muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/16040, Karar No: 2024/5544, Tarih: 01.07.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu gerekçesi ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ... cezanın yeterli gerekçe ile alt sınırdan ayrılarak belirlenmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve kanuna uygun bulunarak hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi ve 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesinde yer alan "Taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ilişkin ihtar yerine, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına göre ihtarat yapılmasının, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/958 Esas, 2023/1291 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 ncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi,

5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün çıkarılması ve yerine; "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 ncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi,

Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine, "5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca adli para cezasının miktarı, sanıkların ekonomik ve şahsi halleri dikkate alınarak, hükmedilen adli para cezasının 24 eşit (aylık) taksitle ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına," ibaresinin yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/641, Karar No: 2018/1500, Tarih: 12.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/641 E.  ,  2018/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde Mardin ili için güneşin batış saatinin 17.15 olduğu, kış saati uygulamasının devam ettiği, müşteki ifadesi, tanık anlatımları, olay tutanağı, suça sürüklenen çocuk savunması ve tüm dosya kapsamından ise kesinti sinyalinin saat: 18.45 sularında alınmış olduğunun beyan edilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun eylemi gece vakti gerçekleştirdiği ve bu nedenle cezasında TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği halde uygulama yapılmayarak ceza eksik tayin edilmiş ise de; bu hususta aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7007, Karar No: 2013/6606, Tarih: 19.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7007 E.  ,  2013/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12622, Karar No: 2012/11950, Tarih: 21.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/12622 E.  ,  2012/11950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik O yer Cumhuriyet Savcısının başkaca temyiz iddiaları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanık hakkında beraat kararı verilmesi karşısında, taşınması ve bulundurulması tek başına suç teşkil etmeyen emanette bulunan bıçağın sanığa iadesi yerine, suçta kullanıldığı biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı bulunduğundan O yer Cumhuriyet. Savcısının temyiz iddiaları ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmekle hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 ... Yasanın 8/1. maddesi delaletiyle 1412 ... Yasanın 322. maddesi uyarınca, kararın açıklanan noktası "emanette bulunan bıçağın TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca sanığa iadesine" biçiminde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13603, Karar No: 2010/5928, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13603 E.  ,  2010/5928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca duruşmalı temyiz edilmiş isede miktar yönünden reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avalılardan dükkan kiraladığını, uzun süre kalacağı düşüncesi ile, kiralananı ihya ettiğini, ancak davalıların taşınmazı 28.12.2004 tarihinde 3.kişiye sattıklarını, yaptırılan tespite göre taşınmaza yapılan faydalı ve zorunlu iyileştirmelerin sökülüp götürülemeyeceğini ileri sürerek, yapılan 13.000 TL harcamanın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının herhangi bir faydalı ve zaruri masraf yapmadığını, taşınmazın kiraya verilirken donanımlı olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan kiraladığı taşınmaza sökülüp götürülemeyecek faydalı ve zorunlu masraflar yaptığını, ancak taşınmazın kira süresi bitmeden davalılar tarafından 3.kişiye satıldığını bildirerek eldeki davayı açmıştır. Davalılar, davacının herhangi bir faydalı ve zaruri masraf yapmadığını savunmak suretiyle inkarda bulunmuşlardır. Bu durumda, davacının iddiasını yasal delillerle kanıtlaması gerekir. İspat yükü davacı tarafa aittir. Mahkemece, komşu işyerleri ile karşılaştırma ve değerlendirme yaparak hazırlanan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Emsal taşınmazlar davacının iddiasının ispatı için yeterli değildir. Davacı, taşınmaza faydalı ve zorunlu masraflar

yaptığına dair herhangi bir yazılı belge sunamamıştır. Bu durumda davacının iddiasını kanıtladığı kabul edilemez. Ne var ki, davacı dava dilekçesinde, "her türlü yasal delil" demek suretiyle açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davacıya davalılara yemin teklif etme ... hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15546, Karar No: 2015/7761, Tarih: 08.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15546 E.  ,  2015/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/130935

MAHKEMESİ : Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2013/18 (E) ve 2013/88 (K)

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 27/12/2012

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

D... 4. Bölge Müdürlüğü'nce görevlendirilen ve makine mühendisi olan sanık O.. K..'nın, suç tarihinde kanal genişletme çalışmasına nezaret ettiği sırada, zaruret gereği beton elektrik direğinin dikilmesi amacıyla katılan O.. K..'ya ait arazide çukur açıldığı esnasında üç adet elma ağacına zarar verildiği ve bu suretle dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Katılan ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın D... 4. Bölge Müdürlüğü'nde makine mühendisi olarak çalıştığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanığın çalışma statüsü ilgili kurumdan araştırılarak 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca soruşturma izni alınıp alınmayacağının tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3477, Karar No: 2019/5005, Tarih: 09.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3477 E.  ,  2019/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu tamamladıktan sonra fakat bu nedenle hakkında kovuşturmaya başlanmadan önce suça konu eşyaların yerini göstererek iadesini sağladığı ancak marketten çalınan paraların iade edilmediği ve müştekinin kasadan çalınan paraların iade edilmemiş olmasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına bir diyeceğinin olmadığını belirttiği anlaşılmakla; TCK’nun 168/4. maddesi yollamasıyla TCK'nun 168/1. maddesi gereği suça sürüklenen çocuğun cezasından 2/3 oranında indirim yapılması gerekirken, TCK’nun 168/1. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

2)11/02/2015 tarihli görüntü inceleme tutanağına göre, olayı dört erkek şahsın gerçekleştirdiği, suça sürüklenen çocuk ... ve hakkında hırsızlık suçundan dava açılmış olmasına rağmen TCK’nun 165/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilen sanık ...’ın beyaz renk çuvallar taşıdıklarının belirlendiği, 11/02/2015 tarihli yakalama tutanağında sanık ...’ın işyerinin içerisine Ayhan’ın girdiğini, kendisinin ve diğer iki arkadaşının ona yardım ettiğini söylediği; bu sebeplerle suçun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin kurulan hükümlerde TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Müştekiye karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu sebebiyle suça sürüklenen çocuğun TCK’nun 116/2. maddesi yerine TCK’nun 116/1. maddesi gereğince cezalandırılması ve TCK’nun 143. maddesi uygulanırken ½ oranında artırım yapılmasına rağmen 1/3 oranında artırım yapıldığının yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk aleyhine temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35640, Karar No: 2017/16083, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35640 E.  ,  2017/16083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4111, Karar No: 2025/3214, Tarih: 10.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4111 E.  ,  2025/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2525 E., 2024/2210 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2023/66 E., 2023/519 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalıların velisi olduğu öğrencilerin müvekkili okul nezdinde eğitim ve servis hizmeti aldıklarını, davalı tarafından öğrenim ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle müvekkili okul tarafından ihtarname keşide edildiğini ancak davalı tarafından herhangi bir borcunun bulunmadığını bildirdiğini, davalının müvekkili okul nezdinde bir dönem öğretmen olarak çalışması nedeniyle ödemeler noktasında kolaylıklar sağlandığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla, davalının 1.000,00 TL tutarında borçlu olduğuna ve borcun doğduğu tarihten itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya konu taleplerin zamanaşımına uğradığını, müvekkili tarafından öğrenim ücreti, yemek ve servis ücretinin tam ve eksiksiz olarak ödendiğini, faiz talebinin hukuka uygun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının 05.10.2004 - 20.08.2019 tarihleri arasında davacı okulda sınıf öğretmeni olarak çalıştığı, velisi olduğu öğrenciler ... ve ... davacı okulda eğitim gördükleri ve mezun oldukları yıllar itibarıyla davacının ticari defter incelemelerine göre borçlarının sıfır olduğunun tespit edildiği, davalı tarafından 11.11.2019 tarihinde Ankara 18. İş Mahkemesinde açılan 2019/584 Esas sayılı dosya ile dava açılması sonrası davacı 09.12.2020 tarihli 141.975,00 TL'lik (2009 - 2019) yılları arası eksik ödenen eğitim bedeli olarak bu iki öğrenci için fatura düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; toplanan delillere, bilirkişi raporu içeriğine, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, istinaf olunan kararda belirtilen gerekçelere göre Mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilin öğretmeninin mali şartları elverdiğinde ya da usule ve hukuka uygun şekilde kıdem tazminatını hak ettiğinde mahsuplaşma ya da ödemenin gerçekleşeceği ümidi ile talep haklarını ertelediğini, davacı okulun, bu şekilde alacaklarını kesin bir dille talep etmeyi erteleme tarzındaki tutumununun hayatın olağan akışına uygun bulmamanın doğru olmadığını, davalı tarafın sunduğu ve davacı müvekkil firma tarafından tanzim edilen ödeme makbuzlarında borcun sıfır göründüğü yönündeki kabulünün de doğru olmadığını, davalının velisi olduğu öğrencilerinin öğrenim borçlarını tamamen ödediğini ispat delili olarak bir kısım tahsilat makbuzları sunduğunu, söz konusu tahsilat makbuzları incelendiğinde ödenen toplam miktarın davacı okulun ilan ettiği öğrenim ve yemek ücretlerinin bir hayli altında olduğunu, tahsilat makbuzlarının alt kısmında gösterilen "0" rakamından hareketle ve bağlamından kopartarak, adeta "ibraname" mahiyetinde kabul ederek hüküm tesis edilmesinin hatalı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalının velisi olduğu öğrenciler ... ve ...'ın davacıya ait okulda okumaları sebebiyle doğan öğrenim ve servis ücreti alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5449, Karar No: 2008/6576, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/5449 E.  ,  2008/6576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Ltd. Şti. tarafından ithal edilen aracı diğer davalıdan satın alıp bedelini ödediğini, ancak araçta sık sık ve çok sayıda arıza meydana geldiğini ve bu nedenle yetkili servislere müracat ettiğini, ancak araçtaki sorunların gidirilmediğini ileri sürerek aracın aynı marka aynı model sıfır km. araçla değiştirilmesini, bu güne kadar kendisinden haksız olarak tahsil edilen servis ücretleri toplamı olan 14.785.69 YTL ile 5.000 YTL. manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, aracın davalılara iadesi ile aracın davalılarca değiştilmesine, manevi ve maddi tazminat talaplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı .... İth. Mümessillik A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacının, satın aldığı aracın ... süresi içinde arızalanması nedeniyle yetkili servise müracaat ettiği ve onarım karşılığında bir takım bedeller ödediği ve ancak hatalı üretim nedeniyle bu arızaların giderilmediği anlaşılmakta olup, esasen mahkemenin kabulüde bu yöndedir. Arızaların üretim hatasından kaynaklanması, kullanım hatasının bulunmaması ve gizli ayıp teşkil etmesi nedeniyle, davacı bu arızaların giderilmesi için yetkili servise ödediği onarım bedellerini geri isteme hakkına sahiptir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek, davacının arızalı aracın onarımı nedeniyle haksız olarak yetkili servislere ödediği bedelin ne kadar olduğu hususunda gerekirse bilirkişi incelemeside yaptırılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu kalem isteğin tümüyle reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.