muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5531, Karar No: 2013/18125, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5531 E.  ,  2013/18125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 04.03.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4724, Karar No: 2013/11102, Tarih: 13.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/4724 E.  ,  2013/11102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin süresinde olduğu anlaşılmış ise de duruşma masrafları yatırılmadığından duruşma isteminin reddine, dosyanın duruşmasız olarak incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü:

Dava, adi şirketin fesih ve tasfiyesi ile alacak istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalı ile kardeş olduklarını, 1992 yılında halen faaliyette bulunan "... Mini Marketi" isimli marketi eşit sermaye ile açtıklarını ve adi ortaklık şeklinde işletmeye başladıklarını, ortaklık süresince büyük kardeş olan davalının davacıya elde edilen kârdan herhangi bir pay vermediğini, davacıya ait arabayı da davalının 2009 yılında satarak markete ek sermaye olarak koyduğunu, davacının aracın satışından elde edilen para ile aracın kendisine verilmesi gerektiğini belirtince market ortaklığında emeğini ve sermayesini koymasına rağmen davacıya 17 yıllık kâr payı ile verilmesi gereken aracının verilmemesi nedeniyle adi ortaklığın fesih ve tasfiyesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 20.000,00 TL'nın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevabında, davacı ile aralarında adi ortaklık bulunmadığını, dava konusu işyerinin kendisine ait olduğunu, yurtdışında çalışarak biriktirdiği para ve sonraki kazançlarını ekleyerek marketi açtığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tarafların tanıkları dinlenmiş, marketin vergi ve ticaret sicil kaydı celbedilerek davalının davacı kardeşi aralarındaki yaş farkı da nazara alındığında himaye etmek niyetiyle yanına aldığı, aralarında adi ortaklık olmadığı ve davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde ve delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davacıya karşı tarafa yemin teklif etme hatırlatılmadan eksik inceleme sonucu davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12060, Karar No: 2013/18294, Tarih: 10.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/12060 E.  ,  2013/18294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Adli Tıp Kurumu, Emniyet Kriminal veya Jandarma Kriminal Laboratuvarından alınacak rapor ile suça konu bıçağın niteliği, 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunup bulunmadığı kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın cezasında TCK'nın 297/1 maddesinin 2. cümlesi uyarınca artırım yapılıp yapılmayacağı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, ayrıca yasak bıçak buldurma suçundan da hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9216, Karar No: 2014/6231, Tarih: 04.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/9216 E.  ,  2014/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi ve kal

Hazine ile ... aralarındaki elatmanın önlenmesi ve kal davasının kabulüne dair .... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.12.2012 gün ve 613/1278 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle;.... İlçesi,.... Mevkiindeki Devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan ve kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz ve deniz yüzeyinde yapılan denetim ve tespitler neticesinde; davalı tarafından kayraktaş merdiven, duş yeri yapılmak ve kullanılmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek davalının bu yerlere haksız müdahalesinin önlenmesine, muhdesatların kal'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, vekil edeninin kullandığı yerlerle ilgili olarak kira sözleşmesi bulunduğunu, vekil edeni kooperatif mülkiyetinde bulunan 521 parsel önünde yer alan iskelenin Denizcilik Müsteşarlığı'ndan izin alınarak yapıldığını, 20.06.2006 tarihinde davacı idare ile kiracılık ilişkisi kurulduğunu, davanın kira ilişkisi sürerken açıldığını, iskelenin projelendirilerek ruhsatlandırılması ve kiracılık ilişkisinin devamı için başlatılan ve devam eden işlemler olduğunu, öncesinde kiracılık ilişkisinin varlığına rağmen davanın haksız ve usule aykırı olarak açıldığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 304 ada 2 nolu parselin önünde yer alan ve kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve teknik bilirkişiler tarafından düzenlenen ve dosyada bulunan 18.09.2012 tarihli ek bilirkişi raporu ve krokilerinde gösterildiği şekilde (A) harfi ile belirtilen ve mavi renkle taralı 208,01 m2'lik alana ahşap iskele, (B) harf ile belirtilen ve açık kahverengi renk ile taralı 186,11 m2'lik alana ahşap güneşlenme terası, (C) harfi ile belirtilen ve sarı renkle taralı 45,10 m2'lik alana kayrak taşı kaplı merdiven, (D) harfi ile belirtilen ve sarı renk ile taralı 10,50 m2'lik alana ahşap merdiven, (E) harfi ile belirtilen ve yeşil renkle taralı 273,21 m2'lik alana yeşil alan, (F) harf ile belirtilen ve gri renkle taralı 7,11 m2'lik alana kabin, (G) harf ile belirtilen ve açık kahverengi renk ile taralı 9,21 m2'lik alana ahşap döşeme yapmak suretiyle yaptığı davalının haksız müdahalesinin menine ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bu muhdesatları kaline, davalı aleyhine harç, yargılama giderlere ve vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; Kira kontratının sureti dosyaya sunulmuştur. Bodrum Kaymakamı tarafından davalı kooperatife 20.06.2006 başlangıç tarihli olmak üzere 5 yıllık süre ile 304 ada 2 nolu parselin önünde bulunan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki 370,33 m2'lik alanın kiraya verildiği görülmüştür. Mahallinde keşif

yapılmıştır. 3621 sayılı Yasa’nın 5 ve 9.maddelerine uygun olarak uzman bilirkişiler dosyada mevcut 17.05.2011 havale tarihli ve 20.09.2012 havale tarihli müştereken imzaladıkları rapor ve bu rapora ilişkin 1/1000 ölçekli krokiyi dosyaya sunmuşlardır. Rapor ekindeki ölçekli krokinin incelenmesinden A, B, C, D, E, F ve G ile işaretli alanların kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında bulundukları görülmüştür.

Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kamu malı niteliğinde bulunan kumsal alan ve kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kalan yerlerin Hazine ya da Belediyelerce kiraya verilip verilemeyeceği ve yapılan Kiracılık Sözleşmesinin geçerli olup olmadığı, ayrıca dava dilekçesindeki taleplere göre men ve kal kararı verilip verilmeyeceğinde toplanmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, kamunun yararlanmasına açık sahiller, (kumsal alanlar) özellikle kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde bulunan yerler ile deniz ve göl alanlarının, mer’a ve akarsuların kiraya verilemeyeceği böyle yerler için herhangi bir şekilde düzenlenmiş olan kira sözleşmelerinin yok hükmünde olduğu Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile ilgili sair mevzuat hükümlerine göre tartışmasızdır. Nitekim, bu husus Dairemiz'in 30.01.2014 tarih, 2013/2627 Esas-2014/1360 Karar sayılı ilamında da belirtilmiştir. Somut olayda kıyı kenar çizgisi, dosyada mevcut, uzman bilirkişiler kroki ve raporuyla belirlenmiştir. Bu belirlemeye göre krokide A, B, C, D, E, F ve G ile işaretli alanların kıyı kenar çizgisi içarisinde ve deniz yönünde olduğu görülmüştür.

Hal böyle olunca, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün esasının ONANMASINA,

Davalı vekilinin yargılama giderleri ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasanın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden (6100 sayılı HMK'nun 323/1-a maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sayılan celse, karar ve ilam harçlarından da) ve vekalet ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususu göz ardı edilerek hükümde davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

Davalı vekilinin buna ilişkin temyiz itirazları bu bakımdan yerindedir. Kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 04.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5575, Karar No: 2007/6379, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/5575 E.  ,  2007/6379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.5.2001 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacıya ait 453 parsel numaralı taşınmaz için davalı ...’ye ait 398 parsel numaralı taşınmazdan geçit hakkı kurulması istemiyle dava açılmış, yargılamalar sırasında 400 ve 434 parsel malikleri de harçsız dilekçe ile davaya dahil edilmişlerdir.

Davalı ... ve dahili davalı ... davanın reddini savunmuşlar, yerel mahkeme 06.11.2003 tarihli bilirkişi krokisinde 3. alternatif olarak gösterilen kırmızı kalemle işaretli kısımdan 453 parsel yararına, 398, 400 ve 434 parseller aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar vermiştir.

Hükmü davacı vekili ve aleyhine geçit kurulan 400 parsel numaralı taşınmaz maliki davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Geçit hakkı tesis edilirken TMK’nun 747/2 maddesi gereğince geçitten yararlanacak taşınmaz ile geçit yükümü altına sokulacak taşınmazların önceki mülkiyet ve yol durumlarının da nazara alınmasını öngörmüştür. Bundan ayrı aynı madde gereği geçit yeri için geçitten en az zarar görecek komşu taşınmazının seçilmesi de yasanın gözettiği diğer bir kuraldır. Davacı dava dilekçesinde hükme esas alınan krokide sarıya ... B harfi ile gösterilen 398 parseldeki yerden geçmekte olduğunu belirtmiştir. Bu durum tanıklardan sorulmalı ve doğrulanması halinde her iki tarafın menfaatlerine uygun düşecek geçit yeri olduğunun düşünülmesi gerekir. Hükmen oluşturulan geçit davalı 398

parsel maliki ...’nin davadan sonraki kötü niyeti ile tel çit ve duvar çevirmeden ötürü seçilmiş olup bu davalının kötüniyetli davranışının hükmen korunması yasaya uygun düşmemiştir. Bayındırlık Müdürlüğünün 16.11.2001 günlü yazısında imar yolları için öngördüğü bina-yol arası mesafe mevcut bir yolun bulunması halinde söz konusudur. Mülkiyet sahibinin elinde geçit için öngörülen yerin mülkiyeti devam edeceğinden böylesi hallerde yollar için konulmuş imar tahditlerinin geçit yerlerine taşınarak onlar için de uygulanması düşünülemez. Açıklanan nedenlerle eksik inceleme ve hukuka uygun düşmeyen kararda belirlenen yerden geçit tesisi doğru görülmemiştir.

Öte yandan ; geçit bedeli keşfin yapıldığı 24.09.2003 tarihine göre belirlenmiş ve geçit bedelinin belirlendiği tarih ile hüküm tarihi arasında taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiştir. Mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetinin önlenmesi için hüküm tarihine yakın yeni bir tarihe göre geçit bedeli yeniden belirlenmelidir.

Öte yandan ; geçit bedeli keşfin yapıldığı 24.09.2003 tarihine göre belirlenmiş ve geçit bedelinin belirlendiği tarih ile hüküm tarihi arasında taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiştir. Mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetinin önlenmesi için hüküm tarihine yakın yeni bir tarihe göre geçit bedeli yeniden belirlenmelidir.

Kabule göre de ; geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği dava kabul edilse bile vekille temsil olunan davacı yararına avukatlık ücreti takdir edilmemesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan bu hususların gözardı edilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü temyiz eden davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.05.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13290, Karar No: 2016/1896, Tarih: 18.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/13290 E.  ,  2016/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçta meydana gelen 2.940 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı tarafın kusurlu olduğunu belirterek 2.940 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, aracın kaza tarihinden 2 gün önce 09.05.2013 tarihinde sigortalı ... tarafından, davalı ...'a satıldığını, kazadan önce dava dışı ... nezdinde saat 11.19'da... poliçesi düzenlendiğini, kazanın aynı gün 17.15'te meydana geldiğini, zarardan ...'nin sorumlu olduğunu belirterek davanın sigortalı ile ...'ne ihbarını ve reddini savunmuştur.

Davalı ..., aracı 09.05.2013 tarihinde ...'dan satın aldığını, kazanın davalı sigortacının sorumlu olduğu zamanda gerçekleştiğini, kazadan sonra ... nezdinde yeni poliçe yaptırdığını savunmuştur.

Dava ihbar edilen ... vekili, kazanın poliçe düzenlenmeden önce saat 11.15'te meydana geldiğini, tutanakta kaza saatinin oynama yapılarak değiştirildiğini, sorumluluklarının olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.700 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 137,43 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.