muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1417, Karar No: 2013/18005, Tarih: 10.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1417 E.  ,  2013/18005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/07/2009 tarih ve 2005/93-2009/507 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.10.2013 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkete ait Şok Gazetesi'nin 27.02.2005 tarihli sayısında "Polat Alemdar Çetesi Yakalandı" başlıklı manşetle yayınlanan haberin gerçek dışı, asılsız ve hakikatle hiçbir ilgisinin olmadığını, bu haberle müvekkili şirketin yapımcısı olduğu “Kurtlar Vadisi” dizisi aleyhinde karalama, kötüleme, toplumda hor görme ve nefret duyguları oluşturulmaya çalışıldığını, haberde adı geçen sanıkların Polat Alemdar ismini kullanarak haraç topladıklarına dair herhangi bir bilgi ve belgenin olmadığını, davalı şirkete ait gazetenin ve davalı sorumlu yazı işleri müdürünün söz konusu gerçek dışı haber yayınının müvekkili şirketin ticari itibarını ihlal edici mahiyette olduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin men'i ile 15.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan tahsilini ve kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden ...'na 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13.maddesi uyarınca husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu haberin hukuka uygunluk sınırları içinde kaleme alındığını, haksız rekabet ve manevi tazminat isteme koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın husumet ve esas yönlerinden reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu haberin özü itibariyle Basın Yasası'nın verdiği özgürlük sınırı içinde kaleme alındığı, BK'nun 49 ve MK'nın 24 ve 23.maddelerinde belirtilen koşulların davacı yönünden gerçekleşmediği, davaya konu haberle davacı şirketin dizisinin karalandığı, kötülendiği olgularının gerçeklik kazanmadığı sonucuna varılarak, davalı şirket hakkındaki davanın yerinde görülmemesi nedeniyle esas yönünden, davalı gerçek kişi hakkındaki davanın ise 5187 sayılı Yasa'nın 13.maddesi uyarınca pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4417, Karar No: 2021/407, Tarih: 25.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4417 E.  ,  2021/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden ise kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince; HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle, HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Isparta İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun11/1-g maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığından değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2-Taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmı üzerinde bulunan ağaçlar ve yaplarının kullanımında herhangi bir kısıtlama bulunmadığından ayrıca yapı bedellerine hükmedilmemesi gerektiği gözetilmeden,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmı niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ile yol hattının güzergahı dikkate alındığında taşınmaz üzerindeki binalarda % 25 oranında değer kaybı olacağı dikkate alınmadan tamamının bedeline hükmedilmesi,

2-Taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmı üzerinde bulunan ağaçlar ve yaplarının kullanımında herhangi bir kısıtlama bulunmadığından ayrıca yapı bedellerine hükmedilmemesi gerektiği gözetilmeden,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmı niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ile yol hattının güzergahı dikkate alındığında taşınmaz üzerindeki binalarda % 25 oranında değer kaybı olacağı dikkate alınmadan tamamının bedeline hükmedilmesi,

4-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının dosya kapsamındaki özelliklerine göre Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Listesindeki tanıma göre 3A sınıfı kapsamında mesken olarak değerlendirilmesi gerekirken 2C sınıfı kabul ederek eksik bedel tespit eden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

5-Bölge idare mahkemesi kararında faiz başlangıç tarihinin 21.11.2017 olması gerekirken hatalı faiz başlangıç tarihi yazılması,

Doğru olmadığı gibi;

6-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17280, Karar No: 2024/8813, Tarih: 29.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/17280 E.  ,  2024/8813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ:Hırsızlık

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.06.2022 tarihli ve 2021/1914 Esas, 2022/1685 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 294. maddesindeki ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'', 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesindeki “Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.” şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, sanık müdafiinin gerekçeli kararı e-posta adresinden 05.07.2022 tarihinde saat 10.40'da teslim aldığı ve saat 12.02'de temyiz nedenlerini içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; gerekçeli kararın sanık müdafiince 10.07.2022 tarihinde otomatik olarak okundu sayıldığı, sanık müdafiinin aynı Kanun'un 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10184, Karar No: 2008/11053, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10184 E.  ,  2008/11053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 18.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve yoğun meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı mahallenin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı ve imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 18.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2929, Karar No: 2025/4673, Tarih: 12.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2929 E.  ,  2025/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3901 E., 2024/85 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.10.2023 tarihli ve 2022/120 Esas, 2023/316 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza

Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2023/3901 Esas, 2024/85 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin tatbiki sırasında 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde 7 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle eleştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, teşebbüsün ve haksız tahrikin derecesine, gönüllü vazgeçmenin yasal koşullarının oluştuğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, eyleminin kasten yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiğine, mahkemenin delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, teşebbüsün ve haksız tahrikin derecesine, gönüllü vazgeçmenin yasal koşullarının oluştuğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, eyleminin kasten yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiğine, mahkemenin delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, gönüllü vazgeçmenin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanık ile katılan arasında varolan önceye dayalı husumet, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği, hedef alınan bölgeler, katılanın yaralanmalarının nitelik ve ağırlığı ile sanığın olay sırasında ve sonrasında sergilediği tutum ve davranışlar nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2023/3901 Esas, 2024/85 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3212, Karar No: 2009/5170, Tarih: 04.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3212 E.  ,  2009/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ     : GİRESUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ     : 10/04/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 440 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile taşınmaz üzerindeki yapının yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Davalı ve dahili davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisinin içerisinde kaldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı İl Özel İdaresi hakkındaki davanın ise taşınmazı devretmekle taraf sıfatı kalmadığı değerlendirmesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine ve dahili davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli  taşınmazın  kıyı kenar çizgisine göre  kıyıda  kaldığı  iddiasına  dayalı  tapu iptali ve  sicilin kütükten  terkini isteğine  ilişkindir.

Mahkemece, davanın  kısmen  kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine  ve toplanan delillere göre; çekişme konusu  taşınmazın  kadastro  tespitinin 27.6.1952  tarihinde yapıldığı,8.12.1952 tarihinde  kesinleştiği ve davanın 8.12.2005  tarihinde  açıldığı  anlaşılmaktadır.

Her ne kadar nizalı taşınmazın  kıyı -kenar  çizgisi içinde  kalan  bölümünün devletin  hüküm ve tasarrufu altında  ve kamu  malı  niteliğinde  özel mülkiyete konu olamaycak ( Anayasanın 43. 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/C  maddesi gereğince)   yerlerden olduğu keşfen saptanmış ise de; 25.2.2009  tarihinde  kabul edilip 14.3.2009  tarihinde  yürürlüğe giren  5841 Sayılı Yasanın 2.  maddesi ile  3402  Sayılı Yasanın 12.  maddesinin 3.  fıkrasına  eklenen " bu hüküm iddia ve  taşınmazın  niteliğine yahut  Devlet ve diğer  kamu tüzel kişileri  dahil tarafların  sıfatına  bakılmaksızın  uygulanır" ve 3. maddesi ile  eklenen  geçici 8.  maddesinin  " bu kanunun 12.  maddesinin 3. fıkrası  hükmü  devletin  hüküm ve tasarrufu  altında olduğu iddiası ile  yürürlük  tarihinden  önce  açılmış ve  henüz  kesin  hükme  bağlanmamış olan  davalarda  dahi  uygulanır"  şeklindeki hükmü  gözetildiğinde  kadastro  tespitinin  kesinleştiği tarih olan  8.12.1952  ile  davanın açıldığı  tarih arasında  3402 Sayılı Yasanın 12.  maddesinde  sözü edilen  10 yıllık  hak  düşürücü sürenin  geçmiş olduğu sabittir.

Hal böyle olunca, Hazinenin tüm temyiz itirazları  yerinde  değildir.Reddine.Mahkemece kurulan  kararın henüz  kesin  hüküm  halini  almadığı gözetilerek HUMK'nun  186. maddesi  hükmü gereğince taraf  sıfatını kazanan davalının  temyiz  itirazlarının  kabulü ile  yukarıda  değinilen  yasal düzenlemeler  gözetilerek  bir karar  verilmesi için  karar bozulmalıdır.Öyleyse  davalının  temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün  açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428.  maddesi  gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın  temyiz edene geri verilmesine, 4.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10060, Karar No: 2019/4673, Tarih: 25.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10060 E.  ,  2019/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek bozma sebebi yapılmamıştır.

Uyaptan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre olay günü güneşin kış saati uygulaması ile 17.07'de battığı, suça sürüklenen çocukların eyleminin, katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinde olay günü 18.30 sıralarında hastaneye ziyarete gittiklerini ve eve 23.45’de döndüklerini beyan etmesi karşısında gece vakti işlendiğinin sabit olduğu ve tebliğnamede yer alan suça sürüklenen çocuk ...’nun savcılık ifadesinde belirtmiş olduğu saat aralığının başka bir hırsızlık olayına ilişkin olduğu anlaşıldığından eylemin gece işlenip işlenmediğine ilişkin belirsizlik giderilmeden eksik inceleme ile bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 25.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.