muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20868, Karar No: 2015/1835, Tarih: 28.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/20868 E.  ,  2015/1835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, imar kirliliğine neden olma ve kıyı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan ... Belediye Başkanlığı'na, yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi takdirde CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği ile belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname ve ayrıca sanık hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma ve Kıyı Kanununa Muhalefet suçlarından hüküm kurulduğu ve katılan temsilcisi tarafından bu hükümlerin temyiz edildiği, ancak ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11154, Karar No: 2024/13377, Tarih: 16.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/11154 E.  ,  2024/13377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1576 E., 2021/718 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli, 2019/1576 Esas ve 2021/718 Karar sayılı kararının, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesine rağmen temyiz dilekçesinin temyiz sebebi ihtiva etmediği anlaşılmakla; yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda (5271 sayılı Kanun) iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgilisi aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle temyiz hakkını kullanır. Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki; 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir. Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli, 2021/2532 Esas ve 2022/747 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, sanık müdafiine, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

Somut olayda bölge adliye mahkemesinin karar eteğinde, " Dair, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde dairemize verilecek dilekçe veya tutanağa geçirilmek üzere zabıt katibine beyanda bulunmak ya da bir başka ilk derece ceza mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi ceza dairesi aracılığıyla dilekçe gönderilmek suretiyle Yargıtay İlgili Ceza Dairesi Başkanlığı'na TEMYİZ kanun yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.11/03/2021" denildiği ve Kanun'un 295/1. maddesindeki ek yedi (7) günlük süreden hiç söz edilmediği için, yanıltma nedeniyle; temyiz isteminde sebep bildirmeyen sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi (7) gün içerisinde gerekçelerini bildirmemeleri halinde, meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek mâkul bir sürede temyiz gerekçelerinin, diğer bir ifadeyle sebeplerinin bildirilmemesi halinde temyiz başvurusunun sebep yokluğundan ret edileceği" ihtarını içerir tebligat yapılarak, tebliğ belgesi ve sanık tarafından sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20680, Karar No: 2011/29180, Tarih: 29.11.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/20680 E.  ,  2011/29180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, tehdit

Hüküm : 1- TCK'nın 151/1, 52/2, 62, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2- TCK'nın 106/1, 62, 52/2-4, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Temyiz edenler : 1- Cumhuriyet savcısı, 2- Sanık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;

CMUK’nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmedilen adli para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle, sanığın temyiz talebinin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz'e gelince;

Sanığın tüm, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

“Sizi yakarım, bıçaklarım” şeklinde tehdit içeren sözlerin bıçak teşhiri suretiyle söylenmesi karşısında TCK'nın 106/2-a maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, aynı maddenin birinci fıkrasının tatbiki suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5692, Karar No: 2014/21195, Tarih: 09.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/5692 E.  ,  2014/21195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/75958

MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2010

NUMARASI : 2007/1364 (E) ve 2010/734 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

1- 213 sayılı Yasanın 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın iş yerinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği yine Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2007/1607 E. 2010/536 K. sayılı dosyasında, sanık hakkında aynı şirketin 2005-2006 yıllarına ait defter ve belgelerini 2007 yılında ibraz etmediği iddiasının yer aldığı, söz konusu dosyada bulunan vergi raporlarında sanığın 2000 yılında teslim aldığı fatura, gider pusulası ve sevk irsaliyesini gizlediği tespitlerine yer verildiği, buna istinaden dava açıldığı, dosyamızda da yine aynı 2000 yılında teslim alınan fatura, gider pusulası ve sevk irsaliyesinin gizlendiğinin belirtilip tasdikli detfer ve diğer belgelerin varlığının kanıtlanamadığı cihetle delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinden ilgili dava dosyasının birleştirilmesi aksi halde dosyada bulunmayan diğer gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine alınmasından sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Uygulama maddesinin 213 sayılı Kanunun 359/a-2. maddesi yerine 359/a-1. maddesi olarak gösterilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi gereğince 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1776, Karar No: 2022/10499, Tarih: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/1776 E.  ,  2022/10499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçluyu kayırma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında sonuç ceza belirlendikten sonra 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 3.000 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç ceza tayin edilmeden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uygulanarak sanığın bozma öncesi kurulan hükümdeki sonuç ceza üzerinden cezalandırılmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. ve 4. paragraflarında yer alan "Sanığın bozma öncesi kazanılmış hakkı gözetilerek CMK'nın 283. maddesi gereğince neticeten 5 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, CMK.nın 283. maddesi gözetilerek kazanılmış hakkı ile sanık hakkında TCK.nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine ve sanığın 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca bir günlük para cezası miktarının 20,00 TL olarak belirlenmesine ve sonuç olarak SANIĞIN 3.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibarelerinin çıkartılarak yerine "CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 3.000 TL adli para cezası

./..

S/2

üzerinden İNFAZINA" ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19639, Karar No: 2019/1667, Tarih: 31.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/19639 E.  ,  2019/1667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına göre onsekiz yaşını doldurduğu tarihten sonraki duruşmalar ile karar oturumunun açık yerine gizli yapılması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 182. ve 185. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10390, Karar No: 2014/16848, Tarih: 25.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/10390 E.  ,  2014/16848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2011/34-2013/85

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 25.11.2014 Salı günü davacı R.. Z.. vekili Av. K.T.. B.. ve davalı D..Oto Servis ve Tic. AŞ vekili Av. S.. Y.. geldi. Davalı Ergo Sigorta AŞ tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ve davalı D.. Oto. Ser. ve Tic. AŞ vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın park halinde iken yandığını, araca davalı D.. Oto. A.Ş. tarafından uygunluk belgesi verildiğini, araç bedelinin sigorta şirketi tarafından ödenmediğini belirterek 42.000 TL. araç bedeli ve 1.000 TL. kazanç kaybının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı D.. Oto. A.Ş. vekili, davacı tarafından aracın elektrik sistemine orijinal olmayan ilaveler yapıldığını, yangının bu ilavelerin bağlantı noktalarından çıktığını, sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacıya ait araç hakkında yangından sonra düzenlenen teknik raporda elektrik sistemindeki arıza nedeniyle yangının çıktığını, Kasko Sigortası Genel Şartlarının A-5.8 maddesi gereğince hasarın teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; aracın elektrik tesisatına ilave edilen orijinal olmayan kablolardan kaynaklandığı, davalıların sorumlu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacı tarafından 31.12.2007 tarihinde satın alınan aracın 22.11.2010 tarihinde yanması nedeniyle meydana gelen zararının aracın kasko sigorta şirketi ve araca uygunluk belgesi veren D.. Oto. Servis A.Ş. den tahsili istenmiştir. Davalı vekili, hasarın taşıtın mekanik, elektronik ve elektrik donanımından meydana gelen arızadan kaynaklandığını bildirerek rizikonun Genel Şartların A.5.8 madde gereğince zararın teminat dışı olduğunu savunmuş, davalı D.. Oto. A.Ş. vekili imalat hatası bulunmadığından sorumlu olmadıklarını savunmuştur.

Mahkemece yargılama aşamasında alınan 27.9.2011 tarihli raporda davacıya ait araca röle kartı ve bununla bağlantılı olan çevre birimlere orjinalliğini bozacak şekilde müdahale yapılmadığı, yangının aracın röle kartında olan elektrik arızası nedeniyle meydana geldiği belirtilmiş, mahkemece davalıların itirazı üzerine aracın elektrik şeması örnekleri getirilerek bilirkişi heyetinden alınan 11.9.2012 tarihli raporda ise aracın bağlantı noktalarının gevşek bağlanması halinde park halindeyken geçen akımında ısı enerjisi açığa çıkaracağı ve etrafını ısıtarak yangın çıkarabileceği, röle plakası projesine göre araca sonradan orijinal olmayan ilave kablolar bağlandığı, yanmamış başka bir araçta da aynı bağlantıların tespit edildiğini,bu bağlantıların aracın kullanım amaçlarına hizmet etmesi için sonradan yapılmış olduğu, ancak kim veya firma ve servis tarafından yapıldığının tespit edilemediği, aracın yanma sebebinin tespit edilemediği belirtilmiş, mahkemece araca orjinal olmayan kabloların bağlandığı, gevşek olan bağlantı noktalarından yangın çıktığı, davalıların sorumlu olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kasko sigortasının kapsamı, Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.1. maddesinde etraflıca düzenlenmiş, A.1.c maddesinde aracın yanması ayrı bir bent halinde ve yanmanın nedenine ilişkin bir koşul öngörülmeden,

1.bentteki koşullardan bağımsız olarak teminat kapsamında olduğu düzenlenmiştir. Teminat dışında kalan zararlar da A.5 maddesinde sayılmıştır. Genel Şartların A.5.8 nci maddesinde sigorta kapsamına giren bir olaydan doğmadıkça ve böyle bir olayla sonuçlanmadıkça, taşıtın mekanik, elektrik ve elektronik donanımında meydana gelen her türlü arızaların, kırılmaların ve lastiklerde meydana gelen zararların teminat dışı olduğu açıklanmıştır. Ancak, bu durum, zararın meydana geldiği mekanik, elektrik ve elektronik aksamıyla sınırlı olup bu zararların kendisi teminat dışı tutulmuştur. Davalının savunduğu şekilde yangının bu aksamdan kaynaklandığı düşünülse dahi, bu aksamın neden olduğu hasar, teminat içinde kalan yangın olayı ile sonuçlanmış ise rizikonun teminat içerisinde kaldığının kabulü gerekir.

Ancak olay tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı TTK.nun 1278. maddesinde sigorta şirketi aksi mukavelede yazılı değilse sigorta edilen malın ayıbından doğan hasarları tazmine mecbur olmayacağı düzenlenmiştir.Bu hale göre öncelikle aracın yanma nedeninin belirlenmesi için hükme esas alınan bilirkişi raporunda aracın röle kartı üzerinde ilave elektrik kabloları bağlandığı belirtilmiş,ancak aynı model diğer araçlarda da aynı şekilde ilave kabloların bulunduğu belirlenmiş, davacı taraf araca herhangi bir ilave yaptırmadığını belirtmiş olduğuna göre; öncelikle araca ait tüm servis kayıtları, ilave kabloların diğer aynı model araçlarda da bulunduğu belirtildiğinden ilave kabloların satıştan önce yapılıp yapılmadığı veya servis tarafından yapılmış ise bu hususun imalatçı firmadan sorularak yangının nedeninin belirlenmesi için üniversitelerin otomotiv bölümlerinden makine mühendisi ve elektrik mühendisi bilirkişilerden seçilecek bilirkişi heyetinden rapor alınarak, yangının çıkış nedeni,yangının imalat hatası veya servis tarafından yapılan işlemler nedeniyle meydana gelip gelmediğinin belirlenmesi için gerekçeli, ayrıntılı ve denetime açık rapor alınarak taraflar arasında geçerli kasko sigorta poliçesi genel ve özel şartları da gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21146, Karar No: 2014/10364, Tarih: 26.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/21146 E.  ,  2014/10364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına,vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir.Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Katılan ...'a ait ikamette olay günü eşi ile birlikte misafirliğe gelen mağdur ...'ın, ikametin kapısının önünde baldızı olan tanık ...'ın da bulunduğu halde sohbet ettikleri sırada, tanık ...'ın, kendisini telefon ile aramak suretiyle rahatsız eden sanık ile yaptığı telefon görüşmesi sırasında, telefonu tanık ...in elinden alarak sanığa, baldızını bir daha rahatsız etmemesi hususunda uyarıda bulunması üzerine bu duruma sinirlenen sanığın, söz konusu ikametin kapısının önüne gelerek Mağdur ...'a hitaben ''seni yakalarsam öldüreceğim'' şeklinde sözlerle tehdit ettiği ve katılan ...'a ait ikametin giriş kapısının camını görgü tespit tutanağında belirlendiği şekilde kırmak suretiyle mala zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;