muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13752, Karar No: 2011/12330, Tarih: 31.10.2011

. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişiler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 31.10.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25327, Karar No: 2019/21466, Tarih: 25.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25327 E.  ,  2019/21466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda; tanık anlatımlarına göre davacının günlük çalışmasının 06.00 - 20.00 saatleri arasında olduğu kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenme tenzili ile haftalık 30 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiştir. Ancak, mahkemece dinlenen davacı tanıklarının anlatımlarının fazla çalışma hesabına elverişli olmadığı görülmektedir. Diğer taraftan, davacının davalıya ait işyerindeki lojmanda kalması karşısında, işi ile özel hayatının iç içe geçmiş olduğu hususları birlikte göz önüne alınarak, davacı işçinin bilirkişi raporu doğrultusunda kabul edilen çalışma düzeninin yaptığı işin mahiyetine uygun düşmediği anlaşılmaktadır. Buna göre; davacının çalışma sisteminin belirlenmesinde, davalı tanıklarının beyanları ve işin niteliği gözetilip yaz ve kış ayrımı yapılarak fazla çalışma olgusunun değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5740, Karar No: 2019/352, Tarih: 14.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/5740 E.  ,  2019/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Asıl karar: 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından: İstinaf talebinin esastan reddi

Ek karar: İstinaf talebinin esastan reddine dair kararının temyizinin reddi

1-Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesince REDDİNE,

2-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 14.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/716, Karar No: 2016/645, Tarih: 19.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/716 E.  ,  2016/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin ek kararıyla davacı vekilinin temyizinin süresinde olmaması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17601, Karar No: 2016/13956, Tarih: 17.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/17601 E.  ,  2016/13956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.09.2015 gün ve 2014/188 Esas, 2015/447 Karar sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, tapu sicilinde davalılar adına kayıtlı bulunan 194 parsel sayılı taşınmazın 177,93 m² kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek bu kısmın tapu kaydının iptaliyle tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf, herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece; davanın kabulüne ve davalılar adına kayıtlı 194 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 177,93 m²'lik kısmının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına, dosyada mevcut kroki ve raporların kararın eki sayılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 297/2. maddesine göre; hükmün açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak nitelikte olması zorunludur. Somut olayda, Mahkemece kararın eki sayılan 11.05.2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda dava konusu 194 nolu parselin 202,93 m2'sinin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, aynı şekilde kararın eki sayılan 24.04.2015 tarihli fen bilirkişisinin krokili raporunda da, dava konusu parselin kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının 202,93 m2 olduğu bildirilmiştir. Kararın eki sayılan bilirkişi raporlarında, Mahkemece, hakkında kabul kararı verilen 177,93 m2'lik taşınmaz bölümünden bahsedilmediği görülmektedir. Anılan yasal düzenleme gözetilmeksizin dava konusu 194 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak hüküm fıkrasında kabule karar verilen kısımla örtüşmeyen bilirkişi raporları ve rapor ekindeki krokilere atıf yapılmak suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2680, Karar No: 2017/4543, Tarih: 29.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2680 E.  ,  2017/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kesilen aylığın yeniden bağlanması ve borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi üzerine, bağlanan aylık kesilmiştir. Bunun üzerine kesilen aylığın yeniden bağlanması ve borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesi istemine ilişkin eldeki dava açılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun'un 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Bu tür davalarada davacının boşandığı eşi ile eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda; mahkemece, dosya kapsamındaki kayıt ve belgeler değerlendirilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Nufus Müdürlüğü adres kayıt sisteminde, davacının, 18.03.2015 tarihinden itibaren ... adresi, 18.03.2015 tarihi öncesinde ise ... adresi, yerleşim yeri adresi olarak görülmektedir. Davacının boşanmış olduğu eşinin de, 30.06.2014 tarihinden itibaren ... adresi, yerleşim yeri adresi olarak görülmektedir.

Somut olayda; mahkemece, dosya kapsamındaki kayıt ve belgeler değerlendirilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Nufus Müdürlüğü adres kayıt sisteminde, davacının, 18.03.2015 tarihinden itibaren ... adresi, 18.03.2015 tarihi öncesinde ise ... adresi, yerleşim yeri adresi olarak görülmektedir. Davacının boşanmış olduğu eşinin de, 30.06.2014 tarihinden itibaren ... adresi, yerleşim yeri adresi olarak görülmektedir.

Dava öncesinde Kurum denetmeni tarafından yapılan araştırmada, komşu tanık olarak beyanı alınan ...; davacının yan binada oturduğunu, eşinden ayrıldığını duymadığını, siyah renk araba ile soy ismi kepir olan bir beyle eve gidip geldiğini, ... beyanında; davacının apartmanın 3. katında ikamet ettiğini, eşinden ayrıldığını duymadığını,... Mahallesi Muhtarı ... beyanında; aynı arabada evlerine gidip geldiğini gördüğünü, yaptığı araştırmada da aile birlikteliklerinin devam ettiğini öğrendiğini beyan etmiş, mahkemedeki beyanında da benzer beyanda bulunduğu görülmektedir. Oğullarının hapis yattığı Cezaevi Kurumu tarafından verilen bilgiye göre; 7-8 defa aynı tarihlerde, davacı ve boşandığı eşinin birlikte oğullarını ziyarete gittikleri anlaşılmaktadır. Davacı, 26.08.2014 tarihinde boşanmıştır. Davacının boşandığı eşinin, 07.04.2015 tarihli talep dilekçesi ile, ... adresindeki kendi adına olan gaz aboneliğinin iptali için dilekçe verdiği görülmektedir. Nufus Müdürlüğü adres kayıt sistemi kayıtlarına göre davacının bu adrese, 18.03.2015 tarihinde taşındığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı ve boşanmış olduğu eşine ait tespit edilen adreslerde, davacı ve boşanmış olduğu eşinin, birlikte veya ayrı yaşadıkları hususunu bilebilecek, komşu, yönetici ve kapıcı gibi kişiler dinlenilmeli, adreslerde kimlerin yaşadığı tespit edilmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5855, Karar No: 2019/6847, Tarih: 12.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5855 E.  ,  2019/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ve davalılardan ... Elektrik Dağıtım. A.Ş., ... İnş.Ve Tic. Ltd. Şti., ..., ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacılar vekili ile davalılar ... ...., ... İnş. Ve Tic. Ltd. Şti., ..., ... vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, 07/02/2009 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar ..., ... ve ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine (kamu görevlisi olmaları nedeniyle Anayasa'nın 129/5. maddesindeki “Memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak, ancak idare aleyhine açılabilir.” şeklindeki düzenlemeye göre kendilerine doğrudan husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle), davacı baba ...'ın maddi tazminat talebinin reddine, davacı baba ...'ın manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 60.000 TL manevi tazminatın, davacı anne ...'nun maddi tazminat talebinin kabulü ile; 43.299,85 TL maddi tazminatın, 60.000 TL manevi tazminatın, davacı kardeş ...'nin manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 10.000 TL manevi tazminatın, davacı büyükanne ...'un manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07/02/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte (..., ... ve ... dışındaki) davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davalı ... ... sigortalısı kazalı ...'ın teknisyen olduğu, kazalının olay günü ...Kasabası 9 nolu trafo merkezine enerji sağlayan yüksek gerilim hattının bağlı olduğu enerji nakil hattı direğinde bakım çalışması esnasında jamper bağlantılarının klemenslerini sökerken elektrik akımına kapılarak vefat ettiği, olay ve oluşa uygun olan hükme esas alınan kusura ilişkin bilirkişi raporunda işveren ... ...'ın iş kazasının meydana gelmesinde % 30 oranında (bu kusurun % 5 inin ekip şefi ...'ya ait olduğu, direkt olarak iş kazasının meydana gelmesinde sorumlulukları olmasa da ... 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/88 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada davalıların kusurlu oldukları belirlendiği için, yine bu kusurun içinde % 1 oranında topraklama için yeterli topraklama iletkenini temin etmeyen malzeme alımından sorumlu ve iş güvenliği şefi ...'in kusurlu olduğu, bu kusurun içinde yine işyerinde eğitim işlerinden sorumlu ...'in iş kazalarını önlemek üzere yeterli eğitim vermediğinden dolayı % 1 oranında kusurunun olduğu, yine iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili hususlara aykırı davranan ... İnş.ve Tic.Ltd.Şti.-... İnş.Tic.Ltd.Şti. nin % 50 oranında (bu kusurun % 10 unun ...'a, % 5 inin ...'a ait olduğu) kusurlu olduğu, güvenlik kurallarına aykırı davranan ve şahsi güvenliğini korumada dikkat ve özen göstermeyen kazazede ...'ın % 20 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır. O halde davalılar ..., ... ve ...'ya yukarıda belirtildiği üzere şahsi kusur izafe edildiği halde adı geçen davalıların hükmedilen tazminatlardan sorumlu tutulmaları gerekirken eldeki bu davada uygulama alanı olmayan Anayasa'nın 129/5. maddesi gerekçe gösterilerek haklarındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekili ile davalılar ... ..., ... İnş. Ve Tic. Ltd. Şti., ..., ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 12/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9097, Karar No: 2023/4607, Tarih: 03.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9097 E.  ,  2023/4607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2019/297 Esas, 2020/127 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2021/523 Esas, 2021/541 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin istinaf üzerine; TCK'nin 35 ... maddesi gereği olayda teşebbüs nedeniyle ceza belirlenirken eksik ceza belirlenmesinin eleştirilmesine, hükmün (A-1) bendinin 3. paragrafında, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanan kısımda TCK 29 şeklinde uygulama maddesinin gösterilmediği anlaşılmış ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden (A-1) bendinin 3. paragrafına "....cezasından" ibaresinden sonra gelmek üzere "TCK 29 maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesine, hükmün (C) bendinde yer alan, ... Memurluğu'nun 2019/640 sırasında kayıtlı montun sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken, dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği görülmüş ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, (C) bendindeki "... Memurluğu'nun 2019/640 sırasında kayıtlı montun dosyada delil olarak saklanmasına" cümlesindeki "dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin çıkartılarak, yerine "sahibine iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve ve 303 üncü maddeleri gereğince hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.09.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;