muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10580, Karar No: 2015/13047, Tarih: 25.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/10580 E.  ,  2015/13047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/210327

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2011

NUMARASI : 2009/999 Esas, 2010/444 Ek Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemece temyiz isteminin reddine ilişkin 13/01/2011 tarihli ek kararın 21/01/2011 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği halde, sanık tarafından 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 31/01/2011 günlü dilekçeyle temyiz edildiği, bu kararın 31/01/2011 günlü dilekçeyle temyizi hakkında inceleme ve karar verme görevinin ise Yargıtay ilgili dairesine ait bulunduğu, bu nedenle anılan dilekçe üzerine Mahkemece verilen 07/02/2011 tarihli ek karar ile Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/02/2011 tarih ve 2011/271 Değişik İş sayılı kararının hukuksal değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla; 31/01/2011 günlü temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4115, Karar No: 2021/7300, Tarih: 05.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4115 E.  ,  2021/7300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.02.2012 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 28.03.2014 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 28.04.2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmediğinin belirlenmesi suretiyle yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun yanında firar ettiklerinden evrakları tefrik edilen iki şüpheli de olduğu halde şikayetçinin marketine gece saatinde kepenk asma kilidini demir levye ile kırarak içeriden hırsızlık yaptıkları ancak anons üzerine takibe alınan şüphelilerden ikisinin ara sokaklara kaçarak izlerini kaybettikleri suça sürüklenen çocuğun ise kaçmaya çalışırken suçüstü yakalandığı ve aynı yerde çalıntı Toshiba laptop bilgisayar ve çalıntı bir kısım malzeme ve yine sokak üzerinde atılı halde çalıntı sigara ve malzemenin bir kısmı ele geçirildiği olayda; sürüklenen çocuk hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan dava açılmış ise de; şikayetçinin soruşturma aşamasında ek kolluk ifadesinde polis memurlarının kendisine teslim ettiği malzemelerden hariç marketinde bulunan yaklaşık 60-70 TL bozuk para, sigara, telefon kontör kartı, 50-60 adet bedava kola kapağı ve 5 adet kilidin de çalınmış olduğunu beyan etmesi ve suça sürüklenen çocuğun olay yerinden kaçan kimliği tespit edilemeyen 2 kişi ile atılı suçu işlediği de dikkate alındığında; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen iddianame içeriğine ve sevk maddesine göre hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı ancak iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ve anılan suçtan dava açılması sağlanmadan, suça sürüklenen çocuğa 116/4, 119/1-c maddelerinden ek savunma verilmesi ile yetinilerek yazılı şekilde iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan mahkûmiyet hükmünün kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2616, Karar No: 2014/935, Tarih: 27.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2616 E.  ,  2014/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2012

NUMARASI : 2011/246-2012/1101

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi . ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren işyerinde mekanik teknisyen olarak görev yapmakta iken fesih tarihinden iki ay önce davalı işveren yetkilileri tarafından bu görevinden alarak vasıfsız işçi olarak düz cam sevkiyatında görevlendirdiğini, ayrıca ücretlerin her ay gecikmeli ve eksik olarak ödendiğini, hafta sonu tatil günleri, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin de ödenmediğini ve bu sebeplerle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ardı ardına iki işgünü mazeretsiz olarak işe devamsızlık yaptığını, iş sözleşmesinin işverence devamsızlık haklı sebebine dayanılarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davacının hak ettiği fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları hesaplanırken dosyaya sunulan kartlı giriş- çıkış kayıt dökümünün, davacı tarafından imzalanmadığı gerekçesiyle dikkate alınmadığı ve şahit anlatımları ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Ancak kartlı geçiş sistemi, işe giriş çıkışları kart basma saatine göre tespit ederek sistemde saklayan ve dökümü istendiğinde liste halinde veren bir sistemdir. Bu sebeple bu kayıtlarda davacının imzasının olmaması doğaldır. Mahkemece bu tür kayıt sistemine işverence elle müdahale yapılabileceği ve bu belgelere itibar edilemeyeceği de belirtilmiş olup, yargılama sırasında kayıtlara işverence müdahale edildiği, kayıt dışında da çalışmalar bulunduğu veya kart bastırılmadan çalışma yaptırıldığı iddia ve ispat edilmediğine göre fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları hesaplanırken giriş çıkış kayıtları esas alınmalıdır. Mahkemece, bilirkişiden adı geçen alacaklar yönünden işyerinde ara dinlenme süresinin günlük bir buçuk saat olarak uygulandığı da gözönünde bulundurularak, kart basma kayıtlarına göre hesaplama yapılması için ek rapor aldırılmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile şahit beyanlarına itibar edilerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12919, Karar No: 2014/16687, Tarih: 29.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12919 E.  ,  2014/16687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/553-2013/222

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Adapazarı Bel. Başk. Ve 2-T.H. A.Ş. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 03.07.2008 tarihinde davalılar B.nşaat..A.Ş. ve Adapazarı Belediyesi’nden 63.125,00-TL’ye bağımsız bölüm satın aldığını, davalı H.Bankası A.Ş’ den konut kredisi kullandığını, dairede oturmaya başladıktan sonra her yağmur yağdığında binanın etrafını su bastığını, sığınağın su içinde kaldığını, zemin katta bulunan dairenin rutubet ve nemden oturulamaz hale geldiğini, sözlü olarak defalarca ayıp ihbarı yapılmasına ve yazılı olarak site yöneticisinin durumu bildirmesine rağmen mağduriyetinin giderilmediğini, dairedeki bu durumun gizli ayıp niteliğinde bulunduğunu, sözleşmeden döndüğünü ileri sürerek, dairenin alınması için ödenen toplam 90.680,00 TL’nin satış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı A.. B.., konutun ruhsata uygun olarak inşa edildiğini, projeye ve vaat edilen tüm vasıflara uyduğunu, kusurlarının bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, hemen ihbar hükümlülüğünün yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı T.H. A.Ş., dava konusu taşınmazın davacıya 07.11.2008 tarihinde teslim edildiğini, davanın 19/11/2012 tarihinde açıldığını, 4077 sayılı yasanın 4/A maddesi gereğince davanın zamanaşımına uğradığını, bankanın ayıbın gizlenmesi konusunda bir hile veya ağır kusurunun bulunmadığını, satış sözleşmesinin tarafı olmadığını, kullandırılan kredinin bağlı kredi olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı B. İnşaat … A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; dava konusu K. Mah. .. Ada ..parselde kayıtlı, 5. Blok Zemin Kat 4 nolu bağımsız Bölümün davalı A.. B..’na iadesi ile davacının bu evin alımı için ödediği 90.680,00-TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacıya verilmesine, davalı bankanın sorumluluğunun kullandırılan kredinin faizi ile birlikte toplam tutarı olan 76.680,00 TL ile sınırlı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar A.. B.. ve T.H. A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı Belediyeden satın alınan bağımsız bölümün ve bağımsız bölümün yer aldığı binanın gizli ayıplı olması nedeni ile sözleşmeden dönme ve kredili olarak ödenen satış bedelinin iadesi talebine ilişkindir. 4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 Sayılı B.K.’nun 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. Borçlar Kanunu’nun 198. maddesinde(6098 Sayılı B.K.’nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının davalı Belediye’den 03.07.2008 tarihli harici sözleşme ile diğer davalı müteahhit Baytur İnşaat ..A.Ş tarafından inşa edilen zemin kat 4 nolu daireyi satın aldığı, 24.06.2009 tarihinde tapu devrinin yapıldığı, konutun 07.11.2008 tarihli tutanakla davacıya teslim edildiği hususlarında bir uyuşmazlık yoktur.Mahkemece aldırılan bilirkişi heyeti raporu ile binanın ve dairenin su izolasyonu ve drenajının yetersiz olması nedeni ile gizli ayıplı olduğu tespit edilmiştir.Davacı tüketicinin gizli ayıp nedeniyle 4077 Sayılı TKHK’nun 4. maddesinde düzenlenen seçimlik haklarını kullanabilmesi için gizli ayıbın derhal davalı tarafa ihbar edilmiş olması gerekir.Davacı, dava dilekçesi ve aşamalardaki beyanlarında 2010 yılında dairede oturmaya başladığını, ayıbı ilk olarak 2010 yılında öğrendiğini, tüm kat malikleri ile birlikte davalılara sözlü ihbarda bulunduklarını, site yöneticisinin yazılı olarak da ihtar gönderdiğini beyan etmiştir. Dosya kapsamında dava dışı yöneticinin davalı B. İnşaat A.Ş.’ye gönderdiği 10.12.2010 tarihli ihtar dışında davacı tarafından davalılara ayıbın bildirildiğine dair bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Site yöneticisi, davacının dairesi ve ortak alanlardaki ayıplar için davacı adına ihtar çekme hak ve yetkisine sahip değildir.Mahkemece, tanık beyanlarına dayanarak ayıp ihbarının süresinde yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; tanık beyanları soyut ifadeleri içermekte olup, ayıp ihbarın süresinde yapıldığına dair bir açıklık taşımamaktadır. Bu durumda davacının süresinde ayıp ihbarında bulunduğu kanıtlanamadığından, dava konusu taşınmazın bu ayıpla birlikte kabul edilmiş sayılması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalılar A.. B.. ve T.H. A.Ş’nin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalılar A.. B.. ve T.H. A.Ş lehine bozulmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar A.. B.. ve T.H. A.Ş’nin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9192, Karar No: 2014/5772, Tarih: 31.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/9192 E.  ,  2014/5772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2010

NUMARASI : 2009/581-2010/153

Hazine ile R.. A.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 12.05.2010 gün ve 581/153 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili ile davalı Leyla vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, davalılar adına kayıtlı Z. ili, M. ilçesi, K. Beldesi, F.Mahallesi 1 ada 3 parsel sayılı 18377 m2 yüzölçümlü taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanun'una göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan takriben 400 m2'lik kısmına ait tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan L. A. B. vekili, zamanaşımı ve hak düşürücü süre yönünden itiraz ettiğini bildirerek süresinde açılmayan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda kadastro tutanağı 1957 yılında kesinleştiğinden, 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesi gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiş olduğundan ve davacı Hazine'nin yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerektiğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili ve davalılardan L. A. B.vekili tarafından ayrı, ayrı temyiz edilmiştir.

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanun'un 12.maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hakim, Türk Hukuku'nu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümez ise de; 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Bu halde Mahkemece mahallinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca öncelikle İdare tarafından belirlenen 1975 tarihli kıyı kenar çizgisine ilişkin kroki uzman bilirkişisi kurulu aracılığıyla yapılacak keşifte uygulanmalı, kıyı kenar çizgisinin adli yargıca belirlenmesi mümkün bulunduğundan, gerek görüldüğü takdirde kıyı kenar çizgisinin bizzat mahkemece belirlenmesinin düşünülmeli, 3621 sayılı Yasa'nın 9. maddesine göre oluşturulacak bilirkişi heyeti vasıtası ile kıyı kenar çizgisi belirlenmeli, bilirkişi heyetinden İdare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi ile ayrıntılı denetime açık rapor temin edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine şimdilik yer olmadığına taraflarca HUMK'nun 388/4 (HMK m.297/ç) ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 31.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.