muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9905, Karar No: 2017/4009, Tarih: 12.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/9905 E.  ,  2017/4009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kasko tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin xx xxx xx plaka sayılı aracıyla trafik kazası geçirdiğini, aracında meydana gelen hasar miktarının delil tespitine göre hasar miktarının 24.484,99 TL olduğunu, bu nedenle zararın tazmini için aracı kasko sigortası kapsamında sigortalayan davalı ... AŞ'ye başvurduğunu, ancak davalı ... araçtaki kazanın belirtildiği şekilde meydana gelmediği iddiasıyla reddettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 24.484,99 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren uygulanacak reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının sigorta tazminatını ve faiz talep yetkisini olduğu ispat etmekle yükümlü olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; aracın ikinci el değerinin 43.000,00 TL olduğu, kaza sonucunda araçta meydana gelen hasarın ağırlığı dikkate alındığında onarımının ekonomik olmadığı, aracın sovtaj bedelinin 16.000,00 TL olduğu, sovtajın davalıda kalması durumunda davacının zararının 27.000,00 TL olduğu belirtilerek, taleple bağlı kalınarak, davanın kabulü ile, 24.484,99 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte -sigorta poliçesinde belirtilen üst limitle sınırlı olmak üzere- davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.254,07 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 12/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8000, Karar No: 2023/10988, Tarih: 08.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8000 E.  ,  2023/10988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/441 E., 2022/180 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemece görülen hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, taraf vekilleri tarafından temyizi neticesinde ilk kararın bozulması üzerine bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş; bu kararın da bozulması üzerine Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, 30.09.1991 - 30.09.2009 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mersin 3. İş Mahkemesinin 05.03.2013 ve 2012/337 Esas - 2013/98 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne

"18.06.1996 - 15.05.2006 döneminde davacının davalı işyerinde asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemlerinin reddine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 06.05.2014 tarih ve 2013/9557 Esas - 2014/9838 Karar sayılı kararında;

Mahkemece yapılacak iş; davalı işyerinin aktif olduğu dönemin tespit edilmesi, davacının yaptığı işin hamallık olduğu anlaşılmakla birlikte, piyasa hamalının sigortalı olamayacağı açık olup, davalılara ait işyerinin bakliyat işi yapan bir işyeri olduğu anlaşılmakla, işin şirkete bağlı sürekli hamallarla mı yoksa piyasa hamallarıyla mı yapıldığı hususunun gerekirse mahallinde keşif yapılarak işyeri kapasitesi belirlenerek, her gün hamala ihtiyaç olup olmadığı, davacıya her gün iş verilip verilmediği ödenen ücretler miktarı ve nasıl ödendiği (günlük, haftalık, aylık) hususlarını belirleyerek ve ihtilaflı dönemin tamamında çalışması bulunan bordro tanıkları dinlenerek bunların ifadeleri ile yetinilmemesi halinde Belediye ve zabıta aracılığıyla, aynı işi yapan komşu iş yerlerinin işveren ve çalışanları tespit edilip ifadelerine başvurularak tüm deliller birlikte değerlendirmek, çalışmalarında kesinti olup olmadığını araştırmak, bildirilen çalışmalara göre hak düşümü sürelerinin dolup dolmadığını araştırmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 29.06.2016 tarihli ve 2014/247 Esas - 2016/532 Karar sayılı kararı ile "davacının sürekli çalışan hamal olmadığı, çağırı usuliyle çalıştığı, dava açtığı süre yönünden bağımlılık unsuru olmadığı, sigortalı gösterildiği sürenin dışında çalıştığının ispatlanamadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 18.04.2017 tarih ve 2016/18456 Esas - 2017/3289 Karar sayılı kararında; Mahkemece, bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Yapılacak iş, öncelikle davacıya davalıya ait hangi depo ya da depolarda çalıştığını açıklattırmak, davalı işyerinden nizalı döneme ait sevk irsaliyelerini getirterek ve gerektiğinde keşif yapılmak suretiyle ihtilaflı dönemde bu depoların kapasitesinin ne olduğu, kapasitesine göre her gün hamala ihtiyaç olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu almak, ihtilaflı dönemin tamamında çalışması bulunan bordro tanıkları dinlenerek bunların ifadeleri ile yetinilmemesi halinde Belediye ve zabıta aracılığıyla, aynı işi yapan komşu iş yerlerinin işveren ve çalışanları tespit edilip ifadelerine başvurularak davacının kısmi bildirimi olduğunu ve hak düşürücü süreyi de göz önünde bulundurarak gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir gerekçesiyle Mahkemece verilen karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne,

"a-Davacının davalı Şirket adına kayıtlı işyerinde 18.06.1996 - 15.05.2006 tarihleri arasında Kuruma bildirilen süreler dışında asgari ücretle sürekli ve kesintisiz çalıştığının tespitine, davacının diğer hizmetleri ile birleştirilmesine,

b-Davacının fazlaya ilişkin talebin reddine"" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; dosya kapsamında tüm belgeler incelendiğinde davacının 10.09.1991 - 30.09.2009 tarihleri arasında çalıştığının oldukça açık olduğunu, Yerel Mahkemenin vermiş olduğu bu kararın düzeltilmesi gerektiğini belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili; bozma ilamına uygun tahkikat yapılmaksızın, gerekçesiz ve eksik incelemeye dayalı bir çok hüküm tesis edildiğini, bilirkişi raporunun hükme esas alınması imkanı bulunmadığını belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili; bozma ilamına uygun tahkikat yapılmaksızın, gerekçesiz ve eksik incelemeye dayalı bir çok hüküm tesis edildiğini, bilirkişi raporunun hükme esas alınması imkanı bulunmadığını belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3.Davalı Kurum vekili; yeterli araştırma yapılmadan eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86 ncı maddesinin dokuzuncu fıkrası hükümleridir.

2.Hizmet tespitine ilişkin davaların yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanun'un 79 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarında vurgulandığı gibi davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiğinden, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerekir.

3. Değerlendirme

Eldeki dava, davacının, davalı şirkete ait işyerlerinde, 30.09.1991 - 30.09.2009 tarihleri arasında tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkin olup, Mahkemece, davacının 18.06.1996 - 15.05.2006 tarihleri arasında çalıştığına dair kısmen kabul kararı verilmiş ise de verilen hükmün eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece bozma kapsamında yapılan araştırma sonucunda Mahkemece icra edilen keşifte gösterdiği işyerlerinde kapsam ve kapasite itibariyle yükleme - boşaltma işçilerine ihtiyaç olduğu anlaşılmakla birlikte yapılan araştırma, davacının bu işyerinde sürekli çalıştığına yönelik olarak hüküm kurmaya yeterli değildir.

Davacı keşif sırasında, "Mersin Karacailyas Evren mah.100.yil Cad.No:2 ..." adresindeki depolardan bir tanesinde 1991-1995 yılları arasında;

"Karaduvar Mahallesi Serbest Bölge Bulvarı Torunlar İş Merkezi No:5/11 ..." adresinde bulunan depoda 1995-2000 yılları arasında; "Mersin Sarı İbrahimli Mah. Kızılyaka Mevki No:21/B Akdeniz-Mersin" adresindeki pirinç üretim fabrikasında 2004-2009 yılları arasında çalıştığını beyan etmiştir. Duruşmada alınan beyanında ise, Bandırma, İstanbul Haramidere ile İzmit ve Kocaeli Dilovası'nda bulunan depolarda; 2000-2009 yılları arasında Huzurkent'de bulunan depoda çalıştığını ileri sürmüştür. Mahkemece davacının beyanları üzerinde durulmadan, herhangi bir araştırma yapılmaksızın kesinleşen işçilik alacak davasında kabul edilen süreler kadar hüküm verilmesi isabetli görülmemiştir.

HMK 31 inci maddesi kapsamında davacıya davasını somutlaştırması yükümlülüğü çerçevesinde hangi tarihte, hangi adreste, kimlerle çalıştığı, hangi işi yaptığı, çalışmasının sürekli olup olmadığı, işe ara verip vermediği hususları yeniden sorulmalı, hangi bankadan ücret aldığı da sorularak dekont varsa ibraz etmesi ve ilgili Bankaya müzekkere yazılmalı; bildirim dışı kalan dönemlerde birlikte çalıştığını söylediği kişiler tanık olarak dinlenilmeli, davacının beyanında geçen işyerleri tespit edilerek her bir işyeri ile ilgili işyeri sicil dosyaları, dönem bordroları getirtilmeli, bu bordrolarda tespit edilen bordro tanıkları ayrıntılı olarak dinlenip tanık beyanları arasında çelişki oluşursa giderilmeli, dinlenen tanıkların hizmet döküm cetvelleri getirtilmeli, bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak eylemli çalışmanın var olup olmadığı, eğer fiili çalışma varsa kesintisiz olup olmadığı tespit edilmeli, eğer fiili çalışma var ve kesintisiz yani blok çalışma niteliğinde ise hak düşürücü sürenin oluşmayacağı göz önünde bulundurularak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, davacının beyanında geçen işyerleri Kurumdaki işyeri tescil belgesindeki adres ile karşılaştırılarak belirlenip çalıştığı işyerleri ve dönemleri ayrı ayrı belirlenerek hükmün de buna göre kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20910, Karar No: 2021/9812, Tarih: 04.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/20910 E.  ,  2021/9812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Gerekçeli karar başlığında "22.05.2010 - 22.02.2010 - 2008" olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, suça konu reçetelerin en son katılan kuruma fatura edildiği "31.12.2008" tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan sanıklar müdafisinin ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “Resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan sanıklar müdafisinin ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

II-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan sanıklar müdafisinin ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

1-Sanıklardan ...'in hakkında soruşturma aşamasında ek takipsizlik kararı verilen ... isimli şahıstan eczacı diplomasını kiralayarak 2004 yılında Kocaköy ilçesinde "..." isimli eczaneyi işletmeye başladığı, sanık ... ...'un 2007-2008 yıllarında; diğer sanık ...'in ise 2008-2010 yılları arasında bahse konu eczanede kalfa ve ortak olarak çalıştıkları, bir şikayet üzerine katılan kurum müfettişlerince yapılan denetim sonucunda düzenlenen rapor ile sanıkların işbirliği halinde hareket ederek 01.03.2008 ile 31.12.2008 tarihleri arasında katılan kuruma fatura edilen toplam 43 adet reçetenin sigortalı ve hak sahiplerinden habersiz olarak düzenlenip kuruma 4.307,27 TL olarak fatura edilip kurumun zarara sebebiyet verdikleri, bu surette iştirak halinde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda; sanıkların aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmalarında suça konu reçetelerdeki ilaçları hak sahiplerine teslim ettikleri, ilaçları hak sahiplerinin yada yakınlarının aldıklarını beyan etmiş olmaları, reçeteyi yazan doktorların tanık olarak alınan anlatımlarında reçetelerdeki yazı ve imzalara herhangi bir itirazlarının bulunmayışı, bahse konu reçetelerde ilaç almadıklarını beyan eden hak sahipleri tanıkların aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğunun anlaşılmış olması, eczanenin çalışma sistemi, katılan kurum müfettişleri tarafından düzenlenen 19/02/2010 tarihli soruşturma raporu, oluş ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; savunmalarının aksine suç işleme kastı ile hareket ettiklerine dair her türlü kuşkudan uzak, somut ve kesin delilde bulunmadığı anlaşıldığından sanıkların beraati yerine mahkumiyetlerine hükmedilmesi yasaya aykırı,

2- Kabule göre de;

a-) 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nın 158/1-e maddesi gereğince temel ceza belirlenirken önce suçtan elde olunan haksız menfaat dikkate alınmaksızın, gün adli para cezası belirlenip indirimler yapıldıktan sonra doğrudan suçtan elde olunan haksız menfaat miktarının iki katı adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

b-)1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olması karşısında kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine karar verilmemesi,

c-)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 04.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8850, Karar No: 2022/9759, Tarih: 04.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8850 E.  ,  2022/9759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır.Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz.Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir."hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin 10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 08.04.2022 tarih ve 2021/1972 E. - 2022/1037 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),