muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16103, Karar No: 2018/9969, Tarih: 08.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/16103 E.  ,  2018/9969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanık müdafiinin, hükümden sonra gönderdiği 25.03.2016 havale tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçmesi nedeniyle bu bakımdan DOSYANIN İNCELENMEKSİZİN İADESİNE;

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK’nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısı ile herkesi ikna edecek ve denetim muhakemesine imkan tanıyacak biçimde gerekçeli olması gerekir.

Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm olguların, bu olgular değerlendirilerek mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile müşteki anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi beyanın ne gerekçe ile diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesinde gösterilmesi ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç olarak kabul edildiği açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki değerlendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, aynı kanunun cezaların gösterildiği 45. maddesinde yer almayan ağır para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3848, Karar No: 2012/33990, Tarih: 11.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/3848 E.  ,  2012/33990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin sanık hakkında uygulanmama gerekçesi yasal ve yeterli olduğundan tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Müştekiye ait raporlarda bıçakla yaralandığına dair bir emarenin olmadığı ve kollukta alınan ifadesinde bıçakla yaralanmadığını açıkça belirtmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması

2) 5237 sayılı TCK'nin 29 uygulanırken 6 ay 3 ... yerine 6 ay 4 ...'e hükmedilerek fazla ceza tayini,

3) Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği halde, TCK'nin 53/4. maddesi hükmüne aykırı olarak TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8485, Karar No: 2021/21754, Tarih: 16.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8485 E.  ,  2021/21754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK'nın 116/2-4, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 14/06/2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9566, Karar No: 2015/22923, Tarih: 16.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9566 E.  ,  2015/22923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/204430

MAHKEMESİ : Çardak (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2012/183 (E) ve 2014/47 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 51. maddesi uyarınca adli para cezalarının ertelenemeyeceği gözetilmeden, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim günün ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapıl- mamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yerinden görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının esas alınan 20 gün ile TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca bir gün karşılığı takdir olunacak miktar ile çarpılarak sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasından sonra gelmek üzere ''Sanık hakkında hapis cezası yanında hükmolunan 20 gün

karşılığı adli para cezasının TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca günlüğü 20.00 TL'den çarpılarak sanığın 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ve 4. fıkrada yer alan "iş bu" sözcüğünden sonra "hapis" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15196, Karar No: 2011/4897, Tarih: 25.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15196 E.  ,  2011/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 tarih ... sayılı kararında özetle: “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın kısmen kabulüyle 112 ada 27 parselin (B) ile gösterilen 2198,75 m2'lik kısmını orman vasfı ile Hazine adına, (A) ile gösterilen 8868,39 m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan ve 05.04.1996 kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır .

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4556, Karar No: 2020/8433, Tarih: 01.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/4556 E.  ,  2020/8433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SİLİVRİ Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın kullanımında olan üç farklı adreste 23/06/2011 tarihinde yapılan aramalar neticesinde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, mahkemenin gerekçesinde sanık ...’e ait olduğu belirtilen, 24/06/2011 tarihli “Arama ve El Koyma Tutanağına” konu ikametin hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan beraat hükmü kesinleşen sanık Kadir Karadağ’a ait olduğunun “Arama ve El Koyma Tutanağı” içeriğinde açıkça belirtildiği ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarının 19/08/2011 tarih ve KİM-2011/22454 sayılı uzmanlık raporunun 24/06/2011 tarihinde sanık ... ’in ikametinde ele geçen esrar ve 23/06/2011 tarihli olayda ... ’in bulunduğu aracının yakınında ele geçirilen dört paket halinde esrara ait olduğunun, bahse konu ekspertiz raporunun gönderilmesine ilişkin Silivri İlçe Jandarma Komutanlığınca düzenlenen 29/08/2011 tarihli üst yazısından da anlaşılması karşısında;

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine, hakkındaki uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan beraat hükmü kesinleşen... ’da ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisi bulunduğuna ilişkin, mahkûmiyetine yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6426, Karar No: 2023/5357, Tarih: 20.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/6426 E.  ,  2023/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun soy bağını değiştirme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/221 Esas, 2016/437 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun soy bağını değşitirme suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 231 ... maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; oğlunun cezaevinde olması nedeniyle torunlarını nüfusta kendi üzerine kaydettirdiğine, torunlarının okula gidebilmesi için mecbur kaldığı, verilen adli para cezasını ödeme gücünün bulunmadığına ve beraatını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay tarihinde, oğlu olan ... ...'nin biyolojik babaları olduğu anlaşılan torunları Didem ve ...'i kendi çocuklarıymış gibi nüfusa kaydettirdiği iddiasıyla soy bağını değiştirme suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. Nüfus Müdürlüğünden gelen 08.01.2016 tarihli yazı ekinde, mağdur çocuklar için Çerkezköy Devlet Hastanesinden alınan yaş tespit formları ve bu formlara dayanarak düzenlenen doğum bildirim formları gönderilmiştir.

4. Adli Tıp Kurumunun 08.10.2013 tarihli raporunda; ... ...'nin, mağdur küçüklerin %99,99 ihtimalle babaları olabileceği belirtilmiştir.

5. Mahkemece; sanığın eyleminin çocuğun soy bağını değiştirme suçunu oluşturduğu ikrar, içerikli savunma Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/286 Esas, 2013/459 Karar sayılı evrakları, Adli Tıp Kurumu raporu ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilerek, temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir. Ancak;

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir. Ancak;

5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrasına 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek, suç tarihi itibarıyla engel adli sicil kaydı bulunmayan, verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında, adli sicil kaydında daha önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Çerkezköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/221 Esas, 2016/437 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11014, Karar No: 2025/310, Tarih: 08.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2024/11014 E.  ,  2025/310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3955 E., 2018/66 K

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İTİRAZA KONU KARAR : Ret

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Dairemizin 29.02.2024 tarihli, 2021/39985 Esas ve 2024/2512 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itiraz üzerine gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin süresinde olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dosyanın incelenmesinde itiraz sebeplerinin yerinde olduğu görülmüştür.

Sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri yönünden ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen ve Anayasa'nın 36 ncı maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçunu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Maddi olayda; sanık savunması, şikayetçi beyanı ve sanığın sunduğu dilekçelerde yer alan suça konu ifadeler bir bütün olarak ele alındığında, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

Maddi olayda; sanık savunması, şikayetçi beyanı ve sanığın sunduğu dilekçelerde yer alan suça konu ifadeler bir bütün olarak ele alındığında, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemizin, 29.02.2024 tarihli, 2021/39985 Esas ve 2024/2512 Karar sayılı temyizin reddi kararının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18191, Karar No: 2022/9198, Tarih: 13.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/18191 E.  ,  2022/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

S.SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma sonrası yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

18.06.2019 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında suç eşyasının müsaderesine karar verilmiş ise de; müsadere kararı güvenlik tedbiri olmakla birlikte hükmün bir parçası niteliğinde olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte verilen müsadere kararı da bu hükme bağlı olduğundan askıda bir karar olup, hüküm açıklanıncaya kadar hukuki sonuç doğurma yeteneği bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle 6136 sayılı sayılı Yasa kapsamında adli emanetin 2013/8068 sıra numarasında kayıtlı bıçağın TCK.nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme "adli emanetin 2013/8068 sıra numarasında kayıtlı bıçağın TCK.nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.