muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5240, Karar No: 2013/17964, Tarih: 20.11.2013

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... Var vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13/09/2006 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9364, Karar No: 2023/6048, Tarih: 12.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/9364 E.  ,  2023/6048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/513 E., 2016/356 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan iki kez cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, mahkumiyet hükümlerinin sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, 11 yaşındaki mağdur çocuk ...'i farklı tarihlerde okul çıkışı

internet kafe ve üniversite kampüsüne götürerek pornografik filmler izlettikten sonra tuvalete götürüp cinsel istismarda bulunduğu; 12 yaşındaki mağdur çocuk ...'ı da farklı tarihlerde internet kafe ve ... ... AVM'ye götürerek pornografik filmler izlettikten sonra tuvalete götürüp cinsel istismarda bulunduğu iddiasına ilişkindir.

2. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinde zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davada sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 12.05.2015 tarihli ilamıyla onanarak kesinleşmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın saiki dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle temel cezaların belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, sanık hakkında tayin edilen cezalarda, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 3'... yıl 1'... ... 15'... gün hapis cezaları yerine 2'şer yıl 13'... ... 15'... gün hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın saiki dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle temel cezaların belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, sanık hakkında tayin edilen cezalarda, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 3'... yıl 1'... ... 15'... gün hapis cezaları yerine 2'şer yıl 13'... ... 15'... gün hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine ait zincirleme şekilde cinsel istismar suçuna ilişkin dava dosyası, mağdur çocuk ...'ın aşamalardaki istikrarlı beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri hususu dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, mahkumiyet hükümlerinin sanık lehine bozulması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yönünden hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli kararında sanık müdafiinin temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri hususu dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3386, Karar No: 2022/9842, Tarih: 23.05.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3386 E.  ,  2022/9842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 23.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/326, Karar No: 2025/545, Tarih: 16.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/326 E.  ,  2025/545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/394 E., 2024/384 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 hükmü uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373/4 hükmü uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6452, Karar No: 2020/10516, Tarih: 28.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/6452 E.  ,  2020/10516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde kış saati uygulamasına göre, güneşin Adana ilinde saat 06:14'de doğduğu, müştekinin akşam motosikletini park ettiği, ertesi gün sabah saat 06:15 sıralarında suça konu motosiklet ile suça sürüklenen çocuğun trafik kazasına karıştığının anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise TCK’nın 116/4. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, 28.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1432, Karar No: 2011/6603, Tarih: 05.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1432 E.  ,  2011/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Manevi Tazminat ve Katılma Alacağı

... ile ... aralarındaki manevi tazminat ve katılma alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair .... Aile Mahkemesinden verilen 11.01.2011 gün ve 481/10 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili tarafından davalı ... aleyhine açılan manevi tazminat ve katılma alacağı davasının yargılaması sonunda manevi tazminat ile emekli ikramiyesinden kaynaklanan alacağa ilişkin talebin reddine, taşınmaza ilişkin katılma alacağı davasının kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Taraflar, 25.07.1986 tarihinde evlenmiş, 27.07.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulle sonuçlanması üzerine 17.05.2010 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlardır. Taraflarca başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, bu tarihten boşanma davasının açıldığı tarihe kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. Dava konusu 1654 ada 279 parsel 23.07.1970 tarihinde satış yoluyla davalının miras bırakanı ... adına tescil edilmiş, 02.09.2005 tarihinde miras yoluyla davalı ve diğer mirasçılar adına intikal görmüş, bilahare sırasıyla satışlar yoluyla ..., ..., son olarak 26.10.2005 tarihinde satış yoluyla davalı ... adına tescil edilmiştir.

Dosya kapsamına dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, tarafların boşanmada ortak kusurlu olduğu boşanma hükmünü veren mahkemece belirlendiğine ve mahkemece bu husus gözönünde bulundurularak manevi tazminat isteğinin reddine karar verildiğine, emekli ikramiyesine yönelik talebinin ise, davalının halen Kredi Yurtlar Kurumu Eskişehir Bölge Müdürlüğü’nde teknisyen olarak çalıştığı, davalı tarafından alınmış veya elde edilmiş bir mal varlığı (ikramiye) bulunmadığı (TMK.nun m.219/1. fıkra) anlaşıldığına göre, mahkemece manevi tazminat ile emekli ikramiyesine yönelik talebin reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. İkramiye henüz beklenen ve ileride alınması gereken bir hak olup, bu haliyle mal rejimi tasfiyesinde gözönünde tutulamaz. Dava konusu taşınmazdan kaynaklanan alacak isteğine gelince; mahkemece davalıya miras yoluyla intikal eden 3/8 pay esas alınarak katılma alacağına hükmedilmiş ise de mahkemenin bu değerlendirmesine katılma olanağı bulunmamaktadır. TMK.nun 220/2.maddesi uyarınca miras yoluyla davalıya intikal eden pay davalının kişisel malı olması nedeniyle bu pay üzerinden katılma alacağının belirlenmesi hatalı olmuştur. Ancak 1654 ada 279 parsel, 2005 yılında miras yoluyla davalı ile diğer mirasçılara intikal etmiş, davalı mirasçılardan Hayriye’ye ait 3/8 payın bedelini ödemek suretiyle 2005 yılında satın almış, anne Sabriye’ye isabet eden miras payı yönünden herhangi bir ödeme yapılmadığı ileri sürülmüştür. Bu açıklamalara göre, miras yoluyla davalıya intikal eden 3/8 pay ile anne tarafından davalıya verilen (bağışlanan) 2/8 pay karşılıksız kazandırma niteliğinde olup davalının kişisel mal varlığı, yasal edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde satın alınan Hayriye’ye ait 3/8 payın edinilmiş mal olarak kabulü gerekmektedir. Her ne kadar mahkemece davalının miras payı yönünden katılma alacağına karar verilmiş ise de satın alınan Hayriye payı ile davalının miras payı 3/8 olduğundan taşınmazın değeri ve katılma alacağının miktarı bakımından bir farklılık olmayacaktır. Başka bir anlatımla; taşınmaz üzerindeki davacıya intikal eden pay ile edinilmiş mal niteliğindeki pay birbirine denktir. Mahkemece, taleple bağlı olarak taşınmazın 3/8 payına isabet eden miktarın yarısı üzerinden davacı lehine 5000 TL katılma alacağına hükmedilmiş olması fedakarlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet ilkesine uygun düşmekte olup verilen karar sonucu itibariyle doğru bulunmaktadır.

Davacı vekili ile davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan hüküm bölümlerinin açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 74,25 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 222,75 TL'nin temyiz eden davacı ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35542, Karar No: 2017/16045, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35542 E.  ,  2017/16045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8131, Karar No: 2014/9294, Tarih: 27.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8131 E.  ,  2014/9294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere, özellikle aynı bölgeden gelip Dairemizce incelenerek onanan yakın çevredeki dosyalarda taşınmazlara belirlenen m² değerlerine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8605, Karar No: 2020/4829, Tarih: 16.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/8605 E.  ,  2020/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı şikayet eden 3. kişi, icra mahkemesine başvurusunda, borçluya ait kamyonete monte edilmiş haldeki ağaç dikme makinasının tarafına teslim edilmesi talebinin reddine yönelik Müdürlük kararının iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın şikayetçi tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Somut olayda; borçluya ait kamyonetle beraber araca monte edilmiş halde bulunan ağaç dikme makinası da haczedilerek muhafaza altına alındığı, şikayet eden 3. kişinin ağaç dikme makinasının tarafına ait olduğu iddiasıyla istihkak davası açtığı, alacaklının takipten feragat etmesi ve mahcuz üzerindeki haczin kalkması nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verildiği, şikayete konu mahcuzun kamyonetle beraber borçluya teslim edildiği, bu kez şikayet eden 3. kişinin icra müdürlüğünden mahcuzun tarafına teslimi için borçluya muhtıra çıkartılmasını talep ettiği, talebin müdürlükçe reddedildiği görülmektedir.

Şikayete konu uyuşmazlık haczedilen ağaç dikme makinasının mülkiyetine ilişkin olup feragat nedeniyle takibin son bulduğu, takibe ilişkin bir şikayetin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece şikayetin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 30.04.2019 tarih ve 2019/634 E-2019/640K. sayılı İstinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 22.11.2018 tarih ve 2018/963 E.-2018/998 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 16.06.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3757, Karar No: 2019/5521, Tarih: 29.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3757 E.  ,  2019/5521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeni idarenin dava konusu 26 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının herhangi bir hakka dayanmaksızın dava konusu taşınmazı kullandığını açıklayarak, 20.353,00 TL ecrimisilin davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesi ve keşif bildirimine ilişkin tebliğlerin usulüne uygun olmadığını, vekil edeninin dava konusu evde yaşamadığını, taşınmaz üzerindeki evin davacıya ait olmadığını, davacıya ait olmayan ev için ecrimisil talebinde bulunulamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 19.575 TL’nin davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, tapulu taşınmaza el atma nedeniyle ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK mad. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkarılacak davetiyede belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir (HMK mad. 186/1). Sözlü yargılamada mahkeme, tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir (HMK mad. 186/2). Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular (HMK mad. 33). Mahkeme Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK'nin 13.03.2013 tarihli ve 2013/802 Esas, 2013/347 Kararı).

Davalı vekili tarafından, 13.11.2014 tarihli son duruşmaya mazeret dilekçesi gönderilmiş olup, Mahkemece mazeret hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmediği gibi, davalı taraf sözlü yargılamaya davet edilmeden hüküm tesis edilmiştir.

Karar bu yönleriyle usul ve yasaya aykırı olup, bozulması gerekmiş bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları şimdilik incelenmesine gerek duyulmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.