muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1889, Karar No: 2023/6876, Tarih: 28.12.2023

1136 ... Avukatlık Kanunu’nun 56 ıncı maddesine 4667 ... Kanun'un 36 ncı maddesine 02.05.2001 tarihinde eklenen ek fıkra gereği; "Avukatlar veya avukatlık ortaklığı başkasını tevkil etme yetkisini haiz oldukları bütün vekâletnamelerini kapsayacak şekilde bir başka avukata veya avukatlık ortaklığına vekâletname yerine geçen yetki belgesi verebilir. Bu yetki belgesi vekâletname hükmündedir." aynı Kanunun 75 inci maddesi ise "Dava için birden fazla vekil görevlendirilmiş ise vekillerden her biri, vekâletten kaynaklanan yetkileri, diğerinden bağımsız olarak kullanabilir. Aksi yöndeki sınırlamalar, karşı taraf bakımından geçersizdir" hükümlerini içermektedir. Diğer taraftan, 7201 ... Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesi gereğince "Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır..."

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair kararın dosyada davalı ... adına tevkil yetkisi de içeren vekaleti bulunan Av. ... tarafından yetki belgesine istinaden davalı adına 12.03.2021 tarihli ilk duruşma ile karar duruşması olan 29.09.2021 tarihli duruşmaya katılan Avukat ... elektronik tebligat yolu ile 29.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği, süresi içerisinde davalı ... vekilinin istinaf isteminde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Diğer davalı Hazine vekilinin istinaf istemi ise Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, bu defa İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesinin davalı Hazine vekilinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararını temyiz etmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda somut olay değerlendirildiğinde, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... vekilinin, Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

GK/Karşılaştırıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/1375, Karar No: 2025/735, Tarih: 13.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1375 E.  ,  2025/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 12.02.2024

SAYISI : 2022/2641 E., 2023/1345 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Darende Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/36 E., 2022/143 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin dört numaralı alt bendi gereğince kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.02.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı ... vd. vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 12.02.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, dava şartlarına aykırılık bulunması nedeniyle esası incelemeden kararın kaldırılmasına ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanunun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin dört numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanunun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.02.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/96, Karar No: 2016/4021, Tarih: 26.09.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/96 E.  ,  2016/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında dava tarihinin 16.08.2012 olarak yazılması gerekirken 08.03.2013 olarak yazılmasının maddi hataya dayalı olup yerel mahkemece düzeltilebileceğinin tabiî bulunmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.2- Tarafların diğer temyiz itirazlarına gelince;Davacı davasında davalı ile aralarında düzenlenen 10.10.2011 tarihli sözleşme ile ... Çayı mansabında yatak ıslahı yapım işini üstlendiğini, işin devamı sırasında sözleşmenin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ve 425.566,67 TL imalât bedelinin ödenmediğini belirterek bu bedelin davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı savunmasında sözleşmenin davacının işi tamamlamaması nedeniyle feshedildiğini, fesih işleminin haklı olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davacının işi süresinde tamamlamadığı, davalı idarenin fesihte haklı olduğu,davacının ancak faydalı imalât bedeli olarak hesaplanan 155.394,81 TL'yi talep edebileceği gerekçesi ile davanın bu miktar üzerinden üzerinden kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece yargılama sırasında mahallinde keşif yapılarak alınan bilirkişi raporunda sözleşme kapsamında yapılan imalât miktarının ... Çayı yatağında su bulunması ve şevlerin yoğun olarak ot kaplı olması nedeniyle tespit edilemediği açıklanmış, hükme esas alınan 06.04.2015 tarihli ek raporda da davacının sözleşme kapsamında yaptığı imalâtların bedeli olarak hesaplama yapılamadığı, dosya içerisinde bulunan görüntülere göre yapılan imalâtların yüzdesinin tespiti yoluna gidilerek davacı alacağının 155.394,81 TL olacağı, yapılan bu imalâtlardan hafriyatın dökülen betonun ve suyu yönlendirmek ve makine çalışması için serilen taş malzemenin işin daha sonra yapılma aşamasında faydalı imalâtlar olacağı belirtilmiştir.Taraflar arasında düzenlendiği ihtilâfsız olan sözleşmenin 8. maddesinde sözleşme ekleri sayılmış olup sayılan ekler arasında Yapım İşleri Genel Şartnamesi de bulunmaktadır. Bu şartname 6100 sayılı H.M.K'nın 197 maddesine göre delil sözleşmesi niteliğinde olup mahkemelerce görevi gereği kendiliğinden gözetilmesi gerekir. Anılan şartnamenin 21. maddesinde götürü bedelli işlerde sözleşme kapsamında kalması halinde %10 fazla imalâtın sözleşme fiyatlarıyla yaptırılacağı hükmü bulunmaktadır. Bu nedenle sözleşme dışı imalâtlar yönünden inceleme yapılırken sözleşmenin ilgili hükümleri ile şartname hükümlerinin dikkate alınması zorunludur. Yapılacak incelemede %10'u aşan imalâtın tespiti halinde ise bedelinin sözleşme ve işin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 413 ve devamı maddeleri gereğince iş sahibi yararına olması koşuluyla yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçleriyle belirlenmesi gerekir.Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sözleşme eki olan Yapım İşleri Genel Şartnamesi hükümleri tartışılmaksızın sayılan bazı kalemlerin faydalı imalât olduğu açıklanmış, bunların sözleşme kapsamında olup olmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı gibi birim fiyatlarının sözleşmede tanımlanan fiyatlar olup olmadığı konusunda da bir açıklama yapılmamıştır. Bu haliyle hükme esas alınan raporun az yukarıda açıklanan ilkelere uygun olmadığı açıktır. Mahkemece yapılması gereken iş yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan gerektiğinde mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle alınacak rapor ile öncelikle sözleşme kapsamında yapımı gereken imalâtların yapılıp yapılmadığının saptanması, bundan sonra %10 oranda yapıldığı belirtilen imalâtların denetime açık bir şekilde belirlenip bedellerinin sözleşme fiyatlarıyla hesaplattırılması, aşan oranda imalât yapılmış olması halinde bedellerinin sözleşme tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK'nın 413 ve devamı maddeleri gereğince iş sahibi yararına olması koşuluyla yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçleriyle hesaplattırılıp sonucuna göre karar verilmesinden ibaret iken eksik inceleme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir. SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2

. SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşılıklı olarak taraflardan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6634, Karar No: 2018/5397, Tarih: 16.07.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/6634 E.  ,  2018/5397 K.**

**"İçtihat Metni"**

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma, görevi kötüye kullanma, suç uydurma, resmi belgede sahtecilik ve suç delillerini yok etmek, gizlemek veya değiştirmek suçlarından şüpheliler ..., evrakta imzası bulunan polis memurları, emniyet müdürü ve amirleri haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2017 tarihli ve 2016/7312 soruşturma, 2017/378 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ...Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/02/2018 tarihli ve 2017/35036 soruşturma, 2018/996 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair mercii ...6. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/02/2018 tarihli ve 2018/135 değişik iş sayılı kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın ...Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği ancak, ...Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından sonra dosyanın ...Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın yetkili ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 07/06/2018 gün ve ... -Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15/02/2018 tarihli ve 2018/135 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4753, Karar No: 2011/6170, Tarih: 25.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4753 E.  ,  2011/6170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı hazine, davalı adına kayıtlı 160 ada 54 parsel sayılı taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, taşınmazın kıyıda kalan kısmının tapusunun iptali ile üzerindeki muhtesatların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan uygulama sonucu alınan bilirkişi raporuna göre taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle, bu kısmın tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline, taşınmaz üzerinde muhtesat bulunmadığından yıkım talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkin olup, mahkemece 28.11.1997 tarih 5/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın kabul kapsamına alınan bölümünün tarifi aynı yasanın 4. maddesinde yapılan kıyıda kaldığı belirlenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ne var ki, anayasanın 43. maddesi Hükmü uyarınca kıyılar kamu malı niteliğinde olup özel mülkiyete konu edilemez. Diğer taraftan Türk Medeni Kanunu’nun 999. maddesi hükmü gereğince sicil kaydının kütükten terkini icap eden nitelik taşır. Bu sebeple anılan bölümün sicil kaydının kütükten terkini gerekirken hazine adına tesciline karar verilmiş olması doğru değildir.

Diğer taraftan, yerel mahkeme kararından sonra 19.01.2001 tarihinde yürürlüğe giren ve 3402 sayılı Kadastro Yasasının 36. maddesine ilave düzenlemeler getiren 6099 Sayılı Yasanın 16.ncı maddesi hükmüyle kamu kurum ve kuruluşlarınca kadastro işlemlerine yönelik açılacak davalarda davalının yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı öngörülmüş, aynı yasanın 17. maddesi hükmü ile de yasa hükmünün uygulama sürecinin infaza kadar yapılabileceği düzenlenmiştir. O halde anılan yasanın eldeki davada gözetilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, tarafların değinilen yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.05.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2515, Karar No: 2014/3474, Tarih: 30.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/2515 E.  ,  2014/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gün olarak saptanan adli para cezasının, para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi,

2-Hükmolunan adli para cezasının ve yargılama giderlerinin 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Uyuşturucu maddenin müsaderesine karar verilirken TCK'nın 54. maddesinin 4. fıkrası yerine, 1. fıkrası ile uygulama yapılması

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Hüküm fıkrasında adli para cezasının gün adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümde yer alan “20 TL hesabı ile” ibaresinden önce gelmek üzere “5237 sayılı TCK’nın 52. maddesinin 2. fıkrası uyarınca” ibaresinin eklenmesi,

2-YTL olarak hükmolunan adli para cezasının ve yargılama giderlerinin TL'ye dönüştürülmesi,

3-Hüküm fıkrasında müsadereye ilişkin bölümde yer alan ''TCK'nın 54/1. maddesi'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''TCK'nın 54/4. maddesi'' ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3494, Karar No: 2021/2524, Tarih: 17.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3494 E.  ,  2021/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08.02.2018 gün ve 2017/47 E. - 2018/15K. sayılı kararı bozan Daire'nin 15.05.2019 gün ve 2018/1850 E. - 2019/3778 K. sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkilinin “DALAN FAMİLY” tanınmış markasının benzeri olan “FAX FAMİLY” markasını tescilsiz olarak kullandığını, davalının eyleminin müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalının markaya tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitini, önlenmesini, tecavüzlü ürünlere el konulmasını, tecavüz oluşturan marka kullanımlarının durdurulup ilgili eşyaların toplatılmasını, hüküm özetinin ilanını, 10.000.-TL maddi, 10.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, maddi tazminat tutarını 19.11.2013'de 721.625.-TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, kullanılan markanın “FAX FAMİLY” olduğunu, oysa davacı markasının kök olarak “DALAN” olduğunu, söz konusu ek nedeniyle korunamayacağını, “FAMİLY” ibaresinin ayırt edici ana unsur olmadığını, dolayısıyla herhangi bir tecavüzün söz konusu olmadığını, haksız rekabetten söz edilemeyeceğinin, tazminat taleplerinin dayanaksız ve fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davalı kullanımının davacının marka hakkına tecavüz niteliğinde olduğu, davacının bu tespit üzerinden maddi ve manevi tazminat talep edebileceği, davacının hesaplama yöntemi olarak 556 sayılı KHK’nın 66/2-b hükmünü tercih ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine ve sonuçlarının giderilmesine, 133.806,80 TL maddi, 10.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve kararın ilanına dair verilen karar taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/198, Karar No: 2007/2050, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/198 E.  ,  2007/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada iş bedelinin tahsili istenmiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık 17.4.1998 tarihli asıl ve 15.5.1998 tarihli ek sözleşmelerden kaynaklanmıştır. Bu sözleşmeler ile davacılar arsa karşılığı imar parselasyon işlerini üstlenmişlerdir. Mülkiyeti devir borcu doğuran sözleşmeler resmî biçimde yapılmadıkça geçerli olmazlar (TMK.m.706,BK.m.213, Tapu Kanunu m.26, Noterlik Kanunu m.60). Yanlar arasındaki sözleşmeler adî nitelikte olup resmî biçim koşuluna uyulmadığından geçersizdir. Geçersiz sözleşmelerde taraflar ancak haksız iktisap kurallarına dayanarak birbirlerine verdiklerini talep edebilirler. Borçlar Kanunu’nun 61/II maddesinde bu kural “muteber olmayan… bir sebebe istinaden ahzolunan şeyin iadesi lazımdır” şeklinde ifade edilmiştir. Burada borç sebebi gerçekleşmediği halde iş sahibinin mal varlığında bir zenginleşme, yüklenicinin mal varlığında ise bir azalma söz konusudur. Ancak iş sahibinin mal varlığında bir çoğalmadan söz edilebilmesi için yapılan işlerin onun işine yaraması gerekir. Aksi halde sebepsiz zenginleşmeden söz edilemez. Somut olayda mahkemece bu kurallara uygun bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır. O halde mahkemece yapılacak iş

uzman bilirkişilerden alınacak raporla davacılar tarafından fiilen yapımı gerçekleştirilen işlerin neler olduğunu ve bu işlerin davalıların işine yarar durumda olup olmadığını saptamak, davalıların işine yarar durumda ise işin yapıldığı tarihteki piyasa rayiçlerine göre bedelini TL cinsinden saptamak, ayrıca davacılar sözleşme konusu taşınmazlar üzerindeki hacizleri kaldırmak için davalı arsa sahibinin üçüncü kişilere olan borçlarını ödediklerini ileri sürdüklerinden bu iddialar üzerinde de durmak ve hasıl olan sonuca göre saptanan miktarı hüküm altına almaktan ibarettir. Mahkemece müstakil parsellerin arsa sahipleri adına tapuda tescili sağlanmadığı takdirde bedel ve masraf talep edilemeyeceği şeklindeki sözleşme hükmüne, yani geçersiz sözleşmenin cezai şarta ilişkin hükümlerine dayanılarak davanın reddedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 02.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.