muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8924, Karar No: 2015/12435, Tarih: 04.06.2015

Dosya arasında tescil ilamının krokisi mevcut olup miktarı 194 m2'dir. Mahkemece mahallinde yapılan keşifte taşınmazın 50 m2'sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı belirlenmiştir. Tescil ilamının miktarı ile parselin miktarı aynı olup bu yere uyduğuna tereddüt yoktur. Bahsi geçen ilamın, HUMK'nun 237. maddesinde öngörülen kesin hüküm nedeni ile Hazine'yi bağlayacağı kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; Mahkemece davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüne ve hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı Hazine vekilinin 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42163, Karar No: 2022/13072, Tarih: 24.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/42163 E.  ,  2022/13072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : İstinaf talebinin esastan reddi

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamında sunmuş olduğu 26/05/2021 tarihli temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hüküm tarihinde karar kesin nitelikte olduğundan, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...’in temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 24/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2876, Karar No: 2025/6823, Tarih: 21.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/2876 E.  ,  2025/6823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2024/3729 E., 2024/2286 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.12.2024 tarihli ve 2024/3729 E., 2024/2286 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 272/3-a maddesi uyarınca hapis cezasından çevrili adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının kesin olup temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 12.12.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1841, Karar No: 2015/13327, Tarih: 06.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/1841 E.  ,  2015/13327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı apartmanda 2000 yılı eylül ayı ile -01.07.2012 tarihleri arasında ... olarak çalıştığını, ayrıca apartmanın temizlik işerini de yaptığını, sigorta yapılmadığı, kış ayı için 6 aylık dönemde çalışmasının sabah 06:00 akşam 24:00 olduğunu, yıllık izinlerini kullanamadığını, dini ve resmi bayramlarda çalıştığını, kış döneminde çalışmış olduğu hafta sonları da dahil fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, 01.07.2012 tarihi itibari ile işten çıkarıldığını, bu nedenle dava tarihinden geriye dönük beş yıl içerisinde ödenmeyen, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, hafta sonu çalışma ücreti alacağı, dini ve milli bayramlar ile genel tatil alacaklarının davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, apartmanda davacının eşinin ... olarak çalışmaya başladığını, davacının da eşinin ... olarak çalışmaya başladığı 2001 yılından bu yana ... ve ...'da temizliğe gittiğini, davacının eşinin emekli olmasından dolayı 19.10.2011 tarihinde ... olarak işe alındığını, 01.07.2012 tarihinde ise çalışmasının sona erdiğini, beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı apartmanda 20.10.2011 tarihinde sigortalı olarak ... belgesi ile çalışmaya başladığı ve bu çalışmalarını 01.07.2012 tarihine kadar sürdürdüğü, tanık beyanlarına göre davacının iş akdinin işveren tarafından ihbar öneli verilmeden feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı nezdinde 2000 yılı Eylül ayında çalışmaya başladığını iddia ederek talepte bulunmuş ise de; mahkemece davacının talepleri sadece ... kaydını kapsayacak şekilde yapılan hesaplamaya itibarla hüküm altına alınmıştır. Bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı nezdinde 2000 yılı Eylül ayında çalışmaya başladığını iddia ederek talepte bulunmuş ise de; mahkemece davacının talepleri sadece ... kaydını kapsayacak şekilde yapılan hesaplamaya itibarla hüküm altına alınmıştır. Bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Dosyada yer alan apartman yönetim karar defterindeki 01.11.2001 tarihli toplantı kararında; davacı hakkında “ merdiven temizliği ile çevre temizliği ve bahçe bakımı için ... eşine her ay 25.000.000 ( 25 milyon) ödenmesine” dair karar alındığı anlaşılmaktadır. Davacının iddia ettiği tarihten iş akdinin sona erdiği tarihe kadar olan sürede oturmakta olduğu kapıcı dairesinden ayrıldığı davalı tarafından savunulmadığı gibi bu süre içerisinde davacının yapacağı merdiven temizliği ile çevre temizliği ve bahçe bakımı işlerinin bir başkasına yaptırıldığı da savunulup ispatlanamamıştır.

Yönetim kurulu karar defterleri dikkate alındığında; davacının sezonda ... yapan eşinden ayrı olarak merdiven temizliği, çevre temizliği, bahçe bakımı, çöp toplama işlerinde görevlendirildiği, ... kaydının olduğu dönemde de aynı işleri yürüttüğü anlaşılmıştır. Bu nedenlerle davacının hizmet süresinin 01.11.2001 – 01.07.2012 tarihleri arasına göre belirlenip, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının bu süreye göre hesaplanması, ücret alacağının taleple bağlı kalınarak son 5 yıllık kısmının asgari ücret üzerinden belirlenip hesaplanması gerekirken davacının hizmet süresinin sadece ... kaydına itibar edilerek belirlenmesi isabetsizdir.

3- Kabule göre davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin noksan hesaplanması da hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22060, Karar No: 2015/15157, Tarih: 03.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22060 E.  ,  2015/15157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2009/186-2013/362

H.. H.. ile M.. P.. aralarındaki dava hakkında Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.06.2013 tarih ve 186/362 sayılı hükmün Daire'nin 09.07.2014 gün ve 2013/21996 Esas-2014/14599 Karar sayılı ilamıyla kısmen onanmasına, kısmen bozulmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı H.. H.. vekili, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere davalının iskele vs. yapmak sureti ile müdahalede bulunduğunu, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek davalının müdahalesinin men'i ile taşınmaz üzerindeki muhdesatların kal'ine karar verilmesini istemiş, davalı vekili ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile davalının teknik bilirkişinin 29.04.2010 tarihli raporunda (A) olarak gösterilen (yem deposu ve idari bina) 345,00 m²'lik alanın, (B) olarak gösterilen (ahşap iskele) 675 m²'lik alan yönünden vaki müdahalenin men'ine, bu alanlardaki yapıların kal'ine, alınması gereken 18.033,84 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak H.. H..ye irat kaydına, davacı kendisini bir vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre 20.290,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa ödenmesine, davacı tarafından yapılan toplam 1.022,10 TL yargılama giderinin davalı taraftan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün esası ile harç ve vekalet ücreti yönlerinden davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 09.07.2014 tarih 2013/21996 Esas 2014/14599 Karar sayılı ilam ile esası ve vekalet ücreti bakımından onanmış, harç yönünden ise bozma sevk edilmiştir.

Davacı H.. H.. vekili ile davalı vekili tarafından süresi içerisinde dilekçelerinde bildirdikleri gerekçelerle karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin esasa yönelen karar düzeltme istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE,

Davanın niteliği itibarıyla davada, HUMK'nun 413 ve 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 16.maddesi uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın elatılan yerin değeri ile talep edilen ecrimisil toplamından, elatmanın önlenmesi isteğinin yanında yıkım isteği de varsa dava değeri elatılan yerin değeri ile yıkımı istenilen yapı değerinin toplamından (4.3.1953 tarih 10/2 Sayılı İ.B.K.) ibaret olacağı kuşkusuzdur.

Davanın niteliği itibarıyla davada, HUMK'nun 413 ve 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 16.maddesi uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın elatılan yerin değeri ile talep edilen ecrimisil toplamından, elatmanın önlenmesi isteğinin yanında yıkım isteği de varsa dava değeri elatılan yerin değeri ile yıkımı istenilen yapı değerinin toplamından (4.3.1953 tarih 10/2 Sayılı İ.B.K.) ibaret olacağı kuşkusuzdur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, davalının toplam 1020 m2 alana vaki elatmasının önlenmesine ve ayrıca bu alanlardaki yapıların kaline karar verilmiş olup, teknik bilirkişi raporuna göre dava tarihi itibarıyla elatmanın önlenmesine karar verilen alan 204.000 TL, bu alan üzerindeki yapıların değeri ise 60.000 TL'dir. Yapılan yargılama sonunda yapıların kal'ine de karar verilmesi sebebiyle kal'e karar verilen yapıların değerinin de dava değeri içinde yer alması ve harcın bu değer üzerinden (264.000 TL) belirlenmesi gerekmektedir. Diğer yandan 264.000 TL dava değeri üzerinden harç hesaplanırken dava tarihindeki değil hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Yasası ve buna bağlı 1 sayılı harçlar tarifesi dikkate alınmalıdır. Mahkeme tarafından bu ilkeler dikkate alınarak 06.06.2013 karar tarihi itibariyle geçerli %068,31 oran ve 264.000 TL dava değerine göre hüküm altına alınan 18.033,84 TL karar ve ilam harcı doğru olarak hesaplanmıştır. Daire tarafından, kal'e de karar verildiği gözden kaçırılarak dava değerinin 264.000 TL yerine 204.000 TL olarak gösterilmesi, ayrıca hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Harçlar Yasası ve buna bağlı 1 sayılı harçlar tarifesi yerine dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Harçlar Yasası ve buna bağlı 1 sayılı harçlar tarifesi yazılmış olması ve bu nedenle harç bakımından bozma sevk edilmesi iş yoğunluğundan kaynaklanan maddi hataya dayanmaktadır. Açıklanan nedenle davacı H.. H.. vekilinin karar düzeltme isteği yerinde olduğundan Dairenin 09.07.2014 tarih 2013/21996 Esas 2014/14599 Karar sayılı ilamının bozmaya ilişkin bölümünün ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı vekilinin harca yönelen temyiz itirazının da reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan mahalli mahkemenin 06.06.2013 gün ve 186/362 Esas ve Karar sayılı hükmünün tümü ile ONANMASINA, yasa gereğince aynı mahkeme ilamı ile ilgili bir defadan fazla karar düzeltme isteğinde bulunulamayacağından ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 03.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2714, Karar No: 2006/8671, Tarih: 22.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2714 E.  ,  2006/8671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve fer'i müdahil vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri tarafından keşide edilerek davalıya teslim edilen 20.000.000.000.TL. bedelli bononun yanlar arasındaki sözleşme kapsamında iptali kararlaştırılmış ve bedelsiz kalmış ise de davalı yanca müvekkilleri aleyhine icra takibine konu yapıldığını belirterek, bono nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddialarının doğru olmadığını bildirerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davacılar yanında davaya fer'i müdahil olarak katılan ... Mühendislik Ltd.Şti. vekili davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı yanca isbatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve fer'i müdahil vekilince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar ve fer'i müdahilin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar dava konusu bonoya karşılık çek verdiklerini ve çekler ödendiği için bononun karşılıksız kaldığını iddia etmiş ve delil olarak dosyaya sundukları tarihsiz belgeye dayanmışlardır.

Davalı ... 'nın imzasını taşıyan bu belgede, "...'den Şekerbank E.0094191 NO:11.000.000.000.TL çeki aldım. çek 20.000.000.000.TL (yirmimilyar) olarak ödendiğinde bendeki ... ...'in 20.000.000.000.TL senedi iptal olacaktır" ibareleri yer almaktadır. Belgede belirtilen 11.000.000.000.TL miktarlı çekin ödenmiş olduğu dosyadakı bilgi ve belgelerden ve Şekerbank cevap yazısından anlaşılmaktadır.

Bu durumda dava konusu senedin bu miktar yönünden karşılıksız kaldığı düşünülmeden mahkemece davanın tümden reddedilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edenler vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen nedenlerle hükmün temyiz edenler yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4114, Karar No: 2021/4295, Tarih: 13.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4114 E.  ,  2021/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 13/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10177, Karar No: 2016/15097, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10177 E.  ,  2016/15097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile elektrik aboneliklerine ilişkin haksız olarak kesilen kayıp kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende satış hizmeti, iletim bedeli v.s adlar altında tüketilen enerji bedeli dışında tahsil edilen bedel olan, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 6.152,69 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 6.152,69 TL'nin, 3.500,00 TL'sinin dava tarihi olan 12/01/2015 tarihinden, 2.652,69 TL'nin ıslah tarihi olan 17/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan

yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilebilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.