muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5065, Karar No: 2012/1111, Tarih: 25.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5065 E.  ,  2012/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... 2-... vekili avukat ... ile ... Tic. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 30.12.2009 gün ve 616-737 sayılı hükmün Dairemizin 11.11.2010 tarih ve 5900-14970 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... A.Ş avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, “ ... “ adıyla bilinen projede yer alan daireyi davalı ... adına vekaleten davalı ... A.Ş.’den “ Taşınmaz Satış Sözleşmesi” ile satın aldığını, davalıların satış sırasında reklamını yaptıkları projede müşterilerine satın alacakları daire/villa ile birlikte 1 milyon m2 arazi üzerinde, 450 bin m2 yeşil alan içerisinde 50.000 ağaçla çevrili, yüzme havuzları, yürüyüş, koşu ve bisiklet parkurları, buz pateni ve buz hokeyi pistleri, basketbol ve tenis kortları, İlköğretim okulu, ticaret merkezi, vb. beklentilerin üzerinde sosyal ve sportif imkanlar sunarak, kaliteli, sağlıklı, güvenli ve huzurlu bir yaşam alanı inşa ve teslim edileceğinin ilan edildiğini, ancak sitenin genel çevre duvarının ve demir parmaklıklarının dahi büyük ölçüde tamam olmadığını ve vaat edilen “ 24 saat özel güvenlik” sisteminin işlemediğini, site çevresinin 50.000 ağacın varlığı bir yana neredeyse çıplak bir görüntüye sahip olduğunu, site içinde site sakinlerine ait olacağı vurgulanan özel yaşam ve spor kompleksi vaat edilmesine rağmen vaad edilen spor kompleksinin toki’ye ait 518 nolu ada üzerinde kaldığını ve fiili durumu itibarıyla çevre duvarı ve güvenliğinin olmaması sebebiyle kamuya açık hale dönüştüğünü, davalıların yaptıkları reklam ve tanıtımlarla kendisini kasten yanılttıklarını ve ayıplı mal sattıklarını, bu nedenle dairede önemli bir değer kaybı bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... A.Ş., davalı ...’ye vekaleten satış yaptıklarını, hukuken taraf olmadıklarını beyanla Davanın husumetten reddi gerektiğini, esas yönden de satılan taşınmazda ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, 518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, 518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, konutun teslim alınmasından sonra 30 gün içinde ayıp ihbarı yapıldığının ispatlanamadığı, dava konusu dairenin bedeline olumsuz yönde etki edebilecek bir gizli ayıbın veya eksik ifanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hüküm, davacının temyizi üzerine dairemizce bozulmuş, Bu kez davalı ... A.Ş. karar düzelte talebinde bulunmuştur.

Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir. Davacının, satıcı ...’ye vekaleten ... İnşaat ve ticaret A.Ş’den “ ... ” adlı projeden daire satın aldığı, aldığı bu bağımsız bölüm davacıya tapuda devir edilerek fiilen de teslim edilmiştir. Davacı, 518 nolu ada üzerine inşa edilen spor kompleksinin tapusunun bağımsız bölüm maliklerine verilmeyip, ... üzerinde bırakıldığını ve spor kompleksinin sadece site sakinlerinin kullanımına sunulması gerekirken , kamuya da açıldığını ileri sürerek, bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istemiştir. Davacının davasında tanımladığı bu durumun ( Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2.11.2011 gün ve 2011/13-453 esas 2011/651 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ) açık ayıp olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de her hangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Ayrıca davacının 4077 sayılı kanunun 4.maddesi gereğince malın teslimi tarihinden itibaren 30 gün içinde davalılara ayıp ihbarında bulunmadığı tartışma konusu değildir. Öyle ise mahkemece ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olup kararın onanması gerekirken dairemizce, hükmün bozulmuş olmasının zuhule müstenit olduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne dairemizin bozma kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme talebinde bulunan ... A.Ş'nin karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 11.11.2010 gün ve 2010/5900 esas, 2010/14970 karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve davalı ... A.Ş. yönünden hükmün ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5581, Karar No: 2019/3552, Tarih: 12.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5581 E.  ,  2019/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : KONYA 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

04.03.2012 tarihinde “Fetih Mahallesi Aslanlı Kışla Caddesi No:213 te yoğun bir hareketliliğin olduğu çok sayıda kişinin buraya girip çıktığının tespit edilmesi üzerine evin takibe alındığı 06.03.2012 tarihinde kullanıcı sanık ...’in sanıkların evine girdiği belli bir süre kaldıktan sonra evden ayrıldığı takip sonucu polisler tarafından durdurulduğu Kemal’in üst aramasında ise net 0.9 gram eroinin ele geçtiği, 11.03.2012 tarihinde bu kez sanıkların evine kullanıcı sanıklar ... ve ...’ün girip çıktıktan sonra sanıkların içinde olduğu ... plakalı aracın durdurulduğu araçta bulunan Hakan’ın yapılan üst aramasında ise 3.6 gram esrarın ele geçtiği aynı tarihte bu kez kullanıcı sanık ...’in sanıkların evine girip birkaç dakika sonra evden ayrıldığı Mehmet’in yapılan üst aramasında ise 1 gram eroinin ele geçtiği somut olaylarda; kullanıcı sanıklar emniyette hernekadar sanıkları teşhis etmişlerse de yargılama aşamasında sanıklardan uyuşturucu madde almadıklarını beyan ettikleri yine sanıkların evinde yapılan aramada herhangi bir uyuşturucu maddenin ele geçmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların atılı suçu işlediklerine ilişkin, her türlü kuşkudan uzak, savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 12.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15996, Karar No: 2016/7002, Tarih: 01.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15996 E.  ,  2016/7002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaca zarar verme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c, 43/1, 21/2, 62/1, 52/4, 50/1-a maddeleri uyarınca 3.740 TL adli para cezası ve taksitlendirmesine ilişkin

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 150 adet otlattığı koyunun katılanların bahçelerine girerek meyve ağaçlarına zarar verdiği anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1197, Karar No: 2021/9493, Tarih: 24.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1197 E.  ,  2021/9493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/1508 E. - 2020/80 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı vekilince yapılan istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince 6100 Sayılı HMK’nın 353-1-b-1 maddesi gereğince esastan reddedilmiş, karar davacı İdare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/1508 Esas, 2020/80 Karar sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ...Mahallesi 1020 ada 159 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak; üzerinde bulunan yapıya aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde yöntem itibariyle isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıya Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanan ve değerlendirme tarihi olan 2016 yılına ait Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre yapı sınıfları, bu yapı sınıflarına uygun birim fiyatları ve yaşları belirlenip buna göre yıpranma payı düşülerek, KDV eklenmeksizin değer biçilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda tespit edilen yapı bedeline KDV eklenmesi suretiyle bilimsel olmayan yöntemle hesap yapan rapor doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Mahkemece verilen 20.06.2017 tarih ve 2016/1210 Esas 2017/550 Karar sayılı kararı davalılardan ... ve ...’ın istinaf etmediği, bu kararda taşınmazın metrekare birim fiyatının ve paylarına düşen yapı bedelinin davacı idare yönünden usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2)Mahkemece verilen 20.06.2017 tarih ve 2016/1210 Esas 2017/550 Karar sayılı kararı davalılardan ... ve ...’ın istinaf etmediği, bu kararda taşınmazın metrekare birim fiyatının ve paylarına düşen yapı bedelinin davacı idare yönünden usuli kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

3)2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, dava tarihinden 4 ay sonrası olan 29.10.2016 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken faizin başlangıç tarihinin dava tarihi kabul edilmek suretiyle hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

4-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19974, Karar No: 2010/12024, Tarih: 28.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/19974 E.  ,  2010/12024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2002 yılında Kimyevi Maddeler ve Boya Paz.San. Ltd. Şti.nden temin ederek kullandığı iddia olunan faturaların sahte olup olmadığının belirlenmesi için, adı geçen şirket hakkında düzenlendiği anlaşılan 29.09.2003 gün ve 17/3/37 405/12 sayılı vergi tekniği raporu ve varsa vergi inceleme raporlarının onaylı örneklerinin dosyaya getirtilip incelenmesi, dava açılmış ise ilgili dava dosyası getirtilerek tetkiki ve denetime olanak sağlayarak şekilde özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, her iki davanın birleştirme olanağı bulunup bulunmadığının araştırılması, gerektiğinde faturaları düzenleyen ve kullanan şirketlerin ticari defter ve belgeleri üzerinde bu faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan şirketin banka hesapları veya kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ve faturaları düzenleyenlerin üretimi veya yeterli mal girişi veya stoku olup olmadığı dikkate alınarak yeniden karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, ceza hakimini bağlamayan "yeterli tespit ve araştırma yapılmadığına" dayanan vergi mahkemesi kararı ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak eksik soruşturmayla beraat hükmü tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9432, Karar No: 2025/2012, Tarih: 13.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/9432 E.  ,  2025/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/894 E., 2023/1527 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15.09.2023 tarihli ve 2023/894 Esas, 2023/1527 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; hükmün 15.09.2023 tarihinde sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde sanığın 18.09.2023 tarihli sanık müdafiinin ise 27.09.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulundukları, verilen kararda "temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemiş ise temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirilmemesi halinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtarına" şeklinde ihtarat da yapılmış olduğu halde sanık müdafiinin temyiz nedenlerini içeren dilekçe vermediği sanığın ise gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük süreden sonra 24.01.2023 tarihinde sunduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1712, Karar No: 2013/20692, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1712 E.  ,  2013/20692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, Veysel isimli katılanın tanıdığı bir kişi ile birlikte İnegöl’de ikinci el eşya alım satımı yapan katılanın ... yerine gelip, Bursa Emek Beldesinde ikinci el ev eşyası olduğunu söyleyip 7.350 TL'ye alabileceklerini söylemeleri üzerine katılanın Bursa’ya Emek Beldesi'ne geldiği, telefon ile irtibat kurup Hasan ve yanında bir kişi ile buluştukları, Hasan’ın önce katılandan parayı getirip getirmediğini sorduğunu, parayı getirdiğini öğrenmesi üzerine eşyayı satacak kişinin yaşlı olduğunu, parayı görmeden evi almayacağını söyleyip katılandan parayı aldığı ve ayrıldığı, biraz sonra diğer kişinin tuvalete gideceğini söyleyerek katılandan 50 kuruş bozuk para istediği ve katılanın verdiği parayı alarak uzaklaştığı olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunduğu halde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10679, Karar No: 2023/1407, Tarih: 29.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10679 E.  ,  2023/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1733 E., 2022/1690 K.

DAVA TARİHİ : 20.04.2017

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/321 E., 2022/370 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, velâyeti anneye verilen ortak çocuk için iştirak nafakasına, kadın lehine maddî ve manevî tazminata ve kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından ziynet alacağı davasının kabulü ile kadının kısmen reddedilen nafaka ve tazminat talepleri üzerinden davalı erkek lehine vekâlet ücreti hükmedilmemesi yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ziynet alacağı davası yönünden kısmen kabulü ile bu yönden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, erkeğin diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından velâyet ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmadığı gibi ilk derece mahkemesi kararını sınırlı olarak istinafa getiren tarafın açıkça istinaf etmediği konularda da temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davacı kadının boşanma davası ile fer'îlerinin ve ziynet alacağı davasının kabulüne dair karara karşı davalı tarafça ziynet alacağı davasının kabulü ile vekâlet ücreti yönünden istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalının istinaf başvurusu da ziynet alacağı davası yönünden kısmen kabul edilmiş, vekâlet ücreti yönünden ise reddedilmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesince velâyet ve iştirak nafakası yönünden verilen karara karşı istinaf yoluna başvurmayan davalı erkek vekilinin temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.