muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6729, Karar No: 2006/9235, Tarih: 26.09.2006

1. Hukuk Dairesi 2006/6729 E., 2006/9235 K.

**1. Hukuk Dairesi 2006/6729 E., 2006/9235 K.**

**- EKLENTİ

- MUHDESATIN PAYLAŞIMI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,bu ve birleşen dava ile kayden paydaşı oldukları 220 parsel sayılı taşınmaza,davalılar tarafından sera ve portakal bahçesi yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek,el atmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar,hapis hakkı tanınması gerektiğini bildirerek,davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,davacı H…

….. yönünden davanın açılmamış sayılmasına;diğer davacıların davasının ecrimisil ve elatma yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca (H…

…… dışında) tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.9.2006 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edilen O…

….. vekili Avukat Ş…

….. geldi,davetiye tebliğine rağmen temyiz eden vs. vekili avukat ile diğer temyiz edilen vekili avukat gelmedi,yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

Dava,çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece,yıkım isteği dışında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden; dava konusu 220 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu,anılan taşınmazda davacıların paydaş bulundukları,kayıtla ilgisi olmayan davalıların bu yere sera ve portakal bahçesi yapmak suretiyle elattıkları anlaşılmaktadır.

Davalıların eyleminin,haklı ve geçerli bir nedeni yoktur.

Öyle ise,elatmanın önlenmesine ve ecrimisile ilişkin olarak kurulan hüküm doğrudur.

Davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine.

Ancak,taşınmazda inşaa edilen seranın sökülüp götürülür nitelikte olduğu arzın tamamlayıcı parçası niteliği taşımadığı anlaşılmaktadır.Öyle ise,seranın yıkımının fahiş zarar doğuracağını söyleyebilme olanağı yoktur.Sera yönünden yıkım isteğinin kabulü gerekirken reddinde isabet yoktur.

Diğer taraftan,davada,çekişmeli taşınmaza dikilen ve portakal bahçesi olduğu ifade edilen ağaçların da yıkımı istenmişse de,mahkemece bu konuda yeterli araştırma yapılmış değildir.Sözü edilen ağaçların yaşları,mevcut durumları ve miktarı bilirkişi aracılığıyla belirlenmemiştir.Bu suretle yapılacak inceleme sonucu ağaçlar yönünden kal isteğinin yerinde olup olmayacağının belirlenmesi gereklidir.

Diğer taraftan,davada,çekişmeli taşınmaza dikilen ve portakal bahçesi olduğu ifade edilen ağaçların da yıkımı istenmişse de,mahkemece bu konuda yeterli araştırma yapılmış değildir.Sözü edilen ağaçların yaşları,mevcut durumları ve miktarı bilirkişi aracılığıyla belirlenmemiştir.Bu suretle yapılacak inceleme sonucu ağaçlar yönünden kal isteğinin yerinde olup olmayacağının belirlenmesi gereklidir.

Hal böyle olunca,sera yönünden yıkım isteğinin kabulüne,ağaçlar bakımından kal'in aşırı zarar doğurup doğurmayacağının araştırılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.9.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18792, Karar No: 2020/3679, Tarih: 24.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18792 E.  ,  2020/3679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığa TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak verilen 150 gün adli para cezasının suçun TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca bıçakla işlenmesi nedeniyle TCK'nin 86/3-e maddesi ile artırılması yerine sanığın eylemini eşine karşı işlediğinden bahisle TCK'nin 86/3-a maddesi ile artırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının B/2 bendinde yer alan "eşine karşı" ve "86/3-a" ibarelerinin çıkartılıp yerine "silahtan sayılan bıçakla" ve "86/3-e" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10557, Karar No: 2024/12467, Tarih: 23.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/10557 E.  ,  2024/12467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2016/184 E., 2016/173 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.10.2021 tarihli ve 2016/184 Esas, 2016/173 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak, karar tarihi itibari ile aynı Kanun'un 296/2. maddesine göre temyiz isteminin reddine dair kararlarda temyiz süresinin yedi gün olduğu, anılan değişiklik ile temyiz isteminin reddine dair kararların temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı, 13.10.2021 tarihli ek kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında 21.10.2021 tarihinde kendisine tebliğ edilen kararı 01.11.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ve 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemesinin bozma kararının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2016/184 Esas, 2016/173 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21978, Karar No: 2016/5235, Tarih: 11.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/21978 E.  ,  2016/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Zararın giderilmemiş olması karşısında, yasada koşul olarak belirtilmediği halde hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmiş olduğundan bahisle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Doğrudan verilen ve hapisten çevrilen adli para cezasının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin fıkrası belirtilmeksizin TCK'nun 52. maddesi olarak yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 4. ve 6. fıkralarında yer alan "52. madde" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi,

2- Hükmün sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinde yer alan "kararın kesinleşmesinden itibaren" ibaresinin çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4163, Karar No: 2016/6350, Tarih: 25.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4163 E.  ,  2016/6350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

I... İnş. Haf. Taah. Nak. Gıda San veTic.Ltd.Şti.'nin yetkilisi olan sanık ...’ın, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; 12.10.2010 tarih, VDENR-2010-2428/21 sayılı vergi tekniği raporunda, mükellefin hafriyat, nakliyat, iş makinesi kiralama gibi hizmet alımlarının tamamına yakınının, sahte belge düzenlediği tespit edilen firmalardan olduğunun, finansal kiralama ile sahip olduğu iş makinalarını kiralamak suretiyle bu yönde gerçek bir faaliyetinin olduğunun, bu faaliyet ile ilgili düzenlenen faturalar dışında kalan satış aracılık hizmet bedeli ve alış faturaları karşılığı düzenlenen faturaların sahte olduğunun belirtilmesi, Vergi Dairesi Başkanlığının cevabi yazıları ile sahte faturaları kullandığı iddia edilen ...İnşaat Tic. Ltd. Şti, Er- Öz İletişim İnş.Taah. San ve Tic. Ltd. Şti, Çukurova Ziraat Endüstri ve Tic. A.Ş ve İkitelli Vergi Dairesi mükellefi... hakkındaki vergi incelemelerinin devam ettiğinin bildirilmesi, mükellef kurum tarafından sahte olarak düzenlendiği iddia edilen faturalar dosyada bulunmadığı gibi faturaların tarih ve diğer bilgileri gibi ayrıntılarına yer verilmediğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak derecede belirlenmesi bakımından; öncelikle katılan kurumdan 2005 ve 2006 yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia edilen fatura dökümlerinin ve bu faturaları kullanan mükelleflerin ayrıntılı bilgilerinin istenmesi, adlarına sahte fatura düzenlendiği iddia edilen şirket ve gerçek kişiler ile sanığın fatura aldığı şirket ve gerçek kişiler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilerek ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı araştırılıp, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilip varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

II. Kabul ve uygulamaya göre de;

II. Kabul ve uygulamaya göre de;

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin, aynı Yasanın 53/3. bendi uyarınca uygulanması gerektiğinin gözönünde bulundurulmaması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12678, Karar No: 2012/1963, Tarih: 21.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12678 E.  ,  2012/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'in; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'nın; sanıklar ..., ... ve ...'in eylemlerine iştirakten sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; tüm sanıkların reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine, sanıklar ... ve ... reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçuna iştirakten beraatlerine, sanıklar ..., ..., ..., ...'in reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan ise mahkûmiyetlerine dair Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2008 gün ve 2005/124 Esas, 2008/514 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ..., ... müdafii, sanık ... ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... yönünden Temmuz ayı sonu ve takip eden üç gün sonrası, diğer sanıklar yönünden ise 18.12.2004 ila 26.12.2004 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında 18.02.2004-24.02.2005 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanıklar ... ve ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eylemlerine iştirak suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekili ve sanıklar ... ve ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklardan ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan mahkûmiyet ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklardan ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan mahkûmiyet ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan beraat hükümleri ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklardan ...'a isnat olunan 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun Kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan Temmuz 2004 sonu ve bunu takip eden üç gün sonrasından inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e isnat olunan aynı Kanunun 430/2. maddesinde düzenlenen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun Kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanıkların sorgularının yapıldığı 21.04.2005, 23.05.2005 ve 26.07.2005 tarihlerinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar bu sürenin gerçekleştiği ve bu arada zamanaşımını kesen veya durduran sebep bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyizine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, CMK.nın 231/6. bendinde öngörülen nesnel ve öznel koşulların bulunup bulunmadığı tartışılarak, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken ve sanığın adli sicil kaydında bulunan 765 sayılı TCK.nın 459/2. maddesine muhalefete ilişkin sabıkasının taksirli suça ilişkin olup, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kanuni engel teşkil etmediği gözetilmeksizin, CMK.nın 231/6. maddesindeki diğer şartlar yönünden uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının tartışılması lüzumu,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3330, Karar No: 2020/3400, Tarih: 02.07.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/3330 E.  ,  2020/3400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’ın, başkaca taşınmazlarını satmak suretiyle oturmakta olduğu dava konusu ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar üzerine ev inşaa ettiğini, bilahare mirasbırakanın, bu ev ve üzerinde bulunduğu arsayı davalı oğluna satış yoluyla temlik ettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek iptal tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, dava konusu ... parsel sayılı taşınmazı 2001 yılında mirasbırakandan satın aldığını, annesinin ve diğer kardeşlerinin noterde bu satışa muvafakat ettiklerini, işlemin mirasçıların bilgisi dahilinde yapıldığını, dava konusu ... parsel üzerine yeni bina yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, halen mirasbırakan adına kayıtlı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulü ile davacıların miras payları oranında iptal tescile karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edimiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1935 doğumlu mirasbırakan ...’ın 21.06.2008 tarihinde ölümü üzerine davacı çocukları ... ve ..., davalı oğlu ..., dava dışı eşi ... ile dava dışı çocukları ..., ..., ... ve ...’ın mirasçı kaldıkları, dava konusu ... parsel sayılı arsa vasıflı taşınmazın 06.03.1997 tarihli ifraz işlemiyle mirasbırakan adına kayıtlı olduğu, dava konusu ... parsel sayılı bahçeli kargir ev ve arsa vasıflı taşınmazın ise mirasbırakan adına kayıtlı iken 11.04.2001 tarihinde satış yoluyla davalı oğluna temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.