muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10739, Karar No: 2013/15478, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/10739 E.  ,  2013/15478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın sona erdirildiğini belirterek davalılardan ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili husumet itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hüküm, davalı .... Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, dosya içeriğine göre davacının yazın üç saat, kışın bir saat fazla mesai yaptığının kabulü ile ve daha önce takdir edilen oranda indirim yapılmak suretiyle fazla mesai alacağı hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5969, Karar No: 2007/6863, Tarih: 13.06.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5969 E.  ,  2007/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına tapuda kayıtlı bulunan ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapu iptali isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlar, diğerleri davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, çekişme konusu ...parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün A.. Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Şükran Dağlı İlgün'ün  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan taşınmazın sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu olup kayden davalılara ait ..parsel sayılı taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre kısmen göl tarafında kaldığı belirlenmek suretiyle davanın kısmen kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dava kabul edildiğine göre yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden davalıların sorumlu tutulması gerekirken, giderlerin davacı Hazine üzerinde bırakılması ve davada vekille temsil edilen davacı yararına avukatlık ücretine karar verilmemiş olması doğru değildir.Davacı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.6.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3390, Karar No: 2016/6217, Tarih: 03.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/3390 E.  ,  2016/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde firma elemanı olarak yemekhane işçisi görevinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen kısmen kabul kararı, Dairemize ait ilam ile işçinin devamsızlık yaptığı günlerde haklı mazereti bulunup bulunmadığı yönünden araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Bozma kararına uyan mahkeme, gerekli araştırmayı yapmış, ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinin reddine karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre, işverence tutulan devamsızlık tutanakları 14-15-16-17-18.6.2012 ve 25-26.6.2012 içindir. Davacının istirahati 18-25.6.2012 arası için düzenlenmiştir. Bozma sonrası davacı 14-15'inde istirahatli, 16'sında çalışır olduğuna dair belge sunmuştur. 16'sı cumartesi, 17'si pazardır. 18-24 arası istirahatli, 25'inde çalışır bir istirahati daha mevcuttur. 25'inde tekrar viziteye çıkmıştır, bu istirahat belgesinde tedavisinin bittiği tarih 26'sı ve 27'si de çalışabilir gösterildiği tarihtir. Bu durumda davacının geçerli mazereti olduğunu belgeleyemediği tek gün ayın 16'sı olup, 17'si pazardır ve tek gün devamsızlığı söz konusudur. 25 ve 26 haziran günleri de istirahatli olduğuna göre, davalı feshi haklı sebebe dayanmamaktadır. İhbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7594, Karar No: 2010/7804, Tarih: 02.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/7594 E.  ,  2010/7804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.01.2008 gün ve 2006/230-2008/9 sayılı kararı bozan Daire’nin 23.02.2010 gün ve 2008/6027-2010/2064 sayılı kararı aleyhinde davalı TPE vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “FORM”, “ETİFORM + Şekil”, “Şekil + FORM”, “ETİ FORM” ibareli ve 5, 29, 30, 32. sınıflardaki emtialar için tescilli markaları ile iltibas ve tecavüz oluşturan ayrıca tescilli markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma ve itibarının zedelenmesi sonucunu doğuracak şekilde davalı şirketin “BODY FORM” ibareli 5/1-10, 29/1-14 ve 30/1-19. sınıflarda kayıtlı emtialar için diğer davalı TPE nezdinde yaptığı marka tescil başvurusuna yaptıkları itirazın davalı TPE’nce kısmen reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle TPE YİDK kararının 5. sınıfın 1. alt grupta bulunan vitamin emtiası ile 5. sınıfın 6 ve 8 altgrubunda bulunan ürünler ile 29 ve 30. sınıfta yer alan tüm ürünler yönünden iptaline ilişkin olarak verilen karar Dairemizce kısmen reddedilen 5. sınıftaki diğer ürünler bakımından 556 sayılı KHK’nin 8/4. maddesi koşullarının davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda bilirkişilerden ek rapor alınmaması nedeniyle davacı yararına bozulmuştur.

Davalı TPE vekili, karar düzeltme talep etmiştir.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı TPE vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2- Davalı şirketin “BODY FORM” ibaresini 5, 29 ve 30. sınıflar için yaptığı 2003/14056 sayılı marka tescil başvurusuna davacı şirketin tescilli markaları ve tanınmışlık iddiasına dayalı itirazını inceleyen TPE YİDK kararında itiraza konu işaretlerin benzer olmadıkları gerekçesiyle davacı itirazının reddine karar verilmiş, ancak aynı karar ile davalı şirketin tescil başvurusu da mutlak ret nedenlerinin varlığı gerekçe gösterilerek 556 Sayılı KHK’nin 7/a, c, d bentleri uyarınca nihai olarak reddedilmiştir.

Marka tescil başvurusunun Enstitü’ce reddi kararına karşı başvuru sahibi olan davalı şirketçe süresinde dava açılmaması sonucunda ret kararı davalı şirket yönünden kesinleşmişse de, aynı TPE YİDK kararında davacı şirketin farklı hukuki nedenlere dayalı olarak yaptığı itirazının da reddine karar verilmiş olması nedeniyle iş bu dava açılmıştır.

Marka tescil başvurusunun Enstitü’ce reddi kararına karşı başvuru sahibi olan davalı şirketçe süresinde dava açılmaması sonucunda ret kararı davalı şirket yönünden kesinleşmişse de, aynı TPE YİDK kararında davacı şirketin farklı hukuki nedenlere dayalı olarak yaptığı itirazının da reddine karar verilmiş olması nedeniyle iş bu dava açılmıştır.

Dava konusu 2003/14056 sayılı başvuruyu inceleyen davalı TPE Markalar Dairesi’nce başvuruda yer alan Tebliğ’in 5/5. altgrubundaki ürünler bakımından tescil istemi reddedilip, bu karara karşı da davalı şirketin itirazı bulunmadığından, başvurudan çıkartılan 5/5. altgruptaki ürünler hakkında bir uyuşmazlık söz konusu değildir.

Dairemizin 23.02.2010 tarih ve 6027/2064 sayılı kararında 5. sınıfın (2) nolu altgrubu dışında kalan diğer altgruplar (1, 3, 4, 6, 7, 8, 9 ve 10 nolu altgruplar) bakımından dava konusu BODY FORM ibaresinin 556 Sayılı KHK’nin 8/4. fıkrası uyarınca davacının tanınmış markasından haksız yarar sağlanmasına yol açıp açmayacağı hususunda bilirkişilerden ek rapor alınması gerektiği gerekçesiyle de mahkeme kararı bozulmuşsa da; mahkemece bu hususta aralarında doktor ve eczacı bilirkişilerin de bulunduğu heyetten ek rapor alınarak karar verildiği, ek raporun karar vermeye ve Yargıtay denetimine elverişli ve yeterli olduğu anlaşıldığından, davalı TPE vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulüyle; Dairemizin anılan kararı 2. bendinde 5. sınıf (2) nolu alt grup dışında kalan diğer altgruplarla ilgili bozma gerekçesinin ortadan kaldırılmak suretiyle kararın sadece aynı bentteki 5. sınıf (2) nolu altgruptaki ürünlerle ilgili olarak bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı TPE vekilinin sair karar düzeltme isteğinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı TPE vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüyle Dairemizin 23.02.2010 tarih ve 6027/2064 sayılı kararı 2. bendinden 5. sınıf (2) nolu altgrup dışında kalan, aynı sınıftaki diğer altgruplara yönelik bozma kararının ortadan kaldırılmak suretiyle gerekçeden çıkartılmasına ve yerel mahkeme kararının 5. sınıf (2) altgrupla ilgili gerekçeyle sınırlı olarak BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 02.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10515, Karar No: 2023/2557, Tarih: 09.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10515 E.  ,  2023/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2020/1797 Esas, 2021/1048 Karar sayılı kararı ile 20.12.2021 tarihli ve 2020/1797 Esas, 2021/1048 Karar sayılı ek kararının, sanık ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ...'ın Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.12.2021 tarihli ek kararı temyiz etmesi üzerine temyiz incelemesi için dosyanın Dairemize gönderildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2023 tarihli tebliğnamesi ile sanığın ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş bildirildiği; ancak UYAP'tan yapılan incelemede dosyaya vekâletname sunan Av. ...'un 31.01.2022 tarihli dilekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararları temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; Av. ...'un sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve şikâyetçiler ... ile ...'ya yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40993, Karar No: 2017/17106, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40993 E.  ,  2017/17106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19571, Karar No: 2013/20382, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19571 E.  ,  2013/20382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Elektrik dağıtım firmasında şef olarak çalışan sanığın, katılanın bahçesinde bulunmakta olup yüksek gerilim hattına zarar veren ve elektrik kesintilerine sebebiyet veren ağaç dallarını kestiği olayda, bilirkişi raporu ile de tespit edildiği üzere, söz konusu ağaç dallarının kesilmesinin hem güvenlik hem de elektrik kesintilerini azaltmak veya önlemek açısından doğru bir faaliyet olduğunun belirlenmesi karşısında, mahkemece unsurları itibarı ile oluşmayan suçtan sanığın beraatına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2007/12878, Karar No: 2008/1510, Tarih: 11.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/12878 E.  ,  2008/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2004

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, davalıların miras bırakanı adına kayıtlı 2553 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile terkin isteminde bulunmuştur.

Davalılar, oturumlara katılmamışlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın Kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kayden davalıların miras bırakanı adına kayıtlı bulunan çekişme konusu 2553 parsel sayılı taşınmazın 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre aynı yasanın 4.maddesinde tanımı yapılan kıyıda kaldığı saptanmak suretiyle, davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dava kabul edildiğine göre, HUMK'nun 417. ve takip eden maddeleri gereğince davada haklı çıkan davacı yararına avukatlık parasına hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin davalıdan alınmasına karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, kararın açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20917, Karar No: 2011/5292, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20917 E.  ,  2011/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.06.2009 gün ve 2009/347 Esas, 2009/539 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün 02.07.2009 tarihinde adreste geçici olarak bulunmaması nedeniyle haber kâğıdı kapıya yapıştırılmak ve en yakın komşusuna bilgi verilmek suretiyle ilgili mahalle muhtarına tebliğ edildiği, sanığın 14.07.2009 tarihli temyiz talebinin süresinde yapılmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19.12.2011 tarihinde  oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/656, Karar No: 2023/1162, Tarih: 14.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/656 E.  ,  2023/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1482 E., 2022/1905 K.

DAHİLİ DAVALI : ... vekili Avukat ...

FER'Î MÜDAHİL : ...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 29.05.2017

KARAR : Kısmen kabul-red

Fer'i müdahil ... vekili

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/136 E., 2022/65 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın dahili davalı ... yönünden kısmen kabulüne, davalı ... Yapı İnşaat ve San. A.Ş yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı, dahili davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı, dahili davalı ... ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davacının ... Yapı İnşaat Firmasında 15.09.2006-28.02.2017 tarihleri arasında kesintisiz bekçi olarak çalıştığını, davalı şirket tarafından bu dönemlerin sigortaya eksik bildirildiğini ve primlerinin yatırılmadığını, davalı şirketin 2012 yılından sonra davacının çalışmasını sigortaya bildirdiğini, 15.09.2006-13.01.2012 tarihleri arasındaki çalışmalarının SGK ya hiç bildirilmediğini, bu nedenle davacının 15.09.2006-28.02.2017 tarihleri arasında kesintisiz bir şekilde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı ... Yapı İnşaat A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı şirketin etrafında metal kutu toplayıp bunları satarak geçimini sağlayan bir kişiyken şirket sahibi ile tanıştığını, şirketin olduğu mevkide bulunduğu zamanlarda kendisine yemek verildiğini, davacı zamanla güven kazandıktan sonra işyerine bekçi olarak alındığını, işe alınır alınmaz sigorta girişinin yapıldığını ve sigorta primlerinin ödendiğini, davacının belirttiği tarihlerin doğru olmadığını, davacının sigortasının yapıldığı dönemden önce işyerinin personeli olmadığını, bu nedenle davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2-Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin işyeri dosyasında davacının çalıştığını iddia ettiği dönemlerle ilgili herhangi bir belge bulunmadığını, davacının çalışmaları için kuruma dava konusu edilen dönemlerde herhangi bir bildirimin yapılmadığını, davacının sürekli çalışma iddiasının sadece tanık beyanlarıyla ispatlanamayacağından resmi kayıtlara itibar edilmesi gerektiğini, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI