muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5484, Karar No: 2020/2745, Tarih: 10.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5484 E.  ,  2020/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 14/07/2016 gün ve 2014/154 - 2016/147 sayılı kararı reddeden-onayan Daire'nin 11/09/2018 gün ve 2016/14391 - 2018/5199 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 05. sınıfta tescilli "DYNABAC" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "DAYNAC" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPMK’ye başvuruda bulunduğunu, dava konusu başvurunun müvekkilinin tescilli markasıyla aynı sınıfta olup müvekkilinin markasını çağrıştırdığını, hitap ettiği tüketici kesiminin aynı olduğunu, davalının başvurusunun iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak reddedildiğini ileri sürerek YiDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalılar vekilleri bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10/06/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamı ve toplanan kanıtlar uyarınca, davacı adına tescilli “DYNABAC” markası ile davalıya ait “DAYNAC” ibareli marka başvurusuna konu ibareler yerel mahkemenin ve Daire çoğunluğunun görüşünün aksine yazımsal ve sescil benzerlik taşımamamaktadır. Bu iki unsur bakımından, her iki ibarede de bazı harflerin ortak olmasının yahut zorlama telaffuz biçimlerinin öne çıkarılarak yapılan incelemenin yöntemsel olarak da benimsenebilir nitelikte olmadığı kanısındayım.

KARŞI OY

Dosya kapsamı ve toplanan kanıtlar uyarınca, davacı adına tescilli “DYNABAC” markası ile davalıya ait “DAYNAC” ibareli marka başvurusuna konu ibareler yerel mahkemenin ve Daire çoğunluğunun görüşünün aksine yazımsal ve sescil benzerlik taşımamamaktadır. Bu iki unsur bakımından, her iki ibarede de bazı harflerin ortak olmasının yahut zorlama telaffuz biçimlerinin öne çıkarılarak yapılan incelemenin yöntemsel olarak da benimsenebilir nitelikte olmadığı kanısındayım.

Şöyle ki, Dairemizin yerleşik uygulaması, ilaç emtiasına konan markalar bakımından, hedef kitlenin doktor ve eczacılar olduğu, bu mesleklere mensup kişilerin ise bilinç düzeyi yüksek kişiler olup ilaç emtiasına konan markalar bakımından karıştırılma ihtimalinin olmayacağı kabulüne dayalıdır. Somut dosya bakımından ise, yerel mahkemenin ve Daire çoğunluğunun, “ibarelerin ilaç emtiasına ilişkin olduğu, bu emtianın ortalama tüketicileri bakımından karıştırılma ihtimali bulunduğu” yönündeki görüşü ise bu yerleşik kabulün aksine olup benimsenebilir olmadığı gibi yine somut dosya açısından bakıldığında, bu yaklaşım, mantıksal bir çelişkiyi içermektedir. Gerçekten de, yerel mahkeme ve Daire çoğunluğuna ait bu kabulün, davacıya ait markayı taşıyan ilacın reçeteli satılabilen, davalıya ait markanın ise reçetesiz satılabilen ilaç emtiası üzerinde kullanılması halinde karıştırılmaya elverişli hale gelecekleri gibi bir ihtimale dayalı olduğu gerek yerel mahkeme gerekçesinden ve gerekse de Dairemiz onama ilamından anlaşılmaktadır. Ancak, taraf markalarını taşıyan müstahzarların, 1262 sayılı Kanuna tabi ilaç niteliğinde oldukları ve reçetesiz satışının söz konusu olmaması gerektiği bir tarafa bırakılacak olursa, gerçekten de davalıya ait markayı taşıyan ilacın reçetesiz satımının mümkün olması halinde, yukarda da değinildiği üzere yazımsal ve sescil benzerlik taşımayan bu ibareleri taşıyan ilaç emtiası bakımından, fahiş bir yanlışlık söz konusu olmadığı sürece, reçete yazan bir doktorun davacıya ait markayı taşıyan ilaç yerine reçetesiz satılabilecek bir ilacı yazması gibi bir ihtimal söz konusu olmadığı gibi, tersine, reçetesiz satılabileceği öngörülen davalıya ait markayı taşıyan bir ilaca ihtiyacı olan hastaya da, eczacının, reçeteli satılan bir ilacı vermesi söz konusu olamayacağından, karıştırılma kavramı bakımından bu yöndeki temel önermenin ve buna bağlanan sonucun yanlışlığı açıkça ortadadır.

Hülasa, DYNABAC ibareli tescilli marka ile davalı yana ait başvuruya konu DAYNAK ibareli markanın hiçbir açıdan 556 sayılı KHK’nın aradığı kriterler bakımından benzer, karıştırılma ihtimali bulunan ibareler olmadığı kanısındayım. Bu nedenle, davalı yan vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle yerel mahkeme kararının bozulması düşüncesinde olduğumdan Daire çoğunluğunun istemin reddi yönündeki kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/1927, Karar No: 2013/16964, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1927 E.  ,  2013/16964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS, madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların resmi nikahlı evli iken, sanık Satiye'nin vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 23.06.1995 tarihinde muvazzalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri , SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8655, Karar No: 2017/6666, Tarih: 28.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8655 E.  ,  2017/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/01/2016 tarih ve 2014/526-2016/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankadan taşınmaz satın almak için şahsi kredi kullandığını, müvekkilinin kullandığı gayrimenkul kredisi nedeniyle, davalı bankanın kredi sözleşmesinin bir örneğini ve ödeme planını müvekkiline vermediğini, kullanılan kredi nedeniyle müvekkilinin hesabından komisyon tahsilatının yapıldığını, müvekkilinin davalı bankadan kesilen komisyon tahsilatının kalem kalem ayrıştırılarak kendisine bilgi verilmesini defalarca istediğini, davalı banka tarafından bilgi verilmediğini, davalı bankaya gönderilen ihtarnameye cevap verilmediğini ileri sürerek haksız alınan bedellerden fazlaya dair haklarının saklı tutulması kaydı ile banka hesabına girdiği tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte şimdilik 2.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; dava konusu kredinin ticari kredi olduğu, Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava kredi sözleşmesine dayalı olarak alınan komisyon bedellerinin iadesi istemine ilişkindir. Davacının kullandığı kredinin ticari kredi olduğu, taraflar arasındaki sözleşmede belirtildiği gibi, bankanın müzekkere cevabından da açıkça anlaşılmaktadır. Görev hususu kamu düzeninine ilişkin olup, yargılamanın her safhasında re'sen gözetilmelidir. Davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan 6102 sayılı TTK’nın 4/f hükmü “Bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde, öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılır.” şeklinde olup, mahkemece uyuşmazlığın ticari kredi sözleşmesinden kaynaklanan ticari dava niteliğinde olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz başvuru harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12190, Karar No: 2012/42246, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12190 E.  ,  2012/42246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu Malına Zarar Verme suçundan sanık ... 'in,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a,29,62,53 maddeleri gereğince 1yıl 1ay 10gün hapis cezasıyla ile cezalandırılmasına dair İnegöl 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.10.2010 tarihli ve 2008/695 esas, 2010/975 sayılı karar lehine vaki temyiz istemi üzerine onama talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2012 gün ve 2010/339840 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş,Dairemizin 10/05/2012 gün ve 2012/3136 Esas 2012/36861 sayılı kararıyla hükmün Bozulmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK.nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Dairemizin 10/05/2012 gün ve 2012/3136 esas 2012/36861 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Esaslı işlemlerin yapıldığı, 30.4.2010 tarihli tutanağın ilk sayfasının ve hükmün tefhim edildiği 28.10.2010 tarihli tutanağın 1. ve 2. sayfalarında katip imzası bulunmadığından, mevcut imza eksikliğinin mahalli mahkemesince giderilmesi ve dosyanın iadesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11359, Karar No: 2017/631, Tarih: 01.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11359 E.  ,  2017/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın tarlasının etrafına, ormandan kesilen 12 adet çam ve ardıç ağaçlarından kesilmiş emval ile çit çekilmesi nedeniyle, sanık hakkında ağaç kesme suçundan yapılan kovuşturmada, sanığın ormandan ağaç kestiğine dair ihbar yapılmış olması, keşif tarihi itibariyle halen suça konu emvalin sanığın tarlasının etrafında çit olarak bulunmakta olması, tutanak tarihinde emvalin yaş olarak bulunduğunun tespit edilmesi ve başka birinin sanığın tarlasının etrafına ormandan emval keserek çit çekmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmemesi karşısında, sanığın subut bulan atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan temsilcisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2736, Karar No: 2024/172, Tarih: 16.01.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/2736 E.  ,  2024/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN :

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 3303 ... Taşkömürü Havzasındaki Taşınmaz Malların İktisabına Dair Kanun’un (3303 ... Kanun) Ek 1 inci maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı / birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı / birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili Merkez ilçesi İnağzı Mahallesi çalışma alanında 3303 ... Kanun'un Ek 1 inci maddesi kapsamında yapılan kullanım kadastrosu sırasında, 1408 ada 20 parsel ... 111,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine; ''3303 ... Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince idarenin ve ruhsat sahiplerinin maden arama ve işletme faaliyetlerine müdahale edilemeyeceği ve bundan doğacak zararlarda mülkiyet hakkına dayanılarak bir hak ve tazminat iddiasında bulunulamayacağı, kamu yararı ve ülke güvenliği açısından yabancı uyruklu gerçek kişiler ile kendi ülkelerinin kanunlarına göre kurulan tüzel kişiliğe sahip yabancı ticari şirketlerince iktisap veya sınırlı ayni hak tesis edilemeyeceği, 14.11.1999 tarihinden önce olmak üzere eşit hisselerle Yusuf oğulları ... ile ...'nın kullanımında olduğu ve 14.11.1999 tarihinden önce olmak üzere bir katlı kargir dükkanın eşit hisselerle Yusuf oğulları ... ile ...'lara ait olduğu ve taşınmaz üzerindeki binanın Kilimli Çamlık Mahallesi 41 ada 1 parsele 18,76 metrekare tecavüzü olduğu" şerhi yazılarak, arsa vasfıyla, davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

2. Asıl dava dosyasının davacısı ... vekili dava dilekçesinde; ... ili Merkez ilçesi İnağzı Mahallesi 1408 ada 20 parsel ... taşınmazın yaklaşık olarak 40 yıldır davacının kullanımında olduğunu ve davalının taşınmazda her hangi bir kullanımının bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına olan kullanıcı şerhinin iptali ile taşınmazın tamamının davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Asıl dava dosyasının davacısı ... vekili dava dilekçesinde; ... ili Merkez ilçesi İnağzı Mahallesi 1408 ada 20 parsel ... taşınmazın yaklaşık olarak 40 yıldır davacının kullanımında olduğunu ve davalının taşınmazda her hangi bir kullanımının bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına olan kullanıcı şerhinin iptali ile taşınmazın tamamının davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

3. Birleşen dosyanın davacısı ... vekili dava dilekçesinde; tarafların kardeş olduklarını, ... ili Merkez ilçesi İnağzı Mahallesi 1408 ada 20 parsel ... taşınmazı 1976 - 1977 yıllarında amcası olan Osman Kaya'nın, müvekkili olan davacı ...'ya bağışladığını, daha sonra davacı ...' nın taşınmaz üzerine tek katlı kargir dükkan inşaa ettiğini, dükkanın yapılmasından sonra askerden dönen kardeşi davalı ...'ya dükkanda marangozluk yapıp kendi parasını kazanması için teklifte bulunduğunu, davalının bu teklifi kabul ederek taşınmaza sadece elektrik tesisatı yaptırmak suretiyle marangozhane olarak işletmeye başladığını, davalının dükkan için kira bedeli vermemesine karşılık davacının davalının evinde oturmasını teklif ettiğini ve davacının bunu kabul ettiğini, taraflar arasında yazılı anlaşma olmaksızın dükkanın mülkiyetinin devrini içermeyen sözlü anlaşma yapıldığını, davalının dükkanın vergilerini, davacının ise evin emlak vergilerini ödediğini, ancak davalının, davacıya evinden çıkması için baskı yapması üzerine davacının da davalıdan dükkanı boşaltmasını istediğini, her ne kadar taraflar arasında sözlü bir anlaşma olsa da taşınmazın davacıya ait olduğunu, ancak kadastro çalışmalarında taşınmaz üzerindeki kullanıcı şerhinin 1/2 payının hatalı olarak davalı adına şerh verildiğini belirterek, davalı adına yapılan kullanıcı şerhinin iptal edilerek, taşınmazın tamamının davacı adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında aralarında irtibat bulunduğu gerekçesiyle dava dosyaları birleştirilmiştir.

II. CEVAP

1. Asıl ve birleşen dava dosyasının davalısı Hazine vekili; davanın reddini savunmuştur.

2. Birleşen dosya davalısı ... vekili cevap dilekçesinde; taşınmaz dedesi tarafından verilmiş olup arsa ve dükkan karşılığında davalı tarafından davacıya, ikamet ettiği dairenin verildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI