muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20481, Karar No: 2015/1677, Tarih: 09.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20481 E.  ,  2015/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... Köyü 162 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin daha önceki geri çevirme kararı gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

1-... Belediye Başkanlığı'nca dosyaya gönderilen 24.11.2010 ve 92 sayılı yazıda dava konusu taşınmazın imar planı dışında, mücavir alan içinde olduğu, her türlü hizmetin belediye tarafından verildiği, etrafının meskûn olduğu ve yerleşim alanı içerisinde olduğu belirtilmiştir. Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosya arasına alınan ... İlçe Belediyesinin 07.11.2014 tarih ve 4555 sayılı yazısında ise davaya konu taşınmaz için nazım imar planı ve mücavir alan haritası bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanmasının mümkün olmadığının belirtildiği, bu nedenle belediye yazı cevapları arasında çelişki olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama

imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının ve dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle 1/1000 ölçekli imar planı içerisine olup olmadığı, plan içine alınış amacı, aynı tarihli 1/1000 ölçekli imar planının yapılış amacı, şehir imar planı olup olmadığı, bu planın daha sonra iptal edilip edilmediği ve dava konusu taşınmazın kısmen 1/1000 ölçekli imar planında ise ne kadarlık kısmının 1/1000 ölçekli imar planında kaldığı, bu plan içine alındığı tarih, hangi amaçla plan kapsamına alındığı vs. hususlarının ve yukarıda açıklanan belediye başkanlıklarına ait yazı cevapları arasındaki çelişkinin belediye başkanlıklarından sorularak giderilmesinden, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dava konusu 162 parsel sayılı taşınmazın 25.10.2010 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen Tekir Kasabası 337 parsel sayılı taşınmazın 03.05.2010, 261 parsel sayılı taşınmazın 21.08.2009 ve 260 parsel sayılı taşınmazın 19.06.2009 olan satış tarihleri itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

3-Dava konusu 162 parsel ile somut emsal alınan Tekir Kasabası 337 parsel, 261 parsel ve 260 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosya arasına alınmasından ve tekrar yazışma yapılmasına ve zaman kaybına mahal bırakmayacak şekilde istenilen hususların gereği gibi yerine getirildiğinin ve yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7740, Karar No: 2018/1555, Tarih: 15.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/7740 E.  ,  2018/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre araçta yapılan aramada,bir adet bıçak ve 13 adet merminin ele geçmesi karşısında; sanıkların TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde ve fıkrasında tanımlanan yasak niteliği haiz bıçak taşımak suçundan dolayı 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası ile alt hadden uzaklaşılarak cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, hem 6136 sayılı Kanunun 15/1. hem de aynı yasanın 13/4 madde ve fıkrası ile de hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ....müdafii ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3831, Karar No: 2018/2917, Tarih: 02.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3831 E.  ,  2018/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın farklı takvim yıllarında “Yasal Defterlere Kaydı Gereken Hesap ve İşlemleri, Vergi Matrahının Azalması Sonucunu Doğuracak Şekilde Tamamen veya Kısmen Başka Defter, Belge veya Diğer Kayıt Ortamlarına Kaydetmek“ suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunmasına karşın, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilerek, sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yılları için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, tüm eylemlerin tek suç olarak kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; Adli Emanetin 2011/55 sırasında kayıtlı belgelerin akıbeti hakkında mahallince her zaman bir karar verilmesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2066, Karar No: 2010/3643, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2066 E.  ,  2010/3643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazların bulunduğu bölgede kesinleşmiş orman tahdidi bulunup bulunmadığının merciinden sorularak varsa orman tahdit harita ve mazbatalarının,

2- Çekişmeli taşınmazlar ile bu taşınmazlara en yakın ormanı bir arada gösterir birleşik krokinin,

3- Çekişmeli 175 sayılı parselin güneyindeki taşınmazlara ait ada ve parsel numaraları belirlenerek bu taşınmazlara ait kadastro tespitlerinin kesinleşme durumları da belirtilecek şekilde tutanaklarının onaylı örneklerinin, var ise dayanakları belgelerin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40997, Karar No: 2017/17110, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40997 E.  ,  2017/17110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8095, Karar No: 2021/4403, Tarih: 30.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8095 E.  ,  2021/4403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin tüm, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerdeki dava konusu taşınmazın tapuda ev ve arsa olarak tescilli olduğu ve davacının 1/2 malik olduğu gözetildiğinde, üzerindeki yapıların ve ağaçların da kendisi tarafından yapıldığı ve dikildiği dosya içeriği ile ispatlanmadığı halde yapı ve ağaçların tüm bedeline hükmedildiği anlaşıldığından, bu hususta davacıdan tanık dahil tüm delillerin istenerek yapı ve ağaçların kendisine ait olduğu kesin olarak tespiti edildikten sonra bedeline hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23261, Karar No: 2017/4191, Tarih: 12.04.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/23261 E.  ,  2017/4191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki çocuk teslimi için gelinen günün doğru olmadığı ve yapılan işlemlerin usulsüz olduğu savunması karşısında, İnegöl 1. İcra Müdürlüğünün 2007/4948 Esas sayılı dosyası getirtilip incelenerek, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre hakaret suçundan TCK'nın 129. maddesinin, görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre ise,

Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11185, Karar No: 2019/18322, Tarih: 10.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/11185 E.  ,  2019/18322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mahalli mahkemenin 26/02/2013 tarih, 2012/358 Esas ve 2013/119 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 3.000 TL adli para cezasının sanık tarafından temyiz edildiği, anılan hükmün Dairemizin 19.11.2015 tarihli, 2015/16646 Esas 2015/33039 Karar sayılı ilamıyla sanık lehine bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, anılan hükmün yine sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.06.2017 tarihli, 2016/15915 Esas 2017/7759 Karar sayılı ilamıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine aykırı hareket edilmesi nedeniyle bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç cezanın 3.000 TL adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

2) 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, TCK'nin 50/2. maddesinde düzenlenen "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmiş ise, bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3039, Karar No: 2019/8295, Tarih: 23.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/3039 E.  ,  2019/8295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi ve manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 23/05/2007 tarihinde ... adlı otelde konakladığı esnada otel bünyesinde bulunan aqua parkta kaydıraktan kaydığını, kaydırak bitiminde bulunan sığ havuza düşerek kafasını çarpması sonucu yaralandığını ve bu yaralanmasının hayatını çok ciddi şekilde riske soktuğunu, bilincini kaybederek beyin kanaması geçirdiğini, kazadan dolayı görmüş olduğu tedavi ve operasyonlar neticesinde sol gözünün %100 oranında görme kaybına uğradığını, beyin hücrelerideki tahrifat neticesinde eski kimliğini kaybettiğini, bakıma muhtaç olduğunu, kazanın meydana geldiği yerde davalının gerekli tedbirleri almadığını ileri sürerek meydana gelen olayda davalının kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000 TL maddi tazminatın ve 100.000 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının tur firmasında şoför olarak çalıştığını, davacının aqua parka girmesinin yasak olduğunu, meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığını, davacının kendi dikkatsizliğiyle kazanın meydana geldiğini, aqua parkın güvenlik tedbirlerinin yerinde olduğunu, turizm bakanlığı denetimi altında olduklarını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne, 114.437,50 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 23/05/2007 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 35.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 23/05/2007 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davalı tarafın kusuru oranında meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, belirlenen maddi tazminat ve davacının meydana gelen iş görememe durumu nedeniyle hükmedilen manevi tazminat miktarı takdirinde hukuka aykırılık olmadığından davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının, davalı şirkete ait otelde konakladığı sırada otel bünyesindeki aqua parkta yaralanmasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Temyize konu öncelikli uyuşmazlık; davaya bakmaya görevli mahkemenin hangi mahkeme olduğu hususunda toplanmaktadır.

Dava, davacının, davalı şirkete ait otelde konakladığı sırada otel bünyesindeki aqua parkta yaralanmasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Temyize konu öncelikli uyuşmazlık; davaya bakmaya görevli mahkemenin hangi mahkeme olduğu hususunda toplanmaktadır.

1-Somut olayda, davacı davalının sunduğu aqua park hizmetinden yararlandığı sırada, havuzun zeminine kafasını çarpmak suretiyle yaralanmış, yaralanma neticesinde meydana gelen maddi manevi zararının tahsilini davalıdan talep etmiştir. Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun “Amaç” başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra “Kapsam” başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davalı şirket tarafından sunulan aqua park hizmeti sırasında davacının zarara uğradığı ve taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı Yasanın 23. maddesinde, bu Kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 23.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33296, Karar No: 2017/15705, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33296 E.  ,  2017/15705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1141, Karar No: 2022/2326, Tarih: 15.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1141 E.  ,  2022/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Gerekçeli karar başlığında “2008 ve 2009” şeklinde yanlış gösterilen suç tarihlerinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması ve kullanılan en son beyanname tarihine göre sırasıyla 25.12.2008 ve 25.01.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 2008 takvim yılı yönünden 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden; 2009 takvim yılı yönünden ise 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 24.12.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.