muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21640, Karar No: 2016/8535, Tarih: 09.05.2016

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına göre, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve çay fabrikası olarak kullanılan üç katlı binanın davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuş, bir kısım davalıların binanın tereke geliriyle yapıldığına ilişkin iddiaları ise ispatlanamamıştır. Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetine karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, hükmün 1.fıkrasının HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan sebeplerle hükmün 1. fıkrasındaki ''...mülkiyetinin davacı ... ve ...'den olma 05.05.1943 ...doğumlu, ... TC. kimlik nolu ...'a ait olduğunun...'' ibarelerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, bunların yerine ''...davacı ... tarafından meydana getirildiğinin ...'' ibarelerinin yazılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nun 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'nun 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte açıklanan sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 492,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya iadesine, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5504, Karar No: 2013/3291, Tarih: 18.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/5504 E.  ,  2013/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1-3, 54, 58/6 ve 63.maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, mağduru bıçakla biri batına nafiz olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde toplamda iki kez bıçakla yaralayarak kaçtığı olayda; suçun yaralama olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki suçun öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu yönündeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 18/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9952, Karar No: 2016/2843, Tarih: 23.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9952 E.  ,  2016/2843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, sanık Erkan'ın temyiz isteminin reddi

DÜŞÜNCE : Ek karar onama, bozma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında verilen Ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Sanık ... hakkında atılı suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun soruşturma evresinde kollukça alınan 20.01.2011 tarihli beyanında olay günü okul çıkışı evine doğru giderken sanıkların yanına geldiğini ve sanık ...'nin koluna girip diğer sanık ...'ın da “seninle bir şey konuşacağız” şeklinde sözlü olarak sıkıştırması suretiyle zorla mezarlık içindeki yıkık bir yapıya götürdükten sonra burada kendisini darp ettiklerini ve bir taraftan da öldürmekle tehdit ettiklerini beyan ettiği halde, kovuşturma evresinde istinabe yoluyla alınan 14.03.2012 tarihli ifadesinde ise olay günü mezarlık yanından geçtiği sırada sanıkların kendisini çağırması üzerine yanlarına gittiğini ve burada sanıklarca dövüldüğünü belirtmesi karşısında, mağdurun tekrar dinlenilerek beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın atılı suçu birden fazla kişiyle birlikte ve çocuğa karşı işlemesi sebebiyle cezasında arttırım yapılırken uygulama maddesi olarak TCK'nın 109/3-b-f yerine aynı Kanunun 109/3-d-f maddesinin gösterilmesi,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma kararının sanıkla aynı hukuki durumda olup hakkındaki hüküm süresinde temyiz edilmeksizin kesinleşen ve atılı suçu birden fazla kişiyle birlikte çocuğa karşı işlemesi sebebiyle hakkında ilgili arttırım maddesi uygulanan sanık ...'a 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi gereğince TEŞMİLİNE, 23.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18126, Karar No: 2013/18091, Tarih: 04.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18126 E.  ,  2013/18091 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-19.03.2012 tarih 2012/877 sayılı geri çevirme kararımızda belirtilen ve davalı adına liste halinde gösterilen derdest dava dosyalarının tutanak örnekleri ile uzman bilirkişi raporunda kırmızı kalemle işaretlenmiş dava konusu taşınmazın güney kısmında bulunan 116 ada 21 ve 15 nolu parsel arasındaki taşınmaz bölümünün kadastroda ne olarak tespit edildiği varsa tespit tutanağının Kadastro Müdürlüğünden istenerek dosyasına eklenmesi,

2-Davalı adına derdest dava dosyalarının tutanaklarının birer sureti ile davaya konu 116 ada 13 parselin güney kısmında bulunan bilirkişi krokisinde de işaretlenmiş 116 ada 24 parselin tutanak örneğinin ilgili merciiden istenerek dosyasına eklenmesi, davalılar adına belgesizden tespit ya da tescil edilen taşınmazların karar ve tutanak suretlerinin dosyasına eklenmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2694, Karar No: 2024/3187, Tarih: 21.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/2694 E.  ,  2024/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/103 E., 2024/139 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 02.06.2021 tarihli ve 2020/5398 E., 2021/5860 K. sayılı ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş; İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda verilen (ikinci) kararın, bu kez Dairemizin 19.12.2022 tarihli ve 2022/7822 E., 2022/9580 K. Sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 160.000,00 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

1. Dava, taşınmaz satım sözleşmesi ve konut kredisinden kaynaklanan 160.000,00 alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince daha önce davanın reddi kararına yönelik davacı tarafın istinaf talebi hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan ret kararı verilmiş, bu karar Dairemizce davacı lehine bozularak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

3.İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamı üzerine verilen kararın Dairemizce ikinci kez (davacı lehine) bozulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, yine reddine yönelik olarak verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine, dosya kanun yolu incelemesi için yine Dairemize gönderilmiştir.

3.İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamı üzerine verilen kararın Dairemizce ikinci kez (davacı lehine) bozulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, yine reddine yönelik olarak verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine, dosya kanun yolu incelemesi için yine Dairemize gönderilmiştir.

4. Hukuk ve adalet anlayışında yaşanan gelişmelere orantılı olarak 1982 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36.maddesinde “Adil yargılanma hakkı” temel insan hakları arasında sayılmıştır. Adil yargılanma ilkesi kapsamındaki haklardan biri de, “Mahkemeye Erişim Hakkı” dır. Diğer bir anlatımla, “mahkemeye erişim hakkı” adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından birisidir. Mahkemeye erişim hakkı şüphesiz yüksek mahkemeye ulaşma hakkını da kapsar (AYM 23.10.2019 T. ve 2016/73086 BB no’lu). Mahkemeye ulaşmayı aşırı derecede zorlaştıran ya da imkânsız hale getiren uygulamalar mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir (Osman Çelik, Adil Yargılanma Hakkı Rehberi, Anayasa Mahkemesi Yayınları, s.31 vd.). Bu bağlamda mahkemeye erişim konusunda yasalarda yoruma açık bir hüküm bulunması halinde, adil yargılanma hakkını mümkün kılan yorum tercih edilmelidir.

5. 6100 S. HMK'nın 341. Maddesinde hangi nitelikteki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı kanun yolunun açık olduğu düzenlenmiş olup, buna göre kararın verildiği 2022 yılı itibariyle miktar veya değeri 28.250,00 TL ve üzerindeki malvarlığı davalarında verilen kararlar yönünden KANUN YOLU AÇIK tutulmuştur.

6. Oysa, kanun koyucu 3 hakimli bölge adliye mahkemelerinin kararlarına yönelik kanun yolu bakımından, bu mahkemelerin kanun yolu alt denetim yetki ve sıfatını haiz mahkemelerden olması sebebiyle HMK’nın 362/1-a maddesinde kesinlik sınırı çok daha yüksek tutulmuştur.

7. Somut olayda olduğu gibi, HMK 341/1-a maddesindeki parasal sınırlar yerine, Daire çoğunluğu tarafından, kanun koyucunun HMK 362/1-a maddesi uyarınca ancak bölge adliye mahkemeleri açısından uygun gördüğü kanun yolu parasal sınırının, HMK’nın 374/3 maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi ilk derece mahkemeleri kararları yönünden de uygulanmasını adil yargılanma ilkesi ile hukuki güvenlik ilkelerine aykırı olarak gördüğümden, çoğunluk kararını isabetli bulmuyorum. 21.10.2024
Yargıtay — Esas No: 2012/9415, Karar No: 2013/13824, Tarih: 05.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9415 E.  ,  2013/13824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, Maynas Tüketici Sorunları Hakem Heyetine faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin haksız alındığından bahisle yaptığı başvuru üzerine Manyas Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin faturalara yasıtılan kayıp-kaçak bedeli yanında sayaç okuma bedeli vs. gibi bedellerin davalıya iadesine karar verildiğini, sözkonusu kararın doğru olmadığını faturalara yansıtılan bedellerin EPDK kararları uyarınca alındığını belirterek Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının itirazen kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece Tüketici Mahkemesi sıfatıyla itirazın kabulü ile Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Kararı davalı temyiz etmiştir.

4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı TKHK'nun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra, kapsam başlıklı 2.maddesinde "Bu kanunun birinci maddesinde belirtilen amaçlarda mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal, alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kulanılmak üzere hazırlanan yazılım ses görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Dava konusu olayda davalı işyeri elektrik abonesi olduğundan dolayı taraflar arasında 4077 sayılı Yasa kapsamında kalan bir ilişkinin mevcut olmadığı anlaşılmaktadır. Öyle olunca, davanın Tüketici Mahkemesinde bakılıp görülmesi mümkün değildir. Bu duruma göre Tüketici Mahkemesinden talepte bulunulamaz. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda, kazanılmış hak söz konusu olmaz. O halde mahkemece, ara kararıyla genel mahkeme olarak Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla davaya bakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 5.9.2013 gününde oybirliğiyle karar veridi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10272, Karar No: 2013/10747, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/10272 E.  ,  2013/10747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., .... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisinin raporunda (A) harfi ile gösterilen 712,36 metrekarelik taşınmazın 228 parsel ile mükerrerlik teşkil eden 232,15 metrekarelik bölümü çıkarıldıktan sonra kalan 480,21 metrekarelik bölmümün davacı adına tapuya tesciline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi verilen kararın da infazı kabil değildir. Zira, 14.03.2012 tarihinde yapılan keşifte, dinlenen mahalli bilirkişiler ve davacı tanığı, çekişmeli taşınmazın ev ve bahçesi olarak davacının kullanımında olduğunu belirtmişlerdir. Ancak, hükme esas alınan 19.03.2012 tarihli fen bilirkişi raporundan, dava konusu olduğu belirtilerek (A) harfi ile gösterilen 712,36 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz içinde, ... oğlu ... .... isimli 3. kişi adına kayıtlı olduğu belirtilen 274,00 meterkare yüzölçümündeki 228 parsel sayılı taşınmaz bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak, mahkemece, 228 parsel sayılı taşınmazın, kadastro tutanak örneği ve varsa dayanağı olan belgeler getirtilip uygulanmamış, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile teknik bilirkişi raporu arasındaki çelişki üzerinde durulmamış, fen bilirkişisinden çekişmeli taşınmazı en yakın komşu parsellerle birlikte gösterecek şekilde denetime açık rapor alınmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için, öncelikle, 228 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanak örneği ve varsa dayanağı belgeler getirtilip dosya içine konulmalı; akabinde mahallinde dava konusu taşınmazı bilen, tarafsız ve olabildiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek mahalli bilirkişi ile taraf tanıkları hazır olduğu halde yeniden keşif yapılarak, dava konusu taşınmazın ve üzerindeki evin ne zamandan beri kimin kullanımında olduğu, evin kim tarafından ne zaman yapıldığı ayrıntılı olarak sorularak zapta geçirilmeli, beyanlar arasında çelişki oluştuğu takdirde giderilmeye çalışılmalı, fen bilirkişisinden dava konusu taşınmazı en yakın komşuları ile birlikte gösterecek şekilde, denetime açık ve ayrıntılı krokili rapor alınmalı, bundan sonra toplanmış ve toplancak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8990, Karar No: 2012/6660, Tarih: 25.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/8990 E.  ,  2012/6660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Vergi dairesi mütalaasına uygun olarak 2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek iddiası ile kamu davası açılan sanık hakkında iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan 2002 takvim yılından hüküm kurulması inceleme tarihi itibariyle zamanaşımı gerçekleştiğinden bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 2001 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu; olay tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği 31.12.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/267, Karar No: 2018/1768, Tarih: 27.11.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/267 E.  ,  2018/1768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması” talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul 9. İcra (Hukuk) Mahkemesince itirazın kaldırılmasına dair verilen 17.12.2014 tarihli ve 2014/1152 E., 2014/1392 K. sayılı karar, davalı-borçlu vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 15.06.2015 tarihli ve 2015/5667 E., 2015/16597 K. sayılı kararı ile onanmış ise de davalı-borçlu vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 13.10.2015 tarihli ve 2015/23293 E., 2015/24105 K. sayılı kararı ile;

“...Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlunun yasal sürede borca itirazı sonucu takibin durdurulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu ve mahkemece itirazın kaldırılmasına ve alacaklı yararına tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu' nun 37. maddesinde; "Kat malikleri kurulunca kabul edilmiş işletme projesi yoksa, yönetici gecikmeksizin bir işletme projesi yapar. Bu projede özellikle: a) Ana gayrimenkulün bir yıllık yönetiminde tahmini olarak gelir ve gider tutarları; b) Tüm giderlerden her kat malikine, bu Kanunun 20. maddesindeki esaslara göre düşecek tahmini miktar; c) Tahmini giderlerle diğer muhtemel giderleri karşılamak üzere her kat malikinin 20. maddedeki esaslara göre vermesi gereken avans tutarı; gösterilir. Bu proje, kat maliklerine veya bağımsız bölümden fiilen yararlananlara, imzaları karşılığında veya taahhütlü mektupla bildirilir. Bildirimden başlayarak yedi gün içinde projeye itiraz edilirse, durum kat malikleri kurulunda incelenir ve proje hakkında karar verilir, gerekirse yeni bir proje hazırlanır. Kesinleşen işletme projeleri veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararları, İcra ve İflas Kanunu'nun 68. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen belgelerden sayılır" hükmü yer almaktadır. Anılan madde hükmüne göre, kat malikleri kurulu kararları ve kesinleşmiş işletme projeleri, İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olup, geçersizliği genel mahkemelerde açılacak bir dava ile kanıtlanmadığı sürece ilamsız takibe konu edilebilir.