muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11690, Karar No: 2016/6401, Tarih: 09.06.2016

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK.nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacıya ait malların davalı ... Tekstil İnşaat Nak. Gıda ve Tic. Ltd. Şti'ye ait antrepoda bulunduğu sırada meydana gelen sel olayında zarar görmesi nedeniyle meydana gelen zararın tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili davalı ... Tekstil İnşaat Nak. Gıda Ve Tic. Ltd. Şti.'nin antreposunda bulunan malları diğer davalı ...'ye sigortalattığını, 09.09.2009 tarihinde yaşanan sel felaketinden sonra davalı ... şirketine hasar ihbarında bulunarak tazminat talep ettiğini, davalı ... şirketinin eksper görevlendirerek davalı şirkete ait antrepoya malını bırakan tüm şirketler açısından ayrı ayrı ekspertiz raporu düzenlettirdiğini, müvekkili... San. ve Dış. Tic. Turizm Taşm. Ltd. Şti'ye ait mallar açısından da ayrı bir hasar dosyası açılıp ekspertiz raporu düzenlendiğini ve bu kapsamda davalı ... Tekstil İnşaat Nak. Gıda ve Tic. Ltd.Şti'nin müvekkilinin tazminat talebini sel olayının mücbir sebep olduğunu ileri sürerek reddetmesine rağmen aynı olayda müvekkilinin hasar gören mallarından dolayı diğer davalı ... şirketinden hasar tazminatı aldığını, bunun çelişkili davranış oluşturduğunu ve anılan antrepo sahibi davalının sebepsiz zenginleştiğini iddia etmiştir.

Davalı ... şirketi davacının malları açısından düzenlenen poliçe ve 23.10.2009 tarihli ekspertiz raporunu dosyaya ibraz etmiştir. Dava konusu mallar açısında davalı ... Tekstil İnşaat Nak. Gıda ve Tic. Ltd. Şti'ye ödeme yapılıp yapılmadığının bildirilmesinin istenmesi üzerine de davalı ... şirketi vekili bir kısım ödeme dekontları ibraz etmiştir. Ancak bu dekontlardan davalı ... Tekstil İnşaat Nak. Gıda ve Tic. Ltd. Şti'ye yapılan ödemelerin hangi şirketlerin malları yönünden yapıldığı tam olarak anlaşılamamaktadır.

Bu durumda, mahkemece davacının davalı ... Tekstil İnşaat Nak. Gıda ve Tic. Ltd. Şti'nin antreposuna koyduğu mallar nedeniyle davalı antrepocu şirketin diğer davalı ... şirketinden para tahsil edip etmediği hususu davalı ... şirketinden davacının malları nedeniyle oluşturulan hasar dosyası celp edilip, eğer davalı antrepo şirketi davacının hasar gören malları nedeniyle davalı ... şirketinden tahsilat yapmış ise bu tahsilatın sebepsiz zenginleşme oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Bu itibarla mahkemece eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından davacı vekilinin davalı ... Tekstil İnşaat Nak. Gıda ve Tic. Ltd. Şti'ne yönelik karar düzeltme istemi yerinde görülmekle Dairemiz onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 13.05.2015 tarih, 2015/4987 Esas-2015/6832 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/378, Karar No: 2012/6841, Tarih: 09.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/378 E.  ,  2012/6841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davalı taraf kesin hükme dayanmıştır. Mahkemece dava ve temyize konu 149 ada 10 parsel sayılı taşınmazın dayanılan Ilgın Asliye Hukuk Mahkeme'sinin 19.04.2000 tarih ve 1999/366 Esas ve 2000/72 Karar sayılı kesin hükmü kapsamında kaldığı gibi davalı ...'nın da açık bir kabul beyanı olmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olup istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan, aynı taşınmazla ilgili olarak kesin hüküm varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Bu nedenlerle mahkemece dava ve temyize konu 149 ada 10 parsel sayılı taşınmaza yönelik açılan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; dava konusu 143 ada 135 ve 149 ada 4, 5, 6 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar bozma ilamı kapsamı dışında kalarak kesinleşmesine rağmen mahkemece adı geçen taşınmazlar hakkında yeniden hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de, yanılgının düzeltilmesi yargılamanın tekrarının gerektirmediğinden hükmün 1 nolu bendinin hüküm yerinden tamamen, hükmün 2. bendinin birinci satırında yazılı "...4, 5, 6, 9..." sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına; yerine hükmün 1. bendi olarak "dava konusu 143 ada 135, 149 ada 4, 5, 6 ve 9 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili Kadastro Mahkemesinin 24.05.2007 tarih 2007/21 Esas ve 2007/43 Karar sayılı kararı taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden bu taşınmazlar ile ilgili yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına," sözlerinin yazılmasına hükmün düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığın peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 09.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7678, Karar No: 2022/2600, Tarih: 02.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7678 E.  ,  2022/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Düşme kararının ceza verilmesine yer olmadığına kararından daha lehe olduğu değerlendirilmiş olmakla;

Suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 151/1, 31/2. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazığının ihlali suçlarının aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddesine göre 4 yıllık asli dava zamanaşımına bağlı olup sorgu tarihi olan 03.05.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmadan bu sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3625, Karar No: 2013/2501, Tarih: 10.04.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/3625 E.  ,  2013/2501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, haksız olarak irat kaydedildiği iddia edilen teminat mektup bedelinin istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan 31.05.2007 tarihli ... ilçesi Muhtelif Köy yolları ... ve .... kat sathi kaplama sözleşmesi ile davacı yüklenici kaplama yapım işlerini üstlenmiştir. Davacı tarafından işin bitirildiğinin bildirilmesi üzerine ........2007 tarihinde görevlendirilen geçici kabul komisyon tutanağında ... kalem eksik ve kusurlu işler belirlenmiş, davalı iş sahibince ....08.2008 tarihli yazıda geçici kabul tutanağında belirtilen eksik ve kusurların 30.06.2008 tarihine kadar tamamlanması aksi halde sözleşmenin .... maddesindeki hükümlerin uygulanacağı ihtar edilmiştir. Sözleşmenin ....... maddesinde kesin teminatın geri verilme koşulları belirlenmiş, 26. maddede de işin sözleşme hükümleri ve ihale dökümanına uygun olarak yerine getirilmemesi veya işin süresinde bitirilmemesi halinde ihale dökümanında belirlenen oranda gecikme tazminatı uygulanmak üzere en az ... gün süreli ve nedenleri açıkça belirtilen ihtarına rağmen aynı halin devam etmesi durumunda ayrıca protesto çekmeye gerek kalmaksızın kesin teminat ve varsa ek kesin teminatın gelir kaydedilip sözleşme feshedilerek hesabın genel hükümlere göre tasfiye edileceği şeklinde düzenleme yapılmıştır. Davacı yüklenici kontrol mühendisi raporuna da dayanarak işin tamamlandığını ve geçici kabul eksikliklerinde giderilmesi mümkün olanların tamamlanıp kusurların giderildiğini iddia etmektedir. Sözleşme yol yapım ve asfalt sathi kaplama işi ile

.

ilgili olup teknik nitelikte olduğundan geçici kabul tutanağındaki eksikler ve kusurların tamamlanıp tamamlamadığı, giderilip giderilmediğinin belirlenmesi özel ve teknik bilgiyi gerektirir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 Sayılı HUMK'nın 275 ve 01.....2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nın 266. maddesinde çözümü hukuk dışında özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde mahkemenin taraflardan birinin talebi üzerine ya da kendiliğinden bilirkişi incelemesi yaptırabileceği hükmü getirilmiştir.

Bu durumda çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden mahkemece konusunda uzman teknik bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan yanlar arasındaki sözleşme ve ekleri, yazışmalar, geçici kabul tutanağı, ihtarlar, yapım işleri kesin kabul teknik belgesi, 02.01.2009 tarihli kontrol mühendisi ....... ile ....01.2009 tarihli Ziraat Mühendisi ........ tarafından düzenlenen raporları gözönünde tutmak sureti ile davacı yüklenicinin sözleşme ve eklerine göre işi tamamlayıp kesin kabule hazır hale getirip getirmediği, sözleşmenin 26. maddesi ile ....... maddesindeki kesin teminatın iadesi koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda rapor alınıp değerlendirmek sureti ile sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, ....04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/21701, Karar No: 2017/10141, Tarih: 27.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21701 E.  ,  2017/10141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetle, ticareti terk suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedenlerle sanık hakkında ticareti terk suçundan verilip Dairemizin 2015/30556, 2015/18651, 2016/5280 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen ve 2015/20658 esasında kayıtlı olup 16/10/2017 tarihinde incelenerek bozulan dosyaların bulunması karşısında; anılan dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3223, Karar No: 2019/5498, Tarih: 30.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/3223 E.  ,  2019/5498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’in 2086 parsel sayılı taşınmazını mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak satış yoluyla birlikte yaşadığı davalıya devrettiğini ileri sürerek çekişmeli taşınmazın tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tesciline, olmazsa tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, çekişmeli taşınmazın mirasbırakan tarafından edinilmesinde maddi katkısı olduğunu, birlikte yaşamaları nedeniyle mirasbırakanın miras hakkını verebilmek amacıyla temliki yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...in 03.06.2015 tarihinde ölümüyle geride davacılar ilk eşi ...’den olma çocuğu ...ve ...’den olma çocukları ...,...,...,...ve ...’in mirasçı olarak kaldıkları, mirasbırakan ile davalı ... İnce’nin mirasbırakanın ölümünden önceki 2-3 yıldır birlikte yaşadıkları, mirasbırakanın 324 ada 23 (eski 2086) parsel sayılı taşınmazını 05.06.2013 tarihinde davalıya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 günlü 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma yönünde olması hâlinde uygulanabilir. Bu bakımdan, mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile Türk Medeni Kanunu (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın davalı ile birlikte yaşamaya başladıktan kısa bir süre sonra çekişmeli taşınmazı davalıya temlik ettiği, tanıkların temlikin bakım karşılığı ve evin alımında davalının katkıları nedeniyle yapıldığına ilişkin beyanda bulundukları ve hâlen mirasbırakan adına kayıtlı başka taşınmazların da bulunduğu gözetildiğinde davacının iddiasını ispatlayamadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22450, Karar No: 2013/20225, Tarih: 27.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22450 E.  ,  2013/20225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun Vakıfbank nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan borçlu idarenin gördüğü hizmet kapsamında tüm mal hak ve alacaklarının nitelikleri gereği kamu hizmetinin sürdürülebilmesi için kamuya tahsisli olduğunu, ayrıca İİK'nun 82/1. maddesi kapsamında borçlu Kurum mallarının haczinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, takibin dayanağı olan ilamın karar tarihinin 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 5999 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra olduğu, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddeler gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hükmün esası, alacaklı vekili; yargılama giderlerine yönelik bölümü ise borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. Maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.