muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3276, Karar No: 2015/8108, Tarih: 14.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3276 E.  ,  2015/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Dolayısıyla, sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Diğer yandan, taşınmaz bir varlığın korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı olarak tescil edilmesinin ya da bir bölgenin, doğal, tarihi ve kültürel özellikleri nedeniyle sit alanı olarak belirlenmesinin, taşınmazın veya bölgenin özel bir statüye tabi tutulması gerektiği ve taşınmaz üzerinde ya da bölge içerisinde keyfi uygulamalarda bulunulamayacağı anlamına geldiği, bu bakımdan kural olarak, 6498 sayılı Kanun değişikliği sonrası tebliğ – yayım – internette duyuru; anılan değişiklik öncesi ise şerh – ilan yöntemleri ile taşınmazın ya da bölgenin tescilinden ilgililerin haberdar olmalarının sağlanması gerektiği, bununla birlikte, Türk Medeni Kanunu'nda yer alan “iyi niyet” kuralının genel bir hukuk ilkesi olarak kabul edilip, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suç tiplerine yönelik sübut değerlendirmesinde de dikkate alınmasının zorunlu olduğu, başka bir deyişle, 6498 sayılı Kanun değişikliği öncesinde yapılan tescil işlemleri yönünden, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde şerh bulunmayıp, tescil kararı mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilmemiş olsa dahi, failin, taşınmazın ya da bölgenin tescilinden haberdar olduğuna dair beyanının göz ardı edilemeyeceği, zira, maliki olduğu taşınmazın korunması gerekli nitelik taşıdığını ya da sit özelliğiyle bölgesel bazda koruma altına alınan bir alanda bulunduğunu bilen kişinin, taşınmazı üzerinde dilediği zaman dilediği şekil ve kapsamda uygulama yapamayacağını, taşınmazın ya da bölgenin özel statüsünün mümkün kıldığı ölçüde, kamu kurumlarınca yürütülecek izin prosedürü çerçevesinde inşai ve fiziki müdahalelerde bulunabileceğini de bilmesi gerektiği, yapı ya da bölge bazında tescil kararından haberdar olduğu halde, ilgili kurumlara başvurarak, gerçekleştirmeyi düşündüğü inşai uygulamaya yönelik izin almayıp keyfi hareket eden kişinin iyi niyetinden söz edilemeyeceği, dolayısıyla, taşınmazın ya da bölgenin niteliğini bilerek izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunan ya da başlangıçta bilmeyip, kamu görevlilerince düzenlenen zabıt ve tutanaklar ile durumu öğrendiği halde müdahalesine devam eden failin, hukuki koruma altına alınamayacağı;

Ayrıca, hukuka aykırı zeminde gerçekleştirilen fiiller bakımından da failin iyi niyetinden bahsetmenin mümkün bulunmadığı, başka bir deyişle, Dairemizce incelenen dosyalarda sıkça karşılaşıldığı gibi, hazineye ait veya devletin hüküm ve tasarrufundaki taşınmazlar üzerinde inşai ve fiziki müdahale yapılması durumunda, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmemesinin sonuca etkili olmayacağı, zira bu halde failin, maliki olmadığı veya hukuka uygun şekilde yararlanma hakkını elde etmediği taşınmaza müdahalede bulunduğunu ve fiilinin hukuki korumadan yoksun olduğunu bildiğinin kabulü gerektiği, hukuka aykırı zeminde gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahaleler yönünden ilan kuralı aranmasının, hayatın olağan akışına ve mantık ilkelerine de uygun düşmediği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, ... Koruma Kurulu'nun 15/11/1995 tarih ve 7755 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanı içerisinde yer alan tapusuz taşınmaz üzerinde mevcut binaya dış cephe kaplaması yaptırdığı, kolluk kuvvetlerince durumun tespit edildiği 06/12/2009 tarihi itibariyle henüz yeni başlanmış olan kaplama faaliyetinin, ... Belediye Başkanlığı görevlilerince 18/12/2009 tarihinde yapılan mıntıka kontrolünde tamamlanmış olduğunun görüldüğü, 06/12/2009 tarihli yapı tespit tutanağı altında “inşaat sahibi” sıfatıyla imzası bulunan sanığın aynı tarihte kolluk kuvvetlerine verdiği ifadede, söz konusu yer için daha önce de tutanak düzenlendiğini, ayın dokuzunda duruşması olduğunu, yağmurdan su almaması için binaya dış cephe kaplaması yaptırdığını söylediği, Uyap sisteminden alınan sanığa ait adli sicil kaydının incelenmesinde, sanığın, 23/03/2009 tarihinde işlediği 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/552 Esas, 2009/1076 Karar sayılı dosyası kapsamında yargılanarak, 09/12/2009 tarihli karar ile aynı Kanunun 65/b maddesi uyarınca mahkum edildiğinin görüldüğü;

Tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, gerek aynı yerdeki başka bir eylemi nedeniyle daha önce yargılanmış olması gerekse 06/12/2009 tarihinde huzurunda yapılan tespite rağmen fiilini sürdürerek dış cephe kaplamasını tamamlaması dikkate alındığında, bölgenin sit alanı niteliğiyle tescilli olduğunun ve bölge içerisinde izinsiz inşai faaliyette bulunulamayacağının sanık tarafından bilindiğinin kabulü gerektiği, aksi takdirde, kamu görevlilerince düzenlenen tutanaklara ve hakkında açılan davalara rağmen kural tanımaz bir davranış biçimiyle hareket eden sanığın hukuki himaye altına alınmış olacağı, bu noktada, atılı suçun oluşumu için, bölge tescilinin mahallinde duyurulup duyurulmadığına şekli bir anlam yüklemenin, genel hukuk ilkeleri ve adalet duygusuyla da bağdaşmayacağı, dolayısıyla, Dairemizin 21/06/2013 tarih, 2012/28030 Esas, 2013/17050 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere “basit inşaat” niteliğindeki eyleminden dolayı sanığın, karar tarihinde yürürlükte olan 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile beraatine dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13140, Karar No: 2019/15954, Tarih: 26.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/13140 E.  ,  2019/15954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma, satın alma taşıma veya bulundurma suçundan sanık ...'ın 6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ve 820,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/11/2018 tarihli ve 2017/406 esas, 2018/691 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi gereğince hükmolunan 8 ay hapis cezasından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği hâlde, hesap hatası yapılarak sanığa fazla ceza tayini ile 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.04.2019 gün ve 2019-5325 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2019 gün ve KYB/2019-49286 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 2017/2255 Esas, 2017/1917 karar sayılı 13.10.2017 tarihli kararında da belirtildiği gibi; üzerinde bir adet bıçağın yanında bir adet muşta yakalanan sanık hakkında oluşan tek suç nedeniyle 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan bıçak sayısı dikkate alınarak TCK.nın 61. maddesine göre suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak tek ceza tayini yerine, iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,

Hususuna yönelik olarak kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sonucuna göre diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 26.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13655, Karar No: 2011/664, Tarih: 24.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13655 E.  ,  2011/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARABURUN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/06/2009

Taraflar  arasında  görülen  davada:

Davacı Hazine, 157 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, davalı belediyenin imar uygulaması ile kıyı kapsamında kalan yer hakkında yolsuz imar parselleri oluşturduğunu ileri sürerek, çekişmeli 157 ada 4 nolu parselden imar şuyuulandırma işlemi ile oluşan 576 ada 1 ve 3 nolu parsellerin kıyı kapsamında kalan kısımlarının orantılı olarak tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkini isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak önceden verilen karar Dairece; “….28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisi ile idarenin belirlemiş olduğu çizginin çakıştığı, buna göre keşfen elde edilen krokide (A) ile gösterilen 24 m2 lik bölümün tanımı 3621 sayılı yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda ve idari karara dayanarak zayiata ayrıldığı bildirilen bölümde kaldığı saptandığına göre  bu bölümle ilgili olarak varsa bir sicil kaydının Türk Medeni Kanununun (eski 912 madde) 999 maddesi hükmü uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi gerekeceği ancak mahkemece anılan bu kısmın kütükte kayıtlı olup olmadığı araştırılmaksızın tapusunun iptaline karar verilmiş olmasının doğru olmadığı gibi, 4 nolu kadastral parselin imar sonucu oluşan 1 ve 3 nolu parsellere tekabül eden 60 m2 lik bölümünün imar çap kaydını ortadan kaldıracak şekilde ve gereği olmadığı halde yeniden tapuya tesciline karar verilmiş olmasının da doğru olmadığı, infazda tereddüt doğuracağı ” gereğine değinilerek bozulmuş mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, kadastro tespit tarihi ile dava tarihi arasında 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa'nın 12/3.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği saptanarak, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacı Hazinenin öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Diğer taraftan, yargılama sırasında yürürlüğe giren 11.1.2011 tarih ve 6099 sayılı yasanın 16.maddesiyle değişik 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde; “... yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği...” hükmünün getirilmiş olması karşısında, yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılması da doğrudur.

Öte yandan; kural olarak davacının davasında haksız çıkmış olması halinde, davalı lehine yargılama gideri ve avukatlık ücreti tayini gerekeceği açıktır.

Diğer taraftan, yargılama sırasında yürürlüğe giren 11.1.2011 tarih ve 6099 sayılı yasanın 16.maddesiyle değişik 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde; “... yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği...” hükmünün getirilmiş olması karşısında, yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılması da doğrudur.

Öte yandan; kural olarak davacının davasında haksız çıkmış olması halinde, davalı lehine yargılama gideri ve avukatlık ücreti tayini gerekeceği açıktır.

Ne varki, genel kuralın istisnası olarak hak düşürücü sürenin hukuki niteliği, yerleşik yargıtay kararları ve yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği hususları birlikte gözetilerek, davada kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine avukatlık ücreti tayin edilip edilemiyeceğinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar bir verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin,  temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.01.2011   tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12474, Karar No: 2018/11131, Tarih: 07.06.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12474 E.  ,  2018/11131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...'nun paydaşı olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki payını diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla oğlu olan davalı ...'e satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın mal satmayı gerektirecek bir ihtiyacı olmadığı gibi davalının da alım gücünün bulunmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların ortak mirasbırakanı ...'nun ... ada ... parseldeki 3010/6540 payının 1/2'sini, 07.12.2006 tarihinde satış suretiyle oğlu olan davalı ...'e temlik ettiği, 1930 doğumlu olan mirasbırakanın 10.04.2011 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davanın tarafları kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; ugulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakanın ölene kadar davalı oğlu Muharrem ve eşi ile birlikte yaşadığı ve bakımının davalı ve eşi tarafından yerine getirildiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emekte olabileceği kabul edilmelidir. (HGK.'nun 29.4.2009 gün 2009/1-130 S.K.) Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01/04/1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde; mirasbırakanın dava konusu taşınmazdaki payının 1/2 payını üzerine bırakarak kalan payını devrettiği, mirastan mal kaçırma amacı olsa idi payının tamamını devredebileceği, temlikteki gerçek irade ve amacının, davalının kendisi ile ilgilenmesi, maddi ve manevi destekte bulunması ve bundan dolayı duyduğu minnet sonucu devri yaptığının kabulü gerekir.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3739, Karar No: 2021/2280, Tarih: 08.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/3739 E.  ,  2021/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu bakımından suç tarihinin en aleyhe kabulle “31/12/2005” olduğu, defter ve belge gizleme suçu bakımından sanığa ibraz için verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen tarih olduğu; sanığa 26.04.2006 tarihinde tebligat yapıldığı gözetildiğinde 11.05.2006 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’a yüklenen defter ve belgeleri gizleme ve 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarının, sanıklar ..., ...’ye yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 08.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16203, Karar No: 2020/6601, Tarih: 08.07.2020

**12. Hukuk Dairesi         2018/16203 E.  ,  2020/6601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine taşıt rehin sözleşmesine dayalı olarak taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız icra takibi başlatıldığı, örnek 8 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun icra müdürlüğüne başvurarak borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu ve mahkemece, istemin kısmen kabul kısmen reddine, borçlunun 92.269,63 TL üzerindeki itirazının kaldırılmasına, takibin bu miktardan devamına karar verildiği, borçlunun istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce, takip dayanağı belgenin İİK'nun 68/1. maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gerekçesi ile istinaf talebinin kabulü ile istemin reddine hükmedildiği, kararın müflis alacaklı iflas idaresince temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 147/1. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanun’un 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.