muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10253, Karar No: 2012/21051, Tarih: 08.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10253 E.  ,  2012/21051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62, 50, 53, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme,

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24.12.2008 tarihli tensip zaptında Nevşehir Muhakemat Müdürlüğüne duruşma gün ve saatinin bildirilmesine karar verildiği halde, duruşma gününün usulüne uygun şekilde bildirilmediği, dosya kapsamındaki hazine vekilinin 12.03.2009 tarihli mazeret dilekçesinin 2008/169 esas numaralı dosya için verildiği, yokluğunda verilen kararın müşteki kuruma tebliğ edilmediği anlaşılmakla;

Gerekçeli kararın müşteki kuruma usulüne uygun şekilde tebliği yapılıp, hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi ile birlikte iade edilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30281, Karar No: 2013/19473, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/30281 E.  ,  2013/19473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 08.04.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nun vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 08.04.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16748, Karar No: 2015/653, Tarih: 22.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/16748 E.  ,  2015/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2014

NUMARASI : 2013/156-2014/133

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapılan inceleme ve alınan rapor geçersizdir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle belirlenmesinden sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal incelemesi yapılmadan soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal

taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan irtifak şerhinin taşınmaz bedeline dair ve oranı yönünden inceleme yapımaması,

3-Davanın niteliği gereği tescil hükmün kesin olmadı halde kesinmiş gibi hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan irtifak şerhinin taşınmaz bedeline dair ve oranı yönünden inceleme yapımaması,

3-Davanın niteliği gereği tescil hükmün kesin olmadı halde kesinmiş gibi hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8226, Karar No: 2006/10478, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8226 E.  ,  2006/10478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı temyiz talebinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın reddine ilişkin karar, kalemde katip imzası da olduğu halde davacı vekili imzasına 6.6.2006 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili 25.7.2006 tarihli temyiz dilekçesini mahkemeye vermiş, mahkemece temyiz dilekçesi süresinden sonra verildiğinden temyiz talebi reddedilmiş, ... bu red kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,9.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21723, Karar No: 2013/11785, Tarih: 29.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21723 E.  ,  2013/11785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Meydana gelen olayda her ne kadar sanık tali kusurlu ise de, mağdurun vücut fonksiyonlarına etkisi ağır (5.) derecede olan kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi gereğince temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27392, Karar No: 2010/12212, Tarih: 02.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/27392 E.  ,  2010/12212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer konular yönünden incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 02/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11326, Karar No: 2020/450, Tarih: 21.01.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11326 E.  ,  2020/450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2019

tarih ve 2019/8 - 2019/139 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyete ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21. 01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13400, Karar No: 2010/651, Tarih: 27.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13400 E.  ,  2010/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÖYCEĞİZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/10/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden maliki olduğu 3492 parsel sayılı taşınmaza davalının haksız olarak zeytin ağaçları dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve zeytin ağaçlarının yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, oturumdaki beyanında taşınmazı kullandığını, sonraki aşamalarda ise zeytin ağaçlarını 30 yıl önce kendisinin diktiğini, ecrimisil ve belirlenen ihale bedelinin yüksek olması nedeniyle alım gücü olmadığından davadan önce kullanıma son verdiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,  dava tarihine göre davalının taşınmazı kullanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... .’ raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle davalının, kayden davacıya ait taşınmaza dava tarihinden önce müdahalesini sonlandırdığı benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davacının temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak; keşfen belirlenen gerçek değer üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi gözetilmek suretiyle nispi avukatlık ücreti tayin ve takdir edilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6001, Karar No: 2010/845, Tarih: 18.02.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6001 E.  ,  2010/845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... mirasçıları .... ve müşterekleri ile Hazine, dahili davalı Kurşunlu Belediye Başkanlığı aralarındaki sınırlandırmanın iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 22.07.2009 gün ve 248/456 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, satın alma ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak 159 ada 88, 91 ve 93 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kayıtların iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş; yargılamanın devamı sırasında davacı ... vefat ettiğinden davaya mirasçıları tarafından devam edilmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazların kamunun ortak kullanımına ayrılan mer’a niteliğinde yerler olduğunu, zamanaşımı ile mülk edinilemeyeceklerini açıklayarak davanın reddini savunmuş, mahkemenin 29.11.2005 tarihli ara kararı uyarınca davaya dahil edilen Kurşunlu Belediye Başkanlığı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermediği gibi, yargılama oturumlarına da katılmamıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların mer’a vasıflarının bulunmadığı,davacı taraf yararına kazanma koşullarının gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne, 159 ada 88, 91 ve 93 parsellerin mer’a vasfıyla olan tapu kayıtlarının iptal edilerek İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.03.2002 tarih, 2002/134-189 K. sayılı mirasçılık belgesindeki hisseleri oranında ...mirasçıları adına tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, sırası ile 2.537,64, 568,30 ve 2.287,16 m2 yüzölçümleriyle 1992 yılındaki kadastro çalışmalarında Kabayerler mevkiine ait 1937 tarih, 3 no’lu vergi kaydı dayanak yapılarak tescil harici mer’a olarak sınırlandırılan dava konusu taşınmazların davacı ... tarafından 25-30 yıl öncesinde farklı kişilerden satın alınarak kullanılmaya başlandığı, 1940-1950 yılları arasında derelerin debisinin fazla olmasından dolayı oldukça sulak olduğu, büyük bölümüne kavak dikildiği, mer’a olarak hiçbir zaman kullanılmadığı taşınmazlar başında 03.07.2009 tarihinde yapılan keşifteki beyanlardan anlaşıldığına, çevre parsellerle aynı özellikleri taşıdığı, üzerlerinde en az 50 yıldan beri tarım yapıldığı Ziraat Mühendisi Bilirkişi... tarafından dosyaya sunulan 07.07.2009 tarihli raporda ayrıntılı olarak bildirildiğine, aynı vergi kaydına dayalı olarak tespitleri yapılan komşu parsellere ilişkin olarak İnegöl Kadastro Mahkemesinin 1994/48 E- 1996/113 K. sayılı dosyası ile birleştirilerek görülen dava sonucunda mer’a sınırlandırmaları iptal edilerek gerçek kişi davacılar adına tapuya tescillerine karar verildiğine, birleşen dosyalarda yapılan keşiflerde dava konusu taşınmazlar yönü davacıya ait olarak bildirildiğine, uyuşmazlığın niteliğine göre gerekli yasal incelemeler de yapılmış bulunduğuna göre davalı ... vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar mer’a vasfıyla tespitleri yapılan yerlerdendir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16. maddesinde belirtildiği üzere bu tür köy orta malları sınırlandırmaya tabi olup tapu siciline kaydedilemezler. Bu nedenle karar başlığında davanın tapu iptali ve tescil davası olarak nitelendirilmesi ve hüküm kısmında da taşınmazların tapu kayıtlarının iptalinden bahsedilmesi doğru olmamıştır. Yine, sınırlandırmanın iptali ve tescil isteğine ilişkin bu tür davalar TMK.’nun 713/1 maddesinde yazılı tescil davalarına benzer niteliktedir. Davanın başarıya ulaşması halinde yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması, geriye kalan harcın da davacıdan alınması gerekirken ,mahkemece bakiye harç davaya katılan Kurşunlu Belediye Başkanlığından alındığı gibi, davacı tarafından yapılan yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalılardan alınmasına karar verilmiştir.Bu hususlar yerinde olmamakla birlikte düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 2, 3 ve 4. maddelerinin karardan çıkartılmasına, yerlerine “Davanın niteliği gereği dava konusu taşınmazların keşifte belirlenen değeri üzerinden bakiye 8.85 TL harcın davacılardan alınmasına, yine aynı nedenle davacılar lehine avukatlık ücreti tayinine yer olmadığına ve davacılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerlerinde bırakılmasına" sözlerinin eklenmesine,karar başlığındaki “Tapu İptali ve Tescil" sözleri yerine “Sınırlandırmanın İptali ve Tescil", yine hükmün 1. maddesindeki “ tapu kayıtlarının iptali” yerine “ mer’a olarak yapılan sınırlandırılmalarının iptali” sözlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına 18.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.