muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5563, Karar No: 2024/460, Tarih: 18.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/5563 E.  ,  2024/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : ...

SAYISI : 2020/175 E., 2021/493 K.

DAVALILAR : Hazine vekili Avukat ..., ... vekilleri Avukat ..., Avukat ...

ASLİ MÜDAHİLLER : ..., ..., ... vekilleri

Avukat ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tescil istekli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 10.03.2020 tarih, 2016/15565 Esas, 2020/1153 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalı Hazine, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz başvurusunun süresinde nispi temyiz harcı tamamlanmadığından 21.06.2022 tarihli ek karar ile yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, ek karar davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; ... Mahallesi çalışma alanında bulunan doğusu; yol ve dik bayır, batısı; kısmen tapulama harici yer, kısmen ... parsel ve yol, kuzeyi; kısmen tapulama harici yer ve kısmen ... parsel, güneyi; ... ve 607 sayılı parseller ile çevrili bulunan taşınmazı 31 yılı aşkın süredir nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla zilyetliğinde ve tasarrufunda bulundurduğunu, taşınmazın evveliyatında ...,... zilyetliğinde iken 1975 yılında harici satış sözleşmesi ile babası ...'a satıldığını, ... ’ın bu taşınmazdan ayrılan 604 ve 609 parselleri uhdesinde bırakarak 600 parsel sayılı taşınmazı kardeşi ...'a ve taşınmazın diğer kısmını ise kendisine 2.000,00-TL bedelle satarak zilyetliğini devir ve teslim ettiğini, taşınmazın 1981 yılından beri imar ve ihya edildiğini, üzerinde muhtelif meyve ağaçlarının bulunduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Asli Müdahiller ..., ... ve ... vekili Av. ... tarafından 06.11.2013 tarihinde mahkememize sunulan dilekçe ile dava konusu taşınmazın ve diğer taşınmazların ana parselinin müvekkillerinin murisleri ... ve ...'e ait olduklarını belirterek müdahillik talebinin kabulü ile taşınmazın asli müdahiller adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, asli müdahil vekili 22.01.2016 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiklerini bildirmiştir.

II. CEVAP

Davalılardan Hazine vekili, dava konusu taşınmazın imar ve ihyasının tamamlanmasından itibaren zilyetlik hesabının yapılması gerektiğini, bu sürenin 20 yıl olduğunu ancak bu şartın gerçekleşmediğini belirterek davanın reddi ile taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalılardan Hazine vekili, dava konusu taşınmazın imar ve ihyasının tamamlanmasından itibaren zilyetlik hesabının yapılması gerektiğini, bu sürenin 20 yıl olduğunu ancak bu şartın gerçekleşmediğini belirterek davanın reddi ile taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25.02.2016 tarih, 2013/260 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararı ile; taşınmazın köy boşluğunda yer aldığı ve arsa niteliğinde olup belediyenin imar planı içerisinde bulunduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/c ve 442 sayılı Köy Kanunu'nun 8 inci maddesi gereğince davacının zilyetlik yoluyla edinimi mümkün olmayan yerlerden olduğu gerekçesi ile davanın reddine, 27.09.2013 tarihli fen bilirkişi raporunda (E) harfi ile gösterilen 2.764,01 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 10.03.2020 tarih, 2016/15565 Esas, 2020/1153 Karar sayılı sayılı kararı ile; köy boşluğu olarak tescil harici bırakılan dava konusu taşınmazın zilyetlik yolu ile edinilmesini engelleyen bir yasal düzenleme bulunmadığı, öncesi imar-ihya gerektiren yerlerden olmadığından taşınmazın imar planına alınmasının da kazanılmasına engel nitelikte olmadığı, bu halde zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının dava tarihine göre değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda çekişmeli taşınmaz hakkında kesinleşmiş bir imar planı da bulunmadığı, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verildiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; hava fotoğraflarının incelendiği, yeniden keşif yapılarak tanıkların dinlendiği ve iddianın kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuş, davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz başvurusunun, süresinde nispi temyiz harcı tamamlanmadığından 21.06.2022 tarihli ek karar ile yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, ek karar davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

B.Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini, imar ihyanın ne zaman tamamlandığının ve zilyetliğin süresinin saptanmadığını, D2, D3, D4 ve D5 olarak gösterilen taşınmaz üzerindeki yapılar yönünden davanın reddi gerektiğini, dava değerinin taşınmazın üzerindeki yapıların değeri ile birlikte hesaplanmasının doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B.Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini, imar ihyanın ne zaman tamamlandığının ve zilyetliğin süresinin saptanmadığını, D2, D3, D4 ve D5 olarak gösterilen taşınmaz üzerindeki yapılar yönünden davanın reddi gerektiğini, dava değerinin taşınmazın üzerindeki yapıların değeri ile birlikte hesaplanmasının doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili ek karara yönelik temyiz dilekçesinde özetle; ek kararın yerinde olmadığını, dava konusu taşınmazın salt imar alanında bulunması nedeniyle belediyenin davaya dahil edildiğini, davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirterek ek ve asıl kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi,

Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; ... mahallesi çalışma alanında bulunan dava konusu taşınmazın 1980 yılında yapılan kadastro çalışması sırasında köy boşluğu olarak tespit harici bırakıldığı anlaşılmaktadır.

2. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3. Hemen belirtmek gerekir ki, Mahkemece, eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra davalı ... Belediyesi vekiline tebliğ edilmiş, temyiz harç ve giderleri davalı vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamış olup temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Mahkemece verilen 21.06.2022 tarihli ek kararın onanması gerekir.

4. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

4. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 1999 yılında dava konusu taşınmaz üzerinde krokide (D2), (D3), (D4) ve (D5) ile gösterilen ve mevcutta 3 katlı binanın olduğu yerde yapı bulunmadığı, ancak (E) ile gösterilen ve davacının iddia ettiği sınırlarda kullanım olduğu, 2011, 2013, 2017, 2019 yıllarına ait uydu görüntülerinde davaya konu (E) ile gösterilen alanda söz konusu durum değişmemek ile birlikte davacının iddia ettiği sınırlarda bir bütün olarak kullanım olduğu, 40 yıl öncesinde taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında köy boşluğu olarak bırakıldığı, daha sonra taşınmazın 1982-1983 yılları arasında imar ihya edilerek evin bahçesine kazandırıldığı, taşınmazın toprak yapısı, derinliği ve üzerinde yetiştirilen bitki örtüsüne bakıldığında 1983 yılından beri ev ve evin bahçesi olarak kullanıldığı, davacının dava konusu ettiği alanda çok eskiye dayanan zilyetliğinin olduğu gerekçesi ile krokide (E) harfi ile gösterilen 2.764,01 m² yüz ölçümlü taşınmaz bölümü yönünden davanın kabulüne karar verilmişse de bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmak için yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır.

5. Şöyle ki, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini belirlemede en iyi yöntem hava fotoğrafı incelemesi olup 15.03.2021 tarihli harita mühendisi bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda 1954, 1984 ve 1999 yıllarında D2, D3, D4 ve D5 ile gösterilen alanda yapı ve (E) harfi ile gösterilen sınırlarda kullanım olduğunun; 09.04.2021 tarihli ziraat ve inşaat bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda E harfi ile gösterilen alanın bir kısmında 3 katlı betonerme yapı olduğunun, kalan kısmın binanın bahçesi olarak kullanıldığının ve bahçe kısmında 40 yaşlarında 4 adet dut ağacı, 30 yaşlarında 2 adet dut ağacı, 20 yaşlarında 1 adet ceviz ağacı, 20 yaşlarında 7 adet dut ağacı, 2 yaşlarında 4 adet elma ağacı, 2 yaşlarında 6 adet hurma ağacı, 2 yaşlarında 1 adet ceviz ağacı ve 2 yaşlarında 10 adet kayısı ağacının dikili olduğunun, 1983 yılından beri taşınmazın ev ve bahçesi olarak kullanıldığını belirtildiği görülmüştür.

6. Ne var ki, dava konusu taşınmazın çevresindeki taşınmazların hükmen tescil kararı ile malikleri adına tescil edildiği, ancak hükmen tescil kararlarının ve krokide (E) harfi ile gösterilen kısmın içinde yer alan dava dışı 600 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının (varsa hükmen tescil kararının) getirtilmediği; öte yandan, 09.04.2021 tarihli ziraat ve inşaat bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda yer alan fotoğraflarda taşınmazın güney kısmı olarak belirtilen alanın yol olarak göründüğü ve bu kısmın da krokide E harfi ile gösterilen alanın içine dahil edildiği ancak anılan kısmın davacı tarafından bahçe içine dahil edilmediği; diğer taraftan, aynı taşınmaza ilişkin olarak 30.06.2005 tarihinde Kahta Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/385 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 31.08.2005 tarihli ziraat bilirkişisi raporunda taşınmaz üzerinde 3 adet incir, 15 adat nar, 2 adet badem, 2 adet şeftali, 2 adet dut ve 1 adet armut ağacı olduğunun belirtildiği, 09.04.2021 tarihli raporda bahçe olarak kullanıldığı açıklanan E harfli kısımdaki meyve ağaçları ile 31.08.2005 tarihli rapordaki ağaçların sayısının, yaşının ve cinslerinin uyumlu olmadığı, ayrıca keşif mahallinde çekilen ve rapor ekinde bulunan fotoğraflardan da tespiti yapılan meyve ağaçlarının tam olarak saptanamadığı, bu meyve ağaçlarının krokide (E) harfi ile gösterilen bölümün hangi kısmında kaldığının da krokide gösterilmediği görülmüştür.

7. Hâl böyle olunca; öncelikle dava konusu taşınmazın çevresindeki taşınmazların hükmen tescil kararlarının ve krokide E harfi ile gösterilen kısmın içinde yer alan dava dışı 600 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının (varsa hükmen tescil kararının) getirtilmesi; mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişisi, ziraat bilirkişisi ve 3 kişilik jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılması; keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmaz bölümlerinin öncesinin kime ait olduğu, kimden kime intikal ettiği ve ne şekilde kullanıldığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, beyanlar arasındaki çelişkinin HMK’nın 261 inci maddesi gereğince giderilmesi; ziraat mühendisi bilirkişiden taşınmaz bölümünün toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, üzerindeki bitki örtüsünü bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş renkli fotoğraflarını içerir, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi kurulundan hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılmak suretiyle dava konusu taşınmaz bölümünün sınırını ve niteliğini ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini, süresini belirtir ve önceki raporları da irdeleyecek şekilde rapor alınması; fen bilirkişine dava konusu yerdeki bina, bahçe duvarı ve meyve ağaçlarının yerini gösterir rapor düzenlettirilmesi, 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde belirlenen norm sınırı gözetilerek Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden belgesiz araştırması yapılması, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... Belediyesi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile 21.06.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2. Davalı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince 05.10.2021 tarihli kararın BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı 346,90 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalı ... Başkanlığından alınmasına,

Davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğ tarihinde itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/16304, Karar No: 2017/26594, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16304 E.  ,  2017/26594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10937, Karar No: 2014/19220, Tarih: 09.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10937 E.  ,  2014/19220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar, taraf vekillerince yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.12.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekilleri Avukat .... ile Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve miras payı oranında tescil isteğine ilişkin olup mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacıların mirasbırakanı olan ...'un 29.1.2010 tarihinde dul olarak öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı kızları ile davalının babası olan dava dışı oğlu ...'yi bıraktığı, mirasbırakanın maliki olduğu dava konusu edilen 1897 parsel sayılı taşınmazını 31.3.1998 tarihinde davalının kardeşi olan torunu ....'a satış yoluyla temlik ettiği, onun da bu taşınmazı 19.4.2000 tarihli akitle davalıya devrettiği, yine mirasbırakanın 536 ve 751 parsel sayılı taşınmazlarını 31.1.2001 tarihinde davalı torununa satış suretiyle temlik ettiği, mirasbırakanın dava konusu 424, 899, 2585 parsel sayılı taşınmazları ise, dava dışı 2595 sayılı parselle birlikte 1.4.2002 tarihinde davalı torununa satış yoluyla devrettiği, mirasbırakanın 23 parsel sayılı taşınmazını da 28.4.2003 tarihinde davalı torununa sattığı, 1037 ve 3006 parsel sayılı taşınmazlarını 8.3.2004 tarihli akitle dava dışı...'a sattığı, onun da bu taşınmazları 21.8.2006 tarihinde davalı torunu İsmail'e sattığı, davacıların; mirasbırakanlarının yapmış olduğu temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve l.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mirasbırakanın maddi durumu yerinde olup mal satmaya ihtiyacının olmadığı, davalının da dava konusu taşınmazları alım gücünün bulunmadığı, ara malikler .... ile ....in taşınmazları hiç kullanmadığı, taşınmazların gerçek değeri ile akitteki değerleri arasında fahiş fark bulunduğu, mirasbırakanın sistemli olarak ve periyodik aralıklarla kendisine yakın bulduğu davalı torununa gerek doğrudan gerekse aracı kişiler kullanmak suretiyle yaptığı temliklerin bedelsiz olduğu olaylara dayalı tanık ifadeleri ve dosya kapsamı ile de sabittir.

Anılan bu olgular yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın erkek evladından olan ve kendisi ile aynı ismi taşıyan torunu davalıya yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak gerçekleştirdiği kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Kabule göre de; dava konusu taşınmazların keşfen belirlenen değeri üzerinden eksik harç tamamlandığına göre, bu miktar üzerinden davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Kabule göre de; dava konusu taşınmazların keşfen belirlenen değeri üzerinden eksik harç tamamlandığına göre, bu miktar üzerinden davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Tarafların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden taraflar vekilleri için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25195, Karar No: 2012/21464, Tarih: 11.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/25195 E.  ,  2012/21464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2002-2003 yıllarına ilişkin olarak zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

2004-2005 yıllarına ilişkin beraat

1-Sanık hakkında 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihleri olan 31.12.2004 ve 31.03.2005'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.