muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1775, Karar No: 2017/5898, Tarih: 28.09.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/1775 E.  ,  2017/5898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm için yetersiz olduğu açıklanarak; yeniden üçer kişilik fen ve ziraatçı bilirkişi kurulları ile keşif yapılarak davacıların davasına konu yerlerin tek tek belirlenmesi, fen bilirkişi kurulundan keşif ve uygulamaları izleyip denetlemeye olanak verir, kamulaştırma haritası ile her iki kadastro haritalarını ayrı renklerde ve çakıştırmalı olarak gösterir, davacıların dava açtıkları yerler ve bölümler ile dosyanın ekinde bulunan dosyalarda uzman fenni bilirkişiler tarafından kamulaştırma işlemlerine konu oldukları işaretlenmiş yerleri gösteren, gerektiğinde çekişmeli taşınmazlar ile komşu mera taşınmazlarının konumunu gösteren yan kesit krokisi eklenmiş ayrıntılı rapor alınması, usulünce mera araştırması yapılması, aktarılan davanın konusu olan parseller ile dava konusu olmayan parsellerin kesin olarak belirlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereklerine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda dava ve temyiz konusu 101 ada 17, 439 ve 440 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine, 101 ada 419 parsel, 101 ada 351 parsel ve 101 ada 16 parsel sayılı taşınmazın (A) harfiyle gösterilen 510.53 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davacı ..., ..., ... ve müşterekleri adlarına tescillerine, 101 ada 351 parsel sayılı taşınmazın 1.313,04 metrekare yüzölçümündeki bölümü üzerinde... Genel Müdürlüğü lehine daimi irtifak hakkı bulunduğunun tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesine, çekişmeli 101 ada 352 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tesciline, 642.63 metrekare yüzölçümündeki bölümü üzerinde ... Genel Müdürlüğü lehine daimi irtifak hakkı bulunduğunun tapunun beyanlar hanesinde belirtilmesine, dava ve temyiz konusu 101 ada 441 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline, 326.02 metrekare yüzölçümündeki bölümü üzerinde ... Genel Müdürlüğü lehine daimi irtifak hakkı bulunduğunun tapunun beyanlar hanesinde belirtilmesine, çekişmeli 101 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 09.09.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen 396.40 metrekare yüzölçümündeki bölümünün aynı

ada son parsel numarasıyla davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

ada son parsel numarasıyla davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Mahkemece, dava ve temyiz konusu taşınmazlarda davacılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerinde düzenlenen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan değerlendirme ve varılan sonuç hatalı olmuştur. Yapılan keşif ve uygulama ile temyize konu taşınmazların, genel mahkemeden aktarılan tescil davasının konusu oldukları belirlenmiştir. Keşfe katılan üç kişilik ziraatçı bilirkişi kurulu tarafından tanzim edilen 13.10.2014 tarihli raporda; çekişmeli taşınmazlar ile mera parseli arasında bitki örtüsü bakımından farklılık bulunmadığı, çok yıllık mera-çayır bitkileri ile kaplı olduğu, mera ile ayırıcı herhangi bir unsurun da bulunmadığı açıklanmış olup raporda açıklanan niteliklerine göre temyiz konusu 101 ada 17, 351, 352, 419, 439, 440 ve 441 parsel sayılı taşınmazların mera vasfında oldukları kabul edilmelidir. Belirlenen niteliklerine göre söz konusu taşınmazların mera vasfı ile özel sicile yazılmalarına ve üzerlerindeki irtifak haklarının sicilin ilgili sütununda gösterilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şeklide hüküm tesisi isabetsiz olmuştur. Çekişmeli 101 ada 16 parsel sayılı taşınmazın ise; henüz kadastro çalışması yapılmadan önce, 26.02.2003 tarih ve 5 numara ile Hazine adına idari yoldan... lehine 43 yıl süreli üst hakkı tesis edildiği ve bu taşınmazın da diğer dava konusu taşınmazlar gibi mera özellikleri taşıdığı, idari tapunun oluşum tarihine kadar davacılar yararına kazanım şartlarının oluşmadığı anlaşıldığına göre bu taşınmazın Hazine adına tesciline,... lehine 43 yıl süreli üst hakkı bulunduğunun tapunun ilgili sütununda gösterilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi de isabetsiz olmuştur. Davalı Hazine vekili ve davalı... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı... Genel Müdürlüğüne iadesine,

28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35029, Karar No: 2015/20111, Tarih: 16.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/35029 E.  ,  2015/20111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/400785

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2010/405 (E) ve 2013/519 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü, 31.03.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun maddeleriyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’un 315. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın müsnet suçların işlenmesine iştirak ettiğine dair sanık F.. A..'ın atfı cürüm niteliğindeki soyut beyanı haricinde delil bulunmadığı gibi şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesi de gözetilmeden beraati yerine mahkümiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. D..'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13125, Karar No: 2024/14742, Tarih: 07.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13125 E.  ,  2024/14742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5917, Karar No: 2011/17529, Tarih: 22.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5917 E.  ,  2011/17529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/10/2009 tarih ve 2008/1739-2009/1858 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...’un müvekkilinin koyun satışından doğan alacaklarından kaynaklanan senetlere zorla el koyduğunu, bu senetlerin borçlularının ... ve .... olduğunu, boş olan lehdar kısmına davalı ...’un kendi adını yazıp diğer davalı ...’a ciro ederek icra takipleri yaptırdığını, senetlerin iptali ile senetlerle ilgili ödeme yapılması halinde yapılan tahsilatın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddianın ispatında senede karşı senetle ispat zorunluluğu bulunması, davalı ...’ın iyi niyetli üçüncü kişi olması ve senetle ilgili yapılan takipte davacının herhangi bir sıfatının bulunmaması gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı alacağına karşılık lehtar hanesi boş olarak dava dışı keşidecilerden aldığı senetlerin eşi olan davalı ... tarafından rızası hilafına ele geçirilerek diğer davalıya ciro edildiğini ileri sürerek, senetlerin iptalini, bedelleri tahsil edilirse yapılan tahsilatın davacıya verilmesini istemiş ve senetlerin zorla ele geçirilmesi ile ilgili olarak tanık deliline dayanmıştır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nun 293/5 ve halen yürürlükte bulunan HMK'nun 203 ncü maddesi uyarınca senedin zorla ele geçirildiği ve diğer davalının da kötüniyetli olduğu iddiası yönünden davacı tanıkları dinlenerek neticesine göre bir karar verilmek gerekirken anılan husus nazara alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5030, Karar No: 2013/2171, Tarih: 21.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/5030 E.  ,  2013/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif sırasında fen bilirkişisi tarafından tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildi- rilmesi karşısında,; taşınmaz üzerindeki yapının bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerin- de görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BO- ZULMASINA), 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24679, Karar No: 2015/3858, Tarih: 05.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24679 E.  ,  2015/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kasko sigrotalı araçta meydana gelen 19.000,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, sovtaj indiriminden sonra 14.000,00 TL zarar kaldığını, davalı idarenin gerekli işaretlemeleri yapmaması sebebiyle kazanın meydana geldiğini belirterek şimdilik %50 kusur oranına isabet eden 7.000,00 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin yol çalışması öncesinde ve sonrasında gerekli olan trafik işaret ve levhalarını yolun başlangıç ve bitiş notkalarına koyduğunu, 19.06.2012 tarihli tutanakla kazanın meydana geldiği yolda da trafik işaret ve levhalarının konulduğunu, köy muhtarının da buna tanık olduğunu, davacıya sigortalı aracın sürücüsünün dikkatsizliği ve tedbirsizliği nedeniyle meydana geldiğini müvekkilinin kusurunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 7.000,00 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyete dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Yargı yolu kavramı, bir hukuk sisteminde herhangi bir davanın o hukuk sistemine dahil yargı kollarından hangisinde bakılacağını ifade eder. Uyuşmazlığın hangi yargı kolunda bakılacağı hususu davanın genel koşullarından olup, mahkemece re'sen dikkate alınması zorunludur. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediye, kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Hizmet kusurundan dolayı açılan davaların İdari Yargılama Usulü Hakkında Kanu'nun 2.maddesi hükmü uyarınca tam yargı davası olarak ikame edilmesi gerekmektedir. Görev kuralları kamu hüzenine ilişkin olduğundan mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir. Esasen 2918 Sayılı KTK'nun hukuki sorumluluğa ilişkin 85.ve onu izleyen maddelerinde araç işletenini sorumluluğu düzenlenmiş olup idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan sorumluluğu bu yasa kapsamı dışında tutulmuştur. Somut olayda, davacı vekili davalı idarenin mıcırlı yolda gerekli trafik işaret ve levhalarını yapmaması sebebiyle kusurlu olduğunu ileri sürerek davalının hizmet kusuruna dayanmıştır.

Bu durumda mahkemece, davaya bakma görevi idari yargıya ait olduğundan, mahkemenin yargı yolu bakımından görevsizliğine ve dava dilekçesinin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda mahkemece, davaya bakma görevi idari yargıya ait olduğundan, mahkemenin yargı yolu bakımından görevsizliğine ve dava dilekçesinin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 05/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3984, Karar No: 2007/74, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3984 E.  ,  2007/74 K.**

**"İçtihat Metni"**

Alacaklısını zarara uğratmak maksadıyla mal kaçırmaktan sanıklar ... ve ...’in yapılan yargılaması sonunda; Beraatlerine dair Adana 3. İcra Ceza Mahkemesinden verilen 8.09.2005 gün ve 2005/885 esas, 2005/1074 karar Sayılı hükmün, süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 16.3.2006 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Müşteki vekilinin 28.7.2005 günlü oturumda haberdar olduğu halde gelmediği ve mazeret de sunmadığı anlaşılmakla İİK.nun 349/5 maddesine göre "şikayet hakkının düşürülmesine" karar verilmesi gerekirken sanık vekilinin "duruşmaları takip edemiyorum" beyanına itibar olunarak duruşmalara devamla yazılı şekilde Beraat kararı verilmesi.,

Bozmayı gerektirmiş müşteki vekili temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20623, Karar No: 2024/3615, Tarih: 18.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/20623 E.  ,  2024/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/666 E., 2023/1655 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 2022/666 Esas 2023/1655 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda (5271 sayılı Kanun) iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgilisi aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkını kullanır. Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki; 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir. Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile hükmün tefhim ya da tebliğinden itibaren usûlüne uygun şekilde temyiz iradesini açıklayan ilgili, bahse konu dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermemiş ise 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 2022/666 Esas 2023/1655 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, sanık müdafiine, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

O hâlde Mahkemece yapılacak iş, kanunî süresi içerisinde usûlüne uygun olarak temyiz iradesini açıkladığı belirlenen sanık müdafiine "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile gerekçeli kararının tebliğ edilmesi, ayrıca ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli ve 2023/11-49 Esas, 2023/277 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı, diğer bir anlatımla cezanın sorumlusu olan sanığa da verilen kararın usulüne uygun şekilde (Ceza infaz kurumunda olması halinde cezaevinde karar içeriği kendisine okunup/anlatılmak ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263 üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmek suretiyle tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile sanık müdafinin süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi veya sanık tarafından karara yönelik temyiz dilekçesi sunulması hâlinde temyiz dilekçeleri ve bunlara ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle, incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle 18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7425, Karar No: 2012/9959, Tarih: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7425 E.  ,  2012/9959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YÜKSEK HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA SUNULMASINA, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33179, Karar No: 2013/11666, Tarih: 12.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33179 E.  ,  2013/11666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakının, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız fotokopilere dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Hükme dayanak teşkil eden 07.03.2007 tarihli ... Kriminal Laboratuvarından alınan ekspertiz raporunun dosya kapsamında yer almaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.