muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17922, Karar No: 2016/10159, Tarih: 29.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17922 E.  ,  2016/10159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 168/2, 62, 51. maddeleri gereğince 5 ay hapis

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın yeğeninin okulda başka bir öğrenci ile kavga ederek ağzının kanadığı, okula gelen sanığın yeğenini o vaziyette görmesi üzerine sinirlenerek okulun kapı camını tekme atıp kırdığı, bu suretle kamu malına zarar verme suçunu işlediği ikrar ile de sabit olduğundan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Sanığın oluşan zararı karşılaması karşısında “daha önceden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle tekrar uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki dosya içeriğine ve yasa hükümlerine uygun olmayan yetersiz gerekçe ile daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7237, Karar No: 2012/12690, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7237 E.  ,  2012/12690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca, somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8360, Karar No: 2018/965, Tarih: 13.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8360 E.  ,  2018/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2017 gün ve 2016/186 Esas, 2017/38 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan mahkûmiyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Cinsel taciz suçundan hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 109/1. maddesinde yer alan hapis cezasının üst sınırının on yıldan az olup 5271 sayılı CMK'nın 286/2-f. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükümlerin kesin olup temyiz edilememesi karşısında, anılan mahkûmiyet ve beraat hükümlerine ilişkin sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin CMK'nın 298/1. maddesi gereğince REDDİNE,

.

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3570, Karar No: 2013/16331, Tarih: 12.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/3570 E.  ,  2013/16331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağrı l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/6863, Karar No: 2019/7964, Tarih: 07.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/6863 E.  ,  2019/7964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Davanın Reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ,

Sanık hakkındaki Aybastı Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/66 Esas sayılı dava dosyasında yapılan keşif esnasında yargılama konusu ağaçlar dışında yeni ağaçlar kesildiğinden bahisle suç duyurusunda bulunulması üzerine temyize konu bu davanın açıldığı, orman muhafaza memurlarınca düzenlenen suç tutanağı ile sanığın 2013/66 Esas sayılı dosyasına konu olan iddianameden sonra yeni ağaç kesme eyleminin gerçekleştirildiğinin iddia edildiğinin anlaşılması karşısında temyiz incelemesine konu olan dava dosyasında 28.03.2014 tarihinde yapılan keşif üzerine düzenlenen orman mühendisi bilirkişi raporunun (6) numaralı fıkrasında daha önce sanık hakkında açılan ve mahkumiyet kararı verilen Aybastı Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/66 Esas sayılı dava dosyasındaki kaçak olarak kesilen orman emvali ile bu davaya konu kaçak orman emvalinin aynı olmadığının belirtilmesi karşısında, yeni eylem nedeniyle sanık hakkında yargılama yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4120, Karar No: 2019/4889, Tarih: 21.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4120 E.  ,  2019/4889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından inceleme yapıldığı ve Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.1.2010 tarihli 2010/25067 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından dava açılmasına karşın sanık hakkında sahte fatura kullanma suçlarından hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- Sanığın, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin, sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

Sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme'' suçunun 213 Vergi Usul Kanunun’nun 359/b maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 06.05.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 21.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7576, Karar No: 2018/5008, Tarih: 04.07.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/7576 E.  ,  2018/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı, sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların her bir mağdura karşı ayrı ayrı hürriyeti tahdit suçundan mahkumiyeti yerine TCK'nın 43. maddesi ile uygulanma yapılması suretiyle noksan ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün eleştiri dışında tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1269, Karar No: 2016/5171, Tarih: 09.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/1269 E.  ,  2016/5171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2015

NUMARASI : 2015/31-2015/158

Taraflar arasında görülen davada ....... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/04/2015 tarih ve 2015/31-2015/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin davalı bankadan yedi farklı ticari kredi kullandığını, müvekkilinden bu krediler için toplam 3.475,00 TL masraf adı altında ücret alındığını, tahsil edilen bu ücretlerin haksız ve yersiz olduğunu, taraflar arasındaki genel kredi sözleşmelerinde bulunan masraf alınacağına dair hükümlerin genel işlem koşulu olduğunu ve TBK gereğince geçersiz olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 3.475,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı ile müvekkili banka arasında imzalanan genel kredi sözleşmeleri ve yasal düzenlemeler uyarınca dava konusu masrafların tahsilinin usul ve hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tacir olduğu ve dava konusu kredileri ticari faaliyetleri nedeniyle kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı vekili; davacı ile müvekkili banka arasında imzalanan genel kredi sözleşmeleri ve yasal düzenlemeler uyarınca dava konusu masrafların tahsilinin usul ve hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tacir olduğu ve dava konusu kredileri ticari faaliyetleri nedeniyle kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan haksız kesintilerin istirdadı istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, uyuşmazlığa konu sözleşmelerin tamamı dosya içerisine getirtilip, sözleşmelerde masraf alınacağına dair bir hüküm bulunup bulunmadığı incelenmeden, davacıdan ne kadar masraf adı altında ücret tahsil edildiği hususunda bilirkişi incelemesi dahi yaptırılmadan eksik incelemeyle karar verilmiştir. Bu durumda, mahkemece, öncelikle dava konusu kredi sözleşmelerinin tamamı getirtilerek, sözleşmede masraf tahsil edileceğine dair bir hüküm bulunup bulunmadığı, varsa ne oranda uygulanacağının sözleşmede belirlenip belirlenmediği üzerinde durularak, eğer sözleşmede bu konuda bir oran belirtilmemiş ise emsal banka uygulamaları araştırılarak, davacıdan tahsil edilen masraf miktarının kalem kalem ne kadar olduğu, diğer bankalarca hangi oranda tahakkuk ettirildiği ve ayrıca 6098 sayılı TBK’nın yürürlüğünden sonra imzalanan sözleşmelerde bulunan masraf alınacağına dair hükümlerin genel işlem şartı olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre davalı banka uygulamasının yerinde olup olmadığı hususunda uzman bir bilirkişiden rapor alınıp, ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz inceleme ve araştırma ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9665, Karar No: 2011/18409, Tarih: 08.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/9665 E.  ,  2011/18409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,... Belediyesi sınırları içindeki ilköğretim okulu lojmanının elektrik tüketimi bedelinin ödenmemesi üzerine tahsili için başlattığı icra takibine yöneltilen itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ilköğretim okulu lojmanının elektrik kullanım bedeli için okul aleyhine icra takibi başlatmış, icra takibine ilçe milli eğitim müdürlüğü tarafından itiraz edilmesi üzerine takip durmuştur. Davacı itirazın iptali davasını Kaymakamlığını davalı göstererek açmıştır. Davalı ... hakkında yapılan bir takip mevcut değildir. O halde davalının pasif dava ehliyetinin de bulunmadığı gözetilerek davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde esastan inceleme yapılarak reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Nevarki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip hükmün gerekçesi değiştirilerek onanması HMUK'un 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın gerekçesi değiştirilerek kararın düzeltilmesine, düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/625, Karar No: 2013/7413, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/625 E.  ,  2013/7413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Şikayetçinin yöneticiliğini yaptığı sitede evi bulunan sanığın, site yönetimi tarafından dikilmiş olan ayva ve armut ağaçlarını manzarasını kapattığı gerekçesiyle kestiği iddia olunan somut olayda ; sanığın ek temyiz dilekçesine eklediği belgelere göre, suça konu yerin Pelitköy Belediyesine ait yol olduğu ve Belediye Başkanlığı tarafından site yönetimine söz konusu yola yapılan tecavüzün kaldırılması için yazı yazıldığı ve tecavüzün kaldırıldığının belirtilmesi karşısında; mahallinde fenmemuru da hazır edilerek yeniden keşif yapılarak suça konu armut ve ayva ağaçlarının bulunduğu yerin mülkiyetinin kime ait olduğu tespit edildikten sonra, suça konu yerin Belediye'ye ait olması halinde Belediye yetkilileri de dinlenerek bu ağaçların kaldırılması için karar alınıp alınmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 22/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8741, Karar No: 2009/14020, Tarih: 14.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/8741 E.  ,  2009/14020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün temyiz eden davalı tebligata rağmen gelmedi. Davalı vekilinin mazeret dilekçesi okundu. Dosyasına konuldu. Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 625.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.07.2009 sa.