muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35646, Karar No: 2017/16088, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35646 E.  ,  2017/16088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10275, Karar No: 2011/15384, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/10275 E.  ,  2011/15384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.01.2008 gününde verilen dilekçe ile Türk Medeni Kanununun 724.maddesine dayalı temliken tescil, ikinci kademede tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davacının ikinci kademe isteminin kabulüne dair verilen 19.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.12.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.İbrahim Kavak ile karşı taraftan davacı vekili Av.Hüseyin Eraslan geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 582 ada 5 sayılı parsel üzerindeki 24 bağımsız bölüm numaralı villanın Türk Medeni Kanununun 724.maddesi uyarınca temliken adına tescilini, ikinci kademede ise 3 katlı villa satış bedeli bahçe duvarı ve 14.04.2008 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen ağaçlar bedeli ile 500 m2 yere karşılık ödenen arsa bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliken tescil talebi hüküm altına alınmış, hüküm davalının temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuş, bu defa temliken tescile ilişkin davacı talebi reddedilmiş, bu hükmün davacı tarafından temyizi üzerine karar Dairemizin 15.04.2009 tarihli ilamı ile davacının ikinci kademedeki istemlerinin incelenmesi gerekeceği nedenine dayanılarak bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, arsa bedeli 10.000,00 TL’nin ödemenin yapıldığı 02.02.2004 ile 163.518,76 TL yapı değeri, 4.274,11 TL çevre duvarı bedeli, 3.825,00 TL bitki örtüsü ve peyzaj değeri toplamı 171.617,76 TL’nin de dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Gerçekten, davacı tarafından taşınmazın harici satın alınmasından sona 582 ada 5 sayılı parsel üzerine bazı değer arttırıcı imalatlar yapılmışsa, bu imalatlar bakımından davalının mal varlığında sebepsiz zenginleşme meydana geleceğinden bunun Borçlar Kanununun 410 vd maddeleri uyarınca sebepsiz zenginleşen kimseden talep edilmesi mümkündür. Sebepsiz zenginleşmeden doğan borç, Kanundan doğan borçlar arasındadır. Zenginleşme, malvarlığında meydana gelen artışı ifade eder. Malvarlığındaki iktisaptan önceki durum ile iktisaptan sonraki durumda aktif lehine bir artma varsa o kimsenin mal varlığı zenginleşmiş demektir. Görülüyor ki, sebepsiz zenginleşmeden söz edebilmek için bir kimsenin malvarlığında, bir başka kimsenin katkısı sonucu artı bir değer meydana gelmelidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, davalının malvarlığındaki sebepsiz zenginleşme kalemlerini arsa için yapılan ödeme, üç katlı villa imalatı sebebiyle yapılan ödemeler, bahçe duvarı giderleri, kamelya gideri, bitki örtüsü ve peyzaj kalemleri için yapılan harcamalar olarak belirtmiştir. Ne var ki, davalı 582 ada 5 sayılı parsel üzerine yapılan binanın imara aykırı, yıkılması gereken bir yapı olduğunu, bu yapı sebebiyle mal varlığında bir zenginleşme meydana gelemeyeceğini savunmuş, mahkemece bu husus üzerinde hiç durulmamıştır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, 582 ada 5 sayılı parselin arsa niteliğinde tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Davacı, kamu düzeninden olan imar mevzuatına tabi bir alanda bir yapı meydana getirmiş, yapının meydana getirildiği alanı tanzim etmiştir. Belirtmek gerekir ki, 3194 sayılı İmar Kanununun 26. ve 27.maddelerinde zikredilen ayrıcalıklar dışında inşaata başlanmadan önce tüm yapılar için ruhsat alınması, arsa üzerindeki binanın bu ruhsata ve eklerine uygun yapılması gerekir. Alınacak bu ruhsata uygulamada “inşaat ruhsatı” denilmektedir. Eğer bir yapı için inşaat ruhsatı alınmamış veya alınmış olsa dahi inşaat ruhsat ve eklerine aykırı yapılmışsa, yine uygulamadaki deyimiyle bu tür inşaatlara “kaçak inşaat” denilir. Kaçak nitelikteki inşaatlar için aynı kanunun 32. maddesinin uygulanması, kaçak haleden yasanın aradığı yöntemle çıkarılmaması halinde bu yapının yıkılması ya da yıktırılması gerekir. Dolayısıyla, kaçak yapılmış (ya inşaat ruhsatı alınmamış veya alınan inşaat ruhsatına aykırı yapılmış) bir binanın yıkılması gerekeceğinden, ekonomik bir değeri yoktur. Ekonomik değeri olmayan bir yapı sebebiyle de bunun yapımından kaynaklanan giderlerin istenmesi mümkün değildir.

Bütün bu anlatılanlara göre öncelikle davacının üç katlı villa bedeli olarak talepte bulunduğu yapı için inşaat ruhsatı alınıp alınmadığı, alınmışsa yapının inşaat ruhsatı ve eklerine uygun yapılıp yapılmadığını sorup keşfen saptamak, bu durumu yetkili belediyeden de sormak olmalıdır. Kısaca, davalının malvarlığında artı değer meydana getirmeyecek bir yapı varsa bunun parasal bedelinin istenip istenemeyeceği yönü üzerinde durulmalıdır.

Diğer taraftan, davacının diğer istekleri de Borçlar Kanununun 413.maddesi kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan bu hükme göre, davacının vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca davalıdan isteyebileceği işin yapıldığı yıldaki rayiç değerleri ne ise odur. Mahkemece bu yönün gözardı edilmesi suretiyle diğer imalat kalemlerinin dava tarihindeki değeri bulunarak bunun hüküm altına alınması da açıklanan nedenle doğru olmamıştır.

Diğer taraftan, davacının diğer istekleri de Borçlar Kanununun 413.maddesi kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan bu hükme göre, davacının vekaletsiz iş görme hükümleri uyarınca davalıdan isteyebileceği işin yapıldığı yıldaki rayiç değerleri ne ise odur. Mahkemece bu yönün gözardı edilmesi suretiyle diğer imalat kalemlerinin dava tarihindeki değeri bulunarak bunun hüküm altına alınması da açıklanan nedenle doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, 582 ada 5 sayılı parsel üzerindeki bina için inşaat ruhsatı alınıp alınmadığını yetkili belediyeden sorup saptamak, gerekirse işler dosyasını getirtmek, yerinde yeniden keşif yapılmak suretiyle inşaat ruhsatı alınmış ve bina ruhsat ve eklerine uygun yapılmışsa, bu yapı davalının mal varlığında artı değer yaratacağından yapıldığı yıl rayiçlere göre bedelini bulmak ve buna hükmetmek, aksi takdirde binanın ekonomik değeri olmayacağından ve yıkımı gerekeceğinden bu istemi reddetmek, diğer istek kalemleri bakımından da aynı şekilde bilirkişilerden yapıldığı yıl rayiçlerine göre değerlerini hesaplatmak ve uyuşmazlığı bu şekilde bir karara bağlamak olmalıdır.

Değinilen bütün bu yönler bir yana bırakılarak eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2077, Karar No: 2023/4870, Tarih: 19.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2077 E.  ,  2023/4870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1494 E., 2022/2498 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/636 E., 2022/320 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; erkeğin kadına hırçın davrandığını, kadını başkalarının bulunduğu ortamda küçümsediğini, baskı kurduğunu, hakaret ettiğini, 24.10.2020 tarihinde ölümle tehdit ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, kadının çenesine vurduğunu, bir daha yapmayacağını belirtmesine rağmen kadının koluna sıcak tavayı bastığını, buna ilişkin açılan ceza davasında suçlu bulunduğunu, ikinci çocuğun doğumu ile kadının erkeğin özrünü kabul ederek müşterek eve geri döndüğünü, ceza kararından sonra üzerine yürüyüp saçından sürüklediğini, bağırdığını, kadının ev ve çocuklar için yaptığı harcamaları fişleri ile birlikte bir deftere not ettiğini, erkeğin de bu defteri kontrol ettiğini, erkeğin uyuşturucu kullandığını belirterek davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, ortak çocuklar yararına aylık ayrı ayrı 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakalarına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakalarına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; kadının pandemi döneminde sık sık annesinin evine gitmeye başladığını, Ağustos ayında ise ortak çocukların okul kayıtlarını kendi ailesinin evine en yakın olan okullara aldırdığını, erkeğin bu durumdan sonradan haberdar olduğunu, kadının bir plan dahilinde bunu yaptığını, sebepsiz yere müşterek konutu terk ederek aylardır evine ve eşine dönmediğini, erkek ile ilgilenmediğini, yemek yapmadığını, çamaşır yıkamadığını belirterek karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına fiziksel, sözlü, psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığı, kadının kilosundan dolayı " yarmagül, koca g..lü..." gibi küçük düşürücü, rencide edici sözler sarf ettiği, yine eşine "sen mi yapacaksın, sen yapamazsın, sen mi çalışacaksın, sen mi ehliyet alacaksın..." gibi sözler söyleyerek eşinin kendisini değersiz ve yetersiz hissetmesine sebebiyet verecek sözler söylediği, eşine karşı bu sözleri üçüncü kişilerin bulunduğu ortamlarda da kullandığı, eşinin harcamalarını denetleyerek ekonomik şiddet uyguladığı, değişik zamanlarda eşine fiziksel şiddet uyguladığı, şiddetin izlerinin üçüncü kişiler tarafından görülebilecek şekilde etkili eylemler olduğu, bu kusurlar nedeniyle erkeğin ağır kusurlu olduğu; kadının ise en son ekonomik sebeplerden kaynaklı tartışmalar sonucu ortak çocuklarla birlikte kök ailesinin yanına taşındığı, müşterek konuttan ayrı kalarak eşini ve evini ihmal ettiği, bu nedenle kadının az kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl ve karşı davaların kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 700,00 TL tedbir ve 750,00 TL iştirak nafakalarına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir nafakasına, 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, kadının düzenli gelir getiren bir işi olduğu ve yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesi ile yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. ... kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının kusur bulunmadığını, karşı davanın reddi gerektiğini, erkeğin uyuşturucu kullandığının sabit olduğunu, bu nedenle ortak çocuklar ile erkek arasındaki kişisel ilişkinin azaltılmasına karar verilmesi gerektiğini, kadına ve ortak çocuklara hükmedilen nafakalar ile tazminatların miktarının az olduğunu belirterek karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı ile kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ve tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasının reddi, kişisel ilişki yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; mazeret dilekçesinin kabul edilmediğini bu nedenle dinlenilmeden dosyanın karara çıktığını, erkeğin kusurunun bulunmadığını, bu nedenle asıl davanın, nafaka ve tazminatların kabulünün hatalı olduğunu, karşı davanın kabulü ve lehe tazminata hükmedilmesi gerektiğini, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının da hatalı olduğunu, ortak çocuklar yararına hükmedilen nafakaların fahiş olduğunu, erkeğin asgari ücret kazandığını belirterek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ve tazminatlar ile ortak çocuklar yararına hükmedilen nafakaların miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle istinafa konu edilmeksizin kesinleşen hususlarda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... kadın vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde özetle; ortak çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakasının artık günümüz koşullarına göre düşük kaldığını ve arttırılması gerektiğini, yoksulluk nafakasının reddi kararının hatalı olduğunu, hükmedilen tazminatların miktarlarının düşük olduğunu, erkeğin uyuşturucu kullanımına ilişkin bir değerlendirmenin gerekçede geçmediğini, kadının kusurunun bulunmadığını belirterek karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, çocuklar yararına hükmedilen nafaka ile kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasının reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; mazeret dilekçesinin kabul edilmediğini bu nedenle dinlenilmeden dosyanın karara çıktığını, erkeğin kusurunun bulunmadığını, bu nedenle asıl davanın, nafaka ve tazminatların kabulünün hatalı olduğunu, karşı davanın kabulü ve lehe tazminata hükmedilmesi gerektiğini, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasının da hatalı olduğunu, ortak çocuklar yararına hükmedilen nafakaların fahiş olduğunu, erkeğin asgari ücret kazandığını belirterek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası ve tazminatlar ile ortak çocuklar yararına hükmedilen nafakaların miktarı, reddedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl ve karşı davaların kabulü ile kadın yararına tazminat ve nafaka verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, şartları var ise miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, ortak çocuklar yararına hükmedilen nafakaların miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, erkeğin tazminat talebinin ve kadının yoksulluk nafakası talebinin reddinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 175 inci maddesi, 330 uncu maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı erkek vekilinin tüm, ... kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat miktarı azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarı yönünden KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının ... kadın yararına BOZULMASINA,

2.Davalı-davacı erkek vekilinin tüm, ... kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'a yükletilmesine,

Peşin harcın istek halinde yatıran ...'a iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2707, Karar No: 2017/5524, Tarih: 18.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/2707 E.  ,  2017/5524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve miras payı oranında tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, miras bırakan...’un maliki olduğu 7 parsel sayılı taşınmazı nı mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak satış suretiyle damadı olan davalıya devrettiğini ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazı bedel karşılığında aldığını ve taşınmaz üzerinde ev inşa ederek burada yaşadığını, davacıların miras bırakana kötü muamelede bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan ...’un 17/10/2008 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacılar ... ve ... ile davalının eşinin de aralarında olduğu altı çocuğunun kaldığı, miras bırakanın 10/09/2002 tarihli resmi senet ile maliki olduğu 7 parsel sayılı taşınmazı damadı olan davalıya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.