muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1891, Karar No: 2023/2635, Tarih: 16.03.2023

Davalı SGK vekili, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının belirlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun' un 95 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı şirket vekili ve davalı kurum vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/23970, Karar No: 2012/27937, Tarih: 20.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/23970 E.  ,  2012/27937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve 2634 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 2634 sayılı Yasaya aykırılık eyleminden verilen beraat hükmü Dairemizin 30.06.2011 tarih ve 2011/5710 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğinden, mahkemece yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilerek hakkı olmayan yere tecavüz suçuna yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin belediye sınırlarında ve kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının anlaşılması karşısında, Belediye Başkanlığına da duruşma davetiyesi çıkarılıp, taşınmazın özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve iskelenin yapım tarihi de araştırılarak, sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14737, Karar No: 2015/23523, Tarih: 30.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14737 E.  ,  2015/23523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı asıl işveren, bu dosya ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bazı alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebligat yapılmış, bazılarına ise çıkarılan tebligat bila ikmal iade edilmiş ya da tebligat parçaları dosyaya alınmamış, bazı dosyalarda ise davalı asıl işverenin ihbar talebinde bulunmamakla birlikte işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden getirtilmesini istediği halde bu talep mahkemece dikkate alınmamıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkemeye başvurur. Müdahale dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya alınmaksızın ve özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri toplanıp, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretleri alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenerek getirtmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik ve inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde ile karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Kabule göre de; Seri halde Dairemize gelen dosyaların incelenmesi sırasında ... . İş Mahkemesinin 2014/333 Esas ve 2015/624 Karar sayılı dosyasında 2011 ve 2012 yıllarına ait bordroların sunulduğu tespit edilmiştir. Bu bordroların incelenmesinde davacılara yıllara göre değişen miktarlarda yol ve yemek ücretinin ödendiği anlaşılmaktadır. Zaten bu dosyada davacı da iş akdinin feshinden önceki bir yıl, yol ve yemek ücretlerini ödendiğini kabul etmektedir. Bu durum karşısında yol ve yemek ücreti tahakkuklarının ve ödeme belgelerinin alt işverenlerden istenerek ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenip, bordroların temin edilememesi durumunda işe sunulan bu bordrolardaki ücretler baz alınarak, ayrıca son bir yıl yemek ücretlerinin ödendiği hususunda dilekçesinde beyan bulunmayan davacılardan da ödeme yapılıp yapılmadığı sorularak açıklattırılıp, bordro sunulmayan dosyalarda 2011 ve 2012 yıllarına ait yol ve yemek ücretleri tahakkukları ve ödemeleri olduğundan bordroda adı bulunan davacıların alacak hesabının da bu ödemelerin mahsubundan sonra ödenmeyen miktarın belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16575, Karar No: 2023/9631, Tarih: 06.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/16575 E.  ,  2023/9631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/349 E., 2016/606 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması isteğiyle dava açılmıştır.

2. Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz isteği mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 39 ve 110 uncu maddelerinin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Sanık ...'in temyiz isteği bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanıkların araçla seyir halinde iken sanık ...'in eski nişanlısı mağdureyi ikametinin yakınlarında gördüğü, sanık ...'in mağdureyi zorla araca bindirdiği, araçta tehdit ve darp ettiği, mağdurenin araçtan inmek istemesine rağmen sanıkların araçtan inmesine izin vermedikleri, daha sonra mağdureyi ikametinin yakınlarında indirdikleri ancak sanık ...'in arkasından gidip tekrar mağdureyi darp ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 üncü maddesinde yapılan lehe değişiklik ile uzlaşmaya tabi hale getirilmiş ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Hüküm fıkrasında eylemin cebir şiddet kullanılarak gerçekleştiğinin kabulü karşısında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

3. 18.02.2016 tarihli tutanağa göre, soruşturmaya başlanmasından sonra, mağdurenin sanıklar tarafından serbest bırakıldığı ve sanık ...'in mağdureyi hakimiyet alanına aldıktan sonra darp etmeye devam ettiğinin anlaşılması karşısında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığından sanık ... müdafinin bu yöndeki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

3. 18.02.2016 tarihli tutanağa göre, soruşturmaya başlanmasından sonra, mağdurenin sanıklar tarafından serbest bırakıldığı ve sanık ...'in mağdureyi hakimiyet alanına aldıktan sonra darp etmeye devam ettiğinin anlaşılması karşısında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığından sanık ... müdafinin bu yöndeki temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

4. Sanıkların araçla seyir halinde iken sanık ...'in eski nişanlısı mağdureyi ikametinin yakınlarında gördüğü, sanık ...'in mağdureyi zorla araca bindirdiği, araçta tehdit ve darp ettiği, mağdurenin araçtan inmek istemesine rağmen sanıkların araçtan inmesine izin vermedikleri, daha sonra mağdureyi ikametinin yakınlarında indirdikleri ancak sanık ...'in arkasından gidip tekrar mağdureyi darp ettiği olayda katılanın savcılık ve mahkemedeki ifadeleri, ifadelerle uyumlu adli rapor, tanıkların mağdurenin zorla alıkonulduğuna ilişkin beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla karar da hukuka aykırılık görülmemiştir.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafinin ve sanık ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli kararında sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16147, Karar No: 2014/2739, Tarih: 11.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/16147 E.  ,  2014/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 17.09.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6835, Karar No: 2018/2076, Tarih: 25.04.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6835 E.  ,  2018/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen, müdafiin duruşmaya gelmemesi ve herhangi bir mazerette bildirmemesi nedeniyle sanık hakkında duruşmasız olarak yapılmıştır.

TCK’nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverme talebinin reddine, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18408, Karar No: 2011/2927, Tarih: 22.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18408 E.  ,  2011/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan zemini Hazineye ait bulunan taşınmaz üzerindeki muhtesat bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalılardan ... vd. Vekili yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan zemini Hazineye ait bulunan taşınmaz üzerindeki muhtesat bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Kapama fıstık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net fıstık gelirine göre değer biçildikten sonra, zemine ekilebilicek ürün gelirine göre tespit edilen bedelin indirilmesi suretiyle fıstık ağaçlarına değer takdiri yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özeliklerine göre objektif değer arttırıcı unsur oranının % 10 nispetinde olacağı gösetilmeden, daha çok kabulü ile fazla bedel tesbiti,

2-Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, muaf olduğundan bahisle harca hükmedilmemesi,

3-Dosyaya sunulan 09.08.2001 tarihli taksime ilişkin köy senedinde taşınmazların taraflar arasında taksim edildiği anlaşılmaktadır. Bu husus davalılardan ... ve ... tarafından mahkemeye sunulup, 11.06.2009 tarihli hakim havalesi yapılan dilekçede de teyiden belirtilmiştir.

Bu itibarla, bu hususun tüm davalılardan ve sent mümzilerinden açıkça sorularak taksime ilişkin beyanları alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ve davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı ile davalılardan ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

4650 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların bedelinin tespitine ilişkin davada;

Mahkemece ağaçlara değer biçilirken objektif değer artırıcı unsur uygulanmış, Dairemizce bu artış oranının % 10 olması gerektiğinden bahisle hüküm oyçokluğu ile bozulmuştur.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesinde belirtilen objektif değer artırıcı unsur, Dairemizin 25.05.2000 gün ve 2000/7214-9366 sayılı kararında da belirtildiği gibi taşınmazın zemini ile ilgili olup, ağaçlara uygulanmaması görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun (1) numaralı bozma nedenine katılamıyorum. 22.02.2011
Yargıtay — Esas No: 2023/2088, Karar No: 2025/1052, Tarih: 22.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/2088 E.  ,  2025/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1796 E., 2019/1494 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile onama

I. Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06.09.2019 tarihli ve 2019/1796 Esas, 2019/1494 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'in temyiz isteminin "2006 yılından itibaren tedavi edilemez %70 derecesinde paranoya şizofreni hastası olduğu, yargılama sırasında hasta olduğunu bir şekilde bildiremediği, şu an infazını gerçekleştirdiği olayları hatırlamadığı", sanık ...’ın temyiz isteminin "Suçu işlediğine dair kesin ve somut bir delil bulunmadığı, iş makinasının çalıntı olduğunu bilmediği, aleyhine bir delil bulunmadığı, faturada kimlik bilgilerinin yer almasının nedeninin arkadaşına yardımcı olmak istemesi olduğu, başka da bir suçunun bulunmadığı", sanık ...'in temyiz isteminin "Olayla ilgisinin bulunmadığı, sadece şoförlük yaptığı, kepçe alan arkadaşına yardım ettiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanıkların, katılanın belediye başkanı olduğu Meram İlçesi Sefaköy Belediyesine ait, kapıları kilitli halde, yol çalışması yapıldığı yerde park edilmiş bulunan iş makinesini, düz kontak yaparak çalmaları biçimindeki eylemlerinin, suç tarihine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/265 Esas, 2012/178 Karar sayılı ilâmının, temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 2015/9037 Esas, 22.06.2016 tarihli kararı ile düzeltilerek onandığı kesinleşmenin adlî sicilde gözüken 02.04.2012 tarihi değil 22.06.2016 tarihi olması gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetinin bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16148, Karar No: 2014/2738, Tarih: 11.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/16148 E.  ,  2014/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 24.07.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.