muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/492, Karar No: 2023/563, Tarih: 31.05.2023

11. Gelinen bu aşamada temyiz kanun yolu üzerinde durulmasında da yarar bulunmaktadır. Temyiz kanun yolu 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesine göre kural olarak bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı başvurulabilen bir kanun yoludur. 362 nci maddesinde ise temyiz edilemeyen kararlar hakkında düzenleme yapılmıştır.

12. Temyiz sebepleri ise Kanun'un 371 inci maddesinde sayılmıştır. Bunlar; hukukun veya taraflar arasındaki sözleşmenin yanlış uygulanmış olması, dava şartlarına aykırılık bulunması, taraflardan birinin davasını ispat için dayandığı delillerin kanuni bir sebep olmaksızın kabul edilmemesi ve karara etki eden yargılama hatası veya eksiklikler bulunması olarak belirtilmiş olmakla birlikte aynı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrasındaki hükmü gereğince Yargıtay tarafların ileri sürdükleri temyiz sebepleriyle bağlı olmayıp, kanunun açık hükmüne aykırı gördüğü diğer hususları da inceleyebilir. Temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay, taraflarca ileri sürülen veya kendisinin tespit ettiği temyiz sebeplerini yerinde görürse bozma kararı verecektir.

13. Üç aşamalı yargı sistemine geçilmesi nedeniyle Yargıtayın bozma kararı üzerine dosyayı derece mahkemelerinden hangisine göndereceği ise 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinde düzenlenmiş olup anılan madde;

"(1) Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.

(2) Bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir.

(3) Bölge adliye mahkemesi, 344 üncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir.

(4) Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

(5) İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

(6) (Ek: 17/4/2013-6460/1 md.) Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi, her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.

(7) Hukuk Genel Kurulunun verdiği karara uymak zorunludur" hükmünü taşımaktadır.

(6) (Ek: 17/4/2013-6460/1 md.) Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi, her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.

(7) Hukuk Genel Kurulunun verdiği karara uymak zorunludur" hükmünü taşımaktadır.

14. Görüleceği üzere Yargıtayın bozma kararı, bölge adliye mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.

15. Ancak bozma kararı bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararı kaldırıp düzelterek verdiği bir karar veya ilk derece mahkemesi kararını kaldırıp davanın esası hakkında yeniden verdiği bir karara ilişkin ise dosya kararı vermiş olan bölge adliye mahkemesine veya uygun görülen başka bir bölge adliye mahkemesine gönderilecektir.

16. Burada iki durum arasındaki fark şu noktadadır: Birincisinde (md. 373/2), bölge adliye mahkemesi ilk derece mahkemesi kararını yanlış bulup yeni bir karar vermiştir; ikincisinde ise (md. 373/1), bölge adliye mahkemesi ilk derece mahkemesi kararını doğru bularak istinaf başvurusunu reddetmiştir. Birincisinde, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesi normaldir. Çünkü artık ilk derecenin bir kararı mevcut değildir, bozulan karar bölge adliye mahkemesinin kararıdır, dosya kararı bozulan mahkemeye gönderilmektedir. İkincisinde ise her ne kadar bozma kararı bölge adliye mahkemesi kararına ilişkin olsa da, özünde ilk derecenin kararı bozulmuştur. Çünkü bu durumda istinaf aşamasında bir karar verilmemiş, sadece ilk derecenin kararı doğru bulunmuş ve istinaf başvurusu reddedilmiştir. İstinafın kararı bozulmakla, aslında ilk derecenin kararı yanlış bulunduğundan dosya ilk dereceye gönderilmektedir (Pekcanıtez, s. 2302). Dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ve ilk derece mahkemesi bozma kararına uymuş ise, bozmaya uyularak verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

17. Dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderildiği durumlarda bölge adliye mahkemesi, HMK’nın 360 ıncı maddesinin atfıyla ilk derece mahkemelerinde uygulanan yargılama usulüne göre 344 üncü madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir. Gerek ilk derece mahkemesi, gerekse bölge adliye mahkemesi bozma kararına direnirse bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır ve daire direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

18. Bölge adliye mahkemesinin, ilk derece mahkemesi kararını düzelterek karar vermesi durumunda 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki açık hüküm nedeniyle dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Dolayısıyla bölge adliye mahkemesinin düzelterek verdiği kararın bozulması nedeniyle dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi mümkün olmadığı gibi dosya yanılgı sonucu ilk derece mahkemesine gönderilse dahi ilk derece mahkemesinin bozma kararı hakkında uyma yahut direnme kararı vermesi bir sonuç doğurmayacaktır. Zira böyle bir durumda bozma kararına uyma yahut direnme kararını verme yetki ve yükümlülüğü bölge adliye mahkemesine aittir. Düzelterek verdiği karar nedeniyle hüküm mahkemesi sıfatı devam eden bölge adliye mahkemesinin, kararın bozulması durumunda bozmaya uyma ya da direnme şeklinde uyuşmazlığı sona erdirecek, infaza elverişli bir karar vermesi gerekir.

19. Yapılan açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde; ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalının esasa yönelik talebi reddedilmiş ise de vekâlet ücreti hakkındaki istinaf talebi kabul edilerek, ilk derece mahkemesince kurulan hüküm 6100 sayılı Kanunun'un 353/(1)-b-2 nci maddesi gereğince düzeltilmiştir. Kararın davalı vekilince temyizi üzerine Özel Dairece, yukarıda yazılı gerekçeyle karar bozularak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesini müteakip ilk derece mahkemesince direnme kararı verilmiştir.

20. Bölge adliye mahkemesince düzeltilerek verilen hükme ilişkin bozma kararında dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur. Yanılgı sonucu dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmiş olması, bölge adliye mahkemesinin 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında bozma kararına karşı uyma veya direnme kararı verme yetkisini ortadan kaldırmayacağı gibi bu yetkinin ilk derece mahkemesine geçeceği sonucunu da doğurmaz.

21. Bu itibarla, bölge adliye mahkemesince düzeltilerek tesis edilen hükmün bozulması sonrasında, maddi hata kapsamında dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise de bozma kararına karşı ancak bölge adliye mahkemesince uyma ya da direnme yönünde bir karar verilebileceği gözetildiğinde, ilk derece mahkemesince direnme adı altında verilen kararın bir sonuç doğurduğundan ya da tarafların leh ve aleyhine usule ilişkin hak bahşettiğinden söz edilemez.

21. Bu itibarla, bölge adliye mahkemesince düzeltilerek tesis edilen hükmün bozulması sonrasında, maddi hata kapsamında dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise de bozma kararına karşı ancak bölge adliye mahkemesince uyma ya da direnme yönünde bir karar verilebileceği gözetildiğinde, ilk derece mahkemesince direnme adı altında verilen kararın bir sonuç doğurduğundan ya da tarafların leh ve aleyhine usule ilişkin hak bahşettiğinden söz edilemez.

22. Yapılan açıklamalar karşısında, bozma kararı sonrasında dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak ilk derece mahkemesine gönderilmesi üzerine ilk derece mahkemesince, bozma kararı hakkında aynı maddenin üçüncü fıkrası çerçevesinde bir karar vermek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, anılan kanun hükmüne aykırı şekilde direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

23. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmadan sadece vekâlet ücreti yönünden düzeltildiği, yeniden esas hakkında verdiği bir kararın bulunmadığı, dosyanın geldiği aşama da dikkate alındığında, ön sorunun bulunmadığı ve direnme kararının esas yönden incelenmesi gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

24. O hâlde ilk derece mahkemesi kararı yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı usulden bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi gereğince usulden BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

31.05.2023 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16451, Karar No: 2024/9234, Tarih: 04.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/16451 E.  ,  2024/9234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 17.06.2022 tarihli ve 2022/484 Esas, 2022/1567 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 4 yıl 2 ay hapis cezasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildiği, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından istinaf başvurusunun esastan reddine "kesin" olarak karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından bu karara karşı temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddedildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin ek karara yönelik temyiz başvurusunda bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.06.2022 tarihli ve 2022/484 Esas, 2022/1567 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12282, Karar No: 2015/13772, Tarih: 15.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/12282 E.  ,  2015/13772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin, temyiz talebinden sonra Dairemize göndermiş olduğu 01.09.2015 günlü dilekçesiyle temyizden vazgeçme iradesini açıkladığı anlaşılmış olmakla bu sanık yönünden yapılan temyiz itirazları inceleme dışı tutulup, suça sürüklenen çocuklar ... hakkında kurulan hükme hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanıkların soruşturma aşamasında kollukta ve Cumhuriyet Savcılığı ile 05.10.2014 günlü sorgu ifadelerinde suça konu parayı bıçak zoru ve tehdit ile aldıklarına dair ikrarları ve suçta kullanılan bıçağın olaydan hemen sonra yakalanan sanık ...'ın üzerinde ele geçirildiğinin sabit oluşu karşısında, sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek suç vasfının tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 Sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5513, Karar No: 2019/6877, Tarih: 08.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5513 E.  ,  2019/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun mağdur ...’e yönelik hırsızlık eyleminde sigaralar ve bira haricinde dosya dışı suça sürüklenen çocukların da bisikletleri çalmaya teşebbüs ettikleri ancak olay yerine gelen mağduru görünce bisikletleri bırakıp kaçtıkları, çalınmak istenen tüm bu eşyaların değeri birlikte değerlendirildiğinde, olayda 5237 sayılı TCK’nun 145. maddesinin şartları oluşmamasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08/05//2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6205, Karar No: 2010/8123, Tarih: 15.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/6205 E.  ,  2010/8123 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/271055

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'ı yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ..., ...'u yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/03/2008 ... ve 272/29 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık ... duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanığın temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ...'nın adli sicil kaydında mevcut, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2003 ..., 2002/564 esas ve 2003/977 karar sayılı mahkumiyet kararı tekerrüre esas olduğu halde, TCK.nun 58 maddesinin uygulanmaması,

b) Sanık ...'nın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın tabancayla ... ederek mağduru, kafasının sağ temporal bölgesinden giriş, verteks oksipitale yakın çıkış yapan mermi çekirdeğiyle ... tehlike geçirecek, kemik kırığının hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyecek şekilde yaraladığı olayda, mağdurdaki yaralanmanın, duyu ve organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesi ya da zayıflaması niteliğinde olup olmadığı hususlarında rapor alınmak suretiyle, mağdurdaki yaralanma sonucu meydana gelen zararın ağırlığın tespit edilip sonucuna göre, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35 maddesinin uygulanması sırasında, üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi gerekip gerekmediği tartışılmadan 12 yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten insan öldürmeye teşebbüs, kasten yaralamak ve 6136 sayılı Kanuna Muhalefet;

sanık ...'in kasten yaralamak suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezalarını azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede suç vasfına, meşru müdafaaya, eksik incelemeye vesaireye yönelen; sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), sanık ...'ya verilen ceza miktarı ve tutuklu kaldığı süreye göre müdafiinin tahliye talebinin reddine 15.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

15.12.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... ...’un yokluğunda 16.12.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/13178, Karar No: 2013/5634, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13178 E.  ,  2013/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 14.10.2003 ve 01.09.2004 tarihlerinde iş kazasına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı sigortalının yargılama sırasında 20.09.2006 tarihinde vefat etmesi nedeniyle 2. kaza sonucu oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin tespit edilemediği, yasal mirasçılarının davaya devam ettikleri, 01.09.2004 tarihindeki zararlandırıcı olay nedeniyle oluşan iş göremezlik derecesinin arazlarının ve ayrıntılı muayene bulgularını içeren sağlık kurulu raporunun dosyada bulunamadığından tespit edilemediğinin Kurumca bildirildiği, hükme esas alınan 10.02.2012 tarihli maddi tazminat bilirkişi raporunda 2. kaza sonucu oluşan iş göremezlik derecesinin tespit edilememesi nedeniyle % 0 esas alınarak hesaplama yapıldığı, anlaşılmıştır.

Davanın niteliğine göre, sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının, sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilediği açıktır. Hal böyle olunca, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği açıktır.

Yapılacak iş, 01.09.2004 tarihinde meydana gelen kaza sonucunda sigortalının tedavisine ilişkin tüm tıbbi belgelerin, grafilerin, hasta tabela kağıtlarının, sağlık belgelerinin sigortalı mırasçılarından ve mirasçılara hangi hastanelerde tedavi olduğunun sorularak ilgilli hastanelerden de temin edilerek sürekli iş göremezlik derecesinin bu evraklara göre belirlenmesi için SS Yüksek Sağlık Kurulu'na göndermek, buraca tespit olunan maluliyet oranına somut ve açık bir itiraz olması durumunda ise önce ATK ilgili ihtisas dairesinden ve giderek ATK Genel Kurulundan aldırılacak raporlar ile sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının kesin olarak belirlenmesinden sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 25/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.