muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1300, Karar No: 2023/7630, Tarih: 06.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1300 E.  ,  2023/7630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2605 E., 2022/2341 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/383 E., 2021/433 K.

Taraflar arasındaki Kuruma prim ve idari para cezalarından dolayı borçlu olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı Kurum tarafından, davacının ücretsiz olarak taksisinde şoför olarak çalışan eşini sigortalı çalışan olarak kabul edip buna göre işyeri tescili, sigortalı tescili ve ilgili bildirgelerin verilmemesi nedeni ile haksız olarak idari para cezası ve prim borcu tahakkuk ettirdiğini, oysa sigortalı kabul edilen kişinin davacının eşi olması nedeniyle kanun düzenlemesi gereği sigortalı olarak bildiriminin söz konusu olamayacağını, re'sen hesaplanan prim borçları ve idari para cezaları için ilgili komisyonlarına yapılan itirazların aynı 11.01.2017 tarihli komisyon kararları ile reddedildiğini, aksine Kurum işlemlerinin iptali ile tüm prim ve idari para cezaları ile bunlara ait tüm fer'ilerinin iptaline, Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacı hakkında yapılan tüm işlemlerin ilgili memurlarınca yapılan denetim ve hazırlanan rapor doğrultusunda yapıldığını, işlemlerde hukuka aykırı bir husus bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile idari para cezasının iptaline dair davada idari yargı görevli olduğu gerekçesi ile davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı Kuruma hem prim hem idari para cezası için itiraz edildiğini, davalı Kurumun idari para cezasının reddine dair kararı tebliğ etmediğini, dava konusu Kurum işlemleri sonucu davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine dair eldeki davanın görülmesinde hukuki engel bulunmadığını, davanın görülmesi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı Kuruma hem prim hem idari para cezası için itiraz edildiğini, davalı Kurumun idari para cezasının reddine dair kararı tebliğ etmediğini, dava konusu Kurum işlemleri sonucu davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine dair eldeki davanın görülmesinde hukuki engel bulunmadığını, davanın görülmesi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 5510 sayılı Kanun'un 102 inci Maddesi gereği idari para cezasının iptaline dair davada idari yargı görevli olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının prim ve idari para cezaları nedeniyle Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 6 ncı, 102 nci, 6100 sayılı Kanun 124 üncü madde

3.Değerlendirme

İnceleme konusu davada, davacı kendisine ait ticari taksinin eşi tarafından ücret alınmaksızın çalıştırıldığını, ancak Kurumun 02.05.2012 tarihli vergi yoklama tutanağını esas alarak 4/1-a kapsamında ve bildirilmeyen çalışan olarak kabulü ile 01.05.2012-14.11.2016 tarihleri arası için prim ve 5510 sayılı Kanun'un 102 nci maddesi kapsamında idari para cezası tahakkuk ettirdiğini, idari para cezası ve primler için ilgili komisyonlara yapılan itirazlarının reddedildiğini belirterek prim ve idari para cezalarının iptalini istediği, Mahkemesince prim tahakkukuna itirazın reddine dair komisyon kararının tebliğ edildiğini gösterir tebligat parçasının dosyada bulunmadığı gerekçesi ile davayı idari para cezasının iptaline hasrederek ve görevli idare mahkemesi olması hasebiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece verilen karar idari para cezaları yönünden isabetli ise de, dosyada prim tahakkukuna itirazın reddine dair komisyon kararının bulunması nedeniyle, primlerin tahsiline dair herhangi bir işlem olup olmadığı araştırılmaksızın davanın tümden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece verilen karar idari para cezaları yönünden isabetli ise de, dosyada prim tahakkukuna itirazın reddine dair komisyon kararının bulunması nedeniyle, primlerin tahsiline dair herhangi bir işlem olup olmadığı araştırılmaksızın davanın tümden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemesince prim tahakkukuna ilişkin herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığı sorulmalı, yapılan idari işlem var ise davada verilecek karar davacıya ait takside çalıştığı tespit edilen dava dışı eşin hak alanını etkileyeceğinden HMK nin 124 üncü maddesi kapsamında usulüne uygun şekilde husumet yöneltilerek gösterilecek tüm deliller toplandıktan sonra 5510 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi kapsamında bir değerlendirme yapılarak varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki husular gözetilmetsizin yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.07.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8568, Karar No: 2008/10482, Tarih: 20.10.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/8568 E.  ,  2008/10482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına tapuda kayıtlı 1863 parsel sayılı taşınmazın 661,04 m2’lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Davacı Hazine, tapuda davalı adına kayıtlı 1863 parsel sayılı 3230 m2 miktarlı taşınmazın 661.04 m2 lik bölümünün 3621 Sayılı Yasa uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, bu tür yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürüp, kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölüm yönünden tapu kaydının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden özellikle noksanın tamamlanması yolu ile getirtilen dosyalardan, 735 parsel nolu 41.300 m2 miktarlı taşınmazın 12 ile 17 nolu parsellere uygulanan tapu miktar fazlası olarak tapulamaca Hazine adına tespit edildiği, kişilerin tespite itiraz üzerine tapulama komisyonunun 26.9.1973 tarihinde 735 nolu parselin 4950 m 2lik bölümünün kumluk sazlık niteliği ile Hazine adına kalan bölümünde kişiler adına tespitine karar verdiği bunun üzerine Hazine tarafından tapu miktar fazlasının devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile tespite itiraz davası açıldığı, Tapulama Mahkemesinin 1978/27-7 sayılı kararı ile çekişmeli taşınmazın denizin etkisinde kalan yerlerden olmadığı tarıma elverişli bulunduğu gerekçesiyle davanın reddedildiği ve kararın Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle keşinleştiği ve o davada dava edilen taşınmazın ifrazı ile eldeki davanın konusu 3230 m2 miktarlı 1863 nolu parselin oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; HUMY'nın 237.maddesine göre maddi anlamda kesin hükümden sözedilebilmesi için, diğer bir anlatımla yeni açılan bir davaya karşı o davanın daha önce kesin hükme bağlanmış olduğunun söylenebilmesi için, birinci dava ile ikinci davanın konusunun, taraflarının dava sebeplerinin aynı olması gerekir.

Bu unsurları taşıyan kesin bir hüküm bulunduğu hallerde, aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanılarak ve aynı konuda bir dava açılamaz, açılırsa bu dava dinlenemez, kesin hükmün olumsuz dava şartlarından olması ve kamu düzeniyle ilgili olması sebebiyle dava şartı yokluğundan reddedilir.

Somut olayda, davacı Hazine ile davalı arasında görülüp kesinleşen Tapulama Mahkememesinin 1978/27-7 sayılı davanın tarafları ve konusunun aynı olduğu kuşkusuzdur.

Dava nedenlerinin ayniyet taşıyıp taşımadığına gelince;

Somut olayda, davacı Hazine ile davalı arasında görülüp kesinleşen Tapulama Mahkememesinin 1978/27-7 sayılı davanın tarafları ve konusunun aynı olduğu kuşkusuzdur.

Dava nedenlerinin ayniyet taşıyıp taşımadığına gelince;

Öğretide ve kararlılık kazanmış yargısal uygulamada benimsendiği üzere kesin hüküm bakımından dava nedeni, hukuki neden değil davacının davasını dayandırdığı vakıalardır. Davacı, mahkemeye hukuki sebep bildirmek zorunda olmayıp, isteği yönünden haklı olduğunu tahmin ettiği vakıaları iler sürmek durumundadır. Buna karşılık, davacının bildirdiği bu vakıalara uygulanacak hukuk kuralını bulmak ve uygulamak, diğer bir anlatımla bu vakıaların hukuki mahiyetini, yanı hukuki sebebini tayin etmek yasaları re'sen uygulamakla yükümlü olan hakime düşen bir görevdir. Bu bakımdan, davacının bildirdiği hukuki bebep hakimi bağlamaz. Bağlayıcı olan ileri sürülen vakıalardır.

Davacı Hazine, tapulama mahkemesinde görülen davasında, iddiasını taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer diğer bir deyişle kazanılamayacak kamu malı olduğu özelliğine dayandırmıştır.

Eldeki davada ise çekişmeli parselin, 3621 Sayılı Yasa uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiası ile tapunun iptalini istemiştir. Gerçekten de, kıyılar kamunun ortaklaşa yararlandığı yerler olup, özel mülkiyete konu teşkil etmezler. Yani üst kavram kapsamında kazanılamayacak kamu malı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir.

Ne varki, önceki davada davacı Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası kabul görmemiş, taşınmazın özel mülke konu olabilecek yerlerden olduğu benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, taşınmazın niteliği bakımından önceki kararın davacıyı bağlayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMY.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3345, Karar No: 2011/4386, Tarih: 14.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3345 E.  ,  2011/4386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEŞİKDÜZÜ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/12/2010
Yargıtay — Esas No: 2013/11299, Karar No: 2015/24913, Tarih: 06.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11299 E.  ,  2015/24913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7.5.2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikâhlı evli iken, sanık ... ölen babasından yetim maaşını alabilmek için 21.02.2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'den maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6218, Karar No: 2024/14145, Tarih: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6218 E.  ,  2024/14145 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/184 E., 2021/476 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikâyetçinin iş yerinden herhangi birşeyinin çalınmadığını beyan etmesi ve 18.02.2015 tarihli tutanağa göre ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk ekiplerini gören suça sürüklenen çocukların birşey çalmadan iş yeri önünden kaçarken yakalanmaları sağlandığının anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23640, Karar No: 2013/17173, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/23640 E.  ,  2013/17173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçersiz olarak feshedildiğini ve fesih bildiriminin yazılı olarak yapılmadığını iddia eden davacı vekili, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden davalının sorumluluğuna karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı olarak gösterilen ...Anaokulu Müdürlüğü tüzel kişiliği haiz olmadığından dava ehliyeti bulunmadığını gerçek hasmın ... olduğunu belirterek davanın husumetten reddini talep etmiştir.

28.12.2012 günlü ön inceleme tutanağında dava dilekçesinin... ile tebliğine karar verilmiş, 08.03.2013 havele tarihli cevap dilekçesiyle Bakanlık vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıya yöneltilen herhangi bir yazılı fesih bildirimi bulunmadığı ve davacının iş akdinin feshinin 30.11.2012 tarihinde ...'dan, 03.12.2012 tarihinde ise şifahi olarak sonlandırıldığının anlaşıldığı, davalının fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorunda olması nedeniyle davalı tarafın yazılı fesih bildiriminde bulunulmadığından geçerli fesih yapmadığının açık olduğu ve dosyada bulunan 22/05/2013 tarih 41 sayılı İl Eğitim Denetmenleri tarafından hazırlanmış olan müfettiş raporunda "Anaokulu müdürünün çalışan 6 personele çalışmalarından dolayı herhangi bir uyarısının bulunmadığı önceki mevzuata göre alınıp yıllardır çalıştırılmakta olan çalışanları öğretim yılı .../..

ortasında taşeron firmaya aktarmak istenmesi sonucu sebepsiz yere çalışma süreleri bitmeden işten çıkarıldıkları iddiasının sübuta erdiği" şeklinde rapor düzenlenmiş olduğu, müfettiş raporunun kurum içi hazırlanmış olmasına rağmen aksi ispatlanıncaya kadar delil özelliğini yitirmeyeceğinden dikkate alındığı gerekçeleriyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Davalı ... harçtan muaf olduğu halde, doğru bir şekilde bakiye harçtan sorumlu tutulmamasına karar verilmesine rağmen, harcın yargılama giderleri içerisine katılarak davalının harca mahkum edilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının harca hükmedilmesine ilişkin 2. ve 3. maddelerinin tamamen silinerek yerine;

"2- Davalı harçtan muaf olduğundan davacı tarafından yatırılan 42.30 TL harcın istek halinde davacıya iadesine,

3- Yargılama sırasında davacı tarafça yapılan 357.50 TL yargılama giderinin davalı ....'dan alınarak davacı taraf verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına; hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 23.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.