muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2979, Karar No: 2023/3710, Tarih: 07.11.2023

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının dava dışı şirkete iş makinesi kiraladığını, işe başlama 12/07/2017 tarihi olarak belirlendiği, davacının iş makinesini Tokat iline getirdiği, iş makinesinin işe başlanıldıktan 1 gün sonra arızalandığını, iş makinesinin arızası (motorundan kaynaklanan bir nedenden dolayı çalıştıktan kısa süre sonra hararet göstergesinin yanması) sonucu 13/07/2017 tarihinde tamiri amacıyla Tokat ilinde bulunan Çözüm İş Makinaları JCB yetkili servisi isimli servise bırakıldığını, iş yeri sahibinin davacıya 5-6 günde arızanın giderileceğini ve tamiratın yapılacağının söylediğini, davacı onarımı sorduğunda kendisinin oyalandığını ama iş makinesini kontrol ettiğinde aynı teslim ettiği gibi durduğunu fark ettiğini, iş makinesinin arızasının giderilmediğinin tespiti amacıyla Tokat Asliye Hukuk Mahkemesinde tespit istemli dava açıldığı, yapılan bilirkişi incelemesinde “Talep konusu iş makinesinin, yükte çalıştırılarak (toprak doldurma ve boşaltma) incelemesi neticesinde, çalışmasından 15 dakika kadar sonra motorun hararetinin yükselerek tehlike sınırına kadar geldiği, 100 °C’ye kadar çıktığı tespit edilmiştir.” şeklinde rapor düzenlendiğini, iş makinesinin arızası giderilmeden öylece 3,5 ay bekletildiği, servis tarafından “tamiratının tamamen gerçekleştirildiğine” dair belge imzalatmak istediklerini davacının da bu belgeyi hak kaybına uğramamak açısından imzalamak istemediğini, bu nedenle uzunca bir süre iş makinesini servisten alamadığını, ancak değişik iş dosyasının keşfinden sonra alabildiğini, iş makinesinin tamiratının uzun sürmesinden dolayı dava dışı şirket ile imzalamış olduğu sözleşmenin feshedildiğini, davacı sözleşmenin feshedilmesinden dolayı anlaştığı 3,5 aylık kiralama bedelini alamadığı, bu şekilde 72.000,00 TL zarara uğradığı, dava dışı şirket ile anlaşması gereği çalıştığı 3,5 ay boyunca davacının sigorta primleri yatırılacağı hususunda da anlaşıldığını, kira sözleşmesi feshedilince davacı bu sigorta primlerinden de haksız yere mahrum kaldığını, servise 25.500,00 TL karşılığında çek düzenlendiği ve ödendiğini, servisin değiştireceği parçaların orijinallerini takacağı hususunda anlaştıkları halde bakım için götürdüğü Batman’da değiştirilen parçaların hiçbirinin orijinal olmadığı ortaya çıktığını, davalı 9 tane parçanın (tırnak olarak tabir edilen parça) parası davacı tarafından ödendiği halde parçaların gelmediğini söyleyerek teslim etmediğini, davalı servis eski ve yan sanayi parçalar kullanmış ama ücretini alırken orijinal parçalar getirmek için anlaştığını, değiştirilecek parçaların ücreti orijinal olmasına göre belirlendiğini, motor enjektörünün yaptırılması için 2.700,00 TL harcadığını söylediğini ancak davacı başka bir iş yerinde tamiratı yapan ile görüştüğünde aldığı ücretin sadece 400,00 TL olduğunu öğrendiğini, ayrıca git-gel masraflarını da davalıdan talep ettiklerini, tamir sebebiyle tır ile Gaziantep’e nakliyat sağlandığından yaklaşık olarak 5

.700,00 TL harcadığını söylediğini ancak davacı başka bir iş yerinde tamiratı yapan ile görüştüğünde aldığı ücretin sadece 400,00 TL olduğunu öğrendiğini, ayrıca git-gel masraflarını da davalıdan talep ettiklerini, tamir sebebiyle tır ile Gaziantep’e nakliyat sağlandığından yaklaşık olarak 5.500,00 TL de bu şekilde masraf yaptığı, burda tamiratı yapılamayan iş makinesi Batman’a tır ile nakledildiğini ve 1.900,00 TL de bu şekilde harcadığını, iş makinesini Tokat ilinden götürdükten sonra da zararı devam ettiği çünkü iş makinesini tamir ettirmek için uzun bir süre de çalıştıramadığını, bu nedenle toplam 60.000,00 TL zararı olduğunu ayrıca Batman’da 22.000,00 TL ödeyerek iş makinesini tamir ettirdiğini, bilirkişi tarafından hesaplanacak miktarlara göre taleplerini arttırmak üzere fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000,00 TL üzerinden zararının tazmin edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; : davacı taraf davasını ... adıyla açmış olsa da bu isimde bir tüzel kişiliğe haiz şirket bulunmadığını, davalı ...'in davaya konu olayda işyeri sahibi olduğundan husumeti bulunsa da sigortalısı olarak çalışan ...'ın husumeti bulunmadığını, davacıya dava dilekçesinin açıklattırılması gerektiği, davacı tarafın açtığı davanın zamanaşımına uğradığı bu nedenle de reddi gerektiği, iş makinesinin 13/07/2017 tarihinde davalıya ait işyerine getirildiğini, neticede gerekli işlemler yapılarak 29/07/2017 tarihinde iş makinesi davacıya sorunsuz şekilde teslim edildiğini, davacı iş makinesini teslim aldıktan bir süre sonra iş makinesini davalıya ait işyerine getirdiğini, motor arızasının davalının iş alanına girmeyen sebeplerden kaynaklandığını, bu durumun davalı tarafça şifahi olarak iletildiğini, delil tespitinde de görüldüğü üzeri makinenin davalının iş alanına girmeyen bazı bakım ve onarımlarının yapılması gerektiği hususunun ifade edildiğini, davalıya kusur atfedilmesinin mümkün olmayacağını, dava dilekçesinde belirtilen orijinal parça kullanılmadığı, barınma-yol giderlerinin yapıldığı, tekraren makinenin tamir edildiği gibi iddiaların tümünü reddetmekle birlikte; bunlardan kaynaklandığı iddia edilen zararların davalıdan istenmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının orjinal parçaların takılmadığı iddiası (ayıplı ifa) yönünden yapılan değerlendirmede; davacının orjinal parçaların takılmadığını, Batman ilinde dava konusu aracı tamir ettirdiği sırada öğrendiğini beyan ettiğini, bahsi geçen ayıbın gizli ayıp olduğunu, dava dışı şirket tarafından düzenlenen belgeden davacının dava konusu araca orjinal parçalar takılmadığını 05/04/2018 tarihinde öğrendiğinin anlaşıldığını, davacının ayıbı gecikmeksizin davalıya sözlü veya yazılı bir bildirimle ilettiğini ispata yarar dosya kapsamında bilgi, belge veya tanık beyanı bulunmadığını, bu nedenle davacının dava konusu tamirat işini olduğu haliyle kabul etmiş sayılacağını, davacının geç teslim iddiası yönünden yapılan değerlendirilmede ise; Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/101 D.İş. Sayılı dosyasında 27/10/2017 tarihli keşif tutanağının incelenmesinde, davalı ...'in "Karşı tarafla tespit konusu iş makinesinin tamiri konusunda anlaştık. Tamiri yaptık. Karşı tarafa teslim ettik. Ancak karşı taraf tekrar bize motor yapılmadı diye iş makinesini geri getirdi. Biz ikinci gelişinde intercol, su radyatörü turbosunun, elektrik tesisatının komplesinin değişmesi gerektiğini söyledik. Karşı taraf bu parçaları değiştirmek istemedi. Bu parçaların değiştirilmeden motorun sağlıklı çalışamayacağını hararet yapacağını söyledik. Ancak o bu parçaların değiştirilmesini istemedi. Gelen ustaları da kabul etmedi. Bu haliyle motoru tamir etmemiz mümkün olmadı. " şeklinde, davacı ...'ın "Motorun düzenli çalışması için karşı tarafın iddia ettiği gibi intercol, su radyatörü turbosunun, elektrik tesisatının komplesinin değişmesine gerek yoktur. Ben bunların değişmesini istemiyorum. Bu parçalar değiştirilmesi için usta gelmesi yönündeki karşı tarafın teklifini kabul etmedim. Ben ustaları görmedim." şeklinde beyanda bulunduklarını, davalının TBK'nun 472/3. Maddesi kapsamında gerekli bildirimleri yaptığı ancak davacının davalının teklifini kabul etmediği anlaşılmakla geç teslim nedeniyle davalıya kusur atfedilemeyeceğini, ancak dosya kapsamı ve delil tespiti dosyasından aldırılan bilirkişi raporundan dava konusu iş makinesinin davalının işyerinde tamir edilemediği, bu sebeple davalının tamirat karşılığında aldığı 25.500 TL çek bedelini sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde davalıya iade etmesi gerektiğini, davalı ... ve davalı ... yönünden yapılan değerlendirmede ise; servis çalışanı davalı ...’ın araç tamirine ilişkin eser sözleşmesinin tarafı olmadığını, davalı ...'nin Tokat Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün yazısı ile de sabit olduğu üzere tacir sıfatı olmadığını, Tokat Esnaf ve Sanatkarlar Odaları Birliği'nin yazısından davalı ..

.500 TL çek bedelini sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde davalıya iade etmesi gerektiğini, davalı ... ve davalı ... yönünden yapılan değerlendirmede ise; servis çalışanı davalı ...’ın araç tamirine ilişkin eser sözleşmesinin tarafı olmadığını, davalı ...'nin Tokat Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün yazısı ile de sabit olduğu üzere tacir sıfatı olmadığını, Tokat Esnaf ve Sanatkarlar Odaları Birliği'nin yazısından davalı ... adına kayıtlı bir işyeri olduğunun anlaşıldığını, davalı taraf cevap dilekçesi ile zamanaşımı def'i hakkında ise; davacının delil tespiti dosyasında yapılan keşif tarihi olan 27/10/2017 tarihinden sonra dava konusu iş makinesini teslim aldığını ve 03/08/2018’te davayı açtığını, bu nedenle davalı tarafın zamanaşımı iddialarının reddine karar verildiğini, bu gerekçelerle davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar ... ve davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı ... bakımından reddedilen miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesinin ve davalı ... bakımından davanın reddinin ve tarafına vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, iş makinesinin tamiratının gecikmesinden dolayı zarara uğradıklarını, servisçe anlaşılmış olmasına karşın orijinal parçalar takılmadığını, bunun ayıplı ifa olduğunu, tanık beyanlarının mahkemece değerlendirilmediğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; iş makinesinin davacıya sorunsuz teslim edildiğini ve kendilerine kusur atfedilemeyeceğini, mahkemece tanık ifadelerinin göz önünde bulundurulmadığını, davanın ticari iş olması nedeniyle Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davalı ... yönünden nisbi değil maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı tarafından araç makul süre içerisinde 29.07.2017 tarihli tutanakla davacıya teslim edilmişse de araçtaki arıza arıza giderilemediğinden borcun ifa edilmiş sayılamayacak olduğu, aracın geç teslimi nedeniyle davalıya kusur atfedilemeyeceği, davalı ...'ın diğer davalı çalışanı olup sözleşmenin tarafı olmadığı, davalı ... yönünden husumetten red kararı verilmesi nedeniyle AAÜT 7/2. maddesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçeleriyle davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin istinaf kanun yolu başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasıdır.

2. İlgili Hukuk

TBK 147-6 madde ile 470. madde vd maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Davacı istinaf dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasıdır.

2. İlgili Hukuk

TBK 147-6 madde ile 470. madde vd maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15994, Karar No: 2019/1103, Tarih: 06.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/15994 E.  ,  2019/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili; 23.03.2015 tarihli haciz esnasında mülkiyeti müvekkiline ait malların haczedildiğini öne sürerek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, üçüncü kişinin işyerinde bulunan makineleri borçludan aldığını, faaliyet alanlarının ve adreslerinin aynı olduğunu, haciz yapılan işyerinin elektrik aboneliğinin borçlu adına olmasının ve hacizden hemen sonra aboneliğin üçüncü kişi tarafından kendi üzerine alınmasının muvazaalı işlemlerin gerçekleştiğini ve alacaklılardan mal kaçırma kastının varlığını ispat ettiğini, devrin muvazaalı olmadığı kabul edilse dahi, İİK'nin 44. maddesi uyarınca kendileri açısından sonuç doğurmayacağını, üçüncü kişinin delillerinin yasal karinenin aksini ispata elverişli olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu usulüne uygun tebligata rağmen yasal süresi içerisinde cevaplarını bildirmediği gibi duruşmaya da katılmamıştır.

Mahkemece, ödeme emrinin tebliğ edildiği adres ile haciz adresinin farklı olup, bu durumda mülkiyet karinesinin davacı üçüncü kişi yararına olduğu, haciz mahalline ilişkin elektrik aboneliğinin borçlu adına olmasının tek başına mahcuzların borçluya ait olduğunu gösterir nitelikte olmadığı, davalı alacaklı her ne kadar tanık deliline dayanmış ise de tanık listesinin süresinde sunulmadığı ve tanıkların hangi hususta dinletileceğinin cevap dilekçesinde gösterilmediği, yine davalı alacaklı delil olarak ticari defter ve kayıtlarına dayanmış ise de kimin ticari defter ve kayıtlarına dayandığını açıklamadığı, Mahkemenin buna kendiliğinden bir anlam yüklemesinin ya da bunu açıklamaya icbar yetkisi dahilinde anlaşılır hale getirmesinin mümkün olmadığı, somut olayda bilirkişi incelemesi yaptırılmasını gerektirecek bir araştırma konusunun bulunmadığı, bu şartlar altında davalı alacaklının yasal karinenin aksini kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Tarafların gösterdiği deliller toplanmadan karar verilmesi, hukukî dinlenilme hakkının ihlalidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı alacaklı vekili tarafından muvazaalı devir iddiasının ispatına yönelik olarak takip dosyası, elektrik aboneliğinin borçlu adına olduğunu gösterir kayıtlar, tanık, ticari defter ve kayıtları, bilirkişi ve yemin deliline dayanılmıştır.

Tanık listesi HMK'nin 121. maddesi anlamında bir yazılı delil değildir. Bu nedenle davalının cevap dilekçesinde tanık deliline dayandığını bildirmesi yeterli olup tanıkların isimlerini cevap dilekçesinde bildirmek veya tanık listesini cevap dilekçesine ekli olarak verme zorunluluğu yoktur. HMK’nin 137.maddesi uyarınca davalıya tanıklarının isim ve adreslerini bildirmesi için süre verilerek, tanıkların celbi ile dinlenmeleri gerekirken yazılı şekilde hukukî dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde tanık dinleme talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır. Bundan ayrı olarak davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde muvazaa iddiasını dayandırdığı vakıaları göstermiş, iddia edilen vakıaların hangi delillerle ispat edileceğini de aynı dilekçesinde belirtmiştir.Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 194. maddesi gereğince, taraflar dayandıkları vakıaları ispata elverişli olacak şekilde somutlaştırmalıdırlar ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur. Maddede sözü edilen somutlaştırma yükünün amacı, mahkemenin uyuşmazlığı doğru saptayıp, yargılamayı doğru ve sağlıklı bir şekilde yürütebilmesi ve makul sürede sonuçlandırmasını sağlamaktır. Somutlaştırma yükü, dava açılırken veya cevap dilekçesi verilirken iddia ve savunmanın dayandırıldığı vakıaların ve hangi vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin belirtilmemiş olması halinde söz konusudur. Vakıalar belirli ve hangi delillerle ispat edileceği belirtilmiş ise, artık somutlaştırma yükümlülüğüne ihtiyaç yoktur. Davalı cevap dilekçesinde iddiasını dayandırdığı vakıaları göstermiş ve bu vakıaları hangi delillerle kanıtlayacağının da, diğer bir ifade ile dayandığı delilleri belirtmiştir. Bu durumda tanıkların, cevap dilekçesinde yer alan vakıalar konusunda dinletilmek istendiği açıktır.

Yine Mahkemece davalı alacaklı tarafça delil olarak dayanılan ticari defter ve kayıtlar yönünden somutlaştırma yükümlülüğünün yerine getirilmediği kabul edilmiş ise de; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun gerek 119/1-e gerekse 194. maddesi gereğince somutlaştırma yükünün yerine getirilmemiş olması halinde, önce hakimin davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemdeki görevi gereği, somut olmayan hususların belirlenmesini (yeni bir vakıa meydana getirmeden, sadece mevcut vakıa kapsamında) davalıdan istemeli, bu eksiklik tamamlanırsa yargılamaya devam edilerek karar verilmelidir.

O halde, Mahkemece davalı alacaklı tarafça gösterilen deliller toplanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nin 366. ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/696, Karar No: 2019/7841, Tarih: 23.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/696 E.  ,  2019/7841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/211-2018/422

Dava, sosyal güvenlik mevzuatında prim teşviki, destek ve indirim uygulamalarından kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı HMK'nın 373/4. maddesi kapsamında, bozmaya uyularak verilen hüküm sonrasında ek karar ile davalı Kurum vekilinin, 5510 sayılı Yasaya eklenen Ek 17/4. madde uyarınca, temyiz hakkı bulunmadığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Söz konusu ek kararın ve hükmün, davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

27.03.2018 tarihli ve 7103 sayılı Vergi Kanunları ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 70. maddesi ile 5510 sayılı Kanun'a eklenen Ek 17. maddenin 4. fıkrasında yer alan “…Görülmekte olan davalarda ayrıca bir başvuru şartı aranmaksızın, dava öncesi yapılan idari başvuru tarihinden itibaren işleyecek kanuni faiziyle birlikte hesaplanacak tutar üçüncü fıkra hükümlerine göre mahsup veya iade edilir. Mahkemelerce, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış davalarda davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilir. Yargılama giderleri idare üzerinde bırakılır ve vekâlet ücretinin dörtte birine hükmedilir. Ayrıca, ilk derece mahkemelerince verilen kararlar hakkında Sosyal Güvenlik Kurumu'nca kanun yollarına başvurulmaz ve bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan kanun yolu başvurularından vazgeçilmiş sayılır.” hükmüne göre, davalı kurum avukatının temyiz isteminde bulunamayacağı, maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce kanun yoluna başvuruda bulunulmuş ise de, bu istemden vazgeçilmiş sayılacağı belirtildiğinden, usul ve kanuna uygun olan ek kararın ONANMASINA, 23.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.