muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10551, Karar No: 2015/12513, Tarih: 03.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/10551 E.  ,  2015/12513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : POLATLI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/01/2015

NUMARASI : 2012/327-2015/29

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi ..................'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan annesi ............. ile mirasbırakan anneannesi ............'ın paydaşı oldukları 8 parça taşınmazdaki paylarını satış suretiyle davalıya temlik ettiklerini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptali ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, temliklerin muvazaalı olmayıp bedeli karşılığında yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerde muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan .........'ın 703 ve 804 parsel sayılı taşınmazlardaki 3/8 payını 03.02.1970 tarihli akitle, mirasbırakan ..........'nin ise; 703 ve 804 parsel sayılı taşınmazlardaki 2/8 payını 03.02.1970 tarihli akitle, 591 parsel sayılı taşınmazdaki 2/12 payını 02.03.1982 tarihli akitle, 28, 218, 479, 486 ve 488 parsel sayılı taşınmazlardaki 1/4 payını 01.11.1982 tarihli akitle satış suretiyle davalıya temlik ettikleri, mirasbırakan Kiraz'ın 13.12.1976 tarihinde öldüğü, geride eşi İbrahim ile çocukları davacı Ramazan ve dava dışı İsmet'i mirasçı olarak bıraktığı, mirasbırakan ..........'nin ise 13.07.1995 tarihinde öldüğü, geride kendinden önce ölen kızı ............'dan olma çocukları davacı ............. ve dava dışı...........ile davalının annesi olan ve 2011 tarihinde ölen kızı ..........'i mirasçı olarak bıraktığı, davacının 16.07.2012 tarihinde eldeki davayı açtığı kayden sabittir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanununun 706., Türk Borçlar Kanununun 237. (Borçlar Kanununun 213.) ve Tapu Kanununun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtilmelidir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; tanık beyanlarından mirasbırakan...........'nin hayır işlerine önem verdiği, taşınmazların davalının tasarrufunda bulunduğu, davacı tanıklarının da temliklerin mal kaçırma amaçlı değil, davacının babası İbrahim'in müsrif yaşam tarzından duyulan endişe nedeniyle yapıldığını beyan ettikleri, öte yandan davacının babası İbrahim'in 591 parsel sayılı taşınmazdaki eşi ............'dan intikal eden payı kendi adına asaleten ve çocukları davacı ile dava dışı............'e velayeten davalıya satış aktiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki ilkeler ve tanık anlatımları doğrultusunda olaya bakıldığında temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapılmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Tarafların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7745, Karar No: 2012/7508, Tarih: 19.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7745 E.  ,  2012/7508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KIYI KANUNU GEREĞİNCE AÇILAN

YRG.GELİŞ TARİHİ:01.06.2012

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicilden terkini istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19281, Karar No: 2021/6080, Tarih: 22.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19281 E.  ,  2021/6080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Müştekinin beyanlarında hırsızlık olayını gerçekleştiren kişiler arasında suça sürüklenen çocuğun ismini söylemediği, mahkeme suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında suçlamayı ikrar ettiğini kabul etsede, suça sürüklenen çocuk soruşturma aşamasında dosyası ayrı olan sanıkların hırsızlık yaptığını, kendisinin evinin önünde beklediğini beyan ederek suçlamayı ikrar etmediği, UYAP'tan yapılan sorgulamada dosyası ayrı olan sanıkların Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/295 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararı ile haklarında sanık ... ve ...'in müdafisiz alınan suçlamayı kabul eden hazırlık beyanı dışında delil olmadığından dolayı sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksini ispat edecek şekilde yüklenen suçlardan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğun eylemini gerçekleştirdiği yerin müştekinin beyanı ve olay araştırma tutanağı içeriğine göre depo olarak kullanıldığı anlaşılmakla; söz konusu yerde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, bu yerde iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı kesin olarak belirlenip, gerektiğinde mahallinde yapılacak keşif ile suça konu yerin iş yeri vasfında olup olmadığı belirlendikten sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11541, Karar No: 2018/2455, Tarih: 21.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11541 E.  ,  2018/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 tarih ve 2002/11-28 esas, 2002/179 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme şekilde sahte fatura kullanmak suçunu oluşturacağı cihetle, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi ve gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin sahte faturaların KDV beyannamelerinde kullanılması nedeniyle 2006 takvim yılı için son fatura tarihinin 30.11.2006 olması nedeniyle 21.12.2007, 2007 takvim yılı için son fatura tarihinin 22.01.2007 olması nedeniyle 21.02.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezaları teşdit gerekçesi, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/208, Karar No: 2012/27267, Tarih: 13.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/208 E.  ,  2012/27267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 331/4. maddesi karşısında Üst C.Savcısının temyizi süresinde olduğundan tebliğnamedeki bu hususa ilişen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Bir adet tabanca ve bir adet sustalı bıçak taşıyan sanığın 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası ile alt hadden uzaklaşılarak cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca aynı yasanın 15/1. madde ve fıkrası ile de hüküm kurulması,

2- Ruhsatsız bıçak taşıma suçunda cezalandırma maddesi 6136 sayılı Yasaya 15/1. maddesi olduğu halde kararda 6136 sayılı Yasaya 13/1. maddesi yazılması,

Yasaya aykırı, Üst C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45428, Karar No: 2015/36950, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/45428 E.  ,  2015/36950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 193 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 12.892 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 11.444,40 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 11.444,40 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 193 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 12.892 TL yapı bedeli ile 1.447,60 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 781,80 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6336, Karar No: 2024/7656, Tarih: 04.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6336 E.  ,  2024/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/860 Esas, 2023/1359 Karar

HÜKÜM :Yeniden esas hakkında kurulan hüküm ile davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2017/899 E., 2020/565 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; taraflar ile dava dışı ... şirketi ve ... arasında akdedilen 13.11.2013 tarihli sözleşme ile, "... Otel"in işletilmesi hakkının davacılara, 12 yıl 5.5 ay+5 yıl olmak üzere toplam 12 yıl 5.5 ay süre için devredildiğini, anılan sözleşmenin 4 no'lu maddesi uyarınca davalıya devir bedeli olarak 817.500,00 USD ödendiğini, anılan sözleşmenin eki olarak, dava dışı ... ile davacı ... şirketi arasında akdedilen 13.11.2011 tarihli İşletme Sözleşmesinin (D) bendinin 2 nci maddesinde yer alan hüküm ile ...'ın söz konusu otelin çatısını kapatmayı borçlandığını; davalı ...'in de bu sözleşmeyi garantör sıfatıyla imzaladığını, davacıların uzunca bir süre çatının kapatılmasını beklemelerine rağmen ... tarafından gerekli izinler alınamayınca çatının kapatılmadığını, bu yüzden de otelin odalarının yağmur suyu alarak zarar gördüklerini, ihtarname ile durumu bildirmek sureti ile sözleşmeyi feshettiklerini ileri sürerek ticari işletmenin devri için davalıya ödenmiş olan 817.500,00 USD'lik tutarın, sözleşmenin zamanından önce sona ermesi nedeniyle boşa giden (kullanılmayan sözleşme süresine ilişkin) kısmının davacıya ödenmesini, şimdilik 50.000,00 USD'lik alacak tutarının, sözleşmenin fesih tarihi olan 15.11.2016 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi (reeskont faizi) ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini 620.729,26 USD'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ... ile davacı ... şirketi arasında akdedilen işletme sözleşmesinde yer alan hükümle, dava dışı ...'ın söz konusu otelin çatısını kapatmayı borçlandığını, müvekkilinin, işletmeci durumundaki davacıların garantörü sıfatıyla sözleşmenin altını imzaladığını, çatıyı kapatmayı borçlanan dava dışı ...'ın garantörü sıfatıyla imzalamadığını, bu nedenle de davacılar tarafından işletme hakkı devralınan otelin çatısının kapanmamasından dolayı davalı ...'in sorumluluğunun bulunmadığını, kaldı ki sözleşmenin akdedilmesinden sonra, davacıların dava dışı ...'dan çatının kapatılmasını talep etmediklerini, dolayısıyla da davacıların sözleşmeyi haksız olarak feshettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraflar arasındaki sözleşmede otelin çatısının dava dışı kişi tarafından gerçekleştirilmemesi halinde davalının garantör olduğuna dair bir kaydın bulunmadığı, sözleşme hükümlerine göre davalının, davacı adına garantör olduğunun belirlenmesi nedeni ile davacılara karşı bir sorumluluğunun olmadığı ve davalıya yönelik feshin usulüne uygun düzenlenmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar ile davalı ..., dava dışı ... şirketi ve ... arasında akdedilmiş olan 13.11.2013 tarihli sözleşmenin eki ve ayrılmaz parçası olan aynı tarihli işletme sözleşmesinin D/2 no'lu maddesi hükmünde davadışı ...'ın, işletme konusu otelin çatısının kapatılması işini yapmayı taahhüt ettiği, sözleşmenin 3 no'lu maddesi hükmünde belirtildiği üzere, davalının dava dışı ...'ın değil, davacı ... şirketinin (işletmecinin) garantörü sıfatıyla imzaladığı, delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, ne var ki mahkemece davanın tazminat davası olarak nitelendirilip davalı lehine AAÜT'nin 13/4 maddesi uyarınca tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre maktu vekalet ücretine hükmedilmiş ise de davanın, sözleşmeye aykırılık iddiasıyla sözleşmenin feshi ile satış bedelinin kullanılmayan süresine ilişkin bölümünün istirdatı istemine ilişkin alacak davası olup bu durumda mahkemece aynı tarifenin birinci fıkrası uyarınca ret edilen miktar üzerinden hesaplanan nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması sureti ile davanın reddine ve davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiş, karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sözleşmeye aykırılık iddiasıyla feshe dayalı olarak açılan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 04.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7392, Karar No: 2022/7991, Tarih: 22.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7392 E.  ,  2022/7991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04.07.2016 tarihinde verilen dilekçeyle ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.12.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 19.01.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine dair verilen ek kararın davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme ek kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle 19/01/2021 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı olan onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.