muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30686, Karar No: 2013/19830, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30686 E.  ,  2013/19830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 08.12.2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23946, Karar No: 2016/3863, Tarih: 18.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/23946 E.  ,  2016/3863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Sanığın eylem anında bıçak almak amacıyla koşarak ayrılıp, kısa bir süre sonra gelip bıçakla eylemi gerçekleştirdiği sabit olmasına göre, TCK 43/3. maddesi gereğince kasten yaralama suçlarında uygulama olanağı bulunmayan TCK md.43 uyarınca zincirleme suç hükümlerinden artırım yapılması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5501, Karar No: 2019/4533, Tarih: 05.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5501 E.  ,  2019/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADALARDA

DAVACILAR :

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADALARDA

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün asıl ve birleşen davada davacılar vekilince duruşmasız, asıl ve birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. ... gelmiş diğer taraftan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen 2010/68 E. sayılı davalarda davacılar vekili, davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici şirket arasında 10.10.2006- 06.11.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri imzalandığını, davalının sözleşmeler uyarınca üzerine düşen edimleri yerine getirmediğini, inşaatın süresinde teslim edilmemesinin yanında pek çok eksik ve ayıplı imalat bulunduğunu, bahsi geçen hususlardan kaynaklanan zararlarının tazmini için başlatılan icra takiplerinin de davalının haksız itirazı neticesinde durduğunu ileri sürerek, icra takiplerine vaki itirazın iptalini talep ve dava etmiş, birleşen 2009/209 E. Sayılı davasında ise, asıl davanın kapsamı dışında kalan süre için işlemiş gecikme tazminatı ile davacıların bağımsız bölüm sayılarında meydana gelen azalma, m2'lerindeki kesinti ve projede olmadığı halde yol kotundan yükseğe yapılan kapı nedeniyle oluşan zararlarının tahsilini istemiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, takip dosyalarında takip alacaklısı olarak davacılar ..., ... ve ...'in gösterildiği, takip alacaklıları arasında yer almayan diğer davacıların itirazın iptali talebinde bulunması ve bu yönde dava açmasının mümkün olmadığı, takip alacaklılarının ancak inşaatın teslim edilmiş sayıldığı, genel iskan tarihi olan 11.11.2009 tarihine kadar olan dönem için ve kendi hisselerine düşen bağımsız bölümler açısından gecikme tazminatı isteyebilecekleri, sözleşmeye göre yapılmayan veya farklı yapılan imalatlar bedelinin toplam 94.608,00 TL olduğu, bu bedelden ortak alanlardaki eksik ve ayıplı imalatlara ilişkin miktarın davacıların arsa payları oranında belirlenmesi gerektiği, sitenin kuzey cephesine duvar yapılması gerekirken yüksek kotta kapı yapıldığı ve bunun projeye aykırı olduğu, çocuk parkının yapılmamasından kaynaklanan eksiklik bedelinin ise itirazın iptali davalarının takip alacaklılarına bu davalar kapsamında verilmesi gerektiği, bu alacak kalemi nedeniyle diğer davacıların ise toplam 1.300,00 TL talep edebilecekleri gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacılar tarafından fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalılar yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak, davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18752, Karar No: 2017/24307, Tarih: 07.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/18752 E.  ,  2017/24307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, müvekkillerin murisi olan işçinin işe giderken meydana gelen trafik kazası neticesinde hayatını kaybettiğini, tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.Taraflar arasındaki öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık davacıların murisi işçinin çalışma süresi noktasındadır.Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, müteveffa işçinin 08/04/2004-20/07/2014 tarihleri arasında Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirilen 6 yıl 9 ay 28 gün süre ile çalıştığı esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Mahkemece, söz konusu rapora göre hüküm sonucu tesis edilmiş olmasına rağmen, karar gerekçesinde işçinin 18/07/2006-29/06/2013 tarihleri arasında 6 yıl 24 gün çalıştığının kabul edildiği açıklanarak, hüküm sonucu ile karar gerekçesi arasında çelişki oluşturulmuştur. Diğer taraftan, davalının sorumluluğunda bulunan çalışma süresinin belirlenmesi noktasında yapılan araştırma ve inceleme yetersiz olduğu gibi, davacılar vekiline çalışma süresi noktasındaki iddiasının ne olduğu hususu da açıklattırılmamıştır.

Dosya içeriğinden, hizmet döküm cetvelinde kayıtlı ... ... ve ... tescil numaralı işyerlerinin davalı şirkete ait olduğu sabit olmakla birlikte, kabule konu sürede kayıtlı diğer birçok işyerinin hangi işverene ait olduğu hususu belli değildir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bilirkişinin kendisinin yaptığı araştırma sonucunda, kayıtlı işyerlerinin bir kısmının davalıya, bir kısmının ise ... Ltd. Şti.’ye ait olduğu; ... Ltd. Şti. bünyesinde geçen çalışmalardan da davalının sorumlu tutulması gerektiği belirtilmiş ise de, bilirkişinin bu sonuca hangi delillerle ulaştığı denetlenemediği gibi, dosyada mevcut olmayan bir delilin araştırılması görevinin bilirkişiye ait olmadığı da açıktır.Anılan sebeplerle, öncelikle davacılar vekiline, çalışma süresi ve varsa dava dışı işverenlerle davalı şirket arasındaki bağlantıya ilişkin iddiasının ne olduğu açıklattırılmalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 194. maddesi uyarınca somutlaştırma yükümlülüğünü yerine getirmesi istenilmelidir. Ardından Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları eksiksiz şekilde celp edilerek, iddiaya konu çalışma süresinin hangi işverenlere ait işyerlerinde geçtiği belirlenmelidir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının celp edilerek incelenmesi neticesinde, farklı işverenlerin de bulunduğunun anlaşılması halinde, bu işverenler ile davalı arasındaki bağlantının ne olduğu hususunda taraf delilleri doğrultusunda gerekli araştırmaya gidilmelidir. Ayrıca işyeri kayıtlarına da delil olarak dayanıldığı gözetilerek, tespit edilmesi ihtimalinde dava dışı işverenlerden işyeri kayıtları da istenilmelidir. Yapılacak araştırma neticeleri ile dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek, davalının sorumluluğunda bulunan çalışma süresi belirlenmeli ve dava konusu tüm talepler yeniden değerlendirilmelidir.

Kabule göre de;Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin değerlendirilmesinde, işyerinde yürütülen işin niteliği gereği, mevsimsel hava koşullarının çalışmaya etki etmesi hususu üzerinde durulmamıştır. Gerek davacı tanığının ve gerekse de davalı tanıklarının bu yöne ilişkin beyanlarının; ayrıca dosya içeriğinde mevcut Karayolları Genel Müdürlüğü 8. Bölge Müdürlüğü’nün 10/12/2014 tarihli yazısı içeriğinin nazara alınarak, kış aylarında fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yapılmadığının kabul edilerek sonuca gidilmesi işin niteliğine uygun düşecektir.Gerekçeli karar başlığında, davacılar arasında ... ve ...’ın isimlerinin yazılmaması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesine aykırı olmuştur.

Hüküm altına alınan tutarların, mirasçılık belgesindeki payları oranında davacılara verilmesine şeklinde hüküm sonucu tesis edilmesi gerekirken, “davacıya verilmesine” şeklinde hüküm sonucu tesis edilerek infazda tereddüt oluşturulması, kabule göre bir diğer hatalı yöndür.

Hüküm altına alınan tutarların, mirasçılık belgesindeki payları oranında davacılara verilmesine şeklinde hüküm sonucu tesis edilmesi gerekirken, “davacıya verilmesine” şeklinde hüküm sonucu tesis edilerek infazda tereddüt oluşturulması, kabule göre bir diğer hatalı yöndür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4340, Karar No: 2015/29562, Tarih: 07.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4340 E.  ,  2015/29562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılana ait fındık bahçesindeki bir adet karaağacı kestiği somut olayda; sanık ile katılanın taşınmazlarının komşu olduğu, her iki taşınmazın sınırının tel çekmek sureti ile belirlendiği ve ağacın taraflarca kabul edilen sınırında olduğu, ağacın sanık tarafından kendisine ait olduğu kanaati ile kesildiği, ayrıca sanığın savunmasında suça konu ağaç gölgesinin fındıklara zarar verdiğini belirttiği, dolayısıyla zarar verme kastıyla hareket ettiğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeter derecede delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4102, Karar No: 2012/4376, Tarih: 09.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4102 E.  ,  2012/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Dava, boşandığı eşi ile aynı evde ikamet etmediğinin tespiti ile kesilen yetim aylıklarının ödenmesi istemine ilişkin olup, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında bulunduğundan, dosyanın görevli 10. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13084, Karar No: 2020/7352, Tarih: 09.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/13084 E.  ,  2020/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/2 maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin mahkumiyet karar tarihi olan 28/01/2016 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1466, Karar No: 2024/2562, Tarih: 12.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1466 E.  ,  2024/2562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1503 E., 2023/2210 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/128 E., 2022/414 K.

Taraflar arasındaki ölüm aylığının kesilmesine dair Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması ve ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının eski eşi ... ile yaklaşık 4 yıl önce boşandığını, bu evlilikten 1 müşterek çocukları bulunduğunu, müşterek çocuk Yağmur'un doğuştan kalp hastası olduğunu, boşanma ile birlikte herhangi bir geliri olmayan davacının ... babası ...'den yetim aylığı almaya başladığını, ancak Kurumca muvazaalı boşanma olgusunun varlığı iddia edilerek Ağustos 2019'da aylığın kesildiğini ve davacıya 18.725,79 TL (faizler hariç) yersiz ödeme çıkarıldığını, davacının evlilik süresince ikamet edilen konutun kirasının ucuz olması sebebiyle boşanma sonrasında da orada kalmaya devam ettiğini, eski eşi ...'ın evden ayrıldığını, davacının eski eşini yaklaşık 2 yıldır hiç görmediğini ve görüşmediğini ileri sürerek, ölüm aylığının kesilmesine ve borç tahakkuka ilişkin Kurum işlemlerinin iptali ile kesilen aylığın yeniden bağlanmasına ve ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI