muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11001, Karar No: 2007/1030, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/11001 E.  ,  2007/1030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim gideri olarak 24.790.000.000 TL alacağın 23.8.2000 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

A-Davalılar vekili 12.10.2006 tarihinde davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliği üzerine 27.10.2006 tarihinde hükmü temyiz etmiş ise de HUMK.nun 433. maddesi uyarınca 10 günlük temyiz süresi geçmiş olduğundan temyiz isteminin REDDİNE,

B-Davacı tarafın temyizine gelince;

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden davacı vekili yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken asıl alacak ile faiz toplamı üzerinden vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru değilse de bu husus davalı tarafın yöntemine uygun temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-3.9.1985 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Askeri Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmeliğin 10. maddesinde, "Askeri Okullar ile Fakülte ve Yüksek Okullardan yukarıda belirtilen sebeplerle ilişiği kesilen öğrencilerden; ana veya babalarının kamu kuruluşlarında görev yapmaları sebebiyle sağlık hizmetlerinin bu kuruluşlarca karşılanmasına dair yasal hakları olan ve sağlık giderlerine para ödemeyecek ve/veya belirli oranda ödeme yapacak kişilere, askeri okullardaki öğrenimleri süresinde yapılan sağlık giderleri için tazminat ödettirilmez." Ancak örnek-2'deki "ilaç ve tedavi" giderleri bölümünde, "anılan bu giderlerin ilgili yasalar gereğince zorunlu olarak ödenecek olan miktarları dikkate alınır ve tazminata dahil edilir" hükmüne yer verilmiştir. Bu durum karşısında velisi Emekli Sandığına tabi bir kurumda görev yapan yükümlüye davacı idarece yapılan "ilaç ve tedavi" giderlerinden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde zorunlu olarak ödettirilecek miktarın bilirkişiye tespit ettirilip hüküm altına alınması gerekirken bu kalem giderlerin tamamından davalı tarafın sorumlu tutulmaması,

2-Dosya içerisinde bulunan ve yükümlü tarafından askeri liseye girişi sırasında verilen yüklenme senedinde, yükümlünün askerlikle ilişiğinin kesilmesi halinde yapılan eğitim ve öğretim giderlerinin sarf tarihinden itibaren yasal faiziyle ödeneceği belirtilmiş; hükme esas bilirkişi raporunda da taahhütnameye uygun olarak sarf tarihinden ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faiz tutarı hesaplanmıştır. Mahkemece, hüküm altına alınan asıl alacak için ilişik kesme tarihinden itibaren faize hükmedilmeliyken, yükümlü için dava tarihinden, diğer davalılar için ise ihtar tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen 1 numaralı bozma doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra 2 numaralı bozma da dikkate alınarak hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/816, Karar No: 2021/1298, Tarih: 02.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2021/816 E.  ,  2021/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “ödeme emrinin iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 19. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 14.03.2016 tarihli ve 2016/60 E., 2016/148 K. sayılı direnme kararı davacı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.11.2019 tarihli, 2016/21-1859 E., 2019/1141 K., sayılı ilamı ile bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda, Bakırköy 19. İş Mahkemesinin 29.06.2020 tarihli ve 2020/65 E., 2020/93 K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, verilen karar Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 08.02.2021 tarihli ve 2020/9955 E., 2021/1302 K. sayılı kararıyla onanmıştır.

2. Bakırköy 19. İş Mahkemesinin 29.06.2020 tarihli ve 2020/65 E:, 2020/93 K. sayılı kararının Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 2020/9955 E., 2021/1302 K sayılı onama kararı ile 08.02.2021 tarihinde kesinleşmesi sonrası davalı vekili tarafından gerekçe ile hükmün çeliştiği belirtilerek tavzih yoluna başvurulmuş, Bakırköy 19. İş Mahkemesi tarafından 15.09.2021 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiş ve dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

3. Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

5. Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

6. Mahkemece, “davanın reddine” dair verilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı ile bozulmuş; mahkemece yeni bir karar verilmiş ve verilen kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmesi sonrası tavzih yoluna başvurulması üzerine ek karar verilmiştir.

7. Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. Mahkemece verilen ek karara yönelik temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

8. O hâlde; dosya ek karara yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 02.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5291, Karar No: 2021/5414, Tarih: 18.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5291 E.  ,  2021/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20543, Karar No: 2015/24664, Tarih: 15.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/20543 E.  ,  2015/24664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yenişehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2015

NUMARASI : 2015/7-2015/22

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu vekilinin, sair fesih sebebleri ile birlikte S.. B.. isimli kişinin saat 11:09'da gelerek ihaleye katılmak istediğini ancak icra memurunun bu kişinin ihaleye katılmasına izin vermediğini beyanla ihaleye fesat karıştırıldığı iddiası ile ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece, davanın niteliği gereği tarafların tanık dinletme taleplerinin reddine karar verilerek ihalede herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddedildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 134/2. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken Türk Borçlar Kanunu'nun 281. maddesi uyarınca kanuna veya ahlâka (adaba) aykırı şekilde ihaleye fesat karıştırılmış olması ihalenin feshi sebebidir. İhalenin amacına ulaşmasını ve malın gerçek değerine satılmasını, ihalenin sağlıklı ve normal şartlarda yapılmasını engelleyici, dürüstlük kuralları ile bağdaşmayan davranışlarda bulunulması ve ihaleye katılıma engel olunması ihaleye fesat niteliğindedir. Taraflar fesat nedeni olarak ileri sürdükleri maddi vakıaları tanık dahil her türlü kanıtla ispat edebilirler.

Somut olayda; şikayetçi borçlu, dava dilekçesinde, ihaleye fesat sebebi olarak ileri sürdüğü vakıalara ilişkin olarak tanık deliline dayanmış, ancak mahkemece savunma hakkını kıstlar şekilde tanıklar dinlenmeden şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

O halde mahkemece, tarafların tanıkları dinlendikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken tanık dinletme istemi reddedilmek suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1186, Karar No: 2023/1240, Tarih: 13.12.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/1186 E.  ,  2023/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1220 E., 2022/897 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 28.12.2021 tarihli ve 2020/7327

Esas, 2021/16791 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı, davalı ... ve davalı ... vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı, davalı ... ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; davalı ... vekilinin kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ancak temyiz incelemesi sırasında duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin direnme kararının temyizini kapsamadığı, direnmenin düzenlendiği aynı Kanun’un 373 üncü maddesinde ise duruşmaya yer verilmediği gözetildiğinde direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağı kabul edilerek davalı şirket vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ... tarafından kalıp ustası olarak istihdam edildiğini, davalı ...'e ait firmanın diğer davalı şirketin taşeronluğunu üstlendiğini, davalı şirket ile ...'in ...'e ait firma çalışanlarının ... ... ... ... Fabrikasında ... çeliğin gemilere yüklenmesi ve boşaltılması işinde çalışması ve adam başı günlük 80,00 TL ödenmesi konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin kalıp ustası olduğunu, ... ... yükleme işinin kendi işi olmadığını söylemesine rağmen işten çıkarılma tehdidi ile çalışmaya zorlandığını, 14.08.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucunda yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davalıların kusurlu olduğunu, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca 2009/2356 numaralı dosya ile soruşturma yürütüldüğünü ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 01.10.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 553.231,45 TL’ye yükseltmiş ve 80.000,00 TL manevi tazminatın da davalılardan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... (... A.Ş.) vekili; davacının diğer davalının çalışanı olduğunu, kazanın vinç operatörü veya vinçten kaynaklanan sebepten meydana geldiğini, müvekkili şirketin işi anahtar teslimi verdiğini, bu nedenle pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını ve müvekkili şirketin kusurunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... vekili; aşamalardaki beyanlarında davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı ... (SGK/Kurum) vekili; husumet itirazında bulunarak davaya dâhil edilmelerinin haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.10.2017 tarihli ve 2010/72 Esas, 2017/455 Karar sayılı kararı ile; davalılar tarafından malûliyet oranına itiraz edildiğinden Kurumun davalı olarak davaya dâhil edildiği, davacının davalı işyerinde çalışmakta iken 14.08.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu %27,2 oranında malûl kaldığı, emsal ücret araştırması yapıldığı, hükme esas alınan 22.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda davalı ... A.Ş.nin %30, davalı ...'in %50, davacının %20 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, davacının yaptığı işin niteliği ve emsal ücret araştırmaları nazara alındığında 25.09.2017 tarihli hesap raporunun birinci seçeneğine göre yapılan hesaplamalara göre davacının talep edebileceği maddi zarar tutarının net 553.231,45 TL olduğu, 02.10.2017 tarihli ıslah dilekçesi, kusur oranı, olayın koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumu nazara alındığında 36.000,00 TL manevi tazminata karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 553.231,45 TL maddi ve 36.000,00 TL manevi tazminatın 14.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... A.Ş. ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2018/165 Esas, 2019/2203 Karar sayılı kararı ile; davalıların %80 kusurlu olduğu yönündeki değerlendirmenin dosya kapsamına ve iş güvenliği mevzuatına uygun olduğu, hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminata olay tarihinden itibaren faiz işletilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, maluliyet oranı yönünden Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporların birbiriyle uyumlu olduğu, ıslah dilekçesi ile talep edilen manevi tazminatın ek dava mahiyetinde olduğu, takdir edilen manevi tazminat miktarı ile bilirkişi raporundaki hesaplama yönteminde herhangi bir isabetsizlik görülmediği dava dilekçesinde davacının günlük ücretinin 80,00 TL olduğunun iddia edildiği, davacı tarafın delil listesinde savcılık aşamasında beyanları alınan tanıklar ... ... ve ... ... ...'un beyanlarına atıf yaparak tanık deliline dayandığı, bu tanıkların davacının aylık ücretine dair net bir beyanlarının bulunmadığı, öte yandan davalılar davacının asgari ücret aldığını savunmuş iseler de İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılamada dinlenen davalı ... tanığı Erdinç Oğraç'ın davacının günlük 60-70 TL yevmiyeyle çalıştığını; diğer davalı tanığı ... ise davacıya mesai de dâhil olmak üzere günlük 60,00 TL yevmiye ödendiğini beyan ettiği, diğer davalı tanıklarının ücrete ilişkin beyanlarının bulunmadığı, Türk Metal Sendikasının davacının alabileceği emsal ücreti aylık 900,00 TL olarak bildirdiği, bu durumda İlk Derece Mahkemesince davacının ücretinin günlük 70,00 TL olarak kabulünün yerinde olmadığı, davacının ücretinin davalı tanıklarının beyan ettikleri ücretin ortalaması alınarak günlük 65,00 TL olarak kabulü ile alınan 18.06.2019 tarihli bilirkişi raporunun ikinci seçeneğine göre maddi tazminat hükmedilmesi gerektiği, davaya resen dâhil edilen Sosyal Güvenlik Kurumu hakkında hüküm kurulmaması ve lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde isabetsizlik bulunmamakla birlikte karar başlığında da Kurum adına yer verilmeyeceği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne, 444.165,68 TL maddi ve 36.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 14.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... A.Ş.den müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı şirket ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı şirket ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dosya kapsamından, meydana gelen iş kazası neticesinde davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının %27,20 olduğu, kazanın meydana gelişinde davacının %20, davalı alt işveren İhsan’ın %50, davalı üst işveren ... ... En. Ters. ve Ulaş. San. A.Ş.‘nin ise %30 oranında kusurlu oldukları, davacının kaza tarihi itibariyle 23 yaşında olduğu, davacı vekilinin müvekkilinin kalıpçı ustası olduğunu beyan ettiği, SGK tarafından yapılan tahkikat sonucunda düzenlenen inceleme raporunda davacının kalıp işçisi olduğunun belirtildiği, ilk derece mahkemesince alınıp itibar edilen 25/09/2017 tarihli bilirkişi hesap raporunda davacının asgari ücretin 4,23 katına denk gelen ücret üzerinden çalıştığı varsayımından hareketle hesaplama yapıldığı, davacı tarafın bu hesap raporuna göre maddi tazminat istemini ıslah ettiği gibi bu rapora dayanarak verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmadığı, bölge adliye mahkemesince alınıp itibar edilen 18/06/2019 tarihli bilirkişi hesap raporunda ise TÜİK tarafından tespit edilen ve asgari ücretin 1,35 katına asgari geçim indirimi ilave edilmek suretiyle belirlenen ücret ile tanık beyanlarının davacı iddiasını doğruladığı kabul edilmesi haline asgari ücretin 3,78 katına asgari geçim indirimi ilave edilmek suretiyle belirlenen ücret üzerinden iki ihtimalli bir hesaplama yapıldığı, bölge adliye mahkemesince asgari ücretin 3,78 katına asgari geçim indirimi ilave edilmek suretiyle belirlenen ücret üzerinden yapılan hesaplama ihtimaline üstünlük tanınmak suretiyle sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda davacının davalı ...’a ait işyerinde tam olarak hangi sıfatla çalıştığı tereddütsüz olarak belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Somut olayda davacının davalı ...’a ait işyerinde tam olarak hangi sıfatla çalıştığı tereddütsüz olarak belirlenmeden yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Mahkemece yapılacak iş, davacı sigortalının davalı ...’a ait işyerinde tam olarak hangi sıfatla çalıştığını tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlemek, kalıpçı ustası olduğu sonucuna varıldığı takdirde, emsal ücret araştırmasının eksik yapıldığını dikkate alarak sigortalının yaptığı iş, yaşı, mesleki tecrübesi ve işyerindeki kıdemi belirtilmek suretiyle Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'ndan ve meslek odalarından bilinen devrede sigortalının alabileceği ücretleri sormak, sigortalının işyerinde usta olmayan kalıpçı veya başka bir sıfatla çalıştığının belirlenmesi halinde ise sigortalının yaptığı iş, yaşı, mesleki tecrübesi ve işyerindeki kıdemi belirtilmek suretiyle TÜİK‘den, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'ndan ve meslek odalarından bilinen devrede sigortalının alabileceği ücretleri sormak, bu şekilde elde edilecek sonuçları dosyadaki diğer verilerle birlikte değerlendirip davacının gerçek ücretini tereddütsüz olarak belirlemek, ilk derece mahkemesince alınıp itibar edilen 25/09/2017 tarihli bilirkişi hesap raporunda davacının asgari ücretin 4,23 katına denk gelen ücret üzerinden çalıştığı varsayımından hareketle hesaplama yapan rapora itirazı bulunmaması nedeniyle davalılar lehine oluşan usuli kazanılmış hakları gözetmek, alınacak yeni hesap raporunda bu 25/09/2017 tarihli hesap raporunda belirlenen bilinen/iskontosuz, bilinmeyen/iskontolu dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin değişmemesi diğer bir deyişle bilinen dönemin ileri çekilmemesi gerektiğini dikkate almak ve bunlar dışındaki usuli kazanılmış hakları da gözeterek oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi kararı bozulmalıdır...." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı