muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1933, Karar No: 2012/1687, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1933 E.  ,  2012/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla alıkoyma, ırza geçme ve fuhuş için başkalarına kadın tedarik etmek suçlarından sanık ...'ın, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ... ve ...'nun, fuhuş için başkalarına kadın tedarik etmek suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçlarından mahkûmiyetine, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla alıkoyma suçundan açılan davanın şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine, sanıklar ...,...,... 'un ise üzerlerine atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.10.2006 gün ve 2004/523 Esas, 2006/437 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve katılanlar Tuğba ile ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Katılanlar ...,...'nin temyiz dilekçesi içeriğine göre sanık ... hakkında verilen düşme kararını temyiz etmedikleri anlaşılmakla, incelemenin sanıklar haklarında verilen mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ...,... 'a isnat olunan fuhuş için başkalarına kadın tedarik etmek, oluşa uygun şekilde sanık ...'in işlediği kabul olunan ve sanıklar ...,... 'e isnat olunan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının 765 sayılı ...nın 436/1, 436/2 ve 416/3. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanıklar hakkında 30.10.2006 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı ...nın 7 ve 5320

.../...

-2-

sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 15.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/3831, Karar No: 2021/3135, Tarih: 08.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2018/3831 E.  ,  2021/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL ANADOLU 8. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

...

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin süresindeki istekleri nedeniyle bu sanıklar yönünden daruşmalı; usulüne uygun tebliğata rağmen

..., ..., ..., ... ve ... müadafilerinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından bu sanıklar ve talebi bulunmayan diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ... yönünden duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Malen sorumlu ...'un ... plakalı aracın müsaderesine ilişkin kararı 13/04/2018 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediğinden, ek tebliğname düzenlendikten sonra gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 08/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

08.03.2021 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ....'nın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ..., sanık ... müdafii Av. ..., sanık ... müdafii Av. ...'ın yokluklarında sanıklar ... ve ... müdafii Av. ... tarafından yetkilendirilen Avukat .....'ın yüzüne karşı, 11.03.2021 tarihinde, açık olarak okundu.
Yargıtay — Esas No: 2016/10869, Karar No: 2017/2731, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/10869 E.  ,  2017/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16871, Karar No: 2014/24394, Tarih: 18.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/16871 E.  ,  2014/24394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2014

NUMARASI : 2013/449-2014/326

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin Hava Kuvvetleri Komutanlığına bağlı 1. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı (Eskişehir) işyerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk H..-İ..-Sendikası üyesi olduğunu, TÜHİS ile Türk H..-İ.. Sendikası arasında imzalanan 23. dönem toplu iş sözleşmesinin 40., 60/c. ve 60/ç. maddelerinde düzenlenen zamlı ücretlerin ücretin eki niteliğinde değil, ücretin temel niteliğinde olduğunu, bu yönde Ankara 3. İş Mahkemesinin Yargıtay tarafından onanan 2010/1026 sayılı kararının bulunduğunu, Sayıştay Temyiz Kurulu kararıyla aksi yönde değerlendirmeyle çıkarılan sorguların kaldırıldığını, ancak davalı işverenlikçe 6772 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 5. maddelerine ve Sayıştay kararına dayanılarak, toplu iş sözleşmesinin 59/ç. ve 40. maddelerindeki zamlı ücretlerin ilave tediye ve akdi ikramiye ödemelerinde dikkate alındığını, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 50. ve 57. maddeleri uyarınca yıllık, günlük ve ücretli mazeret izni gibi tüm izin ücretlerinin cetveldeki saat ücretinin toplu iş sözleşmesinin anılan maddelerindeki oranlar kadar ayrı ayrı arttırılmak suretiyle bulunacak arttırılmış (zamlı) saat ücreti esas alınarak hesaplanması gerekirken zamsız saat ücreti üzerinden ödendiğini, davalı Bakanlığın işçilerin sendika üyelik aidatlarını %25 zamlı saat ücretini esas alarak ödediğini, Ankara 13. iş mahkemesi ve Ankara 10. İş Mahkemesince alınan kararların emsal nitelikte olduğunu beyanla müvekkilinin toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi ile 60. maddesinin c. ve ç. fıkralarındaki zamlı ücretlerin eklenmesi suretiyle bulunan zamlı saat ücretinin temel saat ücreti kabul edilmesi gerektiğinin tesbitine, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla; verimlilik teşvik primi fark alacağı, yabancı dil primi fark alacağı ve yabancı dil primi eklenmesinden kaynaklı yıllık izin ücret fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 6772 sayılı Kanunu'nun 4/2-f. maddesi hükmü ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19/06/1991 tarihli 1991/137 karar sayılı ilave tediyeye esas aylık istihkakların hesabında primlerin asıl ücretten sayılamayacağı yönündeki kararının, toplu iş sözleşmesinin 40. ve 60/c., c. maddelerinde düzenlenen zamlı ücretlerin ücretin temeli niteliğinde değil eki niteliğinde olduğunu desteklediğini, toplu iş sözleşmesinin 59/c. maddesinde teşvik primi dahil farklı ücret ve primlerin esas ücret üzerinden ödenmesi gerektiğinin açıkça belirtildiğini, müvekkilince sendika üyelik aidatlarının zamsız ve primsiz çıplak ücret üzerinden kesildiğini, müvekkilinin ilave tediye ödemelerinde mühendis ve yüksek mühendis zamlarını zaten dikkate aldığını, sorunun bu zamların toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinde yer alan yabancı dil bilgisi zammı, tehlike zammı ve verimliliği teşvik primi ödemelerinde de dikkate alınıp alınamayacağı ile ilgili olduğunu, toplu iş sözleşmesinin sistematiğine ve tarafların iradelerine göre mühendis ve yüksek mühendis zamlarının yabancı dil bilgisi zammı, tehlike zammı ve verimliliği teşvik primi ödemelerinde dikkate alınmaması, normal ücret dışında yalnız ilave tediye ve ikramiyelerde dikkate alınması gerektiğini, 40. maddede yer verilen mühendis ve yüksek mühendis zamlarının 60. maddede belirtilen zamlar açısından dikkate alınması gerektiği yönünde bir düzenleme bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı yıllık ücretli izin ödemesinin yabancı dil zammı eklenerek yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. Dönem İşletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin (c) bendinde, "Yabancı dil bilgisine ihtiyaç duyulan işlerde çalışan işçilerden ihtiyaç duyulan dil için yapılacak ÖSYM Kamu Personeli Dil Sınavı'na girip sınavda 100 üzeriden 70 ve daha fazla not alanların ücretleri %15 zamlı olarak ödenir." ve 59. maddesinin (ç) bendinde ise "60. maddenin c ve ç fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler Ulusal Bayram, Genel, Hafta ve Akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemeleri yer almaktadır. toplu iş sözleşmesinin sözkonusu düzenlemeleri dikkate alındığında davacının yıllık izin ücreti hesabında yabancı dil zammının uygulanamayacağı açık olup, buna rağmen yıllık izin ücreti hesabının zamlı ücret üzerinden yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık ise davacının teşvik primi alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Femi, Uçak, Metalurji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri%25, Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri %30 zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram, genel, hafta, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin 59 ve 60. maddelerindeki yabancı dil düzenlemesi dikkate alındığında teşvik primi hesabında %25 ve %15 yabancı dil zammının dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler dikkate alınmadan davacının teşvik primi alacağının hüküm altına alınması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7540, Karar No: 2021/75, Tarih: 18.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7540 E.  ,  2021/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-06.09.2015 tarihli kolluk tutanağı ve dosya kapsamına göre; incelenen kamera görüntülerinden olayın, olay günü saat 04.28 de gerçekleştiğinin ve UYAP'tan alınan çizelgeye göre de suç tarihinde gece vaktinin ise saat 05:41'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143.maddesi gereğince artırım yapılması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise ayın Kanun'un 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Müştekinin iş yerinde bulunan sadaka kutusundan 90,00 TL 'nin çalındığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında inceleme konusu suçların tarihinden önceki başka bir dosyaya ait sosyal inceleme raporu ile yetinilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

4-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde henüz 18 yaşını doldurmadığı ve suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olması nedeniyle, TCK'nun 50/3. maddesi gereğince iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın aynı kanunun 50/1 maddesi gereğince adli para cezası ya da diğer tedbirlerden birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi (bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek) BOZULMASINA, 18.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16208, Karar No: 2016/1037, Tarih: 09.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16208 E.  ,  2016/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, silahla tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : TCK 106/2-a, 43/1, 53 maddeleri gereğince 3 yıl hapis

TCK 170/1-c, 53 maddeleri gereğince 6 ay hapis

TCK 152/1-a, 168/2, 53 maddeleri gereğince 6 ay hapis

TCK 125/3-a, 125/4, 43/1, 53 maddeleri gereğince 1

yıl 5 ay 15 gün hapis

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi sanığın çevreye rahatsızlık vermesi nedeniyle polis memurlarınca hakkında idari yaptırım uygulandığı, işlemlerin bitmesinin ardından sanığın karakoldan ayrıldığı, kısa bir süre sonra elinde tüfek ile ... hükümet binasının içinde bulunan karakolun önüne geldiği, elindeki tüfek ile havaya ateş ederek polis memurları olan katılanlara hitaben sinkaflı küfürler ve öldürmekle tehdit ettiği, havaya ateş etmesi nedeniyle de kaymakamlık yazısı bulunan tabelaya zarar verdiği, bu suretle sanığın kamu malına zarar verme, silahla tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanık hakkında iftira suçundan açılan davaya ilişkin olarak her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında hakaret ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılanlar ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçları işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK 53 ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık hakkında kamu malına zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın gerçekleştirdiği tek bir eylem ile mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarının oluşmasına sebebiyet vermesi nedeniyle, TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23493, Karar No: 2014/7777, Tarih: 20.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23493 E.  ,  2014/7777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 08.12.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6768, Karar No: 2011/10846, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6768 E.  ,  2011/10846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-) İstanbul 2.İcra Müdürlüğünün 2010/21357 Esas sayılı takip dosyasının aslının ya da eksiksiz onaylı ve okunaklı bir suretinin,

2-) Vergi Dairesi kayıtlarına göre; davacı 3.kişi ...'nın dava konusu haczin yapıldığı adreste 23.8.2010 tarihinde “şube” olarak ticari faaliyete başladığı anlaşıldığından, bu kişinin vergi mükellefi olarak kayıtlı bulunduğu ticari “merkez” adresinin ve bu adresteki işe başlama, işyeri ünvanı, iştigal konusu, varsa işi terk tarihlerinin,

3-) Yine Vergi Dairesi kayıtlarına göre; dava dışı (borçlu) ...'ın da ticari “merkez” ve varsa “şube” adresinin, ayrıca, işe başlama, işyeri ünvanı, iştigal konusu ve işi terk tarihlerinin sorulması,

4-) Zabıta marifetiyle yaptırılacak araştırmaya göre; haciz yapılan adreste 08.7.2010 tarihi öncesi ile dava konusu haczin yapıldığı 26.8.2010 tarihi itibariyle çalışanların kimler olduğunun tespiti ile tespit edilecek çalışanlara ilişkin SGK kayıtlarının ilgili yerden getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16858, Karar No: 2014/24381, Tarih: 18.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/16858 E.  ,  2014/24381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2014

NUMARASI : 2013/455-2014/329

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin Hava Kuvvetleri Komutanlığına bağlı 1. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı (Eskişehir) işyerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikası üyesi olduğunu, TÜHİS ile Türk Harb-İş Sendikası arasında imzalanan 23. dönem toplu iş sözleşmesinin 40., 60/c. ve 60/ç. maddelerinde düzenlenen zamlı ücretlerin ücretin eki niteliğinde değil, ücretin temel niteliğinde olduğunu, bu yönde Ankara 3. İş Mahkemesinin Yargıtay tarafından onanan 2010/1026 sayılı kararının bulunduğunu, Sayıştay Temyiz Kurulu kararıyla aksi yönde değerlendirmeyle çıkarılan sorguların kaldırıldığını, ancak davalı işverenlikçe 6772 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 5. maddelerine ve Sayıştay kararına dayanılarak, toplu iş sözleşmesinin 59/ç. ve 40. maddelerindeki zamlı ücretlerin ilave tediye ve akdi ikramiye ödemelerinde dikkate alındığını, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 50. ve 57. maddeleri uyarınca yıllık, günlük ve ücretli mazeret izni gibi tüm izin ücretlerinin cetveldeki saat ücretinin toplu iş sözleşmesinin anılan maddelerindeki oranlar kadar ayrı ayrı arttırılmak suretiyle bulunacak arttırılmış (zamlı) saat ücreti esas alınarak hesaplanması gerekirken zamsız saat ücreti üzerinden ödendiğini, davalı Bakanlığın işçilerin sendika üyelik aidatlarını %25 zamlı saat ücretini esas alarak ödediğini, Ankara 13. iş mahkemesi ve Ankara 10. İş Mahkemesince alınan kararların emsal nitelikte olduğunu beyanla müvekkilinin toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi ile 60. maddesinin c. ve ç. fıkralarındaki zamlı ücretlerin eklenmesi suretiyle bulunan zamlı saat ücretinin temel saat ücreti kabul edilmesi gerektiğinin tesbitine, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla; verimlilik teşvik primi fark alacağı, yabancı dil primi fark alacağı ve yabancı dil primi eklenmesinden kaynaklı yıllık izin ücret fark alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.