muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12668, Karar No: 2021/18594, Tarih: 27.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12668 E.  ,  2021/18594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56’ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 27/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14172, Karar No: 2017/423, Tarih: 24.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14172 E.  ,  2017/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 11. Asliye Ticaret ve ... 4. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazası nedeniyle, araçta oluşan değer kaybının araç sürücüsü, araç maliki ve ... sigortacısından tazmini istemine ilişkindir.

... 11. Asliye Ticaret Mahkemesince; HMK 7/1 fıkrası ile davalı sayısının birden fazla olması ve her birinin yerleşim yerinin farklı olması halinde, davacı tarafa bunlardan birinin yerleşim yeriyle dava açması imkanı tanındığı ancak 7/1 son cümlede ise açıkça ''ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmiş ise davaya o yer mahkemesinde bakılır.'' demek suretiyle, birden fazla davalının olduğu ve ortak yetkili yer mahkemesinin bulunduğu haller için davanın sadece, ortak yetkili yer mahkemesinde açılacağına dair de kesin bir yetki kuralı getirildiği, kazanın meydana geldiği yerin de ortak yetkili yer olması nedeniyle, ... Asliye Ticaret Mahkemesinin davaya bakmakla kesin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir

... 4. Asliye Ticaret Mahkemesince ise haksız fiilin işlendiği yer mahkemesinin yetkisinin kamu düzenine ilişkin (kesin) yetki olmadığı, davalıların da yetki itirazıında bulunmadığı gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili mahkememize sunmuş olduğu dava dilekçesi ile; 23/02/2015 tarihinde ".../..." meydana gelen kazada müvekkiline ait ... plakalı aracın, sürücü Necmettin Akın yönetiminde iken davalı sürücü ... idaresindeki, diğer davalı ... adına kayıtlı ve davalı ... Sigortaya...ile sigortalı 3... plakalı aracıyla çarpışması sonucunda meydana gelen hasar nedeniyle sigorta şirketinin ödeme yaptığını, ancak araçtaki değer kaybının ödenmediğini bu nedenle 3.000,00.-TL'lik araç değer kaybının kaza tarihinden itibaren avans faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

6100 Sayılı HMK.nun 6.maddesine göre, "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." HMK'nın 7. maddesine göre ise "Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır”. Aynı Kanunun 16. maddesine göre dava haksız fiilin vuku bulduğu, zararın meydana geldiği, zararın meydana gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinde de açılabilir. Bunların yanında ve öncelikle 2918 sayılı KTK'nın 110. maddesi uyarınca, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, ihtiyari ve zorunlu sorumluluk sigortası yapan şirketler aleyhine de işleten ve sürücü ile birlikte açılması halinde hem bu kanun hemde HMK'nın 6. maddesi uyarınca bu davalılardan birinin

ikametgahı mahkemesinde de açılabilir. KTK'nın 110. madde son cümlesinde yer alan kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de, dava açılabileceği kuralı kesin yetki kuralı olmayıp, davacıya tanınan bir seçimlik haktır. HMK'nin haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde de esasen HMK'nın 7/I-2. cümlesindeki düzenleme anlamında kesin yetki sözkonusu değildir.

Dava sebebi olan haksız fiil halinde HMK'nın 16. maddesi gereğince birden fazla mahkemenin yetkili kılınarak davacıya bir seçimlik hak tanınmış olması gözönüne alındığında bu maddenin amacına aykırı bir yorumla HMK 7/I. maddesi gereğince haksız fiilin vuku bulduğu yerin tüm davalılar için kesin yetkili mahkeme olarak kabul edilmesi ve HMK'nın 6. maddesinde düzenlenen genel yetkili mahkeme yetkisinin kaldırdığı şeklindeki yorumlanamaz. Bir dava için birden fazla (genel ve özel) yetkili mahkeme varsa, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik bir hakka sahiptir. Dosya kapsamından davalılarca yapılmış bir yetki itirazı da bulunmadığına göre uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/01/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/197, Karar No: 2024/7241, Tarih: 14.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/197 E.  ,  2024/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2797 E., 2023/1839 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/472 E., 2022/368 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evliliğin devamına olanak kalmadığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, davacı lehine aylık 3.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakası ile 500.000,00'er TL maddî-manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; iddiaları kabul etmediğini, çocuklarının okula gitmemesinde kendisinin bir kusuru olmadığını, köy yerindeki tüm çocukların okula gitmediğini, imam nikahlı olduğunu ancak davacının kendi rızasınında olduğunu, davacının bu gerekçeye dayanarak boşanma sebebi gösteremeyeceğini, davacının fiili ayrılıktan önceki dönemlerde kendisine hakarete ve küfür ettiğini, evlilik birliğini çekilmez hale getirdiğini, aynı çatı altında yaşamalarının zor bir hal aldığını, davacının ve kız kardeşinin annesini dövmesi nedeniyle aralarının açıldığını belirterek davacı tarafından açılan boşanma davası ve talep edilen tazminatların reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 166/1 nci maddesinde “Evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerden her biri boşanma davası açabilir. ” hükmü düzenlenmiştir. Buna göre boşanmaya karar verilebilmesi için evlilik birliğinin temelinden sarsılması gerekmektedir. Her ne kadar davacı tanıkları davalının başka bir kadını müşterek konuta getirdiğini söylemiş iselerse de, yine davacı tanıklarının beyanlarından tarafların evliliklerinin bu olaylardan sonra devam ettiği göz önüne alındığında davalının davranışlarının davacı tarafından affedildiği, davacı tarafından davalının kusurlu olduğu konusunda başka hususlar ispat edilemediği anlaşılmakla davanın reddine karar vermek gerekmiştir..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili, davanın kabulü gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili, istinaf dilekçesini tekrarla, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; davasının kabulü istemiyle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası olup, uyuşmazlık, davanın ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı ve 166 ncı maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22250, Karar No: 2012/21248, Tarih: 20.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/22250 E.  ,  2012/21248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve yanındaki faili meçhul şahsın eylemlerini birden fazla kişiyle, bıçakla gece vakti işyerinde gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 149/1 maddesinin (a), (c), (h) bentlerinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, anılan Yasanı 61. maddesi gereğince, temel cezalar uygulanırken alt sınırdan uzaklaşılması sebebiyle, sanık ile birlikte hareket eden ve kimliği tespit edilemeyen şahsın bıçak göstermek suretiyle müştekiyi tehdit ederek 1 adet telefonu olay yerinden alarak kaçtığının anlaşılması karşısında eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanarak sanığın cezasından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/11/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4532, Karar No: 2012/7212, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/4532 E.  ,  2012/7212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...'ün, fuhuş için kadın tedarik etme ve ... olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunmaya iştirak suçlarından sanık ...'ın; ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ... ve ...'un; tehdit, ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'ın; tehdit suçundan sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ... ve ...'in ... olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine ve cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davalarının düşmesine, sanıklar ... ve ...'ın tehdit suçundan mahkûmiyetlerine, sanık ...'in kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, ırza geçme eyleminin ... olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine ve sanık ...'in fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan mahkûmiyetine dair Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2007 gün ve 2005/21 Esas, 2007/191 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili, sanık ... müdafii, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle mağdure vekilinin sadece sanık ... yönünden şikâyetçi olup bu sanıkla ilgili olarak davaya katılmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarındaki hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, katılan vekilinin temyizinin sanık ... hakkındaki hükümlerle sınırlı olduğunun kabulü ile yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, sanıklar ... ve ...'e ilişkin suçlara 765 sayılı TCK.nın 416/son, 430/2 ve 188/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihleri olan 17.01.2004, 17.10.2004 ve 22.12.2004 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2882, Karar No: 2019/1185, Tarih: 18.03.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/2882 E.  ,  2019/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalılar vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklandığı iddia olunan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacı adına ... ile davalılar arasında, 19.04.2011 tarihinde, ... ..... Mahallesi 27087 ada 2 parsel sayılı taşınmazın elektrik tesisatı, alçı-sıva, boya, fayans, vitrifiye, cephe ve teras yalıtımı ile diğer eksikliklerin giderilmesi hususunda sözleşme düzenlendiğini, yapılan işlerin bedelinin 142.999,62 TL olarak belirlendiğini, bedelin 85.000,00 TL kısmının davalılara ait olan ... ... ... ... Mahallesi 27087 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 2 numaralı bağımsız bölümün ... ya da göstereceği 3. bir şahsa devri, kalan 55.000,00 TL kısmının ise, davalıların ... 25. İcra Dairesi'nin 2011/832 ve 2011/833 Esas sayılı dosyalarında mevcut alacaklarının davacıya temlik edilmesi suretiyle ödenmesinin öngörüldüğünü, davacı tarafından sözleşmeden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerin bir kısmının süresi içinde yerine getirilmesine karşın, davalı tarafça sözleşmede belirtilen bağımsız bölümün devrine yanaşılmadığı gibi, kalan bir kısım işlerin tamamlamasına da engel olunduğunu, davacı tarafından yapılan bir kısım işlerin bedeli olarak 03.06.2011 tarihli ve 10.785,00 TL bedelli ve 03.06.2011 tarih ve 20.886,00 TL bedelli iki adet fatura düzenlendiğini, faturaların davalılara gönderildiğini, davalı tarafça herhangi bir ödeme yapılmadığını, bu nedenle 31.671,00 TL miktarın, faturaların tebliğ tarihi olan 10.06.2011 tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davaya dayanak yapılan 19.04.2011 tarihli sözleşmede, davacı asilin isim ve imzasının bulunmadığını, belgenin

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davaya dayanak yapılan 19.04.2011 tarihli sözleşmede, davacı asilin isim ve imzasının bulunmadığını, belgenin

sözleşme niteliğinde olmadığını, davalıların sözleşme yapma yetkilerinin bulunmadığını, gerek davacı ve gerekse belgede ismi geçen ... tarafından müvekkilleri yararına yapılan herhangi bir işin olmadığını, davacı tarafın aktif husumet ehliyetinin, müvekkillerinin ise pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını, diğer arsa malikleri tarafından 19.04.2011 tarihli belge içeriğinin kabul edilmediğini, faturalara ... 16. Noterliği'nin 13.06.2011 tarih ve ... yevmiye numaralı ihtarı ile itiraz edildiğini, faturada belirtilen tüm masraf ve kalemlerin hayali olduğunu, bir kısım işlerin sözleşme ile . ...'a bırakıldığını ve adı geçenin inşaatı tamamladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, davacı tarafın talep etmiş olduğu 31.671,00 TL miktarın, dava tarihi olan 27.04.2014 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak, davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

Taraf sıfatı, dava konusu hak ile kişiler arasındaki hukuki ilişkiyi ifade eder. Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisi olup olmadığının belirlenmesi anlamına gelir. Davacı sıfatı dava konusu hakkın sahibini, davalı sıfatı ise o hakkın yükümlüsünü anlatır. Uygulamada davacı sıfatı aktif husumeti, davalı sıfatı pasif husumeti karşılayacak şekilde kullanılmaktadır. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise davayı bu kişi veya kişilerin, kime karşı bu hukuki korunma isteniyor ise o kişi veya kişilere karşı açılması gerekir. Taraf sıfatı maddi hukuka göre belirlenir. Taraf sıfatı bir def'i değil itiraz olduğundan taraflarca süreye ve davanın aşamasına bakılmaksızın her zaman ileri sürülebileceği gibi ileri sürülmemiş olsa dahi mahkemeler ve temyiz halinde Yargıtay'ca kendiliğinden gözetilir (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 12.10.2016 gün 2016/4130 Esas, 2016/4227 Karar sayılı ilamı ve benzer içtihatları).

Somut olayda, davaya dayanak 19.04.2011 tarihli sözleşme, davalılar ve dava dışı ... arasında imzalanmış olup, ... sunulan vekâletnameye göre davacının vekili ise de, sözleşme içeriği ve ismi altında dava dışı....’ın sözleşmeyi davacıya vekâleten ve namına imzaladığına dair açıklık bulunmadığı ve devam eden aşamalarda davacı ile akdi ilişki bulunmadığı savunulduğundan davanın taraf sıfatı, aktif husumet yokluğundan reddi yerine yanlış değerlendirme sonucu kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.