muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17884, Karar No: 2016/3992, Tarih: 30.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/17884 E.  ,  2016/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların sürücüleri ve malikleri olduğu iki araç ile davacının aracının çarpışması sonucunda meydana gelen kazada davacının aracının hasar gördüğünü belirterek fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla; hasar, araç değer kaybı ve araç mahrumiyeti olarak 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davasını 20.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, kusur ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davayı takip etmemiştir.

Mahkemece uyulmasına verilen bozma ilamı ve tüm doysa kapsamına göre; dava dosyasının işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren 3 ay geçmiş olmasına rağmen süresi içinde yenilenmedğinden HMK 150/5 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.03.2008 tarih, 2003/107 esas, 2008/88 sayılı ilamın Dairemizin 24.10.2011 tarih, 2010/5932 esas, 2011/9642 sayılı ilamı ile bozulmasına verilmiş, bozma ilamı taraflara tebliğe çıkarılmış, davalılar ... ve ... ... vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş,ancak davacı vekiline ve davalı ...'ya bila tebliğ iade edilmiştir. Davacı vekilinin "..."

adresine çıkarılan bozma ilamı ekli duruşma gününü bildiren tebligat, adreste tanınmadığından bahisle; davalı ...'nun "..." adresine çıkarılan tebligat yeni adres bırakmadan ayrıldığı gerekçesiyle bila tebliğ iade edilmiştir.Davalı ... ve ... ... vekili mazeret dilekçesi vermiştir. Bozmadan sonraki ilk celse olan 02.10.2012 tarihli celsede, taraflardan hiçbiri duruşmaya katılmamış ve mahkemece “dosyanın HUMK.’un 409. maddesi uyarınca yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına” verilmiştir.Mahkemece davacı vekili ve davalı ...'ya çıkarılan tebligat adreslerinin mernis adresi olup olmadığı, mernis adresi değil ise mernis adresleri tespit edilip bu adreslere tebligat yapılması düşünülmeden ve dahi tebliğe çıkarılan adresler daha önce tebliğ yapılan adresler ise Tebligat Kanunu 35. maddeye göre tebligat yapılması gereği dahi göz önünde bulundurulmadan ve davalılar ... ve ... ... vekilinin mazeret dilekçesi de değerlendirilmeden yazılı şekilde dosyanın işlemden kaldırılması ve akabinde yasal süresinde yenilenmediğinden açılmamış sayılmasına verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22045, Karar No: 2024/1119, Tarih: 05.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22045 E.  ,  2024/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/944 E., 2016/200 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada, hakaret suçunun mağdurunun, ancak gerçek kişi olmasının gerekmesi karşısında, suçtan zarar görmeyen ve katılan sıfatı bulunmayan .... adına Kanun yoluna başvurulma hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan ... adına yapılan temyiz isteminde ise, sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın suç tarihinde katılanın sahibi olduğu hastaneden istifa ederek ayrıldığına bu nedenle yapılan paylaşımın katılana yönelik olduğuna, sanığın savunmasının soyut kaldığına, suçun oluştuğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın yönetim kurulu başkanı olduğu Kudret Hastanesinde acil tıp teknisyeni olarak çalışan ve 30.06.2015 tarihi itibariyle hastanedeki görevinden istifa ederek ayrılan sanığın aynı gün ... adlı sosyal medya iletişim sitesindeki açık profiline "sizin hastanenizin de sizinde taaaa amk, o... çocukları,halinden hoşnut hissediyor" şeklinde paylaşımda bulunarak, katılana yönelik hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece suça konu paylaşım içeriğinden hakaret sözlerinin katılana yönelik olduğunun anlaşılmaması ve sanık savunmasının aksine delil olmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçi .... Adına Yapılan Temyiz İsteği Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçi .... Adına Yapılan Temyiz İsteği Yönünden

Yargılama konusu hakaret suçunun, yalnızca gerçek kişilere karşı işlenen suçlardan olduğu, tüzel kişilerin bu suçun mağduru olamayacakları, suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı, şikâyetçi tüzel kişinin suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan ... Adına Yapılan Temyiz İsteği Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Şikayetçi .... Adına Yapılan Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ... Adına Yapılan Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8028, Karar No: 2019/19131, Tarih: 25.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8028 E.  ,  2019/19131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Çalınan yağların toplam 50 TL değerinde olduğu dikkate alınarak sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK’nun 145. maddesinin tatbiki gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9870, Karar No: 2012/11069, Tarih: 25.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/9870 E.  ,  2012/11069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ..... tarafından, davalı ... vd. Aleyhine 22/01/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı ile ilgili bir konuda vermiş olduğu karar üzerine davalı şirkete ait gazetenin 19.05.2009 günlü nüshasında yayımlanan ve davalı ... tarafından kaleme alınan yazılarda kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı şirketi temsilen ..., kamuoyunun ilgisini çeken böyle bir kararın bir gazeteci olarak eleştirilmesinin doğal olduğunu, davaya konu yazıda kişilik haklarına saldırının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davaya konu yazıda, davacının bir örgütün üyesi, ilgili kararın bir düşüncenin gerçekleşmesi için özellikle verilmiş ideolojik bir karar olduğu imasında bulunulduğu, davacıya yaptığı iş nedeniyle de ağır ithamlarda bulunulduğu, bu isnatların davacının icra ettiği hakimlik mesleğinin onur ve saygınlığını zedelediği gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmitir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davaya konu yazının, davacının Sincan Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığı görevini yürütürken Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Abdullah Gül hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yapılan itiraz üzerine vermiş olduğu 15.05.2009 tarih ve 2009/702 değişik iş sayılı kararının kamuoyunda tartışıldığı günlerde kaleme alındığı ve bazı hukukçuların görüşlerine yer verildiği anlaşılmaktadır. Kararın muhatabının ülkenin Cumhurbaşkanı olması, önde gelen bazı hukukçular tarafından söz konusu kararın hatalı, hatta cumhurbaşkanını yıpratmaya yönelik olduğuna ilişkin açıklamalara yer verilmiş olması ve davacının konumu göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu edilen ifadelerin eleştiri sınırında kaldığı, kişilik haklarına saldırı boyutuna ulaşmadığı anlaşılmaktadır.

Şu halde, yerel mahkemece istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kısmen kabul edilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Şu halde, yerel mahkemece istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kısmen kabul edilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14976, Karar No: 2019/6787, Tarih: 27.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14976 E.  ,  2019/6787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 14.02.2014 tarihinde, plakası ve sürücüsü belirlenemeyen bir aracın yaya olan müvekkiline çarparak sakat kalmasına neden olduğunu belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 04.02.2016 tarihinde talebini 19.595,08 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, davanın açılmasına sebep olmadıklarını ve temerrüde düşürülmediklerini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulü ile 15.817,06 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlal etmesi hali 6098 sayılı TBK m. 54'te özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlali halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddi zararın türleri; tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece hesap bilirkişi raporuna göre kaza tarihinde 5 yaşında olan davacı ... için 4 aylık süre için 3.384,00 TL geçici işgöremezlik tazminatına da hükmedilmiştir. Oysa davacı ...'in kaza tarihinde henüz 5 yaşında olduğu, gelir getiren bir işte çalıştığının iddia ve ispat edilemediği, tedavi müddeti boyunca mahrum kaldığı herhangi bir kazancı olmadığı göz önüne alınarak, mahkemece geçici işgöremezlik zararı bulunmadığının gözetilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4531, Karar No: 2016/3012, Tarih: 08.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/4531 E.  ,  2016/3012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/03/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemin ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ... tarafından düzenlenen vergi ödeme emirleri gereğince belediyeye bedeli yatırdığını ancak, ödemeye esas ödeme emirlerinin vergi mahkemesince iptal edildiğini, yersiz olarak ödenen bedellerin iadesi amacıyla başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, vergi mahkemesi kararının vergi borcunun olmadığına yönelik bir karar olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Dava konusu olayda; davacı, davalı idarenin usulsüz ödeme emri nedeniyle ödemek zorunda kaldığı miktarı geri istemektedir. O halde istem, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi hükmüne göre tam yargı davasının konusunu oluşturmaktadır. Bu tür davaların idare hukuku kuralları çerçevesinde ve idari yargı yerinde görülmesi gerektiği açıktır. İtirazın iptali davası sırasında, icra takibinin temelini oluşturan vergi mahkemesi kararının değerlendirilmesinin ve esasen tam yargı davasının konusu oluşturan alacağın kapsamının, hukuk mahkemesi tarafından çözümlenmesi kabul edilemez.

Diğer yandan, idari yargı yerinde "itirazın iptali" biçiminde bir dava yolu düzenlenmediğinden, adli yargı yerinde yargı yolu bakımından görevsizlik kararı da verilemez. Bu durumda, yersiz ödemenin geri alınmasına ilişkin istemin idari yargı yerinde dava konusu edilip oradan bu konuda bir karar alınmadan icra takibi yapılması ve icra takibine itiraz üzerine adli yargı yerinden itirazın iptalinin istenmesine yasal olanak bulunmadığından, davacının istemi dinlenilebilir nitelikte değildir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4648, Karar No: 2022/9606, Tarih: 28.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4648 E.  ,  2022/9606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 01/03/2022 tarih 2022/İHK-5471 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan 23/05/2022 tarihli dilekçede, davadan feragat edildiği bildirilmiş olup, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 28/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14359, Karar No: 2009/14437, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14359 E.  ,  2009/14437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve nitelik tespiti davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili çekişmeli taşınmazların ... İlçesi ... Uşağı Köyü K.evvel 926 tarih 193, Şubat 1317 tarih 23 ve Şubat 1943 tarih 7 numaralarda tapuda davacılar adına kayıtlı olduğunu ve taşınmazların üzerinin özel yetiştirilmiş orman ile kaplı sabit sınırlı ve tapulu olmasına rağmen Orman Yönetimi tarafından taşınmazların orman vasfında olduğu yönünde hareket edilerek taşınmazlara müdahale ettiğini ve davacıların taşınmazların üzerinde bulunan devrik ağaçları almasına müsaade etmediğini ve taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçları damgaladığını; taşınmazların korunmuş özel orman niteliğinde olduğundan bu niteliğinin tespiti ile orman yönetiminin devrik ağaçlara ve taşınmazlara yaptığı el atmanın önlenmesini ve ağaçların davacılar tarafından kaldırılması için tedbir kararı verilmesi talebi ile dava açmıştır. Mahkemece taşınmazlar orman sayılan yerlerden olup, özel mülkiyete konu olamayacağından davanın reddine karar verilmiş hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, elatmanın önlenmesi ve nitelik tespiti istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinden önce orman kadastrosu ve genel arazi kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada memleket haritasında yeşil orman alanı içinde kaldığı, 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş olduğundan davacıların dayandığı K. Evvel 926 tarih 193, şubat 1317 tarih 23 ve Şubat 1943 tarih 7 numaralı tapu kayıtlarının hukuki değerini yitirdiği ve çekişmeli taşınmazın 4 tarafı orman alanları ile çevrili olup belirlenen bu özelliklere göre özel orman niteliği taşımadığı anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 12/10/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.