muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13464, Karar No: 2017/12484, Tarih: 21.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/13464 E.  ,  2017/12484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının 2005 Ocak tarihinden dava tarihine kadar haksız olarak kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedeli ile Trafo/Demir kaybı ve bu bedeller üzerinden KDV tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000 TL'lik kısmının tahsil tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava tarihinden sonra yürürlüğe giren ve geçmişe de etkili 6719 sayılı kanun gereğince davanın reddine, davacı taraf dava tarihinden dava açmakta haklı olduğundan ancak dava tarihinden sonra yürürlüğe giren yasa gereğince dava reddedildiğinden davacı lehine maktu vekalet ücretine ve yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli ve bu bedeller üzerinden alınan BTV, Fon, TRT payı ile sozkonusu bedeller üzerinden alınan KDV bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği ve yargılama giderlerinin hangi taraf üzerinde bırakılacağı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından açılan eldeki dava, yargılama sırasında yürürlüğe giren ve geçmişe etkili yasa değişikliğinin bir sonucu olarak konusuz kalmıştır. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle dava açmakta haklı olan davacı, yukarıda açıklandığı üzere konusuz kalan dava nedeniyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacaktır.

Buna göre, mahkemece; yargılama sırasında yürülüğe giren ve geçmişe yürür nitelikteki yasa değişikliği sonucunda, davanın açıldığı tarih itibariyle haklı olan ve kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine maktu vekalet ücretine ücretine hükmedilmesi ve yapmış olduğu yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması noktasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın bütün temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9336, Karar No: 2023/1487, Tarih: 21.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/9336 E.  ,  2023/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2023 E., 2021/1350 K.

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 22. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/225 E., 2019/374 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle tayin olunan 14.02.2023 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine murafalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile davacı adına Av. ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp, sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek, incelemenim başka güne bırakılmasına karar verilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirkette çalışmakta iken 23.08.2014 tarihinde işverene ait olan ve yeni kurulan bir fabrikaya malzeme taşıması için götürülmüş, müvekkile iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili hiçbir tedbir alınmaksızın, taşımacılık esnasında alınması gereken tedbirler alınmaksızın, malzeme indirirken, dengeli bir şekilde tır üzerine yerleştirilmemiş olan malzemeleri bağlamış fakat vinç operatörü de gerekli tedbirleri almadan, davacı müvekkil henüz malzemelerin üzerindeyken vinci hareket ettirmiş ve malzemelerin müvekkilinin kafasına geldiğini müvekkilinin ise o darbeyle yere düştüğünü, ve kafasının kanadığını, bunun üzerine hastaneye gittiklerini, gerekli tetkiklerin yapıldığını ve müvekkilinin kulağında işitme engelinin oluştuğunun tespit edildiğini, davalı şirketin kazayı önemsemediğini, ambulansın aramadığını, şirkete ait ambulansın gelmesinin beklendiğini, acil olan bir durumu geciktirdiklerini ve zamanında hastaneye gitmedikleri için müvekkilinde hasar oluştuğunu beyanla şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın ve 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılamanın devamında maddi tazminat istemini 134.192,84 TL'ye artırırken, maddi ve manevi tazminat istemlerinin tamamına kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Davacının 15.07.2014 - 05.10.2016 tarihleri arasında çalıştığını, davacının işinin yükleme ve boşaltma olduğunu, davacının görevi fabrika alanına gelen tırlardaki malzemeler boşaltılıp yüklenirken malzemelere vincin kancasını takmakla görevli olduğunu, davacının dava dilekçesinde belirttiği hususların gerçeği yansıtmadığını, davacının olay günü derhal hastaneye kaldırıldığını, ayrıca davacı vinçe kaldır indir komutunu kendisinin vermekte olduğunu ayrıca davacıya kişisel koruyucu malzemelerin verildiğini, davacıda her işçi gibi oryantasyon eğitimine tutulduğunu beyanla zamanaşımı iddiasında bulunarak haksız ve mesnetsiz olarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı iş yerinde 23.08.2014 tarihinde davacının fabrikaya tırla gelen beton santralinin taşınması esnasında vinç operatörü ile irtibatsızlık nedeni ile ağırlıktan dolayı tırın sarsılması sonucu davacının zemine düşmesi sonucu iş kazasının gerçekleştiği ve davacının %13 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı 04.04.2019 tarihli kusur raporunda kazanın oluşunda davalının %70, dava dışı vinç operatörünün %20 ve davacının %10 kusurlu olduğunun tespit edildiği, kusur raporunun dosya delillerine ve olayın oluşuna uygun olduğu, davalınnın zamanaşımı itirazında bulunmuş ise de; haksız fiil nedeniyle meydana gelen zararlarda Borçlar Kanunu gereği zararın meydana geldiği tarihten itibaren 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu dava ve ıslah tarihine göre zamanaşımına uğrayan bir alacak bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın hesap bilirkişisine tevdi edilerek hesap bilirkişiden alınan 30.07.2019 tarihli hesap bilirkişisi raporu hesaplamaları dikkate alınarak 134.192,84 TL maddi tazminatın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, manevi tazminat istemi yönünden ise dava dilekçesinde 100.000,00TL manevi tazminat talep edildiği, davacının iş kazası nedeniyle duyduğu ve duyacağı manevi acı ve elemin derecesi tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile 26.06.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı içtihatı birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi davacının sürekli iş göremezlik derecesi, kaza nedeniyle kabul edilen kusur oranı ile hak ve nesafet kuralları da dikkate alınarak davacının talebinin kısmen kabulü ile 20.000.00 TL manevi tazminatın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;hükmedilen manevi tazminat miktarının talepleri ve uğranılan, maruz kalınan mağduriyet karşısında çok düşük kaldığını beyan ederek mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığını, düzenlen Adli Tıp Raporuna yönelik detaylı izah ve itirazları dikkate alınmamış olup işbu raporun hatalı olduğunu, nitekim SGK'nın sürekli iş göremezlik derecesine esas teşkil eden sağlık kurulu raporu olarak bildirdiği raporun da ... Atatürk Eğitim Araştırma Hastanesi'nin kazadan ve ameliyattan aylar sonra 06.01.2017 tarihinde düzenlediği rapor olduğunu, alanında uzman hekimlerle haricen yapılan görüşmelerde de duyma bozukluğunun, tam duyma kaybının ve dahi kısmi-tam felcin tümör nedeniyle yapılan ameliyattan sonra ortaya çıkmış olabileceğinin taraflarına bildirildiğini, dosyanın Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderilmesi ve maluliyet oranı tespitine esas duyma kaybının kaynağının araştırılması için gerekirse yeniden fiziki muayene yapılmasını talep etmelerinin zorunlu hale geldiğini, itirazlarına rağmen gerekli işlemlerin yapılmadığını, hükme esas alınan 04.04.2019 tarihli kusur raporu uyarınca kazanın oluşunda davalının %70, dava dışı vinç operatörünün %20, davacının ise %10 kusurlu olduğunun tespitinin hatalı olduğunu, 30.07.2019 tarihli hesap bilirkişisi raporuna konu maddi tazminat tutarının hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, 20.000,00 TL tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, ıslah dilekçesi ile faiz istenmiş olduğundan bahisle dava konusu tüm rakam yönünden ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hatalı olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte, faiz talebi bulunmayan dava dilekçesinde maddi tazminat talebinin 5.000,00 TL, manevi tazminat talebinin ise, 20.000,00 TL olarak belirtildiğini, bu talepler hariç tutularak sadece ıslah ile arttırılan 129.192,84 TL için faiz hükmü kurulması gerekirken, 134.192,84 TL maddi ve ıslaha konu edilmeyen 20.000,00 TL manevi tazminat tutarları için ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hatalı olduğunu beyan ederek mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda hükme dayanak alınan bilirkişi heyeti raporu, 6331 sayılı Kanun'un öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususları ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyetini ve oranını hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptandığı, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 03.02.2017 tarihli raporunda, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 31.10.2017 tarihli raporunda ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu’nun 07.11.2018 tarihli raporunda da, %14 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının kabul edildiği, bu yönle çelişkinin bulunmadığı, Mahkemece hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunun hesap ilkelerine uygun düzenlendiği, tarafların sosyal ekonomik halleri, iş kazasının meydana geldiği tarih, tarafların kusur durumları ile davacının sürekli iş gmremezlik oranı gözetildiğinde, yerel mahkemenin takdir edilen manevi tazminat miktarının yerinde olduğu, ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanmasının da taleple bağlılık ilkesine uygun olduğuna işaretle davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nun 353-(1) b 1 maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur oran ve aidiyetlerinin dosya içeriğiyle uyumlu olmadığını, iş sağlığı ve güvenliği konusunda her türlü tedbirin alındığını, SGK Müfettişi tarafından düzenlenen raporda davacıya asli kusur verildiğini, rücu dava dosyasının incelenerek karar verilmesi gerektiğini, olayın gerçekleşmesinde kaçınılmazlığın dikkate alınmadığını, davacıda tespit edilen sürekli iş göremezlik oranının iş kazası ile irtibatının bulunmadığını, tazminata esas ücretin tespitinde güncel tarihe kadar fiilen çalıştığı dönemlerde davacıya yapılan ödemelerin tespiti mümkün iken bu ücretler tespit edilmeden kat sayılı oranlama ile farazi olarak ücretin tespiti ve tazminat hesabı ve bu hesabın hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, pasif devre başlangıcının hatalı tespit edildiğini, SGK gelir ve ödeneklerinin tamamının tenzili gerektiğini, faizin ıslah ile artırılan maddi tazminata uygulanması gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

C.A. Davalı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

C. Gerekçe

C.A. Davalı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 inci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ıncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Somut olayda İlk Derece Mahkemesinin 12.09.2019 tarihli kararında davacı ehine 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 17/06.2021 tarihli kararında istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, manevi tazminat hükmünün maddi tazminat hükmünden ayrı olarak karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin bu hükme yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

C.B. Davalı vekilinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi tazminata hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 51, 52, 54, 55 ve 417 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu 77 inci maddesi ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle kusur oranının tespitinin dosya kapsamında toplanan delil durumu ile Dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, faiz hükmünde taleple bağlılık ilkesine riayet edilmesine göre bu hususa ilişkin temyiz itirazları bozma sebebi yapılmayarak, aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki davalı vekili temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.