muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11416, Karar No: 2023/766, Tarih: 20.02.2023

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz ..., süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçi ... vekilinin ... Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdığı 15.09.2014 tarihli dilekçesinde, şüpheli ... tarafından ... 30. İcra Dairesinin 2014/14910 Esas sayılı dosyası kapsamında ....08.2014 tarihinde icra takibine konu edilen 29.12.2013 tanzim ve 30.07.2014 vade tarihli 4.000.000 USD bedelli bono şeklinde düzenlenmiş belge altında bulunan imzanın şikâyetçiye ait olmadığı kanaatine varıldığı gibi, şikâyetçinin kardeşi olan ve daha önce ona ait şirketlerde sigortalı olarak çalışan şüphelinin, başka sahtecilik yöntemleri kullanarak imzayı bir şekilde belgeye nakletmiş olabileceğinin de iddia olunması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında; borçlu isim ve imzasının şikâyetçiye ait olduğunu bildirir 25.12.2014 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak, "kamu davası açılmasını gerektirir somut delil bulunmadığı" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; bahse konu bilirkişi raporunun şikâyetçiye ait imza ve yazı örnekleri temin edilmeden ve mukayeseye esas fotokopi belgeler incelenerek tanzim edilmiş olduğu, benzer görüşler içeren ... 8. İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/792 Esas sayılı dosyasında mevcut ....04.2015 tarihli bilirkişi raporu sureti ile taraflar arasındaki menfi tespit davasında talimat yoluyla dinlenen tanık beyanlarının 28.05.2019 havale tarihli dilekçe ekinde dosyaya sunulduğu, bununla birlikte UYAP üzerinden yapılan incelemede, menfi tespit davasına ilişkin ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/611 Esas sayılı dosyası kapsamında yapılan yargılamada, Jandarma Kriminal Daire Başkanlığından da rapor alındığı belirtilmesine rağmen, bu raporun aslı ya da onaylı suretinin dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; ... 8. İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/792 Esas sayılı dosyası ile ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/611 Esas sayılı (... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/619 Esas) dosyalarının getirtilerek bilirkişi raporları ile birlikte incelenmesi, onaylı suretlerinin dosya arasına konulması, şikâyetçinin beyanına başvurularak yeterli sayıda imza ve yazı örneklerinin alınması, şikayetçi ve şüpheliye ait mukayeseye esas belge asıllarının temin edilmesi ile Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, belgedeki imzanın ve içeriğindeki tüm yazı ve rakamların kime ait olduğunun, söz konusu belgenin imzadan faydalanılarak oluşturulup oluşturulmadığının belirlenmesi ve menfi tespit davasında dinlenen tanıkların beyanlarına da başvurulmasından sonra, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ya da aynı Kanun'un 209 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sahtecilik suçu bakımından asli zamanaşımı süreleri gözetilip, 5237 sayılı Kanun'un 167 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddeleri de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen "kamu kurum ve kuruluşlarının... araç olarak kullanılması suretiyle..

... araç olarak kullanılması suretiyle..." dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerekirken, eksik soruşturma neticesinde belirtilen hususların yerine getirilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 09.04.2015 tarihli ve 2015/698 Değişik ... sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8187, Karar No: 2019/4446, Tarih: 18.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/8187 E.  ,  2019/4446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine, Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, müşteki ...'in kiracı olarak oturduğu evin sahibi olduğu, müştekinin evden çıkmasını istemesi nedeniyle aralarında tartışma çıktğı, akabinde sanığın arabasında bulunan bıçağı alarak müştekiye saldırması nedeniyle müştekinin de belinde bulunan kurusukı tabancasını sanığa yönelttiğinin iddia ve kabul edilmesi ayrıca tehdit içerikli kelimeler kullandığına dair delil de bulunmaması karşısında, eylemin silahtan sayılan bıçakla yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılıp açıklanmadan yetersiz gerekçe ile silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/453, Karar No: 2019/11748, Tarih: 10.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/453 E.  ,  2019/11748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 20/06/2013 tarihinde, plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen otomobilin, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu sürücü ... idaresindeki motorsiklete çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, tüm tedavilere rağmen iyileşemediğini, plakası tespit edilemeyen araç sürücüsü, kaza mahallini terk ettiğinden kaza tespit tutanağı düzenlenemediğini, kazaya sebebiyet veren aracın plakası ve sigortasının bulunmadığını, bu nedenle meydana gelen zarardan Güvence Hesabının sorumlu olduğunu beyan ederek, fazlaya dair dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, davacının çalışma gücü kaybından dolayı 1.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince; iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm aleyhine davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce; ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğundan bahisle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar ilamı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 20/06/2013 tarihinde, plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen otomobilin, sürücü ... idaresindeki motorsiklete çarpması sonucu motorsiklette yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını, çalışamaz duruma geldiğini ileri sürerek sürekli iş göremezlik zararı isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili ise, kazaya sebebiyet verdiği iddia edilen aracın cinsinin, plakasının ve sürücüsünün tespit edilemediğinin ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 10.07.2017 tarihli raporda davacının kalıcı maluliyetinin bulunmadığı, yaralanması nedeniyle iyileşme süresinin 2 ay olduğu bildirilmiştir.

Davalı ... vekili ise, kazaya sebebiyet verdiği iddia edilen aracın cinsinin, plakasının ve sürücüsünün tespit edilemediğinin ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 10.07.2017 tarihli raporda davacının kalıcı maluliyetinin bulunmadığı, yaralanması nedeniyle iyileşme süresinin 2 ay olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece, tedavi evrakı ve hazırlık soruşturmasına ilişkin dosya getirtilmiş davacının bir trafik kazasında yaralanıp yaralanmadığı, kazanın ne şekilde gerçekleştiği, kusur durumunun ne olduğu, dolayısıyla zararın ...'nın sorumluluğunda olup olmadığının belli olmadığı, davacının keşifteki beyanının, hem savcılığa verdiği şikayet dilekçesindeki beyanlarıyla, hemde motorun sürücüsü olan kardeşinin beyanlarıyla çeliştiği, bu nedenlerle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, olayın oluş şeklinin ve davacının olay sonrası tespit edilen yaralanmasının ne şekilde meydana geldiğinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Somut olayda davalı tarafda davacı tarafın iddia ettiği şekilde bir trafik kazasının ve davacının yaralanmasının kaza sonucu meydana gelip gelmediğini ispat edememiştir. Ancak rizikonun davacı tarafından ispat edilmesi gereklidir.

O halde; mahkemece Adli Tıp Kurumundan, davacının yaralanması ile kaza arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının, davacının iddia ettiği yaralanmasının, sadece başka bir aracın davacının yolcu olarak bulunduğu motorsiklete çarpmasına bağlı olarak meydana gelip gelmediğinin, davacının yaralanmasının olayın ileri sürülen oluş şekline uygun olup olmadığının tespiti ve illiyet bağı olduğu takdirde davacının Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından tespit edilen iş göremezlik durumuna göre aktüer bilirkişiden rapor alınmak suretiyle tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, dosyanın karar veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14844, Karar No: 2012/1015, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14844 E.  ,  2012/1015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmazlara ev ve sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın ev ve sera yakmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerlerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3131, Karar No: 2020/7517, Tarih: 21.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/3131 E.  ,  2020/7517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar vermenin nitelikli hali

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın ağaç dikili arazisine büyükbaş hayvanların girerek ağaçlara zarar verildiği dosya içersindeki tutanakla tespit edildiği, dosya içerisinde tanık olarak beyanı alınan ...’ın sanığın büyükbaş hayvanlarının katılanın arazisinde gördüğünü beyan ettiği de göz önüne alındığında, hakkında yeterli delil bulunan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21/09/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2951, Karar No: 2023/5553, Tarih: 22.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2951 E.  ,  2023/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/396 E., 2023/377 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/250 E., 2022/981 K.

Taraflar arasındaki davacı vekili tarafından açılan çocuğun anne soyadını kullanmasına izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; 2016 yılında davalıya ait iş yerinde çalışmaya başlaması ile tanıştıklarını, aralarında duygusal bir ilişki başladığını, 19.07.2019 yılında ortak çocuklarının dünyaya geldiğini, davalının bebeğin kendisinden olmadığını iddia ederek küçüğü tanımak istemediğini, bunun üzerine babalık davası açıldığını, Kayseri 3.Aile Mahkemesinin 14.01.2020 tarihinde 2019/995 Esas sayılı dosyası ile soybağının kurulduğunu, bunun üzerine nüfusun kaydettirdiğini, velâyete sahip olması tek başına çocuğun soyadını değiştirmek için yeterli değilse de çocuğun üstün yararı gözetilerek tüm resmi kurumlardaki işlemlerinin ve okul işlemlerinin sağlıklı bir şekilde yürütülebilmesi için küçük......'ın ÖLÇÜ olan soyadının, velâyet sahibi annesinin soyadı olan ... olarak değiştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; çocuğun kendisine ait olduğuna dair mahkeme kararın kesinleşmesinden ve kararın nüfusta tescilinden sonra çocuğuyla görüşmek istediğini, davacının haksız olarak çocuğu göstermediğini, bunun üzerin Kayseri 2.Aile Mahkemesi 2022/29 Esas sayılı dosyası ile çocukla kişisel ilişkinin tesisi için dava açtığını davanın derdest olduğunu, çocuğun menfaati düşünülerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının, ortak çocuğa “piç” şeklinde konuştuğu, davacıya "ben o orospu çocuğunu istemiyorum, o çocuğu bilerek benim başıma bela etmek istedin , o piçe üç kuruş yedirmeyeceğim" şeklinde konuştuğu, davalının çocukla görüşmediği, çocuğuna maddî ve manevî desteğinin olmadığı, çocuğun soyadının annenin soyadıyla değiştirilmesinde çocuğun üstün yararının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne,...ve ...oğlu, 19.07.2019 doğumlu, ortak çocuk......'ın "ÖLÇÜ" olan soyadının, annesinin soyadı olan "..." olarak değiştirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocuğa maddî ve manevî destekte bulunduğunu, davacının çocuğu ile görüştürmediğini, Kayseri 2. Aile Mahkemesinin 2022/29 Esas sayılı dosyası ile çocukla kişisel ilişkinin tesisi için dava açıldığını, dosyanın halen derdest olduğunu, bu nedenle haksız olan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile evliliğin feshi veya boşanma hallerinde, velâyet hakkı kapsamındaki yetkiler dâhilinde olan çocuğun soyadının belirlenmesi hususunun düzenlendiği 21.6.1934 tarihli ve 2525 sayılı Soyadı Kanunu'nun 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan evliliğin feshi veya boşanma hallerinde çocuk anasına tevdi edilmiş olsa bile babasının seçtiği veya seçeceği adı alır şeklindeki düzenleme Anayasa Mahkemesinin 08.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı kararı ile iptal edildiği; Türkiye Cumhuriyeti adına 14 Mart 1985 tarihinde imzalanan 1 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol , 6684 sayılı Kanun ile onaylanması uygun bulunarak, 25.03.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe girerek iç hukukun bir parçası haline geldiği, Ek 7 Nolu Protokol'ün 5 inci maddesi eşler, evlilik bakımından, evlilik süresince ve evliliğin bitmesi halinde, kendi aralarındaki ve çocuklarıyla olan ilişkilerinde, özel hukuk niteliği taşıyan hak ve sorumluluklar açısından eşit olduğu bu madde, devletlerin çocuklar yararına gereken tedbirleri almalarına engel değildir hükmünü içerdiği, usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmünde olduğu, kuşkusuz velâyet kendisinde bulunan anne veya babanın, çocukla ilgili yapacağı her türlü iş ve işlemde çocuğun yüksek yararını koruması gerektiği, çocuğun yüksek yararı, çocuğu ilgilendiren her işte göz önüne alınması zorunlu olan ve belirli bir somut olayda çocuk için en iyisinin ne olduğunu belirlemede dikkate alınan bir ölçüt bir kılavuz olacağı, çocuğun soyadının anne soyadı ile değiştirilmesinde yüksek yararı bulunduğu hususunun ispatlandığı gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri