muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7692, Karar No: 2011/461, Tarih: 27.01.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7692 E.  ,  2011/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline trafik sigortalı, davalıya ait ...plakalı aracın... ve ... plakalı dava dışı kişilere ait araçlara çarparak hasarlanmalarına sebebiyet verdiğini, hasar tutarlarının hak sahiplerine ödendiğini bildirerek, sigortalı araç sürücüsü ... ...'nın kaza sırasında alkollü olduğu gerekçesiyle Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının B-4-d maddesi uyarınca ödenen 7.979,00 TL tazminatın 25.04.2008 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı sigortalı aracın kendisine ait olduğunu belirtip, aracın ... ... isimli kişinin alkollü olarak kullanımı sırasında kazanın meydana geldiğini bildirmiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüyle, 7.979,00 TL'nin 25.04.2008 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin, "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç

Sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, "alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4-d. maddesinde; İşletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk idare etmeleri sırasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4-d.maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığın-

dan, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasar poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda; yargılama sırasında bilirkişi heyetinden alınan 31.12.2009 tarihli raporda, sürücü ... ...'nın alkolün verdiği etkenle trafik kazasına sebebiyet verdiği belirtilmiş ise de, bilirkişi raporunun nöroloji uzmanı ile birlikte hazırlanmadığı anlaşıldığından, rapor yukarıda açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

Somut olayda; yargılama sırasında bilirkişi heyetinden alınan 31.12.2009 tarihli raporda, sürücü ... ...'nın alkolün verdiği etkenle trafik kazasına sebebiyet verdiği belirtilmiş ise de, bilirkişi raporunun nöroloji uzmanı ile birlikte hazırlanmadığı anlaşıldığından, rapor yukarıda açıklanan ilkeler karşısında hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, kaza tespit tutanağı, oluş şekli ve dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirilmek üzere, raporu düzenleyen bilirkişi kuruluna nöroloji uzmanı bilirkişi katılarak yukarıda sözü edilen ilkeler ışığında, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde saptanması yönünde ek rapor alınarak, varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21181, Karar No: 2013/14649, Tarih: 13.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/21181 E.  ,  2013/14649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suça konu sahte parayı; Müşteki beyanına göre ... Ziraat Bankası ATM'sinden, 08.09.2010 tarihli kolluk tutanağına göre ise Vakıfbanktan çektiğinin iddia edilmesine göre, sanığın adı geçen bankalarda hesabının bulunup bulunmadığının ve suç tarihi veya yakın bir tarihte sanığın adı geçen bankaların ATM'lerinden para çekip çekmediği belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunu takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18632, Karar No: 2015/41386, Tarih: 15.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/18632 E.  ,  2015/41386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/356222

MAHKEMESİ : Ünye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2011

NUMARASI : 2011/97 (E) ve 2011/153 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...'ın geçici olarak baktığı işyerine elinde bıçakla giren sanık ...'ın bıçağı masanın üzerine saplayarak bedelini sonra vereceğini söylediği bir şişe votka istediği, mağdurun işyerine emaneten baktığını belirterek bu teklifi reddetmesi üzerine, sanığın tezgahın arkasından bir şişe votka alıp çıktığının ve bir gün sonra iade ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a,d,h, 150/2 ve 168/1. maddeleri kapsamında yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5826, Karar No: 2019/5723, Tarih: 27.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5826 E.  ,  2019/5723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan vergi suçu raporu düzenlenip mütalaa verildiği halde kamu davası açılmamış olduğundan bu suçtan mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanığın temyiz talebinin sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07/03/2013 tarih, 2013/653 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” ve “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, hükmün gerekçe kısmında sanığın sahte fatura kullanma suçunu işlediği kabul edildiği halde, sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulmak suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3068, Karar No: 2024/6069, Tarih: 20.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3068 E.  ,  2024/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/4 Esas, 2024/21 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Dosya kapsamında yapılan incelemede davacı işçi tarafından davanın açıldığı yer mahkemesinin yetkisiz olduğu anlaşılmakta ise de 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince davacı işçinin işini yaptığı yer olan ... ilçesinin adlî yargı çevresi olarak bağlı olduğu Azdavay Mahkemelerinin işin yapıldığı yer mahkemesi olarak yetkili olduğu, İnegöl 2. İş Mahkemesinin ise davalı işverenin dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak yetkili olduğunun anlaşıldığı, anılan yetkili mahkemelerden birinin davacının tercihine göre belirlenmesi gerektiğinden, davacının bahsi geçen yetkili mahkemelerden hangisini davanın görülmesi için seçtiği konusundaki beyanı alındıktan sonra dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2550, Karar No: 2016/16054, Tarih: 07.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/2550 E.  ,  2016/16054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; iflasın ertelenmesi davasında borçlu şirket hakkında verilen ihtiyati tedbir ara kararı gereğince takibin iptalini talep ettiği, mahkemece takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/636 Esas sayılı ve borçlu tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasında 13.07.2015 tarihinde mahkemece; “borçlu firma hakkında hangi nedene dayanırsa dayansın her türlü ihtiyati haciz, ihtiyati tedbir ve muhafaza işlemleri de dahil tüm takip işlemlerinin durdurulmasına” şeklinde tedbir ara kararı verildiği görülmektedir.

İcra mahkemesi hakimi, tedbir kararının içeriği ile bağlı olup, iflasın ertelenmesi davasına bakan mahkemenin verdiği bu tedbir kararını yorumlayamaz.

Somut olayda, anılan mahkemece ihtiyati tedbir kararı verildikten sonra, 07.10.2015 tarihinde icra takibi başlatılmış ise de; ihtiyati tedbir kararında, icra takibi yapılmamasına veya yapılacak takiplerin iptaline ilişkin bir hüküm mevcut olmayıp, yapılan ve yapılacak tüm takip işlemlerinin durdurulmasına karar verildiği anlaşıldığından; mahkemece, alacaklı tarafından başlatılan icra takibinin iptali yerine durdurulmasına karar verilmesi gerekir. Ancak, daha önce borçlunun başvurusu üzerine, icra müdürlüğünce bu tedbir kararı dikkate alınarak takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece, takibin iptali isteminin reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1692, Karar No: 2016/4689, Tarih: 07.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/1692 E.  ,  2016/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat .. tarafından, davalı ... aleyhine 25/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilk haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının bir televizyon programında kendisi hakkında kullandığı ifadelerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin .. karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Davacının karar düzeltme isteminin reddi üzerine mahkemece duruşma günü belirlenerek taraflara tebliğ edilmiştir. Duruşma öncesi davacı adına yeni bir avukat vekaletname ile mazeret dilekçesi sunmuş, davacının o tarihe kadar vekilliğini yapan avukat ise; görülen lüzum üzerine vekillikten çekildiklerini, bozma ilamı ile ilgili yeni vekilin beyanda bulunmasını istediklerini belirtmiştir. .. 41. maddesi uyarınca bir işi takipten çekilen avukatın görevi, çekilme durumunun müvekkiline tebliğinden itibaren 15 gün süreyle devam edeceği gerekçesiyle istemin ve davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı .. '' .. '' başlıklı 27. maddesi uyarınca taraflar hukuki dinlenilme hakkına sahiptir. Bu hak yargılamayla ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını ayrıca mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut, açık olarak gerekçelendirilmesini içerir.

Avukatlık Kanunu'nun 41. maddesi uyarınce ise avukatın görevi, çekilme kararının müvekkiline tebliğinden itibaren 15 gün süreyle devam eder. Bu düzenlemedeki amaç, müvekkilin avukatının işin takibini bıraktığı konusunda bilgilendirmesi ve olası mağduriyetinin önlenmesidir. Eldeki davada ise davacı yeni bir vekil görevlendirerek davayı yeni vekilin takip etmesi konusunda bir irade ortaya koymuştur. Şu durumda anılan düzenleme gerekçe gösterilerek davacının süre talebinin reddi isabetli olmamış, açıklama ve ispat hakkı kısıtlanmıştır. Ayrıca yeni vekaletname sunan davacı vekilinin mazeret dilekçesi ile bozmaya uyulup uyulmayacağı konusunda bir karar verilmeden hüküm kurulmuştur. Açıklanan olgular davacının hukuki dinlenilme hakkını ihlal edici niteliktedir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4745, Karar No: 2015/5031, Tarih: 08.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/4745 E.  ,  2015/5031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2011/411-2013/631

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davalı H.. T.. aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı K.. G.. aleyhine açılan davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, muvazaa iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davalı H.. T.. aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı K.. G.. aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan E... T...'un 03.11.2010 tarihinde öldüğü, geride davacı oğlu Abdulkadir, davalı oğlu H...H... ile birlikte dava dışı çocukları Ayşe, Tayibe ve Oğuz'u mirasçı olarak bıraktığı, mirasbırakanın 71 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazdaki 1/4 payını, 6601 ada 17 parseldeki 10 nolu depolu dükkanın 1/3 payı ve aynı taşınmazdaki 24 nolu meskenin 1/3 payını 16.11.2000 tarihinde yetkili vekili davalı H...H... aracılığıyla davalı Kasım'a satış suretiyle temlik ettiği, davalı Kasım'ın daha sonra 04.10.2001 tarihinde 17 perseldeki 10 ve 24 nolu bağımsız bölümlerin 2/3'er paylarını dava dışı kişilerden satın alarak tamamına malik olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706, Türk Borçlar Kanunun 237 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 s. HMK'nun 190. maddesine göre; ''İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.'', TMK'nun 6. maddesine göre ise; ''Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. ''

Somut olaya gelince; özellikle, davanın kabulü halinde hak sahibi olacak olan mirasbırakanın diğer çocukları tanık sıfatı ile verdikleri ifadelerinde işlemin satış olduğunu bildirmişlerder. Salt bedeller arasındaki farkın da tek başına muvazaanın kanıtı olamayacağı tartışmasızdır. Tüm dosya kapsamından, HMK'nun 190 ve TMK'nun 6. maddeleri uyarınca davacının muvazaa iddiasını kanıtlayamadığı, bir başka ifade ile temlikin gerçek satış olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5803, Karar No: 2013/5306, Tarih: 06.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5803 E.  ,  2013/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 6.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.