muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10709, Karar No: 2023/13669, Tarih: 28.12.2023

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 20.03.2012 tarih ve E.2010/15145, K.2012/5266 sayılı kararında; "02.09.1994 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu Kurum sigortalısı ... vefat etmiştir. Gerek onanarak kesinleşen kamu davasında, gerekse iş bu davaya dayanak kılınan kusur raporunda; zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde davalı sürücüler toplam %100 oranında kusurlu bulunmuştur. Dosyada mevcut peşin hesap tablosuna göre hak sahiplerine toplam 63.183,81 TL ilk peşin değerli aylık bağlandığı ve eldeki dava ile de söz konusu miktarın tamamının tahsilinin talep edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan ilki 27.09.2008 tarihli, diğeri 02.04.2010 tarihli iki ayrı hesap raporu birbirini teyit ederek, bağlanan aylıkların ilk peşin değeri, her bir hak sahibinin kaza tarihindeki yaşları ile aylık başlangıç tarihinde bağlanan aylık tutarları esas alınmak suretiyle yeniden belirlenmiş ve rücu edilebilecek ilk peşin değerli aylık toplamı 41.664,55 TL olarak tespit edilmiştir. Mahkemece, Kurum peşin hesap tablosundaki toplam ilk peşin değerli aylık tutarı ile bilirkişiler tarafından belirlenen ilk peşin değerli aylık tutarları arasındaki çelişki, tarafların bu konudaki savunma ve delilleri de tespit edilmek suretiyle yöntemince giderilmeksizin, hesap raporundaki toplam tutar yönünden davanın kısmen kabulüne hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir." gerekçesiyle söz konusu karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 03.09.2014 tarih ve E.2013/475, K.2014/472 sayılı kararı ile "... Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava rücuen tazminat talebine ilişkin olup davalılardan ...'ın yönetimindeki otobüs ile Silvan -Diyarbakır istikametinde seyir halinde iken seyir yönüne göre yolun sağ banketine çekilmiş ve taşıt yoluna 30 cm geçmiş diğer davalının yönetimindeki askeri araca çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında kurum sigortalısı ...'in vefat ettiği davacı kurum tarafından ölen sigortalının hak sahiplerine peşin sermaye değerli gelir bağlandığı meyadan gelen kazada davalılardan ...'ın %75 diğer davalı ...'in %25 oranında kusurlu oldukları alınan bilirkişi raporuna göre davalı Kurumun zararının 41.664,55 TL olduğu anlaşılmakla talep miktarı da göz önüne alınarak davanın kısmen kabulüne" karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 15.05.2017 tarih, E.2017/2101, K.2017/4113 sayılı kararında; "02.09.1994 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu Kurum sigortalısı ... vefat etmiştir. Gerek onanarak kesinleşen kamu davasında, gerekse iş bu davaya dayanak kılınan kusur raporunda; zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde davalı sürücüler toplam %100 oranında kusurlu bulunmuştur. Dosyada mevcut peşin hesap tablosuna göre hak sahiplerine toplam 63.183,81 TL ilk peşin değerli aylık bağlandığı ve eldeki dava ile de söz konusu miktarın tamamının tahsilinin talep edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan ilki 27.09.2008 tarihli, diğeri 02.04.2010 tarihli iki ayrı hesap raporu birbirini teyit ederek, bağlanan aylıkların ilk peşin değeri, her bir hak sahibinin aylık bağlama tarihindeki yaşları ile aylık başlangıç tarihinde bağlanan aylık tutarları esas alınmak suretiyle yeniden belirlenmiş ve rücu edilebilecek ilk peşin değerli aylık toplamı 41.664,55 TL olarak tespit edilmiştir. Mahkemece, Kurum peşin hesap tablosundaki toplam ilk peşin değerli aylık tutarı ile bilirkişiler tarafından belirlenen ilk peşin değerli aylık tutarları arasındaki çelişki, tarafların bu konudaki savunma ve delilleri de tespit edilmek suretiyle yöntemince giderilmeksizin, hesap raporundaki toplam tutar yönünden davanın kısmen kabulüne hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, hak sahiplerinin aylık bağlama tarihlerindeki yaşları ve kaza tarihi olan 1994 yılındaki kazalı sigortalının kazancı ve hak sahiplerine aylık başlangıç tarihinde bağlanan aylık tutarları ve yeni hisse sahiplerinin varlığı da gözetilip ,hak sahiplerine bağlanan aylığın ilk peşin sermaye değeri belirlenip sonucuna göre karar verilmelidir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Yargıtay bozma ilamı uyarınca, Mahkememizce Ağrı ... İl Müdürlüğü'nden Kurum sigortalısı ...'in hak sahiplerinin aylık bağlama tarihlerindeki yaşları, sigortalının kaza tarihindeki kazancı, hak sahiplerine aylık bağlama tarihinde bağlanan aylık tutarları yeni hisse sahiplerinin varlığı da dikkate alınarak bağlanan aylıklara ilişkin peşin sermaye değerlerinin istenildiği, Ağrı SGK Başkanlığı'nın 21.04.2022 tarihli cevabi yazısı ile müteveffa sigortalı ...'in hak sahiplerine bağlanan ilk aylık tutarının ve bağlanan aylığın ilk peşin sermaye değerindeki farklılığın, eski sistemde kullanılan Kurum programındaki PMF cetvellerinin farklı oluşundan kaynaklandığı bildirilerek peşin sermaye değer tablosunun gönderildiği görülmüştür.

Mahkememizce bozma ilamı doğrultusunda alınan 29.07.2022 tarihli bilirkişi raporu ile Ağrı SGK İl Müdürlüğü'nün 21.04.2022 tarihli yazı cevabı ekinde gönderilen peşin sermaye değer tablosu esas alınarak sigortalının hak sahiplerinin aylık bağlama tarihlerindeki yaşları, kazanın oluşumunda davalı ...'in %75, ...'in %25 oranındaki kusur durumları dikkate alınarak yapılan hesaplamanın dosyaya ve bozma ilamına uygun olduğu kanaatine varılmakla hükme esas alınmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mevcut delil durumu ile Yargıtay bozma ilamı kapsamında kesinleşen hususlar dışında yapılan yargılama neticesinde";

"Davanın kısmen kabulü ile

1)31.581,48 TL peşin sermaye değerli gelirin tahsis onay tarihi olan 10.07.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

2)Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Kurum, kusura itirazla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili, kararın eksik araştırmaya dayalı olarak verildiğini beyanla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Davalı ... vekili, kararın eksik araştırmaya dayalı olarak verildiğini beyanla İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 1479 sayılı Kanunun 63'üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3. Davacı Kurum vekilinin temyiz istemi yönünden ise;

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında davacı Kurum vekilinin temyiz nedenlerine göre bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz eden taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/12335, Karar No: 2022/1074, Tarih: 24.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12335 E.  ,  2022/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık müdafisinin yüzüne karşı 14.05.2018 tarihinde tefhim olunan hükümde, 5271 sayılı CMK’nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği açıklamasına yer verilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği gözetilerek, sanık müdafisinin gerekçeli kararın 27.06.2018 tarihinde tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra sunduğu 12.07.2018 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile 5271 sayılı CMK’nin 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebepler de gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9273, Karar No: 2024/2298, Tarih: 28.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9273 E.  ,  2024/2298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/545 Esas, 2023/353 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine temsilcisi dava dilekçesinde özetle; Adana ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Maliye Hazinesi adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; hüküm kısmında kıymet takdir komisyonu tarafından belirlenen bedelden bakiye kalan bedele, kararın kesinleşmesine kadar geçen süre için yasal faiz işletilmesinin hatalı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın bedelinin oldukça yüksek hesaplandığını, bilirkişi raporunda % 10 objektif değer artışı uygulanmasının bilimsel esaslara ve hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinin doğru olduğu, kamulaştırma bedelinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmediği ancak kamulaştırma bedelinin kıymet takdir raporunu aşan kısmının üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalılara ödenmesine karar verilen bedelin, 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının ilgili kısımlarının Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca iptal edildiği dikkate alınarak tamamının derhal ödenmesine karar verilmek suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine temsilcisi vekilinin temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine temsilcisi vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine temsilcisinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/38354, Karar No: 2010/26029, Tarih: 20.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/38354 E.  ,  2010/26029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/7686

MAHKEMESİ : Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2007

NUMARASI : 2007/114

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tespit tutanağında sayacın bakanlık mühürlerinin kopuk olduğunun belirtildiği, tüketim föyüne göre suç tarihinden önceki tüketimlerin sıfır olduğu, 26.06.2001 tarihli mühürleme tutanağında 1332 olan endeksin, suç tutanağının düzenlendiği 12.08.2003 tarihinde de değişmeyerek 1332 olarak kaldığı, sanığın soruşturma aşamasında: "suça konu evi 1999 yılı Haziran ayında kiraladığını, 2002 yılı kış aylarında çıktığını" ve kovuşturma aşamasında; "evi 2001 yılında kiraladığını, yazlık olarak kullandığını, 2003 yılı 8.ayında evden taşındığı" şeklinde çelişkili savunmalarda bulunduğu ve yapılan zabıta araştırmalarında evin yazlık olarak sanık tarafından kullanıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, eylemin sübuta erdiği gözetilmeden, elektrik mühendisi bilirkişinin; "26.06.2001 tarihinden 12.08.2003 tarihine kadar tüketim olmadığı, bu durumun kaçak kullanımı doğruladığı, ancak sayacın kimin uhdesinde olduğu abonelikten kimin sorumlu olduğu mevcut verilerle belli olmadığı" şeklinde, teknik bilgiler yanında hukuki değerlendirmeler de içeren raporuna dayanılarak sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6348, Karar No: 2024/7372, Tarih: 10.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/6348 E.  ,  2024/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/346 E., 2021/1273 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurularının usulden ve esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş olup,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesince verilen maddi tazminata ilişkin esastan ret kararının kesin olduğu belirtilmiş ise de, temyiz kesinlik sınırının davacı tarafından talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamının reddedilen kısmı üzerinden, davalı bakımından ise kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamı üzerinden değerlendirileceği, maddi tazminat ve manevi tazminat bakımından ayrı ayrı değerlendirileme yapılamayacağı kabulü ile yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, adli kontrol, arama ve el koyma nedeniyle 35.000 TL maddi, 300.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 2.051.10 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, hükmedilen maddi tazminatın davalı yönünden istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin davalı yönünden reddine, davalı vekilinin manevi, davacı vekilinin maddi ve manevi tazminata ilişkin istinaf başvurularının ise esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin maddi tazminata ilişkin temyiz isteminin kesinlik sınırı itibariyle reddine, manevi tazminata ilişkin temyiz isteminin ise esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; ceza davasında temsil edilmek üzere ödenen vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamına dahil edilmesi gerektiğine, adli kontrol uygulamasının anayasal hakların ihlali anlamına geldiğine, beraat kararına karşın adli kontrol tedbirinin devam ettiğine, arama yapılırken usule ilişkin güvencelere riayet edilmediğine ve arama işleminin ölçüsüz uygulandığına, eczacı olan davacının gözaltına alınması nedeniyle maddi zararının oluştuğuna, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna, maddi tazminata ilişkin temyiz isteminin temyiz kesinlik sınırında kaldığından bahisle reddedilmiş olmasının hatalı olduğuna, kararın maddi ve manevi tazminat yönünden bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/301 Esas-2017/211 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan 24.01.2017-31.01.2017 tarihleri arasında 7 gün gözaltında kaldığı, yapılan sorgusunun ardından hakkında CMK'nın 109/3-a ve b bentlerinde yazılı adli kontrol hükümleri uygulanmak suretiyle serbest bırakıldığı, yapılan yargılama sonunda beraat kararı verildiği ve kararın 21.02.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat kararının davacıya tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin maddi ve manevi tazminata ilişkin, davalı vekilinin manevi tazminata ilişkin istinaf başvurularının ise esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf kesinlik sınırının davalı yönünden kabul edilen, davacı yönünden reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamı üzerinden belirlenmesi gerekirken; davalı yönünden istinaf incelemesinin maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi suretiyle davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Kanun'un 341/2. ve 5271 sayılı Kanunun 279/1- (b) bendi uyarınca usulden reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.