muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13927, Karar No: 2024/9374, Tarih: 04.11.2024

KARŞI OY

Dairemiz Sayın Heyetinin çoğunluk görüşü olan “mağdurenin hekim olmayanlarca anlaşılamayacak akıl hastalığını bildiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanıklar ... ve ... ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunda, sanıkların atılı suçların unsuru kapsamında kalan cebir ile eylemlerini gerçekleştirdiklerinden TCK.’nın 103/4 maddesi gereğince fazla ceza tayini ve sanıklar ... ve ... ... hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı gerekçe ile olay tarihinde rıza ile sanıkların yanında bulunan mağdureye karşı sanıkların suçlarının unsurlarının oluşmaması nedeniyle, sanıklar ..., ... ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyete yönelik hükümlerin sanıkların delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin bozma kararlarının yerinde olmadığı kanaatiyle bozmaya yönelik kararlara katılmıyorum.

07.11.2011-08.11.2021 gecesi evden kaçan mağdureyi sanıklar ... ile ... ... yakalayarak zorla su deposu mevkiine götürdükleri, ... ...’ın ayrıldığı ancak ...’in mağdureye cinsel organını önden ve arkadan sürtünerek boşaldığı ve olay yerinden ayrıldığı,

08.11.2011-09.11.2011 gecesi sanıklar ... ... ..., ... ve ...’ın evden kaçan mağdureyi su deposunun yakınlarında bulunan parka götürdükleri ve burada bir süre alıkoydukları, darp ettikleri, bir süre sonra ...’ın olay yerinden ayrıldığı, mağdurenin tekrar kaçtığı, sanıklardan ... ve ...’in Yunus Emre parkında mağdureyi tekrar yakaladıkları ve sonrasında besihane diye tabir edilen metruk bir binaya götürdükleri, ...’in söz konusu binaya yaklaştıklarında ayrıldığı, ...’in ise besihane içerisine aldığı mağdureyi soyundurduğu ve cinsel organını arkadan ve önden sürtmek suretiyle boşaldığı, sanığın eyleminin vücuda organ sokmak derecesine varmadığı, sabah saatlerinde sanık ...’in olay yerinden ayrıldığı, akabinde mağdur küçüğün de olay yerinden ayrılarak öğlen saatlerinde evine gittiği, 10.11.201 günü okula giden mağdur küçüğün yaşamış olduğu travmanın da etkisi ile fazla miktarda ilaç içerek intihara kalkıştığı, hastahanede tedavisi yapılan mağdurun o gece dayısında kaldığı, mağdurun gece saatlerinde evinden kaçarak otogara gittiği sırada polisler tarafından görülmesi üzerine Emniyete götürüldüğü, daha sonra yerleştirildiği Gençlik Merkezinde tekrar intihara kalkıştığı anlaşılmıştır.

Olayı anlatan mağdurun beyanları arasında farklılıklar olduğu ancak mağdurun yaşı, akli durumu ile birlikte ve diğer deliller ile birlikte değerlendirildiğinde olayın özü ve esası bakımından beyanlarının benzer olduğu, mağdur hakkında verilen Adli Tıp Kurumu raporunda, kendisine karşı işlenen cinsel istismar suçu açısından yapılan değerlendirmede mağdurda bipolar bozukluk denilen akıl hastalığının olduğu, bu hastalığın olayın hukuki anlam ve sonuçlarını anlamasına engel olacak mahiyet ve derecede olduğu, dolayısı ile mağduru olduğu olayların hukuki anlam ve sonuçlarını anlayamayacağı, kendisindeki akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılamayacağının belirtildiği, yine mağdurun beyanlarına ancak diğer delillerle desteklenmesi halinde itibar edilebileceğinin belirtildiği, raporda mağdurun akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılmayacağı belirtildiği ancak hekim olmayanlarca anlaşılamayacağı tabiri mağdurun rahatsızlığını bilmeyen, bu konuda bilgi sahibi olmayan kişiler bakımından geçerli olduğu, kovuşturma aşamasında beyanı alınan tanık ..., mağdurun psikolojik sorunları olduğunu bildiğini, bu nedenle mağdurdan uzak durduğunu, ertesi günü ... ve ... ... ile çarşıda karşılaştıklarını, mağduru sorduğunda kızın psikolojik sorunlarından kaynaklanan sorunları olduğunu söylediklerini beyan ettiğinden de anlaşılacağı üzere sanıklar ... ve ...’in mağdurun psikolojik sorunları olduğunu bildikleri, ancak eylemlerini devam ettirdikleri, sanık ...’in mağdur ile ilgili yaşadıklarını ve mağdurun psikolojik sorunlarını kardeşi olan ... ...’a anlattığı, kaldı ki Mihalıççık küçük bir ilçe olduğundan mağdurun durumunun bilinebileceği, ilçede taksi şoförü olup mağdurun babasını tanıyan, olay günü tarafları gören ve müdahale eden tanık ...’un mağdurun akıl hastalığını bildiğine ilişkin beyanları ile birlikte yapılan dosya değerlendirmesinde, mağdurun psikolojik rahatsızlığını sanıklar ... ..., ... ve ...’ın bilmemesinin imkansız olduğu, bu nedenlerle kendini savunamayacak durumda olan mağdura karşı cebir kullanarak eylem gerçekleştiğinden cezadan TCK.’nın 103/4. maddesi gereğince arttırım yapılması gerekmektedir.

Mağdurun sanıkları teşhis etmesi ve özde delillerle desteklenen beyanları, sanıkların çelişkili savunmaları, tanık beyanları dikkate alındığında sanıklar ... ve ... ...’ın zorla, akıl hastası ve küçük olduğunu bildikleri mağduru rızası dışında mağduru başka bir yere götürerek eylemlerini gerçekleştirdikleri, sanıklar ..., ... ... ve ...’ın da üzerlerine atılı suçu işledikleri kanaatine varan mahkemenin tüm delilleri de doğru bir şekilde değerlendirerek sanıklara üzerlerine atılı suçlardan ceza verdiği, kararların onanması gerektiği kanaati ile Dairemiz Sayın Heyetinin kararların bozulmasına yönelik çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/1562, Karar No: 2023/8924, Tarih: 21.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1562 E.  ,  2023/8924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/553 E., 2016/34 K.

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama kararı kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmesi

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2021/9137 Esas, 2021/17322 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.05.2023 tarihli ve KD-2023/52975 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, 01.01.1991 doğumlu olan ve suç tarihinde 15 yaşını doldurup da henüz 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında Türk Ceza Kanunun 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiği, aynı Kanunun 53 üncü maddesinin uygulama yerinin bulunmadığı, verilen cezanın miktarı itibarı ile Türk Ceza Kanunun 50, 51 inci maddeleri ile Ceza Muhakemesi Kanunun 231 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun yeniden tartışılmasında zorunluluk bulunduğu nedeniyle onama kararı kaldırılarak, hükmün bozulması kararının verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında 15.04.2008 suç tarihinde başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan yapılan yargılama neticesinde, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli kararıyla atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulmuştur. İlgili kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.07.2021 tarihli, 2021/9137 Esas, 2021/17322 Karar sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında 15.04.2008 suç tarihinde başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan yapılan yargılama neticesinde, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli kararıyla atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulmuştur. İlgili kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.07.2021 tarihli, 2021/9137 Esas, 2021/17322 Karar sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargılamaya konu suçun 15.04.2008 tarihinde işlendiği, Bursa Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğünün 20.10.2022 tarihli cevabi yazısı ekindeki İkamet İzin Müracaat Belgesinde sanık ...'ün doğum tarihinin 01.01.1991 olarak gözüktüğü, dosya arasında fotokopisi bulunan Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesinin 25.04.2012 tarihli raporda sanık ...'ün kemik yaşının 23-25 yaş arası düşünüldüğünün belirtilmesi, dosya arasında bulunan yabancı şahıs bilgileri formu ve parmak izi sicili belgelerinde sanığın doğum tarihinin 1987 olarak yazıldığının belirlenmesi, sanığın haymatlos olup nüfus kaydının bulunmadığı anlaşılması karşısında; sanık nüfusa kaydedilmiş ise nüfus kaydının getirtilmesi, kaydedilmemişse Türk vatandaşlığına geçip geçmediğinin araştırılıp, varsa yabancılara mahsus ikamet teskeresinin onaylı bir sureti ile Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesinin 25.04.2012 tarihli rapor ve eklerinin aslı veya onaylı suretinin getirtilip incelendikten sonra sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olup olmadığı saptandıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, bozma nedeni olarak kabul edilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının bu nedenlerle yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2021/9137 Esas, 2021/17322 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2014/553 Esas, 2016/34 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1651, Karar No: 2018/8326, Tarih: 19.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/1651 E.  ,  2018/8326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 30/10/2017 tarih, 2016/21785 Esas - 2017/13232 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun, İİK'nun 82. maddesinin birinci fıkrasının 12. bendi uyarınca taşınmazı üzerine konulan haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak şikayetin kabulü ile şikayete konu taşınmaz hissesi üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verildiği, hükmün alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce verilen kesin süreden sonra yatırılan keşif avansı sonucunda mahallinde keşif yapılması ve bilirkişi raporu alınmasının sonuca etkili olmadığı, İİK'nun 82/1-12. maddesine dayalı haczedilmezlik şikayetinin keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmaksızın sonuçlandırılması mümkün olmadığından mahkemece ispat edilemeyen şikayetin esastan reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, borçlunun karar düzeltme isteminde bulunulduğu görülmektedir.

Somut olayda; mahkemece 12/10/2015 tarihli tensip zaptının 2 nolu bendinde, “Meskeniyet şikayeti açısından taşınmaz üzerinde keşif yapılma ihtimali karşısında HMK m. 120 uyarınca, mülk bilirkişisi sıfatına haiz hukukçu bilirkişi için 250,00 TL, inşaatçı bilirkişi için 250,00 TL, fen bilirkişi için 200,00 TL, araç ücreti ve mahkeme heyeti yasal yol ücreti 271,00 TL, tebligat ve müzekkere masrafı 145,00 TL olmak üzere toplam 1.116,00 TL yatırılması gerektiği halde şikayetçi tarafça başlangıçta 410,00 TL yatırıldığı anlaşıldığından, 706,00 TL eksik avansı mahkemeler veznesine yatırılması için davacı/şikayetçi vekiline (tebliğden itibaren) 2 hafta kesin süre verilmesine; aksi halde, dava şartı olan gider avansı yatırılmadığından usulden davanın reddi gerekeceğine ve o vakıada ispat yükümlülüğünü yerine getirmemiş sayılacağının ihtarına,” şeklinde ara karar alındığı, söz konusu ara kararın yer aldığı tensip zaptının borçlu vekiline tebliğ edilmediği, iki kez alacaklı vekiline tebliğ edildiği, 02.11.2015 tarihli tensip tutanağında ise borçluya keşif avansı ile ilgili herhangi bir sürenin verilmediği, anılan bu tensibin borçlu vekiline 02.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği, 15.12.2015 tarihli celsede ise borçlu hazırken borçluya 706 TL eksik avansı yatırması için 1 haftalık kesin süre verildiği, borçlunun verilen bu kesin süre içinde 21.12.2015 tarihinde 706 TL keşif avansını yatırdığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; keşif avansı kesin sürede yatırılmış olduğundan mahkemece keşif yapılarak bilirkişi raporu alınması ve bu rapor esas alınarak sonuca gidilmesi doğru olduğundan Dairemizce keşif avansının kesin süreden sonra yatırıldığı tespiti maddi hataya müstenit olup, haczin kaldırılmasına ilişkin mahkeme kararının onanması gerekirken bozulduğu anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30.10.2017 tarih ve 2016/21785 E., 2017/13232 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/40620, Karar No: 2022/133, Tarih: 11.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/40620 E.  ,  2022/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Esastan ret

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen ve 07.08.2020 tarihinde tebliğ olunan hükümde CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''CMK’nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8846, Karar No: 2012/12769, Tarih: 21.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/8846 E.  ,  2012/12769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 36.000 TL sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne; 36.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; taşınmazın ortaklığının giderilmesine karar verildiğini, taşınmaz üzerindeki muhtesatların davacıya ait olduğunun davalı tarafça da kabul edildiğini, taşınmazın muhtesatlar ile birlikte ihale sonucu 285.300 TL bedel ile davacılara satıldığını, davalının muhtesat bedeli ayrılmadan taşınmazın tamamı üzerinden pay aldığı için haksız zenginleştiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 36.000 TL yasal faizi ile davalıdan alınmasını talep etmiştir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davaya konu olan taşınmazın üzerindeki muhtesatlarda davalının hakkının bulunmadığı konusu çekişmesizdir. ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/2137 E.-2008/2277 K.sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış yolu ile giderilmesine ilişkin kararı kesinleşmiş, anılan bu dava dosyasında yer alan 24.04.2008 tarihli ziraat ve inşaat mühendislerinin düzenlediği bilirkişi raporunda arsanın değerinin; 59.15 TL olduğunun, muhtesatların değerinin; 35 TL olduğunun, satış bedelinin %62,82’sinin arsaya, %37,17’sinin muhtesata isabet edeceğinin, davalının toplam satış bedelinin %27,5’inin sahibi olduğunun belirtildiği görülmüştür. ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/34 satış sayılı dosyasında yer alan 26.11.2010 tarihli kadastro teknisyeni, ziraat mühendisi ve inşaat mühendisinin düzenlediği bilirkişi raporunda ise arsanın değerinin 126.75 TL olduğunun, muhtesatların değerinin 40.86 TL olduğunun, satış bedelinin %75,62’inin arsaya, %24,38’inin muhtesata isabet edeceğinin, davalının toplam satış bedelinin %33,11’inin sahibi olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Taşınmazın açık artırma şartnamesi ve tutanağında da takdir olunan değerinin satış dosyasında yer alan 26.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanmış olan 167.614 TL olarak belirtildiği görülmüştür. Taşınmaz, satış memurluğu tarafından yapılan ihalede davacılar tarafından satın alınmıştır. (285.300 TL bedel ile). 14.04.2011 tarihli hisse tefrik bilirkişi raporunda da taşınmazın ihale bedeli olan 285.300 TL’nin (davalının tapu kaydındaki payı oranında (370/845) hesap yapılarak) 119.965 TL bölümün davalıya ait olduğu belirtilmiştir.Mahkeme kararında dayanak alınan 09.12.2011 tarihli bilirkişi raporunda ise ortaklığın giderilmesi dosyasında yer alan 24.04.2008 tarihli bilirkişi raporundan yararlanıldığı; bu rapordaki arsanın muhtesata oranı dikkate alınarak satış bedelinin dağıtılmış olduğu; oysa; daha yeni tarihli olduğu ve taşınmaza biçilen 167.614 TL değerin açık artırma şartnamesinde de takdir olunan değer olarak benimsendiği halde satış dosyasında yer alan 26.11

.965 TL bölümün davalıya ait olduğu belirtilmiştir.Mahkeme kararında dayanak alınan 09.12.2011 tarihli bilirkişi raporunda ise ortaklığın giderilmesi dosyasında yer alan 24.04.2008 tarihli bilirkişi raporundan yararlanıldığı; bu rapordaki arsanın muhtesata oranı dikkate alınarak satış bedelinin dağıtılmış olduğu; oysa; daha yeni tarihli olduğu ve taşınmaza biçilen 167.614 TL değerin açık artırma şartnamesinde de takdir olunan değer olarak benimsendiği halde satış dosyasında yer alan 26.11.2010 tarihli bilirkişi raporunun hiç tartışılmadığı, her iki raporda taşınmazın (muhtesat ve arsa olarak) değerinin, arsanın muhtesata oranının, davalının satış bedelinden alabileceği oranın birbirinden farklı farklı hesaplanmış olduğu, bilirkişiler tarafından neden sonraki değil de önceki rapordan yararlanıldığının gerekçelendirilmediği, raporlar arasında çok açık olan oransal farkın netleştirilmediği anlaşılmıştır.Mahkemece; satış bedeli üzerinden (muhtesatlarda hakkı bulunmayan) davalının payının anılan esaslar gözetilerek yeniden hesaplatılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20506, Karar No: 2011/6724, Tarih: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20506 E.  ,  2011/6724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu edilen yapıların, davalı idare tarafından açılacak olan imar yolunda kalması nedeniyle yıkım programına alındığı, yıkım sırasında can ve mal güvenliğinin sağlanması amacı ile elektrik ve suyunun kesilerek abonelik kayıtlarının kapatıldığı anlaşılmış ve karar tarihinden sonra 10.11.2010 tarihinde davalı idare tarafından fiilen el konularak binanın yıkıldığı ileri sürülmüştür.

Bu durumda, ıslah imar planında yolda kalması nedeniyle davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.