muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11461, Karar No: 2024/2514, Tarih: 17.04.2024

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; tazminatların miktarı ile reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; aleyhine hükmedilen tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sair yönler kesinleşmiş olmakla, kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı ve kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 174 üncü maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; davalı-karşı davacı erkek vekilinin tüm, davacı-karşı davalı kadın vekilinin ise aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat bozma ilamında belirtilen ilkelere ve bozmanın amacına uygun olmayıp azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA,

2.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin tüm, davacı-karşı davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL vekâlet ücretinin ...'ten alınarak ...e verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL vekâlet ücretinin ...'ten alınarak ...e verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2394, Karar No: 2021/5646, Tarih: 15.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2394 E.  ,  2021/5646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 03/12/2020 gün ve 2020/5424 Esas - 2020/10818 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış; bu karara karşı, davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre, davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, yargılama giderleri arasında idareye harç yükletilmesi doğru olmadığı Dairemizin 03.12.2020 tarihli ilamında belirtilmesine rağmen bu hususa ilişkin düzeltmenin yapılmadığı,

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı iptal kararı uyarınca gerekçeli kararda yapılan düzeltmenin hatalı yapıldığı,

Bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından;

Davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.12.2020 gün ve 2020/5424 E.-2020/10818 K. sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Faiz başlangıç tarihinin hatalı gösterilmesi,

2-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, yargılama giderleri arasında idareye harç yükletilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Faiz başlangıç tarihinin hatalı gösterilmesi,

2-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde, yargılama giderleri arasında idareye harç yükletilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)5 numaralı bendinde yer alan (31/08/2013) tarihlerinin çıkartılmasına, yerlerine ayrı ayrı (03/09/2013) tarihinin yazılmasına,

b)14. paragrafta yer alan (Davalı tarafından yapılan 123,60 TL (Temyiz yoluna başvurma harcının davacı idareden tahsili ile davalıya ödenmesine) ibarelerin çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olduğundan, davalı tarafından yatırılan harçların, bozma ilamında iadesine karar verilen harç tutarı gözetilerek mükerrer iadeye sebebiyet vermeyecek şekilde istek halinde yatıran davalıya iadesine) ibaresinin yazılmasına,

c)3 ve 6 numaralı bentlerinde yer alan (karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılmasına yerine (derhal) ibaresinin yazılmasına,

d)6 numaralı bendinde yer alan (son karar tarihi olan 26.02.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına yerine (dairemizin karar tarihi olan 03.12.2020) sözcüklerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6289, Karar No: 2011/772, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6289 E.  ,  2011/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) yetkilisi, İnegöl 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009/6119 Esas sayılı dosyasında yazılan talimat uyarınca, Karadeniz Ereğli 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009/860 Talimat sayılı dosyasında 24.09.2009 günü, kendilerine ait iş yerinde şirket çalışanının kişisel borcundan ötürü haciz yapılarak faturalı mallarının haczedildiğini, mahcuzların borçlu ile ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “ödeme emrinin borçlunun adresten ayrılması nedeni ile iade edilmesinden bir ay kadar sonra aynı yerde yapılan hacizde borçlunun hazır bulunduğu ve burada sigortalı olarak çalıştığını beyan ettiği, borçlu ile üçüncü kişi şirket ortakları arasında organik bağ bulunduğu, davacının istihkak iddiasını kanıtlayamadığı“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 3.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4893, Karar No: 2012/5015, Tarih: 29.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/4893 E.  ,  2012/5015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Lapseki Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 29.03.2011 gün ve 546/114 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalı taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait 324 ada 2 parselin 3621 ... Yasaya göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan 20 m2 kısmının tapusunun iptali ile bu kısım üzerinde bulunan muhtesatların yıkılarak elatmanın önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Kıyı Kanununun yürürlüğünden önce dava konusu taşınmazın adına tapuda kayıtlı olduğunu, tapu verildikten sonra aleyhinde kıyı kenar çizgisinin değiştirilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalının 324 ada 2 parselinin kıyı kenar çizgisinin deniz yanında kalan 20 m2'lik kısmına davalının elatmasının önlenmesine, bu kısım üzerindeki muhtesatların yıkımına karar verilmiştir. Hüküm davacı Hazine vekili tarafından vekalet ücretine hasren, davalı kişi ise esasa ilişkin olarak ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davanın ilk açıldığı Lapseki Asliye Hukuk Mahkemesince taşınmazın keşfen saptanan değerinin 5000 TL olarak belirlendiği, taşınmazın değeri itibariyle Asliye Hukuk Mahkemesinin görev sınırının altında kaldığı davaya bakma görevinin Sulh Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Görevsizlik kararı temyiz edilmeksizin 05.10.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı Hazine vekili 27.12.2010 tarihinde dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi talebinde bulunmuştur.

HUMK.nun 193/son maddesi hükmü uyarınca, görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacı tarafın 10 gün içerisinde dilekçe vermesi veya yeniden çağrı kağıdı göndermesi zorunludur. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır. 10 günlük süre hak düşürücü süre olup mahkemelerce kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Davacı tarafça, görevsizlik kararının kesinleşme tarihinden itibaren HUMK.nun 193.maddesinde öngörülen 10 günlük süre içerisinde gerekli başvuruda bulunulmamış, yasal 10 günlük sürenin geçirilmesinden sonra 27.12.2010 havale tarihli dilekçeyle başvurulmuştur. Görevsizlik kararının kesinleştiği tarihten itibaren süresinde başvurulmadığına göre, HUMK.nun 193/3. maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bu yön gözden kaçırılarak işin esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Kabule göre de 20 m2'lik yer bakımından iptal ve terkine ilişkin hükümde kurulmamıştır. Hazine vekili de bu yönü temyiz etmemiştir.

Davalı ve davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenle 6100 ... HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 105,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35482, Karar No: 2022/17271, Tarih: 20.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/35482 E.  ,  2022/17271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan incelemede:

Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sanığın temyizinin; suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı,varsayım ve yoruma dayalı olarak karar verildiği, göçmenlerden para aldığına dair bilgi ve belge bulunmadığı, göçmenleri araca mevsimin kış olması ve aşırı mağduriyetlerinden dolayı aldığı, müsadere koşullarının oluşmadığı, alt sınırdan uzaklaştırmayı gerektiren somut durum da olmadığına ilişkin olduğu, ancak kurulan hükümde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin kararına yönelik sanık ...'in temyiz istemi yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,

7165 sayılı Kanun’un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın ... Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1099, Karar No: 2020/3782, Tarih: 05.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1099 E.  ,  2020/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 07.07.2015 gün ve 2014/155 - 2015/216 sayılı kararı onayan Daire'nin 19.12.2018 gün ve 2017/2513 - 2018/8093 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ilaç sektöründe faaliyet gösteren bir firma olduğunu ve "STAFİNE" esas ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırılma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "STAVİN" ibaresini 2012/13175 kod numarası ile tescil ettirmek üzere davalı TPMK'ya başvuruda bulunduğunu, davacı tarafından yapılan itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa başvuru markasının davacı markaları ile benzer olduğunu ve aynı tür malları kapsadığını, 05. sınıf emtialarının tüketicileri yüksek dikkat düzeyine sahip olsalar da bu kadar benzer markalar karşısında hata yapmalarının her zaman mümkün olduğunu, itiraza konu başvurunun SI-TA-VİN, davacı markasının ise SI-TA-FİN şeklinde okunacağını, bu durumun fonetik ve görsel açıdan ayırt edilemeyecek benzerliğe yol açtığını, markalardaki bu benzerliklerin iltibas yaratacağını, karışıklık halinde hastaya yanlış ilaç verilebileceğini, bunun hayati ve ağır sonuçlar doğuracağını, davalının kötü niyetli olduğunu ve başvurunun tümüyle reddi gerektiğini, ileri sürerek 2014-M-3876 sayılı YİDK kararının iptaline, 2012/13175 kod numaralı "STAVİN" ibaresinin tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili, davalı şirket vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili, davalı şirket vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2- Dava, davalı kurum kararının iptali ve davalı şirket markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece, taraf markalarının herhangi bir ilaç etken madde adından türetilmediği, davacının itiraza dayanak "STAFİNE" markasının "STAFİLOKOK" bakterisinin yol açtığı enfeksiyonların tedavisinde kullanılan ilaçlarda kullanıldığı, taraf markalarının işitsel, görsel ve kavramsal olarak benzer olduğu ve genel izlenimlerin de yeterince farklılaşmadığı gerekçesiyle aynı/aynı tür emtia yönünden davanın kısmen kabulüne, başvuru kapsamındaki 05/01. sınıf ve alt gruba dahil mallar yönünden davalı kurum kararının iptali ile davalı şirket markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş; taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Dairemizin yerleşik içtihatlarında, ilaç emtiası bakımından etken madde veya tedavisi hedeflenen hastalığa doğrudan atıf yapan işaretler tanımlayıcı nitelikte görülmekte ve bu kapsamda koruma kapsamlarının da düşük düzeyde olduğu kabul edilmektedir. Bu tür işaretler kamu yararı gereğince mülkiyeti kimsenin tekeline bırakılamayacak işaretlerden olup, farklı eklerle düşük düzeyde bile olsa somut ayırt edicilik vasfı kazandırılarak herkes tarafından ilaç markası olarak olarak tescil ettirilmeleri mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, davacı başvurusuna konu "STAVIN" ibaresi ile davalının itiraza gerekçe "STAFINE" ibareli markası arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak nisbi bir benzerlik bulunmakta ise de, her iki markanın da "STAFİLOKOK" bakterisinin yol açtığı enfeksiyonların tedavisinde kullanılan ilaçlara ilişkin olması ve tedavisi amaçlanan hastalığa neden olan bakteri adından hareketle oluşturulması nedeniyle tanımlayıcı ibareleri içeren markaların düşük ayırtedicilik düzeyi, doktor, eczacı gibi bilinçli bir kitleye yönelik olmasından dolayı başvuru markasının davacının itiraza dayanak markasından farklılaştığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, her iki taraf markasının da "STAFİLOKOK" bakterisine atıfta bulunduğu ve taraf markalarının aldığı eklerle birbirlerinden farklılaştığı, hastalığa yol açan bakterinin adı gibi jenerik ifadeler ve bu ifadelere yakın ibarelerin kullanımının kimsenin tekeline bırakılamayacak olması ve bilinçli tüketici kitlesine yönelik olması sebebiyle 556 s. KHK m. 8/1-b anlamında markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı dikkate alınarak bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmeyip davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.12.2018 tarih, 2017/2513 Esas - 2018/8093 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın davalı şirket yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.12.2018 tarih, 2017/2513 Esas - 2018/8093 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak kararın açıklanan gerekçeyle davalı şirket yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalı şirkete iadesine, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7214, Karar No: 2012/41690, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7214 E.  ,  2012/41690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-5237 Sayılı TCK'nun gün para cezası sistemini esas aldığı gözönüne alındığında sanıklar hakkında tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, aynı kanun 50/1-a maddesi uyarınca 365 gün adli para cezasına çevrildikten sonra 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL den 7300 TL adli para cezasına çevrilmesi gerektiği halde, hüküm fıkrasında adli para cezasına esas alınan gün sayısı ve paraya çevirme işleminde uygulanan 5237 Sayılı TCK'nun 52/2 maddesi gösterilmemesi,

2-Katılan lehine takdir edilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınması gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 Sayılı TCK'nun 50/1-a maddesinin uygulanması ile ilgili paragraftan, “hapis cezası” kelimeleri çıkarılarak yerine, “hapis cezasının 365 gün adli para cezasına çevrilmesine, sözkonusu adli para cezasının 5237 Sayılı TCK'nun 52/2 maddesi gereğince” ibaresi eklenerek; vekalet ücreti ile ilgili paragraftan “sanıktan” kelimesi çıkartılarak yerine “sanıklardan eşit olarak” kelimelerinin ilave edilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.