muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20918, Karar No: 2017/27728, Tarih: 06.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20918 E.  ,  2017/27728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

... ilçesi .... mahallesi ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirme tarihi itibariyle kıyasi emsal kabul edilen taşınmazlarla dava konusu taşınmazın değerleri arasında fahiş fark (yaklaşık 20-30 kat) bulunduğundan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14950, Karar No: 2013/18122, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14950 E.  ,  2013/18122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan elma ve kayısının cinsi (klasik, bodur vs.) tespit edilerek buna göre 2012 yılı itibariyle sulu ve kuru arazide ayrı ayrı dekar başına (ağaç başına değil) ortalama verimi, ortalama üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kg. başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren resmi verilerin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden ve Akdeniz Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4701, Karar No: 2019/15766, Tarih: 17.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4701 E.  ,  2019/15766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 13.05.2015 havale tarihli dilekçesiyle temyiz başvurusunda bulunduğunun anlaşılması ve mahkemece verilen 27.05.2015 tarihli ek karar ile kararın infazının durdurulmaksızın dosyanın Yargıtay’a gönderildiği belirlenmekle;

Sanığın yokluğunda verilen 03.02.2015 tarihli kararın, sanığın sorgusunda en son bildirdiği "Osmaniye Mah. Şeref Sok. No:7, İç Kapı No:2 İnegöl/BURSA" adresine MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekir iken, sanığın bilinen en son adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, 13.05.2015 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın bina niteliğindeki camiden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-a ve 142/2-h maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, TCK'nın 44. maddesi gereğince sanığın yaptırımı daha fazla olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanığın tekerrüre esas alınan Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2014 tarihli, 2013/265 Esas ve 2014/262 Karar sayılı, 20.06.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyetine konu suçun TCK'nın 157/1. maddesinde yazılı dolandırıcılık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6691, Karar No: 2012/927, Tarih: 08.02.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/6691 E.  ,  2012/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 299 ada 10 parsel sayılı 8614.29 metrekare yüzölçümüdeki taşınmaz, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... ve davalı ... adına eşit hisselerle tespit edilmiştir. Davacı ... yasal süresi içerisinde; satış senedine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli parselin kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın kök muris...'den kaldığı, murisin ölümünden sonra yapılan taksimle bu yerin mirasçılardan ...'e kaldığı, davacının ise 01.09.2000 günlü senetle satın aldığı gerekçesine dayanılarak hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeksizin hüküm oluşturulması isabetsizdir. Davacı, satış senedine; davalı ise taksime dayanmıştır, davalı yapılan tespitin doğru olduğunu bildirdiğine göre taraflar arasındaki ihtilaf; çekişmeli taşınmazın taksim sonucu sadece Hasan'a mı yoksa Hasan ile birlikte ...'ye mi düştüğü hususudur.

Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmek için mahallinde üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte, yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın murisin sağlığında mı yoksa ölümünden sonra mı taksim edildiği, taksimden sonra taşınmazın kim veya kimler tarafından ne kadar süre ile kullanıldığı, taşınmazın üzerindeki ev dışında kalan bölümde zilyetliğin nasıl sürdürüldüğü, ...'nin zilyetliğinin malik sıfatıyla olup olmadığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler giderilmeye çalışılmalı, taksimle miras ilişkisinin ortadan kalkacağı, bu durumda 20 yılı aşkın süredir malik sıfatıyla zilyet olan kişi yararına kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının oluşacağı göz önünde bulundurulmalıdır. Böylesine bir araştırma, inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz ve davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 08.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4121, Karar No: 2011/16021, Tarih: 03.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4121 E.  ,  2011/16021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1- Sanığa iddianame okunmadan savunmasının alınması suretiyle CMK'nun 191/3-b maddesine muhalefet edilmesi,

2-Suça konu sahadaki ağaçların 5728 sayılı Kanun ile 6831 Sayılı Kanununun 93/3. maddesi delaletiyle TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Müsadere kararı verilen ağaçların değerleri üzerinden nisbi harca karar verilemeyeceğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12142, Karar No: 2022/4123, Tarih: 14.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12142 E.  ,  2022/4123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun inanç ve takdiri ile incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sincan Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2013 tarihli iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2010, 2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın sahte fatura düzenlediği ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde "...sahte belge düzenlemek ve kullanmak…." denilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5, 9 ve 13 numaralı fıkralarındaki “...sahte belge düzenlemek ve kullanmak...” ibaresinde yer alan “ve kullanmak” ibaresinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “ 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 14.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/625, Karar No: 2011/650, Tarih: 12.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/625 E.  ,  2011/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine ve diğer suçtan beraatine dair Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2005 gün ve 2005/681 Esas, 2005/753 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının tabi olduğu kanun maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımının, suç tarihi olan 20.07.2003'den inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/568, Karar No: 2012/13293, Tarih: 19.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/568 E.  ,  2012/13293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Rüşvet almaya teşebbüs suçundan mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 tarihli, 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından, anılan Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

16/02/2010 günlü 2. ve 12/03/2010 günlü 3. oturumda mahkeme heyetinde değişiklik olduğu halde önceki tutanaklar ve yapılan işlemlerin okunduğunun duruşma tutanağında belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 190. maddesinde öngörülen duruşmanın kesiksizliği özelliğine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Ankara Vergi Dairesi Başkanlığınca, Hal Toptan Gıda San. ve Tic. A.Ş.'nin 2004 takvim yılına ilişkin hesap ve işlemlerinin sanığın tutuklanmasından sonra Vergi Denetmenleri Beşir Atmaca ve Aziz Polat'a incelettirildiği dosya kapsamından anlaşılmış olup, adı geçenlerce düzenlenen 17/12/2009 tarihli, VDENR – 2009 – 825 – 1006/01-03 sayılı vergi inceleme raporuna dayalı olarak söz konusu firmaya herhangi bir vergi cezası tarh ve tahakkuk ettirilmiş ise ilgili firma tarafından bu vergi cezasına ilişkin olarak dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açılmış ise davanın akıbeti mahkemesinden sorulup dosyanın onaylı bir örneğinin dosya arasına getirtilmesi ve açılan davanın sonucu beklendikten sonra, sanık tarafından düzenlendiği anlaşılan tarihsiz ve imzasız taslak raporun 12. sayfasındaki mükellef firma yönünden sahte fatura kullanımı ile ilgili vergi suçu raporu düzenlenmesine gerek bulunmadığına ilişkin tespitin 17/12/2009 günlü raporun 15. sayfasında yer alan bu husustaki görüş ve kanaatle paralel olması da gözetilerek, sanığın eylemlerinin TCK'nın 257/3. maddesinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçu niteliğinde olup olmadığı da değerlendirilmek suretiyle suç niteliğinin ve sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine noksan araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Hükümden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 252. maddesinde yapılan değişiklikle suça teşebbüs halinde “...verilecek ceza yarı oranında indirilir.” şeklinde düzenleme getirilmesi, hükümde TCK'nın 35. maddesi gereğince suça teşebbüs nedeniyle indirim oranının 1/4 olarak belirlenmesi, bu itibarla dava konusu olayda 6352 sayılı Kanunla rüşvet suçunda getirilen yeni düzenlemenin sanık lehine olduğunun anlaşılması karşısında, lehe yasanın belirlenmesi hususunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Karar yerinde sanığın TCK'nın 53/1-a madde ve fıkrasındaki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilirken uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3320, Karar No: 2018/18061, Tarih: 22.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3320 E.  ,  2018/18061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde, katılanın yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı aynı zamanda hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan suça sürüklenen çocuk hakkında, mahkemece TCK'nin 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen yaralanmanın niteliği göz önünde bulundurularak alt sınırdan uzaklaşıldığı anlaşılmakla, tebliğnamenin 1 numaralı görüşüne iştirak edilmemiştir

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun eylemi neticesinde, katılanın yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı aynı zamanda hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken yalnızca TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nin 87/3. maddesi gereğince de artırım yapılması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

2) 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/3, 29, 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasına TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim uygulandığında ''3 yıl 1 ay 15 gün'' hapis cezası yerine '' 3 yıl 1 ay 20'' gün hapis cezası bulunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.