muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3328, Karar No: 2012/5234, Tarih: 19.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3328 E.  ,  2012/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette işçi olarak çalışırken iş akdine son verildiğini, işçi alacakları için açılmış davanın kabul edildiğini, davalı aleyhine ilamlı icra takibi yapılmış olmasına alacaklarının tahsil edilemediğini ileri sürerek, davalı şirketin İİK’nun 177. maddesine göre iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İİK’nun 177. maddesine gereğince müvekkili şirketin temsilcisinin usulünce duruşmaya davet edilip beyanın tespit edilmesi gerektiğini ve talebe konu borcun ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, 25.02.2010 tarihinde ilama bağlı alacağın ödenmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı şirketin iflasına karar verilmiş; davalı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Yargıtay Yüksek 19. Hukuk Dairesi’nin ilamıyla İİK’nun 177/I-4. maddesi uyarınca ilama müstenit alacak icra emri ile istenildiği halde ödenmemişse, Türkiye’de bir yerleşim yeri veya mümessili bulunan borçlunun dinlenmek için kısa bir müddetle mahkemeye çağrılacağı öngörülmesine rağmen anılan kanun hükmü gözetilmeden karar verilmiş olduğu gerekçesiyle, mahkemenin kabul kararı bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, 08.12.2011 tarihinde davalıya ihtarlı olarak tebliğ edilen davetiyeye rağmen temsilcisinin duruşmaya gelmediği, alacağın ödenmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava, davalı şirketin doğrudan iflasına karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davanın kabulüne karar verilmiştir. Tebligat Kanunu’nun 12. maddesinde hükmi şahıslara, 13. maddesinde hükmü şahısların memur ve müstahdemlerine, 20. maddesinde muhatabın geçici olarak başka bir yere gitmesi durumunda tebligat usulü ve 21. maddesinde de tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina durumlarında tebligat usulü öngörülmüştür. Tebligat Kanunu’nun 20., 21. ve tebligat tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Tebligat Tüzüğü’nün 28. maddeleri uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşulu olup mahkemece kendiliğinden denetlenmelidir. Somut olayda kendisine haber bırakılan komşunun beyanı imzalatılmamış veya imzadan imtina durumu da tebliğ memuru tarafından tebliğ şerhine yazılıp imzalanmadığından söz konusu tebliğ işlemenin geçerli olduğunun kabulü mümkün değildir. Bunun sonucu olarak da İİK’nun 177. maddesi gereğince davalı şirket temsilcisinin beyanın tespiti için usulüne uygun olarak duruşmaya davet edildiğinden, dolayısıyla uyulmasına karar verilmiş bozma ilamının gereğinin de yerine getirildiğinden söz edilemeyecektir. Mahkemece, belirtilen hususlar üzerinde durulmadan, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16535, Karar No: 2016/14194, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16535 E.  ,  2016/14194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan...A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalılar tarafından düzenlenen ve tahsil edilen elektrik faturalarında bulunan kayıp- kaçak bedeli ve kayıp-kaçak bedeli üzerinden alınan TRT payının tespit edilerek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ...; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuş, esasa ilişkin olarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Üretim A.Ş.; yetkisizlik,zamanaşımı, husumet itirazlarında bulunmuş, esasa ilişkin olarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı ... Enerji Üretim A.Ş.'nin yetki itirazının kabulü ile davanın yetkisizlik nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan ...Üretim A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 saylı HMK' nun “Kötüniyetle temyiz" başlıklı 368. maddesi; "Temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşılırsa Yargıtayca 329 uncu madde hükümleri uygulanır.” hükmünü,

Aynı Kanunun 329. maddesinin 2. fıkrası ise;“ Kötüniyet sahibi davalı veya hiçbir hakkı olmadığı hâlde dava açan taraf, bundan başka beşyüz Türk Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar disiplin para cezası ile mahkûm edilebilir. Bu hâllere vekil sebebiyet vermiş ise disiplin para cezası vekil hakkında uygulanır.” hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan safahata göre; davalılardan .... A.Ş. vekilinin, yetki itirazının mahkemece kabul edilmesine rağmen , hükmü kötüniyetle temyiz ettiği, amacının adaleti gerçekleştirmek değil, davayı uzatmaya matuf olduğu anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, kararı kötüniyetle temyiz ettiği anlaşılan davalı ... Üretim A.Ş. vekili Av. ...'ın HMK'nun 368. maddesi yollaması ile 329/2. maddesi gereğince 4.000 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince infazının sağlanmasına, HUMK' nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1151, Karar No: 2013/10604, Tarih: 21.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1151 E.  ,  2013/10604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın tamamı borçlu T.A. adına kayıtlı olup, tapu kaydında  ili, ilçesi  ada  parselde kayıtlı olduğu görülmektedir.

Mahkeme kararına dayanak yapılan bilirkişi raporunda; parselde .kat  numaralı meskenin değerinin arsası ile birlikte 51.198,00 TL olduğu ve borçlunun haline münasip olduğu, borçlunun haline münasip meskeni 51.198,00TL'ye satın  alabileceği belirtilmiştir.

Rapor   bu   hali   ile   Yargıtay   denetimine elverişli   değildir. Çünkü, asıl olan borcun ödenmesi olup, borçlunun mutlaka meskeniyet şikayetinde bulunduğu köyün mahallesinde meskeninin bulunması zorunlu değildir. Bu nedenle borçlunun daha mütevazi niteliklere sahip yerlerde daha küçük haline münasip meskeni edinebileceği miktarın da belirlenmemesi doğru görülmemiştir.

O halde mahkemece, bilirkişiden ek rapor alınarak borçlunun ikamet ettiği yerden daha mütevazi koşullara sahip yerlerde haline münasip evi alabileceği değer saptanmalı; bu tespitlerden sonra borçlunun alabileceği evin değeri, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip evi alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az

olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi    isabetsizdir.

olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi    isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.03.2013  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12435, Karar No: 2013/14249, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/12435 E.  ,  2013/14249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, 2007-2011 yıllara arasında Çanakkale şantiyesinde işçi olarak çalıştığını, net 680,00 TL maaş aldığını, üç öğün yemek verildiğini, davalı tarafça iş sözleşmesi feshedilirken bir kısım haklarının ödendiğini, haftaiçi 07.00-19.00 ve 19:00-07:00 arası çalıştığını, iki haftada bir gün hafta tatili kullandığını, son beş ay için haftalık izin kullandırılmadığını belirterek müvekkilinin fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alacaklarının fazlasıyla ödendiğini, vardiyalı çalışması nedeniyle fazla mesaisinin olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, delil durumuna göre istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Söz konusu alacakların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Bu alacakların yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının çalıştığı döneme ilişkin işyeri kayıtları sunulmamıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarının anlatımına göre dava konusu alacak hesaplanmıştır. Yargılama sırasında davalı vekili tarafından işyerinde sürekli çalışma olmadığına ilişkin savunma mahkemece değerlendirilmemiştir. İşin niteliği gereği, davalının uyuşmazlık konusu süre içinde hizmet verdiği ilgili kurumdan fiilen çalışılmayan günler ve ayrıca keşif artışı nedeniyle çalışılmadığı belirtilen günler olup olmadığı sorularak netleştirilmelidir. Gerekirse taraf tanıkları yeniden dinlenmek suretiyle yaz ve kış aylarında çalışma durumu ortaya konulmalı, diğer delillerle birlikte bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6342, Karar No: 2024/5276, Tarih: 08.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/6342 E.  ,  2024/5276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/69 Esas, 2015/999 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklardan ... ve ... hakkında atılı suçtan beraat, ... ve ... hakkında ise atılı suçtan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Temyiz başvurularının kapsamına göre; incelemenin katılan ... vekilinin sanıklardan ... ve ...hakkında verilen beraat, sanık ... müdafiinin müvekkili hakkında verilen mahkumiyet, sanık ...'ın ise kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2014 tarihli iddianamesiyle "Suç tarihlerinde sanıklardan ...'in Isparta Belediyesi Mali Hizmetler Müdür Vekili, ...'nın Belediye Başkan yardımcısı, ...'ın Özel Kalem Müdürü, ....'ın ise Özel Kalem Asistanı olarak görev yaptıkları, Isparta Belediyesince düzenlenen 9. Gül ve Halı Festivalinde kullanılmak üzere çeşitli firmalardan fiyat isteme listeleriyle 4.615 adet bayrak için fiyat istenildiği, ancak 27.06.2008 tarihli ve 532984 numaralı “NT Kitap Kırtasiye” firmasına ait faturada bayrak adedi kısmının el ile düzeltilerek 1.000 adetten 4.615'e çıkarıldığı, birim fiyat kısmının da 2,777.78 TL'den 0,60190 TL'ye indirildiği, sanık ...'ın 27.06.2008 tarihli harcama talimatının ise 1.000 adet bayrak bedeli olarak düzenlendiği, fakat anılan talimatta bedelin yazılmadığı ayrıca 27.06.2008 tarihli ve 3588/3 sayılı Ödeme Emriyle 1000 adet bayrak karşılığı ödeme yapıldığı, yapılan harcamada kaç adet bayrak alındığının, kaç adet bayrak için ödeme yapıldığının tam olarak belli olmadığı, bu harcama için düzenlenen belge ve tutanakların birbiri ile çelişkili olduğu, düzeltilmiş hali ile 4.615 adet bayrağın Isparta Belediyesine teslim edildiğine dair herhangi bir bilgi ve belge elde edilemediği, sanıkların adı geçen firmaya fazla ödeme yaparak kamuyu zarar uğrattıkları"nın iddia edilmesi karşısında sanıklara yüklenen eylemlerin sübutu halinde 5237 sayılı Kanun'un 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturabileceği ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesi uyarınca eylemi nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek sanıklardan ... ve ...yönünden 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi, ... ve ... yönünden ise aynı Kanun'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7182, Karar No: 2023/8496, Tarih: 01.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7182 E.  ,  2023/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının mevsimlik işçi statüsünden kadrolu işçi statüsüne geçirilirken derece ve kademe intibakının yanlış yapıldığının tespiti ile bundan kaynaklı ücret farkı, yıpranma primi farkı, yasal ilave tediye ve akdi ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; mevsimlik çalışmalarda ... sözleşmesinin 9 aylığına yapıldığını, bu süreden sonra ... sözleşmesinin son erdiğini, kadroya geçtikten sonra davacının atölye ustası pozisyonunda çalıştığını, yürürlükte olan toplu ... sözleşmesi hükümleri gereğince davacının intibak işlemlerinin yapılarak 24.10.2013 tarihinde 11.089,84 TL intibak ödemesi yapıldığını, 30.03.2014 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesine atandığını, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ....09.2019 tarihli ve 2018/867 Esas, 2019/562 Karar sayılı kararıyla; bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 03.02.2021 tarihli ve 2019/3024 Esas, 2021/266 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının dayandığı deliller, delillerin takdiri ve karar gerekçesine göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 03.02.2021 tarihli ve 2019/3024 Esas, 2021/266 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının dayandığı deliller, delillerin takdiri ve karar gerekçesine göre davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 17.05.2021 tarihli ve 2021/4775 Esas, 2021/9002 Karar sayılı ilâmı ile; davacının sadece dava tarihinden geriye doğru beş yıllık alacağını talep edebileceğinin gözden kaçırılmasının hatalı olduğu gerekçesi ile karar bozularak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 09.09.2021 tarihli ve 2021/339 Esas, 2021/700 Karar ile; bozmaya uyulmuş ve dava tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.12.2021 tarihli ve 2021/12011 Esas, 2021/16282 Karar sayılı ilâmı ile; bozma kararı 04.12.2013-04.12.2018 tarihleri arası için hesaplama yapılması yönünde olmasına rağmen davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu ve vekâlet ücretinin tahsil hükmünün hatalı yazıldığı gerekçeleri ile karar bozularak dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak alınan bilirkişi raporunda 04.12.2013-04.12.2018 dönemine ilişkin yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; intibak işlemleri yapılarak gerekli ödemelerin yapıldığını, alacakların zamanaşımına uğradığını ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; alacakların zamanaşımına uğrayıp uğramadığı, bozma ile oluşan usuli kazanılmış hak ilkesine uyulup uyulmadığı konusundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.