muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9896, Karar No: 2011/13225, Tarih: 20.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/9896 E.  ,  2011/13225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜMRANİYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/05/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan babaları R.A.'ın maliki olduğu 1808 ada 5 parsel sayılı taşınmazı mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla davalı oğluna satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini, ayrıca murise ait menkul malların davalıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptali, tescil veya tenkis ile terekede bulunan menkul değerlerin mirasçılara dağıtılması isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, iddiaların yersiz olduğunu, bedeli karşılığı taşınmazı satın alıp üzerine bina inşa ettiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliki işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.12.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat .... ile temyiz edilenler vekili Avukat .... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali, tescil veya tenkis ile terekede bulunan menkullerin dağıtımı isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakan R.in maliki olduğu 5 parsel sayılı taşınmazını 27.8.1991 tarihinde davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiği, davacıların yapılan temliki işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilemeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; mahkemece yukarıda belirtilen ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Öte yandan, miras bırakan tarafından sağlığında hak dengesini gözeten, kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapılmışsa, mal kaçırmak kastından söz edilemeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; mahkemece yukarıda belirtilen ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıdaki ilkeler gözetilmek suretiyle hükme yeterli bir soruşturma yapılması, özellikle miras bırakanın tüm mal varlığının değerinin tespiti ile mal varlığı içerisinde çekişmeye konu taşınmazın konumunun saptanması, murisin taşınmaz satmaya ihtiyacı olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, davalının alım gücünün tespiti için ekonomik ve sosyal durumun ilgili kurumlardan tetkiki, taşınmazın satış tarihindeki değerinin tespiti, değerler arasında orantılama yapılması, satışa ilişkin bedel ödemesi yapılmış ise ilgili evrakların temini, semenin bir başka ifade ile malın bedelinin mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emekte olabileceği gözetilerek, davalı olan oğlunun kendisine bakması nedeniyle temliki işleminin gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin değerlendirilmesi, böylece mirasçıdan mal kaçırma amacı taşıyıp taşımadığının tereddüde mahal bırakmayacak şekilde tespiti, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının, bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18442, Karar No: 2014/11448, Tarih: 09.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18442 E.  ,  2014/11448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanık ...'ın, ...plaka sayılı kamyon ile şikâyetçi ...’ya ait 64.132,00 TL değerinde olan orkide marka ayçiçek yağlarını İzmir’den Amasya'ya götürmesi gerekirken, Kayseri’ye götürerek temyiz dışı sanık ...'ya borcuna karşılık verdiği anlaşıldığından, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargıtay CGK’nın 26.03.2013 tarih ve 2012/6-1232-2013/106 sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin, pişmanlık sonucu gerçekleştirilmiş olan iade ve tazmini esas alan bir düzenleme olması karşısında, suçtan elde ettiği para halen kendisinde bulunan sanığın yalnızca yağları sattığı yeri göstermiş olması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmayacağı; öte yandan Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünün tutanağa geçirilmesinden sonra gerekçeli kararda iddia ve savunmaya yer verilmesi nedeniyle bu yönlerden bozma talep eden tebliğnamedeki düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üstsoyları ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde yer alan hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, üstsoyları ile diğer kişiler yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından tamamen çıkarılıp yerine, "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın “c” bendinde yer alan, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına" denilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13176, Karar No: 2011/21172, Tarih: 14.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13176 E.  ,  2011/21172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı,plan içinde ise özgülenme durumu ve plan ölçeği, imar planı içinde değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili belediye başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12265, Karar No: 2015/22966, Tarih: 03.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12265 E.  ,  2015/22966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2015

NUMARASI : 2013/298-2015/6

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile birleşen davalı idare vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 30.04.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11135, Karar No: 2019/13421, Tarih: 31.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11135 E.  ,  2019/13421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın adli sicil kaydında suç tarihi itibarıyla kesinleşmiş hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin bulunmaması nedeniyle, hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesinde yer alan yasal zorunluluk gereğince aynı Yasa'nın 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 31.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14309, Karar No: 2015/6560, Tarih: 12.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14309 E.  ,  2015/6560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/146625

MAHKEMESİ : Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/01/2011

NUMARASI : 2008/104 (E) ve 2011/8 (K)

SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs, nitelikli mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında ve karar metninde suça sürüklenen çocuklardan sanık olarak bahsedilmesi ve yine 01/05/2007 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 02/05/2007 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak görülmüştür.

Suç tarihinde sanık C.. Ç.. ile suça sürüklenen çocuklar M.. B.., F.. K.. ve V.. K..’un Van İli, ............r İlçesinde bulunan ...... Köyü İlköğretim Okulu yanındaki, mülkiyeti katılan Van T.. M..ne ait olan telefon direklerinden yaklaşık 200 metre uzunluğundaki haberleşme kablolarını çalmak amacıyla kestikleri, yapılan ihbar üzerine olay yerine intikal eden.......... Jandarma Komutanlığı görevlilerinin adı geçen sanık ve suça sürüklenen çocukların ellerindeki balta ile, daha önceden kesmiş oldukları kabloların plastik yüzeylerini soyduklarını tespit ettikleri, jandarmanın gelmesi üzerine olay yerinden kaçan sanık ve suça sürüklenen çocuklardan sanık C.. Ç.. ile suça sürüklenen çocuklar F.. K.. ve V.. K..’un yapılan kesintisiz takip neticesinde yakalandıkları, suça sürüklenen çocuk M.. B..’ın ise bilahare jandarma karakoluna müracaat ederek teslim olduğu, bu olay nedeni ile gözaltına alınan suça sürüklenen çocukların karakolda bulundukları sırada kendilerini yakalayan kolluk görevlilerine bu şekilde çaldıkları malzemeleri sanık C.. Y..'a sattıklarını söyledikleri, suça sürüklenen çocukların bu beyanlarından söz konusu hırsızlık eylemini adı geçen sanığın azmettirmesi ile gerçekleştirdiklerinin kabul edildiği, meydana gelen bu olay nedeniyle katılan kurumun yaklaşık 5.669,14 TL maddi zararın oluştuğu, bu şekilde sanıklar C.. Y.. ve C.. Ç.. ile suça sürüklenen çocuklar M.. B..,

F.. K.. ve V.. K..’un üzerlerine atılı “nitelikli hırsızlığa teşebbüs” ve “nitelikli mala zarar verme” suçlarını işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk M.. B.. hakkında üzerine atılı “nitelikli hırsızlığa teşebbüs” ve “nitelikli mala zarar verme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, suça sürüklenen çocuk V.. K.. hakkında üzerine “nitelikli hırsızlığa teşebbüs” ve “nitelikli mala zarar verme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik adı geçen suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı yasa ile suça sürüklenen çocuklara atfedilen suçlardan “nitelikli mala zarar verme” suçuna ilişkin olarak 5237 sayılı TCK’nın 152. maddesinde yapılan değişikliğin niteliği de göz önünde bulundurularak yapılan değerlendirmede;

Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı yasa ile suça sürüklenen çocuklara atfedilen suçlardan “nitelikli mala zarar verme” suçuna ilişkin olarak 5237 sayılı TCK’nın 152. maddesinde yapılan değişikliğin niteliği de göz önünde bulundurularak yapılan değerlendirmede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk V.. K.. ile yine suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk M.. B..’ın, üzerlerine atılı “nitelikli hırsızlığa teşebbüs” ve “nitelikli mala zarar verme” suçlarının gerektirdiği cezaların miktar ve nevi itibariyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerine göre hesaplanan sırasıyla 6 yıl ve 7 yıl 12 aylık kesintili dava zamanaşımı sürelerinin karar tarihi ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar M.. B.. ve V.. K.. hakkında kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

2- Sanık C.. Y.. hakkında “nitelikli hırsızlığa teşebbüs” ve “nitelikli mala zarar verme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunmasına, suça sürüklenen çocukların beyanlarına, tanık anlatımlarına, 01/05/2007 tarihli suçüstü tutanağı içeriği ile tüm dosya kapsamına göre; adı geçen sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair davaya konu olay nedeni ile gözaltına alınan suça sürüklenen çocukların kendileri ile mülakat yapan jandarma görevlilerine çaldıkları telefon kablolarını sanık Celalettin’e sattıkları yönündeki beyanları dışında herhangi bir delil bulunmadığı, kaldı ki suça sürüklenen çocukların aşamalardaki savunmalarında bu şekilde bir beyanda bulunmadıklarını ve adı geçen sanığa herhangi bir şey satmadıklarını beyan ettikleri, sanığın da alınan ifadelerinde üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmakla; sanık C.. Y..’ın üzerlerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve mahkumiyetine yeterli delil bulunamadığından bahisle verilen beraat kararlarında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya

kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık C.. Ç.. ve suça sürüklenen çocuk F.. K.. hakkında üzerlerine atılı “nitelikli mala zarar verme” ve “nitelikli hırsızlığa teşebbüs” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan vekili, sanık C.. Ç.. ve suça sürüklenen çocuk F.. K.. müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Sanık C.. Ç.. hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak;

kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık C.. Ç.. ve suça sürüklenen çocuk F.. K.. hakkında üzerlerine atılı “nitelikli mala zarar verme” ve “nitelikli hırsızlığa teşebbüs” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik katılan vekili, sanık C.. Ç.. ve suça sürüklenen çocuk F.. K.. müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- Sanık C.. Ç.. hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak;

Sanık savunmasına, suça sürüklenen çocukların beyanlarına, tanıklar M. K., K. K. ve C. C.’in anlatımlarına, 01/05/2007 tarihli suçüstü tutanağı içeriği ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde suça sürüklenen çocuklarla birlikte çalmak üzere kestikleri haberleşme kablolarının plastik yüzeylerini balta ile soyduğu sırada olay yerine intikal eden jandarma görevlileri tarafından yakalandığı anlaşılmış olup; bu eylem nedeniyle sanığa yüklenen “nitelikli mala zarar verme” ve “nitelikli hırsızlığa teşebbüs” suçlarının konusunun aynı olması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30.10.2014 tarih, 2014/40-453 sayılı kararı da nazara alındığında; sanık C.. Ç..’in suça konu haberleşme kablolarının kesilip çalınması sırasında zorunlu olarak söz konusu kablonun aynına da zarar verdiğinin tespit edilmiş olması karşısında, adı geçen sanığın eylemlerinin bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı ve buna göre sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmedilecek cezanın da alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayin edilebileceği gözetilerek sanığın hukuki durumunun bu bilgiler ışığında yeninden saptanmasının gerektiği gözetilmeden değerlendirilmede yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Suça sürüklenen çocuk F.. K.. hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak;

UYAP sisteminden temin edilen 11/11/2015 tarihli nüfus kayıt örneğine göre suça sürüklenen çocuk F.. K..’ın hüküm tarihinden sonra 22/09/2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, adı geçen suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık C.. Ç.. ve suça sürüklenen çocuk F.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.