muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2167, Karar No: 2018/2338, Tarih: 19.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2167 E.  ,  2018/2338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Mahkemece, Dairemizin 01.06.2017 tarih ve 2016/4436 Esas, 2017/4131 Karar sayılı bozma ilamına uyulup uyulmadığı hususunda bir karar verilmemiş ise de, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılması nedeniyle bozmaya eylemli uyulduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1)Sanık hakkında "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin son olarak düzenlenen fatura tarihi olduğu, buna göre en aleyhe kabulle 2005 takvim yılında düzenlenen en son fatura tarihinin 31.12.2005 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15055, Karar No: 2011/27013, Tarih: 26.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/15055 E.  ,  2011/27013 K.**

**"İçtihat Metni"**

5187 sayılı Basın Kanununun 18.maddesine muhalefet suçundan sanıklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2007 tarihli ve 2007/303-62 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne dair, Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2007 tarihli ve 2007/104 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.07.2009 gün ve 34566 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 28.07.2009 gün ve KYB. 2009-172626 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında resen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanununun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1.maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan kanunun 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi…" hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, 12.07.2007 tarihli, 302 ve 16.07.2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2007 gün ve 2007/104 D. İş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 26.12.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanun yararına bozma yolu olağanüstü bir kanun yolu olup meselenin bir başka şekilde çözümlenmesi mümkün ise bu yola başvurulamaz.

Görevsizlik konusunda uyuşmazlık olduğundan bu konunun çözümü müşterek yüksek mahkemece yada uyuşmazlık mahkemesince çözülebilir. Mahkemece yanlış görevsizlik kararı verilipte müşterek yüksek mahkemece bu konu kabul gördüğünde dahi dava Yargıtay`a ve Danıştay`a geldiğinde yanlışın düzeltilmesi mümkündür.

İzah edilen nedenlerle kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun kabul kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/13428, Karar No: 2015/14386, Tarih: 14.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/13428 E.  ,  2015/14386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 135 ada 19 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Kanunun 4650 Sayılı Kanun ile değişik 11.maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, bilirkişi kurulu arazi niteliğindeki taşınmazın, kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak düzenleyeceği gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak değerini tespit etmelidir. Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarında ise; özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça, tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verimine, üretim giderine ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Dosyada bulunan gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden gelen veri listesine göre; buğdayın verimi 550 kg, samanın verimi 310 kg, mısırın verimi 5100 kg, şeker pancarının verimi 5150 kg iken raporda sırasıyla 500 kg, 250 kg, 4.400 kg, 5000 kg, s.mısırın fiyatı 0,21TL iken 0,15TL ve üretim giderlerinin de buğdayda 199,13 TL, s.mısırda 254,75 TL, şeker pancarında 369,47 TL iken, raporda sırasıyla 126,44 TL, 314,29 TL, 468,98 TL alınmak suretiyle daha düşük kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

2-Dosya içerisinde bulunan kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazı mal sahibine bırakılmıştır. Ancak taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz. Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş, mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkaz değeri tespit edilerek bu bedelin kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece, mal sahibinin enkazı alıp almadığı, isteyip istemediği belirlenip enkazın akıbetinin araştırılarak enkazın mal sahibi tarafından alındığının anlaşılması halinde ağaç enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşürülmesi, aksi halde enkaz bedeli düşülmemesi gerekirken yeterli araştırma yapılmadan enkaz bedeli düşmeyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

3-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 60 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Mahkemece sadece sözü edilen kavak ağaçlarının kesim bedellerine hükmedilmesi gerekirken rayiç değeri hesaplanıp zemin değerine eklenmesi,

4-Taşınmazın üzerindeki ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2013 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip denetlenmemesi,

5-Mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedeline uygulanacak faizin başlangıç tarihinin 25.04.2014 yerine 24.04.2014 olarak gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/187, Karar No: 2010/209, Tarih: 07.04.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/7-187 E.  ,  2010/209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silvan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2009

Taraflar arasındaki  “Tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Silvan Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 6.4.2005 gün ve 1998/378 E. 2005/203 sayılı kararın incelenmesi dahili davalı Hazine vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 26.1.2006 gün ve 2005/4067-2006/69 sayılı ilamıyla;

(... Dava ve temyize konu 25 parsel sayılı 162.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz harman yeri niteliğiyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca sınırlandırılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Davacı R.... A..... dava dışı 24 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören tapu ve vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 25 parsel sayılı taşınmazın Recep Azizoğlu mirasçıları davacı N.... A.... ve paydaşları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre dava niteliği ve içeriği itibariyle 3402 sayılı Kadastro Kanunun 12. maddesi hükmüne dayalı kesinleşen kadastroya karşı açılan dava niteliğindedir. Davacı taraf dava dışı 24 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören tapu ve vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak harman yeri niteliği ile sınırlandırıldığı saptanan dava konusu 25 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne dava konusu taşınmazın davacı R.... A.... mirasçıları N.... A.... ve paydaşları adına tesciline karar verilmiştir.

Nevarki, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Dava az yukarıda vurgulandığı gibi kesinleşen kadastroya karşı açılan dava niteliğinde olup genel mahkemede görülmektedir. Hal böyle olunca davada usulün 409. maddesi hükmünün uygulama olanağı vardır. Somut olaya bu açıdan bakıldığında dava dosyasının 1.3.1984, 23.10.1986 ve 10.3.2004 tarihlerinde üç kez (müracata) başvuruya veya takipsiz bırakıldığı, 22.3.1984, 20.11.1986 ve 23.3.2004 tarihlerinde yenilendiği anlaşılmaktadır. Usulün 409/son madde ve fıkrası hükmü aracılığıyla aynı yasanın açık bir anlatımla 409/1-2. fıkralar gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın ilk yenilemeden sonra “somut olayımızda 22.3.1984 tarihinden sonra” birden fazla somut olayda 23.10.1986 ve 10.3.2004 tarihlerinde takipsiz bırakıldığı saptanmıştır. Hal böyle olunca mahkemece usulün 409/5. maddesi hükmü dikkate alınarak DAVANIN AÇILMAMIŞ SAYILMASINA karar verilmesi gerekirken bu olgular gözardı edilerek işin esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir...)

gerekçesi  bozularak, dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.İlk direnme kararı Hukuk Genel Kurulu’nca direnmenin gerekçesiz olduğu belirtilerek bozulmuş ve mahkemece incelemeye konu hüküm kurulmuştur.

TEMYİZ EDEN  :Davalı Hazine  vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı, kesinleşen kadastro ile sınırlandırılan harman yeri olarak belirlenen çekişmeli 25 parsel sayılı taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tapusunun iptali ile tescili isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; Özel Dairece, karar yukarda açıklanan gerekçe ile bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, davanın dört kez işlemden kaldırılabileceği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği belirtilerek,önceki kararda direnilmiştir.

Somut olayda; davanın 11.7.1980 yılında açıldığı,1.3.1984 ve 23.10.1986 günlü celselerde tarafların duruşmaya gelmedikleri,mazeret de sunmadıkları gerekçeleri ile dosyanın işlemden kaldırıldığı; akabinde 22.3.1984 ve 20.11.1986 tarihli dilekçelerle de davanın yenilendiği;yine 10.3.2004 günlü celsede ise davacının gelmediği,mazeret dilekçesi gönderdiği,davalı Hazine vekilinin ise hazır bulunduğu belirtilerek, davacının mazeret dilekçesinde masraf yatırmadığı, bu nedenle mazeretinin reddi gerektiği gerekçesi ile dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği ve davacı yanın yine 23.3.2004 havaleli 3.yenileme dilekçesini sunduğu, davaya devam edildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar Özel Daire bozma ilamında birden fazla işlemden kaldırılamayacağına değinilerek,  yürürlükteki 3156 Sayılı Yasa ile değişik HUMK’nun 409.maddesinin uygulanması gerektiği belirtilmişse de, davanın açıldığı 11.7.1980 tarihinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 08.05.1973 tarihinde yürürlüğe giren 1711 Sayılı Yasa ile değişik 409.madde hükmü mevcuttur. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 409/6.maddesi ise“… Birinci ve ikinci fıkralar gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra üç defadan fazla takipsiz bırakılamaz…” şeklinde düzenleme içermektedir.

Öte yandan 409.maddede değişiklik yapan 3156 Sayılı yasa ise, yargılama sırasında, 05.03.1985 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Esasen usul kuralları ile ilgili yasa değişiklikleri yürürlüğe girdiği andan itibaren hüküm ifade edeceği kabul edilmekteyse de, 3156 Sayılı Yasanın Geçici Maddesinde “1086 sayılı HUMK’nun bu kanunla değiştirilen hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra açılacak davalarda uygulanır.” hükmüne binaen, eldeki davada 409.maddenin 3156 Sayılı Yasa ile değişik şekli değil,  1711 sayılı yasa ile düzenlenmiş şeklinin uygulanması gerekir.

Durum bu olunca, davanın açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği, belirgindir.

Durum bu olunca, davanın açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceği, belirgindir.

Kaldı ki, Mahkemece 10.03.2004 günlü celse de duruşmaya davacı yan gelmemişse de, duruşmada hazır bulunan davalı Hazine vekilinin yeniden keşif kararı verilmesi isteminde bulunmuş olmasına göre, davayı takip etme iradesinde olduğu anlaşılmaktadır.

O halde 10.03.2004 günlü celsede, yerel mahkemece dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Açıklanan bu nedenlerle, dava tarihi itibariyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 1711 sayılı yasa ile değişik 409.maddesinin yürürlükte olmasına göre, davanın açılmamış sayılmasına karar verilemeyeceğine ilişkin direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yerindedir.

Ne var ki, mahkemece işin esası hakkında kurulan hüküm, Özel Dairece incelenmemiştir.

Sonuçta; Direnme uygun olmakla, işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, direnme usul ve yasaya uygun olduğundan, işin esasına yönelik diğer  temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 7.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 07.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2092, Karar No: 2021/4312, Tarih: 24.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/2092 E.  ,  2021/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, tavzih talebi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 25/11/2020 gün ve 2017/1432 Esas, 2020/7722 Karar sayılı ilamı ile ek kararın onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, verilen karar 07.04.2015 tarihinde "temyiz edilmeksizin" kesinleşmiştir.

Davacı vekili 16.11.2015 tarihli tavzih dilekçesi ile, muris ...’ın eşi olan ...’ın dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmesine rağmen ölü olduğu için gerekçeli kararda gösterilmediğini, bunun ise hükmün infazında sorun yaşattığını belirterek davalı .... hakkında da hüküm kurulmasını istemiştir.

Mahkemece talebin reddine dair 23.06.2016 günlü ek karar verilmiştir.

Davacı vekilinin ek kararı temyiz talebi üzerine, Dairemizin 25.11.2020 tarih, 2017/1432 Esas, 2020/7722 Karar sayılı ilamıyla yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın onanmasına karar verilmiştir. Tavzih talebinin reddine yönelik ek kararın onanmasına kararına karşı karar düzeltme yolu açık bulunmadığından karar düzeltme dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 24.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11298, Karar No: 2019/8340, Tarih: 26.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11298 E.  ,  2019/8340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suç konusu faturaların katma değer vergisinde kullanıldığının iddia edilmesi karşısında; suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, gerekçeli karar başlığında "30.12.2008" olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “25.01.2009” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş; aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan yargılamada toplanan deliller, gerekçeli kararda gösterilip, tartışılarak, yüklenen suçun sübutu kabul, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9884, Karar No: 2014/700, Tarih: 14.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/9884 E.  ,  2014/700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/04/2013 tarih ve 2011/492-2013/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında akdedilen inşaat all risk sigorta poliçesi kapsamında müvekkili şirketin yapımını üstlendiği ..... -Karayolları 11. Bölge hududu yolu yapımı sırasında 2010 Yılı Ocak Ayı 4. 5. ve 6. günlerinde aralıksız yağan yağışların getirdiği sel nedeniyle ... - Ziyaret arasında yapımı devam eden yolda çok büyük oranda zarar oluştuğunu, oluşan zararın sigorta poliçesi kapsamında tazmini için davalıya başvurulmuş ise de sonuç alınamadığını belirterek, 183.456,00 TL hasar bedelinin sigorta şirketine bildirim tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasar ihbarının sigorta genel şartları gereğince süresi içinde yapılmadığını, iddia edilen hasarın yolun işletmeye/trafiğe açık olduğu zamanda ve yerde meydana geldiğini, işletmeye açılmış kısımların teminat kapsamı dışında olduğunu, meteoroloji verilerine göre ilgili tarihlerde düşen yağış miktarının bu bölge için normal olduğunu, yol inşaatının teknik şartlara uygun yapılmış olması halinde yola zarar gelmesinin mümkün olmayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigorta poliçesinin özel şartlar kısmının 7. 12. ve 16. maddeleri ile poliçenin eki 5 nolu zeyilnamenin 4. sayfasının 3 nolu paragrafındaki özel şartlar dikkate alındığında meydana gelen hasarın yolun işletime açıldığı yerlerde ve işletimde olduğu sırada meydana geldiği ayrıca projenin yetersiz olması ve gerekli önlemlerin alınmamış olması nedeniyle hasarın oluştuğu, buna göre meydana gelen bu hasarın sigorta teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.