muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5438, Karar No: 2014/9155, Tarih: 14.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5438 E.  ,  2014/9155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2012/767-2013/901

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan olan yemek bedeli alacağının tahsili için yapılan icra takibinin davalının kısmi itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek davalının 5.304,42 TL'ye itirazının iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya 2.567,19 TL borcu kaldığını, bunu da takipten sonra ödediklerini, bunun dışında davaya konu edilen miktardan dolayı davacıya borçlu olmadıklarını belirterek davanın reddine, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davaya ve takibe konu faturaların açık fatura olduğu, bu nedenle davacının davalıya yaptığı satışın veresiye olduğunun kabulü gerektiği, davalının davaya konu faturaların bedelini ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davalının icra takip dosyasında yaptığı kısmi itirazın iptaline, takibin devamına, %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı, cevap dilekçesinde deliller kısmında açıkça yemin deliline dayanmıştır. Bu durumda mahkemece davalı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön dikkate alınmadan hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7409, Karar No: 2012/9957, Tarih: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7409 E.  ,  2012/9957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesine dayalı kayıp kaçak bedeli ve PSHS okuma bedeli ile ilgili muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyizin kapsamı dikkate alındığında 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait olmakla birlikte anılan Dairece de aidiyet kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş olmakla temyiz inceleme yerinin belirlenmesi için dosyanın YARGITAY HUKUK DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU’NA SUNULMASINA, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4589, Karar No: 2010/24199, Tarih: 16.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/4589 E.  ,  2010/24199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/131188

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2008

NUMARASI : 2008/28

SUÇ : Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın adli sicil kaydına dosyada rastlanmadığından merciinden getirilerek sonucuna göre, hükümden önce 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 Sayılı Kanunun 23.maddesi ile değişik 5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan şikayetçi F.. B..'a karşı işlediği kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; eşi olan D.. Ö..'e karşı işlediği kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13131, Karar No: 2010/11688, Tarih: 11.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13131 E.  ,  2010/11688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Maliye Hazinesi aleyhine 01/09/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, davacı adına kayıtlı taşınmaz tapusunun taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından iptali ile tespit dışı bırakılması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı Hazine, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olup özel mülkiyet konusu yapılamayacağını; sahil şeridinden yararlanma önceliğinin kamuya ait olduğunu, tam değere göre karar verilmesi durumunda herkesin kullanması gereken bir yer olması nedeniyle, davacıya hak etmediği bir bedelin ödenmesi sonucunu doğuracağını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, yapılan keşif sonucu taşınmazın bedeli 6.900,00 TL olarak belirlenmiş, taşınmazın yeri ve niteliği ile davacının uzun yıllar taşınmazdan faydalanmış olması nedeniyle bu bedelden %10 oranında indirim yapılarak istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin tümü değerlendirildiğinde, yerel mahkemece yapılan indirim azdır. Daha üst düzeyde bir indirim yapılmak üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalının 5.000,00 TL tazminat ile sorumlu tutulması suretiyle kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının maddi tazminat tutarına ilişkin 1 nolu bendinde yer alan "…6.210,00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…5.000,00…" sayı dizsinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 11/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10039, Karar No: 2017/11678, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/10039 E.  ,  2017/11678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11435, Karar No: 2010/1519, Tarih: 11.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11435 E.  ,  2010/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Lisesi okul Aile Bir. Başk. Vekili avukat ... 2-Milli Eğitim Bak. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 26.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.12.2007 tarih ve 290-428 sayılı hükmün Dairenin 25.5.2009 tarih ve 2009/246-7063 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 2.6.2006 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalı Okul Aile Birliğinden kiraladığı lise kantinin kira süresinin sözleşmenin feshi nedenleri yoksa 5 yıl daha uzatılacağının kararlaştırıldığını, sözleşme koşullarına azami dikkatle uyduğunu, yeni atanan okul müdürünün teşvik ve yönlendirmesi ile büyük ölçüde tadilat ve iyileştirme yaptığını,okul aile birliğine bağışta bulunduğunu ancak 22.6.2007 tarihinde en kısa sürede tahliye edilmesinin istendiğini, kendisinin 6570 sayılı yasaya tabi olduğunu, kiracılığının devam ettiğinin tespiti ile muarazanın önlenmesini istemiştir.

Davalılar, kantinin 3 kez uyarılmasına rağmen hijyen olmayan sağlıksız koşullarda işletildiğini,11.12.2006 tarihinde sözleşmenin yenilenmeyeceğinin bildirildiğini ,22.6.2007 tarihinde de tahliyenin istendiğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, okul aile birliğinin tüzel kişiliği yoksa da davalı MEB lığının davalı sıfatı olduğunun kabulü ile davalıların ileri sürdüğü hususların aktin feshi sebebi olmayıp 6570 sayılı yasa uyarınca tahliye sebebi olabileceğine dayanılarak davanın kabulüne, ,kira sözleşmesinin fesih kararının iptaline, kiracılığının devam ettiğinin tespitine muarazanın önlenmesine karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiş, karar Dairemizin 25.5.2009 gün, 246-7063 sayılı ilamı ile okul aile biriliğinin tüzel kişiliği olmadığından bu davalı hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğine, kira dönemi öncesinde sözleşmenin yenilenmeyeceğinin bildirilmiş olması karşısında haklı sebebe dayalı feshin hukuki sonuç doğuracağına değinilerek karar bozulmuş; bu kez davacı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2–Davacı, 2.6.2006 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak davalı tarafça 22.6.2007 tarihinde istenen tahliyenin yasal olmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Dava konusu yerin musakkaf olması ve 6570 sayılı özel yasaya tabi bulunması nedeniyle mahkemeden alınmış tahliye kararı olmaksızın davacının tahliyesinin istenemeyeceği gözetilerek mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken, daha önce yapılan temyiz incelemesinde bu hususun zuhulen gözden kaçırılmış olduğu anlaşıldığından HUMK 440. maddesi uyarınca davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemiz bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent gereği davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemiz bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının ONANMASINA; peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda dökümü yazılı 1.296.60 TL kalan harcın davalı ... Lisesi'den alınmasına, 11.20.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3463, Karar No: 2011/3691, Tarih: 08.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3463 E.  ,  2011/3691 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/46313

MAHKEMESİ :BURSA Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :04.11.2010 -143/215

SUÇ :Kardeşi öldürmek

Kardeşi C.. T..'u öldürmekten sanık S.. T..'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BURSA) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.11.2010 gün ve 143/215 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- 20.06.2001 tarihli oturumda dinlenen sanığın kardeşinin eşi olan tanık S.. T..’a ve sanığın kardeşinin çocuğu olan yeğeni tanık O.. T..’a yeminden çekinme haklarının hatırlatılmaması, tanık Orhan’ın İnegöl Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.10.2001 tarihli talimat duruşmasında yasal haklarının hatırlatılarak dinlenilmiş olması ve her iki tanığın da görgüye dayalı bilgilerinin bulunmaması karşısında, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Hükme esas alınan Cumhuriyet Savcılığı’nın 24.12.1999 tarihli Adli Muayene ve Otopsi Tutanağı ile Bursa Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi’nin 27.12.1999 tarihli otopsi raporlarının asılları veya onaylı örneklerinin dosyaya konulması gerektiği gözetilmeden, onaysız fotokopilerine itibar edilerek son hükmün kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 51. maddesine (1412 sayılı CMUK’nun 53. maddesi) aykırı davranılması;

Usule aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.'nun 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5499, Karar No: 2021/6227, Tarih: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5499 E.  ,  2021/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6186, Karar No: 2012/7451, Tarih: 27.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/6186 E.  ,  2012/7451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözlü anlaşma uyarınca taşeron olarak yapılan imalât bedelinin tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, davalı cevap vermemiş, mahkemece davalının yokluğunda yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak dava tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 288 ve devamı maddelerince, davadaki talebe göre anlaşmanın varlığını iddia eden tarafın yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. Davalının, HUMK'nın 289. madde hükmünce açıkça tanık dinlenmesine muvafakatı bulunmadığından, tanık açıklamasıyla sözleşme ilişkisinin kurulduğu da kabul edilemez. Somut olayda davalı davaya cevap vermediği gibi duruşmaya da katılmadığından akdî ilişkinin varlığını inkâr etmiş sayılır. Davacı akdî ilişkinin varılğını dava değerine göre yazılı belge ile kanıtlayamadığından ve davalı da temyiz aşamasında verdiği dilekçe ile sözlü anlaşmayı inkâr ettiğinden, mahkemenin tanık anlatımlarına itibarla davanın kabulü yönünde hüküm kurması usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki davacı dava dilekçesinde “sair deliller” denilmek suretiyle yemin deliline de dayanmış kabul edileceğinden akdî ilişkinin varlığı konusunda davacının, davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre akdî ilişkinin varlığı kanıtlandığında, davacının kanıtlayabildiği imalâtını uzman bilirkişice inceletmek, yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarına göre bedelini hesaplatarak (BK. 366 md.) hüküm altına almak, aksi takdirde kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmelidir. Bu hususlar gözetilmeden davacı iddası ile bağlı kalınarak ve tanık anlatımlarına itibarla davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22996, Karar No: 2016/13603, Tarih: 26.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/22996 E.  ,  2016/13603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı arsa sahibi ... ile davalı müteahhit şirket arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince .. ada 2 parsel sayılı taşınmazda A ve B blok, yüzme havuzu, spor kompleksinden oluşan site inşaatından A blok 4 nolu daireyi satın aldığını, 1.Asliye hukuk Mahkemesinin 2010/16 D:İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile ayıpların tespit ettirildiğini, her ne kadar inşaat bitirilmiş ve genel iskan raporu şeklen alınmış gibi görünüyor ise de, binalarda ve ortak alanlarda bir çok eksik ve ayıplı imalatların bulunduğunu, 15.08.2010 tarihinde yapılan kat malikleri toplantısında davalı temsilcisi Şükrü Ülker'inde bulunduğunu ve eksikleri gidermeyi sözlü olarak kabul ettiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ortak alanlarda bulunan toplam 274.682,56 TL eksik ve ayıplı imalat bedelinden taşınmazdaki mülkiyet payları oranında hissesine düşen miktarın ve kendisine ait bağımsız bölümdeki ayıplı imalat bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de, ortak alanlar için 3.500 TL ve daire için 500,00 TL.nin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının 2005 yılından itibaren dairede oturduğunu, ayıp ve eksik imalatın bulunmadığını ve süresinde de bir ayıp ihbarı yapılmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacıya ait bağımsız bölümdeki eksik ve ayıplı iş bedeli 495,60 TL ortak alanlardan davacının hissesine düşen 2.694,40 TL olmak üzere toplam 3.190,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla taleplerin reddine, karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalı tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık; dava konusu inşaatta “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık; dava konusu inşaatta “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanunu’ndaki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.