muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11985, Karar No: 2015/12960, Tarih: 03.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/11985 E.  ,  2015/12960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YOZGAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2012/5-2014/138

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2014 gün ve 2012/5-2014/138 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/05/2015 gün ve 2014/14309-2015/7202 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi talep formu başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı D.. U..'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 20.000 DM karşılığı 25.306,90 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının hisse senedi devir ve kabul sözleşmesini özgür iradesi ile imzaladığı, hilenin kanıtlanamadığı, ayrıca hata ve hilenin öğrenilmesinden itibaren 1 yıllık hak düşürücü süre içinde karşı tarafa yöneltilmesi gerektiği, yapılan pay devir işleminin kanuna ve ortaklık anasözleşmesine aykırılık teşkil etmediği, ortaklık defterlerinin ve genel kurul toplantılarının usulüne uygun olduğu, SPK raporlarının tek başına davacı iddialarını ispatlamaya elverişli bulunmadığı gerekçesiyle, davanın davalı şirket yönünden ispat olunmaması, davalı D.. U.. yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28/05/2015 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6583, Karar No: 2021/3569, Tarih: 12.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/6583 E.  ,  2021/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Katılan vekilinin 06/01/2012 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz istemi yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan verilen beraat kararına yönelik o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 08/06/2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, Cumhuriyet savcılarının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 12/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7223, Karar No: 2019/578, Tarih: 31.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7223 E.  ,  2019/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ..., ..., ...)

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... ile ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetleri ile sanıklar ..., ... ve ...'un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanıklar müdafileri, sanık..., katılan mağdure vekili ile katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık ...müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık Onur müdafisinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Kayden 11.04.1998 doğumlu mağdurenin 28.04.1998 tarihinde babasının beyanı üzerine nüfusa tescil edilmesi, yaşının tespiti için... Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesinden alınan 20.06.2013, 03.07.2013 tarihli raporlarda radyoloji uzmanının yer almayıp, raporların içerik itibarıyla suç tarihlerinde mağdurenin yaşını tespitte yetersiz olduğunun anlaşılması karşısında, suçun niteliğine etkisi bakımından öncelikle mağdurenin hastane doğumlu olup olmadığı araştırılıp, olmadığının belirlenmesi halinde doğumunu bilen kişiler ile ailesinin bu hususta tanık sıfatıyla dinlenip, aşı ve okul kayıtlarına ilişkin belgeler getirtilerek, gerekli araştırma yapıldıktan sonra neticesine göre tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması ve duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak mağdurenin suç tarihlerindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra, sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi hükmü karşısında tekerrüre esas fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmayan sanık Metin hakkında mükerrirlere özgü infaz reşiminin uygulanamaycağının gözetilmemesi,

Sanık ...'ın, mağdurenin yaşını on beşten büyük bildiğine dair aşamalardaki savunmaları, mağdurenin, sanığa on altı yaşında olduğunu söylediğini beyan etmesi ve duruşmada hazır bulunan pedagogun mağdurenin göründüğü yaşı itibarıyla kayıt yaşından daha büyük olabileceğini beyan etmesi karşısında Anayasa Mahkemesinin gerekçeli karar hakkına ilişkin 25.03.2015 günlü, 2014/6419 başvuru numaralı kararı ve dosya içeriği nazara alınarak, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılıp, bu yöndeki savunmanın reddi nedenleri karar yerinde açıklandıktan sonra hükme varılması yerine, noksan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurularak 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri, sanık..., katılan mağdure vekili, katılan ... vekilinin temyiz itirazları ile sanık... müdafisinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'ın gerekçeli kararın yazımından önce 01.03.2019 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilmediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2020/8761, Karar No: 2021/10199, Tarih: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8761 E.  ,  2021/10199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak asıl ve birleştirilen davanın kabulü ile toplam 80.925,00 TL tazminat bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamındaki belgelerden, ... ilçesi, Tipiköy, ... parsel sayılı, 8.300 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1980 yılında yapılan tapulama ile dava dışı kişiler adına tarla vasfıyla tespit ve tescil edildiği, davacının 23.08.1993 tarihinde taşınmaza malik olduğu, taşınmazın beyanlar hanesine 27.01.1999 tarihinde "Bu parsel kıyı kenar çizgisinin göl tarafında kalmaktadır." şerhinin konulduğu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/577 Esas - 2007/616 Karar sayılı ilamı ile taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeniyle tapu kaydının iptali ile kıyı vasfı ile terkinine karar verildiği, kararın 20.02.2012 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, taşınmazın 21.11.2012 tarihinde tapudan terkin edildiği ve eldeki davanın 04.11.2015 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arazi niteliğindeki ... ilçesi Tipiköy köyü ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak tazminata hükmolunmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9153, Karar No: 2014/10844, Tarih: 02.10.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/9153 E.  ,  2014/10844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pozantı Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/101-2014/30

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisab ve mesken ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Konut ya da çatılı işyeri niteliğindeki bir taşınmazı iktisap eden kimse dilerse eski malik ile kiracı arasında yapılmış sözleşmeye dayanarak sözleşmenin sonunda bir ay içinde, dilerse TBK.’nun 351.maddesi uyarınca edinme günü de dahil olmak üzere edinme tarihinden başlayarak bir ay içinde durumu kiracıya yazılı olarak bildirmek koşuluyla edinme tarihinden itibaren altı ay sonra ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açabilir. Davanın altı ayın sonunda hemen açılması şart olmayıp sözleşme sonuna kadar açılması mümkündür. Ancak edinmeyi izleyen bir ay içerisinde bildirimin tebliği zorunlu olup bunun sonradan giderilmesi mümkün değildir. Açılacak davada tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın varlığının kanıtlanması gerekir.

Olayımıza gelince; Davacı yeni malik, davalının davaya konu taşınmazda, eski malik ile yapılan sözlü kira akdine dayalı olarak kiracı bulunduğu iddiasıyla iş bu davayı açmış ise de, davalı kira akdinin varlığına karşı çıkmıştır. Bu durumda davalının davaya konu mecurda kiracı olarak bulunduğu iddiasının ispatı davacı yeni malike aittir. Davacı vekili, dava dilekçesinde delillerini açıklarken vesair deliline de dayanmıştır. Bu durumda mahkemece, davacının iddiasını ispatı açısından davalıya yemin teklif etme hakkının varlığı hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus üzerinde durulmadan yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11765, Karar No: 2016/11070, Tarih: 22.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/11765 E.  ,  2016/11070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, mühür bozma

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/2, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince hapisten çevrili 3.600 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 300 TL adli para cezası, TCK'nın 203 ve 52. maddeleri gereğince doğrudan verilen 3.600 TL adli para cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...'nın babasına ait evdeki elektrik sayacının borcundan dolayı 02/02/2010 tarihli tutanak ile elektriği kesilerek, usulüne uygun olarak mühürlendiği, mağdurun tanıklar vasıtası ile katılan kurumda teknisyen olarak çalışan ve elektriği açma-kapama konusunda her hangi bir resmi yetkisi bulunmayan sanığa ulaşarak mühürlenme olayını anlattığı, sanığında “katılan kuruma borcunu taksitler halinde ödemesinin mümkün olduğunu, şimdilik 50-100 TL ne varsa vermesi halinde mührü kaldırabileceğini” mağdura söylediği, mağdurun da 50 TL'yi katılan kurum borcuna mahsuben sanığa verdiği ve sanığın da mührü sökerek elektriği açtığı, mağdurdan aldığı parayı da katılan kuruma vermediği, sanığın bu surette mühür bozma ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

1) Sanık hakkında, mühür bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,

...'ın 31/05/2010 tarihinde özelleştiği, dosya içerisinde onaylı sureti bulunan 31/03/2010 tarihli tutanak ile de mührün bozulduğunun tespit edildiği, sanık tarafından kendi beyanı ile sabit olan mühür bozma eyleminin özelleşme tarihinden önce olduğu, dolayısıyla mühür bozma suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleştiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, mühür bozma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında, dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın elektriği açma kapama konusunda herhangi bir yetkisi olmamasına ve ancak borcun tamamı ödendiği takdirde ya da kurum müdürünün talimatı ile sayacın mührünün açılabileceğini biliyor olmasına rağmen, kendisine haksız menfaat sağlamak amacı ile mağdura aksi yönde beyanda bulunup, mağdurun iradesini sakatlayarak, elektriği açma konusunda ve elektrik borcunun taksitlendirilmesi konusunda kendisini yetkili gibi göstermek sureti ile kendisine haksız menfaat temin ettiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış ise de, TCK 203. maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve “uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suç ile birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklindeki 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasının son cümlesinde ki düzenleme karşısında, sanığın dolandırıcılık suçu ile birlikte mühür bozma suçunuda işlediği anlaşıldığından, açıklanan nedenlerden dolayı uzlaşma kapsamı dışında olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının alt sınırın üzerinde “30 gün” olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz başvuruları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", “15 GÜN” ve “300 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", “2 GÜN” ve “40 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42376, Karar No: 2017/17348, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42376 E.  ,  2017/17348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2681, Karar No: 2025/1177, Tarih: 22.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/2681 E.  ,  2025/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/365 Esas, 2022/2121 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. madde ve fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295. maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

01.12.2022 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden katılana 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılana yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi hâlinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10953, Karar No: 2022/3377, Tarih: 02.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10953 E.  ,  2022/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerini süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın 25.04.2013 tarihinde elden yapılan tebliğ ile istenen defter ve belgeleri herhangi bir yasal mazeret olmaksızın incelemeye ibraz etmediği anlaşılan olayda, mahkemece 213 sayılı Kanun’un 139. maddesindeki istisna hal gerekçe gösterilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de ,tüm dosya kapsamından sanığın mükellefiyetinin 30.11.2009 tarihinde son bulduğunun anlaşılması karşısında iş yerinin tebliğ tarihinde faal olmadığı ve yapılan tebliğin usulüne uygun olduğunun kabulü ile tüm unsurları itibariyle oluşan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.