muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9426, Karar No: 2015/3548, Tarih: 05.05.2015

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; ... ilçesi, ... mevkiinde bulunan 1084 parsel sayılı 428,87 m2 yüzölçümlü arsa cinsli taşınmaz ile ... ilçesi, ... mevkiinde bulunan 4973 parsel sayılı 348.90 m2 yüzölçümlü arsa cinsli taşınmazın davacıların mirasbırakanı adına tapuda kayıtlı iken ... tarafından açılan davalar üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.01.2009 gün ve 2008/288 E. - 2009/40 K. sayılı ilâmıyla 1084 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptal edilip orman niteliği ile adına tescil edildiği, temyiz incelemesinden geçerek 08.04.2009 tarihinde kesinleştiği, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.07.2007 gün ve 2006/163 E. - 2007/260 K. sayılı ilâmıyla 4973 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptal edilip orman niteliği ile adına tescil edildiği, temyiz incelemesinden geçerek 31.03.2008 tarihinde kesinleştiği, davacı gerçek kişilerin ise 09.01.2014 tarihinde temyize konu davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesinde (743 sayılı TKM m.917) yer alan “Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur. Devlet, zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücu eder” hükmü gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E. - 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E. - 2010/668 K. sayılı kararı).

Tapu işlemleri, kadastro tespiti işlemlerinden başlayarak, birbirini takip eden sıralı işlemler olup, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda yapılan hatalardan TMK'nın 1007. maddesi anlamında Devlet sorumludur. Hal böyle olunca, devletin kusursuz sorumluluğundan kaynaklanan bir zararın oluştuğu ve kadastro işleminden kaynaklanan bu sorumluluğun da TMK'nın 1007. maddesi kapsamında tazmini gerektiği muhakkak olup, kural olarak davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak tapu iptali ve tescil istekli davaların kesinleştiği tarih itibariyle mülkiyet hakkı sona ereceğinden bu tarih itibariyle tapusu iptal edilen gerçek ve tüzel kişilerin zararı oluşacaktır. Dolayısıyla bu tür bir dava, taşınmazların mülkiyetinin yitirilmesine ilişkin iptal ve tescil davasının kesinleştiği tarihten sonra açılabileceğinden, mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle de taşınmazların değerlerinin tespit edilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olayda; hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporunda; 1084 ve 4973 parsel sayılı taşınmazların dava (09.01.2014) tarihindeki gerçek değerleri belirlenmiştir. Bundan ayrı mahkemece taraflara emsal bildirmek üzere süre verilmemiş, çekişmeli taşınmazların değerlendirme tarihlerinden sonraki tarihe ait ... ilçesi, ... mevkiinde bulunan zeytincilik cinsli 193 sayılı parsele ilişkin 13.01.2012 tarihli satış akit tablosu emsal olarak alınmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmazlar ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın tapuda devri gerçekleştirilen gerçek satışların emsal alınması gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazların bulunduğu yer ile aynı mevkiden mümkün olmaması halinde yakın bölgelerden değerlendirme (1084 sayılı parsel yönünden 8.4.2009, 4976 sayılı parsel yönünden 31.03.2008) tarihlerine yakın zaman içinde satışı yapılan benzer cins ve yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, mahkemece re'sen emsal araştırması yapılması, taraflarca bildirilen ve mahkemece belirlenecek emsallere ilişkin satış akit tabloları, taşınmazların emlak vergi değerleri, kamulaştırma var ise kamulaştırma bedelleri, var ise kamulaştırma bedelinin artırılması ya da azaltılmasına ilişkin yargı kararları getirtildikten sonra, bu emsallere göre değer biçilmesi için mahallinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde yapılacak keşif sonucunda, taşınmazlar arsa vasfında olduklarından emsalin zorunluluk olmadıkça yakın, benzer bölge, cins ve yüzölçümlü olması gözetilerek, taşınmazların emsallerine göre üstün ya da eksik tarafları bilimsel ölçülere göre oranlanarak somut emsal ile karşılaştırması yapılarak, 1084 sayılı parselin 08.04.2009 tarihindeki, 4976 sayılı parselin 31.03.2008 tarihindeki değerlerinin bilirkişi kurulu raporuyla belirlenmesi, tespit edilen değerin, mahkemece takdir edilen miktardan fazla çıkması halinde, davacıların temyiz etmemesi nedeniyle usûlü kazanılmış hak kuralının davalı lehine gözetilmesi, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme, araştırma sonucu yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 05.05.2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/591, Karar No: 2013/18878, Tarih: 02.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/591 E.  ,  2013/18878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Sanık hakkında bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK. madde 142/1-b, 143, 168/1, 50, 52 uyarınca 5.600.00 TL adli para cezası,taksitlendirmeye ilişkin kararın temyizi üzerine, temyiz süresinin geçtiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın savunmasının alındığı 19.4.2010 günlü duruşmada ''... Mh... Sk.No:23/1, Manisa'' adresinde oturduğunu ifade etmesine karşın, yokluğunda verilen hükmün, "... Mah. ... Sk. ... Apt. No: 7/4, Manisa'' adresine usülsüz biçimde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin süresinde kabul edilip İnegöl 2 Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2010 tarihli ve 2010/105-724 sayılı sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasıyla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'nin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6785, Karar No: 2013/20880, Tarih: 09.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6785 E.  ,  2013/20880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ingilizce eğitimi için davalı ile anlaştığını, hizmet bedeli karşılığı senet verdiğini, ailevi nedenlerden dolayı kurslara katılamadığını, icra takibi sonucu ödemek zorunda kaldığı 2.550,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, dava şartı eksikliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ingilizce eğitimi için senet verdiğini, kurslara katılmadığı halde senet bedelinin kendisinden tahsil edildiğini ileri sürerek ödediği bedelin tahsiline karar verilmesini istemi ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemece,HMK 120/2 maddesi uyarınca davacıya gider avansı yatırması için verilen süreye rağmen gider avansının yatırılmaması nedeniyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir. HMK'nın 114/g maddesinde gider avansı dava şartı olarak düzenlenmiştir. HMK 115/2 ve 120 maddelerinden ve 30.09.2011 tarihli resmi gazetede yayımlanan HMK Gider Avansı Tarifesinin 1 ve 6 maddelerindeki düzenlemelerden gider avansının davanın açılması sırasında alınmasının şart olmadığı mahkemenin sonradan da bu eksikliği kesin süre vererek ikmal ettirebileceği anlaşılmaktadır. Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. Bu durum davanın her aşamasında resen gözetilmesi gerekir. Gider avansının yatırılmaması halinde dava usulden red edilir. Tarafların bazı usuli işlemleri belli bir süre içinde yapmaları için hakimin bir tarafa kesin mehil verebileceği HMK'nun 94 ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Kesin mehil, davanın en az masrafla ve sürüncemede bırakılmadan bir an evvel sonuçlanmasını

temin için hakime tanınan yasal takdir yetkisidir. Ancak kesin mehil içinde yapılması gereken işlemin yapılmaması, bir hakkın ortadan kalkması sonucunu doğurduğundan bu konudaki kararın yasaya uygun olması zorunludur. Bu nedenle HMK'da taraflara verilecek kesin süreye ilişkin ara kararlarda, yapılması gereken işlerin neler olduğunun açıklıkla belirtilmesi, tanınan sürenin yeterli ve elverişli olması, süreye uyulmamasının doğuracağı sonuçların açıklanması ve bu konuda tarafın uyarılması gereklidir. Aksi takdirde kesin mehle uymama, hukuki sonuç doğurmaz. (Bkz. HGK 21.9.1983 T. 14/3447-825 sayılı kararı)

Somut olayda mahkemece, 26.10.2011 tarihli duruşmada taraflara "HMK 120/2 maddesi uyarınca elinde bulunan delilleri sunmak,celbi gereken deliller içinde avans gideri yatırarak ilgili müzekkereleri yazdırmak üzere 2 şer haftalık süre verilmesine" karar verilmiş ve 08.03.2012 tarihli duruşmada avans giderinin verilen süreye rağmen ödenmemesi nedeniyle davanın usulden reddine karar vermiştir. Mahkemece davacıya gider avansını yatırması için iki haftalık kesin süre verilmiş ise de, ne kadar gider avansı talep edildiği, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğu, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığı belirtilmemiştir. Dolayısıyla talep edilen avansın miktarı belirli olmayıp gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığı denetlenememektedir. Davacı ne kadar avans yatıracağını bilmemektedir. Ayrıca yukarıda açıklandığı gibi gider avansı dava şartı iken delil ikamesi avansı dava şartı olarak nitelendirilemez. Delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmaması dava şartı nedeni ile davanın reddini gerektirmez. Taraf belirlenen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilinden vazgeçmiş sayılır. Mahkeme, dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkca yazmalıdır. Yukarıda açıklanan şekilde soyut olarak verilen kesin süreye dayanılarak dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, 9.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15725, Karar No: 2016/5957, Tarih: 16.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/15725 E.  ,  2016/5957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili; davalı şirket nezdinde ZMMS ve kasko poliçesi ile sigortalanmış olan minibüsün sürücüsünün, davacıların çocuğu olan ....'a çarptığını, bu kaza neticesinde ....'nin hayatını kaybettiğini, kusurun sigortalı araç sürücüsünde olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacıların müşterek çocuklarının ölümü nedeniyle yoksun kaldıkları maddi tazminatın belirsiz olarak şimdilik 1.000,00 TL'sinin olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili 24/10/2014 havale tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek talep ettikleri tazminat bedelini 30.000 TL destek ve 7.000 TL cenaze defin gideri olmak üzere toplam 37.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olarak sorumlu olduklarını, kusur ve hesap konusunda bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini, ceza davasının bekletici mesele yapılmasını, Sgk tarafından rücuya tabi ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılmasını ve olay tarihinden itibaren faiz talep edilmesine itiraz ettiklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 5.732,71 TL, davacı ... için 4.630,76 TL ve cenaze ve defin gideri olarak 7.000,00 TL olmak üzere toplam 17.363,47 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta limiti ile sorumlu olmak kaydıyla davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı, cenaze ve taziye giderleri istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan raporda bilirkişi tarafından CSO 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak %2 teknik faiz iskontosu yapılarak davacıların muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmıştır.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı, cenaze ve taziye giderleri istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan raporda bilirkişi tarafından CSO 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak %2 teknik faiz iskontosu yapılarak davacıların muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Yargıtay kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile her  yıl için ayrı ayrı %10 oranında arttırılıp %10 oranında indirim yapılmak suretiyle destekten yoksun kalma zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

3- Ölenin destekten yoksun kalanlara ne oranda yardımda bulunacağı her somut olayın özelliği içinde var olan olgulara göre belirlenmelidir; ölenin yardımda bulunduğu kişilerin sayısı, destek alanların ihtiyaçları ve varsa eylemli olarak yapılan yardımlar gözetilerek takdir edilmelidir.

Davacıların desteği olan Halime, kaza tarihinde 2 yaşındadır. Bilirkişi tarafından bekarken her bir davacı için %15'er, evli ve çocuksuz iken her bir davacı için %12,5, evli ve çocuklu iken her bir davacı için %7,5, anne öldükten sonra baba %10 oranda hesaplanarak rapor düzenlenmiştir.

Trafik kazası sonucu ölen küçük çocuk ölmeseydi ana ve babaya bakması muhtemeldir. Uygulamada çocuğun 18 yaşına gelmesi ile birlikte gelir elde edeceği ana ve babasına destek olacağı varsayılmaktadır. Ancak ileriki yaşlarda çocuğun büyüyerek evleneceği ve en az iki çocuğunun olacağı gelirinin bir kısmını ana ve babasına da ayıracağı varsayılır. Bu şartlarda çocuğun gelir elde etmesi ile birlikte evleninceye kadar gelirinin yarısını kendisine ayıracağı yarısını da ana ve babası ile paylaşacağı varsayılması hayatın olağan akışına uygun düşecektir. Ancak çocuk yaşasa idi ileri ki yıllarda evlenecektir. Evlenmesi ile birlikte pay esasına göre 2 pay desteğe ayrılacak, 2 pay eşe, birer pay ana ve babaya verilecektir. Destek ileriki yıllarda evlenmesi ile birlikte bir süre sonra ilk çocuğu ve yine bir süre sonra ikinci çocuğu olacağı varsayılır. Bu nedenle çocukların olacağı süreler içinde desteğe 2 pay, eşe 2 pay, çocuklara birer pay ayrılacak ve ana ve babaya da birer pay verilecektir. Bu durumda ana ve babanın payları 1/8 olacaktır.

4-Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda, davacı annenin çalışmadığı, herhangi bir gelirinin bulunmadığı belli olduğu halde, hesaplanan tazminattan %5 oranında yetiştirme gideri indirimi yapılmıştır. Esasen bu indirimin yapılabilmesi için davacının çalışan, geliri olan, desteğin yetiştirme giderlerini kısmen de olsa üstlenmiş olan kişilerden olması gerekmektedir. Oysa davacı anne ev hanımıdır, bir geliri yoktur. Yetiştirme giderleri davacı baba tarafından karşılanmaktadır. Bu itibarla, davacı anne için hesaplanan destek tazminatından yetiştirme gideri indirimi yapılması doğru olmamıştır.

5- Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Sorumluluk hukukunun temel amacı, bir kimsenin malvarlığında iradesi dışında meydana gelen eksilmeleri aynen veya nakden gidererek zarar görenin zarar verici olay sonucunda malvarlığında eksilen değer yerine nitelik veya nicelik yönünden eş bir değer koymaktır. Bu anlamda gerçek zararın belirlenmesi ve giderilmesi önem arzetmektedir. 6098 sayılı TBK m. 75 gereğince gerçek zararın belirlenmesi bakımından karar tarihine en yakın tarihlerdeki ölçütlerin kullanılması gerekmektedir. Asgari ücret, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece, re’sen gözönünde tutulması zorunludur. O halde mahkemece, artan asgari ücret miktarları gözetilerek, hüküm tarihine en yakın tarihteki asgari ücret üzerinden destek tazminatı hesaplanması yönünden bilirkişiden ek rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda gerektiğinde aynı ya da başka bilirkişiden rapor alınarak, tazminatın denetime elverişli ve itirazları karşılayacak şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2),(3),(4) ve (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 16/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9722, Karar No: 2014/30345, Tarih: 03.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9722 E.  ,  2014/30345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/212563

MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/1339 (E) ve 2013/427 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin tekerrür uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 3 numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1 - Sanık ve müştekinin olayın meydana geldiği saat konusunda bir açıklamada bulunmadıkları, polis tarafından tutulan bazı tutanaklarda olayın meydana geliş saatinin 14.00, bazılarında ve iddianamede ise 23.00-23.20 olarak gösterildiğinin anlaşılması karşısında, olayın meydana geliş saatinin kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2 - 18/10/2012 tarihli tutanak içeriğine göre, kolluk görevlileri eve gittiğinde sanığın suçu kabul edip evde olduğunu beyan ettiği suça konu cep telefonlarını görevlilere teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

3 - Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK.nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, "kendi altsoyu" üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. E.. ile müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 03/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6812, Karar No: 2016/6240, Tarih: 15.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6812 E.  ,  2016/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı .... Yatılı Bölge İlköğretim Okulu‘nda davalı alt işveren bünyesinde çalıştığını kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, husumetin doğru kişiye yöneltip yöneltmediği konusunda uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, dava dilekçesinde davalı olarak TC ....'na izafeten .... Yatılı Bölge İlköğretim Okulu Müdürlüğü gösterilmiştir. Yargılama aşamasında tebligatlar TC ....'na izafeten, .... Yatılı Bölge İlköğretim Okulu Müdürlüğünün adresine çıkarılmıştır. .... Yatılı Bölge İlköğretim Okulu temsilcisi duruşmalara katılmış ve karar tebliği üzerine kararı .... vekili temyiz etmiştir. Dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen .... Yatılı Bölge İlköğretim Okulu ....'na bağlı olup tüzel kişiliği ve husumet ehliyeti de yoktur.

Mahkemece dava dilekçesi davalı ....'na tebliğ edilip taraf teşkili sağlandıktan ve savunması alınıp deliller toplandıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.