muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10396, Karar No: 2014/14894, Tarih: 16.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/10396 E.  ,  2014/14894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I –Sanık ... hakkında, 2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın eski hale getirme ve temyiz taleplerine ilişkin olarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip 21.02.2012 tarihinde usulüne uygun biçimde tebliğ edilen hükmü yasal süresi geçtikten sonra 01.11.2012 ve sonraki tarihli dilekçeleriyle temyiz ettiği anlaşıldığından haklı bir nedene dayanmayan eski hale getirme ve temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II–Sanık ... hakkında, 2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyizine gelince;

2007 takvim yılında işlenen suç nedeniyle kurulan hükümde uygulama maddesinin 359/b-1 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları azaltıcı nedenlerin bulunmadığı, artırıcı sebeplerin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6794, Karar No: 2014/911, Tarih: 12.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6794 E.  ,  2014/911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul/Anadolu 24. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :03.10.2013

Numarası :2013/464-412

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasında akdedilen eser sözleşmesinden fazla yapılan imalât bedellerinin tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, mahkemece ıslah dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar, davalı Bakanlık adına Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemenin önceden vermiş olduğu davanın kabulüne dair 19.04.2011 tarihli kararının temyizen incelemesi sonucu oluşturulan Dairemizin 09.10.2011 günlü bozma ilâmında; sözleşme dışı işlerin altı (6) kalem halinde 29.04.2009 günlü tutanakta belirlendiği, yapılacak işin yeniden oluşturulacak konunun uzmanı bilirkişi heyetinden yerinde keşif yapılmak suretiyle 29.04.2009 tarihli "Durum Tespit Raporu" başlıklı belgede belirtilen bu işlerin 2006 yılı mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre bedellerinin hesaplatılması, tutanakta altı (6) kalem halinde gösterilen işlerin ayrıntılı şekilde değerlendirilip, fiyatlandırılması ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmasından ibaret olduğu açıklanmıştır.

Mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karşın, hukuk müşavirinin de yer aldığı iki kişilik yeni bilirkişi kurulundan alınan 02.05.2013 tarihli raporda, bozmada her ne kadar 29.04.2009 tarihli tespit tutanağından bahsedilmiş ise de, dosyada bulunan yaklaşık icmal tablosuna göre hesap yapıldığı belirtilmiştir. Yapılan hesaba ilişkin olarak rapor ekinde sunulan yaklaşık maliyet icmal tablosunun incelenmesinde, yukarıda bahsi geçen tutanak dışında imalâtların varlığı gözetilerek hesaplamaya katılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Bilirkişi raporu bu haliyle denetime elverişli bulunmadığı gibi bozma ilâmına uygun incelemeyi içerdiği kabul edilemeyeceğinden hükme dayanak alınması doğru olmamıştır.

O halde, 6100 Sayılı HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca yeniden oluşturulacak üç teknik uzman bilirkişiden alınacak rapor ile 09.10.2011 günlü bozma ilâmı doğrultusunda inceleme yaptırılması ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna uygun hükme varılması gerektiğinden yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan, bozma ilâmında KDV hakkında harcı ödenmiş bir dava bulunmadığından KDV'nin tahsiline karar verilmesinin yanlış olduğu belirtildiği halde, yine bozma öncesi dava ıslah edilmiş, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gibi davada birden fazla ıslah yapılamayacağı hususları gözetilmeden, harcı tamamlattırılarak KDV'nin hüküm altına alınması da doğru olmamıştır.

Kararın açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.

Diğer yandan, bozma ilâmında KDV hakkında harcı ödenmiş bir dava bulunmadığından KDV'nin tahsiline karar verilmesinin yanlış olduğu belirtildiği halde, yine bozma öncesi dava ıslah edilmiş, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gibi davada birden fazla ıslah yapılamayacağı hususları gözetilmeden, harcı tamamlattırılarak KDV'nin hüküm altına alınması da doğru olmamıştır.

Kararın açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı idare yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1013, Karar No: 2025/4883, Tarih: 22.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/1013 E.  ,  2025/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.03.2024

SAYISI : 2021/203 E., 2021/187 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.03.2024 tarihli ek kararının sanık

tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 27.03.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen ek karara

karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci

fıkrasında belirlenen 7 günlük kanunî süre geçtikten sonra 05.04.2024 tarihinde temyiz isteminde

bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin

birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4159, Karar No: 2019/595, Tarih: 04.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/4159 E.  ,  2019/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 3 parsel sayılı taşınmazını, okul yapması şartıyla davalıya hibe ettiğini ancak taşınmazın sel yatağı olduğu ve okul yapımına uygun olmadığı gerekçesiyle davalının okul yapımından vazgeçtiğini, sözleşme amacına uygun kullanılmaması nedeniyle bağıştan dönmek zorunda kaldığını ileri sürerek tapunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, taşınmazın şartlı olarak davalıya hibe edildiği, ancak şartın yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'nin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

04.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1479, Karar No: 2010/3405, Tarih: 25.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1479 E.  ,  2010/3405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli .ada. 6 parsel sayılı taşınmazın 4.94 m2 lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümün tapu kaydının iptali ile tapudan terkinine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, idarece tespit edilen kıyı kenar çizgisinin iptali için Muğla İdare Mahkemesine açılan dava sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Duruşma istemi değerden reddedildi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan iptal, sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 130 ada, 6 parsel sayılı taşınmazın 22.10.1990 tarihli kadastro tespit çalışmaları sırasında senetsizden davalı O. O.adına tespit gördüğü, kadastro tespitinin 25.4.1992 tarihinde kesinleştiği, 18.7.2003 tarihinde Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan davanın dava değeri gözetilerek 21.6.2004 kesinleşme tarihli görevsizlik kararı üzerine yargılamaya Asliye Hukuk Mahkemesinde devam edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır.

Özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, hemen belirtilmelidir ki; her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihada göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı nedeniyle davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.

Anılan bu kural yargısal uygulamada da kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297). Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır(04.09.1957 tarih ve 4/16 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı). Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Kural olarak, taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kalması halinde davacı Hazinenin dava tarihinde dava açmakta haklı olacağı dikkate alındığında ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince dava reddedildiğine göre davalının tüm yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Eldeki dava bakımından; davalı tarafın idari yargıda açtığı idarece belirlenen kıyı kenar çizgisinin iptaline yönelik Muğla İdare Mahkemesinin 30.12.2004 tarih, 2003/1110 Esas, 2004/1611 karar sayılı davanın reddedilerek 06.07.2007 tarihinde kesinleştiği böylece, anılan kıyı kenar çizgisinin tarafları bağlayıcı hale geldi tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/309 Esas, 2003/461 Karar sayılı dava dosyası, görev yerinin belirlenmesi amacıyla yapılan, keşifte uygulanan kesinleşmiş idari kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli taşınmazın kısmen kıyıda kaldığının saptandığı, böylelikle dava tarihinde dava Hazinenin haklı olduğunun anlaşılması, ne varki, yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa gereğince davanın reddedilmiş olması karşısında, yargılama giderlerinin, davacı tarafın avukat marifetiyle davada temsili halinde avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7442, Karar No: 2018/8528, Tarih: 04.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/7442 E.  ,  2018/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Müştekinin beyanına göre......Hidrolik isimli iş yerinin eklentisi niteliğinde olan depodan hırsızlığın gerçekleştiği anlaşılmakla, Mahkemece gösterilen gerekçe itibariyle verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamedeki (4) no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, 03.09.2014 tarihli celse ve 22.10.2014 tarihli karar duruşmasında onsekiz yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece 03.09.2014 tarihli duruşmanın kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında bina içindeki muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, uygulama maddesinin TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine, TCK'nın 141/1-b maddesi olarak gösterilmesi,

3-Müştekinin 14.11.2013 tarihli Cumhuriyet savcılığındaki beyanında, tüm zararının karşılandığını beyan etmesi karşısında; hırsızlık suçu yönünden suça sürüklenen çocuğun cezasından 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeden TCK’nın 168/2. maddesi gereğince indirim yapılarak suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayin edilmesi,

4-Adli sicil kaydına göre engel sabıkasının bulunmadığı gibi daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

4-Adli sicil kaydına göre engel sabıkasının bulunmadığı gibi daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

5-İddianamede iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/2-4. maddesinin uygulanmasının talep edildiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmeden hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılarak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/841, Karar No: 2016/321, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/841 E.  ,  2016/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Midyat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen 13.06.2013 gün ve 2012/363 E., 2013/234 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 12.12.2013 gün ve 2013/15091 E., 2013/17785 K. sayılı kararı ile;

(…Davacı vekili, davacıya ait Söğütlü Beldesinde bulunan 222 Ada 1 parsel sayılı tarla vasfındaki taşınmazın davalıya ait boru hattının terör saldırısı nedeniyle patlaması sonucunda çıkan yangın nedeniyle Midyat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/11 Değişik iş sayılı tespit dosyasıyla 11521 TL zarara uğradığından dolayı 11521 TL tazminatın olay tarihi olan 26/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 12.06.2013 havale tarihli dilekçesi ile; bilirkişi heyeti raporu ile zarar miktarı 14.166,16 TL olarak hesaplandığından HMK hükümleri gereğince davanın belirsiz alacak davası niteliğinde olduğunu, bilirkişi heyeti raporunda yapılan değer tespitine göre davanın kabulüne karar verilmesini, eksik harcın mahkeme veznesine yatırıldığını beyan etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... vekilince temyiz olunmuştur.

Dava, petrol boru hattında terör saldırısı nedeniyle meydana gelen patlama sonucu davacının taşınmazında ve üzerinde ekili ürünlerde zarar meydana geldiği iddiasına dayalı olarak açılan maddi tazminat davasıdır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Yapılan jandarma tahkikatından 20.07.2012 tarihinde Söğütlü ve Şenköy Beldeleri arasındaki, davalı şirkete ait petrol boru hattında terör eylemi neticesinde patlama meydana geldiği anlaşılmıştır.

Dava, davalı kuruma ait petrol boru hattında terör saldırısı sonucu meydana gelen patlamalar neticesinde, davacılara ait taşınmazda oluşan zararın Türk Borçlar Kanununun 69.maddesi gereğince tazmini istemine ilişkindir. Taraflar arasında, 20.07.2012 tarihinde Söğütlü ve Şenköy Beldeleri arasındaki, davalı şirkete ait petrol boru hattında terör eylemi neticesinde patlama meydana geldiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu olan ve çözümü gereken olgu davalının meydana gelen zarardan sorumlu tutulup tutulmayacağıdır. TBK'nın 69.maddesinde yapı malikinin sorumluluğu düzenlenmiştir. Buradaki sorumluluk, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan kusursuz sorumluluktur. Davalı ...'ın sorumluluğu TBK.md.69 kapsamında değerlendirilmelidir.

TBK.' nun Yapı Malikinin Sorumluluğuna ilişkin 69.maddesi:

Uyuşmazlık konusu olan ve çözümü gereken olgu davalının meydana gelen zarardan sorumlu tutulup tutulmayacağıdır. TBK'nın 69.maddesinde yapı malikinin sorumluluğu düzenlenmiştir. Buradaki sorumluluk, objektif özen yükümlülüğüne aykırılıktan doğan kusursuz sorumluluktur. Davalı ...'ın sorumluluğu TBK.md.69 kapsamında değerlendirilmelidir.

TBK.' nun Yapı Malikinin Sorumluluğuna ilişkin 69.maddesi:

"Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür.

İntifa ve oturma hakkı sahipleri de, binanın bakımındaki eksikliklerden doğan zararlardan, malikle birlikte müteselsilen sorumludurlar.

Sorumluların, bu sebeplerle kendilerine karşı sorumlu olan diğer kişilere rücu hakkı saklıdır." yasal ifadesini içermektedir.

Türk Borçlar Kanununun 69. maddesinden kaynaklanan inşa eseri sahibinin sorumluluğu, kusursuz yani objektif bir sorumluluğa dayanmaktadır. Başka bir deyişle, zarar ile bina veya yapı eserinin kullanılması arasında illiyet bağının bulunması sorumluluk için yeterlidir, ayrıca kusur aranmamaktadır. Ancak, yapı ya da bakım noksanı ile zarar arasındaki nedensellik bağı üçüncü kişinin kusuru ile kesilmiş olursa, malik meydana gelen zarardan sorumlu tutulamaz. Dava konusu zararın meydana gelmesine sebep olan patlamaların, terör eylemi neticesinde meydana geldiği anlaşılmakla, nedensellik bağının kesilmesi sebebiyle davalı ...'ın oluşan zarardan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, terör eylemi nedeniyle petrol boru hattının patlaması sonucu davacıya ait taşınmazda ve üzerinde ekili üründe oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı tarafa ait petrol boru hattındaki patlama sonucu çıkan ve günlerce süren yangında, müvekkiline ait bağ niteliğindeki taşınmazın etrafındaki duvarla birlikte yandığını, taşınmazın petrolden dolayı kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek 11.521,00 TL tazminat ile duvar bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayın kimliği belirsiz kişiler tarafından gerçekleştirildiğini ve illiyet bağının kesildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.