muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14905, Karar No: 2024/6522, Tarih: 11.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14905 E.  ,  2024/6522 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/220 E, 2023/857 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına göre hüküm fıkrasında verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, 21.06.2023 tarihli, sanığın SEGBİS yoluyla yüzüne karşı verilen kararda ''İzmir Bölge Adliye Mahkemesine istinaf kanun yolu açık olduğu'' denilmek suretiyle kanun yoluna başvuru merciinin yanlış gösterilmesi nedeniyle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a Aykırılık suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli, 2014/806 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun (6136 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

3.Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 27.12.2018 tarihli ve 2017/23844 Esas, 2018/15604 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında ''... Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılıp varılmayacağına ilişkin değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yasal ve yerinde olmayan gerekçeye dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinin'' yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada;sanık hakkında Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2019 tarihli kararıyla 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

5.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına süresinde itiraz edilmemesi üzerine karar 29.03.2019 tarihinde kesinleşmiş ve sanığın denetim süresi içerisinde 15.02.2021 tarihinde kasten infaz kurumuna yasak eşya sokma suçunu işlediği anlaşıldığından Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli kararıyla hüküm aynen açıklanarak sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;somut herhangi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, 15.08.2013 günü kolluk görevlilerince yapılan rutin kontroller sırasında kolluk görevlilerini görünce birden kaçmaya başlaması üzerine yakalanan sanığın yapılan üst aramasında elde edilen bir adet bıçak nedeniyle,6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık (6136 sayılı Kanun) suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 15.08.2013 tarihli tutanakta, sanığın yapılan üst aramasında kesici kısmı 8 cm, sap kısmı 10 cm olan bıçağın sanıktan ele geçirildiği ve geçici olarak muhafaza altına alındığı belirtilmiştir.

3. Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 07.10.2013 tarihli raporunda, suça konu bıçağın, sustalı çakı olduğu ve 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte olduğu ancak niteliği itibariyle vahim nitelikte olmadığı tespit edilmiştir.

4. Sanık savunmasında, suça konu bıçağı, husumetli olduğu kişilerden korunmak için bulundurduğunu, bıçak taşımanın suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın üzerine atılı 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalan suçun,

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan " ... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış... " ibaresinin "... seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz..." bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek sanığın üzerine atılı suça ilişkin basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bulunması nedenleriyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2023 tarihli kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39746, Karar No: 2022/1611, Tarih: 08.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/39746 E.  ,  2022/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanığın 28.03.2019 tarihli temyiz dilekçesi ile yalnızca hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz ettiği ve bu temyiz üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 06.05.2019 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verildiği, akabinde sanığın 23.05.2019 tarihli dilekçe ile bu ek kararı temyiz ettiği, resmi belgede sahtecilik suçunun ise temyiz edilmeksizin 21.02.2019 tarihinde kesinleştirilmiş olduğu, bu kapsamda temyiz talebinin yalnızca 06.05.2019 tarihli ek karar yönelik olduğu tespit edilmekle yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı ve bu itibarla İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 06.05.2019 tarihli ek kararında hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 298. maddeleri gereğince REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5346, Karar No: 2019/10012, Tarih: 07.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5346 E.  ,  2019/10012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde belirtilen muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş, verilen kararın bu kez davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesi, kararın temyiz kabiliyeti bulunmadığı gerekçesiyle 19.07.2019 tarihli ek kararla davacı vekilinin temyiz talebini reddetmiş anılan ek karar da davacı vekilince temyiz edilmiş, dosya Dairemize gönderilmiştir.

Davalı tarafça, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı tarafın temyiz talebinde bulunması nedeniyle yukarıda yazılı işlemlerin yapıldığı, Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine, HMK'nin 365 ve 366. maddesine göre İlk Derece Mahkemesince dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince hataen değerlendirme yapıldığı anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı tarafça temyiz isteminde bulunulmuş olup, İlk Derece Mahkemesince işlem yapılması için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken temyiz talebinin İlk Derece Mahkemesince değerlendirilmesi doğru olmadığından, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE, 07.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6910, Karar No: 2021/5334, Tarih: 23.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6910 E.  ,  2021/5334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.07.2020 tarih ve 2019/684 E. - 2020/367 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, müvekkili şirketin dava dışı İnegöl OSB Müdürlüğüne yaptığı enerji nakli sebebiyle davalı tarafça 2004, 2005 ve 2006 yılları için tahsil edilen iletim bedellerinin yanlış hesaplanarak İnegöl OSB'den fazladan tahsilat yapıldığını, bunun üzerine dava dışı şirket tarafından müvekkili aleyhine açılan dava sonucu fazla tahsilatın müvekkili tarafından ödendiğini ileri sürerek, BİS Enerji Üretim A.Ş'ye ödenen 2.759.757,91 TL'nin 10/12/2012 tarihli ödeme tarihinden itibaren, 04/01/2010 tarihinde ödenen 30.188,25 TL bakiye karar harcı, 19/02/2010 tarihinde ödenen 11.518,85 TL temyiz harcı ve temyiz posta masrafı, 07/12/2012 tarihinde ödenen 38.709,05 TL onama harcı ve 06/12/2012 tarihinde ödenen 127,20.- TL karar düzeltme harç ve masraflarının ödeme tarihlerinden itibaren işletilecek TCMB avans işlemlerinde uygulanan faiz oranı üzerinden hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; 24/07/2006 tarihli işletme devir sözleşmesinden önce doğan ve davacı tarafça ödenen bedelin, mahkeme kararı ile hükmedilen tazminat miktarı, vekalet ücreti ve yargılama giderinden oluşan kısmından işletme hakkı devir sözleşmesindeki hükümleri de nazara alınarak davalının sorumlu olduğu, hisse satış sözleşmesinin 9.4 maddesinin atfıyla İHDS'nin 7.4 maddesi uyarınca TEDAŞ'a rücu edilebileceği, tarafın, davayı 3. kişiye ihbar etmemiş olmasının 3. kişiye karşı olan rücu hakkının düşmesini gerektirmediği, davanın ihbar edilmemesi nedeniyle icra harç masrafları, faiz, temyiz harç ve masrafları yönünden rücu alacağından indirim yapılamayacağı, bu nedenle 2.733.571,43 TL icra dosyasına ödenen, 11.518.85 TL temyiz nispi harcı, bakiye harç ve posta gideri, 127,20.- TL karar düzeltme harcı, posta gideri ve vekalet harcı, 38.709,05 onama harcı olmak üzere toplam 2.783.926,53 TL'nin davalıdan talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.783.926,53 TL'nin davalıdan tahsiline, alacağın 2.733.571,43 TL'sine 10/12/2012 tarihinden, 11.518,85 TL'sine 19/02/2010 tarihinden, 127,20 TL'sine 06/12/2012 tarihinden, 38.709,05 TL'sine 07/12/2012 tarihinden itibaren avans faizi işletilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 142.627,52 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15994, Karar No: 2010/2901, Tarih: 10.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2009/15994 E.  ,  2010/2901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi :

Basın yoluyla halkı kin ve düşmanlığa tahrik etmek suçundan sanıklar ..., ...hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/09/2007 tarihli ve 2007/334-133 sayılı kararına karsı yapılan itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına ilişkin Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/12/2007 tarihli ve 2007/175 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması

sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi " hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nca, 12/07/2007 tarihli, 302 ve 16/07/2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 03.07.2009 gün ve 35971 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.07.2009 gün ve 2009/176142 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamedeki sevk ve anlatıma, Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne göre işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9958, Karar No: 2017/5720, Tarih: 18.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/9958 E.  ,  2017/5720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Yüklenen suçları değişik tarihlerde işlediği belirlenemeyen sanığın, aynı mevkide birbirine yakın 115 ve 121 nolu mera parsellerini ekip biçerek tecavüz etmekten ibaret eyleminin tek suç oluşturduğu ve olayda TCK.nun 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı biçimde fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4621, Karar No: 2019/12132, Tarih: 23.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/4621 E.  ,  2019/12132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3-6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre sanığın idaresindeki araçla yerleşim yeri içinmde, iki şeritli, iki yönlü, sathi kaplama yolda seyir halindeyken dört yönlü kavşağa geldiğinde sola dönüş yapmak istediği esnada, seyir istikametine göre sağından gelmekte olan katılan ...’ın iadresindeki araçla çarpışması şeklinde meydana gelen ve iki kişinin nitelikli şekilde yaralanması ile neticelenen olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu beş kişinin yaralanmasına olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirzaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/277, Karar No: 2017/297, Tarih: 26.12.2017

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2017/277 E.  ,  2017/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 15 ve 2. Ceza

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 13.10.2010

Sayısı : 205-116

Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda eylemin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 15.12.2014 gün ve 6294-21790 sayı ile;

"6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04.02.1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 'Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır' hükmüne yer verilmiş olunması karşısında;

13.10.2010 tarihli kararda, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi gereğince suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş olmakla,

Mahkûmiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 2. Ceza Dairesi’nin görevi dâhilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince de 13.06.2017 gün ve 36-6856 sayı ile;

"İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirme ile tebliğname tarihine, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında temyiz incelemesinin Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevine dahil olduğu",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 2. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.