muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11462, Karar No: 2008/1048, Tarih: 29.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/11462 E.  ,  2008/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, özel okul işletmecisi olduğunu, davalıların velisi bulundukları çocuklarına eğitim hizmeti verdiğini, hizmet bedelini alamadığını, alacağın tahsili amacıyla girişilen icra takibine de davalıların itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde "Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alış verişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve eletronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faliyetleri kapsamında tüketiceye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı, davalıların velisi bulunduğu müşterek çocuklarına eğitim hizmeti sunduğundan bahisle talepte bulunduğu ve böylece taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamındakaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz. Bu durumda mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 29.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14482, Karar No: 2012/698, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14482 E.  ,  2012/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev ve sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gere- ğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9066, Karar No: 2022/5516, Tarih: 22.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9066 E.  ,  2022/5516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetinin 09/11/2019 tarih 2019/İHK-14795 sayılı kararı ile itirazın kabulüne, başvurunun reddine karar verilmiş, kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili Sigorta Tahkim Komisyonu başvurusunda; davacıya ait davalıya kasko sigortalı aracın 12/04/2018 tarihinde hasarlandığını ve davalının hasar bedelini ödemediğini belirterek, 50.000 TL hasar bedelinin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, araç üzerindeki hacizler kaldırılmaksızın ödeme yapılmayacağını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakemince, araç raiç değerinin 110.000,00 TL olduğu, 36.000,00 TL sovtaj tenzili ile ödenecek tutarın 63.331,00 TL olarak tesbit edildiğini, taleple bağlı kalınarak 50.000,00 TL davalıdan tahsiline ancak araç üzerinde hacizler olduğundan ,davanın açılmasına davacı sebiyet verdiğinden faiz ve yargılama gideri talebinin reddine karar verilmiş; davacı ve davalı vekilinin itirazı üzerine, itiraz hakem heyeti araçlar üzerinde hacizler olduğu gerekçesi ile davalının itirazının kabulü ile başvurunun reddine karar vermiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, sigortalı araç üzerinde bulunun hacizler nedeni ile sigorta şirketinin, ödeme yapıp yapmayacağına ilişkindir.

İtiraz hakem heyeti, TTK’nın 1457.maddesindeki “Sigortalı mal haczedilirse , sigortacı zamanında bildirilmek şartıyla, tazminatı icra müdürlüğüne ödeyerek borçtan kurtulur” hükmüne yer verildiğini, İİK’nın 100.maddesine göre hacizler ile ligili olarak sıralama yapıldığı, ancak İİK’nın 89/1.maddesine göre sigortacıya ulaşmış bir ihtarın olmadığını, sigortacının araç üzerindeki hacizlerin hangisine ödeme yapacağını davalı tarafın bilmesinin mümkün olmadığını, öncelikle icra dairesinden talep edilmesi gerektiği, bu talep olmadan ödeme yapamayacağına karar verilmiştir.

Gerek, TTK da gerekse İİKda hacizli sigortalı araçla ilgili tazminatın sigortalıya ödenmeyeceğine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir. 2004 sayılı İİK’nun 89. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir

Gerek, TTK da gerekse İİKda hacizli sigortalı araçla ilgili tazminatın sigortalıya ödenmeyeceğine ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir. 2004 sayılı İİK’nun 89. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir

malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir. Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur" hükmüne yer verilmiştir. TTK’nın 1457.maddesinde de buna paralel olarak sigortalı malın haczi halinde, sigortacıya zamanında bildirilmek şartı ile tazminatı icra müdürlüğünü ödeyerek borçtan kurtulur hükmüne yer verilmiştir. Her iki madde de üçüncü kişi konumundaki sigorta şirketinin sorumluluğu, kendisine malın hacizli olduğunun ve borcun icra dairesine ödenmesinin ihbar edilmesi ile başlar. Bu ihbar yapılmadığı sürece sigorta şirketinin (üçüncü kişinin) borçlunu alacağını ödemesine engel bir durum ve hüküm bulunmamaktadır. Bu ihbarın gönderilmesini isteme yükümlülüğü ise borçludan alacağı olan ve hakkında takip yapmış alacaklıların talebi üzerine icra müdürüne aittir. İcra müdürü de talep olmaksızın resen İİK’nın 89/1 ihtarnamesini gönderemez.

Şayet, bu ihtarnameye rağmen borcun borçluya veya onun göstereceği başka bir kişiye ödenmiş olması halinde üçüncü kişi borçtan kurtulmuş olmaz.

Somut olayda, sigortalı araç üzerinde hacizler olmasına rağmen üçüncü kişi konumundaki sigorta şirketine icra müdürlüğü tarafından İİK’nın 89/1 maddesine göre gönderilmiş bir ihtarname bulunmamaktadır. Bu halde sigorta şirketinin, sigortalının hak ettiği tazminatı ödemesine engel bir halden söz edilmez.Sigorta şirketinin bu ödemeyi yapmasından sonra böyle bir ihtarname gelmesi halinde anılan maddenin diğer fıkralarında belirtilen itirazları süresinde yaparak, borcu ikinci kez ödenmekten kurtulma imkanı bulunmaktadır.

Bu halde, davalı ... haciz nedeni ile ödeme yapmaması itirazında haksız olup, araç sigortalıda kalmış ve sovtaj bedeli düşülmüş olduğundan bulunan tazminatın davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile başvurunun reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6920, Karar No: 2019/2378, Tarih: 12.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/6920 E.  ,  2019/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkumiyetine karar verilip temyize gelmeyen sanık ...’a yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün 27/01/2016 tarihinde son bildirdiği adresinde çarşıda olduğunu belirten aynı konutta ikamet eden reşit eşine tebliğ edildiği ancak sanığın o tarihte Karaman M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu, sanığın 05/02/2016 tarihli dilekçe ile yokluğunda verilen hükmü temyiz etmesi üzerine mahkemenin 09/02/2016 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar verdiği ve bu ek kararın tebliği için önce Karaman M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna müzekkere yazdığı ancak sanığın 08/02/2016 tarihinde tahliye edildiğinin bildirilmesi üzerine 03/03/2016 tarihinde bilinen son adresinde çarşıda olduğunu belirten aynı konutta ikamet eden reşit eşine tebliğ edildiği ancak UYAP’tan yapılan incelemede 03/03/2016 tarihinde sanığın Karaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunması nedeniyle tebliğin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığa usulüne uygun şekilde bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine okunup/anlatılmak suretiyle, cezaevinde olmaması halinde beyan ettiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) ek kararın tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 12.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2949, Karar No: 2015/15256, Tarih: 23.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/2949 E.  ,  2015/15256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 15.12.2014 gün ve 2014/525 E. - 2014/438 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmün davacı vekiline kalemde bizzat tebliğ edildiği görülmüş ve tebligat parçasında iki ayrı tarihe rastlanmış ise de davacı vekilinin bizzat tebliğ aldım şeklindeki beyanı altında yer alan tarihin 13.01.2015 olması nedeniyle bu tarihin tebliğ tarihi olarak esas alınması gerektiği ve bu tarihe göre temyizin 15 günlük yasal süre dolduktan sonra yapıldığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz isteminin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13360, Karar No: 2021/4076, Tarih: 28.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13360 E.  ,  2021/4076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur ile sanığın arkadaş oldukları, olay günü alışveriş merkezi bahçesinde bulundukları sırada sanığın, ele geçirilemeyen bıçağı, mağdurun bacağına fırlattığı, bıçağın mağdurun bacağına isabet ederek adli muayene raporuna göre 1 cm genişlikte 7 cm derinlikte basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, sanığın TCK'nın 86/1, 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülüp, fiilin "taksirle yaralama" suçunu oluşturduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14518, Karar No: 2012/691, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14518 E.  ,  2012/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza işyeri yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın nitelği belirlenmek suretiyle sanığın bina yakmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14134, Karar No: 2021/18472, Tarih: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14134 E.  ,  2021/18472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, sanık müdafiinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 28/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20614, Karar No: 2017/23107, Tarih: 25.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20614 E.  ,  2017/23107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

... mahallesi 716 ada 5 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda getirtilen emsallerin uygun emsal olmadığı ve gerçek bedellerini yansıtmadığı açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34, Karar No: 2015/15057, Tarih: 30.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/34 E.  ,  2015/15057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacılar vekili ile davalı ...'nin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 03.05.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş yararına 58.961,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi, davacı çocuk Nisanur yararına 21.860,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi, davacı çocuk.. yararına 12.447,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi, davacı çocuk .. yararına 18.288,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi, davacı çocuk..yararına 9.402,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi, davacı çocuk.. yararına 3.453,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi, davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı 15.000,00 TL manevi tazminatların kaza tarihi olan 03.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı işverenden alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davalı ...'nin yapımı yürüttüğü inşaatın kaba işlerini(kalıp, demir, beton) sözleşme ile dava dışı . Konut . verdiği, müteveffa sigortalının dava dışı alt işveren ..işçisi olarak inşaatta demir işlerinde çalışırken vinç ile taşınan demirin halattan koparak üzerine düşmesi sonucu vefat ettiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda davalı asıl işverenin % 10, dava dışı alt işverinin % 58, dava dışı Mehmet Satar'ın % 1, dava dışı ....'nın % 1, müteveffa işçinin % 30 oranında kusurları olduğunun belirtildiği, Mahkemece 30.10.2013 tarihli hesap raporunda tespit edilen maddi zarar miktarları doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.