muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5362, Karar No: 2024/569, Tarih: 17.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/5362 E.  ,  2024/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/579 E., 2023/309 K.

SUÇLAR : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Düşme, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/161 Esas, 2015/606 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarındaki eylemler yönünden 4 kez ayrı ayrı mahkûmiyet kararları verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli ve 2020/2481 Esas, 2022/11304 Karar sayılı kararı ile hükümlerin "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2022/579 Esas, 2023/309 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarındaki eylemler yönünden açılan kamu davalarının 5237 sayılı Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiş, 2011 ve 2012 takvim yıllarındaki eylemler nedeniyle tek bir mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin olup, sanığın temyizi herhangi bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında gerçek bir ticari faaliyeti olmayan şirketler tarafından düzenlenen faturaları kullandığından bahisle sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, zamanaşımı süresinin dolmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin olup, sanığın temyizi herhangi bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında gerçek bir ticari faaliyeti olmayan şirketler tarafından düzenlenen faturaları kullandığından bahisle sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Sanığın atılı suçlamaları kabul etmediği, vergi inceleme, vergi suçu ve vergi dairesi mütalası ile bilirkişi raporunun dosya arasına alındığı, vergi inceleme raporlarına göre sanığın faturalarını kullandığı şirketler hakkında vergi incelemelerinin bulunduğunun, ödemelerin nakit olarak yapıldığının ve defter kayıtlarında görünmediğinin bildirildiği, sanığın vergi cezası ve faizlerini ödemediği ve idare aleyhine dava açmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarına ilişkin eylemleri yönünden açılan kamu davalarının düşmesine karar verilmiş, 2011 ve 2012 takvim yıllarına ilişkin eylemler yönünden tek bir mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin ve suça konu edilen faturaların son olarak 2012 yılının ... ayı beyannamesinde de gösterilmiş olması nedeniyle suç tarihinin beyanname tarihini takip eden ayın 25 inci günü olan 25.12.2012 tarihi olduğu anlaşılmakla; tüm takvim yıllarındaki eylemler bütün halinde değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, 2009 ve 2010 takvim yıllarını ayırarak düşmesine karar verilmesi,

2.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması; gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden ve temyiz incelemesine imkan verecek şekilde tartışılmadan gerekçesiz hükümler kurulması,

3.5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2015 tarihli ve 2015/2188 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367 nci maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak olarak sanık hakkında, "sahte fatura kullanma" suçlarında kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak “sahte fatura düzenleme” suçundan hüküm kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2023 tarihli ve 2022/579 Esas, 2023/309 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/439, Karar No: 2023/333, Tarih: 30.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/439 E.  ,  2023/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2105 E., 2022/1906 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/302 E., 2022/354 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın yargı yoluna ilişkin dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın esasının görülmesi amacıyla, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen yargı yolu dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine ilişkin kararın istinaf incelemesi sonucunca bölge adliye mahkemesince kaldrılmasına ve adli yargının görevli olması nedeniyle uyuşmazlığın esasının incelenmesine amacıyla dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkin verilen karar kesin niteliktedir.

Bu durumda, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2446, Karar No: 2010/20317, Tarih: 13.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/2446 E.  ,  2010/20317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Müşteki orman idaresi vekilinin mazeret dilekçesinin dosyasına konularak bu hususta kabulü veya reddi kararına göre işlem yapılması gerekmesi,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.2.2009 ... ve 2008/8- 272, 2009/25 sayılı ilamında belirtildiği üzere, kurulan hükmün sanık hakkında hukuki sonuç doğurmamasına olanak sağlayan ve bu yönüyle sanık lehine sonuç doğurduğundan kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun mahkemece hiçbir isteme bağlı olmaksızın değerlendirilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden bu hususun karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususlar incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4949, Karar No: 2012/7095, Tarih: 16.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4949 E.  ,  2012/7095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesinden kaynaklanan muarazanın meni (elektrik kullanım bedeli dışında kayıp kaçak kullanım bedeli, per.sat.hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli v.s. adı altında alınan bedellerin istenip istenemeyeceğinin belirlenmesi) ve istirdat istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/13487, Karar No: 2024/5282, Tarih: 01.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/13487 E.  ,  2024/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2016 tarihli ve 2016/207 Esas No.lu iddianamesiyle sanıkların, şikâyetçinin arazisi üzerinde bulunan ağaçları kesmesi nedeniyle dikili ağaç, fidan ve bağ çubuğuna zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1.c, 167/2, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/227 Esas, 2016/383 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dikili ağaç, fidan ve bağ çubuğuna zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c, 62/1, 50,52. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafii süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etme iradesini ortaya koymuştur.

III. OLAY ve OLGULAR

1.Şikâyetçinin maliki bulunduğu 128 ada 26 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağacının, sanıklar tarafından şikâyetçinin rızası olmaksızın kesildiği, 21.01.2016 tarihli bilirkişi raporu ile de durumun tespit edildiğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanıklar üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3.21.01.2016 tarihli fen bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2016 tarihli ve 2016/227 Esas, 2016/383 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7673, Karar No: 2019/497, Tarih: 21.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7673 E.  ,  2019/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : .... Tekstil San. İth. İhr. Ltd. Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İncelemeye konu Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etmek suçu aynı ticari işletmenin faaliyetine konu iş yeri için ancak bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmenin faaliyetine konu iş yerini Kanunda belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terk etmek mümkün değildir.

Somut olayımızda; bölünmesi, parçalara ayrılması mümkün olmayan ve ancak bir kez işlenmesi mümkün olan Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etmek suçunda gerek zincirleme suçun gerekse fikri içtimanın olmazsa olmazını teşkil eden suç çokluğundan söz edilemeyeceği hususunda herhangi bir duraksamanın bulunmaması, sanık hakkında aynı suçtan yerel Mahkeme’nin 2015/280, 2015/282, 2015/284, 2016/58, 2016/61, 2016/62 Esas sayılı tarafları aynı olan davalarında kurulan beraat ve mahkumiyet hükümlerinin Dairemizin 2018/7670, 2018/7671, 2018/7672, 2018/7674, 2018/7679, 2018/7680 Esas sayılı dosyalarında kayıtlı olup aynı gün incelenerek bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla anılan dosyalar getirtilip, şikayetlerin aynı ticari işletmenin faaliyetine konu iş yerine ait olması halinde birleştirilerek hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

./..

./..

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17400, Karar No: 2018/11810, Tarih: 28.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17400 E.  ,  2018/11810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında mağdurun ismi gösterilmeyerek CMK’nin 223/2-b maddesine aykırı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de; bu husus mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK'nin 53/1 maddesi gereğince hak mahrumiyetlerine hükmedilmemesi infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Okul müdürü olan sanığın okul bahçesinde başka okul öğrencisini darp etmesine ilişkin olayda, sanığın üzerine atılı basit kasten yaralama suçunun görev nedeniyle, görev sırasında, görevle ilgili olarak işlendiğine ve sanık hakkında 4483 sayılı kanun gereği izin alınması gerektiğine dair tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35945, Karar No: 2020/8120, Tarih: 30.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/35945 E.  ,  2020/8120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı ... Belediyesi’ne ait işyerlerinde, diğer davaşlı İzelmen AŞ. nezdinde olmak üzere 03.04.2002 tarihinde otopark görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 01.08.2003 tarihinden Ekim 2006 ayına ... Belediyenin ... Hastanesinde sterilizasyon teknisyeni, Ekim 2006 ayından Ekim 2012 ayına ... Belediyenin Trafik ve Denetim Şube Müdürlüğünde denetim birim sorumlusu, son olarak da Ekim 2012 ayından itibaren Belediyenin Veteriner İşleri Müdürlüğünde yazı işleri personeli olarak çalıştığını, işverenin kayıtlar üzerinde davalı ... Şirketi olmasına karşın gerçek işvereninin davalı ... olduğunu ileri sürerek, ... A.Ş ile ... Büyükşehir Belediyesi arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğununun davalı Belediyenin işçisi sayılması gerektiğinin tespiti ile fark ücret, fazla çalışma, gece çalışma, genel tatil, hafta tatili fark ücretleri ile toplu iş sözleşmesinden kaynaklı alacakların tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını,hizmet alımı kapsamında davacının Belediyeleri bünyesinde 01.08.2003 tarihinden itibaren çalıştığını, daha önce davalı ... Şirketi bünyesinde çalıştığını, müvekkili idare ile ... A.Ş arasındaki ilişkinin muvazaalı olmayıp geçerli bir hizmet alım sözleşmesine dayandığını,aralarında gerçek bir asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğunu,davacının alacak taleplerinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili;davalı ... Büyükşehi Belediyesi'nin ihtiyaç duyduğu personeli talep üzerine veya hizmet alımı ihalesi yoluyla müvekkili şirketten temin ettiğini, davacının hizmet alım ihaleleri kapsamındaki işlerde çalıştırıldığını,davacının muvazaa iddialarını kabul etmediklerini, ilave tediye ücreti ve fark ücret taleplerinin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin muvazaaya dayalı olduğu tespit edilerek,davanın kısmen kabulü ile davacının baştan itibaren davalı ... Belediyesi işçisi sayılmasına, diğer taleplerin ise reddine dair karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :