muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8413, Karar No: 2023/2526, Tarih: 27.04.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirketin ağır kusurlu olduğunu, çünkü taşıma işinin taraflarca mutabık kalınan taşıma sözleşmesine açıkça aykırı olacak şekilde gerçekleştirildiğini, hırsızlık olayı ile davalının sözleşmeye aykırı davranması arasında illiyet bağı bulunduğunu, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesinde taşımanın çift şoför kullanılarak ifa edilmesi konusunda mutabakata varıldığını ve müvekkilinin çift şoför için navlun bedeline fark ödediğini, ancak hırsızlık olayına ilişkin İngiltere adli makamlarınca düzenlenen tutanaklardan taşımanın tek şoförle gerçekleştirildiğinin anlaşıldığını, hatta davalının da taşımanın belli bir yere kadar çift şoförle belli bir noktadan sonra tek şoförle varma yerine teslim edildiğini beyan ettiğini, taşımanın varış yerine kadar çift şoförle yapılmasının sözleşmeye göre zorunlu olduğunu, ağır kusur olarak değerlendirilmesi gerektiği, davalının ağır kusurlu hareket ettiği, sınırız sorumlu olduğunu belirterek davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşımaya konu emtianın Avusturya'ya kadar çift şoförle taşındığı, Avusturya'dan sonra tren ve gemiyle İngiltere'ye ulaştığı, İngiltere'de kısa mesafe olması nedeniyle tek şoförle varma yerine ulaştığı, bu şekilde taşımanın taşıma teamülüne uygun olduğu, şoförün uykusunun ağır olması ve kamera açılarını iyi ayarlayamamasının ağır kusurlu sayılmasını gerektirecek davranış olmadığına dair mahkeme gerekçesinin, somut olaya usul ve yasaya uygun gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşıma sırasında zayi olan mal nedeniyle davalı taşıyıcının sorumlu olup olmadığı, davalının taşıma eyleminde ağır kusurunun bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası.

2.CMR (Convention Marchandise Routier) Konvansiyonu'nun 29 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taşıma sırasında zayi olan mal nedeniyle davalı taşıyıcının sorumlu olup olmadığı, davalının taşıma eyleminde ağır kusurunun bulunup bulunmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası.

2.CMR (Convention Marchandise Routier) Konvansiyonu'nun 29 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Davacı davalı tarafından taşınan malların davalının kusuru nedeniyle çalındığını, çift şoför farkı ödemesine rağmen tek şoförle taşıma yapıldığını, malın güvenliğinin sağlanmadığını, ağır kusurlu hareket edildiğini belirterek zararının tahsilini istemiştir. Mahkemece davalının kasıt veya kasta eşdeğer ağır kusurunun kanıtlanamadığı, bu nedenle olayda sınırsız sorumluluk hükümlerinin uygulanamayacağı, sınırlı sorumluluk ilkesi dikkate alındığında davacının gerekli ödemeyi yaptığı, fazlaya ilişkin talebin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, istinaf mahkemesince de davacı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

Davacının taşımanın çift şoförle yapılması için ayrıca bir ödeme yaptığı hususu tarafların kabulünde olup, davalının cevap dilekçesinde belirttiği üzere yolculuk boyunca çift şoför bulundurulmamıştır. Davacı tarafından ödemesi yapıldığı halde tüm yolculuk boyunca çift şoförle taşıma yapılmaması hırsızlık bakımdan önleyici olabilecek gerekli tedbirin alınmadığını göstermektedir. Tek araç sürücüsü uyuduğu sırada hırsızlık meydana gelmiştir. Ayrıca kamyonun yeterli güvenlik önlemleri alınmadan kameralardan tam olarak görünmeyecek şekilde park edildiği anlaşılmaktadır. O halde davalının hareketi CMR Konvansiyonu'nun 29 uncu maddesi gereğince kasta eşdeğer kusur niteliğinde olduğundan davalı sınırsız sorumludur. Buna göre mahkemece tazminatın açıklanan şekilde sınırsız sorumluluk çerçevesinde belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5768, Karar No: 2013/5295, Tarih: 06.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5768 E.  ,  2013/5295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 6.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20318, Karar No: 2014/6349, Tarih: 31.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20318 E.  ,  2014/6349 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

K A R A R

1-Davacılar yakını ...10/07/2005 tarihinde geçirmiş olduğu kazaya ilişkin olarak Kurumca yapılan iş kazası tahkikatı ve müfettiş raporlarının ve buna ilişkin belgelerin Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan istenerek verilen cevabi yazı eklendikten sonra

2-Hükmün davalı şirkete T.K.nın 35.maddesine göre tebliğ edildiği ancak dosya içinde davalı şirket ile.... arasındaki vekalet ilişkisini gösteren vekaletnamenin bulunduğu anlaşıldığından gıyabi hükmün adları belirtilen davalı vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/29321, Karar No: 2015/4245, Tarih: 02.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29321 E.  ,  2015/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, borçlular ..., ... ve ...'na ait birer adet taşınmazın 11.12.2009 tarihinde yapılan ihalede alacaklıya alacağa mahsuben satıldığı, ihalenin kesinleştiği ve taşınmazların tapuda alacaklı adına tescilinin yapıldığı, alacaklının taşınmazların tarafına teslimine ilişkin talebinin icra müdürü tarafından 01.04.2014 tarihinde, takip dosyasının 17.07.2012 tarihinde işlemsizlik nedeniyle kapatıldığını, dosyanın yenilenerek yenileme emrinin borçlulara tebliğinden sonra işlem yapılabileceği gerekçesi ile reddedildiği, alacaklının bu işleme yönelik şikayetinin mahkemece reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 78/2. maddesinde; “Haciz istemek hakkı, ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren bir sene geçmekle düşer...” hükmü, aynı yasanın 78/4. maddesinde “ Haciz talebi kanuni müddet içinde yapılmaz veya geri alındıktan sonra bu müddet içinde yenilenmezse dosya muameleden kaldırılır.” hükmü ve aynı yasanın 78/5. maddesinde “Yeniden haciz istemek, alacaklı tarafından vukubulan yenileme talebinin borçluya tebliğine mütevakkıftır. İlama müstenit olmayan takiplerde yenileme talebi üzerine yeniden harç alınır Yenileme masraf ve harçları borçluya tahmil edilmez.” hükme yer almaktadır.

Yine aynı Yasanın 135/2. maddesinde; “(Değişik fıkra: 06/06/1985 - 3222/17 md.) Taşınmaz borçlu tarafından veya hacizden evvelki bir tarihte yapıldığı resmi bir belge ile belgelenmiş bir akte dayanmayarak başkaları tarafından işgal edilmekte ise onbeş gün içinde tahliyesi için borçluya veya işgal edene bir tahliye emri tebliğ edilir. Bu müddet içinde tahliye edilmezse zorla çıkarılıp taşınmaz alıcıya teslim olunur.” hükmü yer almaktadır.

Yine aynı Yasanın 135/2. maddesinde; “(Değişik fıkra: 06/06/1985 - 3222/17 md.) Taşınmaz borçlu tarafından veya hacizden evvelki bir tarihte yapıldığı resmi bir belge ile belgelenmiş bir akte dayanmayarak başkaları tarafından işgal edilmekte ise onbeş gün içinde tahliyesi için borçluya veya işgal edene bir tahliye emri tebliğ edilir. Bu müddet içinde tahliye edilmezse zorla çıkarılıp taşınmaz alıcıya teslim olunur.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; borçlu ...'na ait olan 4 parsel, borçlu ...'e ait olan 6 parsel ve borçlu ...'a ait olan 1 parsel sayılı taşınmazların 11.12.2009 tarihinde yapılan ihalede alacaklıya alacağa mahsuben satıldığı, ihalenin kesinleşmesi üzerine taşınmazların alacaklı adına tescili için 31.05.2010 tarihinde ilgili tapu sicil müdürlüğüne müzekkere yazıldığı ve taşınmazların alacaklı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Taşınmazların alacaklı adına tescil edilmesinden sonra 05.02.2013 tarihinde borçlulara tahliye emri gönderildiği ve tahliye emrinin borçlular ... ve ...'nu 12.02.2013 tarihinde, borçlu ...'a ise 14.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği, 17.07.2012 tarihinde de icra müdürü tarafından, haziran 2010 tarihinden sonra dosyada işlem yapılmadığı gerekçesi ile takipsizlik nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 78. maddesinde yer alan düzenleme alacaklının haciz isteme hakkına ilişkin olup, bu düzenlemenin ihaleye konu olan taşınmazların tahliyesi aşamasında uygulanmasına yasal imkan bulunmamaktadır. Yine aynı Yasanın 135/2. maddesine göne borçlular kendilerine gönderilen tahliye emrinin tebliğinden itibaren taşınmazları 15 gün içerisinde tahliye etmediklerine göre alacaklı, borçluların taşınmazlardan zorla çıkartılarak taşınmazların kendisine teslimini isteyebilir. Belirtilen bu gerekçelerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8511, Karar No: 2024/3964, Tarih: 29.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8511 E.  ,  2024/3964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/190 E., 2023/260 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2023/190 Esas, 2023/260 Karar sayılı kararının, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Bahse konu kararın, katılan Bakanlık vekiline usulüne uygun tebliğ edildiği, katılan Bakanlık vekilinin ise 13.07.2023 tarihli dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz nedeni bildirmediği anlaşılmakla,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295/1. maddesinde yer verilen; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki

düzenleme gereği, katılan Bakanlık vekiline "Gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinde belirtilen 7 günlük kanunî sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere Dairemize iade edilmek kaydıyla dava dosyasının Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5630, Karar No: 2021/21470, Tarih: 15.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5630 E.  ,  2021/21470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sadece iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sadece iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İddianamede “Suça sürüklenen çocukların ... isimli iş yerine 08/01/2015 günü gece vakti sayılan saat 22.30 sıralarında pencere camına zarar vermeden girip, içeriden herhangi bir eşya çalamadan çıktıkları, akabinde aynı gece...yanındaki... Turizm isimli iş yerine girerek buradan...’e ait çorapları çaldıkları, suça sürüklenen çocukların 08/01/2015 günü ... isimli iş yerindeki eylemleri ile ilgili C. Başsavcılığının 2015/145 nolu soruşturma dosyası ile 2015/210 nolu, 19/01/2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılarak mahkemenin 2015/23 iddianame değerlendirme numarası ile halen değerlendirilmekte olduğu, suça sürüklenen çocukların 08/01/2015 günü... Turizm isimli iş yerindeki eylemleri ile ilgili C. Başsavcılığının 2015/147 nolu soruşturma dosyası ile 2015/11 nolu, 12/01/2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılarak bu davanın 2015/3 Esas sayılı dava dosyası ile halen görülmekte olduğu, suça sürüklenen çocukların olay tarihi olan 10/01/2015 günü saat 21.00 sıralarında ... isimli iş yerine daha önceden açmış oldukları pencere camından kolaylıkla girerek içeride bulunan bilgisayar monitörü, kasası ve mause çaldıklarının” belirtildiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda “Suça sürüklenen çocuklar hakkında zincirleme şekilde işlemiş oldukları daha önceki eylemleri hakkında mahkemenin 2015/3 Esas 2015/420 Karar sayılı dosyasında verilen cezaların suça sürüklenen çocuklar hakkında belirlenen cezalardan çıkartılarak” hükümler kurulduğu, ancak UYAP’tan yapılan incelemede Ceyhan 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/04/2015 tarihli, 2015/3 E., 2015/420 K. sayılı dosyasında müştekilerin... Turizm adlı iş yeri temsilcisi ... ve bu iş yerinden çalınan çorapların sahibi olan... olup bu dosyadaki eylemin 08/01/2014 tarihinde... Turizm adlı iş yerinden gerçekleşen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların iddianamede bahsi geçen 08/01/2015 günü ... isimli iş yerindeki eylemleri ile ilgili C. Başsavcılığının 2015/210 nolu, 19/01/2015 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılarak mahkemenin 2015/23 İddianame değerlendirme numarası ile halen değerlendirilmekte olduğu belirtilen dosyanın akıbeti araştırılarak, müştekisi ... olan ... adlı iş yerinden gerçekleştirilen olaylara ilişkin dosyaların mümkün ise birleştirilerek görülmesi, mümkün olmaması halinde varsa diğer dosyanın onaylı sureti dosya içerisine konulup her iki olayın bir bütün olarak değerlendirilerek şartları varsa TCK’nın 43. maddesinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiileri ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16123, Karar No: 2018/27787, Tarih: 19.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/16123 E.  ,  2018/27787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini beyan ederek, eksik ödenen kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti ile ödenmeyen fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması gereken ücret noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Kıdem tazminatı hesabında esas alınacak ücret son ücret, başka bir anlatımla, iş sözleşmesinin feshedildiği anda geçerli olan ücrettir. İhbar öneli tanınmak suretiyle yapılan fesihte önelin bittiği tarihte fesih gerçekleştiğinden, önelin bittiği tarihteki ücret esas alınmalıdır. Bildirim öneli tanınmaksızın ancak ihbar tazminatı da ödenmeden (tam olarak ödenmeden) işverence yapılan fesih durumunda ise, bildirim öneli sonuna kadar işyerinde uygulamaya konulan ücret artışından iş sözleşmesi feshedilen işçinin de yararlanması ve tazminatının bu artan ücret esas alınarak hesaplanması gerekir.

Kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması gereken ücret, işçinin brüt ücretidir. O halde, kıdem tazminatı, işçin fiilen eline geçen ücreti üzerinden değil, sigorta primi, vergi sendika aidatı gibi kesintiler yapılmaksızın belirlenen brüt ücret göz önünde tutularak hesaplanır.

Kıdem tazminatına esas alınacak olan ücretin tespitinde İş Kanununun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır. İşçiye sağlanan özel sağlık sigortası yardımı ya da hayat sigortası pirim ödemeleri de para ile ölçülebilen menfaatler kavramına dahil olup tazminata esas ücrete eklenmelidir. Satış rakamları ya da başkaca verilere göre hesaplanan pirim değişkenlik gösterse de, kıdem tazminatı hesabında genişletilmiş ücret kavramı içinde değerlendirilmelidir.

İşçiye sağlanan koruyucu elbise, işyerinde kullanılmak üzere havlu, sabun yardımı, arızi fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili alacakları dikkate alınmaz.

Somut olayda, dosyaya sunulan bordrolara göre, işveren tarafından giydirilmiş brüt ücretin 1.599,39 TL olarak tahakkuk ettirildiği ve yukarıdaki açıklamalar ışığı altında dava konusu edilen alacaklardan kıdem ve ihbar tazminatı hesabının, son aya ilişkin giydirilmiş brüt ücret olan 1.599,39 TL ücret üzerinden yapılması gerektiğinin anlaşılması karşısında, yanılgılı değerlendirme ile hesaplama yapan rapora itibar edilmesi hatalıdır.

3- İhbar tazminatının hesabında hata yapılmış olup, hesaplamada aylık ücret 4 haftaya bölünmüş, hizmet süresine göre de 8 haftalık ihbar süresi hakkı olduğundan 8 katsayısı ile çarpılarak hesaplanmıştır. Ancak, bu hesaplama şekli hatalı olup, aylık brüt ücretin 1 güne tekabül eden kısmı ile 56 günün çarpılması ile ihbar tazminatının hesaplanması gerekir.

4- Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı noktasında da uyuşmazlık vardır.

Davacı, davalı işyerinde aşçı olarak 01.08.2001-30.12.2011 tarihleri arasında çalışmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre, davacının haftanın altı günü, ortalama 09:00 - 22:00 saatleri arasında günlük on üç saat çalıştığı, bir saat ara dinlenme ile haftalık 27 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Dosyada mevcut bordroların imzasız ve fazla mesai saatlerine ilişkin tahakkuk içermediği görülmüştür. Davacı ile aynı iş yerinde çalışan davacı tanığı ... işyerinde haftanın her günü 09.00 ile akşam 21:00-22:00-23:00 saatleri arasında çalıştıklarını beyan etmiş, davalı tanığı ... ise davalı işyerinde 17 yıldır müdürlük yaptığını, işyerinde yaz ve kış mevsiminde çalışma saatlerinin farklılık gösterdiğini, sabah 09:00 da başlayan çalışmanın yaz mevsiminde 22:00-23:00 saatlerine kadar, kış mevsiminde ise 18:00-19:00 saatlerine kadar olduğunu ifade etmiştir. Yapılan işin niteliği, mevsimsel şartlar ve özellikle davacı ile birlikte çalışan davacı ve davalı tanık beyanı birlikte dikkate alındığında, kış mevsiminde davacının haftanın altı günü, 09:00 ile 19:00 saatleri arası, yaz mevsiminde ise 3 aylık dönem için 09:00-22:00 saatlerinde bir buçuk saat ara dinlenme ile çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılıp karar altına alınması dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 19.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.