muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6988, Karar No: 2018/6110, Tarih: 03.07.2018

Tabi ki bu suçlarda düzenlenen ya da kullanılan belgeler suçun delillerindendir. Özellikle suç tarihinin tespiti ve imza ve yazı incelemesi yolu ile suçun kişiselleştirilmesi gerektiğinde belgeler suçun sübutu açısından yararlanılacak delillerin başında gelmektedir. Ancak yazı ve imza incelemesi ya da suç tarihinin tespiti dışında belgelerin celp edilerek incelenmesi ve (belgede bulunması gereken bilgiler yönünden) zorunlu unsur denetiminin yapılmasının ve suçun unsuru olarak kabul edilmesinin gerek 359/b'deki düzenlemeye gerekse VUK 3/A ve 3/B'deki düzenlemelere aykırı olacağı gibi bunun suçun sübutunu belgede şekil şartı denetimine indirgiyerek VUK'da amaçlanan içerik sahteciliğinin denetimini ve dolayısı ile suçun sübutunu olanaksız hale getireceğinden kanunun düzenlenme amacına aykırı olduğu kanaatindeyim.

Yukarda kısaca açıklandığı üzere; VUK 359/b'de "Kaçakçılık Suçları ve Cezaları" başlığı altında düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının, VUK 359/b son cümlesinde içerik sahteciliği olarak düzenlendiği, VUK 3 maddesindeki "vergiyi doğuran olay ve buna ilişkin muamelelerin her türlü delille ispat edilebileceği" düzenlemesi ile Ceza Hukukundaki delil serbestisi ilkesi birlikte değerlendirildiğinde bu suçların (bazı şekli unsurları eksik belgelerde dahil) her türlü delille isbatının mümkün olduğu, kanaatimizce bu suçlarda belgede şekil şartlarının mutlaka denetlenmesi gerektiği yönündeki sayın Daire çoğunluğunun düşüncesinin kabulünün bu suçların sübutunu, suçun delillerinden olan ve şekil şartı aranmayacak özel belge niteliğindeki belgenin fiziki varlığına ve şekil denetimine indirgenmesine neden olacağından ayrıca şekil denetiminin bu suçların ön şartı ve unsuru haline getirilmesinin maddede amaçlanan içerik sahteciliğinin denetimini olanaksız hale getireceğinden yine idari, mali, usuli ve adli düzenlemeler içeren VUK'nun karma bir düzenleme olduğundan her maddenin düzenleniş yeri, amacı, lafzı ve diğer maddelerle bağlantısı nazara alınarak uygulanması gerektiğinden belgede şekil denetiminin VUK 359/b'de uygulama yerinin bulunmadığı kanaatiyle, sayın çoğunluğun dosyaya yeteri kadar belgenin (fatura) celp edilerek öncelikle şekil şartları yönünden denetlenmesi gerektiği düşüncesine katılmadığımı karara bu yönü ile muhalif olduğumu saygılarımla arzederim.
Yargıtay — Esas No: 2014/8924, Karar No: 2015/1645, Tarih: 17.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8924 E.  ,  2015/1645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ........, ......... Yönetimi ve .......... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ......... (ölü) vekili, 27/04/1999 havale tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ......... İlçesi, ........ Köyü'nde bulunan takriben 8 dönüm yüzölçümündeki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre davacı adına tescilini istemiyle ......... Asliye Hukuk Mahkemesine dava açmış olup; mahkemece, yetkisizlik kararı verilerek, dosya ............. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Davacı vekili, 06.06/2013 havale tarihli dilekçe ile açtıkları davaya ilişkin taleplerini, taşınmaz üzerindeki kavak ağaçlarının davacıya aidiyetinin tespiti ve taşınmazın davacı adına tescili olarak ıslah etmiştir.

Yargılama sırasında taşınmazın Kralkızı Barajı göl alanında kaldığı gerekçesiyle .......... Genel Müdürlüğü'ne husumet yaygınlaştırılmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tescil harici bırakılma tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıl dolmadığından, tescil talebinin reddine; muhdesatın aidiyetine ilişkin taleplerinin kabulüne ve 12/01/2000 havale tarihli ziraat bilirkişinin raporunda belirtilen 6.669,37 m2'lik alanda ihdas edilen 11-12 yaşlarında bulunan 1746 adet selvi (kavak) ağacının davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm ........, ......... Yönetimi ve .......... vekilleri tarafından kavak ağaçlarına ilişkin tespit hükmüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili ile taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların davacı tarafça dikilip yetiştirildiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, ......... İlçesi, ........ Köyü'ne ilişkin olarak 1997 yılında yapılıp kesinleşen genel arazi kadastrosu işleminde çay yatağı olarak tescil harici bırakılmış, mülkî sınırında kaldığı ............. İlçesi ......... Köyü'nde ise, genel arazi kadastro çalışmaları 1987 yılında yapılıp, 31.12.1999 tarihinde kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, ......... İlçesi, ........ Köyü'ne ilişkin olarak 1997 yılında yapılıp kesinleşen genel arazi kadastrosu işleminde çay yatağı olarak tescil harici bırakılmış, mülkî sınırında kaldığı ............. İlçesi ......... Köyü'nde ise, genel arazi kadastro çalışmaları 1987 yılında yapılıp, 31.12.1999 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın ........ Barajı Göl Havzasında kaldığı, genel arazi kadastrosunun kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık zilyetlikle kazanım süresinin davacı yararına dolmadığı, ancak, taşınmaz üzerindeki meyve ve kavak ağaçlarının davacı tarafından dikilip yetiştirildiği uzman bilirkişi raporu ile yerel bilirkişi ve tanık beyanlarından anlaşılmasına göre, mahkemece, şartları oluşmadığından tescil davasının reddine ve Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tâbi olduğu gözetilerek, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin (dikilip yetiştirildiğinin) tespitine karar verilmekle yetinilmesi yönünde yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ......... Yönetimi ve ..........'ye yükletilmesine, ........den harç alınmasına yer olmadığına 17/03/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9005, Karar No: 2025/5221, Tarih: 26.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/9005 E.  ,  2025/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1049 E., 2024/1190 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Polatlı Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/232 E., 2023/358 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından lehine hükmedilen yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, davacı kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesi, maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi ve miktarları yönünden temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre tarafların aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince davacı kadının boşanma sonucu yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle kadın yararına yoksulluk nafakası takdir edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de kadın yararına nafaka takdirinde ve miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir. İlk Derece Mahkemesince yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırması tutanaklarında erkeğin ... Sanayii A.Ş. bünyesinde teknisyen olarak çalıştığı, buna karşılık kadının çalışmadığı belirtilmişken, SGK kayıtlarında kadının farklı tarihlerde işyeri kaydının sonlandığı, davalı erkeğin temyiz dilekçesinde kadının kendine ait iş yeri olduğu iddiası karşısında Mahkemece yeniden usulünce sosyal ve ekonomik durumlarının SGK kayıtları da dikkate alınarak etraflıca araştırılarak, kadının sürekli ve düzenli bir işte çalışıp çalışmadığının, çalıştığının tespit edilmesi halinde, çalışması karşılığında elde ettiği gelirin düzenli ve sürekli olup olmadığının, kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde bulunup bulunmadığının ve tarafların gelir durumlarının birbirine yakın olup olmadığı belirlenerek sonuca göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3.Davacı kadın vekilinin tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminatın miktarı yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden davalı erkek, maddi ve manevi tazminatın miktarı yönünden davacı kadın yararına BOZULMASINA,

3.Davalı erkek ve davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5582, Karar No: 2012/11001, Tarih: 07.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5582 E.  ,  2012/11001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 1) 2002 yılı içinde işlenen suç hakkında; DÜŞME

2) 2003 yılı içinde işlenen suç hakkında; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1 maddeleri gereğince 18 ay hapis cezası

3) 213 sayılı VUK.nun 359/ a-2. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası

Sanığın 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği ve 19.01.2004 tarihinde yapılan tebligata rağmen defter ve belgeleri ibraz etmediği iddia olunması karşısında suç tarihinin 18.10.2002, 31.12.2003 ve 04.02.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Katılan vekilinin 2002 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2002 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 18.10.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" ve "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" ve "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun

102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11672, Karar No: 2025/754, Tarih: 16.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11672 E.  ,  2025/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2095 E., 2023/41 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/126 E., 2021/89 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Mart 2004 tarihinde davalı işyerinde işe başladığını ve kesintisiz bir şekilde 06.01.2015 tarihine kadar iş akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çalışma sürelerine ilişkin primlerinin tam olarak yatırıldığını, eksik ödemenin söz konusu olmadığını, davacının tespit edilecek çalışmasının olmadığını, zamanaşımının dolduğunu 5 yılı aşan süreyi talep edemeyeceğini, belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil vekili davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde; davacı vekili dilekçesi ile Mart 2004-06.01.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmaların tespitini talep ve dava ettiği, davacının SGK'ya bildirilen hizmetlerinin 22.03.2013 - 31.12.2013 tarihleri arasında 282 gün, 12.02.2014-31.12.2014 tarihleri arasında 318 gün ile sınırlı olduğu, 22.03.2013 tarihinden önce bildirimin bulunmadığı, işyerinin dava konusu ve uyuşmazlık konusu dönem içerisinde kanun kapsamında yer aldığı, tanık anlatımlarından davacının çalışmasının 2004 yılı içerisinde başladığı, kış dönemi yağmurlu ve donlu havalarda çalışmaların olmadığı, davacının botanik bölümünde ve sahada çalışmasının bulunduğu ifade olunmuş, tanık anlatımları esas alınarak davacının çalışmasının 2004 yılı Mart ayı içerisinde başlayıp 31.12.2014 tarihine kadar devam ettiği anlaşılmakla, davacının işyerinde geçen çalışmalarının kesintisiz gerçekleşmiş olması da gözetilerek davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyeri nezdinde 01.03.2004-31.12.2004, 01.01.2005-31.12.2012 tarihleri arası dönem (01 Ocak ve 15 Şubat tarihleri arası dönem dışlanmak sureti ile) hizmet akdine istinaden kesintisiz şekilde çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre; davacının 2004 yılının Mart ayı ile 06.01.2015 tarihi arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarının kesintisiz olduğunu iddia ederek, bu tarihler arasındaki hizmetlerinin tespitini talep ve dava ettiği, davacının davalı iş yerince 22.03.2013- 31.12.2013 tarihleri arasında 282 gün, 12.02.2014-31.12.2014 tarihleri arasında 318 gün hizmetinin bildirildiği, 22.03.2013 tarihinden önce herhangi bir hizmet bildiriminin bulunmadığı, davalı iş yerinin uyuşmazlık konusu dönem içerisinde kanun kapsamında yer aldığı; toplanan delillere göre, davacının çalışmasının 2004 yılı Mart ayı başında başladığı, davacının botanik bölümünde ve sahada çalıştığı, kış döneminde hava şartlarından dolayı 45 günlük sürede çalışmanın olmadığı, davacının davalı iş yerindeki çalışmasının kesintisiz olarak 31.12.2014 tarihine kadar devam ettiği, çalışmaların kesintisiz olarak devam etmesi nedeniyle davacının taleplerinin zamanaşımına uğramadığı, sonuç olarak Mahkeme kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekili ile fer'i müdahil vekilinin istinaf başvurularının, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Fer'i Müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının hizmet tespiti talebi yönüyle Kurum kayıtlarının incelenmesinde bahsettiği işyerinde bahsettiği dönemlerde çalıştığına dair herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanılmadığı, bu nedenle davacının iddia ettiğinin aksine, dava edilen dönemlerde davacının sigortalı hizmetinin bulunmadığı, yine 5510 sayılı Kanun'un 8/2. maddesi hükmü gereği davacı tarafından Kuruma herhangi bir bildirimde bulunulmadığı, Kurumun, davacının sigortalı çalışmalarından haberdar olmasının mümkün olmadığı, hizmet tespitine yönelik bu tür davalar kamu düzenini ilgilendirdiği, çalışıldığı iddia edilen hizmete ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da Kurumca tespit edilip edilmediğinin, hizmetin geçtiği iddia edilen yıllarda işyerinin gerçekten var olup olmadığının, 506 sayılı Kanun kapsamında olup olmadığının, çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğunun, işyeri kayıtlarının celp olunarak çalıştığı iddia edilen dönemlerde kanuni defterlerde böyle bir işçilik bildiriminin, ücret ödemesinin yapılıp yapılmadığının, işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı gibi görevlileri ile o işyerinde çalışan diğer kişilerin ve komşu işyerlerinde çalışanların dinlenerek böyle bir çalışmanın fiili olup olmadığı hususları ile çalışma sürelerinin, dinlenilen tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulması gerektiği, bu bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle ilişkilerinin araştırılması gerektiği, dinlenen tanık beyanlarının davacının hizmet tespiti için yeterli olmadığı gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının, dava tarihinden önceki 5 yılı aşan sürenin hizmet tespitini talep edemeyeceği, çalışma süresine ilişkin tanık beyanlarının yetersiz ve çelişkili olduğu, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin kanuna ve usule aykırı olduğu, 01.03.2004 - 06.07.2004 dönemleri arasındaki prim alacaklarının muaccel oldukları tarihten itibaren beş yılda zamanaşımına uğradıklarından, Mahkeme tarafından tespitine karar verilen 01.03.2004- 06.07.2004 tarihleri arasındaki prim alacaklarının zamanaşımına uğradığı, 01.03.2004- 31.12.2014 dönemleri arasındaki tüm taleplerin zamanaşımına uğradığı gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının Mart 2004 - 06.01.2015 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının Mart 2004 - 06.01.2015 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4693, Karar No: 2020/4595, Tarih: 09.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4693 E.  ,  2020/4595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... Ziraat Bankası A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait evin depremde hasar gördüğünü, müvekkilinin bu evi üzerine ipotek veya güvence konulmak sureti ile davalı bankadan kredi kullandığını, kredi kullanılma sırasında DASK sigorta poliçesinin davalı acente vasıtası ile yapıldığını, ancan poliçenin 1 yıllık teminat süresinin bitmesine rağmen gerek davalı bankaca gerekse Dask ya da aracı acente tarafından sigortanın yenilenmesi için müvekkiline yazılı ya da sözlü herhangi bir ihbar yapılmadığını, davalıların yenileme hususunda bildirim yapmamış olması nedeniyle müvekkilin mağdur edildiğini açıklayıp 68.500,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında davalı sigorta acentesi yönünden davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, poliçenin yenilenmemesinde davacının da %50 oranında müterafik kusuru bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 40.695,95 TL'nin davalı Ziraat Bankası A.Ş.'den tahsiline, davalı DASK aleyhine açılan davanın reddine, davalı sigorta acentesi aleyhine açılan davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davalı .... Ziraat Bankası A.Ş. vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... Ziraat Bankası A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.084,94 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Ziraat Bankası A.Ş.'den alınmasına 09/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.