muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/356, Karar No: 2023/352, Tarih: 31.01.2023

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Karar davacılar ve davalı ... İnş. Müh. Gıda Ürn. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

2.Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 04.03.2019 tarih, 2018/3962 Esas, 2019/900 Karar sayılı bozma ilamı ile davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilmiş, davacıların temyiz itirazı kabul edilerek tapu iptâli ve tescil istemine yönelik davanın reddine, daire bedelleri ve kira tazminatı istemlerine yönelik davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davacıların öncelikli isteminin tapu iptâli ve tescil olduğu, terditli istemlerde ilk talebin değerlendirilmesinin zorunlu olduğu, bu mümkün olmaz ise terditli istemin nazara alınacağı, davacılar ile davalı ... arasında yapılan sözleşmede bir dairenin ...'a, iki dairenin ...'a verileceğinin kararlaştırıldığını, davaya konu bağımsız bölümlerden 11. kat 43 no.lu dairenin halen davalı şirket adına kayıtlı olduğundan ve davacıların öncelikli olarak Servet İnaç adına 1/3, ... adına 2/3 oranında pay ile tapu iptâli ve tescil talep ettiklerinden anılan bağımsız bölümün 1/3 ünün ..., 2/3 ünün ise ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken gerekçe gösterilmeden terditli talep olan bedel yönünden davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3.Mahkemenin 10.12.2019 tarihli ve 2019/167 Esas, 2019/480 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile dava konusu Kayseri ili, Melikgazi ilçesi, Demirciyazısı Mahallesi, 3362 ada, 1 no.lu parsel, B blok, 11. kat, 43 no.lu bağımsız bölümdeki taşınmazın davalı adına olan tapunun iptali ile bağımsız bölümün 1/3'ünün davacı ... adına 2/3'ünün ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

4.Karar davacılar ve davalı ... İnş. Müh. Gıd. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

3.Mahkemenin 10.12.2019 tarihli ve 2019/167 Esas, 2019/480 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile dava konusu Kayseri ili, Melikgazi ilçesi, Demirciyazısı Mahallesi, 3362 ada, 1 no.lu parsel, B blok, 11. kat, 43 no.lu bağımsız bölümdeki taşınmazın davalı adına olan tapunun iptali ile bağımsız bölümün 1/3'ünün davacı ... adına 2/3'ünün ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

4.Karar davacılar ve davalı ... İnş. Müh. Gıd. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

5.Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 22.01.2021 tarih, 2020/1399 Esas, 2021/151 Karar sayılı bozma ilamı ile davalı yüklenici ... İnş. Müh. Gıda Ürn. San. Tic. Ltd. Şti.’nin tüm, davacıların bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilerek tapu iptâli ve tesciline karar verilen B blok 11. kat 43 no.lu bağımsız bölüm dışında kalan davacılara isabet edip de tapu iptâli ve tescil imkânı bulunmayan 2 adet bağımsız bölümün toplam değeri bulunup bu bedelden davacıların hisselerine düşen kısımların davalılardan tahsiline ve yine bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen gecikme bedeli, cezai şart ve tazminat alacaklarının da tüm davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulduğuna dair 01.02.2018 tarihli kararın davalı ...’un temyizinin bulunmaması sebebiyle tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ve halen davalı yüklenici şirket adına olan B blok 11. kat 43 no.lu bağımsız bölümün de şimdiki gibi tapu kaydının iptâli ile arsa payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu sadece bir adet bağımsız bölümle ilgili tapu iptâli ve tescile karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesi ile kararın ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Davacıların 2 adet dairenin tapu iptali tescil taleplerinin REDDİNE, terditli ikinci talepleri olan tazminata yönelik taleplerinin KABULÜ ile; 363.809,20 TL daire bedeli ile 44.579,92 TL kiraya yönelik cezai şartın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılardan ...'a 2/3 oranında, diğer davacı ...'a ise 1/3 oranında ödenmesine,

2.Davaya konu ..3362 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki B blok 11. kat 43 numaralı bağımsız bölümün davalı ... İnşaat Mühendislik Gıda Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin adına olan tapu kaydının iptali ile 1/3 payın davacı ... adına, 2/3 payın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline,

3.İİK 28. maddesi gereğince hüküm özünün ilgili tapu müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... İnş. Müh. Gıda Ürn. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

3.İİK 28. maddesi gereğince hüküm özünün ilgili tapu müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... İnş. Müh. Gıda Ürn. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacıların inşaatların yapıldığı arsalarda hisselerinin bulunup bulunmadığı, hisseleri var ise bunların hangi tarihte, hangi şekilde kim ve kimlere hangi hukuki işlemle devir ve temlik ettikleri hiçbir aşamada araştırılmamış ve bu iddialarımız değerlendirme konusu yapılmadığı,

davacı ... ile diğer davalı arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesinden yaklaşık 2 yıl 1 ay sonra davacı tarafça diğer davalı ...’a satış için vekaletname verilmesi ve vekaletname ile bu davacının hissesinin ... tarafından eşi ve görülmekte olan bu davada vekili olan Av. ...’a satılması birlikte değerlendirildiğinde, davacının gerçekte taşınmazdaki hissesini satma iradesine sahip olduğu, davacı ...’un iyiniyetli üçüncü kişi olan müvekkil şirkete karşı herhangi bir talepte bulunmasının mümkün olmadığı,

Bir an için müvekkilin kat karşılığı inşaat sözleşmesini devraldığı düşünülse bile sözleşmenin düzenleme tarihi olan 31.05.2010 tarihi itibariyle davacıların tapuda herhangi bir şekilde malik olmadıkları,

Müvekkil şirket ne davacılara ne de diğer arsa sahiplerine hiçbir şekilde yüklenici sıfatıyla herhangi bir taahhüt altına girmediği,

Yargıtay içtihatlarına göre hissesini satan kişinin cezai şart talep edemeyeceği,

Tapu iptal tescil talebi reddedilmiş olmasına rağmen lehlerine vekalet ücreti verilmemesinin hatalı olduğundan bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil, bu talebin reddi halinde, dairelerin dava tarihindeki değerlerinin ve dairelerin geç teslimi nedeni ile cezai şart alacağının yasal faizi ile tahsili istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 470 vd maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 111. maddesi.

3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil, bu talebin reddi halinde, dairelerin dava tarihindeki değerlerinin ve dairelerin geç teslimi nedeni ile cezai şart alacağının yasal faizi ile tahsili istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 470 vd maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 111. maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen hususlara ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına ve özellikle 6100 sayılı HMK’nın 111/2. maddesinde belirtildiği üzere mahkemece davacının asli talebininin esastan reddine karar vermedikçe, fer’î talebinin incelenemeyeceği ve hükme bağlanamayacağına, bu durumda da dava türünde iddia edilen taleplerin biri veya birkaçının reddedilmiş olmasının tüm kademeli talepler reddedilmedikçe karşı taraf lehine avukatlık ücreti takdirini gerektirmeyeceğinin anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... İnş. Müh. Gıda Ürn. San. Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA,

8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı ... İnş. Müh. Gıda Ürn. San. Tic. Ltd. Şti.'den alınarak Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

31.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11855, Karar No: 2016/8445, Tarih: 18.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11855 E.  ,  2016/8445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 03/07/2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

İş Mahkemesinden verilen 13/11/2014 günlü ve 2014/134 E-2014/608 K. sayılı hüküm Dairemizin 08/04/2015 günlü ve 2015/730 Esas-2015/6545 Karar sayılı kararı ile ONANMIŞTIR. Davalı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş ise de İş Mahkemesi tarafından 03.07.2015 tarih ve 2014/134 E-2014/608 K sayılı ek kararı ile maddi hata itirazı ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olmakla davalı vekilince ek kararın temyizi ile maddi hata talebinin kabulüyle onama kararının ortadan kaldırılmasına ve 13.11.2015 tarihli kararın şirket yararına bozulmasına karar verilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Daire kararlarında maddi hata yapıldığına dair başvuruların inceleme görevi bizzat kararı veren ilgili Yargıtay Dairesine aittir. Dairemizce verilen onama kararına karşı davalı vekilinin maddi hata talebinde bulunmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ile “maddi hata dilekçesinin, rapora itiraz ve temyiz dilekçeleri ile aynı muhtevada olduğundan bahisle 13.11.2014 tarihli kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmasından dolayı talebin reddine” dair ek kararla reddedilmesi hatalı olduğundan İş Mahkemesinin 03.07.2015 tarih ve 2014/134-608 E.K. sayılı ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı davalının maddi hatanın düzeltilmesi istemi incelenmelidir.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemenin 03/07/2015 tarihli ek kararının BOZULUP KALDIRILMASINA, davalının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23553, Karar No: 2017/3304, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23553 E.  ,  2017/3304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23240, Karar No: 2015/923, Tarih: 21.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23240 E.  ,  2015/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan

hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Sanık ...'in resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için muvazaalı olarak eşi sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek ...'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/425, Karar No: 2022/8454, Tarih: 16.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/425 E.  ,  2022/8454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporlarında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan işlem yapılmasına rağmen, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan Ankara Rapor Değerlendirme Komisyonunun 21.05.2014 tarihli mütalaası uygun olarak düzenlenen Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2014 tarih ve 2014/27839 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davasının sonucunda, sahte fatura düzenleme ile kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleyip kullandığı belirtilerek mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/283, Karar No: 2011/3961, Tarih: 30.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/283 E.  ,  2011/3961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şişli 4.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracı ... ve müteselsil kefil ... hakkında 31.885 TL kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece Ocak 2010-Haziran 2010 kira dönemi kira parası olan 31.885 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına bu miktarın %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine, tahliyeye karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından alacak yönünden temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 02.02.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 01.10.2008 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup bu sözleşmede aylık kiranın net 4.250 TL olduğu ve her ayın onuncu günü mesai bitimine kadar ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 6/e maddesinde bir ayın kirasının süresinde ödenmediğinde, ödenmeyen ilk aydan sonraki altı ayında muaccel olacağı hüküm altına alınmıştır. Davacı alacaklı icra takibinde, aylık 4.555 TL'den ödenmeyen 2010 Ocak ayı kira parası nedeniyle muaccel olan Şubat 2010-Haziran 2010 ayları kira paraları toplamı 31.885 TL'nin tahsilini istemiştir. Davalı kiracı ... süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında borcunun bulunmadığını, muacceliyetin gerçekleşmediğini savunmuştur. Takip talepnamesi incelendiğinde ödenmeyen Ocak ayı kira parası 4.555 TL ve muaccel olan 6 x 4.555 TL açıklaması ile ödenmeyen Ocak ayı kira parası ve muaccel olan 6 aylık kira parası toplamı olan 31.885 TL'nin istendiği görülmektedir. Bu durumda davacı alacaklı temyiz itirazında haklı olup mahkemece ödenmeyen Ocak ayı kira parası ve muaccel olan altı ay kira parası toplamı olan 31.885 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.