muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14652, Karar No: 2012/39771, Tarih: 21.06.2012

Burada konumuza paralellik gösteren, doğrudan gelir desteği ödemeleri sırasında yapılan dolandırıcılık suçlarını da hatırlatmakta fayda vardır. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.12.2006 tarih ve 2005/2351-2006/10116 sayılı kararında; sanığın, 2001 yılında 15.nolu parsel ile ilgili sahte kira sözleşmesine dayanarak, 2002 yılında ise 465.nolu parselde tarımsal faaliyette bulunmadığı halde bulunuyormuş gibi beyanda bulunup DGD alarak dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia olunmasına göre, 2002/41 sayılı Tebliğin, “Uygulama Şekli” başlıklı üçüncü bölümünde, çiftçilerin, çiftçi kayıt sistemine dâhil olabilmeleri için ancak tarımsal faaliyette bulundukları tarım arazilerini beyan edeceklerinin, aksi takdirde müracaatları sırasında teslim ettikleri belgelerdeki bilgilerin doğruluğundan sorumlu tutulacaklarının, aynı Tebliğin “Uygulamanın Denetimi” başlıklı dördüncü bölümünde de, idarenin denetimi örnekleme yöntemi ile yapacağının belirtilmesine göre başvurunun denetim dışı kalarak haksız menfaat elde edilmesi olanaklı olduğundan, başvuru sahiplerinin beyanlarının idare tarafından denetlenmesinin ve başvuru sahibinin haksız ödemeyi gecikme faizi ve zamları ile birlikte geri ödemeyi taahhüt etmesinin başlangıçta gerçekleştirilen eylemi suç olmaktan çıkarmayacağı dikkate alınarak, 2001 yılında 15 nolu parseli fiilen kullanan şikâyetçi Cemal Söylemez ile kira anlaşması olmadığı halde anılan kişinin imzasını da taklit ile sahte kira akdi sunarak destekleme primini aldığı, yine 2002 yılında tutanak tanıklarının beyanlarına göre yaklaşık 20 yıldır üzerinde tarımsal faaliyette bulunulmayan 465 nolu taşınmazla ilgili tarımsal faaliyette bulunuyormuş gibi DGD ödemesi için başvurduğu gözetilerek, 2001 ve 2002 yıllarındaki fiilleri nedeniyle TCK. nun 504/7. maddeleri ile iki kez mahkûmiyeti yerine, 2001 yılındaki fiilinden kira akdinin iğfal kabiliyetinin bulunmadığından ve 2002 yılındaki fiilinden 465 nolu parselde görevlilerin yaptığı araştırmada tarımsal faaliyet yapılmadığı tespit edildiğinden bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğu açıklanmıştır. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2011 gün ve 11-249/24 sayılı kararında da, kişinin tarımsal faaliyet yapmadığı halde yapıyormuş gibi belge ibraz edip haksız olarak DGD ödemesi alması eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturacağı, haksız alınan ödemenin kişiden tahsil edilmesinin eylemi suç olmaktan çıkarmayacağı vurgulanmıştır. Dolayısıyla, devlet bu konuda da ekmediği yeri ekmiş gibi başvuruda bulunan kişilere yardım etmek amacında değildir. Maddi gerçekleri araştıran yargıç, yardım almak (DGD) talebinde bulunan kişinin, gerçekten yardım (DGD) ödemesini hak edip etmediğini belirlemek durumundadır.

7-EYLEMLİ BERABER YAŞAMA OLGUSUNUN ARAŞTIRILMASI; Temyize konu dosyadaki eyleme benzer dolandırıcılık suçlarını işleyen sanıklar hakkında açılan kamu davaların yapılan yargılaması sonunda, mahkemelerce tesis edilen gerek beraat, gerekse mahkumiyet kararların temyizi üzerine inceleme yapan dairemiz tarafından eksik incelemeyle hüküm kurulması nedeniyle oybirliği halinde verilen bozma kararlarının anımsanması yerinde olur. Dairemizin, 15.02.2012 gün ve 2011/11378-2012/8114 sayılı, 28/03/2012 gün ve 2012/107-2012/33105 sayılı, 05/04/2012 gün ve 2011/14653-2012/33855 sayılı, 17.04.2012 gün ve 2012/3461-2012/34893 sayılı bozma kararlarında, "Sanığın, katılan kurumdan emekli aylığı alan babasının ölümünden sonra yetim maaşı almak amacıyla resmen boşandığı eski kocası olan diğer sanıkla birlikte aynı evde yaşamaya devam ederek suç tarihleri arasında haksız çıkar sağladıklarının iddia olunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; kendisinden yetim aylığı intikal eden murisin ölüm tarihlerinin tespit edilmesi, boşanma dosyası getirtilerek, denetime izin verecek şekilde çekişmeli veya anlaşmalı boşanma olup olmadığı, anlaşmalı boşanma ise anlaşma metninin ayrıntılı bir şekilde incelenmesi, taraflara nafaka veya maddi-manevi tazminata hükmedilip hükmedilmediği, hükmedilmiş ise, fiili ödeme yapılıp yapılmadığının belirlenmesi ve sanıkların boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam edip etmedikleri, birlikte yaşamanın sürekli olup olmadığı, bir süre ayrı yaşadıktan sonra tekrar bir araya gelip gelmedikleri, geçici birliktelik varsa sebepleri, boşandıktan sonra eşlerden, birinin ikametgahının nakil belgesi ile bir başka yere nakledilip nakledilmediği, fiilen nakil söz konusu ise kayden nakledilmemede eşlerin ihmalinin bulunup bulunmadığının muhtar kayıtları ile birlikte sanıkları yakından tanıyan komşularından sorulup beyanlarına başvurulması, mahallin zabıtasından araştırılıp tespitinden sonra, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükmolunması bozmayı gerektirmiş," denilmektedir. Yine daha önce dolandırıcılık suçlarının temyiz inceleme görevini yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesi, 29.12.2010 gün ve 3976-15274 sayılı kararında, “boşanma dosyası incelenerek içeriği, boşanma nedeni, sanıkların boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam edip etmedikleri muhtarlık, zabıta ve komşularından sorulup araştırılması, boşandıktan sonra eşlerden birinin nakil belgesi ile bir başka ikametgah edinip edinmediği, boşanma sonucu bir süre ayrı yaşadıktan sonra tekrar bir araya gelip gelmediklerinin tespitinden sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği” belirtilerek mahkemenin beraat kararını bozmuştur.

TÜM BU AÇIKLANAN NEDENLERLE; Dairemizin önceki bozma kararlarında, "aynı evde birlikte yaşama olgusunun" tespit edilmesinin gerekliliği belirtilmiştir. Yine, Yargıtay 10.Hukuk ve Yargıtay 21.Hukuk Dairelerinin kararlarında da açıklandığı üzere; devletin, boşanılan eşle fiilen beraber yaşayan kişileri sosyal sigorta yardımından yararlandırmama yetkisi bulunmaktadır. Boşandığı eşiyle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşayan kadının, hak sahipliği sıfatı ortadan kalktığı kabul edilip aylıktan yararlandırılmaması gerekir, bu durum aynı zamanda aylık bağlama engelidir. Boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin soruşturulması gerekir. Mahkemece, boşanma kararının öncesi ve sonrasında kadının boşandığı eski kocasıyla birlikte yaşayıp yaşamadığı, aylık almak koşulları yönünden hak sahipliği ve "yaşamsal olarak dul" statüsü araştırılmalıdır.

5510 sayılı kanunun 96. maddesinde düzenlenen hükümler açısından, 20.10.2008 tarihinden sonra yersiz olarak alınan aylıkların kurumun hatalı işlemlerinden mi kaynaklandığı, yoksa sanığın kasıtlı davranışlarından mı doğduğu araştırılarak, sanıkların hangi tarihten bu yana beraber yaşadığı belirlenip "suç tarihi ve zarar miktarının" belirlenmesinden sonra, yapılan ödemeler toplamının yirmi dört ay içinde ödenmesi durumu ile ilgili kurumdan bilgi alınması ve bütün bu hususların 5237 sayılı Yasanın uygulanması sırasında değerlendirilmesi gerekirken, bu konularda eksik soruşturma yapıldığı görülmüştür.

SONUÇ OLARAK; sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun kanuni tanımındaki hileli davranışlarla katılan kurumu aldatıp, başkasının zararına olarak kendilerine yarar sağlama durumu ele alınıp, gerçekten boşanma durumu yani “yaşamsal olarak dul” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin incelenmesi gerekirken, boşanma ilamının muvazaalı olduğuna ilişkin sahtecilikten açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden ve yasada tanımlanan bir suç nedeniyle meydana gelen zararın sonradan giderilmesi olanağı bulunmasının eylemi suç olmaktan çıkarmayacağı dikkate alınmadan, eylemin hukuki ihtilaf niteliğinde olacağı ve dolandırıcılık suçunun unsurlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmesini yasaya aykırı bulduğumuzdan dolayı, beraat kararının onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/4561, Karar No: 2020/238, Tarih: 20.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/4561 E.  ,  2020/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...’ın ... parsel (yenileme ile ... ada ... parsel) sayılı taşınmazını dava dışı kızı ...’ya, ondan davalı kardeşi ...’e, ondan da diğer davalı ...’ya satış suretiyle devredildiğini, işlemin mirastan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, temlikin bedeli karşılığında yapıldığını, muvazaanın olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1932 doğumlu mirasbırakan ...’ın 28.05.2007 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı kızı ..., davalı kızı ... ve dava dışı çocukları ..., ..., ..., ... ve ...’in kaldıkları, mirasbırakanın çekişme konusu ... parsel (yenileme ile ... ada ... parsel) sayılı taşınmazı öncelikle dava dışı kızı ...’ya, ondan davalı kızı ...’e, ondan da diğer davalı ...’ya satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun (TMK) 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olayda, dinlenen tanık beyanlarından mirasbırakanın yurt dışına gitmek isteyen davacının eşi ...stafa’ya maddi yardımda bulunduğu, davacıdan mal kaçırmasını gerektirir somut bir bilginin ortaya konulamadığı, ölüm tarihi itibariyle mirasbırakan adına kayıtlı dava dışı 11 parça taşınmazın bulunduğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki, mirasbırakan mal kaçırma kastı ile hareket etseydi terekesinde bulunan 11 adet taşınmazını da davalıya devredebileceği açıktır. Salt bedeller arasındaki oransızlık tek başına muvazaanın kanıtı değildir. Davacı temlikin mirastan mal kaçırma amacıyla yapıldığı iddiasını TMK'nun 6. ve HMK'nun 190. maddeleri uyarınca ispatlayamamıştır.

Hal böyle olunca, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7079, Karar No: 2017/8776, Tarih: 17.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7079 E.  ,  2017/8776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamı ve taraf tanıklarının beyanı karşısında, işverenin hakareti üzerine davacı işçi tarafından iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır. Nitekim mahkeme kararının gerekçesinde de, iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiği belirtilmiştir. Bu itibarla, ihbar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2868, Karar No: 2023/8920, Tarih: 21.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/2868 E.  ,  2023/8920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/69 E. 2016/145 K.

SUÇLAR : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası ve dördüncü fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi delaletiyle ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası; sanıklar ..., ..., ... hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi delaletiyle ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

Sanık hakkında 12 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kurulan hükmün hatalı olduğuna ilişkindir.

3. Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz isteği;

Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların birlikte mermi ticareti yaptıkları iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği;

Sanık hakkında 12 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kurulan hükmün hatalı olduğuna ilişkindir.

3. Sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz isteği;

Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların birlikte mermi ticareti yaptıkları iddiasına ilişkindir.

2. A) Belgesiz ya da sahte belge ile mermi satışı yapıldığına dair çeşitli ihbarlar üzerine yapılan araştırmalar kapsamında, kolluk tarafından düzenlenen tutanak ile 19.11.2014 günü saat 12.50 sıralarında temyiz dışı ...'ın, sanık ...'a ait olan .... Av Bayii isimli işyerine gittiği, şahsın elinde siyah renkli bir poşet ile dükkandan çıkıp bir motosiklete bindiği, elindeki poşeti motosikletin ön bölmesine koyduğu, bir sokak içerisinde bu poşet içerisinden çıkardığı eşyaları beline ve pantolon ceplerine yerleştirdiği, şahsın o an için yakalanamadığı, ancak takibin devamında şahsın bir motosiklet tamir dükkanına girdiği ve burada tamir yaptığı sırada kolluk görevlileri tarafından belindeki ruhsatsız tabanca, 6 adet şarjöre basılı, 6 adet pantolonunun arka cebinden ayrıca pantolonunun ön cebinden kutu içerisinde 25 adet olmak üzere toplamda 37 adet 7.65 mm çapında fişek ele geçirildiği, ele geçen tabanca ve fişeklerin 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz ateşli silah ve fişeklerinden olduğu,

B) 28.11.2014 tarihli tutanak ile şahsın bahse konu fişekleri av malzemeleri satan bir bayiden herhangi bir belge istenmeden 80,00 TL karşılığında satın aldığını beyan ettiği ve şahsın tarif ettiği işyerinin sanık ...'a ait işyeri olduğuna dair tespitte bulunulduğu,

C) Temyiz dışı ... hakkında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2015 tarihli iddianamesi ile açılan dava neticesinde Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2015/108 Esas, 2015/619 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL ve 400,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.12.2018 tarihli kararı ile eylemin 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasına uyduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

3. Bahse konu ihbarlar, sanık ...'a ait av bayiinde ruhsatsız silah ve mermi satışı yapıldığı yönünde bilgiler alınması ve yine şahsın Suruç ilçesinden kaçak yollarla aldığı silah ve mermileri av bayiinde sattığı yönünde bilgilere ulaşılması neticesinde sanık ... hakkında uygulanan 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesi kapsamında iletişimin dinlenmesi tedbiri kapsamında elde edilen tape kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

3. Bahse konu ihbarlar, sanık ...'a ait av bayiinde ruhsatsız silah ve mermi satışı yapıldığı yönünde bilgiler alınması ve yine şahsın Suruç ilçesinden kaçak yollarla aldığı silah ve mermileri av bayiinde sattığı yönünde bilgilere ulaşılması neticesinde sanık ... hakkında uygulanan 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesi kapsamında iletişimin dinlenmesi tedbiri kapsamında elde edilen tape kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

4. A) 30.12.2014 tarihli fiziki takip tutanağı ile sanık ...'ın işyerinde bulunmadığı sırada işyerine giden temyiz dışı sanık ...'un işyerinde çalışan sanık ... ile yaklaşık 5-10 dakika işyeri içinde görüşüp çıktıktan sonra şüpheli hareketlerde bulunması üzerine durdurulduğu ve şahsın üzerinden bir adet tabanca ve bu tabancaya takılı şarjör ve bir adet fişek ele geçirildiği, ele geçen tabanca ve fişeğin 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz ateşli silah ve fişeklerinden olduğu,

B) Temyiz dışı ... hakkında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2015 tarihli iddianamesi ile 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava neticesinde Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2015 tarihli ve 2015/176 Esas, 2015/730 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 05.05.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

5. A) 30.12.2014 tarihli fiziki takip, olay, yakalama ve elkoyma tutanakları ile hakkında 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesi kapsamında iletişimin dinlenmesi tedbiri uygulanan sanık ...'ın, diğer sanıklar ... ve ... ile arasında geçen telefon konuşmalarında mühimmat alışverişi yapabilecekleri yönünde bilgi edinildiği, sanık ...'a ait av bayii çevresinde başlatılan fiziki takip ile sanık ...'nin sanık ...'un sürücülüğündeki araçla işyeri önüne geldikleri, aracı işyeri önüne yanaştırarak içerisinden sanıklar ..., ... ve ...'un siyah poşetleri işyerine taşıdıkları, sanık ...'nin desteler halinde para saydığı, araca binip ayrılacakları sırada kolluk görevlilerinin olaya müdahale ettiği, işyerinde yapılan aramada siyah poşetler halinde 6 adet kolinin olduğu, koliler içerisinde 7.65 mm çapında 4.000 ve 9 mm çapında 8.000 olmak üzere toplamda 12.000 adet MKE yapımı fişek ele geçirildiği, söz konusu mermilerin faturasının olmadığının beyan edildiği,

B) Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 20.01.2015 tarihli raporu ile 8000 adet 9 x19 mm çap ve tipindeki fişeklerin 251 adedi mevcut aynı çaplı bir tabanca ile deneme atışlarına tabi tutulduğu, fişeklerin patladığı, 4000 adet 7.65 x 17 mm çap ve tipindeki fişeklerin 251 adedi mevcut aynı çaplı bir tabanca ile deneme atışlarına tabi tutulduğu, fişeklerin patladığı, bu itibarla söz konusu fişeklerin 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz oldukları belirlenmiştir.