muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5812, Karar No: 2023/3167, Tarih: 03.04.2023

III. OLAY VE OLGULAR

1.Gelibolu 2. Kolordu Karargah Destek Grup Komutanlığı envanterine kayıtlı 130023 plakalı BMC Belde marka askerî otobüsün 19.11.2014 tarihinde tam ve eksiksiz olarak imzası karşılığında sanığa teslim edildiği, olay günü Keşan'da aracın bakımı yapıldıktan sonra Gelibolu ilçe sınırına ilk giriş olan Karayolları Dönel Kavşağından sola dönülüp alt geçitin kullanılarak ilçe merkezine giriş yapılacağı esnada sanığın sevk ve idaresinde bulunan askerî aracın direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve ada ile alt geçit istinat duvarına çarpması sonucu tek taraflı yaralanmalı ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiği, kaza sonucunda araç komutanı olan mağdur Bkm.Kd.Çvş. ... Sarıkaya'nın basit tıbbi müdahale ile tedavi edilebilir nitelikte yaralandığı, aracın ... bir süre hizmetten ayrı kaldığı ve araçta toplam 10.981,95 TL onarım maliyetinin oluştuğu maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık ifadesinde özetle; askerlik görevini Çanakkale ili Gelibolu ilçesinde şoför olarak yaptığını, askerliğe başladığında mevcut olan sivil ehliyetinin otobüs kullanmaya elverişli olmadığını, ömründe ilk defa o kadar büyük araç kullandığını, olay tarihinde olaydan bir hafta önce Edirne'nin Keşan İlçesine araçların bakım için gönderildiğini, bakımların tamamlanması üzerine araç komutanı ... Sarıkaya ile araçları teslim almaya gittiklerini, dönüşte havanın aşırı derecede yağmurlu olduğunu, sileceklerin dahi yağmurun hızına yetişemediğini, kavşağa geldiğinde aracın hakimiyetini kaybettiğini, hazine zararını giderme imkanının bulunmadığını, suçlamayı kabul etmemekle birlikte hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını ve kamuya yararlı bir işte çalıştırılmayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

3.Tanık ... Sarıkaya ifadesinde; olay tarihinde Birlik Komutanlığında avans mutemedi olarak görev yaptığını, Bakım Bölük Komutanlığının emriyle Edirne/Keşan BMC servisinde bakımları yapılan 130023 plakalı BMC Belde marka otobüsü almak için görevlendirilen şoför Ramazan ... ile birlikte giderek aracı teslim aldıktan sonra araç komutanı kendisi olduğu halde yola çıktıklarını, yol boyunca herhangi bir aksilikle karşılaşmadıklarını, Gelibolu girişindeki Kipa kavşağına geldiklerinde şoförün aracı yavaşlattığını, tahminen hızının 15-20 km. olduğunu, dönüş esnasında aracın sağ tarafa olağandan biraz fazla yattığını ve şoförün direksiyonu toplayamadığını, aracın dönüşün hemen ilerisindeki üçgen şeklindeki orta refüjün üzerine çıkarak karşı yöne geçip köprünün sol tarafındaki beton ayaklara çarptığını, çarpma öncesi ve esnasında şoförün aracı frenleyemediğini, bununla birlikte yanlışlıkla fren yerine gaza bastığını beyan etmiştir.

4.Gelibolu İlçe Emniyet Müdürlüğü ekiplerince kaza sonrasında tutulan trafik kazası tespit tutanağında özetle; sürücü ...'in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nda belirtilmiş olan ihlallerden 52 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan "Araçların hızlarını, kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken azaltmamak" maddesini ihlal ettiği kanaatine varıldığı şeklinde tespitte bulunulmuştur.

5.17.10.2016 tarihli uzman bilirkişi raporunda sanığın kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilen talimatlara aykırı hareket ederek araç sürüş tekniklerini ihlal ettiği, meydana gelen hasar neticesinde aracın kullanılmasının mümkün olmadığı dolayısıyla hasarın mühimce olduğu, rayiç bedelin yıpranma payını da içermesi sebebiyle ayrıca amortismana tabi tutulmasına gerek olmadığı değerlendirmeleri yer almaktadır.

6.Dosya kapsamında bulunan trafik kazası tespit tutanağı, hasar tespit raporu, ödetmeye esas değer tespit raporu, bilirkişi raporu ile dosya kapsamında ki tüm belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

7.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı UYAP üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın temyiz dilekçesinde, ehliyetinin kazaya konu aracı kullanmaya elverişli olmadığını ancak verilen emir gereği aracı kullandığını belirttiği görülmekle; dosya içeriğinde onaylı suretleri bulunan tekerlekli askerî araç sürücü intibak eğitim defteri ve sürücü belgesi kayıt defterlerinin incelenmesi neticesinde sanığın BMC Belde marka otobüsün kullanımına dair kursa tabi tutulduğu, yapılan sınavı kazandığı ve kazaya konu aracın şoförlüğünü yapmakla görevlendirildiğinin anlaşılması, gerek kaza tespit gerekse bilirkişi raporunda sanığın araç sürüş tekniklerini ihlal ederek kazaya sebebiyet verdiğinin belirtilmesi karşısında sanığın bu yöndeki temyiz sebeplerine itibar edilmemiştir.

2.1632 sayılı Kanun'un "Tekâsül dolayısıyla esliha ve harp malzemesinden bir şeyin hasara uğramasına sebep olanlar" başlığını taşıyan 137 nci maddesi, “Vazife veya hizmette tekasül dolayısıyla bir gemi veya tayyarenin veya esliha ve harp malzemesinden birinin mühimce hasara uğramasına sebep olan ... kadar hapsolunur.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu maddede düzenlenen suçun oluşumu için failin fiilinin kasten yapılmaması, hasarın tekâsül sonucu meydana gelmesi gereklidir. Maddede yazılı suçun özel unsurları; vazife ve hizmette ve tekasülde bulunulması, meydana gelen hasarın mühimce olması, tekasül ile hasar arasında illiyet bağının bulunmasıdır.

“Tekâsül” mecbur olduğu nezaret ve ihtimam vazifesinde failin lakayt bulunması demektir. Bunun ölçüsü meydana gelen olayın içerisinde bulunduğu hal ve şartlara göre takdir olunur.

“Harp malzemesi” Türk Sİlahlı Kuvvetlerinin muharebe gücüne tesir eden ve birlik teşkilat, malzeme, kadro kitabında gösterilen bütün ordu mallarıdır.

“Tekâsül” mecbur olduğu nezaret ve ihtimam vazifesinde failin lakayt bulunması demektir. Bunun ölçüsü meydana gelen olayın içerisinde bulunduğu hal ve şartlara göre takdir olunur.

“Harp malzemesi” Türk Sİlahlı Kuvvetlerinin muharebe gücüne tesir eden ve birlik teşkilat, malzeme, kadro kitabında gösterilen bütün ordu mallarıdır.

Hasarın mühimce olması ise; askerî vasıta ve malzemenin tahsis gayesinden ayrılmasını zaruri kılan veya eski faal haline dönebilmesi için zaman, masraf ve enerjiye ihtiyaç gösteren hasarlardır. (Kapatılan) Askerî Yargıtay içtihatlarında da mühimce hasarı, meydana gelen hasarın miktar bakımından çokluğu değil, hizmette kullanılabilmesine engel olacak şekildeki bir zarar olarak açıklamaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda sanığın 1632 sayılı Kanun'un 137 nci maddesinde düzenlenen hizmette tekasülle askerî aracın mühimce hasarına sebebiyet vermek suçuna konu eylemi sabit görülerek Mahkemece, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip ardından takdiri indirim uygulanması suretiyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılma şeklinde mahkûmiyet hükmü kurulmasında ve hazine zararından sanığın kusur oranı ve mali durumu göz önüne alınarak yapılan indirimde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gelibolu 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2017 tarihli ve 2015/875 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararında (Kapatılan 2. Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 21.03.2017 tarihli ve 2015/591 Esas, 2017/278 Karar sayılı kararı) sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19329, Karar No: 2013/17921, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19329 E.  ,  2013/17921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, 27/05/1992 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22/01/2009 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11781, Karar No: 2011/20416, Tarih: 01.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/11781 E.  ,  2011/20416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

31.01.2007 tarihli celsede, iddianamenin kabul kararı okunmadan duruşmanın başladığı açıklanmış ise de; CMK'nun 191/3-b maddesi uyarınca iddianamenin tebliğ edildiği bu hususun iddianamenin kabul kararının okunmasını da kapsadığı anlaşılmakla tebliğnamenin 1 nolu bendindeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

1-5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya bir bütün halinde uygulanarak bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunun inceleme kısmında, dava konusu sahanın ekilip dikilmeyen bir arazi olduğunun, hali (terkedilmiş durumda) iken orman ağaçların oluştuğunun, üzerinde orman ağaç ve ağaçcıkları bulunduğunun belirtilmesine karşılık sonuç bölümünde eylemin açma olduğunun ifade edilerek çelişki yaratılması karşısında yemini verdirilerek ağaçların açma amaçlı mı emval temini amaçlı mı kesildiği hususunda ek rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nun 53/1c maddesindeki hak yoksunluğunun şartlı tahliye tarihine kadar geçerli olduğunun kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/919, Karar No: 2018/2936, Tarih: 07.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/919 E.  ,  2018/2936 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

-KARAR-

01.07.2016 tarihinde kabul edilip 23.07.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesinin 3. fıkrası değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi 1 ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı bir ay içinde görevli Daireye gönderecektir.

Bu durumda dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın kayıp kaçak bedelinin tahsili istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 3 Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Yargıtay 3 Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 07.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15476, Karar No: 2014/5250, Tarih: 18.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/15476 E.  ,  2014/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2011/235-2012/104

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/06/2012 tarih ve 2011/235-2012/104 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18/03/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. T.. B. ile davalı vekili Av. İ.. I.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi l tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait aracın zorunlu koltuk ferdi kaza ve zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigorta poliçeleriyle müvekkili tarafından sigortalandığını, karıştığı kaza sonucu bazı yolcuların yaralandığını ve öldüğünü, yaralananlara tedavi giderleriyle ölenlerin varislerine poliçe kapsamında gerekli tazminatların ödendiğini, kaza sırasında davalı araç sürücünün ehliyetinin ilgili kurumlarca geri alınmış olduğundan, ehliyetsiz araç kullandığının tespit edildiğini, ödenen zararın rücu hakkının doğduğunu ileri sürerek, 151.447,00 TL tutarındaki tazminat davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin işleten olmadığını, davanın işletene karşı ileri sürülmesi gerektiğini, kazada sorumluluğunun bulunmadığını, araç sürücüsünün sahte bile olsa bir ehliyetinin mevcut olduğunu, müvekkilinin ehliyetin sahte veya geçersiz olduğunu bilebilme imkanının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin 3.şahıslara ödediği 151.447,00 TL'lik tazminatın sigortacılık mevzuatına uygun olduğu, kazayı gerçekleştiren araç sürücüsünün kaza anı itibariyle ehliyetsiz bulunduğu, davacı şirketin 3.şahıslara ödediği tazminatın yalnızca 26.449,62 TL'lik kısmı için davalıya rücu hakkının bulunduğu, geri kalan meblağın ferdi kaza vefat tazminatı olduğu, rücu hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 26.449,62 TL'nin 15.065,23 TL'sine 18/03/2011, 11.384,39 TL'sine 27/01/2011 tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, trafik kaza tespit tutanağı ile soruşturma sonucu dava dışı sürücü hakkında düzenlenen iddianame ve bilirkişi kurulu raporu içeriğinden dava dışı sürücünün, kavşağa girerken aracın hızını ayarlayamaması sonucu tek taraflı olarak kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiğinin anlaşılmasına, tam kusurlu olduğunun sabit olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dava, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi uyarınca ödenen tazminatların, zarara neden olan sigortalı aracın ehliyetsiz kullanıldığı iddiasına dayalı, akit davalıdan rucuan tahsili istemine ilişkindir.

Davalıya ait aracın davalı nezdinde geçerli şekilde Karayolu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Policesi ve Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigorta Policesi uyarınca sigorta örtüsüne alındığı, anılan aracın 14.09.2010 tarihinde tek taraflı olarak kaza yaptığı, dava dışı sürücüsünün bu kazadan önce ehliyetnamesine el konulduğu, başka bir anlatımla, kaza anı itibariyle ehliyetsiz olduğu, davacının kazada yaralanan ve ölen bir kişinin mirasçılarına her iki sigorta poliçesi uyarınca ödeme yaptığı hususları uyuşmazlık konusu değildir. Çekişme, sigortacı davacının ödemiş olduğu tazminatların, aracın sürücüsünün ehliyetsiz olması nedeniyle akidi sigorta ettirene rücu imkanı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, Karayolu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi kapsamında ölenin mirasçılarına ödenen vefat tazminatının can sigortası kapsamında olduğu, bu kalem zararın rücu edilmesinin mümkün bulunmadığı yönündeki bilirkişi görüşüne itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasında düzenlenen sigorta sözleşmesinin zorunlu bir unsuru olan Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi Genel Şartları'nın A-7-g maddesinde, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve ilgili diğer mevzuata göre, taşıtın, gerekli sürücü belgesine sahip kişiler tarafından sevk edilmemesi sonucu zararın meydana gelmesi halinde sigortacının ödediği tazminatı akidi sigorta ettirene rücu edebileceği hüküm altına alınmıştır. Anılan düzenleme, tarafları bağlayıcı nitelikte olup, sigorta ettirenin ödemiş olduğu tazminatın türü bakımından bir ayrım yapmamıştır. Mahkemenin kabulünün aksine, işbu dava, zarar sorumlusuna karşı da açılmış değildir. Sözleşmeye aykırılık iddiasıyla, zarar gören üçüncü kişiye ödenen tazminatın akitten rucuan tazminine ilişkindir.

Bu durum karşısında, davanın taraflar arasındaki sigorta sözleşmelerine aykırılık iddiasıyla açıldığı, davacı sigortacının, Karayolu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi kapsamında ölen üçüncü kişi mirasçılarına ödemiş olduğu vefat tazminatı bakımından da akde aykırılık iddiasıyla sigorta ettiren davalıdan rucu etmesine engel bir hal bulunmadığı, ehliyetsiz araç kullanıldığının sabit olduğu, sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu bulunduğu dikkate alınarak, bu kalem tazminatın da davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 1.413,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.