muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11714, Karar No: 2023/8926, Tarih: 27.02.2023

"...eylemin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delilleri değerlendirme ve takdir yetkisinin ağır ceza mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,"

Nedeniyle suça sürüklenen çocuğun 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek bozulmasına karar verilmiştir.

4. Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2015 tarihli ve 2015/176 Esas, 2015/224 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü ve devamı maddeleri gereğince, delilleri tartışma yerinin Ağır Ceza Mahkemesi olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

5. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/108 Esas, 2015/139 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddenin birinci fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2015/108 Esas, 2015/139 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/11419 Esas, 2020/6928 Karar sayılı kararı ile;

"1-Müştekinin aşamalardaki beyanlarında; suça sürüklenen çocukların ikametine girerek kuşlarını çaldıklarını, suça sürüklenen çocuklara engel olmaya çalıştığı sırada suça sürüklenen çocukların kendisini itekleyerek düşmesine sebep olduklarını, yine suça sürüklenen çocuk ...’in beyanında; ...’in evden çıkarken müştekiyi ittiğini ve müştekinin düştüğünü kendisine söylediğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 149/1-c, d maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre; suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek, sadece hırsızlık suçundan farik ve mümeyyiz olduklarına dair alınan raporla yetinilerek hüküm kurulması,"

Nedeniyle suça sürüklenen çocuğun 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları gözetilerek bozulmasına karar verilmiştir.

7. Bozma üzerine... Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2020/84 Esas, 2020/115 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı nedeni ile sonuç olarak 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

8. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2020/84 Esas, 2020/115 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.03.2021 tarihli ve 2020/32691 Esas, 2021/4375 Karar sayılı kararı ile;

"Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca 14/02/2011 tarihinde işlediği yağma suçuyla ilgili fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunun tespiti amacıyla gönderildiği Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünde yapılan muayenesi sonucu adli tıp uzmanı hekim tarafından verilen 23/09/2020 tarihli raporun içeriğinde, “olay tarihinde 14 yaş 4 aylık olan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı hususunda değerlendirme yapılabilmesi için kişinin biyopsikososyal gelişimi, yaşadığı çevre, kültürel ortam ve bu faktörlerin kişi üzerindeki etkisinin birlikte değerlendirilmesi gerektiği, tarafımıza gönderilen evrakta olay tarihine yakın yapılmış herhangi bir psikiyatrik muayene ya da sosyolog/psikolog görüşme evrakı, sosyal inceleme raporu vb. belge bulunmaması ve olayın üzerinden uzun zaman (yaklaşık 9 yıl) geçmiş olmasının belirtilen faktörlerin kişi üzerindeki etkisi ile suça dair olay tarihli algısına yönelik değerlendirme yapılmasını güçleştirdiği, dolayısıyla sorulduğu üzere ...'in yağma fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu

fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda mevcut haliyle tıbben yorum yapılamadığı” şeklinde belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında varsa olay tarihine yakın yapılmış herhangi bir psikiyatrik muayene ya da sosyolog/psikolog görüşme evrakına ilişkin belgelerin ve yine sosyal inceleme raporunun da temin edilerek bu evraklarla birlikte suça sürüklenen çocuğun Adli Tıp Kurumuna veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevk edilerek, 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca 14/02/2011 tarihinde işlediği yağma suçuyla ilgili fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğinin dolayısıyla cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi amacıyla rapor aldırılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturmaya dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

9. Bozma üzerine... Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2022 tarihli ve 2021/104 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı nedeni ile sonuç olarak 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Yağma suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2. Bozma sonrası alınan rapor ile ilk rapor arasında çelişki bulunduğundan, bu çelişkinin suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilerek hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde mağdur ...'in ikametine girerek, ikametin salon kısmında bulunan güvercinleri topladıkları, kendilerine engel olmaya çalışan mağduru itekleyerek yere düşürdükleri ve güvercinlerle birlikte ikametten ayrıldıkları anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri ile 31 inci maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan nitelikli yağma suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 11 yıl 3 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 14.02.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2022 tarihli ve 2021/104 Esas, 2022/175 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8376, Karar No: 2024/5234, Tarih: 02.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8376 E.  ,  2024/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2802 E., 2022/2266 K.

KARAR : Bozmaya uyma -tavzih isteminin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/454 E., 2021/849 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kısmen onanmasına, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, kadın yararına maddi ve manevi tazminata karar verilmiştir.

Davalı-karşı davacı vekilinin tavzih istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce 19.09.2023 tarihli ek karar ile davalı-karşı davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz istemi, davalı-karşı davacı kadın vekilinin vekalet ücreti talebinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosyanın tetkikinde, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün boşanmaya ilişkin bölümünün ve bu sebeple hükmedilen vekâlet ücretinin kesinleştiği, önceki hükümde haklılık durumu değerlendirilerek yargılama giderlerine hükmedildiği ve buna dair kısmın da kesinleştiği, boşanmanın fer'î niteliğindeki talepler nedeniyle taraflar yararına ayrıca vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesi kararının maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden Yargıtay tarafından bozulması üzerine zorunlu olarak duruşma açıldığı, dolayısıyla bu durumda da taraflar lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden Bölge Adliye Mahkemesince davalı-karşı davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin talebinin reddine dair verilen ek karar usul ve yasaya uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.09.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11989, Karar No: 2008/1314, Tarih: 06.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/11989 E.  ,  2008/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden davalı adına kayıtlı 71 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle davalı aleyhine tapu iptal tescil davası açtıklarını,davanın lehlerinde sonuçlandığı,ancak bilirkişi raporunda 1033.674 m2 lik kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı saptandığı halde hüküm fıkrasında sehven 632,582 m2 lik kısmın iptaline karar verildiği,bu yanlışlığın HUMK 455 v.d. maddeleri gereğince tavzihen düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davacının daha önce bu konuda temyiz isteğinde bulunmadığı gibi,HUMK 455 maddesine göre davacı talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yerinde olmayan davacı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, HUMK'nun 455.maddesi ve takip eden hükümleri uyarınca kurulan hükmün tavzihi isteğine ilişkindir.Mahkemece, isteğin reddine karar verilmiştir.Hemen belirtilmelidir ki, özellikle uzman bilirkişiler aracılığı ile taşınmazda yapılan keşif ve uygulama sonunda 28.11.1997 tarih ve 5?3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine, göre tanımı aynı yasanın 4.maddesinde yapılan 1033,674 m2 lik yerin kıyıda kaldığı, uzman bilirkişilerin 30.1.2003 tarihli raporları ile saptanmış olup, bu kısımla ilgili kurulan karar ve derecattan geçmek suretiyle kesinleşmiştir. Ne varki, hüküm fıkrasında tecavüzlü bölüm 632,582 m2 olarak gösterilmiştir.

Bu yazılımın, maddi hata sonucu olduğu açıktır. Hükmün infaza elverişle olması gerekeceği tartışmasızdır. Ayrıca, hükmün infaz edilemediği anlaşıldığına göre tavzih isteğinin kabulüne, HUMK'nun 455. vd. maddeleri gereği yanlışlığın düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru değildir.

Davacının, temyiz isteği yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 6.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4412, Karar No: 2022/3433, Tarih: 25.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4412 E.  ,  2022/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili istemine ilişkin açılan davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ilişkin verilen karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... ada ... parsel sayılı taşınmazın davalıların murisi ... adına tapuya kayıt ve tescil edildiğini, oysa bu taşınmazın davacının murisi ...’a ait olduğunu ve ölümü ile mirasçılarına intikal ettiğini, tüm hisselerin davacı tarafından diğer mirasçılardan satın alındığını belirterek tapu kaydının iptali ile davacı ... adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının gerçeğe aykırı olduğunu,  dava konusu taşınmazın davacı ile herhangi bir ilişkisinin bulunmadığını belirterek reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli ve 2013/822 E., 2015/284 K. sayılı kararıyla; davacının dava konusu taşınmazı muris ...’ya ait olduğu iddiası ile eldeki davayı açtığını, yapılan incelemede ...'nın davacıdan başka mirasçılarının da olduğunun anlaşıldığı, elbirliği halinde mülkiyet olması nedeniyle tereke adına 3. kişi konumunda  olan davalıya karşı tek başına dava açarak adına tescil talebinde  bulunamayacağı  gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.  TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinden önce davacının dedesi ve muris ... adına tapuda kayıtlı olup dedesinin ve babasının ölümü ile taşınmazın tamamının davacıya intikal ettiğini, kadastro tespiti ile davalıların murisi adına tapu kaydının oluşturulduğunu, davacının tek başına zilyet ve malik bulunduğunu, taşınmazda elbirliği mülkiyetin söz konusu olmadığını, taşınmazın tamamının davacıya ait olduğunu, Mahkemenin gerekçesinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.’’

3.2.4. TMK 640. maddesi “Birden çok mirasçı bulunması hâlinde, mirasın geçmesiyle birlikte paylaşmaya kadar, mirasçılar arasında terekedeki bütün hak ve borçları kapsayan bir ortaklık meydana gelir.

Mirasçılar terekeye elbirliğiyle sahip olurlar ve sözleşme veya kanundan doğan temsil ya da yönetim yetkisi saklı kalmak üzere, terekeye ait bütün haklar üzerinde birlikte tasarruf ederler.

Mirasçılardan birinin istemi üzerine sulh mahkemesi, miras ortaklığına paylaşmaya kadar bir temsilci atayabilir.

Mirasçılardan her biri, terekedeki hakların korunmasını isteyebilir. Sağlanan korumadan mirasçıların hepsi yararlanır.

Bir mirasçı ödemeden aciz hâlinde ise, mirasın açılması üzerine diğer mirasçılar, haklarının korunması için gerekli önlemlerin gecikmeksizin alınmasını sulh mahkemesinden isteyebilirler.” hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

Mahallinde yapılan keşif ve alınan beyanlara göre davacı, çekişmeli taşınmazın kendisine nasıl intikal ettiğini ispat edemediği, bu durumda iddiaların ileri sürülüş biçimine göre taşınmazın terekeye ait olduğu, tereke adına 3. kişi konumunda olan davalılar aleyhine tek başına dava açamayacağından dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre (III) numaralı bentte yer verilen İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 36,30 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13608, Karar No: 2012/10844, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13608 E.  ,  2012/10844 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... İnş. Tic. A.Ş vekili avukat ..., 2-Toki vekili avukat A. ... ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Tüketici Mahkemesinden verilen 11.3.2010 gün ve 476-144 sayılı hükmün Dairemizin 31.3.2011 tarih ve 15754-4957 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, “ ... ... “ adıyla bilinen projede yer alan daireyi davalı TOKİ adına vekaleten davalı ... A.Ş.’den “ Taşınmaz Satış Sözleşmesi” ile satın aldığını, davalıların satış sırasında reklamını yaptıkları projede müşterilerine satın alacakları daire/villa ile birlikte 1 milyon m2 arazi üzerinde, 450 bin m2 yeşil alan içerisinde 50.000 ağaçla çevrili, yüzme havuzları, yürüyüş, koşu ve bisiklet parkurları, buz pateni ve buz hokeyi pistleri, basketbol ve tenis kortları, İlköğretim okulu, ticaret merkezi, vb. beklentilerin üzerinde sosyal ve sportif imkanlar sunarak, kaliteli, sağlıklı, güvenli ve huzurlu bir yaşam alanı inşa ve teslim edileceğinin ilan edildiğini, ancak sitenin genel çevre duvarının ve demir parmaklıklarının dahi büyük ölçüde tamam olmadığını ve vaat edilen “ 24 saat özel güvenlik” sisteminin işlemediğini, site çevresinin 50.000 ağacın varlığı bir yana neredeyse çıplak bir görüntüye sahip olduğunu, site içinde site sakinlerine ait olacağı vurgulanan özel yaşam ve spor kompleksi vaat edilmesine rağmen vaad edilen spor kompleksinin toki’ye ait 518 nolu ada üzerinde kaldığını ve fiili durumu itibarıyla çevre duvarı ve güvenliğinin olmaması sebebiyle kamuya açık hale dönüştüğünü, davalıların yaptıkları reklam ve tanıtımlarla kendisini kasten yanılttıklarını ve ayıplı mal sattıklarını, bu nedenle dairede önemli bir değer kaybı bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, ıslah ile talebini 5.000.00 TL ye çıkartmştır.

Davalı ... İnşaat..A.Ş., davalı Toki’ye vekaleten satış yaptıklarını, hukuken taraf olmadıklarını beyanla davanın husumetten reddi gerektiğini, esas yönden de satılan taşınmazda ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı Toki, inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, 518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2011/13608-2012/10844