muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/326, Karar No: 2023/3778, Tarih: 29.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın, olay tarihinde; sırf saldırıda kullanmak üzere 6136 sayılı Kanun kapsamında olmayan bıçağı taşıdığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli kararın gerekçe kısmında, sanıkta ele geçen bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü madddesi kapsamında kalmadığı halde ''Kriminal Laboratuvar raporuna göre 6136 Sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen bıçaklardan sayılan sustalı bıçağın ele geçtiği,'' ibaresinin yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

6136 sayılı Kanun'un Ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “ ... ilgili kanunlarda belli edilen cezaların iki katı hükmolunur.” şeklindeki düzenleme karşısında, spor karşılaşması yapılan ve aynı zamanda okul olan yerde sırf saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşıyan sanık hakkında anılan yasanın 15 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tayin olunan cezadan artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

19.01.2012 tarihli tutanak, sanığın ikrara yönelik savunması ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2022 tarihli kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10112, Karar No: 2010/6688, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10112 E.  ,  2010/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinin murisi aleyhine takip başlattığını, daha sonra müvekkiline ödeme emri gönderildiğini, oysa müvekkilinin süresi içerisinde kayıtsız ve şartsız olarak mirası reddettiğini, müvekkilinin tebligattan haberi olmadığını belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 07.09.2006 tarihli haciz tutanağında borcu kabul ettiğini, MK’nun 610.maddesi uyarınca tereke mallarını gizleyen veya kendisine mal edinen kişinin mirası reddedemeyeceğini, davacı ile mirasını reddettiği babasının aynı evde ikamet ettiğini, mirası reddettikten sonra dahi davacının aynı adreste ikamet etmekte olduğunu, davacının iyiniyetli olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve tanık anlatımlarına göre, davacının süresinde mirası reddettiği, tereke mallarını gizlediği veya mal edindiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacının takip nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/480, Karar No: 2020/2969, Tarih: 11.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/480 E.  ,  2020/2969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2014 tarihli kararıyla, sanıklar ... ve ... hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından beraat hükümleri kurulmasına rağmen tebliğnamenin suç tarihi bölümüne "01.01.2008" yazıldığı, bu nedenle her iki sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin görüş bulunmadığı anlaşılmakla; bu husus yönünden ek tebliğname düzenlenmesi konusunda gereğinin takdirinden sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5799, Karar No: 2017/9162, Tarih: 20.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5799 E.  ,  2017/9162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanıklar hakkında defter belge ibraz etmeme suçu yönünden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Sanıkların 07.06.2006 tarihinden itibaren müşterek temsil ve ilzama yetkili oldukları şirketin 2006 yılı defter ve belgelerini ibraz etmedikleri iddiası ile haklarında açılan kamu davasında; defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluşacağı, 2006 yılına ait defterlerin tasdiki ve belge basım formuna ilişkin bildirimlerin vergi tekniği raporunda bulunmadığı, ayrıca 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesinde, incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerden birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdüren mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatların hukuken geçerli olmayacağı cihetle; Antalya Vergi Dairesi Başkanlığı'nın 20.09.2011 tarihli yazısında şirketin 30.09.2010 tarihinde re'sen terkin ettirildiğinin belirtildiği anlaşıldığından, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, 2006 yılına ait defter ve belgelerin varlığına dair tespitlerin bulunup bulunmadığı ve sanıkların işyerinin tebligat tarihinde faal olup olmadığı araştırılıp hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediği vergi dairesinden sorularak sonucuna göre hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ve eksik soruşturma sonucu hüküm tesisi,

2- Kabule göre de;

a- 03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5409 sayılı Yasanın 23. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltildiği gözetilmeden 6 ay olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Kabule göre de;

a- 03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5409 sayılı Yasanın 23. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 18 aya yükseltildiği gözetilmeden 6 ay olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

b- 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca 2 yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi ve sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada sanık ...’a yüklenen "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçu neticesinde meydana gelen somut bir zarar bulunmadığı gibi adli sicil kaydına göre engel mahkumiyeti bulunmayıp, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan sanık ... hakkında belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, zararın giderilmediği şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c- Kararın gerekçe kısmında hapis cezalarının seçenek yaptırım olan adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına denildiği halde, hüküm kısmında bu suçtan verilen cezaların adli para cezasına çevrilmesi ile gerekçe ve hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,

II- Sanıklar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1- Sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sahteliği iddia edilen faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a- Sanıklar hakkında 213 sayılı kanunun 359/b-1. maddesi uyarınca temel ceza 18 ay olarak belirlenip TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılması ile bulunan 22 ay 15 gün hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, netice ceza olarak 18 ay 22 gün hapis cezası verilmesi gerekirken 18 ay 10 gün hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b- Sanık ...’ın adli sicil kaydında ertelemeye engel sabıkası bulunmasına rağmen hakkında TCK’nın 51. maddesi hükümlerinin uygulanması,

c- Sanıklar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli karar başlığında suç adının “ sahte fatura düzenlemek” olarak yazılması,

d- Hükmolunan erteli hapis cezasının uzun süreli olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11949, Karar No: 2007/13093, Tarih: 01.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11949 E.  ,  2007/13093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 16.3.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 2.5.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ana yola çıkmak için kullandığı yola davalının daraba çekmek, ağaç dikmek ve araba ... etmek suretiyle müdahale ettiğini bildirerek yapılan elatmanın önlenmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ağaçların kal’ine karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, yola yapılan elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Davacı, dava dilekçesinde ağaçların sökülmesine ilişkin bir istemde bulunmadığı gibi, yargılama aşamasında da bu konuda ıslah yoluyla da olsa bir talepte bulunmamıştır. HUMK.nun 74. maddesi gereğince hakim tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez. Mahkemece, HUMK.nun 74. maddesindeki taleple bağlılık kuralına aykırı davranılarak, böyle bir istek varmışçasına “kal” kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2.) bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 01.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11693, Karar No: 2023/205, Tarih: 18.01.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/11693 E.  ,  2023/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükmünün

kaldırılarak daha ağır cezaya hükmedilmesine

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2020/1673 Esas, 2021/1398 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bahse konu gerekçeli kararın, suça sürüklenen çocuk ve müdafine usulüne uygun olarak tefhim edildiği, hükmün yalnız müdafii tarafından kanunî süresi içinde gerekçeli temyiz sebepleri içermeyen 16.06.2021 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz edildiği, bunun üzerine gerekçeli kararın müdafiye 08.07.2021 tarihinde usulünce tebliğ edildiği, akabinde müdafinin 30.07.2021 tarihli (temyiz gerekçesi içeren) dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 295 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme uyarınca temyiz isteminin süresinde olmadığı belirlenmiştir.

Mahkemece gerekçeli kararının suça sürüklenen çocuk müdafine 08.07.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak suça sürüklenen çocuk müdafinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 7 günlük süreden sonra gerekçeli temyiz dilekçesini sunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20493, Karar No: 2014/11230, Tarih: 08.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20493 E.  ,  2014/11230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a-b.maddeleri gereğince mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi sabaha kadar iş yerinde çalışan sanığın, yorgunluğunu dikkate almadan, yanındaki mağduru evine bırakmak için aracı ile seyir halinde iken, yorgunluğunun etkisiyle uyuduğu ve olayın bu şekilde meydana geldiği anlaşılmakla, olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi ve mağdurda meydana gelen yaralamanın TCK'nın 89/3-b maddesi kapsamında mütala edilmesi gerektiği, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin kusura, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9821, Karar No: 2012/630, Tarih: 17.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/9821 E.  ,  2012/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunuma aykırı davranmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 1.Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2007 tarihli ve 2007/239-102 sayılı kararını müteakip, Bakırköy 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2008 tarihli ve 2008/52-200 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme sıfatıyla Bakırköy 14.Ağır Ceza Mahkemesince, BAKIRKÖY 15.Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair verilen 10/04/2008 tarihli ve 2008/286 değişik iş esas, 2008/281 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.07.2010 gün ve 47669 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2010 gün ve KYB. 2010-183308 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142.maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1.maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1.maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1.maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 17.maddesinin 2.fıkrasında "Bu Kanun kapsamına giren suçlar dolayısıyla açılan davalar, Adalet Bakanlığının teklifi üzerine Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye ceza mahkemelerinde görülür. Ancak bu suçlarla bağlantılı olarak resmî belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde, görevli mahkeme ağır ceza mahkemesidir."

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca, 12/07/2007 tarihli, 302 ve 16/07/2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği,

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve kanunî kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emre dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden, Bakırköy 14.Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2008 günlü ve 2008/286 Değişik İş esas sayılı kararının CMK'nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince düşünülmesine, 17.01.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanun yararına bozma yolu olağanüstü bir kanun yolu olup meselenin bir başka şekilde çözümlenmesi mümkün ise bu yola başvurulamaz.

Görevsizlik konusunda uyuşmazlık olduğunda bu konunun çözümü müşterek yüksek mahkemece ya da uyuşmazlık mahkemesince çözülebilir. Mahkemece yanlış görevsizlik kararı verilipte müşterek yüksek mahkemece bu konu kabul gördüğünde dahi dava Yargıtay'a ve Danıştay'a geldiğinde yanlışın düzeltilmesi mümkündür.

İzah edilen nedenlerle kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun kabul kararına katılmıyorum.