre güneşin saat 16.59'da battığının, gece vaktinin ise saat 17.59'da başladığının anlaşılması karşısında hükümler kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18301, Karar No: 2013/1576, Tarih: 30.01.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/18301 E.  ,  2013/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

.... ilçesi ......ailesi ile birlikte oturmakta olan sanığın, böbrek hastası olması nedeniyle diyalize girmek için gittiği ..... ilçesine taşınarak ikametini değiştirdiği halde, ..... İlçesi'nde ikamet ettiğini bildirerek kurumdan yol ücreti olarak toplam 728 TL'yi haksız olarak tahsil ettiğinin iddia edildiği olayda; sanığın, ... ilçesi ..... Mahallesi.....adresindeki evi, kış aylarında geçici olarak kalmak üzere kiraladığını beyan etmesi, ikametgahını bu adrese suç tarihinden sonra naklettirdiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihlerinde ikametgahının ..... ilçesi olduğunun ispatının yapılamadığı ve geçici olarak oturulan yerin ikametgah sayılamayacağından bahisle dolandırıcılık suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.01.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16702, Karar No: 2019/4885, Tarih: 23.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/16702 E.  ,  2019/4885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş olup, taraf vekillerinin istinaf kanun yoluna müracaat etmesi üzerine, bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan inceleme neticesinde davacının istinaf başvurusunun reddine, davalıların istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı tarafın haksız olarak elektrik faturalarında tahsil ettiği dağıtım, iletim, PSH, okuma ve kayıp kaçak bedelinden fazlaya ilişkin haklı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.000,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; dava konusu bedellerin tahsilinin mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince; 6719 sayılı yasayla 6446 sayılı yasada yapılan değişiklik uyarınca davanın konusuz kaldığına, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davasını avukat ile takip eden davacı lehine vekalet ücreti takdiri ile yargılama giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karara karşı taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava açılırken Yargıtay İçtihatları dikkate alınarak dava açıldığı, bu yönü ile dava açılırken davacının haklı olduğu değerlendirilebilir ise de, dava tarihinden sonra yapılan yasal değişiklik nedeniyle davanın reddi gerekmekle, davacının haklılık durumunun da değiştiği, davanın reddi ile birlikte hakkaniyet gereğince taraflar yararına vekalet ücretine de hükmedilmemesi geretiği, davacının yaptığı yargılama giderinin de, davacı üzerinde bırakılmasının davanın reddi kararının tabi bir sonucu olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun reddine, davalıların istinaf başvurusunun kabulüne, ancak hataların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden

HMK nun 353/1.b.2 maddesi gereğince yeniden hüküm kurularak mahkemece verilen kararın kaldırılması ile, davanın reddi ile birlikte, tarafların leh veya aleyhlerine vekalet ücreti hükmedilmemesi ve davacının yaptığı yargılama giderinin davacı üzerine bırakılmasına karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerinin iadesi istemine ilişkindir.