muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5970, Karar No: 2013/9593, Tarih: 08.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5970 E.  ,  2013/9593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden davalı ... ... vekili Avukat Av.... ile aleyhine temyiz istenilen ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili; Değirmenlikızık Köyünde kain 34 parsel sayılı 21460 m2 yüzölçümlü taşınmazın 213/21460 payının, tarafların kök miras bırakanı ... adına kayıtlı iken, ...’un 04.07.1988 tarihinde öldüğünü ve İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 05.10.1988 tarih ve 525-580 sayılı veraset ilamına göre mirasının, 1/4 pay tam mülkiyet ve 2/4 pay intifa hakkı olmak üzere ...’un eşi ve davalının murisi olan ...’e, 1/4 tam mülkiyet ve 2/4 çıplak mülkiyet olmak üzere ...’un kardeşi olan davacı ...’e kaldığını; bu arada 34 sayılı parselin 2981 sayılı Yasanın 10/b maddesi uyarınca kadastroya tabi tutularak, 1/2’şer hisse oranlarıyla ... adına 8334 ada (dönüşümle 3616 ada) 9 parsel sayılı taşınmazın oluşturulduğunu, ...’in 21.09.2010 tarihinde ölümüyle de taşınmazdaki 1/2 payının, tek mirasçısı olan evlatlığı davalı ...’e 25.03.2011 tarihinde intikal ettiğini, oysa Sevinç’in ölümü ile intifa hakkı sona erdiğinden davacının 3/4 davalının ise 1/4 pay maliki olmaları gerekirken hatalı işlemle yarı yarıya paydaş bulunduklarını ve bu yanlışlığın düzeltilmesi gerektiğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmış; yargılama sırasında 02.07.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle terditli olarak tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, tapu iptali-tescil olarak açılan ve tazminat olarak ıslah edilen davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 990.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı tarafa verilmesine, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 08.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6874, Karar No: 2020/6949, Tarih: 01.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/6874 E.  ,  2020/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2008 ve 2009 yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında, rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasının 2008 ve 2009 yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından verilmesine karşın vergi inceleme raporu ve eklerinin sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olduğu, sahte fatura kullanma suçundan bir inceleme yapılmadığı, faturaların hangi vergi türünde nasıl kullanıldığının belirlenmediği, sanığın savunmalarında suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından öncelikle sahte fatura kullanma suçundan sanık hakkında inceleme yapılıp yapılmadığı vergi dairesinden sorularak varsa vergi inceleme raporunun dosya arasına alınması, sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporlarının onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının, açılmış ise akıbetinin araştırılması, haklarında dava açıldığı bildirilen mükellefe ait dava dosyaları getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahtecilikle ilgili olan delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları düzenleyen mükelleflerin yetkili temsilcilerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenlediklerinin sorulması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Sanık hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, sanık hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, kararın gerekçe kısmında hem sahte fatura kullanma hem de sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin açıklamalara yer verildikten sonra hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeden karışıklığa neden olunması,

b)Sanığın aynı takvim yılı içerisinde farklı beyanname dönemlerinde birden fazla sahte fatura kullanma şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemlerine ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 01.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8030, Karar No: 2013/12102, Tarih: 29.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8030 E.  ,  2013/12102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ve temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin ek karar ile davalının boşanma kararının kesinleştirilmesi işleminin ortadan kaldırılması talebinin reddine ilişkin 02.11.2012 tarihli ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Kararın, temyiz eden davalıya tebliğine ilişkin mazbatada; tebligatın, Yasanın 21. maddesine göre yapıldığı yazılı ise de, evrakın teslim edildiği mahalle muhtarının mazbatada imzasının bulunmadığı görüldüğünden, tebligat usule aykırı bulunmuş, bu itibarla davalının temyizi süresinde kabul edilmiştir. Bu sebeple “temyiz talebinin reddine” dair 30.10.2012 tarihli ek kararın ve buna dayanılarak tesis edilen 02.11.2012 tarihli ikinci ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilerek, davalının temyiz itirazları incelenmiştir.

2-Davalıya dava dilekçesi 27.09.2006 tarihinde bizzat tebliğ edilmiştir. Davalı, bu tarihte Türkiye'de olmadığını iddia etmiş ise de; Cumhuriyet Savcılığı hazırlık evrakı içindeki ... müdürlüğünün cevabi yazısından, davalının Türkiye'den 27.09.2006 tarihinde akşam saatlerinde çıkış yaptığı anlaşılmaktadır. Bu durumda; davalının dava dilekçesi tebliğ tarihinde Türkiye'de olmadığı savunması yerinde olmayıp dava dilekçesinin usule uygun olarak tebliğ edildiği ve davalının bu tebligata rağmen duruşmalara katılmadığı görülmektedir. Toplanan delillerden; davalının davacı kocaya ağır şekilde hakaret ettiği sabit olmuştur. Evlilik birliği davalının bu kusurlu davranışı sonucu temelinden sarsılmış; Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki boşanma koşulları oluşmuştur. O halde; mahkemenin de bu sebeple davacıyı haklı bularak boşanmaya karar vermesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple temyiz talebinin süreden reddine dair mahkemenin 30.10.2012 tarihli ek kararın kaldırılmasına, temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, onama sebebine göre davalının kesinleştirme işleminin kaldırılmasına ilişkin talebinin reddine dair 02.11.2012 tarihli ek kararının bu işlemin kalem işlemi niteliğinde olup her zaman mahkemece düzeltilmesi veya kaldırılmasının mümkün bulunması ve temyize konu edilemeyeceğinden incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.04.2013 (Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2020/11391, Karar No: 2020/5416, Tarih: 15.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/11391 E.  ,  2020/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7564, Karar No: 2014/22829, Tarih: 01.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7564 E.  ,  2014/22829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/887-2013/768

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor inandırıcı görülmemiştir.Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın bitişiğinde olan 182 parsele ilişkin olarak Siirt 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin2012/1 esas sayılı dava dosyasında taşınmazın metrekaresine aynı değerlendirme tarihi itibari ile 69,00 TL. değer biçildiği halde, bu davada 94,60 TL. üzerinden değer biçildiğinden, rapor inandırıcı değildir. Bu durumda;

Taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümün yüzölçümü nazara alınarak bu kısımda değer düşüklüğünden bahsedilemeyeceği düşünülmeden, değer azalışı veren rapor esas alınarak yazılı bedele hükmedilmesi,

3-Davacı dava dilekçesinde ecrimisil istemediği halde, duruşmadaki talebi kabul edilerek ecrimisile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/961, Karar No: 2011/5124, Tarih: 16.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/961 E.  ,  2011/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan ise beraatine dair Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2005 gün ve 2004/523 Esas, 2005/859 karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ile katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan suçların kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçuna ilişkin sorgusunun yapıldığı 19.10.2004 tarihinden cinsi münasebette bulunma suçundan da mahkûmiyet kararının verildiği 17.11.2005 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31717, Karar No: 2015/1812, Tarih: 03.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/31717 E.  ,  2015/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; şikayetçi ...'ün ... isimli işyeri bitişiğindeki bıçak bileme dükkanı sahibi olduğu, ...'in ... isimli işyerinin mülk sahibi olup, şikayetçiler ... ile ...'in de ... isimli işyerini işlettikleri, sanığın ... ilçesi Meydan Mahallesi ... Caddesi üzerindeki ... Lokantası isimli işyerine tansiyon ilaçlarını almaya gittiğinde ... isimli işyerinin bitişiğindeki bıçak bileme dükkanının önünde cebinden çıkarttığı naylonu çakmak ile yaktığı, şikayetçilere ait işyerlerine naylonu attığı, meydana gelen yangın olayı sonucu bıçak bileme dükkanının tamamen, ... isimli işyerinin ise bıçakçı dükkanı ile bitişik kısmının kısmen yanmış olduğunun anlaşıldığı, sanığın cezalandırılmasına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde artırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki artırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/98, Karar No: 2024/473, Tarih: 05.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/98 E.  ,  2024/473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2011/6 E., 2015/73 K.

KARAR : Davacılar Orman İdaresi ve Hazinenin davalarının kabulüne,

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı ... İdaresi ve davacı Hazinenin davalarının kabulüne, davacı ... ve asli müdahil ...'nin davalarının ise reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... İdaresi vekili, asli müdahil ... ve dahili davacı Tarım ve Orman Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Adana ili Kadirli ilçesi ... Köyü çalışma alanında, 1994 yılında yapılan kadastro sırasında, 324 ada 2 parsel sayılı 7.552 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle senetsizden, arsa ve zeytinlik vasfıyla, ... ... ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... 17.08.1994 tarihli dava dilekçesinde; Adana ili Kadirli ilçesi ... Köyü 324 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 190 m2’lik kısmını 30.12.1987 tarihli senetle ... ...’den, 500 m2’lik kısmını da 06.02.1986 tarihli senetle ...’den satın aldığını, tasarruf ve zilyetliğinde olan arsanın vergisini de ödediğini, ancak kadastro çalışmaları sırasında arsanın ... ... ... adına tespitinin yapıldığını ileri sürerek, yapılan tespitin iptali ile taşınmazın harici senetlerle satın aldığı toplam 690 m2’lik kısmının kendi adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili 24.08.1994 tarihli dava dilekçesinde; Adana ili Kadirli ilçesi ... Köyü 324 ada 2 parsel sayılı taşınmazın devlet ormanı niteliğinde olduğunu, memleket haritasında da devlet ormanı olarak göründüğünü ileri sürerek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile dava konusu taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davaya müdahil olarak katılan ... 06.11.1995 tarihinde harçlandırdığı 09.10.1995 tarihli müdahale dilekçesinde; Adana ili Kadirli ilçesi ... Köyü 324 ada 2 parsel sayılı taşınmazın yıllardır murisi ... ...’nin zilyetliğinde bulunmasına rağmen, kadastro çalışmaları sırasında yanlışlıkla ... ... ... adına tespit edildiğini ileri sürerek, müdahale talebinin kabulüne ve yapılan tespitin iptali ile taşınmazın murisi ... ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Kadirli 2. Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, 07.02.1996 tarihli ve 1995/30 Esas, 1996/23 Karar sayılı ilk kararla; " Orman bilirkişilerinin düzenlediği raporda nizalı yerin orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtildiği, davacı ...’nun taşınmazı, asli müdahil ...’nin babası ve ağabeyinden satın aldığı ve satışın da kabul edildiği, mahalli bilirkişi tarafından dava konusu parselin ... ... ...’ye değil, ... ...’ye ait olduğunun bildirildiği " gerekçesiyle, davacı ... İdaresinin davasının reddine, davacı ...’nun ve asli müdahil ...’nin davasının kabulü ile tespitin iptaline ve dava konusu 324 ada 2 parselin arsa ve zeytin bahçesi vasfı ile 7.552 m2 olarak tamamı 775 pay kabul edilerek, 71 payın Ahmet Hamdi oğlu ... adına, 176 payın ... kızı ... ... eşi ... ... adına, 48’er paydan 480 payın ... ... evlatları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ... adlarına, 12 payın Halil kızı ... ... eşi ... adına, 9’ar paydan 36 payın ... ... evlatları ..., ..., ... ... ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 29.06.1998 tarihli ve 1998/6266 Esas, 1998/6748 Karar sayılı ilamıyla; " Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda yörede 1977 tarihinde bir tahdidin yapıldığı ancak ilan edilerek kesinleşmediğinin açıklandığı, mahkemece bu açıklama karşısında gerçekten yapılmış bir orman tahdidi varsa buna ait işe başlama, çalışma, işi bitirme askı ilan tutanakları ile haritasının dairesinden getirtilip dosyasına konulması, kesinleşip kesinleşmediğinin belirlenmesi, tahdidin kesinleştiğinin belirlenmesi hâlinde; keşfen orman mühendisi ve tapu fen memuru tarafından tahdit haritasının uygulanıp, taşınmazın konumunun duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösterilmesi gerektiği, tahdidin kesinleşmediğinin belirlenmesi hâlinde ise; bu defa, memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planının orman mühendislerinden oluşturulacak kurul aracılığıyla uygulanıp, taşınmazın bu belgelerde konumunun ve niteliğinin ne gösterildiğinin saptanması ve haritasıyla irtibatlandırılması gerektiği, alınan bilirkişi raporunda açıklanan bu uygulamalar yetersiz olduğundan raporun hükme esas alınamayacağı, mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek araştırma ve inceleme yapılması gerektiği " gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.