muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19841, Karar No: 2017/1045, Tarih: 06.03.2017

./..

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l/4/1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213.(6098 sayılı T.B.K. 237) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır.

Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan, sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. (HGK.'nun 29.4.2009 gün 2009/1-130 S.K.). Ancak normalin üzerinde özel ve külfet arzeden hizmetlerin semen olarak kabulü gerekir. Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Oysa somut olayda, böyle bir olgunun varlığı ispat edilmiş değildir. O halde mahkemece, semenin hizmet olduğu benimsendiğine, yukarıda değinilen ilkeler de gözetildiğinde satış sebebiyle murise bir para da ödenmediğine göre, mirasbırakanın alım gücü bulunmayan ve birlikte yaşadığı eşine yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla gerçekleştirildiği, davalıyı korumak ve kollamak amacıyla bu devirlerin yapıldığı kabul edilmelidir.

Oysa somut olayda, böyle bir olgunun varlığı ispat edilmiş değildir. O halde mahkemece, semenin hizmet olduğu benimsendiğine, yukarıda değinilen ilkeler de gözetildiğinde satış sebebiyle murise bir para da ödenmediğine göre, mirasbırakanın alım gücü bulunmayan ve birlikte yaşadığı eşine yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla gerçekleştirildiği, davalıyı korumak ve kollamak amacıyla bu devirlerin yapıldığı kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2727, Karar No: 2019/5072, Tarih: 23.10.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/2727 E.  ,  2019/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’in, katılan ...’e karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yağma eyleminin geceleyin ve iş yerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 149/1-d-h maddesi yerine aynı Yasanın 148/1. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2010 gün ve 2007/369 Esas, 2010/407 Karar sayılı mahkûmiyet kararının, sadece sanık ... tarafından lehe olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 17.12.2015 tarih ve 2015/16893 Esas, 2015/23368 Karar sayılı ilamıyla sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunarak bozulduğunun anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında anılan kararla katılan ...'e yönelik hırsızlık suçundan hükmolunan “1 yıl” hapis cezasının ve basit yaralama suçundan hükmolunan "600 TL" adlî para cezasının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılarak 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nin 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 148/1, 62. maddeleri uyarınca sonuçta hükmolunan “5 yıl hapis cezasının”, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak korunarak “1 yıl hapis ve 600 TL adlî para cezasına” indirilmesi suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında, usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2294, Karar No: 2020/3875, Tarih: 02.07.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/2294 E.  ,  2020/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın TRT Genel Müdürlüğü yönünden husumet nedeni ile reddine, davalı .... yönünden karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 222.160,63 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 25.02.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 289.390,82 TL'ye artırmıştır.

Davalı, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 285.048,55 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemiz 11.09.2018 T. ve 2016/20830 E. - 2018/8344 K. sayılı ilamı ile; davalı vekilinin sair temyiz itirazları incelenmeksizin dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; TRT payı iadesine yönelik açılan davanın husumet nedeniyle (pasif dava ehliyeti yokluğu) reddine, Kayıp kaçak ve diğer taleplerine ilişkin dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı lehine harçlandırılan dava değeri üzerinden hesaplanan takdiren 23.313,45 TL vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı vekilinin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı vekilinin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi, gerekmektedir

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte iken, kabul edilen tutar olan 285.048,55 TL üzerinden 23.313,45TL nisbi vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMUK’ un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “Davacı taraf, davanın açıldığı tarih itibariyle dava açmakta haklı olduğundan, HMK m. 331, A.A.Ü.T m. 6, 13 hükümleri uyarınca harçlandırılan dava değeri üzerinden hesaplanan takdiren 23.313,45 TL vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine” ifadesinin çıkarılarak yerine “Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 2.725,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu suretle düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK' nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK' un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3816, Karar No: 2016/3478, Tarih: 22.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/3816 E.  ,  2016/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, şua izni ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, fiili hizmet zammı primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 22.04.2006 - 18.03.2010 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde radyoloji teknikeri olarak, aylık brüt 1.327,00-TL ücret ile iş sözleşmesinin feshi tarihinden önceki bir yıl haftada 5 gün, 09:00 -19:00 saatleri arasında ve öncesinde haftada 5 gün 09:00 - 19:00 saatleri arasında ve haftada 1 gün 09:00- 18:00 saatleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin 18.03.2010 tarihinde davalı tarafından haksız feshedildiğini, feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile davalı şirket aleyhine.....İş Mahkemesi’nin 2010/271 esas sayılı dava dosyası ile yürütülen davanın yargılaması sonunda feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verildiğini, kararın Yargıtay 22.HD’nin onama kararı ile kesinleştiğini, kararın kesinleşmesini takiben davalı tarafından... İş Mahkemesi’nin 2010/271 esas, 2011/54 karar sayılı kararı ile hüküm altına alınan tazminatların ödendiğini ancak diğer işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, şua izin alacağı, fazla çalışma, genel tatil ve fiili hizmet zammı prim alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili şirket bünyesinde 22.04.2006 - 18.03.2010 tarihleri arasında radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını,.... l.İş Mahkemesi’nin davacının işe iadesine dair kararının Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleştiğini, kararın kesinleşmesini takiben davacının işe başlatılmak üzere başvuruda bulunduğunu, davacının işe başlatılmaması nedeniyle davacıya 20.07.2012 tarihinde 4 aylık boşta geçen süreye ait ücretleri ve 4 aylık iş güvencesi tazminatının ödendiğini, davacının düzenlenen ibraname ile şirketten herhangi bir alacağının kalmadığını beyan ettiğini, davacının işyerinde hekim yardımcısı olarak çalışmaya başladığını, 16.04.2007 tarihinden sonra da röntgen teknikeri olarak çalışmaya devam ettiğini, davacının röntgen teknikeri olarak çalıştığı dönemde izinlerini kullandığının özlük dosyasında bulunan imzalı izin formları ile sabit olduğunu, davacı ile akdedilen 01.06.2009 tarihli iş sözleşmesi ile davacının haftalık 50 saate kadar çalışma yapabileceğinin belirlendiğini, davacının haftalık 44 saat çalışma yaptığını ve günlük 9 saate çalışmadan kaynaklanan farkın tediye makbuzu karşılığında davacıya ödendiğini, bu nedenle davacının fazla çalışma ücret alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. Buna göre varsa yıllık 270, haftalık 5,2 saati aşan fazla mesai ücret alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken, davacının yılda 270 saatlik fazla çalışmasının dışlanmaması hatalıdır.

3-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta dava kısmi dava olup, davacı 07/11/2013 harç tarihli ıslah dilekçesini verdikten sonra, dilekçe davalı vekiline 02/12/2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı vekili 11/12/2013 tarihinde zamanaşımı itirazında bulunduklarını bildirmiştir. Mahkemece davalı tarafça süresinde yapılan zamanaşımı savunmasının değerlendirilmemesi hatalıdır.

4-Hüküm altına alınan miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

4-Hüküm altına alınan miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5559, Karar No: 2012/2880, Tarih: 06.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/5559 E.  ,  2012/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarına göre, hükmün CMUK.nun 305/1. madde ve fıkrası uyarınca temyizi olanaklı bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddeleri uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince;

Temel ceza belirlenirken TCK.nun 3. ve 61/1. maddeleri uyarınca sanık- tan ele geçirilen silah sayısına göre alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayan- dığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilmesi sırasında bir gün karşılığı tespit edilen adli para miktarı ile uygulanan kanun madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

2- Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

3- Karar başlığında, “27.02.2008” olan suç tarihinin “27.01.2008” olarak yanlış yazılması suretiyle CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapıl- ması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği kısmına "52/2. maddesi gereğince gün- lüğü 20 TL'den paraya çevrilmesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle ve hükümden TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması ve ayrıca gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “27.02.2008" olarak yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 06.02.2012 günün- den oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4152, Karar No: 2016/8282, Tarih: 25.10.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/4152 E.  ,  2016/8282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacıların dayandığı vergi kaydı ...İdare Müdürlüğünden celbeldilmeden yalnızca davacıların ibraz ettiği fotokopi ile yetinilmesi ve bu vergi kaydının revizyon görüp görmediği araştırılmaması, çekişmeli parsellere komşu parsellerin tutanak suretleri ve dayanakları getirtilmemesi ve keşifte uygulanmamasının hatalı olduğuna işaret edilerek taşınmazın niteliğinin doğru bir şekilde belirlenebilmesi için, komşu parsellere ilişkin tutanaklar ile dayanakları kayıtların celp edilmesi, ayrıca taşınmazın bulunduğu yerde toprak komisyonunca dağıtım yapılmış ise buna ilişkin belirtmelik tutanakları ve haritaları ile yine mevcut ise mera tahsis kararları, ekleri ve haritalarının getirtilmesi; davacıların dayandıkları vergi kaydının celp edilerek revizyon görüp görmediğinin ... Sicil ve ... Müdürlüklerinden sorulması ve tüm bu eksiklikler tamamlandıktan sonra mahallinde yeniden yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan yerel bilirkişilerle, aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları ve uzman bilirkişiler huzuru ile keşif yapılması, toprak komisyonu belirtmelik tutanakları, mera tahsis kararı ve haritalarının uygulanıp kapsamlarının belirlenmesi, davacıların dayandığı vergi kaydının uygulanması, taşınmazların öncesinin geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığının belirlenmesi, taşınmazların niteliği, intikali ve tasarruf durumları hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı bilgi alınması, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin, çevre parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmesi, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin tutanağa aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişilerinin tanık sıfatıyla dinlenmesi, beyanlar arasında çelişki doğması halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkilerin giderilmesi, ziraat mühendisleri arasından seçilecek uzman bilirkişiler aracılığıyla taşınmazların toprak yapısı incelettirilerek gerekçeli rapor alınması, teknik bilirkişiye keşif ve uygulamayı gösterir harita ve rapor düzenlettirilmesi, vergi kaydı gayri sabit hudutlu olduğundan, kayıt miktar fazlasının zilyetlikle kazanılmaya elverişli bulunup bulunmadığı hususunun araştırılması ve kayıt miktar fazlası yönünden 3402 sayılı ... Yasası'nın 14. maddesindeki sınırlamaların göz önünde tutulması, mahkeme gözleminin de keşif zaptına yazılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; Davacılar ..., ..., ... ve ...'ın 113 ada 103 parsele yönelik açtıkları davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın ... tespitinin iptali ile 1/4'er paylarla davacılar adına çayır vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline; 113 ada 118 parsele yönelik açtıkları davanın ise reddine; çekişmeli 113 ada 118 sayılı taşınmazın 3402 sayılı ... Kanun'un 16/B maddesi "Mera" vasfı ile sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına; karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılmasına, dava dışı 2 parsele uygulanan vergi kaydının miktar fazlasını oluşturan temyize konu çekişmeli taşınmaz üzerinde müşterek malik durumunda olan her bir davacı yönünden 3402 sayılı Yasa'nın 14 maddesindeki koşulların oluştuğu belirlenerek hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.