muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16258, Karar No: 2017/9310, Tarih: 16.11.2017

.../...

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, davacının giriş bildirgesinin 02/08/2003 tarihinden önce 03/09/2001 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal ettiği anlaşıldığından 04/10/2000 tarihi öncesi kayıtlarına göre sigortalı olduğunun kabul edilmesi doğru ise de davacı vergi mükellefiyetinin bulunduğu ve şirket ortağı olduğu tarihlere göre ... kapsamında sigortalı olduğu sürelerin tespitini amaçladığından bu süreler belirlenmeden sadece sigorta başlangıç tarihinin tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendi tamamen silinerek yerine “1- Davanın kısmen kabulü ile, davacının 22/02/1988-31/12/1994, 01/12/1996-04/10/2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında esnaf... sigortalısı olduğunun tespitine,” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 16/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5534, Karar No: 2011/7838, Tarih: 04.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5534 E.  ,  2011/7838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, adına kayıtlı 2126 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasıyla açılan davada Kumluca Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/218 E. ve 2000/233 K. sayılı ilamı ile taşınmazın 1284.69 m²'lik kısmının iptal ve terkinine karar verildiğini, kararın 12.02.2001 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek, tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalı, zamanaşımı itirazında bulunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya ait taşınmazın tapu kaydının bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde olduğundan bahisle iptal edilmiş olması nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı Hazine'nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1575, Karar No: 2012/2320, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1575 E.  ,  2012/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılaması sonunda; zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2006 tarih ve 2006/6 Esas, 2006/48 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, sanığın eylemlerinin temas 765 sayılı TCK.nın 430/2 ve 416/3. maddeleri kapsamında kalan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanıkların reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından mahkûmiyetlerine ilişkin 23.02.2006 tarihli hükümden ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarında ise sorgularının yapıldığı 14.12.2004 tarihinden itibaren incelemenin yapıldığı tarihe kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8334, Karar No: 2007/7259, Tarih: 30.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/8334 E.  ,  2007/7259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  İzmir 2.İş Mahkemesi

Tarih               :  03.05.2006

Davacı,  20.01.2003 tarihi itibariyle Bağ-Kur sigortalılığının sona erdiğinin ve bu tarihten itibaren SSK.'na tabi sigortalı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, 20.01.2003 tarihi itibari ile Bağ-Kur sigortalılığın sona erdiği ve SSK sigortalılığının geçerli olduğunun tesbiti  istemine ilişkindir.

Mahkemece etkin çalışmanın SSK  kapsamında geçen çalışması olduğu gerekçesi ile istemin kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olan davacının, hizmet akdine dayalı olarak çalışmaya başladığı tarihten itibaren, zorunlu Bağ-Kur sigortalılığının sona erip ermeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının vergi kaydı nedeniyle 07.01.1986 tarihli giriş bildirgesine istinaden 13.01.1986 tarihinden itibaren 1479 sayılı yasaya göre esnaf Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği,  ve 30.01.1986 ile 31.10.2004 tarihleri arasında Bağ-kur sigortalı olarak prim ödemesinde bulunduğu, 21.12.1992 kurulan ve davacının  kurucu ortağı olduğu A. Motosiklet ve Bisiklet Sanayi ve Ticaret Limitet Şirketinin 01.04.2004 tarihinde tasfiye haline girdiği  anlaşılmaktadır. Ayrıca davacının  21.01.2003 tarihinden itibaren E. Tekstil Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine ait iş yerinde hizmet akdine dayalı olarak 506 sayılı yasa kapsamında çalışmaya başladığı ve çalışmasının devam ettiği,  görülmektedir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 1479 sayılı yasanın değişik 24. maddesine göre, zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılanlar iki gruba ayrılmıştır. Birinci grup sigortalılar, 24. maddenin (a) bendinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen sigortalılar; ikinci grup sigortalılar ise, b, c, d, e, f, g bentlerinde sınırlı olarak belirtilen şirket ortağı olan sigortalılardır. Hiç kuşkusuz bir kimsenin sigortalı sayılması için ön koşul, yukarıdaki bentlerin öngördüğü koşullara sahip olmak ile mümkündür. Sigortalı olma ön koşullarının (a) bendi ile diğer bentler arasında belirgin farklılıklar gösterdiği madde içeriğinden anlaşılmaktadır. Şöyle ki, 24. maddenin (a) bendi dışında kalan b, c, d, e, f, g bentlerinde belirtilen sigortalılardan sayılmak için ön koşul, b, c, d, e, f, g bentlerinde sayılan şirketlerin "ortağı" olmak yeterlidir. Başka bir anlatımla, şirket ortaklarının zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olması için 24. maddenin (a) bendinin öngördüğü koşullara sahip olmaları zorunlu değildir.

Ayrıca, aynı Yasanın değişik 25. maddesinin (d) bendinde, şirketlerle ilgisi kalmayanların çalışmalarına son verdikleri veya ilgilerinin kesildiği tarihten itibaren sigortalılıklarının sona ereceği hükmü öngörülmüştür. Oysa, limitet şirket ortağı olan davacının, ortağı olduğu şirketle ilgisini uyuşmazlık konusu dönemde kesmediği dosyadaki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davacının zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiği, giderek, 506 sayılı yasanın 3-1/F maddesinin varlığı karşısında, Sosyal Sigortalar Kanunu anlamında sigortalı sayılmasına da yasaca ve hukukça olanak olmadığı açık-seçiktir. Bundan başka, 1479 sayılı yasanın 25. maddesine 3396 sayılı yasanın 2. maddesi ile eklenen (g) bendinin 24. maddenin (a) bendinde sayılan sigortalıları kapsadığı (b) ve ondan sonra gelen bentlerde sayılan sigortalıları kapsamadığı madde ile ilgili gerekçenin incelenmesinden anlaşılmaktadır. Çünkü, madde gerekçesinde  aynen... dernek veya oda kayıtları devam eden gelir vergisi ile ilgili kaydı bulunmayan şoför, tabip, esnaf, eczacı gibi meslek mensuplarının hizmet akdi ile çalıştıkları süreler için Bağ-Kur sigortalısı olamayacağı hükmünün getirildiği açıkça belirtilmiştir.

Öte yandan, “Çatışan sigortalılık sorununu” gerek 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu ve gerekse 1479 sayılı Bağ-kur Kanunu birbirlerine paralel düzenlemeler ile bir sigortalının aynı anda birden fazla sosyal güvenlik kurumuna tabi olmasını yasaklayıp, sigortalının önceden başlayıp devam ede gelen sigortalılığına geçerlik tanıyarak çözüme ulaştırmaya çalışmışlardır. Yasa sistemimize göre bir kimsenin Sosyal Sigortalar Kurumu kapsamına girebilmesi için hizmet akdine tabi bir işte çalışması yanında başka bir sosyal güvenlik kurumu kapsamında bulunmaması gerekir. Anılan yasanın 3. maddesinin I.(F) bendinde “kanunla kurulu emekli sandıklarına aidat ödemekte olanların” (K) bendinde ise, “herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın kendi nam ve hesabına çalışanların” sigortalı sayılmayacağı belirtilmiştir. Aynı şekilde 1479 sayılı Bağ-kur kanunu’nun 24. maddesinin I. ve II. fıkralarında da bir kimsenin Bağ-kur kapsamına girebilmesi için kendi adına bağımsız çalışıp kazanç sağlaması yanında, başkaca sosyal güvenlik kurumu kapsamında bulunmaması koşulu getirilmiştir.

Bütün bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, sosyal güvenlik sistemimizde çifte sigortalılık mümkün olmayıp, önceden başlayıp devam ede gelen sigortalılığa geçerlik tanınmaktadır (03.10.2001 gün ve E: 2001/21-627, K: 2001/659 Sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı). Bu nedenlerden dolayı davacının 13.01.1986 tarihinde başlayıp kesintisiz devam eden Bağ-kur zorunlu sigortalılığına geçerlilik tanıması gerekirken etkin çalışmanın SSK kapsamında geçen çalışmalar kabul edilerek sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının A. Motosiklet ve Bisiklet Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi  ortaklığının sona erdiği tarih itibari ile Bağ-kur sigortalılığı’nın sona erdiğinin  tesbitine karar vermekten ibarettir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38281, Karar No: 2017/16630, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38281 E.  ,  2017/16630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20510, Karar No: 2016/24672, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20510 E.  ,  2016/24672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yol yardımı, yıllık izin, fazla çalışma, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılar bünyesinde ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalıştığını,iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. - ... Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı adına ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... ile ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. - ... Gıda İnş. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığına yöneltilmiş, dava dilekçesi adi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan davalılara ayrı ayrı tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalı bakanlık ve davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7561, Karar No: 2020/10928, Tarih: 04.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/7561 E.  ,  2020/10928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükme yönelik incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükme yönelik incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince indirim yapıldığı sırada hesap hatası yapılarak 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına hükmetmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “2 yıl 6 ay 15 ” ibaresinin çıkarılarak, yerine “1 yıl 10 ay 15 gün” 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “1 yıl 8 ay ” ibaresinin çıkarılarak, yerine “1 yıl 3 ay ” 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “1 yıl 4 ay 20 gün ” ibaresinin çıkarılarak, yerine “1 yıl 15 gün ” ibarelerinin yazılması ile sonuç cezanın “ 1 yıl 15 gün hapis cezası” olarak belirlenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

../.

III-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede:

../.

III-)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede:

1-Suça sürüklenen çocuk ...'ın dosyada mevcut sosyal inceleme raporunun dava konusu suçlara ilişkin olarak düzenlenmediği gibi onaysız fotokopi olduğunun anlaşılması karşısında; 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında , mahkemece işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin 5395 sayılı yasanın 35. ve 23.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu alınmadan karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmadan suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19999, Karar No: 2013/10509, Tarih: 18.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19999 E.  ,  2013/10509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 52/2-4. maddelerigereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre,sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;

1-Sanık hakkında TCK' nın 89/1. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası olarak belirlenen temel cezanın, bilinçli taksir nedeniyle 1/3 oranında artırılması sonucu 160 gün adli para cezası yerine, hesap hatasıyla 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini ,

2-Gün adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesi sırasında " 133 tam gün adli para cezasının beher günü 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın 3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " denilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 2. bendindeki “180 gün” ibaresinin “150 gün”, 5. bendindeki “133 gün” ibaresinin “160 gün”, “3.600 TL” ibaresinin “ 3.200 TL ” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.