muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21115, Karar No: 2014/19591, Tarih: 25.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21115 E.  ,  2014/19591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi, ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 20. İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, bireysel sağlık sigortası poliçesi uyarınca hak sahiplerine ödenen tedavi giderinin 6111 sayılı Kanun uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumundan tahsili istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, talebin haksız fiilden kaynaklanan tazminatın istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın 5510 sayılı Kanunun 101. maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... 20. İş Mahkemesi ise, davanın haksız fiile dayalı rücuen tazminat davası olduğunu belirterek görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda davacı, 6111 sayılı yasanın 59. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu 2918 sayılı Trafik Yasasının 98. maddesine dayanmış olup, dava sağlık ... sözleşmesi nedeniyle trafik kazası sonucu yaralanan sigortalı için ödenen tedavi giderlerinin davalı kurumdan rücuen tazminine ilişkindir.

Diğer yandan ... İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 22.03.1944 Tarih E. 37, K. 9, RG. 3.7.1944 sayılı kararında "Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, ... poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticarî dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur" şeklinde vurgulanmaktadır.

Buna göre, ... şirketinin sigortalısının halefi olarak açtığı davanın haksız fiilden kaynaklandığı ve yargılama görevinin Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği anlaşılmaktadır. Buna göre uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun 21. Ve 22. Maddeleri gereğince ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3517, Karar No: 2023/4605, Tarih: 29.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3517 E.  ,  2023/4605 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3397 E., 2022/4135 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 36. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/644 E., 2022/293 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine yönelik karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş; istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6874, Karar No: 2013/9915, Tarih: 13.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6874 E.  ,  2013/9915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 28 parsel 1 nolu bağımsız bölümün babası olan Muris... adına kayıtlı iken mirasçılar adına intikal yapıldığını ve 1/3 hissenin kardeşi olan murisi .... adına kayıtlı iken ...'in adına kayıtlı olan bu 1/3 hissenin tamamını 14/03/2011 tarihinde kardeşi ...'ün eşi olan davalı adına satış işlemi olarak devir edildiğini, ... İnegöl tarafından bu taşınmaz satışı ile ilgili olarak hiçbir bedel alınmadığını,daha önce davalı aleyhine İstanbul 9 Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu taşınmaz ile ilgili açtığı davadan feragat ettiğini,muris tarafından yapılan işlemin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek pay oranında iptal tescil,olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davacı tarafından feragatin irade bozukluğu nedeniyle geçersiz olduğu ileri sürülebilir ise de, İstanbul 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin dosyası vekil marifeti ile takip edilmiş olduğundan, irade bozukluğunun mevcut olamayacağı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11532, Karar No: 2019/4955, Tarih: 02.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/11532 E.  ,  2019/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil- bedel davası sonunda, yerel mahkemece davalı ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukusal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...ın 3 parsel sayılı taşınmazını oğlu ...’ın damadı davalı ...’a satış suretiyle devrettiğini, onun da taşınmazı davalı ...’e temlik ettiğini, mirasbırakanın mal satma ihtiyacı bulunmadığını, işlemlerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde miras payları oranında bedelin davalı ...’dan tahsiline karar verilmesini istemişler, aşamada davalı ... hakkındaki davalarını atiye terk ettiklerini bildirmişlerdir.

Davalı ..., taşınmazı 84.500 TL bedel karşılığı satın aldığını, iyi niyetli olduğunu; davalı ... ise taşınmazı yatırım amacıyla satın aldığını ve iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığı gerekçesiyle davalı ... hakkındaki tazminat isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1923 doğumlu mirasbırakan ...ın 24.04.2013 tarihinde ölümü üzerine geride davacı kızları ..., ..., ... ve ... ile dava dışı oğlu ...’in mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakan ...’ın 3 parsel sayılı taşınmazını 28.11.2006 tarihinde oğlu ...’in damadı olan davalı ...’a satış suretiyle devrettiği, ..’un da 18.06.2013 tarihinde taşınmazı davalı ...’a satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak, mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olayda, dinlenen tanıklar temlikin muvazaalı olduğu yönünde beyanda bulunmadıkları gibi dosyada, temlikin muvazaalı olduğu yönünde başka delil de elde edilememiştir. Bu durumda muvazaa iddiasının kanıtlandığından söz etme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davalı ...’un yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17908, Karar No: 2016/23975, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17908 E.  ,  2016/23975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı .... adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı ...sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19922, Karar No: 2023/8480, Tarih: 06.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19922 E.  ,  2023/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2016/159 E., 2016/353 K.

SUÇLAR : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Cinsel Taciz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ve cinsel taciz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan 2 yıl 9 ay 22 gün, cinsel taciz suçundan 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, üzerine atılı suçları işlemediğine, mahkumiyete yeterli delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın yaklaşık 2 ay boyunca katılanı aracı ile takip edip, korna çaldığına, telefon numarasını verdiğine, zorla arabaya bindirmeye çalıştığı iddiasına ilişkindir.

2. Katılan tarafından sanığın telefon numarası yazılı olan bir kağıt parçası Cumhuriyet savcılığına sunulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Olarak Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

1. Katılanın her sabah çocuğunu okula bıraktığı, yaklaşık 2 ay boyunca sanığın eve dönüş sırasında katılanı aracı ile takip ettiği, takiplerinin birinde sanığın katılanı zorla araca bindirmeye çalıştığı, katılanın karşı çıkması üzerine bindiremediği ve olay yerinden ayrıldığı anlaşılmış olmakla; katılanın sanığı net olarak teşhis etmiş olması, katılanda sanığa ait telefon numarasının yazıldığı kağıt bulunması, katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek bir husumetin olmaması hususları göz önüne alındığında, suçun sübut bulduğuna yönelik mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, sanığın katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeterli delil olmadığına ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz sebebleri yerinde görülmemiştir

B. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Olarak Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

B. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Olarak Yapılan Temyiz Talebinin İncelemesinde

Katılanın her sabah çocuğunu okula bıraktığı, yaklaşık 2 ay boyunca sanığın eve dönüş sırasında katılanı aracı ile takip ettiği, korna çaldığı, telefon numarasının yazılı olduğu kağıt verdiği, katılanı zorla araca bindirmeye çalıştığı fakat bu olayların hiçbirinde katılanla konuşmadığı, katılana cinsel taciz suçunu oluşturacak söz ve eylemlerde bulunduğuna dair delil elde edilemediği tespit edilmiş olmakla, sanığın cinsel taciz suçundan mahkumiyetine dair her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilememiş olduğundan beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılmaya Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Olarak

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Olarak

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32029, Karar No: 2017/15548, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/32029 E.  ,  2017/15548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.