muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2707, Karar No: 2017/5524, Tarih: 18.10.2017

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapıldığını söyleme olanağı yoktur.

Somut olaya gelince; dinlenen davacı tanıklarının beyanlarından miras bırakanın 2002 yılında eşiyle tartıştıktan sonra davalı damadının evine taşındığı, miras bırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı, davalının taşınmazı alım gücünün bulunmadığı, taşınmazın ölünceye kadar mirasbırakanın kullandığı, davalı tanıklarının beyanlarından ise devir tarihinde miras bırakanın taşınmazı satmaya ihtiyacı olduğunu, miras bırakanın taşınmazı bedel karşılığında damadına devrettiği, bedel ile borcunu kapattığı, davalının satış bedelini temin edebilmek için altın bozdurduğunu, satış tarihinden sonra miras bırakanın taşınmazı kullanmadığı, davalının taşınmaz üzerinde ev yaptırdığını,bir dönem davacı ...’nin de evde kaldığını ancak fatura borçlarını ödememesi nedeniyle davalı ile aralarında tartışma olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece miras bırakanın iradesinin tereddüte yer vermeyecek şekilde saptanması, başkaca taşınmazları bulunup bulunmadığının taraflardan da sorulmak suretiyle araştırılması, varsa kayıtlarının istenmesi; dinlenen tanık beyanlarından hangisinin kanaat edinmede esas alındığının, hangisine itibar edilmediğinin gerekçeli kararda tartışılması sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8923, Karar No: 2011/12142, Tarih: 17.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/8923 E.  ,  2011/12142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.02.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinin tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali ve icra inkar tazminatı tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı, gerek icra takibine karşı yaptığı itirazda ve gerekse yargılama aşamasındaki savunmasında davacı ile bir akti ilişkisi olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, asıl alacak yönünden davanın kabulüne, icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Eser sözleşmesinden kaynaklanan bu gibi ilişkilerde kural olarak eserin meydana getirilip iş sahibine teslim edildiğini ispat yükü yüklenici, eser bedelinin ödendiğini ispat ise iş sahibine düşer. Somut olayda davalı iş sahibi, akti ilişkinin varlığını kabul etmemiştir. O halde, bu ilişkinin varlığı yöntemince davacı yüklenici tarafından kanıtlanmalıdır.

Taraflar arasında yazılı bir sözleşme yoktur. HUMK’nun 288.maddesine göre, takip konusu alacak miktarı itibariyle tanık dinlenme olanağı da aynı yasanın 289.maddesi uyarınca karşı yanın iznine bağlıdır. Nitekim bu kurallar gözetilerek mahkemece tanık dinlenmemiştir.

Ne var ki, ispat yükü kendisinde olan davacı dava dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılır. O nedenle davacıya yemin teklifi hakkı hatırlatılmalı, istem bunun sonucuna göre hükme bağlanmalıdır.

Mahkemece tüm bu yönler bir yana bırakılarak akti ilişki ispat edilmiş gibi yerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle istemin yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/4807, Karar No: 2023/12555, Tarih: 14.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4807 E.  ,  2023/12555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/36 Esas, 2022/453 Karar

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında görülen kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı idare vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin Muş ili, ... ilçesi, ... köyü, 461 parsel ... taşınmazın tamamının fiili kullanıcısı olduğunu, taşınmazın zilyedi olduğunu ve her yıl ecrimisilini düzenli olarak Hazineye ödediğini, ancak taşınmaza davalı kurumca kamulaştırmasız olarak el atıldığını, taşınmaz üzerindeki 400 ağacın kesildiğini ve yüksek gerilim hattı geçirildiğini, geçirilen hat nedeniyle kesilen ağaçların bedelinin müvekkiline ödenmediğini ve ağaçların bulunduğu alanın davalı kurumca haksız olarak kullanıldığını ileri sürerek şimdilik 1000 TL'nin ve ecrimisilin ödenmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, bu nedenle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, ayrıca davanın zamanaşımı yönünden de reddi gerektiğini, 2942 ... Kamulaştırma Kanunu'nda (2942 ... Kanun) öngörülen dava şartlarının gerçekleştirilmediğini, öncelikle idareye uzlaşma için başvuru şartı getirildiğini, bu ön şartın gereği yerine getirildikten sonra şayet uzlaşma sağlanamaz ise taşınmaz malikinin tazminat davası açma hakkının doğacağını, bu nedenle yasal şart yerine getirilmeden açılan davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkili Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş ile Vangölü Elektrik Dağıtım A.Ş arasında 24.07.2006 tarihinde imzalanan sözleşme gereğince söz konusu davanın müvekkiline yöneltilmesinin sözleşmeye aykırı olduğunu, bu nedenle davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, şayet dava mahkemece kabul edilirse kararın gereğinin Vangölü Elektrik A.Ş' nin yerine getireceğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.11.2015 tarihli ve 2014/918 Esas, 2015/928 Karar ... kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 23.11.2015 tarihli ve 2014/918 Esas, 2015/928 Karar ... kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 23.11.2015 tarihli ve 2014/918 Esas, 2015/928 Karar ... kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 23.11.2015 tarihli ve 2014/918 Esas, 2015/928 Karar ... kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 29.05.2017 tarih ve 2016/8684 Esas ve 2017/14752 Karar ... ilamı ile dava konusu taşınmaz üzerinde davacı tarafından dikilen ağaç olup olmadığı ve ağaçların kesilip kesilmediği hususunda tarafların delilleri de toplandıktan sonra mahallinde bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp taşınmazda ağaç olup olmadığı ve ağaçların kesilip kesilmediği mahkeme gözlemi ile birlikte tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 11.10.2019 tarihli ve 2017/744 Esas, 2019/940 Karar ... kararı ile davanın kısmen kabulü ile 1000 TL ağaç bedelinin davacı tarafa ödenmesine, ecrimisil yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda, kavak ağaçlarının bedeli hesaplanırken; kavak mahsulünün bir yılda hasat edilemeyeceği de gözönünde tutularak kaç yılda kesim durumuna geleceği bilimsel yolla ortaya konup kesim durumunda elde edilecek net geliri bulunup dikim gününden kesim gününe kadar yapılan masraflar düşüldükten sonra zeminin kavakların kesim durumuna geldiği gündeki net geliri bulunup bu değer kavakların kesim durumuna gelmesi için geçen yıl sayısına bölünüp bir yıllık net geliri esas alınarak değer biçildikten ve zemine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre biçilen değer düşüldükten sonra kavak ağaçlarının bedellerinin tespiti gerektiğinin gözetilmemesi doğru görülmeyerek karar bozulmuştur.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yulkarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne, belirlenen ağaç bedelinin davacı tarafa ödenmesine ecrimisil yönünden davanın redddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın Hazineye ait olduğunu, aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, sorumluluğun Van Gölü EDAŞ’a ait olması gerektiğini, bedelin hatalı belirlendiğini, taraflarına hükmedilen vekâlet ücretinin de hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan muhdesat değerinin biçilmesi ve davalı idareden tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan muhdesat değerinin biçilmesi ve davalı idareden tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 ... Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 ... Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar ... kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa ... olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar ... kararı ile “... Usulü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 ... Kanun’un11 inci maddesi.

5. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 ... Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 ... Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacı tarafça dava dilekçesinde 1000 TL ecrimisil talep edildiği, ecrimisil talebinin reddedildiği anlaşıldığından ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin, ikinci fıkrasına göre hükmedilecek vekâlet ücretinin asıl alacağı geçemeyeceği gözetildiğinde davalı yararına hükmedilen vekâlet ücreti doğrudur.

3. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar alında
Yargıtay — Esas No: 2020/4958, Karar No: 2021/2744, Tarih: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4958 E.  ,  2021/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8223, Karar No: 2020/234, Tarih: 07.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/8223 E.  ,  2020/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 17.04.2014 tarihli tutanağa göre de, suça sürüklenen çocukların aynı gece saat 02.00 sıralarında yakalandıklarında üst aramalarında 9 adet kupon, 2 TL paranın ele geçtiği ve suça sürüklenen çocukların iş yerinden çaldıklarını söyleyip yerini göstererek tam iadeyi sağladıkları, bu şekilde hırsızlık suçu yönünden zararın karşılandığı ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız oldukları anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, ''müştekinin zararı giderilmediğinden ...'' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Müştekinin 90.00 TL değerinde kupon ile 2 TL parasının çalınması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçu yönünden TCK'nın 145. maddesi gereğince cezalarından indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32835, Karar No: 2016/12142, Tarih: 12.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32835 E.  ,  2016/12142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanığın mağdur ... ve mağdur ...'e karşı eylemlerinden dolayı kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan temyiz incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanığın mağdur ...'a karşı eyleminden dolayı kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanığın, aynı iş yerinde çalıştığı amcası mağdur ... ile diğer mağdur ...'i tartışırken görmesi üzerine, elinde ki bıçak ile mağdur ...'i yaralamak isterken, sallamakta olduğu bıçağın araya giren mağdur ...'a isabet ettiği anlaşılmakla sanık hakkında olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33286, Karar No: 2017/15699, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33286 E.  ,  2017/15699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5023, Karar No: 2015/12089, Tarih: 16.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5023 E.  ,  2015/12089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 16. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2010/310-2013/296

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 16. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.06.2013 tarih ve 2010/310-2013/296 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından 27033858 numaralı Nakliyat Abonman Sigorta Poliçesi ile sigortalanan .......... Pirinç Bakır Profil Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'ye ait emtianın Türkiye'den Almanya'ya nakliyesi işleminin davalılar tarafından üstlenildiğini, söz konusu emtianın, davalı firmaların sorumluluğu altında nakledildiği sefer esnasında, ıslanmak suretiyle hasarlandığını, fatura ve yapılan tespitler gereğince 3338 TL sigorta zararının müvekkili şirket tarafından tazmin edilmiş olup, TTK ve poliçe hükümleri ile ibraname içeriği gereğince halefiyet ve temlik esasına göre sigortalısının haklarını devralan müvekkilinin TTK ilgili hükümleri gereğince davalılara rücu hakkının doğduğunu, davalı borçlunun girişilen icra takibine itiraz ettiğini ve takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptalini, borçlu aleyine %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini ve takibin devamını dava ve talep etmiştir

Davalı .............. Nakliyat ve Tic. A.Ş. vekili, dava konusu emtianın taşımasında müvekkili şirketin taşıyıcının acentesi sıfatına sahip olup, taşıma işinin dava dışı başka bir taşıma şirketi tarafından ifa edildiğini, davanın husumet yokluğu nedeniyle usul yönünden reddini, müvekkili şirketin hasardan sorumlu olmaması nedeniyle esas yönünden reddini, talep etmiştir.