muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2107, Karar No: 2024/3711, Tarih: 27.02.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.11.2021 tarihli kararıyla; davacının kadroya geçişi aşamasında imzalanan ... ... sözleşmesinde aylık ücretin açıkça her ay asgari ücretin % fazlası olacak şekilde kararlaştırıldığı, davacının temel ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olduğunun kabul edilmesi gerektiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 08.03.2022 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 14.....2022 tarihli ilâmı ile; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesinin davacının 6356 ... Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 ... Kanun) hükümlerine göre yararlandığı bir toplu ... sözleşmesi olmadığından faizin buna göre uygulanması gerektiği, davacının yararlandığı toplu ... sözleşmesinin "İlave tediye ve ikramiye" başlıklı 33 üncü maddesinde ödeme için tereddüde yer vermeyecek şekilde belirli ya da kesin bir vade söz konusu olmadığından kendiliğinden temerrüt gerçekleşmeyeceği, davacının hak kazandığı toplam alacak miktarı belirlenirken arabuluculuk son tutanak tarihinden sonraki dönem için yapılan hesaplamaya itibar edilmesinin hatalı olduğu, arabuluculuk son tutanak tarihine kadar hesaplama yapılarak davacının hak kazandığı alacak miktarı belirlendikten sonra, yine ıslah dilekçesindeki taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda değerlendirme yapıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 14.09.2023 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek ilk bozma ilâmının (5) numaralı paragrafı dikkate alınarak arabuluculuk son tutanak tarihine kadar hesaplanacak olan ikramiye alacağının hüküm altına alınması gerekirken en son Temmuz 2020 dönemine kadar hesaplama içeren bilirkişi raporuna itibar edilmesinin davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine aykırı olduğu belirtilerek kararın bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı doğrultusunda hesaplama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, asgari ücretin belirli bir oran fazlasının üzerine ayrıca toplu ... sözleşmesinde belirtilen %4 oranında ücret zammı uygulanmasının talep edilmesinin mükerrer zam yapılması sonucunu doğuracağını, davacı ile imzalanan ... sözleşmesinin 696 ... KHK'nın ilgili maddelerine uygun olduğunu, davacının asgari ücretle herhangi bir bağı kalmadığını, mevzuat hükümlerinin ve Bakanlık görüşlerinin dikkate alınmadığını, vekâlet ücreti takdirinde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 22 nci maddesinin uygulanması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; fark ikramiye alacağının hesaplanması ve vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.4857 ... ... Kanunu'nun 34 üncü maddesi, 6356 ... Kanun'un 39 ve 53 üncü maddeleri, 696 ... KHK ile 375 ... KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde, AAÜT'nin 22 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince 505,86 TL ücret farkı alacağının reddedilmesine rağmen, karar tarihindeki AAÜT'nin "seri davalarda ücret" başlıklı 22 nci maddesi de nazara alınarak davalı lehine 252,93 TL vekâlet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasına "Davalı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre hesaplanan 252,93 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” ibarelerinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8863, Karar No: 2017/15116, Tarih: 05.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/8863 E.  ,  2017/15116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaza arazi olarak değer belirleyen rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu ... İlçesi ... Beldesi ... parsel sayılı taşınmazın dosyadaki kanıt ve belgeler, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama uygulama sitesinden edinilen bilgiler gözönünde bulundurulduğunda arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın

değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 187,63 m² 'lik kısmında değer azalışı olacağının düşünülmemesi,

3-Faiz Bitiş tarihinin belirtilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/370, Karar No: 2011/1036, Tarih: 22.09.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/370 E.  ,  2011/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2009

Davacı vekili; müvekkilinin 2.8.2005-12.9.2008 tarihleri arasında davalı şirkette muhasebe müdürü olarak çalıştığını, müvekkilinin görevini özveri ile yürüttüğünü, yeniden yapılanma kapsamında iyi derecede yabancı dil bilgisini haiz kadro ihtiyacının ortaya çıkması gerekçesi ile müvekkilinin iş sözleşmesinin sözlü olarak feshedildiğini, müvekkilinin yabancı dilinin geliştirmesi konusunda dil eğitimi imkanı tanınmasını davalıdan talep ettiğini, bilgi işlem biriminde görevli lise mezunu bir çalışana davalı şirketin dil imkanı  sağladığını, davacının talebinin ise pozisyonun ingilizce bilmeyi gerektirmediği gerekçesi ile reddedildiğini, davacının görev yaptığı kadronun ortadan kalkmadığını, fesih tarihine kadar müvekkilinin iletişim problemi yaşamadığını, fesih nedeni yapılan hususun gerçeği yansıtmadığını, departmanının kapatılmadığını ileri sürerek müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini  istemiştir.

Davalı vekili, 2.8.2005 tarihinde muhasebe müdürü olarak çalışmaya başlayan davacının sorumluluğunda olan bir mutabakata yanlış rakam yazması sebebi ile davalı şirketin 200.000 Euro zarara uğrama riskinin ortaya çıktığını, bu durumun son anda fark edilip zararın önlendiğini, davacının iş sözleşmesinin 15.09.2008 tarihli fesih bildiriminde açıklanan nedenlerle feshedildiğini savunarak davanın reddini  talep etmiştir.

Mahkemece,davacının görev yaptığı pozisyonunun kaldırılmadığı, organizasyon şemalarında davacının görev pozisyonunun devam ettiği, yapıldığı belirtilen yeniden yapılanma kapsamında davacıdan başka işçi çıkarılmadığı, davacının iyi düzeyde ingilizce bilmediği ileri sürülmüş ise de dosyaya sunulan 25.08.2006 tarihli görev tanımında yabancı dilin tercih nedeni niteliğinde olduğu, mecburi olmadığı, davacı işçinin yabancı dil düzeyi davalı şirket tarafından bilinerek işe alınıp 3 yıl süre ile de muhasebe  müdürü olarak çalıştırıldığı, davalı şirketin yurt dışında bağlantılı olduğu ortaklıklarla yazışmaların Türkçe yapıldığı, İktisat Fakültesi Uluslararası İlişkiler bölümünden lisans, İşletme MBA ana bilim dalında yüksek lisans diploması bulunan davacının davalı şirkette çalıştığı dönemde mesleki bilgi ve tecrübesini geliştirme çabasında olduğu, mesleki bilgi, ehliyet, yetenek ve  görevinin

görevinin gereklerine sahip başarılı bir çalışan olduğu, kaldı ki yabancı dil eksikliği ya da seviyesinin yetersizliğinin yabancı dil eğitimi aldırılmak sureti ile giderilebilecek bir husus olduğu,işveren tarafından bu konuda girişimde bulunulmaksızın doğrudan doğruya davacının iş sözleşmesinin feshi yoluna gidilmesinin geçerli bir nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler, sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi gelişme ve olgulardır.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak başvurması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının 2.8.2005-12.9.2008 tarihleri arasında muhasebe müdürü olarak çalıştığı, şirketin yabancı ülkelerle yatırım ve bağlantılarını güçlendirmesine dair alınan karar uyarınca yeniden yapılanma yoluna gittiği, bu karar doğrultusunda bazı departmanların kapatıldığı, müşteri sayısında ve işlem hacminde düşüş olduğu, öte yandan yurtdışına açılma nedeniyle bazı nitelikleri haiz personel ihtiyacı doğduğu, bu durumda mevcut kadroda yeni düzenlemeler yapılması gerektiği , bu ihtiyaç çerçevesinde muhasebat bölümünde iyi derecede yabancı dil bilgisine sahip kadro ihtiyacının ortaya çıktığı, mevcut kadro artırılmadan nitelikli eleman alınması gerektiği, dil bilgisini haiz eleman ihtiyacının ortaya çıkması, yabancı müşteriler ve yabancı yatırım ortakları ve girişimcilerle sağlıklı irtibat kurabilecek kadro ihtiyacına bağlı olarak yeniden yapılanma gerektiği, başka bir yerde istihdamının araştırılmasına karşın mümkün olmadığının belirlendiği gerekçesiyle alacakları ödenmek suretiyle 12.09.2008 tarihi itibariyle feshedildiği, anlaşılmaktadır.

Mahkemece,davalı şirketin uluslararası işlem hacminin muhasebe müdürünün ingilizce bilmesini gerektirip gerektirmediği, sonradan işe alınan muhasebe müdürü ile davacının nitelikleri karşılaştırılarak, fesihten sonra yabancı ülkeler ile yapılan işlem hacmi ve anlaşmalar dikkate alınarak davacı tarafından yabancı dil bilmeden bu işlerin yapılabilip  yapılamayacağı, davacının  az  bir  masrafla  ve  kısa  süreli  bir eğitimle belirtilen işleri yapabilecek nitelikleri kazanıp kazanamayacağı, davalı şirket ile ortaklık  kurulan   şirketler   arasındaki yazışmaların ingilizce yapılıp yapılmadığı açıklığa kavuşturulmamıştır.  Belirtilen

hususlarla ilgili olarak taraflardan delilleri istenmeli, gerekirse bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,  22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8341, Karar No: 2024/2400, Tarih: 22.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8341 E.  ,  2024/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/111 E., 2016/22 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Eskil Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/111 Esas, 2016/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

A. Silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunlukları,

B. Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunlukları,

C. 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca Adli emanetin 2014/42 sırasında kayıtlı tüfek, kartuşlar ve tapanın müsaderesi,

Kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Silahla tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığına, eylemin ancak mala zarar verme suçunu oluşturabileceğine,

2. Sanık mağdurlara ait eve girmemiş olduğundan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmadığına,

3.Haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna,

4. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Silahla tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığına, eylemin ancak mala zarar verme suçunu oluşturabileceğine,

2. Sanık mağdurlara ait eve girmemiş olduğundan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmadığına,

3.Haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna,

4. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, mağdurlar ... ile ...'ın oğlu olduğu ancak, sanığın ayrı ikamette yaşadığı, sanığın sürekli gazinoya giderek ailesiyle ilgilenmediğini düşünen mağdur ...'nın sanığın arkadaşlarına "...'in evini, yuvasını yıkmayın, onu Konya'ya Aksaray'a gazinolara götürmeyin" diyerek uyardığını öğrenen sanığın mağdurların ikametine gece saat 19.00 sıralarında gittiği, bu sırada ikamette sanığın annesi ... ile kardeşleri olan ... ile ...'ın da olduğu, sanığın babası ile tartışmaya başladığı, mağdur ...'nın sanığı ikametinden çıkması konusunda uyardığı, ancak sanığın ikameti terketmediği, bunun üzerine ... ile ...'nın sanığı evden çıkarmaya çalıştıkları, bu sırada da sanığın "Sabaha sizin buradan ölünüz çıkacak, beş dakika bekleyin" diyerek tehditte bulunduğu ve ikametten ayrıldığı, yaklaşık beş dakika sonra mağdur ...'in sanığın elinde tüfek ile geldiğini gördüğü ve evdekileri saklanmaları konusunda uyardığı, bunun üzerine mağdur ...'nın odada bulunan vitrin kenarına saklandığı, diğer mağdurların camın kenarındaki duvara yaslanarak kendilerini saklamaya çalıştıkları, sanığın evin etrafı duvarlarla çevrili bahçesiin demir kapısından içeri girerek elindeki tüfekle eve doğru 2 (iki) el ateş ettiği ve saçmaların evin duvarına geldiği, daha sonra mağdurların bulundukları odanın camına ateş ettiği ve pencere camının kırıldığı, sanığın bahçe zemininden 140 (yüz kırk) cm yükseklikteki kırılan pencere camından odanın içerisine tüfeğin namlusunu sokarak oda kapısına 1 (bir) kez daha ateş ettiği ve olay yerinden ayrıldığı iddiasıyla açılan kamu davasında, mağdurlar ifadeleri, sanık savunması, olay yerin inceleme raporu, kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak içerikleri ile tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine silahla tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği sabit kabul edilerek mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Mağdurların aşamalarda değişmeyen istikrarlı iddiaları, sanığın tevili ikrar içeren savunması, olay yerin inceleme raporu, kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak içerikleri ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemi sabit olduğundan; hükümde sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri bakımından herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.