muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3094, Karar No: 2020/7323, Tarih: 15.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/3094 E.  ,  2020/7323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

... Elektronik ve Bil. Sis. San. Tic. Ltd. Şti.’nin müdürü olan sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan yargılandığı ve temyiz incelemesinde Dairemizin 2018/2320 Esasına kayıtlı dava ile mevcut dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

A-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından; suç konusu son fatura 25.06.2008 tarihli olup KDV indiriminde kullanıldığından, 25.07.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B-Sanık hakkında 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde ise;

B-Sanık hakkında 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde ise;

1)Sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; UYAP üzerinde yapılan kontrolde, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/745 Esas ve 2015/689 Karar sayılı dava dosyası ile yargılamasının yapılarak mahkumiyetine karar verildiği ve dosyanın Dairemizin 2018/2320 Esas numarasında kayıtlı olduğu anlaşılmakla, sanığın aynı mükellefiyeti ile aynı takvim yılında başka mükelleflerce düzenlenen sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle; 2011 yılına ilişkin mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından, söz konusu dosya ile varsa aynı mükellefiyeti ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınmasından sonra sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığı veya mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2)Sanığın savunmasında faturalarda gösterilen malların tamamını aldığını, faturaların sahte olduğundan haberinin olmadığını belirterek suçlamaları kabul etmemesi, suça konu olan faturaları düzenleyen ... Metal...Ltd.Şti. ve ... Nak.Kimya...Ltd.Şti. hakkında düzenlenen vergi raporlarının dosya arasına alınmasına rağmen bu şirket temsilcileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılmaması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a)Suça konu olan faturaları düzenleyen ... Metal...Ltd.Şti. ve ... Nak.Kimya...Ltd.Şti. hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan“ dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

b) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenlediklerinin sorulması,

c)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

c)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 15.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13406, Karar No: 2015/9941, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13406 E.  ,  2015/9941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2015

NUMARASI : 2015/866 - 2015/917

Vesayet hukukuna ilişkin davada Gevaş Sulh Hukuk ve Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Gevaş Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün adres kayıt sistemine göre "İ. Mah., 415 Sk., No: 8 İçkapı No: 7 Esenyurt/İSTANBUL" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise hükümlünün 09/07/2015 tarihli cezaevinde alınan beyanında cezaevine girmeden önceki adresini "E. Mah., Turğut Sk., No: 12 Gevaş/VAN" olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün G.. M..ne hitaben yazdığı 09.07.2015 tarihli dilekçesi ile cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin "E.Mah., Turğut Sk., No: 12 Gevaş/VAN" olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gevaş Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gevaş Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7243, Karar No: 2012/12660, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7243 E.  ,  2012/12660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan,hükme esas alınan bilirkişi raporunda,dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3914, Karar No: 2023/7415, Tarih: 23.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/3914 E.  ,  2023/7415 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/334 E., 2019/151 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇ : Resmî belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2017/334 Esas, 2019/151 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında resmî belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 205 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 30.04.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/34439 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65338 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65338 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme suçu yönünden İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2019 tarihli kararının, kanun yararına bozulmasına ilişkin 08/09/2021 tarihli ve 94660652-105-16-3503-2021-Kyb sayılı talebimiz hakkında Yargıtay 2. Ceza Dairesince herhangi bir karar verilmediği gözetilerek yapılan incelemede,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 06/11/2018 tarihli ve 2018/2419 esas, 2018/15178 karar sayılı ilamında, "..Müştekiye ait iş yerine girerek bir kısım eşyalarla birlikte 1 adet senet, 1 adet çek, 1 adet çek kayıt defteri, sigorta evraklarını çalan ve suça konu resmi belgeleri yakalanmamak amacıyla yakan sanığın eyleminin TCK’nın 281. maddesi uyarınca suç delillerini yok etme suçunu oluşturduğu ve aynı maddenin 2. cümlesi atfıyla CMK’nın 223/4-b maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde resmi belgeyi yok etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması...BOZULMASINA..." şeklindeki açıklamalara nazaran,

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2019 tarihli kararında, suç konusu motosikleti hırsızladıktan sonra şase numarasını kazıması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 205/1. maddesi uyarınca resmi belgeyi bozma suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de, fiilin esasen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 281/1. maddesi kapsamında, suç delillerini yok etme, gizleme ve değiştirme suçunu oluşturduğu ve suça sürüklenen çocuk hakkında kendi işlediği suç kapsamında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 281/1. maddesi gözetilerek hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 205 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Gerçek bir resmi belgeyi bozan, yok eden veya gizleyen kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Suçun kamu görevlisi tarafından işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır." hükmü yer almaktadır.

3. 5237 sayılı Kanun'un Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme başlıklı 281 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Gerçeğin meydana çıkmasını engellemek amacıyla, bir suçun delillerini yok eden, silen, gizleyen, değiştiren veya bozan kişi, altı ... beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Kendi işlediği veya işlenişine iştirak ettiği suçla ilgili olarak kişiye bu fıkra hükmüne göre ceza verilmez." denilmektedir.

4. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi; "İşlenen fiilin suç olma özelliğini devam ettirmesine rağmen...şahsî cezasızlık sebebinin varlığı...dolayısıyla, faile ceza verilmemesi hallerinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir." şeklinde düzenlenmiştir.

5. Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2018/2419 Esas, 2018/15178 Karar sayılı ilamında; "...sanık hakkında hırsızlık, resmi belgeyi yok etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Müştekiye ait iş yerine girerek bir kısım eşyalarla birlikte 1 adet senet, 1 adet çek, 1 adet çek kayıt defteri, sigorta evraklarını çalan ve suça konu resmi belgeleri yakalanmamak amacıyla yakan sanığın eyleminin TCK’nın 281. maddesi uyarınca suç delillerini yok etme suçunu oluşturduğu ve aynı maddenin 2. cümlesi atfıyla CMK’nın 223/4-b maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde resmi belgeyi yok etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması...", yine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2020/293 Esas, 2022/18265 Karar sayılı ilamında; "...suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçu 5237 sayılı TCK'nin başlıklı 281. maddesinin 1. fıkrasında "Gerçeğin meydana çıkmasını engellemek amacıyla, bir suçun delillerini yok eden, silen, gizleyen, değiştiren veya bozan kişi, altı ... beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Kendi işlediği veya işlenişine iştirak ettiği suçla ilgili olarak kişiye bu fıkra hükmüne göre ceza verilmez." şeklinde düzenlenmiştir. Madde ile daha önce işlenmiş olan bir suçun delil ve eserlerinin yok edilmesi, silinmesi, gizlenmesi, değiştirilmesi veya bozulması, işlenen suçtan bağımsız bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu suçun konusunu, daha önce işlenmiş olan bir suçun delil ve eserleri oluşturmaktadır. Bu itibarla söz konusu suç, önceden işlenmiş bir suçun varlığını gerekli kılmaktadır..." ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2019/357 Esas, 2023/3736 Karar sayılı ilamında da; "...sanıklar hakkında, mağdurlara ait yeşil kart sağlık karnelerinde, sahte olarak yaptıkları vizenin bulunduğu sayfaları yırtmak suretiyle resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunu işledikleri iddia edilmiş ise de; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 205 inci maddesinde düzenlenen resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunu değil aynı Kanun'un 281 inci maddesinde düzenlenen, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçunu oluşturduğu; nitekim resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunda failin bir belgeyi ortadan kaldırmak, bozmak veya gizlemekle elde etmek istediği sonuç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemek iken, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçunda suçun konusunu, daha önce işlenmiş olan bir suçun delil ve eserleri oluşturmakta ve gerçeğin meydana çıkmasını engellemek amacıyla, bir suçun delillerinin yok edilmesi, gizlenmesi veya değiştirilmesi gerekmektedir

. Somut olayda, sanıkların daha önce gerçekleştirdikleri iddia edilen sahtecilik suçunun ortaya çıkmasını engellemek amacıyla yeşil kart karnelerindeki sahte vize işlemi yapılan sayfaları yırtmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan beraat hükümleri kurulması hukuka aykırı..." şeklindeki açıklamalara yer verilmiştir.

6. İncelenen dosya içeriğine göre; katılan ...’e ait motosikletin, suça sürüklenen çocuk ... ile inceleme dışı diğer suça sürüklenen çocuk ... tarafından çalınması üzerine yürütülen soruşturmada, suça sürüklenen çocuklar tarafından motosikletin tanık ...’a satıldığının kolluk görevlilerince tespitinden sonra tanık ...’un beyanı üzerine yapılan araştırmada motosikletin kolluk görevlilerince hasarlı vaziyette bulunarak katılana teslim edildiği ve motosiklet üzerine yapılan incelemede, motor numarasının silinmiş olduğunun belirlendiği anlaşılmış ise de; suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 281 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçuna vücut vereceği ve aynı fıkranın son cümlesinde yer alan "kendi işlediği veya işlenişine iştirak ettiği suçla ilgili olarak kişiye bu fıkra hükmüne göre ceza verilmez." hükmü uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiği halde 5237 sayılı Kanun'un 205 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen resmî belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

7. Suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2017/334 Esas, 2019/151 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeni suça sürüklenen çocuğun cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden ve suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiği anlaşıldığından; suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20534, Karar No: 2022/7873, Tarih: 30.05.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20534 E.  ,  2022/7873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Mahkemece hükmü süresinde temyiz eden ve maktu harç yatıran davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekiline harcın yatırılması için 2 haftalık kesin süre verilerek muhtıra gönderilmiş, muhtıra davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekiline 21/06/2021 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili harcı verilen kesin süre geçtikten sonra 14/07/2021 tarihinde tamamlamıştır. Ancak mahkemece davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin kabul veya reddi yönünde bir ek karar verilmemiştir.

Bu durumda mahkemece HUMK'nun 434/son maddesi gereğince davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteği hakkında bir ek karar verilmesi ve ek karar usulüne uygun tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.