muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14176, Karar No: 2014/16935, Tarih: 11.06.2014

Feshin geçerli sebebe dayanmadığının tespit edilmesinden sonra davacının sendikal fesih iddiasının yerinde olup, olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal sebeple feshedildiği kabul edilmiş ise de, dosya kapsamında bulunan şahit beyanı ile sendikal özgürlüklerin ihlali ile ilgili yapılan savcılık soruşturması ile başka bir mahkemeden alınan emsal bilirkişi raporu ve üyelik istifa bildirimleri dışında delil bulunmamaktadır. Bu sebeple dosya kapsamı hüküm kurmaya elverişli değildir.

Oysa davacı vekili sendikanın 551 işçiden 191 tanesini üye kaydettiğini ve işletme çoğunluğu için 220 üye sayısına ulaşması gerektiğini, 26 işçinin sendika üyeliği sebebiyle çıkarıldığını Nisan-Mayıs ayında sendikadan istifa eden 17 kişi olduğunu ve bunların çalışmaya devam ettiklerini beyan ederken davalı vekili ise, fesihten önceki ve sonraki üçer aylık dönemlerde 88 işçi alınıp 107 işçi çıkarıldığını, işletmede toplam 559 kişi çalıştığını ifade etmiştir.

Mahkemece fesihten önceki altı ay ve sonraki altı ay içinde işe alınan, işten çıkarılan işçiler olup olmadığı, bu şekilde kaç kişinin işten çıkarılıp işe alındığı, bunlar arasında sendika üyesi, T.-K.İş Sendikası üyesi olup olmadığı, varsa sayıları, üyelikten istifa edip çalışmaya devam eden ya da üyelikten istifa edip yeninden işe alınan işçi olup olmadığı, sendikanın davalı işletmesinde örgütlenmeye başladığı tarihten itibaren geçen süreç içindeki üye sayısındaki değişimin ne olduğu hususlarının açıklığa kavuşturularak dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte konunun değerlendirilip feshin sendikal sebebe dayanıp dayanmadığının belirlenmesi gerekirken yetersiz dosya kapsamına dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

Son olarak mahkemece ulaşılan sonuca göre de, boşta geçen süre ücretine hak kazanılması için süresi içinde işverene işe başlatılmak için başvurulması gerektiğinin göz ardı edilmesi de isabetsizdir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2232, Karar No: 2009/2741, Tarih: 20.04.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2232 E.  ,  2009/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 380 ada 8, 384 ada 29 ve 60 parsel sayılı 631,16, 167,83 ve 797 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, sit alanı içinde kaldıklarından söz edilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın verilen kesin süre içinde keşif avansının yatırılmaması nedeniyle reddine, çekişmeli parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının verilen kesin süre içerisinde keşif avansını yatırmadığı, bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin ispat külfeti kendisine düşen taraf aleyhine uygulanabilmesi için öncelikle dosyanın keşfe hazır hale getirilmesi, bir diğer ifade ile taraflardan tanık ve diğer delil listelerinin alınması, dayanılan kayıtların celp edilip dosyaya konulması, yerel bilirkişi adaylarının isimlerinin zabıta aracılığı ile tespit edilmesi ve dosyada bu yönden bir eksikliğin bulunmaması gerekir. Bundan sonra keşifle ilgili ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, taraf tanıkları, uzman bilirkişilere verilecek ücretlerle, vasıta parası ve yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları, taraf tanıkları ve uzman bilirkişilere çıkarılacak davetiye için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami özen gösterilmesi gerekmektedir. Keşif günü belirlenirken, Tebligat Tüzüğü'nün 12. maddesi gözönünde bulundurulmalıdır. Tüzüğün anılan maddesine göre; "Tüzüğün 8. maddesinde sayılan vasıtalarla yapılanlar dışındaki her nevi tebliğ evrakı ve davetiyelerin alakalılara ulaşması ve alakalıların tebliğin veya davetiyenin icaplarını yerine getirebilmesi için bu evrakı çıkaran merci tarafından tayin edilecek müddetin hesabında evrakın gönderileceği mahallin yakınlık veya uzaklığı, mevsimin yaz veya kış olması, nakil vasıtalarının durumu gibi hususlar nazara alınır. Bu suretle tayin edilecek müddetler, tebliği çıkaran merciin bulunduğu köy veya belediye hududu dahilinde tebligat yapılacaksa 3 günden, köyde veya aynı vilayetin diğer bir kazasında tebligat yapılacaksa 15 günden, diğer bir vilayet içinde tebligat yapılacaksa 1 aydan az olamaz" hükmü yer almış bulunmaktadır. Mahkemece karara esas alınan 20.8.2008 tarihli ara kararında davacıya keşif avansını keşif gününden bir gün önceye kadar yatırması için süre verdiğinden, davacıya tanınan bu süre ile keşif günü arasında bilirkişi adayları, taraf tanıkları ve uzman bilirkişilere çıkarılacak davetiye için uygun bir süre bulunmamaktadır. Yine keşif ara kararında mahalli bilirkişi ve tanıklara ödenecek ücret belirlenerek bu kişiler adına davetiye çıkarılmasının hüküm altına alınamamış olması nedeniyle de ihtar yasal unsurları ihtiva etmediğinden yasaya uygun bulunmamaktadır. Yasada öngörülen şekle uygun olmayan bir ara kararına dayanılarak davacının keşif deliline dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilemez. Yapılamayacağı önceden belli olan keşif için taraflara külfet yüklenilmesi isabetli değildir. Davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10755, Karar No: 2010/13604, Tarih: 09.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/10755 E.  ,  2010/13604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 1.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalıya hüküm Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de yapılan tebligat usulsüzdür. Davalı yargılama sırasında dosyaya gönderdiği mazeret dilekçesinde adres olarak "Amasya 15.Piyade Tugayını" bildirmiştir. Bu durumda davalıya bildirdiği bu son adresine karar tebliğ edilmesi gerekirken önceki adresine tebligat yapılamadığı gerekçesiyle tebligat yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılması doğru değildir. Adı geçen davalıya bildirdiği askerlik adresine karar tebliğ edilerek yasal 10 günlük temyiz süresi beklenildikten sonra tebligat parçasının evraka eklenmesi, ayrıca davalının hangi tarihler arasında askerlik hizmetini yaptığının ilgili askerlik şubesinden sorularak bildirilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3105, Karar No: 2024/14835, Tarih: 05.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3105 E.  ,  2024/14835 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 07.12.2023

EK KARAR TARİHİ : 04.03.2024

KARAR SAYISI : 2023/2596 E., 2023/2961 K.

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.03.2024 tarihli ve 2023/2596 Esas, 2023/2961 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin ek karan temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümleri yönünden; 5271 sayılı CMK’nm 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalan ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlan”nın temyiz incelemesine tabı olmadığına ilişkin düzenleme ile sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü yönünden; somut olayda TCK'nin 158/3 maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gibi 5271 sayılı CMK’nm 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (...) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nin temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1 maddesinde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] ..., hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder. ” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde inceleme konusu ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nm 296/2 maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nm 304/1 maddesi uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13231, Karar No: 2014/797, Tarih: 21.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/13231 E.  ,  2014/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/260399

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

NUMARASI : 2010/922 (E) ve 2011/521 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

... Turizm Yatırımları ve İşletmeleri A.Ş. yetkilisi olan sanığın katılana ait aracı bir yıllığına şirket adına kiraladığı, kira sözleşmesinin 31/12/2008 tarihi itibariyle bitmesine rağmen sanığın süresinde aracı katılana iade etmediği olayda, katılanın aracının kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle sözleşmeyi fesh ettiğine ilişkin Altındağ .. Noterliğinin 18.08.2008 tarih ve 23734 yevmiye nolu ihtarnamesini çektiği, sanığın aracı iade etmemesi üzerine yine Altındağ ... Noterliğinin 05.03.2009 tarih ve 07104 yevmiye nolu ihtarnamesi ile aracın yedi gün içinde teslimini istediği halde aracın iade edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın aracı süresi içinde iade etmeyerek zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunmaktan ibaret eyleminin sanık ile katılan arasındaki BK'nın 313. maddesi anlamında hizmet ilişkisi niteliğinde olmadığı, dolayısıyla TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraattine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17369, Karar No: 2016/14190, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17369 E.  ,  2016/14190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

.

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarındaki elektrik abonelik sözleşmesi nedeniyle 2011 yılında düzenlenen faturalarda haksız olarak 11.206,56 TL kayıp-kaçak bedeli tahsil edildiğini ileri sürerek, söz konusu bedelin ödeme tarihinden itibaren uygulanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 21.11.2012 tarih ve 2012/7-593 E.K. sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 14.11.2013 tarih ve 2013/1331-19168 E.K. sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacının karar düzeltme isteminde bulunması üzerine; Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 19.06.2014 tarih ve 2014/5046-13855 E.K. sayılı kararı ile HGK'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararı gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi gerekçesiyle, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile dairenin onama ilamının kaldırılmasına ve mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E. 2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişede etkili olan 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19709, Karar No: 2021/15035, Tarih: 23.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19709 E.  ,  2021/15035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerinde yazılı bulunan atılı suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin 24.06.2015 tarihli diğer suça sürüklenen çocuklar hakkındaki mahkumiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

1) 5237 sayılı TCK.nun 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme halinin suçun icra hareketlerinden gönüllü vazgeçme veya kendi çabalarıyla suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önleme durumunda uygulanabileceği, somut olayda kamera görüntülerine göre dosya dışı suça sürüklenen çocuk ... levye ile katılana ait tekel bayiinin alüminyum doğrama penceresini zorlarken suça sürüklenen çocuk ...’in orada durup gözetleme yaptığı böylece icrai hareketlere iştirak iradesiyle başlamış bulunduğu, birkaç dakika sonra olay yerinden hızla ayrıldıkları, ancak eylemin bu haliyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocuğun suçu işlemediğinden bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Gerekçeli karar başlığında iş yeri dokunulmazlığının ihlali olan suç adının yazılmaması ve hükümde suç adının konut dokunulmazlığının ihlali olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.