muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3707, Karar No: 2019/3499, Tarih: 17.04.2019

Asıl dava; menfi tespit, birleşen dava ise; itirazın iptali istemine ilişkin olup, asıl davada 07/07/2014 tarihli tutanak ve bu tutanağa istinaden yapılan tahakkuk birleşen davada ise bu tutanağın yanısıra 18/07/2014 tarihli tutanak ve bu tutanağa istinaden yapılan tahakkuk dava konusu edilmiştir. Her iki tutanağın da borcu nedeniyle kesilen elektriğin abone tarafından mühür kırılarak açılması olayı ile ilgili olduğu anlaşılmıştır.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dava davalısı-birleşen dava davacısının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; asıl dava davacısı birleşen dava davalısı ...'ya ait olan 11400951 nolu tesisatla ilgili olarak, 30/04/2014 tahakkuk tarihli son ödeme tarihi 12/05/2014 olan faturanın ödenmediği belirtilerek aboneye 15/05/2014'te kesme ihbarnamesi gönderildiği akabinde 26/05/2014 tarihinde enerjisinin kesildiği ve 07/07/2014 tarihinde ve 18/07/2014 tarihinde elektrik şirketi görevlileri tarafından yapılan kontrollerde enerjisi kesik olan sayacın mührü kırılarak usulsüz kaçak kullanım yapıldığının tespit edildiği, kaçak kullanım nedeniyle dava konusu faturaların düzenlendiği anlaşılmıştır.

Elektrik tarifeleri yönetmeliğinin 50/a maddesine göre, Abonenin kullanım yerine bırakılan veya posta ile gönderilen faturanın veya bildirimin, üzerinde yazılı son ödeme tarihine kadar ödenmesi esastır. Ancak, bu fatura bedeli son ödeme tarihine kadar ödenmediği takdirde, 20 (yirmi) gün (dahil) içinde aboneye, 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebligat yapılır. Bu tebligattan sonra fatura bedeli 10 (on) gün içinde ödenmediği takdirde abonenin elektriği kesilir. Teşekkül veya şirket tarafından fiilen elektriği kesilmeyen aboneden açma-kapama bedeli talep edilmez. b) Bütün bunlara rağmen o güne kadar borcunu zamanında aksatmadan ödediği anlaşılan abonenin ödeme ihbarnamesinin eline geçmemiş olabileceği düşünülerek ödenmemiş faturaları varsa ve elektriği kesilmemiş ise, eski borca ait ihbarname bir sonraki dönemde düzenlenen fatura ile birlikte aboneye bildirilmesi şarttır. Eski borç gecikme cezası dahil yeni faturada belirtilen son ödeme tarihinde ve yeni borç ile birlikte ödenir. Bu süre içinde fatura bedelleri ödenmediği takdirde (a) fıkrası hükmü uygulanır. c) (Değişik bent: R.G.: 13.07.1999/23754`de Yayımlanan Yönetmelik, m.20) Alacağın tahsili, takibi ve elektriğin kesilmesi gibi işlemlerin yapılması

teşekkül veya şirketin görevidir. İlk ihbarnamede belirtilen son ödeme tarihinde borç ödenmemiş ise bu tarihten itibaren gecikme faizi uygulanır. İkinci ihbarnamede belirtilen son ödeme tarihinde borç ödenmemişse elektrik kesme işlemi yapılır. Her halükarda abonenin ödenmeyen faturasını takip eden ikinci fatura dönemindeki son ödeme tarihinden sonra gecikme faizi alınamaz. Ancak, gecikme faizi alınmamasına ilişkin hüküm, mahkemeye intikal etmiş alacaklar ile resmi daireleri kapsamaz.

İncelenen dosyada mahkememizin de kabulü olduğu üzere ve gerekçesi ve hesaplama yöntemi kabul edilen 05/05/2016 havale tarihli bilirkişi heyeti raporunda da tespit edildiği üzere; davacının elektiğinin kesilme tarihi olan 26/05/2014 tarihinde 8.015,90 TL bedelli fatura borcunun bulunduğu, ancak bu fatura borcuna ilişkin olarak davalı kurumca davacıya elektrik tarifeleri yönetmeliğinin 50/a maddesinde belirtildiği şekilde 7201 Sayılı Tebligat Kanununa göre usulüne uygun kesme ihbarnamesi tebliği yapılmadığı, davalı kurumca yapılan kesme işlemi ve tutulan kaçak elektrik tespit tutanağının usulsüz hale geldiği, kurum tarafından yapılan kesme işleminin sadece 8.015,90 TL tutarlı faturaya istinaden gerçekleştirildiği ve kesme işleminden 8 gün sonra davacı tarafça bu borcun ödendiği, 07/07/2014 tarihinde tutanağa konu 8.015,90 TL'lik fatura borcunun bulunmadığı, tutanak tarihinde devam eden aylara ilişkin olarak 7.548,00 TL ve 844,10 TL tutarlı fatura borçları bulunsa da, bu faturalara ilişkin herhangi bir kesme ihbarnamesi bulunmadığından 07/07/2014 tarihli ve18/07/2014 tarihli kaçak elektrik tespit tutanaklarının usulsüz hale geldiği, Aksaray 2. İcra dairesi'nin 2014/6642 esas sayılı takip dosyasına konu edilen her iki faturaya ilişkin de herhangi bir kesme işlemi ve kaçak elektrik tespiti yapılmadığı, bu haliyle kaçak tespit tutanaklarının iptali ile o tarihte tespit edilen endeks değerlerine göre yapılan vegecikme faizi ve kdv tutarı ekli bedele yönelik hesaplama sonucuna göre verilen kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak yapılan hesaplamada hesaplanan fatura bedelleri üzerinden alınan kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım/iletim bedeli, perakende satış bedelleri düşülerek hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır.

Oysa ; Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiği açıktır. Bu nedenle belirtilen bedellerin de hesaplamaya dahil edilmesi gerekmektedir.

O halde; yukarıda sözü edilen yasa hükümleri gereğince dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin de hesaplamaya dahil edilerek mahkemece bir karar verilmesi gerektirken yukarıda sözü edilen mevzuat hükümleri gözardı edilerek, belirtilen bedeller düşülerek yapılan bilirkişi hesabına göre karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2579, Karar No: 2012/25163, Tarih: 14.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/2579 E.  ,  2012/25163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fikra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü ve İzmir Büyükşehir Oğlananası İlk Kademe Belediye Başkanlığının 25.09.2006 tarihli yazısında, ruhsatsız binanın belediye mücavir alan sınırları içerisinde, özel imar rejimine tabi yerde olmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın, belediye mücavir alan sınırları içerisinde kalan arazisinde bina inşa etme eyleminin, imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturmayacağı ve binanın bulunduğu yer itibariyle TCK'nın 184/1. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

2- Oğlananası Belediye Başkanlığının davaya katılmasına karar verilmesine karşın, Değirmendere Belediye Başkanlığının kendisini vekille temsil ettirdiğinden sözedilerek, Değirmendere Belediye Başkanlığı adına vekalet ücretine hükmedilerek çelişkiye yol açılması,

3- Mahkemenin kabulüne göre; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK’nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1.fıkrası ile CMK’nın 231/5. madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve anılan yasanın 2.fıkrası ile de CMK’nın 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı suç olması koşulunun kaldırılması karşısında, 6008 sayılı Yasa değişikliği de göz önünde bulundurularak, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4853, Karar No: 2020/7372, Tarih: 19.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4853 E.  ,  2020/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin kendisine ait araç ile seyir halinde iken 01.09.2013 tarihinde davalının aracının sol ön kısmı ile müvekkiline ait araca çarptığını, araçta oluşan hasarın yan sanayi parçaları kullanılarak giderildiğini, ancak müvekkilinin hava yastığını tamir ettiremediğini, müvekkilinin aracında 10.291,31 TL faturalandırılmış tamir ücreti, 2.000,00 TL hava yastığı ücreti zararının oluştuğunu, aynı zamanda %20 oranında aracında değer kaybı meydana geldiğini, bu nedenlerle ek dava açma ve fazlaya dair hakları saklı kalmak koşulu ile 7.500,00 TL hasar onarım bedeli, 3.000,00 TL değer kaybının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiş, 13/07/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 21.487,00 TL olarak arttırmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, 21.487,00 TL maddi tazminatın (16.792,00 TL hasar onarım bedeli, 4.695,00 TL değer kaybı bedeli) 01/09/2013 tarihinden itibaren davalılardan yasal faizi ile birlikte müştereken müteselsilen (davalı Güneş Sigorta A.Ş poliçedeki limitiyle ve dava tarihinden itibaren yasal faiz ile sorumlu olması ve vekalet ücreti ile yargılama giderlerinden bu miktar ile sorumlu olması koşulu ile) alınıp, davacıya verilmesine, karar verilmiş, hükmün davalı sigorta şirketi vekili ile davalı ... vekili

tarafından temyizi üzerine Daire’nin 2016/20141 E-2017/11466 K sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde, dava konusu kazada davalının %75 oranında kusurlu olduğu yönündeki trafik bilirkişisi ve Yol ve Trafik Uzmanı raporları ile davacıya ait araçta 6.368,28 TL tutarında hasar meydana geldiğini, herhangi bir değer kaybının oluşmadığını, hava yastıklarının da davaya konu kaza sebebiyle açılmadığını belirten Makine Mühendisi bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulü ile 4.776,21 TL hasar onarım bedelinin 01/09/2013 tarihinden itibaren davalılardan yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen (davalı Güneş Sigorta A.Ş poliçedeki limitiyle ve dava tarihinden itibaren yasal faiz ile sorumlu olması ve vekalet ücreti ile yargılama giderlerinden bu miktar ile sorumlu olması koşulu ile) alınıp, davacıya verilmesine, değer kaybı ve hava yastığı onarım bedeli talebinin reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan hasar bedeli ve değer kaybının tazmini istemine ilişkindir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan hasar bedeli ve değer kaybının tazmini istemine ilişkindir.

Davacı vekili; dava konusu kazada aracında hasar oluştuğunu ve hava yastıklarının açıldığını, gerekli onarımların kendisi tarafından yaptırıldığını, kaza anında açılan hava yastıklarının ise henüz yaptırılamadığını belirtip, buna ilişkin faturaları dosyaya sunarak aracında meydana gelen hasar bedelini ve değer kaybını talep etmiştir. Gerçek zararın, konusunda uzman bilirkişi marifetiyle tespiti, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olması gerekir.

Dosya kapsamından; dava konusu kazanın meydana geldiği 01.09.2013 tarihinde ...’in sevk ve idaresinde olduğu anlaşılan ... plakalı aracın, davalının maliki bulunduğu ... plaka sayılı aracın sol ön kısmı ile davacının aracına çarptığı, 28.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda; kazadan sonra düzenlenen kaza tespit tutanağına göre hava yastıklarının açıldığına dair bir tespitin olmadığı, davacı tarafından dosyaya sunulan onarım faturalarının incelenmesinde; kaza tarihi 01/09/2013 olup hava yastıkları onarımına ilişkin olarak yalnızca 22/04/2015 tarihli servis yedek parça teklif ve onay formu olduğu, hava yastıklarının dava konusu kaza anında açılıp açılmadığının belirlenemediği belirtilmiş, aracın daha önce karıştığı iddia edilen kazalara ilişkin bir inceleme yapılmamıştır.

Bozma sonrası alınan Makina Mühendisi ... imzalı 03/12/2018 tarihli bilirkişi raporunda; 01/09/2013

tarihinde meydana gelen kaza sonrasında hasar onarımı için yetkili servis tarafından düzenlenen faturalarda hava yastıklarının açıldığına ilişkin bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, hava yastıklarının 01/09/2013 tarihinde meydana gelen kaza sonrasında açılmış olması halinde hasar tespitlerinde yetkili servis tarafından detaylı inceleme yapılması da dikkate alındığında farkedilmemesinin mümkün olmadığı, kazanın boyutu ve hava yastıklarının fiziki durumu düşünüldüğünde bu hususun gözden kaçamayacağı, davaya konu kazada her iki aracın da köşe noktalarının çarpışma alanı olması sebebiyle hava yastıklarının açılmama ihtimalinin bulunduğunu belirterek ... plakalı aracın 01/09/2013 tarihindeki kazada hava yastıklarının açılmış olma ihtimalinin mevcut duruma göre çok düşük olduğu belirtilmiştir. Aynı raporda, araçta meydana gelen değer kaybı açısından kazaya karışan araçlarda değer kaybının hesaplanabilmesi için kazadan önce başka bir kazaya karışmış olmaması gerektiği, karışsa bile bu kazada hasara uğramamış olması gerektiği, ancak aracın kasko değerinin 37.900,00 TL olmasına rağmen araç üzerinde 8.055,00 TL bedelli hasar kaydının bulunması sebebiyle dava konusu kazadan önce değer kaybının oluştuğu ve bu sebeple 01/09/2013 tarihli kaza nedeniyle herhangi bir değer kaybının oluşmadığı yönünde görüş ve kanaat bildirilmiştir.

03/12/2018 tarihli bilirkişi raporunda, talep edilen hasar bedeli, hava yastıklarının dava konusu kaza anında açılıp açılmadığı ve değer kaybının davacı aracının karışmış olduğu hangi kaza neticesinde meydana geldiğinin aydınlatılamadığı anlaşılmakla, tek makine mühendisinden alınan, keşif yapılmaksızın düzenlenen ve davacı tarafından itiraz edilen yetersiz bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş, dava konusu araca ilişkin tüm eksik bilgi ve belgeler ile özellikle aracın daha önce karıştığı 01.09.2013, 26.08.2011 ve 10.08.2011 tarihli kazalara ilişkin bilgi ve belgelerin, varsa eğer kaza tespit tutanaklarının, ekspertiz raporlarının ve tramer kayıtlarının dosya içerisine alınarak, yukarıda belirtilen hususlar gözetilmek suretiyle, dava konusu hasarın 01.09.2013 tarihli kazada oluşup oluşmadığı, davacı aracının karıştığı hangi kaza sonucu oluşmuş olabileceği, dava konusu kaza nedeniyle hava yastıkları ile ilgili ne gibi belirleme yapıldığı açılıp açılmadığının, kaza anında açıldı ise gerçek zarar

miktarının belirlenmesi, araçtaki değer kaybının tespiti yönünden de, Dairemizce değer kaybının belirlenmesi hususunda esas alınan, aracın kaza tarihindeki hasar görmemiş 2.el piyasa değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki 2.el piyasa değeri arasındaki fark kriterine uyularak, hasar bedeli ve değer kaybının tespitine yönelik makine ve otomotiv mühendisi ile trafik bilirkişisinden oluşan konularında uzman bilirkişi kurulundan önceki raporlar da değerlendirilerek, gerekçeli, ayrıntılı, denetime imkan verecek ve itirazları karşılayacak şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4255, Karar No: 2022/9278, Tarih: 23.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/4255 E.  ,  2022/9278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik şikayetçi vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Davadan ve duruşma tarihinden usulüne uygun biçimde haberdar edilmesine rağmen, duruşmaya katılmayan ve CMK'nin 238. maddesine uygun biçimde talepte bulunup katılan sıfatını almayan şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 23.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13789, Karar No: 2022/16805, Tarih: 23.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13789 E.  ,  2022/16805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık hakkında birleşen Bucak Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/329 Esas sayılı dosyasında sanığın savunması alınmadan hüküm tesisi suretiyle CMK’nun 191. maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın 6831 sayılı Yasanın 91/3. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında suça konu yerin fidan ekim sahası olduğuna ilişkin net bir tespit yer almaması karşısında, suça konu yerin fidan ekim sahası mı yoksa fidelerin ekim sahalarından sökülerek orman yetiştirmek üzere dikildiği ağaçlandırma alanı (fidan dikim alanı) mı olduğunun net olarak tespiti bakımından, bu hususta bilirkişilerden ek rapor aldırılarak fidan ekim sahası olup olmadığının kesin şekilde tespiti yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında 13.01.2014 tarihli eylem nedeniyle 12.05.2014 tarihli iddianame ile 6831 sayılı Kanunun 91/3. maddesine aykırılık iddiası ile Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/503 Esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, aynı bölmede gerçekleşen eylem nedeniyle 27.03.2014 tarihli tutanağa istinaden 26.03.2015 tarihli iddianame ile fidan ekim sahasını bozma suçundan açılan kamu davasının Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/503 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilerek sanığın her iki eylem sebebiyle ayrı ayrı hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmakla, TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümleri de değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin 1 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.