muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6755, Karar No: 2018/5608, Tarih: 19.06.2018

2- Kabule göre de; Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... müdafii, ... ve müdafi ile sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 19.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık 213 sayılı Vergi Usul Kanununun (VUK) 359-b maddesinde düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma eylemlerinde suçun oluşup oluşmadığının tespiti açısından suça konu belgelerin VUK 227/3 gereğince VUK 230 ve devamı maddelerde ve VUK mükerrer 257. maddesiyle verilen yetkiye istinaden Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerde belirtilen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının denetlenmesi yönünden belgenin (faturanın) mutlaka dosyaya celbinin gerekip gerekmediği noktasındadır.

Ayrıntıları Dairemizin 07.05.2018 tarih 2018/3390 Esas 2018/4256 karar sayılı kararına ekli gerekçeli karşı oy yazımızda da açıklandığı üzere;

1)Vergi Usul Kanunun 359/b de düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının düzenleniş şekli, içeriği ve amacının TCK'da düzenlenen sahtecilik suçlarından farklı olduğu, TCK da belgenin düzenleniş biçimi ve (özellikle resmi belgede) bulunması gereken zorunlu unsurların suçun unsuru kabul edildiği halde VUK'ta düzenlenen belgelerin niteliği (özel belge oluşu) suçun işleniş şekli ve VUK 359/b'nin düzenleniş amacı nazara alındığında VUK'da belge ve şekil denetiminin suçun unsuru olmadığı, unsuru haline getirilmesininde 359/b son cümledeki tanım ve VUK'nun düzenleniş biçimi ile bağdaşmayacağı, 359/b'deki suçta belgede şekil denetiminin ön şart haline getirilmesinin maddede düzenlenen suçun işlenemez suç haline dönüşmesine neden olacağı, bu nedenle VUK 359/b'deki sahtecilik denetiminin belge şeklinin değil içeriğinin yani vergiyi doğuran olay ve muamelelerin gerçekliğinin denetimi şeklinde yapılması gerektiği,

2)VUK'nun 359/b maddesi kaçakçılık suçları ve cezaları başlığı altında düzenlenmiş olup ceza içeren kanunların başlık ve içeriklerinin birlikte değerlendirilmesi gerektiği, VUK taki belgelerin özel belge olarak kabul edilmesi nedeni ile VUK'ta düzenlenen belgelerde şekil denetiminden ziyade içerik denetiminin esas olduğu, VUK 359/b son cümledeki sahtecilik tanımına göre de aldatma kabiliyetinin içerikte aranması gerektiği, içerik sahteciliğinin ise (dairemizin 07.05.2018 tarih 2018/3390 Esas 2018/4256 karar sayılı kararında gerekçeli karşı oy yazımızda açıklandığı üzere) VUK 3. maddesi ve Ceza Hukukundaki delil serbestisi ilkesi gereğince "her türlü delille" ispat edilebileceği, bu nedenle belgede bazı bilgilerin eksik olması nedeniyle VUK 227/3 maddesi gereğince belge düzenlenmemiş sayılsa bile bu tür belgelerin her türlü delil kapsamında ceza soruşturmasında delil olarak kullanılabileceği,

3)VUK'nu gereğince verilmesi, alınması ve tutulması zorunlu fatura ve benzeri belgelerle ilgili VUK 230 vd maddelerde ve Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerde şekil şartları belirlenerek her belgede bulunması gereken asgari bilginin hüküm altına alınması sureti ile mali sistemde belli bir düzen sağlanmasının amaçlandığı, sağlanan bu mali düzen ile de hazine tarafından gerçekleştirilen vergi denetim ve incelemelerinde etkenliğin artırılarak Devletin vergi kaybının önlenmek istendiği, VUK 227/3 deki şekil şartının idari ve mali denetime kolaylık sağlamak amacı ile getirildiği, şekil şartlarına uyulmamasının müeyyidesinin de VUK 331 yollaması ile VUK 351, 352, 353 ve 355 maddelerde belirtilen usulsüzlük, özel usulsüzlük cezası kesilmesi veya vergisel avantajlardan yararlanılamaması şeklinde idari olarak düzenlendiği, idari ve vergi denetimi amacıyla getirilen 227/3 deki bu düzenlemenin kaçakçılık suçları adı altında düzenlenen ve adli cezalar içeren 359/b maddesinde uygulanmasının hem 227/3. maddesinin düzenleme yeri ve maksatından koparılması nedeniyle bu maddenin düzenleniş amacına aykırı olacağı hem de şekle ilişkin bu düzenlemenin 359/b'deki suçun unsuru haline dönüştürülmesi nedeni ile de 359/b deki düzenlemenin şekil denetimine indirgenerek uyulanamaz hale getirilmesine neden olacağından dolayı bu uygulamanın vergiyi doğuran olay ve muamelelerin gerçekliğinin her türlü delille ispatının mümkün olduğunu belirten VUK 3/A-2. paragraf ve 3/B maddesine aykırı olacağı,

4)VUK 359'da bahsedilen "vergi kanunları uyarınca düzenlemesi veya tutulması mecburiyeti bulunan" belgelerin, bir kısmı kanunda düzenlenmiş ancak mükerrer 257. maddeyle de Maliye Bakanlığına tebliğlerle benzer düzenleme yapmak yetkisi verilmiştir. 227/3 deki şekil denetiminin 359/b'ye taşınması halinde Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerle suç ihdas edilmiş olacağı, Yasa koyucunun suçta ve cezada kanunilik ilkesi gereği tebliğlerle suç ihdas edilemeyeceğini bilmediği düşünülemeyeceğinden 227/3 maddedeki şekil şartlarına ilişkin düzenlemenin 359/b de uygulama yerinin bulunmadığı düşüncesi ile Maliye Bakanlığına tebliğlerle belgelerde şekil düzenlemesi yapma yetkisinin verildiğini kabul etmekte zorunluluk bulunduğu bu nedenlede belgenin ve belgede bulunması gereken zorunlu bilgilerin 359. maddedeki kaçakçılık suçunun maddi unsuru olarak kabul edilmesinin kanun koyucunun iradesine aykırı olarak kanunsuz suç ihdas edilmesine neden olacağı için Anayasaya aykırılık oluşturacağı,

5)VUK'nun öngördüğü suçlar bakımından bir çok halde ceza hukukunun genel ilkelerinden ayrıldığı, cezai sorumluluğa ve takip şartlarına ilişkin farklı düzenlemeler getirdiği, bu bağlamda iktisadi, ticari ve teknik icablara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutat olmayan bir durumun savunulması halinde bunun ispatının mükellefe ait olacağı, yani VUK'da ispat külfetinin yer değiştirdiği, suç işlediği diğer delillerle ortaya konan mükellefin bunun aksini öncelikle vergi kanunlarına göre usulüne uygun düzenlenmiş belgeleri ile ortaya koyması gerektiği, belgede şekil şartlarına ilişkin düzenlemenin bu amaçla yapıldığı, kanun gereği mükellefin sorumluluğunda olan (belge ile) isbat külfetinin vergi kanunundaki düzenlemenin içeriğine ve maksadına aykırı olarak yer değiştirtip idarenin üzerine yüklenmesinin vergi denetimini kolaylaştırmak için getirilen belgede bulunması gereken zorunlu bilgilerin kanundaki düzenleme yeri ve bağlantısından koparılarak 359/b deki adli suçun unsuru haline getirilmesine ve 359/b deki suçun sübutunun zorlaştırılmasına ve hatta imkansız hale gelmesine neden olacağı için böyle bir uygulamanın kötü niyetli kişi ve mükelleflerin cezasız kalmalarına sebebiyet vereceği nedeni ile VUK 359/b'de belgede şekil şartının suçun unsuru olarak aranamayacağı kanaatindeyiz.

Tabi ki bu suçlarda düzenlenen ya da kullanılan belgeler suçun delillerindendir. Özellikle suç tarihi, ve imza ve yazı incelemesi ile suçun kişiselleştirilmesi gerektiğinde belgelerin suçun sübutu açısından yararlanılacak delillerin başında geldiği açıktır. Nitekim bu dosyada yazı ve imza incelemesinin gerekmesi nedeniyle sanık ve ilgililerin yazı ve imzasını içeren yeteri kadar belgenin dosyaya celbinde zorunluluk bulunmaktadır. Ancak yazı ve imza incelemesi yada gerektiğinde suç tarihinin tespiti için celbi dışında belgelerin (belgede bulunması gereken bilgilerin) belgede şekil denetiminin zorunlu ve suçun unsuru olarak kabul edilmesinin gerek 359/b'deki düzenlemeye gerekse VUK 3/A ve B'den düzenlemelere aykırı olduğu suçun sübutunu belgede şekil denetimine indirgiyerek VUK'da amaçlanan içerik sahteciliğinin denetimini ve dolayısı ile suçun sübutunu olanaksız hale getireceği nedeni ile doğru olmadığı kanaatindeyim.

Yukarda kısaca açıklandığı üzere; VUK 359/b'de "Kaçakçılık Suçları ve Cezaları" başlığı altında düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının, VUK 359/b son cümlesinde içerik sahteciliği olarak düzenlendiği, VUK 3 maddesi ve Ceza Hukukundaki delil serbestisi ilkesi gereğince bu suçların (bazı şekli unsurları eksik belgelerde dahil) her türlü delille isbatının mümkün olduğu, gerekmediği halde sayın Daire çoğunluğunun belgede şekil şartlarının mutlaka denetlenmesi gerektiği yönündeki düşüncesinin kabulünün bu suçların sübutunu, suçun delillerinden biri olan özel belge niteliğindeki belgenin fiziki varlığına ve şekil denetimine indirgenmesine neden olacağı, şekil denetiminin bu suçların ön şartı ve unsuru haline getirilmesinin maddenin düzenleniş amacı ile bağdaşmayacağı gibi maddede amaçlanan içerik sahteciliğinin denetiminin yapılamaz hale gelmesine neden olacağı, özellikle içinde idari, mali, usuli ve adli düzenlemeler bulunması nedeni ile karma bir düzenleme içeren ve her maddenin düzenleniş yeri, amacı, lafzı ve diğer maddelerle bağlantısi gözetilerek uygulanacağı hükmünü getiren Vergi Usul Kanununun düzenleme biçimi ve amacına aykırı olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun dosyaya yeteri kadar belgenin (fatura) celp edilerek öncelikle şekil şartları yönünden denetlenmesi gerektiği düşüncesine katılmadığımı karara bu yönü ile muhalif olduğumu saygılarımla arzederim.
Yargıtay — Esas No: 2011/7052, Karar No: 2011/9386, Tarih: 27.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7052 E.  ,  2011/9386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen karar daha önce iki kez gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ tarihinin tespit edilmesi için geri çevrilmişse de; gereği yerine getirilmemiştir.

Bu sebeple, davacı vekilinin temyizinin süresinde olup olmadığının tespiti bakımından; 2900724327958 barkod numarasıyla davacı vekiline tebliğe çıkartılan ve kalemde bizzat tebligatı yapılan gerekçeli kararın tebliğ tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından ve bu işlemlerin hakimlikçe de denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13473, Karar No: 2007/1524, Tarih: 08.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/13473 E.  ,  2007/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : İstanbul 8. İş Mahkemesi

Tarih                : 13.06.2006

Davacı,   murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacılar ile davalılardan A.K., V.K. ve Dahili davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalılar ile davacılar M., E., K., A. ve  S.A.'ın  tüm, davacı F.A.'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı anne F.A.'a ölen oğlu sigortalı A.A.'tan SSK.'ca iş kazası sigorta kolundan ölüm geliri bağlanmadığı gerekçesiyle bu davacının maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacı F.A.'ın  kendisine iş kazası sonucu ölen sigortalı oğlundan ölüm geliri bağlanması istemiyle dava açtığı, İstanbul 6. İş Mahkemesinin 2005-198 Esas nolu dosyasında görülen dava sonucu davanın reddine ilişkin verilen hükmün Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 02.02.2006 tarihli kararı ile davacıya 01.09.2003 tarihi itibariyle ölüm geliri bağlanması gerekçesi ile düzeltilmek suretiyle onandığı görülmektedir.Bu karar uyarınca SSK. Başkanlığınca davacı F.A.'a gelir bağlanması gerektiği açıktır.

Yapılacak iş;davacı F.A.'a gelir bağlanıp bağlanmadığını Sosyal Sigortalar Kurumun'dan sormak, bağlanmamış ise davacı F.A.'a SSK.'na müracaatta bulunması için önel vermek, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak davacının gerçek maddi zararını bilirkişiye hesaplattırmak ve belirlenen bu zarardan 4447 sayılı Yasa'nın Ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilere göre hesaplanan peşin sermaye değeri indirilmek suretiyle sonuca gitmektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı F.A.'ın bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacılara yükletilmesine, 08.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2654, Karar No: 2019/12879, Tarih: 27.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2654 E.  ,  2019/12879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ... hakkında açılan davanın husumetten reddine ,davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11316, Karar No: 2016/16853, Tarih: 12.12.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/11316 E.  ,  2016/16853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ..., ... ve ihbar olunan ... ... Bölge Müdürlüğü aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kabulüne dair ... ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, K... Müdürlüğü tarafından yapılan kamulaştırma işlemine konu tapusuz taşınmazda vekil edeninin evi ve bahçesinin bulunduğunu, taşınmaz üzerindeki evin ve bahçe içerisindeki ağaçların vekil edenine ait olduğunun tespiti ile taşınmaz ve ağaçların bedellerinin tespitine, tespit dosyası tespit giderleri dahil vekalet ücretinin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekilleri; davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, ihbar olunan ... ... Bölge Müdürlüğü yargılama oturumlarına katılmamış savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... Mahallesi sınırları içerisinde bulunan ve tapuda kayıtlı olmayan, fen bilirkişisi ...'in 7.12.2015 tarihli raporu ve ekli krokisinde A-B harfleri ile gösterilen toplam 1264,27 m2 yüzölçümündeki taşınmaz üzerindeki ev, ağaç ve harçlı taş duvarın davacıya ait olduğunun ve zilyedinin davacı olduğunun, taşınmaz üzerinde bulunan ev, ağaç ve harçlı taş duvarın toplam değerinin 94.163,65 TL olduğunun tespitine, davalıların yasal hasım olmaları nedeniyle yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi üzerine; hükmün esası ,davalı ... vekili tarafından, yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik kısmı ise davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacının maliki olmadığı taşınmazda ihbar olunan Karyolları Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırma işlemi nedeniyle, kamulaştırma öncesi davacı tarafından inşa edilen ev ile dikilen ağaçların davacıya aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Dava; davacının maliki olmadığı taşınmazda ihbar olunan Karyolları Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırma işlemi nedeniyle, kamulaştırma öncesi davacı tarafından inşa edilen ev ile dikilen ağaçların davacıya aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

26.0...2004 gün ve 5177 sayılı Kanun'un 3... maddesi ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 19. maddesine eklenen ek fıkra hükmünde "Başkası adına tapulu, sahipsiz ve/veya zilyedi tarafından iktisap edilmemiş yerin kamulaştırmasında binaların asgarî levazım bedeli, ağaçların ise 11. madde çerçevesinde takdir olunan bedeli zilyedine ödenir" denilmektedir. Bu hükümle başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla tespit davası açma hakkı tanınmıştır. Gerçekten de; 07.12.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın iki parçadan ibaret olduğu, A harfi ile gösterilen yerin orman kadastrosuna göre orman sayılmayan alanda, B harfi ile gösterilen yerin orman kadastrosunda orman sayılan alanda kaldığı belirtilmiş, ancak; söz konusu ev ve ağaçların dava konusu taşınmazın kamulaştırılan bölümünde kalıp kalmadığı konusunda tereddüt oluşmuştur.

Bundan ayrı, 17.12.2015 havale tarihli orman bilirkişi raporunda; davaya konu A harfi ile gösterilen yerin 1980 yılından önce orman vasfını kaybettiği orman sayılmayan yerlerden olabileceği, B harfi ile gösterilen bölümün ise orman sayılan yerlerden olduğu kanaatine varıldığının belirtildiği görülmüştür. Az yukarıda açıklandığı üzere, başkası adına tapulu veya tapusuz bir taşınmazın kamulaştırılması halinde, taşınmazda malik olmayan ancak üzerindeki muhdesatı meydana getiren kişilere muhdesatın kamulaştırma bedelinin kendisine verilmesini sağlama amacıyla tespit davası açma hakkı tanınmış ise de, kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacakları, bu taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecekleri, bu nedenle de bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhtesatlara hukuki değer verilemeyeceği gözönünde bulundurulmamıştır.

Hal böyle olunca; Mahkemece kamulaştırmaya ilişkin evraklar ve kroki de eklenerek, taşınmazın hangi kısmının kamulaştırmaya konu olduğunun belirlenmesi, fen bilirkişi tarafından düzenlenen 07.12.2015 tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki krokisi ile 04.12.2015 havale tarihli inşaat ve ziraat bilirkişiler tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda gösterilen muhdesatların, kamulaştırma krokisi ve 17.12.2015 havale tarihli orman bilirkişi raporu ile çakıştırılarak, muhdesatların bulunduğu bölümün kamulaştırılıp kamulaştırılmadığının tespit edilmesi ve muhdesatların orman olan kısımda kalıp kalmadıklarının belirlenerek, bu hususları gösterir rapor alınması, bu şekilde davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığının denetlenmesi, orman olan kısımda kalan muhdesatlar açısından az yukarıda açıklanan nedenlerle tespit kararı verilemeyeceğinin düşünülmesi gerekmektedir. Mahkemece, açıklanan şekilde araştırma ve incelemeler yapılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin hükmün yargılama gideri ve vekalet ücreti bölümüne yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8165, Karar No: 2013/16177, Tarih: 01.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8165 E.  ,  2013/16177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar, davalı ... ile ...Tur. Sany. ve Tic.Ltd Şti. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı ...Tur. Sany. ve Tic.Ltd Şti. vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla duruşma için belirlenen 01.10.2013 günü temyiz eden davalılardan ... vekili Av. ...ile ...Tur. Sany. ve Tic.Ltd Şti. vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacılar vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalı ... vekili ile davalı ...Tur. Sany. ve Tic.Ltd Şti. vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.