muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/51, Karar No: 2023/437, Tarih: 24.01.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; beraat kararlarına yönelik istinaf talebinin incelenmesinde; 1. haciz ihbarnamesine karşı itirazların 22.01.2020 tarihinde üçüncü kişi sanıkların vekili aracılığıyla yapıldığı, TCK 20. maddesi gereğince cezaların şahsiliği ilkesinden hareketle bizzat itiraz mahiyetinde beyanda bulunmayan sanık yönünden yüklenen suçun unsurları oluşmadığından, müşteki vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, tazminat talebinin reddine dair hükme yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde; Yargıtay 12. HD'nin 03.04.2019 tarih, 2019/4791 Esas, 2019/5385 karar nolu içtihadında da belirtildiği gibi, gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçu ile birlikte İİK’nın 89/4. maddesi uyarınca talep edilen tazminat istemi haksız fiile dayanan bir tazminat olduğu, somut olayda gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçunun oluşmadığı gözetildiğinde ortada bir haksız fiil de bulunmadığından ilk derece mahkemesince tazminat talebinin reddine karar verilmesinin doğru olduğu, buna göre tazminat isteme koşulları bulunmadığından, müşteki vekilinin tazminat isteminin reddine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, ancak; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4 ve 11/3. maddesinin 2. cümlesi gereğince hükmolunacak vekalet ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre maktu olması gerekirken talep edilen tazminat miktarına göre nisbi vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı, istinaf başvurusunda bulunan müşteki vekilinin istinaf başvurusu bu nedenle yerinde görüldüğü, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün tazminat nedeniyle vekalet ücretine ilişkin (2) fıkrasının 3. paragrafının hükümden çıkarılmasına, yerine "Müşteki vekilinin tazminat talebinin reddedildiği gözetilerek, davalı sanıklar kendisini vekille temsil ettirdiğinden, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4. Ve 11/3 maddesi 2. Cümlesi yollamasıyla ikinci bölüm ikinci kısımdaki tarife uyarınca belirlenen maktu 1.360,00-TL vekalet ücretinin müştekiden alınarak davalı sanıklara verilmesine," ibaresi eklenmek suretiyle CMK'nın 280/1-d maddesi gereğince hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde sanıklar vekili ile davacı alacaklı vekili tazminat yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde sanıklar vekili ile davacı alacaklı vekili tazminat yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı alacaklı vekili temyiz dilekçesinde; tazminat bedeli üzerinden sanıklar lehine maktu vekalet ücreti hükmedilmesinin hatalı oluğunu, davaya konu uyuşmazlığın esası yeterince incelenmeden hüküm kurulduğunu, istinaf mahkemesi tarafından da itirazlarının değerlendirilmediğini, bilirkişi tarafından yapılan ve dosyanın amacına uygun olmayan incelemeye yönelik itirazlarının dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, bilirkişi tarafından sadece davalının 2019 ve 2020 yılına ait ticari defter ve kayıtlarının incelemesinin yapıldığını, özellikle incelenmesi istenen Türkiye ... Bankası'nın davalıya ait 1.810.250,25 TL, 28.12.2018 alınma tarihli, 20.07.2020 vadeli kesin mektubuna ilişkin hiçbir inceleme ve araştırma yapılmamış olduğunu, dava dışı takip borçlusu şirket ile davalı şirket arasında akdedilen ... Üretim Tesisi 3. ... İkmal İşleri'nin Yapımına İlişkin Sözleşme ya da Sözleşmeler incelenmeden bilirkişi raporu hazırlandığını, itirazlarının ve ek rapor talebinin kabul görmediğini, İİK'nın 338/1. maddesi yönünden verilen beraat kararı sebebiyle, istinaf sebepleri incelenmeden, eksik ve hatalı değerlendirme neticesinde tazminat talebinin de reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu iddia ederek davanın kabulü ile, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile sanıklar aleyhine 134.440,00 TL tazminata hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Sanıklar vekili temyiz dilekçesinde; ... 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2020/358 Esas ve 2021/99 Karar sayılı kararının tümüyle onanmasına karar verilmesini talep ettiklerini, ancak istinaf mahkemesi kararında avukatlık ücretine yönelik birtakım değişiklikler yapılmak suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf talebinin reddine karar verildiğini, yerel mahkeme kararının tümüyle usul ve yasaya uygun olduğunu, karşı vekalet ücreti hususunda hatalı bir hüküm kurulmadığını ve düzeltilmesine lüzum olmadığını, yerel mahkeme tarafından nispi vekalet ücretine hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığını savunarak yerel mahkemenin kararın tümüyle onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı üçüncü kişinin İİK'nın 89/1 haciz ihbarnamesine itirazının haksız olduğundan bahisle İİK'nın 89/4 maddesi gereğince davalının tazminata mahkum edilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İcra İflas Kanununun 338, 89/1, 89/4. maddesi.

3. Değerlendirme

1- Davacı alacaklı vekili temyiz itirazlarının değerlendirilmesinde;

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı üçüncü kişinin İİK'nın 89/1 haciz ihbarnamesine itirazının haksız olduğundan bahisle İİK'nın 89/4 maddesi gereğince davalının tazminata mahkum edilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İcra İflas Kanununun 338, 89/1, 89/4. maddesi.

3. Değerlendirme

1- Davacı alacaklı vekili temyiz itirazlarının değerlendirilmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesi’nce; haciz ihbarnamesine vekil aracılığıyla itiraz edilmesi halinde vekilin fiilinden dolayı asilin cezalandırılamayacağı, gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçu ile birlikte İİK’nın 89/4. maddesi uyarınca talep edilen tazminat isteminin haksız fiile dayanan bir tazminat olduğu, somut olayda gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçunun oluşmadığı gözetildiğinde ortada bir haksız fiil bulunmadığından tazminat talebinin reddolunacağı gerekçesiyle istinaf başvurusunun vekalet ücreti yönünden düzelterek esastan reddine karar verilmiş ise de;

Somut olayda, her ne kadar davaya konu haciz ihbarnamesine vekil tarafından itiraz edilmiş ise de; vekil tarafından yapılan itiraz ancak ceza hukuku anlamında suçun oluşumunu ve cezaların şahsiliği prensibi gereğince vekilin beyanlarından dolayı asilin cezalandırılmasını engeller. Ancak vekilin asil adına yaptığı itiraz hukuki anlamda geçerli olup, tazminat davası açısından asili bağlayacağından eğer şartları var ise tazminata hükmedilmesini gerektirir.

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın İİK'nın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında haciz ihbarnamesine verilen cevabın gerçeğe aykırı olduğu iddiası nedeniyle üçüncü kişinin cezalandırılması isteği cezanın kişiselliği prensibi de dikkate alınmak suretiyle ayrı bir yargılama usulüne tabi olup, tazminat istemi yönünden davanın genel hükümlere göre çözümlenmesi gerekir.

O halde, davalı üçüncü kişi Şirketin, dava dışı takip borçlusuna, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle kesinleşmiş ve muaccel bir borcunun bulunmadığı, tazminatın koşullarının oluşmadığı gibi, sanıklar açısından ise, sanıkların tazminattan sorumlu tutulamayacağı, başka bir deyişle tazminat yönünden sanıklara husumet yöneltilemeyeceği, tazminat talebinin davalı 3. kişi Şirket yönünden koşulları oluşmadığından, sanıklar açısından ise husumet yokluğundan reddinin gerektiği, kararı temyiz eden sanıklar açısından husumetten reddin karşılığında hükmedilecek vekalet ücretinin maktu olacağının anlaşılması karşısında, tazminat talebinin şirket açısından sübuttan, sanıklar açısından ise husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken, 89/1 haciz ihbarnamesine itirazın üçüncü kişi adına vekili aracılığı ile yapılması gerekçesiyle tazminat isteminin reddi kararı verilmiş ise de, sonuçta istem reddedildiğinden ve tazminat talebinin reddi kararının sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşıldığından, davacı alacaklı vekili ile sanıklar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibarı ile doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu açıklama ile ONANMASINA karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53459, Karar No: 2013/24493, Tarih: 30.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/53459 E.  ,  2013/24493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette tarih öğretmeni olarak çalıştığını, davalı şirketin ... ilçesinde bulunan dershanesinde görevine 10/08/1997 tarihinde başladığını, davalı şirketteki bu çalışmasına hiç ara vermeden devam ettiğini, 09/06/1999 tarihinde davalı şirket tarafından ...'dan ...' ya transfer edildiğini, bu tarihten itibaren yine hiç ara vermeden iş akdi feshedilene kadar davalı şirketin ...' da bulunan dershanelerinde görevini sürdürdüğünü, 2005 yılının Ocak ayında emekli olduğunu, ancak davalı şirketteki çalışmasına devam ettiğini, çalışmaya devam ettiği bahanesiyle emekli olması akabinde hiçbir hakkının ödenmediğini, iş akdinin feshedildiğinde aylık 2.350 TL maaş aldığını, ... kayıtlarında almış olduğu ücretten daha az ücret gösterilerek prim yatırıldığını, davalı şirket tarafından her sene bir takım evraklar imzalatılmak zorunda bırakıldığını, davalının sezon başında çalışan öğretmenlere istifa dilekçesi imzalatılıp yeni sezonda yeni sözleşme ile çalışmaya devam ettiğini, 2009 yılı Haziran ayı sonunda davalı şirket yetkilisi tarafından hiçbir hakkının ödenmeden işten çıkartıldığını, tüm haklarının ödenmesi vaadiyle kendisine istifa dilekçesi imzalatıldığı, 12 yıllık emeğinin karşılığı olan haklarını almadan davalı şirketten ayrılmasının düşünülemeyeceğini, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile toplam 5.000 TL' nin kıdem tazminatının iş akdinin feshinden itibaren mevduat faizi ile birlikte ihbar tazminatının dava tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının bahsi geçen ...'daki çalışma dönemi hariç 2005 yılına kadar olan çalışmaları ve bunun neticesinde emekli olmak kaydıyla hak etmiş olduğu kıdem tazminatı hakkını kabul ettiklerini, ancak bu tarihten sonra davacının davalı firmada çalışmaya devam ettiğini, bahsi geçen fesih tarihinde kendisi tarafından istifa ederek işyerinden ayrıldığını, 2005 yılından sonraki çalışması istifa ile sona erdiği için bu döneme ait kıdem ve ihbar tazminatı hakkını kabul etmediklerini, ayrıca ilk dönem çalışması emeklilik sebebiyle sona ermiş olduğu için bu döneme ait davacının ihbar tazminatı hakkı bulunmadığını, 1997-1999 yılları arasında ...'daki çalışmalarının şirketle bir alakasının bulunmadığını, ...' da kurulu bulunan şirketin ...' da kurulu bulunan

şirket ile hukuki fiil veya organik bağı bulunmadığını, her iki dershanenin tüzel kişiliklerinin tamamen farklı olduğunu, bahsi geçen süreden bu sebeple sorumluluğunun olmadığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kıdem durumu nazara alınarak davacının istifa etmesinin hayatın doğal akışına uygun bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.

Borçlar Kanununun 338 inci maddesinde, “Hizmet akdi, muayyen bir müddet için yapılmış yahut böyle bir müddet işin maksut olan gayesinden anlaşılmakta bulunmuş ise, hilafı mukavele edilmiş olmadıkça feshi ihbara hacet olmaksızın bu müddetin müruriyle, akit nihayet bulur” kuralı mevcuttur. Anılan hükme göre tarafların belirli süreli iş sözleşmesi yapma konusunda iradelerinin birleşmesi yeterli görüldüğü halde, 1475 sayılı Yasa uygulamasında, Yargıtay kararları doğrultusunda belirli süreli iş sözleşmelerine sınırlama getirilmiş ve sürekli yenilenen sözleşmeler bakımından ikiden fazla yenilenme halinde, sözleşmenin belirsiz süreli hale dönüşeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9. HD. 7.12.2005 gün 2005/12625 E, 2005/38754 K).

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde, esaslı nedenlerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve ... yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde, esaslı nedenlerin varlığı yenilemeler için öngörülmüş ve ... yıldan uzun süreli belirli süreli iş sözleşmesi yapılamayacağı kabul edilmiştir.

İş güvencesi hükümlerinin yürürlüğe girmesiyle belirli - belirsiz süreli iş sözleşmesi ayrımının önemi daha da artmıştır (Yargıtay 9. HD. 13.6.2008 gün 2007/19368 E, 2008/15558 K.). 4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. Borçlar Kanunundaki düzenlemenin aksine iş ilişkisinin süreye bağlı olarak yapılmadığı hallerde sözleşmenin belirsiz süreli sayılacağı vurgulanarak ana kural ortaya konulmuştur.

Öte yandan değinilen 11 inci madde, 18 Mart 1999 tarihli 1999/70 EC Konsey Yönergesi ile birlikte ele alınmalıdır. Çerçeve sözleşmesinin 4 üncü maddesinde ayrım gözetmeme ilkesi vurgulanmıştır. Buna göre iş koşulları açısından, belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçilere yapılacak farklı muamele esaslı nedenlere dayandırılmadığı sürece, yalnızca belirli süreli iş sözleşmesi ve iş ilişkisi ile çalışmasından dolayı, emsal kadrolu işçilerden daha dezavantajlı davranılmayacaktır.

Sözleşmenin 5 inci maddesinde ise kötü niyete karşı önlem konusu ele alınmıştır. Birbirini takip eden belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkisinden kaynaklanan istismarların önlenmesini amaçlayan yasal düzenlemelerin bulunmaması halinde; üye devletlerin, sosyal taraflara danıştıktan sonra uluslararası yasalar, toplu sözleşmeler veya uygulamaya göre belli başlı bazı sektörlerin ihtiyaçlarını da dikkate alarak, aşağıdaki tedbirlerden bazılarını alma zorunluluğu vardır.

1.(a) Bu türden akit veya istihdam ilişkilerinin yenilenmesini haklı kılacak nesnel gerekçeler tespit edilmesi,

1.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azamî toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşme veya istihdam ilişkisin kaç kez yenilenebileceğinin saptanması.

1.2. Sosyal taraflara danıştıktan sonra, üye devletler elverişli olan durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisinin,

1.(a) Yenilenmiş sayılacağına,

2.(b) Belirsiz süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisi sayılacağına dair koşullar belirleyeceklerdir.

1.(b) Yinelenen belirli süreli iş sözleşmeleri veya istihdam ilişkilerinin azamî toplam süresini belirlenmesi,

1.(c) Bu türden sözleşme veya istihdam ilişkisin kaç kez yenilenebileceğinin saptanması.

1.2. Sosyal taraflara danıştıktan sonra, üye devletler elverişli olan durumlarda belirli süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisinin,

1.(a) Yenilenmiş sayılacağına,

2.(b) Belirsiz süreli iş sözleşmesi veya istihdam ilişkisi sayılacağına dair koşullar belirleyeceklerdir.

Öte yandan 1999/70 sayılı Konsey Direktifinin önsözünde, Essen Konseyi sonuç bildirgesinde “çalışanların istemleri ve rekabetin gereklerini karşılayacak daha esnek bir iş örgütlenmesini özellikle göz önünde tutan istihdam yoğun büyüme” anlayışına uygun olarak alınması gerekli önlemler vurgulanmaktadır. 1999 yılı İstihdam Politikası Ana Hatları Hakkında 9 Şubat 1999 tarihli Konsey Tavsiye Kararı, “Sosyal tarafları işletmeleri daha verimli ve rekabetçi kılmak ve esneklik ile iş güvenliği arasında gereken dengeyi sağlayabilmek amacıyla, bulundukları her düzeyde esnek çalışma düzenlemeleri dahil, iş örgütlenmesinin modernize edilmesi için sözleşme görüşmeleri yapmaya” davet etmiştir. Ayrıca, Hizmet ilişkisine İşveren Tarafından Son Verilmesi Hakkında 158 sayılı Uluslararası Çalışma Sözleşmesine göre; bu sözleşmenin koruyucu hükümlerinden kaçınmak amacıyla belirli süreli iş sözleşmesi yapılmasına karşı yeterli güvenceler alınması gerektiği vurgulanmıştır (m 2/3).

Gerek 158 sayılı İLO Sözleşmesi gerekse 1699/70 sayılı Konsey Direktifi, bir taraftan esnek çalışmayı özendirirken diğer taraftan güvenliğe önem vererek bir denge amaçlamıştır. Başka bir anlatımla esnek çalışma modellerinin kötüye kullanılmaması gerektiğini özenle vurgulamıştır.

Sözü edilen normatif dayanaklar uyarınca, işçinin niteliğine göre sözleşmenin belirli ya da belirsiz süreli olarak değerlendirilmesi imkânı ortadan kalkmıştır. Buna karşın, yapılan işin niteliği belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesi için önem arzetmektedir. Belirli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak “belirli süreli iş sözleşmesi” yapılabilecektir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 430 uncu maddesinde ilk defa yapılacak olan sözleşmelerde objektif neden öngörülmemiş oluşu, önceki özel kanun olan İş Kanunu’nun 11 inci maddesindeki objektif nedenlerin varlığını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde, esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15 inci maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

4857 sayılı İş Kanununun 11 inci maddesinde, esaslı bir neden olmadıkça belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamayacağı kuralı ile bir ölçüde koruma sağlanmak istenilmiştir. Belirli süreli iş sözleşmesinin yapılması ve yenilenmesi, işçinin iş güvencesi dışında kalması sonucunu doğurmamalıdır. Belirli süreli iş sözleşmelerinde, 4857 sayılı Yasanın 15 inci maddesinde değinilen sürenin aşılmaması koşuluyla deneme süresi konulabilir.

2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanununun 23 üncü maddesinin birinci fırkasında; “bir üniversite biriminde açık bulunan yardımcı doçentlik, isteklilerin başvurması için rektörlükçe ilan edilir. Fakültelerde ve fakültelere bağlı kuruluşlarda dekan, rektörlüğe bağlı enstitü ve yüksekokullarda müdürler; biri o birimin yöneticisi, biri de o üniversite dışından olmak üzere üç profesör veya doçent tespit ederek bunlardan adayların her biri hakkında yazılı mütalaa isterler. Dekan veya ilgili müdür kendi yönetim kurullarının görüşünü de aldıktan sonra önerilerini rektöre sunar. Atama, rektör tarafından yapılır” kuralı öngörülmüş; aynı maddenin ikinci fıkrasında, yardımcı doçentlerin bir üniversitede her seferinde ikişer veya üçer yıllık süreler için en çok 12 yıla kadar atanabilecekleri, her atama süresi sonunda görevin kendiliğinden sona ereceği düzenlenmiştir. Kanunun daha sonra yürürlüğe giren geçici 47 nci

maddesinin ikinci fıkrasında ise yardımcı doçentlik kadrosunda görev yapan öğretim elemanlarının çalışma sürelerindeki sınırlamanın kaldırıldığı belirtilmiştir. Buna göre 2547 sayılı Kanunda yardımcı doçentlerle belirli süreli sözleşme yapılması yolunda bağlayıcı bir düzenleme bulunmamaktadır. Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen ikişer veya üçer yıllık süreler, atama tasarrufu ile ilgili olup, vakıf üniversitelerinde çalışacak yardımcı doçentlerle iş sözleşmesinin belirsiz süreli olarak yapılmasına engel bir durum teşkil etmemektedir. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay 9. HD. 23.2.2009 gün ve 2008/12778-2009/3194 sayılı kararı).

Somut olayda, davacı 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 9. maddesi gereğince davalı iş yerinde belirli süreli iş akdi ile çalıştığı halde, mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.