muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8824, Karar No: 2011/9650, Tarih: 03.10.2011

2011/8824-9650

2-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 22.maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” hükmünü ve aynı Yasa'nın Geçici 1 maddesinin (5) nolu bendi ise “Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 sayılı kanunun geçici 12 nci maddesi gereğince hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükmünü içermekte olup, bu yasal düzenlemeye göre kamulaştırılan taşınmazın davacı Karayolları Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9003, Karar No: 2024/7088, Tarih: 09.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9003 E.  ,  2024/7088 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1261 E., 2023/1235 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/783 E., 2022/206 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin aile birliğinin kendisine yüklediği görevlerin yerine getirmediğini, doğalgazı, elektriği açma, sifonu çekme şeklindeki kısıtlamalarda bulunduğunu, küçük düşürücü sözler söylediğini, kendisinin manen üzüldüğünü ve buna ilişkin olarak karaciğer kanserine yakalandığını, bu hastalığı ile ilgili Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavi gördüğünü, erkek ile evlenmeden önce hiçbir rahatsızlığının bulunmadığını ileri sürerek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 60.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekilinin cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacı-karşı davalı tarafın iddialarının asılsız olduğunu, evin maddî yükünün müvekkilinde olduğunu, bu hususlarda hiçbir kısıtlama yapmadığını, davalı-karşı davacı müvekkilinin ilk evliliğinden olma çocuklarının da sık sık eve erzaklar gönderdiğini ve maddî olarak yardım ettiklerini, kadının evlenmeden önce de karaciğerinden rahatsız olduğunu, hatta müvekkilinin tedavisi için kadın ile sık sık Sakarya'ya gittiğini, kadının kızıyla ve çevresindeki herkesle sorun yaşayan bir kişiliği olduğunu, erkeğin evi terk etmediğini, kadının erkeği evden kovduğunu, kadının kafasına estiği zaman yok yere küslükler çıkardığını, erkeğin çocuklarının telefonunu engellediğini, erkeği evden kovduktan sonra kendisiyle hiçbir şekilde iletişim kurmadığını, ortak hayatı engelleyenin kadın olduğunu, zaten çiftin asıl yerleşim yerinin İnegöl olduğunu, aile konutunun da İnegöl olduğunu, fakat kadının tedavisi ve mutluluğu için erkeğin Sakarya'da geçici bir süreliğine ayrı bir ev açtığını, 10-15 gün arayla İnegöl'e gidip gelme kararı aldıklarını ancak kadının erkekten habersiz ikametgahını Sakarya'ya taşıdığını, ikametini değiştirdiğini davadan sonra öğrendiğini, erkeğin evliliğin bitmesine neden olacak bir kusuru bulunmadığını, kadının erkeğin çocuklarına karşı mesafeli davrandığını, onların eve gelip gitmelerini istemediğini, hatta müvekkilinin böbreklerinden ameliyat olduğunda dahi gelen gideni eve koymadığını, boşanma davası açıldığını gelen tebligattan öğrendiğini, eşinin eve dönmesini beklerken büyük üzüntü yaşadığını, kadının kanser hastalığının covid 19 süresince kontrole gitmeyi reddettiği için büyüdüğünü, bu hastalığın oluşmasında müvekkilinin hiçbir kabahati olmadığını ve hatta tedavi süresince müvekkilinin eşinin yanında olduğunu, müvekkilinin hiçbir şekilde boşanmayı düşünmezken bu tür olaylarla karşı karşıya kaldığını, bu nedenle karşı davayı açmak zorunluluğu doğduğunu ileri sürerek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, erkek lehine 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadının hastalığı sürecinde yeterli ilgi göstermediği, hakaretler ettiği bu nedenle kusurlu olduğu, ancak erkeğin kadına maddi anlamda kısıtladığı ve çaresiz bıraktığına ilişkin yeterli delil bulunmadığın, aksine kadın tanığı ...'in evde yeme içme eylemine ilişkin tam zıt yönde beyanlarda bulunduğu, kadının Bursa ilinde tedavi imkanının olmaması nedeniyle, Sakarya'ya geldiğine ilişkin anlatımı ise Bursa'nın daha büyük bir il olması ve imkanları nazara alındığında tutarlı bulunmadığı, aksine bu seçimin kadına ait olduğu, erkeğin Sakarya iline gelmek istememesi karşısında erkeğe yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığı, kadının ise erkeğin çocuklarına ve yakınlarına mesafeli davrandığı, onları istemediği, küçümseyici davrandığı, yapılan yemekleri beğenmeyip, tiksindiği bu nedenlerle kusurlu olduğu, tarafların kusurlu kabul edildiği vakalar değerlendirildiğinde tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın için aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadının manevî tazminat talebinin erkeğin ise tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; tarafına yüklenen kusurları kabul etmediklerini ileri sürerek kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası, reddedilen tazminat talebi ve yoksulluk nafakasının miktarı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; tarafına yüklenen kusurları kabul etmediklerini ileri sürerek kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası, reddedilen tazminat talebi ve yoksulluk nafakasının miktarı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mahkemece kusurlu davranışların doğru tespit edildiği, gerçekleşen bu kusur durumuna göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının az, erkeğin ise ağır kusurlu kabul edilmesi gerekirken kusur derecesinin eşit olarak tespit edilmesi doğru olmadığı, hatalı kusur belirlemesi nedeniyle kişilik hakları saldırıya uğrayan kadının manevi tazminat talebinin reddinin hatalı olduğu, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, kusur derecesi, kusurun niteliği, evlilikte geçen süre, paranın satın alma ve erkeğin ödeme gücü ile hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının az olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun kusur derecelendirmesi, yoksulluk nafakasının miktarı, reddedilen manevî tazminat talebi yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusur gerekçesinin düzeltilmesine, kadın lehine aylık 750,00 TL yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kusur derecelendirmesi, kadın için hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı ve manevi tazminat yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur derecelendirmesinin yerinde olup olmadığı, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı ve kadın için hükmedilen manevî tazminat noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 174 üncü maddesinin ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 174 üncü maddesinin ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6635, Karar No: 2015/30969, Tarih: 09.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/6635 E.  ,  2015/30969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/213739

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İzmir 5. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2012/211 (E) ve 2012/515 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : S.. K.., O.. K..

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamuya ait eşya hakkında hırsızlık, birden fazla kişi tarafından birlikte nitelikli işyeri dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır. Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat) ;konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzerî yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu,eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk,kömürlük,balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler,o yer sahibinin yaşama biçimi,mevcut olanakları,sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus,olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir. Apartman giriş kapısından sonraki koridorların,merdiven ve merdiven boşluklarının, daire giriş kapısı ön kısımlarının, sahanlıkların apartmanda oturanlara ait ortak “eklenti” olduğunun kabulü gerekir. Apartman dış kapısının açık kalması, bu kısımların eklenti olma niteliğini etkilemeyeceği gibi eklenti sayılmamasına da neden olmaz. Dış kapının konması;bu yerlerin dış alemle ilgisinin kesildiğine ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin iradenin bir göstergesidir. Merdivenler ve sahanlık,konuta giriş çıkış için zaruri,konutun kullanış amacını tamamlayan ve sağlayan, konuta bağlı yerlerdendir. Her isteyenin bu yerlere girmesi ve yararlanması olanaksızdır. Sahanlık ve merdiven olmadan konut olamayacağı gibi, konut olmadan da merdiven ve sahanlık olamaz. Bu itibarla konut ve apartman merdiveni birbirinden ayrılmaz birer parça ve merdivenler konutun, eklentileridir.

Suça sürüklenen çocukların, hırsızlık amacıyla .... Anadolu Lisesi'ne pervazı kırıp demir parmaklıkları açarak girdikleri, içeride okula ait bazı eşyaları çalıp başka bir yere sattıkları, suça sürüklenen çocukların suçlarını ikrar ettikleri, böylece suça sürüklenen çocukların iştirak halinde nitelikli hırsızlık, kamu malına zarar verme ve nitelikli işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, ikrar, mağdur beyanı, cd inceleme tutanağı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun çocuklar tarafından işlendiğinin sabit olması karşısında , bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar müdafiiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 324/1 ve 326/2. maddeleri uyarınca, iştirak halinde işlenen suçlarda suça sürüklenen çocukların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, geriye kalan ortak yargılama giderlerinden eşit şekilde sorumlu oldukları gözetilmeden yazılı şekilde yargılama giderlerinin müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından, “ müteselsilen” ibaresinin çıkarılıp yerine “eşit olarak” denilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2789, Karar No: 2012/11168, Tarih: 04.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2789 E.  ,  2012/11168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza su sporları ünitesi yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3468, Karar No: 2013/17428, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/3468 E.  ,  2013/17428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracının açtığı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kiracılığının 9 yıldır devam ettiğini, bu güne kadar kullanım ve edimler yönünden davalı ile herhangi bir ihtilaf olmadığını B.K 249 v.d. uyarınca kiralayan'ın kiralananı sözleşmeye uygun şekilde kullanıma hazır halde kiracıya teslim etmek, kira müddeti zarfında da bu halde bulundurmak zorunda olacağını, 25.08.2011 tarihinde dava konusu yerde asma tavanın çökmesi sonucu, maddi zarara ve iş kaybına uğrandığını, tavan çökmesinden kaynaklanan 20.700,00 TL tutarındaki hasar bedelinin faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir. Davalılar taşınmazın asma tavan ile kiralanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece sözleşmenin eşyalar beyan hanesinde asma tavan olmadığı, keşifte incelenen komşu bağımsız bölümlerde asma tavan bulunmadığı, davacı kiracının asma tavan ile taşınmazı kiraladığını ispat edemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı 04.01.2012 havale tarihli delil dilekçesinde tanık ve yemin deliline dayanmış, 04.10.2012 havale tarihli dilekçesi ile tanıklarını bildirmiş ve tanıkları taşınmazın kiralandığı dönemdeki mevcut durumu hakkında dinleteceğini beyan etmiştir. Bu durum karşısında mahkemece taşınmazın kiralandığı dönemde asma tavanın bulunup bulunmadığı yönünde taraf delilleri toplanıp, davacı tanıkları dinlendikten sonra ve gerektiğinde davacıya yemin teklif hakkı da hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme davacının tanık dinletme talebinin reddi ile yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/411, Karar No: 2021/126, Tarih: 18.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/411 E.  ,  2021/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Sayısı : 155-43

Sanık ...’in; suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan TCK’nın 220/1, 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba, suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan TCK’nın 188/3-4-5, 62, 52, 53, 54/1-4 ve 63. maddeleri uyarınca 23 yıl 6 ay 15 gün hapis ve 187.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’ın; suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma suçundan TCK’nın 220/2, 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba, suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan TCK’nın 188/3-4-5, 62, 52, 53, 54/1-4 ve 63. maddeleri uyarınca 23 yıl 6 ay 15 gün hapis ve 187.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba ilişkin ... 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22.02.2013 tarihli ve 155-43 sayılı, suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgütün faaliyeti çerçevesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçu bakımından resen de temyize tabi olan hükümlerin, Cumhuriyet savcısı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 03.04.2014 tarih ve13249-2333 sayı ile;

"...B) Sanık ... hakkında 'suç işlemek amacıyla örgüt kurma' suçundan, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 'suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olma' suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına Başkan Vekili ... ve Üye ...'ün karşı oyları ve oy çokluğuyla,