muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15175, Karar No: 2024/1172, Tarih: 22.02.2024

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dosyası tefrik edilen diğer sanık ... ...'nin olay günü olan 28.12.2015 tarihinde saat 23.30 sularında olay yeri olan... isimli ... yerine geldiği, mekan içerisinde boş bulunan bir masaya oturduğu, beş adet votka içtiği, sonrasında bira istediği, biranın yarısını içtikten sonra bardağı oturduğu masaya vurduğu, huzursuzluk çıkarmaması için ... yeri sahibi ... ... ve katılan garson ... tarafından birlikte sözlü olarak uyarıldığı, dosyası tefrik edilen diğer sanık ...'nın bir kez daha elindeki bardağı masaya vurarak bardağı devirmesi üzerine bu kez ... yeri sahibi ... bir kez daha elindeki bardağı masaya vurarak bardağı devirmesi üzerine bu kez ... yeri sahibi ... ..., katılan ... ve maktul ... tarafından hakkında ... Devlet Hastanesince düzenlenen 29.12.2015 tarihli Genel Adli Muayene Raporundan da anlaşıldığı gibi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde darp edilmek suretiyle mekandan dışarı atıldığı, darp edilen ...'nın sonrasında amcası Kadir ...'nin mekanına gittiği, burada abisi olan sanık ...'e durumunu anlattığı, ... yeri sahibi ... ..., katılan ... ve maktul ... tarafından darp edilerek mekandan atılmasının vermiş olduğu öfkeyle takriben 15-20 dakika sonra ...'nın dışarıda iken nereden temin ettiği tespit edilemeyen sapı siyah ve beyaz renkli 26.5 cm uzunluğunda olan bıçağı da yanına alarak sanık ... ile birlikte tekrar... isimli mekana geldikleri, mekanın kapısını tekmeleyerek içeriye girdikleri, ...'nın elinde bıçak varken "beni buradan çıkarıp dışarı attınız beni buradan çıkarıp atan adamın anasını avradını s....m" şeklinde sinkaflı sözler söylediği, sanığın kardeşi ...'nın mekanın çıkış noktasına yakın yerde durduğu, mekanın kapı önüne yakın sağ duvar dibindeki masalar ile ortada bulunan masaların arasındaki koridorda sanığın kardeşi ..., sanık ... ile garsonlar maktul ..., ... ve ... yeri sahibi ... arasında bir süre arbede yaşandığı, aynı zamanda sanık ...'in bu arbede nedeniyle mekan içerisinde ileride bulunan masalara kadar gittiği, mekanda bulunan bir kısım müşterilerinde yaşanan arbedeyi aralamaya çalıştıkları sırada sanık ...'e müdahale ettikleri, bu sırada kapıya yakın yerde geride kalan sanığın kardeşi ...'nın ise kendisine müdahale ederek tekrar dışarıya çıkarmaya çalışan katılan ... ve maktul ...'e doğru elindeki siyah beyaz saplı bıçağı sağa sola bir çok kez salladığı, sanığın kardeşi ...'nın sağa sola salladığı bıçağın önce ...'a sonra maktul ...'e isabet ettiği, sanığın kardeşi ...'nın katılan ...'ı ve maktul ...'i bıçaklamasından sonra elindeki bıçağı kapı giriş kısmının alt tarafına atarak olay yerinden kaçtığı, maktul ...'in almış olduğu bıçak darbesi nedeniyle çıkışa yakın masalar arasındaki koridorda yere düştüğü, maktul ...'in işyeri sahibi ... ile tanık ... tarafından araç ile ... Devlet Hastanesine götürüldüğü ve burada kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ kesilmelerinden gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Tüm dosya kapsamı ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın kardeşi ... ...'nin onanmış mahkûmiyet kabul ve gerekçesi doğrultusunda maktul ...'i olay öncesi yaşanan husumete binaen dosyamız sanığın ... ... ile olayın meydana geldiği mekana ikinci kez geldikleri esnada maktul ...'i bıçakla yaralayarak ölümüne sebebiyet verdiği, bu hali ile sanık ... ...'nin maktul ...'in ölümüne sebebiyet veren fiile iştirak etmediği, kardeşi ... ile olay öncesi eylem ve fikir birliği içerisinde bulunmadığı, bu hali ile sanık hakkında müşterek faillik ya da yardım eden kurumunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık üzerine atılı maktul ...'in ölümüne sebebiyet verme iddiası ile kasten adam öldürme suçundan dolayı her türlü her türlü şüpheden uzak, yeteri kadar inandırıcı, kesin ve somut delil elde edilemediği anlaşıldığından beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Alt sınırı en az 5 yıl hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan sanık ... duruşmada hazır bulundurularak savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden talimatla alınan savunma ile yetinilerek karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddesinin ikinci fıkralarına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.12.2021 tarihli ve 2021/1599 Esas, 2021/2149 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1820, Karar No: 2025/1147, Tarih: 27.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1820 E.  ,  2025/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2420 E., 2024/544 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/16 E., 2023/326 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... köyünde evveliyatı 747 parsel olan taşınmazdan, köy yerleşme planı yapılarak 142 adet arsa üretildiğini, bunların 2 adedinin köy tüzel kişiliği uhdesinde bırakıldığını, kalan 140 tanesinin vatandaşlara satıldığını, bu suretle ... Köyü 106 ada 5 parsel No.lu taşınmazın da davalıya devredildiğini, tüm bu işlemler ile ilgili olarak Milli Emlak Denetmeni tarafından inceleme yapıldığını, inceleme neticesinde 28.11.2006 tarih 2006/11 sayılı raporunun düzenlendiğini, yapılan inceleme neticesinde, bu şahısların çok büyük bir kısmının hak sahipliği niteliklerine haiz olmadıkları gibi satın alan vatandaşlardan hiç birisinin 5 yıllık yasal süre içerisinde ev yapmadıklarının belirlendiğini, bu nedenle öncelikle köy muhtarlığı tarafından tapu iptali ve tescil davası açılması ve bulunduğu konuma göre kamu hizmetlerinde değerlendirilebilecek nitelikte bulunması nedeniyle önceki (mer'a) vasfının kazandırılabilmesi amacıyla planın iptali yoluna gidilmesi gerektiğinin bildirildiğini, konu hakkında İl Tarım Müdürlüğünün 26.12.20016 tarihli yazılarında; taşınmazın mahallinde mera teknik ekibince inceleme yapıldığını, vasfının halen mera olduğu eski vasfı olan meraya dönüştürülmesi yönünde komisyon kararı alındığı bildirilerek komisyonca verilen kararın gereğinin yerine getirilmesi gerektiğinin bildirildiğini, konu hakkında Valilik Makamından alınan 22.12.2006 tarih ve 5356 sayılı yazı ile ... Köyü 747 parselde kayıtlı 110.600,00 m2 yüzölçümlü mera vasıflı taşınmaz malın 3367 sayılı Kanun uygulaması ile yapılan Köy Yerleşme Planının iptal edildiğinin bildirildiği, ... tarafından Manisa İdare Mahkemesinin 2007/57 Esas sayılı dosyası ile Manisa İl Özel İdaresi aleyhine "... Köyü Köy Yerleşik Alanı Planının iptal edilmesine ilişkin 22.12.2016 tarih ve 5555 sayılı işleminin" iptali ve yürütmenin durdurulması istemi ile dava açıldığını, Köy Yerleşik Planı ilan edilmek suretiyle 142 parçaya ayrılan ve şahıslara satışı yapılan 747 No.lu mera parselinin son durumu ile ilgili olarak yapılan incelemede söz konusu taşınmazın 142 parçaya ayrılmış bunun 118 tanesinin 23.01.1998 tarihinde 22 tanesinin de 25.04.2006 tarihinde Köy Tüzel Kişiliğince şahıslara satılmak suretiyle adlarına tescillerinin yapıldığını, Uygulama Yönetmeliğinin 5. hükmünde uygun arsa seçimi yapılmadığı, plan yapılan parselin köye bitişik olmadığı gibi köye kuş uçuşu 1500 metre, mevcut yoldan gidilmesi halinde 5500 metre mesafede olduğunun da anlaşıldığını, köy yerleşik planın iptal edilmesi ile evveliyatı mera olan 142 parsa taşınmazın tekrar eski hale dönüşmesinin gerektiğini, köy yerleşik planı iptal edildiğinden yani dayanak işlem yok olduğundan bu işleme bağlı işlemlerin de yok hükmünde olduğunu, bu nedenle söz konusu taşınmazın davalı adına olan kaydının iptali ile mera vasfı ile sınırlandırılarak özel sicile tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın müvekkili davalı adına tescil işleminde herhangi bir hukuka aykırılık olmadığını, hak sahipliğini edinen müvekkilinin planın iptalini gerektirecek şahsen hukuki sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile 106 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline tesciline, davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 01.03.2024 tarihli kararı ile davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili Av. ... temyiz dilekçesinde;

1. Köy Yerleşme Alanı Tespit Kanunu'nun 18.10.1995 tarih ve 42 sayılı kararıyla imar amaçlı yerleşme planına tahsis edilen 747 parsel sayılı meranın ifrazıyla 142 arsa parselinin üretildiğini, yerleşme planının 24.01.1997 tarihinde “onaylanarak kesinleşmesiyle” uygulamada tahsis değişikliği yapılmadığını, tahsis niteliği ile birlikte meranın “kamu malı” statüsünün de yitirilmiş olduğunu,

2. 747 No.lu mera onaylanan yerleşme planında öngörülen amaca bağlandığını, Manisa Valiliği'nin 01.05.1997 tarih ve 3362 sayılı yazıları ile Manisa Kadastro Müdürlüğüne ve takiben kadastral düzenleme ile birlikte Yerleşme Planının Manisa 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğüne intikali üzerine 08.09.1997 tarih ve 3950 yevmiye numarası ile tescilleri yapıldığında 142 arsa parseli, idarenin “özel malı” statülü rejime dönüşerek tedavüle açık hale geldiğini,

3. Mahkeme kararında, dava konusu arsa vasıflı taşınmazın tapu sicil kaydının iptaline hükmedildiğini, ancak kaydın diğer unsuru onaylanmış yerleşme planı paftasında hukuki sebep kadastral varlığını koruduğundan, taşınmazın “Özel Mal” statüsünün aynen devam ettiğini,

3. Mahkeme kararında, dava konusu arsa vasıflı taşınmazın tapu sicil kaydının iptaline hükmedildiğini, ancak kaydın diğer unsuru onaylanmış yerleşme planı paftasında hukuki sebep kadastral varlığını koruduğundan, taşınmazın “Özel Mal” statüsünün aynen devam ettiğini,

4. Ayrıca "hak düşürücü süre" ve “görevsizlik” talepli dilekçelerinin re'sen incelemeyi gerektirdiği hâlde, Mahkemece dikkate alınmadığını, Anayasa'nın 57. hükmünde “devlet (...) konut ihtiyacını karşılayacak tedbirleri alır, toplu konut teşebbüslerini destekler.” hükmü kapsamında gerçekleştirilen 3367 sayılı Kanun uygulamasından yaklaşık 10 yıl sonra idarenin, işlemde hata yapıldığından bahisle dava açtığını, Anayasa'nın 125. hükmünün son fıkrasında “idare, kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlüdür.” hükmü gereğince idarenin sorumluluğunun bulunduğunu, idarenin dava açma hakkını kötüye kullandığını, 17 yılı bulan ve davacı idarenin yol açtığı ağır haksızlığın müvekkilinin tahammül sınırını aştığını, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini ileri sürmektedir.

Ayrıca davalı ... vekili Av. ... tarafından da ibraz edilen harçlandırılmış temyiz dilekçesinde; mülkiyet hakkının ihlal edildiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının Anayasa’ya, Anayasa Mahkemesi ararlarına ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mera ve yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ... vekiline yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17906, Karar No: 2016/23973, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17906 E.  ,  2016/23973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı ... ... İşletmeleri A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı ... sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... İşletmeleri A.Ş. vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3514, Karar No: 2023/4602, Tarih: 29.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3514 E.  ,  2023/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3394 E., 2022/4132 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 36. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/641 E., 2022/290 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine yönelik karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuş; istinaf başvurusu da esastan reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7898, Karar No: 2025/2827, Tarih: 17.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/7898 E.  ,  2025/2827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/423 E., 2022/428 K.

SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/1-2, 62/1, 53 ve 51. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ertelenerek 1 yıl 8 ay denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "sanığın kendisine yönelik eylemde bulunan şahsı tespit etmek amacıyla fotoğrafı çektiğini savunması karşısında hukuka aykırı hareket etme bilinciyle de hareket etmediği, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığından CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi, Hükmün katılan sanık ...'nün özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan mahkumiyetine ilişkin "G" bendinin tümüyle hüküm fıkrasından ÇIKARTILMASINA, yerine,"1-Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçundan açılan kamu davasında sanığa yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından müsnet suçtan sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE, 2-Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına, " ibarelerinin hüküm fıkrasına EKLENMESİNE," dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık, bağsız bir biçimde müvekkilinin çocuklarının okula gitme saatinde site içerinde kimseye haber vermeden iki büyük köpeği gezdirmeye çıkardığı, okula giden çocuklar köpeklerden korktuğundan duruma site görevlisi müdahale edince görevliye hakaret ettiği ve tokat attığına, akabinde sanığa müdahale eden müvekkili ile arasında tartışma çıktığına, tartışma sonrası sanığın müvekkili ve ailesinin fotoğraflarını çekmesi nedeni ile suçun oluştuğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR