muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7312, Karar No: 2023/6716, Tarih: 25.10.2023

Mahkemece; "Katılan mağdure ...'ın sanık ...'ün çalıştığı ... ... isimli iş yerine iş başvurusunda bulunduğu, sanık ile söz konusu iş başvurusu sebebiyle tanıştıkları, bir süre instagram üzerinden yazıştıkları, dosyada mevcut mesajlaşma içerikleri incelendiğinde; zamanla arkadaşlıklarının ilerlediği, birbirlerine cinsel içerikli mesajlar attıkları, mağdurenin sanığa çıplak fotoğraflarını gönderdiği, mağdurenin çıplak fotoğraflarını gönderdikten sonra sanığın bu durumu fırsat bilerek mağdureyi cinsel ilişkiye girmek için zorlamaya başladığı, bu hususta mağdurenin çıplak fotoğraflarını ve mağdurenin bilgilerini mağdurenin arkadaşlarıyla ve ailesiyle paylaşacağı yönünde mağdureyi tehdit ettiği yine mesajlaşma içeriklerine göre sanığın hem sözleriyle hem de ara ara mağdurenin çıplak fotoğraflarını mağdureye gönderip paylaşacağını, ailesine kadar götüreceğini, rezil edeceğini, hayatını kaydıracağını, tehdidiyle mağdurenin ikametine sabah erkenden gelmesi için zorladığı, mağdurenin sabah gelemeyeceğini söylemesine rağmen baskıya devam ettiği ve ailesinden habersiz hemen gelmesini istediği, mağdurenin kendisine ait çıplak fotoğrafların ailesi ve arkadaşları paylaşacağı korkusuyla sanığın evine gitmeyi kabul ettiği, sanıktan geldiğinde fotoğrafları silmesini istediği sanığın kabul etmesi üzerine mağdurenin ailesi uyurken sanıkta var olan fotoğrafları silmek ve görüntülerin ailesinin ve arkadaşlarının eline geçmemesini sağlamak maksadıyla sanığın ikametine gitmek için evden çıktığı, güncel saatten 45 dakika daha geri olduğu belirtilen kamera kayıtlarına göre 16.06.2022 günü saat 01:21:26'da sanığın ikamet ettiği binanın bulunduğu yere gelerek devamında sanığın ikamet ettiği binaya girdiği, 04:12:53'de sanığın ikamet ettiği binadan çıkarak uzaklaştığı, mağdure Selen'in sanığın evine geldikten sanığın mağdureye karşı vajinal yoldan organ sokmak suretiyle mağdureye cinsel istismarda bulunduğu, olaydan sonra mağdurenin sanığın cep telefonunu alarak fotoğrafları sildiği, telefonun çöp kutusundaki fotoğrafları da silmesini istediği, ancak sanığın iphone'da çöp kutusu yok dediği, sanığın sonraki gün yeniden mağdureyi aradığı, fotoğrafları yine mağdureye göndererek ...'e yayacağı yönünde tehdit ederek mağdurenin gece yine kendi ikametine çağırdığı, mağdurenin yine kendisine ait çıplak fotoğrafların ailesi vc arkadaşları paylaşacağı korkusuyla, sanıkta var olan fotoğrafları silmek ve görüntülerin ailesinin ve arkadaşlarının eline geçmemesini sağlamak maksadıyla sanığa son kez geleceğini o fotoğrafları sileceğini söyleyerek yine sanığın evine gittiği güncel saatten 45 dakika daha geri olduğu belirtilen kamera kayıtlarına göre 17.06

...'e yayacağı yönünde tehdit ederek mağdurenin gece yine kendi ikametine çağırdığı, mağdurenin yine kendisine ait çıplak fotoğrafların ailesi vc arkadaşları paylaşacağı korkusuyla, sanıkta var olan fotoğrafları silmek ve görüntülerin ailesinin ve arkadaşlarının eline geçmemesini sağlamak maksadıyla sanığa son kez geleceğini o fotoğrafları sileceğini söyleyerek yine sanığın evine gittiği güncel saatten 45 dakika daha geri olduğu belirtilen kamera kayıtlarına göre 17.06.2022 günü saat 01:15:26'da sanığın ikamet ettiği binaya girdiği, 02:51:45'de sanığın ikamet ettiği binadan çıkarak uzaklaştığı, mağdure sanığın evine geldikten sanığın kendi evinde mağdureye karşı vajinal yoldan organ sokmak suretiyle mağdureye cinsel istismarda bulunduğu, olaydan sonra mağdurenin kovuşturma aşamasındaki beyanına göre sanığın mağdureye ait fotoğrafları sildiği, mağdurenin da bunun üzerine sanığa kendisini engellediğini bir daha çağırmamasını isteyerek evden ayrıldığı, bu olaydan iki gün sonra 19.06.2022 tarihinde mağdure ve ailesi evdeyken mağdur duşta olduğu sırada sanığın mağdurenin telefonunu aradığı, gelen aramaları sırayla anne ve babasının açtığı, mağdure duştan çıktıktan sonra ailesinin şüphelenerek arayan kişinin kim olduğu yönünde mağdureyi zorladıkları, mağdurenin annesinin kovuşturma aşamasında alınan beyanına göre; sanığın telefonunu kaydedip Whatsapp'tan resmine bakacakları esnada mağdurenin annesi katılan ...'ın sanığın numarasının Whatsapp'tan engellenmiş olduğunun göründüğü, numaranın engellenmiş olması hususunun mağdurenin aşamalardaki beyanlarını doğruladığı, mağdurenin daha sonra yaşadığı olayı ailesine anlattığı ve olayın bu şekilde ortaya çıktığı mağdurenin sanıktan şikayetçi olduğu somut olaydan anlaşılmıştır.

2. Mağdurenin kendisinin evine gelmediğini, mağdur ile cinsel ilişki yaşamadıklarını, mesajlaşma içeriğinin kendisine ait olmadığını, çarşaftaki kan izlerinin sivrisinek ısırıkları nedeniyle kendisine ait olduğunu beyan ederek üzerine atılı suçu kabul etmediği, kovuşturma aşamasında duruşmada alınan savunmasında mağdure ile yalnızca bir kez rızayla ilişkiye girdiğini kabul ettiği, sanığın kovuşturma aşamasında mahkememize hitaben göndermiş olduğu 11.10.2022 tarihli dilekçesinde mağdure ile birer gün ara ile cinsel ilişkiye girdiğini ikrar ettiği, sanığın aşamalardaki savunmalarının çelişkili olduğu ancak mahkememize yazmış olduğu dilekçesinde mağdure ile birer gün arayla cinsel ilişkiye girdiğini kabul ettiği, soruşturma aşamasında ve duruşmada alınan savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanık ...'nin mağdurenin yaşının küçük olduğunu iddianame gelince öğrendiğini beyan ettiği ancak soruşturma aşamasında alınan savunmasında mağdureye yaşının küçük olması nedeniyle işe kabul edilmediğini söylediğini beyan etttiği ayrıca mağdurun kovuşturma aşamasında alınan beyanında sanığa on dört yaşında olduğunu beyan ettiği görülmekle sanığın mağdureyi yaşı yönündeki beyanlarına da itibar edilmediği, sanığa iftira atmasını gerektirir bir neden ve husumeti bulunmayan mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanları ve bu beyanları destekleyen instagram mesajlaşma içeriği, doktor raporu, kriminal rapor ve kamera kayıtlarının mevcut olduğu, mesajlaşma içeriği ve sonrasında mağdurenin sanığın evine gittiğinin kamera kayıtları ile doğrulandığı, yine olay sonrasında sanığın evindeki çarşafın kanlı olduğunun görüldüğü mağdurun aldırılan doktor raporunda Hymen muayenesinde karinkulalı, açıklığının 1,5-2 cm olduğu, saat kadranına göre saat 6-7 arasında hymende hematom olduğu, ayrıca saat 5/7 hizasında kaideye kadar uzanan etrafı kanamalı taze yırtık olduğu, bu yırtığın muayenenin yapıldığı tarihten önce 10 gün içerisinde bir gün içerisinde meydana geldiği, sanığın ikametinde alınan meteryallerle mağdure ve sanıktan alınan örneklerin yapılan genetik mukayesesinde sanığın ikametinden alınan çarşaflar ve sıvılarda mağdureye ait bayan genotipinin bulunduğunun tespit edildiği tüm bu delillerin mağdure beyanlarını doğrular nitelikte olduğu, ayrıca sanığın dilekçesi ile suçu ikrar ettiği de dikkate alınarak; sanığın mağdurenin çıplak fotoğraflarını paylaşacağı, ailesine kadar götüreceğini, rezil edeceği, hayatını kaydıracağı tehdidiyle mağdureyi iki gün üst üste evine çağırarak 15 yaşından küçük çocukla vajinal yoldan organ sokmak suretiyle istismarda bulunduğu anlaşılmakla sanığın eylemine uyan TCK 103/2 maddesinde ifadesini bulan vücuda organ sokulması suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiş, eylemlerin fotoğraflarının yayacağını söyleyeek tehdit ile gerçekleşmiş olması nedeniyle TCK'nın 103/4.maddesi uyarınca verilen cezada yarı oranında artırım yapılmış, sanığın hem 16.06.2022 tarihinde hem de 17.06

.maddesi uyarınca verilen cezada yarı oranında artırım yapılmış, sanığın hem 16.06.2022 tarihinde hem de 17.06.2022 tarihlerinde eylemlerini mağdura karşı bir suç işleme kararı kapsamında farklı zamanlarda birden çok kez işlediği anlaşıldığından sanığa verilen cezada TCK 43.maddesi kapsamında artırım yapılmıştır.

3. Cinsel istismar suçları içerisinde işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarında hürriyetten yoksun kılma suçunun oluşabilmesi için geçmesi gereken süre konusunda TCK'da her hangi bir açıklama bulunmamaktadır. Yüksek Yargıtay uygulamalarında Hürriyetten yoksun bırakma kavramı anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içermesi ve fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince sürmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu bakımdan her olayda sürenin hem fail hem mağdur açısından kişiyi hürriyetiden yoksun kılma niteliğini taşıyıp taşımadığı, hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hakim tarafından değerlendirilerek belirlenmesi gerektiği dolayısıyla suçun oluşumu açısından önceden bir zaman uzunluğunun belirlenmesinin mümkün olmadığı belirtilmiştir. (Bkz Yargıtay CGK'nın 25/09/2012 tarih ve 2011/5-447, 2012/1789 Karar sayılı içtihadı.) tüm dosya içeriği nazara alındığında, suç tarihinde 15 yaşından küçük bulunan mağdureyi çıplak fotoğraflarını paylaşacağı, ailesine kadar götüreceğini, rezil edeceği, hayatını kaydıracağı, tehdidiyle mağduru iki gün üst üste evine çağırarak 15 yaşından küçük çocukla vajinal yoldan organ sokmak suretiyle istismarda bulunduğu bu süre zarfında birlikte kaldıkları anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı tehditle Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu sübuta ermiştir. Sanığın yaşı küçük olan mağdureye karşı eylemine uyan TCK'nın 109/2 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın eylemlerini 2007 doğumlu mağdur çocuğa karşı işlediği değerlendirildiğinde sanığın cezasında TCK'nın 109/3-f maddesi gereğince artırım yapılmış, sanığın eylemlerini cinsel amaçla işledği anlaşıldığından cezasında TCK'nın 109/5 maddesi uyarınca artırım yapılmıştır. Ayrıca sanık ...'nin hem 16.06.2022 tarihinde hem de 17.06.2022 tarihlerinde eylemlerini mağdureye karşı bir suç işleme kararı kapsamında farklı zamanlarda birden çok kez işlediği anlaşıldığından sanığa verilen cezada TCK 43.maddesi kapsamında artırım yapılmıştır" şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/1809 Esas, 2022/1897 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10183, Karar No: 2021/4802, Tarih: 03.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10183 E.  ,  2021/4802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi

1-2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşemeyeceği, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2013 tarihli 2013/627 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına karşın; 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerini de kapsayacak şekilde tek mahkûmiyet hükmü kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2-2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen suçların, Kanun’da gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile düzenleme suçu bakımından 31.12.2008 ve kullanma suçu bakımından da 26.03.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1073, Karar No: 2017/2068, Tarih: 05.06.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1073 E.  ,  2017/2068 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...’ın, ... Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan eşi ile görüşme talebinin reddine dair Ankara Batı İnfaz Hakimliğinin 10/11/2016 tarihli ve 2016/5333 esas, 2016/5271 sayılı Kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, söz konusu kararın kaldırılmasına ve anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 26/09/2016 tarihli ve 2016/5850 sayılı Kararının iptaline ilişkin Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/11/2016 tarihli ve 2016/2102 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmeliğin, “Ziyaret edilebilecek kişiler” başlıklı 9. maddesinin 1. fıkrasındaki, “Hükümlü ve tutuklular; eşi, anne, babası, büyükanne ve büyükbabası, çocuğu, torunu, kardeşi, gelini, damadı, kayınbiraderi, baldızı, yengesi, eniştesi, görümcesi, kayınvalidesi, kayınpederi, kayınvalidesinin annesi ve babası, kayınpederinin anne ve babası, eşinin başkasından olma çocuğu, büyükanne ve büyük babasının anne ve babaları, torun çocuğu, kardeş çocuğu, eşi, amcası, halası, dayısı, teyzesi ve bunların eşleri ile vasisi ve kayyımıyla görüşebilir.”, yine anılan yönetmelik maddesinin 3. fıkrasındaki, “Aynı ceza infaz kurumu içinde bulunan hükümlü ve tutuklular, birinci fıkrada sayılan kişilerden olmaları şartıyla bu Yönetmelik hükümleri kapsamında birbirleri ile görüşebilir.” şeklindeki düzenlemeler ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 92. maddesinde yer alan, “Hükümlü; izin, hastaneye, Cumhuriyet Başsavcılığına veya duruşmaya sevk, eğitim, öğretim, işyurdu, cezanın ertelenmesi, salıverilme, nakil, deprem, sel gibi doğal afet ve yangın hâlleri dışında ve yetkili makamca verilmiş yazılı bir emir olmadıkça kapalı kurumun dışına çıkarılamaz. 9. maddenin ikinci fıkrasında yazılı suçlardan hükümlü ve tutuklu olanların, ceza infaz kurumu düzeni ile toplum güvenliğini tehlikeye düşürebileceği, terör örgütü veya diğer suç örgütü üyelerinin örgütsel amaçlı faaliyet ve haberleşmelerine imkan sağlayabileceği, yol, kalınacak ceza infaz kurumu ya da sınav merkezi veya okulda güvenlik açısından sakınca bulunabileceği değerlendirildiği takdirde kurum dışına çıkmaları Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kısıtlanabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlünün ...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda, eşinin ... Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu, görüşme talebinde bulunan hükümlü ile eşinin aynı kampüs içerisinde yer alsa bile farklı ceza infaz kurumlarında bulundukları, her iki ceza infaz kurumunun gerek idari yönetiminin gerek güvenlik önlemlerinin birbirlerinden farklı olduğu, aynı kampüs içerisinde yer alan iki farklı ceza infaz kurumunun aynı ceza infaz kurumu sayılamayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08/03/2017 gün ve 94660652-105-06-562-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/11/2016 tarihli ve 2016/2102 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40706, Karar No: 2017/6006, Tarih: 15.05.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/40706 E.  ,  2017/6006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kulüp ile aralarında 04.09.2012 başlangıç 31.05.2014 bitiş tarihli profesyonel futbolcu transfer sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında ödenmeyen 38.500,00 TL maçbaşı ücret alacağının bulunduğunu ileri sürerek, bunun ticari faziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı kulüp, davacı sporcuya ödemeler yapıldığını, değişik tarihlerde toplam 34.600,00 TL para cezası verildiğini beyanla, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.600,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, taraflar arasında mevcut profesyonel futbolcu transfer sözleşmesinden kaynaklı ödenmeyen maçbaşı ücret alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, sözleşme kapsamında davacının alacağı hesaplanıp, ödemeler mahsup edildikten sonra, uygulanan para cezalarının sportif ceza kapsamında kaldığı, buna ilişkin uyuşmazlığın çözüm yerinin Türkiye Futbol Federasyonu olduğu ve para cezalarının iptal edilmediği sürece geçerli olduğu görüşü benimsenerek, toplam 36.400,00 TL'lik para cezasının mahsubu yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmelidir ki; 16.5.2009 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5894 sayılı Türkiye Futbol Federasyonu kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun bu hususa ilişkin 5. maddesinde ilk derece hukuk kurulları başlığı altında Uyuşmazlık Çözüm Kurulu Disiplin kurulları, Kulüp Lisans Kurulu ve Etik Kurulunun oluşturulduğu,aynı maddenin ikinci bendinde “İlk derece hukuk kurulları kulüp lisansı ile ilgili kararlar almaya veya bu Kanun, ... Statüsü, ...’nin diğer talimat ve düzenlemeleri ile diğer yetkili ... kurul ve organları tarafından alınacak kararlara ilişkin olarak çıkacak ihtilaflarda karar vermeye münhasıran yetkilidir.” şeklinde düzenlemeye yer verilerek, ilgili kurulların görevine girecek uyuşmazlıkların nelerden ibaret olduğu konusunda açık bir düzenleme getirilmeyerek, bu düzenleme ... ana Statüsüne bırakılmıştır. Uyuşmazlık Çözüm Kurulu’nun görev ve yetkileri Futbol Federasyonunun ana statüsünde belirlenmiştir.

5894 sayılı yasanın yürürlüğe girmesinden sonra ... Ana statüsünün 56. maddesinde 21.7.2011 tarihinde yapılan değişiklik ile Kulüpler ve futbolcular arasındaki futbolla ilgili her türlü sözleşmeden doğan ihtilaflarda, Uyuşmazlık Çözüm Kurulu’nun mecburi tahkim ve ihtiyari tahkim şeklinde iki ayrı görevi bulunduğu, sadece sportif cezalarla yetiştirme tazminatlarına ilişkin uyuşmazlıkların Mecburi hakem olarak Uyuşmazlık Çözüm Kurulu’nda görülebileceği, diğer uyuşmazlıklarda ise Uyuşmazlık Çözüm Kurulu’nun yetkili olabilmesi için tarafların ihtilafın ortaya çıkmasından sonra Kurulun yetkisini yazılı olarak kabul etmeleri şartı getirilerek, uyuşmazlığın doğmasından sonra yazılı olarak kabul etmeleri halinde uyuşmazlık çözüm kurulunun ihtiyari tahkim sıfatıyla bakıp sonuçlandırabileceği ve bu kararlara karşı Genel Hükümler uyarınca yargı yoluna başvurulabileceği anlaşılmakta olup, ... statüsünde yapılan bu düzenleme ile Uyuşmazlık Çözüm Kurulunun yetkisi sözleşmenin tarafları yönünden ihtiyari hale getirilmiştir.

Futbol Federasyonunun Ana Statüsünün 56. maddesinde, Uyuşmazlık Çözüm kurulunun mecburi tahkim görevi içinde bırakılan sportif cezalar Profesyonel Futbolcuların Statüsü ve Transferleri Talimatının (...) 30. maddesine göre tarafların talebi üzerine Uyuşmazlık Çözüm kurulu tarafından verilen cezalar olup, bu düzenlemeye göre Profesyonel Futbolcu Sözleşmesini koruma dönemi içerisinde taraflardan birinin haklı bir sebebe dayanmaksızın fesh etmesi halinde, sözleşmeyi haksız fesh eden tarafın diğer tarafa tazminat ödemesine karar verilebileceği gibi, futbolcu yönünden müsabakadan men, kulüp yönünden transfer yasağı getirilmesi gibi bazı sportif cezalarında uygulanabileceği anlaşılmaktadır. Bu kapsamda profesyonel futbolcu sözleşmelerine bağlı olarak spor kulübünün kendi yaptığı iç düzenlemelere dayalı olarak uyguladığı para cezalarının ... 30. maddesinde düzenlenen ve Uyuşmazlık Çözüm kurulu tarafından verilen sportif cezalarla ilgisinin bulunmadığı, tamamen taraflar arasındaki özel hukuk hükümlerine tabi sözleşme ilişkisinden kaynaklanması nedeniyle mecburi tahkim hükümlerine göre bu para cezalarına karşı Uyuşmazlık çözüm kuruluna başvurulamayacağı anlaşılmaktadır.