muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7116, Karar No: 2021/4478, Tarih: 04.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7116 E.  ,  2021/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 142/2-h, 143/1, 31/2 maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sonucunda 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gece vakti müştekinin iş yerine kelebek camını kırmak suretiyle girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/2. maddelerinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, 03.12.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9906, Karar No: 2021/2644, Tarih: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9906 E.  ,  2021/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- ... İlçesi ... Mahallesi 509 parsel (ifrazen 721,722,723 parsel) sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan piyasa araştırması yapılmak suretiyle resmi olmayan alım satımlar üzerinde değerlendirme yapıldığından söz edilerek emsal incelemesi yapılmaksızın soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da gözönüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35422, Karar No: 2013/8913, Tarih: 19.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35422 E.  ,  2013/8913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evresini ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, suça konu tabancalara ait onaysız fotokopiden ibaret soruşturma belgelerinin hükme esas alınması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12849, Karar No: 2012/123, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12849 E.  ,  2012/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporlarında tecavüz edilen yerlerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmazların belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapıların yapım tarihi de araştırılarak TCK.nun 184. ve Kıyı Kanununun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2708, Karar No: 2011/3629, Tarih: 30.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2708 E.  ,  2011/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAMÜRSEL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2010

NUMARASI: 2010/393-564

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 594 parsel sayılı taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın  kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyıların Devletin hüküm ve  tasarrufu altında olduğunu ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan 2761.45 m² lik  kısmının tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,  davanın  reddini  savunmuştur.

3402 Sayılı Yasa'nın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12. maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönlerinden bozulmuş; mahkemece bozmaya uyularak harç, yargılama masrafı ve vekalet ücreti davalı tarafa yüklenmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine; harç, yargılama masrafı ve vekalet ücretinden davalının sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerçekten de, kadastro tespit tarihi ile dava tarihi arasında 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacı Hazinenin öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne varki, 11.1.2011 tarih ve 6099 Sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 Sayılı Yasa'ya eklenen 36/A maddesindeki; “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz.” düzenlemesi karşısında; hak düşürücü sürenin hukuki niteliği, yerleşik yargıtay kararları ve  temyiz aşamasında yürürlüğe giren yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği hususları birlikte gözetilerek harç, yargılama masrafı ve vekalet ücreti bakımından bir değerlendirme yapılabilmesi ve sonucuna göre karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Tarafların, temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  30.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6711, Karar No: 2020/7824, Tarih: 02.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6711 E.  ,  2020/7824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı;...ili, .... ilçesi 1281 parsel sayılı taşınmazın paylı maliki olduğunu, davalının kazı yapıp telefon ve elektrik hattı geçirmek suretiyle tecavüzde bulunduğunu ayrıca söğüt ağacını kestiğini belirterek müdahalenin meni ile kesilen söğüt ağacının bedeli olarak 500 TL tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; cevap dilekçesi vermemiş, yargılama aşamasındaki beyanında; ağacı kendisinin kesmediğini, taşınmazda bulunan elektrik ve telefon kablolarını kepçe tutarak kendisinin yer altından geçirdiğini, bu durumdan davacının ve diğer hissedarların bilgisi olduğunu, söz konusu taşınmazın bazı hisselerini satın aldığını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; tapu kayıtlarının incelenmesinde dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle davacı adına hisseli olarak kayıtlı olduğu, her davanın açıldığı tarih itibariyle değerlendirilmesi gerektiği, dava konusu taşınmazın bir kısım hisselerinin dava tarihinden sonraki tarihte davalı tarafından satın alınmış olmasının davacı aleyhine sonuç doğurmayacağı belirtilerek, davalı tarafından taşınmazdan elektrik ve telefon kablosu geçirildiği sabit olduğundan, 1281 parsel sayılı taşınmaza müdahalenin menine, dava konusu ağacın davalı tarafından kesildiği ispat edilemediğinden tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve tazminat istemlerine ilişkindir.

Tüm dosya kapsamı ve temyiz aşamasında getirtilen tapu kaydından; davaya konu taşınmazın dava açıldıktan sonra 18.09.2014 tarihinde, önce 11/16 hissesinin, mahkeme kararından sonra 23.02.2015 tarihinde ise 1/16 hissesinin, nihayetinde 20.08.2019 tarihinde kalan 1/4 hissesinin davalı tarafından satın alındığı ve davalının taşınmazın tamamının maliki olduğu anlaşılmakla; davacının açılan davada aktif husumet ehliyeti kalmadığından, bu hususta karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 02.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16540, Karar No: 2021/9345, Tarih: 30.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16540 E.  ,  2021/9345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan ... 17. Hukuk Dairesinin 17/12/2019 gün 2017/5478 E. 2019/12095 K. sayılı ilamında; “…Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayan da, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte kazanın meydana geliş şekli, de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, meydana gelen trafik kazası sonucu davacının anne ve babasının ölümü nedeniyle duyduğu acı ve elemin kısmen de olsa

giderilmesi amacıyla; tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve kazanın meydana geldiği tarih ve olay tarihindeki paranın alım gücü, kazanın meydana geliş şekli ve kusur durumu (%50) da göz önünde bulundurularak davacı için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, söz konusu karar birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, söz konusu karar birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.553,58 TL kalan onama harcının temyiz eden birleşen davada davalıdan alınmasına 30/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10257, Karar No: 2014/22006, Tarih: 07.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10257 E.  ,  2014/22006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadirli 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/87 Karar no:2013/460

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, lehine hükmedilen nafakanın miktarı, tazminat talepleri ve ziynet alacağı yönlerinden, davalı (koca) tarafından ise; kadın lehine hükmedilen nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı da, temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek, kadın lehine hükmedilen nafaka yönünden hükmün bozulmasını istemiş (HUMK.m.433/2) ise de, temyiz harcı yatırmadığı gibi, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiğine ilişkin bir bilgi de bulunmadığından, davalının temyize cevap dilekçesindeki hükme ilişkin itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacı, ziynetlerle ilgili iddiası bakımından, dava dilekçesinde "yemin" deliline de dayanmıştır. Bu durumda davacıya, diğer tarafa yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılması, yemin teklif edilenin, yemini edaya hazır olduğunu bildirmesi halinde, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 229'ncu maddesine uygun olarak, sonucu hususunda gerekli uyarı da yazılarak yemine davet edilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu konuda eksik inceleme ile karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) maddenin (b) bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin aynı maddenin (a) bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, davalının temyizinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.11.2014(Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2021/1329, Karar No: 2021/10328, Tarih: 20.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1329 E.  ,  2021/10328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-birleşen dosya davalısı ... ile davalı-birleşen dosya davacısı ... ve davalı-birleşen dosya davalısı ... aralarındaki tapu iptal tescil ve birleşen satış vaadi sözleşmesinin iptali davasına dair Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10/05/2016 tarihli ve 2014/733 E. 2016/375 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairemizce verilen 10/11/2020 tarihli ve 2020/7169 E. 2020/6294 K. sayılı ilama karşı davalı-birleşen dosya davacısı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nın 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 490,00 TL para cezası ile 123,60 TL karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden mahallinde alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 20/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.