muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6662, Karar No: 2014/7608, Tarih: 15.09.2014

2- Yukarıda (2) numaralı bentde açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişi vekilinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan taşınmazın mülkiyetine ve işin esasına ilişkin karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

Ancak; karar düzeltme isteminin çekişmeli taşınmazın (B) harfli bölümü üzerindeki muhdesata yönelik olarak kabulü ile Dairenin 07/11/2013 gün ve 2013/6427 E. 2013/9774 K. sayılı onama kararının kaldırılarak, Bunun yerine [''Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak yazılı olduğu şekilde davanın kısman kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik yoktur. Ancak; çekişmeli taşınmazın Hazine adına tescil edilen (B) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde bulunan muhdesatın 3402 sayılı Kanunun 19. maddesinin ikinci paragrafı bağlamında belirlenerek kütüğün beyanlar hanesinde zilyedi yararına şerh verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilmesi doğru değilsede usûl ekonomisi yönünden bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden yerel mahkeme kararının muhdesata yönelik olarak düzeltilerek onanması gerekmiştir. Bu nedenle; yerel mahkemenin 3.4.2013 gün ve 2012/47 Esas 2013/36 Karar sayılı ilâmının hüküm fıkrasının taşınmazın (B) harfiyle belirlenen bölümünün Hazine adına tesciline ilişkin dördüncü parağrafında sonra gelmek üzere, [''7097 ada 49 parsel sayılı taşınmazın (B) harfiyle belirlenen bölümü üzerinde bulunan ''2-3 yaşlarında 195 adet ceviz ağacı, 10-15 yaşlarında 4 adet bağ omcası, 25-30 yaşlarında 24 adet eski bağ omcası, 8-10 yaşlarında 5 adet kiraz ağacı, 20-25 yaşlarında 1 adet badem ağacı, 25-30 yaşlarında 4 adet badem ağacının'' ...'e ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine,''] ibaresinin yazılması suretiyle hüküm fıkrasının

düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, Dairenin 07/11/2013 gün ve 2013/6427 E. - 2013/9774 K. sayılı onama kararının bu şekilde DÜZELTİLMESİNE 15/09/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17124, Karar No: 2016/384, Tarih: 14.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2015/17124 E.  ,  2016/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla .... ve 2. Çocuk Mahkemeleri'nin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2015 tarihli ve 2014/107 esas, 2015/230 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesi'nin 14/07/2015 tarihli ve 2015/741-558 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 24/07/2015 tarihli ve 2015/1004 değişik iş sayılı karar aleyhine ... Bakanlığınca verilen 19/10/2015 gün ve 2015/21257-67560 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2015 gün ve 2015/352426 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(l)Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanun'un 17'nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3.maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanun'un 17'nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3.maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki da ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... Çocuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Kanun'un geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, genel mahkemelerin kovuşturma görevinin, çocuk mahkemeleri kurulup göreve başlayıncaya kadar süreceği öngörülmüş olup, aynı Kanun'un geçici 2. maddesinde yer alan derdest davaların devredilemeyeceğine dair hüküm, yasanın yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar yönünden geçerli

olup, inceleme konusu görev uyuşmazlığı ile ilgisi bulunmadığından, ... Çocuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kaldırılması gerekirken, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kaldırılması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, (...) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 24/07/2015 gün ve 2015/1004 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 14/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10656, Karar No: 2013/9308, Tarih: 21.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10656 E.  ,  2013/9308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde garson olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin feshi ile birlikte ödenen kıdem ve ihbar tazminatının sosyal hakların dikkate alınmaması nedeni ile eksik hesaplanarak ödendiğini, davacının yaz kampı niteliğindeki davalı işyerinde yazın ve kışın fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacıya tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, fazla mesai, milli bayram ve genel tatil mesai ücretine ilişkin iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 12/09/2011 tarihli kararı ile kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki feshe bağlı olmayan alacaklar bakımından gerekçesiz hüküm kurulması, kabule göre de dava ve ıslaha karşı yönelen zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi, fazla mesai ve tatil ücretlerinden hakkaniyet indirimi yapılmamasının hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme tarafından başka bir bilirkişiden zamanaşımı def'ini de kapsayacak şekilde rapor alındıktan sonra 29/05/2012 tarihinde fazla mesai, milli bayram ve genel tatil mesai ücretleri bakımından davanın kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı hakkında ise bozma kararı dışında kalıp kesinleşmesi nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu kararın da temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24/09/2012 tarihli kararı ile özetle "...Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonunda bütün talepler hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken “Kıdem ve ihbar tazminatı yönünden karar kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde karar verilmesi hatalı olduğu" gerekçesi ile yeniden bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, milli bayram ve genel tatil mesai ücretleri bakımından taleple bağlı kalarak kabul kararı vermiştir.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, milli bayram ve genel tatil mesai ücretleri bakımından taleple bağlı kalarak kabul kararı vermiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında davacının tanık anlatımlarına istinaden kamp sezonunda yani 1 Haziran ile 10 Ekim tarihleri arasındaki dönemde haftanın 7 günü 08.00-23.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenme tenzili ile 7. günden 6 saat eklenmek sureti ile haftalık 42 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.

Ancak dinlenen davacı tanıklarının bir kısmı garsonların yaz-kış haftada 6 gün çalışıp 1 gün izin kullandıklarını beyan etmişlerdir. Davacı vekili de dava dilekçesinde davacının haftada 6 gün çalıştığını beyan ve kabul etmiştir. Bu hale göre fazla mesai süresi ve ücretinin kamp döneminde yani sezonda haftanın 6 günü üzerinden hesap edilmesi gerekir.

Öte yandan dosya içinde davacının yıllık izin belgeleri, vizite kağıtları mevcut olup bunların tetkiki ile davacının yıllık izin,rapor ve sair nedenlerle fiilen çalışmadığı günlerin tespiti ve çalışılmayan günlerin fazla mesai ile milli bayram ve genel tatil çalışma ücretinin hesabında dışlanması gerekirken davalı vekilinin bu yöne ilişen itirazı da nedensiz şekilde yerinde bulunmayarak yazılı şekilde rapor tanzimi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir değerlendirme yapıldıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine, 21.5.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26685, Karar No: 2014/8506, Tarih: 02.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26685 E.  ,  2014/8506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/134856

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2009

NUMARASI : 2009/476 (E) ve 2009/900 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

31.12.2004 tarihi itibariyle işini terk eden ve 2004 yılı defter ve belgelerinin ibrazı hususunda vergi denetmenince çıkartılan yazıyı usulüne uygun olarak tebellüğ eden sanığın, 213 sayılı Yasanın 253. maddesi uyarınca beş yıl süre ile muhafaza etmek zorunda olduğu defter ve belgeleri ibraz etmediği, 213 sayılı Kanunun 139/1. madde ve fıkrasındaki incelemenin “işi terk” nedeniyle işyerinde yapılması zorunluluğu bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Uyulan bozmaya, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, özel usulsüzlük cezasına hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi cezasının eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, katılan idarenin uğradığı zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15238, Karar No: 2017/26383, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15238 E.  ,  2017/26383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13529, Karar No: 2012/427, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13529 E.  ,  2012/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK'nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1074, Karar No: 2012/12003, Tarih: 11.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/1074 E.  ,  2012/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 28.8.2006 tarihli ekspertiz raporunun Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopiye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın 30.6.2008 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebinin TCK.nun 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı gözetilmeden, bu hususta olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1362, Karar No: 2024/4808, Tarih: 04.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1362 E.  ,  2024/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2355 E., 2023/2070 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ihraç etme

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ve müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2021 tarihli ve 2021/793 Soruşturma, 2021/2548 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... ile inceleme dışı sanıklar ..., ...ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, dördüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası ile 35, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış, ayrıca sanık ... hakkında Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması talep edilmiştir.

B. Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2023 tarihli ve 2022/8804 Soruşturma, 2023/3608 Esas sayılı iddianamesi ile inceleme dışı sanıklar ... ve ...in, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve beşinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.07.2023 tarihli ve 2023/243 Esas, 2023/306 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...in yargılandığı bu dava ile diğer sanıkların yargılandığı aynı mahkemenin 2021/226 Esas sayılı davası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle davaların birleştirilmesine, yargılamaya Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/226 Esas sayılı dava dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

D. Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.08.2023 tarihli ve 2021/226 Esas, 2023/309 Karar sayılı kararı ile;

- İnceleme dışı sanıklar ... ve ...in, 5237 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine,

- İnceleme dışı sanıklar ... ve ...bakımından davanın tefrikine,