muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21006, Karar No: 2017/21827, Tarih: 11.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/21006 E.  ,  2017/21827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

... köyü 145 ada 26 (213) parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaza dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle...Asliye Hukuk Mahkemesinin ... sayılı ve Dairemiz denetiminden geçen dosyada arsa olarak değer biçildiği dikkate alındığında tarım arazisi olarak değer belirleyen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12891, Karar No: 2015/15855, Tarih: 17.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/12891 E.  ,  2015/15855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/210313

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2013

NUMARASI : 2012/1850 (E) ve 2013/180 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, suç eşyasının satın alınması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık Y.. Y.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen hükmü, 14/05/2013 tarihinde tebliğden itibaren CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 07/08/2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık S.. Y.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 14/08/2013 gün ve 2012/1850 – 2013/180 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık B.. Ç.. ve suça sürüklenen çocuk M.. K.. hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk diğer sanıklar Y.. M.. ve S.. ile birlikte yakalandıklarında suça konu televizyonu sattıkları yeri göstererek iadeyi sağlamışlarsa da suça konu eşyaları satarak elde ettiği menfaati iade etmediklerinin anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/6-1232-2013/106 sayılı kararında da belirtildiği üzere; TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşulları bulunmadığından tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13929, Karar No: 2016/24029, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/13929 E.  ,  2016/24029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri, eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı, yıllık izin ücreti ve kıdem tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... İşletmeleri Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... İşletmeleri Kurumu adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı ... ... İşletmeleri A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... İşletmeleri Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri, eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı, yıllık izin ücreti ve kıdem tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... İşletmeleri A.Ş. vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10411, Karar No: 2015/8304, Tarih: 12.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/10411 E.  ,  2015/8304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 18. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2012/246-2014/150

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,kira sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 59.401,54.-TL ve 6.493,84.-TL olmak üzere toplam 65.895,38.-TL tamir ve onarım bedeli'nin 24.10.2011 tarihinden itibaren işleyen yasal faiz ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine,manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkilinin kiracı olduğu mecuru kullanmaya başlamasından sonra su sızıntısı başladığını, tüm taleplerine rağmen davalı tarafından su sızıntısının ve kira sözleşmesi gereğince giderilmesi gereken zararlarının giderilmediğini, söz konusu işlem ve onarımlardan dolayı 59.515,66.-TL maliyet olduğunu, kiralanan alandaki su sızıntısı ve akıntılar nedeni ile müvekkilinin ticari itibar kaybına ve manevi zarara uğradığını, onarımların yapılmaması nedeni ile zararın gittikçe arttığını, satış alanı içinde hijyen problemi doğduğunu, bir kısım ürünlerin de zarar gördüğünü belirterek, 59.515,66.-TL maliyetin konuya ilişkin ilk ihtarname tarihi olan 17.10.2011 tarihinden itibaren işleyen ticari işlerde uygulanan avans faizi ile birlikte, 100.000,00.-TL tutarındaki manevi tazminatın 17.10.2011 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte, yine mal hasarlanması, zayi ve her ne sebeple olursa olsun uğranılan zararlardan sigorta muafiyet limiti nedeni ile 3.728,65.-TL tutarındaki zararın 17.10.2011 tarihinden itibaren işleyen ticari işlerde uygulanan avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini istemiş,21.01.2014 tarihli dilekçesinde de maddi tazminat talebini 66.009,50 TL olarak ıslah etmişirtir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince ;Taraflar arasında 17.10.2006 tarihli ve 15 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.Kira sözleşmesinin Fasıl 2. Bölümünde yer alan 10.1.. maddesinde , “Kiralayan kiralanan nesneyi sözleşme devam ettiği sürece her zaman inşaat, denetimi yasal şartlarına yeterli ve kullanım amacına uygun durumda tutmakla yükümlüdür.Kiralayan (Ek-4 TOAB) kapsamında Kiralanan Nesne'nin genel inşaatının ve özellikle taşıyıcı konstrüksiyonun beş (5) yıl süre ile, Kiralanan Nesne'nin çatı ve tüm zeminleri ve zemin kaplamaları için on (10) yıl süre ile, Kiralanan Nesne içindeki motorlar, bina jeneratörü, klima-havalandırma-yangın alarmı sistemleri, acil aydınlatma vb dahil tüm alet, makina ve donanımın ve açık ve kapalı alanlardaki bitki ve ağaçların iki (2) yıl süre ile, kullanım hataları dışında, her tür ayıp eksiklik ve bozulmaya karşı inşaat garantisi olduğunu kabul ve taahhüt eder Kiralayan burada bahsedilen taahhütler ile ilgili Kiralanan Nesne'nin müteahhitinin verdiği yazılı inşaat garantilerinin bir örneğini, Kiracı'ya vermeyi ve herhangi bir ayıbın, eksikliğin, bozulmanın ortaya çıkması halinde bu maddede belirtilen garantiler ile ilgili yükümlülüklerini yerine getireceğini kabul ve taahhüt eder.”, 10. 2.maddesinde “Kiralayan ve/veya görevlendireceği Alışveriş Merkezi Yönetimi Kiralanan Nesneyi oluşturan tüm yapının, binanın (özellilkle taşıyıcı konstrüksiyon, çat, zemin, temel, duvarlar vs.), boru hatlarının, teknik tesislerin (ısıtma, havalandırma, sprinkler vs.) ve dış tesislerin 10.1 maddede belirtilen garanti süreleri boyunca, onarımını ve tamiratını masrafı kendisine ait olmak üzere üstlenir. Ancak söz konusu yerlerin onarım ve tamirat masrafları garanti süreleri geçtikten sonra Kiracı'ya ait olacaktır. Kiralayan ve/veya görevlendireceği Alışveriş Merkezi Yönetimi Kiralanan Nesne'yi oluşturan tum yapının-binanın (özellikle taşıyıcı konstruksiyon, çatı. zemin,temel, duvarlar vs), boru hatlarının, teknik, tesislerin (ısıtma, havalandırma, sprinkler vs.) ve dış tesislerin periyodik olarak bakımı ile ilgili sözleşme süresi boyunca masrafları Kiracıya ait olmak üzere bakım sözleşmeleri imzalayacak ve bir kopyasını düzenli olarak Kiracı'ya verecektir. 10.3.maddesinde “Kiralayan ve/veya görevlendireceği Alışveriş Merkezi Yönetimi sorumlu olduğu hasarları zaman kaybetmeksizin gidermek, onarmak durumundadır Şayet yazılı uyarıya rağmen bu yükümlülüklerini uygun bir süre içerisinde yerine getirmezse, Kiracı eğer hasar garanti süresi içinde oluşmuş ise masrafı Kiralayana ait olmak üzere, eğer hasar garanti süresi içinde oluşmamış ise ek I gider payından düşmek üzere, gerekli olan tedbirleri herhangi bir mahkeme kararına gerek olmaksızın Kiralayan hesabına aldırabilir. Tehlike veya muhtemel bir risk | söz konusu ise Kiracı Kiralayanca bildirim yapmadan, herhangi bir mahkeme kararına gerek olmaksızın Kiralayan hesabına gerekli tedbirleri aldırmaya yetkilidir

. Tehlike veya muhtemel bir risk | söz konusu ise Kiracı Kiralayanca bildirim yapmadan, herhangi bir mahkeme kararına gerek olmaksızın Kiralayan hesabına gerekli tedbirleri aldırmaya yetkilidir.” düzenlemelerinin yer aldığı görülmektedir. 26.05.2009 tarihli ek protokolun 1.2.maddesinde ise kira sözleşmesi süresince kiralanan nesne tavanından yağmur, sulama vs. herhangi bir sebeple aşağıya su akması halinde kiracı nezdinde doğabilecek her türlü zararların maliyetinin kiracı tarafından ödendikten sonra kiralayana fatura edilerek yansıtalacağı konusunda mutabık kalındığı anlaşılmaktadır.Davacı kiracı su sızıntılarının giderilmesi işi için dava dışı yüklenici firma ile anlaşmış, yüklenici firma keşif özeti çıkararak , 05.01.2012 tarihli KDV dahil 59.515,66 TL bedelli faturayı kiracı şirket adına kesmişir.Davacı zayi olan mallara ilişkin de fatura keserek tahsilini talep etmiştir.

Davacının dava dilekçesinde yer alan “müvekkilinin mal hasarlanması, zayi ve her ne sebeple olursa olsun uğramış olduğu zararlardan sigorta muafiyet limiti nedeni ile 3.728,65.-TL tutarındaki zararın tazmini” talebinden dava konusu malların sigortalandığı anlaşılmaktaysa da davacı kiracı tarafından zararın tazmini için sigorta şirketine başvurup başvurmadığı, başvurdu ise zararın sigortadan karşılanıp karşılanmadığı dosya muhteviyatından anlaşılamaktadır. Bu durumda mahkemece davacıya bu husus açıklattırılarak varsa zayi olan mallara ilişkin sigorta hasar dosyası temin edildiktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir.Öte yandan 05/12/2013 tarihli ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tarafından yapılan tamir ve onarım bedeli için “malzeme +işçilik +nakliye +KDV” karşılığı olarak yapılan harcamaya esas olan miktarların projeye, birim fiyatlarının piyasa rayiçlerine uygun yerinde ve doğru olduğu belirtilerek KDV dahil 59.401,54 TL tamir ve onarım bedelinin tazmini gerektiği bildirilmiştir.Onarımı yapılan işlerin birim fiyatlarının piyasa rayicine uygun olduğu belirtilmişse de birim fiyatının neye göre belirlendiği ve zarar tarihi itibariyle uygulanacak birim fiyatının ne kadar olduğu raporda denetime açık olak gösterilmemiştir.Bu yönleri ile denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu uyarınca hüküm kurulması doğru değildir.

3-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/3. maddesi gereğince manevi tazminat talebinin tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. Mahkemece manevi tazminat talebinin tamamı reddedildiğine göre davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Öte yandan bir taraf için ticari sayılan iş diğer taraf için de ticari iş niteliğindedir. İktisadi işletmeleri bulunan dernekler de tacir sayılır.Ticari işlerde kanuni faiz oranı reeskont oranına göre belirlenir.Ancak davacının talebi halinde TCMB avans faiz oranı üzerinden kanuni faiz uygulanması da mümkündür.Bunun için uyuşmazlık konusu işin ticari iş niteliği taşıması ve davacının açık bir şekilde avans faizi talep etmesi gerekir.Somut olayda, tarafların sıfatına göre iş ticari iş niteliğinde olup davacı da avans faiz talep etmiştir.Bu durumda mahkemece avans faizine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal faize karar verilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6146, Karar No: 2018/9116, Tarih: 19.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6146 E.  ,  2018/9116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde ise başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

1-Suça konu aracın değeri, araçta yapılan eksiltme miktarı ve eksiltmenin sebep olduğu değer kaybı, icra dosyasındaki borç miktarı dikkate alınarak itibariyle makul oranda teşdit uygulanması yerine alt sınırdan ceza tayin etmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 3. ve 61. maddelerine aykırı hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Suç tarihinin 31/05/2015 olmasına rağmen, karar başlığında 07/07/2015 şeklinde gösterilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Suç tarihinin 31/05/2015 olmasına rağmen, karar başlığında 07/07/2015 şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.