muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4014, Karar No: 2024/3085, Tarih: 30.05.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davalı taraf, davacının dava konusu taşınmazı hile ve korkutma yoluyla kendisinden devraldığını iddia etmiş ise de, Mahkemece dinlenen davalı tanıklarının işbu vakıaya dair herhangi bir bilgi ve görgülerinin bulunmadığı, yine davalı tarafça iddia olunan ortaklığa dair vakıanın da dinlenen tanık beyanları ile ispat edilemediği, bu durumda ispat külfeti kendisine düşen davalı tarafın dava konusu taşınmazda hukuken geçerli bir sebep ile ikamet ettiğini ispat edemediği, davalının 18.10.2016 tarihinden beri taşınmazı kullandığının sabit olduğu, netice itibarıyla taşınmazın satışına dair tapuda düzenlenen resmi senedin aksinin ispat edilmediği gözetilerek davalının dava konusu taşınmazda 18.10.2016 tarihinden itibaren fuzuli şagil olduğunun kabul edildiği, bu sebeple davalının Amasya ili, Merkez ilçesi, ... Köyü, ... Mevkinde bulunan 105 ada 29 parsel sayılı taşınmazda fuzuli şagil olduğunun tespiti ile davalının işbu taşınmaza haksız el atmasının önlenmesine, davalının işbu taşınmazdan tahliyesine karar verildiği, ecrimisil talebi yönünden ise, Mahkemece mahallinde 13.06.2022 tarihinde yapılan keşif sırasındaki gözlemde, taşınmaz üzerinde tek katlı bir bina olduğu, bina dışında depo niteliğinde bir yapı bulunduğu ve parsel üzerinde bahçe şeklinde kullanılan alanın olduğu, böylelikle taşınmazın tamamının kullanıldığının anlaşıldığı, dava konusu taşınmazın 10.08.2016 tarihinde davacı tarafından satın alındığı, davacının işbu tarihten itibaren kayıt maliki olduğu dikkate alınarak fuzuli şagil olan davalının işbu tarihten dava tarihine kadar davacıya ecrimisil ödemekle yükümlü olduğunun kabul edilerek, davalının Amasya ili, Merkez ilçesi, ... Köyü, ... Mevkinde bulunan 105 ada 29 parsel sayılı taşınmazda fuzuli şagil olduğunun tespiti ile davalının işbu taşınmaza haksız el atmasının önlenmesine, davalının işbu taşınmazdan tahliyesine, 18.10.2016 ile 31.12.2016 tarihleri arası için 1.207,68 TL, 01.01.2017 ile 31.12.2017 tarihleri arası için 6.594,96 TL, 01.01.2018 ile 31.12.2018 tarihleri arası için 7.395,87 TL, 01.01.2019 ile 31.12.2019 tarihleri arası için 9.831,69 TL, 01.01.2020 ile 31.12.2020 tarihleri arası için 10.700,86 TL, 01.01.2021 ile 18.10.2021 tarihleri arası için 10.800,00 TL olmak üzere toplam 46.531,06 TL ecrimisil bedelinin belirtilen 31.12.2016, 31.12.2017, 31.12.2018, 31.12.2019, 31.12.2020, 18.10.2021 dönem sonlarına ilişkin tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı ile davacının dünür olduğunu, davaya konu taşınmazın yıllardır davalıya ait olduğunu ve satmasını gerektirir bir sebebin bulunmadığını, dava konusu evin toplanan yardımlar ile inşa edildiğini, müvekkilinin, davacı tarafından oyuna getirilip kandırılarak evinin elinden alındığını, davacının, müvekkilinin hastalık halinden faydalandığını ve tapuyu geri vereceğini söyleyerek kandırdığını, bu şekilde hile ve kötü niyetle elde edilen sakat bir tapu tescil işlemine dayanarak açılmış bir davada, kötü niyetli davacının haksız menfaat elde etmesinin hukuk düzeni tarafından korunmasının beklenemeyeceğini, açmış oldukları tapu iptali ve tescil davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, bu nedenlerle haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddinin gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları delillere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin dosyadaki delillerle çelişmeyen tespit ve değerlendirmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve re'sen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1. Davalı ile davacının dünür olduğunu, davaya konu taşınmazın yıllardır davalıya ait olduğunu ve satmasını gerektirir bir sebebin bulunmadığını, dava konusu evin toplanan yardımlar ile inşa edildiğini, bu süreçte inşa edilen eve aboneliklerin alınmasında davacının da kendi adına işlem yapmak suretiyle abonelik almasının akrabalık ilişkisinin bir gereği olarak yapıldığını,

2. Müvekkilinin, davacı dünürü tarafından oyuna getirilip kandırılarak evinin elinden alındığını, davacının, müvekkilinin hastalık halinden faydalanarak ve tapuyu geri vereceğini söyleyerek kandırdığını,

.... Dava konusu taşınmaz ile ilgili tapu iptali ve tescil davası açtıklarını, bu davanın Mahkemece bekletici mesele yapılması gerektiğini,

.... Bilirkişi raporuna yaptığı itirazların değerlendirilmediğini, bu rapora göre kurulan hükmün hukuka aykırı olduğunu,

2. Müvekkilinin, davacı dünürü tarafından oyuna getirilip kandırılarak evinin elinden alındığını, davacının, müvekkilinin hastalık halinden faydalanarak ve tapuyu geri vereceğini söyleyerek kandırdığını,

.... Dava konusu taşınmaz ile ilgili tapu iptali ve tescil davası açtıklarını, bu davanın Mahkemece bekletici mesele yapılması gerektiğini,

.... Bilirkişi raporuna yaptığı itirazların değerlendirilmediğini, bu rapora göre kurulan hükmün hukuka aykırı olduğunu,

5. Hile ve kötü niyetle elde edilen, sakat tapu tescil işlemine dayanarak açılmış bir davada, kötü niyetli davacının haksız menfaat elde etmesinin hukuk düzenince korumasının beklenemeyeceğini, bu nedenlerle haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddinin gerektiğini belirterek temyiz talebinin kabulü ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, tahliye ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri,

2. Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

.... Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

.... Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

5. Bilindiği üzere, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih ve 22/... sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibari ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı).

6. 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtayın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

7. Hemen belirtilmelidir ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

8. Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

9. İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

....Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8322, Karar No: 2013/15350, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/8322 E.  ,  2013/15350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçun işleniş biçimi ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması ile 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken sanığın suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözönüne alınarak indirim oranının belirlenmesi yerine dosyaya ve oluşa uygun düşmeyen en üst sınırdan indirim yapılması suretiyle hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'-in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 22/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3444, Karar No: 2007/1314, Tarih: 12.04.2007

7. Hukuk Dairesi 2006/3444 E., 2007/1314 K.

**7. Hukuk Dairesi 2006/3444 E., 2007/1314 K.**

**- KADASTRO TESPİTİ

- MALİK HANESİNİN AÇIK BIRAKILMASI

- MER'A**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 5 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar Hasan mirasçıları, Bedir, katılanlar Mahmut mirasçıları ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 138, 139, 186, 187, 188, 189 ve 190 parsel sayılı taşınmazlar davalı olduklarından söz edilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 5. maddesi hükmü gereği malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmişlerdir. Tespit gününden önce davacı Bedir ve Zeynep tarafından davalı Mustafa aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesine açılan elatmanın önlenmesi davası ile aynı mahkemede davacı Hasan tarafından davalı Hazine ve O... Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine açılan tescil davaları birleştirilmiştir. Mustafa, Mahmut, Akime, Bedir davaya katıldıktan sonra davalar görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece usule ilişkin Yargıtay Daire bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davaya katılan Mahmut mirasçılarının davalarının reddine, katılan davacı Bedir'in 186 ila 190 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davalarının reddine, davacı Hasan mirasçılarının davalarının kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacı Bedir, Zeynep ve Akime ile katılan davacılar Mustafa ve Mehmet'in 138 ve 139 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davalarının kısmen kabulüne, 138 parsel sayılı taşınmazın 20.298,84 m2 yüzölçümüyle 139 parsel sayılı taşınmazın ise uzman bilirkişinin 27.06.2006 tarihli haritalı raporunda (A), (B) ve (D) harfleriyle gösterilen toplam 138.140,49 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin 200 pay itibariyle 40 payının Hasan mirasçıları, 60 payının Ahmet mirasçıları Zeynep ve Akime, 60 payının davacı Bedir, 40 payının da Mehmet mirasçıları adına payları oranında, 139 parsel sayılı taşınmazın haritada (C) harfiyle gösterilen 8.268,79 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise davalı Hazine adına, 186 ve 187 parsel sayılı taşınmazların tümü ile 188 parsel sayılı taşınmazın haritasında (A) harfiyle gösterilen 5.985,73 m2 yüzölçümündeki bölümünün davacı Hasan mirasçıları adına payları oranında, 188 parsel sayılı taşınmazın haritada (B) harfiyle gösterilen 51.978,22 m2 yüzölçümündeki bölümüyle 189 ve 190 parsel sayılı taşınmazların tümünün ham toprak niteliğiyle davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar Hasan mirasçıları, Bedir, katılanlar Mahmut mirasçıları ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava ve temyize konu taşınmazların kamu malı niteliğinde mer'a olmadığı, tespit gününde adlarına tescile karar verilen zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Yanlar arasındaki uyuşmazlık, dava ve temyize konu taşınmazların kamu malı niteliğinde mer'a olup olmadığı yönünde toplanmıştır. Kural olarak, mahkemece bir yerin mer'a olarak kabul edilebilmesi için, taşınmazın yetkili idari merciler tarafından mer'a olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mer'a olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır. O halde, uyuşmazlığın saptanan niteliği dikkate alınarak taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753-5618 sayılı Yasalar uyarınca mer'a tahsisi yapılmış ise Köy Hizmetleri İl ve Özel İdare Müdürlüğü'nden 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazların bulunduğu bölgede mer'a tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırma, 4342 sayılı Yasa uyarınca taşınmazların bulunduğu mülki amirlikten ayrı ayrı sorulup saptanması zorunludur.

Ne var ki, mahkemece bu doğrultuda bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır. Kuşkusuz 4753 ve 5618 sayılı Yasalar ile 4342 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazların bulunduğu bölgede sözü edilen yetkili idari merciler tarafından mer'a tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırma, dava sonucunda yararı olmayan taşınmazların bulunduğu belde ya da köye komşu köyler halkından seçilecek elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile uyuşmazlık çözümlenecektir

. O halde, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, öncelikle dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca mer'a tahsisi yapılıp yapılmadığı Köy Hizmetleri İl ve Özel İdare Müdürlüğü'nden, 4342 sayılı Yasa uyarınca mer'a tahsisi yapılıp yapılmadığı mülki amirlikten ayrı ayrı sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise mer'a tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu belde ya da köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar ve uzman bilirkişi tapu fen memuru ve uzman ziraatçı bilirkişi ve tutanak bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, yetkili idari merciler tarafından mer'a tahsisi yapılmış ise mer'a tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerlerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden ve değişmez nitelikte sınır yeri sayılabilecek kişi taşınmazlarından yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların mer'a tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından mer'a tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava ve temyize konu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mer'a olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tespitte saptanan hukuksal olgu dikkate alınarak taşınmazların mer'a olup olmadığı yolunda tutanak bilirkişilerinden de ayrıntılı, gerekçeli, olaylara dayalı bilgiler alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, bundan sonra uzman ziraatçı bilirkişi aracılığıyla taşınmazlar bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazların fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmamış ise tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmen, bir kayıt ve belge esas alınmış ise sözü edilen kayıt ve belgelerin nizalı parseller yönünü ne biçimde ve kimin yeri

tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmamış ise tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmen, bir kayıt ve belge esas alınmış ise sözü edilen kayıt ve belgelerin nizalı parseller yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği incelenmeli) davalı olup olmadıkları, tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mer'a olup olmadığı duraksamasız belirlenmeli, kaldı ki, iddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere bu yolla saptanan dava niteliği dikkate alındığında dayanılan vergi kayıtlarının uygulaması da yöntemine uygun değildir

. Gerçekten dayanılan vergi kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita, keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermeyen harita ve eki rapor da yetersizdir. Bu nedenlerle ayrıca dayanılan vergi kayıtlarının yerlerine sağlıklı biçimde uygulanabilmesi için öncellikle dayanılan vergi kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz ya da taşınmazlara revizyon görüp görmediği Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara da dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli, dayanılan vergi kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı 186 ila 190 ve 175, 176, 177, 138 ve 139 parsel sayılı taşınmazlardan başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı olduğu saptandığı takdirde usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve kaydın kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğu özellikle dikkate alınmalı, daha sonra 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20