muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8607, Karar No: 2024/8623, Tarih: 17.09.2024

2.Davalı ... Genel Endüstri Şirketi vekili temyiz dilekçesinde özetle; Sürekli iş görmezlik oranının 25.11.2011 tarihli raporla tespit edildiğini ve bu rapordan itibaren de 10 yıllık sürenin geçtiğinden ıslahın zamanaşımına uğradığını, olayda müvekkili kusuru olmadığını, davacının boruları nakleden ... idaresindeki kamyon ile vinç arasına boruların halatları çözülürken girdiğini, bu şekilde iş sağlığı ve güvenliği tebdirlerini almayan davacının ağır kusurlu kabulü gerektiğini, işveren ...’ın iş sağlığı ve güvenliği tebdirlerine dair eğitimi vermemesi nedeniyle asli kusurlu olduğunu, müvekkili şirkete işveren davalı ...'ten ve davacıdan daha fazla oranda kusur verilmesinin hatalı olduğunu hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

3.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; ıslah üzerinden 17 yıl geçtiğini, 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden ıslahın zamanaşımı def'i kabul edilerek reddi gerektiğini, makul sürede yargılama hakkının ihlal edildiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğunu kusur oran ve aidiyetinin yerinde olmadığını, asıl işveren sıfatı olmadığını, işin anahtar teslim ihale ile ... Şirketine verildiğini, davanın pasif husumet yokluğundan reddi gerektiğinin tanık beyanları ile doğrulandığını, maddi zararın fahiş hesaplandığını, geçici iş göremezlik devresinin 4 ay hesaplanması gerekirken 36 ay dikkate alınmasının hatalı olduğunu bu durum iyileşme sürecinden kaynaklı olduğunu, SGK gelirleri ile tazminat alacağının karşılanmış olduğunu, davacının ömür boyu malul olduğunu kabul edilerek hesap yapılmasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

4.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; ıslahın 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra yapıldığını, kusurun müvekkilinin iş kazasına alabileceği tedbir olmadığını, davacı eylemi ile illiyet bağının kesildiğini, davacı gereği yokken boşaltma sırasında vinçten inerek kazaya uğramaya kendisi sebep olduğunu, davacının tedaviyi aksatması nedeniyle sürekli iş göremezliğinin arttığını, davanın makul sürede sona ermesi halinde maddi tazminat alacağının oluşmayacağını, Yargılamanın uzaması ile artan asgari ücretler nedeniyle maddi tazminatın arttığını yargılamanın iş kazasından 17 yıl sonra sonuçlandığını, bu durumun iş kazasından itibaren işleyecek faile beraber davacının haksız zenginleşmesine yol açacağını alınan son raporlar hariç davacının tazmişnat alacağının gelirlerle karşılandığını tespit ediliğini, son raporda da TRH 2010 tablosunun esas alındığını, ödeme olarak iş kazası sonrasında yapılan ödemenin tamamının tenzili gerektiğini, kaza tarihinden faiz işletilmesinin hatalı olduğunu, faiziyle beraber tazminatın müvekkilinin iflasına neden olacağını beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleridir. "Destek tazminatı alacağından sorumluluk ve tazminat miktarının tayin ve tespiti" açısından kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan kanun hükümleri gözetildiğinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci ve 114 üncü maddesi delaletiyle 49,50,51,52,53,54,55 ve 56 ncı maddeleridir. "Olayın iş kazası olarak tespiti ile SGK yönünden sonuçları" için 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleridir. "İş Sağlığı ve Güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler" açısında işyerinin nitelik ve kapsamına göre 6331 sayılı Kanun'un maddeleri " Asıl - alt işverenlik" yönünden 4857 sayılı Kanun'un 2/7 ve 5510 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile Alt işverenlik yönetmeliği maddeleri hükümleridir

3. Değerlendirme

1.4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir.

2.İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin 7 nci fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

3.5510 sayılı Kanun'un 12/6 ncı maddesi ile de asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile sorumlu tutulmuştur.

4.4857 sayılı Kanun'un 2/7 nci maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları, 5510 sayılı Kanun'un 12/6 ncı maddesi ile de Kurumun alacakları ve işçinin sosyal güvenlik hakkı daha geniş koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde 4857 veya 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kaçmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu.

5.Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin 6 ncı fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

6.Alt işverenden söz edebilmek ve asıl işvereni, aracının borçlarından sorumlu tutabilmek için bir takım zorunlu unsurlar bulunmaktadır.

a) İşyerinde işçi çalıştıran bir asıl işveren bulunmalıdır. Sigortalı çalıştırmayan “işveren” sıfatını kazanamayacağı için, bu durumdaki kişilerden iş alanlar da aracı sayılmayacak ve anılan madde kapsamında dayanışmalı sorumluluk doğmayacaktır.

b) Bir başka işveren, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş almalı ve sigortalı çalıştırmalıdır.

c) İşverenlik sıfatını, alınan işte ve o iş nedeniyle sigortalı çalıştırılması sonucunda kazanmış olması aranacaktır. Bu kişinin diğer bir takım işyerlerinde çalıştırdığı sigortalılar nedeniyle kazandığı işverenlik sıfatının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

d) İşverenden alınan iş, işverenin sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir işyeri olarak değerlendirilebilecek nitelikte olmamalıdır, aksi halde iş alan kimse aracı değil, bağımsız işveren niteliğinde bulunacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendi iştigal konusu olmayan bir işi kendisi sigortalı çalıştırmaksızın bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Kanun'un tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f) Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi yada yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İş yerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

7.Dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere göre; davalılardan ... Ofisi A.Ş.'nin Trabzon’da bulunan tank sahasının ıslahı işi için diğer davalı ... Genel Endüstri Müh Hiz. San ve Tic. A.Ş. ile anlaştığı, bu kapsamda 10 cm çaplı ve 6 metrelik boruların ... Şirketi tarafından temin edildiği, ... Şirketinin kamyondan bu boruların indirilmesi işi için diğer davalı ...’tan kamyon üzerine monteli vinç kiraladığı, bu iş kapsamında 20.06.2005 günü davacının vinci idare etmek için kendi aracının yanında bulunduğu sırada, kamyon şoförü dava harici ...'nın boruların bağını çözmesi ile bir anda harekete geçen boruların davacı koluna çarpması ile davacının davaya konu iş kazasına yaralandığı anlaşılmıştır.

8. Kusur oran ve aidiyetinin tespiti için bilirkişi heyetlerinden alınan ve birbirlerini doğrulayan raporlarda, davalı ...; tank sahasının ıslahı işini ... Şirketine vermekle beraber, kaza alanında çalışmasının devam ettiği, yüklenicinin işlerini denetlemekte olduğu ve oluru olmadan hiçbir iş yapılmadığı, ayrıca kendi teknik emniyet ekiplerinin de tüm çalışmaya müdahalede bulunmasına karşın işi güvenli bir şekilde gerçekleşmesini sağlamadığı gerekçeleriyle asıl işverenliği bulunduğu belirtilerek %20 oranında, davalı ... şirketi ve davalı alt yüklenici ... ise boruların bağlandığı halat çözülürken kamyon kasası etrafına kimsenin yaklaştırılmaması veya serbest kalınca düşecek borular için düşmemesi için önlem alınmamış olması, işçilerin tahmil ve tahliye işlerinde çalışması için ve iş sağlığı ve güvenliği açısından eğitilmemiş olması tehlike anında işçilerin bu alandan uzaklaştırılmamış olmaları gerekçeleriyle davalı ... şirketine yüklenici sıfatıyla %40, davalı ...'a alt yüklenici sıfatıyla %25 oranında, davacının ise; kamyon şoförü kendisine yükü çözeceğini söylemiş olsa da yükün bulunduğu kısma hareketi sırasında dikkatli ve özenli davranmamış olması nedeniyle %15 oranında kusur verilmiş ise de asıl, alt işverenlik kabulü ile giderek kusur oran ve aidiyetleri noktasında uyuşmazlığın tam olarak çözüme kavuşturulamadığı anlaşılmaktadır.

9. Nitekim, ... Ofisi A.Ş. Tarafından ... Genel Endüstri Müh Hiz. San ve Tic. A.Ş.'ne verildiği anlaşılan tank sahasının ıslahı işi bir inşaat işi olup, sözleşme gereği yapılan işi denetlemek ve bu denetim işi için denetmen görevlendirmek iş sahibine asıl işverenlik sıfatı vermez. (Dairemizin 28.05.2024 tarih ve 2023/2005 E- 2024/5973 K sayılı ilamı da bu yöndedir)

10. Bu durum karşısında mahkemece yapılacak iş, yukarıdaki açıklamalar da gözetilerek, davalı ...Ş'nin bu denetim faaliyeti haricinde, tank sahasının ıslah edildiği iş yeri alanı içerisinde faaliyet yürütüp yürütmediği, bu inşaat işinin kendi asıl işi olup olmadığı, giderek bu inşaat alanında kendi işçi istihdamının bulunup bulunmadığı ortaya konularak sonucuna göre asıl işverenliği ile olayın gerçekleşme şekline göre kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

11. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

12. O halde, davalı ...Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları gözetilerek, bozma sebebine göre bu aşamada davacı ve davalılar vekillerinin sair temyiz itirazları incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının taraf temyiz itirazlarının sair yönleri bu aşamada incelenmeksizin BOZULMASINA,

4.Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

5. Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/5068, Karar No: 2014/17195, Tarih: 16.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5068 E.  ,  2014/17195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2013

NUMARASI : 2012/27-2013/993

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 22.08.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2-Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15576, Karar No: 2023/441, Tarih: 09.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15576 E.  ,  2023/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1.maddesi gereğince temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2015 tarih ve 2015/992 Esas, 2015/98 İddianame numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a,143.,31/3.,116/4.,31/3,152/1-a,31/3 maddeleri gereğince hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

2.... Çocuk Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/83 Esas, 2015/1334 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a,143.,31/3. ve 62.maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116 /2-4.,31/3., 62., 50/1-a ve 52.maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile; kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a.,31/3.,62.,50/1-a ve 52.maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2020/5759 Esas, 2021/2960 Karar sayılı kararı ile, hüküm tarihinde ... M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 15/12/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, ... Çocuk Mahkemesinin, 28.05.2021 tarihli ve 2021/180 Esas, 2021/393 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h.,143.,31/3.ve 62.maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak Mahkemenin 2015/83 esas 2015/133 karar sayılı kararıyla neticeten verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının aleyhe temyiz edilmediği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun cezasının CMK'nun 307/4 maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına indirilmesine; işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4., 31/3.,62., 50/1-a ve 52.maddeleri uyarınca 4.000 TL adli para cezası ile; kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a.,31/3.,62.,50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği; hükümleri temyiz ettiğine ilişkindir.

2.Suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteği; suçtan zarar gören kurumun davaya katılma hakkı olduğuna, meşruhatlı davetiye ile duruşmadan haberdar edilmediğine, davaya katılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 23.00 sıralarında suça sürüklenen çocuğun, şikayetçi ...'nın müdür olarak görev yaptığı ilkokulun kapı camını kırarak içeri girdiği, suça sürüklenen çocuğun rehber öğretmenler odasının kapısını kırarak, bilgisayar malzemelerini çaldığı, ayrıca öğretmenler odasının ve bilgisayar laboratuvarının da kapı ve dolaplarını kırdığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk suça konu bilgisayarları çuval içerisinde bulduğunu beyanla atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, okula ait güvenlik kamerası görüntüleri ile tüm dosya kapsamından, atılı suçları işlediği sabittir.

IV. GEREKÇE

A. Suça sürüklenen çocuk müdafii ile suçtan zarar gören kurum vekilinin, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemleri yönünden;

Suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından, yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4.,152/1-a ve 31/3.maddeleri uyarınca belirlenecek cezalarının türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2.maddesi gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddei uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 15.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren, ikinci mahkûmiyet tarihi olan 28.05.2021 tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

B. Suçtan zarar gören kurum vekilinin, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemi yönünden;

B. Suçtan zarar gören kurum vekilinin, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemi yönünden;

Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen suçtan zarar gören ... İl Milli Eğitim Müdürlüğünün gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikâyetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Mahkemesinin, 28.05.2021 tarihli ve 2021/180 Esas, 2021/393 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321/1.maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8.maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B.Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenle, ... Çocuk Mahkemesinin, 28.05.2021 tarihli ve 2021/180 Esas, 2021/393 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.