muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11030, Karar No: 2013/1350, Tarih: 12.02.2013

Mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, mahkeme gerekçesinde de kabul edildiği üzere dava konusu taşınmazın İsmail oğlu ...’den kaldığı sabit olmakla birlikte mahallinde yapılan keşifte dinlenen ve taşınmazın öncesi ile ilgili bilgileri olduğu anlaşılan mahalli bilirkişi ve davacıların tanığı ...’in ifadelerinden taşınmazın ev yeri ve bahçe olarak sağlığında çocuklarından ...’e verildiği, ... tarafından taşınmaz üzerine bina yapılarak, çevresi de bahçe şeklinde zilyet ve tasarrufa devam edildiği, bu tasarrufun 18.11.2008 tespit tarihine kadar da devam ettiği ifade edildiğine, bu ifadeler inşaat teknisyeni bilirkişinin 10.10.2011 tarihli raporunda taşınmaz üzerindeki ... tarafından yapıldığı bildirilen binanın yapımına 1985 yılında başlandığı ve zemin katının 1988, birinci katının 1995 ve çatısının 1997 yıllarında tamamlandığı açıklanarak desteklendiğine, İsmail oğlu ...’in Ramazan dışındaki diğer mirasçılarının tespit öncesi miras bırakanlarından kaynaklanan hakları kalmadığına, bu hakkın ispatlanamaması sebebiyle ayrıca taşınmazı tapuda satın aldığı anlaşılan davalının TMK’nun 1023.maddesine göre iyi niyetli olup olmadığının irdelenmesi gerekmediğine, davanın yazılı şekilde reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacılar vekilinin aşağıda yazılı vekalet ücreti dışında diğer temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görülmediğinden reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün esası bakımından ONANMASINA,

Davacılar vekilinin vekalet ücretine yönelen temyiz itirazlarına gelince; dava dilekçesinde dava değeri 10.000 TL olarak gösterilerek harcı bu değer üzerinden yatırılmış, keşif sırasında dava değerinin 98.471,15 TL olduğu belirlenmiş, ancak bu değer üzerinden eksik harç tamamlanmamıştır. Mahkemece davanın reddine karar verildiğine ve davalı yargılama oturumunda vekille temsil olunduğuna göre, harcı tamamlanan dava değeri üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesi hükmü uyarınca; davalı yararına nispi avukatlık ücreti takdir ve tayini gerekirken, harcı tamamlanmayan değer dikkate alınarak yazılı şekilde fazla vekalet ücreti takdir edilmiş olması doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün vekalet ücretine yönelik bölümünün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Davacılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün vekalet ücretine yönelik bölümünün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

taraflarca HUMK’nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK’nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına alınmasına 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8930, Karar No: 2025/5282, Tarih: 19.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/8930 E.  ,  2025/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1005 E., 2021/1670 K.

SUÇ : Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, üzerine atılı suçla alakasının bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik bulunmamıştır

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırlık bulunmadığından aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16233, Karar No: 2017/498, Tarih: 24.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16233 E.  ,  2017/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 725 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 820TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m2 değerine 410TL değer biçilmiş olup, alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye

esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden alınan temyi ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1608, Karar No: 2013/3077, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1608 E.  ,  2013/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 06.11.2012 tarihli geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Belediye Başkanlığının 20.12.2012 tarihli yazısında dava konusu taşınmazın imar planı içinde olduğu belirtilmiş, ancak taşınmazın hangi imar planı içerisinde bulunduğu, imar planının onaylanma tarihi, taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı hususlarında yeterince açık cevap verilmemiştir. Ayrıca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 2602 parsel sayılı taşınmazın 02.11.2010 tarihli satışına esas resmi satış akit tablosu gönderilmemiş ve dava konusu taşınmaz ile somut emsal olan taşınmazın imar parseli olup olmadıkları hususunda belediye başkanlığınca cevap verilmemiştir.

Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, ..., çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın 07.03.2011 olan değerlendirme, bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 2602 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 02.11.2010 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse ne oranda düşüldüğünün belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüğünden,

3-Somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 2602 parsel sayılı taşınmazın 02.11.2010 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Getirtilip dosyasına konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2095, Karar No: 2012/2462, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2095 E.  ,  2012/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ...'ün yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.03.2006 gün ve 2005/15 Esas, 2006/114 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 10.02.2006 tarihli raporuyla "mağdure ...'nin film çekilme tarihi 25.2.2005'te 20 yaşı içerisinde, olay tarihi olan Haziran 1999'da 14 yaşı içerisinde ve 14 yaşını bitirmediği" grafi ve raporlara dayanılarak mütalaa edilmiş ise de; kendisinden yaklaşık bir yaş küçük kız kardeşi ... ile aynı tarihte doğmuş gibi (20.03.1988 tarihinde ikiz olarak) nüfus kütüğüne kaydedilen mağdurenin, babası sanık ...'ın duruşmadaki "..., ...'den bir yaş küçüktür, ...'de oğlum Ahmet'ten (nüfus kaydına göre 04.04.1981 doğumlu) bir yaş küçüktür" şeklindeki bayanı ve diğer sanığın beyanları, mağdurenin aşamalardaki ifadeleri ile Göksun İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün 01.04.2005 ve 21.06.2005 günlü yazılarından mağdure ...'nin 19.9.1990 tarihinde okula kayıt olduğu (doğum tarihine göre 2,5 yaşında, Adli Tıp mütalaasına göre 5 yaşında okula kaydolmuş), 14.06.1997 tarihinde İlkokulu bitirdiği; Haziran 1999 tarihinde 13 yaşı içerisine ve 13 yaşını bitirmediği aynı Adli Tıp Kurulu tarafından mütalaa edilen ...'ın ise, 08.09.1992 tarihinde (ablasından 2 yıl sonra) okula kayıt olduğu ve 20.06.1997 tarihinde İlkokulu bitirdiği bildirildiğinden, mağdurenin okula ne şekilde kayıt edildiği, sınıf kaybı olup olmadığı araştırılıp, ayrıca yaşı yönünden yakınlarının etraflıca dinlenerek ve gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan mütalaa alınarak gerçek yaşı tespit edildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6512, Karar No: 2019/1979, Tarih: 25.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6512 E.  ,  2019/1979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalılar ... ve ...Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 24.06.2010 tarihinde, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın müvekkili küçük...'a çarptığını, müvekkilinin %40,5 oranında malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan ve 90.000,00 TL manevi tazminatın davalı sürücü ve işletenden kaza (sigorta şirketinden dava) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 28.10.2015'te maddi talebini 40.817,31 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; kısmen kabulle, 40.817,31 TL maddi tazminatın tüm davalılardan ve 25.000,00 TL manevi tazminatın davalı sürücü ve işletenden kaza (sigorta şirketinden dava) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ...'ya açılan manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalılar ... ve ...Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun (aşağıdaki 2 nolu bent dışında) hükme esas alınmasında, manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki (3) ve (4) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair, davalılar ... ve ...Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekilinin ve davalı ... vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

2-Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda; 03.12.2014 tarihli Adli Tıp Kurulu raporunda, davacı ...'un meslekten kazanma gücü kayıp oranı %26,0 olup iyileşme süresi 9 ay olarak tespit edilmiştir. Hükme esas alınan hesap raporunda da, davacının geçici iş göremezlik tazminatı 1.206,78 TL olarak hesaplanmıştır. Davacı kaza tarihinde 11 yaşında olup gelir getiren bir işte çalıştığı iddia ve ispat edilemediğinden mahkemece geçici işgöremezlik zararı bulunmadığının gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-HMK'nın 26. maddesine göre; "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir."

Yine, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 10. maddesinde "(1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez..." düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, davacı vekilinin, dava dilekçesinde manevi tazminat talebini yalnızca davalı sürücü ve işletene yöneltmesi karşısında, mahkemece talep varmışcasına manevi tazminat davasının davalı ... yönünden reddine ve aynı davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Yine, reddedilen manevi tazminat yönünden, davalı sürücü ve işleten lehine, davacı lehine takdir edileni geçmeyecek şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

4-Kabule göre, hükmün "2-b)" bendinde kabul edilen manevi tazminata kaza tarihinden yasal faiz işletilmesine karar verilmesine karşın kaza tarihi olarak 24.02.2012'nin (dava tarihinin) yazılması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, davalılar ... ve ...Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekilinin ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ...Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekilinin ve davalı ... vekilinin, (3) ve (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalılara geri verilmesine 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22732, Karar No: 2014/16200, Tarih: 16.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22732 E.  ,  2014/16200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat aidiyetinin tespiti

... ile ..., .... Genel Müdürlüğü ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının kabulüne dair ....Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 29.05.2013 gün ve 964/982 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar ... vekili ile DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde mevki ve sınırları yazılı taşınmaz bölümünün tapulama çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığını, taşınmaz üzerindeki ev, ahır ve eklentilerin vekil edeni tarafından yapıldığını, taşınmazın baraj kamulaştırma sahasında kalması nedeniyle üzerindeki yapılar ile ağaçların aidiyetinin vekil edeni adına tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili ile davalı ... vekili, yersiz alınan davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Davalı Köy yargılama oturumlarında temsil olunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne teknik bilirkişi raporunda ayrıntısı yazılı yapı ve ağaçların davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine: hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir. Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, Mahkemece deliller toplanarak karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davaya konu yer üzerindeki teknik bilirkişiler tarafından ayrıntılı şekilde tespit edilen yapılar davacı tarafça tesis edildiğine ve 20 yıldan fazla süre aynı kişi tarafından kullanıldığı, yine aynı raporlarda gösterilen ağaçların da aynı kişi tarafından dikildiği ve yetiştirildiği anlaşıldığına, taraflar arasındaki uyuşmazlık muhdesat tespiti niteliğinde olup, kamulaştırmasız el atmaktan kaynaklanan bir uyuşmazlık söz konusu olmadığına, aynı raporda yazılı muhtelif cins ve miktardaki ağaçlar da davacı tarafından ihdas edildiğine, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı KHK'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınması nedeniyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi hükmünden

kaynaklanan yargı harçlarından muaf olmadığına göre, davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, tarafların HUMK'nun 388/4.(HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca ...'den harç alınmasına mahal olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 120,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 357,76 TL'nin temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi