muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16992, Karar No: 2015/7338, Tarih: 11.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/16992 E.  ,  2015/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarihinde, meyhanede tanışıp, Mersin’e gitmek üzere yola çıktıklarında, gece saat 01:00 sıralarında, alkolün etkisi ile uykuya dalan, bir ara durduklarında parasının alındığını farkla kendisine gelerek buna karşı direnen yakınanı, kollarından tutmak suretiyle, meçhul kişilerin, paralarını almasını sağlayan sanığın eylemine uyan, 765 sayılı TCY'nin 495/1. maddesi yollaması ile TCK’nın 497/1, 59, 31, 33, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddeleriyle, 5237 sayılı TCY'nin 149/1-c, h, 62, 53, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddeleri uyarınca uygulama yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, sanık hakkında 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın açıkça lehe olması nedeniyle, uygulamaya göre de; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesi yollamasıyla, aynı Yasanın 149/1-h maddesine de uyduğu, bu haliyle yağma eylemini birden fazla kişi ile birlikte ve gece vakti işlediğinin anlaşılması karşısında; olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği

gözetilmeden, sanık hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından, sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin doğal sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin uygulanmamış ise de; infazda gözetilmesi olanaklı olduğundan, gerekçeli kararın, mahkeme mührü ile mühürlenmemesi yerinde tamamlanması olanaklı eksiklik olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7168, Karar No: 2015/16418, Tarih: 08.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/7168 E.  ,  2015/16418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen ek kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin üreticiden almış olduğu malları komisyon karşılığında satması için davalıya teslim ettiğini, ancak davalının eksik ödeme yaptığını belirterek cari hesap dökümlerindeki 139.000-TL alacağın davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını, aldığı malların bedelini ödediğini, ancak davacının gerçeğe aykırı faturalar düzenleyerek gönderdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda,...Ticaret Odası'nın web sayfasından yapılan araştırmada davacının tacir kaydının bulunmadığı, vergi dairesinden verilen cevaba göre tacir vasfını alacak şekilde ticaretinin olmadığı, küçük esnaf niteliğinde bulunduğu, ayrıca davacı vekilinin 22/05/2014 tarihli duruşmadaki beyanında müvekkilinin üretici olduğunu bildirdiği gerekçeleriyle 6102 sayılı Kanun'un 4. ve 5. maddesine göre dava ticari dava niteliğinde bulunmadığından davanın görevsizlik nedeni ile reddine, kararın kesinleşmesi ve talep halinde dosyanın görevli...Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmek üzere...Hukuk Mahkemeleri Tevzi Bürosuna gönderilmesine karar verilmiştir. Davacı vekili 17.12.2014 tarihinde kesinleşen karar üzerine 23.12.2014 tarihli tahrik dilekçesi ile dosyanın görevli...Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi talep etmiş, ancak mahkemece verilen 24.12.2014 tarihli ek karar ile tahrik dilekçesinin süresinde olmadığından bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, 24.12.2014 tarihli ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının temyizi 24.12.2014 tarihli 2014/98-186 sayılı ek karara yöneliktir. Davanın açıldığı....Asliye Ticaret Mahkemesi' nce 22.05.2014 tarihinde davanın ticari dava olmadığı ve bu durumun re'sen gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Davacı tarafından süresi içinde dosyanın.... Asliye Hukuk Mahkemesi' ne gönderilmesi için talepte bulunulmuş ise de,... Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bu talep dikkate alınmadan süresi içinde davacı tarafça tahrik dilekçesi verilmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Açıklandığı üzere mahkemece maddi hata yapıldığı anlaşıldığından 24.12.2014 tarihli ek kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 24.12.2014 tarihli ek kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10924, Karar No: 2024/11217, Tarih: 18.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10924 E.  ,  2024/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/94 E., 2024/263 K.

DAVA TARİHİ : 31.08.2016

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı işverenlikte 01.04.1992 ile 01.11.1995 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz çalışmasına rağmen, Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre, yetki, husumet, hukuki yarar ve zamanaşımı itirazlarıyla birlikte, 506 sayılı Kanun'un 3/II-D maddesinde el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanabileceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili; Mahkemece resen gerekli araştırmaların yapılarak kurumun fer'i müdahil sıfatıyla davada yer alıp yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı da gözetilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.05.2023 tarihli ve 2021/114 E., 2023/193 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Daire kararında; " ...davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de işin önceki bozma ilamında belirtilen kapsamında, el halıcılığı işi olduğu hususu dosya içeriğinden belirgin olmakla, davanın reddi gerektiği halde yazılı gerekçelerle, davanın kısmen kabule karar verilmesi isabetsiz görülmüştür... "şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı 79 uncu maddesi, 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi.

3. Değerlendirme

1-Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2-Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21752, Karar No: 2010/3019, Tarih: 25.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/21752 E.  ,  2010/3019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1735,00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, davalı tarafından yol yapılmak suretiyle işgal edilen tapulu taşınmazı için 01.07.2003-09.06.2005 dönemi arası 1.735,00 TL ecrimisilin işgalin başlangıcından itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, işgalli olanın yol ve tretuvar olduğu, herhangi bir yapı bulunmadığı, davalının buradan gelir elde etmesinin mümkün olmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK. 995. maddesine göre ve 8.3.1950 ... ve 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kabul edildiği gibi; başkasının taşınmazını haksız olarak kullanmış olan kötüniyetli kimse, o taşınmazı haksız olarak elinde tutmuş olmasından ... zararları ve elde ettiği veya elde etmeyi ihmal eylediği semereleri tazmin ile yükümlüdür. Zira işgal zararı, gelir getirebilecek bir yerin haksız işgali nedeni ile malikin o yerden olağan biçimde yararlanmaması yüzünden mal varlığındaki artışa engel olmaktır. Bu engel olmanın sağladığı mal varlığına girmeyen çoğalma en az kira, en çokta tam gelir yoksunluğu olarak değişebilir. Tazminatın amacı, elatma olmasaydı malikin mal varlığı ne durumda olacak idiyse o durumun sağlanmasıdır.

Davalı taşınmazdan yol ve tretuvar olarak yararlandığına göre, davacının; davalının yararlandığı kadar bir zararının varlığının kabulü asıldır. Davalının kamu görevi nedeni ile gelir sağlaması gerekli olmayıp davacının zarara uğraması kafidir. Taşınmazın işgal öncesi nitelikleri gözetilerek belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekir. Davacının ayrıca bir zararı olduğunu ispat etmesi gerekmez.

Yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda; idarenin (davalının) buradan gelir elde etmesi mümkün olmadığından ecrimisil hesabı yapılmamıştır.

Bu kez mahkemece bilirkişilerden ek rapor alınmak suretiyle işgalli taşınmazın kira esası üzerinden getirebileceği ecrimisil hesaplatılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Yukarıdaki hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/3400, Karar No: 2012/6130, Tarih: 18.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3400 E.  ,  2012/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... gelmiş diğer taraftan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında imzalanan 20.07.2000 tarihli sözleşme uyarınca müvekkilinin davalı arsa sahiplerine ait 925 ada 2 no'lu parsel ile buna bitişik olan 925 ada 1 no'lu parselin birleştirilmesi sonucu oluşacak arsa üzerine tek bir bina yapmayı üstlendiğini, müvekkilinin edimini yerine getirebilmesi için 1 no'lu parselin birleştirilmesi ve imar yolu içinde kalan taşınmaz kısımlarının ifraz yolu ile terk edilmesinin zorunlu olması nedeniyle imar ve ruhsat alınması sırasında ... Belediyesi'nce belirtilen hususların yerine getirilmesini davalılardan istediğini, davalıların müracaatı sonucu belediye tarafından bitişik 1 no'lu parselin tevhidi, yola terk ve ifrazının yapılması hali şart koşularak geçici imar durumu verildiğini, imar durumunun 03.09.2000 tarihine kadar geçerli olduğunu, ancak davacıların bu terke kadar gerekli işlemleri yapmayıp arsayı müvekkiline teslim etmediklerini, davalıların komşu parsel malikleri ile anlaşamamaları üzerine 1 parsel no'lu arsanın kamulaştırılması için belediye ile anlaşmaya varmalarına rağmen anlaşma gereğince kamulaştırma bedelinin davalılar tarafından ödenmediğini, ayrıca davalıların arsaları üzerinde bulunan taşınmazın kiracılarının müvekkili tarafından ödenen para sonucu tahliye edildiğini, davalıların belediyeye müracaat edip 27.06.2001 tarihinde şarta bağlı olarak inşaat ruhsatı aldıklarını ve müvekkilinin arsa üzerinde hafriyat yapıp taban betonu döktüğünü, taşınmaz üzerindeki eski binayı tamir edip şantiye binası haline getirdiğini, inşaat malzemelerinin inşaat sahasına getirdiğini, ancak davalıların kötü niyetli olarak tevhit, ifraz ve terk işlemlerini yapmadıkları gibi müvekkilinin çalışmalarını da engellediklerini ve müvekkili hakkında sözleşmenin feshi için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/279 Esas sayılı dosyası ile dava açtıklarını, davanın reddedilip kararın kesinleştiğini, bu sırada davalıların bir başka yüklenici ile anlaştıklarının öğrenildiğini, müvekkilinin bu nedenle büyük zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 110.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, taraflar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkillerinin taşınmazına konu olan 925 ada 1 no'lu parselin belediye tarafından kamulaştırıldığını, ancak bu işlemin söz konusu taşınmaz malikleri tarafından açılan idari dava sonucu iptaline karar verildiğini ve kararın Danıştay tarafından onandığını, bu işlemlerin müvekkillerinin dışında gerçekleştiğini, eğer davacının bir zararı varsa bunun ... Belediyesinden talep edilmesi gerektiğini, müvekkiline kusur izafe edilmesinin mümkün olmadığını, belediye tarafından 27.06.2001 gün 120 no'lu yapı ruhsatı verildiğini ve komşu parselle tefhid şartının ortadan kalktığını, ayrıca müvekkilleri tarafından davacıya 29.06.2001 tarihli vekaletname ile tevhid, ifraz ve yola terk hususunda gerekli işlemlerin yapılması için yetki verildiğini, davacının ruhsat almasına rağmen inşaata devam etmediğini, açtığı inşaat çukurunun belediye tarafından doldurulduğunu, inşaatın bitirilmemesinden davacının kusurlu olduğunu, davanın haksız ve dayanaksız bulunduğunu savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya içeriğine göre; taraflar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı ve davalılar tarafından 14.07.2000 tarihinde belediyeye müracaat edilip imar talebinde bulunulduğu, belediye tarafından komşu 925 ada 1 parsel no'lu taşınmazın tevhid edilmesi şartı ile geçici olarak 15.08.2000 tarihinde ruhsat verildiği, ancak davacı yüklenicinin inşaata başlamadığı, bu sırada 925 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tevhidi için yapılan kamulaştırma işleminin idare mahkemesince iptal edildiğini ve tevhid işleminin gerçekleşmesinin imkansız hale geldiği, davalılara ait 925 ada 2. parsel no'lu taşınmaz için 27.06.2001 tarihinde yapı ruhsatı verildiği, ancak davacının sadece harfiyat işlemi yaptığı, taşınmaz üzerindeki şantiye binasının eski tarihte inşa edildiği, davalıların sözleşmenin yerine gelmemesi nedeniyle usulsüz olduğu, davacının davalılardan sadece mal varlıklarında meydana gelen artış bedelini talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacı yanca talep edilen kalemlerin tarafların kusurlu olup olmadığına bakılmaksızın, arsa sahiplerinin yararına olması halinde hüküm altına alınabilecek taleplerden bulunmalarına ve esasen davanın mahiyeti gereği tarafların kusur durumlarının araştırılmasına gerek bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42154, Karar No: 2017/17328, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42154 E.  ,  2017/17328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7843, Karar No: 2024/6685, Tarih: 04.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/7843 E.  ,  2024/6685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2337 Esas, 2021/941 Karar

SUÇ : Zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Katılan Hazine temsilcisine 12.04.2021 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan Hazine temsilcisine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında,

İadesinin temini için dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.