muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10181, Karar No: 2007/1029, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10181 E.  ,  2007/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim gideri olarak 27.303 YTL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan Salim Kerem Eşiyok'un 20.9.2001 tarihinde Kara Harp Okulunda eğitime başladığını; ancak, Harp Okulu Yüksek Disiplin Kurulunun 2.3.2005 tarihli kararıyla yükümlünün okuldan çıkarılmasına karar verildiğini ve 1.3.2005 tarihi itibariyle de ilişiğinin kesildiğini, yükümlüye öğrenciliği döneminde 27.303 YTL masraf yapıldığını, yapılan bu masrafın yapıldığı yılı takip eden yılbaşından itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosya içerisinde bulunan Kırklareli 2. Noterliğince 29.8.2001 tarihinde 04824 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde öğrencinin okulla ilişiğinin kesilmesi halinde hangi kalem masraflardan sorumlu olacağı ayrıntılarıyla yazılmıştır.

Mahkemece, davalıların sorumlu olacakları tazminat kalemleri arasına personel ve amortisman giderleri de dahil edilerek hesaplama yapılmış ise de, 15.11.2006 gün ve 2006/743-740 sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun İçtihadında, 5401 Sayılı Yasa ve buna ilişkin olarak çıkarılmış bulunan yönetmelikde yer alan ve yüklenicilerle diğer ilgililer tarafından imzalanarak okul idarelerine verilen yüklenme senetlerinde personel ve amortisman giderlerinin de tazminatın hesabında nazara alınacağı açıkça yazılmamış ise yükümlü ve kefilin bu kalemlerden sorumlu tutulamayacakları belirtilmiştir. Dairemizce de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bu kararına uyulduğundan ve yüklenme senedinde de davalıların bu kalem masraflardan sorumlu olacakları açıkca yazılmamış olduğundan personel ve amortisman giderlerinin de hesaba katılarak davalıların borçlu olacağı miktarın belirlenmiş olması,

2-Yukarıda sözü edilen yüklenme senedi ile kefalet senedine göre; davalılardan Yalçın Eşiyok yükümlüye yapılan masraflarla beraber işlemiş faizi olmak üzere toplam borcun 23.182.522.000 TL.sına kefil olduğu halde mahkemece adı geçen kefilin bunu aşan miktardan sorumlu tutulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen 1 numaralı bozma doğrultusunda davalıların sorumlu olacağı asıl alacak miktarı ile masrafın yapıldığı yılı takip eden yılbaşından dava tarihine kadar işlemiş faiz borcunu hesap eden bilirkişi raporu alınmalı, alınan bu raporun bozmaya uygunluğu denetlendikten sonra 2 numaralı bozma da dikkate alınarak karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen 1 numaralı bozma doğrultusunda davalıların sorumlu olacağı asıl alacak miktarı ile masrafın yapıldığı yılı takip eden yılbaşından dava tarihine kadar işlemiş faiz borcunu hesap eden bilirkişi raporu alınmalı, alınan bu raporun bozmaya uygunluğu denetlendikten sonra 2 numaralı bozma da dikkate alınarak karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5973, Karar No: 2019/293, Tarih: 21.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5973 E.  ,  2019/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalının davacıya ait dairenin üst katında ikamet ettiğini, davalı tarafın dairesinden davacıya ait dairenin banyo kısmına yaklaşık 3 yıldan beri giderek artan miktarda su sızıntısı olduğunu, sızıntı nedeniyle tavanın 3 bölümünden su geldiğini, bu nedenle duvarlarda rutubetlenme ve kabarmalar meydana geldiğini, sızan suyun arıza kaynağının ve yapılacak onarımın tespiti ile gerekli onarımın davalı tarafça yaptırılmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 3 nolu dairesinde meydana gelen mağduriyetin tespiti için davalıya ait 6 nolu dairede 24.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen işlemlerin yapılabilmesi için KMK' 23 ve 33 maddeleri gereğince davalının dairesinde bilirkişi raporundaki işlemlerin yapılması amacıyla davacı tarafa 10 gün süre verilmesine ve izin verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hâkimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Davacının talebinin ortak alan sayılan tesisat arızası nedeniyle taşınmazında meydana gelen zararın tahsili istemine ilişkin olduğu, dosyada bulunan uzman bilirkişi raporunda zararın kaynağının tam olarak davalıya ait bağımsız bölüme ait borudan mı yoksa anataşınmaza ait ortak yer sayılan tesisattan mı kaynaklandığının tespit edilmediği anlaşılmakla mahkemece anataşınmaza ait mimari ve tesisat projesi temin edilerek ve yerinde uygulanarak arızanın ve zararın oluşumunun ortak alandan kaynaklanıp kaynaklanmadığının hiçbir tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, zararın ortak alandan kaynaklandığının anlaşılması halinde ise diğer kat maliklerinin davaya dahil edilerek hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/01/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26863, Karar No: 2018/3389, Tarih: 26.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/26863 E.  ,  2018/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebeplerinin reddi,

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğundan TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı nev'iden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, Kanun'da belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, Konya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarih ve 2015/861 E. 2016/597 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen hükmün, Dairemizce 2018/607 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu bozulmasına karar verildiği, yine, Konya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarih ve 2015/859 E. 2016/600 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen hükmün, Dairemizce 2018/600 E. sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan dosyalar birleştirilerek dava dosyalarının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5053, Karar No: 2021/1572, Tarih: 03.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5053 E.  ,  2021/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan yapılan yargılamada katılanın sanığın kardeşi olduğu ve farklı adreslerde ikamet ettikleri göz önüne alındığında TCK'nın 167/2 maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 167/2. maddesinde tanımı yapılan aynı konutta beraber yaşamayan kardeşe karşı dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2087, Karar No: 2022/2690, Tarih: 01.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2087 E.  ,  2022/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 26. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde Etib Teknisyeni olarak çalıştığını, davacının ... Sendikasına üye olduğunu, ancak sendika ile kurum arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girmesinden sonra 30,00 TL civarında olan yevmiyesinin 24,00 TL’ye düşürüldüğünü, sendikalı olduktan sonra yevmiyesinin düşürülmesi nedeni ile hak kazandığı tüm alacakların kendisine eksik ödendiğini iddia ederek ücret farkı alacağı ile birlikte bir kısım fark alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının talep ettiği alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, dava dışı TEDAŞ ile sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklardan davalının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, diğer taraftan toplu iş sözleşmesi ile işçilere farklı menfaat ve yararların sağlandığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili ile davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafın katılma yoluyla istinaf başvurusunun kesinlik sebebiyle reddine, davacının istinaf başvurusunun ise, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından (katılma yolu ile) temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalının karar tarihi itibariyle kesin nitelikteki karara karşı katılma yoluyla istinaf ve temyiz yoluna başvurma hakkı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Katılma yolu ile başvurma” başlığını taşıyan 348 inci maddesinde; “(1) İstinaf dilekçesi kendisine tebliğ edilen taraf, başvurma hakkı bulunmasa veya başvuru süresini geçirmiş olsa bile, vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir. İstinaf yoluna asıl başvuran taraf, buna karşı iki hafta içinde cevap verebilir. (2) İstinaf yoluna başvuran, bu talebinden feragat eder veya talebi bölge adliye mahkemesi tarafından esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile başvuranın talebi de reddedilir.” şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir.

Kanunun açık hükmüne göre, normal hal ve şartlar altında istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmayan bir taraf, karşı tarafın istinaf başvurusuna karşı süresi içinde vereceği cevap dilekçesi ile istinaf yoluna başvurabilir (M. Atalı/İ. Ermenek/E. Erdoğan, Medeni Usul Hukuku, ... 2021, 620).

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın davalı yönünden miktar itibariyle kesin olduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Bu halde, kural olarak davalının istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır. Bir hak mevcut olmadığı halde istinaf yoluna başvurulması halinde, başvurunun esasına ilişkin inceleme yapılmadan istinaf başvurusunun reddi gerekir (HMK m. 341). Diğer taraftan, davalının kesin nitelikteki karara karşı doğrudan istinaf yoluna başvurma hakkı yok ise de, Kanunun 348 inci maddesi gereğince, karşı tarafın istinaf başvurusuna karşı katılma yolu ile istinaf yoluna başvurma hakkı bulunmaktadır. Dosya kapsamından davalının, davacının istinaf başvurusuna karşı katılma yolu ile istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince davalının katılma yolu ile istinaf başvurusunun kabulü ile başvurunun esastan incelenmesi gerekirken, istinaf başvurusunun miktar itibariyle reddine dair kesin olmak üzere karar verilmesi hatalıdır.

Belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı Kanununun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır (HMK. m. 366). Dosya kapsamına göre, davalı bakımından dava değeri, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf karar tarihi itibariyle kesinlik sınırının altındadır. Kural olarak davalının, istinaf başvurusunun “kesinlik sebebiyle reddine dair” kesin nitelikteki kararı temyiz etme hakkı bulunmamaktadır. Ancak davalının, davacı tarafın temyiz dilekçesine karşı iki haftalık yasal süre içinde cevap vermek suretiyle katılma yoluyla temyiz başvurusunda bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir. Bu halde, Kanunun 366 ve 348 inci maddeleri gereğince davalı tarafın katılma yoluyla temyiz hakkı mevcuttur. Davalının katılma yolu ile temyiz talebi yerinde görülerek temyiz incelemesi yapılmış; Mahkemece, davalının katılma yoluyla istinaf başvurusu hakkında hatalı karar verilmesi yerinde görülmemiştir. Sonuç olarak, Bölge Adliye Mahkemesince davalının katılma yolu ile istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, her iki tarafın istinaf başvurularının esastan incelenmesi gerekirken, hatalı hukuki değerlendirme yapılmak suretiyle davalının istinaf başvurusunun kesinlik sebebiyle reddine karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5699, Karar No: 2024/3273, Tarih: 11.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/5699 E.  ,  2024/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1330 E., 2016/361 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanuna Muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Tevdii, onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I. Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 264 üncü maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık ...'ın talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline tebliğname'ye uygun olarak İADESİNE,

II. Sanık ... hakkında tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde tanımlanan nitelikli tehdit suçunun ve 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Adli Emanetin ... sırasında kayıtlı bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde sayılan yasak niteliğe haiz bıçaklardan olduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine, 11.03.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26413, Karar No: 2013/308, Tarih: 10.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26413 E.  ,  2013/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

I- Katılan vekilinin 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yeterli araştırma yapılmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin 2001, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2001, 2002, 2003 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarının cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olan 2001 yılı için 31.12.2001, 2002 yılı için 31.12.2002 ve 2003 yılı için 31.12.2003 tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı; 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek” suçunun ise yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihi olan 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39773, Karar No: 2017/3545, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39773 E.  ,  2017/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.