muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27724, Karar No: 2014/12215, Tarih: 17.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/27724 E.  ,  2014/12215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatsa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/183-2012/233

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maaşının davalı bankaya yattığını ayrıca başka bir sebeple icra kesintisinin bilindiğini, davalıdan kullandığı kredi nedeniyle bankanın hesaba bloke koyarak kesinti yaptığını bildirerek haksız blokenin kaldırılmasını ve kesintilerin iadesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, blokenin davadan önce kaldırılması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, yapılan kesintilerin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının maaş hesabına haksız bloke koyup kesinti yaptığını bildirerek haksız blokenin kaldırılmasını ve kesintilerinin iadesine karar verilmesi için eldeki davayı açmıştır. Davalı tarafça cevap verilmemiş ise de dosyaya getirtilen hesap ekstresinden, davacının tüketici kredisi kullandığı, bunun için düzenli ödeme talimatı bulunduğu, bu talimat gereğince kesinti yapıldığı, bu kredi sözleşmesindeki yetki ile bloke konulduğu, blokenin ise davadan önceki tarihte kaldırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının maaş hesabından başka bir sebeple icra kesintisinin yapıldığı, İİK’nun 83.maddesine göre bu kesinti bitmeden başkaca bir icraen kesintiye gidilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemenin gerekçesinde belirtilen İİK 83.madde kapsamında icraen ikinci bir kesinti

yoktur. Maaş hesabına kredi sözleşmesindeki madde kapsamında konulan bloke, icrai kesinti niteliğinde değildir. Mahkemece, davacının maaş hesabından yapılan kesintilerin, düzenli ödeme talimatı ile kesip kesilmediği araştırılarak, davacının düzenli ödeme talimatı üzerine kesildiğinin tesbiti halinde, kesilen miktarların iadesi bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28225, Karar No: 2015/14921, Tarih: 06.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/28225 E.  ,  2015/14921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün 10.03.2014 tarihinde suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verildiği, müdafiinin CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında 30.04.2014 tarih, 2013/122 E. ve 2014/129 K. sayılı temyizin reddine dair ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine ilişkin uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin yazılmaması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüş ve suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 142/2-b, 35/1-2, 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, öncelikle bu cezanın 365 gün adli para cezasına çevrilerek, bir gün karşılığı 20,00 TL ile çarpılması sonucunda 7.300 TL adli para cezasına hükmedilmesi yerine, TCK'nın 61/6. maddesine aykırı olarak 7.200 TL adli para cezasına karar verilmesi sureti ile eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7881, Karar No: 2015/17406, Tarih: 12.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7881 E.  ,  2015/17406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay C.G.K.'nın yerleşik kararlarında da vurgulandığı üzere (09/12/2003 tarih 2003/4 md. 275; 2003/289 K sayılı) "ceza yargılamasında sanığın en önemli hakkı savunma hakkı olup, bu hak hiç bir şekilde kısıtlanamaz." Dosyaya 12/01/2011 tarihinde hakim havalesi yapılarak giren ve fakat duruşma tutanağına geçirilmeyen mazeret dilekçesinde duruşmanın (17/11/2011 tarihli) ertelenmesini isteyen sanık müdafiinin bu istemi hakkında değerlendirme yapılıp bir karar verilmeden gıyapta hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/02/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6339, Karar No: 2008/7978, Tarih: 25.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/6339 E.  ,  2008/7978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKÇAABAT  ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılara ait  293 ada 62 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi  içinde kaldığını ileri sürüp, bu kısmın tapusunun iptalini istemiştir.

Davalı A., davanın reddini savunmuş, diğer davalılar, yanıt vermemiştir.

Mahkemece, çekişmeli parselin tamamının keşfen saptanan kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı A.vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi.m  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen bilgi ve belgelerden çekişme konusu 293 ada 62 no'lu ifraz parselinin geldisi olan 23 no'lu parselin kadastroca davalının bayii H.K. adına tespit edilmesi üzerine Hazinece kadastro tespitine itiraz edildiği ve Akçaabat Gezici Arazi Kadastro Hakimliğinin 1956/32 esas-1956/224 sayılı kararı ile 23 no'lu parselin tamamının H.K.adına tesciline karar verildiği, kararın 04.03.1957 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Söz konusu tescil ilamının eldeki davaya konu 62 sayılı parseli kapsaması halinde taraflar yönünden HUMK.'nun 237. maddesi uyarınca kesin delil teşkil edeceği ve bu hususun mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; dayanak tapu kaydının ve tescil krokisinin Türk Medeni Kanununun 715. ve 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20. maddeleri dikkate alınarak mahallinde keşfen uygulanması, kapsamının saptanması ve sonucuna göre  bir karar verilmesi  gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29583, Karar No: 2015/2920, Tarih: 04.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/29583 E.  ,  2015/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 21.06.2006 tarihinden beri çelik boru teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, ücret alacağı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesi gereğince haklı sebeple feshedildiğini, haftalık kırkbeş saatlik çalışma süresinin aşılmadığını, ücretlerin tek bir bordro üzerinden ve bankadan ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, davalıya ait işyerinde 21.06.2006-02.12.2006, 31.12.2006-08.11.2007, 01.12.2007-04.10.2010 tarihleri arasında çalıştığı,...ve işyeri kayıtlarına göre son ücretinin 1.471,25 TL olduğu, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığı, ücret alacağı bulunmadığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı, işçilik alacaklarının ıslah dilekçesi ile talep edilen kısmının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı, faizlerin yürütülme tarihleri ve hükmedilen faiz türü konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

a)Somut olayda, davacının ücreti ...ayıtları, ücret bordroları ve banka kayıtlarına göre belirlenmiş ise de, davacı banka aracılığı ile ödenen miktar dışında elden ödeme yapıldığını iddia etmektedir. Banka kayıtlarına göre 2008 yılında ödenen ücret miktarı 2010 yılında ödenen miktardan daha fazladır. Davacı tanıklan, yemek ücreti, lojman gideri ve mazot giderlerinin elden ödendiğini beyan etmişlerdir. Bu durumda, işverence yemek verilip verilmediği, lojman temin edilip edilmediği araştırılarak, gerektiğinde tanıklar yeniden dinlenerek, var ise bu ücretler tesbit edilerek brüt giydirilmiş ücretin buna göre belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

b)Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkar olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı sebeplerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir. 4857 sayılı Kanun'un 32/8 maddesinde işçi ücretinin beş yıllık özel bir zamanaşımı süresine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Kısmi bir dava açılması halinde alacağın yalnız o kısım için zamanaşımı kesilir. Dava dışı kalan bölümü hakkında, zamanaşımı işlemeye devam eder.

Davanın açıldığı tarih itibariyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. Bu sebeple zamanaşımı defi ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılabilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder.

Somut olayda, davacının taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah ettiği, davalınmda ıslah dilekçesine karşı süresi içinde zamanaşımı definde bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ıslah tarihine göre zamanaşımı değerlendirmesi yapılmadığı anlaşılmış olup, davalının ıslah dilekçesine karşı yaptığı zamanaşımı defi dikkate alınarak alacakların yeniden hesaplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yanlış olmuştur.

c)İhbar tazminatı ve fazla çalışma ücretinin tümüne dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, dava dilekçesinde istenen miktarlar için dava tarihinden, ıslah ile artırılan kısım için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi ve kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücretine en yüksek mevduat faizi yerine kanuni faize hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/18920, Karar No: 2010/163, Tarih: 21.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/18920 E.  ,  2010/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 02/09/2009 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece 29.1.2004 tarih ve 1999/1424-2004/48 sayılı kararın temyizi üzerine Yargıtay l0.Ceza Dairesinin 28.9.2004 tarih ve 2004/10688-2004/9509 sayılı kararıyla hükümdeki bir kısım eylemler bakımından bozma ,diğerleri için onama kararı verilmiş, onama kararı verilen eylemler bakımından; 15.6.2005 tarih ve 1999/1424-2004/48 sayılı dosya üzerinden verilen ek kararın hükümlü ...'a yargılama aşamasında 19.1.2004 tarihli vekaletname savunmanı olan Av....'ye tebliğ edildiği,anılan savunman tarafından ek kararın temyizi üzerine ,Dairemizce Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.03.2007 gün ve 2007/6-13-2007/54 sayılı kararı ile avukatlık sözleşmesinin kesin hüküm elde edilince sona ereceği, kesinleşme sürecinden sonraki işlemler için aynı avukatın işe devam etmesi isteniyorsa ayrı bir avukatlık sözleşmesi yapılması gerektiğinin hükme bağlanmış olması nedeniyle ,kesin hükümden sonra alınmış vekaletnamesi varsa eklenmesi,yoksa ek kararın hükümlü ...'a tebliğ edilmesi gerektiğinden söz edilerek iadesi sonrası, yeni tarihli vekaletname olmadığı saptanarak, ek karar hükümlüye tebliğ edilip dosyanın gönderildiği ancak hükümlü ... hükmü temyiz etmediğinden ,Av....'nin temyizine onay verip vermediğinin adı geçen hükümlüden sorulması gerektiği ve ilk hükmünde 1412 sayılı CMUK'nın 138.maddesi gereğince görev yapan hükümlüler ... ve ... savunmanı olan ve uyarlama kararları kendilerine tebliğ edilen Av.... ve Av....'in uyarlama kararını temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında; 1412 sayılı CMUK'nın 138 ve 5271 sayılı CMK'nın 150.maddesine göre hükmün kesinleşmesiyle zorunlu savunman ilişkisinin son bulup ve savunmanın hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından anılan ek kararın hükümlüler ... ve ...'ya tebliğine ilişkin belgeye de dosya içerisinde rastlanılamadığından varsa eklenmesi, yoksa gerekli işlemin yapılmasından sonra tebligat belgesi ile sunarlarsa temyiz dilekçeleri eklenip, bu hususta ek tebliğname de düzenlenerek ve hükümlü ...'dan Av....'nin temyizine onay verip vermediğinin sorulmasından sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/83, Karar No: 2017/5168, Tarih: 10.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/83 E.  ,  2017/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.10.2017 Salı günü saat 10.00 da daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...’ın maliki olduğu 2, 3 ve 4 numaralı bağımsız bölümleri satış suretiyle davalılara devrettiğini, temlik tarihinde mirasbırakanın hukuki işlem ehliyetinin bulunmadığını, devirlerin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptal ile miras payı oranında adına tescile, olmazsa tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ehliyetsizlik iddiasının ispatlanamadığı ancak muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 3281 parsel sayılı taşınmazdaki 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin mirasbırakan adına kayıtlı iken, 3 nolu bağımsız bölümün 24.03.2008 tarihinde davalı ...’ye, 4 nolu bağımsız bölümün ise 18.01.2007 tarihinde davalı ...’a satış suretiyle temlik edildiği, 154 ada 18 parsel sayılı taşınmazdaki 2 nolu bağımsız bölümün ise dava dışı ... adına kayıtlı iken 08.12.2005 tarihinde satış suretiyle davalı ...’ye temlik edildiği, 1927 doğumlu mirasbırakan Halil Bocdar’ın 27.02.2011 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak oğulları olan davacı ..., davalı ... ve ... ile davalı eşi ...’nin kaldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu 2 nolu bağımsız bölümü davalı ... 3. kişiden satın almak suretiyle edinmiştir. Buna göre, çekişmeli taşınmaz mirasbırakanın doğrudan davalıya temlik ettiği bir taşınmaz değildir. Öyle ise, bu taşınmaz bakımından muris muvazaasının hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 tarih, 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararının somut olayda uygulama yeri yoktur. Bu nedenle 2 nolu bağımsız bölüm yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı ..., maliki olduğu 309 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölüm ile mirasbırakana ait dava konusu 4 nolu bağımsız bölümün gerçekte takas edildiğini, ... 10. Noterliğinin 15.01.2007 tarih 994 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde sözleşmede bu hususun belirtildiği ayrıca takasla birlikte mirasbırakanın banka hesabına 20.000-TL havale gönderdiğini, diğer davalı ... ise kendi mirasbırakanlarından intikal eden pek çok taşınmazı satıp bedelini mirasbırakana verdiğini, mirasbırakanın bakımı ile kendisinin ilgilendiğini, mirasbırakanın mal kaçırma kastının bulunmadığını savunmalarına karşın mahkemece anılan bu savunmalar araştırılıp değerlendirilmeden sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca, davalı ...’nin 3. kişiden edinmek suretiyle malik olduğu 2 nolu bağımsız bölüm bakımından davanın reddine, diğer bağımsız bölümler yönünden ise davalıların yukarıda belirtilen savunmalarının araştırılması, delillerinin toplanması ve hasıl olacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalılar vekilinin itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.