muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2735, Karar No: 2015/8235, Tarih: 15.06.2015

Davalı M.. A... vekili, olayın sebebinin tam olarak bilinmediğini, depo manevra odasına dolan suyun tahliyesi sonucu dış ortama bırakılan suların kanalizasyon ve yağmur suyu hatlarına girdiğini, müvekkilinin söz konusu işin yapımı için G. Enerji ile sözleşme yaptığını, bu nedenle alt taşeron firmanın sorumlu olacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı İ. İnş. Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirket ile ASKİ arasında yapılan sözleşme uyarınca içme suyu iletim ve içme suyu tesisleri yapım işine başladığını, proje ile kuyulardan alınan ham suyun M.. A... tarafından yapılmakta olan 5000 metre küp kapasiteli su deposuna ulaştırılmasının hedeflendiğini, M.. A... tarafından yapılan su deposunun giriş-çıkışları, deponun manevra odasındaki vanalardan M.. A..'nin sorumlu olduğunu, müvekkilinin olayda bir kusuru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı M.. A.. vekili, olayda sigortalısı İ. İnş. Ltd. Şti. yetkililerinin bir kusuru olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya göre, sel baskınına neden olan su deposunun Ankara Büyükşehir Belediyesi'ne ait olduğu, bu deponun davalı M.. A... tarafından yapımının gerçekleştiği, olay tarihinde söz konusu su deposunun geçici kabulünün yapıldığı ancak kesin kabulünün gerçekleşmediği, olayın su deposunun manevra odasındaki vananın yanlış kullanımı sonucunda meydana geldiği, davalı M.. A... ile idare arasında yapılan sözleşmenin yapı işleri genel şartnamesinin 42 ve devamı maddeleri gereğince geçici kabul ile kesin kabul arasında yüklenicinin yapılan işin bakımını yapmak ve söz konusu işi iyi bir şekilde korumak ve çıkabilecek kusur ve aksaklıkları gidermek zorunda olduğu, bu çerçevede davalı M.. A..'nin yapımını gerçekleştirdiği su deposunda dağıtılacak suyun giriş ve çıkışlarının yapıldığı ve yönlendirildiği manevra odası donanımından, tesisatından, kullanımından ve montajından sorumlu olduğu, kusur oranının ise % 75 olduğu, davalı İ. İnş. Ltd. Şti'nin yapmış olduğu kanal döşeme işinin söz konusu hasarın meydana gelmesine ve artmasına sebebiyet verdiği, yapılan işin ve suyu yönlendirmek için açılan kanalların zararı arttırdığı, benzeri bir su baskınında oluşabilecek hasarları önlemek için tedbir alınmadığı, davalı İ. İnş. Ltd. Şti'nin kusurunun %25 oranında olduğu, davacı tarafından sigortalanan H. İnş. Ltd. Şti'nin meydana gelen sel olayında herhangi bir eyleminin bulunmadığı, yapılan işin alt yapı inşaatı olup henüz tamamlanmadığı, bazı bacalarının kapaklarının kapatılmamasının işin olağan akışı içinde bulunduğu, bu nedenle davacının selefi H. İnş. Ltd. Şti'nin olayın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun olmadığını gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 162.674,81 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı M.. A... vekili, davalı İncekaya İnş. Ltd. Şti. vekili ve davalı M. Genel Sigorta A.Ş vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı M.. A... vekili, davalı İncekaya İnş. Ltd. Şti. vekili ve davalı M. Genel Sigorta A.Ş vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı M.. A... vekili, davalı İ. İnş. Ltd. Şti. vekili ve davalı M.. A.. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı M.. A... vekili, davalı İ. İnş. Ltd. Şti. vekili ve davalı M. Genel Sigorta A.Ş vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8.334,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 15/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17852, Karar No: 2013/2153, Tarih: 05.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17852 E.  ,  2013/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit (tedbir) davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı tedbirin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati tedbir isteyenler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati tedbir isteyenler (davacılar) vekili, müvekkili ... Org.Ltd.Şti.nin işletmiş olduğu otele, daha önceki işletmecinin borcundan dolayı uygulanan haciz işlemi sırasında müvekkilleri tarafından icra baskısı altında kefalet verildiğini, kefaletin 6098 sayılı TBK.nun 583 ve 584.maddelerindeki koşulları taşımadığını, bu nedenle geçersiz olduğunu belirterek açmış olduğu menfi tespit davasında takibin durdurulması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın dayanağı olan kefalet ilişkisinin geçerli olup olmadığı ve icra kefaletinin belirtilen sebeplerle geçersizliği iddiasına yönelik ihtiyati tedbir koşullarının mevcudiyeti konusunda kanaat oluşmadığı gerekçesiyle ihtiyati tedbir isteminin reddine karar verilmiş, kararı ihtiyati tedbir isteyenler vekili temyiz etmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nu yürürlükten kaldıran 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten sonraki fiil ve işlemlere anılan kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Somut olayda uyuşmazlık, davacılar tarafından verilen 4.7.2012 tarihli icra kefaletinden kaynaklanmakta olup, ihtiyati tedbir isteyenler (davacılar) vekili de isteminin hukuki sebebi olarak 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun kefalete ilişkin 583. ve 584’üncü maddelerine dayanmış, verilen kefaletin anılan emredici kanun hükümlerine aykırı olması nedeniyle geçersizliğini iddia etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati tedbir isteminde bulunanlar (davacılar) vekilinin ileri sürdüğü hukuki sebeplerin somut olay bakımından uygulanma olanağı bulunup bulunmadığı hususu değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda bir gerekçe oluşturulmadan ihtiyati tedbir isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1287, Karar No: 2012/12605, Tarih: 06.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/1287 E.  ,  2012/12605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkümiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığına birleştirilen davaya katılmasına karar verilen kurumun yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesine ve 2006/144 Esas sayılı dava dosyasının duruşmalarına iştirak eden şikayetçi vekilinin iş bu davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması suretiyle de CMK'nın 238/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 247. (765 sayılı TCK'nın 202.) maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için "kamu görevlisinin veya özel mevzuatları gereği kamu görevlisi gibi cezalandırılabilen kişilerin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının yararına zimmetine geçirmesinin" gerektiği, somut olaylarda; mal müdürlüğünde muhasebe memuru olarak görev yapan sanığın gerçekte tahakkuk evrakı belgesi olmadığı halde bilgisayar kayıtlarında 30/10/2002 işlem ve yevmiye tarihli tahakkuk müzekkeresi ve verile emrinin giriş ve onay işlemlerini yaparak Açelya Eczanesi sahibi Ekrem Kaya hesabına 976.620.000 lira haksız ödeme yapılmasını sağlayarak eczaneye gidip bir yanlışlıktan bahsedip bu parayı eczacı Ekrem Kaya'dan aldığı, yine sanığın ilçe emniyet müdürlüğünden gelen ve ... Eczanesine ödenmek üzere 29/12/2004 tarihinde tahakkuk ettirilen 2.512.100.000 liranın bilgisayar say2000i kayıtlarına alınarak ayrıntılı ödeme listesi çıkarıldığı ve bilgisayardan alınan bu listenin bankaya gönderilerek o günkü ödemelerin bankaca yaptırılmasının sağlandığı sırada say2000i kayıtlarına 2.512.100.000 TL’nin kasten hatalı kayıt yaptırarak birinin gerçek hak sahibi ... Eczanesine diğerini de yakını olan ...’e ödenmesini sağladığı ve ...'den bu parayı aldığı anlaşılmakla sanığın eylemlerinde suça konu paraların görev dolayısıyla sanığa teslim edilmediği, sanığın muhafaza ve gözetim sorumluluğunun da olmadığı bu nedenle de fiillerinde yasal tevdi unsurunun gerçekleşmediği, hileli ve yasal olmayan yollarla kendisine haksız olarak menfaat sağladığı, bu durumda say2000i giriş kayıtlarına göre sistem tarafından oluşturulan bankaya gönderilmek üzere düzenlenen ayrıntılı ödeme talimat listelerinin evrak olarak dökümünün yapılarak ilgilisi tarafından imzalandıktan sonra mı, yoksa sadece bilgisayar sistemi üzerinden mi düzenlendiği, toplam ödeme miktarına ilişkin ayrıca tahakkuk müzekkeresi ve verile emri düzenlenip düzenlenmediği hususları açıklığa kavuşturulduktan, evrak olarak düzenlenip bankaya gönderilme söz konusu ise buna ilişkin belgelerin ve toplam ödeme miktarına ilişkin ayrıca tahakkuk müzekkeresi ve verile emri düzenlenmiş ise buna ilişkin evrakların asıllarının yada onaylı örneklerinin temininden sonra, belgelerin aldatıcı nitelikte olması durumunda resmi evrakta sahtekarlık ve kamu kurumuna karşı dolandırıcılık (ikişer kez), aldatıcılığın bulunmaması durumunda da kamu kurumuna karşı dolandırıcılık ve görevi kötüye kullanma suçlarını (ikişer kez) oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ile suç niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Davada kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Davada kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

CMK'nın 2/e, 158/1 ve 160. maddelerine ve Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 17/10/2006 gün ve 2006/5-165-213 sayılı Kararına göre; soruşturmanın, “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evreyi” ifade ettiği ve soruşturmanın Cumhuriyet Başsavcılığı veya kolluk makamlarınca suçun işlendiğinin öğrenilmesiyle başladığı dikkate alınarak, sanığın, Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan suç duyurularından önce maledindiği paraları tamamen iade ettiği anlaşıldığından ve sanığın maledindiği kabul edilen 976.620.000 liranın suç tarihi 2002 itibarı ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin az ve pek hafif, 2.512.100.000 liranın ise suç tarihi 2004 itibarı ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin az ve hafif olduğu dikkate alınıp sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 248/1, 249 ve 765 sayılı TCK'nın 202/3, 219/3. maddeleri uygulanarak tayin edilen cezalarından indirim yapılması ve sonucuna göre lehe Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, değer azlığı nedeniyle hiçbir indirim yapılmadan, pişmanlığa ilişkin olarak da 2002 yılındaki eylemine ilişkin olarak aynı Kanunun 248/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılıp, 2004 yılındaki eylemine ilişkin ise indirim yapılmayarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/377, Karar No: 2010/13108, Tarih: 12.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/377 E.  ,  2010/13108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12816, Karar No: 2016/2196, Tarih: 24.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/12816 E.  ,  2016/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ...'a ait ...'un sevk ve idaresindeki aracın park halinde bulunan davacıya ait araca çarpması sonucu meydana gelen kaza nedeniyle davacıya ait araçta 2.366,00 TL tutarında hasarın meydana geldiğini ve hasarın giderilmesi süresinde davacının aracından istifade edemediğini belirterek aracın uğradığı hasar karşılığı bedel ile aracın değer kaybından dolayı 500,00-TL olmak üzere 2.866,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; adına kayıtlı aracı 15/04/2012 tarihinde davalı ...'a harici satış sözleşmesi ile sattığını, 11/07/2012 tarihinde meydana gelen kazadan bilahare haberdar olduğunu belirterek davanın kendisi yönünden reddine, hasar bedelinin davalı ...'dan tahsiline karar verilmesi talebinde bulunduğu görülmüştür.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 2.698,00 TL tazminatın dava tarihi olan 15/04/2013 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 144,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10742, Karar No: 2013/15481, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/10742 E.  ,  2013/15481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın sona erdirildiğini belirterek davalılardan ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili husumet itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hüküm, davalı .... Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille sözkonusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, dosya içeriğine göre davacının yazın üç saat, kışın bir saat fazla mesai yaptığının kabulü ile ve daha önce takdir edilen oranda indirim yapılmak suretiyle fazla mesai alacağı hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35651, Karar No: 2017/16092, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35651 E.  ,  2017/16092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14714, Karar No: 2023/823, Tarih: 21.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14714 E.  ,  2023/823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Her ne kadar mahkemece, Dairemizin 17.03.2022 tarih, 2021/19558 Esas ve 2022/2473 Karar sayılı bozma ilamına uyma veya direnme konusunda karar verilmemiş ise de; ilk kararda yer almayan ve Yargıtay denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik bir gerekçeyle hüküm kurulmuş olmasına göre, mahkemenin yeni kararı direnme kararı niteliğinde olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2020 tarihli, 2019/338 Esas, 2020/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle on iki yaşından küçük çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 15.10.2020 tarihli, 2020/997 Esas, 2020/1104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan istinaf başvurularının esastan reddine, 26.10.2020 tarihli ek kararı ile de sanık müdafiinin sarkıntılık suretiyle cinsel istismar suçu yönünden temyiz isteminin reddine karar vermiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.03.2022 tarihli, 2021/19558 Esas, 2022/2473 Karar sayılı kararı ile özetle; sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin kararı tebliğine rağmen temyiz etmemesi nedeni ile incelemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümle ilgili sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin uygulanmamasına ilişkin gerekçenin yetersiz ve kanun metninde yer verilen nedenlere ilişkin olmaması nedeni ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılamada İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2022 tarihli, 2022/347 Esas, 2022/215 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ