muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/34529, Karar No: 2024/8510, Tarih: 11.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34529 E.  ,  2024/8510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/5242 E., 2019/288 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükümlerin hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümlerde, temyiz başvurusunda hükümlerin neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği

hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/592, Karar No: 2018/3481, Tarih: 07.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/592 E.  ,  2018/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine - Orman Yönetimi - Yağmurca K.TK.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde ... köyü hudutları dahilinde bulunan ve tapu kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan ... mevkiindeki taşınmaz malın müvekkilinin murisi ...'ın hisseleri oranında mirasçıları adına tapuya kayıt ve tescilini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK’nın 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tesciline yöneliktir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 1963 yılında genel arazi kadastrosu yapılmış orman kadastrosu ise henüz yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki; davacı dava dilekçesi ile kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan 46 parsel sayılı taşınmazın, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu belirterek adına tescilini talep etmiş, mahkemece dava konusu edilen taşınmaz için ... Tapulama Hakimliğinin 1970/87 E. - 1972/188 K. karar sayılı ilamı ile orman olarak tapulama dışı bırakılmasına ilişkin verilen kararın 09/02/1972 tarihinde kesinleştiği eldeki davanın ise 06/09/2013 tarihinde açıldığı, kadastro öncesi zilyetliğe dayanan hak yönünden 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de bu karar yerinde değildir.

Mahkemece tapulama hakimliği dosyasındaki davacı ile eldeki davanın davacısı arasında ki irtibat tespit edilmemiş, kararın taraflar arasında kesin hüküm olup olmayacağı değerlendirilmemiş ve söz konusu tapulama hâkimliğinin kararında dava konusu edilen, kadastro çalışmaları sonucu davacı murisi adına tespit edilip itiraz üzerine tespiti iptal edilerek orman vasfıyla tapulama harici bırakılan 46 parsel sayılı taşınmaz ile eldeki davada dava konusu edilen taşınmazın aynı olup olmadığının tespiti için mahallinde keşif yapılmamış, araştırılmadan karar verilmiştir.

O halde; öncelikle mahkemece halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi, bir fen elemanı ve bir ziraat mühendisi aracılığıyla mahallinde yapılacak inceleme ve keşifte, ... Tapulama Hakimliğinin 1970/87 E. -1972/188 K. sayılı kararına konu 46 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro paftası ve krokisi zemine uygulanmak suretiyle davacı tarafından eldeki davada talep edilen taşınmaz ile aynı olup olmadığı kesin ve net bir şekilde saptanmalı, söz konusu mahkeme kararına ilişkin yer ile eldeki davaya konu çekişmeli taşınmazın aynı olması halinde kesin hüküm oluşturup oluşturmadığı hususu değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

- 2 -

2018/592 - 2018/3481

Söz konusu kararın kesin hüküm oluşturmadığının veya davaya konu yerin aynı taşınmaz olmadığının belirlenmesi halinde, mahkemece, en eski tarihli ve dava tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ve fotogrametri yöntemiyle kadastro çalışmalarına altlık olarak düzenlenen kadastro paftası ilgili yerlerden getirtilip, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, eğimi, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte aynı haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, bilirkişilere hava fotoğrafları ve dayanağı haritaları stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip, raporlarında taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, taşınmazlar üzerinde bulunan bitki örtüsünün niteliği, ağaçların yaşları ve dağılımları ile ilgili açıklama yapmaları istenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl süreyle ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp gerçek kişi yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, tescile karar verilecek gerçek kişiler yanında, (murisler) yönünden de aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/05/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6662, Karar No: 2012/7762, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/6662 E.  ,  2012/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.05.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalıya ait 56 parsel sayılı taşınmazın 2430,81 m2'lik kısmının idarece tespit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısma ilişkin tapu kaydının iptalini ve kıyı olarak terkinini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mahallinde keşif yapılmış, uzman bilirkişiler tarafından saptanan kıyı kenar çizgisinin idare tarafından belirlenen çizgi ile uyumlu olduğu sonucuna varılarak ve kıyı kenar çizgisi içinde kalan 2430,81 m2 yerin iptaline karar verilmiştir. Bu hüküm davalı ve davacı Hazinenin temyizi üzerine Dairemizce; "5841 sayılı kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına yapılan ekleme ve yine aynı kanunun 3.maddesi ile 3402 sayılı kanuna eklenen geçici 10. maddesi gereğince kadastro tesbitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12.maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddi gerekir”gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkeme bozmaya uymuş ve davanın reddine karar vermiştir.

Bu kez hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

5841 sayılı Kanunun 2.maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin 3. fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına

bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı kanuna eklenen “Geçici 10.madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazinenin açtığı tapu iptali davasının esastan incelenerek karar verilmesi gerekir. Çünkü yasada yapılan bu değişiklikten ötürü yapılan iptal işlemi ile Hazinenin öne sürdüğü bu tür iddia on yıllık hak düşürücü sürenin dışında bırakılmıştır. Ayrıca mahkemenin Dairemizin bozma kararına uyarak işlem yapmış olması karşı taraf yararına usuli kazanılmış hak meydana getirmez.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak dava konusu parsel bakımından çekişmenin esasının incelenmesi gerekir iken reddi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 31.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7794, Karar No: 2021/3904, Tarih: 21.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7794 E.  ,  2021/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilmesine rağmen Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.10.2010 tarih ve 2010/76364 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yılllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açılması ve mahkemece atılı suçlardan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan 06.10.2011 mahkûmiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 21/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8439, Karar No: 2024/874, Tarih: 28.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/8439 E.  ,  2024/874 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve sanık ... müdafiileri ile katılanlar vekilleri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi, düzeltilerek esastan reddi

1)Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi ile;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığı yapılan ön inceleme sonucu anlaşılmakla, gereği düşünüldü:

2)Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi ile;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; sanık ... müdafiileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1. ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/2, 62/1. ve 63/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/2. ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar ..., sanık ... ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; sanık ... müdafiinin istinaf başvurusu yönünden ise ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın kusurunun bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine,

Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi; beraatine karar verilen sanık hakkında lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

Katılanlar ...,...,... ve ... vekilinin temyiz sebepleri; sanık ... ve sanık ... hakkında olası kasıtla öldürme suçu bakımından mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, sanıklar ... ve ...'nın meydana gelen neticeden sorumlu oldukları ve haklarında kurulan beraat kararlarının bozulması gerektiğine,

Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi; beraatine karar verilen sanık hakkında lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

Katılanlar ...,...,... ve ... vekilinin temyiz sebepleri; sanık ... ve sanık ... hakkında olası kasıtla öldürme suçu bakımından mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, sanıklar ... ve ...'nın meydana gelen neticeden sorumlu oldukları ve haklarında kurulan beraat kararlarının bozulması gerektiğine,

Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri; sanık ... hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, sözkonusu kararın duruşmalı verilmemiş olması nedeniyle sanık müdafii lehine avukatlık ücreti takdir edilmemesinin yerinde olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde Zeytinburnu ilçesi Beştelsiz mahallesi 5 yol sokak no:3 adresinde Maxi Ambalaj isimli iş yerinde meydana gelen patlama sonucu işyerinde işçi olarak çalışan ... ve ... ile o sırada işyerine müşteri olarak gelen ...'ın vefat ettiği, çevrede bulunan ..., ..., ... ile ...'in yaralandığı olayda, işyerinin fiili olarak idarecisi sanık ...'nın, işyerinin resmi kayıtlardaki sahibi ... ile işyerine olaydan bir gün önce depolonan ve patlamaya etki eden FOAM isimli ambalaj malzemesini üreten ve satan Asama İzolasyon Ambalaj Tekstil San.ve Tic. Ltd.Şti.’nin yetkilisi ...'nun taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine, işyerinin bulunduğu kat ve deponun intifa hakkı sahibi ... ile işyerinin ruhsatsız olarak işletilmesi sebebiyle yapılan soruşturma sonucunda haklarında taksirle öldürme suçundan dava açılan zabıta müdürü ve memurları ..., ... ve ... hakkında ise atılı suçu işledikleri hususu sabit olmadığından bahisle beraat kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş; sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

12.07.2014 tarihinde, sanık ...'nın resmi evraklarda yetkili olarak görüldüğü ancak sanık ...'nın fiili yönetiminde bulunan İzomak Ambalaj Limited Şirketi- Maxi Amlabaj isimli iş yerinde bir patlama meydana geldiği, iş yerinde müşteri olarak bulunan ... ile işçiler ... ve ...'in öldüğü, ..., ..., ... ile ...'in ise yaralandığı, patlamanın meydana geldiği binanın dört katlı apartman olup, bodrum katının ambalaj malzemeleri için depo alanı, giriş katının aynı şirket tarafından ambalaj ürünleri satış mağazası, diğer üç katın ise mesken olarak kullanıldığı, iş yerinin bulunduğu giriş kat ve depo kısmının intifa hakkı sahibinin ... olduğu ve kendisinden yazılı kira sözleşmesi olmaksızın kiralandığı, olaydan 2-2,5 ay önce açılan iş yerinin ruhsatının olmadığının tespit edildiği,

Patlamanın olduğu iş yerinde herhangi bir üretim yapılmadığı, ağırlıklı olarak npe foam ticari isimli polietilen köpük malzeme, pöliüretan köpük, plastik esaslı ambalaj malzemeleri, karton kutu, tek kullanımlık tabak, çatal, kaşık, koli bandı vb. eşyaların depolandığı ve satıldığı, patlamanın gerçekleştiği depo bölümünde bulunan npe foam malzemenin, sanık ...'nun yetkilisi olduğu Asama İzalosyon Limited Şirketinden satın alındığı ve patlama olayından bir gün önce teslim alınarak patlamanın gerçekleştiği bodrum katına depolandığının anlaşıldığı,

Dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgeler, keşif tutanakları ve bilirkişi raporları kapsamına göre; olay günü saat 11:30 sıralarında iş yerinin bodrum katında bulunan depo kısmı kaynaklı büyük bir patlama gerçekleştiği ve yangına dönüştüğü, binanın dikey ve yatay kolonlarının büyük basınç etkisiyle parçalanarak ufalandığı, olay yerinde bulunduğu belirtilen piknik tüpünün tam dolu olması ve tamamının ortama boşalması durumunda bile bu büyüklükte bir patlamaya neden olmayacağı, üretim yapılmaması nedeniyle elektrik yüklenmesi, kontağı ya da toz birikmesi oluşmayacağı, iş yerinde doğal gaz tesisatı ve kullanımı bulunmadığı, iş yerinin doğal gaz abonesi olmadığı, binada ve çevresinde yapılan ölçümler sonucu gaz kaçağı tespit edilmediği, bu sebeple patlamanın doğal gaz kaynaklı olmadığının anlaşıldığı, yapılan tüm inceleme ve tespitler neticesinde, patlamanın Maxi Ambalaj isimli iş yerinde depolanmış olan malzemelerin ortama salınan gazlarından kaynaklandığının tespit edildiği, bu hususta yapılan değerlendirmelere göre kaza anında iş yerinin bodrum katında depolanan polietilen köpük esaslı rulo halindeki yalıtım malzemenin üretimi esnasında hidrokarbon esaslı bir gazla (genellikle LPG veya bütan) işleme tutulduğu, bu nedenle yapısında %5'e kadar işlem yaptığı gazdan bulunduğu, söz konusu malzemenin taşınması ve depolanması sırasında patlayıcı özellikte hidrokarbon gazı salınımı riski göz önüne alınarak çalışılması gerektiği, örneğin üretimi sonrasında açık alanda havalandırarak gaz salınımının sağlanması sonrasında sevk edilmesi gerektiğinin belirtildiği, bu gerekliliğin yerine getirildiği yönünde dosyada delil bulunmadığı, benzer şekilde bodrum katında gaz salınımı yapabilecek malzemelerin depolanmasına rağmen patlamadan korunmaya dair dokümanların bulunmadığı, patlayıcı ortam oluşabilecek bölgeler uygun şekilde belirlenmediği, iş ekipmanının tasarımı, işletilmesi, kontrolü ve bakımının güvenlik kurallarına uygun olarak sağlanmadığı, depolama alanında dedektör ve gaz alarmı bulunmadığı, yeterli havalandırma sistemi mevcut olmadığı, bu şekildeki belirlemelere göre patlamanın depolanan bu polietilen köpük esaslı rulo malzemeden ve iş yerinde depolanan diğer plastik maddelerden salınan gazların havadan ağır olması sebebiyle birikmeye başlaması sonrasında herhangi bir statik elektriklenme veya küçük bir kıvılcımla temas ederek ortamda şiddetli bir patlamaya neden olduğu değerlendirildiği olayda;