muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9978, Karar No: 2015/5794, Tarih: 15.06.2015

2011/3 sayılı dosyada birleştirilerek görülen dava sonunda, bu kez; çekişmeli Yaraş köyü 159 ada 1 ve 3 sayılı parsellerin tesbitteki nitelikleri ve paylara göre M.. T.. ve Z.. T.. adlarına tapuya tesciline, 140 ada 1 sayılı parselin tesbitteki niteliği ve 22.291,31 m² yüzölçümüyle tesbitteki payları oranında Zerin ve M.. T.. adlarına tapuya tesciline, 140 ada 1 sayılı parselin krokisinde (A) harfi ile gösterilen 751,69 m² yüzölçümündeki bölümünün orman niteliğiyle Hazine, 428 ada 1 sayılı parselin 66.685,92 m² yüzölçümü ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 199 ada 12 sayılı parselin 40.341,46 m² yüzölçümündeki bölümünün tarla niteliğiyle Z.. T.. adına; 09.03.2012 günlü raporlarda (A1), (A2), (A3), (A4), (A5) ve (A6) ile gösterilen toplam 10.414,76 m² yüzölçümündeki bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 202 ada 7 sayılı parselin 14.096,13 m² yüzölçümünde iki katlı kargir ev ve tarla niteliğiyle tesbit gibi İsmet Yağlı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi, Hazine ve davacılar Mehmet Dinler, Z.. T.. ve M.. T.. tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.12.2012 tarih ve 14268 E. - 14944 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve orman kadastrosuna itiraz davası nedeniyle kesinleşmemiş orman kadastro tutanak ve haritaları ile eski tarihli memleket haritaları, hava fotoğraflarının, davacıların tutunduğu tapu kayıtlarının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi ve fen elemanı bilirkişi raporlarıyla, Yaraş köyü, 159 ada 1 ve 3 sayılı parsellerin tamamı, 140 ada 1 sayılı parselin (B) ile gösterilen 22.291,31 m², 202 ada 7 sayılı parselin (B) ile gösterilen 14.096,13 m², 199 ada 12 sayılı parselin (B) ile işaretlenen 39.580,17 m² ve (C1), (C2), (C3), (C4), (C5), (C6), (C7), (C8) ve (C9) ile gösterilen toplam 761,23 m² yüzölçümündeki bölümlerinin, davacı tarafın tutundukları tesbit tutanaklarında da söz edilen tapu kayıtları kapsamında kaldıkları, orman sayılmayan yerlerden oldukları gibi orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldıkları, eylemli tarla niteliğinde oldukları saptanarak, yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, Hazine ve Orman Yönetiminin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle bu taşınmazlara ilişkin hükmün onanması gerekmiştir.

2) İsmet Yağlı'nın 202 ada 7 sayılı parselin batısında bulunup, birleşen 2006/77 sayılı dosyada dava konusu edilen ancak hakkında tutanak düzenlenmeyen, fen bilirkişi Hüseyin Yavaş tarafından düzenlenen krokide (A) harfi ile gösterilen 3081,60 m² yüzölçümündeki bölümü ile, Hazine ve Orman Yönetiminin 202 ada 7 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; her ne kadar 202 ada 7 sayılı parselin batısındaki tutanak düzenlenmeyen (A) bölümünün 1947 yılı hava fotoğraflarında, beyaz renkli sıra halinde ağaç formu bulunan alanda, 1960 basımlı memleket haritasında tarım alanlarına bitişik üzerinde münferit ibreli ağaç sembolleri bulunan tarım alanı alarak nitelendirildikleri, 1978 yılı memleket haritasında aynı şekilde görüldüğü, 1996 yılı memleket haritasında üzerinde ibreli ağaç bulunan yeşil renkli orman alanında bulunduğu, eylemli olarak, sıra halinde 60-80 yaşında kızılçam ağaçları ile diğer bölümlerinde 20-40 yaşında tam kapalı kızılçam ağaçları bulunduğu, dayanılan tapu kaydı kapsamında kaldığı, bu haliyle 6831 sayılı Kanunun 1/F maddesi gereğince orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmişse de, bu bölümün orman olarak sınırlandırılmasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın reddine ilişkin Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.05.2010 tarih ve 2006/77 E. - 313 K. sayılı kararının İsmet Yağlı'nın temyizi üzerine, temyiz itirazı reddedilerek Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24.01.2011 tarih ve 2010/15036 E. - 590 K. sayılı kararı ile onandıktan ve karar düzeltme istemi de 09.05.2011 tarih ve 2011/5845 E. - 5757 K. sayılı kararı ile reddedildikten sonra kesinleştiği, çekişmeli 202 ada 7 sayılı parselin ise orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı gibi öncesi ve eylemli durumu itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek, 202 ada 7 sayılı parselin İsmet Yağlı adına tapuya tesciline, tesbit tutanağı düzenlenmeyip, orman sayılan yerlerden olduğuna ilişkin kesin hüküm bulunan, (A) harfi ile gösterilen bölümü ile ilgili hüküm kurulmamasında isabetsizlik bulunmadığından, davacı İsmet Yağlının (A) harfi ile gösterilen bölüme, Orman Yönetimi ve Hazinenin de 202 ada 7 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle bu taşınmazlara ilişkin hükmün onanması gerekmiştir.

3) Davacı Zerrin Topçu'nun çekişmeli 199 ada 12 sayılı parselin krokisinde A (A1, A2, A3, A3, A4, A5 ve A6 ile gösterilen 10414,76 m² yüzölçümündeki bölümlerine, M.. T.. ve Z.. T..'nun 140 ada 1 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 751,69 m² yüzölçümündeki bölümlerine, Mehmet Dinler'in ise 428 ada 1 sayılı parsellerin tamamına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

3) Davacı Zerrin Topçu'nun çekişmeli 199 ada 12 sayılı parselin krokisinde A (A1, A2, A3, A3, A4, A5 ve A6 ile gösterilen 10414,76 m² yüzölçümündeki bölümlerine, M.. T.. ve Z.. T..'nun 140 ada 1 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 751,69 m² yüzölçümündeki bölümlerine, Mehmet Dinler'in ise 428 ada 1 sayılı parsellerin tamamına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

140 ada 1 sayılı parselin (A) bölümünün 1947 yılı hava fotoğraflarında, beyaz renkli ya da münferit ağaçların bulunduğu açık alan olarak nitelendirildiği, 1960 yılı basımlı memleket haritasında tarım alanlarına bitişik üzerinde her hangi bir bitki örtüsü bulunmayan tarım alanı alarak nitelendirildiği, 1978 yılı memleket haritasında aynı şekilde görüldüğü, 1996 yılı memleket haritasında köy toplu tarım alanlarına bitişik, üzerinde münferit yapraklı ağaç formu bulunan beyaz renkli açık alanda kaldığı, 1992 yılı hava fotoğraflarında üzerinde münferit ağaç formları bulunan açık renkli alan olduğu, eylemli olarak 140 ada 1 sayılı parselin (A) bölümünün % 5-10 eğimli, üzerinde 21 adet 15-50 yaşlarında çam ağaçları bulunduğu bildirilmiştir. Bu haliyle 140 ada 1 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 751,69 m² yüzölçümündeki bölümünde, sıra ve küme halinde çam ağaçları bulunduğu söylenmişse de, ağaçların sayısı ve bu bölümün yüzölçümü gözetildiğinde, kapalılığın tam olduğu anlaşılmaktadır. 140 ada 1 sayılı parselin bu bölümünün 3116 sayılı Kanunun yürürlüğü döneminde orman sayılmayan yerlerden olduğu, 4785 sayılı Kanun ile devletleşen yerlerden olmadığı gibi, eylemli durumu itibariyle 6831 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği dönemde de Kanunun 1/F maddesi gereğince devlet orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

Birleşen 2003/69 sayılı dosyada 24.09.2004 tarihli keşif sonucu orman mühendisi ve fen bilirkişi tarafından müşterek düzenlenen 21.02.2011 tarihli raporda; 199 ada 12 sayılı parselin A (A1, A2, A3, A3, A4, A5 ve A6) ile gösterilen toplam 10.414,76 m² bölümünün 1947 ve 1999 yılı hava fotoğraflarında, batı ve kuzeyinde küçük bölümleri üzerinde münferit ağaç formları bulunduğu, hafif açık renkli geriye kalan bölümlerinin köy toplu tarım alanlarına bitişik, üzerinde bitki örtüsü bulunmayan açık alanda kaldığı, 1960 yılı memleket haritasında batısında küçük bir bölümünde ibreli ağaç rumuzu bulunduğu, diğer bölümlerinin köy toplu tarım alanlarına bitişik üzerinde bitki örtüsü bulunmayan alan olarak nitelendirildiği, 1978 yılı memleket haritasında köy toplu tarım alanlarına bitişik üzerinde bitki örtüsü bulunmayan açık alan olarak nitelendirildiği, 1996 yılı haritasında ise üzerinde küçük ibreli ağaç sembolü bulunan yeşil ile renklendirilen alanda; amenajmanda ÇBÇz sembollü alanda kaldığı, üzerinde halen 60-70 yaşında münferit kızılçam ağacı ile alt tabakada 20-40 yaşlarında kızılçam ağaçlarının bulunduğu, çevresinde devlet ormanlarında aynı nitelikte çam ormanı olduğu, eğimin %5-10 arasında olduğu bildirilmiş, taşınmazın kadastro tesbitinde uygulanan tapu kaydının kapsamında kaldığı belirlenmiştir. Bu haliyle 199 ada 12 sayılı parselin A (A1), (A2), (A3), (A3), (A4), (A5) ve (A6) ile gösterilen 10.414,76 m² yüzölçümündeki bölümünün 3116 sayılı Kanunun uygulandığı dönemde devlet ormanı niteliğinde olmadığı gibi 4785 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği dönemde münferit çam ağaçları bulunan tarım alanı olması nedeniyle devletleşen yerlerden olmadığı, 6831 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği dönemlerde yine üzerinde münferit çam ağaçları bulunan tapulu tarım alanı olduğu, bu nedenle 6831 sayılı Kanunun 1/F maddesi gereğince Devlet ormanı sayılmayan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

Birleşen 2003/69 sayılı dosyada; 24.09.2004 tarihli keşif sonucu düzenlenen 21.02.2011 tarihli raporda da; 428 ada 1 sayılı parselin 1947 ve 1999 yılı hava fotoğraflarında köy toplu tarım alanlarına bitişik, üzerinde güneydoğu ve kuzeybatı istikametinde uzanan sıra halinde kuzey ve güney batısında münferit halde ağaç formu bulunan açık renkli alan, 1960 yılı memleket haritasında, köy toplu tarım alanlarına bitişik üzerinde münferit ibreli ağaç sembolü bulunan beyaz renkli açık alan olarak nitelendirildiği, 1978 yılı memleket haritasında, kuzey batısında küçük bir bölümü üzerinde çalı sembolü bulunan yeşil renkli alan, geriye kalan bölümlerinin köy toplu tarım alanlarına bitişik, üzerinde her hangi bir bitki örtüsü bulunmayan beyaz alanda bulunduğu, 1996 yılı haritasında ise üzerinde küçük ibreli ağaç sembolü bulunan yeşil alanda kaldığı, amenajmanda ÇBÇz sembollü bozuk orman olarak nitelendiği, üzerinde halen teraslanmış bölümde sıra halinde 60-80 yaşında sıra halinde münferit kızılçam ağacı ile alt tabakada tam kapalılık oluşturan 20-40 yaşında kızılçam ağaçlarının bulunduğu, çevresinde de aynı nitelikte devlet çam ormanı bulunduğu, eğimin % 0-5 arasında olduğu, kadastro tesbitinde uygulanan tapu kaydının kapsamında kaldığı belirlenmiştir. Bu haliyle 428 ada 1 sayılı parselin, 3116 sayılı Kanunun uygulandığı dönemde Devlet ormanı niteliğinde olmadığı gibi, 4785 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği dönemde sıra halinde çam ağaçları bulunan tarım alanı olması nedeniyle Devletleşen yerlerden olmadığı, 6831 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği dönemlerde yine üzerinde sıra halinde çam ağaçları bulunan tapulu tarım alanı olduğu, bu nedenle 6831 sayılı Kanunun 1/F maddesi gereğince Devlet ormanı sayılmayan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

Dosyadaki diğer deliller ile keşif ve bilirkişi raporları birlikte gözetildiğinde, çekişmeli parsellerin aynı bütünden gelen ve ifraz krokisi ile birbirinden ayrılan tapu kayıtları kapsamında kaldığı, kayıtların miktarından az ya da miktarınca uygulandığı, 140 ada 1 sayılı parselin (A) bölümünün 199 ada 12 sayılı parselin A (A1, A2, A3, A3, A4, A5 ve A6) işaretli 10.414,76 m² bölümünün 428 ada 1 sayılı parselin tamamının, kadastro tesbit tutanaklarında söz edilen tapu kaydı kapsamında kalan sahipli arazi olarak kullanıldığı, 3116 sayılı Kanunun döneminde orman sayılan yerlerden olmadıkları, eylemli durumları itibariyle 4785 sayılı Kanun gereği Devletleşen yerlerden olmadığı, 6831 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği dönemde de Kanunun 1/F maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olmadıkları, ne var ki, tarımın terk edilmesiyle taşınmazlar üzerinde tam kapalı çam ormanı yetiştiği, sahipli arazide kendiliğinden yetişen bu ağaçlar nedeniyle çekişmeli taşınmazlar devlet ormanı sayılmasa da, keşifteki bulgulara göre üzerinde tam kapalı çam ormanı bulunduğu anlaşılan bu taşınmazların orman olmadığı da söylenemez. Sahipli arazide kendiliğinde yetişen bu orman alanları özel orman olup, 6831 sayılı Kanunun 7/1. maddesi gereğince, özel ormanların kadastrosunu yapma görevi orman kadastro komisyonlarına aittir. Orman Kadastro Yönetmeliğinin 28/e maddesi gereğince, bu taşınmazların özel orman olarak sınırlandırılmasına ve malikleri adına tapuya özel orman olarak tesciline karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, devlet ormanı olarak tesciline karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

Sonuç: 1) Orman Yönetimi ve Hazine'nin temyiz itirazlarının reddiyle .. ada 1 ve 3 sayılı parsellerin tamamı, .. ada 1 sayılı parselin (B) işaretli 22.291,31 m², ... ada 7 sayılı parselin (B) işaretli 14.096,13 m², 199 ada 12 sayılı parselin (B) işaretli 39.580,17 m² ve (C1, C2, C3, C4, C5, C6, C7, C8 ve C9) işaretli 761,23 m² yüzölçümündeki bölümlerine ilişkin hükmün onanmasına, 2) Davacı İsmet Yağlı, Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının reddiyle, 202 ada 7 parsel ile bu parselin batısında bulunup hakkında tutanak düzenlenmeyen (A) ile gösterilen taşınmaza ilişkin hükmün onanmasına, 3) Davacı Z.. T.., M.. T.. ve Mehmet Dinler'in temyiz itirazlarının kabulü ile 199 ada 12 sayılı parselin A (A1, A2, A3, A3, A4, A5 ve A6) ile gösterilen 10414,76 m² yüzölçümündeki bölümlerine, 140 ada 1 parselin (A) ile gösterilen 751,69 m² yüzölçümündeki bölümüne ve 428 ada 1 sayılı parselin tamamına ilişkin hükmün bozulmasına" karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra;

428 ada 1 sayılı taşınmazın 66681.92 m² yüzölçümü ile özel orman olarak sınırlandırılmasına ve Süleyman oğlu M..D.. adına özel orman olarak tesciline,

199 ada 12 sayılı parselin 09.03.2012 tarihli raporda (A1), (A2), (A3), (A4), (A5) ve (A6) ile gösterilen 10414,76 m² bölümünün özel orman olarak sınırlandırılmasına ve Ali Kemal kızı Z.. T.. adına özel orman olarak tesciline,

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra;

428 ada 1 sayılı taşınmazın 66681.92 m² yüzölçümü ile özel orman olarak sınırlandırılmasına ve Süleyman oğlu M..D.. adına özel orman olarak tesciline,

199 ada 12 sayılı parselin 09.03.2012 tarihli raporda (A1), (A2), (A3), (A4), (A5) ve (A6) ile gösterilen 10414,76 m² bölümünün özel orman olarak sınırlandırılmasına ve Ali Kemal kızı Z.. T.. adına özel orman olarak tesciline,

140 ada 1 sayılı parselin 09.03.2012 tarihli raporda (A) harfi ile gösterilen 751,69 m² kısmının özel orman olarak sınırlandırılmasına ve Mustafa oğlu M.. T.. ve Ali Kemal kızı Z.. T.. adına özel orman olarak tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman tahdidine (sınırlamasına) itiraz davası olarak açılmış, yargılama devam ederken 2006 yılında yörede kadastro çalışmaları yapıldığından kadastro tesbitine itiraz davasına dönüşmüştür.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp, 14.11.1967 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra, 2002 yılında yapılıp 17.04.2003 tarihinde ilân edilen aplikasyon ve herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 15/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12903, Karar No: 2009/12116, Tarih: 06.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/12903 E.  ,  2009/12116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 4.8.1983-2006 tarihleri arası oda kaydının devam ettiğinin sigortalılığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava nitelikçe 31.12.2006 tarihine kadar tüm primleri tahsil edildiği halde vergi kaydının sona erdiği 29.12.1995 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığını sona erdiren kurum işleminin iptali ile davacının 29.12.1995-31.12.2006 tarihi arasında 506 sayılı Yasa kapsamındaki zorunlu sigortalı süreler dışında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece uyuşmazlık konusu dönemde davacının 506 sayılı Yasa kapsamında 29.12.1995-22.07.1996 ile 15.11.1998-30.06.1999 tarihleri arasında zorunlu, 01.03.1998-14.11.1998 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalılığının bulunduğu, 506 sayılı yasa kapsamındaki zorunlu sigortalılığının sona erdiği 30.06.1999 tarihini takip eden 01.07.1999 ile 28.03.2001 tarihleri arasında pirim ödemesinin bulunmadığı gibi vergi, oda yada sicil kaydının bulunmadığından ... sigortalısı olamayacağı, 29.03.2001 ile 31.12 2006 tarihleri arasında düzenli pirim ödemesinin bulunması nedeniyle anılan dönemde isteğe bağlı ... sigortalısı olduğunun tespitine fazla istemin reddine karar verilmiş ve karar süresinde davacı ile davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

01.04.1972 Tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkâr sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, 09.03.1992 tarihinde kuruma verilen giriş bildirgesine istinaden, 04.04.1983 tarihi itibariyle ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 1992 affından yararlanarak borcunu ödediği 23.03.1992-29.12.1995 ve 29.03.2001-29.12.2006 tarihleri arasında prim ödemeleri bulunduğu, 2001 yılında tecil ve taksitlendirme talep ederek 31.07.2001 tarihi itibarıyla hesaplanan tüm borcunu 2002/9 ve 2003/2 aylar arasında ödediği, 5458 sayılı Yasa'dan yararlanarak tüm borcunu 28.09.2006 tarihinde ödediği, 29.09.2006 tahsis talebinde bulunduğu, 01.12.2006 tarihli hesap özetine göre 29.09.2006 tahsis talep tarihinde 04.04.1983-29.12.1995, 23.07.1996-14.11.1998 ve 01.07.1999-29.09.2006 tarihleri arasında zorunlu ... sigortalısı olup 22 yıl 3 ay 14 gün sigortalılığının ve 188,42-TL fazla ödemesinin bulunduğu, 1 yıl 8 ay askerlik süresinin borçlanılarak ödendiği, davacının tahsis talebi üzerine davalı kurumun 18.12.2006 tarihli yazı ile vergi kaydına göre 29.12.1995 tarihi itibarıyla ... sigortalılığının sona erdirildiğinin ve yeterli sigortalığı bulunmadığından tahsis talebinin reddolunduğunun davacıya Bildirdiği anlaşılmaktadır.

Davacının 04.04.1983-29.12.1995 tarihleri arasında vergi kaydı, 04.08.1983-01.04.1996 ve 27.12.1989-13.03.1996 tarihleri arasında Osmaniye Şoförler Odası kaydı ile Osmaniye esnaf ve sanatkar sicil kaydı bulunmaktadır. Bu durumda, davacının uyuşmazlık konusu dönemde 29.12.1995 tarihinden sonra 2654 sayılı Yasa ile aranan vergi ve 01.04 1996 tarihinden sonra da 3165 sayılı Yasa ile aranan esnaf ve sanatkâr sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarında kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Ancak, davacının uyuşmazlık konusu döneme ilişkin prim borçlarını 2001 yılında tecil ve taksitlendirmeden yararlanarak ödediği,2001-2004 yılları arasındaki ödemelerinin düzenli olduğu 5458 sayılı Yasa'dan yararlanıldığı ve borcun ödendiği anlaşılmaktadır. Öte yandan 13.03.1996 tarihli ... sigortalılık tespit formunda ve 25.09.2000 tarihli İB formunda davacının vergi, oda ve sicilde kayıtlı olduğu süreler bellidir. Hal böyle olunca da davalı Kurum’un davacının vergi, oda ve esnaf sicilinde kayıtlı olduğu dönemleri bilmesine rağmen, uyuşmazlık konusu dönemi de kapsar şekilde geçmişe yönelik prim tahsil ettikten ve uzun süre bu primleri kullandıktan sonra davacının sigortalılığını iptal etmesi Medeni Kanun’un 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacağı açıktır. Sosyal güvenlik kurumlarının anayasal görevlerini yerine getirirken, sigortalılara karşı olabildiğince yasal haklarını hatırlatması ve bu durumlarını izlemesi zorunlu görev olarak ortaya çıkar. ...’un bu anayasal sosyal güvenlik ödevinin gereği olarak, sigortalısını uyarmaması sonucu, primleri tahsil edilen 01.07.1999-29.03.2001 tarihleri arasında kalan sürelerin 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01.10.1997 gün ve E: 1997/10-578, K: 1997/758; 24.09.2003 gün ve 2003/10-489, 2003/490 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle primleri ödenen 01.07.1999-29.03.2001 tarihleri arasında kalan sürede de davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olduğuna karar verilmek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 6.10.2009 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19021, Karar No: 2013/5723, Tarih: 05.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/19021 E.  ,  2013/5723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çatalca 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.5.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, velayet, vekalet ücreti, davacı kadın lehine hükmedilen manevi tazminat ve kendi manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı koca 30.11.2010 havale tarihli dilekçe ile boşanmanın eki niteliğindeki manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Bu talebe ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasını gerektirmiştir (HMK.md.26).

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2013 (salı)