muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8434, Karar No: 2013/9162, Tarih: 06.05.2013

Davalı şirket yetkilisi olarak olarak davalı ..., ikametgah adresleri ... olduğundan ... Mahkemleri yetkili olduğunu, şirkete husumet yöneltilmesi gerektiğini, taklit edildiği iddi edilen ürünlerin FSEK kapsamında eser olmadığını, desenlerin özgün ve estetik değere sahip olan çizimler olmayıp sıradan ve seramik ürünlerinde sıkça kullanılan figürler olduğunu, tedbir kararından önce desenlerin sahibinin davacı olduğunu bilmediklerini, tedbir kararından sonra internet sitelerinde ritim serisi ürünlerin tanıtımını kaldırdıklarını ve üretimi durdurduklarını, davacıya ait bayilerden satın alınan seramiklerin ise fatura karşılığı satın alındığı ve davacının bu ürünler üzerinde marka hakkını tükettiğini, bu seramikleri işlemek veya kesmenin davacının marka hakkını ihlal etmediğini, tedbir kararı dışına çıkılarak çizgi ve yağmur bordür gibi başka ürünlerine de el konulduğunu, davacının bu davayı süresinde açmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, dava, telif hakkına ve marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi ve tazminata ilişkin olduğu, davalı yanın üretip sattığı ve internet sitesinde teşhir ettiği “ritim serisindeki” ürünlerde ki desenlerin güzel sanat eseri olup davacıya ait olduğu, davalının bu desenleri haksız ve izinsiz biçimde yine davacı firmaya ait ... logosunu taşıyan fonları piyasadan temin ederek üretime konu edip bordürler ürettiği ve bunları piyasaya verdiği, bu bordürlerin arkasında Seramiksanın logosu da yer aldığı, böylece ilgili sektördeki satıcı ve tüketicilerin davalı firmaca üretilen ürünlerin davacıdan geldiğini düşünebilecekleri ve davacı firmanın ürünü sanabilecekleri, kalite farkı uyarınca da davacı firmanın markasının itibarının zarara uğradığı, davalının davacı tarafından üretilen fonları piyasadan temin ederek tekrar işleyip üretime konu etmesi Mark KHK 13 md. kapsamında değerlendirilemeyeceği, çünkü ürünün vasfı ve işlevi değiştiği, davalı firmanın hakim ortağı olan diğer davalının da eylemden sorumlu olduğu, markaya tecavüz, itibar zararı ve kar yoksunluğu ve manevi zararın oluşabileceği değerlendirildiği, davacının gerek telif haklarından gerekse markasının itibar zararına uğramasından dolayı tazminat talep edebileceği, bilirkişice davacının uğradığı zarar 556 s. KHK 66/a uyarınca 69.140,23 TL olarak belirlendiği, davalıların eylemleri eser hakkına tecavüz oluşturduğu gibi marka hakkına da tecavüz ve haksız rekabetin unsurlarını da taşıdığı, davalılar hem davacının desenler üzerindeki eser haklarını ihlal ettikleri ve desenlerin mali haklarını devralmadıkları halde çoğaltarak bordürleri üzerinde kullandıkları, yine göreli olarak kalite farkı olan bordürlerini pazarlarken davacı firmanın markasının da itibar kaybına da yol açtıkları, itibar kaybının BK 42 ve 43 md. uyarınca mahkemelerince belirlenmesi gerektiği ve BK 49 md

. uyarınca mahkemelerince belirlenmesi gerektiği ve BK 49 md. çerçevesinde hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmetmek gerektiği, gerekçesiyle davalıların davacıya ait eser niteliğini taşıyan desenler (ritim serisi desenler) üzerinde ki haklarının ihlal ettiğinin, davacının markalarına tecavüz ettiğinin (davacı markasını taşıyan tonları işleyerek bordür haline getirip satma) ve haksız rekabet ettiğinin, markanın itibarına zarar verdiklerinin tespitine, önlenmesine, durdurulmasına, tecavüz oluşturan ürün, tanıtım gereçleri, kalıp vs. üretim gereçlerinin toplatılmasına, karar kesinleştiğinde imhalarına, internet sitesinde davacıya ait desenlerin kaldırılmasına, yayınlanmasına son verilmesine, internet sitesi bakımından ilgili teknik sorumlulara ve teknik sağlayıcılara kararın etkili olacağına, 59.140,23 TL maddi tazminatın, 10.000 TL manevi tazminatın ve 10.000 TL itibar tazminatının 31/05/2010’dan başlayan ticari faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline davacıya ödenmesine, hüküm kesinleştiğinde hüküm özetinin ulusal çapta yayın yapan bir gazetede ilan edilmesine, ilan giderlerinin davalılardan alınmasına, hüküm kesinleşmesinden itibaren 3 ay içinde başvurulmazsa ilan hakkının düşeceğine, karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Mahkeme ilamı, hükmü temyiz eden davacı vekiline 15.03.2012 günü, davalı tarafın temyiz dilekçesi ise 24.04.2012 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm anılan davacı vekili tarafından gerek HUMK'nın 432/1. maddesinde yazılı 15 günlük süre gerekse HUMK'nun 433/2. maddesinde öngörülen 10 günlük katılma yoluyla temyiz süresi geçirildikten sonra 08.05.2012 tarihinde temyiz edilmiştir. HUMK'un 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi , 01.03.1990 gün ve 3-4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince; Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 5.000,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21831, Karar No: 2017/13548, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21831 E.  ,  2017/13548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21646, Karar No: 2014/870, Tarih: 20.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21646 E.  ,  2014/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.07.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4395, Karar No: 2021/1794, Tarih: 17.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4395 E.  ,  2021/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 17/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4265, Karar No: 2017/2886, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/4265 E.  ,  2017/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Kestel İcra Ceza Mahkemesinin 01/11/2011 tarih 2011/32 esas 2011/58 karar sayılı hükmü ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın temyizi kabil olmasına rağmen yasa yolunun itiraz olarak yanlış gösterildiği, sanık müdafinin itiraz dilekçesi ile müracatı üzerine Kestel İcra Ceza Mahkemesince dosyanın yeniden ele alınarak 20/06/2012 tarih ve 2011/32 Esas 2011/58 sayılı ek kararla sanığın beraatine karar verildiği, bu defa şikayetçi vekili tarafından ek karara itiraz edildiği, müteakiben Kestel ilçesinin adli teşkilatının kapatılarak dosyanın Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi’ne devredildiği anlaşılmış ise de, 01/11/2011 tarihli asıl kararın temyizi kabil olması nedeniyle asıl karardan sonra verilen ek karar ve bu ek karara itiraz talebi hukuki değerden yoksun olduğundan, Kestel İcra Ceza Mahkemesi’nin 01/11/2011 tarih 2011/32 Esas 2011/58 Karar sayılı kararına yönelik ve sanık müdafinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Mal beyanının sanığın müdafii tarafından yapılmış bulunması ve vekilin beyanından dolayı asilin sorumlu tutulamayacağı gözönünde bulundurulduğunda sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesi,

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20421, Karar No: 2015/24913, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/20421 E.  ,  2015/24913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/224-2014/388

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5913, Karar No: 2016/6507, Tarih: 21.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/5913 E.  ,  2016/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Suça sürüklenen çocuk hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, tanık....’a ait iş yerine gittiği, burada müştekiye ait şarj cihazına takılı cep telefonunu gördüğü, daha sonra iş yerinden ayrıldığı, iş yerinden ayrılmadan önce tanık ....’dan cep telefonu numarasını istediği, dışarıya çıktıktan kısa bir süre sonra tanık ....’yı cep telefonundan arayarak müştekinin komşusu olduğunu ve hastalandığını, doktorun telefon numarasının bu telefonda kayıtlı olduğunu kendisinin gelip telefonu alacağını söyleyerek tekrar tanığın iş yerine geldiği ve müştekiye ait cep telefonunu tanıktan alarak götürdüğü, suça sürüklenen çocuğun bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında dolandırıcılık suçundan hükmolunan hapis cezasının, TCK’ nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5713, Karar No: 2011/14333, Tarih: 20.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5713 E.  ,  2011/14333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.03.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14473, Karar No: 2023/2941, Tarih: 23.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14473 E.  ,  2023/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mülkiyeti davacıya ait taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Sakarya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 3 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, tapu kaydının sicilden terkinini isteme yetkisinin Hazineye ait olduğunu, davacının terkin talep etme yetkisi bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini, uzlaşma talebinde bulunulmadan dava açıldığını, davanın idare mahkemesinde görülmesi gerektiğini, tapu kaydının iptal edilmesi halinde davacının tazminat talep edebileceğini, davanın kabulü yoluna gidilecekse tazminatın denkleştirilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; kıyıların özel mülkiyete konu olmasının mümkün olamayacağını, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, tapuya tescil edilmiş olmasının hukuki değer taşımadığını, davacı tarafından kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı bilinerek dava konusu taşınmazın satın alındığını, bu durumu bilen davacının kötüniyetli olduğunun kabul edilmesi gerektiğini, Devletin kusursuz sorumluluk ilkesinin uygulanma olanağının bulunmadığını, tapu kaydının sicilden terkinini isteme yetkisinin Hazineye ait olduğunu, davacının terkin talep etme yetkisi bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini, davanın kabulü yoluna gidilecekse tazminatın denkleştirilmesini, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın tapu kaydına 24.02.2020 tarihinde kıyı kenar çizgisinin kıyı tarafında kaldığına dair şerh düşüldüğünü, davacının taşınmazı 14.07.2021 tarihinde 14740 yevmiye sayılı işlem ile üzerindeki şerhin getirdiği yükümlülük ile birlikte satın aldığının anlaşıldığını, Devletin tapu sicil kaydındaki şerhin tesisini sağlayarak kaydın bu hali ile değerlendirilmesi gerektiği hususunu aleniyete intikal ettirdiğini, tapunun beyanlar hanesine şerh işlendikten sonra bu şerhi tapuda görmesine rağmen taşınmazı devir alan davacının iyi niyetli olduğundan ve 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi uyarınca dürüst davrandığından söz edilemeyeceğini, davacının tapunun iptali sebebiyle bir zararının oluştuğu kabul edilse bile bu zararın tapu sicil kayıtlarının doğru tutulmamasından kaynaklandığı söylenemeyeceği gibi, zarar ile tapu işlemleri arasında nedensellik bağının varlığından da bahsetmek mümkün olmayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile hüküm düzeltilerek davanın reddine ilişkin yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri