muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21000, Karar No: 2013/19738, Tarih: 27.06.2013

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı davalı otobüs firmasında şehirlerarası şöför olarak çalışmıştır.

Davacı fazla çalışma yaptığını ispat yönünde takometre kayıtlarını sunmuş, işyerinde çalışmış olan bir kişiyi tanık olarak dinletmiştir.

Davalı işveren davacının fazla çalışma yaptığını kabul etmiş ancak ücretini ödediği savunmasına ilişkin herhangi bir bordro, hesap pusulası v.s davacı tarafından imzalı bir belge sunmamıştır.

Davalı işyerinde davacı gibi şöför olarak çalışan tanık ... ..., ..., ... ve ...’ ya seferler yaptıklarını, ayda ortalama 35-40 kez sefere çıktıklarını, bir günde ortalama 9-10 saat araç kullandıklarını, bazen 15 saate ulaştığını, davalı işyerinde uluslararası sürüş kurallarının uygulanmadığını , ceza kesildiğinde kendilerinin verdiğini, takometre sisteminin iyi işlemediğini, bu nedenle fazla yol yapabildiklerini, dini ve milli bayramlarda çalıştıklarını, bazen 2,5-3 ay arabadan inmediklerinin olduğunu, haftada bir gün tatillerinin olmadığını 24 saat çalıştıklarını , fazla mesai ücreti almadıklarını beyan etmiştir.

Bilirkişi raporunda takometre kayıtlarının fazla çalışma yapıldığı konusunda kanaat uyandıracak nitelikte olmadığı belirtilerek davacı tanık beyanına itibarla haftada ortalama 6 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Davalının, davacının fazla çalışma yaptığını kabul etmesi ancak ücretini ödeme olgusunu ispat edememesi karşısında mahkemece davacının fazla çalışma yaptığını somut olarak ispatlayamadığı gerekçesiyle isteğin reddedilmesi hatalıdır.Davacının fazla çalışma yaptığı kabul edilerek bilirkişi raporunda yapılan hesaplama doğrultusunda isteğin hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11279, Karar No: 2017/1700, Tarih: 31.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/11279 E.  ,  2017/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17058, Karar No: 2017/26751, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17058 E.  ,  2017/26751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5086, Karar No: 2012/1113, Tarih: 25.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5086 E.  ,  2012/1113 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Akbatur vekili avukat ... ile 1-... İnş. ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 11.3.2010 gün ve 483-148 sayılı hükmün Dairemizin 14.10.2010 tarih ve 11108-13255 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... A.Ş avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, “... ...“ adıyla bilinen projede yer alan daireyi davalı ... adına vekaleten davalı ... A.Ş.’den “ Taşınmaz Satış Sözleşmesi” ile satın aldığını, davalıların satış sırasında reklamını yaptıkları projede müşterilerine satın alacakları daire/villa ile birlikte 1 milyon m2 arazi üzerinde, 450 bin m2 yeşil alan içerisinde 50.000 ağaçla çevrili, yüzme havuzları, yürüyüş, koşu ve bisiklet parkurları, buz pateni ve buz hokeyi pistleri, basketbol ve tenis kortları, İlköğretim okulu, ticaret merkezi, vb. beklentilerin üzerinde sosyal ve sportif imkanlar sunarak, kaliteli, sağlıklı, güvenli ve huzurlu bir yaşam alanı inşa ve teslim edileceğinin ilan edildiğini, ancak sitenin genel çevre duvarının ve demir parmaklıklarının dahi büyük ölçüde tamam olmadığını ve vaat edilen “ 24 saat özel güvenlik” sisteminin işlemediğini, site çevresinin 50.000 ağacın varlığı bir yana neredeyse çıplak bir görüntüye sahip olduğunu, site içinde site sakinlerine ait olacağı vurgulanan özel yaşam ve spor kompleksi vaat edilmesine rağmen vaad edilen spor kompleksinin ...’ye ait 518 nolu ada üzerinde kaldığını ve fiili durumu itibarıyla çevre duvarı ve güvenliğinin olmaması sebebiyle kamuya açık hale dönüştüğünü, davalıların yaptıkları reklam ve tanıtımlarla kendisini kasten yanılttıklarını ve ayıplı mal sattıklarını, bu nedenle dairede önemli bir değer kaybı bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İnşaat..A.Ş., davalı ...’ye vekaleten satış yaptıklarını, hukuken taraf olmadıklarını beyanla davanın husumetten reddi gerektiğini, esas yönden de satılan taşınmazda ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, 518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, 518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, konutun teslim alınmasından sonra 30 gün içinde ayıp ihbarı yapıldığının ispatlanamadığı, dava konusu dairenin bedeline olumsuz yönde etki edebilecek bir gizli ayıbın veya eksik ifanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hüküm, davacının temyizi üzerine dairemizce bozulmuş, Bu kez davalı ... A.Ş. karar düzelte talebinde bulunmuştur.

Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir. Davacının, satıcı ...’ye vekaleten ... İnşaat ve ticaret A.Ş’den “ ... ... ” adlı projeden daire satın aldığı, aldığı bu bağımsız bölüm davacıya tapuda devir edilerek fiilen de teslim edilmiştir. Davacı, 518 nolu ada üzerine inşa edilen spor kompleksinin tapusunun bağımsız bölüm maliklerine verilmeyip, ... üzerinde bırakıldığını ve spor kompleksinin sadece site sakinlerinin kullanımına sunulması gerekirken , kamuya da açıldığını ileri sürerek, bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istemiştir. Davacının davasında tanımladığı bu durumun ( Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2.11.2011 gün ve 2011/13-453 esas 2011/651 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ) açık ayıp olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de her hangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Ayrıca davacının 4077 sayılı kanunun 4.maddesi gereğince malın teslimi tarihinden itibaren 30 gün içinde davalılara ayıp ihbarında bulunmadığı tartışma konusu değildir. Öyle ise mahkemece ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olup kararın onanması gerekirken dairemizce, hükmün bozulmuş olmasının zuhule müstenit olduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne dairemizin bozma kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme talebinde bulunan ... A.Ş'nin karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 14.10.2010 gün ve 2010/11108 esas, 2010/13255 karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve davalı ... A.Ş yönünden hükmün ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9539, Karar No: 2016/10864, Tarih: 17.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9539 E.  ,  2016/10864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalılar vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 17.05.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı ... Hiz.Ti.ltd.Şti. Vekili Av.... .. ve ... vekili Av...ile karşı taraftan davacı ... vekili Av.... geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı ...'ye ait işyerinde davalı şirket işçisi olarak çalışmaktayken, iş sözleşmesinin 30.06.2014 tarihinde ihale süresinin bitmesi, yeni dönem ihalesini alamaması üzerine davalı şirket tarafından haksız olarak feshedildiğini, davacıya davalı şirketçe çalışacağı bir iş ve işyeri gösterilmediğini, işyerinde Genel İş Sendikası ile bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesi uygulandığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile son ay ücreti ve ikramiye alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacıya 2006-2007 yılları arasında ihale şartnamesi gereği düzenlenen aylık hak edişlerden kesilerek kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, davacı ile Belediye ile arasında hizmet sözleşmesi ilişkisi bulunmadığını, diğer davalı ... Ltd.Şti'nin işçisi olduğunu, davalı şirket ile müvekkili Belediye arasında asıl-alt işveren ilişkisi de bulunmadığı gibi hizmet alım sözleşmesine dayalı aralarındaki ilişkinin muvazaaya da dayanmadığını, davalı ... Ltd.Şti.’nin ihale bitiminden sonra yeni ihaleye girmediğini, davacının da tek taraflı irade beyanıyla işi bıraktığını, ihaleyi yeni kazanan firma bünyesinde de çalışmaya devam etmediğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini öne sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiş; davalı ... Ltd.Şti. vekili, davalı ... ile müvekkili şirket arasındaki hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı ilişkiye dayanmadığını, davacının müvekkili şirket bünyesinde çalışmaktayken 30.06.2014 tarihinde hizmet alım sözleşmesinin süresinin sona erdiğini, yeni ihaleyi davalı ...'nin %98 hakim ortağı olan ... Ltd.Şti.’nin aldığını, 01.07.2014 tarihi itibariyle işe başladığını, Belediye'nin talimatı ile 700 işçinin aynı yer ve görevde çalıştırılmaya devam edildiğini, davacının da yeni ihaleyi üstlenen firma bünyesinde işine ara vermeden devam ettiğini, müvekkili şirket tarafından bir fesih işlemi bulunmadığından ve SGK’ya verilen çıkış bildirimi tek başına yeterli olmadığına göre davacının iş sözleşmesinin feshinden söz edilemeyeceğini, çalıştığı süre içinde tüm haklarının kendisine ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu toplanan delillere, dinlenen tanık anlatımları, alınan bilirkişi raporundaki tespitlere itibar edilerek, 30.06.2014 tarihinde hizmet alım sözleşmesinin süresinin bitimi üzerine işyeri ve kurum kayıtlarından düşülerek hizmet akitlerinin feshedildiği, kuruma da fesih sebebinin (18) kodu ile “işin sona ermesi” olarak bildirildiği, davalı şirketin davacının 01.07.2014 tarihli ihtarına cevaben gönderdiği ihtarnamede iş sözleşmesinin devam ettiğini bildirmesine rağmen bunun SGK'na bildirilen çıkış kodu ile çeliştiği, öte yandan, tarafların iddia ve savunmaları ile tanık beyanlarından ve olayların seyrinden, davacının daha önce sendikalı işçi olarak taraf sendikanın bağıtladığı toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanıp daha yüksek ücret ve sosyal haklara sahip iken, 01.07.2014 tarihinde aynı işleri, yine davalı ...'nin %99 oranında iştiraki olan bir başka firmanın almasıyla, bu firma ile bağıtlanmış bir toplu iş sözleşmesi bulunmadığından, sendikasız konuma düşürülerek ücret ve sosyal haklar yönünden iş şartlarında esaslı tarzda değişiklik meydana getirilmek istendiği, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22 inci maddesindeki normatif düzenleme kapsamında yapılmayan esaslı tarzdaki değişiklikler karşısında davacının haklı fesih hakkı bulunmakta ise de, her iki taraf tanıklarının iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından feshedildiğini belirttikleri, bu hali ile iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmış, diğer talepler ödeme ve feragat nedeni ile reddedilmiştir.

İş sözleşmesinin feshi ve davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı ihtilaflıdır.

Davacı vekili, iş sözleşmesinin 30.06.2014 tarihinde ihale süresinin bitmesinden sonra yeni dönem ihalesini alamayan şirketçe çalışacağı yeni bir işyeri gösterilmemek sureti ile haksız olarak feshedildiğini iddia etmiştir. Davalılar ise davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini, ihaleyi alan şirkette çalışmadığını, işyeri devri nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini savunmuşlardır.

İş sözleşmesinin feshi ve davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı ihtilaflıdır.

Davacı vekili, iş sözleşmesinin 30.06.2014 tarihinde ihale süresinin bitmesinden sonra yeni dönem ihalesini alamayan şirketçe çalışacağı yeni bir işyeri gösterilmemek sureti ile haksız olarak feshedildiğini iddia etmiştir. Davalılar ise davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini, ihaleyi alan şirkette çalışmadığını, işyeri devri nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini savunmuşlardır.

Dosya içindeki belgelerden ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan ... 1 ve 2. İş Mahkemelerinde görülen dava dosyası içeriklerinden, davalı şirketin 30.06.2014 tarihinde ihale süresinin bitmesinden sonra yeni dönem ihalesini alamadığı, yeni dönem ihalesini yani 01.07.2014-31.12.2014 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan ... Belediyesi Sınırları Dahilindeki Mahallelerin, Mücavir Alanların Evsel Atık, Katı Atık Ve Çöplerin Toplanması, Cadde Ve Sokakların Süpürülmesi Genel Temizliği Hizmet Alımı işini dava dışı .... Sosyal ve Destek Hizmetleri Temizlik San.Tic.Ltd Şti.'nin aldığı, bu şirketin yapılan sözleşme ile davalı ...'den aldığı işi ... Temizlik Hizmetleri İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd Şti.'ne devrettiği, ayrıca ... Temizlik Hizmetleri İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd Şti.'nin 01.07.2014-31.12.2014 arasındaki dönem için Park ve Bahçeler Müdürlüğünde Çalıştırılmak Üzere Personel Alımı İşini üstlendiği, davalı şirket işçisi olarak davalı ... işyerlerinde çalışan 700 kadar işçinin 30.06.2014 tarihinde davalı şirketin ihale süresinin bitmesinden sonra, ertesi gün dava dışı ... Temizlik Hizmetleri İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd Şti. İşçisi olarak aynı işi yapmaya devam ettikleri anlaşılmaktadır.

Davacı ise, 01.07.2014 tarihinde yeni ihaleyi alan şirkette çalışmamıştır. 01.07.2014 tarihinde dava dışı ... Temizlik Hizmetleri İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Ltd Şti. tarafından kuruma işe giriş bildirilmesi, davacı hakkında işe gelmediğine dair tutanaklar düzenlenmesi, devamsızlığını belgelendirmesi için ihtarname gönderilmesi davacının fiili çalışmasının olmadığı gerçeğini değiştirmez. Başka bir anlatımla, davacı işçi açısından işyeri devrinden sözetmek mümkün değildir.

Öte yandan davalı ... Şirketi'nin davacının çıkışını “kod 18” ile kuruma bildirmesi iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini kabul etmek için yeterli değildir. Bu çıkış işlemi, sıklıkla rastlandığı üzere ihale süresi biten alt işverenin yaptığı bir formalite işlemden öteye geçmemektedir. Davalı şirketçe yapılan bir fesih bildirimi yoktur. Aksine davacının gönderdiği 01.07.2014 tarihli iş sözleşmesinin feshedildiğine dair ihtarnameye, iş sözleşmesinin feshedilmediği, işyeri devri nedeni ile alacak taleplerinin yerinde olmadığı belirtilerek cevap verilmiştir.

Ancak gerek bu davada, gerekse ... 1 ve 2. İş Mahkemelerinde görülen davalarda dinlenen tanıklar, .... Belediyesi Sosyal Hizm.Ltd.Şti. işyerinde sendikal örgütlenme olduğunu, toplu iş sözleşmesi düzeni bulunduğunu, işçilerin toplu iş sözleşmesinden yararlandıklarını, yeni ihaleyi alan şirket açısından sendikal örgütlenmenin ve toplu iş sözleşmesi düzeninin bulunmadığını, işçilerin ücretlerinin düşeceği, sosyal haklarının olmayacağı yönünde yetkililerin beyanda bulunduklarını, çalışmaya devam eden işçilerin ücretlerinde azalma olup sosyal haklardan yararlanmadıklarını beyan etmişlerdir.

Yukarıda özetlenen delil durumu dikkate alındığında, yeni dönem ihalesini alan şirkette toplu iş sözleşmesi düzeninin olmaması, buna bağlı olarak toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan hakların ortadan kalkması ücret ve sosyal hakların düşürüleceğinin bildirilmesi nedenleri ile, davacı iş sözleşmesini eylemli olarak işe gitmemek sureti ile haklı olarak feshetmesi nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanırsa da, iş sözleşmesini kendisi feshettiğinden ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, 17.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16667, Karar No: 2015/25805, Tarih: 27.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/16667 E.  ,  2015/25805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, şehir dışında yaşayan şikayetçiye ait bahçe içerisinde bulunan bir adet portakal ve bir adet nar ağacının bakımsız olması nedeniyle, ağaçların dallarını budadığı ve topraklarını çapaladığı ancak şikayetçinin budama işlemi nedeniyle sanıktan şikayetçi olduğu, bu suretle sanığın dikili ağaç hakkında mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık beyanı, şikayetçi ve tanık beyanları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, şikayetçinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/933, Karar No: 2011/3024, Tarih: 13.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/933 E.  ,  2011/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik, dolandırıcılık ve kayıp eşya üzerinde tasarrufta bulunmak suçlarından sanık ...'ın yargılanması sırasında; Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2010 gün ve 2010/226 E. 2010/190 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.