muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22994, Karar No: 2016/14753, Tarih: 09.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/22994 E.  ,  2016/14753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı arsa sahibi .... ile davalı müteahhit şirket arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince ... mahallesi, 5478 ada 2 parsel sayılı taşınmazda A ve B blok , yüzme havuzu, spor kompleksinden oluşan site inşaatından A blok 6 nolu daireyi satın aldığını, ... 1.Asliye hukuk Mahkemesinin 2010/16 D.İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile ayıpların tespit ettirildiğini, her ne kadar inşaat bitirilmiş ve genel iskan raporu şeklen alınmış gibi görünüyor ise de, binalarda ve ortak alanlarda bir çok eksik ve ayıplı imalatların bulunduğunu, 15.08.2010 tarihinde yapılan kat malikleri toplantısında davalı temsilcisi ...'inde bulunduğunu ve eksikleri gidermeyi sözlü olarak kabul ettiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ortak alanlarda bulunan toplam 274.682,56 TL eksik ve ayıplı imalat bedelinden taşınmazdaki mülkiyet payları oranında hissesine düşen miktarın ve kendisine ait bağımsız bölümdeki ayıplı imalat bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de, ortak alanlar için 3.500 TL ve daire için 500,00 TL.nin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının 2005 yılından itibaren dairede oturduğunu, ayıp ve eksik imalatın bulunmadığını ve süresinde de bir ayıp ihbarı yapılmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacıya ait bağımsız bölümdeki eksik ve ayıplı iş bedeli 495,60 TL ortak alanlardan davacının hissesine düşen 2.694,40 TL olmak üzere toplam 3.190,00 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazla taleplerin reddine, karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalı tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık; dava konusu inşaatta “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık; dava konusu inşaatta “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanunu’ndaki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.

Davacının, davalıdan satın aldığı bağımsız bölümün 28.1.2010 tarihinde tapu devirinin yapıldığı ve eldeki davanın 12.4.2011 tarihinde açıldığı hususlarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının satın aldığı bağımsız bölümde, blokta ve site ortak alanlarında ayıp ve eksikler bulunduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen; eksik imalatların yanında, dış cephedeki btb kaplaması, cam mozaiklerin çatlakları, duvardaki sıva çatlaklıkları, bina çevre-duvarlardaki çökme ve ayrışmalar , bitişik iki ayrı daireler arasındaki duvarın sese karşı çift yüzey yalıtımlı olarak yapılması ve boyanması, yangın merdivenlerinin zemine kadar inecek şekilde yapılması, asansörler çalışır durumda ise de, cisimleri algılayan sensörlü olarak yapılması, elektrik tesisatı yönünden tv kablolarının çalışmaması, ortak alanlarda diafon sisteminin sağlıklı çalışmaması, bağımsız bölümlerde ise, inşaat tekniğine aykırı ve tehlikeli olacak şekilde sigorta kutularının vestiyer içine yapılması, mutfak dolaplarının baca çıkışlarına elektrik boatı konulması imalatlarının gizli ayıp niteliğinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Mahkemece, talep edilen hususlarla ilgili “açık ayıp”, “gizli ayıp” ve “eksik ifa” ayrımının yapılması hüküm oluşturulması açısından önem arzetmektedir.

O halde öncelikle, mahkemece talep edilen hususların açık ayıp, gizli ayıp, eksik iş ayrımının somutlaştırılması ve 818 sayılı BK. 198. maddesi gereğince, gizli ayıplar yönünden , bu ayıpların kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve ihbar tarihi de göz önünde bulundurularak, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda tarafların delil ve karşı delilleri sorulmalı, toplanan delillere ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın , yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenlerine göre, davacı ile davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz edilen kararın davalı yararına bozulmasına, 2. bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 54,48 TL harcın davalıya iadesine, 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19642, Karar No: 2014/4165, Tarih: 18.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19642 E.  ,  2014/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUŞADASI SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2010/189-2013/370

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının Anadolu Otelcilik ve Turizim Meslek Lisesi Müdürü ve aynı zamanda Döner Sermaye (DÖSE) harcama yetkilisi olarak çalıştığı dönemde, diğer yetkili kişilerin bilgisi ve onayını almadan dava dışı E.. Ç.. isimli firmadan muhtelif kişi ve kuruluşlara, etkinliklere kendi insiyatifi ile çiçek gönderdiğini, bu harcamaların Lise ve DÖSE harcamalarından olmayan tamamen özel harcamaları olması nedeniyle kurumdan ödenen 4.970 TL zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesinin 2006 yılında açıldığını, büyük turizm işletmeleri ile rekabet etmek zorunda oldukları için ve okulun bakımı için çiçek alındığı beyan etmiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporuna göre çiçek alımının ihale evrakına uygun olduğu, davalının kişisel harcama yaptığına dair delil bulunamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, davalının Kuşadası Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Müdürü olarak görevli olduğu dönemde yapılan çiçek harcamaları yönünden 03.07.2009 tarihli Teftiş Raporununa göre DÖSE hesabından 2008 yılında muhtelif kişi, kuruluş ve organizasyonlara gönderilen çiçekler için davadışı Ertan Çiçekçilik firmasına 4.970 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan 1.bilirkişi raporunda, 1 yılda yapılan çiçek harcamalarının tanıtım ve reklam faaliyetleri kapsamında değerlendirileceği açıklanmış, 2.bilirkişi (3 kişilik) raporunda ise davalının DÖSE'den 2008 yılında E.. ç.. firmasına ödediği 4.970 TL çiçek parasının yasa ve talimatname hükümlerine aykırı olduğu ve davalıdan tahsilinin gerektiği belirtilmiştir.

Davada, haksız yere ödenen çiçek giderlerinin davalıdan tahsili talep edilmektedir.

Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Mesleki ve Teknik Öğretim Okulları Döner Sermayesi Hakkındaki 03.06.1938 tarih 3423 sayılı Kanunun 4.maddesinden "Her okula verilen döner sermaye, Maliye Bakanlığının muvafakatiyle tayin olunan mesul muhasibin veya uhdesine ilave olarak döner sermaye muhasipliği verilmiş olan okul katip ve hesap memurunun veya maaşlı veyahut ücretli diğer memurun ve Milli Eğitim Bakanlığınca tensip olunmak şartıyla okul direktörünün veya direktör muavinlerinden veyahut atelye şeflerinden birinin müşterek mesuliyeti altında mütemadiyen devir ve teselsül kaidesiyle kullanılır" hükmü getirilmiştir. Maddeye göre davalının görevli olduğu okulun tanıtım ve reklamı için çiçek gönderileceğine dair bir görev ve yetkisinin olmadığı açıktır.

Bu durumda, mahkemece; yukarıda açıklanan kanun maddesi, ikinci bilirkişi raporu ve teftiş raporu dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4261, Karar No: 2011/4907, Tarih: 20.07.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4261 E.  ,  2011/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yi kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29/12/2009 gün ve 412/462 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık hakkında 6136 sayılı yasadan kurulan hükümde güvenlik tedbirlerine hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "Kasten öldürme ve ruhsatsız bıçak taşımak" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin sübuta, keşfin yetersiz olduğuna, tahrikin derecesine, takdiri indirimin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

a) Sanık hakkında ruhsatsız bıçak taşımak suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b) Sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; sanık ...'un amcasının oğlu ...'ın maktulün kızkardeşi... hakkında konuşması nedeniyle ... ile maktul arasında olay tarihinden üç gün önce tartışma çıktığı, maktulün, ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettiği, olay günü de sanık ... ile hakkındaki karar daha önce kesinleşen ...'ın, maktul ile aralarında

herhangi bir tartışma olmadan birlikte maktule bıçakla saldırarak öldürdükleri olayda; maktul ile ... arasında meydana gelen tartışmanın tarafı olmayan sanık ...'a yönelik olarak maktülden kaynaklanan haksız tahrik teşkil edecek herhangi bir söz ya da davranış bulunmadığı halde, sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanarak yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılan vekili ve C.Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 20/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17579, Karar No: 2013/16064, Tarih: 09.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17579 E.  ,  2013/16064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/10/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının yanan sigarasını anız alanına atarak yangına neden olduğunu, ceza dosyasında davalının mahkumiyetine karar verilerek tam kusurlu bulunduğunu, zeytin ağaçlarının tamamen yandığını, belirterek maddi zararının tazminini istemiştir. Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, "....zeytin ağaçlarının tapulu olan bir yerde 3. bir kişiye ait olmasının mümkün bulunduğu, bunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesinin mümkün olduğu, ayrıca davacıların belirtilen ağaçları sahiplendikleri gerekli bakım yapıp özen gösterdikleri, bundan bir gelir elde ettikleri ve bu yerin 6831 sayılı kanunun 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarılarak, yeri kullananların öncelik hakkı bulunarak satıma konu olabilecek bir yer olması hususları dikkate alındığında..." şeklindeki gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davaya konu yanan zeytin ağaçlarının bulunduğu ... mevkii, 4129 parsel sayılı taşınmazın zararın gerçekleştiği tarihte Devlet ormanı olduğu, bu yerin 06/04/2005 tarih, 1473 yevmiye ile 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B uygulamasına konu edilerek mülkiyetinin maliye hazinesine geçtiği anlaşılmaktadır. Dava konusu edilen yangının çıktığı tarihte, davacının zeytinlerini dikmiş olduğu arazinin, Devlet ormanı olması ve davacının eyleminin işgal ve faydalanma suçu kapsamında kalması dikkate alındığında, suç oluşturan eyleme dayalı olarak tazminat istenemez. Şu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgıya dayalı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11324, Karar No: 2010/12236, Tarih: 30.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/11324 E.  ,  2010/12236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.11.2008 gün ve 2008/60-2008/444 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.06.2010 gün ve 2009/1262-2010/6838 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka tarafından dava dışı mudisi için düzenlenen çek koçanının postada zayi olduğunu ileri sürerek, çeklerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, keşideci imzası bulunmayan boş çek yapraklarının kıymetli evrat vasfının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1079, Karar No: 2025/194, Tarih: 13.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1079 E.  ,  2025/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/397 E., 2024/28 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı bankanın sözleşmeli avukatı olarak görev yaptığını, 2006 yılında davalı bankanın hukuk servisinin talebi üzerine kredi borçlusu şirket ile kefilleri hakkında ihtiyati haciz kararı alıp, 355.589,00 TL üzerinden icra takibi başlattığını, çeşitli takip işlemleri yapıp 75.400,00 TL tahsilat sağladığını, borçlu ve kefillerinin danışıklı işlemlerini tespit etmesi üzerine tasarrufun iptali davası açtığını, bu dosya karar aşamasına geldiğinden davalı bankanın alacağını temlik ettiğini, 6 yıl boyunca takip ettiği dosyalar nedeni ile vekalet ücretinin ödenmediğini, bunun üzerine davalıya vekalet ücretinin ödenmesi talepli olarak ihtarname çektiğini, ancak sonuç alamadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 15.000,00 TL vekalet ücreti ve 110,51 TL ihtar masrafının ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 29.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı ile aralarında imzalanan sözleşme uyarınca Bankalarının sözleşme ile yürütülmesi kararlaştırılan işlerin sonuçlandırılması karşılığında müşavirlik üstlenen avukata herhangi bir ücret ödemeyeceğini, avukatın sadece karşı taraftan alacağı ücret karşılığı çalışacağını, davacının yürüttüğü davaya konu icra takibi ve davanın sonuçlanmadığını ve varlık şirketine devredildiğini, böylece sözleşme şartlarının gerçekleşmediğini ve davacının vekalet ücretine hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12.03.2015 tarihli kararıyla; davanın ıslah edilmiş şekli ile kabulüne, Denizli 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/23 esas sayılı dosyasına ilişkin olarak 6.889,49 TL dava vekalet ücreti alacağının temerrüt tarihi olan 06.06.2013 tarihinden itibaren, bakiyesi 24.410,51 TL'nin ıslah tarihi olan 22.09.2014 tarihinden itibaren, Denizli 3. İcra Müdürlüğünün 2006/8968 esas sayılı icra takip dosyasına ilişkin olarak 8.000,00 TL icra vekalet ücreti ve 220,00 TL ihtiyati haciz vekalet ücretinin temerrüt tarihi olan 06.06.2013 tarihinden itibaren, bakiye icra vekalet ücreti 23.080,00 TL'nin ıslah tarihi olan 22.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ