muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3523, Karar No: 2020/725, Tarih: 05.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/3523 E.  ,  2020/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki adi korkordato davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen ek karar süresi içinde müdahil...ı AŞ. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı şirket vekilinin, adi korkordato talebinde bulunduğu mahkemece, 09.10.2018 tarihli tensip tutanağı ile üç ay süre ile geçici mühlet kararı verilmesine ve borçlunun malvarlığının muhafazası için ihtiyati tedbire karar verilmiş olup, 21.01.2019 tarihli ara kararın 9. maddesi ile konkordato talep eden davacı şirket adına kayıtlı banka hesaplarına bloke konulmasına ve bankaca alacağa ilişkin mahsup işlemi yapılmasının tedbiren önlenmesine yönelik kararın aynen devamına ilişkin karar verilmiş, alınan karara müdahil ... AŞ. vekilinin itirazı üzerine, 05.03.2019 tarihli duruşma ara kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, müdahil ... AŞ. vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Yerel mahkemece, 25.03.2019 tarihli ek kararla İİK'nın 287 vd. maddeleri uyarınca ihtiyati tedbire ilişkin kararların istinaf kapsamında olmadığı gerekçesiyle, müdahil vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, işbu ek karara karşı müdahil ... AŞ. vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

Yetkili istinaf dairesince, İİK'nın 287/6 ve HMK'nın 353/1-b-1 maddeleri uyarınca, başvurunun esastan reddine dair verilen kararın, yine ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, istinaf dairesince, 11.11.2019 tarihli ek kararı ile, alınan karara karşı temyiz yolunun kapalı olduğu gerekçesiyle, temyiz başvurusu reddedilmiştir.

Ek kararı, müdahil ... AŞ. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil ... AŞ. vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin müdahil ... AŞ. vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3591, Karar No: 2014/12786, Tarih: 03.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3591 E.  ,  2014/12786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen .../.../2013 tarih ve 2011/294-2013/818 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil sigorta şirketine nakliyat sigorta poliçesiyle sigortalı cam emtiasının ...-... arası taşınması sırasında hasara uğradığını, hasardan davalı taşıyıcının sorumlu olduğunu, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 4.782 YTL'nin 28.07.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ambalajlama hatasından kaynaklandığını, yüklemeyi kendilerinin yapmadığını, ... ....madde gereğince sorumlulukları bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, olayda meydana gelen hasarın eksik ambalaj, hatalı yükleme ve istiften kaynaklandığı, poliçede bu sebeplerden kaynaklanan zararların teminat kapsamı dışında kaldığının belirtildiği, sigortacının yükümlü olmamasına rağmen ödemeyi gerçekleştirdiği, ... 1301'e göre sigortacının halef sıfatını kazanabilmesi için geçerli bir sigorta sözleşmesine göre teminat kapsamında kalan bir rizikonun gerçekleşmemesi sebebiyle meydana gelen zararı tazmin etmesi gerektiği, olayda meydana gelen rizikonun muafiyet hallerinden olduğundan yani teminat kapsamında olmadığından davacı sigortacı ... 1301 gereğince halef sıfatını kazanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve davacının dava açma ehliyetinin de bulunmadığının tespit edilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23165, Karar No: 2012/3381, Tarih: 21.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/23165 E.  ,  2012/3381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur, nafakalar, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.02.2012 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Temyiz eden davalı ... vekili Av....'ın duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2012 (Salı.)
Yargıtay — Esas No: 2017/19791, Karar No: 2018/16854, Tarih: 09.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/19791 E.  ,  2018/16854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Sarılar mahallesi 434 ada 2 parsel ve 434 ada 7 parsel sayılı taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde, şirkete yapılan özel amaçlı satışın emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi, vergi değerleri karşılaştırmasında dava konusu taşınmazın emsal olarak alınan taşınmazdan 10 kat daha az değerli olduğu kabul edilerek değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8162, Karar No: 2021/8791, Tarih: 12.10.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/8162 E.  ,  2021/8791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun dört adet taşınmaza ilişkin 22.07.2020 tarihli ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; davanın reddi ile ihale bedelinin % 10 oranında para cezasına hükmedildiği, borçlunun istinaf kanun yoluna başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/9426 soruşturma sayılı dosyasından ihale günü 22.07.2020 tarihinde (saat 10:01 de) verilen taşınmaz satışlarının ileri bir tarihe bırakılmasına ilişkin tedbir kararı gereği bu tedbir kararından sonra ihalesi yapılan 271 ada 3 parsel 19 nolu bağımsız bölüm ile 271 ada 3 parsel 21 nolu bağımsız bölüme ilişkin taşınmazların ihalesinin feshine, ihalesi yapıldığı dakikada savcılık tedbir kararı bulunmayan 275 ada 7 parsel 9 nolu bağımsız bölüm ile 271 ada 3 parsel 7 nolu bağımsız bölüm sayılı taşınmazlara ilişkin ihalenin feshi talebinin reddine karar verildiği bu karara karşı alacaklı ve borçlu tarafından temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır.

1-Borçlunun temyiz isteminin incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Alacaklının temyiz temyiz isteminin incelenmesinde;

İcra ve iflas hukuku, icra ve iflas takiplerinin usul hukuku niteliğindedir. Bu hukuk dalının amacı, bir yandan takip alacaklısının alacağına kavuşması için borçlu veya üçüncü kişilerin çıkarabilecekleri zorlukları ortadan kaldırmak, diğer yandan kötüniyetli takiplere karşı takip borçlusunun kendisini korumasını sağlayacak hukuki çareler bulmak, bu arada takipten etkilenen üçüncü kişilerin menfaatlerini korumak, takip işlemlerinin yapılması sırasında insan hak ve hürriyetlerinin ihlal edilmesini önlemektir. İcra iflas hukukunun en önemli kaynağı İcra Ve İflas Kanunu olup, bu Kanun, icra ve iflas takibinden, tahsile kadar uygulanması gereken usul hükümlerini düzenlemektedir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, İcra Ve İflas Kanunu'nda bir hüküm olmayan hallerde, ancak İcra Ve İflas Kanunu'nda açıkça gönderme olması (İİK 50, 68/a-4 gibi) veya bu kanunun özel veya genel hükümlerine aykırı olmaması hallerinde uygulanabilir. Bu ilkeler ışığında HMK'nun 209/1. maddesinin ilamsız icra takiplerine etkisi değerlendirilmelidir. Bu maddeye göre “adi bir senetteki yazı veya imza inkar edildiğinde, b

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, İcra Ve İflas Kanunu'nda bir hüküm olmayan hallerde, ancak İcra Ve İflas Kanunu'nda açıkça gönderme olması (İİK 50, 68/a-4 gibi) veya bu kanunun özel veya genel hükümlerine aykırı olmaması hallerinde uygulanabilir. Bu ilkeler ışığında HMK'nun 209/1. maddesinin ilamsız icra takiplerine etkisi değerlendirilmelidir. Bu maddeye göre “adi bir senetteki yazı veya imza inkar edildiğinde, b

konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme esas alınamaz.” Bu maddenin icra takiplerinde uygulanması gerektiğine ilişkin olarak İcra Ve İflas Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır.

Kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takipte, takibe konu kambiyo senedi altındaki imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde özel olarak düzenlendiğinden, imza inkarı nedenine dayalı sahtelik iddiası hakkında, sonraki genel kanun olan HMK'nun 209. maddesi uygulanamaz. İmza itirazı, İİK'nun 170/1. maddesi uyarınca satıştan başka icra takip muamelelerini durdurmaz. Ancak, icra mahkemesi itirazla ilgili kararına kadar takibin geçici olarak durdurulmasına karar verebilir (İİK 170/2).

Öte yandan sahtelik iddiasının imza itirazı dışındaki bir nedene dayanması halinde Dairemiz, İcra Ve İflas Kanunu'nda bir düzenleme bulunmadığından HMK'nun 209. maddesinin uygulanması gerektiği görüşünde iken, daha sonra içtihat değişikliğine giderek sahtelik iddiasının borca itiraz niteliğinde olup, bu konunun da İİK'nun 169/a maddesinde düzenlenmiş olması nedeniyle, HMK'nun 209. maddesinin bu yönden de uygulama yerinin olmadığı görüşünü benimsemiştir.

İcra mahkemesi, önüne gelen itiraz ve şikayetleri, İcra Ve İflas Kanunu'nda düzenlenen özel usul kurallarını uygulayarak takip hukuku bakımından hükme bağladığından, anılan mahkemenin kararları kural olarak maddi anlamda kesin hüküm niteliği taşımaz. Bu nedenle borca veya imzaya itirazın incelenmesi sırasında sahtelik iddiasına dayalı olarak genel mahkemelerde açılan davaları bekletici mesele yapamayacağı gibi genel mahkemede dava açıldığı gerekçesine dayalı olarak takibin durdurulmasına da karar veremez. Ancak İİK.nun 169/a-2. maddesi uyarınca itirazın esası hakkındaki kararına kadar icra takibinin İİK hükümlerine göre muvakkaten durdurulmasına karar verebilir yada genel mahkemede açılmış olan davada usulüne uygun bir şekilde tedbir kararı verilebilir.

İcra mahkemesince takibe konu alacakla ilgili bir karar verilmiş olması, aynı alacak hakkında genel mahkemelerde dava açılmasına engel oluşturmaz.

Buna göre borçlunun sahtecilik nedenine dayalı olarak Cumhuriyet Savcılığına yaptığı şikayet kendiliğinden icra takibini durdurmaz ve bekletici mesele yapılamaz. Bir başka deyişle Cumhuriyet Savcılığınca takibe ilişkin tedbir kararı verilmesinin icra takibine etkisi olmayıp takibin ilerleyişini durdurmaz.

İcra mahkemesince takibe konu alacakla ilgili bir karar verilmiş olması, aynı alacak hakkında genel mahkemelerde dava açılmasına engel oluşturmaz.

Buna göre borçlunun sahtecilik nedenine dayalı olarak Cumhuriyet Savcılığına yaptığı şikayet kendiliğinden icra takibini durdurmaz ve bekletici mesele yapılamaz. Bir başka deyişle Cumhuriyet Savcılığınca takibe ilişkin tedbir kararı verilmesinin icra takibine etkisi olmayıp takibin ilerleyişini durdurmaz.

Yukarıda açıklanan ilke ve kurallar ışığında, takibin kesinleşmesi öncesi veya sonrasında takibe konu senedin sahteliğinin iddia edilmesi, HMK'nun 209. maddesi uyarınca takibin durdurulması sonucunu doğurmaz. Anılan hüküm, genel mahkemelerde açılan davalarla ilgili olarak senedin hiçbir işleme esas alınamayacağını, başka bir anlatımla delil olarak kullanılamayacağını öngörmekte olup, icra takibine etkisi yoktur.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince Dairemizin 2016/31754 E ve 2018/3908 K sayılı kararına dayanılmış ise de bu kararda ayrıntılı olarak HMK’ nun 209/1. maddesinin doğrudan takibi durdurmayacağı hususunun irdelendiği, icra takip hukukuna ilişkin kuralların uygulanması gerekeceği ve sahtecilikle ilgili verilmiş bir kesin hükmün de bulunmadığı gözetildiğinde bu hali ile savcılık müzekkeresi ile takibin durmasının mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince kararına dayanak yapılan Dairemiz kararında “cumhuriyet savcılığı veya ceza mahkemesince verilen tedbir kararının takibi durdurabileceği” yönündeki ibare maddi hataya müstenit olup HMK'nun 209/1 ve 2. maddeleri nazara alındığında satışın durması için yeterli değildir. Bu sebeplerle davanın tümden reddi gerekirken 271 ada 3 parsel 19 nolu bağımsız bölüm ve 271 ada 3 parsel 21 nolu bağımsız bölüme ilişkin taşınmaz ihalelerinin savcılık müzekkeresine dayanılarak feshedilmesi doğru görülmemiştir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda açıklanan nedenlerle istinaf isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 27/05/2021 tarih ve 2021/236 E. - 2021/1319 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9246, Karar No: 2021/8023, Tarih: 07.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9246 E.  ,  2021/8023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık hakkında 2006,2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından da kamu davası açıldığı halde Mahkemece bu suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, mahallinde her zaman bu suçlardan hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-)Sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2-)Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30308, Karar No: 2017/2927, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/30308 E.  ,  2017/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7566, Karar No: 2014/12924, Tarih: 27.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7566 E.  ,  2014/12924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.02.2014

No : 2010/767-2014/73

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun 79/10 ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup, bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmelerinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.10.1998-31.01.2009 döneminde davalılardan Y..B..ve B.. O..nezdinde kesintisiz çalışmalarının tespitini istemiş, Mahkemece Oda karar defterinde, davacının 01.10.1998'den itibaren çalışmaya başlamasına ve ücretine dair alınan kararın, 30.10.1998 tarihli olması, aynı sayfada yer alan kararlar arasında kalem ve yazı farklılığının bulunması, 22.03.2001 tarihinde işyerinin kapsama alınması ve tanık beyanlarının yetersiz olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının, davalı ....... sicil sayılı oda işyerinden 21.03.2001 ve 01.04.2006 başlangıç tarihli işe giriş bildirgeleri ile 22.03.2001-2005/8 ve 01.04.2006-31.01.2009 tarihleri arasında tam bildirimlerinin bulunduğu anlaşılmakla, bildirim dışı kaldığı iddia edilen çalışma Yağlı Boya ve Badanacılar Odası'na ait işyerinde geçmiş olup; gerçekleşen çalışma ve işlemlerin kayıt altına alınması; çalışma karşılığı yapılan ücret ödemelerinin de belgelere dayandırılması zorunluluğu bulunmaktadır.