muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3335, Karar No: 2010/6163, Tarih: 12.07.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/3335 E.  ,  2010/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; ..., ... ve ...’in reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından mahkümiyetlerine, ...’ın ırza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma suçlarından, ... ve ...’ın reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma suçundan, Ahmet’in ise reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçundan beraetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.06.2007 gün ve 2004/132 Esas, 2007/118 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekili ile sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında ırza geçme suçundan verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma, sanık ... hakkın da ise reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçlarından verilen beraet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklara isnat olunan reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçlarına öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanıkların mahkemece sorgularının yapıldığı 07.04.2005 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunmak suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan sanık ... hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan sanık ... hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanıklar ... ve ... haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6211, Karar No: 2018/1580, Tarih: 01.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/6211 E.  ,  2018/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmadan sonra ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle kesildiği ve yersiz olarak ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında; eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davada öncelikle; davalı ve boşandığı eşinin talebe konu dönemde oturduğu yerlerde kapsamlı kolluk araştırması yapılmalı, özellikle bu araştırma sırasında davalının eski eşinin ayrı bir ev adresi bulunmadığından davaya konu dönemde kaldığı, adresi olarak görünen emlakçı dükkanının ikamete uygun olup olmadığı hususu tespit edilmeli, davalı ve boşandığı eşinin medula adres sistem kayıtları celbedilmeli, davalı ile eski eşinin arasında akdedilen dosyada mevcut sera kiralanmasına ilişkin sözleşme de kefil olarak görünen muhtarın olayla ilgili beyanı alınarak, tarafların bu sözleşme de evli olarak belirtilmesi hususu açıklatılmalı, 5510 sayılı Kanunun 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olup, aksinin ancak eş değer belgelerle ispatlanmasının gerektiği göz önünde bulundurularak, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1855, Karar No: 2013/36570, Tarih: 24.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1855 E.  ,  2013/36570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 ... 2009/13-12 Sayılı Kararı uyarınca sanık hakkında verilen 5271 Sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından gereğinin itiraz merciince yapılması için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine,

2) Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak,

a) Suç zabıt tutanağı ve bilirkişi raporuna göre, sanığın kaçak emval yüklü traktörünün izlerinin takip edilmesi neticesinde ormandan kaçak kesilen ağaçların dip köklerinin bulunması, kesilen emvalin yaş olup balta ve hızar ile kesildiğinin tespiti, bilirkişinin de raporunda kesim tarihinin tutanak tarihi olduğu ve ağaçların balta ve hızarla kesildiğini belirtmesi karşısında sanığın fiilinin 6831 sayılı yasanın 91/1. maddesinde düzenlenen ağaç kesme suçu yerine eksik inceleme sonucu 108/1. maddesinde düzenlenen kaçak emval nakletme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

b) Katılan idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı yerine müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29483, Karar No: 2016/1344, Tarih: 25.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/29483 E.  ,  2016/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Yenileme ve Gecekondu Dönüşüm Projesi dahilinde 1 nolu parselde inşa olunan gecekonduda kendisine ait 61 m² lik arsasına karşılık Mamak Belediye Meclisinin 02/07/2012 tarihli kararı gereğince brüt 115 m² lik, net 100 m² lik 3+1 konutlardan bir adet dairenin verilmesinin kararlaştırıldığını, buna ilişkin olarak taraflar arasında sözleşme imzalandığın, sözleşmede gecekondunun enkaz bedelinin eksik hesaplandığını, arsa tahsis bedelinin fazla hesaplandığını, bir daire verilebilmesi için eksik kalan 129 m² lik arsa bedelinin yüksek gösterildiğini, her 190 m²lik hisseye 100 m²lik bir daire verilmesindeki ölçünün anlaşılamadığını ileri sürerek, gecekondunun enkaz bedeli 12.234,85 TL olarak eksik belirlendiğinden gerçek bedelinin tespitini, tahsis edilen arsa bedelinin 100 TL/m² olduğunun ve 15.250,00 TL borçlu olmadığının tespitini, 100 m² lik daire için 190 m² lik arsa miktarının fazla olduğunun tespitine, eksik arsa bedelinin 450,00 TL/m² olarak fazla belirlendiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kentsel dönüşüm projesi kapsamında, davacıya ait gecekondunun belediye tarafından yıkılması karşılığında konut tahsisi ve idarenin tasarrufunun hukuka aykırılığı iddiası ile açılan davalarda idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kentsel dönüşüm projesi kapsamında, davacıya ait gecekondunun belediye tarafından yıkılması karşılığında konut tahsisi ve idarenin tasarrufunun hukuka aykırılığı iddiası ile açılan davalarda idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile imzaladığı arsa ve tesis karşılığı konut sözleşmesi gereği enkaz bedelinin tespiti, tahsis edilen arsa bedelinin 100 TL/m² olduğunun ve 15.250,00 TL borçlu olmadığının tespiti, 100 m² lik daire için 190 m² lik arsa miktarının fazla olduğunun tespiti, eksik arsa bedelinin 450,00 TL/m² olarak fazla belirlendiğinin tespiti için eldeki davayı açmış, mahkemece davacıya ait gecekondunun belediye tarafından yıkılması karşılığında konut tahsisi ve idarenin tasarrufunun hukuka aykırılığı iddiası ile açılan davalarda idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşmedir. Sözleşmenin, tarafların özgür iradesi ile düzenlendiği, davacı ve davalının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca kişisel hakka dayanarak talepte bulunduğu, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil, adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.(HGK'nun 10.06.2015 tarih ve 2014/13-2459 Esas, 2015/1521 Karar sayılı ilamı) Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde idari yargının görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3431, Karar No: 2014/19940, Tarih: 27.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3431 E.  ,  2014/19940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya

bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanıkların, Kahramanmaraş ... İlçesine bağlı Büyükimalı köyüne gelerek katılan ...'nın bahçesindeki elmaları satın almak üzere pazarlık yaptıkları, anlaşmaları üzerine satın almış oldukları elmaların bedelinin bir kısmını peşin ödedikleri, geri kalan kısmı için ise keşidecisi ... olan Z0037408 seri numaralı, 5000 TL bedelli, 05.11.2008 keşide tarihli ve keşide yeri bulunmayan sahte çeki verdikleri, katılanın söz konusu çeki oğlu vasıtasıyla muhatap bankadan tahsil etmek istediğinde sahte olduğunun tespit edilmesi üzerine çek bedelini alamadığı, bu şekilde sanıkların hileli hareketlerle haksız menfaat temin ederek üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ve tanık ifadesi, banka yazısı, çek fotokopisi ve tüm dosya kapsamına göre suçların sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

1- Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanunun'da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.