muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2711, Karar No: 2014/7183, Tarih: 15.04.2014

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın 27.03.1988 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27.03.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5824, Karar No: 2013/7489, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5824 E.  ,  2013/7489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 26.11.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmazın 21.04.2000 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadığının, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu ve emsal alınan 949 ada 3 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2000 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

3-Dava konusu 873 parsel sayılı taşınmazın bozma ilamı doğrultusunda hangi belediye başkanlığının sınırlarında olduğu tespit edilip ilgili belediye başkanlığından, dava konusu taşınmazın içinde yer aldığı imar planının tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn bulunup bulunmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7502, Karar No: 2021/11259, Tarih: 01.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7502 E.  ,  2021/11259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1-2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1725, Karar No: 2018/27084, Tarih: 13.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1725 E.  ,  2018/27084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalı Belediyenin Park Bahçeler Müdürlüğünde çalıştığını, emeklilik nedeni ile iş sözleşmesini feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı ..., zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak, davanın reddini istemiştir

Davalı ... şirketi vekili, davacının aynı işyerinde asıl işverenin işini yaptığını, müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını bu nedenle davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Ortaklığı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı tüm davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde davalı olarak ... Ortaklığının gösterildiği, dava dilekçesinin de aynı isme tebliğ edildiği, ancak dosyadaki bilgi ve belgelerden, ... ve ... şirketlerinin ayrı şirketler olduğu ve iş ortaklığı halinde davalı Belediyeden ihale ile iş aldıkları anlaşılmaktadır. İş ortaklığının ayrı bir tüzel kişiliği bulunmayıp, ortaklığı oluşturan şirketler tüzel kişiliklerini koruduğundan, dava dilekçesinin ayrı ayrı iş ortaklığını oluşturan şirketlere tebliğ edilmesi ve taraf teşkilinin usulüne uygun olarak sağlanması gerekir. Taraf teşkili usulüne uygun olarak sağlanmadan işin esasına girilmesi hatalı olup, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir. (Dairemizin 26.04.2016 Tarih 2015/4911 esas- 2016/12385 karar; 23/10/2017 tarih 2015/18445 esas-2017/22633 karar sayılı kararları da bu yöndedir)

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgililere iadesine 13.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22625, Karar No: 2013/21380, Tarih: 23.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/22625 E.  ,  2013/21380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ..., polis karakolunda verdiği ifadesinde 2004-2005 yılı içerisinde köye gittiğinde orman alanında fındık ağaçları görüp fidanların büyümesi için etrafında bulunan dikenleri kestiğini, ağaçları meydana çıkardığını beyan etmesi karşısında suça konu alanda faydalanma iradesini belirtmiş olmakla sanığa atılı suçun subuta erdiği gözetilmeden beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/11989, Karar No: 2012/2564, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11989 E.  ,  2012/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1593 parsel sayılı taşınmazın 14.02.2008 tarihli alıcı, satıcı, satış bedeli ve miktarını gösterir tapu kaydı ile akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen 1593 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılına ait emlak vergisine esas asgari m² değerinin belediye başkanlığından,

3-Dörtyol ilçesi Yeniyurt Belediye Başkanlığı'nın 22.02.2010 tarih ve 85 sayılı yazısında dava konusu taşınmaz ve çevresinde Belediye Meclisinin 13.12.1999 tarih ve 19 sayılı kararı ile 1/1000 ölçekli mevzi imar planı yapıldığı belirtilmiş olup, dava konusu taşınmazda mevzii imar planı yapılması için ilgili kurum ve kuruluşlara başvuru ve kabul tarihleri ile çizilen plan ve ekindeki krokinin onay tarihi ve ölçeğinin belediye başkanlığından,

4-Dava konusu taşınmazın belediye mücavir alan içinde bulunup bulunmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı ile taşınmaza ilişkin uygulama imar planı örneğinin ilgili belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevabi yazıların dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13283, Karar No: 2014/4296, Tarih: 06.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/13283 E.  ,  2014/4296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ELAZIĞ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2007/353-2012/45

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/02/2012 tarih ve 2007/353-2012/45 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü hazır bulunan davacı ve temlik alan vekili Av. M.. Ö.. ile davalı vekili Av. A.. Y.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait mağazanın davalı nezdinde işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı olduğu sırada meydana gelen yangın neticesinde işyerinde büyük miktarda hasar oluştuğunu, davalı şirkete yapılan ihtara rağmen ödeme yapılmaması üzerine hasar miktarı sigorta bedelinden fazla olduğundan oluşan hasar miktarından 5.095.273,37 TL ile 217.539,86 TL işlemiş faiz talebinde bulunularak davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını ancak davalının haksız olarak takibe itiraz etmesi sonucu takibin durduğunu ileri sürerek, davalının takibe vaki itirazının iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangının şüpheli bir yangın olduğunu, bu nedenle yangın sigortası genel şartları uyarınca sigorta teminatı kapsamında bulunmadığını, talebin poliçe teminatı kapsamında olduğunun kabulü halinde ise davacı talebinin fahiş ve haksız olduğunu, gerçek zarar miktarını yansıtmadığını, sigortalının mal alımı yaptığı firmaların büyük kısmının sahte fatura düzenlediğini, davaya konu alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı isteminin de yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen 06.12.2011 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı işyerinde meydana gelen yangının poliçe teminatı kapsamında olduğu, söz konusu yangın nedeniyle 1.100.000,00 TL zarar meydana geldiği, bu itibarla davalının başlatılan icra takibine yapmış olduğu itirazının 1.100.000,00 TL'lik kısmı yönünden iptaline, takip talebinde belirtilen 217.538,86 TL faizin iptaline, 1.100.000,00 TL asıl alacak üzerinden 24.08.2007 - 03.09.2007 tarihleri arasında hesaplanacak ticari avans faizinin davalı borçludan alınmasına, 1.100.000,00 TL asıl alacağı takip tarihinden itibaren ticari avans faiz yürütülmesine, alacak likit olmayıp mahkemece tespit edildiğinden tarafların icra inkar tazminatı taleplerinin reddi gerektiği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile meydana gelen yangın olayının poliçe teminatı kapsamında olup, tazminatın hesabında sovtaj nedeniyle uygun bir miktarın indirilmesinin de yerinde bulunmasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı nezdinde sigortalı bulunan işyerinde meydana gelen yangın olayı sonucu uğranılan zararın poliçe kapsamında tazmini istemine ilişkindir. Mahkeme kanalıyla yapılan tespit sonucu alınan tespit raporunda meydana gelen emtia, demirbaş ve dekorasyon hasarı toplamının 5.197.063,12 TL olduğu belirtilmiş; mahkemece yargılama sırasında alınan 16.02.2009 tarihli ilk bilirkişi kurulu raporunda da davacının ticari kayıtlarına göre yapılan inceleme sonucu olay tarihindeki ticari mal stokunun 4.706.521,53 TL, demirbaş bedelinin ise 95.273,37 TL olmakla toplam 4.801.794,90 TL zararının bulunduğu ancak stokta bu kadar mal bulunmasının olağan olmadığı bildirilmiştir. Hükme esas alınan 06.12.2011 tarihli ikinci bilirkişi kurulu raporunda ise sahte olarak düzenlendiği tespit edilen faturalar toplamının mal stokundan çıkarılması ve yapılan satışlar ile takdir edilen sovtajın da indirilmesi sonucu meydana gelen zarar karşılığı olarak 1.100.000,00 TL belirlenmiş olup, mahkemece bu miktara hükmedilmiştir.

Davalı sigorta şirketi davacının iddia ettiği hasarın meydana gelmediğini, sahte faturalara dayalı olarak istemde bulunduğunu savunmuş; davacı ise mal satın alımlarının gerçek olduğunu, faturalar karşılığının bankalar vasıtasıyla ödendiğini ve satın alınan malların nakliye firmalarına taşıttırılarak tesliminin yapıldığını iddia etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının mal satın aldığı firmalardan sahte fatura düzenleyen firmalar ile ticareti terk ettikten sonra fatura düzenleyen firmalara ait faturalar esas alınmayarak toplam tutardan indirilmiş ise de davacının bu fatura bedellerini bankalar vasıtasıyla ödediği ve satın aldığı malları taşıtmış olduğuna ilişkin olarak ileri sürdüğü deliller ve bu konuda yaptığı itirazlar incelenmemiş, bu konuda bir değerlendirmede bulunulmamıştır.

Bu durumda mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacı tarafın, tazminat hesabında esas alınmayan faturalara ilişkin bedelleri bankalar vasıtasıyla ödediğine ve satın aldığı malları taşıttığına ilişkin olarak yaptığı itirazların ve bu konuda dayandığı delillerin incelenerek, esas alınmayan mal faturalarının bedelinin ödenip ödenmediği ve satın alınan malların işletmeye teslim edilip edilmediği hususlarının incelenmesi ve sonucuna göre zararın tespiti gerekirken bu husus üzerinde durulmadan, dayanılan faturaların sahte olduğundan bahisle tazminat miktarından bu tutarların indirilmesi yerinde değildir. Yapılacak inceleme sonucu davacının itirazında haklı olduğu, esas alınmayan fatura bedellerinin gerçek bir mal alımına dayandığı anlaşılırsa, bu kez de mal sigortalarında sigorta şirketinin poliçede teminat altına alınan riziko meydana geldiğinde poliçede yazılı tutarı ancak gerçekleşen zarar ölçüsünde ödemekle yükümlü olup, sigorta sözleşmesi ile sebepsiz zenginleşme sağlanması mümkün olmayacağından davacının sadece mal alımları değil, olay tarihine kadar ki gerçek mal satımlarının da nazara alınarak olay tarihindeki gerçek mal mevcudunun saptanması gerekir. Bu nedenle davacının olay tarihindeki mal mevcudu belirlenirken olay tarihine kadar olan satışlarının da sağlıklı bir biçimde tespit edilmesi gerekmektedir. Bilirkişi raporlarında

stokta bu kadar mal bulunmasının olağan olmadığı, mal alımlarının yüksekliğine karşın satış miktarının çok düşük kaldığının tespit edilmesine göre bu durum hayatın olağan akışına aykırı olduğundan bilirkişilerce zarar gören işletme ile aynı çevrede ve şehirde benzer faaliyette bulunan, benzer ticari büyüklükteki işletmelerin satış rakamları da nazara alınarak davacının ticari hacmine uygun olarak yapabileceği makul ve hayatın olağan akışına uygun mal satışlarının ve satış rakamlarının da tespiti ile sonuçta olay tarihinde işletmede bulunması mümkün ticari mal mevcudunun gerekçeli ve denetime elverişli şekilde saptanarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davacının itirazları üzerinde durulmadan yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı (temlik alan) yararına bozulması gerekmiştir.

3-Öte yandan, yargılama sırasında davaya konu miktarla ilgili olarak kısmi temlikler yapıldığı ve 19.10.2010 tarihli oturumda mahkemece “temlik alan davacılar vekili” ifadesinin zapta geçirilmiş olduğunun görülmesi karşısında, bu husus mahkemenin de bilgisi dahilinde olduğundan mahkemece, davaya konu miktar ile temlik işlemlerine konu miktarların incelenmesi suretiyle davacı sıfatını taşıyanların tespit edilerek, bu kişilerin de karar başlığında davacı olarak gösterilmesi ve onlar hakkında da bir hüküm kurulması gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan sadece temlikleri yapan M.. İ..'nin karar başlığında davacı olarak gösterilerek, onun yararına hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yek diğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12485, Karar No: 2006/14372, Tarih: 04.12.2006

14. Hukuk Dairesi 2006/12485 E., 2006/14372 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/12485 E., 2006/14372 K.**

**- DENİZDEN DOLDURULAN YERLER

- DEVLETİN HÜKÜM VE TASARRUFU ALTINDAKİ YERLER

- ELATMANIN ÖNLENMESİ**- 5393 S. BELEDİYE KANUNU [ Madde 79 ]

- 3621 S. KIYI KANUNU [ Madde 6 ]

- 3621 S. KIYI KANUNU [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.08.2003 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.04.2006 günlü hükmün

Yargıtay'ca incelenmesi davacı Belediye vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, meydan ve denizden doldurma suretiyle kazanılan taşınmaz bölümüne yapı tesis edilerek oluşan elatmanın önlenmesi ve ecrimisil ödetilmesi istemleriyle açılmıştır.

Mahkemece, bilirkişilerin krokide kırmızı renkle boyadıkları meydan niteliğindeki 14 metrekare yere vaki davalı elatmasının önlenmesine, ecrimisil isteminin kısmen kabulüne, denizden doldurulduğu anlaşılan 35 metrekare yüzölçümündeki yerle ilgili istemin reddine karar verilmiş, hükmü davacı İ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı temyiz etmiştir.

Bugünkü yasal mevzuat uyarınca doldurma ve kurutma yolu ile arazi elde edilmesine ilişkin 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 7. maddesine göre; kamu yararının gerektirdiği hallerde uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilmesi olanaklıdır. Ancak, bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler kapsamında kaldığından özel mülkiyete konu olamaz. Sadece 3621 sayılı Yasa'nın 6. maddesinde belirtilen yapıların 7. madde gereğince de yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanlarının düzenlenmesi mümkündür.

Somut olayda ise, istemin reddolunduğu ve denizden doldurma suretiyle kazanıldığı anlaşılan 35 metrekare arazi bölümüne büfe İşletmesi kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu bölümün Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu ve hiçbir zaman özel mülkiyete konu teşkil etmeyeceği, yasanın yapılmasına izin verdiği yapı ve tesisler dışında, başkaca bir amaçla kullanılamayacağı tartışmasızdır.

Bu gibi yerlerde, sadece 3621 sayılı Yasa'nın 6. maddesinde sayılan uygulama imar planı kararı İle yapılması kararlaştırılan yapı ve tesisler ile 7. maddenin son bendinde sıralanan yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanları düzenlenebilir. 5393 sayılı Belediyeler Kanunu'nun 79. maddesinin Maliye Bakanlığından alınacak izinle Belediyelerin tasarrufuna bıraktığı denizden doldurma yerler işte Kıyı Kanunu'nun yapılmasına izin verdiği yasada sayılan (yukarıda sıralanan) yerlerdir.

Yoksa, denizden doldurularak kazanılan arazilerin yasada sayılanlar dışında bir başka amaçla tasarruf edilmek üzere Belediyelerin kullanımına bırakılacağı düşünülemez. Hal böyle olunca, mahkemenin bilirkişi krokisinde 35 metrekare olarak ölçülen ve ancak Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması nedeniyle Hazine'nin dava açması olanaklı bu bölüme ilişkin davayı ret etmiş olmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır. Davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonuç olarak usul ve yasaya uygun olan yerel mahkeme hükmünün (ONANMASINA), onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 04.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.