muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32909, Karar No: 2013/20319, Tarih: 17.12.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup

olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 27/02/2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/931, Karar No: 2019/3558, Tarih: 02.07.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/931 E.  ,  2019/3558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, yağma tehdit, ruhsatsız silah taşıma

HÜKÜM : -... hakkında; kasten öldürme, kasten yaralama, ruhsatsız silah taşıma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf isteminin reddi, tehdit suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak kurulan beraat,

- ... hakkında; kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin reddi, öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf isteminin reddi, tehdit suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak kurulan beraat,

- ... hakkında; kasten öldürme, ruhsatsız silah taşıma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf isteminin reddi, öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf isteminin reddi, tehdit suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak kurulan beraat,

- ... hakkında; öldürmeye yardım suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak kurulan mahkumiyet, tehdit

suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hüküümleri kaldırılarak kurulan beraat, öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik istinaf isteminin reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş iseler de; 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde, yerel mahkemece hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın 24/12/2018 tarihli dilekçesi ile verilen kararın onanmasını istediği anlaşılmakla, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin feragat nedeni ile CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİYLE, sanıklar ..., katılanlar .... vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz talepleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar , ... ve ... hakkında maktul ...’ya yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81. maddesi uyarınca 25 yıl hapis cezası ile, nitelikli tehdit suçundan TCK’nin 106/2-c maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanıklar, ... ve ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, nitelikli tehdit suçu yönünden istinaf talebinin kabulü ile sanıkların yağmaya teşebbüs suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, kasten öldürme suçu yönünden sanıklar ...ve ... hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkında ise istinaf talebinin kabulüne ve yeniden kurulan hükümle sanığın TCK'nin 81, 39/2-c. maddeleri uyarınca sonuç olarak 8 yıl ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01/11/2018 gün ve 2018/1060 esas, 2018/2371 karar sayılı kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktulün faiz karşılığında borç para verip tefecilik yapan dava dışı ...’dan 50,000 TL borç para aldığı, ancak zaman içinde bu borcunu ödeyemediği, bunun üzerine...’nın üçüncü kişiler adına para karşılığında çek ve senet tahsilatı yapan sanıklara başvurarak borcu tahsil etmelerini istediği, bu minvalde sanıkların belirli zaman aralıkları ile maktul ve ailesinden tehdit yolu ile para tahsil etme gayretine girdikleri, hatta olaydan dört beş gün kadar önce ...'in maktulün oğlu ...’ın yanına gittiği ve kendisine “... ve ... ağabeyimin selamı var, 6000 TL para hazırla eğer parayı vermezsen onların kaybedecek bir şeyi yok, kaçak dolaşıyorlar, bir hafta içinde ciğerini yakacaklar” dediği, borcunun bir miktarını ödediğini iddia eden maktul ve ailesinin bu tehditlere kayıtsız kaldıkları, olay günü saat 21:00 sıralarında ...’ın ...’i aradığı, maktul ...’nın otogarın içinde bulunan kahvehanede olup olmadığını kontrol etmesini istediği, ...’in otogarda değnekçilik yapan ... aracılığıyla maktulün kahvehanede olduğunu öğrendiği, akabinde ...’ı telefonla arayarak maktulün orada olduğunu söylediği, aynı zamanda cep telefonundan saat 19:11’de ...’ın telefonuna “aradığın şahıs adrese gelmiş abi” şeklinde mesaj atarak maktulün yerini ...’a bildirdiği, ...’ın maktulün kahvehanede olduğunu öğrenmesi üzerine sanık ...’ın kullanımındaki kiralık araç ile araç içerisinde sanıklar ... ve ... bulunduğu halde sanık ...’i de alarak Kadirli otogarının arka tarafına geldikleri, ...’ın, ... ile ...’i maktulü olay yerine çağırmaları için arabadan indirdiği, ... ile ...’ın araba içinde kaldıkları, ...’ın olay yerinde bulunan köprünün üzerinde beklediği, ...’in ise maktulü çağırmak için kahvehaneye girerek işleten ...’e maktulü sorduğu, maktulün ...’in yanına geldiği ...’in maktulün kulağına birşeyler söylediği ve sonrasında maktul ile birlikte dışarı çıktıkları, ...’in bu şekilde maktulü olay yerine götürdüğü, katılan ..

...’ın, ... ile ...’i maktulü olay yerine çağırmaları için arabadan indirdiği, ... ile ...’ın araba içinde kaldıkları, ...’ın olay yerinde bulunan köprünün üzerinde beklediği, ...’in ise maktulü çağırmak için kahvehaneye girerek işleten ...’e maktulü sorduğu, maktulün ...’in yanına geldiği ...’in maktulün kulağına birşeyler söylediği ve sonrasında maktul ile birlikte dışarı çıktıkları, ...’in bu şekilde maktulü olay yerine götürdüğü, katılan ...’ın da maktul ve ...’in arkasından gittiği, maktulün ...’ın yanına gittiği, ... ve ...’ın,...’ın hemen arkasında beklediği, ...’ın maktule hitaben “sen ne yapmaya çalışıyon aydınlı” diye bağırarak belinde bulunan silahı çektiği, maktulün silahın ateşlenmesine engel olmak adına hamle yaptığı ve bu amaçla sanık ...’ın eline sarıldığı esnada silahın ateş aldığı ve sanık ...’ın bacağından yaralandığı, bu süreçte sanık ...’ın, sanık ...’ın lehine maktule fiziki müdahalede bulunduğu, ardından sanık ...’ın bir fırsatını bulup kaçmaya çalışan maktulü ateş ederek öldürdüğü, o sırada olay yerinde bulunan maktulün kardeşi katılan ...’ı da sol bacağından yaraladığı anlaşılan olayda,

A-Sanıklar... ve... hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde; anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının nitelikli yağmaya teşebbüs suçunun sübutuna yönelen temyiz itirazları yerinde görülmekle,

-Üçüncü kişiler adına tehdit ve zorlama yoluyla aralarında herhangi bir hukuki ilişki bulunmayan maktul ve ailesinden alacak tahsil etmeye çalışan sanıkların, yağmaya teşebbüs suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanıkların beraatlarına karar verilmesi,

B- Sanıklar... ve... hakkında kasten öldürme suçundan verilen esastan red kararı ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan sanık ... müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, TCK’nin 25, 27 ve 29. maddelerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin iştirakin derecesine, eksik incelemeye, kasten öldürme suçunun ceza miktarına, sanık ... hakkında 39. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz itirazlarının reddiyle, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve sanık ... hakkında TCK’nin 37. maddesinin uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet savcısının ise sanık ... hakkında iştirakin derecesine yönelen temyiz itirazları yerinde görülmekle,

Maktulü olay yerine getirip fiili hakimiyetleri altına alan tüm sanıkların, “fail” sıfatıyla ve yağma suçunu işleyememekten dolayı duydukları infialle fiillerini işledikleri anlaşıldığı halde, sanıklar ... ve ...’in TCK’nin 37. maddesi delaletiyle 82/1-i maddesi ile cezalandırılmaları yerine, suç niteliğinde ve sanık ... yönünden ise iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde sanıklar ... ve ...’ın TCK’nin 37, 81. maddeleri uyarınca kurulan hükümler yönünden istinaf talebinin esastan reddine, sanık ...'in ise aynı Kanunun 81, 39. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın takdiren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/07/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7252, Karar No: 2007/10949, Tarih: 21.09.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/7252 E.  ,  2007/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ve Vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 9.12.2004 tarihli sözleşme ile 578.500.000.000 Tl. bedel karşılığında davalıya akaryakıt vermeyi üstlendiğini, sözleşme ile davalının fiyat farkı ödemeyi kabul ettiğini, sözleşmenin imzalanmasından sonra %34 civarında fiyat farkı yaşandığını ve bunun öngörülemez bir durum oludunu ileri sürerek 61.867,00 YTL. fiyat farkı alacağının yasal faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, 2002/5038 sayılı Bakanlar Kurul kararı uyarıca fiyat farkı ödenemeyeceğini davacının 3.1.2005 tarihli dilekçe ile de farkı isteyemeyeceğini kabul ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının özgür iradesiyle verdiği 3.1.2005 tarihli dilekçe ile fiyat farkı istemediğini kabul ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davacının özgür iradesiyle verdiği 3.1.2005 tarihli dilekçe ile fiyat farkı istemediğini kabul ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ile davalı kurum arasında düzenlenen 9.12.2004 tarihli sözleşmenin 15/2 maddesinde sözleşme konusu ... için fiyat farkı ödeneceği karalaştırılmıştır. Davacı davalı kuruma hitaben yazdığı 3.1.2005 tarihli yazıyla “akaryakıt ürünleri için devam eden sözleşmelere uygulama imkanı sağlayan mevzuat değişikliği olması halinde fiyat farkı hakkının muhafaza kaydıyla fiyat farkı alma hakkından “vaz geçiyorum” demiş olmakla, ihtirazı kayıt koymuş bulunmaktadır. Bu itibarla davacının 3.1.2005 tarihli yazısının bütünüyle fiyat farkı hakkından vazgeçildiği anlamında yorumlanması olanaklı değildir. Bu bağlamda sonradan mevzuat değişikliği ile davacının fiyat farkı istenmesi imkanının doğması halinde davacının bu farkı talep edebileceğinin kabulü gerekir. Az yukarıda açıklandığı üzere sözleşmede fiyat farkı ödeneceği kararlaştırılmış olup 5.5.2005 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2005/8771 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla fiyat farkı ödeneceği kararlaştırılmış olmakla, davacının 5.5.2005 tarihinden sonra davalı kuruma teslim edip faturalandırdığı mal için fiyat farkı isteme ... bulunmaktadır. Mahkemece 5.5.2005 tarihinden sonra davalı kuruma teslim edilen akaryakıt için oluşan fiyat farkı hususunda bilirkişiden rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın tümüyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle; davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 500 YTL. duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1160, Karar No: 2020/6429, Tarih: 04.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1160 E.  ,  2020/6429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanıkların suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura kullanmadıklarını savunmaları karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4- Kabule göre de;

a) Sanıkların aynı takvim yılı içerisinde birden fazla beyannamede sahte fatura kullanması şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b)Sanıklar hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açıldığı, mahkemenin gerekçe ve kabulünde aynı yönde olduğu halde hüküm fıkralarında eylemin "sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" şeklinde ifade edilerek hükmün karıştırılması yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 04/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16230, Karar No: 2017/496, Tarih: 24.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16230 E.  ,  2017/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi,taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m² bedeli ile idare tarafından takdir edilen m² değerinin 725 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m² değerine 820 TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m² değerine 410 TL değer biçilmiş olup, belirlenen bedeller arasında çelişki bulunduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.