muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11853, Karar No: 2017/4296, Tarih: 22.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/11853 E.  ,  2017/4296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davacının hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/8 maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan ... hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01/10/1994 ile 30/11/2011 tarihleri arasında davalı şirkette hizmet akdiyle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının 1995- 1996- 1997- 1998- 1999- 2000- 2001- 2002- 2003- 2005- 2006- 2008- 2009 yıllarında değişen sürelerde çalışmasının ...'ya bildirildiğini, dinlenilen tanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,...,...'nın, davacının sezonluk çalıştığını belirttiklerini, tanıklar ..., ... ve ...'ın davacının çalışma dönemi konusunda kesin bilgi sahibi olmadıklarını, tanık ... davacının kesintisiz çalıştığını bildirmiş ise de tanığın davacının kardeşi olduğunu, davalı işyerinde çalışmadığını, tanık ... ve ... davacının kesintisiz çalıştığını ifade etmişlerse de tanıkların davacının komşusu olduklarını ve davalı işyerinde çalışmadıklarını, tanık ... davacının kesintisiz çalıştığını belirtmiş ise de, tanığın davacının akrabası olduğunu ve davalı işyerinde çalışmadığını,tanık ... davacının yeğeni olup davacının iki yılda bir zeytin zamanı dışında kesintisiz çalıştığını, davacının sezonluk çalıştığını belirten tanıkların davalı işyerinde çalışan kişiler oldukları ve davacının sezonluk çalışmasının ...'ya bildirilmiş olduğunu, davacının aksi yöndeki iddiasını ve çalışmaya başlama tarihini ispat edemediğini, zira davacının kesintisiz davalı işyerinde çalıştığını ifade eden tanıkların davalı işyerinde çalışan kimseler olmadıklarını, karar gerekçesinde belirterek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacının 1995- 1996- 1997- 1998- 1999- 2000- 2001- 2002- 2003- 2005- 2006- 2008- 2009 yıllarında değişen sürelerde çalışmasının ...'ya bildirilmiştir. Davalı işveren adına kayıtlı, ... sicil nolu .... fabrikası işyeri ve 6551.48 sicil nolu prina yağı işletmesi işyeri olduğu, dosya kapsamında bulunan Kurum kayıtlarından anlaşılmaktadır. Davacının bildirimleri .... fabrikası işyerinden yapılmıştır. .... fabrikası işyerinden verilen dönem bodroları celp edilmiş ve bodro tanıkları dinlenmiştir. ... yağı işletmesi işyerinden verilen dönem bodrolarının celp edilmediği görülmektedir. Dinlenen bir kısım tanıklardan olan davalı tanığı ... beyanında; davacının sezonluk çalıştığını, aşçılık yaptığını, şirketin prina fabrikasının da olduğunu, davacının orada da çalıştığını, .... fabrikasında 2-3 ay çalıştığını, ... fabrikasında 4-5 ay çalıştığını beyan etmiştir. Diğer bodro tanığı ... beyanında; davacının çırçır fabrikasında çalıştığını, çırçır bitince prinada yemek yaptığını, çırçır fabrikasının 3 ay açık olduğunu, açık olduğu sürece davacının orada çalıştığını, prina fabrikası açık olduğu dönemde davacının burada yemek işiyle ilgilendiğini beyan etmiştir. İşbu tanık beyanları ile davacının bildirimi yapılan çalışmalarının uyumlu olmadığı gözükmektedir. Dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluşmuştur.

Mahkemece, davacı bizzat dinlenerek; işin niteliği, hangi işyeri ve işlerde çalıştığı, işyerlerinin hangi dönemlerde faal olduğu belirlenmeli, dinlenen tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeli, davacının yılın tamamında kısmi veya kesintisiz çalıştığı ve çalıştığı süre tanık beyanları ile açıkça ortaya konulmalı, davalı adına kayıtlı prina yağı işletmesi işyerinden dava tarihleri itibariyle dönem bodroları celp edilmeli, davacının bu işyerinde çalışması olup olmadığı, çalışması mevcut ise çalışma süresi belirlenmeli, davacının davalı işyerleri dışında çalışmaları var ise bu çalışmaları belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1710, Karar No: 2006/7270, Tarih: 10.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/1710 E.  ,  2006/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Bursa 4.Aile Mahkemesi

12.20 YTL.İlam H.

11.20 YTL.Peşin H.

1.00 YTL.Kalan H.
Yargıtay — Esas No: 2011/783, Karar No: 2011/2211, Tarih: 08.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/783 E.  ,  2011/2211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 09.12.2010 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya Görüşüldü:

Sanığın topladığı zeytinlerin aynı tarla içinde bitişik olarak ağaçları bulunan ... ...'ya ait olduğunu ileri sürmesi karşısında;öncelikle ... ... sanığın savunması doğrultusunda dinlenip, zeytinleri toplanan 5 adet zeytin ağacının bulunduğu taşınmazın kime ait olduğu sorulduktan sonra, kanıtların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13022, Karar No: 2024/14648, Tarih: 06.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13022 E.  ,  2024/14648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma ilâmından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1699, Karar No: 2012/3979, Tarih: 05.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1699 E.  ,  2012/3979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/03/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıya ait .. parsel sayılı taşınmazın kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptal ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; yargılama giderleri yönünden bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 3402 sayılı Yasanın 5841 sayılı Yasa ile değişik 12.maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal, terkin ve yıkım isteklerine ilişkin olup, mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri gereğince hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; tapu iptali ve terkin isteği yönünden 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasanın ilgili hükümleri Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.07.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca tapu iptal ve terkin  isteğinin reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazine’nin temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.04.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5261, Karar No: 2017/9964, Tarih: 08.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/5261 E.  ,  2017/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ)MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalılardan alt işveren olan ... Yapı ve Mermer ve Madencilik Tur. San. Ltd. Şti.nde, ... Elektrik Üretim Barajı yapımı işinde operatör olarak 02/09/2008 ila 31/08/2009 tarihleri ve bir müddet işe ara verdikten sonra yine aynı iş yerinde 17/12/2009 ila 09/04/2010 tarihleri arasında çalıştığı, davacı işçinin iş akdinin davalılar tarafından çalışmaların bittiğinden bahisle tek taraflı olarak feshedildiği, haftanın yedi günü (Cumartesi Pazar dinlenme olmaksızın) diğer işçilerle beraber yaz aylarında sabah 08:00 den akşam 18:00'a kadar kış aylarında ise sabah 07:00' den akşam 17:00' a kadar en az 10 saat mesai yaparak çalışmasını sürdürdüğü, yıllık ücretli izinleri ve fazla çalışma mesai ücretleri ödenmediği gibi son beş aylık maaşlarının ödenmediğini, hafta sonu, genel tatil, dini ve milli bayramlarda da çalışmış olmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Elektrik Enerji Üretimi San. Tic. A.Ş. vekili, asıl işveren, alt işveren işçilerine karşı bu kanundan doğan yükümlülüklerden alt işveren ile birlikte sorumlu olduğunu, buna karşın bir işin bütünüyle devri durumunda veya anahtar teslimi ile ve ihale ile bütünüyle verilmesi durumunda işi devreden kişinin işverenlik sıfatı kalkacağından sorumluluğu cihetine gidilemeyeceği ve dolayısıyla husumet yöneltilemeyeceğini, davacının taleplerinin müvekkiline yöneltme imkanının bulunmadığını, davacının, müvekkili şirketin çalışanı olmadığını bu yönü ile de davacıya borcu bulunmayan müvekkilinin iddia edilen hususlar hakkında da bir bilgisi bulunmadığını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Elektrik Enerji Üretimi San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Elektrik Enerji Üretimi San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı HMK'nun 25. maddesi uyarınca hakim iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz. Davacı dava dilekçesinde açıkça yazın 08.00-18.00 saatleri arasında, kışın 07.00-17.00 saatleri arasında mesai yapıldığını belirtmesine rağmen bilirkişi yaz kış ayrımı yapmadan 07.00-18.00 saatleri arasında çalışma kabul ederek hesaplama yapmıştır. Bu kabul yukarıda belirtilen maddia vakıaya bağlılık ilkesine aykırı olduğundan fazla mesai ücretinin davacının talebi dikkate alınarak hesaplanması gerekir.

3-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Zamanaşımı, bir borcu doğuran, değiştiren ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, salt doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu bakımdan zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. Bunun sonucu olarak da, yargılamayı yapan yargıç tarafından yürüttüğü görevinin bir gereği olarak kendiliğinden göz önünde tutulamaz. Borçlunun böyle bir olgunun var olduğunu, yasada öngörülen süre ve usul içinde ileri sürmesi zorunludur. Demek oluyor ki zamanaşımı, borcun doğumu ile ilgili olmayıp, istenmesini önleyen bir savunma olgusudur. Şu durumda zamanaşımı, savunması ileri sürülmedikçe, istemin konusu olan hakkın var olduğu ve kabulüne karar verilmesinde hukuksal ve yasal bir engel bulunmamaktadır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Zamanaşımı, dava devam ederken iki tarafın yargılamaya ilişkin her işleminden ve hâkimin her emir ve hükmünden itibaren yeniden işlemeye başlar ve kesilmeden itibaren yeni bir süre işler.

Zamanaşımı, dava devam ederken iki tarafın yargılamaya ilişkin her işleminden ve hâkimin her emir ve hükmünden itibaren yeniden işlemeye başlar ve kesilmeden itibaren yeni bir süre işler.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı tarafından ıslah dilekçesine karşı süresi içinde zamanaşımı definde bulunduğu halde, Mahkemece ıslaha karşı yapılan zamanaşımı defi değerlendirilmeden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28132, Karar No: 2017/34873, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28132 E.  ,  2017/34873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28315, Karar No: 2015/13486, Tarih: 25.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/28315 E.  ,  2015/13486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Ziynet Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, velayet ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadın lehine hükmedilen nafakaların dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleşme tarihine kadar tedbir, boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren yoksulluk nafakası olduğunun tabii bulunmasına göre davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK md. 6). Davalı-davacı kadın, ziynet eşyalarının davacı-davalı erkek tarafından araba alınmak üzere elinden alındığını ileri sürmüş, davacı-davalı erkek ise, ziynet eşyalarının alınmadığını savunmuştur. Davalı-davacı kadın dava konusu ziynet eşyalarının varlığını, elinden alındığını ve iade edilmediğini ispat yükü altındadır. Somut olayda kadın, erkek tarafından elinden alındığını ve iade edilmediğini gösterdiği delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davalı-davacı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davalı -davacı kadına ziynet eşyalarına ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.06.2015 (Per)
Yargıtay — Esas No: 2019/2761, Karar No: 2019/6768, Tarih: 07.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2761 E.  ,  2019/6768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin beyanı ve kamera kaydına göre çalınan bisikletin ikamet ettiği sitenin etrafı çevrili olan otoparkından çalındığı ve bisiklet kilidinin kesilerek çalındığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı süresi içinde dava açılması olanaklı görülmüştür.

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama sebebi gerekçeli kararda gösterildiğinden tebliğnamedeki 2 numaralı bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin beyanı ve kamera kaydına göre çalınan bisikletin ikamet ettiği sitenin etrafı çevrili olan otoparkından çalındığı anlaşıldığından eylemine uyan TCK’nun 142/2-h maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken TCK’nun 141/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından suça sürüklenen çocuğun 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.