muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/762, Karar No: 2017/53, Tarih: 07.02.2017

Tanık....Yılmaz; sanığın daveti üzerine evlerine gittiğini, katılan ...'de bir anormallik görmediğini, neşeli olduğunu, sanık ile katılan ...'nin kendilerine de uğradıklarını, katılan ... hakkında kız olmadığı hususunda bir dedikodu duymadığını, sonradan başkasıyla kaçtığını öğrendiklerini,

Tanık Mustafa Yılmaz; sanığın halasının oğlu olduğunu, katılan ... ve sanığın besihaneye yanlarına geldiklerini, samimi şekilde vakit geçirdiklerini,

İfade etmişler,

Sanık ...; katılan ... ile tanık ...’in aracılığıyla tanışıp 29.06.2013 tarihinde sözlendiklerini, temmuz ayının 6 veya 7. gününde ailelerin bir araya geldiğini, katılan ... ve tanık .... ile birlikte nohut tarlasının yanındaki mezarlığa gittiklerini, tanık ....'in nohut istemesi üzerine nohut tarlasının kendilerine ait olduğunu söylediğini, ikinci kez nohut tarlasına veya başka bir yere gitmediklerini, katılan ... ile 18.08.2013 tarihinde nişanlandıklarını, 23.08.2013 tarihinde ise katılan ...'nin ailesinin kendisini arayarak katılan ...'nin kaçtığını söylediklerini, köylerine gittiğinde kendisine bir suçlamada bulunmadıklarını, ancak öğrendiğine göre katılan ...'nin mektup bırakıp yanına nişanda taktığı iki bileziği, küpeyi ve kol saatini alarak gittiğini, mektubun katılan ... tarafından yazıldığına dair şüphelerinin olduğunu, altınların geri kalanı ile katılan ...'ye hediye ettiği 0545.... nolu GSM hattının aynı gün kendisine teslim edildiğini, ailesinin suçun kızlarında olduğunu söyleyip tüm zararını bir hafta içinde karşılayacaklarını söylediklerini, katılan ... ile aralarının gayet iyi olduğunu, nişanlısı olduğu için tecavüz etmesini gerektirir bir durum olmadığını, katılan ...'nin tanık .... ile kaçtığı için kendisine iftira attığını, tanık .... ile ilişkiye girmiş olabileceğini, hediye ettiği GSM hattına ait görüşmeleri incelediğinde nişandan üç gün önce tanık .... ile mesajlaşmalarını fark ettiğini, katılan ... ile cinsel ilişkiye girmediğini, katılan ... ile ilişkiye girdiğini söylediğine dair tanıklar ... ve ...’in beyanlarını kabul etmediğini, tanıklar ... ve ... ya da katılan ... ile arasında bir husumet olmadığını, ancak altınların iadesi hususunda oyaladıklarını, kendisinden dava açmamasını isteyen tanıkların dava açtığında kendisine iftira attıklarını, tanık ...'in katılanlardan para aldığını, daha fazlasını verdiği takdirde lehine şahitlik yapacağını söylediğini savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki sonuca ulaşılabilmesi bakımından çocukların cinsel istismarı ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçları üzerinde durulması gerekmektedir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan düzenlemelere göre TCK'nun "Çocukların cinsel istismarı" başlıklı 103. maddesinin 1. ve 2. fıkrası;

"1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki sonuca ulaşılabilmesi bakımından çocukların cinsel istismarı ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçları üzerinde durulması gerekmektedir.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan düzenlemelere göre TCK'nun "Çocukların cinsel istismarı" başlıklı 103. maddesinin 1. ve 2. fıkrası;

"1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar, anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.",

"Reşit olmayanla cinsel ilişki" başlıklı 104. maddesinin 1. fıkrası ise;

"Cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, şikayet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindedir.

TCK'nun 103. maddesinde üç grup mağdura yer verilmiş olup birincisi onbeş yaşını tamamlamamış olan çocuklar, ikincisi onbeş yaşını tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklar, üçüncüsü ise onbeş yaşını tamamlayıp onsekiz yaşını tamamlamamış çocuklardır. Birinci ve ikinci grupta yer alan çocuklara karşı cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir neden olmaksızın dahi gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış istismar suçunu oluşturmakta, eylemin bu kişilere karşı cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle gerçekleştirilmesi ise anılan maddenin dördüncü fıkrası uyarınca cezanın yarı oranında artırılmasını gerektirmektedir. Üçüncü grupta yer alan çocuklar yönüyle eylemin suç oluşturması için gerçekleştirilen cinsel davranışların cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Nitekim cebir, tehdit ve hile olmaksızın onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, anılan kanunun 103. maddesinde düzenlenmiş olan çocukların cinsel istismarı suçundan değil, şikâyet üzerine 104. maddede düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanıkla arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmayan katılan ...'nin, oluşa ilişkin ayrıntılı ifadeler vererek tüm aşamalarda sanığın kendisini bıçakla tehdit edip cebir uygulamak suretiyle rızası dışında cinsel ilişkiye girdiğini beyan etmesi; nişanlısı olan sanığın eylemini bakire olup olmadığını öğrenmek için yaptığına dair dosya kapsamına uygun açıklamalarda bulunması; Uşak Devlet Hastanesinin 03.09.2013 tarihli raporunda katılan ...'nin kızlık zarında saat 7 hizasında eski deflore bulunduğunun tespit edilmesi; tanıklar ... ve ...'in aşamalarda nohut topladıktan sonra dönen sanığın kendilerine katılan ... ile cinsel ilişkiye girdiğini söylediğine ilişkin anlatımlarda bulunması karşısında; sanığın katılan ... ile cinsel ilişkiye girmediği ve altınların teslimi konusunda yaşanan anlaşmazlıktan dolayı kendisine iftira atıldığı yönündeki savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşıldığından, sanığın katılan ... ile rızası dışında cinsel ilişkiye girdiği ve yüklenen suçu işlediği hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde sûbuta ermiştir.

Belirtilen nedenlerle, bu uyuşmazlık yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

2-Eylemin TCK’nun 103/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu sonucuna ulaşılması karşısında; sanık hakkında TCK’nun 103/6. maddesinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesinde;

İncelenen dosya kapsamından;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.04.2014 tarihli raporunun (2) numaralı muayene kaydı bölümünde; “Gayri resmi evli, sigara içtiğini, olaydan sonra evlenmiş, hemen ilişkiye girememiş, iğrenme tiksinme oluyormuş, olay sonrası köye gitmiyormuş, bakışlardan utanıyormuş, hayattan zevk ve keyif almadığını söylediği; ruhsal durum muayenesinde, davranış ve psikomotor aktivitesinin hafif retarde, görüşmeye istekli olduğu, göz kontağı kurduğu, sorulunca yanıt verdiği, konuşma hız, ton ve miktarını normal olduğu, duygu durumunun gergin, duygulanımının uygun olduğu, düşünce sürecinin normal olduğu, düşünce içeriğinde; depresif temalı düşünceler, anksiyete temalı düşünceler bulunduğu, bilişsel yetilerinin normal olduğu, iç görüsünün olduğu, yargısının normal olduğu, impuls kontrol ve frustrasyon toleransının azalmış olduğu, uyku düzensiz, iştah normal ve cinsel işlevlerinin bozulmuş olduğu, zekasının sınır zeka olarak değerlendirildiği, işlevselliğinde orta-ağır düzeyde bozulma olduğu, Major Depresif Bozukluk ve Travma Sonrası Stres Bozukluğu tespit edildiği” bilgilerinin yer aldığı,

Sonuç bölümünde ise "Mağduru bulunduğu olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan (Travma Sonrası Stres Bozukluğu+Major Depresif Bozukluk) denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, Kurulumuzca Türk Ceza Kanunu'nun 103/6. maddesi kapsamında ruh sağlığının bozulup bozulmadığı ile ilgili yapılan ruhsal değerlendirmeler olayın üzerinden çocuklar için en az 6 ay geçtikten sonra yapılmakta olduğu, söz konusu sürenin sonrasında halen psikiyatrik tanı kriterlerini dolduran belirti ve bulguların devam etmesi halinde Kurulumuzca bu durumun kalıcı olduğu değerlendirildiği, bu kalıcı psikiyatrik bozukluğun iddia edildiği gibi bir cinsel saldırıya bağlı olarak gelişebileceği gibi, cinsel saldırı olmaksızın başka olay ve/veya olaylara bağlı olarak gelişen psikososyal stres ve çatışmalar sonucu da ortaya çıkabileceği, bunlar arasında Kurulumuzca ayırım yapılamadığı, Mahkemenizce cinsel saldırının gerçekleştiğinin subutu ve tespiti halinde, ruh sağlığındaki mevcut bozulmanın cinsel saldırıya bağlı geliştiğinin kabulünün uygun olacağı oy birliği ile mütalaa olunur" şeklinde görüş açıklandığı,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 103. maddesinin 6. fıkrası; "Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur" şeklindedir.

6545 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önce bu fıkra ile cinsel saldırı suçunun fiile bağlı neticesi sebebiyle ağırlaşmış halleri düzenlenmiş, fıkranın gerekçesinde; "söz konusu suçun işlenmesi suretiyle mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulmasına neden olunması, daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektirmektedir" denilmiştir.

İlgili fıkranın uygulanabilmesi için cinsel istismar ya da saldırı sonucuna bağlı olarak mağdurun beden veya ruh sağlığında bozulma meydana gelmeli ve sanığın eylemi ile ortaya çıkan sonuç arasında illiyet bağı bulunmalıdır. Mağdurun ruh veya beden sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda mutlaka adli rapor alınması gerekmekle birlikte, ruh sağlığındaki bozulmanın sanığın eylemi nedeniyle olup olmadığı tespit edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın, suç tarihinde onyedi yaşının içinde bulunan katılan ...'yi bıçakla tehdit edip cebir uygulamak suretiyle rızası dışında cinsel ilişkiye girdiği sabit olan olayda; katılan ...'nin olaydan sonra köye gidemediğine, bakışlardan utandığına, evlendikten sonra iğrenme ve tiksinme nedeniyle cinsel ilişkiye giremediğine dair muayene kaydı ile Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun eylemin sübutu halinde katılan ...'nin ruh sağlığındaki mevcut bozulmanın cinsel saldırıya bağlı geliştiğinin kabulünün uygun olacağına ilişkin mütalaası birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 103/6. maddesinin uygulanma şartlarının bulunduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının, bu uyuşmazlık yönünden de reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının, bu uyuşmazlık yönünden de reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği yönünde karşı oy kullanmışlardır.

Sonuç olarak, her iki uyuşmazlık yönünden de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının her iki uyuşmazlık yönünden de REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2017 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1325, Karar No: 2014/5838, Tarih: 31.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/1325 E.  ,  2014/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18/04/2006 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31/03/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4894, Karar No: 2022/18814, Tarih: 20.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4894 E.  ,  2022/18814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20.12.2022 günü temyiz eden davalı Hazine vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurularının Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ilk derece mahkemesi kararının incelenmesinde;

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; dava konusu Sakarya İli, Kocaali İlçesi, Kocaali Mahallesi, 5489 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına 03.06.2020 tarihinde kıyı kenar çizgisinin kıyı tarafında kaldığına dair şerh düşüldüğü; davacının taşınmazı 16.02.2021 tarihli 1515 nolu yevmiye sayılı işlem ile üzerindeki şerhin getirdiği yükümlülük ile birlikte satın aldığı anlaşılmıştır.

Buna göre Devlet tapu sicil kaydındaki şerhin tesisini sağlayarak kaydın bu hali ile değerlendirilmesi gerektiği hususunu aleniyete intikal ettirmiştir.

Buna göre Devlet tapu sicil kaydındaki şerhin tesisini sağlayarak kaydın bu hali ile değerlendirilmesi gerektiği hususunu aleniyete intikal ettirmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 1020 nci maddesinin: "Tapu sicili herkese açıktır. İlgisini inanılır kılan herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfanın ve belgelerin tapu memuru önünde kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini isteyebilir. Kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez.'' hükmü nazara alındığında tapunun beyanlar hanesine şerh işlendikten sonra bu şerhi tapuda görmesine rağmen taşınmazı devir alan davacının iyi niyetli olduğundan ve TMK’nın 2 nci maddesi uyarınca dürüst davrandığından söz edilemez. Hal böyle olunca, davacının tapusunun kıyı kenar çizgisi içinde kalması sebebiyle bir zararının oluştuğu kabul edilse bile bu zararın tapu sicil kayıtlarının doğru tutulmamasından kaynaklandığı söylenemeyeceği gibi zarar ile tapu işlemleri arasında nedensellik bağının varlığından da bahsetmek mümkün olmayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz taleplerinin reddi ile davalı Hazine vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, HMK’nın 373/1 inci maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irat kaydedilmesine, temyiz eden davalı Hazine yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.