muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1310, Karar No: 2015/21130, Tarih: 26.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1310 E.  ,  2015/21130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . İş Mahkemesi

Davacı, 01/07/1988-25/06/1994 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı tarafın temyizine gelince;

Davacı, davalı Kurum tarafından iptal edilen 01.07.1988-25.06.1994 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılık sürelerinin tespit ve tescili ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece,ilamda yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının Vergi kaydının sonlandığı ve Esnaf Sicil kaydının olmadığı dönemde 1992 affından yararlanarak borçlandığı sigortalılık süresinin geçerli olup olmadığına ilişkindir.

Davalı Kurum, davacının 92 affından yararlanarak borçlandığı ve 2003 yılında tamamen ödediği 1988-1994 tarihleri arasındaki Bağ-kur sigortalılığını iptal etmiş ve vergiye kayıtlı olduğu tarihler doğrultusunda sigortalılık süresini yeniden düzenlemiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, Bağ-Kur’ lu olabilme yönünden söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece Yasa'nın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını kabul etmiştir. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa, bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde ise esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir. Anılan düzenleme 4956 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar geçerliliğini korumuştur.

Dosya kapsamından; davacının oda kaydının olmadığı , 07.01.1984-01.07.1988, 17.03.94-25.07.1994 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, 14.02.1992 tarihinde kayda alınan giriş bildirgesi ile tescil edildikten sonra iptal işlemi sonucu 07.01.1984-01.07.1988, 17.03.1994-25.06.1994 tarihleri arasında zorunlu Bağ-kur sigortalısı olarak kabul edildiği, 1992 yılında af yasası kapsamında tescil tarihinden itibaren tüm primlerini ödediği, 1991-2010 yılları arasında kesintili olarak 506 Sayılı Yasa kapsamında çalışmasının olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının1992 affından yararlanarak tespiti istenen süreyi ödediği ve 17.11.2003 tarihine kadar ödediği, bu nedenle 01.07.1988-25.06.1994 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalılığına geçerlilik tanınarak yaşlılık aylığı koşullarının araştırılması ve bu hususta karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12424, Karar No: 2013/19542, Tarih: 18.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12424 E.  ,  2013/19542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara,hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili,müvekkilinin 08.01.1999 tarihinden itibaren asıl işveren olan davalının bünyesinde posta dağıtım elemanı olarak çalıştığını,aylık ücretinin net 710,00 TL olduğunu, günlük çalışmasının 10 saati bulduğunu, dini ve milli bayramlarda çalıştığını,yıllık ücretli izin hakkını hiçbir zaman kullanmadığını,asgari geçim indiriminin yatırılmadığını ve emekli olmasına rağmen yasal haklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili ;davacının taşeron firmada dağıtıcı olarak çalıştığını,dolayısıyla idarenin asıl işveren değil sadece ihale makamı olduğunu,bu sebeple işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını ve talebe konu alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık asgari geçim indirimi alacağının varlığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davacı , asgari geçim indiriminin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise ödendiğini savunarak banka kayıtlarına dayanmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ödeme belgesi sunulmadığı gerekçesiyle 2008-2009-2010 yılları için en alt miktar esas alınmak suretiyle AGİ alacağı hesaplamış Mahkemece davalının ödeme itirazı üzerinde durulmayarak anılan istek hüküm altına alınmıştır.

Ücret bordroları incelendiğinde AGİ alacağına ilişkin tahakkuk bulunduğu ancak bordroların imzasız olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacıya ait ücretinin ödendiği banka kayıtlarını getirtmek,bordrolarla karşılaştırılmak suretiyle alacağın bulunup bulunmadığını tespit etmek ve çıkacak sonuca göre anılan istek hakkında bir karar vermektir.

Mahkemece davalının bu yöndeki itirazı üzerinde durulmayarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın,yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31301, Karar No: 2011/31139, Tarih: 28.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/31301 E.  ,  2011/31139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun hakkında yapılan ilamsız takibe karşı icra mahkemesine başvurusu ödeme emrinin kendisine tebliğ edildiği tarihte ... ili ... ilçesinde tatilde olması nedeniyle gecikmiş itiraz mahiyetindedir. Mahkemece de istem bu şekilde değerlendirilerek borçlunun başvurusu gecikmiş itiraz olarak değerlendirilmiş ve mazereti kabul edilmiştir. Bu durumda borçlunun gecikmiş itirazında belirttiği itiraz nedenlerinin esasıda incelenerek karara bağlanmalıdır. Mahkemece bu konuda değerlendirme yapılıp olumlu olumsuz karar verilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15970, Karar No: 2023/10065, Tarih: 21.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/15970 E.  ,  2023/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/256 E., 2020/845 K.

SUÇ : 3621 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın imar kirliliğine neden olmak suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2014/578 Esas, 2015/485 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü

maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesinin 21.01.2020 tarihli ve 2019/2772 Esas, 2020/1786 Karar sayılı kararı ile ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli kararının, alanında uzman bilirkişilerden teknik verilere dayalı ve gerekçeli rapor alınarak 3621 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun oluşup oluşmadığının değerlendirilmesinin gerekmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2020/256 Esas, 2020/845 Karar sayılı kararı ile sanığın 3621 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice erteli 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, kıyının bozulması için yapının bina olması gerektiğine, oysa bilirkişilerce yapının bina olmadığının tespit edildiğine, bozma sonrası yeniden keşif yapılması gerekirken yapılmadan dosya üzerinden inceleme yapılarak eksik araştırma ile karar verildiğine, yapı yıkılarak imara aykırılığın giderildiğine, eylemin 3621 sayılı Kanun kapsamında kaldığının değerlendirilmesi halinde de ancak 15 inci maddenin birinci fıkrasındaki kabahatin oluşabileceğine, zeminin deniz kumu ve denizin de dalgalı olması nedeniyle büfenin inşaası için zemine beton dökülmesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu kapsamında zorunluluk hali olarak kabulü gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1.... Belediyesi zabıta ekipleri tarafından, kıyı bandında 12x16,5 m ebadında alana grobeton döküldüğü, perde duvar kalıpları çakılıp demirleri döşenmek suretiyle duvarların da beton dökümüne hazır hale getirildiği tespit edilerek fotoğraflanarak yapı tatil zaptı düzenlendiği, yapının izninin olmadığı, ... Belediyesi tarafından bu yerde yapı ruhsatı verilmesinin mümkün olmadığının belirlenerek, sanık hakkında imar mevzuatına aykırılık nedeniyle idari para cezası uygulanmasına, yapının yıkılmasına ve sanık hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda kiraladığı yerde büfe yapabilmek için zemin kum olduğu ve denize yakın olduğu için korumak amacıyla beton dökmesi gerektiğini savunmuştur.

3.Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesinin 21.01.2020 tarihli bozma kararı üzerine oluşturulan, inşaat mühendisi, çevre mühendisi ve jeoloji mühendisinden oluşan heyet tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, sanık tarafından yapılan imalatın imar kanununa göre sabit yapı vasfında olduğu, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'te seyyar büfeler için izin verilen 6 m2 ölçüsünün üzerinde, 198 m2 büyüklükte ve sabit olduğunu, sahilin doğal yapı ve görünümünü bozduğunu, yapının parçalarının zamanla denize taşınarak doğal hayatı olumsuz etkileyeceği yönünde görüş bildirildiği görülmüştür.

4.Mahkemece basit yargılama usulü uygulanmayarak yargılamanın genel hükümlere göre sürdürülmesine karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve kamu davasına katılma hakkı bulunmayan ... Belediye Başkanlığının katılan olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2020/256 Esas, 2020/845 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4491, Karar No: 2018/6398, Tarih: 17.09.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/4491 E.  ,  2018/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... ile fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı, davalıların yanında 01.08.1997 ile 21.03.2006 tarihleri arasında çalışmış olduğu 8 yıl 7 ay 20 günlük çalışmasının tespitini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizi bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı işyerlerinden işe giriş bildirgesinin verilmediği, talep ettiği dönemde dava dışı işyerlerinden kısmi bildirimde bulunulduğu, 2005/11. ve 12. aylarında davalı ... unvanlı işyerlerinden bildirimde bulunulduğu, davalı şirket tarafından ise bildirimde bulunulmadığı, davacı ve davalı tanıklarının dinlendiği, ...... tanığı olarak davalı işveren şahsın işyerinden bildirimi yapılan ...'ın dinlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de mahkemenin bozma ilamının gereğini tam olarak yerine getirmediği ve vardığı sonucun dosya kapsamına uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacı tanıklarının davacının çalışmasının kesintisiz olduğu yönünde beyanda bulunmasına rağmen, davalı tanıklarının ise ihale ile alınan işlerde süreli çalıştığını ve kış aylarında çalışma olmadığını beyan etmeleri karşısında tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, ihtilaflı dönem tüm işveren ......ları getirtilip resen ...... tanığı dinlemeden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacı tanıklarının davacının çalışmasının kesintisiz olduğu yönünde beyanda bulunmasına rağmen, davalı tanıklarının ise ihale ile alınan işlerde süreli çalıştığını ve kış aylarında çalışma olmadığını beyan etmeleri karşısında tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, ihtilaflı dönem tüm işveren ......ları getirtilip resen ...... tanığı dinlemeden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacının hizmet cetvelinde, ihtilaflı dönemde kısmi ve kesintili bildirim yapan tüm işveren dönem ......larını getirtmek, tarafsız tanıkları belirleyerek beyanlarını almak ve davacının çalışmalarının sürekli olup olmadığını ve davalı şahsın yanında geçen çalışmalarını tespit etmek, ceza dosyasında davalı şahsın sürekli ......den ihale ile iş aldığı iddiaları üzerine ......den davacı şahsın aldığı ihaleli işleri sormak, ihaleye ilişkin belgeleri getirtmek ve davalı işveren şahsın ihale aldığı tüm işleri araştırmak, gerektiğinde kendisine açıklatmak; tüm bu araştırmalar sonucu hizmet cetvelindeki diğer işverenler ile davalı şirket arasında organik bağ ve ihaleler tespit edilemezse davacının dava dışı işverenler nezdinde çalışmalarını da dışlayarak davalı işveren şahıs yönünden sınırlı olarak hizmet tespitine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, SGK ve davalı şahıs ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'a iadesine, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7930, Karar No: 2019/20689, Tarih: 17.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/7930 E.  ,  2019/20689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 2013/232 Esas–2017/692 Karar) davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar ve davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddi ile de davacılar yönünden kabul edilerek HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17/12/2019 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın Akdeniz Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, ecrimisil talebinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar ve davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddi ile de davacılar yönünden kabul edilerek HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilmiş olan karar kaldırılmak suretiyle davanın kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecirimisil istemine ilişkin olduğunun tespiti ile ecrimisil talebinin kabul edilmesi suretiyle yeniden esas hakkında kurulan hüküm; davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki (kök parsel) Mersin ili, Toroslar ilçesi, Yalınayak mahallesi 384 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki (kök parsel) Mersin ili, Toroslar ilçesi, Yalınayak mahallesi 384 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, taşınmazın ilk dönem getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Aynı mahalde yeralan 337 parsele ilişkin olarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 17/841 Esas 2018/122 K. sayılı ilk derece mahkemesinin kararının düzeltilmesi suretiyle kurulan hükmüne esas bilirkişi kurulu raporunda belirtilen yönteme uygun olarak ecrimisil hesaplaması yapıldığı ve kararın Dairemizin 2018/7931 E. - 2019/20670 K. sayılı kararı ile onandığı anlaşıldığından, güçlü delil niteliğindeki bu dosyada ki bilirkişi kurulu raporu dosya arasına alınıp, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yukarıda belirtilen hususlara dikkat edilmeden yazılı şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna göre ecrimisil bedeli tespit edilmesi,

2-Davacı ... olduğu halde karar başlığında Melahat Gül, Mualla Kaya, Muammer Arcan ve Münire Güleç’in de davacı olarak gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.