muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/402, Karar No: 2019/1095, Tarih: 22.10.2019

Davacının yukarıda açıklandığı üzere devamsızlık yaptığı sabit olup bu konuda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. İşçinin devamsızlığına dayanarak, işçiyi süresiz fesih bildirimi ile işten çıkarmak isteyen işveren, bu konuda mahkemeye işçinin devamsızlığını ispat etmek durumunda olacaktır. İşveren, işçinin hem işe gelmediğini hem de devamsızlığın kanunda öngörülen sürelerin üzerinde olduğunu ispat etmekle yükümlüdür. Devamsızlık olgusunun varlığını ispat yükü bunu iddia eden tarafa, yani işverene düşecektir. Devamsızlığın işverence ispatı söz konusu olduğunda bunun nedenini ve özellikle meşru bir mazerete ya da işverenin iznine dayandığını işçi ispatlamak durumunda olacaktır. İşçi bu durumda işe gelmemekte haklı bir nedeni olduğunu ortaya koymak zorunda olacaktır. (Sümer, Yargıtay Işığı Altında İşçinin İşe Devamsızlığı Nedeniyle Hizmet Sözleşmesinin Feshi 220) Somut olayda, davacının devamsızlık yaptığını işveren ispatlamıştır. Bu durumda davacı, devamsızlık yapmasının haklı nedene dayandığını, mazereti olduğunu ispatlaması gerekecektir. Ancak davacı hiçbir şekilde yargılama aşamasında devamsızlığının haklı nedene dayandığını, mazereti olduğunu iddia ve ispat edememiştir. Her ne kadar davacının gazete ilanlarıyla yerine eleman arandığı için işverence iş akdinin feshedildiği mahkemece kabul edilmiş ve sayın çoğunluk tarafından da bu karar kabul görmüşse de, davacı izin dönüşü devamsızlık yaptığı tarihlerde bu gazete ilanlarını görerek devamsızlık yaptığını iddia etmemiştir, zira davacının devamsızlık yaptığı tarihlerde gazete ilanlarından haberi yoktur. Zaten bu yüzden dava dilekçesinde ve usulüne uygun süre içerisinde delil olarak gazete ilanlarına dayanmamıştır. Davalı işveren gazete ilanıyla eleman aramış olsa da, davacının bu ilanlardan haberi olmadığı için ve bu nedenle devamsızlık yapmadığı için davacının devamsızlığına mazeret oluşturmaz ve davacının devamsızlığını haklı kılmaz. Davacı izinli olduğu dönemde de davalı iş yerindeki ikametinde bulunmaktadır. Tebligatlar ve noter ihtarları bu adrese yapılmaktadır. İzin dönüşü gelip başlamak isteseydi buna engel bir durum yoktu. Davacı işine başlamak istediği takdirde işverenin başlatmaması durumunda bu kez işverenin feshi haksız olacak, davacı kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanacaktı.

Yerel Mahkeme yaptığı yargılama sonucunda, “daha öncesinden iş ilanı verilmesiyle davacının iş sözleşmesine belirtilen tarihten daha önce son verildiği ve fesihte haklı nedeninin bulunmadığı anlaşıldığından, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığından” gerekçesiyle davacının kıdem, ihbar tazminatlarının kabulüne karar verilmiştir. Burada değerlendirilmesi gereken diğer bir husus da gazete ilanının iş akdinin feshi olarak kabul edilip edilemeyeceğine ilişkindir. Fesih hakkının kullanılmasından söz edebilmek için her şeyden önce iş akdinin fesih bildirimiyle sona erdirilmesine yönelmiş bir irade beyanının bulunması zorunludur. İş Kanununun 17. maddesinin 1. fıkrasına (BK 431) göre “Belirsiz süreli iş sözleşmelerinin feshinden önce durumun diğer tarafa bildirilmesi gerekir.” (Süzek. 14. Baskı Syf.534).

Fesih bildirimi bir yenilik doğuran hak niteliği taşıdığından ve karşı tarafın hukuki alanını etkilediğinden açık ve belirgin bir biçimde yapılması, iş ilişkisinin ne zaman sona ereceğinin anlaşılması gerekir. Bir Yargıtay kararında bu husus şu ifadelerle dile getirilmiştir: “Fesih bildirimi bir yenilik doğuran hak niteliği taşıdığından ve karşı tarafın hukuki alanını etkilediğinden açık ve belirgin biçimde yapılmalıdır. Yine aynı nedenle kural olarak şarta bağlı fesih bildirimi geçerli değildir (Süzek 14. Baskı syf. 534. dipnot 24’te belirtilen kaynaklar).

İş Kanununun 109. maddesinde bu yasa uyarınca yapılacak tüm bildirimlerin yazılı olması gerektiği hükme bağlanmıştır. Maddeye göre “Bu kanunda öngörülen bildirimlerin ilgiliye yazılı olarak ve imza karşılığında yapılması gerekir. Bildirim yapılan kişi bunu imzalamazsa, durum o yerde tutanakla tespit edilir. Ancak, 7201 sayılı Kanun kapsamına giren tebligat anılan Kanun hükümlerine göre yapılır.” İş güvencesine tabi olmayan iş ilişkileri bakımından fesih bildiriminin yazılı yapılması bir geçerlilik koşulu olmayıp, ispat koşuludur (Yargıtay 22. HD 28.02.2013, 14712/4107, ÇT. 638-640).

İş Kanununun 17. maddesinde “durumun diğer tarafa bildirilmesi” ve “bildirimin diğer tarafa yapılması” ifadelerine yer verilmiştir. “Bildirme” muhataptan çok beyan sahibi ile ilgili bir olaydır ve öğrenmeden çok ulaşma anının esas alındığını destekleyen bir anlam taşır (Süzek 14. Baskı syf. 537.Dipnot 34 Seymen 552,553 Çelik, Caniklioğlu, Canbolat 308-309 ve diğer kaynaklar).

İş Kanununun 17. maddesinde “durumun diğer tarafa bildirilmesi” ve “bildirimin diğer tarafa yapılması” ifadelerine yer verilmiştir. “Bildirme” muhataptan çok beyan sahibi ile ilgili bir olaydır ve öğrenmeden çok ulaşma anının esas alındığını destekleyen bir anlam taşır (Süzek 14. Baskı syf. 537.Dipnot 34 Seymen 552,553 Çelik, Caniklioğlu, Canbolat 308-309 ve diğer kaynaklar).

Somut olayda ise yerel mahkeme, yaptığı yargılama sonucunda kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulüne ilişkin kabul kararının gerekçesi olarak işverenin, davacı izindeyken işçi alım ilanı vermesiyle davacının iş sözleşmesine belirtilen tarihten önce son verildiğini belirtmiştir. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin kararının temyiz incelemesinde “Ayrıca yapılan gazete ilanının doğrudan davacıyı muhatap alır ve onun yerine bir eleman alımını açık ve net olarak ifade eder nitelikte olmadığı ...” gerekçesiyle gazete ilanının davacının feshine esas alınmayacağını belirtmiştir. Bozma gerekçesi yukarıda açıklanan feshin yapılması şartlarına uygun olup işverenin gazete ilanıyla iş akdini feshettiğini kabul mümkün değildir.

Sonuç olarak özetle; yerel mahkemenin feshin işverence haksız yapıldığına gerekçe olarak esas aldığı gazete nüshalarının yukarıda ayrıntılı açıklandığı üzere delil olarak değerlendirilmemesi gerekir. Davacı tarafça fesih tarihinden 15 ay sonra, dava açılmasından da 11 ay sonra dava dosyasına usulüne uygun delil olarak sunulmamış olan gazete nüshalarındaki eleman alımına ilişkin ilanların işverenin fesih iradesi olarak kabulü ile davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı sonucuna varmak dosya kapsamındaki tüm deliller ile usul ve yasaya açıkça aykırıdır.

Yukarıda belirtildiği gibi yerel mahkemece işverenin haksız fesih yaptığına gerekçe gösterilen gazete ilanlarının delil olarak kabulünde dahi, bu ilanların işverenin fesih iradesini ortaya koymayacağı, gazete ilanlarının işverenin fesih bildirimi olarak kabul edilemeyeceği, davacının izin bitimi sonrası iş yerine gelip işe başlamasına herhangi bir engel durumu bulunmadığından mahkemenin kıdem ve ihbar tazminatlarını kabulü ve bu kararın sayın çoğunluk tarafından onanmasının doğru olmadığı kanaatindeyiz.

Davacının yıllık izin bitimi sonrası devamsızlık yaptığı, işverenin usulüne uygun tutanak ve tanık beyanlarıyla sabittir. Davacının da devamsızlık yapmadığı şeklindeki bir iddası olmadığı gibi, haklı mazereti nedeniyle devamsızlık yaptığını iddia ve ispat edememiştir. Davacı, işverenin çok sayıdaki ihtarına ve gerek yöneticinin gerekse diğer çalışan ve müşterek tanık Hasan’ın aramalarına ve işverenin işe davetine rağmen cevap vermemiş, mazeretsiz olarak işe başlamamıştır. Davalının davacıya 23.12.2011 tarihinde devamsızlığına ilişkin tutanak tuttuğu, işlerin aksamaması, tekrar düşünmesi hatta aile efradıyla düşünmesi için süre verdiği, 25.12.2011’de yine devamsızlık tutanağı tutulduğu, ancak davacının 03.01.2012 tarihine kadar iş yerine gelmediği, bu nedenle iş akdinin feshedildiği, davacının iş yerine gelerek veya daha sonra işveren kendisine süre verdiği hâlde, bu verilen süre içerisinde mazeretinin olduğunu, bu yüzden verilen süre içerisinde gelemediğini iddia ve ispat etmemiştir.

Davacı yıllık izin öncesinde işverence iş akdinin feshedildiğini iddia etmediği gibi, yıllık izin öncesi davacının görevini yapmaması ile ilgili işverence yapılmış bir fesih söz konusu değildir. Mahkemenin de bu yönde bir kabulü söz konusu değildir.

Tüm bu nedenlerle; işverenin davacının devamsızlığı nedeniyle haklı nedenle feshinden dolayı davacının kıdem, ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulüne dair yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin saygıdeğer çoğunluğun kararına katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2011/1110, Karar No: 2012/12524, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1110 E.  ,  2012/12524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının ve davalılardan İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 17.11.2004 tarihli kusur raporu hükme esas alınarak iş kazasının kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de zararlandırıcı sigorta olayının kaçınılmazlık sonucu meydana geldiğine dair kabul hatalı olduğu gibi kusur raporunun da İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği'nin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususları ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle hazırlanmadığından hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır.

İş kazası olaylarında kaçınılmazlık veya kötü tesadüften bahsedebilmek için işçi ve işverenin olayın olmaması için alabilecekleri tüm önlemleri aldıktan sonra işin doğası gereği kendiliğinden veya doğa güçleri gibi beklenmeyen etkiler nedeniyle ortaya çıkan birtakım olumsuzlukların bulunması gerekir. Kısacası kaçınılmazlık işin doğasından kaynaklanır. Önlenemez ve beklenmedik olaydır. Önlem almak sureti ile önüne geçilebilecek olaylarda kaçınılmazlıktan söz edilemez.

İş kazası olaylarında kaçınılmazlık veya kötü tesadüften bahsedebilmek için işçi ve işverenin olayın olmaması için alabilecekleri tüm önlemleri aldıktan sonra işin doğası gereği kendiliğinden veya doğa güçleri gibi beklenmeyen etkiler nedeniyle ortaya çıkan birtakım olumsuzlukların bulunması gerekir. Kısacası kaçınılmazlık işin doğasından kaynaklanır. Önlenemez ve beklenmedik olaydır. Önlem almak sureti ile önüne geçilebilecek olaylarda kaçınılmazlıktan söz edilemez.

Somut olayda, davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü'ne ait işyerinde silici (meydancı) olarak çalışmakta olan davacı, 01.03.2001 tarihinde İETT'nin başka bir servisince yapılmakta olan ... suyu kanalını temizleme işinde görevlendirilmiştir. Davacı, manivela ( 1 m uzunluğundaki ... çubuk ) ile metal ızgara kapağını kaldırmaya çalışmış ancak olmayınca ızgarayı elleriyle kaldırdıktan sonra ızgaranın manivelanın üzerine devrilmesi üzerine fırlayan manivela kafasına çarpmış ve kafasında çökme kırığı meydana gelmiştir. İş kazası ile sonuçlanan çalışmanın işçi sağlığı ve iş güvenliği kurallarının uygulanması halinde gerçekleşmeyeceği, önlem alınmak suretiyle önüne geçilebilecek bu olayın kaçınılmazlık veya kötü tesadüf sonucu meydana gelmediği açıktır. Mahkemece, işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi kurulundan kusurun aidiyeti ve oranını hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirleyen rapor alınması gerekirken hatalı değerlendirme sonucunda olayın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiğini açıklayan bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi kurulundan, iş kazasından ... tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği'nin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirleyen rapor almak ve alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının ve davalılardan İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğünün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19482, Karar No: 2014/39592, Tarih: 01.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/19482 E.  ,  2014/39592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz isteminin incelenmesinde;

a) Mağdurun soruşturma aşamasında verdiği 12/01/2012 ve 13/01/2012 günlü ifadeleri arasında çelişkiler bulunması; tanık ...'ın soruşturma aşamasında ki ifadesi ile duruşmadaki ifadesinin çelişkili olması gözetilerek; adı geçenlerin duruşmaya çağrılıp beyanları arasında ki çelişkinin giderilmesinden sonra sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uyglanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın vatansız olması karşısında, nüfus kaydı yerine geçecek ikamet tezkeresi ile kimliğinin onaylı sureti getirtilmeden, annesinin ikamet tezkeresi ile yetinilerek hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 209. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/10341, Karar No: 2024/12397, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10341 E.  ,  2024/12397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/622 E., 2024/270 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8440, Karar No: 2013/11756, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8440 E.  ,  2013/11756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna,konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı

çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni Kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK. anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat); konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzerî yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu, eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları, sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli, tayin ve takdir edilmelidir.

Apartman giriş kapısından sonraki koridorların, merdiven ve merdiven boşluklarının, daire giriş kapısı ön kısımlarının, sahanlıkların apartmanda oturanlara ait ortak “eklenti” olduğunun kabulü gerekir. Apartman dış kapısının açık kalması, bu kısımların eklenti olma niteliğini etkilemeyeceği gibi eklenti sayılmamasına da neden olmaz. Dış kapının konması; bu yerlerin dış alemle ilgisinin kesildiğine ve yasa dışı bir amaçla içeri girilmesine izin verilmediğine ilişkin iradenin bir göstergesidir. merdivenler ve sahanlık, konuta giriş çıkış için zaruri, konutun kullanış amacını tamamlayan ve sağlayan, konuta bağlı yerlerdendir. Her isteyenin bu yerlere girmesi ve yararlanması olanaksızdır. Sahanlık ve merdiven olmadan konut olamayacağı gibi, konut olmadan da merdiven ve sahanlık olamaz. Bu itibarla konut ve apartman merdiveni birbirinden ayrılmaz birer parça ve merdivenler konutun,eklentileridir.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde Fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, Avukatlık bürosu, Doktor muayenehaneleri, Emlak bürosu, Mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat

olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta Salonları, kahvehane, restoran ve Lokantalar.sinema, tiyatro, otel, bar, hastane, örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi, yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun 75.Yıl Anadolu Lisesinin penceresinin kilidini dışarıdan zorlayarak açtığı ve içeriye girdiği, okul içinde bulunan kantinin kilitlerini de zorlayarak açıp içeride bulunan 140 TL para ve bir cep telefonunu çalarak okuldan ayrılmaktan ibaret eylemlerinin kamu malına zarar verme, nitelikli hırsızlık ve ... yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarını oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.