muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8127, Karar No: 2015/24202, Tarih: 22.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/8127 E.  ,  2015/24202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, basit yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanlar ... ve ...'nun baba-oğul oldukları, katılan ...'nun ... plakalı aracı park etmek isterken temyiz dışı sanık ...'ı farketmemesi üzerine temyiz dışı sanık Sanem'in ''geri zekalı arkana baksana'' dediği, bunun üzerine kaldırımda bulunan katılan ... ''asıl sen önüne bak gerizekalı'' şeklinde karşılık verdiği, bunun üzerine sanığın kaldırımda bulunan katılanla tartıştığı, tartışma üzerine katılan ..., sanığı bijon anahtarı ile yaraladığı, sanığında elindeki bıçakla katılan ... yaraladığı, katılanların olay yerinden kaçmak isterken sanık ... katılanın aracına zarar verdiği, böylece mala zarar verme ve yaralama suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, tüm beyanlardan anlaşıldığı üzere katılan ... aracını park etmeye çalışırken, temyiz dışı sanık ... ''geri zekalı arkana baksana'' şeklinde söylemesi üzerine başladığı, katılan Koray'ın beyanında tarif ettiği bir kişi tarafından, bıçaklandığını, diğeri tarafından ize kafasına sopa ile vurulduğunu belirtiği, teşhis tutanağında ise katılanlar ile sanığın birbirlerine teşhis ettirildikleri, katılanın sanığı teşhis edemediği, ancak sanığın katılanları teşhiş ettiği, olayda kullanıldığı iddia edilen bıçağın ele geçirilemediği, bıçağı kim tarafından kullanıldığının tespit edilemediği, katılanların araçlarına sanık tarafından zarar verildiğinin ifade edilmesi ve bu şikayetin olay yeri inceleme ve tespit tutanağı ile uyumlu olması karşısında tüm dosya kapsamına atılı suçların sanık tarafından gerçekleştirdiği anlaşılmakla; suçların sanık tarafından işlendiğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13193, Karar No: 2020/10114, Tarih: 06.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13193 E.  ,  2020/10114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık,mala zarar verme,iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme,iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ... 'ın Siverek ... Anaokuluna girerek diz üstü bilgisayar çalması şeklindeki eyleminin; suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde, ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 06/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16045, Karar No: 2015/26138, Tarih: 03.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/16045 E.  ,  2015/26138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklardan ... 'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için, 27/02/2004 tarihinde kocası olan sanık ...'dan muvazaalı olarak boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4886, Karar No: 2021/3968, Tarih: 31.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/4886 E.  ,  2021/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu, Gökhan Urhan

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 31/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/645, Karar No: 2015/498, Tarih: 08.12.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/645 E.  ,  2015/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Asliye Ceza

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'nın TCK'nun 109/2, 109/3, 109/5, 62/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince beş yıl hapis, sanık ...'nın 109/2, 109/3, 109/5, 39/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca iki yıl altı ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna ve mahsuba, sanık ...'in 109/2, 109/3, 109/5, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca üç yıl dört ay hapis cezasıyla mahkûmiyetine, ...'nın 109/2, 109/3, 109/5, 31/2, 62/1, 51/1. maddeleri uyarınca iki yıl altı ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve ertelemeye ilişkin, ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ... sayılı hükmün, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün, ... sayı ve oyçokluğu ile;

"Sanıkların eylemi gerçekleştirdikleri esnada mağdurun şahsına zarar vermedikleri, mağdurda oluşan ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikteki yaralanmanın ise kaçırılırken ormanda yürüdükleri esnada gerçekleştiği, sanıkların mağduru kendiliklerinden, soruşturma başlatılmadan bıraktıklarının anlaşılması karşısında haklarında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Başkanvekili ... ve Daire Üyesi ...;

"... Kanun koyucunun suçun evlenme maksadı ile işlenmesini cezada artırım nedeni olarak saymadığı, artırım nedeni olan durumun sadece suçun cinsel amaçla işlenmesi olduğu önceki yasada 'şehvet hissi ile işlenmesi'nin karşılığı yeni yasada 'cinsel amaçla işlenmesi' şeklinde ifade edildiği, sanığın imkân olduğu halde cinsel davranışta bulunmadığı, mağduru ikna edemeyince henüz soruşturma başlamadan kendiliğinden serbest bırakması karşısında 109/5. maddedeki artırım nedeninin uygulanma şartlarının oluşmadığı" düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ... gün ve ... ile;

"Mağdurenin adli raporunun incelenmesinde; vücudunun büyük bir bölümünde olay sırasında oluşan yaralar bulunması karşısında, şahsına zararı dokunmaksızın kendiliğinden güvenli bir yerde serbest bırakma şartının gerçekleşmediği, bu itibarla sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümlerle ilgili bozma kararı yerinde olmadığından hükmün onanması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, Özel Daire bozma ilamının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 16.09.2014 gün ve 7719-9990 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 16.09.2014 gün ve 7719-9990 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilen ve suçlarının sübutu ile eylemlerinin vasıflandırılmasına ilişkin bir anlaşmazlık, bu kabulde de dosya muhtevası itibarıyla herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilemeyen somut olayda, Özel Daireyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...'nın, dayısının kızı olan mağdureyle evlenmek istediği, ancak gerek mağdure, gerekse babasının bu teklifi kabul etmedikleri, olay akşamı saat yirmi sıralarında diğer sanıklarla mağdureyi ağzını bağlamak suretiyle zorla kaçırıp sürükleyerek yaklaşık dört kilometre uzaklıktaki yayla evine götürdükleri, mağdurenin evlenmek istemediğini ve serbest bırakılmaması durumunda intihar edeceğini söylemesi üzerine sabah saatlerinde cinsel saldırı niteliği teşkil edecek herhangi bir fiilde bulunmadan şikâyetçi olmaması kaydıyla mağdureyi köy muhtarına teslim ettikleri, aynı gün mağdurenin anne ve babası ile birlikte jandarmaya giderek şikâyetçi olduğu,

Sağlık Ocağı Tabipliğince düzenlenen raporda; mağdurenin olay nedeniyle yüzünde tırnak izi, yüz bölgesinde giysi ile bastırmaya bağlı olarak meydana gelen ekimoz, dirseğinde ve koltuk altı bölgelerinde muhtelif genişlikteki ekimotik lezyonlar, sol arka bel bölgesinde sıyrık, ensesinde ağrılı hassasiyet, ayak bileği arka tarafı ile diz kapağı ve altında sıyrıklar oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, bu konunun ayrıca ikinci derece sağlık kurulu tarafından incelenmesi gerektiğinin belirtildiği, ancak raporda dile getirilen hususta herhangi bir rapor alınmadığı,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Mağdure; Bursa'da ikamet ettiğini, olay tarihinden bir süre önce ağabeyinin düğünü nedeniyle anne ve babası ile birlikte köylerine geldiklerini, akşamüstü halasının gelini olan ...'nın evine giderek bir akrabasının telefon numarasını istediğini, adı geçen sanığın kendi telefonunu verdiğini, akşam karanlığında telefonu geri götürdüğünü, evden çıktığı sırada dört kişinin üzerine saldırdıklarını, ağzını çorapla bağlayarak tarlaya doğru sürüklediklerini, sanık ...'nın "seninle evleneceğiz, geri dönüşü yok" dediğini, ağzının bağlı olması nedeniyle bağıramadığını, kaçmak için direndiği sırada sanıklardan birisinin yüzüne tokat attığını, daha sonra ormanın içerisinden yayla evine götürdüklerini, ağlamasına rağmen ailesini aramasına izin vermediklerini, sanıklara yalvarıp evlenmek istemediğini, bırakmamaları halinde intihar edeceğini söylediğini, buna rağmen gece kendisini yayla evinde tuttuklarını, sabah şikâyetçi olmamak kaydıyla muhtara teslim ettiklerini, sürüklenme sırasında vücudunda yara meydana geldiğini, ancak şikâyetçi olmadığını beyan etmiş,

Tanık ...; sanıklarla aynı köyde ikamet ettiklerini, olay tarihinde sanık ...'nın ablasının evine gelip mağdureyi kaçıracaklarını söyleyerek yardım istediğini, kendisine yardımcı olamayacağını ifade ederek tarlasına gittiğini, gece saat oniki sıralarında ...'nın arayarak mağdureyi kaçırdığını beyan edip elbise istediğini, eşinin elbiselerini alarak sanıkların bulunduğu yayla evine gittiğini, mağdurenin zorla kaçırıldığını ve evlenmek istemediğini öğrendiğini, sanığa "kızı ailesine teslim edin" dediğini, muhtarı aradığını, sanık ...'nın muhtarla konuştuğunu, ardından mağdureyi köy yoluna yakın bir yerde muhtara teslim ettiklerini belirtmiş,

Tanık ...; köy muhtarı olarak görev yaptığını, olay günü sanığın kendisini telefonla arayıp mağdureyi kaçırdığını, ancak evlenmeye razı olmaması nedeniyle kendisine teslim etmek istediğini söylediğini, yayla yoluna giderek mağdureyi aldığını ifade etmiş,

Tanık ...; köy muhtarı olarak görev yaptığını, olay günü sanığın kendisini telefonla arayıp mağdureyi kaçırdığını, ancak evlenmeye razı olmaması nedeniyle kendisine teslim etmek istediğini söylediğini, yayla yoluna giderek mağdureyi aldığını ifade etmiş,

Sanık ...; dayısının kızı olan mağdureyi evlenmek amacıyla istettiğini, ancak cevap alamadığını, mağdurenin de teklifi kabul etmediğini, olay tarihinde ağabeyinin düğünü nedeniyle köye geldiğini, bir akrabasının aslında mağdurenin gönlü olduğunu ifade ettiğini, bu durumdan cesaret alarak kendisini kaçırmaya karar verdiğini, akşam saatlerinde arkadaşı ile buluşarak evlerini gözetlemeye başladığını, mağdurenin, kendisinin de akrabası olan sanık ...'nın evine gittiğini, evden çıktıktan sonra kolundan tuttuğunu, bağırmaması için ağzını kapattıklarını, mağdurenin gelmek istemediğini, dört kilometre yürüdükten sonra yayla evine geldiklerini, gece yağmur yağması nedeniyle mağdurenin elbiselerinin ıslandığını, komşuları ...'i arayarak durumu bildirdiğini, pişman olduğunu söyleyerek elbise istediğini, komşusu geldikten sonra muhtara telefon açarak mağdureyi teslim ettiğini, mağdureye karşı başka bir eylemleri olmadığını, mağdureyi yaylaya götürürken ormanın içinden geçtiklerini, yüzündeki yaraların çalı çırpının çarpması sonucu meydana geldiğini, olay sırasında üzerinde kurusıkı tabancasının bulunduğunu ancak mağdureye göstermediğini, olay nedeniyle pişman olduğunu,

Sanık ...; mağdurenin dayısının kızı olduğunu, olayı görmediğini, suçlamayı kabul etmediğini,

Sanık ...; mağdurenin seslerini duyduğunu, ancak kaçırılırken görmediğini, ağabeyine bu konuda yardım etmediğini,

Sanık ...; mağdurenin kaçırılması ile ilgisinin bulunmadığını, bu konuda kimseye yardım etmediğini,

Sanık ...; ...'nın kendisini telefonla arayıp çağırdığını, evlerine gittiğinde diğer sanıkları gördüğünü, mağdureyi kaçıracağını söyleyerek yardım istediklerini, yardımcı olmayacağını ancak yanlarında gelebileceğini söylediğini, akşam mağdurenin sanık ...'nın evinden çıktığını gören diğer sanıkların kolundan tutarak ağzını kapattıklarını, bu sırada kendisinin yaklaşık beş metre uzakta bulunduğunu, sanıkların mağdureyi sürükleyerek götürmeye başladıklarını, arkadaşını yalnız bırakmamak amacıyla peşinden gittiğini, ormanın içerisinde dört kilometre kadar yürüdükten sonra yayla evlerine ulaştıklarını, kendisinin geri döndüğünü, mağdurenin nasıl yaralandığını bilmediğini, gelmemek için direnip kendisini yere attığı sırada yaralanmış olabileceğini savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunda isabetli bir hukuki sonuca ulaşılması bakımından, hürriyet sözcüğünün anlamına ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili kanuni hükümlere kısaca değinilmesinde fayda bulunmaktadır.

Hürriyet; kişinin dilediği gibi hareket etmesi, onun belirli bir faaliyetini engelleyen veya sınırlayan bir kuralın bulunmaması olarak ifade edilmektedir. (Recep Gülşen, Hürriyeti Tahdit Suçları, Adalet Yayınevi, Ankara 2002, s. 19)