muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27103, Karar No: 2013/19299, Tarih: 05.12.2013

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4609, Karar No: 2014/6959, Tarih: 26.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4609 E.  ,  2014/6959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.03.2013

NUMARASI :Esas No:2012/242 Karar No:2013/192

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 02.12.2013 gün ve 14805-28413 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 227.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 52.40 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi.26.03.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/4334, Karar No: 2025/2733, Tarih: 09.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2023/4334 E.  ,  2025/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1540 E., 2023/530 K.

MÜŞTEKİLER : ..., ...

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Suçtan zarar gören mağdur ... vekilinin 06.12.2018 tarihli duruşmada davaya katılma talebinde bulunduğu halde bu talep yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 gün ve 2006/2-249-247, 15.07.2008 gün ve 2008/9-95-195, 19.10.2010 gün ve 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesi uyarınca mağdur ...'nin katılan olarak kabulüne karar verilerek inceleme yapılmıştır.

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.10.2021 tarihli ve 2018/482 Esas, 2021/436 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 109/3-b-f, 109/5, 31/2, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezasının ertelenmesine ve 2 yıl 8 ay 15 gün denetim süresi tayinine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22.03.2023 tarihli ve 2022/1540 Esas, 2023/530 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar ......ve ...hakkında, ilk derece mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak suça sürüklenen çocukların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi

Suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, beraat hükmünün hatalı olduğuna, suça sürüklenen çocukların atılı suçtan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre;

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Mağdur ... Vekilinin Temyiz İstemi

Suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, beraat hükmünün hatalı olduğuna, suça sürüklenen çocukların atılı suçtan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre;

Suça sürüklenen çocukların, beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan mağdur ...'yi tehdit ve zorlamayla kolundan tutarak parka götürdükleri, yine mağduru okulun tuvaletine sıkıştırıp kapısını kilitledikleri, başka bir günde ise mağduru kolundan tutarak mağdurun teyzesinin oturduğu apartmana zorla götürdükleri ve kapıyı kapattıkları, bu şekilde mağdura karşı cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre suça sürüklenen çocukların üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/1540 Esas, 2023/530 Karar sayılı kararında, katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi

sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4924, Karar No: 2013/13579, Tarih: 02.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/4924 E.  ,  2013/13579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın yakın mesafeden ateşli silahla yaralanması hakkında olayda kullanılan araç, atış sayısı ve hedef alınan vücut bölgesine göre, sanığın eyleminin adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği, bu suçla ilgili delilleri değerlendirme yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ve sanık müdafiinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14677, Karar No: 2017/12309, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14677 E.  ,  2017/12309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2306, Karar No: 2017/4584, Tarih: 20.09.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2306 E.  ,  2017/4584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/10/2015 tarih ve 2014/482-2015/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin 9, 35, 38 ve 42.sınıf ürün ve hizmetleri içeren CEP T ibareli, 2011/2026, 2011/21797, 2011/2030; 2010/84172 sayılı tanınmışlık vasfı bulunan markaların sahibi olduğunu, bunlar yanında 25.11.1998/16729 sayılı 9.sınıf ürünleri içeren HAZIR CEP+ŞEKİL; 25.11.1998/16730 sayılı 9.sınıf ürünleri içeren HAZIR CEP+ŞEKİL; 09.09.1999/14736 sayılı 9.sınıf ürünleri içeren 0535 CEP KART; 26.06.2000/12827 sayılı 9.sınıf ürünleri içeren TURKCELL CEPKART; 26.11.2002/30403 sayılı 9, 35, 38.sınıf ürün ve hizmetleri içeren TURKCELL CEPMAN; 03.11.2013/71 sayılı 9, 35 ve 38.sınıf ürün ve hizmetleri içeren TURKCELL CEPMAN ibareli markalarının da TPE'de tescilli olduğunu, CEP ibaresini markasal olarak kullanım hakkı ve önceliğinin müvekkili şirkete ait olduğunu, davalının ilk marka tescilinin müvekkilinden sonra olduğunu, davalının 19.09.2012 tarihinde, görsel, fonetik, işitsel ve umumî intiba olarak müvekkilinin CEP T ibareli tanınmış markalarına iltibas ve tecavüz oluşturacak, ayrıca onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini zedeleyecek nitelikte 9, 35, 39 ve 42.sınıf ürün ve hizmetleri içeren CEP T ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2012/79738 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde ilânı üzerine iltibas ve tanınmışlık vakıalarına dayalı olarak başvurunun reddi arzusunu içeren itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihaî olarak da YİDK tarafından 2014/M-12535 sayılı kararla reddedildiğini, TURKCELL CEP T ile CEP T ibareli markalar arasında iltibas bulunduğunu, başvurunun T harfi itibariyle müvekkili ile ilişkilendirilmesinin kaçınılmaz olduğunu ileri sürerek, hukuka aykırı kurum kararının iptaline ve davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı TPE vekili tescilli markalarla başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının tespitinde işaret ve markanın bütünsel olarak analiz edilmeleri gerektiğini, görsel, işitsel ve anlamsal olarak CEP T ibaresini içeren başvuru konusu işaretin davacı markaları ile ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevabında özetle, müvekkilinin 9, 35, 38, 41 ve 42. sınıf ürün ve hizmetleri içeren CEP, CEP 2, CEP NEWS, CEPTV, CEP1, CEP7575, CEPCLİNİC, CEPTV, CEPSHOP, CEPYAYIN, CEPSPOR, CEPOCEP, CEPMESAJ, MYCEP, CEPMESAJ, CEPCELL, CEPYARDIM, CEPTRANSFER, CEPBİRİKİM, CEPP, CEPSAAT, CEP SHOPPING, CEP ÖZGÜR TARİFESİ, CEP ALIŞVERİŞ, CEPARAYANLAR, CEP AVANTAJ, CEP ÖZGÜR, CEP PUAN, CEP MERKEZİ, CEP PAKET, CEP ÖDEME, CEP KAMU, CEP TİCARET, CEPPAKET; CEP, CEPLİG, CEP1, CEPSUPERLİG, CEP2, CEPGOL, CEPSPOR, CEPYARDIM, CEPSERVİCE, CEPALAN; CEPCELL; CEP; CEPCARD; CEPCHAT; CEPCHANGE; CEPCLOSE; CEPAVANTAJ; CEPBERABER; CEPPARTNER ve CEPAİLE ibareli birçok tanınmış markasının bulunduğunu, başvurunun anılan markaların serisi olduğunu, davacı markalarıyla iltibasa neden olmasının mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; anlamsal, görsel ve sescil olarak davacının CEP T ibareli markalarıyla davalının CEP T ibareli başvurusu arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik bulunduğu, ikisi arasındaki farklılıkların ayırt edicilik için yeterli olmadığı, iki işaret arasındaki iltibasın cep ibaresinden değil, başvuruda cep ibaresi yanında T harfinin de bulunması olduğu, zaten her iki tarafın cep ibareli aynı tür ürün ve hizmetleri içeren birçok markasının tescilli bulunduğu, başvuru kapsamında yer alan 9, 35 ve 38.sınıf ürün ve hizmetlerin davacının CEP T ibareli markasının kapsamında aynen yer aldığı, buna karşın başvuruda yer alan 42.sınıf hizmetlerin davacının CEP T ibareli markalarının kapsamında bulunmadığı, buna karşın anılan markaların kapsamında bulunan 9. sınıftaki bilgisayar yazılım ve donanımı ürünleriyle başvuru kapsamındaki 42.sınıftaki bilgisayar hizmetlerinin aynı tür olduğu, ortalama düzeydeki alıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı, bir kısım alıcıların iki farklı marka karşısında bulunduğunu algılayabilse bile marka ve işaretin birbirleriyle idarî ve ekonomik olarak bağlantılı şirketlere ait olduğu yönünde algılamada bulunulmalarının kaçınılmaz olduğu, zira davacının CEP T ibareli seri markalarının bulunduğu, davalı başvurusunun da bu seri markaların arasına sızmış bulunduğu, bu hâlin öteden beri kullanılan davacı markalarının tüketiciler nazarında tesis ettiği imajın transferi sonucunu doğuracağı, esasen davacı ve davalı şirketin aynı sektörde faaliyette bulundukları, 42. sınıftaki farklı tür hizmetlerin davacı markalarının kapsamında bulunmadığı, esasen bu hizmetlerin profesyonellere hitap ettiği, davacının CEP T ibareli markalarının tanınmış marka olmadığı, bu sebeple farklı tür hizmetler bakımından davacının başvurunun tescilini engelleyemeyeceği gerekçesiyle TPE YİDK'nın 2014/M-12535 sayılı kararının, "9, 35 ve 38.sınıf ürün ve hizmetlerin tümü ile 42.sınıftaki bilgisayar hizmetleri" bakımından davacı itirazlarının reddi yönünden iptaline, sair yönlerden iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlığın hakimin hukuki bilgisiyle çözümlenebilecek nitelikte bulunmasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 27,00 TL harcın temyiz eden davalılardan iadesine, 20/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7045, Karar No: 2021/7503, Tarih: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7045 E.  ,  2021/7503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın Milli Eğitim Bakanlığı yönünden feragat nedeniyle reddine, ... yönünden husumet yokluğundan reddine; birleştirilen davanın davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı birleştirilen dosya davalısı Melikgazi Belediye Başkanlığı ile davacı vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/662 E. - 2019/35 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi birleştirilen dosya davalısı Melikgazi Belediye Başkanlığı ve davacı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince asıl davanın Milli Eğitim Bakanlığı yönünden feragat nedeniyle reddine, ... yönünden husumet yokluğundan reddine; birleştirilen dosya davalısı Melikgazi Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, birleştirilen dosya davalısı Melikgazi Belediye Başkanlığı ve davacı vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, birleştirilen dosya davalısı Melikgazi Belediye Başkanlığı ve davacı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Kayseri İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 2852 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla oluşan 2852 ada 130,132,133,135 ve 136 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin birleştirilen dosya davalısı Melikgazi Belediye Başkanlığından tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Birleştirilen dosya davalısı Melikgazi Belediye Başkanlığı ve davacı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, birleştirilen dosya davalısı Melikgazi Belediye Başkanlığı ile davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/829, Karar No: 2021/1232, Tarih: 08.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/829 E.  ,  2021/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12387, Karar No: 2018/21814, Tarih: 11.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/12387 E.  ,  2018/21814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin, davalı asıl işverene ait işyerinde alt işveren işçisi olarak arıza bakım onarım işinde ... teknisyeni olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca ödenmeyen ... ve yemek ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının kurumlarında ihale usulü anahtar teslimi ... alan yüklenici şirkette çalışması nedeniyle husumet itirazında bulunduklarını, davacının talep ettikleri alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, belirsiz alacak davası itirazları yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini, muvazaa iddiasının yersiz ve reddinin gerektiğini, davacının talep ettiği ... ücretine ilişkin olarak yapılan işin mahiyeti gereği işçilere ... yapmaları için yüklenici tarafından araç tahsis edildiğini, davacının yemek ücreti talebine ilişkin olarak, kurumun kendi bünyesinde tüm çalışanlara yemek hizmeti sunan yemekhanesinin bulunduğunu ve kurumda çalışan tüm personelin bu hizmetten faydalandırıldığını, ücret bordrolarının kayıtsız şartsız imzalandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının ... ve yemek ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, Mahkemece idari şartnameler ve davalı ...Ş.’nin ... İl Müdürlüğü’nün 31.10.2012 tarihli yazısına dayanılarak, davacının beyan ettiği aylık yemek ve ... ücreti tutarları esas alınarak yapılan hesaplamaya göre ... ve yemek ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.