muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6353, Karar No: 2023/13058, Tarih: 19.12.2023

2. Davalı ... ve Cam Fabrikaları A.Ş. vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz kapsam ve nedenleri ile davacının sorumluluğunun değişmemesine göre, hükme esas alınan hesap raporundaki hesap ilkelerinin Dairemizce benimsenen ilkelere uygun olması ve davalı ... ve Cam Fabrikaları A.Ş. vekilince temyiz sebebi olarak ileri sürülen sebeplerin aynı zamanda istinaf sebebi olarak daha evvelce ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde açıklandığı şekilde incelenerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği bu yönle Bölge Adliye Mahkemesince oluşturulan gerekçenin de yerinde olduğu dikkate alındığında kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... ve Cam Fabrikaları A.Ş. vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davalı ... ve Cam Fabrikaları A.Ş. vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8854, Karar No: 2015/7524, Tarih: 23.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8854 E.  ,  2015/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyeliğinden ayrıldığının mahkeme kararı ile belirlendiğini, ödediği aidat, 3. kişilerce gönderilen haciz ihbarnameleri sebebiyle yapılan ve toplu konut kredisi için yapılan ödemelerin iade edilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 17.000,00 TL ayrılma payının 11.09.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 06.09.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile vergi dairesine yapılan ödemeler ve kredi ödemeleri olmak üzere talebini 16.000,00 TL arttırarak toplam 33.447,02 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, genel kurulca ödemelerin ertelenmesi yönünde karar alındığını, genel giderler düşüldükten sonra iade edilecek miktarın belirlenmesi gerektiğini, haciz ihbarnameleri üzerine yapılan ödemelerin ise aidattan sayılamayacağını ve alacağın muaccel olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemiz'in 2012/676 E, 1557 K. sayılı ilamıyla, davacının yatırdığı aidatın, bankadan çekilen krediyi de kapsaması halinde, alacak hesabında aynı kaleme iki kez yer verilmiş olacağından, bu konunun da tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması gerektiği, davacının ayrıldığı, hatta alacağın muaccel olduğu tarihten sonra yaptığı kredi borcu ödemelerinin de alacak miktarına dahil edilmesinin doğru olmadığı, davacının vergi dairesine yaptığı ödeme miktarı, borcun sebebi, gerçek yükümlüsü ve kim tarafından ödeme yapıldığı vergi dairesinden sorulması, borcun gerçek yükümlüsünün tespiti ve davacının ne sıfatla ödeme yaptığı belirlenmesi ve bu doğrultuda, konusunda uzman bir bilirkişiden, açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, davacı tarafından ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne 2007 yılı içerisinde 12.01.2007 tarihli 4 ayrı makbuzla toplam 8.716,13 TL ödeme yapıldığı, vergi borcunun gerçek yükümlüsünün davalı kooperatif olduğu, bu talebin 818 sayılı Borçlar Kanunun 61 vd. maddelerinde öngörülen sebepsiz zenginleşme hükümlerinden kaynaklanmakta olduğu ve 1 yıllık zamanaşımı süresinde davalıdan istenmediği ve bu talebin

zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile davanın ödenen aidat ve kredi ödemeleri yönünden kabul ve vergi dairesine ödenen bedel yönünden reddine karar verilmiştir.

zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile davanın ödenen aidat ve kredi ödemeleri yönünden kabul ve vergi dairesine ödenen bedel yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; vergi dairesine davacı tarafından yapılan ödemelerin aidat ödemelerinden mahsup edilmesi amacıyla yapıldığı gözetilerek sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre değil kooperatif ile ortağı arasındaki uyuşmazlıklarla ilgili 6098 sayılı TBK'nın 147/4. maddesi uyarınca 5 yıllık süreye tabi olduğu gözetilerek bu kısımla ilgili talebinde kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34129, Karar No: 2016/439, Tarih: 13.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/34129 E.  ,  2016/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 1. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki alacak davası hakkında mahkemece verilen ret kararı Dairemizce onanmıştır. Davacı tarafından maddi hata dilekçesi verilmekle dosya yeniden incelenmiştir. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacıların kesinleşmiş işe iade kararının kendilerine tebliğinden itibaren hak düşürücü süre içinde işe başlatılmak üzere davalı işverene başvurdukları, işverenin işe başlatılacaklarını davacılara bildirdiği, ancak işe başlatılmak üzere bir tarih vermediği, davacıların işe başlamak üzere işyerine makul süre içinde gittikleri, girişte yaklaşık dört saat bekletildikleri ve bundan sonra diğer işçilerle temasta bulunmaları engellenecek şekilde izole edilerek işe başlatılmaya dair evrak işlemlerine geçildiği başta noter tespiti olmak üzere tüm delillerden anlaşılmaktadır. Görüldüğü gibi işveren tarafından davacıların kış mevsiminde dışarıda fabrika girişinde dört saat kadar bekletilmesi, sonrasında ise diğer işçilerden izole edilerek içeri alınmaları davacı işçilerin işe başlamaktan vazgeçmelerini sağlamaya ve onları yıldırmaya yönelik davranışlar olup, bu davranışlarda bulunan işverenin işe başlatmada samimi olduğu söylenemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Bu sebeple maddi hataya dayalı olan Dairemiz bozma kararının kaldırılarak Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette işçi olarak çalışırken iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, işe iade davası neticesinde işe iadelerine karar verildiğini, ancak işverence işe başlatılmadıklarını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücretinin ve işe başlatmama tazminatının ödenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıların işe başlamakta samimi olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıların işe başlamakta samimi olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacıların kesinleşmiş işe iade kararının kendilerine tebliğinden itibaren hak düşürücü süre içinde işe başlatılmak üzere davalı işverene başvurdukları, işverenin işe başlatılacaklarını davacılara bildirdiği, ancak işe başlatılmak üzere bir tarih vermediği, davacıların işe başlamak üzere işyerine makul süre içinde gittikleri, girişte yaklaşık dört saat bekletildikleri ve bundan sonra diğer işçilerle temasta bulunmaları engellenecek şekilde izole edilerek işe başlatılmaya dair evrak işlemlerine geçildiği başta noter tespiti olmak üzere tüm delillerden anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi işveren tarafından davacıların kış mevsiminde dışarıda fabrika girişinde dört saat kadar bekletilmesi, sonrasında ise diğer işçilerden izole edilerek içeri alınmaları davacı işçilerin işe başlamaktan vazgeçmelerini sağlamaya ve onları yıldırmaya yönelik davranışlar olup, bu davranışlarda bulunan işverenin işe başlatmada samimi olduğu söylenemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece davalı işverenin işe başlatmada samimi olmadığı dikkate alınarak işe başlatmama tarihi yeni bir fesih kabul edilip davacının işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti ile fark kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2397, Karar No: 2024/3293, Tarih: 10.06.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2397 E.  ,  2024/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/545 E., 2022/657 K.

DAVA TARİHİ : 22.09.2016

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/321 E., 2019/121 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 06.06.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; vekilin azledildiğini bildirmesi üzerine karar ve vekilin bildirimi davacı şirket adresine 11.06.2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı tarafın temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 06.12.2022 tarihinde davacı vekili olduğunu belirten Avukat ... tarafından verilmiş, avukatın davacı vekili olduğunu gösterir vekaletname ise dosyaya 24.05.2024 tarihinde sunulmuştur.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17131, Karar No: 2023/5629, Tarih: 04.07.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/17131 E.  ,  2023/5629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2870 E., 2020/1552 K.

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 25.....2020 tarihli ve 2017/2870 Esas, 2020/1552 Karar sayılı kararının, sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin Bölge Adliye Mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin

birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13532, Karar No: 2023/804, Tarih: 20.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/13532 E.  ,  2023/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2012/13 E., 2018/40 K.

KARAR : Davaların reddine

Taraflar arasında temyiz eden kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda, Yargıtay 7. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesince kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davaların reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl birleşen dosyalarda davacılar Hazine ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 112 ada 67, 69, 70 ve 72 parsel sayılı sırasıyla 9.618,26 , 5.012,51 , 4.615,59 ve 3.396,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı nedeniyle ...Turizm Endüstrisi A.Ş. adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... vekili asıl dosyada dava dilekçesinde; 112 ada 67 ve 69 parsel sayılı taşınmazların, birleşen dosyada dava dilekçesinde ise 112 ada 70 ve 72 parsel sayılı taşınmazların tespite esas tapu kayıtlarının sınırları itibariyle genişletilmeye elverişli ve bu kısımların da devletin hüküm tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu açıklayarak, taşınmazların Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

3. Davacı ... vekili asıl dosyada dava dilekçesinde; 112 ada 67 ve 69 parsel sayılı taşınmazların, birleşen dosyada dava dilekçesinde ise 112 ada 70 ve 72 parsel sayılı taşınmazların arsa vasfında olduğunu açıklayarak, niteliklerinin arsa olarak davalı adına tescil edilmesini istemiş, 5747 sayılı Kanun gereğince Karaağaç Belediyesinin tüzel kişiliği kaldırılarak mahalle olarak Gömeç Belediyesine bağlanması sebebiyle davaya Gömeç Belediye Başkanlığınca devam edilmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen dosyalarda davalı .... A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazlarla ilgili Hazine'nin taraf olduğu kesin hükmün mevcut bulunduğunu, taşınmaza 40 yılı aşkın zamandır zilyet olduklarını, deniz sınırı itibariyle genişletilmeye elverişli olmadığını, taşınmazların özel mülkiyete konu teşkil eden yerlerden olduğunu açıklayarak davaların reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

1. Asıl dosyada, İlk Derece Mahkemesinin 25.01.2006 tarihli ve 2004/8 Esas, 2006/1 Karar sayılı kararı ile çekişmeli 112 ada 67 ve 69 parsel sayılı taşınmazlara dayanak tapu kayıtlarının taşınmazları kapsadığı, taşınmazların kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı ve taşınmazın tarla vasfında olduğu gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiştir.

III. MAHKEME KARARI

1. Asıl dosyada, İlk Derece Mahkemesinin 25.01.2006 tarihli ve 2004/8 Esas, 2006/1 Karar sayılı kararı ile çekişmeli 112 ada 67 ve 69 parsel sayılı taşınmazlara dayanak tapu kayıtlarının taşınmazları kapsadığı, taşınmazların kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı ve taşınmazın tarla vasfında olduğu gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiştir.

2. Birleşen dosyada, İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2006 tarihli ve 2004/7 Esas, 2006/2 Karar sayılı kararı ile çekişmeli 112 ada 70 ve 72 parsel sayılı taşınmazlara dayanak tapu kayıtlarının taşınmazları kapsadığı, 70 sayılı parselin kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı, 72 sayılı parselin ise 54,13 metrekaresinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ve taşınmazın tarla vasfında olduğu gerekçesiyle 70 sayılı parsele ilişkin her iki davanın ve 72 sayılı parsele ilişkin davacı ...'nın davasının reddine ve 72 sayılı parsele ilişkin Hazine'nin davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararları

1. Asıl dosyada, İlk Derece Mahkemesinin 25.01.2006 tarihli ve 2004/8 Esas, 2006/1 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili ve davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 05.10.2006 tarihli ve 2006/2434 Esas, 2006/3041 Karar sayılı ilamıyla, taşınmazların kıyı kenar çizgisi dahilinde kalmadığına yönelik tespitinin yerinde olduğu ancak tespite esas tapu kayıtların müfrez tapu kaydı olduğu dikkate alınarak usulüne uygun tapu uygulamasının yapılmadığı açıklanarak, müfrez tapu kayıtlarının kökünden itibaren tedavüllü olarak getirtilerek usulünce tapu kaydı uygulaması yapılması, tapu kaydı dışında kalabilecek yerler açısından zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

3. Birleşen dosyada, İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2006 tarihli ve 2004/7 Esas, 2006/2 Karar sayılı kararına karşı ise süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

4. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 02.04.2007 tarihli ve 2007/926 Esas, 2007/1089 Karar sayılı ilamıyla, 112 ada 70 parselin tamamı ile aynı ada 72 parselin davalı adına tesciline karar verilen kısmına yönelik yapılan temyiz incelemesinde; tespite esas tapu kayıtların müfrez tapu kaydı olduğu dikkate alınarak usulüne uygun tapu uygulamasının yapılmadığı ve kıyı kenar çizgisinin usulünce uygulanmadığı açıklanarak, müfrez tapu kayıtlarının kökünden itibaren tedavüllü olarak getirtilerek usulünce tapu kaydı uygulaması ve kıyı kenar çizgisi uygulaması yapılması, tapu kaydı ve kıyı kenar çizgisi dışında kalabilecek yerler açısından zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiği gerekçesiyle İlk derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar