muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10651, Karar No: 2023/762, Tarih: 25.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10651 E.  ,  2023/762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptalinden kaynaklanan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Muğla ili, ... ilçesi, ... köyü 160 ada 61 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; 3621 sayılı Kıyı Kanun'u (3621 sayılı Kanun) gereğince kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olup kamunun ortak kullanımına açık serbest olarak kullanacağı alanlar olduğunu, bu nedenle bu yerlere isabet eden tapuların hukuken hiçbir değerinin bulunmadığını, davacının tazminat talebi ve belirlediği değerin kabul edilemez olduğu davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava zamanaşımı süresi geçtikten açılmış olup reddi gerektiğini, idarî yargının görevli olduğunu, 3621 sayılı Kanun gereğince kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olup kamunun ortak kullanımına açık serbest olarak kullanacağı alanlar olduğunu, bu nedenle bu yerlere isabet eden tapuların hukuken hiçbir değerinin bulunmadığını, davacının tazminat talebinin reddini, belirlenen tazminat değeri açısından ise aynı özelliklere sahip dava konusu taşınmaz ve emsal karşılaştırmasında gerekçesi tam olarak açıklanmaksızın dava konusu taşınmazın daha değerli sayılması mümkün olmadığından kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle biçilen değerin rayiçlerine uygun olduğu gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesinin birinci fıkrası.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Hazine vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava konusu Muğla ili, ... ilçesi, ... köyü 160 ada 61 parsel sayılı, tarla nitelikli, 2.265,51 m² yüzölçümlü taşınmazın 1994 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında davacı adına tespit ve tescil edildiği, Hazine tarafından açılan dava sonucunda, Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/235 Esas, 2010/507 Karar sayılı kararı ile taşınmazın 1.307,51 m²lik kısmının kıyı kenar çizgisinde olduğu gerekçesi ile tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 26.12.2011 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 12.03.2015 tarihinde 10 yıllık zaman aşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Arsa niteliğindeki Muğla ili, ... ilçesi, ... köyü 160 ada 61 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

4. Arsaların değeri belirlenirken değerlendirme gönününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi 26.12.2011 olmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirme tarihinden sonraki 29.08.2013 tarihli satış emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın emlak vergisine esas m² değerleri karşılaştırılmadan ve dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulmadan eksik inceleme sonucu bedel tespit eden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyayı kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2139, Karar No: 2012/8070, Tarih: 18.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2139 E.  ,  2012/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.09.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2603, Karar No: 2014/2014, Tarih: 10.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/2603 E.  ,  2014/2014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 01.11.2012 gün ve 103/264 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 297,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.069,20 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,10.02 .2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın öncesinin miras bırakanına ait iken müvekkiline kaldığını, gerçeğe aykırı olarak düzenlenen kadastro tutanağında bağışlandığı belirtilerek davalı adına tespit ve tescil edildiğini belirterek tapu kaydının iptaliyle davacı

adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise vekili aracığıyla ve bizzat yaptığı savunmasında, öncesi davacıya ait olan taşınmazı 2005 yılında (kadastrodan önce) 22.000 TL'ye satın ve devraldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davacıya bağışlandığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; varılan sonuç, dosya içeriğine, toplanan delillere ve hukuka uygun bulunmamaktadır.

Dava konusu 140 ada 16 parsel, 07.06.2006 tarihinde yapılan kadastroda tapu ve vergi kaydına rastlanılmadığı, önce ki malik.... (davacı) tarafından 1993 yılında bağışlandığı belirtilerek görülmekte olan davanın davalısı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ile davalı arasında teyze-yeğen akrabalık bağı bulunmaktadır. Davalı savunmasının değişik aşamalarında kendisine 1993 yılında bağışlandığı ve 2005 yılında da satıldığını bildirmişse de 6100 sayılı HMK'nun 33. maddesi gereğince hukuki nitelemenin ve uygulanacak Kanun maddesinin belirlenmesi yetkisinin hakime ait olacağı kuralından hareketle, davalının değişik aşamalarındaki savunmaları bütün olarak değerlendirildiğinde, satın almaya dayandığı, 2005 yılında toplam 22.000 TL olan satış bedelinin 12.000 TL'sini hemen, 10.000 TL'sini ise 2008 yılında tanık olarak dinlettiği muhtar aracılığıyla 5.000'er TL olarak iki bölüm halinde davacıya ödedidiğini savunduğu anlaşılmıştır.

11.05.2012 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi..., ifadesinde "...etraftan duyduğuma göre davacı ....'nun davalı ...'a payına düşen bir kısmı bedel karşılığında sattığını duydum...", davalı tanığı... ifadesinde " ...ben o dönemde davaya konu taşınmazın bulunduğu köyde muhtardım... 2005 yılında kadastro tespiti sırasında taraflar gerek benle, gerek ... ile satış için konuştular, aramızda anlaştık... görüşmeler sırasında davacı ... de davaya konu parseli davalı ...'e sattı... hatta söz konusu paranın 10.000 TL'sini ben davalı ... adına...'nin ...'da ki hesabına havale ettim, hatta bu satış sırasında...'yi de telefonla uyardım... bu konuşma esnasında kadastro teknisyeni ...,... ve... de yanımızdaydı...", davalı tanığı... "...anlaşma da dava konusu taşınmaz teyzem...'ye bırakılmıştı, teyzem ....'ya gideceği için kendisine düşen payı benimde bulunduğum bir ortam da davalı ...'e sattım dedi... hatta bu satışın belli bir miktarı olan 10.000 TL'yi eşim... teyzem...'nin ...'da ki hesabına havale etti, bu satıştan bu güne kadar dava konusu parseli .. ekip, biçer, kullanır...", davalı tanığı ... "...davalı ... ile karşılaştık, kendisi bana yer satın aldığını paraya ihtiyacının olduğunu söyledi, bende kendisine 5.000 TL yardımda bulundum, kendisi bana taşınmazı alacağını söylememişti, ancak davacı ...'den alacağını söyledi... Kadastrodan bu taraf dava konusu taşınmazı davalı ... ekip-biçer..." şeklinde ifade vermişlerdir. Davacı asil de aynı keşifteki imzalı beyanında davalı ...'in muhtar aracılığıyla kendisine 10.000 TL para gönderdiğini kabul etmiştir. Dosya arasında bulunan...'nın karşılık yazısında, davacı ... ....'nun .../... şubesindeki hesabına ... tarafından 18.12.2008 ve 31.12.2008 tarihlerinde 5.000.'er TL havale gönderildiğini bildirmiştir.

Tüm bu açıklamalara göre, davacı tarafından, dava konusu taşınmazın tapusuz olduğu kadastro öncesi dönemde davalıya satılıp zilyetliğinin devredildiği, davacının mülkiyet hakkının bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi gerekirken onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2020/5010, Karar No: 2021/4294, Tarih: 13.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5010 E.  ,  2021/4294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 13/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22100, Karar No: 2017/13556, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/22100 E.  ,  2017/13556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9270, Karar No: 2018/2596, Tarih: 11.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9270 E.  ,  2018/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.03.2016 tarih ve 2014/1180-2016/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 07/01/2011 tarihinde müvekkili şirkette araştırmacı, danışman olarak çalışmaya başladığını, davalının müvekkili şirketin faaliyetleri ve müşterilere sunduğu hizmete yönelik tescilli marka ve hizmet standartları için yetkinliği olmadığı için kendisine her türlü iş eğitimi verildiğini, davalının müvekkili şirketin rakiplerden öne çıkmasını sağlayan teknik ve ticari sırlarına vakıf olduğunu, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 11. maddesinde rekabet yasağı hükmünün düzenlendiğini, davalının 17/02/2014 tarihinde işten ayrıldığını ve iş akdinin sona ermesinden hemen sonra müvekkili şirket ile aynı faaliyet konusunda hizmet gösteren ... İnternational Müşavirlik Ltd. Şti.'nde işe başladığını ileri sürerek 10.000 Euro'nun davalının diğer şirkette işe giriş tarihi olan 17/03/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görev itirazında bulunarak, davacının bir zararı doğduğunu ispat külfeti altında olduğunu, rekabet yasağının kapsamı ve süre bakımından hakkaniyete uygun davranılmadığını, sözleşmenin geçerli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın Çalışma ve Sözleşme Hürriyeti başlıklı 48 ve devamı maddelerinde herkesin dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetine sahip olduğu hususunun düzenlendiği, BK 19/1. maddesinde (TBK 26) bir aktin mevzuunun kanunun gösterdiği sınır dairesinde serbestçe tayin olunacağının belirtildiği, BK 20. maddesinde (TBK 27) ise kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı veya konusu imkansız olan sözleşmelerin kesin olarak hükümsüz olduğunun düzenlendiği, her ne kadar sözleşmenin tarafları sözleşme özgürlüğü ilkesi çerçevesinde sözleşmenin konusunu belirlemekte özgür kabul edilse de bu özgürlüğün sınırsız ve sonsuz olamayacağı, tarafların aralarında imzalayacakları bir sözleşme hükmü ile bu özgürlüğü ihlal anlamına gelecek herhangi bir düzenleme yapmalarının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının rekabet yasağını ihlal ettiği iddiasına dayalı olarak açılan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda özetlendiği gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 6098 sayılı TBK 444. vd. madde hükümleri çerçevesinde çözülmesi gerekirken TBK 27 vd. maddeleri dikkate alınarak sonuca gidilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4590, Karar No: 2023/6408, Tarih: 20.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4590 E.  ,  2023/6408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/27 E., 2023/1426 K.

KARAR : Davacılar ve davalı vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-2 nci maddesi uyarınca kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, müdahalenin önlenmesi ve kâl talebinin kısmen kabulüne, yol yapımı sırasında ortaya çıkan taş, toprak ve moloz kalıntılarının davalı tarafından temizlenmesine ve davalıya bu hususta 1 haftalık süre verilmesine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/204 E., 2020/160 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kâl ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın müdahalenin önlenmesi ve kâl yönünden reddine, yol yapımı sırasında ortaya çıkan taş, toprak ve moloz kalıntılarının davalı tarafından temizlenmesine ve davalıya bu hususta 1 haftalık süre verilmesine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar ve davalı vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-2 inci maddesi uyarınca kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, müdahalenin önlenmesi ve kâl talebinin kısmen kabulüne, yol yapımı sırasında ortaya çıkan taş, toprak ve moloz kalıntılarının davalı tarafından temizlenmesine ve davalıya bu hususta 1 haftalık süre verilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; kayden maliki olunan taşınmazlara davalı tarafından yol inşaatı yapılarak tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek el atmanın önlenmesi, kâl ve tazminat talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI