muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28689, Karar No: 2016/7705, Tarih: 20.04.2016

Sanıkların savunmaları ile yukarıdaki irdelememiz değerlendirildiğinde sanığın bağajdaki sigaraları bilmesinin mümkün olmadığı. Arka koltuk boşluğunda yakalanan sigaralar için ise arka koltuk boşluğunun kapalı olup olmadığı ve görünür ve anlaşılır vaziyette olup olmadıklarının araştırılması gerektiği mahkemenin kabulü karşısında gerekli olmuştur.

Mahkeme ayrıca sanığın "...'ya gideceğini söylemesine rağmen ...'ye gittiğini" aleyhine delil olarak kabul etmiştir, Sanık .... savunmasında ".... sanık ...'ı aradım ve ...'ye gideceğimi söyledim, benimle gelip gelmeyeceğini sordum, o da ''... İline gideceğini benimle ... İline kadar gelebileceğini" söyledi beyanı karşısında sanık ...'ın ... yerine ...'ye gittiği gerekçeside mahkumiyet için yeterli görülmemektedir.

Sonuç itibariyle, Sanık ..., dosyaya yansıdığı şekilde arkadaşı olan diğer sanık ile ...'ye kadar birlikte gitmek için araca bindiği ve sigaralarla ilgisi olmadığını savunması diğer sanık da aynı yönde sanık ...'ın sigaralarla ilgisi olmadığını, kendisine ait olduğunu ifade etmesi karşısında sanık ...' ın sigaraları görmüş olsa veya görmese dahi müsnet suçtan beraat etmesi gerektiği düşünçesindeyim.

Karşı oyumun ikinci bölümünde ise sanığın araca binmesinden sonra sigaraları görmesi ve kaçak olduklarını öğrenmesinin atılı suçtan mahkumiyet için yeterli olup olmadığı ve sanık ...'ın diğer sanığın eylemine iştirak anlamında katılıp katılmadığı tartışılacaktır,

5237 sayılı TCK’nın iştirake ilişkin hükümleri ve gerekçeleri nazara alındığında, “suçun kanuni tanımında öngörülen fiili gerçekleştiren kişi” faildir. Fail, davranışı ile tipikliğin objektif ve sübjektif unsurlarını tek başına gerçekleştiren kişi olarak da tanımlanmış. Bir kişi (fail) tarafından işlenebilen suçun “birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi” ise müşterek faillik olarak tanımlanmıştır. Müşterek faillik için suç ortakları olan failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır. Suçun kanuni tanımında öngörülen fiili gerçekleştirmeyen, ancak suçun gerçekleşmesi için nedensel değeri bulunan hareketleri icra eden suç ortakları şerik olarak kabul edilmektedir. Diğer bir ifadeyle, suçun işlenişine bulunduğu katkı suçun kanuni tanımındaki haksızlığı gerçekleştirmeyen kişiler şerik olarak nitelendirilmektedir. Kanunumuza göre şeriklik statüsü “yardım etme” ve “azmettirme”den ibarettir.

Sigaraların görünür bir yerde olması sanığın sigaraları kesinlikle görmüş olduğu manasına gelmeyeceği gibi, keza görmüş olması halinin de suçu işlediği yönünde mahkumiyeti için kesin bir delil teşkil etmesi düşünülemez, sanık araca bindikten sonra suça konu sigaraları görmüş olabilir, bu hususu diğer sanıkla paylaşmış olabilir-olmayabilir, sanığın araca bindikten sonra suça konu sigaraları gördüğü farzedilse bile burada önemli olan sanığın sigaraların araçta olduğunu öğrendikten sonraki aşamada suçun işlenişi üzerinde hakimiyet kurup kurmamasıdır, yani suça konu sigaraları nakletme, muhafaza etme, piyasaya sürme eylemlerinden birine müşterek fail yada şerik olarak katılıp katılmamasıdır, sanık bu yönde bir eylemde bulunmamıştır, sanığın diğer sanık ...'dan aracın anahtarını alarak aracı sürdüğüne, bu şekilde kaçağa konu eşyayı naklettiğine, ya da duran araçta bulunan sigaraları muhafaza ettiğine, sigaraları piyasaya sürmek üzere diğer sanıkla anlaştığına, tek taraflı iradesiyle bile sanığa yardım etme arzsusu içinde olduğuna dair dosyada hiçbir delil yoktur, sanığın suça konu sigaraları gördükten sonra araçtan inmemesi, bu suçu ihbar etmemesi de sanığın müsnet suçu işlediği manasına gelmez, sanığın kaçağa konu eşyaları görmesine rağmen ihbar etmemesinin kanunda öngörülen bir cezası yoktur, sanığın hayatın olağan akışı dışında hareket etmesi aleyhine delil olarak kullanılamaz, hayatın normal akışını sadece toplumda hakim olan davranış biçimleri belirlemez.

Sanığın suça konu sigaraların araçta varlığını bilerek araca bindiğini, hatta bu hususu sanıkla paylaştığını ve buna rağmen sanığı engellemeyerek yanında gittiğini ve sanığa bu şekilde manevi destek vererek suçun işlenmesini kolaylaştırdığını farz etsek bile, sanığın eylemi -sanık bizatihi nakletme eylemini ya da bulundurma eylemini gerçekleştirmediğinden suça yardım eden şeklinde kabul edilmeli ve sanık hakkında T.C.K'nun 39 maddesi uygulanmalıdır.

Yukarıda açıkladığım her iki neden ile sayın çoğunluğun sanık ... hakkındaki onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/2154, Karar No: 2017/3966, Tarih: 15.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/2154 E.  ,  2017/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan yenileme bedeliyle ilgili 2008 yılı taksit tutarının ödenmemesi sebebiyle yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, davalının asıl alacak miktarı üzerinden %40 icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulmasına dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının yaptığı sulama tesislerinin işletilmek üzere davalıya teslimine ilişkin 06.06.1984 tarihli Devir Sözleşmesi'nden sonra taraflar arasında 13.08.2008 ve 26.09.2008 tarihli 32827 ve 19298 nolu kuyuların yenilenmesine ilişkin sözleşmeler imzalanmış ve yine taraflar arasında imzalanan 13.11.2008 tarihli ek sözleşmede yenilenen kuyularla ilgili davalı kooperatifin 2008 yılında ödeyeceği taksidin 24.045,79 TL olduğu kararlaştırılmıştır. Sunulan sözleşme suretinde 2008 yılı taksit miktarı altında kurşun kalemle 24.099,78 TL yazılmış ise de yapılan bu değişiklik taraflarca imza ya da paraf edilmemiştir. Davalı tarafça da borcun tamanına itiraz edildiğinden düzeltme geçerli değildir. Yenileme sözleşmeleri ve 13.11.2008 tarihli ek sözleşmede taksidin ödeneceği tarih, başka bir ifadeyle kesin vade olmadığı gibi gecikme halinde uygulanacak faiz oranı konusunda da hüküm bulunmamaktadır. Davacı, iş sahibi 24.099,78 TL'nin 31.12.2008 tarihine kadar ödenmesini talep etmiş ise de temerrüde düşürücü nitelikteki bu yazının davalıya tebliğine dair dosyada bir belge bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece davacının davalıya gönderdiği 24.12.2008 tarih 14388 sayılı ihtar yazısının davalıya tebliğine dair belgeler davacıya ibraz ettirilip, 31.12.2008 tarihinden önce ise temerrüdün gerçekleştiği 01.01.2009 tarihinden daha sonra ise tebliğ edildiği günü takip eden günden başlayarak sözleşmede kararlaştırılmış akdî faiz bulunmadığından cari

Bu durumda mahkemece davacının davalıya gönderdiği 24.12.2008 tarih 14388 sayılı ihtar yazısının davalıya tebliğine dair belgeler davacıya ibraz ettirilip, 31.12.2008 tarihinden önce ise temerrüdün gerçekleştiği 01.01.2009 tarihinden daha sonra ise tebliğ edildiği günü takip eden günden başlayarak sözleşmede kararlaştırılmış akdî faiz bulunmadığından cari

yasal faiz oranı üzerinden temerrüt tarihinden takip tarihine kadar sözleşmede kararlaştırılan 24.045,79 TL asıl alacak için işlemiş faiz miktarı hesaplattırılarak bu miktar asıl alacak ve hesaplanacak işlemiş faiz miktarı üzerinden asıl alacağa icra takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle takibe devam edilmek üzere itirazın iptâline karar verilmesi, söz konusu yazının tebliğ edildiği ispatlanamazsa temerrüt icra takip tarihi itibariyle gerçekleşmiş olacağından itirazın 24.045,79 TL asıl alacak üzerinden iptâli ve bu miktar alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz uygulanmak suretiyle takibin devamına karar verilmesi gerekirken bu hususlar gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/5136, Karar No: 2016/4465, Tarih: 07.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/5136 E.  ,  2016/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkiline ait araca çarptığını, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün asli kusurlu olduğunu, kaza sebebiyle müvekkilinin aracının hasarlandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 11.250,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ....... vekili; müvekkilinin sigortalı aracın kusuru oranında poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu, temerrüde düşürülmediklerinden kaza tarihinden itibaren faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...... vekili; kazaya karışan aracı uzun süreli kira sözleşmesiyle dava dışı Er-kim şirketine kiraya verdiklerini, bu nedenle işleten olmadıklarını, kazanın meydana gelmesinde davacıya ait araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ...; kazanın davacıya ait araç sürücüsünün kusuru nedeniyle meydana geldiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davalı...... yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, 10.758,75 TL'nin sigorta şirketi yönünden dava, diğer davalı yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22454, Karar No: 2013/20231, Tarih: 27.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22454 E.  ,  2013/20231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun Vakıfbank nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan borçlu idarenin gördüğü hizmet kapsamında tüm mal hak ve alacaklarının nitelikleri gereği kamu hizmetinin sürdürülebilmesi için kamuya tahsisli olduğunu, ayrıca İİK'nun 82/1. maddesi kapsamında borçlu Kurum mallarının haczinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, takibin dayanağı olan ilamın karar tarihinin 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 5999 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra olduğu, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddeler gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hükmün esası, alacaklı vekili; yargılama giderlerine yönelik bölümü ise borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. Maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; takibe dayanak ilam tarihi 2012 yılı olup, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesinin yürürlük tarihi olan 11.06.2013 tarihinden öncedir. Öte yandan, ilamda alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda; eldeki takipte, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bundan ayrı; ..., 2560 sayılı Kanun gereğince ... Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapılandırmasında yer aldığından hakkında 5393 sayılı Kanun'un uygulanması zorunludur. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi uyarınca belediyenin kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez. Ayrıca, Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyeye verilen paylar, vergi ve resim hükmünde olduğundan haczi mümkün değildir. Somut olayda, borçlu Kurum'un haczedilen alacaklarının Vakıfbank ... Şubesi'nin karşılık yazısından anlaşıldığı ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı üzere; su ve atık su bedelleri, çevre temizlik vergisi ile, İller Bankasından alınan paylardan kaynaklandığı sabittir. ...'nin su ve atık su bedelleri gelirleri vergi, resim ve harç hükmünde olmadığından, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarınca kamu hizmetinde fiilen kullanılmadığı sürece haczine engel bir hüküm bulunmamaktadır. Borçlu kurumca şikayete konu edilen haciz konusu su bedellerinin fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı da ispatlanamamıştır. Öte yandan, borçlu idarece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, eldeki uyuşmazlık bakımından; borçlu idarenin Vakıfbank ... Şubesi'ndeki hesabında haczi kabil ve haczi kabil olmayan paralar birlikte toplandığı anlaşıldığından; haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmesi gerekli bulunduğuna göre, tüm bu açıklamalar kapsamında anılan hesaba haciz uygulanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle, İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17049, Karar No: 2021/19667, Tarih: 23.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17049 E.  ,  2021/19667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin iş yerine hırsızlık amaçlı girmek üzere kepenk kilidini keserek kapıyı zorlaması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 151/1 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında ilk mahkumiyet kararının verildiği 27/11/2014 gününden, 20/10/2020 olan karar tarihine kadar gerçekleşmiş olması nedeniyle, açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafıinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümerin temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve müdafıinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.