muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12638, Karar No: 2024/13878, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12638 E.  ,  2024/13878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretin asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün ücret tespiti bakımından ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6776, Karar No: 2014/10610, Tarih: 24.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/6776 E.  ,  2014/10610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/220546

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2012

NUMARASI : 2012/483 (E) ve 2012/564 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 24.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21214, Karar No: 2017/13629, Tarih: 02.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21214 E.  ,  2017/13629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyalarin temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18055, Karar No: 2015/26045, Tarih: 01.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/18055 E.  ,  2015/26045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikâhlı evli iken, sanık ...’un vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 18.06.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşanarak aynı evde yaşamaya devam ettikleri, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmaması nedeniyle eylemlerinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşıldığından, mahkemece verilen beraat kararlarında Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4462, Karar No: 2016/9069, Tarih: 30.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/4462 E.  ,  2016/9069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

KARAR

Davacı, davalı Boztaşıt şirketinden araç satın aldığını, araca 100.000 km kadar garanti kapsamı verilerek satış yapıldığını, satın aldıktan sonra rutin bakımlarını da yetkili servise yaptırdığını, 16.03.2013 tarihinde aracın arızalanması nedeniyle yetkili servise başvurduğunu, araçta oluşan hasarın garanti kapsamında olmadığının söylendiğini, davalılardan satıcı ve servis olan boztaşıt tarafından araçta hangi parçaların değişeceğine ilişkin döküm yapılarak fiyat bildirildiğini, 13.224,01 TL alındığını, aracın tamir için 24 gün serviste kaldığını ve bu süre içinde kendisine araç tahsis edilmediğini, araç kiralaması nedeniyle kira bedeli olarak 3.147,00 TL ödediğini, aracın motoruna proje çizdirip 350,00 TL ödediğini, araçta meydana gelen hasar nedeniyle en az 5.000,00 TL değer kaybının oluştuğunu ileri sürerek 13.224,01 TL nin, 3.147, TL araç kiralama bedelinin, tespit dosyasında yapılan 438,85 TL yargılama giderinin, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL araçta meydana gelen değer azalmasının, aracın motoruna çizdirilen proje ile bunların resmileştirilmesinden doğacak harcamaların şimdilik 350,00 TL sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar,davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 20.421,01 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirketten satın aldığı davaya konu araçta meydana gelen arıza nedenle oluşan hasarın garanti kapsamında bedelsiz tamir edilmediğini ileri sürerek, ödediği bedelin ve araçta değer kaybının tazmini için eldeki davayı açmış,davalılar davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, dava konusu araç üzerinde yapılan inceleme sonucu hazırlanan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas alınan rapor ve ek rapor da aracın gerçek satış değeri, 08.04.2013 tarihli fatura içeriği dikkate alınmamış ve davaya konu araca davacının hasarla ilgili olmadığı halde kendi isteği doğrultusunda yaptırdığı bakımla ilgili değerlendirme yapılmamıştır. Araçta meydana gelen değer kaybının nasıl hesap edildiği rapor içeriğinden anlaşılamamaktadır. Eksik ve yetersiz raporun bu haliyle hükme dayanak alınamayacağı anlaşılamamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, üniversitenin otomotiv anabilim dalında uzman bilirkişilerden oluşacak bilirkişi heyetinden taraf,mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemece, değinilen bu yönler göz ardı edilip,eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle,temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38398, Karar No: 2016/4191, Tarih: 15.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/38398 E.  ,  2016/4191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Ankara ili Pursaklar ilçesinde bulunan 5430 analiz nolu tesisin davalı belediye tarafından yıkıldığını, yıkılmadan önce tesisin değerinin 5430 analiz no.lu kıymet takdir raporu ile 10.756,00 TL olarak belirlendiğini, raporda tespit edilen toplam bedelin ödenmesi gerekirken 1.395,10 TL enkaz bedelinin ödendiğini ileri sürerek, 9.360,00 TL tesis bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda ihtilafın idari uyuşmazlık niteliğinde olduğu ve idare mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile yargı yolu görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı ile kentsel dönüşüm projesi çerçevesinde imzaladığı kadastro arsa ve tesis sözleşmesi uyarınca bina, müştemilat ve ağaç bedelinin %10'una tekabül eden enkaz bedelinin esas alınarak ödeme yapıldığını, bakiye bedelin ödenmediğini ileri sürerek, 9.360,00 TL nın tahsili için eldeki davayı açmış, mahkemece Dairemizin 12.12.2014 tarih ve 2014/37513 Esas, 2014/39669 Karar sayılı bozma ilamı doğrultusunda yargı yolu görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş ise de; görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz. Taraflar arasında düzenlenen sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşmedir. Sözleşmenin, tarafların özgür iradesi ile düzenlendiği, davacı ve davalının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca kişisel hakka dayanarak talepte bulunduğu, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil, adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(HGK'nun 10.06.2015 tarih ve 2014/13-2459 Esas, 2015/1521 Karar sayılı ilamı) Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde idari yargının görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2711, Karar No: 2023/7150, Tarih: 05.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/2711 E.  ,  2023/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/221 E., 2019/441 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; Gediz ilçesi, ... köyü, ... mevkii 284 ada 9 parsel sayılı taşınmazın babasından kendisine kalıp uzun süredir zilyetliğinde olduğu halde 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, ancak taşınmazın Hazine ile bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazda uzun süredir tarımsal faaliyette bulunulmadığını, taşınmazın Yağmurlar Göleti rezervuar sahasında kaldığını, DSİ tarafından kamulaştırılacağı için davacının kamulaştırmadan menfaat temin etmek amacıyla kötüniyetli olarak eldeki davayı açtığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Gediz Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.12.2014 tarihli ve 2014/231 E. 2014/707 K. sayılı kararıyla; zilyetlikle kazanım koşullarının davacı yararına oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 17.04.2017 tarihli ve 2015/7866 E. 2017/2496 K. sayılı kararıyla; eksik araştırma ve inceleme yapıldığından bahisle karar bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; jeodezi ve fotogrametri bilirkişisinin raporunda 1991 yılı hava fotoğrafına göre kullanıldığı dava konusu taşınmaza tespit edilebilen kullanım süresinin 16 yıl olduğunun rapor edildiği, Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi uyarınca davacının 20 sene müddetle dava konusu taşınmazı malik sıfatı ile fasılasız ve nizasız elinde bulundurmadığı anlaşılmakla, sonuç itibariyle zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın gölet sahası içerisinde kaldığını, gölet su tutmadan keşif yapılması talebinin uygun görülmeyip taşınmaz gölet içinde kaldığı tarihte keşif kararı alındığını, taşınmazda gölet sebebiyle tarım yapılamadığını, 1991 ve 1995 tarihli hava fotoğraflarında dava konusu taşınmazın tarım arazisi olduğunun bilirkişilerce tespit edildiğini, ziraat bilirkişisinin 06.11.2014 tarihli raporunda dava konusu taşınmazda uzun yıllar boyunca hububat tarımı yapıldığının, son yıllarda boş bırakıldığının belirtildiğini, Mahkemece 20 yıllık zilyetlik süresinin oluşmadığı gerekçesiyle dava reddedilmişse de dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların davacının eklemeli zilyetliğinin 20 yıldan fazla olduğunu beyan ettiklerini, dava konusu taşınmaza komşu parsel için açılan davanın kabulüne karar verildiğini, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda; Kütahya ili, ... ilçesi, .../... mahallesi 284 ada 9 parsel sayılı taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olup kimsenin mülkiyet iddiasında bulunmadığı belirtilerek ham toprak vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

2.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 210,55 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

05.12.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -