muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3338, Karar No: 2022/1522, Tarih: 08.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/3338 E.  ,  2022/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Ayrancı Ticaret Meslek Lisesi Başmüdür Yardımcısı ve okul aile birliği yönetim kurulu üyesi olan sanığın, beceri eğitimi için işletmelere gönderilen 12. sınıf öğrencilerine bu eğitimlerde doldurulması gereken staj dosyalarını okul aile birliğine bağış adı altında 25 TL, 50 TL, 75 TL ve 100 TL gibi farklı tutarlar karşılığında verdiği ancak topladığı bağışlar karşılığında makbuz kesmeyip bu tutarı okul aile birliği hesabına yatırmayarak uhdesinde tuttuğu iddia ve kabul edilen somut olayda; sanığın, 80 adet staj dosyası almasına rağmen 124 öğrencinin staj dosyası almasının mümkün olmadığını, her öğrenciden farklı tutarlarda meblağlar toplandığını ve bu tutarların beyan edilenlerden daha düşük olduğunu, maddi durumu iyi olmayan öğrencilerden para alınmadığını, ücreti daha sonra ödeyeceğini söyleyen bazı öğrencilerin ödeme yapmadığını veya beyan ettiklerinden eksik ödeme yaptığını, bu haliyle toplanan paralar için makbuz kesildiğini ve okul aile birliği hesabına yatırıldığını savunması, kovuşturma aşamasında tanık olarak beyanlarına başvurulan okulun 12. sınıf öğrencilerinden yalnızca ikisinin staj dosyası için para ödediklerini ancak makbuz almadıklarını beyan etmesi, kovuşturma aşamasında Sayıştay emekli uzman denetçilerinden alınan iki rapor arasında sanığın makbuz düzenlediği tutarlara ilişkin çelişki bulunması karşısında, sanığın inkara yönelik savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince yüklenen suçtan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın zimmetine geçirdiği kabul edilen toplam 6.670,00 TL'nin, suç tarihindeki ekonomik koşullara ve Dairemiz uygulamalarına göre, değer azlığı sınırında kalması nedeniyle sanık hakkında TCK'nin 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nin 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nin 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

TCK'nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanması yerine infazda tereddüt oluşturacak şekilde süre belirtmeksizin ve temel cezanın tespitinde alt sınırdan uygulama yapıldığı halde gerekçe de gösterilmeden "hükmolunan ceza miktarı kadar yoksun bırakılmasına" dair karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA 08/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8757, Karar No: 2018/2023, Tarih: 08.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8757 E.  ,  2018/2023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulaması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

1-Sanık hakkında vergi suçu ve vergi tekniği raporu ile mütalaaya uygun olarak "2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasında; dosyanın temyiz aşamasında bulunduğu süreçte, İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.12.2014 tarih ve 2014/464 Esas sayılı yazısı ekinde İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/37554 Soruşturma, 2014/21531 Esas sayılı iddianamesinin bir suretinin gönderildiği, iddianame konusu dava ile temyiz incelememize konu dava dosyasının ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/269138 tebliğname sırasına kayıtlı İzmir 9.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1342 Esas sayılı dava dosyasının bağlantılı olduğu bildirilerek, dosyalara temyiz incelemesinde öncelik sağlanması talebinde bulunulduğu anlaşılmakla; İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/21531 Esas sayılı iddianamesi ile "Ostim Vergi Dairesinin 583 032 4988 vergi kimlik numaralı mükellefi ... ... Temizlik Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 28.05.2012 tarihli 2012-A-586/18 sayılı Vergi Tekniği raporuna göre adı geçen şirketin sahte fatura düzenleyicisi olduğunun tespit edildiğinin ve sahte fatura düzenleyicisi şirketin düzenlediği 338.099,80 TL. tutarında mal veya hizmet karşılığı olmayan 5 adet faturayı 2010 yılında sanığın yetkilisi olduğu ... ... Tem. Malz. İhtiyaç Mad. Gıda Taş. San. Tic. Ltd. Şirketinin kullandığının tespit edildiği belirtilerek sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan cezalandırılmasının" talep edilmesi nedeniyle aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu gözetilerek dava dosyalarının birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde dava dosyasının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, UYAPTAN yapılan sorgulamada sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet nedeniyle İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/276 Esas sayılı derdest dava dosyasının da bulunduğu anlaşıldığından söz konusu dava dosyasının getirtilip incelenerek mevcut dosya ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, bulunması halinde mümkünse birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde dava dosyasının bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, dosyada suça konu faturaları sanığın yetkilisi olduğu ... Kimya Tem. Malz. İhtiyaç Mad. Gıda Taş. San. Tic. Ltd. Şirket adına düzenleyen "... ... ......, ...... ... Proje Mat. Bil. Sanayi Tic. Ltd. Şti, Asil Grup Ltd. Şti. ve ... ... Loj. Taş. ve Tem. Ltd

... Kimya Tem. Malz. İhtiyaç Mad. Gıda Taş. San. Tic. Ltd. Şirket adına düzenleyen "... ... ......, ...... ... Proje Mat. Bil. Sanayi Tic. Ltd. Şti, Asil Grup Ltd. Şti. ve ... ... Loj. Taş. ve Tem. Ltd. Şirketleri" hakkında sahte belge düzenlemek fiilinden dolayı Vergi Tekniği Raporlarının bulunduğu ancak bu şirketler ve kişi hakkında dava açılıp açılmadığına ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri ve şahıslar hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde bu dava dosyalarının getirtilip incelenerek yine bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinin sağlanması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri ve kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, yasaya aykırı

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1208, Karar No: 2019/11933, Tarih: 12.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/1208 E.  ,  2019/11933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Hahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, meydana gelen kazada müvekkillerinin desteğinin öldüğünü açıklayıp desteğin geride kalan annesi, eşi ve çocukları için toplam 182.461,26 TL maddi tazminat ile toplam 135.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacıların maddi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... Öztürk için 85.786,68 TL, davacı ... için 52.727,15 TL destekten yoksun kalma tazminatının tahsiline, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile; davacı ... ve davacı ... için 10.000,00'er TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ..., davacı ..., davacı ..., davacı ... ve davacı ... için 1.500,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...Ş. vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...Ş. vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Dairemizce kabul görmüş pay esasına göre; desteğin eşi, çocuklar ile anne ve babanın desteklenen olduğu durumlarda destek paylarını belirlerken desteğin gelirinin bir miktarını kedisine bir miktarını eşine, bir miktarını çocuklarına bir miktarına da anne ve babasına ayıracağı kabul edilmektedir. Buna göre eş, çocuklar ile ana babanın pay alacağı durumlarda desteğe 2 pay, eşe 2 pay çocukların her birine 1 pay, ana ve babaya birer pay ayrılarak böylece gelirin tamamının dağıtılacağı esasına dayalıdır Çocukların sayısı arttıkça hem desteğe ayrılan pay hem de eş ve çocuklar ile ana ve babaya ayrılacak paylar düşecektir. Çocukların destekten çıkması ile birlikte destekten çıkan çocuğun payları destek, eş ve diğer çocuklara dağıtılacak anne ve babaya verilmeyecektir. Böylece geriye kalan eş ve çocukların payları ile desteğin payı artacaktır. Bu pay esası Türk aile sistemine çok uygun düşmektedir. Çünkü Türk aile sisteminde desteğin geliri aile bireyleri tarafından birlikte paylaşılmakta, aile bireyleri arttıkça gelirden alınacak pay düşmekte, aile bireyi azaldıkça da gelirden alınacak pay yükselecektir. Ana ve babadan birinin destekten çıkması ile payı diğerine aktarılacak, ana ve baba ile çocukların tamamının destekten çıkması durumunda ise yine çocuksuz eş gibi desteğe 2 pay eşe 2 pay esasına göre %50 desteğe %50 eşe pay verilerek varsayımsal olarak gelirin paylaştırılarak tazminatın bu ilkelere göre hesaplanmalıdır.

Somut olayda desteğin babasının destekten daha önce öldüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda desteğin babasına da bakiye ömrü hesaplanarak detsek tazminatından pay ayrılmış, bu hatalı değerlendirme karşısında desteğin ölüm tarihinde geride kalan davacı hak sahiplerine daha az miktarda pay ayrılmıştır. Buna göre mahkemece, yukarıda belirtilen pay esasına göre desteğin ölüm tarihinde sağ olarak geride kalan hak sahiplerine pay verilmek suretiyle desteğin gelirinin dağıtıldığı ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 9.963,33 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... AŞ.'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12582, Karar No: 2025/1138, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12582 E.  ,  2025/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/4 Esas, 2024/84 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.05.2024 Tarihli ve 2023/2077 Esas, 2024/777 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının alınan nüfus kayıt örneğinden ... ........,Sokak No:13 İç Kapı No:..... ......./Bursa adresinde ikamet ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İnegöl 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.10.2024 Tarihli ve 2024/4 Esas, 2024/84 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının alınan nüfus kayıt örneğinden yurt içi ikametgah adresinin ........,Mahallesi ........, 3. Sokak No:21/24......../........olduğunun görüldüğü gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Merkez/Çorum olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6448, Karar No: 2018/12337, Tarih: 18.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/6448 E.  ,  2018/12337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı bankadan tüketici kredisi kullandığını, bankanın kendisinden haksız kesintiler yaptığını ileri sürerek, 5.569,00TL’nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kısmen kabulü ile 4.495,00 TL nin tahsiline dair verilen karar; Dairece " ... mahkeme gerekçesinde hangi kalemlerin iade edildiği denetime açık bir şekilde gerekçelendirilmemiş, hükmedilen miktarın ne şekilde hesaplandığı anlaşılamamıştır. O halde mahkemece hangi kalemlerin kabul edildiği Yargıtay denetimine açık bir şekilde gerekçelendirilerek, gerekirse bilirkişi incelemesi de yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi ... " denilerek bozulmuş, bozma doğrultusunda yapılan yargılama ve aldırılan bilirkişi raporuna da uyularak, davanın kısmen kabulü ile 1.352,96 TL nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalının temyizi bakımından; 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2018 tarihinden itibaren 2.590,00 TL. ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen parasal değer, 1.352,96 TL olup, bu miktar karar tarihi itibariyle 2.590,00 TL. yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle davalının miktar bariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün Onanmasına, (2) numaralı bent gereğince davalının temyiz dilekçesinin Reddine, peşin alınan 35,90 TL harcın davacı ve davalıya ayrı ayrı iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/272, Karar No: 2019/3972, Tarih: 07.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/272 E.  ,  2019/3972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tutanağı, bilirkişi raporu, sanık savunması ve dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçirilen 1.5 metre boyunda ve 10-15 cm çapındaki emvalin 6 ay önce kesilmiş maden direği vasıflı yapacak nitelikli meşe ağaçlarının gövde emvali olması, dip köklerin bulunamaması ve sanığın ağaç kestiğine dair delil elde edilememiş olması karşısında 6831 sayılı Kanun'un 100/1. maddesi delaletiyle 108/1. maddesinde düzenlenmiş olan suçun sübuta erdiği ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik ve ekleme sonucu 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinde öngörülen suçun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, ek savunma alınıp sanık hakkında ön ödeme prosedürü uygulanarak, sonucuna göre hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, ağaç kesme suçundan beraat kararı verilerek 6831 sayılı Kanun'un 108. maddesinden suç ihbarında bulunulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8456, Karar No: 2018/2676, Tarih: 12.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8456 E.  ,  2018/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.12.2015 tarih ve 2014/1537-2015/954 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen davacılar günü hazır bulunan vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...’in 2006 yılında, dava dışı .... Denizcilik A.Ş’nin kullandığı kredinin teminatı için maliki olduğu gayrimenkul üzerinde davalı lehine ipotek tesis ettiğini, ipotek tesis edilirken muristen akıl sağlığı raporu alınmadığı gibi, eşinin muvafakatının da alınmadığını, murisin yükümlü olduğu kredinin ödenmesine rağmen ölümünden sonra dava dışı şirkete yeniden krediler kullandırıldığını ve kredinin ödenmemesi üzerine de müvekkilleri aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını, taşınmazın satışa çıkartıldığını, davalı bankadan kredi konusunda bilgi alınamadığını, taşınmazın satışının önlenmesi amacıyla icra tehdidi altında ödeme yapıldığını ileri sürerek, cebri icra yoluyla yapılan ödemenin faiziyle davalıdan istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ipotek tesisi, takip ve yapılan işlemlerin yasal olduğunu, davacılar tarafından takip konusu alacağın akdedilen protokol hükümleri uyarınca ödenmesinden sonra ipoteğin kaldırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların aralarında 19.09.2013 tarihli protokolü imzaladıkları, davacıların ipotek borçluları olarak kendilerini tanımlayıp 18/09/2013 tarihi itibariyle yapılmış masraflar dahil olmak üzere bankaya ipotek limiti olan 2.000.000 Euro nakdi borcun bulunduğunu ve borcun muaccel hale geldiğini kabul ve beyan ettikleri, ödemelerin plan dahilinde davalı bankaya davacılar tarafından icra takibine gerek olmadan takip dışında kalem kalem ödendiği, davacıların takibin iptaline ilişkin olarak çaktıkları davada verilen kararın temyizinden de feragat ettikleri, davalı tarafından ödemeler neticesinde ipoteğin fekedildiği, davacıların icra tehdidi altında borcu ödemek durumunda kaldıkları iddiası ile murisleri tarafından çok daha önce yapılan ipoteğin geçersizliği yönündeki iddialarının yerinde bulunmadığı, MK 2 m. gereğince iyiniyet kurallarına uygun düşmediği, herhangi bir icra tehdidi kalmadan kendi özgür iradeleri ile davalı banka ile anlaşmaya vardıkları, bir nevi murislerinin ipotek bedelini yeniledikleri, taşınmazın da bu protokol gereğince satılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.