muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24464, Karar No: 2013/19065, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/24464 E.  ,  2013/19065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07.04.2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13726, Karar No: 2014/10210, Tarih: 19.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13726 E.  ,  2014/10210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/345-2013/232

Davacı S.. G.. vekili Avukat T. C.. tarafından, davalı ...Gazete Dergi Basım AŞ ve diğeri aleyhine 22/06/2012 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı gazetenin 25.12.2011 günlü sayısında yayınlanan “E. A..'nın Kanada turu İsrail'i paniğe itti” başlıklı köşe yazısında ismine açıkça yer verilerek PKK ile yakın işbirliği içinde olduğunun beyan edildiğini, kendisinin Kanada'daki Kürt Derneğinin kurucusu olduğunu, Kanada gizli istihbarat örgütü tarafından da PKK üyesi olmakla suçlandığını, bu suçlamanın doğru olmadığını kanıtlamak için dava açtığını ve kazandığını, halen dernek ile bir ilişkisinin de kalmadığını bu nedenle yazı içeriğinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu iddia ederek manevi tazminat ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu köşe yazısının davacı ile ilgili olmadığını, isminin sadece bir cümlede geçtiğini, yazarın kişisel görüşlerini okuyucusu ile paylaştığını, davacının Kanada'da siyasi sığınmacı olup kendisinin de beyan ettiği gibi Kürt Derneğinin kurucusu olduğunu, düşünce açıklaması biçimindeki ifadelerin eleştiri olarak kabul edilmesi gerektiğini, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının PKK ile yakın işbirliği içinde olmakla itham edilmesi nedeni ile bir terör örgütü üyesi olmakla itham edilmesinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu kabul edilerek istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davacı Kanada'ya siyasi sığınmacı olarak gitmiş bir Türk Vatandaşıdır. Dava dilekçesinde Kanada'da ki Kürt Derneğinin kurucusu olduğunu, Kanada istihbarat örgütü tarafından PKK üyesi olmakla suçlandığını ancak dava açarak suçlamanın haksız olduğunu kanıtladığını beyan etmiştir. Dava konusu köşe yazısının son bölümünde davacının ismi yazılmış PKK ile yakın işbirliği içinde olan dernek kurucusu olduğuna, Kanada'da siyasi sığınmacı olduğuna değinilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi basın özgürlüğünde belli ölçüde abartıya ve hatta tahrik yoluna başvurmanın mümkün olduğuna işaret etmektedir. (Prager ve Oberschlick v. Avusturya, 26 Nisan 1995, § 38, A serisi, No. 313)

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi basın özgürlüğünde belli ölçüde abartıya ve hatta tahrik yoluna başvurmanın mümkün olduğuna işaret etmektedir. (Prager ve Oberschlick v. Avusturya, 26 Nisan 1995, § 38, A serisi, No. 313)

Somut olayda dava konusu köşe yazısının yayınlandığı koşulların tamamının incelenmesi gerekmekte olup, bu çerçevede yazının Başbakanlık Müsteşarının Kanada gezisine gitmesinden sonra kaleme alındığı, köşe yazısının Türkiye-Kanada ilişkileri ve dış politika ile ilgili olduğu, davacının kendisinin de kabul ettiği üzere Kanada'da ki Kürt Derneği kurucusu olduğu, yazı içeriğinde davacının isminin de dernek kurucusu olarak belirtildiği, davalı gazetenin, yayınlanmasında kamu yararı bulunan güncel nitelikteki olaya ilişkin kaleme alınmış köşe yazısını yayınlaması basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Diğer taraftan davalı yazarın köşesinde yazdığı içeriğin olgusal temelden yoksun olmadığı, zira davacı tarafından da Kanada'da siyasi sığınmacı olduğu, Kürt Derneği kurucusu olduğunun bildirildiği ve Kanada İstihbarat Örgütünce PKK üyesi olmakla suçlandığı gözlenmektedir.

Şu durumda, davalı gazetede yayınlanan köşe yazısının eleştiri sınırları içinde kaldığı sonucuna varılarak davacının isteminin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmamış, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2938, Karar No: 2018/11041, Tarih: 30.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2938 E.  ,  2018/11041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında izinsiz ağaç kesme suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin yapılan incelemede;

Suç tutanağı, bilirkişi raporları ve suça konu alanın bizzat sanık tarafından kullanılması karşısında sanığın, orman kadastrosu kesinleşmiş olan dava konusu yerde bulunan kızılçam ağaçlarını keserek açma yaptığı sabit olduğu halde, sanığın üzerine atılı bulunan ağaç kesme suçundan mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

II-Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede;

Orman muhafaza memurlarınca 20.11.2012 tarihli tutanağa istinaden sanık hakkında dava konusu yere ilişkin 19.02.2013 tarihli iddianame ile kamu davasının açılması, 28.10.2013 tarihli suç tutanağı üzerine de 28.11.2013 tarihli iddianame ile kamu davasının açılması, sanığın, dava konusu yeri halen kullanmaya devam etmesi, işgal ve faydalanma suçunun temadi eden suçlardan olması ve Ermenek Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.02.2013 tarihli iddianamesi ile hukuki kesintinin gerçekleşmiş olması karşısında, sanığın eyleminin ayrı ayrı açma ve işgal suçlarını oluşturacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7907, Karar No: 2023/11597, Tarih: 28.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/7907 E.  ,  2023/11597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/17 E., 2016/63 K.

SUÇLAR : Zimmet, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan beraat, sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İznik Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2014 tarihli ve 2012/1159 Soruşturma, 2014/90 Esas, 2014/53 numaralı İddianamesiyle sanıklar ... ve ...'ın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3'er kez, sanık ...'ın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 kez cezalandırılması ile sanıklar hakkında 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2014 tarihli ve 2014/340 Esas, 2014/357 sayılı Kararı ile sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında zimmet suçunu oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya üst dereceli İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3.İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/17 Esas, 2016/63 sayılı Kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatlerine, sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 150 tam gün karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ...'ın temyiz sebepleri; ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ...'ın temyiz sebepleri; ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların İznik Sınırlı Sorumlu Merkez Su Ürünleri Kooperatifi yönetim kurulu başkan ve üyesi oldukları, Mançolar isimli iş yerinden alınan 1.047,84 TL'lik çimento ve ... Halıcılık'tan alınan masa, sandalye, vantilatör ve çekyatın kooperatif kayıtlarında bulunmadığı, savunmalarının aksine İznik Jandarma Komutanlığı ve Bot Tim Komutanlığı tarafından da teslim alınmadığı, Kooperatif envanterinde araç bulunmadığı halde genel kurul ve yönetim kurulu kararlarında başka bir aracın kullanılarak masrafının kooperatifçe karşılanmasına dair herhangi bir karar olmadığı halde 883,81 TL usulsüz akaryakıt ödemesi yapıldığı, ayrıca balık müstahsillerine "..." adı altında 10.02.2012 tarihinde belgesiz 3.533,20 TL ödeme yapıldığı isnatlarıyla sanıkların 3'er kez icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, ayrıca sanık ... hakkında 31.12.2008 tarihinde ... isimli kişiden kooperatifin 31.255,45 TL alacaklı olduğu halde 30.06.2013 tarihine kadar bu alacağın tahsili yönünden hiçbir işlem yapılmaması nedeniyle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davaları açılmış, sanıkların icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarına ilişkin eylemlerinin zimmet suçunu oluşturabileceğinden Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiş, Mahkemece; sanıkların zimmet suçuna ilişkin eylemlerine yönelik beraat, sanık ...'ın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin eylemi nedeniyle mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçuna konu eylemleri sebebiyle verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçuna konu eylemleri sebebiyle verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların Mançolar isimli iş yerinden alınan 1.047,84 TL'lik çimento ve ... Halıcılık'tan alınan masa, sandalye, vantilatör ve çekyatın kooperatife alınmış gibi gösterilerek İznik Jandarma Bot Tim Komutanlığının mendireğinin yapılması ve Komutanlığa kamera taktırılması, Kooperatif envanterinde bir araç bulunmadığı halde genel kurul ve yönetim kurulu kararlarında başka bir aracın kullanılarak masrafının kooperatifçe karşılanmasına dair herhangi bir karar olmadığı halde 883,81 TL usulsüz akaryakıt ücreti ödemesi ve balık müstahsillerine "..." adı altında 10.02.2012 tarihinde belgesiz 3.533,20 TL ödeme yapılması şeklindeki eylemlerinin sanıkların uhdelerinde kooperatif parasının bulunmaması ve genel kurul ile yönetim kurulu kararlarına aykırı harcama yapılması nazara alındığında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği halde beraatlerine karar verilmesi, ayrıca inceleme konusu kararda teselsül hükümlerinin uygulanması suretiyle tayin olunacak cezadan ... hakkında kesinleşmiş ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin cezanın mahsup edilmesi zorunluluğu,

B. Sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün incelenmesinde ise;

Kooperatif yönetim kurulu başkanı olup hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanığın yargılama konusu eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olduğu, sanık hakkında bu suçtan yapılan soruşturma ve kovuşturmanın izne tabi olmadığı, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile basit yargılama usulünün getirildiği ancak Anayasa Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 sayılı Kararı ile yargılama aşamasında olup henüz "kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış" dosyalar açısından Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin "basit yargılama usulü" bakımından iptal edildiği ve bu kararın sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi gereğince "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/17 Esas, 2016/63 sayılı Kararına yönelik sanık ...'ın ve katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz istekleri ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında, sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçu bakımından sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, bu sanık yönünden 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği kazanılmış hakları korunmak suretiyle aynı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca Tebliğname'ye kısmen sonucu itibarıyla uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.