muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1968, Karar No: 2019/9335, Tarih: 26.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1968 E.  ,  2019/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi olduğu davalı şirketin ilgili mevzuata aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma bedeli, trafo kaybı adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 7.500 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/12/2015 tarihli karar, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 12/12/2016 tarihli ve 2016/7276 E. 2016/14588 K. sayılı ilamıyla; karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci, geçici 19 uncu ve 20 nci maddelerinin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi için bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın açılmasından sonra yürürlüğe giren yasal düzenlemeler karşısında lisans sahibi davalı şirketten kayıp kaçak bedeli, vergi, fon ve TRT payı istenemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonesi olan davacıdan tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma ve trafo kaybı bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece; Dairemizin 12/12/2016 tarihli bozma ilamında belirtilen yasa değişikliği değerlendirilerek karar tesis edilmiştir.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun ya da Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nın 331 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbiti ve o tarafın yargılama giderlerine (bu bağlamda vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1), (4) ve (5) nolu bentlerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla;

“1-Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,”,

“4- Davacı tarafından karşılanan 730,10 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”

“5-Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca hesaplanan 1.980 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bendlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/753, Karar No: 2024/2349, Tarih: 02.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/753 E.  ,  2024/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26.12.2023

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/607 E., 2019/879 K.

Dava; ön alım hakkından kaynaklanan tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.12.2023 tarihli ek karar ile, temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğundan davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanunu'nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesininin 26.12.2023

tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; harçlandırılarak hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 25.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi (2023) itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.735,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.12.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3499, Karar No: 2024/2482, Tarih: 16.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3499 E.  ,  2024/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/483 E., 2022/1956 K.

KARAR : Kabul ile yeniden esas hakkında hüküm verilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/175 E., 2021/753 K.

Taraflar arasındaki aile konutu şerhinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2002 yılından bu yana fiilen ayrı yaşadıklarını, istinaf incelemesinde bulunan boşanma davalarının devam ettiğini, evlenme sonrasında " ..." adresinde ikamet ettiklerini, sonrasında yurt dışına gittiklerini ve 2002 yılından bu yana ayrı yaşadıklarını, Datça'da ikamet eden davalının boşanma davasının açılacağını öğrendiği anda 2016 yılında mernis kayıt sistemine yerleşim yeri olarak kaydettirerek taşınmaza aile konutu şerhi koydurduğunu, aile konutu olmayan taşınmazda 01.06.2019 tarihinden beri kiracının yaşadığını belirterek aile konutu şerhinin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 17 yıldır kayıplara karışıp evine dönmediğini, 2012 yılından beri bu taşınmazda ikamet ettiğini, çilingirle evin kapısını açarak eşyalarına el koyduğunu, kiraya verdiğini, kendisi oturuyor göstererek adresi ikamet adresi olarak gösterdiğini, dava açma şartlarının oluşmadığını, boşanma davasının devam ettiğini belirterek davanın esasına girilmeksizin usulden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların 22.09.1996 tarihinde evlendiklerini, taraflar arasında İstanbul 9. Aile Mahkemesi'nin 2016/526 Esas sayılı dosyasında boşanma davasının bulunduğunu ve davanın derdest olduğunu, davacı tarafın davalının evi iradi olarak terk ettiğini kanıtlayamadığını belirterek davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların 22.09.1996 tarihinde evlendiklerini, boşanmaya karar verilmiş ise de dava ve inceleme tarihi itibariyle boşanma hükmünün kesinleşmediğini, evlilik birliğinin halen devam ettiğini, dava konusu taşınmazın evlilik birliği öncesinde 28.09.1994 yılında edinilerek davacı adına kayıtlı bulunduğunu, 18.03.2010 tarihinde taşınmazın kaydına aile konutu şerhi işlendiğini, tarafların evlilik süresince dava konusu taşınmazı aile konutu olarak kullandıklarını, 2001 yılında yurt dışına gittiklerini, 2002 yılından bu yana da fiilen ayrı yaşadıklarını, bir araya gelmediklerini, dava konusu taşınmazda 2019 yılından bu yana kiracının ikamet ettiğini her iki tarafında beyan ve cevaplarında açıkladıklarını, taraflarca kullanılmayan aile konutunun başkalarına kiraya verilmiş olmasının, konutun aile konutu olma niteliğini ortadan kaldırdığını belirterek istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kabulü ile dava konusu 1038 ada, 18 parsel 4.kat 6 numaralı bağımsız bölüm ... adresinde kain taşınmaz üzerine konulan aile konutu şerhinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, aile konutu şerhinin kaldırılması istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, taşınmazın aile konutu vasfının devam edip etmediği, aile konutu şerhinin kaldırılması koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 194 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 194 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/2244, Karar No: 2024/16324, Tarih: 09.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/2244 E.  ,  2024/16324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, davaya konu sözlerin katılana yönelik olmadığı, duruşmanın bitmesini takiben kendi kendine söylediği sözler olduğuna, evrensel hukuk değerleri ile Anayasa Mahkemesi kararları doğrultusunda hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

27.11.2018 tarihli duruşma zaptı, katılan beyanları ve bu beyanları doğrulayan tanık anlatımları doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/528, Karar No: 2023/7651, Tarih: 18.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/528 E.  ,  2023/7651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/43 E., 2015/240 K.

SUÇLAR : Mühürde sahtecilik, 6831 sayılı Orman Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, Onama, Bozma

Sanıklar ... ile ... hakkında mühürde sahtecilik ve 6831 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ile ... hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında, Mesudiye Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2014 tarihli iddianamesiyle, mühürde sahtecilik ve 6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırılıktan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Mesudiye Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2015 tarihli kararıyla, sanıklar ... ile ...'ın 6831 sayılı Kanun'a aykırılıktan 10 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına; aynı sanıkların mühürde sahtecilik suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına; sanık ...'un 6831 sayılı Kanun'a aykırılık ve mühürde sahtecilik suçlarından beraatine; sanık ...'ın 6831 sayılı Kanun'a aykırılık ve mühürde sahtecilik suçlarından ayrı ayrı 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... İdaresinin temyiz isteği; el konulan orman emvali yönünden de hüküm kurulması gerektiğine, usulsüz ağaç kesimi ve mühürde sahtecilik suçlarından ayrı ayrı sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Cumuriyet Savcısının temyiz isteği; sanık ...'un diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiğinden 6831 sayılı Kanun'a aykırılık ve mühürde sahtecilik suçlarından cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 09.09.2013 tarihinde, ... Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifine bölme teslimi yapıldığı, kooperatif başkanı olan ...'un ağaç kesim işini %10 bedel karşılığı sanık ...'a devrettiği, 10.11.2013 tarihinde 152 numaralı bölmeye orman muhafaza memurları tarafından kontrole gidildiğinde, bir bölüm ağacın kaçak ve damgasız bir bölüm ağacın ise belirlenemeyen bir cisimle sahte damga ile damgalanarak motorlu testere ile usulsüz kesildiği, ağaçların yapacak niteliğinde olduğu, böylece sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında 6831 sayılı Kanun'a aykırılık ve mühürde sahtecilik suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında 6831 sayılı Kanun'a aykırılık ve mühürde sahtecilik suçlarından kurulan hükümler yönünden;

1. Dosya kapsamında yer alan, 13.11.2013 tarihli suç tutanağı, bilgi fişi ile koruma altına alma kararı, 25.11.2013 tarihli tutanak, 09.09.2013 tarihli protokol, 29.05.2015 ve 17.11.2014 tarihli teknik bilirkişi raporları ile sanıkların alınan beyanları birlikte değerlendirildiğinde, ağaç kesim işinin sanık ...'a bedel karşılığında devredildiğinin, ağaçların sanık ... tarafından kesildiğinin anlaşılması ve sanık ...'un aşamalarda değişmeyen inkara yönelik savunması karşısında, sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığı gözetilerek ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının ve katılan ... İdaresinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık ... hakkında mühürde sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden;

A. Tebliğname yönünden;

Mühürde sahtecilik suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Kamu Güvenine Karşı Suçlar başlığı altında düzenlenmiş ise de, Mahkemece Orman İdaresinin katılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Katılan ... İdaresinin temyiz istemi yönünden;

1. Dosya kapsamında yer alan suç tutanağı, taraflar arasında ağaç kesim işinin sanık ...'a verildiğine ilişkin protokol ile alınan teknik bilirkişi raporlarından, usulsüz olarak kesilen ağaçlardan 11 adetinin sahte damga ile damgalandığı ve ağaçların kesim işinin sanık tarafından yapıldığı tespit olunmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Sanık ... Hakkında 6831 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden