muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7315, Karar No: 2006/7106, Tarih: 27.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/7315 E.  ,  2006/7106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi   : İstanbul 4. İcra  Mahkemesi

Tarihi            : 30.11.2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (alacaklı)  vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne  karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi   tarafından  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı kendisine ait olan ev eşyalarının kocasının borcundan dolayı haczedildigini, ancak kocası ile birlikte oturmadıklarını ev eşyalarının mülkiyetinin kendisine ait olduğunu ileri sürerek İİK’ nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istikak davası açmıştır .

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş;  bu karar Dairemizin 27.09.2004 tarihli ilamı ile davacı ile borçlunun haciz yapılan evde birlikte oturulup oturulmadığının açıkca ortaya konulması icin araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.

Bozma doğrultusunda yapılan araştırmalar sonucunda borçlunun her ne kadar resmi işlemlerinde haciz yapılan bu adresini kullanmadığı görülmüş ise de; sunulan belgelerin tamamı borç doğumundan sonraya ilişkindir. Öte yandan haciz tutanağında imzası bulunan ve apartman görevlisi olan M. D.’nin alınan ifadesinde, davacı ile borçlunun evlendikten sonra haciz adresinde birlikte yaşadıklarını belirttiği anlaşılmaktadır.

Bu deliller karşısında davacı ile borclu eşin haciz yapılan ev adresinde birlikte oturdukları ispatlandığından İİK’nun 97/ A maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksinin kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekmektedir.

Davacı 3. kişi eşyaların mülkiyetinin kendisine ait olduğuna dair hiçbir mülkiyet belgesi ibraz etmemiş sadece önceki evliliğinden edindiğine ilişkin tanık ifadelerine dayanmış isede, bu ifadeler ispata yeterli olmayıp hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu nedenlerle davacı 3. kişinin davasının reddi gerekirken varsayıma dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı (Alacaklı)'ya iadesine, 27.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14579, Karar No: 2016/1229, Tarih: 11.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14579 E.  ,  2016/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c, 167/2, 62, 50/1-a ve 52/2-4 maddeleri uyarınca neticeten 3.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde ağabeyi olan katılana ait tapulu arazide bulunan ıhlamur ağacına kesmek suretiyle zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda;

Sanık savunmasına, katılan beyanına, tanık anlatımına, olay yeri görgü tespit tutanaklarına, olay yeri krokisine, zarar verilen ağaca ilişkin fotoğraflara, tapu kaydı suretine, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 09/11/2010 tarih, 2007/1104 Esas, 2010/893 Karar sayılı el atmanın önlenmesi kararına,... Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/06/2009 tarih, 2007/684 Esas ve 2009/321 Karar sayılı ilamına ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde katılana ait tapulu arazide bulunan ıhlamur ağacına balta ile kesmek suretiyle zarar veren sanığın üzerine atılı “nitelikli mala zarar verme” suçundan cezalandırılmasına yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11 /02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11509, Karar No: 2018/1627, Tarih: 05.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11509 E.  ,  2018/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/02/2016 tarih ve 2012/287-2016/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirkete ait ... marka 2006 model ekskavatör iş makinesinin davalı ... şirketi tarafından “makine kırılması sigorta poliçesi” ile sigortalandığını, sigortalı iş makinesine 23/09/2011 tarihinde kötü niyetli kişilerce av tüfeği ile ateş açılarak ve yakılarak hasar verildiğini, meydana gelen olayın davalı şirkete ihbar edildiğini, ancak davalı şirketin sigortalı iş makinesinin taş ocağında çalışması sırasında hasarlandığı ve bu nedenle teminat harici olduğundan bahisle oluşan zararı ödemediğini, oysa oluşan zararın teminat kapsamında bulunduğunu, müvekkilinin davalının ödeme yapmamasından dolayı mağdur olduğunu, söz konusu hasarlı makineyle üretime devam edemediğinden 70.000,00 TL bedelle sigortalı iş makinesini hasarlı olarak sattığını, daha sonra iş makinesini satın alan dava dışı şirketin iş makinesini tamir ederek 240.000,00 TL bedelle üçüncü bir kişiye sattığını ileri sürerek hasarlı olan makinenin 70.000,00 TL'sinin düşülerek kalan meblağın ve müvekkil şirketinin üretim yapamaması dolayısıyla uğradığı munzam zararın tespiti ile belirlenecek miktardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 59.506,22 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında düzenlenen “makine kırılması sigorta poliçesinde” sigortalı iş makinelerin maden ocağı veya taş ocağında çalışması ve bu esnada oluşacak hasarların teminat harici olduğunun belirtildiğini, oluşan hasarın iş makinesinin taş ocağında çalışması sırasında meydana geldiğini ve bu nedenle teminat kapsamında olmadığını, ayrıca davacının talep ettiği zararından müvekkil şirketin sorumluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında düzenlenen “makine kırılması sigorta poliçesinde” sigortalı iş makinelerin maden ocağı veya taş ocağında çalışması ve bu esnada oluşacak hasarların teminat harici olduğunun belirtildiğini, oluşan hasarın iş makinesinin taş ocağında çalışması sırasında meydana geldiğini ve bu nedenle teminat kapsamında olmadığını, ayrıca davacının talep ettiği zararından müvekkil şirketin sorumluluğunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının dava konusu iş makinesinin davalı ... şirketi tarafından sigortalandığı, hasarın iş makinesinin mermer ocak şantiye sahasında park halinde iken kimliği belirsiz kişi veya kişilerce kötü niyetli hareketle kundaklanması sonucu meydana geldiği, dolayısıyla iş makinesinin taş ocağında çalışması nedeniyle hasarlanmadığı, bu nedenle oluşan hasarın teminat kapsamında olduğu, meydana gelen hasardan eksik sigorta, müşterek sigorta ve muafiyet indirimleri yapıldıktan sonra davalı ... şirketinin davacıya ödenmesi gereken hasar bedelinin 59.506,22 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 59.506,22 TL'nin 10.000,00 TL'sine dava tarihinden geriye kalan 49.506,22 TL'sine ıslah tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, makine kırılması sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan iş makinesinde meydana gelen hasarın karşılanmaması sebebiyle uğranılan zarar ile sigortalı araçla üretim yapılamaması nedeniyle uğranılan munzam zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde ıslah ile artırılan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı vekili, işbu dava ile davalı ... şirketinin ödememe yapmaması üzerine sigortalı iş makinesinin müvekkili tarafından 70.000,00 TL’ye satıldığını, iş makinesini satın alan dava dışı şirketin iş makinesini tamir ettirerek 240.000,00 TL’ye sattığını, iş makinesinin tespit edilecek ikinci el fiyatından 70.000,00 TL’nin mahsubu ile kalan miktar kadar müvekkilinin zararı olduğunu ileri sürerek hem bu zararını hem de iş makinesinin üretim yapamaması nedeniyle uğranılan munzam zararını talep etmiş, mahkemece, 02.12.2015 tarihli duruşmada munzam zararın açıklanması için davacı vekiline iki haftalık süre verilmesine rağmen davacı vekili tarafından munzam zarar talebi hakkında açıklama yapılmamıştır. Oysa, davaya konu makine kırılması sigorta poliçesi, mal varlığında meydana gelecek azalmaya karşı teminat sağlayan mal sigortaları kapsamında olup, poliçe kapsamındaki makinelerde meydana gelen hasara ilişkin tazminat miktarının anılan poliçeye ait genel şartlar ile poliçe özel şartları uygulanarak belirlenmesi gerekmektedir. Somut olayda, sigortalı iş makinesinin park halinde iken kimliği belirsiz kişi veya kişilerce kundaklanması sonucu hasarlandığı ve bu hasarın teminat kapsamında olduğu sabit olmasına rağmen, davacının davaya konu taleplerinin poliçe teminatı kapsamında olup olmadığının değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece, davacı taleplerinin teminat kapsamında olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, davacının 30.12.2015 tarihli ıslah dilekçesine karşı davalı tarafından süresinde ve usulüne uygun olarak zamanaşımı def’inde bulunulmuş, ancak mahkemece, davalının zamanaşımı def’i hakkında olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu durumda, mahkemece, davalının zamanaşımı def’i değerlendirilmeden ıslah ile artırılan miktar yönünden karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Ayrıca, davacının 30.12.2015 tarihli ıslah dilekçesine karşı davalı tarafından süresinde ve usulüne uygun olarak zamanaşımı def’inde bulunulmuş, ancak mahkemece, davalının zamanaşımı def’i hakkında olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmamıştır. Bu durumda, mahkemece, davalının zamanaşımı def’i değerlendirilmeden ıslah ile artırılan miktar yönünden karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz davalı vekilinin itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2039, Karar No: 2018/5872, Tarih: 24.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/2039 E.  ,  2018/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.10.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi ve tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, 129 ada 29 parselin davacı adına kayıtlı olduğunu, bitişiğinde davalıya ait tarla olduğunu, davalının 5-10 gün aralıklarla tarlasını suladığını, 24 saat su akıtılması nedeniyle akan suların kendi bahçesine sızdığını, taşınmazında bulunan ahır, içindeki saman vs eşyaya zarar verdiğini, bu nedenle müdahalenin men'i ve davalının taşınmazı taşkın kullanmasından kaynaklanan zararın tazminini istemiştir.

Davalı cevabında, 24 saat tarlayı sulamadığını, senede 4-5 kere suladığını, tutulan suyun 40-50 cm aşağı geçmediğini, iki taşınmaz arasındaki kot farkının 2 metreyi aştığını, davacının da suların kendi parseline zarar vermemesi için boru döşeyerek birtakım tedbirler aldığını, mala zarar verme suçundan hakkında dava açıldığı, ... Asliye Ceza Mahkemesi'ne ait 2014/554 Esas sayılı dosyada yapılan yargılama sonucunda beraatine karar verildiğini belirterek hakkında açılan davanın reddini istedi.

Mahkemece, davalının davacının zarar görmemesi için gerekli tedbirleri aldığı, davalının taşınmazının yüksekte olduğu, her iki taşınmaz arasında istinat duvarı olduğu, bu duvara rağmen suların davacı tarafından döşenen borudan yola aktığı davalının herhangi bir kusuru olmadığı gibi aslında davacının krokide yeşil ile gösterilen bölümü yaparak davalının taşınmazına el attığı anlaşıldığından davanın reddi karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

TMK madde 683' deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’ nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’ nın "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Taşınmaz malikinin katlanma yükümlülüğü tamamen mülkiyetin içeriğinden doğmaktadır. Mülkiyet geniş haklar, buna bağlı yetkilerin yanında, söz konusu ödevlerle birlikte bir bütündür. Anayasanın 35. maddesinde de mülkiyet hakkının kamu yararına sınırlandırılabileceği ve mülkiyet hakkının toplum yararına aykırı kullanılamayacağı öngörülmüştür.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengelerini gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Bunun için de mahkemece öncelikle taraflara ait taşınmazların ... kayıtları ile çap ve krokileri getirtilmeli, yapılacak keşifte, kadastro mühendisi veya ... fen memuru bilirkişi yanında davanın niteliğine, tarafların iddia ve savunmalarına göre, en uygun ihtisas grubu ve meslek erbabından seçilecek bilirkişiler hazır bulundurulmalı; düzenlenecek bilirkişi raporlarında, alınması gereken önlemler ile tazminat, ecrimisil, yıkım ve eski hale getirme istekleri varsa, bunlar gerekçeli olarak gösterilmelidir. Davacının zararının önlenmesi esas olmakla birlikte, davalıya da en az zarar verecek veya külfet yükleyecek önlem veya önlemler belirtilmelidir.

Somut olayın incelenmesinde; hükme esas 28.5.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda davalının taşınmazının davacının taşınmazından iki metre kadar yüksekte olduğu, istinat duvarı ile taşınmazların birbirinden ayrıldığı, ancak bu istinat duvarı toplama taşlarla yapıldığından her ne kadar harç olsa da davalı bahçesini suladıkça ve yağan kar ve yağmur sularının bu duvardan sızarak davacı ile davalı arasındaki aralık yerde toplanarak davacının ahırın altından geçen boru ile taşınarak davalının evinin avlusundan yola aktığı, zaman zaman da davalının bahçesinden dökülen yaprakların boru ağzının tıkanmasına sebep olarak samanlık ve hayvan yemi konulan yerlerin iç kısmında rutubet yaptığı belirtilerek sızıntı suyun önlenmesi için davalının gerekli önlemleri alması gerektiği, bunun için istinat duvarının elden geçirilmesi, davacı tarafına dökülen yaprak ve bitkilerin önlenmesi gerektiği belirtilmiş ise de; öncelikle davalı ve davacının komşu olup olmadığının tespiti bakımından davalıya ait ... kayıtları da getirtildikten sonra mahkemece yeniden keşif yapılarak davacının el atmanın önlenmesi talebi ile birlikte tazminat talebi de olduğu dikkate alınarak davalı tarafça yapılan sulama faaliyetlerinin davacının ahır ve samanlığına yönelik doğrudan bir zararı olup olmadığı, verilen zarar ile davalı eylemleri arasında illiyet bağı olup olmadığı; davacının tazminat talebi de olduğundan, davacı tarafa verilen zararın miktarı da tespit edilerek eğer zarar varsa giderilmesi için davalı yanca hangi tedbirlerin alınması gerektiğine ilişkin açıklık içeren rapor sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı mirasçıları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12757, Karar No: 2022/8236, Tarih: 21.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12757 E.  ,  2022/8236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3198, Karar No: 2015/4014, Tarih: 09.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3198 E.  ,  2015/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/207693

MAHKEMESİ : Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2011

NUMARASI : 2009/747 (E) ve 2011/16 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından verildiği halde, 11.05.2009 tarihli iddianame ile sanık hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılının ve düzenlemek ile kullanmak eylemlerinin farklı suçları oluşturduğu, bu nedenle sahte fatura kullanmak suçundan düzenlenmiş bir iddianame olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine uygun olarak sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.