muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22417, Karar No: 2013/20227, Tarih: 27.12.2013

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; takibe dayanak ilam tarihi 2012 yılı olup, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesinin yürürlük tarihi olan 11.06.2013 tarihinden öncedir. Öte yandan, ilamda alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda; eldeki takipte, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bundan ayrı; ..., 2560 sayılı Kanun gereğince ... Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapılandırmasında yer aldığından hakkında 5393 sayılı Kanun'un uygulanması zorunludur. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi uyarınca belediyenin kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez. Ayrıca, Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyeye verilen paylar, vergi ve resim hükmünde olduğundan haczi mümkün değildir. Somut olayda, borçlu Kurum'un haczedilen alacaklarının Vakıfbank ... Şubesi'nin karşılık yazısından anlaşıldığı ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı üzere; su ve atık su bedelleri, çevre temizlik vergisi ile, İller Bankasından alınan paylardan kaynaklandığı sabittir. ...'nin su ve atık su bedelleri gelirleri vergi, resim ve harç hükmünde olmadığından, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarınca kamu hizmetinde fiilen kullanılmadığı sürece haczine engel bir hüküm bulunmamaktadır. Borçlu kurumca şikayete konu edilen haciz konusu su bedellerinin fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı da ispatlanamamıştır. Öte yandan, borçlu idarece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, eldeki uyuşmazlık bakımından; borçlu idarenin Vakıfbank ... Şubesi'ndeki hesabında haczi kabil ve haczi kabil olmayan paralar birlikte toplandığı anlaşıldığından; haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmesi gerekli bulunduğuna göre, tüm bu açıklamalar kapsamında anılan hesaba haciz uygulanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle, İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11242, Karar No: 2014/13027, Tarih: 30.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11242 E.  ,  2014/13027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/340-2013/206

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının yaralandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 8.000 TL manevi ve 1.860,23 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi İle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (sigorta sadece maddi tazminattan sorumlu olarak) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile 3.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Ali'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı yasanın 98.maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesinde, “trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın "Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı" düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının talep ettiği geçici iş göremezlik tazminatı değişik 2918 sayılı yasanın 98.maddesi kapsamı içinde bulunmadığından, geçici iş göremezlik tazminatında davalı sigorta şirketinin sorumluluğu devam ettiğinden bu kalem maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. (TBK 56) maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, tarafların kusur oranı, davacının yaralanma derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir.Hükmedilen manevi tazminat miktarı az olup daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.9.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19189, Karar No: 2019/4293, Tarih: 13.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/19189 E.  ,  2019/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.11.2001 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.03.2011 günlü hükmün ve 13.05.2016 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, gerialım hakkından kaynaklanan tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, tarafların kararı temyiz etmemesi üzerine hüküm 14.03.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı ...vekili Av. ... 04.06.2015 havale tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararın tarafına tebliğini ve temyiz süresinin bu tebliğden itibaren başlatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 13.05.2016 tarihli ek karar ile davalı vekilinin bu talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davalı ... vekili Av. ... temyiz etmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle 13.05.2016 tarihli ek kararın ONANMASINA, 13.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16438, Karar No: 2012/4014, Tarih: 28.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/16438 E.  ,  2012/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, yasak bıçak taşıma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine gore dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve yasak bıçak taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22990, Karar No: 2012/27517, Tarih: 19.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/22990 E.  ,  2012/27517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.06.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda evlilik süresince birlik görevlerini yerine getirmeyen ve zaman zaman eşine fiziksel şiddet uygulayan koca yanında, eşini eve kabul etmeyen, çocuklar ile birlikte kocasına karşı fiziksel şiddete başvuran ve ona hakaret eden davalı kadının eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre; aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadının çalıştığı düzenli gelirin olduğu mirastan paydaş olduğu sekiz adet gayrimenkulün bulunduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununu 175. maddesi koşulları oluşmadığı halde; yoksulluğa düşeceğinden söz edilerek yararına yoksulluk nafakasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bente gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/11632, Karar No: 2010/999, Tarih: 04.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11632 E.  ,  2010/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı,icra tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,30.10.2008 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.1.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira akdine dayanmıştır. Davalı, kira ilişkisinin varlığına, ibraz edilen kira sözleşmesinin başlangıç tarihine ve altındaki imzaya karşı çıkmamış, itirazında; alacaklıya borcu olmadığını, borcun tamamına itiraz ettiğini bildirmiştir. Davalı borçlunun itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini yargılama sırasında değiştirmesi ya da genişletmesi mümkün değildir. Davalının, kiracılık ilişkisine karşı çıkmaması ve kira sözleşmesi altındaki imzayı da inkar etmemesi karşısında takip konusu yapılan borç kesinleşmiştir.Davacının icra mahkemesinde dava açmasında usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemenin alacaklının alacağın varlığını İİK’nun 68/1 maddesindeki belgelerden birisi ile kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermesi doğru değildir. Alacaklı İİK’nun 68/1 maddesindeki belgelerden birisine(imzası borçlu tarafından ikrar edilmiş kira sözleşmesi) dayanarak icra takibi başlatmıştır. Bu durumda davalı borçlu itirazlarını İİK’nun 269/c maddesindeki belgelerle kanıtlamalıdır. Mahkemece, davalı borçlunun itirazlarını İİK’nun 269/c maddesindeki belgelerle kanıtlayamaması karşısında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.2.2010 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7967, Karar No: 2011/6461, Tarih: 22.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7967 E.  ,  2011/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ...... ile davacı vekili avukat ... Şener Özterzi'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taraflar arasında 16.1.2007 tarihli profesyonel futbolcu sözleşmesi düzenlendiğini, yapılan anlaşma sonucu 2006-2007 sezonu için 250.000 TL, 2007-2008 sezonu için ise, 700.00 TL üzerinde mutabakata varıldığını, 2007-2008 sezonu için kararlaştırılan 700.000 TL’nin 127.500 TL’sinin ödenmediğini, bu miktarın tahsili için Uyuşmazlık Çözüm Kurulu’na başvurduğunu ve başvurusunun haklı bulunarak bu miktarın ödenmesine karar verildiğini, kararın onararak kesinleştiğini, alacağın tahsili amacıyla ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009/8771 sayılı dosyası ile takibe geçtiklerini, takibe ve borcu itiraz üzerine takibin durdurulduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini dilemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 127.500 TL üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

2010/7967 2011/6461

1-Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık 16.01.2007 tarihli profesyonel futbolcu sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, Davacı futbolcu, davalı ise Spor kulübüdür.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 127.500 TL üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

2010/7967 2011/6461

1-Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık 16.01.2007 tarihli profesyonel futbolcu sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, Davacı futbolcu, davalı ise Spor kulübüdür.

3813 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunda değişiklik yapan 29.11.2007 tarihli 5719 sayılı kanunun 9.maddesi ile eklenen 12/A maddesi ile uyuşmazlık çözüm kurulları kurulmuştur. Anılan madde hükmüne göre Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun Federasyon Yönetim Kurulunun belirlediği Kurul Başkanı ile Kulüpler Birliği Vakfının, Profesyonel Futbolcular Derneğinin ve Türkiye Futbol Antrenörleri Derneğinin her birinin belirleyeceği beşer üye olmak üzere onbeş üyeden oluşacağı, kurulun başkan ve üyelerinin en az beş yıllık tecrübeye sahip hukukçu olmasının şart olduğu, kurulun görev süresinin Federasyon Başkanının görev süresi kadar olduğu belirtilmiştir. Aynı maddenin beşinci bendinde kurulun “a) Kulüpler ile kulüpler,b) Kulüpler ile futbolcular, teknik direktörler, antrenörler, oyuncu temsilcileri, masörler ve müsabaka organizatörleri, c) Oyuncu temsilcileri ile futbolcular, teknik direktörler, antrenörler,arasında her türlü sözleşmeden doğan veya futbolla ilgili olan uyuşmazlıkları, taraflarının başvurusu üzerine münhasıran yetkili olarak inceler ve karara bağlayacağı hükmü düzenlenmiştir. 3813 sayılı kanun yürürlükten kaldırılmış, yerine 5.5.2009 kabul tarihli 5894 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun yürürlüğe girmiştir. Yeni kanunun 5.maddesinde TFF nin ilk dereceli hukuk kurulları sayılarak (a) bendinde uyuşmazlık çözüm kurulu düzenlenmiş,(4) numaralı bendinde ilk derece hukuk kurullarının görevleri, yetkileri, hakları ve üyelerinin sahip olması gereken nitelikler ile her bir kurulun usul kuralları TFF statüsü ve ilgili talimatlarda düzenleneceği belirtilmiştir. Bu yasal düzenleme doğrultusunda TFF tarafından Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun çalışma ve usullerini belirlemek amacıyla çıkarılan Uyuşmazlık Çözüm Kurulu Talimatı çıkarılarak Federasyonun kendi internet sitesinde ağustos 2008 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe girmiş, aynı talimat yeni kanunun yürürlüğe girmesinden sonrada 21.maddesi değiştirilerek devam ettirilmiştir.

Açıklanan bu yasal düzenlemeye göre; Uyuşmazlık Çözüm Kurullarının kulüpler ile futbolcular arasındaki her türlü sözleşmeden doğan veya futbolla ilgili uyuşmazlıkların tarafların başvurusu üzerine münhasıran yetkili olarak inceleyip karara bağlayacağı hükmü getirilmiştir. Dava konusu uyuşmazlıkta (b)bendi kapsamında kulüp ile futbolcusu arasında hizmet bedelinden kaynaklanmakta olup, dava ve karar tarihi itibarıyla dava konusu uyuşmazlığı münhasıran yetkili olarak inceleyip karar bağlamakla görevli Uyuşmazlık 2010/7967 2011/6461

Çözüm Kuruludur. Görev kamu düzeninden olup, yargılamanın her safhasında taraflar ileri sürmese bile resen dikkate alınır. Buna göre mahkemece Uyuşmazlık çözüm kurulunun görevli ve yetkili olduğu belirtilerek davanın reddi kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın BOZULMSINA, ikinici bentte açıklanan nedenlerle, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.