muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7725, Karar No: 2018/11722, Tarih: 24.05.2018

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 24/06/2010-30/09/2011 tarihleri arası ve 01/06/2012 tarihinden 16/08/2013 tarihine kadar davalı şirkete ait ... isimli şirkette resepsiyonist olarak istihdam edildiğini, 30/09/2011 tarihinde askere gitmek için işten ayrılıp akseden gelince tekrar işe başladığını, müvekkilinin aldığı son net maaşın 1.500,00 TL olduğunu, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde 2 defa çalıştığını ve işçilik alacakları hesaplanması sırasında sürelerin birleştirilerek hesap yapılmasını, daha önce davalı şirkette çalışan bazı işçilerin işten ayrılıp davalı şirkete dava açıp davacıyı tanık göstermelerinin üzerine davalı yetkilileri bunu davacıya sorunca davacının tarafsız olacağını, doğruları söyleyeceğini belirtmesinin üstüne 16/08/2013 tarihinde davalı tarafından iş aktinin haksız feshedildiğini, davacının bunun üzerine davalıya ihtarname gönderdiğini, bunun üzerine de davalının fesih ihtarnamesi gönderdiğini, davacının 16/08/2013 tarihinde işten davalı tarafından çıkarılması nedeni ile bu tarihten sonra zaten işe gidemeyeceği için devamsızlık iddiasının gerçek olmadığını, davalının davacıya haklarını ödememek için fesih nedeni kurguladığını, davacıyı işten çıkarıldığı 16/08/2013 tarihinden 1 gün sonra davalının bilgisi gerektiği denerek işyerine çağrıldığını davacının da gittiğini, davacının iyiniyeti nedeni ile yazılı olarak bildiklerini beyan ettiğini, 17/08/2013 tarihinde ibraname imzalamasının istediğini, imzalamadığını, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davalı şirketin davacıyı işten çıkardıktan sonra devamsızlık nedeniyle tutanak tuttuğunu, müvekkilinin haftalık izin kullanmadığını, günde ortalama 12-13 saat çalışmasına rağmen adına tahakkuk eden fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinin hafta tatili ve tüm dini ve milli bayramlarda aralıksız fasılasız istihdam edilmesine rağmen adına tahakkuk eden bayram-genel tatil çalışması alacaklarının ödenmediğini, sigortasının gerçek bedel üzerinden yapılmadığını, ... Çalışma ve Iş Kurumu İI Müdürlüğü müfettişleri tarafından günlük 3 saat fazla çalışma yaptırıldığının tespit edildiğini, davacının en son aldığı net maaşın 1.500,00 TL olduğunu, bunun asgari ücrete denk gelen kısmının banka aracılığıyla ödendiğini, kalan kısmının elden ödendiğini, davacıya 3 öğün yemek verildiğini, otelin lojmanında kaldığını, müvekkilinin aralıksız ve nizasız olarak çalıştığını, müvekkilinin otelde 2010-2011-2012 yıllarında 19:00-07:00 saatleri arasında, 2013 Nisan ayından itibaren 08:00- 22:00 arası çalıştığım, 2013 Temmuz ayından itibaren de günde 8 saat çalışmış olduğunu, otelde kullanılan Amonra programında müvekkilinin kayıtlarının olduğunu, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının ilk olarak 26/06/2010 tarihinde işe girip 30/09/2011 tarihinde kendi isteğiyle işten çıktığını, ikinci olarakda 01/06/2012 tarihinde işe girip 22/08/2013 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, Mayıs 2013'te davacının müşterilerden 8.143,00 TL'yi tahsil etmeyerek şirketi zarara uğrattığını, davalının bu paraların tahsilini davacıdan istediğini, davacının ise “ben işten çıkmak istiyorum” dediğini, bunun üzerine resepsiyon şefi olarak bu paraların tahsilinin davacının sorumluluğunda olduğunu dediğini, defalarca tahsilatın yapılmasını istediğini yapmadığı gibi 17/8/2013 ve devamı günlerde devamsızlık ettiğini bu nedenle iş aktinin haklı feshedildiğini, tahsil edilmeyen bedeller için ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/7896-7899-7897 Esas sayılı dosyalarında takip yapıldığını, davacının 17/08/2013 tarihinde ve sonraki 4 gün daha işe gelmemesinin üstüne 22/08/2013 davalı şirket tarafından sözleşmesinin feshedildiğini, davacının sözleşmesinin feshedilmesinin daha önce şirketten ayrılan işçilerin davalarında tanıklık yapmasıyla ilgisinin olmadığını, kendisine zorla evrak imzalatılması gibi bir durumun olmadığını, davacının 1.000,00 TL ücretle çalıştırıldığını, yaz aylarındaki yoğunluk dışındaki zamanlarda resmi ve dini bayramlarla tatillerde çalıştırılmadığını, hafta tatili ve yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığını, Amonra isimli programda davacının mesaisinin tespitinin mümkün olmadığını, her personele ayrı ayrı şifre verilmediğini, davacının şifresiyle başka personellere de açık olduğunu, davalı şirket sahibinin 16/04/2013 tarihinde trafik kazasında vefat ettiğini, çocukları küçük olduğundan şirketin eşi tarafından yönetilmekte olduğunu, davacı ile davalı işyerinde çalışmakta olan başkaca işçilerin bu durumu lehlerinde kullanmaya çalıştıklarım, hemen hemen aynı tarihleri ihtiva eden davalar ikame ettiklerini, davanın bu sebeple dahi reddedilmesi gerektiğini, davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve diğer ücret alacaktan taleplerini kabul etmediklerini, davacının müvekkili şirketten hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dinlenen tanık beyanlarına davacının işçi olarak (Resepsiyonist) yapılan ücret araştırmısına göre en son 1.995,50 TL brüt ücretle hizmet akdine bağlı olarak 2 yıl 4 Ay 23 gün çalıştığı, davacının hizmet sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı gerektirmeyecek şekilde sona erdiği hususunun işverence ispat edilmesi gerekmekte olup, davalı işverenler tarafından bu husus ispatlanamadığından davacının iş aktinin sonlanması nedeniyle kıdem tazminatına hak kazandığı, aynı şekilde davacının yıllık izinlerini kullandığı iddiasının işveren tarafından ispatlanması gerekmekte olup davacının çalıştığı süre içerisinde hak kazandığı yıllık ücretli izinlerini kullandığını veya ücretlerinin ödendiğini, davalı işveren tarafından usulüne uygun olarak tutacağı ve davacının imzasına havi izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispat etmesi gerektiği, davalılar tarafından dosyaya izin ücretinin kullandırıldığında dair herhangi bir belge sunulmadığı, işçiye yıllık izinlerini kullandırdığını veya ücretini ödediğini işveren işçinin imzasını taşıyan yıllık izin defteri veya eşdeğer belge ile ispat etmek zorunda olduğu, davalı taraflar davacının yıllık izinlerini kullandığını veya karşılığı ücretin ödendiğine ilişkin davacı tarafından imzalanmış belge sunamadığından davacının yıllık ücretli izin alacağına hak kazandığı, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacağı olduğunu iddia eden işçi norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlü olduğu, davalı işveren tarafından bu çalışmaların ödendiği hususu ispat edilmezse, davacı bu iddiasını, yaptığı çalışmaları her türlü delille ispat edebileceği, dosyada bulunan tanık anlatımlarına ve mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapora göre davacının fazla çalışma yaptığı,hafta sonları ve Cumartesi Pazarda bu şekilde çalıştığı,ayrıca genel tatil günlerinde çalıştığı ,ancak davacının iş müfettişine verdiği 24/07/2012 tarihli ifadede davacının ifadede haftanın 6 günü çalıştığı ulusal bayram genel tatil günlerindeki çalışmasının karşılığını aldığını beyan ettiğinden davacının tarihten sonraki ve bu çalışmalarının karşılığının ödenmediği hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının hesaplanması gerektiği düşünülerek hesaplama yapılmış ve bu hesabın yapıldığı 22.09.2014 tarihli ek rapora da itibar edildiği, söz konusu alacaklara yönelik hesaplamalar tamamen tanık beyanlarına göre yapılmış olduğundan, ait oldukları dönemlerdeki ücret üzerinden hesaplanan miktarlardan Yargıtay uygulamasına paralel olarak % 30 indirim yapılmış ve hesaplamalarda, davacının fiili çalışmaları esas alındığı, söz konusu alacakların tespiti açısından bilirkişi raporu alındığı, rapor ve ek raporlara itibar edilerek ve zamanaşımına uğrayan alacaklar dışlanarak ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak hüküm kurulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai hesabında yaz kış ayrımı bakımından, davacı tanığı resepsiyon şefi ...'ın Dairemizin 2017/4443 Esas sayılı dosyasında (... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/660 Esas sayılı dosyası) 6'ıncı, 7'inci, 8'inci, 9'uncu aylar yaz dönemi sayılarak hesaplama yapılmıştır. Eldeki dosyada, yaz dönemine ilişkin hesaplama olduğu gibi bırakılmalıdır. Ancak kış dönemi için ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/660 Esas sayılı dosyası celbedilerek kış dönemi çalışma şekli irdelenerek, eldeki dosyada mevcut tanık beyanları da bu kapsamda irdelenerek, fazla mesai bakımından sonuca gidilmelidir. Ancak,...'in gündüz çalıştığı gözetilerek, davacının gece çalışmalarından doğan fazla mesaileri bakımından eldeki dosya ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/660 Esas sayılı dosyası arasında farklılık doğabileceği de gözetilmelidir.

F)SONUÇ:

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8919, Karar No: 2011/12614, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8919 E.  ,  2011/12614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, gerçek kişiler arasında mülkiyet aktarımına ilişkin olup, çekişmeli taşınmaza komşu ve yakın komşu orman parseli bulunmadığı gibi davada Orman Yönetimi taraf olmadığından ve mahkemece orman incelemesi yapılmamış olup orman araştırmasını gerektirir bir durum bulunmadığından 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 7. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 14/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6765, Karar No: 2007/9200, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6765 E.  ,  2007/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine açılan davada, ... Yaylası ... mevkiinde bulunan ve dava dilekçesinde hudutları belirtilen taşınmazın üzerinde zilyetliğinin bulunduğu halde ve yörede yapılan orman kadastro çalışmasında orman sınırları içine alındığını belirterek orman kadastro sınırları dışına çıkarılmasını istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın 3796,13 m2'lik bölümü yönünden orman kadastro çalışmasının iptali ile bu bölümün orman kadastro sınırları dışına çıkarılmasına, tescil istemi yönünden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 sayılı yasanın 11/1 maddesi hükmüne göre altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Yörede 01.06.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece uzman bilirkişi kurulunun düzenlediği rapor esas alınarak davanın kabulü yolunda hüküm kurulmuş ise de kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; uzman bilirkişi kurulu düzenlediği raporda çekişmeli taşınmazın memleket haritasında yerleşim alanı içinde yeşil renkli ormanlık alanda kaldığını, bu görünümün taşınmaz ile çevre taşınmazlarda bırakılan ağaçlardan ve harita ölçeğinin küçüklüğü dolayısı ile ayrı bir arazi parçasının işaretlenmesinin zorluğundan kaynaklandığının belirtildiği, hava fotoğrafında ise üzerinde 2 adet meşe ağacı bulunan açıklık arazi olduğu hususuna değinilerek taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun açıklandığı anlaşılmaktadır. Ancak, dosya kapsamından çekişmeli taşınmaz üzerinde 200 yaşında iki adet meşe ağacının bulunduğu, bu ağaçların yaş ve cinsleri itibarı ile ormanı temsil ettiği, %25 meyilin teraslama yapılmak sureti ile düşürüldüğü, çekişmeli taşınmazın memlet haritasında tüm yönlerden yeşile boyalı ormanlık alan ile çevrili olduğu saptandığından mahkemece bu hususlar gözönüne alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünceler ile davanın kabulü yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Orman Yönetimi'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 28/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11423, Karar No: 2024/12664, Tarih: 26.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11423 E.  ,  2024/12664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/96 E., 2024/275 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince 15.02.2022 tarihli karar ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 01.12.2022 tarihli karar ile; İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kesinlik sınırı kapsamında kaldığından reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.01.2024 tarihli kararı ile; davalı vekilinin tüm davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta 696 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçen davacının ücretinin eksik ödendiği iddiasına bağlı fark alacak taleplerinin reddine karar verildiği, hüküm altına alınan alacağın ise davalı bakımından kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11520, Karar No: 2017/3053, Tarih: 02.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/11520 E.  ,  2017/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi başlatıldığı; alacaklının icra memurluğuna başvurarak borçlu ... Aş.'nin ortakları olan kişilere İİK’nun 89/1 maddesi kapsamında haciz ihbarnamesi gönderilmesini talep etiği, icra memurunun haciz ihbarnamesi gönderilmesi talep edilen şahısların borçlu şirket yönünden 3.kişi sayılamayacağı gerekçesiyle alacaklının talebinin reddi yönünde işlem tesis ettiği, alacaklının memurluk işleminin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verdiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 89. maddesine göre, hamiline ait olmıyan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmıyan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödiyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir (Haciz ihbarnamesi). Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4 üncü fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir.

6102 Sayılı TTK'nun 124. maddesinde Limited Şirketlerin sermaye şirketi olduğu, aynı kanunun 125. maddesinde ticaret şirketlerinin tüzel kişiliği haiz olup Türk Medenî Kanununun 48 inci maddesi çerçevesinde bütün haklardan yararlanabilecekleri ve borçları üstlenebilecekleri, bu kanunun 128. maddesinde ise her ortağın usulüne göre düzenlenmiş ve imza edilmiş şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduğu hükme bağlanmıştır.

6102 Sayılı TTK'nun 124. maddesinde Limited Şirketlerin sermaye şirketi olduğu, aynı kanunun 125. maddesinde ticaret şirketlerinin tüzel kişiliği haiz olup Türk Medenî Kanununun 48 inci maddesi çerçevesinde bütün haklardan yararlanabilecekleri ve borçları üstlenebilecekleri, bu kanunun 128. maddesinde ise her ortağın usulüne göre düzenlenmiş ve imza edilmiş şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduğu hükme bağlanmıştır.

Kural olarak, borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Haczedilmezlik için İcra ve İflas Kanununda veya özel kanununda açık hüküm bulunması zorunludur. Diğer bir anlatımla bir mal veya hakkın haczedilemeyeceğinin kabul edilebilmesi için bu konuda açıkça bir kanun hükmünün varlığı veya maddi hukuk anlamında o mal veya hakkın satış ve devrine engel yasal bir düzenlemenin bulunması şarttır. Şirket ortağı, ortağı olduğu şirket tüzel kişiliğinden ayrı bir kişiliğe sahip olup, TMK anlamında gerçek kişi olduğundan şirkete göre 3. kişi sayılır. TTK'nun yukarıda açıklanan maddeleri uyarınca şirket ortakları, şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduklarından ve borçlu şirketin, şirket ortağındaki sermaye alacağının haczine engel yasal bir düzenleme de bulunmadığından sermaye alacağının haczi mümkündür. Kaldı ki, borçlu şirketin, 3. kişi şirket ortağı nezdinde sermaye borcu dışında tamamen özel hukuktan kaynaklanan ve paraya çerilmesi mümkün, İİK'nun 89. maddesi kapsamında haczedilebilecek nitelikte başkaca hak ve alacaklarının bulunabileceği de kuşkusuzdur.

Dairemiz; şirket ortaklarının borçlu şirket yönünden 3. kişi sayılamayacağından şirket ortağına 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilemeyeceği görüşünde iken, 11.05.2016 tarihinde verilen HGK'nun 2014/12-1078 Esas numaralı içtihadı doğrultusunda ve yukarıda açıklanan olgular karşısında Dairemizin değişen içtihadına göre; şirket ortakları borçlu şirket bakımından 3. kişi sayılacağından şirket ortağı şikayetçiye İİK'nun 89. maddesi uyarınca haciz ihbarnameleri gönderilmesinde yasaya uymayan bir yön bulunmayıp, mahkemece şikayetin kabulüne karar vermek gerekirken, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.