muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3209, Karar No: 2014/13185, Tarih: 27.11.2014

Davacı vekili tarafından Altur Gıda Ltd.Şti. ve A.. M.. aleyhine 25/11/2010 tarihinde başlatılan icra takibinde kira alacağı olarak toplam 26.215,00 TL asıl alacak, toplam 5324,98 TL gecikme zammı alacağı ile 18.771,00 TL son bir yıllık kira bedeli tutarında tazminat ve 61,01 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 50.371,99 TL alacağın tahsili istenmiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine davalılar tarafından borca ve faize itiraz edilmiş, açılan itirazın iptali davasında davalılar davaya cevap vermemiş duruşmalara da katılmamıştır. Mahkemece yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, kira sözleşmesinin başlangıcından itibaren ÜFE oranları tatbik edilmek suretiyle yıllık kira bedelleri ve 3 er aylık kira miktarları hesaplanmış olup, takibe konu 03/06/2009- 02/03/2010 arası 3 er aylık kira bedelleri 4125 TL, 03/03/2010 tarihinden 03/12/2010 tarihine kadar ise 4724,36 TL olarak belirlenmiş ve buna göre hesaplama yapılmış, kira alacağı miktarı 31.272,44 TL olarak tespit edilmiştir. Ancak bilirkişi raporunda asıl alacak miktarı belirlenirken davacının icra takibinde 03/03/2010 tarihinden itibaren talep ettiği 3 er aylık kira miktarları 4692,75 TL olmasına rağmen bu miktarlar 4724,36 TL olarak hesaplamaya dahil edilmiş ve buna bağlı olarak gecikme zammı alacakları da talepten fazla hesaplanmıştır. Yine davacı tarafından 03/09/2010 tarihli olarak talep edilen kira alacağı 3650,50 TL olduğu halde bu alacak da 4724,36 TL olarak ve gecikme zammı miktarı da buna göre fazla hesaplanmış, 03/12/2010 tarihli bir alacak istenmediği halde bu tarihli olarak da 4724,36 TL'lik alacak hesaplamaya dahil edilmiş, bilirkişi raporunda toplam 31.272,44 TL asıl alacak, 5237,17 TL işlemiş gecikme zammı alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, bilirkişinin 03/12/2010 tarihli alacak olarak hesaba dahil ettiği 4724,36 TL'lik alacak miktarının çıkarıldığı ve 26.548,00 TL asıl alacak ve 5237,17 TL faiz üzerinden davanın kabulüne ve takibin 31.785,17 TL üzerinden devamına karar verildiği, fazlaya ilişkin tazminat isteminin ve davalı A.. M..’e karşı açılan davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

6100 sayılı HMK.26/1. maddesine göre "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." Mahkemece, davanın itirazın iptali davası olduğu da dikkate alınarak takip talepnamesindeki alacak kalemleri ve alacak tutarlarının her biri yönünden talep aşılmaksızın inceleme yapılarak, alacak miktarları yönünden hüküm kurmaya elverişli rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14069, Karar No: 2016/8890, Tarih: 02.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14069 E.  ,  2016/8890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İHBAR OLUNANLAR : 1-... VEK.AV. ...

2-...

3-...

Taraflar arasında görülen kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 562.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.06.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/23662, Karar No: 2019/16095, Tarih: 12.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23662 E.  ,  2019/16095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, çalıştığı halde ücretinin ödenmediğini öne sürerek fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve yazılı gerekçe ile fazla çalışma ücreti alacağının reddine diğer alacak taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, petrol istasyonunda pompacı olarak görev yapan davacı haftanın 7 günü 6.00-24.00 arası çalıştığını, 24.00 sonrası yazın 2-3 saat, kışın 1 saat kadar mazot vermeye devam ettiğini ve işyerinde ikamet ederek aynı zamanda bekçilik de yaptığını iddia etmiştir. Mahkemece, davacının iş ve aile yaşamının birbirine geçmiş olduğu gerekçesiyle fazla çalışma talebinin reddine karar verilmiş ise de; varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. İddia, cevap, tanık beyanları, ispat durumu ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, davacının ayın iki haftası 6 gün, iki haftası 7 gün 6.00-18.00 arası çalıştığı, buna göre 1.5 saat ara dinlenme süresi düşüldüğünde ayın iki haftası 18, iki haftası 21 saat fazla çalıştığı sonucuna varılmaktadır. Nitekim mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda da bu kabule göre hesaplama yapılmıştır. Hal böyle olunca, Mahkemece davacının yukarıda belirtilen çalışma şekline göre hesaplanan fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınması yerine yanılgılı değerlendirme ile fazla çalışma talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt tutarlar mı olduğunun hüküm yerinde açıkça belirtilmemesi de infazda tereddüt yaratır mahiyette olduğundan doğru bulunmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 12.09.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9876, Karar No: 2016/8440, Tarih: 18.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9876 E.  ,  2016/8440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 03/07/2015 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

İş Mahkemesinden verilen 13/11/2014 günlü ve 2014/136 E-2014/610 K. sayılı hüküm Dairemizin 08/04/2015 günlü ve 2015/746 Esas-2015/6557 Karar sayılı kararı ile ONANMIŞTIR. Davalı vekilince kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş ise de İş Mahkemesi tarafından 03.07.2015 tarih ve 2014/136 E-2014/610 K sayılı ek kararı ile maddi hata itirazı ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olmakla davalı vekilince ek kararın temyizi ile maddi hata talebinin kabulüyle onama kararının ortadan kaldırılmasına ve 13.11.2015 tarihli kararın şirket yararına bozulmasına karar verilmesi istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Daire kararlarında maddi hata yapıldığına dair başvuruların inceleme görevi bizzat kararı veren ilgili Yargıtay Dairesine aittir. Dairemizce verilen onama kararına karşı davalı vekilinin maddi hata talebinde bulunmasına rağmen mahkemece hatalı değerlendirme ile “maddi hata dilekçesinin, rapora itiraz ve temyiz dilekçeleri ile aynı muhtevada olduğundan bahisle 13.11.2014 tarihli kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olmasından dolayı talebin reddine” dair ek kararla reddedilmesi hatalı olduğundan İş Mahkemesinin 03.07.2015 tarih ve 2014/136-610 E.K. sayılı ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı davalının maddi hatanın düzeltilmesi istemi incelenmelidir.

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemenin 03/07/2015 tarihli ek kararının BOZULUP KALDIRILMASINA, davalının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/793, Karar No: 2017/7895, Tarih: 24.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/793 E.  ,  2017/7895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların boşandıklarını, evlenirken çeyiz senedi düzenlediklerini, çeyiz senedinde yazılı ziynet ve eşyaların davalıda kaldığını, evlilik birliğinin tamamen bittiğini belirterek, listede cins, miktar ve değerlerini belirttikleri tüm eşyalar ile altınların aynen iadesine, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde 45.820 TL bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; çeyiz senedinde eşyaların adet ve toplam fiyatlarının bulunmadığını, davacının bu eşyalara kendince adet ve değer belirttiğini, çeyiz senedinin abartılı olarak yazıldığını, eşyaların markasının belirtilmediğini, piyasa değerinden fazla değer gösterildiğini, bileziklerin 18-19 gram olduğu halde 23-24 gram yazıldığını, çeyiz senedinde yazılı bayan elbiselerinin davacı tarafından giderken götürüldüğünü, paralar ve ziynet eşyalarını davacının alıp götürdüğünü, çeyiz senedindeki eşyalarının aradan geçen uzun zamana rağmen yıpranma payının dikkate alınmadığını, ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 6 adet bilezik 6\*ort.25gr x74.50 TL: 11.175.00 TL, 1 adet saat ort. 13 gr x45.00 TL: 585.00 TL, 1 adet saat ikinci el saat alımı yapılmamaktadır. 1 adet pelpele ort. 14.50 grx74.50 TL: 1.080,25 TL, 4 adet yüzük 4x ort.3 gr x 45.00 TL: 540.00 TL, 2 adet alyans 2x45grx45.00 TL: 405.00 TL, 1 çift küpe 3grx45.00 TL TL: 135.00 TL, 1 adet kolye 3 gr x45.00 TL:135.00 TL nitelikte ki eşyanın veya toplam bedeli olan 14.055,25 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 81 tane tülbent - 3 adet şal, 32 tane havlu, 42 tane lif, 63 tane patik, 7 tane karyola takımı, 1 sire takımı, 3 tane bohça, 1 vitrin takımı, 2 tane fiskos takımı, 1 yatak odası takımı, 1 mutfak takımı, 18 tane seccade, 3 tane nevresim takımı, 5 yorgan - 1 uyku seti- 10 tane yastık, 2 yatak koruması, 1 yatak koruması, 1 takı damatlık seti, 1 bornoz takımı, 5 çift ayakkabı- 3 terlik - 2 çanta, İç çamaşırları, 1 takım traş seti, 1 takım makyaj seti, 3 adet yatak odası halısı, 34 elbise - 2 takım elbise, 1 takım abiye, 1 tane kına seti, 1 tane sandık, 1 tane bindallı, 2 camlık perde, 1 yatak, 1 yatak odası takımı- bazanın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava; çeyiz senedine dayalı ziynet ve eşyaların aynen, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

1) Dava; çeyiz senedine dayalı ziynet ve eşyaların aynen, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297. maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde ziynet ve çeyiz eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedellerinin tahsilini istemiştir. Mahkemece, ziynet eşyaların aynen, olmadığı takdirde bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, ancak çeyiz eşyaları yönünden yalnızca aynen iadeye ilişkin hüküm kurulmuştur. Mahkemece talep olmasına rağmen çeyiz eşyaları yönünden bedele hükmedilmeksizin sadece aynen iadeye hükmedilmesi, böylece davalının infaz sırasında seçimlik hakkının kullanılmasının (aynen iade veya bedeli tercih etmesi) bertaraf edilmesi ve HMK 297 maddesine aykırı infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

2-Diğer taraftan, İİK'nın 24/4.maddesi gereğince; aynen iadeye karar verilmesi halinde iade edilecek eşyaların cinsi, niteliği, özellikleri, gram ağırlığı gibi özelliklerinin ayrıntılı belirtilmesi gerekir.

Biçim koşullarının getiriliş amacı, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

Ziynet eşyalarının aynen iadesine karar verildiğinde, hüküm fıkrası açık olmalı, duraksama yaratmamalı, hükümde aynen iadesine karar verilen ziynetlerin gram ve ayarları açık olarak yazılmalıdır.

Mahkeme hükmünde, ziynet eşyalarının ayarları ayrı ayrı yazılmamış olup, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Bundan ayrı olarak, Mahkemece, dava konusu ziynet eşyalarının değerinin tespiti amacıyla konusunda uzman olmayan avukat bilirkişiden rapor alınmak suretiyle hüküm tesisi yoluna gidilmiş, çeyiz eşyalarının değerleri ise tespit edilmemiştir. Dava konusu hakkın değerinin para ile ölçülebilen haklardan olması nedeniyle harç ve vekalet ücretinin sağlıklı bir şekilde hesaplanması ve ziynet eşyalarının gram, ayar ve niteliklerinin tespiti için kuyumcu bir bilirkişiden, çeyiz eşyalarının değerinin tespiti için konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması zorunluluk arzetmektedir. Bu nedenle, mahkemece konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınmadan, yalnızca ziynetler yönünden avukat bilirkişinin düzenlediği rapor hükme esas alınmak suretiyle karar tesisi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, ziynet eşyalarının gram, ayar ve niteliklerinin tespiti için kuyumcu bir bilirkişiden, çeyiz eşyalarının değerinin tespiti için konusunda uzman bilirkişiden Yargıtay ve taraf denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak, bedeli hüküm altına alınan ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerlerinin hükümde ayrı ayrı gösterilerek ve davalının infaz sırasında seçimlik hakkının kullanılması (aynen iade veya bedeli tercih etmesi) bertaraf edilmeden taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde HMK'nın 297. maddesine aykırı ve hükme elverişli bulunmayan rapora dayanılarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4) Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, dördüncü bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17039, Karar No: 2024/9726, Tarih: 18.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17039 E.  ,  2024/9726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/2 E., 2016/51 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

TEMYİZ EDENLER : Katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, sınıf öğretmeni olarak görevli olduğu okulda erkek mağdurların pantolonlarını indirdiği, kız öğrenci olan mağdurları ise öptüğü iddiası ile cinsel taciz suçundan cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Eksik inceleme ile karar verildiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğindenk katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14141, Karar No: 2018/20268, Tarih: 26.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14141 E.  ,  2018/20268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.03.2010 tarihinde Doğu Taşıt Araç Muayene İstasyonu İşletmeciliği A.Ş.'nin ... şubesinde araç muayene teknisyeni olarak belirsiz süreli hizmet akdi ile çalışmaya başladığını ve çalışmasının 06.02.2012 günü sona erdiğini, müvekkilinin davalı işyerinde çalışmış olduğu süre içerisinde fazla mesai yaptığını ancak bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirkette genel olarak haftalık 45 saati aşan bir çalışma yapılmadığını, ancak işin durumuna göre çok istisnai olarak fazla çalışma yapıldığında haklarının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, araç muayene raporlarında bazı günlerde saat 20.00, 21.00 ve 22.00'ye kadar araç muayenesi yapıldığının anlaşıldığı ve bu belgelerin tanık beyanlarını desteklediği belirtilmiş ve takdiren 1/3 oranında indirim yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.