muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14863, Karar No: 2023/415, Tarih: 13.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14863 E.  ,  2023/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme suçuna yardım

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2022 tarihli ve 2021/267 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu ve yöntemine verilen önem dikkate alındığında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Temel hak ve hürriyetlerin korunması" başlıklı 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen; '"Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." şeklindeki düzenleme, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 13 üncü maddesinde güvence altına alınan etkin başvuru hakkı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) "Kararların gerekçeli olması" başlıklı 34 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen; "Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir." hükmü ile aynı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasının ilgili bölümünde yer verilen; "Hüküm fıkrasında, ... kanun yollarına başvurma ... olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." şeklindeki düzenlemeye uygun olarak kararın tebliğinin şeklî değil, faydalı, amacına uygun, hak arama hürriyetini ve etkin başvuru hakkını engellemeyecek biçimde olması gerekmektedir.

Hak arama özgürlüğü ile yakından ilişkili ve emredici vasıftaki bu hükümlere göre kanun yoluna başvuru hakkı olanlara hüküm açıklanırken ve hazır değilseler tebliğ edilen gerekçeli kararda başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresinin bildirilmesi zorunludur. Bu kanunî düzenlemelerin ortak amacı bireylerin yargı ya da idarî makamlar önünde sonuna kadar haklarını arayabilmelerine kolaylık ve imkân sağlamaktır. Çünkü son derece dağınık ve değişken olan mevzuat karşısında insanların hakkını aramakta güçlük çekeceğini değerlendiren kanun koyucu, ilgilisinin, başvurulacak kanun yolu, mercii ve süresini de içerir şekilde karar ve işlemlerden Devlet tarafından haberdar edilmesini, hak arama, hak ve hürriyetlerin korunması ve etkin başvuru hakkı bakımından zorunluluk haline getirmiştir.

5271 sayılı Kanun'da iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgili, aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle yapılır. Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen;“Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.”

şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir.

Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile hükmün tefhim ya da tebliğinden itibaren usûlüne uygun şekilde temyiz iradesini açıklayan ilgili, bahse konu dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermemiş ise 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Bu açıklamalar kapsamında mezkûr ilâmda yapılan inceleme neticesinde hüküm fıkrasında;

Bu açıklamalar kapsamında mezkûr ilâmda yapılan inceleme neticesinde hüküm fıkrasında;

"Suça sürüklenen çocuğun, Katılan ...., vekilinin, katılanların yokluğunda, ... müdafii Av. ..., Katılanlar ....., ve ....., vekili Av. ...'in yüzüne karşı iddia makamı huzuru ile özünde talebe uygun, adli kontrol kararı yönünden talebe aykırı, hazır olanlar yönünden tefhimden, tebliğe karar verilenler yönünden tebliğden itibaren 7 gün içerisinde mahkememize verilecek bir dilekçe veya zabıt katibine tutturulacak ve ... onaylattırılacak bir tutanak ile adli kontrolün kaldırılmasına dair karara karşı İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde itiraz yasa yolu açık, diğer hususlarda dosya evveliyatında Yargıtay incelemesinden geçtiği için Yargıtay nezdinde temyiz yasa yolu açık olmak üzere süresinde Yargıtay yasa yoluna başvurulmadığı takdirde kararın kesinleşeceği ..."

İhtarına yer verildiği, kanun yolunun türü ve başvuru mercii belirtildiği hâlde başvuru süresine ve temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarına yer verilmediği, buna rağmen suça sürüklenen çocuk müdafiinin kanunî süresi içinde 20.01.2022 tarihinde sunduğu ve gerekçeli kararın tarafına tebliğini talep ettiği süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz etmeye yönelik iradesini açıkladığı tespit edilmiştir.

O hâlde Mahkemece yapılacak iş, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere; "5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile gerekçeli kararının tebliğ edilmesi, süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek

olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle, incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dava dosyasının incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 13.02.2022 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/10346, Karar No: 2024/12413, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10346 E.  ,  2024/12413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/615 E., 2024/262 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1110, Karar No: 2021/701, Tarih: 02.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1110 E.  ,  2021/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada Osmaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19.11.2019 tarih ve 2015/208 E. - 2019/754 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin karşı dava yönünden karşı davada davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı birleşen davalı vekili asıl davada, davalının müvekkili adına tescilli "plastik taşıma kasası" tasarımının aynısını ürettiğini ve endüstriyel tasarım tescil belgesi aldığını, oysa anılan tasarımın müvekkilince kamuya sunulduğunu ileri sürerek, davalının tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiş birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili asıl davada, davacı ve müvekkili tasarımlarının birbirinden farklı olduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiş; birleşen dava yönünden ise davacı - karşı davalının tasarımının uzun yıllardır ülkemizde ve Avrupa'da kullanıldığını, yenilik ve ayırt edicilik özelliklerinin bulunmadığını ileri sürerek, davacı - karşı davalının tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, karşı davanın 22/02/2018 tarihinde ve 07/06/2018 tarihlerinde işlemden kaldırıldığı ve karşı davacı tarafından davanın yenilendiği, karşı davacı vekilinin 07/05/2019, 12/09/2019 ve 19/11/2019 tarihli celselere mazeret dilekçesi sunup katılmadığı, 12/09/2019 tarihli celsede mazeretin son kez kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen 19/11/2019 tarihli celseye de katılmadığından davayı sürüncemede bıraktığı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile 08/12/2003 tarihli ve 200303735 numaralı tescil belgesinin ve tescil haklarının hükümsüzlüğü sebebiyle iptaline ve sicilden terkinine, karşı dava yönünden ise karşı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karşı dava davacı vekili tarafından karşı dava yönündeki karar temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, karşı davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, karşı davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden karşı davada davacıdan alınmasına, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2303, Karar No: 2014/4543, Tarih: 12.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2303 E.  ,  2014/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sk. 359/b-1, 5237 sayılı TCK. 43/1, 62, 53/1-a,b,c,d,e maddeleri gereğince, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bazı hakları kullanmaktan mahrumiyete ilişkin;

I- Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

12.07.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, yasal süresinden sonra 01.08.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılan müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verildiği halde, 04.05.2009 tarihli iddianame ile sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı, bu nedenle 2005 takvim yılından usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı gözetilmeden, açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11417, Karar No: 2012/14509, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/11417 E.  ,  2012/14509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz ve tescil davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı ... hükmün; Dairemizin 13/03/2012 gün ve 2011/9899 - 2012/3658 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ...vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, ...Mevkii 671 parsel sayılı 16358,64 m2 yüzölçümündeki kargir ev ve tarla nitelikli taşınmaz, ... oğlu ... 'in atalarından gelmekle zilyetliğindeyken 1983 yılında ... oğlu ...'a sattığı, onun da parsele 1984 yılında kargir ev yaptığı, halen onun zilyetliğindeyse de, asliye hukuk mahkemesinin 1983/119 sayılı dosyasında dava konusu edildiğinden söz edilerek, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Asliye hukuk mahkemesinin 1983/119 esasında davacı ...tarafından Hazine, Orman Yönetimi ve ... köyü tüzel kişiliği aleyhine, 01.08.1983 tarihli dava dilekçesinde sınırları bildirilen ... Köyü Malderesi - Tatlısu Mevkiinde bulunan D: Deniz Sahili, B: Orman yolu, K: Azmak, G: ... İnan tarlası çevrili 7 dekar yüzölçümündeki taşınmazın Medenî Kanunun 713. (eski Kanun 639) maddesi gereğince adına tescili için açtığı davaya, ... ... Mahdumları tereke mümessili ... ...’nün taşınmazın Şubat 1962 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı ile terekelerine ait olduğu, ... ... Mahdumları mirasçıları adına tapuya tescili istemiyle davaya katılmıştır. Asliye hukuk mahkemesinin 04.12.1989 gün ve 1983/119 - 301 sayılı kararı ile dava dosyası kadastro mahkemesine devredilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, tapu kaydının iptali ve orman olarak tescili; ...ve ...ise, tapu malikleri mirasçılarından ..., ..., ... ... ve bunların mirasçısı A. ... ...'nin payını 1991 ilâ 1994 yılları arasında düzenlenen dört adet noter satım vaadi sözleşmesiyle satın aldığı, sözü edilen kişilere düşecek payın ½ şer adlarına tapuya tescili, ... (Orak) 15.08.2002 tarihinde parselin kendinin zilyetliğinde olduğu, eklemeli olarak yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu, adına tapuya tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece; ... ... ve arkadaşlarının davalarının feragat nedeniyle reddine, diğer davaların esastan reddine, katılan ... Yönetiminin davasının kabulüne, çekişmeli ... Köyü 671 sayılı parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, ... ve ... ...'ın davalarında mahkemenin görevsizliğe karar verilmiş, hüküm Hazine vekili Avukat ....tarafından, taşınmazın orman niteliğinde olmadığı halde, bu niteliğiyle tescilinin doğru olmadığı, taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline ilişkin bölümünün bozulması, davacı ...vekili Avukat ... tarafından ise, Yararlarına imar ve ihya ile zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu, mahkemece yeniden keşif yapılması ve üç kişilik su ürünleri mühendisi bilirkişiden görüş alınması, kıyı kenar çizgisinin yöntemince uygulanması gerektiğine değinilerek temyizi üzerine Dairenin 13/03/2012 gün ve 2011/9899 - 2012/3658 sayılı ilâmıyla [''İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin yörede 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdidi dışında bırakılsa da, ..

... bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümünün üzerinde tarım yapma olanağı bulunmayan kıyı kenar çizgisi içinde ve deniz etki alanı içinde yer alan bataklık olduğu, bir bölümüne balık havuzu süsü verilmişse de, balık üretimi dahil hiç tarımda kullanılmadığı, zilyetlikle edinilecek yerlerden olmadığı, kadastro dışı bırakılması gereken yerlerden olduğu halde orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmişse de, kararı bu tür yerlerde tasarruf hakkına sahip olan Devleti temsilen Hazinenin temyiz etmediği, çekişmeli parselin (A) harfi ile gösterilen diğer bölümünün ise kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakılmışsa da, yerel bilirkişi tarafından bu yerin davacı tarafından satın alındığı 1983 yılında sonra meyve ağaçları ve süs bitkileri dikilmek, bahçe olarak kullanılmak suretiyle kullanıldığı, daha önce tarımda kullanılmadığı ifade edildiği gibi, bu yerin etrafının orman olarak tesciline karar verilen (B) bölümü ve diğer yönlerden de devlet ormanı ile çevrili, 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi hükmüne göre orman içi açıklığı niteliğinde olduğu, 15.07.2007 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu bulunduğu, H.G.K.'nun 10.12.1997 gün ve 1997/20 – 830 - 1034, 17.12.1997 gün ve 1997/20-808 - 1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20 – 665 - 614 ve 11.10.2004 gün ve 2004/7 – 531 - 581 sayılı kararlarında da açıklandığı gibi bu tür yerler kesinleşen orman kadastro sınırları dışında bulunsa bile devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle zilyetlikle kazanılamayacağından özel mülk olarak kişiler adına tescil edilemeyeceğine, orman niteliğiyle tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı gerçek kişinin ve davalı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olduğu,''] gerekçeleri ile hüküm onanmıştır.

Dava, dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; kadastro tesbitine itiraz ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... serisi olarak, 11.11.1967 yılında tesbit tarihinden önce kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 22 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca 1981 yılında yapılıp 24.07.1981 tarihinde ilân edilerek 24.07.1982 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ile 1988 ilâ 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinden önce kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

Davacı ...vekili karar düzeltme dilekçesinde; çekişmeli taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümünün kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldığı ve 6831 sayılı Kanuna göre de 17/2 maddesine göre orman içi açıklığı konumunda olmadığı ve kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı ve bataklık olmadığı, yararlarına imar ve ihya ile zilyetlikle taşınmaz edinme koşulları oluştuğu, bilirkişi raporları, yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile tarım arazisi olduğunun belirlendiğini ve yine (A) harfi ile gösterilen bölümünün de kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldığı taşınmazın üzerine 1983 tarihinde meyva ağaçları dikildiği ve ondan öncesinde de bahçe tarımı yapıldığı ve 30 yılı aşkın kullanım olduğu yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile belirlendiği halde dairenin dosya içeriğine aykırı düşen yorumu ile yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu nedenle mahkemece yeniden keşif yapılması ve üç kişilik su ürünleri mühendisi bilirkişiden görüş alınması, kıyı kenar çizgisinin yöntemince uygulanması raporlar arasındaki kısmî çelişkilerin giderilmesi bundan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi için karar düzeltme yolu ile dairenin onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün bozulması yönünde karar verilmesini istemiştir.

Hükme dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporunda belirtildiği üzere çekişmeli taşınmazın 1967 tarihinde yapılıp kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldığı, 1972 yılı uçuşlu ... fotoğrafında ve memleket haritasında çekişmeli taşınmazın komşu 670 ve 672 parsel sayılı taşınmazlarla birlikte beyaz renkli açık alanda kaldığı, ancak 6831 sayılı Kanunun 17/2 maddesi bağlamında orman içi açıklığı konumunda olduğu söylenmiş mahkemece bu olguya göre hüküm kurulmuştur. Oysa; kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalan bir yer hakkında orman içi açıklığı olduğundan söz edilemeyeceği gibi, çekişmeli 671 parsel sayılı taşınmazın doğusunda Deniz, Batısında ve Kuzeyinde ... ötesi 672 parsel ve Yol, Güneyinde de kısmen 670 parsel ve Yol ötesinde devlet ormanı bulunmaktadır. Mahkemece hükme dayanak alınan uzman orman bilirkişi raporunda belirtildiği üzere çekişmeli taşınmazın 1967 tarihinde yapılıp kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldığı mahkemenin kabulündedir. Orman bilirkişi raporuna ekli olan haritasında taşınmazın Doğusunda bulunan Deniz yönünü dahi devlet ormanı olarak göstermiştir. Bu yanılgı resmî belgelere açıkça ... düşmektedir. Ziraat bilirkişi raporunda taşınmazın (B) harfi ile işaretlenen 13.151,84 m2'lik bölümünün ziraat yapılmayan üzerinde balık tesisleri kurulmuş kısmen turba=bataklık toprağı özelliği arzeden tarım dışı alan olduğunu, (A) harfi ile işaretlenen 3206,80 m2'lik bölümünün ise sulanabilir ziraate elverişli, % 1-2 düz eğimde, imar ihyası tamamlanmış üzerinde muhtelif yaşlarda meyve ağaçları bulunan 45-50 yıllık kadim tarım arazizi olduğunu söylemiştir. Ayrıca, Jeoloji, Jeodezi ve Fotogrametri mühendislerinin birlikte hazırladıkları raporlarında çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile işaretlenen 3206,80 m2 lik bölümünün kültür toprağı ile temsil edildiğini, ... ve taşkınları sonucu oluşan ..., çakıllık, sazlık, bataklık, taşlık ve ... bir alan olmadığı ve Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde bırakıldığını, (B) harfi ile işaretlenen 13.151,84 m2'lik bölümünün ise Küçükayın deresinin denize ulaştığı alanlarda getirdiği malzemeyi yığması sonucunda sazlık, kovalık, bataklık alanlar oluştuğu ve Kıyı Çizgisi içerisinde kaldığını belirtmiştir. Ne varki; orman bilirkişi çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 17/2 maddesi bağlamında orman içi açıklığı konumunda olduğu yorumu dosyadaki resmî belgelere uygun düşmediği gibi, mahkemece kıyı kenar haritası düzenlenip düzenlenmediği resmen sorulup araştırılmamış varsa getirtilmek suretiyle uygulanmamıştır. Taşınmazın ayrıca 2863 sayılı Kanuna göre doğal ya da arkeolojik sit alanında kalıp kalmadığı araştırılmamıştır. Mahkemece eksik inceleme ve bilirkişilerin yetersiz uygulama ve raporlarına dayanılarak karar verilemez.