muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8433, Karar No: 2024/6640, Tarih: 01.10.2024

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadın kusursuz, davalı-davacı erkek tam kusurlu kabul edilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı-davalı kadının ortak çocuğu babası olan davalı-davacıya uzunca bir süre göstermediği, bu durumun davalı-davacının dinletmiş olduğu tanıkların beyanları ve 2017 yılında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan şikayet kapsamında kanıtlandığı, dolayısıyla davacı-davalı kadının ortak çocuğu uzun bir süre babası olan davalı-davacıya göstermeyerek duygusal şiddet uyguladığı, davalı-davacı erkeğin ise ailesine ilgisiz davrandığı, evli olduğu süre zarfında başka kadınlardan çocuk sahibi olduğu, ortak çocuğu başka kadınlarla ilişki yaşarken yanında bulundurduğu, bu nedenlerle boşanmaya neden olan olaylarda kadının hafif, erkeğin ise ağır kusurlu olduğu gözetilmeksizin kadının kusursuz olduğunun kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği; baba ile yapılan görüşme neticesinde düzenlenen sosyal inceleme raporunda davalı-davacı babanın kızı ile kişisel ilişki kurması hususunda bir engel görülmediği, babanın kişisel ilişki için gerekli ebeveynlik vasıflarına sahip olduğu belirtilmiş; anne ve çocukla yapılan görüşme neticesinde düzenlenen sosyal inceleme raporunda da ortak çocuğun babası kişisel ilişki kurmasına engel teşkil eder mahiyette olumsuz herhangi bir görüş belirtilmediği, ayrıca kendisine kişisel ilişki hakkı tanınan davalı-davacı babanın, bu hakkını amacına aykırı olarak kullanacağının kabulüne yeterli somut delil mevcut olmadığı gibi, kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzurunun ciddi olarak tehlikede olduğuna ilişkin bir soyut beyan dışında somut herhangi bir delil de bulunmadığı gerekçesiyle davalı-davacı erkeğin istinaf başvurusunun karşı boşanma davası, kusur belirlemesi ve kişisel ilişki tesisi yönünden kabulü ile buna ilişkin hükümlerin ve İlk Derece Mahkemesinin kusur belirlemesine ilişkin hüküm gerekçesinin düzeltilmesine; asıl dava yönünden kişisel ilişki tesisine yönelik (2) nolu bendin (2) inci paragrafı ve karşı dava yönünden yeniden uyuşmazlığın esası hakkında “Davalı-karşı davacı baba ... ile ortak çocuk 09.09.2009 D.lu, 54151088158 T.C. Kimlik no.lu ... Öner arasında her ayın 1. ve 3. haftası cumartesi günü saat 10.00’ dan aynı gün akşam saat 18.00’e kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00’dan 3. günü akşam saat 18.00’e kadar, ortak çocuğun tek yıllarda doğum günlerinde sabah saat 10.00’dan akşam saat 18.00’e kadar, her yıl babalar gününde sabah saat 10.00’dan akşam saat 18.00’e kadar, okul çağında sömestr tatilinin ilk pazartesi günü saat 10.00’dan ilk pazar günü akşam saat 18.00’e kadar, her yıl 1 Temmuz saat 10.00’dan 31 Temmuz akşam saat 18

. ve 3. haftası cumartesi günü saat 10.00’ dan aynı gün akşam saat 18.00’e kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00’dan 3. günü akşam saat 18.00’e kadar, ortak çocuğun tek yıllarda doğum günlerinde sabah saat 10.00’dan akşam saat 18.00’e kadar, her yıl babalar gününde sabah saat 10.00’dan akşam saat 18.00’e kadar, okul çağında sömestr tatilinin ilk pazartesi günü saat 10.00’dan ilk pazar günü akşam saat 18.00’e kadar, her yıl 1 Temmuz saat 10.00’dan 31 Temmuz akşam saat 18.00’e kadar, yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına; karşı dava yönünden karşı davanın kabulüne; davalı-davacı erkek vekilinin asıl davada boşanma kararına, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatlara ve velâyete yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kişisel ilişki tesisinin reddi kararının kaldırması kararının tamamen hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu; kararın kişisel ilişki tesisi yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki düzenlemesinin kapsam ve süre itibariyle ortak çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun'un) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 323 üncü ve 336 ncı maddeleri; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü ve 12 nci maddesi; Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4418, Karar No: 2012/6439, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/4418 E.  ,  2012/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında ... ada ... parsel sayılı 3649,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı" ve "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... ... kızı ...'ın kullanımında olup halen kendisine aittir" şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... taşınmazın beyanlar hanesinde yanlışlıkla “ ...” olarak yazılan isminin “...” olarak düzeltilmesi istemi ile Hazine ve Tapu Sicil Müdürlüğünü hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı Hazine hakkındaki davanın kabulüne, çekişmeli ... ada 74 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... ... kızı ... 'ın kullanımında olup halen kendisine aittir şerhinin iptali ile "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... ... kızı ...'ın kullanımında olup halen kendisine aittir." şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve Karasu Tapu Sicil Müdürlüğünü temsilen Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16620, Karar No: 2016/24050, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16620 E.  ,  2016/24050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

.

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri, eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı, yıllık izin ücreti ve kıdem tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı .... adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri, eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı, yıllık izin ücreti ve kıdem tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14043, Karar No: 2019/6059, Tarih: 25.11.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/14043 E.  ,  2019/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın ... ve ... parsel sayılı taşınmazları kardeşi olan davalı ...'a, ... parselin 1/2 payı ile ... parsel sayılı taşınmazı da oğlu olan davalı ...'a temlik ettiğini, devirlerin bağış amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını, mirasbırakanın taşınmazları satmasını gerektirir ihtiyacı olmadığını gibi davalıların da taşınmazları alacak ekonomik gücü olmadığını, bedelin düşük olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, mirasbırakanın borçları nedeniyle taşınmazlarını satmak istediğini, kendilerinin de taşınmazları yabancıya gitmemesi için aldıklarını, mirasbırakanın taşınmazlarının tamamını değil borcuna yetecek kadarını sattığını, taşınmazları alacak ekonomik güçleri olduğunu, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliklerin mal kaçırma amacıyla yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın 05.09.2013 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak ilk eşi ...’den olma çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile ikinci eşi ... ile oğlu ...’in kaldığı, 16.08.2013 tarihinde ... ve ... parsel sayılı taşınmazların mirasbırakanın kardeşi ...’e, ... parsel sayılı taşınmazın ½ payı ile ... parsel sayılı taşınmazın mirabırakanın oğlu ...’e temlik edildiği, ... parsel sayılı taşınmazın 1/8 payı ile ... parsel sayılı taşınmazın da mirasbırakan adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nin 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

Somut olayda, dinlenen davacı tanıkları temliklerin muvazaalı olduğu yönünde bir beyanda bulunmadıkları gibi davacı tarafından mirasbırakanın kendisinden mal kaçırmasını gerektirir somut bir neden de ortaya konulamamıştır. Kaldı ki, davanın kabulü halinde hak sahibi olabilecek konumda olan davalı tanıkları mirasbırakanın oğlu ... ile kızı ... de beyanlarında temliklerin gerçek olduğunu söylemişlerdir. Dolayısıyla, davacı temliklerin muvazaalı olduğu iddiasını kanıtlamış değildir. Öte yandan, bedeller arasındaki fark da tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hal böyle olunca, davacının iddialarını HMK’nin 190. ve TMK’nin 6. maddeleri gereği kanıtlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11521, Karar No: 2023/1835, Tarih: 01.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/11521 E.  ,  2023/1835 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2089 E., 2021/1853 K.

DAVA TARİHİ : 20.01.2017

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/24 E., 2021/123 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; sigortalının çalıştığı işe göre iş kazası tarihinde alabileceği ücretin, Türkiye İstatistik Kurumu ve T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığından ayrı ayrı sorularak ikmal edilecek cevabi yazının gönderilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/10623, Karar No: 2012/15652, Tarih: 21.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10623 E.  ,  2012/15652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 25.034 TL alacak yönünden itirazın iptali faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, davalıya ait hasarlı aracın tamir edildiğini, toplam 25021,66 TL faturanın davalıya tebliğ edildiğini, fatura bedelinin ödenmediğini, davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini, itirazın iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı, iddianın yersiz olduğunu, davaya konu faturadan kaynaklı borcu olmadığını, adresine gönderilen faturalara itiraz ettiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 12.7.2010 tarihli faturaya dayanarak 25.021.66 TL alacağının tahsili amacıyla icra takibinde bulunmuştur. Davalı arac tamiri hususunda anlaşma olmadığını bildirerek temel ilişkiyi inkar etmiştir. Tek taraflı düzenlenmiş bulunan fatura, alacağı ispata yeterli değildir. Alacağın miktarı ve niteliği itibariyle davanın yasal delillerle ispatı gerekir. Tanık beyanlarına itibar edilemez. Davacı davasını ispat edecek yazılı bir delil getirememiştir. Ne var ki; davacı, dava dilekçesinde ve delil listesinde "her türlü delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davacıya bu hakkı hatırlatılarak, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yemin deliline başvurulmadan davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31880, Karar No: 2017/15534, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31880 E.  ,  2017/15534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.