muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/976, Karar No: 2025/98, Tarih: 05.03.2025

13. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında; 6102 sayılı Kanun'un 408. maddesinin 2. fıkrasının (f) bendine göre anonim ortaklıklarda önemli miktarda şirket varlığının toptan satışına karar vermek yetkisinin genel kurulun devredilmez yetkileri arasında olduğu, buna karşılık limited ortaklık genel kurulunun devredilmez yetkilerini düzenleyen 6102 sayılı Kanun'un 616. maddesinde önemli miktarda şirket varlığının devrine ilişkin bir hükmün bulunmadığı, 6102 sayılı Kanun'un 408. maddesinin 2. fıkrasının (f) bendinde yer alan hükmün limited ortaklıklara uygulanacak anonim ortaklık hükümlerini düzenleyen 6102 sayılı Kanun'un 644. maddesinde yer almadığı, sadece aynı Kanun'un 643. maddesi yollamasıyla limited ortaklıklara da uygulanma yeteneği kazanan tasfiye hâlindeki limited ortaklıklarda aktifleri satma yetkisine ilişkin 6102 sayılı Kanun'un 538/2. maddesinin limited ortaklıklara doğrudan uygulandığı, Kanun'da tasfiyeye girmemiş limited ortaklıklarda ise önemli miktarda şirket varlığının satışı konusundaki karar yetkisinin hangi organda olduğuna ilişkin hüküm bulunmadığı, bu itibarla limited şirketlerde taşınmaz satışı için genel kurul kararına gerek olmadığı, uyuşmazlığın iyiniyet, muvazaa ile mal kaçırma/ dürüstlük kuralına aykırılık temelinde çözümlenmesi gerektiği, davalı ...'ın ticaret sicil kayıtlarına ve tapu sicil kayıtlarına güvenerek işlem yapan iyiniyetli üçüncü kişi olduğu, davalı şirketin taşınmazların satış tarihi itibariyle kurtulduğu toplam borç miktarının 1.782.737,52 TL, taşınmazların satış tarihi itibariyle rayiç değerinin ise 1.485.000,00 TL olduğu, yapılan satış işlemlerinin davalı şirketin menfaatine olduğundan direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

14. Hâl böyle olunca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince önceki kararda direnilmesi doğru olmadığından, hükmün Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun’un 371. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun’un 373. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

05.03.2025 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

"K A R Ş I O Y"

Öncelikle limited şirketlerde taşınmaz satışı için genel kurul kararına gerek olmadığı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun’un 373. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

05.03.2025 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

"K A R Ş I O Y"

Öncelikle limited şirketlerde taşınmaz satışı için genel kurul kararına gerek olmadığı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi kararlarında, limited şirketlerde şirketin tek taşınmazının satışı için genel kurul kararı gerektiği ifade edilmiş, ancak şirketin iştigal konusu taşınmaz mal alımı ve satımı olan gayrimenkul yatırım ortaklığı limited şirketlerde genel kurul kararı gerekmediği, 6762 sayılı TTK'nın 443. maddesinin 2. fıkrasının, 6102 sayılı TTK'nın 643. maddesinin yollamasıyla TTK 538. maddesinin uygulanmayacağı değerlendirilmiştir.

6102 sayılı Ticaret Kanunu’nun 408. maddesinin 2. fıkrasının (f) bendi, anonim ortaklıklarda önemli miktarda şirket varlığının toptan satışını genel kurulun devredilmez yetkileri arasında saymaktadır. Buna karşılık limited ortaklık genel kurulunun devredilmez yetkilerini düzenleyen TTK 616. maddesinde önemli miktarda şirket varlığının devri yoktur. TTK 408. madde 2. fıkra (f) bendi hükmü, limited ortaklıklara uygulanacak anonim ortaklık hükümlerini düzenleyen TTK 644. maddesinde de yer almamaktadır. Sadece TTK 643. maddenin yollaması ile, limited ortaklıklara da uygulanma yeteneği kazanan tasfiye hâlindeki limited ortaklarda aktifleri satma yetkisine ilişkin TTK 538. maddesinin 2. fıkrası (ETTK 443(2), limited ortaklıklara da doğrudan doğruya uygulanabilmektedir. TTK 538. maddesinin 2. fıkrası, tasfiye sürecine girmiş bir limited şirkette aktiflerin toptan satılabilmesini genel kurulun kararına bağlamıştır. Kısaca kanunda, tasfiyeye girmemiş limited ortaklıklarda önemli miktarda şirket varlığının satışı konusundaki karar yetkisinin hangi organda olduğuna ilişkin bir hüküm yoktur.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, ETTK döneminde olduğu gibi yeni TTK döneminde de, tasfiyeye girmiş limited ortaklıklara ilişkin TTK 538 (2), ETTK 443 (2) hükmünün kıyasen yaşayan limited ortaklıklara da uygulanabileceği görüşündedir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi bu gerekçe ile şirketin önemli miktarda varlığının toptan satışının genel kurulun vazgeçilmez yetkileri arasında olduğunu kabul etmektedir.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin bu konudaki görüşüne katılamıyoruz. Çünkü:

a) Kanunda, limited şirketin önemli miktarda varlığının toptan satışının, genel kurulun vazgeçilmez yetkileri arasında olduğuna ilişkin bir açıklık yoktur. Bu yolda bir hüküm limited ortaklık genel kurulunun devredilmez yetkilerini düzenleyen TTK 616. maddesinde olmadığı gibi anonim şirketlere ilişkin hangi hükümlerin limited ortaklıklara da uygulanacağını düzenleyen TTK 644. maddenin yaptığı yollamalar arasında bu durum belirtilmemiştir.

a) Kanunda, limited şirketin önemli miktarda varlığının toptan satışının, genel kurulun vazgeçilmez yetkileri arasında olduğuna ilişkin bir açıklık yoktur. Bu yolda bir hüküm limited ortaklık genel kurulunun devredilmez yetkilerini düzenleyen TTK 616. maddesinde olmadığı gibi anonim şirketlere ilişkin hangi hükümlerin limited ortaklıklara da uygulanacağını düzenleyen TTK 644. maddenin yaptığı yollamalar arasında bu durum belirtilmemiştir.

Şirket organlarının yetkileri açık hükümlerle düzenlenir. Nitekim TTK 408. maddesi genel kurulun ancak kanunda ya da esas sözleşmede açıkça öngörülmüş bulunan hâllerde karar verebileceğini hükme bağlamıştır. Açıkça genel kurula verilmemiş konularda ise yetkili organ yönetim organı anonim şirkette yönetim kurulu, limited şirkette müdürlerdir. TTK’nın 623. maddesinin 3. fıkrasına göre: “Müdürler, kanunla veya şirket sözleşmesi ile genel kurula bırakılmamış bulunan yönetime ilişkin tüm konularda karar almaya ve bu kararları yürütmeye yetkilidirler. ” Şu hâlde yaşayan limited şirketlerde önemli miktarda şirket varlığının (toptan) satışı da müdürlerin yetki alanına girmektedir.

b) Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, limited şirketlerde de şirket varlığının toptan satışının genel kurulun yetkisinde olduğu görüşüne, tasfiye hâlindeki limited ortaklara ilişkin TTK 538(2), ETK 443(2) hükmünün yaşayan limited ortaklıklara kıyasen uygulanması yoluyla ulaşmaktadır. Oysa şirketler hukukunda organların yetkileri kanundaki ya da esas sözleşmedeki açık hükümlerle belirlenir; hukuk metodolojisi kurallarına göre bu konuda kıyas hükümleri uygulanamaz.

Öğretide, Abuzer Kendigelen bu hususu şu şekilde ifade etmiştir:

“Her şeyden evvel, anılan hükmün Ticaret Kanunumuzun anonim ortaklığın tasfiyesini düzenleyen 441 inci ve devamı maddeleri arasında yer almaktadır. Bu bakımdan öncelikle göz önünde bulundurulması gereken nokta, hükmün tasfiye haline özgü istisnai bir hüküm olduğudur. Dolayısıyla hükmün istisnai niteliği gereği “mahalline mahsur” yorumlaması ve kıyasa konu olmaması gerekir. Zira Kanun koyucu eğer olağan dönemde de ortaklığın tüm malvarlığının satışı için genel kurul kararını aramak isteseydi, bu hükmü kanunun tasfiyeye ilişkin kısmında değil, yönetim kurulunun temsil yetkisine ilişkin bölümde düzenlemek yoluna giderdi. ”

Bu itibarla; Limited şirketlerde taşınmaz satışı için genel kurul kararına gerek bulunmamaktadır. Uyuşmazlıkların "iyiniyet", “muvazaa”, “mal kaçırma/dürüstlük kuralına aykırılık” temelinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla; Limited şirketlerde taşınmaz satışı için genel kurul kararına gerek bulunmamaktadır. Uyuşmazlıkların "iyiniyet", “muvazaa”, “mal kaçırma/dürüstlük kuralına aykırılık” temelinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda, davalı ...'ın dava konusu taşınmazları rayiç bedeli üzerinde bir değere tekabül edecek şekilde davalı şirketin borçlarını ödeyerek edindiği, devir tarihinde şirket müdürünün ... olduğu, ticaret sicil kayıtlarında şirket müdürü ...'ün yetkilerinin kısıtlanmasına ilişkin bir kaydın bulunmadığı, davalı ...'ın taşınmazları bir bütün olarak kullanmak amacıyla 09.07.2015 tarihinde dava konusu taşınmazlar dışında ayrıca dava dışı... adlı kişiden üç numaralı bağımsız bölümü satın aldığı, davalı ...'ın ticaret sicil kayıtlarına ve tapu sicil kayıtlarına güvenerek işlem yapan iyiniyetli üçüncü kişi olduğu, davalı şirketin taşınmazların satış tarihi itibariyle kurtulduğu toplam borç miktarının 1.782.737,52 TL olduğu, taşınmazların satış tarihi itibariyle rayiç değerinin ise 1.485.000,00 TL olduğu, yapılan satış işlemlerinin davalı şirketin menfaatine olduğu, kanun koyucunun önemli miktarda şirket aktifinin devredilmesinde %75 hisseye sahip ortağın onayını, şirketin feshinde %66.66 oranında oyu şart koşmuş olup, satıcıların toplam hisse oranının %80 olduğu göz önüne alındığında devre ilişkin ortaklar genel kurul kararının bulunmadığı ve bu nedenle satışların geçersiz olduğu yönündeki Özel Daire değerlendirmesinin doğru olmadığı, direnme kararının onanması görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun bozma kararına iştirak edememekteyiz.
Yargıtay — Esas No: 2010/4920, Karar No: 2010/7592, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4920 E.  ,  2010/7592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 223, 224, 229, 230, 231, 232, 233, 234, 236, 239, 276, 277, 310, 311, 312, 313, 314, 606 ve 607 parsel sayılı 17.700, 21.450, 19.700, 19.600, 26.900, 13.100, 19.250, 9.250, 40.000, 20.000, 10.450, 8.850, 10.700, 20.000, 13.200, 19.000, 15.000 ve 10.200 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmişlerdir. Davacı Hazine tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinde hasımsız açılan tesçil davası ile yine davacı Hazine tarafından davalılar ... ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan men'i müdahale davaları birleştirilmiş ve davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sırasında davacı Hazine tarafından kadastro sırasında vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilen 236 parsel sayılı 31.900 metrekare yüzölçümündeki taşınmaza yönelik olarak Kadastro Mahkemesine açılan dava ile de birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parsellerin ... mirasçısı ... ile arkadaşları adlarına tesçiline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davalı tarafın dayanağı olan vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uyduğu, vergi kaydı miktar fazlası üzerinde davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, tespit ve davalı tarafın dayanağı vergi kayıtlarının kapsamı usulünce belirlenmemiş, çekişmeli 223, 229, 230 231, 232, 233, 234, 236, 310, 311, 312, 313, 314, 606 ve 607 sayılı parseller meraya sınır olduğu halde usulüne uygun mera araştırması yapılmamış, tespit bilirkişilerinin tamamı dinlenilmemiş, çekişmeli taşınmazların niteliğinin belirlenmesi amacıyla uzman ziraatçı bilirkişinin görüşüne başvurulmamıştır. Taşınmazlar üzerindeki zilyetlik durumu tereddüte yer bırakmayacak şekilde saptanmadığı gibi, taşınmazların niteliğinin ve zilyetlik durumunun belirlenmesi hususunda komşu parsellere ait tespit tutanakları ile dayanakları olan kayıtlardan da yararlanılmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için öncelikle çekişmeli taşınmazlara komşu parsellerin onaylı tutanak suretleriyle dayanağı olan belgeler getirtilip dosya tamamlandıktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, aynı yönteme göre tespit edilecek taraf ve zilyetlik tanıkları ile önceki keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi, tespit bilirkişileri, taraf tanıkları ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dayanılan 1936 tarih 21, 42, 61 ve 124 tahrir numaralı vergi kayıtları uygulanıp kapsamları belirlenmeli, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutlar için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, taşınmazların geçmişte ne durumda bulundukları, kime ait oldukları, kimden nasıl intikal ettikleri, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldıkları, taşınmazların öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmaları halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, 3 kişilik uzman ziraat mühendisleri kurulundan; çekişmeli taşınmazların toprak yapısı ile komşu taşınmazların toprak yapısının mukayese edilmesi suretiyle taşınmazların toprak yapısı ve niteliğini belirtir, komşu mera parseli ile arada ayırıcı doğal ya da yapay sınır bulunup bulunmadığı konusunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalıdır. Keşifte taşınmazların tüm sınırlarını ve çevresini gösterecek şekilde fotoğrafları çekilmeli, fotoğraflar üzerinde parsel sınırları işaretlenmelidir

. Keşifte taşınmazların tüm sınırlarını ve çevresini gösterecek şekilde fotoğrafları çekilmeli, fotoğraflar üzerinde parsel sınırları işaretlenmelidir. Vergi kayıtları kapsamı ve her bir taşınmaz üzerindeki zilyetlik durumu tereddüde yer bırakmayacak şekilde saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, yargılama boyunca dinlenen bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişki yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, teknik bilirkişiye uygulanan vergi kayıtlarının kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, taşınmazların niteliğinin ve zilyetlik durumunun belirlenmesi hususunda komşu taşınmazların tespit tutanakları ile dayanağı kayıtlardan da yararlanılmalıdır. Vergi kayıtları kapsamı dışında kalan ve meraya sınır olan çekişmeli taşınmazların öncesinin mera olduğu sonucuna varıldığı takdirde meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukuken iktisap sağlamayacağı gözetilmelidir. Bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10846, Karar No: 2020/7552, Tarih: 15.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/10846 E.  ,  2020/7552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden teşebbüs hükümlerinin uygulanmasının iddianame ile talep edildiği halde suça sürüklenen çocuğun işyerine girdiğine dair delillerin neler olduğu gerekçelendirilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanmaması,

2-5237 sayılı TCK’nun 61. maddesi kapsamında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması yargılama konusu eylemin niteliği ve dosya içeriğine göre somut olayda suça sürüklenen çocuğun müştekinin işyerinden hırsızlık suçuna teşebbüs, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali şeklinde gerçekleşen eylemin benzer olaylardaki genel uygulama göz önüne alındığında 5237 sayılı Yasa'nın 3/1 madde-fıkrasında yer alan orantılılık ilkesi de gözetilmeden her üç suç yönünden üst sınıra yakın ceza tayin edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16680, Karar No: 2012/23371, Tarih: 05.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/16680 E.  ,  2012/23371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müessir fiil suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonucunda, suç tarihinden itibaren 7,5 yıllık fevkalade zamanaşımı süresinin 09.02.2009 tarihinde dolmuş olduğundan bahisle sanıklar hakkındaki kamu davasının 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 102/4. ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına, suçta kullanılan 1 adet çekiç ile 1 adet maket bıçağının aynı Kanunun 36. maddesine göre müsaderesine dair, Muğla Sulh Ceza Mahkemesinin 12.02.2009 tarihli ve 2001/882 Esas, 2009/90 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06.07.2011 tarih ve 2011/8953-37869 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2011 ... ve 2011/10069 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince olağanüstü zamanaşımı süresi dolduğundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8. maddesi gereğince düşürülmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

2) Suçun 09.08.2001 tarihinde işlenmiş olmasına, Muğla Sulh Ceza Mahkemesince 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 102/4. maddesi uyarınca dava zamanaşımı süresinin dolduğundan dolayı davanın ortadan kaldırılmasına dair karar verilmiş bulunmasına göre, anılan Kanunun 36. maddesinin mahkumiyet halinde cürüm ve kabahatte kullanılan eşyanın müsaderesini öngörmesi karşısında, suça konu ancak bizatihi müsadereye tabi bulunmayan 1 adet çekiç ile 1 adet maket bıçağının iadesi yerine müsaderesine hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumunun ibhar olunduğu anlaşıldı.

Gereği düşülüp düşünüldü;

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden Muğla Sulh Ceza Mahkemesinin 12.02.2009 ... ve 2001/882-2009/90 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hükmün birinci paragrafının “....CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca davanın DÜŞÜRÜLMESİNE” şeklinde düzeltilmesi; ikinci paragrafının ise hükümden çıkarılarak 1 adet çekiç ile 1 adet maket bıçağının sahibine iadesine, hükmün diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/200, Karar No: 2007/2088, Tarih: 01.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/200 E.  ,  2007/2088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAİSALI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/06/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları H...’nin torunu K..’e vekaletname verdiğini, vekilin bu vekaletname ile taşınmazı akrabası davalıya sattığını, miras bırakanın hukuki ehliyetinin bulunmadığını, vekil tarafından davalıya yapılan temlikin mutlak butlan, gabin, muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu asıl amacın mirasçılardan mal kaçırmak olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair karar Dairece “ … davada ehliyetsizlik, hile ve muvazaa hukuksal nedenlerine dayanıldığı, davada dayanılan hukuksal sebeplere göre öncelikle ehliyetsizlik iddiasının araştırılması, davanın üçüncü kişiye karşı açıldığı gözetilerek davada taraf teşkilinin sağlanması veya terekeye atanacak temsilci aracılığı ile davanın görülmesi, davalının görülebilirlik koşulunun sağlanması, satış tarihinin saptanarak miras bırakanın ölümünden öncemi sonramı olduğunun tespit edilmesi, miras bırakanın ehliyetli olup olmadığının saptanması, ehliyetli olduğunun anlaşılması durumunda hile ve muvazaa iddiaları yönünden taraf delillerinin toplanması, davalının iyiniyetli olup olmadığı Medeni Kanunun 931 (yeni 1023) maddesi koruyuculuğunda olup olmadığının saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle …” bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak, miras bırakanın ehliyetli olması, muvazaanın somut delillerle kanıtlanamadığı, davalının kötüniyetli olmadığı nedenleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik  ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescili isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve  toplanan delillerden; özellikle mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamından sonra Adli Tıp Kurumundan alınan  rapora göre miras bırakanın akit tarihinde ehliyetli olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, davacıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.