muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27797, Karar No: 2012/28382, Tarih: 14.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27797 E.  ,  2012/28382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının 01.08.2003-09.....2011 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde Bilgi İşlem Biriminde uzman teknisyen olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin işveren tarafından 4857 sayılı ... Kanunu'nun 25/II. maddesi kapsamında kamu kaynağı ile satın alınan ve bedeli ödenen bir hizmet alımı işinin işçilik kısmını yüklenici adına yerine getirdiğiniz tespit edilmiştir" gerekçesi ile feshedildiğini, davacı hakkındaki iddialara karşı savunmasının alınmadığını, TİS'in disiplin kurulunun toplanmasına ilişkin maddelerinin uygulanmadığını, davacının görevi gereği işlerin başında durduğunu, işyerinin çıkarlarını korumak maksadıyla, montaj işinin bir kısmında firma elemanlarına yardımcı olduğunu, bunun karşılığında herhangi bir maddi menfaat sağlamadığını, feshin geçersizliğine, davacının işine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının belirli süreli hizmet akdi ile proje personeli olarak çalıştırıldığını, davacının yüklenici adına işçilik yaptığı şüphesi ile konunun iç denetim birimi başkanlığına havale edildiğini,davacının yazılı beyanında işlerin yapılmasında kendisinin yardım ettiğini beyan ettiğini, raporda davacının ücret karşılığında yüklenici firmanın işlerini yaptığı, yüklenici firma elemanlarının ... yapılan bir kısım yerlere girişinin dahi bulunmadığı, feshin haklı nedene dayandığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverenin feshe gerekçe gösterdiği nedenleri somut olarak ortaya koyamadığı, feshin geçerli nedene dayandığı iddiasını tespite elverişli deliller ile kanıtlayamadığı, feshin taraflar arasında yürürlükte bulunan TİS hükümlerine aykırı olarak gerçekleştirildiği, feshin işleminde ölçülük ilkesine aykırı hareket edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Tüm dosya kapsamından davacının, davalı tarafından bedeli ödenerek yüklenici firmaya yaptırdığı kablo döşeme işinde yüklenici firma adına çalıştığından şüphelenilerek işyeri iç denetim görevlilerince rapor düzenlendiği bu raporda işyerindeki giriş çıkışların ./..

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Tüm dosya kapsamından davacının, davalı tarafından bedeli ödenerek yüklenici firmaya yaptırdığı kablo döşeme işinde yüklenici firma adına çalıştığından şüphelenilerek işyeri iç denetim görevlilerince rapor düzenlendiği bu raporda işyerindeki giriş çıkışların ./..

kimlik kontrolü olmadan yapılamayan kapının içinde yer alan çıta binasında sipariş formu tarihi ve fatura tarihleri arasında yüklenici firma adına giriş-çıkış kaydının olmaması, yapılan işlerin yüklenici firma tarafından yapılmadığının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Davacının ... sözleşmesi bu rapordaki tespitler üzerine yüklenici firma adına çalışarak menfaat temin etmesi nedeniyle feshedilmiş mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Somut olayda bir şüphe feshi söz konusudur. Bu tür fesihte, işverenin işçisine karşı duyduğu şüphe, aralarındaki ... ilişkisinin zedelenmesine yol açmaktadır. İşverenden katlanması beklenemeyecek bir şüpheden dolayı, işçinin ... ilişkisinin devamı için gerekli olan uygunluğu ortadan kalktığından, ... ilişkisinin sarsılmasına yol açan şüphe, işçinin kişiliğinde bulunan bir sebeptir. Ciddi, önemli ve somut olayların haklı kıldığı şüphe, ... potansiyeline sahip olmaksızın ifa edilemeyecek ... için işçinin uygunluğunu ortadan kaldırdığından, şüphe feshi, işçinin yeterliliğine ilişkin fesih türü olarak gündeme gelecektir. Davacının yüklenici firma adına çalıştığı ve bundan menfaat temin ettiği açık ve net bir şekilde kanıtlanmamışsa da olayın oluş şekli ... ilişkisinin devamı için gerekli olan güveni yıkmaya elverişli bir şüphedir. Bu nedenle ... sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmazsa da, feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilmelidir. İşverence yapılan fesih geçerli nedene dayandığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 14.12.2012 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/1408, Karar No: 2019/7270, Tarih: 30.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/1408 E.  ,  2019/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasının reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda;tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin elektrik abonesi olduklarını,davalı şirketin düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak dağıtım, iletim, PSH, okuma ve kayıp kaçak bedelleri tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 6.000,00 TL 'nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; kesintilerin usulü ile ilgili bir iddianın bulunmaması; esası ile ilgili iddianın ise 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20. maddeleri karşısında talep edilme imkanının kalmaması sebebiyle davanın reddine, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa hükümlerini değerlendiren ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; dağıtım, iletim, PSH, okuma ve kayıp kaçak bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; dağıtım, iletim, PSH, okuma ve kayıp kaçak bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas ... Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda hem yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tespit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tespit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca; ilk derece mahkemesince, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 30.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12619, Karar No: 2024/2777, Tarih: 27.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12619 E.  ,  2024/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 24.12.2021

KARAR SAYISI : 2020/500 E., 2021/2082 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2020/500 Esas, 2021/2082 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe yedi gün içinde tebliğ edilir." 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, SEGBİS sistemi üzerinden yüzüne karşı tefhim edilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanunu'nun 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe göstermediği, sanığa gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak tebligatta, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir temyiz dilekçesinin tebliğden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiğine dair meşruhat bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2024 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/3933, Karar No: 2012/11473, Tarih: 05.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3933 E.  ,  2012/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza taksi durağı yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/760, Karar No: 2015/6229, Tarih: 30.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/760 E.  ,  2015/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dicle Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2008/57-2013/106

Taraflar arasındaki tapulama çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan ve davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılan taşınmazın ve üzerindeki mustesadın davacıya ait olduğunun tespiti ile zemin ve mustesadın bedelinin tespiti davasında dava şartı yokluğundan usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 26.02.2014 gün ve 2013/23869 Esas - 2014/5162 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapulama çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan ve davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılan taşınmazın ve üzerindeki mustesadın davacıya ait olduğunun tespiti ile zemin ve mustesadın bedelinin tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar Dairemizce düzeltilerek onanmış bu karar karşı davacı vekilince karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden 1997 yılında yapılan tapulama çalışmalarında tespit harici bırakılan ve tamamı Kralkızı Barajı Göl Alanı içerisinde kalan taşınmazla ilgili olarak, daha önce davacı tarafından zilyetliğin tespiti ve taşınmazın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespiti istemi ile Dicle Asliye Hukuk Mahkemesinde açılıp 2002/62 Esas sayılı dosya üzerinden görülen davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla beraber, ilk dava ile eldeki davanın konuları farklıdır. Bu nedenle derdestik söz konusu değildir. Ancak;

1) Kamulaştırmazsız el atmadan kaynaklanan tazminat davası açılabilmesi için davacının taşınmaza tapu ile malik olması veya mülkiyetin davacıya ait olduğunun kesinleşmesi mahkeme kararı ile belirlenmesi gerekir. Davacı zemin ile ilgili talepte bulunması için öncelikle ayrı bir dava açması gerekir. Bu durumda, davacının tescil ve mülkiyetin aidiyeti ile ilgili taleplerin ayrı bir esasa kaydedilerek görülmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle talebin reddine karar verilmesi, hatalıdır.

Muhtesatla ilgili talebe gelince;

2) 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19/son maddesinde '' Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırılmasında binaların asgari levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan değeri zilyede ödenir'' hükmü yer almakta olup, tespit harici olması nedeniyle Davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılan taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlarla ilgili olarak yukarıda anılan yasa hükmünün kıyasen uygulanması gerekir.

Bu durumda dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davacıya ait olduğunun tespiti amacıyla taraflara tüm delilleri ibraz etmeleri için süre verilip, davalı tarafından ileri sürülen, bu ağaçlarla ilgili olarak, daha önce açılmış 2004/90 ve 2014/91 Esas sayılı dosyadaki alanların bu yerle çakıştığı yönündeki iddialar da incelenerek ağaçların davacıya ait olduğunun tespit edilmesi halinde mahkemece bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 26.02.2014 gün ve 2013/23869-2014/5162 sayılı Düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına ve Hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz eden davacıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının H.. H..ye irad kaydedilmesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.