muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10295, Karar No: 2022/9780, Tarih: 01.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/10295 E.  ,  2022/9780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan ... vekilinin verdiği 29.11.2021 tarihli süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz gerekçesi göstermediği gibi gerekçeli kararın tebliğinden sonra gerekçeli temyiz dilekçesi de sunmadığı anlaşıldığından isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ve aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin tefhim edilen hükümle ilgili verdiği 29.11.2021 tarihli süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip, 03.01.2022 günü usulüne uygun şekilde gerekçeli hükmün tebliğiyle işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süresi içerisinde de gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda kanun maddesinde yer alan bazı tabirlerin tekrarlanması şeklindeki açıklamanın kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli gerekçe niteliği taşımadığı gözetildiğinde bu hususta denetime elverişli gerekçe içerecek şekilde hüküm kurulması gerekirken yetersiz gerekçe ile söz konusu maddenin tatbikine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 26.11.2021 gün ve 2021/752 Esas, 2021/1220 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2067, Karar No: 2015/5393, Tarih: 07.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2067 E.  ,  2015/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme, reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma

HÜKÜM : Sanığın eylemleri bütün halinde reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, sanık hakkında 25.06.2009 tarihli ilamla reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl denetim süresine tâbi tutulmasına karar verildiği, anılan kararın 09.09.2009 tarihinde kesinleşmesinden sonra 05.08.2010 tarihinde kasıtlı yeni bir suçun işlendiği ve bu suçtan mahkûmiyetin kesinleştiği, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.09.2009 tarihinden ikinci suçun işlendiği 05.08.2010 tarihine kadar dava zamanaşımının 11 aylık süre boyunca durduğu, sanığın üzerine atılı reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunun zamanaşamı yönüyle lehe olan 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4, 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, duran zamanaşımı süresinin çıkarılmasından sonra suç tarihi olan 2005 yılı Mart ayı ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından

5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13269, Karar No: 2019/5778, Tarih: 11.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/13269 E.  ,  2019/5778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...’nin maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazının ½ hissesini eşit paylarla davalı oğlu ... ile davalı gelini ...’a, kalan ½ hissesini de adı geçen gelininin kardeşi olan diğer davalı ...’ye satış suretiyle temlik ettiğini, murisin taşınmazını satmasını gerektirir bir durumu olmadığını, asıl amacının bağış olduğunu, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına tescilini, olmadığı takdirde tenkisini istemişlerdir.

Davalılar, iddiaların doğru olmadığını, mirasbırakan ile davalılar ... ve ...’ın 1986 yılından beri birlikte yaşadıklarını, ölümüne dek tüm bakım ve ihtiyaçlarının kendileri tarafından karşılandığını, davacıların ise mirasbırakanla hiç ilgilenmediklerini, arayıp sormadıklarını, murisin eşi ...’in 2008 yılında ölümünden sonra paraya ihtiyaç duyduğu bir dönemde, diğer davalı ...’nin altınlarını satarak taşınmazın ½ hissesini bedeli karşılığında satın aldığını, ayrıca murisin başkaca taşınmazlarının da bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1927 doğumlu mirasbırakan ...’nin 03.12.2014 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davanın tarafları olan davacı çocukları ..., ... ve ... ile davalı oğlu ...’ın kaldıkları, çekişme konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın tamamı mirasbırakan ... adına kayıtlı iken ½ hissesini 22.02.1999 tarihinde davalı oğlu ... ve davalı gelini ...’a eşit paylarla satış suretiyle temlik ettiği, sonrasında kalan ½ hissesini de 13.08.2008 tarihinde diğer davalı ...’ye satış yoluyla devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 günlü 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Somut olayda, yukarıda değinilen ilke ve olgular tüm dosya içeriği tanık anlatımları ile birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın davalı oğlu ... ve davalı gelini ... ile uzun yıllardır birlikte yaşadığı, dava konusu taşınmaz dışında murisin başka mallarının da olduğu, mal kaçırma kastı olsaydı bu taşınmazlarını da temlik edeceği, gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı, davalı oğlu ve gelinine duyduğu minnet duygusuyla hareket ettiği sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Ayrıca, TMK'nın 6. maddesi ve HMK'nın 190. maddesinde düzenlendiği üzere herkes iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür. Mevcut deliller ile diğer davalı ... yönünden de yapılan temlikin muvazaalı olduğu hususu davacılar tarafından usulünce kanıtlanmış değildir.

Ayrıca, TMK'nın 6. maddesi ve HMK'nın 190. maddesinde düzenlendiği üzere herkes iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür. Mevcut deliller ile diğer davalı ... yönünden de yapılan temlikin muvazaalı olduğu hususu davacılar tarafından usulünce kanıtlanmış değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/795, Karar No: 2021/1077, Tarih: 11.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/795 E.  ,  2021/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile taşınmazın bulunduğu yer ilçe belediye başkanlığını davaya dahil etmesi için davacıya süre verilmesi, çekişmeli taşınmazın hangi nedenle tespit dışı bırakıldığının Kadastro Müdürlüğü’nden sorularak belirlenmesi, hava fotoğraflarından ve komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmak suretiyle dava konusu taşınmaz üzerinde zilyetlik araştırması yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişi raporunda (F) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü yönünden davanın reddi ile bu bölümün Hazine adına tesciline, (A) ve (C1) ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin ayrı parsel numarası ile davacılar adına muris ...’ın veraset ilamındaki hisseleri nazara alınarak ... için 3/12, diğer davacılar için ayrı ayrı 1/12 hisse ile tapuya tesciline, (B1), (C2), (B2), (C3), (D), (E), bölümlerinde muris ...’ın veraset ilamındaki hisseleri nazara alınarak ... için 3/12, diğer davacılar için ayrı ayrı 1/12 hisse ile mülkiyet hakkının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşacağından, bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamının gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Bozma ilamında, davanın tescil davası olması nedeniyle, yasal hasım konumundaki Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile taşınmazın bulunduğu ilçe belediye başkanlığının davada taraf olması gereğine değinildiği halde, Mahkemece, sadece ... İlçe Belediye Başkanlığı’nın davada taraf olması sağlanmış, Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı davada yer almamıştır. Bu haliyle, davada taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemez. Oysaki taraf teşkilinin sağlanması dava şartlarından olduğundan, bu koşul yerine getirilmeden davanın esası hakkında hüküm kurulması hukuken mümkün bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle davacıya, davasını Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığına da yöneltmesi için süre ve imkan tanınmalı, bu yolla taraf teşkilinin sağlanması halinde, anılan Büyükşehir Belediye Başkanlığı’ndan savunma ve delilleri sorulmalı, bildirdiği takdirde delilleri toplanmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7881, Karar No: 2011/1969, Tarih: 29.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7881 E.  ,  2011/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Behiye kayyımı malmüdürü V.Erdal Aygün tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-Yargılama sırasında ölen davacı ... mirasçılarının isimlerine karar başlığında yer verilmemesi (ilgililerin davaya dahil edilmiş olmaları karşısında) sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu olan ve bilirkişi raporunda kırmızı boyalı olarak gösterilen bina niteliğindeki muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp az yukarıda adı geçen davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, mülkiyet olgusunu doğuracak biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin birinci bendinden “1/2'sinin İsmail ve ... oğlu 1939 doğumlu ... ...'e, 1/2'sinin ... ve ... oğlu 1926 doğumlu ...'a ait olduğunun...” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “...1/2'sinin İsmail ve ... oğlu 1939 doğumlu ... ..., 1/2'sinin ... ve ... oğlu 1926 doğumlu ... tarafından meydana getirildiğinin...” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve davalı kayyımı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 29.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24655, Karar No: 2013/21721, Tarih: 24.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/24655 E.  ,  2013/21721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Davalı ... Bakan vekili Av. ...'ın mazeret telgrafının olduğu görüldü. Vekaletnamesinde tevkil yetkisi bulunduğundan mazerete uygun görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların delil listesinde yer alan;

1-... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/103631 sayılı soruşturma dosyası,

2-... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/12601 sayılı soruşturma dosyası,

3-... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/12311 sayılı soruşturma dosyası,

4-... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/447 esas sayılı dosyalarının incelenmesi gerekli görüldüğünden, eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.09.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/14865, Karar No: 2023/23027, Tarih: 24.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14865 E.  ,  2023/23027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/511 E., 2016/232 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, atılı suçlamaları kabul etmediğine, usûl ve yasaya aykırı olan bu ve resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 112 acil serviste acil tıp teknisyeni olarak görev yapan mağdurların olay günü gelen acil vaka ihbarı üzerine olay yerine gittikleri, burada sanığın bulunduğunu görmeleri üzerine, sanığın yanına gittikleri ve sanığın düştüğünü söylemesi üzerine, hastaneye götürmek istediklerinde sanığın ambulansa binmek istemeyerek mağdurlara yönelik "Çakalsınız." dedikten sonra mağdur B.K.'ya yönelik "Ş...z, p.... k." diye hakaret edip, mağdur B.K.'nın eline vurmak suretiyle gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından açılan davada, mağdurların aşamalardaki beyanları ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına dair 04.10.2015 tarihli adli muayene raporuna göre sanığın atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı hakaret suçunu tevil yollu ikrar etmiş, kasten yaralama suçunu kabul etmemiştir.

3. Mağdurlar aşamalarda uyumlu ve istikrarlı beyanda bulunmuştur.

2. Sanık atılı hakaret suçunu tevil yollu ikrar etmiş, kasten yaralama suçunu kabul etmemiştir.

3. Mağdurlar aşamalarda uyumlu ve istikrarlı beyanda bulunmuştur.

4. Mağdur B.K. hakkında alınan 04.10.2015 tarihli basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikteki adli muayane raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Mağdurların aşamalardaki uyumlu ve istikrarlı beyanlarına, sanığın kısmi ikrarına ve mağdur B.K. hakkında alınan 04.10.2015 tarihli adli muayene raporuna göre sanığın atılı suçları işlediği ve tekerrüre esas engel mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 inci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen kasten yaralama ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.