muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25516, Karar No: 2013/18590, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25516 E.  ,  2013/18590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle:

7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'un resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 08.11.2007 tarihinde eşi diğer sanık ... ... muvazaalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,

nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA,27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8756, Karar No: 2018/8006, Tarih: 16.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8756 E.  ,  2018/8006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.11.2009 gün ve 2009/11-164 Esas, 2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasında kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin CMK'nin 232/6. madde ve fıkrasına uygun olarak ve duraksama oluşturmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği; somut olayda hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği, hüküm fıkrasında ise kanun yoluna başvuru süresi olarak “tebliğden itibaren” denilmek suretiyle muhatabın yanıltıldığı anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; Dairemizin 2016/6186 esas sırasında temyiz incelemesinde bulunan, Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2013 tarih, 2012/847 esas, 2013/702 karar sayılı dosyasında, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkum olduğu anlaşılmakla, mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemlerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; öncelikle söz konusu dosyanın duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, sahte fatura kullanma suçunun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerektiğinden, her takvim yılına ilişkin suça konu fatura asıl veya onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip, dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; 2010 takvim yılında kullanılan suça konu faturaları düzenleyen ... Pvc Plastik Doğrama Ltd. Şti, Demtez Petrol ürünleri.. Ldt. Şti ve Alaaatin Gündüz isimli mükellef ile 2011 takvim yılında kullanılan suça konu faturaları düzenleyen ... Petrol ...Ltd. Şti. hakkında hazırlanmış vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi, söz konusu şirketlerin yetkilileri ile 2009 takvim yılında kullanılan suça konu faturaları düzenleyen ... Petrol Ürünleri Ltd. Şti. Yetkilileri ve ... isimli mükellef hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açılmış olması halinde dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6184, Karar No: 2021/6818, Tarih: 16.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/6184 E.  ,  2021/6818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hükümler tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanıklara atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 18/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/403, Karar No: 2020/3686, Tarih: 01.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2020/403 E.  ,  2020/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ERCİŞ Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ;

Temyiz incelemesi duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanıklar müdafilerinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve mazeret de bildirmemesi nedeniyle sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca, Yargıtay Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanıp 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararına göre, dosyanın Yüksek 10. Ceza Dairesince incelenen 2013/7183 esas sayılı dosya ile doğrudan bağlantılı olduğu anlaşıldığından dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 10. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6803, Karar No: 2017/24664, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/6803 E.  ,  2017/24664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/534, Karar No: 2019/2213, Tarih: 02.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/534 E.  ,  2019/2213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ...5. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2018 tarih ve 2017/248 - 2018/456 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanığın TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ...5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2627, Karar No: 2014/1360, Tarih: 30.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/2627 E.  ,  2014/1360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hazine ile ... ve .... aralarındaki elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kabulüne dair Bodrum ... Mahkemesi'nden verilen 29.11.2010 gün ve 176/416 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle: ...mevkiinde bulunan 26 ada 23 parsel sayılı taşınmazın önüne isabet eden ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kumsal alan nitelikli kıyının toplam 1503 m2’lik kısmına bar, yeşil alan, şemsiye ve şezlong alanı yapmak üzere işgal edildiği, esasen, bu yerin ... tarafından davalı Şirket’e 24.07.2000 tarihinde 10 yıl süreli olarak kiraya verildiği, ne var ki, İdare Mahkemesi'nin 20.11.2002 tarih, 2001/1981 Esas, 2002/1068 Karar sayılı kararıyla kiralama işleminin iptal edildiği, bu kararın Danıştay 10. Dairesi'nin 18.07.2005 tarih, 2004/5933, 2005/4360 Esas ve Karar sayılı kararıyla onandığı açıklanarak davalının söz konusu yere müdahalesinin önlenmesi ve muhdesatların kal’ine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı tarafa dava dilekçesi ve duruşma günü usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen cevap vermemiş ve oturumlara katılmamıştır.

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif, dosyada mevcut uzman bilirkişilerin rapor ve krokisi dikkate alınarak: A harfiyle gösterilen 244,22 m2’lik B1 ile gösterilen 4,22 m2’lik, C1 ile işaretli 10,94 m2’lik, B ile işaretli 80,11 m2’lik, C ile gösterilen 14,14 m2’lik, D ile gösterilen 55,33 m2’lik, E ile işaretli 64,98 m2’lik, F1, F2, F3, F4 ile gösterilen toplam 39,20 m2’lik, G ile işaretli 12,70 m2’lik, H ile işaretli 53 m2’lik, I ile işaretli 335,55 m2’lik ve J ile işaretli 268,56 m2’lik Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara davalının müdahalesinin önlenmesine, müdahaleye konu yapı, tesis ve imalatların yıkılarak eski hale getirilmesine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davalı Şirket tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava dışı 26 ada 23 nolu parsele ilişkin tapu kaydı getirilmiştir. Anka Otel Turizm ve Ticaret A.Ş. adına tam mülkiyet üzere tescilli olduğu görülmüştür. Kira Kontratının aslı dosyaya sunulmuştur. Bodrum Kaymakamı tarafından davalı Şirket’e 24.07.2000 başlangıç tarihli olmak üzere 10 yıllık süre ile kumsal

-//-

2013/2627-2014/1360 -2-

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; dava dışı 26 ada 23 nolu parsele ilişkin tapu kaydı getirilmiştir. Anka Otel Turizm ve Ticaret A.Ş. adına tam mülkiyet üzere tescilli olduğu görülmüştür. Kira Kontratının aslı dosyaya sunulmuştur. Bodrum Kaymakamı tarafından davalı Şirket’e 24.07.2000 başlangıç tarihli olmak üzere 10 yıllık süre ile kumsal

-//-

2013/2627-2014/1360 -2-

alan niteliğiyle, bar, şemsiye, şezlong koymak ve yeşil alan olmak üzere kiraya verildiği görülmüştür. Muğla İdare Mahkemesi'nin ve Danıştay 10. Dairesi'nin yukarıda sözü edilen karar suretleri dilekçe ekindedir. Mahallinde keşif yapılmıştır. 3621 sayılı Yasa’nın 5 ve 9.maddelerine uygun olarak uzman bilirkişiler dosyada mevcut 5.2.2009 havale tarihli müştereken imzaladıkları rapor ve bu rapora ilişkin 1/1000 ölçekli krokiyi dosyaya sunmuşlardır. Rapor ekindeki ölçekli krokinin incelenmesinden: A, B1 ve C1 ile işaretli alanların kıyı kenar çizgisinin kara yönünde kaldığı, diğer kısımların kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında bulundukları görülmüştür.

Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kamu malı niteliğinde bulunan kumsal alan ve kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kalan yerlerin Hazine ya da Belediyelerce kiraya verilip verilemeyeceği ve yapılan Kiracılık Sözleşmesinin geçerli olup olmadığı, ayrıca dava dilekçesindeki taleplere göre men ve kal kararı verilip verilmeyeceğinde toplanmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, kamunun yararlanmasına açık sahiller, (kumsal alanlar) özellikle kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde bulunan yerler ile deniz ve göl alanlarının, mer’a ve akarsuların kiraya verilemeyeceği böyle yerler için herhangi bir şekilde düzenlenmiş olan kira sözleşmelerinin yok hükmünde olduğu Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile ilgili sair mevzuat hükümlerine göre tartışmasızdır. Nitekim, yukarıda tarih ve esas-karar numaraları yazılı idari yargı kararları da bu mealdedir. Somut olayda kıyı kenar çizgisi, dosyada mevcut, uzman bilirkişiler kroki ve raporuyla belirlenmiştir. Bu belirlemeye göre krokide A, B1 ve C1 ile işaretli alanların kıyı kenar çizgisi dışında ve kara yönünde olduğu görülmüştür.

Hal böyle olunca, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün B, C, D, E, F1, F2, F3, F4, G, I ve J ile işaretli kısımlar yönünden usul ve yasaya uygun görülmekle ONANMASINA, Ancak A: 244,22 m2, B1: 4,22 m2 ve C1:10,94 m2'lik alanlara ilişkin olarak 6100 sayılı HUMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesine göre bu alanlara hasren BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21818, Karar No: 2010/7515, Tarih: 29.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/21818 E.  ,  2010/7515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu emval ile kesildiği belirtilen ağaç kökleri üzerinde orman mühendisi bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak emvalin bu ağaçlardan temin edilip edilmediği ve sanığın savunmasında emvali zati yakacak emvalden temin ettiğini belirtmesine göre orman idaresinden sanığa zati yakacak emvalinin verilip verilmediği, verilmiş ise bu emvale uyup uymadığı hususları araştırılıp, tesbit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tesbiti gerekeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.