muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6426, Karar No: 2016/11941, Tarih: 07.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/6426 E.  ,  2016/11941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... İnş. A.Ş. ve diğerleri aleyhine 05/07/2002 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden yargı yolu nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden husumet nedeniyle reddine dair verilen 21/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer davalılara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine, diğer davalılar .... İnş. A.Ş., .... İnş. ve Müh. A.Ş., .... İnş. ve Taah. A.Ş., .... İnş. Ltd. Şti. Konsorsiyumu, ..., haklarındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm davacı ile davalı .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların üstlendiği metro tünel inşaatı yapımı sırasında meydana gelen göçük sonucu davacının hissedarı olduğu pansiyon ve iki katlı iş yerinin kısmen zarar gördüğünü, bir kısmının da davacılar tarafından dozerle yıkılması nedeniyle, kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece; davalı .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden yargı yolu bakımından, diğer davalılar yönünden ise husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki belgeler incelendiğinde; dava konusu metro tünel inşaatı çalışmasının, davalı .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile davalı şirketler arasında yapılan sözleşme doğrultusunda, yüklenici durumunda olan davalı şirketler tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Şu halde, davanın dayanağı olan eylemin haksız fiil niteliğinde olması nedeniyle dava konusu eylemi gerçekleştiren davalı yüklenici şirketlerin, mülga 818 sayılı BK'nun 41. (6098 sayılı TBK 49.) maddesi uyarınca haksız eylemin faili olarak meydana gelen zarardan sorumlu oldukları ve taraf sıfatlarının bulunduğu gözetilerek, davalı şirketler yönünden işin esasının incelenmesi gerekirken davalıların husumetinin bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş olması yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, (1) nolu bentte gösterilen nedenle davacının davalı .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na yönelik temyiz itirazlarının reddine, bozma nedenine göre davalı .... Büyükşehir Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43035, Karar No: 2022/3713, Tarih: 08.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43035 E.  ,  2022/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davaları hakkında zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 11.10.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8237, Karar No: 2011/11880, Tarih: 15.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/8237 E.  ,  2011/11880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dikiliden kesilen 11 adet ağaç kesimi ile 6831 sayılı Kanunun 113. Maddesi gereğince tazminatın 11 adet ağacın dikili hacmi (24,255 m3ün) ... bedeli (94,50 TL) ile çarpımı sonucu tayini gerekirken emvalin parçalara ayrılarak tazminatın hesaplanması ile eksik tazminat hesabı temyiz edenin sıfatı itibariyle bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamenin bu noktadaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle bozmaya uyularak verilen hükmün ONANMASINA, 413,15 lira temyiz harcının sanıktan alınmasına, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2741, Karar No: 2018/356, Tarih: 18.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/2741 E.  ,  2018/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... 'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 191/2. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu (Kapatılan) 38. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/07/2014 tarihli ve 2013/913 esas, 2014/465 sayılı ilişkin kararın kanun yararına bozulması talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 03/07/2017 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen Dosyadan ;

1- Sanık hakkında 09/02/2013 tarihli eylem nedeni ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03/04/2013 tarihli, 2013/6718 iddianame sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

2- İstanbul Anadolu (Kapatılan) 38. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/07/2014 tarihli 2013/913 esas ve 2014/465 karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191/1 ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına, TCK’nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmettiği ve 5320 sayılı kanunun geçici 7. maddesi ve 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanılmasının geri bırakılmasına karar verdiği, bu kararla birlikte sanık hakkında 5237 satılı TCK’nın 191/6. maddesi dalaletiyle 191/2 . maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ve 191/6 ve 7. maddeleri uyarınca cezanın infazının ertelenmesine karar verdiği ve kararın 04/09/2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında,

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında,

"6545 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” biçimindeki düzenleme gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sonrasında, sanık hakkında ayrıca 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş ise de; anılan Kanun'un 191/3. maddesindeki " Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir." şeklindeki düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, anılan maddenin uygulama alanının uyuşturucu madde bulundurmak veya kabul etmek suçundan başlatılan soruşturma aşamasında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesi hâli ile sınırlı olduğu gözetilmeksizin sanık hakkında yazılı şekilde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.’’ denilerek İstanbul Anadolu (Kapatılan) 38. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/07/2014 tarihli 2013/913 esas ve 2014/465 karar sayılı kararının bozulması istenmiştir.

Yapılan incelemede,

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK’nın 191. maddesinin 3. fıkrası uyarınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan denetimli serbestlik tedbirine yalnızca soruşturma aşamasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilebileceği, kovuşturma aşamasında suçtan dolayı kurulan hüküm ve 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanılmasının geri bırakılması kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilemeyeceği gözetilmeden bu yönde hüküm kurulması, kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu (Kapatılan) 38. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/07/2014 tarihli ve 2013/913 esas, 2014/465 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 18/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1236, Karar No: 2020/296, Tarih: 13.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/1236 E.  ,  2020/296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 30/09/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/01/2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacılardan ...'in paydaşı olduğu ... ili, ... ilçesi, 688 parsel sayılı tarla niteliğindeki taşınmaz ile davacılardan ...'in paydaşı olduğu aynı yer 687 parsel sayılı tarla niteliğindeki taşınmazdaki tarımsal ürünlerin, davalının taşınmazında yaptığı ilaçlama nedeniyle zarar gördüğü iddiasıyla tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davalının yaptığı ilaçlamanın zarar meydana getirmeyeceğini, davacıların tarlalarında gerekli bakım, gübreleme ve ilaçlamayı yapmadıklarından zirai ürünlerinde zarar gerçekleşmiş olabileceğini, davalının yaptığı ilaçlama ile zarar arasında illiyet bağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 2.872,21TL tazminatın 06.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'ya verilmesine, 3.373,50TL tazminatın 06.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a ödenmesine karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.06.2018 günlü, 2015/16383 Esas, 2018/4377 Karar sayılı ilamıyla özetle "Mahkemece, 08.09.2015 tarihinde öninceleme duruşması yapıldığı, davalı vekili tarafından bu duruşma için mazeret dilekçesi sunulduğu anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece yukarıda değinilen ilkeler yerine getirilmeden, usuli işlemler tamamlanmadan, davalının mazereti hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, ön inceleme duruşmasında tahkikat aşamasına geçilerek karar verilmesinin doğru görülmediği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılamada davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Tazminat istemli davada davalının yargılama sırasında ölümü halinde dava, mirasçılarına karşı yöneltilerek yargılamaya devam edilmesi gerekir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılamada davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Tazminat istemli davada davalının yargılama sırasında ölümü halinde dava, mirasçılarına karşı yöneltilerek yargılamaya devam edilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davalı ...'ın yargılama sırasında 20.05.2016 tarihinde vefat ettiği davalı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Akhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.06.2016 günlü 2016/977-955 Esas - Karar sayılı mirasçılık belgesinden anlaşılmaktadır. Bu durumda, vefat eden davalı ...'ın mirasçılarının usulüne uygun bir şekilde davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken mahkemece değinilen hususun gözardı edilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.01.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5290, Karar No: 2017/9483, Tarih: 15.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/5290 E.  ,  2017/9483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde hudutlarını bildirdiği Turnasuyu köyünde bulunan toplam iki parça taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır.

..., Medenî Kanunun 713/6. maddesi uyarınca çekişmeli taşınmazın ... adına tapuya tescili istemiyle karşı dava açmıştır.

Mahkemece, davaların kısmen kabulüne, fen bilirkişiler tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ve (B) harfleri ile işaretlenen sırasıyla 5.196,17 m² ve 5.734,74 m² yüzölçümlü taşınmazların davacı ..., (C) harfi ile işaretlenen 1.138,32 m² yüzölçümlü taşınmazın orman niteliği ile ... adına tapuya tescillerine karar verilmiş, ..., ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilen hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07.11.2012 gün ve 2012/10229 E. - 12200 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece, davaların kısmen kabulüne, fen bilirkişiler tarafından düzenlenen krokili raporda (A) ve (B) harfleri ile işaretlenen sırasıyla 5.196,17 m² ve 5.734,74 m² yüzölçümlü taşınmazların davacı ..., (C) harfi ile işaretlenen 1.138,32 m² yüzölçümlü taşınmazın orman niteliği ile ... adına tapuya tescillerine karar verilmiş, ..., ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilen hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07.11.2012 gün ve 2012/10229 E. - 12200 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "...Çekişmeli taşınmazın (C) işaretli bölümünün kesinleşen orman sınırı içinde kaldığı saptanarak bu bölüme ilişkin davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığından temyiz itirazlarının reddi ile bu bölüme yönelik hükmün onanmasına, çekişmeli taşınmazın (A) ve (B) bölümlerine yönelik yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olmadığı, hükme esas alınan uzman bilirkişi kurulu raporunda (A) ve (B) bölümlerinin 1954 tarihli hava fotoğrafında orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmesine rağmen, aynı bilirkişi kurulu tarafından Dairenin 04.05.2011 günlü geri çevirme kararı üzerine hazırlanan raporda 1954 tarihli hava fotoğrafına göre, taşınmazın (A) işaretli bölümünün de ağaçlık niteliğinde olduğu, ilk raporda yanlış değerlendirme yapıldığının açıklandığı, yakın tarihli memleket haritasının incelenmediği, bunun yerine incelenen 1986 tarihli amenajman planında dahi (A) bölümünün orman alanında kaldığı, ziraat uzmanı raporunun da taşınmazın niteliğini açıklamaktan uzak olduğu, raporda taşınmazın kısmen fındık, kısmen orman ağaçları ile kaplı olduğu belirtilmişse de, hangi bölümde hangi bitki örtüsünün olduğunu gösteren bir kroki çizilmediği, bu krokiye göre ağaçların cinsi, yaşı, sayısının açıklanmadığı, o halde; mahkemece yeniden yapılacak keşifte, daha önceki keşiflerde incelendiği bildirilen en eski tarihli memleket haritaları ve bunların yapımına esas alınan hava fotoğrafları ile dava tarihinden 15-20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ve orijinal renkli memleket haritaları stereskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin ne olduğunun belirlenmesi, üzerindeki ağaçların sayısı, yaşı, cinsi, dağılımı, baskın ağaç türünün ne olduğu ziraat uzmanına krokili rapor üzerinde açıklattırılması, orman sayılmayan bölümlerde zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü, kimden kime geçtiği ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddî olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak sorulup saptanması" gereğine değinilerek taşınmazın (A) ve (B) bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile bu bölümlere yönelik hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay bozma kararı sonrası mahkemece, davanın kısmen kabulü ile fen bilirkişisi Ekrem Kışla'nın 17/02/2014 tarihli raporuna ekili krokisinde (B) harfi ile gösterilen yerin tapu kaydının iptali ile aynı adada son bulan parselden sonra yeni bir parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına fındıklık vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline, (A) harfi ile gösterilen yer için açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm ..., ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Dairenin 16/02/2015 gün 2014/7618 E. - 2015/559 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, alınan uzman orman bilirkişi raporuna göre tescili istenen (A) harfli bölümün öncesi itibariyle memleket haritası, hava fotoğrafı ve amenajman haritasında orman sayılan yerlerden olduğu, tescili istenen (B) harfli bölümün ise öncesi itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğu ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, hükmün esasına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü kapsamında açılan tescil davalarında davalı konumunda bulunanların aynı dava içerisinde Medenî Kanunun 713/6. maddesi hükmü kapsamında karşılık tescil talebinde bulunabileceği, bu çerçevede davalı Hazinenin tescil talebinde bulunduğu halde, mahkemece bu husus gözardı edilerek davacı gerçek kişi tarafından tescili istenen (A) harfli bölüme ilişkin dava reddedildiği, Hazinenin tescil talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmadığı gibi, dosya kapsamındaki belgelerden çekişmeli taşınmazın (B) harfli bölümünün tapulama harici bırakıldığı, bu bölümün tapu kaydının bulunmadığı anlaşılmakla tapusuz olan çekişmeli taşınmazın (B) harfli bölümünün Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile (B) harfli bölümün tapu kaydının iptali yönünde hüküm kurulmuş olması ve tapusuz taşınmazın tesciline ilişkin olan davada davalılar kanunî hasım durumunda bulunduğundan, aleyhlerine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmiş olması ile kişinin açtığı davanın red nedeni ortak olduğundan davalılar lehine tek vekalet ücreti hükmedilmesi gerekirken, ayrı ayrı hükmedilmiş olması da yerinde olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, davalı köyün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Gülyalı İlçesinin Belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından katıldığı ilçe belediyesinin davada taraf olarak bulunması yasal zorunluluk haline gelmiştir. Bu nedenle, 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 13. fıkrası gereğince işlem yapılarak davada taraf teşkili sağlanmalı, taraf delilleri toplanıp oluşacak sonuç kapsamında hüküm kurulmalıdır. ” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasının ardından davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisi Ekrem Kışla'nın 17/02/2014 tarihli raporuna ekili krokisinde (B) harfi ile gösterilen yerin davacı adına fındık bahçesi vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline, (A) harfi ile gösterilen yer için davacının davasının reddine Hazinenin davasının ise kabulü ile (A) harfli bölümün orman vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından (B) harfli bölüme yönelik olarak ... tarafından ise esasa ve yargılama giderlerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1976 - 1977 yılları arasında 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile değişik hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi, 1968 yılında yapılıp kesinleşmiş, kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Çekişmeli taşınmaz orman niteliğiyle tespit harici bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, dava, Medenî Kanunun 713. maddesine dayalı olarak tescil istemiyle açılmıştır. Açılan tescil davasında, davalılar Medenî Kanunun 713/3. maddesi uyarınca yasal hasım konumundadır. Kanundan doğan zorunluluk nedeniyle yasal hasım konumunda olan davalılar karar ve ilâm harcı ile yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulamazlar. Mahkemece davalılar aleyhine karar ve ilâm harcı, yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.