muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4514, Karar No: 2013/24927, Tarih: 07.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4514 E.  ,  2013/24927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz Edenler : Sanık ... müdafii, sanık ...

Taksirle yaralama suçundan sanıklardın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen temel cezanın TCK'nın 89/2-e maddesi uyarınca yarı oranında artırılacağı belirtilmiş olmasına rağmen sanık ... hakkında verilen yüz seksen gün adli para cezasının, İki yüz yetmiş gün adli para cezası yerine bir kat artırılarak üç yüz altmış gün adli para cezası olarak tayin edilmesi; sanık ... hakkında verilen yüz yirmi gün adli para cezasının yüz seksen gün adli para cezası yerine bir kat artırılarak iki yüz kırk gün adli para cezası verilmek sureti ile fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık ... hakkındaki hükmün ikinci paragrafında yer alan " üç yüz altmış gün " ibaresinin çıkarılarak yerine " İki yüz yetmiş gün " , üçünce paragrafındaki “üç yüz gün” ibaresinin çıkarılarak “ iki yüz yirmi beş gün”, beşinci paragrafındaki “6.000-TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “4500-TL” olarak yazılması; sanık ... hakkındaki hükmün ikinci paragrafında yer alan " iki yüz kırk gün " ibaresinin çıkarılarak " yüz seksen gün ", üçüncü paragrafındaki “iki yüz kırk gün” ibaresinin çıkarılarak “ yüz elli gün”, beşinci paragrafındaki “4000-TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “ 3000-TL” olarak eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10331, Karar No: 2023/5559, Tarih: 30.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10331 E.  ,  2023/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyıya terkini davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların davacı yönünden esastan reddine, davalı Hazine yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.05.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile davalı Hazine vekili Avukat ... gelmişlerdir.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1 ada 9 ve 5 ada 3 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisinde kalması sebebiyle uğradığı zararını 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsilini ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyıya terkinini talep etmiştir.

2. Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/345 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında dava konusu 5 ada 3 parsel sayılı taşınmaz yönünden tefrik kararı verilerek eldeki dosya esasına kaydedilmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olması nedeniyle davacının tapunun iptali yönünden talepte bulunamayacağını, uzlaşmaya ilişkin başvuruda bulunmadığını, davanın görevsiz mahkemede açıldığını ve idari yargının görevli olduğunu, taşınmazın tapusu henüz iptal edilmediği için davacının zararının doğmamış olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tamamının bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacıya ödenmesine ve taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile tapu sicilinden terkinine, kalan kısmının ise Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tamamının bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacıya ödenmesine ve taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile tapu sicilinden terkinine, kalan kısmının ise Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın gerçek değerinin hesaplanmadığını, dava konusu taşınmazın bulunduğu mevkide imara açık arazilerin m² değerlerinin 800 ila 1500 TL arasında olduğunu, emsal taşınmaz ile dava konusu taşınmazın kıyaslamasının hatalı yapıldığını, davacı tarafça yatırılan harcın karar kesinleşmesiyle davacıya faizsiz olarak iade edilmesi mülkiyet hakkının ihlali niteliğinde olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arta kalan kısmının davaya dahil edilerek tapusunun iptali ile Hazine adına tescilinin sağlanmasının usul ve esas yönünden hakkaniyete aykırı olduğunu, davacı tarafın tazminat talep edebilmesi için tapu kaydının iptal edilmesi gerektiğini, kıyı kenar çizgisi belirlendikten sonra buna göre dava açma ve kıyı kenarda kalan taşınmazların Hazine adına tescilini talep etme yetkisinin idarede olduğunu, ancak tapusu iptal edildikten sonra taşınmaz sahibinin tazminat davası açabileceğini, davacı lehine maktu vekâlet ücreti hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerektiğini, davanın reddine karar verilmesini, ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmazın bedelinin emsal kıyaslama yöntemine göre belirlenmesinde, bilirkişi raporundaki karşılaştırma tablosunda ve buna göre taşınmazın özelliklerinin değerlendirilmesinde, taşınmazdan %6 oranında ek düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmasında isabetsizlik görülmemiş olup, dava konusu taşınmazın 2020 yılı için hesaplanan m² birim fiyatının da bölge rayiçlerine göre uygun bulunduğu, ancak kıyı kenar çizgisi dışında kalan bölüm bakımından mülkiyet hakkı yitirilmemiş olduğundan hazinenin sorumluluğuna gidilmesinin hatalı olduğundan bahisle 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ettiği, ayrıca %6 düzenleme ortaklık payı kesintisinin hatalı olduğunu, arta kalan kısmın bedeli yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasının hatalı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararında davacı aleyhine vekâlet ücreti ve yargılama giderinin hükmedilmesinin yerinde olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’nun “Sorumluluk” karar başlıklı 1007 nci maddesi.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Dava konusu taşınmazın evveliyatında yapılan tapulama çalışmaları sonucunda davacıdan önceki malikleri adına tapuya tescil edildiği, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine 24.02.2020 tarihinde “Bu taşınmazın bir kısmı veya tamamı kıyı kenar Sakarya Kadastro Müdürlüğü çizgisinde kalmaktadır.” şerhinin konulduğu, şerhten sonra 08.10.2020 tarihinde davacının satış yoluyla taşınmazın tamamında malik olduğu anlaşılmıştır.

3. Dava konusu taşınmazın evveliyatında yapılan tapulama çalışmaları sonucunda davacıdan önceki malikleri adına tapuya tescil edildiği, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine 24.02.2020 tarihinde “Bu taşınmazın bir kısmı veya tamamı kıyı kenar Sakarya Kadastro Müdürlüğü çizgisinde kalmaktadır.” şerhinin konulduğu, şerhten sonra 08.10.2020 tarihinde davacının satış yoluyla taşınmazın tamamında malik olduğu anlaşılmıştır.

4. Dava konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine 24.02.2020 tarihinde “Bu taşınmazın bir kısmı veya tamamı kıyı kenar Sakarya Kadastro Müdürlüğü çizgisinde kalmaktadır.” şerhinin konulduğu, davacının 08.10.2020 tarihinde satın aldığı taşınmazı orman olduğunu gösteren şerh ile edindiği anlaşılmaktadır. Buna göre; Devlet, tapu sicil kaydındaki şerhin tesisini sağlayarak kaydın bu hâli ile değerlendirilmesi gerektiği hususunu aleniyete intikal ettirmiştir. 4721 sayılı Kanun'un 1020 nci maddesinin "Tapu sicili herkese açıktır. İlgisini inanılır kılan herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfanın ve belgelerin tapu memuru önünde kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini isteyebilir. Kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez." hükmü nazara alındığında tapunun beyanlar hanesine şerh işlendikten sonra bu şerhi tapuda görmesine rağmen taşınmazı devir alan davacının iyi niyetli olduğundan ve 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi uyarınca dürüst davrandığından söz edilemez. Hâl böyle olunca, davacının tapusunun iptali sebebiyle bir zararının oluştuğu kabul edilse bile, bu zararın tapu sicil kayıtlarının doğru tutulmamasından kaynaklandığının söylenemeyeceği gibi, zarar ile tapu işlemleri arasında nedensellik bağının varlığından da bahsetmek mümkün olmayacağından, davacının 24.02.2020 tarihinden sonra, kıyı kenar şerhini görerek taşınmazı 08.10.2020 tarihinde satın alması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince duruşmaya gelen temyiz eden davalı Hazine vekili için 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı taraftan alınmasına,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15901, Karar No: 2019/13225, Tarih: 17.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15901 E.  ,  2019/13225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (iş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı işyerinde 05/03/2011 tarihinde işe başladığını, bu tarihten itibaren iş yerinde bakım personeli olarak aralıksız şekilde çalıştığını, 06/06/2013 tarihinde doğum iznine ayrıldığını raporun sona erdiği 03/10/2013 günü iş başı yapmak üzere iş yerine gittiğinde davalı iş veren tarafından işe başlatılmadığını istifa etmesinin istendiğini, bunu takiben 04/10/2013 günlü yazıda da doğum izni bitmesine rağmen 03 ve 04/10/2013 günleri işe gelmediği bu nedenle de iş akdinin feshedileceğinin tebliğ edildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 21.06.2013 başlangıç tarihli doğum raporu aldığını rapor süresi 02.10.2013 tarihinde bitmesine rağmen iş yerine gelmediğini, davacının üst üste işe gelmemesinden dolayı çalıştığı Kurum tarafından 03.10.2013 ve 04.10.2013 tarihlerinde tutanaklar düzenlenip imza altına alındığını, bunun üzerine müvekkil şirket tarafından davacıya, 2013/10-878 sayı ve 04.10.2013 tarihli fesih bildiriminde “03.10 ve 04.10. 2013 tarihlerinde işyerine neden gelmediği hususunda mazereti varsa bu mazeretini iki gün içinde taraflarına bildirmesi, bildirmemesi durumunda 4757 Sayılı İş kanunun 25. Maddesine göre işçinin işverenden izin almaksızın ve haklı bir sebebe dayanmaksızın ard arda iki iş günü devam etmemesi” bendine göre iş akdinin feshedileceği tebliğ edildiğini, davacının bu sürede herhangi bir savunmada bulunmadığını, buna rağmen davacının iş sözleşmesinin derhal feshedilmediğini mazeret vermesi için müvekkil şirketçe beklenildiğini ancak herhangi bir cevap gelmeyince davacının işten çıkışının 22.10.2013 tarihinde gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davacının iş akdinin feshinin haklı nedene dayalı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davacının iş akdinin feshinin haklı nedene dayalı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı ücret alacaklarının ödenmediğini ve 03.10.2014 tarihinde davalı işyerine gittiği halde işe başlaştıldığını, iş akdinin haksız olarak fesh edildiğini ileri sürmüş, davalı ise davacının devamsızlık yaparak 03, 04.10.2014 tarihlerinde işyerine izinsiz ve mareretsiz olarak gelmediğini, iş akdinin devamsızlık nedeni ile haklı olarak fesh edildiğini savunmuştur. Mahkemece davacının 03.10.2013 tarihinde işe başlamak için gittiğini ispat edemediğini ancak ulusal bayram ve genel tatil alacağı ile fazla mesai alacağı bulunduğu için, davacının iş akdini haklı nedenle fesh ettiğini kabul etmiştir. Mahkemenin kıdem tazminatı alacağı yönünden kabulü yerinde değildir. Zira, davacı iş akdinin davalı tarafından fesh edildiğini iddia etmesine rağmen mahkemenin davacının ödenmemiş işçilik alacağı bulunduğundan bahisle iş aktinin davacı tarafından haklı nedenle fesih edildiğini kabul etmesi hatalı olmuştur. Mahmekece dosya kaspamındaki delil ve belgeler ile tarafların iddia ve savunmaları dikkate alınarak, iş akdinin davalı tarafından haklı nedenle fesh edilip edilmediği değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut olayda, bilirkişi tarafından fazla mesai alacağı hesabı tanık beyanlarına göre davacının 06:00- 08.00 saatleri arasında çalıştığı, günlük 11 saati aşan çalışmalar nedeni ile çalışılan günde 3,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Ancak davacının maaş bordrolarında, 2011 yılı Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ayları ile 2013 yılı 1-10 ayları arasında fazla mesai tahakkuları bulunmakta olup, ücret bordroları imzasız olduğundan bu dönem dikkate alınmadan, davacının tüm çalışma dönemi için fazla mesai alacağı belirlenmiştir. Mahkemece, davacının banka hesap hareketleri getirtilmeden ve davacıya maaş bordrolarında tahakkuk etmiş olarak görünen fazla mesai ödemelerinin yapılıp yapılmadığı tespit edilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4021, Karar No: 2023/15684, Tarih: 27.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/4021 E.  ,  2023/15684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3393 E., 2020/2141 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2018 tarihli ve 2018/35419 soruşturma sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun), 149/1-a-c-e, 31/3 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2018/130 Esas, 2019/305 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19.10.2020 tarihli ve 2019/3393 Esas, 2020/2141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin İstinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri

1. Suça sürüklenen çocukların atılı yağma suçunu işlemediklerine,

2. Suça sürüklenen çocukların aleyhine dosyada yeterli ve somut bir delilin bulunmadığına,

3. Mağdura ait darp raporundaki yaralanmanın suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştiğine dair delil bulunmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

4. Suça konu malların değerinin az olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü