muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3644, Karar No: 2021/83, Tarih: 11.01.2021

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacak miktarının belirlenebilir olduğunu belirsiz alacak davası açılamayacağını, tüm alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının her ne kadar en son davalı şirkette çalışsa da öncesinde davalının yüklenicisi olduğu alt işverenler bünyesinde çalıştığını, hizmet seresinin Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında göründüğü gibi olduğunu, hizmet akdinin davacı işçi tarafından haklı sebep gösterilmeksizin istifa suretiyle feshedildiğini, fazla mesai ve hafta tatili alacağı bulunmadığını, 7 gün çalıştığı iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının ücret bordrolarında fazla mesai tahakkuk ettiği ve bankaya yatırıldığı, bordroların tamamının imzalı olduğu ve itirazi kayıt içermediği, işyerinde ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma olmadığını, son net ücretinin 3.500,00 TL olduğunu tüm aylık ücretlerinin banka aracılığı ile ödendiğini, ücret bordrolarında yıllık izin sütunu olduğunu, yıllık izinlerini kullandığının itirazı kayıt koymadan imzaladığı bordrolardan anlaşıldığını, Karayolları Genel Müdürlüğü ile imzalanan sözleşmelerin sunulduğunu, sözleşmelere göre ... şantiyesinde 01 Aralık – 01 Mart tarihleri arası ve ... şantiyesinde 01 Aralık -31 Mart tarihleri arasında çalışılmamaktadır. Bu süre içinde işçilerin ücretli olarak evlerine gönderildiğini ve şantiyede hiçbir çalışma olmadığını, söz konusu çalışılmayan dönemler için fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücreti hesaplanamayacağını beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davacının kesintisiz çalıştığı ve ödenmeyen alacakları bulunduğu kanıtlandığından iş akdini haklı nedenle feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı, ıslah dilekçesinin davalı vekiline 02/12/2016 tarihinde tebliğ edildiği, 08/12/2016 tarihli duruşmada davalı vekili davanın reddini talep edip ıslaha karşı zamanaşımı defiinde bulunmadığı,dosyaya sunulan bordrolar imzalı olup ilk derecede yapılan yargılama sırasında banka kaydı istenmediği, 2015 yılı Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarına ilişkin 3 ay 13 günlük ücretin ödenmediği iddia edilip ücretlerin banka aracılığı ile ödendiğini taraflar ve tanıklar doğruladığından öncelikle ... Bankası ... Organize Sanayi Şubesine müzekkere yazılarak 19/06/2010 ve sonrasına ilişkin hesap detayı istendiği, hesap ekstresi incelendiğinde 2015 yılı Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim (13 gün) ayı ücretlerinin yatırıldığına dair kayıt bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine HMK'nun 353/1-b/2 gereği mahkeme kararının kaldırılarak ücret yönünden de kabul kararı verilmesine dair hüküm kurulmuştur.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı, ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı itirazının değerlendirilmesinin gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Islah dilekçesi davalı vekiline 02/12/2016 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı vekili tarafından 14/12/2016 tarihinde kanuni süresi içerisinde zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Davacının hak kazandığı işçilik alacaklarının yöntemine uygun biçimde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı itirazı değerlendirilerek belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1812, Karar No: 2013/2120, Tarih: 11.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1812 E.  ,  2013/2120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../.../2011 tarih ve 2008/294-2011/628 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından Ticari Paket Sigorta Poliçesi ile yangın rizikolarına karşı teminat altına alınan işyerinde, 14.07.2007 tarihinde davalı şirkete ait trafonun patlaması sonucunda meydana gelen yangın sonrasında hasar ve zarar meydana geldiğini, ekspertiz incelemesi sonucunda tespit edilen zarar/hasar bedelinin poliçe hükümleri doğrultusunda sigorta ettirene 11...2007 tarihinde ödendiğini, olayın oluş biçimine göre olaydan ve zarardan davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek 64.000 TL'nın 11...2007 tarihinden itibaren avans faizi birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirkete ait olan ve şirketin arazi sınırları içerisinde bulunan trafoda o tarihte herhangi bir patlama meydana gelmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, yangının çıkış nedeninin dava dışı sigorta ettiren Ece Seramik Banyo firmasının arazisindeki trafoda oluşan geçici bir yüksek gerilimden kaynaklanmasının muhtemel olduğu, yangının davalının kusurundan kaynaklanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3755, Karar No: 2016/3062, Tarih: 12.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/3755 E.  ,  2016/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 12.02.2016 tarih ve 1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 14/2-a bendinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme de gözetilerek temyizin kapsamının esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesi ve temyiz kapsamına göre, uyuşmazlık; taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi uyarınca davalı elektrik dağıtım şirketi tarafından tahsil edilen kayıp, kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Yüksek 3. Hukuk Dairesi'nin görevi kapsamındadır.

Bu durumda, 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda değişiklik yapılması hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13103, Karar No: 2015/5256, Tarih: 26.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13103 E.  ,  2015/5256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 4 ay 5 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3 ve 4. bentlerinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 4 ay 5 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 125 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2.500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3690, Karar No: 2008/2623, Tarih: 21.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/3690 E.  ,  2008/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, iş bedelinin tahsili istemi ile yapılan takibe vâki itirazın iptâline, karşı dava, işe bedeli karşılığı ödenenin istirdadına ilişkindir. Mahkemece kanıtlanamadığından bahisle davaların reddine karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı iş sahibinin temyiz itirazları tümüyle reddedilmelidir.

2-Kural olarak eser sözleşmelerinde eserin sözleşmeye uygun imal edilerek iş sahibine tesliminin yapıldığını kanıtlamak görevi yükleniciye aittir (BK. 364. madde). Davacı, koltuk kılıfı imalâtını tamamlayıp davalıya teslim ettiğine dair tanık anlatımı ve maliye elemanlarınca düzenlenen tutanaklara dayanmıştır. 06.05.2004 tarihinde davacının işyerinde düzenlenen tutanakta, cila atma işlemlerinin tamamlandığı bu nedenle henüz faturanın düzenlenmediği belirtilmiştir. Davalının fatura verilmediğinden bahisle 05.01.2004 tarihli şikayet fişinde koltuk yüz değişimi yapıldığı da açıklanmıştır. Ayrıca mahkemece dinlenen davacı tanıkları koltukların davalı iş sahibine teslim edildiğini yeminli ifadelerinde bildirmişlerdir. Bu durumda teslimin kanıtlandığının kabulü ile asıl davada uyuşmazlık bulunmayan 29.10.2003 tarihli sözleşmede kararlaştırılan 4.400.000.000 TL. eser bedeli üzerinden takibin devamına, ayrıca KDV isteminin reddine böylece itirazın kısmen iptâline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile asıl davanın da reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı karşı davacının temyiz itirazlarının tümüyle reddine, 2. bent uyarınca davacı-karşı davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı-karşı davalı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı ...’tan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ...’a geri verilmesine, 21.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2944, Karar No: 2013/4019, Tarih: 11.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2944 E.  ,  2013/4019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (... 1.AHM)

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ...’in ortak muris ...’nün eşi, davalı ...’in ortak murisin oğlu olduğunu, davaya konu taşınmazın ½'sinin ortak muris, ½'sinin de davalı ... adına kayıtlı olduğunu, davalı ... tarafından ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, davacının uzun süreden beri bu taşınmazda oturduğunu, taşınmaza yatırım yaptığını, değerini artırdığını belirterek fazlaya dair hakları saklı olmak üzere harcamaların tutarı olan 10.000 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece ortaklığın giderilmesi davasının kararının kesinleşmediği, paydaşlık durumu sürerken bu davayı açma hakkının doğmayacağı, taşınmaz mal ortak kaldığı sürece paydaşların malvarlığında artma olmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda ortaklığın giderilmesi davasının bu davadan önce açıldığı, 24.12.2009 tarihinde karar verildiği, henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

818 sayılı BK 61–66 maddeleri (6098 sayılı TBK 77-82.maddeleri) gereğince sebepsiz zenginleşme; ortaklığın giderilmesi yolu ile satışın yapıldığı ve satış bedelinin ödendiği tarihte gerçekleşir. Sebepsiz zenginleşme nedeni ile hükmedilecek miktar, davacının yaptığı onarımların satış tarihinde taşınmazın değerinde meydana getirdiği artış oranında olmalıdır.

02.02.1991 tarihli ve 1990/1 E.-1991/1 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi iade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir. Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın malvarlığının diğer tarafın malvarlığı aleyhine çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalıya teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Somut olayda; davacının taraflar arasında ortak olan taşınmazda yaptığını ileri sürdüğü onarımlar nedeni ile dava açmakta hukuki yararı bulunduğu tartışmasızdır. Mahkemece yukarıda anılan ilkeler doğrultusunda ortaklığın giderilmesi kararının kesinleşmesi sonunda davacının iddia ettiği onarımların varsa satış bedeline katkısı ve anılan İBK doğrultusunda davacının taşınmazı teslim tarihi belirlenerek varılacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir iken usul ekonomisine de aykırı olacak şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10833, Karar No: 2012/6203, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10833 E.  ,  2012/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.05.2010 gün ve 2010/3578-7145 sayılı bozma kararında özetle; “Kesinleşmiş orman kadastro haritasının ve dayanılan tapu kaydının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi ve fen bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin tamamının davalı tarafın tutunduğu kadastro tesbitine de esas alınan tapu kaydı kapsamında kaldığı, çekişmeli parselin müşterek bilirkişi rapor ve krokisinde (A) ile gösterilen 1821 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman tahditi dışında, (B) ile gösterilen 179 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeyken yine kesinleşmiş 1744 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2. madde uygulamasıyla tapu sahibi adına orman sınırları dışına çıkarıldığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, çekişmeli parselin tesbitine esas alınan tapu kaydı yerel bilirkişinin soyut sözleri ile uygulanarak çekişmeli parseli kapsadığının kabul edildiği, revizyon parsellerini çevreleyen komşu parseller ile bu parsellerin dayanağı olan tapu kayıtları getirtilmediği ve yerel bilirkişi sözleri bu kayıtlar ile denetlenmediği, dayanılan tapu kaydının değişebilir nitelikte sınır içerip içermediği ve kayıt fazlasının nereden kaynaklandığı sınırdaki ormandan açılıp açılmadığı yöntemince araştırılıp incelenmediği, bu konulardaki bozma kararı gerekleri yerine getirilmediği,

Diğer taraftan; 1942 yılında ... köyünde yapılıp 1946 yılında ilan edilerek kesinleşen orman tahditinde dava konusu ... köyü 294 ada 14 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen bölümünün 1821 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman sınırları dışında bırakıldığı, (B) ile gösterilen 179 m2 yüzölçümündeki bölümünün Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığı, daha sonra aynı köyde 1975 yılında yapılıp 28.11.1975 tarihinde ilan edilen 1744 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2. madde uygulamasıyla, (B) bölümünün 24.10.1975 tarihli tutanağın ikinci paragrafında söz edildiği üzere “Bu mevkide bulunan 3875, 3876, 3877, 3878, 3879, 3880, 3881, 3882, 3883, 3884, 3885, 3886, 3887, 3888, 3889, 3890, 3891, 4319, 4320, 4321, 4322, 4323, 4324, 4325 nolu eski O.S.noktaları arasındaki saha ekibimizce incelendi. Bu sahanın 15.10.1961 den önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tamamen kayıp ettiği, toprak ve su rejimine zarar vermediği, orman bütünlüğünü bozmadığı, ve kültür arazisi olarak kullanılmasında bir sakınca bulunmadığı görüşüne varılarak, 6831 sayılı Yasanın 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. maddesi ve tüzüğün 10. maddesi uyarınca orman sınırları dışarısına çıkarılmasına, oybirliği ile karar verilmiştir.” şeklindeki

açıklamayla ... köyü P.III poligon numarasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu işlemin iptali için Yönetimler tarafından her hangi bir dava açılmadığı, sonraki işlemlerde durumunun değişmediği yönünde taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, dava konusu taşınmazın ifraz edildiği kadastro parseline uygulanan tapu kaydı, mahkeme tarafından yöntemince uygulanmamış ve kapsamı belirlenmemişse de, bir an için sınırları itibariyle çekişmeli parseli kapsadığı kabul edilse dahi, bu kaydın 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalmakla yasal değerini yitirdiği, Kamu malı olan orman niteliğindeki taşınmazlar hakkında, özel mülklerin bağlı olduğu yasa hükümlerinin uygulanamayacağı, Bu nedenle, aslında orman olan taşınmazı tapu kaydı ile satın alan kişilerin, 4721 sayılı Medeni Yasanın 1023. maddesindeki iyi niyet kurallarından yararlanamayacağı gibi, 1947 yılında orman kadastrosu kesinleşmesi nedeniyle yasal değerini yitiren tapu kaydı dayanak gösterilerek ve taşınmazın bu bölümü orman sınırları içinde iken, 1971 yılında genel kadastro yoluyla tapuya tescil edilip, geçerli bir hukuki sebebe dayanılarak oluşturulmadığından yasanın korumasından faydalanamayacağı, 1744 sayılı Yasanın 2/1. maddesi gereğince nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler, orman tahdidinin kesinleştiği tarihten daha önceki zamanlarda tapuya kayıtlı olsa dahi, mülkiyetinin tapu sahibine intikal etmeyeceği, çünkü, 1744 sayılı Yasanın 2/2. maddesinde yazılı "Evvelce sınırlaması yapılmış ve fakat yukarıdaki fıkra hükümlerine (aynı maddenin birinci fıkrası) uymadığı .... anlaşılan sınırlamaların düzeltilmesi sonucu orman sınırları dışına çıkartılacak yer, sınırlaması itirazsız kesinleşmiş tapulu arazi ise, mülkiyeti tekrar tapu sahiplerine intikal eder" hükmünün, sadece ilk orman kadastrosunun yapıldığı tarihinden daha önceki zamanlarda ve öncesi de orman olmayan yerler için oluşturulan tapu kayıtlarına ilişkin olduğu, taşınmazın öncesinin orman olsun olmasın, o yer kesinleşen orman sınırı içinde bulunduğu sırada oluşturulan tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği gibi, taşınmazın öncesinin orman sayılan yer olması ve 1744 sayılı Yasanın 2/1. maddesi gereğince 15.10.1961 tarihinden önce nitelik kaybetmesi nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılması halinde, o yerin orman sınırı içine alınmadan önce tapuda kayıtlı olsa dahi, tapu kaydı özel mülkiyete konu olmayan orman sayılan yerde oluşturulduğu için yolsuz tescil niteliğinde olacağından, yine bu tapu kaydına değer verilemeyeceği ve o yerin mülkiyetinin tapu sahiplerine intikal etmeyeceği, 1744 Sayılı Yasanın 2/6 maddesi gereğince çıkartılan ve 22 Temmuz 1974 tarihli Resmi Gazete Yayınlanarak yürürlüğe giren "Orman Sınırları Dışına Çıkartılacak Yerler Hakkında Tüzüğün"ün 34

. maddesinin "Orman Kadastro ekipleri; düzenleyecekleri tutanaklarda orman sayılmaması gerektiği ve tapulu bulunduğu halde, orman sınırları içine alınmış ve sahibi tarafından itiraz edilmediği için orman sayılan yer haline dönüşmüş ve fakat 6831 Sayılı Orman Yasasının değişik 2. maddesine göre orman sınırı dışına çıkarılması gerekli olan yerleri, tapu sahibi kimliğini, tapunun tarih ve numarasını yazmak suretiyle ayrı bir madde halinde belirler. Bu gibi yerler hava fotoğraflarına ve haritalarına işlenir veya yersel ölçüleri yapılır". Yine aynı Tüzüğün 41/2. maddesi "inceleme kurulları ... esasen orman sayılmayan yerlerden olduğu neticesine vardıkları yerler hakkında 6831 sayılı Yasanın değişik 2. maddesine göre inceleme yapamazlar". hükümlerinin birlikte değerlendirilmesiyle; 6831 sayılı Yasanın 1744 sayılı Yasa ile değişik 2/2 maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartılan yerlerin mülkiyetinin tekrar tapu sahiplerine intikal edebilmesi için; taşınmazın öncesi orman olup da bilim ve fen bakımından nitelik kaybetmesi nedeniyle 1744 sayılı Yasanın 2. maddesinin birinci fıkrası gereğince orman rejimi dışına çıkartılan yer olmaması, tapu kaydının yolsuz tescil niteliğinde olması halinde, sahibine hiç bir zaman mülkiyet hakkını kazandırmayacağı, 1744 sayılı Yasanın 2. maddesinin birinci fıkra hükümlerine uymadığı, yani aslında orman olmadığı ve tapulu bulunduğu halde, yanlışlıkla orman sınırı içine alınmış ve sahibi tarafından itiraz edilmediği için hukuken orman sayılan yer haline dönüştüğü anlaşılarak, nitelik kaybetme ya da etmeme konusunda inceleme kurulları tarafından hiçbir araştırma yapılmadan, orman sınırlarının düzeltilmesi sonucu 2. maddenin ikinci fıkrası gereğince orman sınırları dışında bırakılması, çekişmeli taşınmazı içine alan ilk orman kadastrosu itirazsız