muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7643, Karar No: 2021/835, Tarih: 02.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/7643 E.  ,  2021/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... Asliye Hukuk Mahkemesi 2018/164 Esas–2018/684 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 02/02/2021 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalılar vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/164 E-2018/684 K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama karışık meyve bahçesi ve arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü 101 ada 10 ve 102 ada 30 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı kanunun 15.maddesi uyarınca dava tarihindeki resmi verilere göre yapılır.

Bu nedenle karar tarihi itibariyle resmi verilerin oluştuğu gözetilerek dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2018 yılı resmi verilerine göre değer biçilmesi gerekirken 2017 yılı resmi verileri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi ve bilirkişi kurulu raporunda mısır hasıl gelirin maddi hata sonucu hesaplamaya dahil edilmemesi,

2-Dava konusu taşınmazlar yerine dava dışı 102 ada 27 parsel sayılı taşınmazın tesciline karar verilmesi,

Bu nedenle karar tarihi itibariyle resmi verilerin oluştuğu gözetilerek dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2018 yılı resmi verilerine göre değer biçilmesi gerekirken 2017 yılı resmi verileri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi ve bilirkişi kurulu raporunda mısır hasıl gelirin maddi hata sonucu hesaplamaya dahil edilmemesi,

2-Dava konusu taşınmazlar yerine dava dışı 102 ada 27 parsel sayılı taşınmazın tesciline karar verilmesi,

3-101 ada 10 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kavak ağaçları 12 ve 15 yaşlarında olup kesim çağına gelmiş oldukları anlaşıldığından, kavak ağaçlarının kesilerek davalılarca alınıp alınmadığı da araştırılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

5-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

Gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 02/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3328, Karar No: 2012/20977, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3328 E.  ,  2012/20977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 11/07/1994 tarihinden itibaren ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 11.07.1994 tarihinden itibaren vergi kaydı bulunan davacının 1479 sayılı Yasa'ya tabi ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilikindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de; verilen bu karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 30.08.2001 tarihli bildirgeye göre 01.07.1999 tarihli vergi kaydı nedeniyle 04.10.2000 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa'ya tabi ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 11.07.1994-11.03.1997 tarihleri arasında ve 30.01.1997 tarihinden itibaren vergi kaydının bulunduğu, oda ve sicil kaydının bulunmadığı,Kurumun 13.05.2009 tarihli yazısına göre davacının 04.10.2000 tarihinden öncesine yönelik tescil talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen ve 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren Geçici madde 18 ile “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.10.2000 tarihinden itibaren başlar.” hükmü getirilmiştir.

619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi hükmünde ise; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, 20.4.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin primleri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” denilmekte olup, 619 sayılı anılan KHK 4.10.2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararı uyarınca tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

Somut olayda Anayasa Mahkemesince iptal edilen 619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesinin somut uyuşmazlığa uygulanma olanağı bulunmadığı gibi, benzer bir düzenlemeyi öngören 4956 sayılı Kanun ile değişik 1479 sayılı Kanun'un Geçici 18. madde hükmü ise; Kanunun yayım tarihi olan 2.8.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş bulunmakta olup, davacının 30.08.2001 tescil talep tarihi dikkate alındığında 4956 sayılı Yasa'nın da uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

1479 sayılı Kanun'un 2654 ve 3165 sayılı Kanunlar ile değişik hükümlerinin sigortalılık için aradığı koşullar dikkate alındığında davacının zorunlu sigortalı olarak ... kapsamında değerlendirilmesinde, hak ve yükümlülüklerin, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmiş olması ön koşulu dikkate alınarak, vergi mükellefiyetinin oluşturulduğu tarih ile başlatılmasında yasal zorunluluk bulunmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 4.2.2009 gün ve 2009/21-10 Esas ve 2009/52 Karar sayılı ilamlarında bu husus açıkça belirtilmiştir.

Mahkemece davacının vergide kayıtlı olduğu 11.07.1994-04.10.2000 tarihleri arasındaki dönemde 1479 sayılı Yasa uyarınca sigortalı olduğunun kabulüne karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3276, Karar No: 2024/15940, Tarih: 19.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3276 E.  ,  2024/15940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1261 E., 2024/271 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafi, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kismi bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık Hakkında 2013 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenlemek Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İstemlerinin İncelemesinde;

Sanık hakkında Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.03.2016 tarihli hükmünde 2013 takvim yılı ile ilgili beraat kararı verildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşıldığından bozma sonrası 2013 takvim yılı ile ilgili kurulan hükmün yok hükmünde olduğu ve incelenecek bir karar bulunmadığından dosyanın,Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2.Sanık Hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenlemek Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafinin Temyiz İstemlerinin İncelemesinde;

Tüm dosya kapsamına göre son düzenlenen faturaların 2012 yılının Şubat ayında düzenlendiği ve incelemenin bu kapsamda yapıldığı anlaşıldığından suç tarihinin en aleyhe 29.02.2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen eylemlerin Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19417, Karar No: 2019/2269, Tarih: 11.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/19417 E.  ,  2019/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak;

Sanık tarafından 06/01/2015 tarihli temyiz dilekçesi ekinde... Üniversitesi Tıp Fakültesince düzenlenen 13/02/2014 tarihli ''sınır düzeyde mental reterdasyon'' tanılı rapor ibraz edilmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32. ve 57. maddeleri uyarınca suç tarihi olan 25/04/2014 tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya önemli derecede olmamakla birlikte fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden heyet raporu alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

B-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak ise;

1-25/04/2014 tarihli olay ve yakalama tutanağına göre, müştekiye ait GMK bulvarı üzerinde bulunan iş yerinden hırsızlık yapıldığı ve üç şahsın deniz istikametine doğru kaçtıklarına dair yapılan ihbar üzerine, olay yeri civarında yapılan araştırma sonucu suça konu televizyonun 1324 sokak No:31 adresindeki binanın bahçesine atılmış şekilde bulunduğu, suça sürüklenen çocuklar ve sanığın ise kesintisiz takip olmaksızın yine araştırma üzerine yakalandıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında teşebbüs hükümleri uygulanarak eksik cezaya hükmolunması,

2-27/05/2014 tarihli CD izleme tutanağına göre, suça sürüklenen çocuklar ve sanığın suça konu televizyon ile birlikte saat 04.14 sıralarında müştekiye ait iş yerinden ayrıldıkları, UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 04.50'de sona erdiği, bu suretle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma eylemlerinin gece vakti gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 116/4. maddesinin uygulanmaması,

3-Kabule göre de;

a)Suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuklar hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezalarının TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

a)Suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuklar hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezalarının TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

b)Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının denetimi bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15968, Karar No: 2023/14208, Tarih: 12.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15968 E.  ,  2023/14208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/25 E., 2023/29 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından yargılamanın iadesi talebinde bulunulması üzerine İlk Derece Mahkemesince ....07.2023 tarihinde temyiz yolu açık olmak üzere talebin reddine karar verilmiştir.

İşbu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

31.03.2011 tarihinde kabul edilip 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30 uncu maddesi gereğince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen geçici 3 üncü maddenin birinci fıkrasında; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” hükmü düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 2 ve 24 üncü maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihi itibarıyla tüm yurtta göreve başlaması nedeniyle bu tarih ve sonrasında verilen ilk derece mahkemesi kararları hakkında 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması olanağı kalmamıştır.

İlk Derece Mahkemesince ....07.2023 tarihli kararda temyiz yolunun açık olduğunun belirtilmesi üzerine davacı vekili tarafından temyiz dilekçesi verilmiş ve dosya incelenmek üzere Dairemize gönderilmişse de; bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı tarihten sonra verilen İlk Derece Mahkemesi kararının, yargılamanın iadesi talebine ilişkin davanın yeni ve bağımsız bir dava olduğu da dikkate alındığında, belirtilen kanuni düzenlemeler uyarınca Dairemizce incelenemeyeceği anlaşılmakla; istinaf yolu incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İLK DERECE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE;

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33038, Karar No: 2013/16666, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/33038 E.  ,  2013/16666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fark kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ve kıdem tazminatının eksik ücret miktarından hesaplandığını belirterek, fark kıdem tazminatının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yapılan emsal araştırması sonucunda belirlenen ücret miktarına göre fark kıdem tazminatı talebi kısmen hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, taraflar arasında görülen ve temyiz edilmeden kesinleşen ilk davada, davanın ihbar öneli süresi bitmeden açılması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı talebi yönünden dava şartının gerçekleşmediği, ikramiye alacağı talebinin ispat edilemediği, çalışılan döneme ait ödenmemiş bakiye ücret alacağının bulunduğu, ücret miktarının bordrolardaki gibi aylık brüt 695 TL olduğu, işyerinde ücrete ilave olarak yemek, servis ve erzak yardımı yapıldığı sonucuna varılmıştır.

Davacının aylık ücret miktarı ilk dava dosyasında belirlenmiş ve kesinleşmiştir. Mahkemece, kesinleşen dava dosyasında belirlenen ücret miktarı varken, yeniden ücret tespiti yapılarak alacakların yeni ücrete göre belirlenmesi ve bu miktar üzerinden hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 03.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.