muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22200, Karar No: 2013/16250, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/22200 E.  ,  2013/16250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS.madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ....... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına .... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 29.03.1991 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17858, Karar No: 2012/8963, Tarih: 09.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/17858 E.  ,  2012/8963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/219306

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2008

NUMARASI : 2007/113 (E) ve 2008/102 (K)

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozmak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- İddianame içeriğinde kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçundan kamu davası açılan sanık hakkında uygulama maddesi olarak 5237 Sayılı TCK.nun 123. maddesi yerine, aynı kanunun 125.madde olarak hatalı gösterildiği halde, iddianame düzelttirilmeden sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan sabıkalarının bir kısmının kesinleşme tarihinin dosyamıza konu suçun suç tarihinden sonra olduğu bir kısmının ise, adli sicilden çıkarılma şartlarının gerçekleştiği gözetilmeden ve hangi ilamın tekerrüre esas alındığı da gerekçeli kararda gösterilmeden, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmolunması,

3- Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 50.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanık hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın, 5237 Sayılı TCK.nun 51.maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilip edilmediği ile suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye kanaat gelip gelmediği hususlarının değerlendirilmesi gerektiği ve adli sicil kaydındaki kasıtlı suçtan dolayı verilen üç aydan fazla hapis cezasına ilişkin olan sabıkalarının da kesinleşme tarihleri dosyamıza konu suçun suç tarihinden sonra olduğu da gözetilmeden, kanunen ve takdiren şeklindeki gerekçe ile TCK.nun 51.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5- Sanığın adli sicil kaydında yer alan sabıkalarının bir kısmının kesinleşme tarihinin dosyamıza konu suçun suç tarihinden sonra olduğu bir kısmının ise adli sicilden çıkarılma şartlarının gerçekleştiği gözetilmeden, kasıtlı suçtan sabıkalı olması şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/177, Karar No: 2010/1975, Tarih: 06.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/177 E.  ,  2010/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı Türk Telekomünikasyon A.Ş. tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı tarafın tam kusurlu olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, davacı idarenin, hasar gören tellere gerekli bakım ve özeni göstermemesi sebebiyle meydana gelen olayda tamamen kusurlu olduğunun açıklandığı anlaşılmaktadır. Hükmüne uyulan bozma ilamında da belirtildiği gibi tellerin yola sarkmış olması nedeniyle hasar meydana gelmiş olsa dahi, gündüz vakti karayolunda seyreden davalı şirkete ait araç sürücüsünün kendisini yol koşullarına uydurarak seyretmesi gerektiği, sarkık telleri görmemesinin de kazanın meydana gelmesinde etken olduğu gözetildiğinde, davacı tarafın tam kusurlu olduğundan değil, ancak bölüşük (müterafik) kusurundan söz edilebilir.

Hal böyle olunca, bozmaya uyulmakla taraflar yararına doğan kazanılmış hakkın zedelenemeyeceği de dikkate alınarak dosya yeniden bir başka bilirkişi heyetine verilmeli, davacı ve davalı tarafa açıklanan kusurlu davranışları nedeniyle yükletilmesi gereken müterafik kusur oranı saptanmalı, uzman bilirkişi heyetinden BK 44.maddesi hükmü de dikkate alınarak az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olguları yansıtacak biçimde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 82,80 TL temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 06.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3180, Karar No: 2019/5707, Tarih: 17.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3180 E.  ,  2019/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdura ait fabrikanın etrafı duvarla çevrili bahçesine girerek kablo çalmaya teşebbüs eden suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesine uymasına karşın uygulama maddesinin 142/1 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesine göre adli para cezası taksitlendirilirken, infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümdeki taksitlendirmeye ilişkin bölümde geçen 8 taksitte tahsiline ibaresinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3447, Karar No: 2021/678, Tarih: 09.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3447 E.  ,  2021/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma

HÜKÜM : Sanık hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan mahkumiyete dair; Bozma üzerine verilen ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/03/2020 gün ve ... Karar sayılı kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve katılanlar vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/03/2020 gün ve ... Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle, hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafii tarafından verilen 17/03/2020 tarihli temyiz dilekçesinde CMK'nin 294. maddesi uyarınca hukuki bir temyiz sebebi gösterilmediği, CMK'nin 295. maddesi uyarınca da temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden itibaren ve gerekçeli kararın sanık müdafiine 12/04/2020 tarihinde tebliğinden itibaren süresi içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir dilekçe verilmeyip süresinden sonra 29/05/2020 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nin 298.maddesi uyarınca,

Sanık müdafiinin, 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesinde 696 sayılı KHK'nin 100. maddesi ile yapılan değişiklik uyarınca uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/03/2020 gün ve ... Karar sayılı sanık hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan mahkumiyete dair bozma üzerine verilen hükmün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Gebze 3.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2056, Karar No: 2018/5250, Tarih: 31.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2056 E.  ,  2018/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açılmış ise de, atılı suça ilişkin düzenlenmiş vergi suçu raporu ve verilmiş bir mütalaa bulunmadığı, İstanbul Büyük Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'nın 21.02.2012 tarihli yazısının, 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6009 sayılı Kanunla değişik 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca mütalaa olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından; 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorulup, verilmeyeceğinin bildirilmesi durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21713, Karar No: 2017/3913, Tarih: 06.07.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21713 E.  ,  2017/3913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda yerel mahkemece asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar (asıl-birleştirilen) tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hakimi ...' in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın reddine,birleştirilen davanın kısmen kabulüne davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre, mirasbırakan ...'nın 30.03.1999 tarihinde ölümünden sonra miraçılarının biraraya gelerek yaptıkları 12.08.2006 tarihli taksim sözleşmesinin Türk Medeni Kanununun 676. maddesinde öngörülen unsurlara uygun olarak düzenlendiği, bu sözleşmenin muvazaalı yapıldığının kanıtlanamadığı gözetilmek suretiyle asıl davanın reddedilmiş olmasında ve birleştirilen dava konusu 131 ada 30 sayılı parsel (ifrazen 131 ada 72 ve 73 sayılı parseller) yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Asıl dava yönünden tüm,birleştirilen dava yönünden öteki temyiz itirazlarının reddine.

Ancak; birleştirilen davadaki 172 ada 4 sayılı parseldeki 21 numaralı bağımsız bölüme gelince;

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı,satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark,taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, mirasbırakan ...nın kayden maliki olduğu 1248 ada 16 sayılı parsel(yeni 172 ada 4 sayılı parsel) sayılı taşınmazın tamamını 22.12.1995 tarihinde dava dışı gelini ...'ya satış suretiyle temlik ettiği,....'nın miras bırakanın davalı oğlu ...in eşi olup;12.05.1997 tarihinde öldüğü,ölümüyle taşınmazdaki 218/1540 payın davalı ... adına intikalen tescil edildiği, taşınmaz üzerinde bina inşa edilerek kat irtifakına geçildiği,dava tarihi itibariyle ve halen 172 ada 4 sayılı parsel üzerinde bulunan 21 numaralı dükkan nitelikli taşınmazın 2/8 payının davalı ... üzerine kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan, 172 ada 4 sayılı parselde bulunnan 21 numaralı bağımsız bölümün 12.08.2006 tarihli miras taksim sözleşmesinde yer almadığı ve dolayısıyla anılan taşınmazın mirasçılar arasında paylaştırılmadığı dosya kapsamıyla sabit olup; mahkemece yanılgılı değerlendirmeyle anılan taşınmazın da taksim sözleşmesi kapsamında kabul edilmesi suretiyle sonuca gidilmiş olması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılması, iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanması,mirasbırakanın taşınmazını satmasını gerektirecek haklı ve geçerli bir nedeninin bulunup bulunmadığının , mirasbırakanın asıl amaç ve iradesinin duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, toplanmış ve toplanacak tüm delillerin değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; davaların birleştirilmesi hâlinde, birleşen davalar birlikte görülmekle birlikte ayrı dava olma özelliğini koruduklarından her bir dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğinde kuşku bulunmadığı halde birleştirilen dava konusu 172 ada 4 sayılı parseldeki 21 numaralı bağımsız bölüm yönünden asıl davada hüküm kurulmuş olması da soğru görülmemiştir.