muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/838, Karar No: 2019/136, Tarih: 26.02.2019

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Batman'da akaryakıt istasyonu sahibi olan katılan ... Şirin'i olaydan bir gün önce telefonla arayan ve kendilerini..... ve Alpaslan isimleri ile tanıtan açık kimlikleri belirsiz iki kişinin Mardin'deki şantiyeleri için mazot almak istediklerini, iş yeri ortağı olan sanık ...'ın tanker şoförü sanık ... ile birlikte gelip mazotu alacaklarını söyledikleri, pazarlık sonucu anlaşmaya varmaları üzerine olay günü sanıklar Turan ile Şeyhmus'un katılanı arayarak Batman Tüpraş Dolum Tesisi önüne geldiklerini söyledikleri, katılanın da mal talep belgesi imzalayıp muhasebecisi olan tanık...... ile birlikte sanıkları Akpet Dolum Tesislerine gönderdiği, tesis görevlilerince sanık ...'un şoförlüğünü yaptığı 47 KZ 197 plakalı tankerin, inceleme dışı sanıklar Davut ile Mehmet İhsan'a ait olan Rissin Petrol isimli şirket adına kayıtlı olarak akaryakıt taşıma lisansı olduğunun tespit edilmesi üzerine 42.821,73 TL değerindeki 21.689 litre motorinin tankere doldurulduğu, sanık ...'ın ücretin katılanın hesabına ödenmesinden sonra yola çıkacaklarını, ancak önce tankerin arızası nedeniyle sanayiye gitmeleri gerektiğini söylediği, sanayiye gittikten sonra sanıkların yolda bir petrol istasyonunda durdukları, tanık......'in katılanın iş yerine gitmeleri gerektiğini söylemesine rağmen sanıkların gelen talimata göre para yatana kadar burada bekleyeceklerini söyleyerek, yoğun şekilde telefon görüşmesi yaptıkları, sonra hep birlikte iftar etmek için bir lokantaya girdikleri, sanıkların gelen bir telefon üzerine evrak almaları gerektiğini söyleyerek yemek yemeden tankerin yanına geldikleri, sanık ...'ın paranın katılanın hesabına yattığını söyleyip tankerin gitmesi gerektiğini söylemesi üzerine sanık ...'un tanker ile olay yerinden ayrıldığı, sanık ...'ın gerekli evrakı aldıktan sonra tankerin arkasından gideceğini söyleyip tanık...... ile birlikte katılanın iş yerine giderek katılana paranın hesaba yattığını söylediği, katılanın paranın yatmadığını öğrenip sanık ...'a "Niye böyle yaptın" diye sorduğunda sanık ...'ın kendisine böyle talimat verildiğini, sanık ...'u arayarak geri çağırmasını istediğinde ise telefonunun yanında olmadığını söylediği, bunun üzerine katılanın sanık ...'u kendi telefonu ile arayarak fatura almadan yola çıktığını ve dönmesi gerektiğini söylediği, sanık ...'un döneceğini söylemesine rağmen geri gelmediği, daha sonra katılan tarafından tekrar arandığında Bismil ile Batman arasında bulunan Sinan Karakolunda kontrol olduğunu, faturası olmadığı için dönemediğini söylediği, katılanın tanık...... ile birlikte Sinan Karakoluna gittiğinde kontrol olmadığını, tankerin de orada bulunmadığını gördükleri, bunun üzerine iş yerini arayıp çalışanı olan tanık......'e sanık ...'ı bırakmamasını söylediği, ancak sanık ...'ın çarşıda işi olduğunu söyleyip aracına binerek katılanın iş yerinden ayrıldığı olayda;

Sanıkların, kendilerini Mardin'de bulunan bir şantiyenin ortağı ve çalışanı olarak tanıtıp yaptıkları pazarlık sonucu katılandan satın aldıkları 21.689 litre motorinin gerçek bir şirkete ait tankere dolumunun yapılmasını sağladıkları, irsaliye faturasına göre olay günü saat 11.00 sıralarında dolum yapıldıktan katılan tarafından dolum tesisi hesabına ödemenin gerçekleştirildiği banka dekontuna göre saat 16.59'a kadar ödemeyi yapacaklarını söyleyerek katılanı beklettikleri, dolumdan sonra katılanın petrol istasyonuna dönerek orada motorin ücretinin banka hesabına yatırılmasına kadar beklemeleri gerekmesine rağmen yolda başka bir petrol istasyonunda durdukları ve yanlarında bulunan tanık......'i atlatıp tankerin yola çıkmasını sağlamak için fırsat kolladıkları, bu nedenle de önce tankerin arızasını gidermek için sanayiye daha sonra da iftar etmek için bir lokantaya gittikleri, tankerin çalıştırılıp yola devam edebilecek şekilde hazır vaziyette, anahtarlarının da sanık ...'in üzerinde olduğu ve katılanın, sanıkların hileli hareketleri sonucunda tankere yüklenen motorin üzerindeki zilyetliğinin ve gözetiminin artık devam etmediği, nitekim sanıkların lokantada yaptıkları telefon görüşmelerinden sonra tankerden evrak almaları gerektiği bahanesiyle tankerin yanına geldiklerinde sanık ...'un tankeri çalıştırıp yola çıktığı, sanık ...'ın katılanı oyalamak ve tankerin yola devam etmesini sağlamak amacıyla telefonunu tankerde unuttuğunu söyleyip sanık ...'a ulaşılmasını geciktirdiği, kendisinin de fırsatını bulunca olay yerinden uzaklaştığı, sanıkların bu şekilde hileli hareketlerle katılanın zararına haksız menfaat elde ettiklerinin dosyada mevcut 19.10.2006 tarihli mal talepnamesi, irsaliyeli fatura, banka dekontu, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ve yeminli tanıkların ifadeleri ile sabit olduğu dikkate alındığında katılan ... Şirin'i arayan..... ve ..... isimli şahısların açık kimlik bilgilerinin ve bu şahısların kullandıkları iddia edilen telefon numaralarının kimin adına kayıtlı olduğunun tespit edilerek olay öncesi ve sonrasında arayan ve aranan numaralar ile bunların saat ve baz istasyonlarının ilgili operatörlerden istenilmemesi, inceleme dışı sanık ...'ın hesabına para yatırdığı Girne Kuyumculuk isimli iş yerinin sahibi Cengiz Karataş ve Yavuz Karataş’ın beyanlarının alınması, yine inceleme dışı sanık ... tarafından Yasa-Ayder Elk. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. adına havale yapılıp yapılmadığı, bu havalenin iade edilip edilmediği ve aynı tarihte Girne Kuyumculuk isimli iş yerine 31.450 TL tutarında havale yapılıp yapılmadığının araştırılmaması, dosyada mevcut Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının 13.10

...'ın hesabına para yatırdığı Girne Kuyumculuk isimli iş yerinin sahibi Cengiz Karataş ve Yavuz Karataş’ın beyanlarının alınması, yine inceleme dışı sanık ... tarafından Yasa-Ayder Elk. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. adına havale yapılıp yapılmadığı, bu havalenin iade edilip edilmediği ve aynı tarihte Girne Kuyumculuk isimli iş yerine 31.450 TL tutarında havale yapılıp yapılmadığının araştırılmaması, dosyada mevcut Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının 13.10.2008 tarihli yazısı ekinde gönderilen iletişimin tespitine ilişkin CD’nin çözümünün yaptırılmaması, katılanın kullandığı telefonun olay gününe, öncesine ve sonrasına ilişkin kayıtlarının getirtilmemesi hususlarının, sanıkların katılana yönelik eylemlerinin sübutuna bir etkisinin olmayacağının anlaşılması karşısında, bu hususlarda ayrıca bir araştırma yapılmasına gerek bulunmadığı ve eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme mahkûmiyet hükümleri ile bu hükümleri onayan Özel Daire kararı isabetli olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Öte yandan, ayrıntılarına Ceza Genel Kurulunun 27.03.2018 tarihli ve 983-126 sayılı kararında yer verildiği üzere, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değiştirilerek, TCK'nın 157. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması, bununla birlikte Yerel Mahkeme mahkûmiyet hükümlerinin Özel Dairenin onama kararı ile kesinleşmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesinin ikinci fıkrası ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 98. maddesi uyarınca uzlaştırma hususunun infaz aşamasında gözetilmesinin olanaklı olduğu kabul edilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 26.02.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2952, Karar No: 2017/550, Tarih: 08.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/2952 E.  ,  2017/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’in yakınan ...’ın elinden suça konu telefonu çekip aldıktan sonra sanık ...’ın bıçak savurarak yakınan ...’ı yaraladığı olayda, yağma suçunun telefon sanık ...’in elindeyken sanıkların yakınanı darp edip bıçakla yaralaması ile tamamlandığı gözetilmeden, TCK’nun 35/2. maddesiyle uygulama yapılarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/80 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5643, Karar No: 2015/7245, Tarih: 16.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5643 E.  ,  2015/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/78972

İNCELENEN KARARIN; Kapatılan Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesi

MAHKEMESİ : (Antalya 21. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 15.11.2011

NUMARASI : 2010/262 Esas, 2011/1292 Karar

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur çocukların kayden 06.11.2001 ve 27.11.2002 doğumlu olup suç tarihinde oniki yaşından küçük olmaları karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 234/2. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Sanık E.. K.. ile katılan H.. B..'ün evli iken boşandıkları müşterek çocukları N.. N.. K..'ın velayetinin katılan H.. B..'e tevdi edildiği, diğer müşterek çocuklar A.. E.. K.. ve N.. B.. K..'ın velayetlerinin ise daha evvel katılan H.. B..'e verildiği, velayet değişikliği konusundaki davanın ise reddedildiği, bu karardan sonra müşterek çocukların Ümraniye 3. İcra Müdürlüğünün 2009/4980 talimat numaralı dosyası ile sanıktan alınarak katılana teslim edildikleri, bu suretle açıklanan mahkeme kararları ve icra dosyaları ile müşterek çocukların katılan H.. B..'e tevdi edilerek fiilen teslim edildikleri halde sanığın 16.11.2009 tarihinde müşterek çocukları okul dışından katılanın bilgi ve rızası dışında alarak ikamet etmekte olduğu İstanbul İline götürdüğü kabul edilmek suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 234/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

Bir fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmiş olabilir. Bu durumda aynı nev’iden fikrî içtima söz konusudur. (m. 43. f, 2) Aynı neviden fikrî içtima halinde, bir suç vardır ve fail hakkında bir cezaya hükmolunur. Fakat bu ceza artırılır. (m. 43, f, 1, 2) (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Bası, Ankara, 2013, s. 565)

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli ve 2013/663 Esas, 2014/498 sayılı Kararına göre;

Bir fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmiş olabilir. Bu durumda aynı nev’iden fikrî içtima söz konusudur. (m. 43. f, 2) Aynı neviden fikrî içtima halinde, bir suç vardır ve fail hakkında bir cezaya hükmolunur. Fakat bu ceza artırılır. (m. 43, f, 1, 2) (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 9. Bası, Ankara, 2013, s. 565)

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli ve 2013/663 Esas, 2014/498 sayılı Kararına göre;

5237 sayılı TCK’nın hazırlanmasında "Kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır" ilkesi esas alınmış, dolayısıyla da gerçek içtima kuralı benimsenmiştir. Nitekim Adalet Komisyonu raporunda bu husus; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, ‘kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır’ şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde ifade edilmiştir (TBMM Adalet Komisyonu’nun 03.08.2004 gün ve 1/593-60 sayılı Raporu). Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCK’nın “suçların içtimaı” bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nın “Zincirleme suç” başlıklı 43. maddesinin ikinci fıkrasında; “Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır” denilmek suretiyle, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan aynı nev’iden fikrî içtima düzenlenmiş, tek fiil (hareket) ile aynı suçun birden fazla kişiye karşı işlenmesi durumunda, hareketin sayısı nedeniyle, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın TCK’nın 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür.

Bu açıklamalara göre, aynı nev’iden fikri içtimanın şartlarını;

1-Fiilin hukuki anlamda tek olması,

2-Tek fiille birden fazla aynı suçun işlenmiş olması,

3-Suç mağdurlarının farklı olması,

4-İşlenen suçun 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlardan olmaması,

5-Suç tipinde özel olarak aynı nev’iden fikri içtima hükmüne yer verilmemesi,

Şeklinde belirlemek mümkündür.

Dosya kapsamına göre, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 234. maddesinde yer alan suçu iki ayrı fiille gerçekleştirdiği yönünde dosyaya yansımış bulunan başkaca herhangi bir bilgi de bulunmaması dikkate alındığında, sanığın bir fiille aynı kanun hükmünü birden fazla kişiye karşı ihlal ettiği, 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen aynı nev’iden fikri içtima niteliğinde olan eylemi sebebiyle Kanunun 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15469, Karar No: 2017/26423, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15469 E.  ,  2017/26423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13830, Karar No: 2018/3539, Tarih: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13830 E.  ,  2018/3539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

2-Dava ve cezanın İİK’nın 354.maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğundan TCK'nın 43/2. maddesinde düzenlenen aynı nev'iden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, Kanun'da belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, İstanbul Anadolu 10. İcra Ceza Mahkemesinin 25/11/2014 tarih ve 2013/567 E. 2014/562 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizce 2016/5674 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu 27.03.2018 tarihinde bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15197, Karar No: 2011/4899, Tarih: 25.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15197 E.  ,  2011/4899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 tarih 2008/17207-18698 sayılı kararında özetle: “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1990 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın reddine 151 ada 11 parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itirazdır..

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1990 yılında yapılan ve 15.11.1990 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 25/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.