muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22455, Karar No: 2013/20216, Tarih: 27.12.2013

Bundan ayrı; İSKİ, 2560 sayılı Kanun gereğince ... Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapılandırmasında yer aldığından hakkında 5393 sayılı Kanun'un uygulanması zorunludur. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi uyarınca belediyenin kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez. Ayrıca, Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyeye verilen paylar, vergi ve resim hükmünde olduğundan haczi mümkün değildir. Somut olayda, borçlu Kurum'un haczedilen alacaklarının Vakıfbank Valide Sultan Şubesi'nin karşılık yazısından anlaşıldığı ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı üzere; su ve atık su bedelleri, çevre temizlik vergisi ile, İller Bankasından alınan paylardan kaynaklandığı sabittir. İSKİ'nin su ve atık su bedelleri gelirleri vergi, resim ve harç hükmünde olmadığından, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarınca kamu hizmetinde fiilen kullanılmadığı sürece haczine engel bir hüküm bulunmamaktadır. Borçlu kurumca şikayete konu edilen haciz konusu su bedellerinin fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı da ispatlanamamıştır. Öte yandan, borçlu idarece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, eldeki uyuşmazlık bakımından; borçlu idarenin Vakıfbank Valide Sultan Şubesi'ndeki hesabında haczi kabil ve haczi kabil olmayan paralar birlikte toplandığı anlaşıldığından; haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmesi gerekli bulunduğuna göre, tüm bu açıklamalar kapsamında anılan hesaba haciz uygulanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle, İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32537, Karar No: 2021/5200, Tarih: 15.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32537 E.  ,  2021/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, tanık Mustafa’nın 19.10.2015 tarihli beyanında “çalışmalar sırasında herhangi bir armut ağacına çarpmadık veya devirmedik, biz arazi yollarını düzelttik herhangi bir yere de zarar vermedik” şeklinde beyanda bulunması ve katılanın görgüye dayalı bir bilgisinin olmaması karşısında; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 15.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7894, Karar No: 2013/9882, Tarih: 13.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7894 E.  ,  2013/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALE(DENİZLİ) SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2013

Yanlar arasında görülen  tapu  kaydının  düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın,  kabulüne  ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, miras bırakan G.G.’ın baba adının M.olmasına rağmen kayden maliki bulunduğu 1042 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında sehven adının G.. baba adının ise A..olarak yer aldığını ileri sürerek tapu kaydının  nüfus kaydına göre düzeltilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/9-ç maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit talepleri, HMK'nın 382  vd. maddeleri uyarınca   tapu  maliki  ve  mirasçıları  tarafından ilgili  sıfatıyla  tapu  müdürlüğüne  yöneltilerek  yapılması  gerekir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılması, kaydının düzeltilmesi istenen miras bırakan G. G.ın aile nüfus kayıt tablosunun getirtilmesi, kadastro tutanağı ile beyanlar arasındaki çelişkinin de giderilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi aracılığıyla) 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,  13.06.2013  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22987, Karar No: 2015/890, Tarih: 22.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/22987 E.  ,  2015/890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız şekilde sona erdirildiğini iddia ile kıdem ve ihbar tazminatları ile, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

3-Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına itibarla davacının çalıştığı tüm süre boyunca haftada 18 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile hesaplama yapılmış ise de, yapılan işin niteliği, davacının çalışma süresi, davalı tanık beyanları ve tüm dosya münderecatı birlikte değerlendirildiğinde, davacının yaz aylarında haftalık onsekiz saat, kış aylarında ise haftalık beş saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek talep konusu alacağın hesaplanması dosya içeriğine uygun düşmektedir. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın tüm sene boyunca haftalık onsekiz saat fazla mesai yapıldığının kabulüyle yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13676, Karar No: 2014/2032, Tarih: 25.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/13676 E.  ,  2014/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/98913

MAHKEMESİ : Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

NUMARASI : 2010/396 Esas, 2011/340 Karar

SUÇ : Zincirleme irtikap

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

2009-2010 yıllarında D.. M.. tarafından okul yapımı için Kınıklı mevkii 3860 ada 1 parsel, S.. mevkii 1704 ada 1 parsel, D..mevkii 32500 ada 1 parsel, S.. mevkii 1720 ada 1 parsel, Y.. mevkii 1742 ada 12 parsel, K.. mevkii 1796 ada 1 parsel, İ.. mevkii 1854 ada 2 parsel nolu kamulaştırılmasına karar verilen taşınmazlarda hisse sahibi olan katılanların tapuda ferağ işlemlerinin yürütülmesi için görevlendirilen ve yatırım şubesinde teknisyen olarak görev yapan sanığın, yasal para alma yetkisi olmadığı halde herhangi bir makbuz, belge vermeden tapu ferağ ücreti veya döner sermaye ücreti adı altında bazı katılanlardan 135'er TL, bazı katılanlardan ise 125'er TL olarak hileli davranışlarla tahsil ettiği paraları mal edinmesi şeklinde sübut bulan eylemlerinin para tahsil yetkisi bulunmadığı için zimmet suçunun unsurlarını taşımamakla birlikte kamu görevinin sağladığı güveni kötüye kullanmasına bağlı olarak her katılan yönünden ayrı ayrı TCK'nın 250/2. maddesinde düzenlenen ikna suretiyle irtikap suçu niteliğinde olduğu gözetilmeksizin, yanılgılı hukuki değerlendirmeyle yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda işlenen eylemlerde uygulanma imkanı bulunan TCK'nın 43/1. maddesi yerine uygulama imkanı olmayan aynı Yasanın 43/2. maddesinin uygulanması,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

5237 sayılı TCK'nın rüşveti tanımlayan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun ile değişiklik yapılıncaya kadar yürürlükte kalan 252/3. maddesinde "Rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır." denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verildiği, kamu görevlisinin yapması gereken bir işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanmasının (05/07/2012 tarihine kadar) rüşvet suçu kapsamından çıkarıldığı cihetle, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçu niteliğinde olduğu, 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunla, TCK'nın 257/1. maddesindeki yaptırım sanık lehine değiştirilmesine rağmen bu fıkraya atıfta bulunan 3. fıkrada, aynı Kanunla yapılan değişiklik sonucu öngörülen yaptırımın sanık aleyhine sonuç doğurduğu, yine hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/5-b maddesi ile TCK'nın 257/3. maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de; bu tarih itibariyle sanığın eyleminin, 6352 sayılı Kanunun 87. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 252/2. maddesinde düzenlenen suça dönüşme ihtimali üzerinde de durularak lehe kanun değerlendirmesinin bu suçlar arasında yapılmasının gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4132, Karar No: 2016/12013, Tarih: 19.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/4132 E.  ,  2016/12013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/4, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece verilen hükmün CMK'nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, temyiz talebine konu edilen vekalet ücretine ilişkin bendin ise açıklanmasının geri bırakılmasına dair ana kararın fer'i niteliğinde bir karar olduğu, bu nedenle bu karar aleyhine asıl karardan ayrı bir şekilde yasa yoluna gidilmesinin usulen mümkün bulunmadığı, CMK'nın 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların CMK'nın 268 ve devamı maddeleri uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğu, sanık müdafiinin itirazı üzerine, itiraz merci olan İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 30/12/2014 tarih ve 2014/527 sayılı değişik iş nolu karar ile itirazın reddine karar verildiği, açıklanan nedenlerle temyiz incelemesine konu hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına, mahalline iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 19.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/27753, Karar No: 2019/10104, Tarih: 16.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/27753 E.  ,  2019/10104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki bedel iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine ilişkin hükmün temyizi üzerine, harç ve masraf yatırılmadığından temyiz etmekten vazgeçmiş sayılmasına yönelik olarak verilen ek kararın yasal süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.05.2016 tarihli karar davalılardan ... tarafından temyiz edilmiş, mahkemece harç ve masrafların yatırılması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağına yönelik 20.07.2016 tarihli muhtıra gönderilmiş, muhtıra davalı ...'a 03.08.2016 da tebliğ edilmiş olmasına rağmen temyiz eden davalı yanca muhtıra da tanınan 7 günlük kesin süre içerisinde harç ve masraf yatmadığından mahkemece, 28.09.2016 tarihli ek karar ile, davalı ...'un kanun yolu başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, 28.09.2016 tarihli ek kararı yasaya uygun olduğundan bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle ek kararın ONANMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9660, Karar No: 2015/6607, Tarih: 05.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/9660 E.  ,  2015/6607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/377426

MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

NUMARASI : 2011/203 (E) ve 2011/339 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık R.. Ö..'ün temyiz isteminin 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Müştekinin ikametinin yaklaşık 50 metre uzağında bulunan ve ikametin eklentisi niteliğinde olmayan ahırdan iki adet büyükbaş hayvan çalınması şeklindeki eylemin TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık R.. Ö..'ün temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12365, Karar No: 2019/14370, Tarih: 05.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/12365 E.  ,  2019/14370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan ya da boğ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dikili ağaç, fidan ya da boğ çubuğuna zarar verme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianamedeki nitelendirmeye, temyizin kapsamına, tebliğname tarihi ile Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı işbölümü kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 05/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.