muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/749, Karar No: 2013/2307, Tarih: 20.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/749 E.  ,  2013/2307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu olası kastla öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret.

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 21/2, 81, 35,

125/1-4, 62, 53, 25/1, CMK.nun 223/3-b

maddeleri uyarınca;

1- Katılan-sanık ... hakkında;

25 yıl hapis cezası; 7 yıl 6 ay hapis cezası; 2 ay

27 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına;

2- Katılan-sanık ... hakkında; hakaret suçundan meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mahkemeye ait temyiz defterinin incelenmesinde, Cumhuriyet Savcısına ait temyiz dilekçesinin, yasal süresi içerisinde verildiği görüldüğünden, Cumhuriyet Savcısının temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, mağdur-sanık ...'in maktule yönelik öldürme, mağdur ...'e yönelik hakaret, mağdur-sanık ...'in, mağdur-sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'in, mağdur-sanık ...'e yönelik hakaret, sanık ...'in, mağdur­sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçlarının niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, mağdur-sanık ...'in, mağdur-sanık ...'e

restaurant dışında olay esnasındaki kasten yaralama eylemini yasal savunma sınırları içerisinde işlediği kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, mağdur-katılan sanık ... müdafiinin yasal savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Mağdur-sanık ...'in, yasal savunma sınırlarında kalan eyleminden dolayı, 5237 sayılı TCK.nun 25 ve CMK.nun 223/2-d maddeleri gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine" karar verilmesi yerine, sadece ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ile sanığın tekerrüre esas alınan ilamın tedbire çevrildiğinden tekerrüre esas alınamayacağının düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve beraatına" ibaresinin eklenmesine ve sabıka kaydındaki Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 2008/273-39 sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, tekküre esas alınan hükmün ilamdan çıkartılarak yerine Boyabat Asliye Ceza Mahkemesindenin verilen 2008/273-39 sayılı ilamın eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile mağdur-sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Mağdur-sanık ... hakkında maktule yönelik kurulan hüküm ile mağdur-sanık ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

B) Mağdur-sanık ... hakkında maktule yönelik kurulan hüküm ile mağdur-sanık ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa, dosya içeriğine ve olaydan hemen sonra alınan mağdur-sanık ... ile tanık ...'nin beyanlarına göre; sanık ...'in, olaydan kısa bir süre önce restaurantta diğer mağdur-sanık ... ile aralarında meydana gelen ve kendisinin haksız fiili ile başlayıp gelişen olaydan duyduğu infialle restaurant dışında beklediği, mağdur-sanık ... ile kardeşi olan maktulün dışarı çıktığında, sanığın hakaret ederek maktül ve mağdur-sanığa sataştığı, maktulün sanığı ikaz etmesi üzerine, sanığın bıçağı çekerek maktule vurarak ölümüne neden olduğu, mağdur-sanık ...'in elindeki şişe ile sanığa engel olmaya çalıştığı, elindeki bıçağı mağdur-sanık ...'e de sallayan sanığın olay yerinden kaçarak karakola teslim olduğu olayda;

a- Kendisini ikaz eden maktule elindeki bıçakla doğrudan hedef alarak vurduğu anlaşılan sanığın eyleminin çocuğu kasten öldürme suçunu oluşturduğu halde, suç vasfının yanlış tayini ile eylemin olası kasıtla işlendiğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

b- Maktule bıçak vurduktan sonra kendisini engellemeye çalışan mağdur-sanık ...'e de bıçak sallayan ancak isabet ettiremeyen sanığın eyleminin silahla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturacağı düşünülmeden yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, mağdur-sanık ... müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 20/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2030, Karar No: 2018/12766, Tarih: 25.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/2030 E.  ,  2018/12766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava konusu taşınmazın 611,80m2'lik kısmı davacı ... Genel Müdürlüğü tarafından ...-...-... Demiryolu Relokasyonu Projesi kapsamında kamulaştırılmış olup kamulaştırmadan arta kalan 3.102,72 m²'lik kısmında yapılaşma imkanının olup olmadığı, taşınmazın kalan bu kısmında yapılaşmada kısıtlılık meydana gelip gelmediği ve kısıtlama meydana geldi ise oranının, ilgili Belediye İmar Müdürlüğünden sorulduktan sonra,Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8599, Karar No: 2017/21141, Tarih: 09.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8599 E.  ,  2017/21141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı feshinin haklı nedene dayanmadığını, fazla çalışmasının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücret alacaklarının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarından fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma ücretinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, fazla çalışma ve işçinin ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma ücret tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Dosya içeriğine göre; davacının davalıya ait işyerinde teknisyen olarak 08/01/2009 - 27/02/2010 ve 02/07/2011-27/04/2013 tarihleri arasında çalıştığı sabittir. Davacı, kıdem tazminatı ve dava konusu işçilik alacaklarının her iki çalışma dönemi de dikkate alınarak hesaplanmasını ve hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, davacının söz konusu çalışmalarının kesintiye uğradığı 27/02/2010 – 02/07/2011 tarihleri arasındaki dönemde kendine ait Teknik Bilgisayar isimli işyerinde Bağ-Kur sigorta kaydının bulunması sebebi ile 02/07/2011 - 27/04/2013 tarihleri arasındaki çalışma süresinin kıdem tazminatına esas alınması ve her iki çalışma dönemi nazara alınarak yıllık izin ücretinin hüküm altına alınması isabetlidir. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda feshe bağlı olmayan fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları yönünden sadece ikinci çalışma dönemi göz önüne alınarak karar verilmesi hatalıdır.

3- Diğer yandan, davacı 26/04/2013 tarihinde ücret alacağı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram genel tatil, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesi için davalı işverene ihtarname göndermiş olup dava konusu alacaklar yönünden davalı işveren dava tarihinden önce temerrüde düşürülmüştür. Söz konusu ihtarnamenin davalıya 30/04/2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, talep doğrultusunda, kıdem tazminatı haricindeki dava konusu işçilik alacaklarına 04/05/2013 temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12458, Karar No: 2013/31566, Tarih: 02.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/12458 E.  ,  2013/31566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi kıdem tazminatı farkı ile fazla çalışma ücreti isteklerinde bulunmuştur.

Davalı işveren zamanaşımı defini ileri sürmüş, kıdem tazminatının 45 günlük ücret yerine yasal 30 günlük ücrete göre ödenmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi kıdem tazminatının 30 günlük ücret yerine her yıl için 45 günlük ücret üzerinden ödenmesi gerektiğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.

Davacı işçi 1989 yılında işyerinde çalışmaya başlamış ve işyerinde 01.07.1995- 30.06.1996 yılları arasında toplu iş sözleşmesi yürürlükte kalmıştır. Davacı işçi sendika üyesi olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanmış ancak yürürlük süresi içinde 30.01.1996 tarihinde üyelikten istifa etmiştir. Daha sonra toplu iş sözleşmesi imzalanmamıştır. Davacı işçi toplu iş sözleşmesi süresi bitmeden üyelikten çekildiğine göre toplu iş sözleşmesinin ard etkisinden yararlanamaz. Davalı işveren tarafından kıdem tazminatı 30 günlük ücret üzerinden ödendiğinden kıdem tazminatı farkı isteğinin reddine karar verilmelidir. Mahkemece yazılı şekilde kıdem tazminatı farkı isteğinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının talep halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1761, Karar No: 2024/2973, Tarih: 28.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1761 E.  ,  2024/2973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.01.2024

SAYISI : 2021/243 E., 2023/1502 K.

DAVA TARİHİ : 16.02.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bozova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/70 E., 2020/285 K.

Taraflar arasındaki ön alım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi karan davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.01.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 19/01/2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinli sınınnı geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktann kesinlik sınınnın altında kalması halinde anılan kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen 40.828,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.01.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı davalıdan peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/915, Karar No: 2011/7691, Tarih: 02.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/915 E.  ,  2011/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazlar farklı mahallede oldukları gibi, bilirkişi raporunda esas alınan 6. nolu emsalle dava konusu taşınmaz arasında 10 kat değer farkı olduğu belirtilerek taşınmazlara değer biçildiği gibi yine esas alınan 7. , 8. ve 9. sıradaki emsaler ise sırası ile 70, 20 ve 48 m2 yüzölcçümünde olup, dava konusu taşınmazların yüzölçümlerine göre oldukça ... taşınmazlardır.

Dava konusu taşınmazın 10 kat daha değer farkı olan taşınmazın emsal olarak kabul edilmesi mümkün olmadığı gibi, emsaller ile dava konusu taşınmazın yüzölçümleri arasında önemli oranda fark olduğu takdirde de emsal olarak alınması mümkün değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu 496 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın 1.614,62 m2'lik bölümünun Şantiye sahası olarak el atıldığı ileri sürüldüğünden, bu bölümün idarenin kamulaştırma planında olup olmadığı, iş bitiminde bu kısmı terk ..., etmeyeceği davalı idareden sorulup, alınacak cevaba göre sahiplenme kastı ile ve sürekli el atma olup olmadığı açıklığa kavuşturularak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde bu bölümün de bedeline hükmedilmesi,

3-Kabule göre de; dava konusu 496 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın 1.614,62 m2'lik bölümünün Hazine yerine, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3221, Karar No: 2013/14101, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3221 E.  ,  2013/14101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi(... Aile Mhk.)

DAVA TÜRÜ : Eşya alacağı

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacıya düğünde takılan miktar ve niteliklerini dava dilekçesinde belirttiği altınların davalının annesinin bankadaki kasasına konulduğunu, daha sonra iade edilmediğini belirterek aynen iadesini olmadığı takdirde, bedeli olarak şimdilik 10000.-TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davacının müşterek hanede bulunan birçok eşyayı alıp gittiğini belirterek davanın reddi savunmuştur. Mahkemece, davacının evden ayrılırken ziynet eşyalarının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Davacı kadın dava konusu edilen ziynet eşyasının evlilik birliği içinde davalı koca tarafından alınıp bir daha iade edilmediğini iddia etmektedir. Olayda ispat yükü davacıda olup, davacı ziynet eşyalarının davalı tarafından alındığını ve kendisine iade edilmediğini kanıtlamak durumundadır. Davacı tarafından sunulan deliller davanın ispatı için yeterli değildir. Bununla birlikte davacı, '' her türlü yasal delil '' ifadesiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan davacıya ziynet eşyalarının elinden alınarak iade edilmediği konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 23/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11666, Karar No: 2011/20677, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11666 E.  ,  2011/20677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve kesilen ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak yıkılan yapı ve kesilen ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma yapı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilip, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Davanın niteliği gereği hüküm altına alınan alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinden (10.000-TL’sine 10.02.2010 tarihinden itibaren, 8745,60-TL’sine ıslah tarihi olan 21.01.2011 tarihinden itibaren) ibaresinin çıkartılarak, yerine (dava tarihinden itibaren işleyecek) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının davalı idareden alınmasına ve davacıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.