muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5260, Karar No: 2021/3086, Tarih: 22.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5260 E.  ,  2021/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 10.02.2015 yerine 2014 yılı Aralık ayı şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, şikayetçinin kolluktaki ifadesinde suça konu pulluk ile kazayağı tabir edilen traktör malzemelerini kendisine ait olan etrafı çevrili olmayan tarla içerisinde bulunan çardağın yanına 2014 yılı Eylül ayı başlarında bıraktığını, 2015 yılı Ocak ayı içerisinde kontrol ettiğinde yerinde olmadığını farkettiğini , suça sürüklenen çocuk ...'ın ise 11.02.2015 tarihinde Cumhuriyet Savcılığında alınan ifadesinde ifade tarihinden iki ay kadar önce saat 19:30 sıralarında haklarında ayrı dava açılan yaşı büyük sanıklar Ramazan, İsa, ... ile olay yerine giderek suça konu malzemeleri traktöre yükleyip götürdüklerini belirttikleri ve suça sürüklenen çocuğun ifadesine göre suç tarihinin 2014 yılı Aralık ayı içerisinde olduğu ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 17.35'de başladığının anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143.maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/02/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/349, Karar No: 2008/4233, Tarih: 10.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/349 E.  ,  2008/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, davalı site yönetiminin kusurlu davranışı sonucu davacının bahçesindeki ağaçların kesilmesi yönünden uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel hükümlere göre bakılıp hüküm kurulmuştur. Dava konusu edilen ağaçların yer aldığı taşınmaz birden çok parselden oluşan site içerisinde kalmaktadır ve dava birden çok parselin site yönetimine karşı açılmıştır.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir.

Ancak, anılan Daire dosyayı Dairemize göndermiş olduğundan dosyanın Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesine, 10.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10804, Karar No: 2015/8189, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10804 E.  ,  2015/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçakale Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2013

NUMARASI : 2012/165-2013/82

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Harran Sulh Hukuk ve Akçakale Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Harran Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “S. Mah. Okul Sok. No:17 İç Kapı No:2 Akçakale/ŞANLIURFA” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Akçakale Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün cezaevine girmeden önce “Ş.Hayati Harrani Mah. Küme Evleri Harran/ŞANLIURFA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevi idaresince alınan beyanına ve Harran İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre cezaevine girmeden önce “Ş. H.Harrani Mah. Küme Evleri Harran/ŞANLIURFA” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Harran Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Harran Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9428, Karar No: 2022/13879, Tarih: 12.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9428 E.  ,  2022/13879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Adana 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Adana 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/93 E. - 2019/273 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli... İlçesi ... Mahallesi 1016 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; emsal olarak değerlendirilen taşınmaz, dava konusu taşınmazdan farklı mahallede ve eski tarihli satış olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi;

Dava konusu taşınmaz ile emsal İncirlik Mahallesi 583 parsel sayılı taşınmazın 2018 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi nedeniyle rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2- Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli, 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli, 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Adana 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/93 Esas, 2019/273 Karar sayılı hükmünün HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/187, Karar No: 2019/2346, Tarih: 04.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/187 E.  ,  2019/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2017 tarih ve

2017/131 - 2017/252 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2017 tarih ve

2017/131 esas, 2017/252 karar sayılı dosyasında

verilen TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,

TCK'nın 58/9, 53. maddeleri gereğince 9 yıl hapis

cezası ile mahkumiyet hükmü kaldırılarak; TCK'nın

314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9,

63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Somut olayda, sanığın savunmasının alındığı 16.05.2017 tarihli celsede hazır bulunup ayrıntılı savunmasını yapan, esas hakkındaki mütalaayı 05.09.2017 tarihinde tebliğ alan, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasını sunduğu 09.10.2017 tarihli celsede mazeret sunan, talebi kabul edilerek 13.10.2017 tarihine talik edilen celseye katılmayıp ikinci kez mazeret dilekçesi verdiği görülen müdafiin yokluğunda, CMK 188/1-2 ve 216/3. maddelerinin tanıdığı yetkiye istinaden yargılamanın tamamlanıp hükmün açıklandığının anlaşılmış olmasına nazaran, davanın karmaşıklık derecesi, müdafiinin bu davadaki iş yükü, yargılamanın gelmiş olduğu aşama sanığın ve müdafiinin yargılama sürecindeki tutumları itibariyle sanık müdafiinin, kendisine verilen yeterli süreye rağmen her iki celseye de katılmayarak, sözlü savunma

yapmadığı görüldüğünden, savunma hakkının kısıtlandığı yönündeki savunmaların hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın bankasya hesabının bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerekçeli istinaf kararında, bankasya ile ilgili İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişliği Raporunun sanığın mahkumiyetine esas alınması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

yapmadığı görüldüğünden, savunma hakkının kısıtlandığı yönündeki savunmaların hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın bankasya hesabının bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerekçeli istinaf kararında, bankasya ile ilgili İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişliği Raporunun sanığın mahkumiyetine esas alınması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5389, Karar No: 2024/7354, Tarih: 29.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/5389 E.  ,  2024/7354 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği ve bu nedenle somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2874, Karar No: 2022/163, Tarih: 17.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/2874 E.  ,  2022/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımının karar tarihi olan 28.04.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.01.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7586, Karar No: 2009/8446, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7586 E.  ,  2009/8446 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı sigorta vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 15.12.2009 Salı günü davacılar ..., ..., ... ile davalı ... inş. San ve Tic. Ltd.Şti tarafından gelen olmadı.Diğer davalı Mapfre Genel Sigorta A.Ş vekili Av. ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı sigorta vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... İnş. San. ve Tic. Ltd.Şti adına kayıtlı davalı Genel Sigorta A.Ş ne Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi ile sigortalı aracın davacıların murisi İlyas Doğan idaresinde bulunan araca çarparak İlyas Doğan'ın ölümüne neden olduğunu, davacıların desteklerini yitirdiklerini, davalı sigorta şirketinin destkten yoksun kalma tazminatı olarak 15.615,19 YTL ödeme yaptığını; ancak, hesaplamanın eksik ve yanlış yapıldığını, davacı ... 'ın öğrenci olduğunu; ancak, hesaplamada dikkate alınmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere murisin eşi ... için 10.000,00YTL. ... için 5.000,00YTL ... için 3.000,00YTL olmak üzere 18.000,00YTL. maddi tazminatın davalılardan, eş için 10.000,00YTL. ... için 7.500,00YTL.Özgür için 7.500,00YTL olmak üzere 25.000,00YTL manevi tazminatın davalı ... Ltd.ŞTi.den olay tarihinden işleyecek ticari faizi ile tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile Özgür için açtıkları davayı atiye terk ettiklerini ... ve ... için talep ettikleri 15.000,00YTL.yi 26.884,81 YTL

arttırarak 41.884,81 YTL.nin, davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... Ltd.ŞTi. vekili, müvekkili aleyhine Sivas Asliye Hukuk Mahkemesinde aynı nedenle dava açıldığını belirterek, derdestlik itirazında bulunmuş; davacılar vekili, davalının derdestlik itirazını kabul ettiklerini beyan etmiştir. Davalı sigorta şirketi vekili davacıların zararının ödendiğini, sosal güvenlik kurumu tarafından yapılan ödemelerin ödenecek tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacılar ... ve ...'ın davasının kabulü ile 41.884,81 YTL.maddi tazminatın 15.000,00YTL.sına dava tarihinden, kalan miktara ise ıslah tarihinden faiz uygulanarak davalı sigorta şirketinden tahsiline, davacı ...'ın davası atiye terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... Ltd. Şti. hakında açılan davanın derdestlik nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı sigorta şirketi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar yararına vekalet ücreti taktdirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 1.691.77.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Mapfre Genel Sigorta A.Ş'den alınmasına 15.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23686, Karar No: 2012/5931, Tarih: 21.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/23686 E.  ,  2012/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, mağduru TCK'nun 6/1-f-4 maddesine göre silah sayılan bıçakla mağduru yaralamasına göre, TCK’nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddesi gereğince cezanın 5 yıldan az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Sanık hakkında ceza hükmü tesis edilirken öncelikle 5237 sayılı TCK'nun 86/1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenip artırım ve indirim nedenleri belirlenen bu temel ceza üzerinden uygulanmak suretiyle sonuç cezanın taktir ve tayini gerekirken doğrudan sonuç cezaya hükmedilmesi,

2-Sanığın, öncelikle mağdurun kendisine bıçakla saldırdığını savunmasına göre olayın çıkış nedeni araştırılarak sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulap uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.