muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5993, Karar No: 2020/3781, Tarih: 22.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5993 E.  ,  2020/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 12.06.2019 Salı günü davacılar ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalılardan ... Sigorta A.Ş. nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan, diğer davalı ...’ın maliki olduğu, davacıların ortak murisi ve oğulları olan ...’in sevk ve idaresindeki aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu 24/05/2014 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında, ...’in hayatını kaybettiğini, ...’in ölümü ile birlikte davacılar olan anne ve babasının maddi ve manevi olarak zarara uğradıklarını, davalı ... şirketine yaptıkları başvurunun reddedildiğini beyanla, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak davacıların her biri için 1.000,00 TL desteklenen yoksun kalma tazminatı ve 1.000,00 TL'de cenaze masrafı olmak üzere toplam 3.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen, müvekkillerinin her biri için ayrı ayrı 40.000,00 TL olmak üzere toplam 80.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...’dan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 13.04.2016 tarihli dilekçesi

ile destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin taleplerini anne ... için 36.476,07 TL’te, baba ... için 28.779,41 TL’ye, cenaze ve defin giderleri tazminatına ilişkin taleplerini 6.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili; mütevefanın müvekkilinin aracını rızası olmadan alıp kullandığını, müvekkilinin olaydan sonra trafik polislerinin haber vermesi üzerine kazadan haberdar olduğunu, davanın müvekkili ile bir ilgisinin bulunmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. Vekili; işletenin sorumlu olmadığı zarardan, işletenin sorumluluğunu teminat altına alan müvekkilinin de sorumlu olmayacağını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; mütevefanın müvekkilinin aracını rızası olmadan alıp kullandığını, müvekkilinin olaydan sonra trafik polislerinin haber vermesi üzerine kazadan haberdar olduğunu, davanın müvekkili ile bir ilgisinin bulunmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. Vekili; işletenin sorumlu olmadığı zarardan, işletenin sorumluluğunu teminat altına alan müvekkilinin de sorumlu olmayacağını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ...'in maddi tazminat talebi yönünden; TBK. 52. maddesi gereğince yapılan %10 indirim sonucu hesaplanan 32.828,47 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 500,00 TL cenaze ve defin gideri olmak üzere toplam 33.328,47 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden kaza tarihi olan 24/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte; davalı ... yönünden (poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) 05/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte; müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ...'in maddi tazminat talebi yönünden; TBK. 52. maddesi gereğince yapılan %10 indirim sonucu hesaplanan 25.901,47 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 500,00 TL cenaze ve defin gideri olmak üzere toplam 26.401,47 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden kaza tarihi olan 24/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte; davalı ... yönünden (poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) 05/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte; müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... için 3.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 3.000,00 TL manevi tazminatın kaza

tarihi olan 24/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, dair verilen hüküm, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacıların, ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açmış olmalarına kazanın meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan ZMMS Genel Şartlarına uyarınca,işleten ve işletenin sorumluluğunu üstlenen Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortacısı olan davalıların destekten yoksun kalma tazminatından sorumlu olmalarına,davalı ...’in aracın anahtarını ...’ın işvereni olan ...’a rızası ile vermiş olduğunun anlaşılmasına göre, davalı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucu meydana gelen ölüm nedeniyle destekte yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bir kişinin zarara kendi kusuru ile sebebiyet vermesi halinde zarara o kişinin kendisinin katlanması gerektiği, genel hukuk ilkelerindendir.

6098 sayılı Borçlar Yasasının, "Tazminatın belirlenmesi" üst başlıklı 51/1 maddesi ile (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43.maddesi); Hâkimin, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirleyeceği hükme bağlanmıştır.

Her ne kadar kazanın meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan ZMMS Genel Şartları uyarınca, desteğin tam kusuru nedeniyle meydana gelen maddi zarardan, işleten ve işletenin sorumluluğunu üstlenen ZMMS sigortacısı sorumlu ise de yukarıda açıklanan hukukun genel ilkeleri ve Borçlar Kanunun hükümleri gereğince; davacıların desteği ...’ın vefat ettiği kazanın meydana gelmesinde asli ve %100 kusurlu olduğu,

olayın meydana geliş şekline göre davacıların kendi desteklerinin kusuruna dayanarak davalı ...’dan manevi tazminat talep edemeyeceği gözetilerek davacıların manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 1.736,66 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Ş.'nden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 22.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/667, Karar No: 2006/5210, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/667 E.  ,  2006/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesine dayalı ödemenin iadesi istemiyle yapılan takibe vaki itirazın iptaline ilişkinidir.

Davalı reddini savunmuş, mahkemenin kısmen kabule dair kararı davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında, döşeme tutucusu alüminyum parça siparişi konusunda sözlü anlaşmanın varlığı uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık kaç adet sipariş verildiği konusundadır. Davacı 1500 adet konusunda anlaştıkları iddiasıyla bu davayı açmış, davalı anlaşma konusunun 3050 adet olduğunu ve teslim edilen 325 adet dışında kalan 2725 adedin teslime hazır olduğunu bildirmiştir. Davalı bu savunmayı kanıtlamak için tanık anlatımları yanında yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, yemin teklifine hakkı olduğu davalıya hatırlatılmadan hükme varılmıştır. Oysa yapılması gereken iş sipariş edilen adet konusunda davacıya yemin teklifine hakkı olduğu davalı tarafa hatırlatılmalı, hasıl olacak sonuç çerçevesinde karar verilmelidir. Bu husus üzerinde durulmadan eksik incelemeyle davanın kabulü doğru değildir. Öte yandan alacağın varlığı yargılamayı gerektirdiği, davalı borçlunun itirazında haksız olmadığı halde icra inkâr tazminatıyla sorumlu tutulması ve BK.101.maddesince davalı, alacak miktarı belirtilip istenilmek suretiyle takipten önce temerrüde düşürülmediğinden işlemiş faizin de kabulü bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1.)bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.)bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 21.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21315, Karar No: 2017/13477, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21315 E.  ,  2017/13477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2067, Karar No: 2007/2644, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2067 E.  ,  2007/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 10.4.2006 gününde verilen dilekçe ile tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi ve muarazanın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.8.2000 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava reddedilmiş kararı davacı temyiz etmiştir.

Çekişme konusu 771 parsel sayılı taşınmazın maliki davacıdır. Parsel üzerinde 4 adet zeytin ağacı bulunduğu, bunların yüz yaş üzerinde olduğu 3 adet zeytin ağacı mahsulünün davalı tarafından toplanıldığı, keşif suretiyle yapılan inceleme ve tanık sözleri ile saptanmıştır.

Kanunu Medeninin Sureti Meriyet Ve Şekli Hakkındaki Kanununun 18.maddesine göre bugünkü mevzuat uyarınca kurulması mümkün olmamakla beraber halen mevcut olan ayni haklara eski hukuk hükümleri uygulanacaktır. Anılan Kanununun 21.maddesi başkasının arazisine dikilmiş ağaçlar üzerindeki mülkiyet hakkını eski kanunlar çerçevesinde saklı tutmuştur. 39.maddede ise, eskiden tesis edilmiş bulunan üst haklarının varlığı teyit edilmektedir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.3.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7933, Karar No: 2019/5820, Tarih: 12.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/7933 E.  ,  2019/5820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve ubgt ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının belirli süreli sözleşme ile çalıştğını, iş akdi süre bitimi nedeniyle kendiliğinden sona erdiği için kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, haftalık 45 saati aşan çalışmasının bulunmadığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalışılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı ve karşılığının işverence ödenip ödenmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı kurallar ulusal bayram ve genel tatil alacakları için de geçerlidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda bordrolar ve banka kayıtlarının sunulmadığı gerekçesiyle tanık beyanları doğrultusunda alacaklar hesaplanmıştır.

Dosya içeriğine göre; davalı taraf cevap dilekçesinde normal mesaiyi aşan çalışma olması halinde bordrolara yansıtılarak banka kanalıyla ödendiğini savunmuştur. Havale tarihleri itibariyle bordrolar cevap dilekçesiyle, banka kaydı ise 25.02.2015 tarihinde rapor tarihinden önce dosyaya sunulmuştur. Dosyaya sunulan bordrolar imzasızdır ancak banka kaydıyla uyumlu olup bordrolarda fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacağı tahakkukları bulunmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş banka kayıtlarıyla uyumlu olduğu tespit edilen bordrolardaki fazla çalışma ve ubgt tahakkuklarını mahsup ederek hüküm kurmaktır.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/790, Karar No: 2021/4939, Tarih: 09.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/790 E.  ,  2021/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 20.04.2017 gün ve 2016/535 - 2017/292 sayılı kararı bozan Daire'nin 04.12.2019 gün ve 2019/508 - 2019/7805 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 21.02.2011 tarihli iş sözleşmesi ile "senior consultant" unvanı ile davacı iş yerinde çalıştığını, davalının 18.09.2015 tarihli istifa beyanına göre ihbar süresinin 09.10.2015 tarihinde sona erdiğini, iş sözleşmesinin 23/2. maddesinde rekabet etmeme yasağı düzenlemesi bulunmasına rağmen, davalının “PWC” şirketinde çalışarak rekabet yasağını ihlal ettiğini ileri sürerek davalının brüt maaşının 24 katı tutarındaki cezai şart alacağından şimdilik 50.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalının yeni işindeki iş tanımının farklı olduğunu, sözleşmede yer alan rekabet yasağının konu ve yer bakımından sınırlandırılmadığından geçersiz olduğunu, ayrıca sözleşmenin “kelepçeleme sözleşmesi” niteliğinde olup, Anayasa'nın 48. maddesine aykırılık teşkil etmesi nedeniyle de geçersiz olduğunu, talep edilen cezai şartın miktaren fahiş olduğunu, TBK 182/son hükmü gereği indirim yapılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığı, davanın TBK 444 ve 447. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, sözleşme özgürlüğü çerçevesinde tarafların sözleşme konusunu belirlemekte özgür oldukları, ancak bu özgürlüğün sınırsız olmadığı, sözleşmenin rekabet yasağını düzenleyen hükmünün Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile güvence altına alınan çalışma hürriyeti ilkesine aykırı olduğu, tarafların bu özgürlüğün ihlali niteliğinde herhangi bir düzenleme yapmalarının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11054, Karar No: 2015/461, Tarih: 03.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/11054 E.  ,  2015/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmaza komşu ve yakın komşu 291, 299 ve 295 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında yer alan şerhlere göre davalı olduğu bildirilmekle dava dosyalarının getirtilmesi,

2- Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığının ... ve ....nden, 4342 sayılı Yasa uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığının mahalli Mülki Amirlikten sorulması ile yapılmış ise buna dair belgelerin getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3361, Karar No: 2016/7689, Tarih: 17.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/3361 E.  ,  2016/7689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : a-TCK'nın 158/1-h, 52/2-4, 53, 58. maddeler gereğince mahkumiyet

b-Temyiz talebinin reddine dair ek karar

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından, temyiz talebinin reddine dair ek karar ise sanık vasisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 28/12/2015 tarihli kararın sanığa 21/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 21/03/2016 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık vasisinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 02/02/2016 tarih ve 2015/208; 2015/285 E.K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanık vasisinin temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13084, Karar No: 2022/8317, Tarih: 25.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13084 E.  ,  2022/8317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 25/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.