muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3307, Karar No: 2019/4478, Tarih: 07.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3307 E.  ,  2019/4478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu ... sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin ... sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ... sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Haklarında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılan sanıkların savunmalarında; suçlamayı kabul etmediklerini, fatura ve gider pusulalarının gerçek ticari ilişkiler karşılığında düzenlendiğini beyan etmeleri karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, vergi tekniği raporunda bahsi geçen ve gider pusulalarındaki imzaların kendilerine ait olmadığını beyan eden kişilerin tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulması, söz konusu gider pusulalarının asılları ya da onaylı örneklerinin dosya arasına alınması ve sanıklara gösterilerek sahte olduğu iddia edilen gider pusulaları üzerindeki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kabul etmemeleri halinde gider pusulaları üzerindeki imza ve yazıların sanıklara ya da imzası bulunan müştekilere aidiyeti hususunda bilirkişi raporu aldırılması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sanıkların suça ne şekilde iştirak ettikleri de tartışılarak hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı ... sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar edildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5115, Karar No: 2016/603, Tarih: 27.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/5115 E.  ,  2016/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/304797

MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2012/421 (E) ve 2012/804 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Cep telefonu bayii işleten sanığın, şikayetçi adına sahte cep telefonu hattı abonelik sözleşmesi düzenlediğinin iddia olunması, sanığın sözleşmeyi kendisinin düzenlemediğini, üst bayii olan .... elektronik şirketinin kendisine ait alt bayii kodunu kullanarak sözleşmeyi düzenlemiş olabileceğini savunmasına karşın üst bayii yetkilisi olan ve tanık sıfatıyla beyanına başvurulan A.. B..'ın savunmayı doğrulamaması,suça konu hattın İnegöl ilçesinde yapılan soruşturma sırasında S... Y... adlı şahsın kullandığı çalıntı telefonda ele geçirilmiş olması, adı geçenin sözkonusu hattı Bursa ili kent meydanı arkasında bir telefoncudan açık hat olarak satın aldığını beyan etmesi karşısında;gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, öncelikle S... Y.... adlı şahsın suça konu hattı kimden, ne şekilde aldığı hususunda tanık sıfatıyla ayrıntılı beyanına başvurularak gerektiğinde sanıkla yüzleştirilmesi, suça konu abonelik sözleşmesindeki imza ve yazıların sanığa ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa önödeme önerisinde bulunulması suretiyle hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10764, Karar No: 2019/7366, Tarih: 12.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10764 E.  ,  2019/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ... şirketine işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı ... Çimento Beton Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından işletilen fabrikada 28/06/2014 tarihinde davalı kurumun tedarik ve nakil ettiği elektrik enerjisindeki ani yüksek voltaj gerilimi nedeniyle meydana gelen yangın neticesinde zarar oluştuğunu ve olayda davalı tarafın kusurlu olduğunu belirterek sigortalısına ödediği 21.797,14 TL'nin ödeme tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; yangının meydana geldiği yerdeki abonenin yüksek gerilim abonesi olduğunu, bu tip hatlarda voltaj dalgalanmasının yıldırım vs. doğa üstü olaylar haricinde mümkün olmadığını, sigortalı şirketin yüksek gerilimden enerjili özel trafolu abone olduğu, bu abonelerin hat ve trafolarının bakım ve onarımları ile mülkiyetinin abonelerin kendisine ait olduğunu, sigortacının sigortalısına yaptığı ödemenin kendi hatasından kaynaklandığını, söz konusu hattan faydalanan hiçbir abonenin bu tarihte herhangi bir zarar görmediğini ve zararın davalı şirket şebekesindeki arızadan kaynaklanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, hasarın voltaj dalgalanmasından meydana gelmediği, bu nedenle de davacının davalıya rücu imkanının bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22898, Karar No: 2016/6418, Tarih: 28.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22898 E.  ,  2016/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 10/06/2015

NUMARASI : 2015/21-2015/332

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı V.. K.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile davalı V.. K.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazlar noterde düzenlenmiş kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki şartlar dikkate alınmak sureti ile dava konusu taşınmaza bilimsel olmayan ve soyut ifadelerle değer biçilmiştir. Bu nedenle emsal incelemesi geçerli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup,

Değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5703, Karar No: 2022/6472, Tarih: 25.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5703 E.  ,  2022/6472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Sağlık Bakanlığına bağlı ...Devlet Hastanesinde alt işveren nezdinde radyoloji teknisyeni olarak 17.07.2006-27.10.2014 tarihleri arasında çalıştığını, ancak Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilen işe başlama tarihinin 29.11.2006 olduğunu, davacıya son olarak net 1.450,00 TL ücret ödendiğini, bu ücretin asgari ücret tutarındaki kısmının bankadan bakiyesinin ise elden ödendiğini, çalışma saatlerinin haftanın beş günü 08:00-17:00 saatleri arasında olduğunu, üç günde bir 24 saatlik nöbet tuttuğunu, bu çalışma şekline göre şua izninin kullandırılmadığını, iş sözleşmesinin ihale bitimi nedeniyle feshedildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, ücretlerinin de ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili, davalı Şirket ile aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, bu nedenle Bakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini, şua izninin sadece devlet memurlarına tanınan bir hak olduğunu, davacının ise devlet memuru olmadığını, hakkın kullanımının ancak kanunda ve yönetmelikte belirtilen belirli bir oranın üzerinde radyasyona maruz kalan personele tanındığını, bu iznin sadece yıl içerisinde kullanılabilen bir izin olduğunu, bir sonraki yıla devredilemeyeceğini, çalışanın sağlığını korumaya yönelik önlem niteliğinde olması sebebiyle fiilen kullandırılması gereken bir izin olduğu dikkate alındığında paraya çevrilmesi ve parasal bir talep olarak ileri sürülmesinin mümkün olmadığını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı Şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı Bakanlık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 22.11.2018 tarihli ve 2017/17914 Esas, 2018/25197 Karar sayılı ilâmıyla davacının dava dilekçesinde şua izni alacağı bakımından davanın belirsiz alacak davası türünde açıldığı, ancak davacının çalışma süresini, kendisine en son ödenen aylık ücret miktarını, hak kazandığı izin süresini, çalışma süresi boyunca varsa kullanmadığı veya karşılığı ödenmeyen izin sürelerini belirleyebilecek durumda olduğu, şua izin ücreti alacağının gerçekte belirlenebilir alacak olduğu ve dolayısıyla belirsiz alacak davasına konu edilemeyeceği nazara alınarak anılan alacağa yönelik talebin dava şartı yokluğundan usulden reddi gerektiği; kısmi dava olarak açılan ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağı bakımından faizin dava ve ıslah tarihinden itibaren uygulanması gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda hesaplama biçimine dikkat edilmeksizin yıllık izin alacağının kabulüne şua izni alacağının usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında hüküm altına alınan yıllık izin ücretinin miktarı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde yıllık izin ve şua izni konusunda ayrı ayrı talepte bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıllık izin alacağı hesaplanırken işçi olan davacının hem şua izni hem de yıllık izin alacağına aynı anda hak kazanamayacağı bunun memurlar için düzenlenmiş bir hak olduğu değerlendirilerek şua izninin işçi lehine olduğu gerekçesiyle yıllık 28 günden 8 yıllık çalışma süresine göre 224 gün yıllık izin ücreti alacağı hesaplanmıştır.

3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi, Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanuna tabi işçiler de yıllık izinden ayrı olarak şua izni alacağına hak kazanırlar.

3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi, Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanuna tabi işçiler de yıllık izinden ayrı olarak şua izni alacağına hak kazanırlar.

Bozma ilâmına göre Mahkemece şua izni alacağı yönünden belirsiz alacak davası açılamayacağından usulden ret kararı verilmesi isabetli ise de bozma öncesi yıllık izin ücreti adı altında hüküm altına alınan (28x8=224 günlük ücret tutarındaki) miktarın içinde şua izni alacağı da bulunmaktadır. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda şua izni alacağı yönünden davanın usulden reddine karar verildiğine göre, yapılması gereken şey sadece davacının hak kazandığı ve kullanmadığı yıllık izin süresine isabet eden yıllık izin ücretinin hüküm altına alınmasıdır. Somut uyuşmazlıkta davacının çalışma süresine göre hak kazandığı ve kullanmadığı izin süresi (14X5 + 20X3=) 130 gündür. Öncelikle Mahkemece yıllık izin ücreti olarak hüküm altına alınan miktar davacının 130 gün karşılığı izin ücretini aşmakta olup karar bu yönüyle yerinde değildir.

Ayrıca bozma ilâmına uyulmakla bozma doğrultusunda yargılama yapılarak hüküm kurulması zorunluluğu doğar. Mahkemece şua izni alacağının usulden reddi gerektiği yönündeki bozma ilâmına uyulmasına rağmen, şua izni alacağını da kapsayacak şekilde yıllık izin ücretine hükmedilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Görsel Özel Sağlık Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10687, Karar No: 2014/2154, Tarih: 20.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10687 E.  ,  2014/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 11.08.2010 günlü dava dilekçesiyle; Bulanık Köyü Erkenez Obasında bulunan yaklaşık 15 dönümlük taşınmazı içinde yazlık evi, meyve ve sebze bahçesi bulunduğunu, dava konusu yerin Ayvalı Barajı mücavir alanı içinde bilindiği gerekçesiyle kendisine elektrik dahi verilmediğini ve halen kamulaştırılmasının yapılmadığını, mağduriyetinin giderilmesi için kamulaştırmasız elatma davası açtığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın ve üzerindeki ağaç ve yapıların mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve 03.01.2013 günlü fen bilirkişisi krokisinde (a), (d), (e), (f) ve (h) harfleriyle gösterilen 9146,46 m²'lik alan üzerinde bulunan inşaat bilirkişisi ve ziraat bilirkişisi raporlarında belirtilen yapılar ve ağaçların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin tesbiti isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, çekişmeli taşınmazın ve üzerindeki ağaç ve yapıların mülkiyetinin ve zilyetliğinin tesbit istemine ilişkindir.

Bölgede 28/04/1997 tarihinde 6 aylık ilân sonucu kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/7264, Karar No: 2016/9997, Tarih: 13.10.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/7264 E.  ,  2016/9997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine .. gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen .. günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamından; davalılardan ...'ın, .. Mahkemesinin .. gün, .. esas, .. karar sayılı ilamı ile 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın .. tarihinde onanması üzerine davalının yasal kısıtlılık altına girdiği ve kendisine Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edildiği anlaşılmaktadır. Davalı asil mahkeme kararını süresinde kendisi temyiz etmiş, ancak temyiz sırasında temyiz harç ve giderlerini ikmal etmemiştir. Mahkemece davalı vasisine temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için .. tarihli muhtıra tebliğ edilmiş ancak vasi tarafından giderler tamamlanmamıştır.

.. Dairesinin .. gün, .. esas, .. karar sayılı geri çevirme kararından sonra mahkemece, .. tarihli ek karar ile verilen süre içerisinde temyiz harç ve giderleri yatırılmadığından hükümlü davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Bu karar davalı vasisine tebliğ edilmiştir. Davalı vasisi ... tarafından sunulan .. tarihli dilekçede; ..tarihi itibari ile vasilik görevinin sona erdiği bildirilmiştir. Yine davalı asil ... tarafından ..tarihli dilekçe sunularak, yasal kısıtlılığının sona erdiği, ek karara .. tarihinde ıttıla ettiği bildirilmiş ve ek karar temyiz edilerek temyiz harç ve giderleri de yatırılmıştır.

Uyap üzerinden Dairemizce yapılan inceleme neticesinde; .. Dairesinin .. tarihli onama ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz edilmesi üzerine, adı geçen daire tarafından .. tarihinde itirazın kabulüne, düzelterek onama kararının kaldırılmasına ve .. Mahkemesinin .. gün, .. esas, .. karar sayılı ilamının bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Şu halde; davalı vasisi olarak ...'ye ek kararın tebliğ edildiği .. tarihi itibari ile vasinin görevi sona ermiş olup kısıtlılık hali sona eren davalı asilin, ek karara yönelik temyiz istemi de süresinde olduğundan, öncelikle ek karara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararının gerekçesi, vasiye gönderilen muhtıraya rağmen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmamasıdır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun değişik 434. maddesinin 3. fıkrasında; temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması halinde, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre

./..

-2-

içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkemece kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği hüküm altına alınmıştır. Ek karara dayanak olan muhtıra, belirtilen bu koşulları taşımamaktadır. Şu halde, davalı ... tarafından .. tarihinde temyiz giderleri de ikmal edildiğinden, temyiz talebinin reddine ilişkin .. tarihli ek karar kaldırılarak davalı ...'ın asıl karara ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesine geçilmiştir.

a) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

b) Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, TMK'nın 1007. maddesi uyarınca Hazinece ödenen tazminatın, kusuru bulunan çalışanlarından rücuen tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden davanın kabulüne, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; dava dışı .. isimli kişi tarafından .. İlçesi, .. Mahallesinde kain, .. parsel sayılı taşınmazın .. hissesinin, dava dışı .. isimli kişiden satın alındığı, tarafların iradesine uygun olarak .. tarih ve .. yevmiye numaralı resmi akit tablosunun düzenlendiği, ancak tapu kayıt defterine yapılan kayıt sırasında satılan hisse miktarının 260/394 olarak değil, .. olarak yazıldığı, diğer bir deyişle alıcı ve satıcıya ait hisse miktarlarının yer değiştirdiği anlaşılmaktadır. Yapılan bu hata nedeniyle davacı idare tarafından dava dışı kişiye tazminat ödenmek zorunda kalınmıştır.