muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1225, Karar No: 2018/7911, Tarih: 11.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1225 E.  ,  2018/7911 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-)... adına Av. ... 2-) ...Tic. Ltd Şti arasındaki dava hakkında ... 6. İş Mahkemesinden verilen 14.11.2017 günlü ve 2016/31-2017/539 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Dosya kapsamında dinlenen bordro tanıkları ..., ... ve ...'in hizmet döküm cetvellerinin davalı kurumdan celp edilmesine,

2- Davacıya ait okula başlayış ve okuldan ayrılış (mezuniyet) tarihlerinin ilgili ilçe milli eğitim müdürlüğü, okul vs kurumlardan sorularak cevabı yazının dosyaya eklenmesine,

3-Davalı ...Tic. Ltd Şti'ye yokluğunda verilen kararın dogrudan TK 35 göre usulüne uygun tebliğ edilemediği anlaşıldığından, davalı ...Tic. Ltd Şti'nin öncelikle ticaret sicil kaydındaki adrese normal tebliğat yapılmasına, tebliğat iade gelmesi, tebliğat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tesbit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usulüne uygun tebliğinin sağlanmasına (Tebliğat Kanunu 35. maddesine göre) takiben, temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2183, Karar No: 2021/3332, Tarih: 01.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2183 E.  ,  2021/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz kanun yoluna tabi olduğu ve itiraz konusunda merciince karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında tefecilik suçundan Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/01/2014 tarih ve 2011/44 Esas ve 2014/63 Karar sayılı ilamıyla 2 yıl 1 ay hapis ve 100 TL.adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hükmün Yargıtay 9. Ceza Dairesi’nin 24/09/2020 tarih, 2020/1290 Esas ve 2020/1202 Karar sayılı ilamıyla onandığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

3-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 01.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7514, Karar No: 2024/17529, Tarih: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/7514 E.  ,  2024/17529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.04.2024

SAYISI : 2021/1050 E., 2021/1403 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.04.2024 tarihli ve 2021/1050 Esas, 2021/1403 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilamında da bahsedildiği üzere; 7201 sayılı Kanun’un 11. maddesinde yapılan değişikliğe ilişkin (...Ancak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır) gerekçede ortaya konan sakıncalı hâlin gerçekleşmiş olması nedeniyle, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan sanığın yokluğunda verilen kararın usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edilmesi gerekli olduğu; ancak sanığın ilk olarak 04.10.2023 tarihli dilekçe ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasını talep ettiği, dolayısıyla yokluğunda verilen karardan en geç bu tarihte haberdar olan sanığın, kararı 5237 sayılı Kanun'un 291. maddesinde öngörülen yasal on beş günlük süreden sonra 06.03.2024 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.04.2024 tarihli ve 2021/1050 Esas, 2021/1403 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14669, Karar No: 2014/16625, Tarih: 09.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/14669 E.  ,  2014/16625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2014/141-2014/156

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi. .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre alacaklının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Borçlunun temyiz itirazlarına gelince;

Alacaklı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan ilamlı icra takibine karşı borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurarak, ödeme emrinin tebliğ tarihi itibariyle müvekkilinin cezaevinde tutuklu olduğu, bu nedenle tebliğ işleminin usulsüz olduğu iddiasında bulunduğu, mahkemece tebliğ işleminin yok hükmünde olduğu kabul edildikten sonra, tebliğ tarihinin borçluya sonradan kıymet takdir raporunun tebliğ edildiği tarih olan 29/01/2014 olarak düzeltilmesi ile, bu tarih esas alındığında icra emrine itirazın süre yönünden reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK.nun 54. maddesi uyarınca; "mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet içinde temsilci tayin edip icra dairesine bildirmeyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur".

Somut olayda borçlunun cezaevinde tutuklu olduğu sırada borçlunun ev ve işyerlerine yapılan 09/10/2013 tarihli örnek 6 nolu icra emri tebligatı, İİK. nun 54. maddesinde yazılı usule aykırı olduğundan yok hükmündedir. Bu nedenle borçlunun icra mahkemesine başvurusunun süresinde olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece icra emri tebliğ işleminin iptali ile borçlunun esasa ilişkin itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20503, Karar No: 2016/24674, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20503 E.  ,  2016/24674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yol ücreti, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, ücret ile asgari geçim indirimi ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılar bünyesinde ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalıştığını, tüm taleplerine rağmen işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. – ... Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı adına ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... ile ... Tem. Tur. İnş. İth. Tic. Ltd. Şti. – ... Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığına yöneltilmiş, dava dilekçesi adi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan davalılara ayrı ayrı tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre, davalı bakanlığın sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 07.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4000, Karar No: 2010/7471, Tarih: 23.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/4000 E.  ,  2010/7471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin olarak Daireden verilen 30.03.2010 gün ve 2010/528 E, 2010/1780 K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

1-Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen sair yönler daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle davacıların yerinde olmayan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi hükmüne uymayan sair karar düzeltme itirazlarının REDDİNE,

2-Davacıların değer kaybının reddi gerektiğine ilişkin Dairemiz kararına yönelik karar düzeltme itirazlarına gelince; mahkemece Dairemizin önceki bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu yeni hükmün davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizce davacının değer kaybı isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm yeniden bozulmuştur. Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerli olup; maddi zarar, malvarlığının aktifinde bir azalma veya pasifinde bir çoğalmayı ifade eder. Zararı doğuran fiil malvarlığının çoğalmasına engel olmuş ise, bir başka deyişle fiil meydana gelmese idi gelecekte malvarlığının çoğalması söz konusu ise zarardan söz edilebilir. Değer kaybı da gerçek zarar kapsamındadır. Mahkemece önceki bozmadan sonra alınan bilirkişi raporu değer kaybı yönünden bozma kararında açıklanan hususları karşılar nitelik ve yeterlilikte olup, hükmün Dairemizce değer kaybı yönünden yeniden zuhûle dayalı olarak bozulduğu anlaşıldığından, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazlarının kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacıların sair karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacıların karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizce verilen 30.03.2010 gün ve 2010/528 E, 2010/1780 K. sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, yerel mahkeme kararının değer kaybı yönünden de ONANMASINA, davacılar tarafından peşin ödenen 35,50 TL karar düzeltme harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 23.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1130, Karar No: 2011/4897, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1130 E.  ,  2011/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ... ve ...'ın; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın; reşit olmayan mağdurenin rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın ayrı ayrı beraatlerine, reşit olmayanın rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar Seyit, Kenan ve Murat haklarında açılan kamu davalarının şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2006 gün ve 2006/517 Esas, 2006/847 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafindan istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin 25.03.2003 tarihli duruşmadaki ifadesinde sanık ... ve ...’ın kendisini zorla alıkoyduklarını, Murat’ın ayrıca zorla ırzına geçtiğini beyan etmesi karşısında, sanıkların eylemlerinin, 765 sayılı Kanunun 430/1 ve 416/1. maddelerindeki suçları oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve suç niteliğini belirleme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, CMK.nun 4 ve 5. maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33112, Karar No: 2013/1306, Tarih: 16.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33112 E.  ,  2013/1306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının tespiti ile taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu platform ve iskelenin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı sanı- ğın savunmasında ileri sürdüğü tadilat projesinin onaylanıp onaylanmadığı da araştırılarak ve bina var ise yapım tarihi gerekirse Belediye Başkanlığı da davadan haberdar edilerek sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17661, Karar No: 2022/289, Tarih: 11.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/17661 E.  ,  2022/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Uzlaşma nedeniyle düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17/11/2020 tarihinde yokluğunda verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre içinde 02/12/2020 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin süresinde olduğundan Mahkemenin 03/12/2020 tarih, 2020/105 esas sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek ve 13/05/2011 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 12/07/2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 13/02/2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında aynı olay sebebi ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından dava açıldığı, hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 143, 145. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/4, 119/1-c maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun eyleminin hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları olduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nın 253/3-2. cümlesi gereğince TCK'nın 116/4, 119/1-c. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu uzlaşma kapsamına girmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk hakkında uzlaşma sebebiyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün istem gibi BOZULMASINA, 11/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4323, Karar No: 2022/7623, Tarih: 17.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4323 E.  ,  2022/7623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ANAMUR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince verilen 05.04.2022 tarihli ve 2021/1090 Esas, 2022/521 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanı ... tarafından 113 ada 12 parsel sayılı taşınmazın davalı yeğeni ...’ye devredildiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının miras payı oranında iptali ile adına tesciline, aksi halde tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, mirasbırakanın ve eşinin hasta olduğunu, dava konusu taşınmazın satışından elde edilen bedel ile tedavi ve diğer masraflarının karşılandığını, bu süreçte davacının mirasbırakan ile ilgilenmediğini, mirasbırakan ve eşinin tedavi süreciyle bizzat ilgilendiğini, masraflarının karşılandığını, muvazaanın olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Anamur 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2018/257 E., 2020/137 K. sayılı kararıyla; mirasbırakanın devir tarihi itibariyle dava konusu taşınmazı satmasını gerektirir bir nedeninin bulunmadığı, adına kayıtlı başkaca taşınır veya taşınmaz mal kaydına rastlanılmadığı, tek taşınmazını diğer mirasçısı davacıdan mal kaçırma amacıyla davalıya devrettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mirasbırakan ...’ın ve eşinin bir takım hastalıkları olduğunu, bu süreçte kendileri ile davalının ilgilendiğini, davacının ilgilenmediğini, mirasbırakanın sadece yaşlılık aylığı ile geçimini temin ettiğini, başkaca gelirinin olmadığını, tedavi sürecinde paraya ihtiyacı olması nedeniyle dava konusu taşınmazı satılığa çıkarttığını ve uygun bir bedelle taşınmazın satın alındığını, muvazaanın olmadığını, dinlenen tanık beyanlarından da bu durumun teyit edildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 05.04.2022 tarih ve 2021/1090 E., 2022/521 K. sayılı kararıyla; mirasbırakan adına kayıtlı başka taşınır veya taşınmaz mal kaydına rastlanılmadığı, tek taşınmazını davalıya devrettiği, asıl amacın davacıdan mal kaçırmak olduğu, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.1 maddesi gereğince davalının istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar