muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11370, Karar No: 2019/4815, Tarih: 18.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/11370 E.  ,  2019/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz arsa vasfındadır. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bozma sonrasında hükme esas alınan 15/09/2017 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, emsal kabul edilen ...... 1.mıntıka mahallesi 427 parsel numaralı taşınmazın dava tarihi itibariyle kadastro parseli mi imar parseli mi olduğu ve asgari vergi değeri ilgili ...... Başkanlığından sorulup, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davacının ecrimisil talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14353, Karar No: 2017/883, Tarih: 07.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14353 E.  ,  2017/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... İş ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, zorunlu mali mesuliyet sigortası uyarınca hak sahiplerine ödenen bakıcı giderinin 6111 sayılı Kanun uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumundan tahsili istemine ilişkindir.

... İş Mahkemesince uyuşmazlığın 5510 Sosyal Sigortalar Kanunundan değil Genel Sigorta Hukukundan kaynaklandığı ve davacının tacir olup, Türk Ticaret Kanununun 4. vd.maddeleri uyarınca uyuşmazlığın çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görevi alanına girdiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir

... Asliye Ticaret Mahkemesince ise; sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanan ve sigortalı ile Sosyal Güvenlik Kurumu arasındaki davalara bakmakla görevli mahkemenin iş mahkemeleri olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda davacı, 6111 sayılı Kanunun 59. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu 2918 sayılı Trafik Kanununun 98. maddesine dayanmış olup, dava sağlık sigorta sözleşmesi nedeniyle trafik kazası sonucu yaralanan sigortalı için ödenen tedavi giderlerinin davalı kurumdan rücuen tazminine ilişkindir.

3 Temmuz 1944 tarihli ve 5746 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 22.03.1944 tarih ve 37 E. - 9 K. sayılı kararında "Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticarî dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur" şeklinde vurgulanmaktadır.

Buna göre, sigorta şirketinin sigortalısının halefi olarak açtığı davanın haksız fiilden kaynaklandığı ve yargılama görevinin genel mahkmelerin görevine girdiği anlaşılmaktadır. Buna göre uyuşmazlığın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8323, Karar No: 2015/12354, Tarih: 01.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/8323 E.  ,  2015/12354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacının, yurt dışı çalışmalarını ve sigortalılık durumunu gösteren belgeler ile tercümeleri ve davacının ev hanımı olarak geçen süreleri gösteren belgeler dahil olmak üzere yurt dışı ikamet belgesinin eksiksiz ve onaylı bir örneği getirtilerek eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13662, Karar No: 2024/168, Tarih: 17.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13662 E.  ,  2024/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/119 E., 2023/225 K.

KARAR : Dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktar (162.444,75 TL) karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21415, Karar No: 2017/3268, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21415 E.  ,  2017/3268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18350, Karar No: 2017/7227, Tarih: 15.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/18350 E.  ,  2017/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili;... mevkii, 233 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz toplam 709 m2 olup ,1962 yılından beri muris .... .... ve vefatından sonra müvekkili ile kardeşi .... Lütfi .... zilyetliğinde bulunan, taşınmaz üzerinde halen müvekkili tarafından yapılan tek katlı ev ile, ayrıca bahçede de kırk yıldır müvekkilinin yetiştirdiği çeşitli ıhlamur, ceviz, ve incir vs. meyve ağaçları ile çalı formlu bitkilerin bulunduğunu, davalının bu taşınmazın 400 m2' lik kısmını İmar affından faydalanmak sureti ile tek taraflı olarak adına tescil ettirdiğini, daha sonra 400 m2lik bu kısmı 27/05/2011 tarihinde dava dışı üçüncü şahsa sattığını, halbuki satılan bu hissenin sadece davalıya ait olmadığını, diğer mirasçıların hakkının da bu suretle gasp edildiğini ileri sürerek, 40.000,00 TL ' nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...,...,... vekili ; müvekkilinin 1968 yılından beri vergisini ödemekte ve kullanmak olduğu toplam 400 m2 arsa ile üzerinde bulunan gecekondu ile ilgili olarak tapu tahsis belgesi almak için 1983 yılında müracaatta bulunarak tapu tahsis belgesini aldığını, akabinde 1997 yılı içerisinde ...i tarafından yapılan ifraz çalışması sonrası tapu almak için belediyeye müracaat ettiğini, yapılan takdir raporu sonrası belirlenen 122.800,00 TL 'yi ödeyerek 400 m2' lik gayrimenkulün tapusunu aldığını, müvekkilinin gayrimenkulü 2011 yılında .... ne sattığını, tarafların fiili olarak kullandıkları alanın farklı olduğunu , halihazırda iki tarafta kendi alanını kullanmaya devam ettiğinden davacının gerçekte hiçbir hak kaybı ve zararının söz konusu olmadığını, müvekkilinin davaya konusu yerde mütemmim cüz durumunda bulunan ağaçları, arsa ile birlikte Eyüp Belediyesinden satın aldığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,davacının davasının kısmen kabulü ile,75.595,00 TL nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan zincirleme olarak alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davalılar ve dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar ...,...,...'in sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece,davacının davasının kısmen kabulü ile,75.595,00 TL nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan zincirleme olarak alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davalılar ve dahili davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar ...,...,...'in sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-TMK.nun 729/1.maddesinin yollaması ile 722/1.maddesinde; “Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur.” TMK.nun 723.maddesine göre, "Malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür".

Gerek öğreti ve gerekse uygulama ile asgari levazım değerinin, tüm malzemenin işçilik ve bakım giderlerinin gözetilmeksizin, piyasadaki en düşük değerlerinden, yapım ve dikim yılı veya yıllarına göre yıpranma payı düşüldükten sonra elde edilerek miktar şeklinde hesaplanacağı da benimsenmiş bulunmaktadır.

Dosya kapsamından,çapa bağlı 233 ada, 1 nolu parselin öncesinde Hazine adına kayıtlı olup, 2981 sayılı kanun gereği satılmak üzere Hazine tarafından belediyeye devredildiği,tarafların kök murisi ....'in dava konusu taşınmazda işgalci olduğu, halen taşınmazın belediye adına kayıtlı olan 134 m2lik kısmının davacı tarafından işgalci olarak kullanılmaya devam edildiği, davacı tarafından dava konusu taşınmaza fidan dikilip yetiştirildiği, taşınmazda çeşitli türde 15 adet ağaç ve çalı formlu bitkilerin bulunduğu anlaşılmaktadır.Bir kısım davalıların murisi ....'in ise taşınmazın 400 m2 lik kısmını, 122.800,00 TL bedel ödeyerek tapuda belediyeden satın aldığı anlaşılmaktadır.

Ancak ne varki, mahkemece, davalıların murisi ....'in dava konusu taşınmazın 400 m2lik kısmını belediyeden satın alırken, ağaç bedellerinin ,davalının Belediyeye ödediği satış bedeline dahil edilip edilmediği hususu araştırılmamıştır.

Ancak ne varki, mahkemece, davalıların murisi ....'in dava konusu taşınmazın 400 m2lik kısmını belediyeden satın alırken, ağaç bedellerinin ,davalının Belediyeye ödediği satış bedeline dahil edilip edilmediği hususu araştırılmamıştır.

Buna göre,mahkemece yapılacak iş, dava konusu taşınmaza ilişkin ihale ve satış dosyasının incelenmesi ile davalıların murisi .... tarafından dava konusu taşınmazdaki ağaçların bedelinin belediyeye ödenip ödenmediğini tespit etmektir. Eğer davalıların murisi .... tarafından 1998 tarihinde yapılan satışta arazi üzerindeki ağaç bedelleri belediyeye ödenmişse haksız zenginleşen belediye olup bu durumda ,fidan sahibi olan davacı, ... mirasçılarına karşı diktiği fidanlardan ötürü masraf isteyemeyecektir. Eğer davalıarın murisi .... tarafından 1998 tarihinde yapılan satışta arazi üzerindeki ağaç bedellerinin değeri belediye ödenmemişse ....'in mirasçıları , söz konusu muhtesatlardan dolayı hiç bir maliyet ve bakım masrafı yapılmadan, sadece asgari levazım oranında sebepsiz zenginleştiğinden, ağaçların belirlenecek olan asgari levazım miktarı üzerinden davanın davalı ... mirasçıları yönünden kabulü gerekirken, değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Bununla birlikte,mahkemece 16.09.2014 tarihli celsede davanın niteliği gereği muris .....diğer mirasçılarının davaya dahil edilmesi için davacı tarafa kesin süre verilmiş olup,davacı 25.09.2014 havale tarihli dilekçesi ile kök muris .....diğer mirasçısı olan Sevim Yılmaz'ın davaya dahil edilmesini talep etmiştir.Mahkemece dahili davalı ... , diğer davalılar ile arasında zorunlu dava arkadaşlığı olduğundan bahisle davaya dahil edilip, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 75.595 TL nin davalılardan zincirleme tahsiline şeklinde hüküm tesis edilerek bu dahili davalı aleyhinde de hüküm tesis edilmiştir.

Ancak ne var ki,davalılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Keza dahili davalı ... dava konusu taşınmazda hiçbir zaman malik olmadığı gibi haksız zenginleşen taraf da değildir.

Buna göre,mahkemece dahili davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken,yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, hükmün ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına,üçünçü bentte açıklanan nedenlerle dahili davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/11989, Karar No: 2017/16062, Tarih: 16.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11989 E.  ,  2017/16062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde; ... Tüketici Hakem Heyeti'nin 27.04.2012 tarih ve 2012/318 sayılı şikâyetçi davalı tarafından ödenen kayıp-kaçak bedelinin iadesine karar verdiğini belirterek; kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.Davalı, cevap dilekçesinde; hakem heyeti kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davacının itirazının reddi ile; ... İlçe Tüketici Hakem Heyeti'nin 27/04/2012 tarih ve 2012/318 sayılı kararının (2011 yılı Nisan ayından şikayet tarihi olan 10/02/2012 tarihine kadar) onanmasına karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dairemizce, karar 2015/5861 E. 2016/6279 K. sayılı ilamı ile ‘…davalının ... nolu aboneliğinin tarımsal sulama aboneliğine ilişkin, diğer aboneliğinin ise mesken aboneliğine ilişkin olduğu, davalının her iki aboneliği için yaptığı başvuru üzerine davaya konu hakem heyeti kararının tesis edildiği anlaşılmaktadır.1)Davalının ... nolu tarımsal aboneliğine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 1.maddesinde kanunun amacı açıklandıktan sonra, “Kapsam” başlıklı 2.maddesinde; “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3.maddesinde; “Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder.” şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan kanunun 3/d maddesinde; “Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Buna göre, tarımsal sulama aboneliği üzerinden verilen hizmetten yararlanan davalının, yukarıda açıklandığı üzere tüketici olmadığı, dolayısıyla olayda 4077 sayılı kanun hükümleri yerine genel hükümlerin uygulanacağı ortadadır. Buna bağlı olarak, ihtilafa tüketici hakem heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır. Buna karşın, 4077 sayılı kanunun 22/5 maddesi uyarınca, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir. Hal böyle olunca mahkemece ..

. Buna bağlı olarak, ihtilafa tüketici hakem heyetinin bakma yetkisi ve görevi bulunmamaktadır. Buna karşın, 4077 sayılı kanunun 22/5 maddesi uyarınca, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması yerindedir. Hal böyle olunca mahkemece ... nolu aboneliğe ilişkin olarak yetkili ve görevli bulunmayan tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın iptaline karar verilmesi gerekirken, bu abonelik yönünden de davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2)Her ne kadar mahkemece davalının ... nolu mesken aboneliğine ilişkin vermiş olduğu karar Hukuk Genel Kurulunun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K.sayılı kararı ve Dairemizin yerleşmiş ve kararlılık kazanmış uygulamasına uygun ise de; davaya konu Hakem Heyeti kararında ve mahkeme kararında dava konusu tarımsal sulama ve mesken abonelikleri yönünden bir ayrıma gidilmemesi kararın infazında tereddüt oluşturacak mahiyettedir. Bu nedenle mahkemece; dava konusu abonelikler nedeniyle tahsil edilen kayıp kaçak bedelinin mesken ve tarımsal sulama abonelikleri yönünden ayrıştırılarak davanın aydınlatılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş…’ gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece, bozma ilamına uyarak yaptığı yargılama sonucunda; itirazın kabulü ile ... İlçe Tüketici Hakem Heyeti"nin 27.04.2012 tarih 2012/318 sayılı kararının iptaline karar verilmiş, hüküm; süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.