muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7807, Karar No: 2023/4148, Tarih: 18.10.2023

2.Kaza tespit tutanağı ile maktül yaya ...'nın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 68 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kusurlu olduğu, sanık ...’ın kusursuz olduğu tespit edilmiştir.

3. Mahkemece trafik bilirkişisinden alınan raporda yaya ...’nın 2918 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin (a) bendi ve ilgili Yönetmeliğin 138 inci maddesinin (a) bendi uyarınca "yayalar taşıt yolu bitişiğinde ve yakınında yaya yolu banket veya alan varsa burada yürümek zorundadır" kuralını ihlal ederek birinci derecede kusurlu olduğu, sanık ...’ın 2918 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin (b) bendi uyarınca "kullandıkları aracın görüş, yol, hava, trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak" kuralını ihlal ettiğinden ikinci derecede kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

4. 01.12.2014 tarihli Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre;

Mütevveffa yaya, ... iki yönlü taşıt trafiğine açık yol sathında karşıdan karşıya geçmek üzere kaplamaya girmeden evvel, güvenli geçiş için her iki yönden gelebilecek taşıt trafiğini gerektiği şekilde kontrol etmesi, güvenli geçiş ortamı oluştuktan sonra ivedilikle yolu enine kat ederek geçişini tamamlaması gerekmekte iken bu hususlara riayet etmemiş, Yunus Emre caddesini takiben yaklaşan ve ilk geçiş hakkına sahip otomobile rağmen, can güvenliğini tehlikeye düşürecek tarzda kaplamaya girmiş, bu tavrı ile kendini koruyamadığı vasıtasının sademesine maruz kalarak olayın meydana gelmesine sebebiyet vermiş olmakla asli kusurlu olduğu,

Sanık sürücü sevk ve idaresindeki otomobil ile yola gereken dikkatini vermemiş, görüş alanını “yaya trafiği itibariyle” gerektiği şekilde kontrol etmemesi nedeniyle görüşün açık olmasına rağmen karşıdan karşıya geçmek üzere yola giren yayayı zamanında fark edemeyip yayaya çarpmış olmakla tali kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

5. Yapılan otopsi raporuna göre kişinin ölüm sebebinin trafik kazasına bağlı, kemik kırıkları ile karakterli, batın ve kafa içi kanama sonucu gelişen komplikasyonlardan meydana geldiği tespit edilmiştir

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak tali kusurlu olarak bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır

2. Kaza tespit tutanağı, trafik bilirkişi ve adli tıp kurumundan alınan raporların oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunun kesin bir şekilde tespit edildiği, gerekli delillerin toplandığı, oluşa ilişkin şüphe bulunmadığı, sanığın meydana gelen kazada tali kusurlu olduğu, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla süre ile hapis cezasına mahkum edilmemiş olduğu ve tekrar suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaatin oluşması nedeniyle sanık hakkındaki hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, sanık hakkında zararın giderilmemiş olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılamayacağı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanığın tali kusurlu davranışı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Demirci Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2014/2 Esas, 2015/316 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24132, Karar No: 2019/19695, Tarih: 16.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/24132 E.  ,  2019/19695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, görgüye dayalı polis tutanağından da anlaşılacağı üzere, mağdur ...'ı elinde bulunan bıçak ile "seni öldüreceğim, seni keseceğim" demek suretiyle tehdit etmesi ve sanığın, mağduru elinde bulunan bıçakla yaralamaya teşebbüste bulunması biçiminde gerçekleşen eyleminin kesintiye uğramaması karşısında, sanığın eyleminin sadece silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılıp değerlendirilmemesi,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas gösterilen ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, 5275 sayılı CGTİHK'nın 108/2. maddesi gözetilerek hangi hükümlülüğün tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42588, Karar No: 2017/17372, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42588 E.  ,  2017/17372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11462, Karar No: 2016/3762, Tarih: 03.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11462 E.  ,  2016/3762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davacı ... yönünden usulden, davacı şirket yönünden esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı şirket vekili, İran vatandaşı davacı ...'nin diğer davacı şirketin sahibi olduğunu, davalının davacılar aleyhine giriştiği icra takibine konu senetleri Türkçe bilmeyen davacı ...'ye hile ile imzalattığını ileri sürerek, davacıların icra takibine konu edilen senetler nedeniyle davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ...'nin Türkçe bildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacı vekilinin ...'nin vekaletnamesini sunmadığı gerekçesiyle ... yönünden davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, davacı şirket yönünden ...'nin uzun yıllar Türkiye'de yaşayıp şirket kurarak idare ettiği ve ticari hayat içinde yer aldığı, Türkçe olarak yazılan noter evraklarını imzaladığı, takibe konu senetlerin görünüş olarak senet olduklarının anlaşılabildiği, uzun yıllar Türkiye'de yaşayan birinin önüne konulan evrakın senet olduğunu anlayabilmesi gerektiği ve önüne konulan evrakı incelemeden imzalamasının hayatın olağan akışına aykırı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı şirket vekili, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece yemin teklif edilip edilmeyeceği hatırlatılmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13113, Karar No: 2018/10914, Tarih: 07.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13113 E.  ,  2018/10914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.07.2004 – 15.04.2009 tarihleri arasında davalı ... personeli olarak hem Böcekli Beldesinde hem de Belediye Başkanının bilgisi ve oluru dahilinde ... İlköğretim Okulunda temizlik personeli olarak görev yaptığını, okulda çalıştığı 15.09.2006 – 15.04.2009 tarihleri arasında hak ettiği ücretinin ödenmediğini iddia ederek çalıştığı dönemlerin karşılığı olan 21.483,00 TL ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının 17.11.2004 tarihinde belediyeden kendi isteği ile ayrıldığını, başkanın oluru ile... İlköğretim Okulunda çalıştığı iddiasının asılsız olduğunu buna ilişkin herhangi bir görevlendirme yazısı bulunmadığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ödenmeyen ücret alacağının miktarı hususu tartışmalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Hakimin Davayı Aydınlatma Ödevi başlıklı 31. maddesine göre, ‘Hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.’

2-Taraflar arasında davacının ödenmeyen ücret alacağının miktarı hususu tartışmalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Hakimin Davayı Aydınlatma Ödevi başlıklı 31. maddesine göre, ‘Hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir.’

Somut olayda, davacı 15.09.2006 – 15.04.2009 tarihleri arasında... İlköğretim Okulunda çalıştığı dönemde ödenmeyen ücret alacağını talep etmektedir. Mahkemece bilirkişi tarafından hesaplanan ücret alacağından davacının dava dilekçesinin 2 nolu bendinde ara ara belediye başkanı tarafından 150,00 veya 200,00 TL ücretin verildiğini beyan ettiği gerekçesi ile ½ indirim yapılmıştır. Öncelikle ücret alacağından her ne gerekçe ile olursa olsun indirim yapılması kabul edilemez. Davacı dava dilekçesinde belediyede çalıştığı dönem içerisinde belediye başkanı tarafından 3 veya 4 defa kendisine para verildiğini beyan etmekte olup davaya konu dönem ise davacının ilkokulda çalıştığı dönem olduğundan yani davacının belediyede çalıştığı dönem ile ilgili ücret alacağı talebi bulunmadığından davacının ücret alacağından belediye başkanı tarafından ödenen miktarlarla alakalı herhangi bir mahsup yapılmadan hesaplama yapılmalıdır. Ayrıca davacının ilköğretim okulunda çalıştığı tüm süre boyunca hiç ücret almadan çalışması hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenle mahkemece HMK'nun 31. maddesine göre hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında davacı duruşmaya çağrılarak hangi aylarda ne kadar ücret ödemesi yapıldığının sorularak kalan ücret alacağının var ise tespiti ile ücret talebi hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalı Belediyenin davaya konu alacak talebinden sorumluluğunun bulunup bulunmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı... İlköğretim Okulunda çalışmış olduğu 15.09.2006 – 15.04.2009 tarihleri arasına ilişkin ücret alacağı talebinde bulunmuş olup davacının hizmet tespit dosyasında ilgili tarihlerde Boyalı İlköğretim Okulunda hizmet akdi ile çalıştığı tespit olunmuş sigortaya bildirilen 01.07.2004 – 17.11.2004 tarihleri dışında davalı Belediyede çalışmadığı tespit edilmiş ve ilgili karar 21. Hukuk Dairesinin 2013/ 18869 esas – 08.09.2014 tarihli onama ilamı ile kesinleşmiştir. Bu itibarla davaya konu edilen dönemde davacının ...'na bağlı olarak çalıştığı hizmet tespit dosyası ile kesinleştiğinden davalı ... yönünden davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken hüküm altına alınan alacak miktarından diğer davalı ile müşterek ve müteselsillen sorumlu tutulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ile davalı ... Başkanlığına iadesine, 07/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8284, Karar No: 2011/11905, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8284 E.  ,  2011/11905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, taşınmaz ortaklığının satış yoluyla giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ...’nın mernis adresine çıkartılan gerekçeli karar tebliğinin ...’de ikamet ettiğinden iade edildiği başkaca bir adres araştırması yapılmadan Tebligat Yasası'nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri gözetilerek aynı adrese çıkartılan tebliğin muhatap ...’de olduğundan adreste ikamet eden kardeşi ...’a tebliğ edildiği anlaşıldığından gerekçeli kararın tebliği usulüne uygun değildir. Adı geçen davalının tebligata yarar açık adresinin ilgili kurum ve zabıtadan araştırılması, adresi bulunamaz ve aynı adres tespit edilirse nüfus aile kütüğünde yazılı yerleşim yeri adresine “5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Yasası'nın 7/g-50/1 ve Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği'nin 13/1. maddeleri ve 7201 sayılı Tebligat Yasası'nın 21. maddesinde 6099 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik de gözönünde bulundurularak” gerekçeli kararın tebliği sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Dava konusu 43568 ada 13 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması sırasında düzenlenen tüm belgelerinin belediye imar müdürlüğü ile tapu müdürlüğünden ve yine dava konusu taşınmazın imar uygulaması öncesi de dahil olmak üzere tüm tedavüllerini gösterir biçimde tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6722, Karar No: 2016/850, Tarih: 04.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6722 E.  ,  2016/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'nin, temyiz dışı sanık ... ile birlikte hareket ederek 2009 yılı Mart ayı dahilinde ... ilçesinde kavak/söğüt ağacı satın aldıkları, katılan ...'a ağaçlar karşılığında ... adına ...Bankası... Şubesi'ne ait 0132068 numaralı 25.07.2009 tarihli 4.000 TL bedelli çeki verdikleri, esasen çekin sanık ... tarafından tanzim edilerek bilgisi ve rızası dışında ... adına imzalanması sonrasında sanık ... eli ile Sarıkaya ilçesinde katılan ...'a verildiği, çekin ... tarafından teslimi öncesinde sanık ...'nin ...'dan ağaçları ...'a teslim etmesini isteyerek çekin zamanında ödeneceğini söyleyip güven telkin ettiği, ...'ın da çekin ...'nin babasına ait olması nedeni ile inandırıcı bularak çeki kabul ettiği, sonrasında çek bedelinin ödenmemesi üzerine sanık ... hakkında icra takibi başlatıldığı, sanıkların bu şekilde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda;

Sanık ...'in, katılana aynı anda verdikleri çeklerden bir tanesini ödedikleri diğerini ise yaşadıkları ekonomik kriz nedeni ile ödeyemedikleri, sanık ...'nin söz konusu çeki ödemek için süre talep ettiği, akabinde sanık ... hakkında icra takibi yapıldığı ve ...'nin sadece imzaya itiraz ettiği, haciz işlemlerinin gerçekleştirildiğinin de anlaşılması karşısında sanıklar ...'in dolandırıcılık kastıyla hareket etmediği anlaşılmakla, suçun yasal unsurları oluşmadığından verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4364, Karar No: 2017/2676, Tarih: 10.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4364 E.  ,  2017/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2006 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında zamanaşımı süresi içinde mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I- “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme karşı Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarından kurulan hükümlere karşı Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II- “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarından kurulan hükümlere karşı Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örnekleri ile ... Elektrik...Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve yoklama tutanaklarının dosya içerisinde bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden de önemli olduğu nazara alınarak, suça konu fatura aslı ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, Kurtaran Elektrik...Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve yoklama tutanaklarının temin edilip denetime olanak sağlayacak şekilde dosya arasında bulundurulmasından sonra toplanan delillere göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesinde öngörülen defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, vergi suçu raporunda belirtilen 07.08.2006 tarih ve VDENY-2006-502/43 sayılı defter ve belge isteme yazısı ve bu yazının tebliğine ilişkin belge temin edilip, defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, defter ve belge ibraz etmeme suçunda anılan maddenin aradığı anlamda somut bir zarardan söz edilemeyeceği dikkate alındığında; suç tarihinde engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yasanın aradığı objektif ve subjektif şartlar karar yerinde tartışılmadan, katılan kurumun zararının karşılanmadığından bahisle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle; aynı takvim yılında değişik zamanlarda birden fazla sahte fatura düzenlenip düzenlenmediği araştırılıp düzenlendiğinin tespiti halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde yazılı hak yoksunlukları konusunda karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.