muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8581, Karar No: 2014/8437, Tarih: 16.04.2014

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Bu alacakların yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının çalıştığı döneme ilişkin işyeri kayıtları sunulmamıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının anlatımına göre dava konusu alacak hesaplanmıştır. Emsal dosyalarda dikkate alınarak gerekirse taraf tanıkları yeniden dinlenmek suretiyle yaz ve kış aylarında çalışma durumu ortaya konulmalı, diğer delillerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre fazla mesai alacağı hesaplamasında davacının hafta tatili çalışma günleride dikkate alınmıştır. Davacının ayrıca hafta tatili alacağı talebinde bulunduğu anlaşılmakla hafta tatili normal çalışma süresi mahsup edilmeden fazla mesai süresinin hesaplanması hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4396, Karar No: 2012/4874, Tarih: 13.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4396 E.  ,  2012/4874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, tehdit

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 29, 53 maddeleri uyarınca 24 yıl hapis, TCK.nun 106/2-a, 53 maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık müdafiinin, süresinden sonra gerçekleşen duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktul ile sanığın eşi ...'nın aynı işyerinde çalıştıkları sırada aralarındaki ilişkinin başladığı, sanık ...'ın, eşinin çalıştığı dönemde maktulün davranışlarından şüphelendiği, 2009 yılının Şubat ayında maktulü evinin etrafında eşinin yolunu gözetlerken gördüğü, işten ayrılan eşinin maktulün kendisini rahatsız ettiğini söylemesi üzerine maktulü öldürmeyi planladığı, sanığın, olay gecesi yanına ele geçmeyen bıçak ve tabancayı alarak tanık ...'ın evini de geçtikten sonra maktulün evinin yakınına giderek burada beklediği, bakkala gitmek üzere evinden çıkan maktule saldırarak bıçakla yaraladığı, olay yerinden kaçarak bıçak ve tabancayı yok ettiği, vücudunda on (lO) öldürücü olmak üzere yirmidokuz (29) adet kesici delici yara bulunan maktulün kot kesileriyle birlikte iç organ kesisinden gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü olayda; tasarlamanın unsurları itibariyle gerçekleşmiş olduğuna ve haksız tahrikin bulunduğuna ilişkin mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, aksi düşünceyle bozma isteyen tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, tasarlayarak öldürme, silahla tehdit suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tasarlayarak öldürme suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebinin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, suçun niteliğine, tahrikin derecesine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi olunan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 12.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/556, Karar No: 2020/3079, Tarih: 02.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/556 E.  ,  2020/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 20/06/2019 tarihli ve 2018/2230 soruşturma, 2019/501 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/07/2019 tarihli ve 2019/20972 soruşturma, 2019/2470 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 26/07/2019 tarihli ve 2019/2753 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/12/2019 gün ve 94660652-105-09-18466-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/12/2019 gün ve 2019/133559 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında yer alan ".... Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin menfaatin temin edildiği yer olacağı nazara alındığında, somut olayda, müştekinin www.sahidinden.com adlı internet sitesinde yayınlanan ilan üzerine almak istediği araçla ilgili olarak kendisini Özgür Şafak olarak tanıtan şahsa kapora niteliğinde eşine ait Garanti Bankası hesabından gönderdiği 300,00 Türk lirası tutarındaki paranın Garanti Bankası Denizli ili Sanayi Şube-2 adlı ATM'den çekildiğinin anlaşılması karşısında, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından paranın çekildiği yerin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Nazilli Ağır Ceza Mahkemesinin 26/07/2019 tarihli ve 2019/2753 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 02/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10229, Karar No: 2008/10881, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10229 E.  ,  2008/10881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 18.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve yoğun meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı mahallenin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı ve imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 18.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2224, Karar No: 2023/1920, Tarih: 11.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/2224 E.  ,  2023/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1022E., 2019/2571K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2019/1022 Esas, 2019/2571 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 294. maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'', aynı Kanun’un 295/1. maddesindeki “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, sanığın 07.11.2019 tarihinde temyiz nedenlerini içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; dilekçenin süre tutumu niteliğinde olmayıp gerekçeli karar tebliğinin talep edilmediği sanığın temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği ve 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cuımhuriyet Basşsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27730, Karar No: 2014/11925, Tarih: 17.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27730 E.  ,  2014/11925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/1597

MAHKEMESİ : İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2011

NUMARASI : 2011/565 (E) ve 2011/712 (K)

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

1 -Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen K.. Demir Çelik San. Tic. Ltd. Şti hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan düzenlenen 28.04.2009 gün ve 2009-862/9 sayılı vergi tekniği raporu nedeniyle dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bahse konu karşıt inceleme raporu ve dava dosyası celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra faturaları düzenleyen şirket ile sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ve faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de,

a- 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından cezalandırılması talep edildiği, iddianamedeki sevk ve tavsife göre “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden sanığın “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan mahkumiyetine hükmolunması,

b- 2005 takvim yılında birden fazla fatura kullanması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması ve 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümde TCK'nun 62/1. maddesinin uygulanması sonucu netice olarak 18 ay 22 gün yerine, 1 yıl 6 ay 10 gün olarak eksik hapis cezası tayin edilmesi,

c- 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde sanığın ertelenen cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5123, Karar No: 2016/18479, Tarih: 07.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5123 E.  ,  2016/18479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, hafta arası 08:30-18:00 arası, cumartesi günleri 08:30-14:30 arası çalıştığını, bu saatler dışında geceleri, hafta sonu ve dini, resmi bayramlarda nöbet tutarak fazla mesai yaptığını, yasada öngörülen şua izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek ubgt, hafta tatili, fazla mesai ücretleri, şua izin alacağını talep etmiştir.

Davalı, davacının şua izni alacak meslek grubundan olmadığını ve fazla çalışma yapmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacı hafta arası 08.30-18.00 arası, Cumartesi günleri de 08:30-14:30 arası çalıştığını, bu saatler dışında geceleri, hafta sonu, ulusal bayram ve genel tatillerde nöbet tutarak fazla mesai yaptığını ve bir kısım fazla mesai alacaklarının ödendiğini iddia etmiş, davalı ise davacının fazla mesai alacağının bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacının, haftanın 5 günü 08:30-18:00 arası 1,5 saat ara dinlenmesi yaparak, 6. gün de 08:30-13:30 arasında 30 dk. ara dinlenmesi düşülerek çalıştığının kabulü ile radyoloji teknisyeni olması nedeniyle haftalık normal çalışma süresi olan 27,5 saati aşan 17 saat fazla mesai yaptığı tespit edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak davacının 45 saati aşan bir kısım fazla çalışmalarının ödendiğine dair beyanı dikkate alınmamıştır. Yapılacak olan dosyada bulunan, davacıya yapılan ücret ödemelerini gösteren imzasız belgelerin banka dekonları ile doğrulananlar yönünden davacının olağan çalışma karşılığı aldığı ücretini aşan ödemelerin fazla mesai ödemesi olarak kabul edilerek hesaplanan fazla mesai ücreti alacağından mahsup edilmesidir. Zira bu ödemeler 45 saati aşan fazla çalışmalar için yapılmıştır. Bu husus dikkate alınmadan yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 07/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

AE
Yargıtay — Esas No: 2011/19715, Karar No: 2013/4160, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19715 E.  ,  2013/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tacir veya şirket yöneticileri ile kooperatif yöneticilerinin dolandırıcılığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıklardan ...’ın, katılan şirket... San. AŞ.’nin 01.07.2003 tarihi ile 31.07.2005 tarihleri arasında Genel Müdürü, ...’ın 01.07.2003 tarihi ile 30.04.2006 tarihleri arasında Fabrika Üretim Müdürü olarak görev yaptığı, sanık ...’ın ise ... kökenli ... isimli şirketin Türkiye temsilcisi olduğu, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde ithal edilen bir kalem boyanın 19.50 ... olan birim fiyatını 34.00 ..., başka bir kalem boyanın 21.00 ... olan birim fiyatını 34,00 ... olarak faturalara yansıtıp katılan şirketten fazla miktarda ücret tahsil ederek toplam 1.000.000,00 ...’dan oluşan farkı kendi uhdelerine geçirerek katılan şirketi dolandırdıklarının iddia edildiği olayda; dosyadaki bilgi ve belgeler, gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenen ..., ..., ..., ... ve ...'in beyanları da dikkate alınarak, gerçeğin şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi amacıyla, olayın açığa çıkmasını sağladığı söylenen bilgisayar ve ilgili kayıtların teminlerinin mümkün olup olmadığı ile bu kayıtların orijinal olup olmadığının ve dosyada fotokopileri bulunan mesajların doğruluğunun tespitinin teknik imkan ve kayıtlarla mümkün olup olmayacağının araştırılması, ayrıca olay tarihinde adı geçen ... şirketi ile yapılan boya alımlarına ilişkin tüm belgeler ve katılan şirkete ait defter ile kayıtların da temin edilerek, şirketler hukuku, uluslararası ticaret ve fiyat hareketleri konusunda uzmanlar ile hesap bilirkişisinden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kuruluna dosyanın tevdii edilip iddialar doğrultusunda rapor da aldırılarak, sonuçlarına göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,