muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/680, Karar No: 2020/4008, Tarih: 06.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/680 E.  ,  2020/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Asıl Karar: Beraat

Ek Karar: Tasfiye Halinde S.S. Antalya Evleri Konut Yapı Kooperatifi vekilinin temyiz isteminin reddi

1-Mahkemenin 02/03/2016 tarihli ek kararına yönelik olarak, yargılama aşamasında katılma talebi reddedilen Tasfiye Halinde S.S. Antalya Evleri Konut Yapı Kooperatifi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanıklar hakkında "Resmi belgede sahtecilik" ve "Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık" suçlarından açılan kamu davalarının kapsam ve niteliğine göre, atılı suçlardan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi Tasfiye Halinde S.S Antalya Evleri Konut Yapı Kooperatifi vekilinin katılma talebinin reddine ilişkin mahkemece verilen 09/09/2015 ve 09/02/2016 tarihli ara kararlar ile katılan sıfatını kazanamayan şikayetçi vekilinin temyiz talebinin reddine dair 02/03/2016 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından; Mahkemenin 02/03/2016 tarihli ek kararına yönelik yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, şikayetçi Tasfiye Halinde S.S. Antalya Evleri Konut Yapı Kooperatifi vekilinin temyiz talebinin reddine dair 02/03/2016 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olarak, katılan SGK Başkanlığı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 06/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11628, Karar No: 2010/6187, Tarih: 01.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11628 E.  ,  2010/6187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.05.2008 tarih ve 2008/67 - 2008/98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.06.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalılardan İlsan İlaç ve Hammade San. A.Ş. avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dünyaca ünlü MERCK İlaç firmasının Fransız menşeli üretici şirketi olup, geliştirdiği "metformin" etken maddeli antidiyabetik ilacını Dünyanın bir çok ülkesinde know-how lisansı ile üretilmesine izin verdiğini ve bu ürünün tanıtma vasıtası olan GLUCOPHAGE markasını bu ülkelerde tescil ettirerek, lisans yolu ile kullandırdığını, adı geçen markanın Türkiye dahil 50'den fazla ülkede tescilli tanınmış marka olduğunu, davalı şirket ile de olan know-how ve marka lisans sözlemelerinin 30.12.2000 tarihinde tümüyle feshedildiğini, davalı İLSAN A.Ş.nin müvekkiline ait GLUCOPHAGE markası ile karıştırılma ihtimalini içerecek şekilde GLUFAJ markasını aynı sınıftaki tıbbi ilaçlarda tescili için davalı TPE Başkanlığı'na başvurduğnu, müvekkilince yapılan itirazların davalı TPE Başkanlığı tarafından reddedildiğini ileri sürerek, 30.04.2002 tarih ve M-927 sayılı YİDK kararının iptaline, tescil halinde davalı markasının hükümsüz sayılarak sicilden terkinine, davalı şirket eyleminin TTK.nun 56 vd. maddeleri anlamında haksız rekabet olduğunun tespit ve men'ine, hükmün alanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE Başkanlığı vekili, davacı markası ile diğer davalının tescilini istediği markanın benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, her iki markada yer yer alan "GLU" ibaresinin glükozun kısaltması olup, kişiye mal edilmesinin mümkün olmadığını, her iki markanın benzer olmadığını, her iki ilacın yöneldiği kişilerin ilaç konusunda özel bilgi ve tecrübeye sahip doktor ve eczacılar olduğunu, iki markayı karıştırmanın sözkonusu olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, her iki markada yer yer alan "GLU" ibaresinin glükozun kısaltması olup, kişiye mal edilmesinin mümkün olmadığını, her iki markanın benzer olmadığını, her iki ilacın yöneldiği kişilerin ilaç konusunda özel bilgi ve tecrübeye sahip doktor ve eczacılar olduğunu, iki markayı karıştırmanın sözkonusu olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin önceden davacı taraftan aldığı lisans ile GLUCOPHAGE markalı ilacı 30.06.2000 tarihine kadar Türkiye'de pazarladığı, ancak lisans sözleşmesinin bitmesinden 14 gün sonra aynı tür ilaçların pazarlanmasında kullanılmak üzere GLUFAJ ibaresinin marka olarak tescilini istediği, davacı markasının potansiyel tüketicileri olan doktor ve eczacıların bu ibareyi yazıldığı gibi değil de, aldıkları eğitimin ve mesleki birikimlerin gereği olarak GLUKOFAJ şeklinde telaffuz edeceklerinin kuşkusuz olduğu, şu halde her iki ibare arasındaki tek farkın, davacı markasındaki "CO" şeklinde yazılıp da "KO" biçiminde okunan bölümü olduğu, her iki ibare arasında 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında ayırt edilemeyecek kadar bir benzerliğin olduğunu kabul etmek gerektiği, bu anlamda tescil engelinin olmadığı düşünülse bile, KHK.nin 8/1-b maddesi gereğince bir iltibas veya en azırndan iltibas tehlikesi yaratacağının kuvvetle muhtemel olduğu, ancak davalı şirketin uyuşmazlık konusu işaretin adına marka olarak tescili için TPE Başkanlığı'na başvurmasının haksız rekabet oluşturmayacağı gerekçesiyle, YİDK.nun 30.04.2002 tarih ve M-927 sayılı kararının iptaline, davalı şirkete ait 14.07.2000 tarih ve 2000/14340 sayılı markanın hükümsüzlüğüne, haksız rekabetin tespit ve men'i ile hükmün ilanı taleplerinin reddine dair verilen karar,taraf vekillerinin temyizi üzerine ,davacı vekilinin tüm temyiz itirazları reddedilip,"objektif ilkelere göre bilinçli kullanıcı grubu (doktor ve eczacılar) yönünden markaların aynı yada ayırt edilemeyecek ölçüde benzer olmadıkları açık olarak tespit edildiği halde subjektif ölçülere ve yasal olmayan muhalif bilirkişi görüşüne itibar edilerek, markalar arasında benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulünün doğru görülmediği " gerekçesiyle davalılar yararına bozulmuş,davacı vekilinin karar düzeltme itirazları"mahkeme kararında açıklanan diğer hukuki sebepler itibariyle davacının tanınmışlık iddiası bakımından "556 Sayılı KHK.'nin 8/4.maddesine göre ayrıca bir irdeleme yapılmasına gerek görülmediğine" ilişkin gerekçesi yönünden davacı tarafça temyiz itirazında bulunulmadığı "gerekçesiyle de reddedilmiştir.

Mahkemece,bozmaya uyulmuş, taraf markalarının benzer olmadıkları gerekçesiyle davalılar yararına bozma yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, bu kez davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece,bozmaya uyulmuş, taraf markalarının benzer olmadıkları gerekçesiyle davalılar yararına bozma yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, bu kez davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750,00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalı İlsan İlaç San. ve Ham. Mad. San. A.Ş.'ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1145, Karar No: 2007/1312, Tarih: 12.04.2007

7. Hukuk Dairesi 2007/1145 E., 2007/1312 K.

**7. Hukuk Dairesi 2007/1145 E., 2007/1312 K.**

**- KADASTRO TESPİTİ

- KESİN HÜKÜM

- MALİK HANESİNİN AÇIK BIRAKILMASI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 10 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 13 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 30 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava ve temyize konu 112 ada 7 ve 21 parsel sayılı taşınmazların tespit tutanağı ve eki belgeler 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 10. maddesi hükmü uyarınca malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilerek çekişmeli taşınmazların tespit tutanakları kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Daha sonra tutanak ve eki belgeler dava dilekçesi ile birleştirilmiştir. Hal böyle olunca, somut olayda 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesi hükmü uygulanacağı kuşkusuzdur. Davalı taraf, Hazine'nin taraf olduğu tescil davası sonucu oluşan, bu nedenle Ha-zine'yi usulün 237. maddesi hükmü uyarınca bağlayacağı tartışmasız olan tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmış, davacı Hazine ise 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca oluşan tapu kayıtlarına dayanmıştır.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve dosya içeriğine göre davacı Hazine'nin tutunduğu tapu kayıtlarının oluşma nedenleri de dikkate alındığında, çekişmeli 112 ada 7 ve 21 parsel sayılı taşınmazlara ait olduğu dosya kapsamı ile belirlendiği gibi, esasen bu yön yanlar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Yanlar arasındaki uyuşmazlık, davalı tarafın tutunduğu tescil hükmü ile oluşan tapu kaydının kapsamının duraksamaya meydan vermeyecek biçimde belirlenmesinden ibarettir.

Davalı tarafın dayandığı tescil hükmü ile oluşan tapu kaydının dayanağı haritasının bulunduğu haritada ölçek gösterilmediği, sözü edilen haritanın kim tarafından onaylandığı da gönderilen belgeden anlaşılamamaktadır. Kaldı ki, sözü edilen tapu kaydının uygulanması da 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmüne uygun değildir. Öte yandan uzman bilirkişi Ahmet tarafından düzenlenen harita ve eki rapor da keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediği gibi yargı denetimine açık değildir. Gerçekten harita ve eki raporda uygulamada haritada gösterilen hangi poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki hangi doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanıldığı, değişmez nitelikte sınır yeri sayılabilecek hangi komşu kişi taşınmazlarından yararlanıldığı tapu tekniğine uygun olarak açıklanıp gösterilmemiştir.

O halde, mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, öncelikle davalı tarafın tutunduğu tescil hükmüyle oluşan tapu kaydının dayanağı haritanın ölçeğini ve varsa kenar uzunluklarını ve komşu taşınmazları gösterecek biçimde onaylı örneği ile dayanağı tescil ilamının kesinleşme gününü gösterecek biçimde onaylı örneği Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve tapu kaydının dayanağı haritayı yerine uygulamaya yetkili uzman bilirkişi tapu fen memuru hazır olduğu halde çekişmeli taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının dayanağı haritanın ölçeği bulunduğu takdirde geniş kapsamlı kadastro paftasının ölçeği ile eşitlenerek haritalar çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerinde gösterilen doğal ya da yapay sınır yerlerinden ve değişmez nitelikte sınır yeri sayılabilecek kişi taşınmazlarından yararlanılmalı, tapu kaydının dayanağı haritanın ölçeği yoksa sözü edilen haritadan şeklen ve haritada tarif edilen kenar uzunluklarından yararlanılmalı, bu uygulama yapılırken tescil tapusunun doğusunda ve kuzeyinde tarif edilen ark sınırı ile güney batıda çeşme olarak gösterilen taşınmaz yeri esas alınmalı, sırt sınırının değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınır yeri olduğu güney batıda tarif edilen "çeşme" sınırının nokta sınır yeri olduğu gözönünde tutularak doğuda ve kuzeyde tarif edilen ark sınırlarının kesiştiği noktadaki açı içerisinde tutunulan tapu kaydına yüzölçümüyle kapsam belirlenmeli, bu kapsam belirlenirken nokta sınır niteliğinde olan çeşme istikametine doğru tapu kaydına yüzölçümü ile kapsam belirleneceği düşünülmeli, taşınmazların tümü ya da bir bölümü tutunulan tapu kaydının kapsamı dışında kaldığı takdirde tescil yoluyla oluşan tapu kaydının dayanağı harita kapsamı dışında kalan taşınmaz bölümü üzerinde tapu kaydının dayanağı tescil ilamının kesinleştiği günden sonra sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, ayrıca zilyetliğe ilişkin deliller değerlendirilirken zilyetliğin başlangıç günü Hazine tapusunun oluştuğu gün ve tescil hükmünün kesinleştiği günler gözönüne alınarak tüm deliller 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13, 20 ve 46 ve usulün 237. maddesi hükümleri eşliğinde değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve uygulama yapılmaksızın açık bir anlatımla sözü edilen tapu kaydının dayanağı harita az yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yöntemine uygun biçimde yerine uygulanmaksızın ve zilyetlik yönünden ise somut olaylara dayanmayan soyut nitelikte, bu nedenle gerekçesiz kalan dayanaktan yoksun yerel bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 12.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2323, Karar No: 2018/8436, Tarih: 24.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2323 E.  ,  2018/8436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı Kurum tarafından kesilen ölüm aylığının, çalışamayacak derecede malul olduğundan bahisle kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Davacı vekili tarafından, duruşma talebinde bulunulmuş ise de, temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verilerek işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 25.maddesi “Sigortalının veya işverenin talebi üzerine, Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, 4 üncü Maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını, (c) bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az % 60’ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tespit edilen sigortalı, malûl sayılır.” hükmünü içermekte olup, malul sayılma için 506 sayılı Yasada öngörülen çalışma gücünün en az 2/3’sini yitirmiş olma hali, 01.10.2008 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 25.maddesindeki yasal düzenlemede “çalışma gücünün en az % 60’ını kaybetme” olarak öngörülmüştür.

Bu düzenleme çerçevesinde, sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak; Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ise 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Davacının çalışma gücü kayıp oranı, yukarıda belirtilen mevzuatlar kapsamında incelenmesi gerektiğinden, mahkemece, davacıdaki hastalık ve arazların 01.10.2008 tarihinde kadar, Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü muvacehesinde, çalışma gücünün en az 2/3’ünü yitirmesine sebebiyet verip vermediği, 01.10.2008- 31.08.2013 tarihleri arası için, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde çalışma gücünün en az %60’ını yitirmesine sebebiyet verip vermediği; 01.09.2013 tarihi sonrası için Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde malûl sayılmayı gerektirecek derecede bulunup bulunmadığı, malûl ise, malûllük halinin hangi tarihte oluştuğuna dair ... Üst Kurulundan rapor alınmalıdır.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, mahkemece uyulan bozma ilamı sonrası her ne kadar ... Genel Kurulundan alınan rapora göre davanın reddine dair karar verilmiş ise de, söz konusu raporda, 01.09.2013 tarihli Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği öncesi mevzuata göre değerlendirme yapıldığı belirgin olduğundan, 01.09.2013 tarihli Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde, davacının çalışma gücü kayıp oranının tespiti için ... Üst Kurulundan rapor alınıp (maluliyetin varlığına dair tespit yapıldığı takdirde, daha sonraki bir tarih belirtilmediği sürece, maluliyet başlangıcının 01.09.2013 olduğu gözetilmek suretiyle) sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15201, Karar No: 2015/21475, Tarih: 07.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/15201 E.  ,  2015/21475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, vergi borçları nedeniyle haczedilerek satışı yapılan aracın, Kuruma olan prim borçları nedeniyle 6183 sayılı Yasa kapsamında haczedilmiş olması nedeniyle, satış sonucunda elde edilen paranın satış ve ihale masrafları düşüldükten sonra kalan kısmın Kurum'a verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, mahkemenin görevli olduğu yönünde verilen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamda belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından, davalı işveren ...'a ait prim borçları nedeniyle 6183 sayılı Yasa kapsamında yapılan takip neticesinde adına kayıtlı ............. plakalı araca 16.03.2004 tarihinde haciz konulduğu, aynı şekilde ve vergi borcundan dolayı 07.10.2008 tarihinde ...'nce de haciz konulduğu, haciz konulan aracın ... tarafından 12.04.2010 tarihinde KDV hariç 9180 TL bedelle satıldığı, satış bedeli üzerinden 861TL satış gideri ve aracın aynından doğan borcu olan 3419 TL bedel düşüldükten sonra kalan 4900 TL'nin ...ne gönderildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 69 ncu maddesine göre “Her amme idaresi, diğer bir amme idaresi tarafından yapılan hacizlere, amme alacağı bu haciz tarihinden önce tahakkuk etmiş olmak şartıyla, haczedilen mallardan herhangi biri paraya çevrilinceye kadar iştirak edebilir. Hacze iştirak halinde, hacizli malın bedelinden ilk önce haczi yapan dairenin alacağı tahsil olunur. Artanı hacze iştirak tarihi sırası ile alacaklarına mahsup edilmek üzere, hacze iştirak eden dairelere ödenir”. Aynı kanunun 21. maddesinde “Üçüncü şahıslar tarafından haczedilen mallar paraya çevrilmeden evvel o mal üzerine amme alacağı için de haciz konulursa bu alacak da hacze iştirak eder ve aralarında satış bedeli garameten taksim olunur. Genel bütçeye gelir kaydedilen vergi, resim, harç ile vergi cezaları ve bunlara bağlı zam ve faizler için tatbik edilen hacizlerde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 268 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi hükmü uygulanmaz. Rehinli alacaklıların hakları mahfuzdur. Ancak, gümrük resmi, bina ve arazi vergisi gibi eşya ve gayrimenkulün aynından doğan amme alacakları o eşya ve gayrimenkul bedelinden tahsilinde rehinli alacaklardan evvel gelir.” şeklinde düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu 268. maddesinde her ne kadar âmme alacağı dahil hiçbir haciz rehinden önceki hacze iştirak edemeyeceği belirtilmiş ise de, satışa konu aracın vergi borçlarının ilk önce karşılanması gerektiği, davalı vergi dairesinden önce davacı Kurumun prim alacakları nedeniyle haczi yaptığı, ilk haczi yapan davacı Kurumun alacağı tahsil hakkı bulunmakla birlikte Mahkemece, davacı Kurum'un ne kadar prim alacağı olduğuna dair yeterli araştırma yapılmaksızın, 6183 sayılı Yasanın 21/2 maddesi gereği aracın aynından doğan vergi borcunun satış bedelinden düşülmeksizin verilen karar eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye tabi olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı Kurum'un ne kadar prim alacağı olduğu araştırılmak suretiyle, alacağın varlığının tespiti halinde hacze konu aracın aynından doğan borcu gözetilerek, ayrıca davalı borçlu tarafından prim borçlarını Kuruma ödeyip ödemediği araştırılarak, gerekirse konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ayrıca, davada husumeti bulunmayan davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmelidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı ...'a iadesine, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.