muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21910, Karar No: 2017/10882, Tarih: 03.07.2017

Somut olayda davacı birleşen dava dilekçesinde, 50.093,88 TL maddi tazminatın işlemiş faiz toplamı olan 33.000 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş,mahkemece hüküm kurulurken davacı tarafın bu yöndeki talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Hâl böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddî ve hukukî olgular gözetilerek, öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışındaki hesap uzmanına verilmesi ve iki rapor arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde; somut verilere dayalı, gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınması, daha sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacılar ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, dördüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmasına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18368, Karar No: 2016/12755, Tarih: 14.11.2016

Usul ekonomisi, yargılamanın etkinliğine hizmet etmekte, hakimin kanunun öngördüğü çerçevede yargılamayı kolaylaştırmak, gereksiz zaman kaybına ve gereksiz masrafa sebebiyet vermeden karar vermesini sağlamaktır. Davanın çabuk, basit ve ucuz bir biçimde görülmesinde tarafların olduğu kadar toplumun (kamunun) da yararı bulunmaktadır. Dolayısıyla hakim davayı mümkün olduğu kadar çabuk ve düzenli olarak sonuçlandırmakla yükümlüdür.

Öte yandan, HUMK.nun 436/2.maddesinde "Temyiz olunan kararın, kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olmasından dolayı bozulması gerektiği ve kanuna uymayan husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde Yargıtay, kararı değiştirerek ve düzelterek onayabilir." 436/son maddesinde ise "Karar, usul ve kanuna uygun olup da gösterilen gerekçe doğru bulunmazsa, gerekçe değiştirilerek ve düzeltilerek onanır" hükmüne yer verilmiş bulunmaktadır.

Yargıtay içtihatlarındaki amaç; çelişik hükümlerin önüne geçmek, mümkün olduğu kadar yargılama giderlerini azaltmak, tahkikat ve yargılamayı kolaylaştırmak ve nihayet tarafları fazla külfete sokmamak ve en adilane kararın verilerek, taraflar arasındaki uyuşmazlığı nihai olarak sona erdirmektir.

Yargıtay'ın dava konusu taleple ilgili (elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp- kaçak, sayaç okuma vs. bedelleri ile ilgili) istikrar kazanmış kararlarında; sözü edilen bedellerin, EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde alındığını; oysa mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediğini; özellikle, kaçak kullanılan elektrik bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gidilmesinin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığını; faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarının şeffaf bulunmadığı ve yasal bulunmadığı belirtilerek; tüketicilerden alınmasının doğru olmadığı vurgulanmış; bu nedenlerle, faturalarda tahsili talep edilen sözü edilen bedellerin iadesi gerektiği içtihadında bulunulmuştur.

.

Ne var ki, somut uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada, taraflar arasındaki bu uyuşmazlıkla ilgili kanuni düzenleme gereği duyulmuş ve 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun çıkarılmıştır.

6719 sayılı Kanunun 21.maddesi ile 6446 sayılı Kanunun 17.maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş, sözü edilen bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, uyuşmazlık konusu bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/8055, Karar No: 2019/116, Tarih: 07.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8055 E.  ,  2019/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosyanın suça sürüklenen çocuklarından ...’ye yaş küçüklüğü nedeni ile atanan Av. ... her ne kadar 19/02/2015 tarihli süre tutum dilekçesi ile kararı suça sürüklenen çocuk ... yönünden temyiz etmemiş ise de; suça sürüklenen çocuk ...’nin 18 yaşını doldurduktan sonra yakalama üzerine 24/09/2012 tarihinde alınan savunmasında, savunmasını kendisinin yapacağını belirttiği, bu nedenle yokluğunda verilen gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliği gerektiği halde, tebliğ edilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ...’ye gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması ve suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz dilekçesi verilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize dosyanın gönderilmesine için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14312, Karar No: 2012/879, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14312 E.  ,  2012/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında taşınmazın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4598, Karar No: 2021/4633, Tarih: 20.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4598 E.  ,  2021/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 20/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14311, Karar No: 2012/878, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14311 E.  ,  2012/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında taşınmazın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21516, Karar No: 2017/10289, Tarih: 21.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21516 E.  ,  2017/10289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu işlediği yeri müştekinin depo olarak kullandığını beyan etmesi, müştekinin bahse konu yeri depo olarak kullanması sebebiyle bu yerin konut ya da iş yeri olarak değerlendirilmesinin mümkün olmaması karşısında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7602, Karar No: 2014/858, Tarih: 22.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/7602 E.  ,  2014/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan ... ile sanığın sahibi olduğu ve İnegöl'de faaliyet gösteren İsviçre Sigorta firması arasında Bursa 4.Noterliğinin 11/10/1996 tarih ve 21887 yevmiye numaralı acentelik sözleşmesinin imzalandığı, böylece katılan şirket adına sigorta sözleşmesi yapma ve prim tahsil etmeye yetkili kılınan sanığın tahsil ettiği 102.688,00 TL tutarındaki sigorta primlerini müşteki şirkete intikal ettirmediği, bununla ilgili olarak sigorta şirketi tarafından sanığa ihtarname gönderilip acentelik sözleşmesinin de feshedildiği, somut olayda; sanığın iddia edildiği kadar olmamakla birlikte yaklaşık 78.000,00 TL tutarındaki sigorta pirimlerini mal edindiğini, bunun bir kısmını da ödediğini ikrar etmesi karşısında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12585, Karar No: 2014/10353, Tarih: 01.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12585 E.  ,  2014/10353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/264-2014/114

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline kasko sigortalı aracın onarım için bırakıldığı tamirhane çalışanı tarafından tamirhane dışında ve özel işi için kullanıldığı sırada meydana gelen kaza neticesinde hasarlandığını, 8.400,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, davalının kusuru oranında 4.200,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; dava konusu aracın boya işi için Seydişehir'de boya karma makinası olmadığından Beyşehir'e boya kardırmak üzere araç malikinin bilgisi ve rızası dahilinde gittiği sırada kazanın meydana geldiğini, kazada kusurunun bulunmadığını, hasar bedelinin fahiş hesaplandığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davalının kaskolu aracı sahibinin rızası dahilinde kullandığı sırada kazanın meydana geldiği, sigorta poliçesinde 3. kişinin aracı kullanması sırasında meydana gelen kazalardan sigortacının sorumlu olmayacağına dair bir maddenin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sigortacının sigortalısına ödediği bedelin, zarara sebebiyet veren üçüncü şahıstan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

TTK.nun 1472. maddesi gereğince sigorta şirketi ancak sigorta poliçesi çerçevesinde ödemekle yükümlü olduğu tazminatı ödedikten sonra zarar sorumlularına rücu edebilir. Bunun dışında kalan hallerde yapılan ödemelerden dolayı sigorta şirketinin rücu davası açması mümkün değildir. Ancak

dava dışı sigorta ettiren uğradığı zarar nedeniyle zarar sorumlularından talep edebileceği alacağını, BK.nun 183 ve devamı maddeleri uyarınca davacı şirkete temlik etmiş ise davacının sigorta ilişkisi dışında alacağın temliki hükümlerine göre de talep hakkı bulunmaktadır.

25.11.2011 tarihli temlik ve ibra belgesinde açıkça ifade edildiği gibi dava dışı sigortalı D. K..tazminat tutarını davacı sigorta şirketinden tahsil etmiş, talep ve dava haklarını da sigorta şirketine devretmiştir. Alacağın temliki hükümlerine göre davacı sigorta şirketi alacağın temliki nedeniyle zarar görenin haklarına ve dava hakkına halef olmuştur.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece işin esasına girilerek usul hükümlerine uygun biçimde tarafların delillerinin toplanması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece işin esasına girilerek usul hükümlerine uygun biçimde tarafların delillerinin toplanması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 1.7.2014 gününde Üye A.Ş.Sertkaya'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Davacı 15.7.2013 havale tarihli dilekçesi ile kasko sigortalısı 42 ZC 800 plaka sayılı aracını davalının çalıştığı tamirhaneye bıraktığını, davalının aracı sigortalının izni olmadan özel işi nedeniyle tamirhane dışına çıkarttığını ve kaza yaptığını, kusurlu olduğunu TTK 1472 eski (1301).maddesi uyarınca sigortalıya ödedikleri 4.200 TL'nin yasal faizi ile davalıdan rücuan tahsilini talep etmiş, tazminat makbuzu ve ibranameye dayanmıştır.

1-Davalı cevabında, aracın boyasını temin için Beyşehir ilçesine giderken kaza olduğunu ve sigortalının izni ile aracı kullandığını savunmuş ve kaporta ustası olan tanık deliline dayanmıştır.

Mahkemece, davalının araç sahibinin rızası ile aracı kullandığını poliçede araç hasarının 3.kişinin kullanımında iken meydana gelmesi durumunda teminat dışında kalacağına dair hüküm bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından rücu şartlarının oluştuğunu ileri sürerek temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme hükmü sayın çoğunluk tarafından, davacı sigorta şirketinin oluşan riziko sonucunda hasar bedelini ödediğini, sigortalı tarafından talep ve dava haklarının davacı şirkete devredildiğini, alacağın temliki hükümlerine göre bu davanın açılabileceğinden söz edilerek bozulmuştur.

Bozma gerekçelerine katılmıyorum.

Dava, dava dilekçesinde ile sürülüşe göre TTK 1472 (eski 1301) maddesinden kaynaklanan rücuan alacak istemine ilişkindir. TTK 1472 maddesi hükmüne göre, sigortacı tazminatı ödediğinde, sigortalının sorumlulara karşı dava hakkı varsa bu hak tazmin ettiği bedel kadar sigortacıya intikal eder.

TTK 1429 (eski 1278).maddesine göre, sigortacı kural olarak sigorta ettiren veya sigortadan yararlanan kimselerin veya eylemlerinden hukuken sorumlu bulundukları kimselerin kusurlarından doğan zararları temin ile mükelleftir. Öte yandan kasko sigortasında sigorta ettirenin izni ile aracı kullanan kişinin eylemini sigorta ettirenin dışında mütala etmek ve bu kimseyi üçüncü kişi olarak kabul etme imkanı yoktur. Kasko Genel Şartları da sigortalıdan başka araç kullanan kişinin iradesi dışında meydana gelen hasarların dahi sigorta kapsamına dahil olduğu açıklanmıştır.

HGK Dairemiz ve daha önce aynı davaların temyiz incelemesini yapan Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin kararları da aynı yöndedir. (HGK-9.4.2008 tarih 2008/17-299-302, 11.Hukuk Dairesi 30.11.2006 tarih 12444-12592, 17.Hukuk Dairesi 1.5.2007 tarih 1152-1475 sayılı vs.

HGK Dairemiz ve daha önce aynı davaların temyiz incelemesini yapan Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin kararları da aynı yöndedir. (HGK-9.4.2008 tarih 2008/17-299-302, 11.Hukuk Dairesi 30.11.2006 tarih 12444-12592, 17.Hukuk Dairesi 1.5.2007 tarih 1152-1475 sayılı vs.

Somut olayda, davalı aracı sigortalının izni ile kullandığını savunmuş ve tanık göstermiştir.

Toplanacak delillere göre davalının aracı sigortalının izni ile kullandığı bu esnada hasarın meydana geldiği sonucuna varılırsa açıklanan yasal mevzuat gereği kasko sigortacısı, ödediği tazminatı sürücüye rücu edemiyecektir. Açıklanan yasa ve mevcut hükümlerine göre, rücu imkanı olmayan bir alacağın yasal olarak somut olayda uygulanması mümkün olamıyacak bir nedenle yerel mahkeme kararının bozulması görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/6264, Karar No: 2019/4843, Tarih: 26.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/6264 E.  ,  2019/4843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.09.2019 Perşembe günü saat 10.25'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı...’nın 3756 ada 1 parseldeki 2 nolu bağımsız bölümü mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalıya satış yoluyla devrettiğini ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın ...Konut Yapı Kooperatifinde üye olması nedeniyle dava konusu taşınmazın mirasbırakan adına tescil edildiğini, mirasbırakan uzun süre işsiz kaldığı için kooperatif aidatlarının kendisi tarafından ödendiğini, bu ödemeler nedeniyle taşınmazı devraldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakanın 20.06.2013 tarihinde ölümüyle, geride ilk eşinden olan davacı kızı Melahat ile ikinci eşi davalı ...’nin mirasçı olarak kaldığı, mirasbırakanın 3756 ada 1 parseldeki 2 nolu bölümü 28.12.2000 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.