muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14147, Karar No: 2016/1843, Tarih: 17.02.2016

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın ölünceye kadar davalı oğlu ... ve gelini ... ile birlikte yaşadığı, temliklerden sonrada taşınmazları davalı ...'ın kullandığı (temlik yapılan ... ... ... ve ...'nın taşınmazları hiç kullanmadıkları), mirasbırakanın gelini olan davalı ... ile ara malik ...'nın kardeş diğer ara malik İsmail ile de akraba oldukları, taşınmazların gerçek değeri ile satış değerleri arasında aşırı fark bulunduğu, ara malikler .... ... ... ve ...'in emanetçi olduğu mirasbırakanın gerçek iradesinin kız çocuğu ...'den mal kaçırmak olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14686, Karar No: 2015/23493, Tarih: 30.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14686 E.  ,  2015/23493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı asıl işveren, bu dosya ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bazı alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebligat yapılmış, bazılarına ise çıkarılan tebligat bila ikmal iade edilmiş ya da tebligat parçaları dosyaya alınmamış, bazı dosyalarda ise davalı asıl işverenin ihbar talebinde bulunmamakla birlikte işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden getirtilmesini istediği halde bu talep mahkemece dikkate alınmamıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkemeye başvurur. Müdahale dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya alınmaksızın ve özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri toplanıp, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretleri alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenerek getirtmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik ve inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde ile karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Kabule göre de; Seri halde Dairemize gelen dosyaların incelenmesi sırasında ... . İş Mahkemesinin 2014/333 Esas ve 2015/624 Karar sayılı dosyasında 2011 ve 2012 yıllarına ait bordroların sunulduğu tespit edilmiştir. Bu bordroların incelenmesinde davacılara yıllara göre değişen miktarlarda yol ve yemek ücretinin ödendiği anlaşılmaktadır. Zaten bu dosyada davacı da iş akdinin feshinden önceki bir yıl, yol ve yemek ücretlerini ödendiğini kabul etmektedir. Bu durum karşısında yol ve yemek ücreti tahakkuklarının ve ödeme belgelerinin alt işverenlerden istenerek ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenip, bordroların temin edilememesi durumunda işe sunulan bu bordrolardaki ücretler baz alınarak, ayrıca son bir yıl yemek ücretlerinin ödendiği hususunda dilekçesinde beyan bulunmayan davacılardan da ödeme yapılıp yapılmadığı sorularak açıklattırılıp, bordro sunulmayan dosyalarda 2011 ve 2012 yıllarına ait yol ve yemek ücretleri tahakkukları ve ödemeleri olduğundan bordroda adı bulunan davacıların alacak hesabının da bu ödemelerin mahsubundan sonra ödenmeyen miktarın belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37363, Karar No: 2017/16487, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37363 E.  ,  2017/16487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8213, Karar No: 2019/1030, Tarih: 05.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8213 E.  ,  2019/1030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

01.02.2013 tarih, 2013/A-3068/5 sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerden, sanığın yetkilisi olduğu ... Petrol Ürünleri Madeni Yağ Metal Plastik İnş. Paz. San. Tic. Ltd. Şirketinin kuruluşundan itibaren gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Mükellef kurumun BS formundan 2010 takvim yılında Kdv hariç 2.479.479 lira tutarında 46 adet fatura düzenlediğinin tespit edilmesi karşısında aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura düzenleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması ve 2011 takvim yılında düzenlenen fatura sayısı ile miktarına göre de temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2280, Karar No: 2014/2749, Tarih: 19.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2280 E.  ,  2014/2749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/2-2013/678

Davacı Ü.. Y.. vekili Avukat G.B.. tarafından, davalı Ş.. K.. aleyhine 02/01/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız fiilden kaynaklanan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile aynı okulda görev yaptığını, okulda bulundukları sırada resmi evrakın imzalanması konusunda yaşanan ihtilaf üzerine konuşmak amacıyla okul dışına davet eden davalının, okul bahçesinde yürüdükleri sırada şahsına yönelik hakaret ettiğini, etkili eylemde bulunduğunu belirterek uğradığı manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davacının haksız tahriki ile olayın gerçekleştiğini, yaralama kastıyla hareket etmediğini, tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu , kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/ III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K,) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Dosya kapsamından, davaya konu eylemin davalının öğretmen olarak görev yaptığı sırada ve eğitim-öğretim faaliyetine ilişkin zümre evrakının imzalanmamasından kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı, yasalar kapsamında idarece kendisine verilen bir hizmeti yürütürken söz konusu eylem ve işlemleri gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır. Şu halde, davanın taraf sıfatı yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girerek hüküm tesis edilmesi doğru bulunmamış bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, hakaret ve darp hukuki nedeniyle haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine Dairemiz çoğunluğu tarafından davanın taraf sıfatı yokluğundan reddedilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Taraflar Meram Anadolu Lisesinde matematik öğretmenidir. Olay öncesine dayalı husumetleri bulunmaktadır. Hadisenin meydana geldiği günde okul içinde başlayan sözlü tartışma okul bahçesinde sürmüş, bu arada davalı davacıya karşı etkili eylemde de bulunmuştur.

Yanların kamu görevlisi oldukları tartışmasızdır. Ancak, olay görevlerini yaparken ya da yetkilerini kullanırken meydana gelmemiştir. Hal böyle olunca, T.C. Anayasası'nın 40/3, 129/5. maddeleri ile Devlet Memurları Kanunu'nun 13. maddesinin uygulama olanağı yoktur. Bu bakımdan isabetli olan yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüş ve kanaatinde olduğumdan Dairemiz çoğunluğunun bozma kararına ve gerekçesine katılmıyorum. 19/02/2014
Yargıtay — Esas No: 2024/2749, Karar No: 2025/709, Tarih: 20.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/2749 E.  ,  2025/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/4 E., 2024/197 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 10.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın koruma tedbirleri uygulanma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.12.2023 tarihli kararıyla bozulması üzerine, İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile 2.528,52 TL maddi, 15.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; maddi tazminatın hatalı hesaplandığını, yargılandığı suç nedeniyle ailesi ve çevresi tarafından ayıplandığını, derin üzüntü yaşadığını, hükmedilen manevi tazminatın Yargıtay içtihatlarına aykırı eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen tazminatın fazla olduğunu, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk derece Mahkemesince; davacının tazminat talebinin dayanağı olan İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/6958 Soruşturma - 2019/628 sayılı ceza dosyasında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve ... olmayanla cinsel ilişki suçlarından soruşturma yapıldığı, 11.08.2018 - 28.09.2018 tarihleri arasında 48 gün çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan gözaltı ve tutuklu kaldığını, yapılan soruşturma sonunda kovuşturmaya yer olmadığına hükmedildiği, kararın 15.03.2019 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanununa tabi olduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.12.2023 tarihli kararıyla;

"...Davacının hangi suç veya suçlardan gözaltına alınıp tutuklandığının tespiti amacıyla gözaltı, tutuklama ve tahliye evraklarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosya arasına alınması gerektiği tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilerek tazminat koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek, eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Davacının çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan tutuklandığının tespiti halinde davacı yönünden tazminata hükmedilmesine engel teşkil etmeyeceği ve koruma tedbirleri nedeniyle tazminat verilmesine ilişkin 5271 sayılı Kanunun 141 inci madde ve devamı maddelerinde belirtilen şartların davacı yönünden gerçekleşeceği,

Davacının ... olmayanla cinsel ilişki suçundan tutuklandığının tespiti halinde ise; 5271 sayılı Kanunun 144 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendinde genel veya özel af, şikâyetten vazgeçme, uzlaşma gibi nedenlerle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına veya davanın düşmesine karar verilen veya kamu davası geçici olarak durdurulan veya kamu davası ertelenen veya düşürülen kişilerin tazminat isteyemeyeceğinin belirtildiği, tazminat istemeyecek hallerin belirlenmesine ilişkin nedenlerin niteliği dikkate alındığında, bu hallerin, suçun işlenmesi sonrası değişen taraf iradelerine ya da devletin tasarruflarına dayalı olarak, sanığa ceza verilmemesini öngören kurumlar olduğu, somut olayda davacının, tazminata konu ceza yargılamasındaki eyleminin ... olmayanla cinsel ilişki olduğu ve bu suça ilişkin şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, mağdurun kolluk beyanında şikayet hakkını hiç kullanmaması nedeniyle düşme kararı verildiğinden davacı lehine tazminata hükmedilmesine karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ve tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. ..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmesine üzerine ilk derece Mahkemesince, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile 2.528,52 TL maddi, 15.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin ve davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4250, Karar No: 2014/10904, Tarih: 09.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4250 E.  ,  2014/10904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/12/2013 tarih ve 2011/35-2013/312 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... şirketinin müvekkilinin 01.01.2001-2002 tarihleri arasında, İşveren Mali Mesuliyet Sigortacısı olduğunu, 02.02.2001 tarihinde fabrika bahçesinde meydana gelen iş kazası sonucu davacı şirketin müteahhidi ... Unlu Mamuller Dağıtım Pazarlama Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. çalışanı Sergüder Dilber'in öldüğünü, ölenin mirasçıları tarafından açılan dava sonunda,.... İş Mahkemesi'nin 2004/1110 E - 2006/758 K. sayılı kararı ile meydana gelen iş kazası nedeniyle davacılar lehine manevi tazminata hükmedildiğini ve 21.06.2007 tarihinde 122.669,28 YTL ödendiğini, ödenen tazminatın talep edilmesi üzerine, olayın iş kazası olmadığı ve işveren mali mesuliyet kapsamı içine girmediği bildirilerek talebin reddedildiğini, Sergüder Dilber'in 01.10.2000 tarihinden itibaren SSK'ya tabi olarak çalıştığının ...Sigorta Teftiş Kurumu Başkanlığı raporu ile sabit olduğunu savunarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 122.669,28 YTL'nin temerrüt tarihi olan 24.07.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazaya ...'ın ağır vasıta ehliyeti olmadan aracı hatalı sevk ve idaresinin neden olduğunu, poliçe özel şartları gereğince sadece motordan yapılan işin ifası sonucu meydana gelecek ölümlü iş kazalarının ve işçilerin işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak getirilip götürülmesi sırasında oluşacak iş kazalarının teminat kapsamında olduğunu, Teftiş Kurulu Başkanlığı raporu ile de ... ve .... Unlu Mamullerin kusurlu olduğunun belirlendiğini, müteveffanın mesai sonrası kendi aracı ile evine gitmek isterken kazanın meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.