muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1823, Karar No: 2025/1322, Tarih: 06.03.2025

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

a. Köy Yerleşme Alanı Tespit Kanunu'nun 18.10.1995 tarih ve 42 sayılı kararıyla imar amaçlı yerleşme planına tahsis edilen 747 No.lu meranın ifrazıyla 142 arsa parselinin üretildiğini, yerleşme planının 24.01.1997 tarihinde “onaylanarak kesinleşmesiyle” uygulamada tahsis değişikliği yapılmadığını, tahsis niteliği ile birlikte meranın “kamu malı” statüsünün de yitirilmiş olduğunu,

b. 747 No.lu mera onaylanan yerleşme planında öngörülen amaca bağlandığını, Manisa Valiliği'nin 01.05.1997 tarih ve 3362 sayılı yazıları ile Manisa Kadastro Müdürlüğü'ne ve takiben kadastral düzenleme ile birlikte Yerleşme Planı'nın Manisa 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğü'ne intikali üzerine 08.09.1997 tarih ve 3950 yevmiye numarası ile tescilleri yapıldığında 142 arsa parseli, idarenin “özel malı” statülü rejime dönüşerek tedavüle açık hale geldiğini,

c. Mahkeme kararında, dava konusu arsa vasıflı taşınmazın tapu sicil kaydının iptaline hükmedildiğini, ancak kaydın diğer unsuru onaylanmış yerleşme planı paftasında hukuki sebep kadastral varlığını koruduğundan, taşınmazın “Özel Mal” statüsünün aynen devam ettiğini,

e. Ayrıca "hak düşürücü süre" ve “görevsizlik” talepli dilekçelerinin re'sen incelemeyi gerektirdiği halde, Mahkemece dikkate alınmadığını, Anayasa'nın 57. maddesinde “devlet (...) konut ihtiyacını karşılayacak tedbirleri alır, toplu konut teşebbüslerini destekler.” hükmü kapsamında gerçekleştirilen 3367 sayılı Yasa uygulamasından yaklaşık 10 yıl sonra idarenin, işlemde hata yapıldığından bahisle dava açtığını, Anayasa'nın 125. maddesinin son fıkrasında “idare, kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlüdür.” hükmü gereğince idarenin sorumluluğunun bulunduğunu, idrenin dava açma hakkını kötüye kullandığını, 17 yılı bulan ve davacı idarenin yol açtığı ağır haksızlığın müvekkilinin tahammül sınırını aştığını, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini ileri sürmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mera ve yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10342, Karar No: 2016/2807, Tarih: 06.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/10342 E.  ,  2016/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile itirazın 13.310-TL üzerinden kaldırılmasına, tahliye isteminin ise reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince: Davacı alacaklı, 09.02.2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2008 yılı Mart ayından 2015 yılı Şubat ayına kadar aylık 500-TL den kira alacağı ile işlemiş faiz toplamı olan 55.123,79-TL alacağın tahsilini istemiş, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu süresinde itiraz ederek; taraflar arasında sözlü değil yazılı kira ilişkisi bulunduğu aylık kiranın ise 500 değil 400-TL olduğunu, 2013 yılına kadar kiraların Yaşar Yılmaz'a ödendiğini, talep edilen bedelin yanlış hesap edildiğini belirterek takibe itiraz etmiştir. Her ne kadar davacı/alacaklı takipte sözlü kira akdine dayanmış ve aylık kira bedeli 500-TL'den talep edilmişse de yargılama sırasında taraflar 01.02.2009 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ve talep edilen dönem aylık kira bedelinin 400-TL olduğu hususunda mutabıktırlar. 15.06.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda davacının talep edilen dönem 28.800-TL kira ve 7.819,30-TL işlemiş faiz alacağı hesaplanmış olduğu halde mahkemece itirazın13.310-TL'lik kısım üzerinden kaldırılmasının gerekçesi anlaşılamamıştır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın alacağa yönelik kısmının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/180, Karar No: 2012/3114, Tarih: 21.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/180 E.  ,  2012/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, dava konusu 45 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 18.81 m²'lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptali ve tapudan terkini ile muhdesatların yıkımını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen kara, Dairece; "... dava konusu taşınmazın davalı adına kayıtlı iken yargılama aşamasında dava dışı ...'a satış suretiyle temlik edildiği, HUMK.'nun 186. maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir ve temliki halinde yapılacak usuli işlemlerin düzenlendiği, bu durumda, kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre, mahkemece diğer yanı seçimlik hakkı hatırlatılarak sonucuna göre işlem yapılması" gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyulmuş olmakla yapılan yargılama sonucunda, taraflarca takip edilmediği gerekçesiyle HUMK.'nun 409/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; ...'ün Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6204, Karar No: 2010/14909, Tarih: 19.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6204 E.  ,  2010/14909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.04.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2-Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2580, Karar No: 2020/4062, Tarih: 05.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2580 E.  ,  2020/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi üzerine itiraz mercii olan Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2015 tarihli, 2015/1356 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 4 yıl 2 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl 14 ay hapis cezasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise, aynı Kanun’un 142/2-h, 143. ve 31/2 maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15435, Karar No: 2018/3960, Tarih: 09.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/15435 E.  ,  2018/3960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: ... yönünden husumetten reddine Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece, ... hakkında açılan davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1504, Karar No: 2015/5095, Tarih: 06.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1504 E.  ,  2015/5095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/211051

MAHKEMESİ : Gerze(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/333 (E) ve 2013/114 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında, suç tarihinde Orman İdaresine ait ağaçların nakliyesinde işçi olarak çalıştığını, yolun kaygan olması nedeniyle suça konu yerde kamyonun kayarak yol kenarındaki ağaçların üzerine kaydığını, kamyonu bulunduğu yerden çıkarabilmek için 3 adet köknar ağacını kesmek zorunda kaldıklarını, ağaçları kestikleri yerde bıraktıklarını beyan etmesine, keşifte dinlenen zabıt mümzilerinin beyanlarının sanık savunmasıyla benzerlik göstermesine, mahkemece keşif mahallinde yapılan gözlemde, emvalin kesildiği dip köklerin bulunduğu belirtilen alanın yol kenarında olması ve orman içi çalışmalarda greyder tarafından yol üzerinde çalışma yapılarak dip köklerin kazınmış olabileceğinin tespit edilmesine, orman yüksek mühendisi bilirkişinin 18.09.2012 tarihli raporunda, suça konu yerdeki orman yolunun bozuk olduğunun, nakliyeye elverişli hale getirilebilmesi için suç tarihinden sonra burada iş makineleriyle çalışma yapıldığının ve dip köklerin toprak altında kalmış olabileceğinin belirtilmesine göre, 13.10.2010 tarihli suç tutanağında adı geçen M. K. tanık sıfatıyla dinlenerek, sanığın savunmasında belirttiği şekilde suç tarihinde Orman İdaresine ait nakliye işinde çalışıp çalışmadığının, zabıt mümzilerinin olaydan ne şekilde haberdar olduklarının tespit edilip, olayda zaruret hali bulunup bulunmadığı tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturmayla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2473, Karar No: 2021/6428, Tarih: 27.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/2473 E.  ,  2021/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekileri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMKnın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, kamulaştırmadan arta kalan kısmın bedeline hükmedilmediği halde, tapusunun iptal edilmesi nedeniyle HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasına düzeltme yapılmak suretiyle yeniden karar verilmesine ilişkin hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Trabzon İli, Ortahisar İlçesi, ... Mahallesi, 421 ada 62 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal incelemesi yapılarak zeminine, değer biçilmesi yöntem itibariyle Yasa hükümlerine uygun olduğu gibi üzerindeki yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payıda düşülmek suretiyle değer tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu parselle bitişik, aynı amaçla kamulaştırılan 421 ada 61 parsel için açılan Trabzon 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/137 E sayılı dosyasında, aynı değerlendirme tarihinde 5080,61TL/m² değer Dairemiz denetiminden geçtiği anlaşıldığından, güçlü delil niteliğindeki, belirtilen dosya mahkemesinden getirtilip, bilirkişi kurulundan komşu parsel için tespit edilen m² değerden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2-Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre Belediye Meclisinin 11.03.2015 tarihli kararıyla dava konusu taşınmaz yol, yol koruma kuşağı ve park olarak imar durumu düzenlendiği gibi dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmın yüzölçümü, geometrik durumu dikkate alındığında değer kaybı olacağı muhakkak olup, bu hususta bilirkişiden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre Belediye Meclisinin 11.03.2015 tarihli kararıyla dava konusu taşınmaz yol, yol koruma kuşağı ve park olarak imar durumu düzenlendiği gibi dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmın yüzölçümü, geometrik durumu dikkate alındığında değer kaybı olacağı muhakkak olup, bu hususta bilirkişiden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınmadan hüküm kurulması,

4-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5576, Karar No: 2021/6229, Tarih: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5576 E.  ,  2021/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21914, Karar No: 2013/23142, Tarih: 18.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/21914 E.  ,  2013/23142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ve davalı tarafından verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın, ... Belediye Başkanlığının, ........2008 gün ve 549 sayılı yazısına göre .../1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olduğu, ....07.2012 gün ve 260 sayılı yazısına göre ise beledile imar planı içinde olmadığı, belediye mücavir alanı içerisinde olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı ve etrafının meskun olmadığının bildirildiği anlaşılmakla; yazıların müzekkereye eklenerek, mevcut çelişkiyi giderecek şekilde, dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle uygulama imar planı içinde olup olmadığı, değilse, mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.