muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/902, Karar No: 2022/1049, Tarih: 28.06.2022

58. Öte yandan davacının dava açmadan önce Karşıyaka 2. Noterliği kanalıyla davalı ... Bölgesine 30.09.2002 tarihinde gönderdiği ihtarname ile uğradığı zararın tahsilini talep ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının zararı ve zararın faili olan Atatürk Organize Sanayi Bölgesini bu ihtarname ile öğrendiği kabul edilmekle zamanaşımı bu tarihten itibaren işlemeye başlamalıdır. Zira bu hususta Özel Daire ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında bir uyuşmazlık bulunmamakta olup; ihtilâf 30.09.2002 tarihinde işlemeye başlayan zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı noktasındadır.

59. Esas olarak her üç davalı yönünden de aynı sebebe dayalı açılan davada davalılar arasında müteselsil sorumluluk bulunduğu tartışmasız olup, davalılardan birine karşı zamanaşımı kesildiği taktirde tüm davalılara karşı da zamanaşımı kesileceği sabittir. Her ne kadar davacı İzmir 4. İdare Mahkemesinde sadece İzmir Büyükşehir Belediyesini hasım göstererek dava açmış ise de sonuçta idare mahkemesinde dava açılış tarihi olan 23.12.2002 tarihinde diğer iki davalı yönünden de zamanaşımı kesilmiştir. Ayrıca İdare Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda 29.04.2015 tarih, 2014/619 E. ve 2015/772 K. sayılı karar ile hasım olarak eklenen davalı ... yönünden davanın görev yönünden reddine diğer davalılar yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen kararın davalılar İzmir Büyükşehir Belediyesi ile Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı vekillerince temyiz edilmesi üzerine Danıştay 8. Dairesinin 03.10.2016 tarihli ve 2015/11679 E., 2016/7394 K. sayılı kararı ile temyiz istemlerini reddi ile onanmasına karar verilmiş, aynı davalıların karar düzeltme istemi de 25.04.2017 tarihinde reddedilmiştir. Eldeki dava ise adli yargıda 15.07.2015 tarihinde açılmıştır.

60. Sonuç itibariyle; davacının İzmir Büyükşehir Belediyesi’ne karşı İzmir 4. İdare Mahkemesinde açtığı dava müteselsil sorumlu olan davalı ... yönünden işlemeye başlayan zamanaşımını kesmiştir. Ayrıca idari yargıda yapılan yargılama sırasında hasım olarak eklenen davalı ... yönünden yargılama sonunda adli yargının görevli olması sebebiyle yargı yolu yokluğundan dolayı red kararı verilmiş ve bu karar üzerine de davacı 6100 sayılı HMK’nın 20. maddesinde belirtilen iki haftalık yasal süreyi geçirmeksizin eldeki davayı açmıştır. Süresinde adli yargıda açılan bu dava idari yargıda açılan davanın devamı niteliğinde bulunmakta ve davalı yönünden ihtarname ile işlemeye başlayan zamanaşımı dava açılış tarihi olan idari yargıda dava açma tarihi olan 23.12.2002 tarihinde kesilmiş ve zamanaşımı süresi de dolmamıştır. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince işin esası incelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi yerinde değildir.

61. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında idari yargıda idare aleyhine açılan tam yargı davasının hizmet kusuruna dayalı açılan davalar olup özel hukuk hükümlerine ve bu kapsamda haksız fiil hükümlerine dayalı açılmış dava sayılamayacağı, idarenin haksız fiil hükümlerine göre de sorumluluğunu gerektiren fiili yol olarak da adlandırılan hâller olabilir ise de bu takdirde özel hukuk hükümlerine göre adli yargıda dava açılabileceği, bu kapsamda olmaksızın hizmet kusuruna dayalı açılan ve idari yargıda görülmesi gereken bir davanın ise haksız fiil hükümlerine göre açılmış sayılamayacağı, hizmet kusurunun, 818 sayılı BK madde 41’deki haksız fiilden farklı olup idare hukukuna has, kendine özgü, özerk, bağımsız, orijinal, olaylara göre değişebilen, esnek bir sorumluluk türü olduğu, kamu hukukunda kusura dayanıldığında, kasıt, ihmâl, dikkatsizlik gibi sübjektif öğeler aranmadan idarenin sorumluluğuna gidildiği, idarenin sorumluluğunun kamu hukukuna uygun biçimde nesnel nitelikte olması gerektiği, idarenin özel hukuka tabi sorumluluğunun ise özel hukuk sözleşme ve ilişkilerinden, idarilik vasfını kaybetmiş, mülkiyet hakkına veya kamu hürriyetlerine ağır biçimde hukuk dışı olarak saldırıda bulunması şeklinde ve fiili yol niteliğindeki eylemlerinden ve kanunlarda adli yargıda görüleceği açıkça belirtilmiş uyuşmazlıklardan doğacağı ve istisnai nitelikte olduğu, idari yargıdaki dava açma sürelerinin hak düşürücü süre niteliğinde olduğu, idari yargıda hizmet kusuruna dayalı olarak görülen bir davanın özel hukuktaki haksız fiil hükümlerine tabi olmamasının sonucu olarak Borçlar Kanunundaki zamanaşımı hükümlerine tabi tutulamayacağının açık olduğu, bu durumda idari yargıda açılan davanın; dava açılmakla zamanaşımının kesileceği (BK 133/1 bent 2), zamanaşımı müteselsil borçlulardan birine kesilince diğer müteselsil borçlulara karşı da zamanaşımının kesileceği (BK 134/1), bir dava ile kesilen zamanaşımının her yargılama işlemi ile kesilip tekrar başlayacağı (BK 136/1) hükümlerine tabi olmadığı, kaldı ki hizmet kusuru nedeniyle sorumlu olan idarenin bu kapsamdaki sorumluluğu ile özel hukuk hükümlerine göre sorumlu olanlar arasındaki sorumluluğun müteselsil sorumluluk olarak değerlendirilemeyeceği bu esaslara göre somut olay değerlendirildiğinde tacir sayılan ve sorumluluğu özel hukuk hükümlerine tabi olan davalı hakkındaki sorumluluğun haksız fiil hükümlerine tabi olduğu, davacı tarafından davalıya 20.02.2002 tarihinde ihtar çekilmiş olup davacının failin kim olduğunu bu tarihte öğrenmiş sayılması gerektiği, hakkında açılacak dava için zamanaşımının BK’nın 60. maddesine göre bu tarihten itibaren 1 yıl olduğu, davanın ise bir yıllık süre geçtikten sonra hatta fiilden itibaren 10 yıl olan üst süre dahi geçtikten sonra açıldığı, idari yargıda açılan davanın bu dava için zamanaşımını kesmeyeceği, davalı idari yargıda açılan davada İdari Yargı Usulü Kanunu’nun 15

.02.2002 tarihinde ihtar çekilmiş olup davacının failin kim olduğunu bu tarihte öğrenmiş sayılması gerektiği, hakkında açılacak dava için zamanaşımının BK’nın 60. maddesine göre bu tarihten itibaren 1 yıl olduğu, davanın ise bir yıllık süre geçtikten sonra hatta fiilden itibaren 10 yıl olan üst süre dahi geçtikten sonra açıldığı, idari yargıda açılan davanın bu dava için zamanaşımını kesmeyeceği, davalı idari yargıda açılan davada İdari Yargı Usulü Kanunu’nun 15. maddesi gereğince davaya hasım olarak eklenmiş ise de bunun usul ve yasaya uygun olmadığı, davalının açılan dava kapsamında hizmet kusuruna dayalı sorumlu idare sayılamayacağı için Uyuşmazlık Mahkemesi kararı ile adli yargının yargı yolu olarak belirlendiği, bunun sonucu olarak yargı yoluna bağlı görevsizlik kararı verildiği, bu karar sonrasında 6100 sayılı HMK’nın 20. maddesinde yer alan iki haftalık süre içinde adli yargıda dava açılmış ise de hasım eklemenin yapıldığı tarihte davalı için zamanaşımı süresinin dolduğu, davacının öncesinde davalı aleyhine idari yargıda dava açma iradesi bulunmadığı gibi davalının hasım olarak da eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla idari yargıda açılan ilk dava tarihinde bu davanın açılmış sayılmasını gerektirmediği, dolayısıyla zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu ve direnme hükmünün onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

62. Hâl böyle olunca tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki delillere, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

63. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/2. maddesi uyarınca dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.06.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14653, Karar No: 2010/11339, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14653 E.  ,  2010/11339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin davalı şirket nezdinde Eylül 1995-1.11.2004 ile Temmuz-Ağustos 2005 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının murisi Şaban Küçükoğlu'nun davalıya bağlı olarak Kocasinan İlk Öğretim Okulunda Eylül 1995-01.11.2004 ile 01.07.2005-30.08.2005 tarihleri arasında gece bekçisi olarak hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının eşi Şaban Küçükoğlu'nun Kocasinan İlk Öğretim Okulunda 15.11.1997-01.11.2004 ile 01.07.2005-30.08.2005 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiştir..

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının murisi Şaban Küçükoğlu'nun Kocasinan İlköğretim Okulu Aile Birliği adına işlem gören 1081437034 sicil nolu iş yerinde 01.11.2004 tarihinde çalışmaya başladığını gösterir giriş bildirgesinin Kuruma verildiği ve 01.11.2004-30.06.2005 ile 01.09.2005-19.10.2005 tarihleri araısnda kesintisiz çalışmalarının kısmi olarak Kuruma bildirildiği, bildirimlere uygun olarak da primlerinin ödendiği, bildirimlerin yapıldığı Kocasinan İlköğretim Okulu . Aile Birliği adına tescilli 1081437034 sicil nolu iş yerinin 15.11.1997 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, dernek defterlerinde Şaban Küçük'e 27.09.2004 tarihinde (315.000,000 TL) 25.11.2004 tarihinde (315.000.000.TL) 25.12.2004 tarihinde (315.000.000.TL) 18.01.2005 tarihinde (315.000.000.TL), 24.02.2004 tarihinde (315.000.000 TL) 25.03.2005 tarihinde (315.000.000 TL 25.04.2005 tarihinde (315.000.000.TL) 25.05.2005 tarihinde (315.000.000.TL) ve 27.06.2005 tarihinde (315.000.000.TL) ödeme yapıldığının yazılı olduğu, ayrıca Şaban Küçük ile Kocasinan İlköğretim Okulu Aile Birliği arasında imzalanan 27.10.2004 tarihli sözleşme ile “Gece bekçisi olarak 01.11.2004-13.06.2005 tarihleri arasında ve 01.09.2005-30.06.2006 tarihleri arasında çalışmasının kararlaştırıldığı, okul müdürü ... tarafından imzalanan 24.09.2001 tarihli belgeye göre Şaban Küçük'ün SSK primlerini kendisi tarafından yatırması koşulu ile geçici olarak asgari ücret karşılığı okulda gece bekçisi olarak çalıştığının yazılı olduğu, Kocasinan Eğitim Destek Derneğinin 111.11.2004 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davanın 5510 sayılı Yasanın 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasanın Geçici 7. maddesi hükmünde “bu Kanunun yürürlük

Davanın 5510 sayılı Yasanın 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Yasanın Geçici 7. maddesi hükmünde “bu Kanunun yürürlük

tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümleri 506 sayılı Yasanın 79. maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanununun 47. maddesidir. Mahkemece eksik araştırma ve soruşturma ile sonuca varıldığı görülmektedir.

Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği, Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79/10. maddesi olan bu tür davalarda, öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren, tarafından verilip verilmediği, ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu sürekli, kesintili, mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre isticvap olunmalı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve posta başı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmelidir.

Somut olayda ifadeleri hükme dayanak alınan tanıkların kendi anlatımları dışında Kocasinan İlk Öğretim Okulunda görev yaptıkları ve görev süreleri belli değildir.

Somut olayda ifadeleri hükme dayanak alınan tanıkların kendi anlatımları dışında Kocasinan İlk Öğretim Okulunda görev yaptıkları ve görev süreleri belli değildir.

Yapılacak iş, davanın nitelikçe kamu düzenine ilişkin olduğu göz önünde tutularak, davacı ile birlikte çalışan ve varsa SSK prim bordrolarında kayıtlı kişiler veya benzer işi yapan işverenlerin kayıtlarına geçmiş kimselerin, dava konusu dönemde Kocasinan İlk Öğretim Okulunda görev yapan müdür ve öğretmenlerin tespit edilerek, anılan kişilerin bilgilerine başvurulmak, çalışmanın niteliği ve yılın tamamında mı yoksa Eğitim Öğretim dönemlerinde mi olduğu konusunda bilgilerine başvurmak, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin olduğu göz ardı edilerek, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmün bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22256, Karar No: 2015/21619, Tarih: 12.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/22256 E.  ,  2015/21619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/199089

MAHKEMESİ : Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014 (asıl karar), 26/03/2014 (ek karar)

NUMARASI : 2013/76 (E) ve 2014/5 (K)

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK.nın 42/1.maddesi uyarınca eski hale getirme talebi hakkında karar verme görevi bulunmayan yerel Mahkemenin 26.03.2014 tarih, 2013/76 esas ve 2014/5 sayılı ek kararı ile Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/04/2014 tarih, 2014/169 değişik iş sayılı kararı yok hükmünde kabul edilip kaldırılarak, sanığın eski hale getirme isteminin incelenmesinde,

Sanık E.. B..'ın duruşmada bildirdiği aynı zamanda mernis adresi olan ikametine çıkarılan gıyabi kararın aynı konutta oturan ehil amcası C. B.'a tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, dosya kapsamından sanığın amcası ile adresinin aynı olmadığı, kapı numaraları farklı olan ikametlerde oturdukları gözetildiğinde, yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı cihetle, sanığın eski hale getirme isteği yerinde görülerek, öğrenme üzerine yasal süresinde yapıldığı kabul edilen temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.11.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12723, Karar No: 2021/18586, Tarih: 27.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12723 E.  ,  2021/18586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56’ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE 27/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7438, Karar No: 2017/9306, Tarih: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7438 E.  ,  2017/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; müşteki tarafın sanık ...’ın, üzerine kayıtlı araçları, alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla amacıyla devrettiğini, sanığın ise diğer borçlarını ödemek amacıyla araçları sattığını savunması karşısında, sanığa isnat edilen suç kastının oluşup oluşmadığının tespiti açısından, satışı yapılan araçlardan elde edilen paranın akibetinin ne olduğu, borç ödenmesinde kullanılıp kullanılmadığı, borç ödenmişse ilgili takip dosyaları getirtilerek borcun muvazaalı ya da hayali borç ikrarına dayalı olup olmadığı, banka veya sosyal güvenlik kurumlarına olan borcun ödenmesine sarfedilmişse, bu durumun ilgili kurumlara sorularak, sonucuna göre şikayete konu araçların alacaklıyı zarara sokmak kastiyle yapılıp yapılmadığı hususunda sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7868, Karar No: 2013/3797, Tarih: 04.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/7868 E.  ,  2013/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Şişli 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü sokakta yürüyen yakınan ...'nın yanına yaklaşıp hissettirmeden cebinden 20 dolar parasını alıp kaçan sanık ...'ın hırsızlık eyleminin adı geçen yakınan tarafından farkedilerek "paramı çaldı" diye bağırmasıyla birlikte kesintisiz takip sonucu kimliği belirsiz kişiler tarafından yakalandığı, bu sırada tanık ...'ın anılan sanığın elinde bulundurduğu bıçağı almak istediğinde kendisini ve üzerindeki suça konu parayı kurtarma kastıyla bıçağı sallamak suretiyle direndiğinin anlaşılması karşısında; sübutu halinde sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.