muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5985, Karar No: 2010/6920, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5985 E.  ,  2010/6920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu malül kalan davacının açtığı maddi ve manevi tazminat ile işçilik alacağı istemlerine ilişkindir. Bu dava mahkemece tek dosya üzerinden sonuçlandırılmıştır.

HUMK.'nun 46. maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına, davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı Yasa'nın 77. maddesinde mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içersinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

İş kazası sonrasında istenen maddi tazminat davasında, olayın iş kazası olduğunun tesbiti, kusurun aidiyeti ve oranı işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, varsa destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm veriler hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra alınacak hesap raporu, manevi tazminat talebinde ise olayın oluş şekli, karşılıklı kusur oranları meydana gelen elem ve ızdırabın derecesi tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.06.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi hak ve nesafet kuralları esas alınır.

Sigortalılığa ilişkin işçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre maddi ve manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir. Bu durumda, her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 7.2.2007 gün ve 2007/21-69 Esas, 2007/55 Karar sayılı aynı nitelikteki bozma ilamında da belirtildiği üzere, "Davaya konu istemlerin yasal dayanaklarının ve buna bağlı olarak yapılacak inceleme ve araştırma yöntemlerinin farklılığı, temel ilişkinin kanıtlanmasında izlenecek usul, Sosyal Sigortalar Kurumunun bağlaması muhtemel gelirler yönünden peşin değerlerin belirlenebilmesi gibi bir takım farklı olgular nedeniyle, yargılamanın daha iyi ve süratli bir şekilde yürütülmesi için davaların ayrılmasında zorunluluk bulunmaktadır. "

Mahkemece bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, ayrı ayrı açılıp görülmeleri gereken birbirinden tamamen farklı iki davayı birleştirilerek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

Kabule göre de; davacının uğradığı zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğu,anılan olay nedeni ile davacının %12 oranında sürekli işgöremez durumda bulunduğu kurumca kabul edildiğine göre; davacının sürekli işgöremezlik nedeni ile uğradığı maddi zararların tesbiti hususunda hesap raporu alınmaksızın karar verilmiş olması isabetli değil ise de bu husus yukarıda belirtilen bozma nedenine göre bozma dışı bırakılmıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer husuların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17150, Karar No: 2022/18087, Tarih: 31.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/17150 E.  ,  2022/18087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan ... A.Ş. vekili, sanıklar müdafiileri

Sanıklar ...,...'in demir çelik sektöründe faaliyet gösteren katılan şirketin fabrikasındaki kantar bölümünde çalıştıkları, hurdacılık yapan diğer sanık ...'nin de katılan şirkete hurda temin ettiği, sanıklar ...,...'in, sanık ...'nin kamyonlarının tartımını yaptıktan sonra tartım bilgilerini sisteme kaydeden bilgisayara müdahale edip tonaj miktarını gerçeğinden daha fazla göstererek müteaddit kere sahte kantar fişleri ve boşaltma talimatları tanzim ettikleri, sanık ...'nin bu sahte belgeleri bilerek kullandığı, bu şekilde iştirak halinde hareket eden sanıkların suç tarihlerinde toplam 7.065.610 kg. fazla hurda teslim edilmiş gibi gösterip katılan şirketin toplam 3.600.000 TL civarında fazla ödeme yapmasını sağladıkları ve böylece zincirleme şekilde basit dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu kamu davasında;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan ... A.Ş. vekili ile sanıklar müdafiilerinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Sanıklar ...,...'in katılan şirketin kantar bölümünde hizmet ilişkisi çerçevesinde çalıştıklarının, gelen hurda malın tartımını yapıp tartım bilgilerini bununla ilgili bilgisayar sistemine görevleri gereği kaydettiklerinin, sanık ...'nin kamyonlarının tartımını yaptıktan sonra tonaj miktarını gerçeğinden daha fazla göstererek farklı zamanlarda sahte kantar fişleri ve boşaltma talimatları tanzim ettiklerinin ve sanık ...'nin de bu sanıkların eylemine iştirak ettiğinin toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanıkların sübut bulan eylemlerinin 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında kalan zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "16.03.2010-02.11.2010 tarihleri arası" olarak gösterilmesi yerine 02.11.2010 şeklinde gösterilmesi, yasaya aykırı,

3- Kabule göre de;

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "16.03.2010-02.11.2010 tarihleri arası" olarak gösterilmesi yerine 02.11.2010 şeklinde gösterilmesi, yasaya aykırı,

3- Kabule göre de;

a-24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan kanun maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği dikkate alınarak, somut olayda sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen özel belgede sahtecilik suçunun mağdurunun kamu olduğu, dolandırıcılık suçunun mağdurunun ise katılan şirket olduğu anlaşılmakla, sanıklara yüklenen ve TCK’nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini zorunluluğu,

b-TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 31.10.2022 tarihinde başkan vekili ... ...'ın sanıklara atılı eylemin TCK'nin 157/1. Maddesi kapsamında kaldığı ve 24/11/2016 tarih 6773 sayılı yasanın 34 ve 35. Maddeleri ile değişik CMK'nin 253 ve 254. Maddeleri kapsamında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerekçesiyle bozulması gerektiğine dair değişik gerekçesi, üye ...'in sanıklara atılı eylemin TCK'nin 158/1-f maddesi kapsamında kaldığı, buna göre delillerin takdiri ve tartışmasının üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne olduğuna ilişkin karşı oyu ile oy çokluğuyla karar verildi.

(D.G.) (K.O.)

DEĞİŞİK GEREKÇE

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 31/10/2022 tarihli, ilamındaki hükümlerin tamamının bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne ve ayrıca diğer azınlık görüşüne de aşağıdaki sebeplerle katılmıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık sanıklara atılı eylemin TCK'nin 157/1 ve 43. maddelerine uyan zincirleme şeklinde işlenmiş dolandırıcılık suçunun temel şekli mi yoksa TCK'nin 155/2 ve 43/1. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde işlenmiş hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu mu oluşturduğuna ilişkindir.

YARGILAMA KONUSU OLAYIN ÖZETİ:

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan uyuşmazlık sanıklara atılı eylemin TCK'nin 157/1 ve 43. maddelerine uyan zincirleme şeklinde işlenmiş dolandırıcılık suçunun temel şekli mi yoksa TCK'nin 155/2 ve 43/1. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde işlenmiş hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu mu oluşturduğuna ilişkindir.

YARGILAMA KONUSU OLAYIN ÖZETİ:

Sanık ... ile ...'in müştekiye ait iş yerinde yönetici ve kantar-tartı görevlisi, diğer sanık ... da bu iş yerine hurda demir getiren satıcı olduğu, iki aylık dönemde ... 'nin getirdiği hurda demirlerin ... ve ... gözetiminde tartıldığı, ancak tartım yapılırken miktarların fazla gösterilerek ... 'ye fazla miktarda ödeme yapılmasını sağlamak suretiyle müştekinin zarara uğratılmasıdır.

YARGISAL SÜREÇ:

İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 28/04/2011 tarih, 2011/1718-655 sayılı iddianamesiyle sanıklar hakkında TCK'nin 157/1, 43/1, 53 maddeleri sevkiyle ayrı ayrı cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2015 tarih, 2012/354 Es., 2015/9 Kr., sayılı kararı ile, TCK'nin 157/1, 43 ve 62. Maddeleri uyarınca sanık ... 5 yıl hapis ve 100.000 TL APC ile cezalandırılırken diğer sanıklar, ... ve ... hakkında ise 5 yıl 10 ay hapis ve 116.660,00 TL APC ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

YASAL DÜZENLEME:

Dolandırıcılık suçunun temel şeklini düzenleyen TCK'nin 157/1. Maddesine göre "Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir."

Dolandırıcılık suçu, hileli davranışlarla mağdurun aldatılıp, onun veya başkasının zararına olarak, failin kendisine veya başkasına yarar sağlamasıdır. Dolandırıcılık suçu, kişilerin malvarlığına karşı işlenebilir. Bu suç ile kişilerin mülkiyet hakkının korunması amaçlanmıştır. Bu suç işlenirken hileli davranışlarla kişiler (mağdur veya suçtan zarar görenler) aldatılmaktadır. Hileli hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyi niyet ve güven ihlâl edilmekte, kişinin (mağdurun) irade serbestisi olumsuz yönde etkilenmekte, sonuç olarak irade özgürlüğü ortadan kaldırılmaktadır.

Dolandırıcılık suçunun oluşumu açısından birden fazla fiilin gerçekleşmesi zorunludur. İlk olarak mağdura karşı hile (nitelikli yalan) kullanılmalıdır. Hileli davranışlar, icraî olabileceği gibi; mağdurun içine düştüğü hatadan, bir konuda yanlış bilgi sahibi olmasından yararlanarak suretiyle ihmalî davranışla da, gerçekleştirilebilir. Ancak, ihmali davranışın hile teşkil edebilmesi için kişinin, hataya düşen mağduru bilgilendirmek konusunda yükümlülüğünün olması gerekir. Hataya düşen kişi ile hukukî ilişkide bulunulan durumlarda, aydınlatma yükümlülüğü vardır.

Ayrıca gerçekleştirilen hilenin etkisiyle, bu hileye maruz kalan kişinin veya bir üçüncü kişinin zararına olarak, fail veya bir başkası bir menfaat elde etmiş olması gerekir.

Ayrıca gerçekleştirilen hilenin etkisiyle, bu hileye maruz kalan kişinin veya bir üçüncü kişinin zararına olarak, fail veya bir başkası bir menfaat elde etmiş olması gerekir.

Güveni kötüye kullanma suçu ise TCK'nin 155/1 ve 2. maddelerinde düzenlenmekte olup, ilk fıkrada suçun temel şekli, 2. fıkrada ise nitelikli hali belirtilmektedir.

Suçun temel şeklini düzenleyen TCK'nin 155/1. maddesine göre "başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikâyet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır."

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu düzenleyen TCK'nin 155/2. maddesine göre "suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur."

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için seçimlik hareketlerle zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunulması ya da devir olgusunun inkar edilmesi gerekir.

Güveni kötüye kullanma suçunun faili, sözleşme ilişkisi gereği suça konu olan malın kendisine tevdi veya teslim edilen, yani geçici zilyetlikle malı devir alan kişi olması gerekir.

Somut olayda; faillerden ... isimli kişi müştekinin ticaret yaptığı iş yerine hurda demir satan kişidir. Diğer iki sanık ise; dışarıdan getirilen hurda metalleri tartan ve sisteme işleyen kişilerdir. Sanıklardan, ... ve ..., müştekinin iş yerinde (deposunda) bulunan hurda metalleri iş yeri dışına çıkartan değil, tam aksine iş yerine kabul eden kişilerdir.

Bir an için ... ve ...'in müştekinin iş yerinde (depoda) bulunan hurda metallerin doğrudan veya geçici zilyedi olduğu düşünülse dahi, menkul mal niteliğindeki hurda metallerin iş yerine dışına çıkartılması söz konusu olmadığı için, suçun maddi unsurunu oluşturan "zilyetliğin devri amacı dışında" tasarrufta bulunma veya "devir olgusunun inkar edilmesi" söz konusu değildir.

Sanıkların eylemi, yukarıda özet olarak belirtildiği üzere iş yerine satış yoluyla kabul edilen hurda metallerin tartım miktarlarının (müşteki aleyhine) yüksek gösterilerek müştekinin daha fazla satın alma bedeli ödemesini sağlamaktan ibarettir. Dolayısıyla, sanıklardan ... ile diğer sanıklar ... ve ...'nın her biri doğrudan fail olarak dolandırıcılık suçunun temel şeklini işledikleri kabul edilmelidir.

SONUÇ:

Yukarıda izah edilen sebeplerden, yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik söz konusu değildir. Ancak aşamalarda yürürlüğe giren 24/11/2016 tarih, 6763 sayılı yasanın 34 ve 35. maddeleri ile değişik, CMK'nin 253 ve 254. maddeleri kapsamında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gereğine işaretle bozma kararı verilmesi mümkündür.

SONUÇ:

Yukarıda izah edilen sebeplerden, yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik söz konusu değildir. Ancak aşamalarda yürürlüğe giren 24/11/2016 tarih, 6763 sayılı yasanın 34 ve 35. maddeleri ile değişik, CMK'nin 253 ve 254. maddeleri kapsamında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gereğine işaretle bozma kararı verilmesi mümkündür.

Buna göre, yerel mahkeme hükmünün değişik gerekçeyle bozulması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun, eylemin TCK'nin 155/2. maddesine uyduğuna dair görüşüne, ayrıca eylemin TCK'nin 158/1-f maddesine uyduğuna ilişkin diğer azınlık görüşüne katılmıyorum. 31/10/2022

...

11. Ceza Dairesi Üyesi

KARŞI OY

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için öncelikle bilgisayar, bilişim ve internet kavramlarına değinilmesi ve ardından da dolandırıcılık suçu ile güveni kötüye kullanma suçları üzerinde durulması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.04.2013 tarih ve 2012/15-1293 Esas-2013/111 Karar sayılı kararında değinildiği üzere, Türk Dil Kurumu'nun Büyük Türkçe Sözlüğü'nde, "elektronik beyin" veya "bilgileri otomatik işleme tabi tutmuş sistem" olarak adlandırılan bilgisayar; "çok sayıda aritmetiksel veya mantıksal işlemlerden oluşan bir işi önceden verilmiş bir programa göre yapıp sonuçlandıran, bilgileri depolayan elektronik araç, elektronik beyin" anlamına gelmektedir. İnternet ise, dünya üzerindeki milyonlarca bilgisayarın birbirlerine bağlanmaları ile oluşan global bir bilgisayar ağları sistemini ifade eder. Bilişim de "insanoğlunun teknik, ekonomik ve toplumsal alanlardaki iletişiminde kullandığı ve bilimin dayanağı olan bilginin özellikle elektronik makineler aracılığıyla düzenli ve akla uygun bir biçimde işlenmesi bilimi, bilginin elektronik cihazlarda toplanması ve işlenmesi bilimi" olarak tanımlanmaktadır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda bilişim suçları; "Bilişim alanında suçlar" bölümünde düzenlenmekle beraber, ayrıca çeşitli bölümlerde de bilişim sistemleriyle işlenmesi mümkün olan suç tiplerine yer verilmistir. "Bilişim alanında suçlar" bölümünde yer alan 243. maddesinde bilişim sistemine girme, 244. maddesinde sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme, 245. maddesinde banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçları düzenlenmiştir. Bunun yanında, "Özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar" bölümünde yer alan 135. maddesinde kişisel verilerin kaydedilmesi, 136. maddesinde kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, 138. maddesinde ise verilerin yok edilmemesi suçları bilişim suçu olarak nitelendirilebilecek şekilde düzenlenmiştir. Öte yandan, 132. maddesinde haberleşmenin gizliliğini ihlal, 124. maddesinde haberleşmenin engellenmesi, 125/2. maddesinde hakaret, 142/2. maddesinin (e) bendinde hırsızlık, 158/1. maddesinin (f) bendinde dolandırıcılık, 226. maddesinde müstehcenlik, 163. maddesinde karşılıksız yararlanma suç tiplerinin bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle işlenmeleri mümkün kabul edilmiştir.

Diğer taraftan güveni kötüye kullanma suçu yönünden ise:

Güveni kötüye kullanma suçunun konusunu “mal” oluşturmaktadır. Maddede suçun konusuna ilişkin hususiyetler “başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal...” şeklinde ifade edilmiştir. Dolayısıyla güveni kötüye kullanma suçunun unsurunu oluşturan bir konunun varlığından bahsedilebilmesi için bu hususiyetlerin somut olayda birlikte gerçekleşmiş olması gerekir.

Suçun oluşumu bakımından zilyetliğin devredilmiş olması gerekir. Zilyetliğin devri, güveni kötüye kullanmanın belirleyici unsurlarından birini oluşturmaktadır. Zira zilyetliğin devri söz konusu olmaksızın bir malın alınması, mala zarar verilmesi veya tüketilmesi başka suçların oluşumuna sebebiyet verirse de güveni kötüye kullanma teşkil etmez.

Bu suçtan mağdur, üzerinde o an itibarıyla tasarruf yetkisine sahip bulunduğu belli bir malın zilyetliğini geçici bir süreliğine ve belli bir maksatla faile devretmektedir. Devir, muhatabın üzerinde zilyetlik tesis ettiği malı muhafaza etmesi veya belli bir şekilde kullanması için gerçekleştirilmektedir. Zilyetliğin devri, muhatabın mal üzerinde mülkiyet hakkı tesis etmesini sağlamak üzere gerçekleştirilmiş ise güveni kötüye kullanma suçu oluşmaz. Zilyetlik malik olmayan kişiye, aradaki hukuki ilişkinin özelliğine göre, mal üzerinde belli bazı tasarruflarda bulunma yetkisi vermektedir.

Zilyetliğin devri, lehine zilyetlik tesis edilen kişiye duyulan güven nedeniyle gerçekleştirilmektedir. Zilyetliğin devrinin böyle bir olguya dayanıp dayanmadığı, her somut olayda ayrıca belirlenecektir. Eğer somut olayda zilyetliği tesis eden kişinin güvenini belirtmeyen davranışları söz konusuysa, bu kapsamda devrettiği malı denetimi ve gözetimi altında tutuyorsa zilyetliğin devrinden söz edilemez. Örneğin değerli bir taşı huzurunda incelemesi için müşterisine veren kuyumcu zilyetliği devretmiş değildir.

Zilyetliğin devri, hukuken geçerli bir irade beyanına dayanmalıdır. Eğer zilyetliğin devri, hileli davranışlarla ifsat edilmiş bir irade beyanına dayanıyorsa, güveni kötüye kullanma değil dolandırıcılık suçu söz konusu olur. Zilyetliğin devrinin taraflar arasındaki bir hukuki ilişki çerçevesinde geçerli bir irade beyanına dayalı olarak devredilmesi, güveni kötüye kullanmayı, hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarından ayırmaktadır.

Zilyetliğin devrine konu olan mal fiilen teslim edilmemiş olmakla birlikte, aradaki güven ilişkisine dayalı olarak mal üzerinde bilahare fiili hakimiyet kurulduğu hallerde de güveni kötüye kullanma suçu işlenebilir.

Dolandırıcılık suçu ise; TCK'nin 157. maddesinde "Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir." şeklinde düzenlenmiş ve 158. maddesinde ise suçun nitelikli hâlleri sayılmıştır.