muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22509, Karar No: 2014/1255, Tarih: 16.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22509 E.  ,  2014/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında ceza tayin edilirken 6831 sayılı Kanunun 91/1-son cümlesinin, 91/4. maddesinden önce uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasının 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. bentlerinin ilgili kısımlarının çıkarılarak yerine ''sanığın kesmiş olduğu ağacın yakacak nitelikte olduğu anlaşıldığından 6831 sayılı Yasanın 91/1-son cümlesi uyarınca cezasından ½ oranında indirim yapılarak 1 ay 15 Gün Hapis Cezası ve 2 Gün Adli Para Cezasıyla Cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini motorlu testere ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla cezasından 6831 sayılı Yasanın 91/4. maddesi gereğince 1 kat arttırım yapılarak sanığın 3 ay Hapis Cezası ve 4 Gün Adli Para Cezası ile Cezalandırılmasına,

TCK'nin 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 2 ay 15 gün Hapis Cezası ve 3 Gün Adli Para Cezası ile Cezalandırılmasına,

Hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince, bir günü 20,00 TL'den hesaplanarak 1500,00 TL Adli Para Cezası ile Cezalandırılmasına,

Sanığa verilen 3 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2 maddesi gereğince 20,00 TL'den hesaplanarak 60,00 TL Adli Para Cezası ile Cezalandırılmasına'' ibareleri yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11301, Karar No: 2021/14003, Tarih: 10.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/11301 E.  ,  2021/14003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım etme, bilinçli taksirle yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : 1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

a) Katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası,

b) Katılan ...'a yönelik bilinçli taksirle yaralama suçundan TCK'nin 89/1, 22/3, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 2 ay 6 gün hapis cezası,

c) Katılanlar ...'a yönelik mala zarar verme suçundan ayrı ayrı TCK'nin 151/1, 31/3, 62/1, 52/2 maddeleri uyarınca 1.320 TL adli para cezası,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; Katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-c delaletiyle 39/1, 29/1, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; Katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-c delaletiyle 39/1, 29/1, 31/3, 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile ayrı ayrı mahkumiyetlerine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılanlar ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE karar verilmiştir.

B) Suça sürüklenen çocuklar ...'in, suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan ...'ya yönelik eylemine 5237 sayılı TCK'nin 39. maddesi kapsamında "yardım eden" sıfatıyla iştirak ettiklerine dair mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamenin bu husustaki eleştirisine iştirak edilmemiştir.

C) Suça sürüklenen çocuklar ... lehine haksız tahrik nedeni sayılabilecek katılan ...'dan kaynaklanan haksız bir fiil bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle suça sürüklenen çocuklar ... hakkında eksik ceza tayini; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

D) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...'a yönelik bilinçli taksirle yaralama, suça sürüklenen çocuklar ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

D) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...'a yönelik bilinçli taksirle yaralama, suça sürüklenen çocuklar ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, suça sürüklenen çocuklar ...'in katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire, yaş küçüklüğüne ve eleştiri nedeni saklı kalmak üzere haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, suça sürüklenen çocukların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sübuta, beraati gerektiğine, daha az ceza verilmesi gerektiğine, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin; sübuta, beraati gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle;

1) Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'a yönelik bilinçli taksirle yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

1) Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'a yönelik bilinçli taksirle yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocukların arkadaş oldukları, suça sürüklenen çocuk ... ile katılan ... arasında, katılan ...'nın teyzesinin kızını suça sürüklenen çocuk ...'ın rahatsız etmesi ve akabinde yaşanan darp olayı nedeniyle husumet bulunduğu, suç tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'ın bu olayları arkadaşları olan suça sürüklenen çocuklar ...'e anlattığı, suça sürüklenen çocuk ...'ın, ...'in telefonu ile katılan ...'ya ulaştığı, katılan ...'nın nerede olduğunu öğrendiği, mesajlaşma ve konuşma sırasında karşılıklı birbirlerine hakaret ettikleri, hakaret ve daha önce yaşanan darp olayını hazmedemeyen suça sürüklenen çocuk ...'ın yanına pompalı av tüfeğini de alarak, arkadaşları suça sürüklenen çocuklar ... ile birlikte bir araç ile katılan ...'nın babasına ait iş yeri önüne gittikleri, iş yeri önünden geçerken aracın yavaşladığı, suça sürüklenen çocuk ...'ın bu sırada iş yeri önünde bulunan katılan ...'yı hedef alarak birden fazla el ateş ettiği, katılan ...'nın yere yattığı ve isabet almadığı, katılan ... yanında iş yeri önünde bulunan katılan ...'ın ise saçma tanelerinin sol meme üstüne isabet etmesi neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, suça sürüklenen çocukların içinde bulunduğu aracın olay yerinden hızlıca uzaklaştığı olayda;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın, pompalı tüfekle aralarında daha önceden husumet bulunan katılan ...'yı hedef alarak birden fazla el ateş etmesi, ancak katılan ...'nın yanında iş yeri önünde bulunan babası katılan ...'ın saçma tanelerinin isabeti ile basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanması karşısında; suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde bilinçli taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ...'ın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14369, Karar No: 2019/15129, Tarih: 04.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/14369 E.  ,  2019/15129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait hukuk bürosunda 22.01.2008 – 31.12.2012 tarihleri arasında katip olarak çalıştığını, fazla mesai yaptığını ve resmi tatil günlerinde çalıştığını, ancak alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ve resmi tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve resmi tatillerde çalışıp çalışmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla mesainin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla mesainin yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla mesai olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla mesainin yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Yukarıda fazla mesainin ispatı konusunda anlatılan ilkeler, resmi tatil günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.

Fazla mesainin yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Yukarıda fazla mesainin ispatı konusunda anlatılan ilkeler, resmi tatil günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.

Somut olayda, davacının resmi tatil çalışması ve fazla mesaisi, tanık beyanlarına göre haftanın 5 günü, yaz aylarında 08.30-19.30, kış aylarında 08.30-19.00, ayrıca cumartesi günleri evlendiği 16.08.2011 tarihine kadar 10.00-16.00, evlendikten sonra 10.00-12.30 saatleri arası çalıştığı ve yılbaşı tatili dışındaki resmi tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Nitekim davacı tanıklarından Fidan Asmadilli’nin davacı ile beraber aynı yerde aynı işi yapan çalışan olduğu, beyanlarına göre yapılan bu hesaplamanın dosya kapsamına ve yapılan işin niteliğine uygun olduğu anlaşılmıştır. Ancak söz konusu davacı tanığının davacı ile birlikte çalıştığı süre itibariyle resmi tatil ve fazla çalışma hesaplanan dönemin tamamında çalışma koşullarını bilemeyebileceği dikkate alındığında sigortalı hizmet döküm cetveli getirilerek tam olarak hangi süre içerisinde davacı ile birlikte çalıştığı belirlenerek davacıyla birlikte ortak çalışma dönemi ile sınırlı olarak belirlenen tarih aralığında resmi tatil ve fazla mesai hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18859, Karar No: 2013/1305, Tarih: 30.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/18859 E.  ,  2013/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı ile dava konusu taşınmazın kiralanması için 01/01/2010 tarihinde anlaştıklarını ileri sürüp sözlü sözleşmeye dayanmış, aylık kira bedelinin 1000.-TL olduğunu iddia ederek, 2010 yılı Haziran ayından Aralık ayına kadar toplam 7000 TL kira alacağının tahsili için 07.12.2010 tarihinde tahliye istekli başlatılan takipte ödeme emrinin 20.12.2010 tarihinde davalıya tebliğ edildiğini, davalının takibe itiraz etmediğini, 30 günlük süre içerisinde ödeme de yapmadığını ileri sürerek temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı duruşmalara katılmadığı gibi bir cevap dilekçesi de vermemiştir. Mahkemece, temerrüt nedeni ile tahliyeye karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığa ilişkin davanın yargılamasında davalı adına çıkartılan duruşma gün ve saatini bildirir, dava dilekçesini içeren tebligat bizzat kendi imzasına tebliğ edilmiş, davalı yargılamaya katılmamıştır. Dava ve karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 1086 sayılı H.U.M.K. hükümlerine göre yargılamaya gelmeyen davalı, davayı inkar etmiş sayılır. Nitekim davalı temyiz dilekçesinde, kiracı olmadığını, kiracının ayrı bir kişilik olan tüzel kişi olduğunu, kira bedellerinin de bu şirket tarafından ödendiğini ileri sürmüş, yazılı kira sözleşmesi ile davacının banka hesabına ait banka dekontları sunmuştur. O halde mahkemece davalının ileri sürdüğü bu hususlar üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11562, Karar No: 2010/12460, Tarih: 29.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11562 E.  ,  2010/12460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 229 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapusunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasa’nın 12. maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14590, Karar No: 2019/6218, Tarih: 16.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14590 E.  ,  2019/6218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, kaza tarihinde zorunlu trafik sigortası bulunmayan araçta yolcu olarak bulunan davacının tek taraflı trafik kazası neticesinde yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın davalı ...’ndan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 163.614,61 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 163.614,61 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

1982 T.C. Anayasa'sının 26. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 27. maddesi uyarınca, taraflar dinlenmeden iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden hüküm verilemez. Yine HMK.nin 280. maddesi hükmüne göre "Bilirkişi, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye verir; verildiği tarih rapora yazılır ve duruşma gününden önce birer örneği taraflara tebliğ edilir." Bilirkişi rapor örneğinin taraflarca okunup değerlendirilebilmesi, varsa itirazlarını dile getirebilmeleri ya da belirsizlik gösteren hususlar hakkında

açıklama yapılmasını temin amacıyla veya yeni bilirkişi incelemesini talep edebilmeleri için taraflara tebliğ edilmesi zorunluluğu öngörülmüştür.

Davada hükme esas alınan 18.04.2016 tarihli maluliyet raporu, 29.04.2016 tarihli kusur raporu ve 02.05.2016 tarihli hesap bilirkişi raporu davalı ... vekiline tebliğ edilmemiştir. Bu şekilde savunma hakkının kısıtlanarak yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

Kabule göre;

a-Davalı vekili, davaya konu kazayı yapan aracın malik ve sürücüsüne davanın ihbarını talep etmiş olmasına rağmen, bu talep hakkında herhangi bir karar verilmemiş, davalıya ilgili kişilere davayı ihbar etme imkanı tanınmamıştır.

Kabule göre;

a-Davalı vekili, davaya konu kazayı yapan aracın malik ve sürücüsüne davanın ihbarını talep etmiş olmasına rağmen, bu talep hakkında herhangi bir karar verilmemiş, davalıya ilgili kişilere davayı ihbar etme imkanı tanınmamıştır.

Davalının dava sonunda ödeme yapması halinde, ... Yönetmeliği'nin 16/1-a ve c maddeleri gereği, araç sürücüsü ve malikine rücu hakkının bulunduğu gözetilmek suretiyle, 6100 sayılı HMK'nun 61 vd. maddelerindeki usule uygun ihbar dilekçesinin davalı tarafından sunulması halinde, davanın ihbarı yönünde işlem tesis edilmesi gerekirken, bu işlem yapılmadan yargılamaya devam edilmesi de doğru olmamıştır.

b-Davaya konu kaza 10.04.2015 tarihinde meydana gelmiştir. Maluliyet raporu için yapılan muayene ise 11.01.2016 tarihli olup kaza tarihinden 9 ay sonrasıdır. Ancak rapora göre davacının 12 ay geçici iş göremezlik süresinin ve sürekli maluliyetinin de %26.2 olarak belirlenmiştir. Kaza tarihi ve muayene tarihi dikkate alındığında geçici iş göremezlik süresinin 9 aydan fazla hesaplanması ve sürekli maluliyetinde daha iyileşmeden belirlenmesi raporda tereddüt uyandırmaktadır. Buna göre, davacının maluliyet oranının belirlenmesi açısından kazanın vuku bulduğu tarihte yürürlükte olan Çalışma Gücü Ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre tespiti için dosyanın ATK 3.İhtisas Dairesinden, hükme esas alınan 18.04.2016 tarihli maluliyet raporunun irdelendiği, usulüne uygun, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olacak şekilde rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

c-Davalı vekili, davacının hatır için taşındığını ve emniyet kemeri takmamasından dolayı müterafik kusurlu olduğu savunmasında bulunmuştur.

Zarar görenin müterafik kusurunun ve hatır taşımasının tespiti halinde BK.nun 43 ve 44.maddesi (TBK’nın 51.maddesi

ve 52. maddesi) uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Bu itibarla, davalının savunması üzerinde durularak, ceza mahkemesi dosyası getirilmesi, davalının delillerinin toplanması ve mahkemece müterafik kusurun varlığı ve indirim yapılması gerekip gerekmediği hususları araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlar araştırılmadan karar verilmesi doğru görülmemiştir.

ç-Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre davacının muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Bu bakımdan tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

ç-Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre davacının muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Bu bakımdan tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.