muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27988, Karar No: 2017/3070, Tarih: 05.04.2017

3-Sonuç olarak adli para cezası yerine ağır para cezasına hükmedilmesi,

4-Hapis cezasına kanuni mahkumiyetin sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Sanık ... müdafinin aynı konuda açıldığını bildirdiği, Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 2012/949 Esas 2014/77 Karar ve Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2012/564 esas 2012/1508 karar sayılı dosyalarının getirtilerek tetkik edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5073, Karar No: 2022/1109, Tarih: 08.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5073 E.  ,  2022/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.400 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 29.03.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17028, Karar No: 2010/19895, Tarih: 17.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/17028 E.  ,  2010/19895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/252089

MAHKEMESİ : Akşehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2006

NUMARASI : 2006/184 Karar - 2005/475 Esas

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça konu sayacın cam kenarını kırmak suretiyle diskin dönmesine mani olarak kaçak elektrik kullanıldığına ilişkin 21.02.2005 tarihli tespit tutanağında, kaçak tüketimin mevcut olduğuna dair maddi bir bulguya yer verilmemekle ve sanığın da atılı suçu işlemediğini savunmakla beraber, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda tespit tarihinden önceki tüketimin kurulu güce göre düşük olduğunun belirlenmesi ve tespit tarihinden sonraki tüketimin de incelenmemesi karşısında, tutanak tanıkları dinlenip, tespit tarihinden sonraki bir yıllık dönemi kapsayan enerji tüketim föyü de katılan kurumdan getirtilip, suç tarihinden önceki ihtilaflı dönemdeki tüketim ile suç tarihinden sonraki ihtilafsız dönemdeki tüketim miktarları karşılaştırılarak, suç tarihinden sonra tüketimde bariz bir artma olup olmadığı tespit edilip, bariz bir artma var ise, bunun nedeni sanığa açıklattırılıp, sanığın yazın köyde, kışın ise suça konu sayacın bulunduğu konutta oturduğuna ilişkin savunması da araştırılarak, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1324, Karar No: 2011/5024, Tarih: 11.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/1324 E.  ,  2011/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında devlet ormanından izinsiz ağaç kesme suçundan kamu davası açılmış bulunmasına göre, 5326 Sayılı Yasanın 27/7. maddesi uyarınca kararın temyiz yeteneğinin bulunduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Sanık hakkında dikiliden ağaç kesme suçundan kamu davası açılmış bulunması karşısında, vasıftan beraat kararı verilip, kabahat eyleminden dolayı idari para cezasına hükmolunması suretiyle CMK.nun 225. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/20969, Karar No: 2025/184, Tarih: 08.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/20969 E.  ,  2025/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 01.11.2023 tarihli, 2023/1271 Esas, 2023/3400 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanık ve sanık müdafinin yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanuni süre içerisinde, sanık müdafinin 04.11.2023 tarihli süre tutum dilekçesiyle, temyiz sebebi göstermeksizin temyiz isteminde bulunduğu; ''temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemesi halinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295/1 maddesi gereğince temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde bir ek dilekçe verebileceği,temyiz nedenleri gösterilmezse ''SEBEP YOKLUĞUNDAN'' temyiz talebinin reddedileceği uyarısı ile ...'' şeklinde ihtaratı içeren gerekçeli kararın usulüne uygun olarak sanık müdafine 15.11.2023 tarihinde tebliğ edildiği, aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanuni süre içerisinde sanık müdafiinin temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı, bunun üzerine gerekçeli kararın 27.12.2023 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edildiği ve sanığın da temyiz sebebini içerir herhangi bir temyiz talebinde bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10906, Karar No: 2013/3599, Tarih: 05.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10906 E.  ,  2013/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükmün gerekçesinde de dayanılan Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığının 18.10.2006 tarihli raporuna göre; suça konu sürücü belgesi üzerindeki fotoğrafta soğuk mühür izinin bulunduğu ve orjinal bir belgenin içerdiği tüm genel şekil şartlarını taşıdığı değerlendirilerek aldatma yeteneğini haiz olduğunun belirtildiği, sanık müdafiinin sunduğu mazeret dilekçesini belgelendirmediği görülmekle mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı cihetle; tebliğnamede bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10185, Karar No: 2012/10369, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10185 E.  ,  2012/10369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dairenin 04.06.2012 günlü geri çevirme kararının 1 numaralı bendinin eksik yerine getirildiği anlaşılmaktadır. Buna göre dava konusu ... köyünde bulunan 7747 parsel sayılı taşınmazın yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi belediye alt yapı hizmetlerinden her birinden ayrı ayrı yararlanma durumu ile etrafının meskûn bulunup bulunmadığının belediye başkanlığından sorulması,

2- Dairenin 04.06.2012 günlü geri çevirme kararının 2 numaralı bendinde dava konusu taşınmaz (7747 parsel sayılı) ile emsal alınan aynı köy 341 ada 3 parsel sayılı taşınmazların 2010 yılına ilişkin bulundukları sokak ve caddelere göre belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerleri sorulmuş, belediye başkanlığından mahkemeye gönderilen 02.07.2012 tarihli müzekkere cevabında dava konusu taşınmazın vergi birim değerinin 220 TL/m², emsalin de 80 TL/m² olarak bildirilmişse de dosyada bulunan belediye başkanlığının 12.09.2011 tarihli yazısında ise dava konusu taşınmazın vergi birim fiyatının 80 TL/m², emsal taşınmazın ki ise 220 TL/m² olarak tam tersi bildirildiği anlaşılmaktadır. Her iki yazı arasındaki çelişkinin giderilmesi ve doğru vergi birim değerlerinin mahkemeye bildirilmesinin belediye başkanlığından istenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3730, Karar No: 2014/5935, Tarih: 25.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/3730 E.  ,  2014/5935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/125-2013/709

DAVA :Davacı, idari zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işveren, iş yerinde greyder operatörü olarak çalışan davalı işçinin kullandığı greyderin çalışma saatlerini fazla göstererek 8361 litre fazla yakıt aldığının tespit edildiği, davacının da savunmasında kabul ettiği ve iş yeri disiplin kurulu kararı ile ihraç edildiğini iddia ederek, anılan yakıt bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı işçi, tanıklarının dinlenmesini, bilirkişi raporu alınmasını talep etmiş, davalının müfettiş raporunun doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda davalı işçi % 60 oranında kusurlu bulunarak 6.751,41TL zarardan sorumlu olduğuna dair hüküm kurulmuştur.

Kararı yasal süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı işçinin greyder çalışma saatlerini fazla göstererek fazla akaryakıt aldığı dosya içinde yer alan bilirkişi heyet raporu ile sabit olmakla oluşan zarardan tek başına sorumludur. Davalının yakıt aldığı akaryakıt istasyonu görevlisinin de kusurlu olduğundan söz edilerek kusur nispetinde zarardan sorumlu olduğu miktarın azaltılması hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6241, Karar No: 2024/8220, Tarih: 25.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/6241 E.  ,  2024/8220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/711 Esas, 2024/444 Karar

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.06.2023 tarihli ve 2022/1691 E., 2023/3934 K. sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı taraf vekilleri tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuş olmakla, yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü.

Dosyanın incelenmesi neticesinde; Dairemizin 21.06.2023 tarihli ve 2022/1691 Esas, 2023/3934 Karar sayılı kararının "VI.KARAR" başlıklı hüküm kısmında "1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA" ilişkin kısmının sehven yazıldığı, bu hususun resen göz önüne alınarak düzeltilmesi gerektiği, aslında olması gereken hususun "1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA" şeklinde olması ve dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerektiğidir. Ancak bu durum gözden kaçırılarak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş ve yukarıda belirtilen karar verilerek temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir. Dairemiz kararında sehven yapılan bu yazım hatasının resen düzeltilerek, Dairemizce verilen 21.06.2023 tarihli ve 2022/1691 E., 2023/3934 K. sayılı kararının "VI.KARAR" başlıklı hüküm kısmında yer alan 1 inci ve 2 nci bendlerin hükümden çıkartılmasına, yerine "1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA" ibaresinin yazılmasına, yapılan hatanın bu şekilde düzeltilmesine, işbu ilamın Dairemizin 21.06.2023 tarihli ilamının eki sayılmasına,

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmişse de, yukarıda belirtilen husus nedeniyle kararın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilmesi gerektiğinden dolayı İlk Derece Mahkemesince verilen 27.06.2024 tarihli kararın yok hükmünde olduğu gözetilerek ORTADAN KALDIRILMASINA,

İş bu sebeple Dairemizce yapılan bozma nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerektiğinden dolayı dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.İlk Derece Mahkemesince verilen 27.06.2024 tarihli kararın yok hükmünde olduğu gözetilerek ORTADAN KALDIRILMASINA,

İş bu sebeple Dairemizce yapılan bozma nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerektiğinden dolayı dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.İlk Derece Mahkemesince verilen 27.06.2024 tarihli kararın yok hükmünde olduğu gözetilerek ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Dairemizce verilen 21.06.2023 tarihli ve 2022/1691 Esas, 2023/3934 Karar sayılı kararının "VI.KARAR" başlıklı hüküm kısmında yer alan 1 inci ve 2 nci bendlerin hükümden çıkartılmasına, yerine "1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA" ibaresinin yazılmasına, yapılan hatanın bu şekilde düzeltilmesine, işbu ilamın Dairemizin 21.06.2023 tarihli ilamının eki sayılmasına,

3.Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

4.Dosyanın bir karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesini, teminen ilk derece mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harçlarının istekleri halinde ilgililere iadesine, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15522, Karar No: 2023/3490, Tarih: 05.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15522 E.  ,  2023/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalarda yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi 241 ada 37 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, kıyıların Devletin tasarrufu altında olduğundan yolsuz tescile dayalı taşınmaz için tazminat davası açılamayacağını, talep edilen miktarın davacıların sebepsiz zenginleşmesine neden olacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabulü ile taşınmaz bedelinin tapu iptal ve tescil kararının kesinleştiği tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; tapu sicilinin hatalı tutulmasından kaynaklanan tazminat davasında taşınmazın gerçek değerinin tespit edilmesi gerektiğini, rapora yapılan itirazların reddedildiğini kalan alan ile ilgili oluşan zararın hesap edilmediğini ve mülkiyet hakkının kısıtlandığını, emsal karşılaştırmasının usule uygun yapılmadığını ve davalı lehine vekâlet ücretinin hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur

2. Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını ve zamanaşımına uğradığını, kıyı kenar çizgisinde kalan taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacağını ve tazminat bedelinin fahiş miktarda tespit edildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edilerek, emsal karşılaştırılması yapılarak; üzerindeki binalara resmî birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değerinin tespit edilmesinin ve tespit edilen bedelin taleple bağlı kalınarak tapu iptal ve tescil davasının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinin doğru olduğu, bu hususta taraf vekillerinin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediği böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.”

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.