muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10707, Karar No: 2022/15852, Tarih: 13.12.2022

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesince “Dosya kapsamındaki yazı, bilgi ve belgelere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesince taraflarca gösterilen delillerin toplanmasında, değerlendirilmesinde usul ve esas bakımından hukuka aykırılık bulunmamasına, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere göre ve özellikle; İzsu ile ... arasında yapılmış 24 ay süreli İzsu bünyesindeki dere güzergahlarının kanalizasyon, yağmur suyu ve içme suyu şebekelerinin işletimi, bakımı ve onarımı hizmetleri alım sözleşmesi bulunduğu, bu sözleşmeye istinaden kanal temizliği sırasında dava dışı...' nun kullandığı aracın kanal temizleme aracı kısmına arkadan çarparak burada bulunan davacının yaralandığı, dosya kapsamına ve olayın oluş şekline uygun olan İş Güvenliği uzmanı bilirkişi raporuna göre dava dışı...' nun %60, davacının %10, İzsu ve İzbetonun müştereken-müteselsilen %30 oranında kusurlu olduğu, aynı kusur oranları ile karara çıkan rücuen tazminat dosyasının Yargıtay onama kararı neticesinde kesinleştiği, davalının husumete ve kusura yönelik itirazının yerinde olmadığı, ücretle ilgili olarak bordroların sunulmadığı, HDC kaydındaki verilere göre hesaplama yapıldığı, maddi tazminata ilişkin rapordaki hesaplamalarda bir hata bulunmadığı bu itibarla ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu anlaşılmakla ilk derece mahkemesi kararına karşı davalının yaptığı istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.” Gerekçesiyle “... 8. İş Mahkemesinin 2016/392 E., 2018/456 K. ve 18/10/2018 tarihli kararına karşı davalının yaptığı istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine,” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Davacının işvereninin müvekkilinden bağımsız tüzel kişiliğe sahip olan ... AŞ olduğunu, ve dava harici...’nun %60 kusurunun müvekkiline atfının mümkün olmadığını, ... ...’nun tehlikeli bir şekilde araç kullanıp, 70 km hızla gidebilecek bir araç için alınmış bariyer vb şeklindeki emniyet tedbirlerini yok ettiği, ve yaklaşık 40 ton kapasiteli kombine kanal temizleme aracını görmeyerek çarptığını, tanık ... beyanlarına göre araç ışıklarının yandığı ve dubaların da yol üzerinde konulmuş durumda olduğunu, aracı çok hızlı kullanması nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, tüm emniyet tedbirlerini almanın davacının işvereni olan ... AŞ’ne ait olduğunu, maddi tazminat hesabında ortalama ücretin hatalı hesaplandığını, manevi tazminatın belirsiz alacak niteliğinde istenmesinin mümkün olmadığını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

A) Davalılar vekilinin, davacı lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

A) Davalılar vekilinin, davacı lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL, 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL; 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi sonrası için 72.070,00 TL, 01.01.2021 tarihi sonrası için 78.630,00 TL’dir.

6100 sayılı HMK’nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alındığında, davacılar lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatların birbirlerinden ve diğer hüküm fıkralarından bağımsız olarak kesinlik incelemesine tabi tutulması gerektiği gözetilerek, temyize konu iş bu manevi tazminat hükmünün 1.000 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte olan 78.630,00 TL’lik temyiz (kesinlik) sınırının altında kaldığı anlaşılmakla anılan hükme yönelik temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

B) Davalı vekilinin, davacı lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine ve özellikle hükme esas alınan 13.11.2017 tarihli kusur raporundaki kusur oran ve aidiyetlerinin yerinde olmasına, davacının teselsüle dayanmış olması göz önünde bulundurularak davalının asıl işveren sıfatıyla, alt işveren kusurundan ve dava harici üçüncü kişi kusurundan da davacıya karşı sorumlu tutulmasında hukuka aykırılık bulunmamasına; davacının bu dosya kapsamında %10 kusurunun belirlenip, davalının sorumlu tutulduğu %90 oranındaki kusurun davalı ile dava harici kişiler arasındaki aidiyetinin davalı ile bu kişiler arasında açılması imkanı bulunan rücu dava dosyasında tartışılarak sonuca bağlanmasının mümkün olmasına göre; bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının bozma sebebi yapılamayacağının anlaşılmasına göre, somut olayın özelliklerine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Taraflar arasında maddi tazminatın hesabı noktasında uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır.

2- Taraflar arasında maddi tazminatın hesabı noktasında uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır.

Maddi tazminat hesabı sigortalının veya desteğin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, sigortalının veya desteğin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolara ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak % 5 arttırılıp %5 ıskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesaba esas alınacak gerçek ücretin ise; sigortalının imzasını taşıyan bordrolara yansıyan ücreti olduğu, bu tarzda belgenin bulunmaması halinde ise sigortalının veya desteğin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücretin sigortalının sendikalı olup olmadığı da dikkate alınarak sendikalardan, aksi durumda ise emsal ücret araştırması ile tespit edileceği, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş sigortanın imzasını taşımayan belgelerin ücret olarak kabul edilemeyeceği, bilinen varken varsayıma dayalı olarak hesap yapılmayacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, 29.01.2011 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi tazminat alacağının belirlenmesi için hesap bilirkişiden alınan 04.06.2018 tarihli hesap raporunda SGK’ya verilen vizite kağıdı ve davacıya ait hizmet döküm cetvelinde yer alan bilgilere göre 2010 yılı 11 ve 12. Ayları ile 2011 yılı 1. Aylarına ilişkin üç aylık gelirinin ortalaması alınarak hesap yapılmış ise de; hizmet döküm cetvelindeki kayıtlara göre davacının iş kazasından sonra işveren nezdindeki çalışmasının bitmeyip devam ettiği, öte yandan davacının 25.06.2007 tarihinden itibaren Belediye İş Sendikasına üye olduğunun da anlaşılmış olmasına göre yapılan hesapta esas alınan ücretin hesap ilkelerine uygun olmadığı gibi davalı tarafça bu hususun ortalama gelirin fazla tespit edildiği şeklinde açıkça itiraz konusu yapıldığı da anlaşılarak, itiraz inceleme konusu yapılmadan anılan hesaba itibarla hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, davacının olay tarihinde sendikalı işçi olup olmadığı açıklığa kavuşturulup, bağlı olduğu sendika ile işveren arasında düzenlenmiş bulunan Toplu İş Sözleşmeleri dosya kapsamına getirilmek, iş kazası tarihinde sendikalı değil ise de olay tarihinde yaptığı işe göre alması gereken ücretin ... rayiç ücretleri ile meslek odalarından belirlenerek, (davacı tarafça hükmün temyiz edilmemiş olması nedeniyle davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilerek) hükme esas alınan 04.06.2018 tarihli hesap raporunda esas alınan işlemiş (bilinen) devre sonuna kadar Toplu İş Sözleşmeleri kapsamında (aksi halde anılan ücret araştırması ilkelerine göre) alması gereken ücretlere ve imzalı bordrolara göre hesap yapılmak, (bilinen devre tarihinden sonra yürürlüğe giren ücret değişiklikleri rapora yansıtılmamak suretiyle) düzenlenecek ek hesap raporunun hükme esas alınması, maddi tazminatın netice miktarı yönünden de davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hakkı gözeterek bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı gerekçelerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5268, Karar No: 2011/7703, Tarih: 02.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/5268 E.  ,  2011/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Suç tutanağı, mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporlarından şikayet üzerine gidilip ormandan kesildikleri tespit olunan 12 adet gürgen, kayın, kestane ağaçlarını köy muhtarı ... savcılıkta ve duruşmada alınan yeminli ifadelerinde birbirine tutarlı olarak kesim sebebi ile sanığa telefonla ulaştığında "bu yer benim, bu nedenle ağaçları ben kestim" dediğini ifadesine ve sanığın da talimat alınan sorgusunda suç zaptına konu yerin koruması altında olduğunu beyanla yeri sahiplenmesi karşısında kesme suçu sübut bulduğu halde yazılı gerekçelerle beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6095, Karar No: 2022/19125, Tarih: 17.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6095 E.  ,  2022/19125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan kurulan temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL. dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin iş yerinden 50 TL. para çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5830, Karar No: 2012/9418, Tarih: 21.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5830 E.  ,  2012/9418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanığın, 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı Yasanın 80. maddelerine göre 3 kez 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı Yasanın 43. maddelerine göre 2 kez 22 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

1)Sanığın 2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın 2005 takvim yılında 21, 2006 takvim yılında 16 adet sahte fatura düzenlediğinin belirtilmesi karşısında mahkemenin zincirleme suç hükümlerini uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi, azaltıcı sebebin ise bulunmadığı takdir kılınmış, savunmalar inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanığın 2002, 2003, 2004, takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/191, Karar No: 2014/363, Tarih: 11.07.2014

**Ceza Genel Kurulu         2014/191 E.  ,  2014/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : BAKIRKÖY 4. Ağır Ceza

Günü : 01.10.2012

Sayısı : 162-300

Niteklikli kasten öldürme suçundan sanık H.. G..'ün 5237 sayılı TCK’nun 82/1-d, 62 ve 53. maddeleri gereğince müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.10.2012 gün ve 162-300 sayılı re'sen temyize tâbi olan hükmün, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 24.12.2013 gün ve 4165-8086 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 06.02.2014 gün ve 298935 sayı ile;

"...Kızıyla damadının kavgalarından bıkan ve bunalıma giren sanığın, kendisini öldürmek için yatak odasında gördüğü silahı alıp salona geldiği, kızına ve damadına 'bıktım bu şekilde davranmalarınızdan, öleyim de kurtulayım' deyip silahı göğsüne dayadığı, gerek kızı Arzu'nun veya gerekse her iki maktulün fırlayıp sanığın elinden silahı almaya çalıştıklarında silahın patlaması sonucu, Arzu'nun sol göğüs kısmından bitişik vaziyette vurulduğunu ve yere düşmesi gören sanığın, olayın sebebi olarak gördüğü damadı Ali'yi hedef alarak bitişik mesafe dışında bir kez ateş ederek onun ağır yaralanıp ölmesini sağladığı, sanığın daha sonra aynı silahla üçüncü kez ya kendini intihar etme kastıyla yada damadı Ali'ye ateş etmek istemesi sonrasında çekirdeğin namludan çıkıp mermi kovanının namluda sıkışıp kalması nedeniyle ateş etmeye devam edemediği şeklinde gerçekleşen olayda; olayın ani gelişmesi, sanık ile maktulenin ana-kız olmaları, aralarında öldürmeyi gerektirecek bir sebebin bulunmaması, sanığın kızına bağlılığı, istikrarlı savunması, maktul Arzu yönünden maddi deliller ile savunmanın örtüşmesi, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olmadığı, öldürme suçu yönünden kastının şüphede kaldığı, şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan 'in dubio pro reo' şüpheden sanık yararlanır kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun şüpheye yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlıdır. Şüpheli ve aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilemez. Ceza mahkûmiyeti bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat teorikte olsa hiçbir şüphe ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir ihtimale değil, şüpheden uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilmesinin tek yolu budur.

Sanık tarafından suçun kasten işlendiği hususunun şüphede kaldığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın taksirle öldürme suçundan cezalandırılması yerine suç vasfında hataya düşerek kasten öldürme suçundan karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 11.03.2014 gün ve 1215-1448 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, maktule A.. K..'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Suçun sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık bulunmayan olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın kızı olan maktuleye yönelik eyleminin kasten öldürme mi, yoksa taksirle öldürme mi olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

16.08.2006 tarihli yakalama ve el koyma tutanağında; saat 16.00 sıralarında silahla yaralama ihbarı üzerine olay yerine gelindiğinde, Arzu'nun evin salon kısmında hareketsiz yattığı, yaralı olarak hastaneye kaldırılan maktul Ali'nin ise hastanede öldüğü, olayı maktulenin annesinin gerçekleştirdiğinin öğrenilmesi üzerine aynı yerde bulunan ve olay nedeniyle şok geçiren sanığın sakinleştirilerek bilgisine başvurulduğunda, çantasında bulunan silahı çıkartarak teslim ettiği, şarjör içerisinde 8 adet dolu fişek ile fişek yatağında bir adet boş kovan olduğu, şahısla yapılan sözlü mülakatta, kızı ve damadının kavga ettikleri için yanlarına geldiğini, tartışmalarının devam etmesi üzerine yatak odasında bulunan damadına ait olduğunu tahmin ettiği tabancayı alarak yanlarına gidip “intihar edeceğim” dediği sırada, tabancanın ateşlenmesiyle kızının yere düştüğünü, damadının da tabancayı almak istediğini, tabancayı vermemek için direndiği esnada tabancanın patlaması üzerine damadının da yere düştüğünü, bunun üzerine komşulardan yardım istediğini beyan ettiği bilgilerine yer verildiği,

Olay yeri inceleme tutanağına göre, olayın apartmanın 7 nolu dairesinde meydana geldiği, kapı girişi hol içerisinde kurumuş kan lekeleri ile bir adet boş kovan olduğu, çelik kapı arkasına yerden 80 cm yükseklikte bir adet deforme olmuş çekirdek isabet ettiği, salonun ortasında maktule Arzu'nun ölü olarak sırt üstü yattığı, kanepe üzerinde bulunan yastıkta bir adet mermi deliği ile kanepeden geçerek takribi yerden 20-30 cm yükseklikteki duvara saplanan mermi çekirdeği ve maktulenin yanında bir adet boş kovan olduğu, yatak odasında tuvalet aynası üzerinde rujla yazıldığı anlaşılan “çocuklarımı çok seviyorum onlara iyi bak anne” şeklinde yazının bulunduğu,