muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32577, Karar No: 2013/19981, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32577 E.  ,  2013/19981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26/03/1997 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2200, Karar No: 2016/3774, Tarih: 13.04.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/2200 E.  ,  2016/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında; mahkumiyet

Sanık ... hakkında; beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Her ne kadar sanık ... savunmasında ''ikametinde ele geçen esrarı ...'dan aldığını'' ileri sürmüş ise de; tüm dosya kapsamına göre, sanığın savunmasının aksine, sanık ...'ün soyut beyanı dışında, sanık ...'nun ikametinde ele geçen ve kişisel kullanım miktarındaki esrarı kullanma amacı dışında satma veya başkalarına verme gibi bir maksatla bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, bu haliyle eylemin kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12551, Karar No: 2018/8032, Tarih: 11.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12551 E.  ,  2018/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında;

TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık ... hakkında;

TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık ... hakkında;

TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 51/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar ..., müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmün 1 yıl 8 ay hapis cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

... Prefabrik Yapı ticari ünvanlı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışan ölenin suç tarihinde belirtilen işyerinde arızalı tavan vincinin yürüyüş motorunu tamir etmeye çalışırken yaklaşık olarak 7.5 metre yükseklikten beton zemine düşerek hayatını kaybettiği, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın otopsi raporuna göre, vücudundan elektik akımı geçtiği, ölümünün genel beden travmasına bağlı ekstremite ve çok sayıda kaburga kırıkları ile birlikte iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği olayda, soruşturma ve kovuşturma sırasında alınan bilirkişi raporlarında her bir sanık açısından ayrı değerlendirme yapılmadan “işverenin kusur durumu” şeklinde genel değerlendirmeler yapıldığı, bilirkişi incelemesi yapıldıktan sonra sanık müdafiinin bilirkişi raporuna itiraz beyanlarını içerir dilekçesi ekinde dosyaya sunulan, ölene ait olduğu belirtilen kalfalık ve ustalık belgesi, ölenin imzaladığı belirtilen iş güvenliği talimatı tutanağı ve taahhütname belgelerinin bilirkişi incelemesine dahil edilememiş olduğu dikkate alındığında, dosyanın teknik üniversitelerde görevli elektrik mühendisi, makine mühendisi ve iş güvenliği uzmanından oluşan üç kişilik bilirkişi heyetine tevdii edilmesi suretiyle, her bir sanığın meslek ve görevi de gözetilerek, sanıklar açısından ayrı ayrı hangi eylemleriyle ölüm sonucuna neden olduklarını ortaya koyacak şekilde yeniden rapor alınarak sanıkların hukuki durumunun tespit ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yeterli olmayan bilirkişi raporlarına itibarla eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine göre ustabaşı olan sanık ..., inşaat firması sahibi olan sanık ... ve üretim sırası kalite kontrol sorumlusu olan sanık ...’ın ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen meslekleri olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde soyut ifadelerle 6 ay süreyle meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,

2-Daha önce haklarında işledikleri kasıtlı suçlar nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olan sanıklar ... ve ... hakkında "daha önceden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olsa dahi, kasıtlı bir suçtan dolayı mahkum olduğu ve bu nedenle bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu bir kanaat oluşmadığı dikkate alınarak CMK'nın 231/5. maddesinde yer alan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması,suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla sanığa verilen cezanın TCK'nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine" karar verilmesine karşın, daha önce hakkında taksirle öldürme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olan sanık ... hakkında "sanığın daha önceden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olsa dahi, taksirle ölüme neden olma suçundan sabıkasının bulunması ve bu nedenle bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu bir kanaat oluşmadığı dikkate alınarak TCK'nın 50 ve 51. maddeleri ile CMK'nın 231/5. maddesinde yer alan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilerek çelişki yaratılması ve dosya kapsamıyla uyuşmayan gerekçeyle sanık ... hakkında TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi.

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA 11/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17090, Karar No: 2012/416, Tarih: 11.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/17090 E.  ,  2012/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.649,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, özel eğitime ihtiyacı olan engelli öğrenciye verilen eğitim hizmet bedelinin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.Davalı vekili; eğitim ücretlerinin ödenme usulünün kanun ve yönetmeliklerle düzenlendiğini, ödemelerin ancak rapor süresi içerisinde yapılabildiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.Somut olayda davacıya ait özel eğitim merkezinin, özel eğitim hizmetini verdiği Mustafa Karabıyık adlı engelli öğrencinin ilk raporunun 27.08.2008 başlangıç - 27.08.2009 bitiş tarihli, ikinci raporunun 18.02.2010 başlangıç - 17.02.2011 bitiş tarihli olduğu görülmektedir. İki rapor arasındaki beş aylık sürede adı geçen engelli öğrencinin Özel Eğitim Değerlendirme Kurul Raporu'nun bulunmadığı ve Eylül 2009 ile Şubat 2010 arasındaki sürede öğrenciye adı geçen rapor bulunmaksızın özel eğitim verildiği iddia edilmektedir. Yerel mahkeme, ikinci raporun alınması için ilk raporun süresi bitmeden ilgili idareye başvuru yapılıp yapılmadığını, davalı idarenin davacı tarafından iddiada ettiği gibi yapılan başvuruyu geciktirip geciktirmediğini iddia ve savunmaları araştırmamış, duruşmalara katılan taraflara beyanlarını sormamış, 26.01.2011 ve 21.03.2011 tarihli celselerde dosyanın bilirkişiden dönüşünün beklenmesi yönünde ara karar tesis etmesine rağmen takip eden celsede bahse konu dosyanın bilirkişiden dönüşünü beklemeden eksik ve yetersiz inceleme ile davanın kabulü cihetine gitmiştir. Tüm deliller toplanıp sonucu uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15401, Karar No: 2011/16882, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15401 E.  ,  2011/16882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... .A.Ş vek.Av.... ile davalı ... Kardeşler Gıda San.Ltd.Şti. aralarındaki alacak davası hakkında İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 02.03.2011 gün ve 202-66 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkeme hükmü davalı vekili Mustafa Kemal Eğrilmez'e kalemde 21.06.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi, HUMK'un 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 07.07.2011 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17276, Karar No: 2017/26788, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17276 E.  ,  2017/26788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8013, Karar No: 2017/3817, Tarih: 30.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/8013 E.  ,  2017/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Sanığın, yakınanın kolundaki çantayı almak için çektiği, vermek istememesi üzerine çantanın sapını bıçakla keserek aldığı, çantasını geri almaya çalışan yakınanı da elindeki bıçakla yaralayıp kaçmaya çalışırken etraftan yetişenler tarafından müdahale edildiği sırada çantayı atarak olay yerinden kaçtığının anlaşılması karşısında; yağma eylemi tamamlandığı halde, yazılı şekilde kalkışmadan hüküm kurularak noksan ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2768, Karar No: 2024/8021, Tarih: 10.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/2768 E.  ,  2024/8021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/838 E., 2022/1528 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/516 E., 2021/427 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulü ile karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davalı ... ve davacı ... vekili ile davalı ... Sigorta Anonim Şirketi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı ... ve davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...'ın davalı ...'a ait ... Ticaret iş yerinde çalıştığı sırada iş yeri sahibine ait ... plakalı kamyondan basınçlı sanayi gaz tüplerini indirip bindirdiği sırada davalı ...'ın ... plakalı araç ile seyir halinde iken yolda aracı stop ettirip aracını geri kaydırması nedeniyle ... plakalı araçtan yük indiren davacının iki araç arasına sıkışarak iş kazası geçirdiğini, davalı ... şirketinin davalı ...'ın kullandığı aracın sigorta şirketi olduğunu, davacının kaza sonucu ayağını kaybetme riski olduğundan bu konudaki yetkin Doç. Dr. ... tarafından ameliyat edilmiş olduğunu, bunun karşılığı olarak 18.000 TL ödediğini, bunun dışındaki tedaviler için de 345 TL ödediğini toplam ödemenin 18.345 TL olduğunu, tedavi süreci boyunca taksi kullandığını, bu ücretlerin davalı tarafından ödenmesini, ve ... için 230.532,09 TL maddi tazminat ve 60.000,00 TL manevi tazminatın, davacı eş ... için 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline (sigorta şirketinden sadece maddi tazminat olmak üzere) ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili davaya cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacının geçirdiği kazanın iş kazası olmadığını, davacının iş yeri önünde oturduğu sırada üçüncü kişinin dikkatsiz ve tedbirsizce kullandığı araç ile geri gelerek çarpması sonucu kazanın meydana geldiğini, bu yönüyle görev ve husumet itirazında bulunduklarını, davacının 01.06.2013-31.05.2015 arası çalışma dönemi için tüm sigorta bildirimlerinin yapıldığını, davaya konu edilen ameliyat parasının davacı hesabına havale edilerek ödendiğini, bunun dışında davacının kazadan sonra tüm taşınma tıbbi yardım ve tedavi giderlerinin de ödendiğini, işverence iş yerinde tüm tedbirlerin alındığını, davacının öncelikle SGK nezdinde başvuruda bulunması gerektiğini, çalışamadığı günler için ücret alacağı bulunmadığını, işgücü kaybına dayalı tazminat talebinin yersiz olduğunu, kazada sorumluluğu bulunmayan işverene karşı manevi tazminat talebinde bulunulamayacağını beyanla davanın reddine, karşı dava olarak talep edilen 18.000,00 TL'lik ameliyat ücretinin müvekkili tarafından ödenmesi, 350,00 TL ve 95,00 TL poliklinik ücretlerinin de ödenmesi nedeniyle şimdilik 18.000,00 TL'nin davacı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.