muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1159, Karar No: 2023/10142, Tarih: 13.12.2023

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istekleri özetle; bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediğine, yüklenen suçun oluşmadığına, eksik araştırma ve incelemeyle karar verildiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinde, 15.04.2022 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun'un dördüncü ve beşinci maddeleriyle yapılan değişiklik nedeniyle, 213 sayılı Kanun'un söz konusu değişiklikten önceki ve sonraki hükümlerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanarak birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun'un tespit edilmesi ve her iki Kanun'la ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak gerekçeli kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli ve 2021/9861 Esas, 2022/11203 Karar sayılı lehe Kanun'un tespitine yönelik bozma kararına uyulmasına karar verildiği hâlde, lehe Kanun'un belirlenmesine yönelik herhangi bir karşılaştırma ve değerlendirme yapılmadan, denetime olanak vermeyecek şekilde hükümler kurulması,

2. Sanıklar hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı olmak üzere 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddesi uygulandığı hâlde, gerekçeli kararın gerekçe bölümünde, sanıklar hakkında verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince artırım yapılmadığı belirtilmek suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

3. Mesir Vergi Dairesi Müdürlüğünün 26.07.2022 tarihli yazısında, davaya konu mükellefin vergi ve cezaların tamamını ödediğinin belirtilmesi karşısında, suç tarihi itibarıyla engel sabıkası bulunmayan, lehine takdiri indirim uygulanan, hükmolunan hapis cezaları ertelenen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına rızası bulunan sanık ... hakkında, 5271 sayılı Kanun 231 nci maddesinde öngörülen objektif ve sübjektif şartlar tartışılmadan "şartları oluşmadığından uygulanmamasına" şeklindeki yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/421 Esas, 2022/652 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023. tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32527, Karar No: 2013/19962, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/32527 E.  ,  2013/19962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 06.12.2007 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9343, Karar No: 2011/6262, Tarih: 12.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/9343 E.  ,  2011/6262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silah ruhsat süresi dolan ve bu sürede ruhsatını yeniletmeyen sanık ...'a ait silah ve eklerinin müsaderesi C.Savcılığınca istenilmekle yapılan yargılama sonunda; müsadereye dair (KALE-DENİZLİ) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.05.2007 gün ve 2007/27 esas, 2007/64 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 12.06.2009 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müsaderesine karar verilen dava konusu tabancanın bilinen değerine göre 5219 sayılı Yasayla değişik HUMK.nun 427. maddesi uyarınca, hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı bulunmadığından sanığın müsadereye ilişkin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/108, Karar No: 2012/2565, Tarih: 08.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/108 E.  ,  2012/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı .. parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süre ve yargılama giderleri yönünden bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal, terkin isteğine ilişkin olup, mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri gereğince hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; tapu iptali ve terkin isteği yönünden 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasanın ilgili hükümleri Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.07.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca tapu iptal ve terkin  isteğinin reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazine’nin temyiz itirazının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.03.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14528, Karar No: 2010/20230, Tarih: 13.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/14528 E.  ,  2010/20230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Suça konu yerde bulunan ve tesis niteliğindeki kiraz, elma, erik ve armut ağaçlarının müsaderesine karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK' nun 322. maddesi gereğince karar metnine "tesis niteliğindeki kiraz, elma, erik ve armut ağaçlarının müsaderelerine "cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5747, Karar No: 2018/12162, Tarih: 15.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/5747 E.  ,  2018/12162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... yönüyle yapılan incelemede;

Sanık hakkında 4733 sayılı Yasa uyarınca hüküm kurulduktan sonra kazanılmış hak gözetilerek infazın 6.240,00TL ve 600,00TL adli para cezası üzerinden yapılmasına denilmesi yerine, yazılı şekilde sanığın neticeten 6.240,00TL ve 600,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükümden 1. fıkranın "ç" bendinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''Sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek infazın 6240,00TL ve 600,00TL adli para cezası üzerinden yapılmasına'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık ... yönüyle yapılan incelemede;

Sanık hakkında 4733 sayılı Yasa uyarınca hüküm kurulduktan sonra kazanılmış hak gözetilerek infazın 5.000,00TL ve 600,00TL adli para cezası üzerinden yapılmasına denilmesi yerine, yazılı şekilde sanığın neticeten 5.000,00TL ve 600,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükümden 2. fıkranın "ç" bendinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''Sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek infazın 5.000,00TL ve 600,00TL adli para cezası üzerinden yapılmasına'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7017, Karar No: 2023/4365, Tarih: 03.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7017 E.  ,  2023/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1181 E., 2023/1183 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sarıkaya Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/130 E., 2023/37 K.

Taraflar arasındaki boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı asıl tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 16.07.2020 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocukların velâyetinin babaya verilip anne ile yatılı kişisel ilişki kurulduğunu, davalı kadının 2021 yılında Yasin adlı kişi ile yeniden evlendiğini, temmuz ayında çocukları alan kadının kendisine haber vermeksizin bu kişinin evine götürdüğünü, komşularından sorduğunda davalının yeni eşinin uyuşturucu ve hırsızlıktan yargılandığını öğrendiğini, davalının ortak çocukları evine yatılı olarak götürmesinin müvekkilini endişelendirdiğini, davacının çocukları dini ve ahlaki değerlere uygun olarak yetiştirdiğini, ancak davalının eşinin uyuşturucu ve hırsızlık gibi yüz kızartıcı suçları işlemesi nedeni ile endişelendiğini, tüm bu nedenlerle kişisel ilişkinin yatılı olmayacak ve kısa sürelerde yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı 25.10.2022 tarihli dilekçesinde özetle; çocukları ile yılda iki kez görüşebildiğini uzak şehirlerde yaşadıklarını, yeni eşi hakkında iftira atıldığını, kararla kendisine verilen kişisel ilişki kurma haklarının devamına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı 25.10.2022 tarihli dilekçesinde özetle; çocukları ile yılda iki kez görüşebildiğini uzak şehirlerde yaşadıklarını, yeni eşi hakkında iftira atıldığını, kararla kendisine verilen kişisel ilişki kurma haklarının devamına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının birlikte yaşadığı yeni eşi hakkında 2012,2013 yıllarında hırsızlık ve uyuşturucu suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına hükmedildiği, hali hazırda ilgili kişi hakkında herhangi bir soruşturma dosyası bulunmadığı, ilgili olayların taraflar evlenmeden önce gerçekleşmiş olduğu, dava dışı kişinin adli sicil arşiv kaydı bulunmasının şu aşamada çocukların gelişimini olumsuz etkilemeyeceği değerlendirilse bile mahkememizce dinlenen çocukların yatılı olarak annelerinde kalmak istemedikleri, annelerinin yeniden evlenmelerini kabullenemedikleri ve hala annenin yeni bir eşinin olduğu algısının henüz oturmadığı kanaatine varılmakla beraber değişen durum ve şartlara göre her zaman kişisel ilişkinin düzenlenmesi istenebileceğinden, çocukların üstün yararı gözetilerek davanın kabulü ile; davalı anne ile ortak çocuklar ... ve ... arasında her ayın 1. ve 3 Cumartesi günleri saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'a kadar yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki tesisine, çocukların eğitim ve sağlığı konusunda bulunduğu okul yada sağlık kuruluşu binasında idarenin belirleyeceği uygun yer ve süre içinde bir görevli yanında kişisel ilişki kurma kapsamında asıl davalı karşı davacı anneye bilgi edinme ve ziyaret hakkı verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı asıl istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf başvuru dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, ortak çocukların üstün yararı gözetilerek davanın reddi gerektiğini beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyada alınan sosyal inceleme raporunda çocukların anneleri ile görüşmek istedikleri ancak anneleri yeni evlendiği için annenin yeni eşine biraz tepkili oldukları, ancak annenin evlendiği eşinin çocuklara karşı olumsuz bir davranışı olmadığı gibi, sabıkalarının da çok eski olduğu ve çocuklar için herhangi bir risk oluşturmadığı, davalı annenin kötü bir yaşam tarzı olduğunun ispat edilemediği, dolayasıyla kişisel ilişki günlerinin değiştirilmesine ilişkin şartların gerçekleşmediği gerekçesi ile davalının istinaf başvurusun kabulü ile ilgili kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının istinaf başvuru dilekçesinin kendilerine tebliğ edilmediğini, çocukların anneleri yanında yatılı kaldıklarında davranışlarının değiştiğini, çocukların üstün yararı gereği taleplerinin kabulü gerektiği belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, anne ile ortak çocuklar arasında boşanma kararı ile düzenlenen kişisel ilişkinin azaltılmak suretiyle yeniden düzenlenmesini gerektirir olguların ispatlanıp ispatlanmadığı, düzenlemenin çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.