muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21940, Karar No: 2016/10771, Tarih: 22.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/21940 E.  ,  2016/10771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İdare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı Vergi Dairesi tarafından müvekkilinin .... Bankası ... Şubesindeki hesaplarına 3.şahıs sıfatı ile haciz konulduğunu, haciz işleminin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle hukuken geçersiz olduğunu, haczin kaldırılması yönünden 4.2.2013 tarihinde davalı İdareye başvurmalarına rağmen olumlu olumsuz cevap alınamadığını, Vergi dairesinin haciz bildirimde ...’a ait olduğu anlaşılan hesaptaki paraların şahsi kefaleti nedeniyle tahsil edilmeyen şirket borçlarına mahsup edilmek üzere işlem yapılmasının istenmesi üzerine banka tarafından 6183 sayılı AATUHK’nun 79.maddesi gereğince işlem yapıldığını, haciz uygulanan hesabın amme borçlusuna değil annesi müvekkiline ait olduğunu, vergi borcunun müvekkiline ait olmadığını, ... Cumhuriyet Başsavcılığının Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosunun 7.12.2012 tarihli ve 2012/155111 soruşturma sayılı yazısında ...’ın suçtan elde ettiği gelirleri annesi ...’ın .... Bankası ... Şubesindeki hesaba aktardığı, ...’a ait olduğu anlaşılan hesaptaki paraların şahsi kefaleti nedeniyle tahsil edilemeyen şirket borçlarına mahsup edilmek için işlem yapılması keyfiyetinin davalı İdareye bildirilmesi üzerine davalı idare tarafından 6183 sayılı AATUHK’nun 79.maddesi gereğince haciz konulduğunu, sözkonusu tedbir kararının ... 23.Sulh Ceza Mahkemesinin 15.2.2013 tarih 2013/64 sayılı kararı ile kaldırıldığını, haciz işleminin iptali için açtıkları davada ... 2.Vergi Mahkemesinin 2013/657 sayılı dosyası üzerinden yürütmenin durdurulması kararı verildiğini belirterek, haciz uygulanan hesabın müvekkiline

ait olduğunu belirterek şikayetin kabulü ile müvekkilinin hesaplarına uygulanan haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

ait olduğunu belirterek şikayetin kabulü ile müvekkilinin hesaplarına uygulanan haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı İdare temsilcisi ve vekili, Vergi Mahkemelerinin görevli olduğunu, aynı konuda Vergi Mahkemesine açılan davanın derdest olduğunu davacının oğlu ... bazı şirketlerin vergi borcuna kefil olduğunu, borçlu ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosundan alınan 7.12.2012 tarih 2012/155111 soruşturma sayılı yazıda ...'ın suçtan elde ettiği gelirleri annesi davalı ...'ın .... Bankası ... Şubesindeki hesaplarına aktardığı, hesaplara Mahkeme kararı ile el konulduğunun bilgisinin verilerek ...'a ait olduğu anlaşılan hesaptaki paraların adı geçen borçlunun şahsi kefaleti nedeniyle tahsil edilemeyen şirket borçlarına mahsup edilmesinin bildirildiğini, ayrıca Vergi Müfettişi tarafından hazırlanan 20.11.2012 25.12.2012, 13.12.2012 ve 25.12.2012 tarihli raporlarda da davalı borçlu ...'ın 22.6.2012 tarihli ifadesi doğrultusunda adı geçen şirketlerin kendisininde mensubu olduğu Karacan Ailesine ait olduğunu kabul ettiğini bildirdiği, 17.4.2011 tarihinde ... Holding San ve Tic. AŞ ve ..., ... arasındaki ... gazetelerinin satın alınmasına ilişkin yönelik sözleşmeler sonucu elde edilen paranın davalı ...'ın .... Bankası ... şubesindeki hesabına yatırıldığını, davalı ... hakkında şahsi kefaleti nedeniyle çıkarılan ödeme emirlerinin kesinleştiğini, davalı ...'ın banka hesaplarına haciz konulması için haciz ihbarının gönderildiğini yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre uyuşmazlığın 6183 Sayılı Yasanın 67,68,79.maddelerine dayalı olduğu, davalı kurumun borçlunun bankada mevcut hak ve alacağının haciz yönünden 6183 Sayılı Yasanın 79.maddesine dayalı işlem başlattığı ancak bankada mevcut hesabın borçluya değil borçlunun annesi olan davacı ...’a ait hesap olduğu, bu durumda borçlunun 3.kişi olan banka nezdindeki hak ve alacaklarının haczine yönelik 79 madde kapsamındaki işlemin 79.madde ile uyumlu bulunmadığı, bu hesapta mevcut paranın borçluya ait olduğu hususunun ise kesinleşmiş bir yargı kararı ile kanıtlanmadığı, dolayısıyla işleme dayanak yapılan 79 maddenin somut olayda uygulama yerinin bulunmadığı, davacı yanın mülkiyet hakkına yönelik

iddialarını ileri sürdüğü bu çerçevede 6183 Sayılı Yasanın 67 ve 68 maddelerinde ilgili düzenlemelerin yer aldığı anılın yasa maddelerinde haczedilen malın borçlunun elinde olmayıp o mal üzerinde mülkiyet veya rehin hakkı iddia eden 3.kişinin elinde bulunması halinde uygulanacak prosedürün düzenlendiği, anılan hükümlere dayalı mülkiyet itilaflarının çözüm yerinin Adli Yargı makamları olduğu, somut olayda 3.kişi nezdinde bulunan ve borçluya ait olmayan hesaptaki paraların aidiyetinin tartışma konusu edildiği, uyuşmazlığın 67 ve 68.maddeler kapsamında çözümlenmesi gerektiği, davalı idarenin cevapları kapsamında banka hesabının davacıya ait olduğu husususun kabul edildiği ancak hesaptaki paranın Savcılık soruşturmasına göre borçluya ait olması nedeniyle 79 maddenin uygulanması yoluna gidildiği, ancak davacıya ait hesapta bulunan paraların borçluya ait olduğu hususunun kesinleşmiş karar ile ispat edilemediği, borçluya göre 3.kişi sayılan banka yönünden de yine 3.kişi olan davacıya ait hesaptaki paranın haczedildiği, bu olgunun davalı İdarenin de kabulünde bulunduğu ancak Savcılıkça yapılan soruşturmanın sözkonusu hesaptaki paranın borçluya ait olduğunu tek başına göstermeye kanıt olmadığı soruşturma kapsamında verilen ifadelerde geçen olguların benimsendiğine ilişkin yargı kararının bulunmadığı, ayrıca soruşturmada ve ... 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 8.12.2012 tarihli tedbir kararının bilehare ... 23.Sulh Ceza Mahkemesinin 15.2.2013 tarihli kararı ile kaldırıldığı dolayısıyla davalı idarenin somut olay ile uyuşmayan 6183 Sayılı Yasanın 79 maddesine dayalı işlemin 79 madde ile uyumlu bulunmadığı, borçluya ve bankaya nazaran 3.kişi konumunda bulunan davacının banka hesabına konulan haczin de yasaya uygun bulunmadığı banka nezdinde borçluya ait olmayan hesaptaki paranın haczinin olanaklı bulunmadığı idarenin bu hesaptaki paranın borçluya ait olduğunu kesin ve inandırıcı kanıtlarla ispat edemediği bu durumda borçluya ve bankaya nazaran 3.kişi konumunda bulunan davacının dava konusu banka hesabı üzerine uygulanan haczin 6183 Sayılı Yasanın 67 ve 68 maddeler gözetilerek kaldırılması gerektiğinden davanın kabulü ile 6183 Sayılı Yasanın 67 68 maddeleri gereğince dava konusu banka hesabı üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı İdare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 3.kişi tarafından 6183 Sayılı AATUHK’nun 67.maddesi gereğince açılmış istihkak istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 6183 Sayılı AATUHK uyarıca, dava dışı vergi borçluların vergi borcu nedeniyle haciz konulan müvekki-

Dava 3.kişi tarafından 6183 Sayılı AATUHK’nun 67.maddesi gereğince açılmış istihkak istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 6183 Sayılı AATUHK uyarıca, dava dışı vergi borçluların vergi borcu nedeniyle haciz konulan müvekki-

line ait banka hesabındaki paranın müvekkiline ait olduğunu ileri sürerek aynı yasanın 67.maddesi gereğince istihkak davası açmıştır.6183 Sayılı AATUHK’nun 68/1 maddesi “istihkak davalarına bakmaya haczi yapan tahsil dairesinin bulunduğu mahal Mahkemesi yetkilidir” hükmünü içermektedir. Buradaki Mahkeme sözlüğünden Asliye Hukuk Mahkemesini anlamak gerekir. Görev kamu düzenine ilişkin olup hakim tarafından yargılamanın her aşasında r’esen gözönünde bulundurulması gerektiğinden anılan yasal düzenleme gereğince Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru görülmemiştir. (Yargıtay 21.H.D.’nin 28.4.2003 Tarih 2900-3908 E-K sayılı ilamı da aynı doğrultudadır.)

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Maliye Bakanlığı ... Vergi Dairesi Başkanlığı ... Vergi Dairesi Müdürlüğü (Tahsil Dairesi Sıfatıyla)vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazların şimdilik incelenmesine yerolmadığına 22.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9937, Karar No: 2018/1450, Tarih: 14.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/9937 E.  ,  2018/1450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelenddi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Keşif esnasında tanıkların dinlenmesi sırasında yeminleri yaptırılmamış ise de tanık beyanları hükme etkili olmadığından tebliğnamede belirtilen eksiklik bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak siçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değişirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmı ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91-1- ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken uygulama sırasında hataya düşülerek sanığa fazla ceza tayini

2- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinde belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine Ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı

Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114 maddeleri hükümleri karşısında; Davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca ağaçlandırma gideri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114 maddeleri hükümleri karşısında; Davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca ağaçlandırma gideri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden 2, 3, 4, 6, 7. paragrafların ve hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümünden "ile ağaçlandırma gideri üzerinden hesap olunann 660,00 TL nisbi vekalet ücretinin" ibaresi çıkarılarak yerlerine "Suçun konusu yakacak emval olduğundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2 cümlesi uyarınca cezasından yarı oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın ağacı kesme eylemini motorlu tertere ile gerçekleştirmesi nedeniyle cezasından 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak sanığın 3 ay hapis ve 4 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın duruşmalardaki iyi hali lehine tardiri indirim sebebi kabul edilerek cezasından 5237 sayılı TCK'nın 6. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 2 ay 15 gün hapis ve 3 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığa verilen gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/1-2 maddesi gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak günlüğü takdiren 20.00 TL adli para cezasına çevrilerek, sanığın 60.00TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezası miktarı göz önüne alınıp TCK 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince sanığın sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesinde özellikler göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı 20,00 TL hesabı ile paraya çevrilerek 1500,00 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13807, Karar No: 2015/10603, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13807 E.  ,  2015/10603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/09/2015

NUMARASI : 2015/1549-2015/1630

Vesayet hukukuna ilişkin davada Antalya 5. Sulh Hukuk ve Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün adres kayıt sistemine göre "M. Mah. 184. Sk. No:10/2 Bağlar/DİYARBAKIR" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün cezaevinde alınan 30/06/2015 tarihli beyanında cezaevine girmeden önceki adresini "Y. Mah. 1168 No:64 Muratpaşa/ANTALYA" olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün Antalya Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı 30.06.2015 tarihli dilekçesi ile cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin "Y. Mah. 1168 No:64 Muratpaşa/ANTALYA" olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/794, Karar No: 2017/5197, Tarih: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/794 E.  ,  2017/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından; nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına hükmolunan iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/13078, Karar No: 2020/3358, Tarih: 02.07.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/13078 E.  ,  2020/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’ın maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki A Blok 4 no’lu bağımsız bölümünü ikinci eşi olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, iddiaların haksız ve yersiz olduğunu, mirasbırakanın evliliğin bir güvencesi olarak çekişmeli taşınmazı devrettiğini, mal kaçırma amacı bulunmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1950 doğumlu mirasbırakan ...’ın 09.04.2015 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak boşandığı eşi ...’den olma davacı çocukları ... ve ... ile 16.02.1999 tarihinde evlendiği ikinci eşi davalı ...’i bıraktığı, mirasbırakan ile ...’in çocuklarının bulunmadığı, mirasbırakanın maliki olduğu dava konusu ... no’lu bağımsız bölümü 06.04.2004 tarih ve ... yevmiye no’lu akitle davalıya satış suretiyle temlik ettiği kayden sabittir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakan ...’ın ölümü ile geriye başka bir taşınmaz da bıraktığı noksanın ikmali yoluyla getirtilen tapu kayıtlarından anlaşılmaktadır. Tespit edilen taşınmaz incelendiğinde, mirasbırakanın ... ili ... ilçesi ... mahallesinde kain ... ada ... sayılı parseldeki ... no’lu meskenini tüm mirasçılarına bıraktığı, 29.06.2015 tarihinde davacılar ile davalıya intikal ettiği ve 07.07.2015 tarihinde üçüncü kişiye satıldığı, satış anında ... no’lu mesken üzerine 97.400,00 TL’lik ipotek tesis edildiği görülmüştür. Dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değeri de 89.916,63 TL olarak keşfen saptanmıştır.

Her ne kadar mirasbırakanın geriye malvarlığı bırakması tek başına mal kaçırma iradesi olmadığını göstermese de, davacı çocuklarından mal kaçırmak isteyen bir kişinin hiç mal bırakmama ya da malvarlığına oranla daha az miktarda bir mal bırakma eğilimi ile hareket edeceği hayatın olağan akışının gereğidir. Ne var ki, çekişmeli taşınmazın değeri de gözetildiğinde mirasbırakan tüm mirasçılarına azımsanmayacak miktarda mal varlığı bırakmıştır.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK’nin 190. ve 4721 sayılı TMK’nin 6. maddeleri uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Davacı taraf, temlikin muvazaa ile illetli olduğunu kanıtlamalıdır.

Ne var ki, yukarıda yer verilen olgular, toplanan deliller, tanık ifadeleri ve özellikle mirasbırakanın geriye azımsanmayacak miktarda taşınmaz bıraktığı birlikte değerlendirildiğinde mirasbırakanın mal kaçırma kastı ile hareket ettiğini davacı tarafın kanıtladığını söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, iddianın kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02/07/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Hal böyle olunca, iddianın kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02/07/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre; murisin ilk evliliğinden olma çocukları davacılar ile arasının bozuk olduğu, bu hususu davacı ve davalı tanıklarının beyan ettiği, murisin mal satmaya ihtiyacı olmadığı gibi, davalının duruşmada taşınmazın muris adına alınması sırasında parasını ödediği sonrasında ise güvence amaçlı bedelsiz adına temlik edildiği savunmasını ispatlayamadığı gözetildiğinde mahkemece verilen davanın kabulü kararı onanmalıdır. Çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.