muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4569, Karar No: 2021/4629, Tarih: 20.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4569 E.  ,  2021/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...'ün temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 20/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15252, Karar No: 2023/1209, Tarih: 07.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15252 E.  ,  2023/1209 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan davada yapılan yargılama neticesinde, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun (5237 sayılılı Kanun) 104 üncü maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.08.2020 tarihli ve 14-2016/175068 sayılı, onama ve düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği, sanığa verilen cezanın az olduğuna, kararın bozulmasına ilişkindir.

2. Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, cezada indirim yapılmasına rağmen 3 yıl 4 ay hapis cezası verilmesine ilişkindir.

3. Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına yeterli mağdure beyanları dışında dosyaya yansımış delil mevcut olmadığına, genital muayene raporu da dikkate alınarak sanığın beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, cezada indirim yapılmasına rağmen 3 yıl 4 ay hapis cezası verilmesine ilişkindir.

3. Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına yeterli mağdure beyanları dışında dosyaya yansımış delil mevcut olmadığına, genital muayene raporu da dikkate alınarak sanığın beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında başka bir dosyada mağdur olan ....'nin alınan beyanlarında, katılan mağdure ...'nın sanık ile arkadaşlık ettiğini söylemesi üzerine katılanın beyanına başvurulduğu ve sanığın sevgilisi olduğunu, kendisini komşusu olması nedeniyle tanıdığını, sanığın okulda öğrenim gören erkek öğrenciler aracılığıyla kendisine haber gönderdiğini, sanıkla okulun bahçesinde buluştuklarını, burada kendisini sevdiğini, sevgili olmak istediğini söylediğini, evli olduğunu bildiğini, ilk başta sevgili olma isteğini kabul etmediyse de çok ısrar ettiği için kabul etmek zorunda kaldığını, yüz yüze toplam iki kez görüştüklerini ve arkadaşlığının en fazla dört beş hafta sürdüğünü, sanıkla kendisine vermiş olduğu cep telefonu hattı üzerinden görüştüklerini, hattın evde olduğunu ancak numarasını bilmediğini, sanıkla ailesinden gizli görüştüğünü, sanığa daha önce kız arkadaşı olup olmadığını sorduğunda N. ile ilişkisi olduğunu, onunla cinsel ilişkiye girdiklerini söylediğini, sanıkla ifadesinden yaklaşık bir hafta önce Kumru ilçesi Bakacak mevkiine gittiklerini, burada sanığın kendisiyle cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediğini, kabul etmediğini ancak kollarından zorla tuttuğunu, kendisini ailesine söyleyeceğini belirterek tehdit ettiğini, bunun üzerine korktuğunu, sanığın elbiselerini çıkarttığını ve arkadan ilişkiye girdiğini, sonrasında evine döndüğünü, sanıkla yüz yüze hiç görüşemediyse de mesajlaşmaya devam ettiklerini, bu olay sonrasında başka cinsel olay gerçekleşmediğini, katılan mağdurenin rızası üzerine yapılan muaynesinde genital bölgede darp ve cebir izine rastlanılmadığının, hymenin intakt ve mağdurenin bakire olduğunun, anal muayene neticesi fiili livata bulgusuna rastlanılmadığının belirlendiği, sanık ile mağdure arasında sanığın tutuklandığı tarihe dek sürekli olarak özellikle mesaj yolu ile bir iletişim bulunduğunun belirlendiği, mahkemece sanığın savunmalarına itibar edilmediği, sanığın mağdureye verdiği ve sürekli görüşme yaptığı telefon numarasını kendi telefonuna ev-2 olarak kaydettiği, mağdurenin olayın başından beri istikrarlı beyanlarda bulunduğu, sanığın mağdure ile sevgili olduğunu ve olay tarihinde söz konusu Bakacak mevkiinde kendisi ile buluştuğunu kabul ettiği, her ne

kadar mağdurenin olaydan sonra alınan adli raporlarında fiili livata bulgusuna rastlanmamış ise de, eylemin rızaya dayalı olarak gerçekleşmesi ve kayganlaştırıcı madde kullanılması durumlarında bir çok adli tıp raporlarında da defaatle vurgulandığı üzere herhangi bir fiili livata bulgusuna rastlanmayabileceği, olayın sanığın başka bir kız çocuğuna karşı gerçekleştirdiği iddia edilen istismar soruşturması sırasında, başka bir şahıs tarafından bildirilmesi üzerine ortaya çıkması ve mağdurenin direkt olarak kolluk makamlarına başvurması ile bir şikayetinin olmadığı anlaşılmakla mağdurenin iftira kastı ile hareket etmediğinin değerlendirildiği, mağdure, sanığın kendisini kollarından zorla tutarak ve tehdit ederek ilişkiye girdiğini beyan etse de, adli raporlarda bu hususu doğrulayan herhangi bir darp ve cebir izine rastlanmaması sebebiyle cinsel ilişkinin rızaya dayalı olarak gerçekleştirildiği kanaatiyle sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık ile mağdurenin cinsel ilişkinin gerçekleştiği yerde buluşmaları, sanığın mağdureyi bu yere zorla götürmemesi ve cinsel ilişkinin gerçekleşmesi için gereken süre dışında mağdureyi zorla alıkoymadığı anlaşılmakla sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmaması sebebiyle beraatine karar verilerek hukuki süreç başlığı altındaki uygulama yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında Ekim 2014 yerine 2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu Yönünden

1. Sanık kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince indirim yapılırken 2 yıl 1 ay yerine 3 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş olup anılan durumun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca Yargıtay tarafından düzeltilebileceği belirlenmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri haricinde doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/44 Karar sayılı sayılı kararında katılan mağdur e vekili tarafından öne

sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2016 tarihli ve 2015/130 Esas, 2016/44 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının tatbikine dair bölümdeki "...3 yıl 4 ay..." ibaresinin karardan çıkarılarak yerine "...2 yıl 1 ay..." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan vekili ...' un karşı oyu ve oy çokluğuyla DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Sanık hakkında Ünye Ağır Ceza Mahkemesince reşit olmayanla rızaen cinsel ilişkide bulunmak eyleminden ötürü verilen hüküm Dairemizin sayın çoğunluğunca onanmış ise de;

Mağdure ...'nın alınan beyanlarında komşuları olan ve suç tarihinde Kumru ilçesi Erikçi İlköğretim Okulunda yemek dağıtan elemanı olarak çalışan sanığın aynı okulun isimlerini bilmediği erkek öğrencileri aracılığıyla kendisine arkadaşlık teklifinde bulunduğu sevgili olmak istediği sanığın bu husustaki ısrarı üzerine teklifini kabul ettiği görüşmelerini de daha çok sanığın kendisine verdiği cep telefonu hattı üzerinden yaptığını, mağdurenin hazırlık aşamalarındaki kollukta verdiği beyanında sanık ile Bakacık Yaylasına birlikte gittikleri burada kendisine sanığın cinsel ilişki teklif ettiğini, kabul etmemesine binaen sanığın ilişkilerini ailesine anlatacağını söyleyerek tehdit ettiğini kollarından zorla tuttuğunu, elbiselerini çıkartarak yüzünü duvara dönük vaziyette anal yoldan zorla ilişkiye girdiğini beyan ettiği,

Kumru Cumhuriyet Başsavcılığınca mağdurenin hakkında cinsel istismar ve bu amaçla alıkoymak suçları yönünden rapor aldırmak üzere gönderildiği On Dokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince düzenlenen raporda mağdurenin anal muayenesinde herhangi anormal bir durum olmadığı, mağdurenin dinlenilmesinde komşuları olan sanığın çalıştığı okulda öğrenci olan erkek çocuklar aracılığıyla kendisini sevdiğini, arkadaşlık ve sevgili olmayı teklif ettiği ancak kabul etmediğini bir gün onların evine oturmaya gittiklerinde kendisi sanığın kızı ile oynarken sanık mağdurenin cep telefonunu rızası dışında alıp içerisine sim kartı yerleştirdiğini evlerine gidince sanığın kendisini cep telefonundan arayıp arkadaşlık teklifi ettiğini mesajlarında kendisiyle sevişmek istediğini belirtttiği,

Yine mağdurenin bir başka beyanında cinsel ilişkinin olduğunu iddia ettiği tarihte Bakacık Yaylasında ineklerini otlatırken ve kimseninde olmadığı bir zamanda sanık yanına gelerek kendisini kollarından tutup yüzü duvara dönük vaziyette elbiselerini arkadan çıkartıp anal yoldan tarlada cinsel ilişkide bulunduğu daha sonrada birşey demeden çekip gittiğini belirttiği,

Sanığın alınan savunmasında görev yaptığı okulun öğrencisi olan ... isimli öğrenci ile arkadaş olduğu onunla cinsel ilişkide bulunduğu mağdure Noktayıda komşularının kızı olması nedeniyle tanıdığı eylül ayının sonlarında bir gün mağdure ... yanına gelerek "... ile olan ilişkini biliyorum bana cep telefonu hattı almazsan bu ilişkiyi herkese anlatacağını" söylemesi üzerine adına kayıtlı bulunan bir hattı kendisine verdiğini bu tarihten sonra bir hat üzerinden ... ile görüştüğünü ancak onunla cinsel ilişkiye girmediğini belirttiğini,

Mağdurenin cinsel ilişki yönünden gerek Fatsa Devlet Hastanesinin 23.10.2014 tarih ve 1209 protokol sayılı raporu, gerekse 03.03.2015 tarihli On Dokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi kayıt bölümündeki raporunda 15-18 yaş grubundaki mağdurenin anal ve vajinal raporlarında normal olduğu,

Mağdurenin cinsel istismar ve cinsel amaçla hürriyetinden alıkoyma ile ilgili Adli Tıp Kurulu 07.12.2015 tarihli raporunda zeka seviyesinin sınır düzeyinde, olayın hukuki anlamı ve sonuçlarının algılanmasına engel teşkil edecek mahiyet ve derecede bulunmadığı, mağdurenin yaşadığı olayın hukuki anlamı ve sonuçlarını algılayabileceğini beyanlarına itibar edilebileceğini belirttiği,

Dosya içersindeki bu somut delillerin değerlendirilmesinde sanığın istinad olunan eylemlerden ötürü delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi gerekirken;

Dosya içersindeki bu somut delillerin değerlendirilmesinde sanığın istinad olunan eylemlerden ötürü delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi gerekirken;

Sanık savunmasını kendisini suçtan kurtarmaya matuf olarak görülmesi, sanık aleyhine mağdurenin başka yaşı küçük birinin olduğu nitelikli cinsel istismar davasınıda sanık aleyhine değerlendirilmesi, mağdurenin kısmi çelişkili beyanları göz önüne alınmadan dosya kapsamında bulunmayan ve sanık ile mağdure tarafından varlığı ileri sürülmeyen cinsel ilişkide rıza ile kayganlaştırıcı maddenin kullanılması, ilişki sonrasında geçen süre gibi varsayımları sanık aleyhine var

olduğu kabul edilerek sanığın cezalandırılması yönünde hüküm kurulması Dairemizin Onama yönündeki Sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/35016, Karar No: 2013/28979, Tarih: 05.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/35016 E.  ,  2013/28979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Sanık hakkında, yakınan ...’e yönelik hakaret ve mağdur ...’e yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz itirazının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanık hakkında, mağdur ...’e yönelik taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün üst Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanığın elindeki bıçakla ...’e saldırması sırasında mağdur ...’ in araya girip bıçağı sanığın elinden almak istediği sırada yaralanması şeklinde gerçekleşen eylemden sanığın eyleminin olası kast ile silahla yaralama olarak nitelendirilip buna göre cezalandırılması yerine suç niteliğinde yanılgıya düşülerek taksirle yaralama olarak kabul edilip şikayet yokluğu nedeniyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10541, Karar No: 2013/2619, Tarih: 18.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/10541 E.  ,  2013/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava;28.08.2006 tarihindeki terör saldırısında yaşamını yitiren sigortalı... haksahibi anne ve babasının maddi-manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece,maddi tazminat davaları bakımından davacı baba ... isteminin kabulüne,davacı anne Gülsüm'ün zararlarının Kurum tahsisleri ile karşılandığından isteminin reddine karar verilirken davacıların manevi tazminat davalarının kısmen kabulüne karar verilmiş ve süresinde davalı şirket vekili tarafından hüküm temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemenin davalı şirketin hüküm altına alınan tazminatlardan sorumlu olduğuna ilişkin kararı aşağıda açıklanan nedenlerle isabetli değildir.

Davacılar murisinin davalı şirket çalışanı iken .. terör örgütünün sigortalının çalıştığı işyerine yakın bir yerde önceden yerleştirdiği bombayı patlatmak suretiyle düzenlenen terör saldırısında yaşamını yitirdiği,ölen sigortalı ve davalı şirketin anılan olayda bir kusurun bulunmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık kusuru bulunmasa bile işverenin tazminattan sorumlu tutulmasının mümkün olup olmadığına ve terör saldırısının kaçınılmazlık olarak kabul edilip edilemeyeceğine ilişkindir.

İşyerinde meydana gelen iş kazaları nedeniyle işverenin hukuki sorumluluğunun niteliği sorunu, öğretide ve uygulamada zaman içerisinde farklı görüş ve uygulamaların ortaya çıkmasına neden olmuştur.

Yargıtay'ın önceki kararlarında da benimsediği bir görüşe göre, işverenin bu açıdan sorumluluğu kusura dayanmaktadır. Çünkü İsviçre ve Türk Hukuk Sisteminde özel bir düzenleme söz konusu olmadıkça asıl olan kusur sorumluluğudur.

Sanayiinin gelişmesi ve yurt düzeyine yayılması sonucunda işyerlerinde kullanılan teknik ve motorlu araçların her geçen gün daha fazla artması ve bu nedenle de alınabilecek her türlü önlemlerle dahi önüne geçilmesi olanağı bulunmayan tehlikelerin ortaya çıkması, dolayısıyla iş kazaları ve meslek hastalıklarının büyük artışlar göstermesi karşısında kusura dayanan sorumluluk ilkesinin yetersiz kaldığı modern toplum hayatının ihtiyaçlarına cevap vermediği görülmüştür. İşte son zamanlarda kendisini yoğun bir biçimde hissettiren teknik ve teknolojik alanlardaki bu gelişmeler, kusursuz sorumluluğun bir türü olan tehlike sorumluluğu kavramına ortaya çıkarmıştır. Tehlike sorumluluğunu savunanlar işverenin özen borcunu ideal ölçüler içinde yerine getirmesi halinde dahi, meydana gelen zarardan yine de sorumlu tutulması gerektiğini savunmaktadır.

Yargıtay uygulamasında, ilk kararlarda işverenin iş kazalarından doğan sorumluluğunun haksız fiile dayandığını kabul etmişken, zamanla işçinin daha yararına olan, akdi sorumluluk esasını benimsemiştir. Sosyal, ekonomik ve kültürel alanda meydana gelen gelişmeler nedeniyle akdi sorumluluğun da yetersiz kalması üzerine Yargıtay uygulamalarında istikrarlı şekilde tehlike sorumluluğu görüşünü kabul etmektedir.

Tehlike sorumluluğu, en ağır kusursuz sorumluluk halini oluşturmaktadır. Az öncede değinildiği gibi, işveren her türlü özen borcunu yerine getirmiş olsa dahi, meydana gelen kazadan dolayı sorumluluktan kurtulma olanağı yoktur. Bu anlamda tehlike sorumluluğu mutlak bir sorumluluk olarak nitelendirilebilir. Bununla beraber belirtmek gerekir ki tehlike sorumluluğu bir "sonuç sorumluluğu" da değildir. Gerçekten zarar işletmeye özgü bir tehlikeden doğmamış, yani araya giren bir başka nedenden dolayı meydana gelmişse, işverenin bu zarardan sorumlu tutulmaması gerekir. Başka bir deyişle işyerinin işletilmesi veya bundan doğan tehlikeler ile zarar arasında uygun bir illiyet bağı bulunmuyorsa, işverenin sorumluluğundan söz edilemez.

Öteki sorumluluk hallerinde olduğu gibi, tehlike sorumluluğunda da üç halde illiyet bağı kesilebilir. Bunlar, mücbir neden, zarar görenin kusuru ve üçüncü kişinin kusurudur. Öğretide illiyet bağını kesen nedenlerin bütün sorumluluk halleri ve bu arada tehlike sorumluluğu içinde geçerli olduğu vurgulanmaktadır. Yargıtay uygulamasında illiyet bağının sadece kusura bağlı sorumluluktan değil, sebep ve özellikle tehlike sorumluluğunun kurulabilmesi için zorunlu olduğu kabul edilmektedir. İlliyet bağının kesilmesine neden olan bu çeşitli durumların öncelikle tehlike sorumluluğu içerisinde kabul edilmesi gerekir. Çünkü kusurlu olmadığı gibi, kendisinden beklenen özeni gereği gibi yerine getirmiş olan bir işvereni, işyeri ya da işletmeyle uzaktan, yakından ilgili bulunmayan mücbir nedenlerden sorumlu tutmak adalet ve hakkaniyet duygularını incitir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.3.1987 tarih ve 1986/9 – 722 Esas, 203 karar sayılı kararı da aynı doğrultudadır.

Bunun yanında kaçınılmazlık öngörülemeyen ve önlenmesi mümkün olmayan bir neticeyi tanımlasa bile bir zararlandırıcı olayın tamamiyle üçüncü kişi kusuruyla meydana gelmesi durumunda işverenin sorumluluğu bakımından artık illiyetin keseceği ve işverenin sorumlu olmayacağı hususu da tartışmasızdır.Aksine bir yorum işverenin kusursuz sorumluluğu neticesini doğurur ki böylesi bir durum işkazasından kaynaklanan tazminat davalarında sorumluluğun kusur sorumluluğuna dayandığına yönelik Dairemiz ve Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına uygun düşmez.

Somut olaya gelince, ... terör örgütü tarafından sokak ortasında gerçekleştirilen bombalı saldırıda davalı işverenin alabileceği herhangi bir önlem bulunmayıp üçüncü kişi konumunda olan ... terör örgütü eylemi ile davalının sorumluluğu bakımından illiyet bağının artık kesildiğinin anlaşılmasına göre mahkemece davanın reddi cihetine gitmek yerine tamamiyle üçünçü kişi konumundaki ... terör örgütünün kusuruyla meydana gelmiş olayda davalının kaçınılmazlıktan kaynaklanan kusuru nedeniyle sorumluluğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle işverenin alacağı bir önlemin bulunmadığı gibi işveren açısından illiyetin kesildiği göz ardı edilerek davanın reddi yerine yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı şirket vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 18/02/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.