muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18799, Karar No: 2013/20294, Tarih: 16.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/18799 E.  ,  2013/20294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Ek raporları için bilirkişilere yeminleri verdirilmemek veya önceki yeminleri hatırlatılmamak suretile 5271 sayılı CMK'nin 62 ve 57 maddelerine muhalefet edilmesi,

2) Müsaderesine karar verilen zeytin ağaçlarının değeri üzerinden kendisine vekil ile temsil ettiren katılan idare lehine nisbi vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3) 01.06.2010 tarihli suç tutanağında, sanık hakkında aynı yerle ilgili 01.08.2006 tarihinde suç tutanağı düzenlendiğinin, bilirkiş raporundan suça konu sahadaki zeytin ağaçlarının 6-8 yaşlarında olduğnunun anlaşılmasına göre suça konu sahadaki ağaçların daha önce müsadere edilip edilmediği araştırılmadan yeniden müsadere kararı verilmesi,

4)Sanık hakkında tayin edilen para cezasının taksitlendirilmesinde dayanağı kanun maddesinin hatalı tayini ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin kararda gösterilmemesi,

5) Sanığın mali durum araştırmasında, aylık gelirin 400 TL olarak tespit edilmesine karşılık tayin olunan sonuç 6.000 TL adli para cezasının 10 taksitte tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5556, Karar No: 2024/21737, Tarih: 03.07.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/5556 E.  ,  2024/21737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2020/257 Esas, 2021/345 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 21 yıl 8 ay hapis ve 133.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

A. Suçun sübutuna,

B. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

C. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

D. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,

E. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

F. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine,

G. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

H. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

A. Suçun sübutuna,

B. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

C. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

D. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,

E. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

F. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine,

G. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

H. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkındaki ikinci kez tekerrüre esas alınan ilama konu suçun 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na, birinci kez tekerrüre esas alınan ilama konu suçun ise 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin olduğu anlaşılmış olup, 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler sebebiyle sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamlarla ilgili olarak öncelikle uyarlama işleminin yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, delillerin hukuka uygun ve tam olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

17.09.2020 tarihli arama, olay tespit, bilgi verme, yakalama, talimat alma, gözaltına alma ve muhafaza altına alma tutanağına göre, aynı gün saat 05.06’da şoförü olduğu tırla Türkiye’ye giriş yapmak üzere, Kapıkule Gümrük Sahasına gelen sanığın aracının dorse kısmında yapılan x-ray taramasında şüpheli yoğunluk tespit edilmesi üzerine gerçekleştirilen detaylı arama neticesinde, dorsede bulunan kutu şeklinde yüklerin üstüne ve aralarına konulmuş siyah renkli kumaş valizler içerisinde 61 paket halinde 87.739,72 gr. esrarın ele geçirildiği olayda; yapılan yargılama sonucunda sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan dolayı mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Olay tutanağı ve dosyada mevcut diğer belgeler incelendiğinde, Kapıkule Gümrük Giriş Kapısında yapılan işlemler sırasında sanığın aracında yapılan arama neticesinde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, görevlilerin müdahalesi nedeniyle sanığın aracında bulunan uyuşturucu maddeyi gümrükten geçiremediği, dolayısıyla sanığın işlediği kabul edilen uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme suçunun tamamlanmadığı ve teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmaktadır.

Doktrinde ithal, “uyuşturucu ve uyarıcı maddelerin maddeten, Türkiye’nin siyasi sınırlarının her hangi bir yerinden sokulması” (Erman/Özek’ten aktaran: Birsen Elmas, Uyuşturucu ve Uyarıcı Madde Suçları, Adalet Yayınevi, Ankara 2020, s. 63) olarak tanımlanmakla birlikte, gümrük (sınır) kapılarının bulunduğu yerlerde uyuşturucu maddenin Türkiye’ye sokulabilmesi için gümrük kontrol noktasından herhangi bir şekilde geçirilmesi gereklidir. Gümrük kontrolünün amaçlarından biri kaçak veya yasak eşyanın ülkeye girişinin önlenmesi olup, gümrük işlemleri sırasında uyuşturucu veya uyarıcı maddenin polis ya da gümrük görevlisi gibi yetkililer tarafından yakalanması halinde, maddenin ülkeye sokulmasına engel olunduğundan, ithal suçunun tamamlandığından söz edilemez. Zira uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme, esas itibarıyla maddenin ülkeye sokulduktan sonra satılması, satışa arz edilmesi ya da başkalarına verilmesi gibi kullanmak amacı dışındaki eylemlerin icrasına yönelik olarak işlenen bir suç olup, uyuşturucu veya uyarıcı maddenin gümrük işlemleri sırasında yakalanması halinde, elverişli hareketlerle doğrudan doğruya ithal suçunun icrasına başlayan failin elinde olmayan nedenlerle, uyuşturucu veya uyarıcı maddenin ülkeye sokulmasına engel olunarak ithal suçunun tamamlanması ve aynı zamanda maddenin ülke içinde satışı, satışa arz edilmesi ve başkalarına verilmesi gibi tasarruflarda bulunulması önlenmektedir.

Yukarıda açıklanan görüş doktrinde de bir kısım yazarlar tarafından benimsenmektedir. Örneğin İltaş, “Gümrük kapısı olan yerler bakımından suça konu olan ve saklanan/bildirilmeyen maddenin gümrük işlemleri sırasında yetkililer tarafından yakalanması halinde failin tamamlanmış ithal suçundan dolayı

değil de ithal suçuna teşebbüsten dolayı cezalandırılması gerektiği” görüşündedir (Yiğit İltaş, Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde İmal ve Ticareti Suçu, Adalet Yayınevi, Ankara, 2020, s. 192). Savaş/Mollamahmutoğlu’na göre de, “İthal suçu: maddenin ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak yabancı ülkeden yurda gümrükte saklanarak veya beyan edilmiyerek sokulması ile tamamlanır. Fail gümrükte işlemler sırasında yakalanmış ise suç tamamlanmamıştır. Eylem … teşebbüs derecesinde kalmıştır.” (Vural Savaş-Sadık Mollamahmutoğlu, Türk Ceza Kanununun Yorumu, 3. Cilt, Seçkin Yayınevi, Ankara 1999, s. 3609-3610).

Öte yandan, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin yirmibirinci fıkrasında yer alan ve kaçak eşya ithal etme fiillerini de kapsayan, "Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan fiiller, teşebbüs aşamasında kalmış olsa bile, tamamlanmış gibi cezalandırılır." hükmü ile 5237 sayılı Kanun'un "Göçmen kaçakçılığı" başlıklı 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının son cümlesindeki, yasal olmayan yollardan yabancıların ülkeye sokulması fiilini de içeren, "Suç, teşebbüs aşamasında kalmış olsa dahi, tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur." şeklindeki hüküm; kanun koyucu tarafından, kaçak eşya veya insanların ülkeye sokulurken ele geçirilmesi ya da yakalanması halinde eylemin "teşebbüs aşamasında" kaldığının kabul edildiğini göstermektedir. Dolayısıyla, Dairemizin yerleşik kararlarında, uyuşturucu madde ithal etme suçunun neticesi harekete bitişik suç olması nedeniyle bu suça teşebbüsün mümkün olmadığı görüşü benimsenmekte ise de; 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrasında, uyuşturucu madde ithal etme suçu bakımından, eylem teşebbüs aşamasında kalsa dahi tamamlanmış gibi cezaya hükmolunacağına dair bir hükme yer verilmemiş olması, uyuşturucu veya uyarıcı maddenin ülkeye sokulurken ele geçirilmesi durumunda, teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğini ortaya koymaktadır.

Somut olayda, sanığın Türkiye’ye giriş yaparken aracında bulunan uyuşturucu maddeler gümrük işlemleri sırasında, şüphe üzerine görevliler tarafından yapılan aramada ele geçirilmiştir. Dolayısıyla, görevlilerce uyuşturucu maddenin gümrükten geçirilmesine ve ülkeye sokulmasına engel olunduğundan, sanık elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icrasına başladığı uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme suçunu, elinde olmayan nedenlerle tamamlayamamış ve işlediği suç teşebbüs aşamasında kalmıştır. Böyle bir durumda suçun tamamlanmış olduğunun kabul edilmesi; yurt dışından getirdiği uyuşturucu maddeyi gümrük kontrolünden herhangi bir şekilde geçiren kişilerle, görevlilerin kontrolünü aşamaması nedeniyle maddeyi gümrükten geçiremeyen kişilerin aynı hukuki statüye tabi tutulması anlamına geleceği gibi; gümrük görevlilerinin resmi vazifelerini icra ederken yaptıkları uyuşturucu maddeyi ele geçirme işlemine, gereken hukuki değerin verilmemesi sonucuna da yol açacaktır.

Bu itibarla, sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçu teşebbüs aşamasında kaldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilen cezadan aynı kanunun 35 inci maddesi uyarınca indirim yapılması gerekirken, sanığın eylemi tamamlanmış suç olarak kabul edilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; sanık hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen hükmün bozulmasına karar verilmesi yerine, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına ilişkin çoğunluk kararına iştirak etmiyorum. 03.07.2024
Yargıtay — Esas No: 2014/14500, Karar No: 2017/1890, Tarih: 06.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14500 E.  ,  2017/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın mağaza vitrinine bakmakta olan müşteki ...’ın koltuğunun altında bulunan çantayı kapkaç suretiyle alarak kaçtığı sırada müşteki ...’un kendisini takip ettiğini anlaması üzerine, çantayı yere bıraktıktan sonra müşteki ....’un takibinden ve yakalanmaktan kurtulmak amacıyla yanındaki bıçağı göstererek “üzerime gelme, seni bıçaklarım” dediği olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/2-b, 35 ve 106/2-a maddelerinde yer alan kapkaç suretiyle hırsızlığa teşebbüs ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının korunmasına, 06/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4263, Karar No: 2012/4285, Tarih: 06.03.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/4263 E.  ,  2012/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1632 Sayılı Yasanın 49/1-A maddesi gereğince yoklama kaçağı ve bakaya suçlarında dava zamanaşımı süresinin, bütün askeri mükellefiyetlerin veya askerliğe tabi şahsın bizzat girmiş olduğu taahhüdün bitmesinden itibaren işlemeye başlayacağı, 1111 sayılı Yasanın 2/1.maddesi gereğince askerlik çağının askerliğe tabi şahsın 41 yaşına girdiği yılın Ocak ayının 1.gününde biteceği, somut olayda karar tarihinde 29 yaşında bulunan sanık hakkındaki dava zamanaşımı süresinin 41 yaşına girdiği tarihten itibaren başlayacağından zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı ise de,

Hükümden sonra, 14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 3.maddesiyle değişik 1111 sayılı Askerlik Kanununun 89.maddesi uyarınca, sanığın eylemine uygulanabilecek 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun 63.maddesinin 1.fıkrasında düzenlenen suçları barışta ilk kez işleyenlerin eylemleri idari para cezasına dönüştürüldüğü cihetle, hükmün BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24.maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 06.03.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4528, Karar No: 2018/10911, Tarih: 06.11.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/4528 E.  ,  2018/10911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlular vekili icra mahkemesine başvurarak, takibin, ilamda hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin olduğunu, ilamın konusunun mülkiyetin tespitine ilişkin olması nedeniyle kesinleşmeden takibe konu edilemeyeceğini ileri sürerek takibin iptalini talep etmiş, mahkemece, takip talebinde tespit hükmünün infazı açısından bir talep olmadığı, sadece vekalet ücreti ve yargılama giderinin tahsilinin talep edildiği, bu haliyle ilamın kesinleşmesinin gerekmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlular vekilince temyiz edilmiştir.

Kural olarak, ilama dayalı takip yapılabilmesi için hükmün kesinleşmiş olması şart değildir. Bazı istisnai durumlarda, ilam kesinleşmedikçe icraya konulamaz. Bu istisnaların bir bölümü HUMK'nin 443. maddesinde belirtildiği gibi, bir bölümü de özel yasalarında gösterilmiştir. Bu istisnalardan biri de tespit davalarıdır. Şöyleki; bilindiği gibi her ilamda, "cebri icra" kuvveti bulunmamaktadır. Özellikle müspet tespit hükümlerinin, yalnız maddi anlamda hüküm kuvvetinden istifade edilip, cebri icra kuvvetinden yoksun oldukları kabul edilmektedir. Çünkü müspet tespit kararı, bir edaya mükellefiyetin tespitini natık bulunsa dahi, sadece o hukuki sonucu tespit etmekle yetinir; bir eda emrini ihtiva etmez. Eğer sonradan bir icra istenecekse, tespit ilamının kesinleşmesi halinde icraya konulmalıdır (Prof. Sabri Şakir Ansay, Hukuk Muhakeme Usulleri, Cilt I, sahife 436). Menkul mülkiyetinin tespitine ilişkin mahkeme kararları da cebri icra kuvveti yönünden bu nitelikte olup, hukuki himayenin bir kısmını ihtiva ettikleri için, kesinleşmeden icrai kuvvete sahip değildirler.

Tespit davası sonunda verilen kararların kesinleşmekle "kesin hüküm" gücünü kazanabileceği, kesinleşen tespit kararının "eda davası"nda kesin delil olacağı, icra kovuşturmasında alacağın muacceliyet kesbetmesinin zorunlu bulunduğu, bu gibi ilamların icrasının istenilmesi için kesinleşmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Tespit konulu ilamın kabul veya redde ilişkin olması, kesinleşmesi gerektiği sonucunu değiştirmez. Anılan ilamdaki yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin bölümler, davanın kabulü yada reddine ilişkin bölümü ile bir bütündür. Bu kalem alacakların infazı, ancak bir bütün olarak ilamın kesinleşmiş olmasına bağlıdır (HGK 05.10.2005 gün ve 2005/12-534-554).

Tespit konulu ilamın kabul veya redde ilişkin olması, kesinleşmesi gerektiği sonucunu değiştirmez. Anılan ilamdaki yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin bölümler, davanın kabulü yada reddine ilişkin bölümü ile bir bütündür. Bu kalem alacakların infazı, ancak bir bütün olarak ilamın kesinleşmiş olmasına bağlıdır (HGK 05.10.2005 gün ve 2005/12-534-554).

Bu durumda, menkul tespiti ilamının esası hakkındaki hükmü kesinleşmeden, fer'ileri olan vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişkin hüküm bölümü, ayrıca infaz ve icra takibine konu edilemez (HGK'nun 07/11/1990 tarih ve 1990/12-46 Esas, 1990/564 Karar sayılı kararı).

O halde, mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15767, Karar No: 2021/10490, Tarih: 19.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/15767 E.  ,  2021/10490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kıyı Kanunu Uyarınca Açılan Tapu İptali Ve Terkin

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 01.10.2021

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, Kıyı Kanunu uyarınca açılan tapu iptali ve terkin istemine ilişkin olup, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 02.07.2021 tarihli ve 211 sayılı kararı ile hazırlanan, 09.07.2021 tarihli ve 31536 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi görevi Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/908, Karar No: 2024/5121, Tarih: 12.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/908 E.  ,  2024/5121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2940 E., 2022/1879 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.06.2022 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Kadirli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 11.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin, 06.12.2022 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi'nce kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun sübutuna, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmadığına, lehe hükümlerin ve etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ile usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla bulundurduğuna, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin kabulü;