muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/857, Karar No: 2012/7682, Tarih: 20.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/857 E.  ,  2012/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay anına ilişkin görgü tanığı bulunmayan olayda, sanığın sahibi ve sorumlusu olduğu ... ili ... ilçesi ... köyünde kurulu krom cevheri üretimi yapan ...Madencilik İnşaat, Nakliye, Turizm, İthalat, İhracat, Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait maden ocağında çalışan katılan ...'ın 30.07.2005 tarihinde üst batı ezan tüneli dinlenme kulübesinde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve sol ayağının bilekten kopması sonucu organlarından birinin işlevini yitirmesine neden olacak şekilde yaralandığı hususunda tereddüt bulunmamasına, katılanın iş yerinde ne şekilde meydana geldiğini bilemediği patlama sonucu yaralandığına dair aşamalarda kendi içerisinde ve birbiriyle uyumlu samimi beyanlarına, katılanın iddialarını doğrular mahiyette, olaydan yaklaşık 3 saat sonra jandarma tarafından yapılan olay yeri incelemesinde olay yerinde dağılmış vaziyette kan, deri ve et parçacıklarının,üzerinde kan lekeleri bulunan çizmenin bulunduğunun tespit edilmiş ve Atatürk Üniversitesi ... Tıp Merkezi ... ve ...Araştırma Hastaneleri Baştabipliği tarafından düzenlenen 11.04.2005 tarihli raporda; katılanın vücudunda toplam % 16 oranında yanık yüzdesi olduğunun belirtilmiş olmasına, maden ocağında krom cevheri üretimi yapıldığı ve aynı iş yerinde 12.03.2005 tarihinde dinamit patlatmak üzere hazırlık yaparken oluşan gaz sıkışması sonucu meydana gelen patlamada ...'ın yaralandığı iddiası ile sanık hakkında açılmış ve yargılaması devam etmekte olan başka bir ceza davası bulunduğu dikkate alındığında, müşterek hayat tecrübelerine göre, olay tarihinde sanığın iş yerinde patlama meydana gelmesinin beklenebilir olmasına göre; mahkemece kararın gerekçe kısmında söz edilen ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/76 esas sayılı dava dosyasının onaylı örneği temin edilip, bu dosyada yer alan tespitlerden de faydalanarak, kimya ve maden mühendislerinden oluşan iş güvenliği ve iş sağlığı uzmanı bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, ayrıca katılana ait tüm tıbbi bulgu ve belgeler Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine gönderilerek katılanda meydana gelen yaralanmanın patlama sonucu oluşup oluşmayacağına dair tıbbi mütalaa alınıp, olayın oluş şekli kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlendikten ve tarafların kusur durumu tereddütsüz şekilde saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken,katılandaki yaralanmanın sebebine dair açıklama içermeyen doktor raporlarına ve olayın oluşuna yönelik tespitlere yer vermeyen iş güvenliği uzmanlarınca hazırlanan 25.10.2008 tarihli yetersiz bilirkişi raporuna itibarla eksik inceleme sonucu yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16664, Karar No: 2013/19611, Tarih: 25.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/16664 E.  ,  2013/19611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ..., ..., ..., .... Kardeşler Akaryakıt Nakliyet Turizm İşl. Tic. San. Ltd. Şti, ... ve ... avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, asıl dava ve birleşen dava dilekçelerinde, davacının kapıcı olarak çalışmakta iken iş aktinin işverence feshedildiğini, davacının kapıcı olarak sürekli çalışmasına rağmen apartman işyerinde sigortalı gösterilmediğini, davalıların başka işyerlerinde değişik tarihler itibariyle sigortalı gösterildiğini, davacının kayıtlarda gösterilen bu işe giriş çıkış işlemlerinden haberi olmadığını, kayıtlarda gösterilen bu işyerlerinde bir çalışmasının da bulunmadığını, davacının gerçek kişilere hizmet ettiğini, davacının sigortalı gösterildiği işyerlerinin birbirleri ile ekonomik ve idari yönden organik bağları bulunduğunu, davalı gerçek kişilerin kardeş olup, davalı şirketlerin de kardeşlere ait olduğunu davacının çalıştığı apartmanın aile apartmanı ve davalı kardeşlerin ise dairelerin sahipleri olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının hiç bir zaman yanında çalışmadığı davalı ... açısından davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, davacının davalı gösterilen iki şirkette çalıştığının anlaşıldığını, davacının apartmanda çalışmış olsa bile apartman yönetiminin ya da tüm maliklerin sorumlu olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının çalıştığı binanın tapu kayıt örneğinden maliklerinin ..., ..., ..., ..., ... olduğunun görüldüğü, davacının fiilen davalı şirket ortaklarına ait binada kapıcılık yapmasına rağmen 20/3/2004 tarihinde davalılara ait işyerinde 3/7/2004-31/10/2006 tarihlerinde ... Kardeşler Kerestecilik İç ve Dış Ticaret

Ltd. Şti.'nde ve 1/11/2006 ila 18/5/2009 tarihlerinde ... Kardeşler Akaryakıt Turizm İşletmeleri Tic.San.Ltd.Şti.'nde çalıştığı, şirket ortakları ile davalı gerçek kişiler arasında bağlantı bulunduğu, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiği davalı tarafça ispatlanamadığından davalı gerçek kişiler ve davalı şirketin davacının kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesinden birlikte sorumlu tutulmaları gerektiği, diğer taleplerin de sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar ..., ..., ..., ..., ... Kardeşler Akaryakıt Nakliyat Turizm İşl. Tic. San. Ltd. Şti. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar ..., ..., ..., ... ve ... 'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının hakettiği kıdem tazminatı ve ihbar tazminatından kat maliklerinin 634 sayılı Yasa'nın 20/A maddesi uyarınca eşit sorumluluklarına gidilmesi gerekirken kıdem ve ihbar tazminatının müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi hatalıdır.

3-Davalılar ... ve ...'ın isimlerinin karar başlığında ikişer kere yazılmasının nedeni de anlaşılamamıştır.

4- Fazla mesai açısından, davacı şahitleri çalışma sistemini bilecek durumda değildir. Bu nedenle apartmanın bağımsız bölüm sayısı tespit edilip, kaloriferin yakıt sistemi belirlenip, gerekirse mahallinde keşif yapılarak kış aylarına yönelik fazla mesai olup olmadığı saptanarak fazla mesai talebinin değerlendirilmesi gerekirken tanık beyalarına göre fazla mesai hesaplanması hatalıdır.

5- Davalılar ... ve ... aleyhine davacının talebi aşılarak, dava ve birleşen dava dilekçelerinde bu davalılara yönelik olarak talep edilmeyen 142,02'şer TL "genel tatil ücreti" adı altında alacağa hükmedilmesi hatalıdır.

6-Dava dilekçesi, birleşen dava dilekçesi ve ıslah dilekçesinde ihbar tazminatı için, yasal faiz talep edildiği halde en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi de hatalıdır.

7- Davalı ... Kardeşler Akaryakıt Nakliyat Turizm İşl. Tic. San. Ltd. Şti. 'nin temyiz itirazlarına gelince;

Davacının ... Kardeşler Apartmanı'nda kapıcı- kaloriferci olarak görev yaptığı, davalı şirketlerde fiili çalışmasının olmadığı, bu nedenle de davacının kapıcılık- kalorifercilik hizmeti nedeni ile temyiz eden davalı ... Kardeşler Akaryakıt Nakliyat Turizm İşl. Tic. San. Ltd. Şti. 'nin sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla, davanın kararı temyiz eden davalı ... Kardeşler Akaryakıt Nakliyat Turizm İşletmeleri Ticaret Sanayi Limited Şirketi açısından husumet nedeni ile reddi gerekirken bu şirketin yazılı şekilde kıdem ve ihbar tazminatından sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14952, Karar No: 2016/3780, Tarih: 23.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/14952 E.  ,  2016/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi maliye hazinesinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE)

2- Sanık temyizine hasren yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sübutuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 23.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3222, Karar No: 2016/14874, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3222 E.  ,  2016/14874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 03.02.2016 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte ek kararı da temyiz etmiştir.

Her ne kadar davacı vekili temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını istemiş ise de; davanın niteliği gereği duruşma isteğinin reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile aralarındaki mesken aboneliği sözleşmesi gereğince düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedeli adı altında ücretleri tahsil ettiğini ileri sürerek; bu bedellerin alınmasına dayanak yapılan ilgili sözleşme maddelerinin haksız şart olduğunun tespiti ile iptaline, bundan sonra bu isimler altında kesinti yapılmamasına ve haksız tahsil edilen bedellere mahsuben fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans(ticari) faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dosya üzerinden, dava konusu alacak miktarının 3.300 TL'den az olması nedeniyle Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmadan doğrudan Tüketici Mahkemesine dava açılamayacağından bahisle, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece; ek karar ile temyize konu kararın kesin olarak verilmesi nedeniyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili bu red kararını da temyiz etmiştir.

1-Davada, abonelik sözleşmesi gereğince faturaya yansıyan kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedellerine ilişkin haksız şartların tespiti, bu maddelerin iptali ve ayrıca bu isimler altında bundan sonra kesinti yapılmaması ile fazla tahsil edilen miktardan şimdilik 100 TL'nin davalıdan tahsili talep edilmektedir. Görüldüğü üzere, davacının talebi sadece 100 TL ile sınırlı olmayıp, ileriye dönük ard etkisi yapabilecek belirli olmayan, devamlılık arz eden bir isteme ilişkindir.

Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 13.05.2009 tarih, 2009/13-122 E.-2009/189 K.sayılı, 13.10.2010 tarih, 2010/13-406 E.-2010/503 K.sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 68/1 ve HUMK'nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının eldeki davada gözetilmeden, davanın miktar ve değerine bakılmayarak, kararın temyizi kabil olduğunun anlaşılması karşısında, kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelenmesine geçilmiştir.

Bu nedenle, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 68/1 ve HUMK'nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının eldeki davada gözetilmeden, davanın miktar ve değerine bakılmayarak, kararın temyizi kabil olduğunun anlaşılması karşısında, kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelenmesine geçilmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen elektrik abone sözleşmesi gereğince davacının meskeni ile ilgili abonelik nedeniyle düzenlenen faturada dava konusu bedellerin yer aldığı anlaşılmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 68/1.maddesinde; "Değeri 2.000 TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketim hakem heyetlerine, 3.000 TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise 2.000 TL ile 3.000 TL arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamaz.", aynı maddenin 4.bendinde "Bu madde de belirtilen parasal sınırları her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, o yıl için 04.01.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298.maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır" hükmü getirilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; abone sözleşmesinde yer alan kayıp-kaçak, sayaç okuma bedeli gibi dayanak yapılan ve faturaya yansıtılan madde ve sair düzenlemelerin haksız şart olduğunun tespiti ile iptalini ve ayrıca ileriye dönük olarak bundan sonra bu isimler altında kesinti yapılmamasını istemiş, ödenen bedellerden ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacının bu talepleri bütün olarak değerlendirildiğinde; taraflar arasında kurulan sözleşme(abonelik) ilişkisi sırasında davalı tarafından kayıp-kaçak ve diğer bedellerin davacı tarafından ödeme yükümlülüğü altında olup olmadığı konusunda yaratılmış bir muaraza(çekişme) olduğu, davada da muarazanın(çekişmenin) giderilmesinin talep edildiği açıktır.

Hukuk Genel Kurulunun 29.09.2004 tarih, 2004/13-417 E.-2004/442 K.sayılı ilamında da açıklandığı üzere; muarazanın men'i(çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Bu tür davalarda hem muarazanın(çekişmenin) varlığının tespiti ve hem de onun önlenmesi(men'i) talep edilir.

Hukuk Genel Kurulunun 29.09.2004 tarih, 2004/13-417 E.-2004/442 K.sayılı ilamında da açıklandığı üzere; muarazanın men'i(çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Bu tür davalarda hem muarazanın(çekişmenin) varlığının tespiti ve hem de onun önlenmesi(men'i) talep edilir.

Bu durumda, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi feshedilmediğine ve davacının sözleşme ilişkisine yönelik davalının muaraza yarattığı ileri sürülerek, muarazanın önlenmesi, sözleşmede yer alan haksız şartların tespiti ile iptali ile ileriye yönelik talep de bulunduğuna ve davanın müddeabihinin 3.300 TL'den az olmadığı anlaşıldığına göre, davanın Tüketici Hakem Heyetine başvurulmadan doğrudan Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir, dava şartı oluşmuştur.

Hal böyle olunca, mahkemece; davacının istemi hakkında, davanın esasına girilerek oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemece verilen 03.02.2016 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, dava konusu talebin ileriye dönük ard etkisi yapabilecek belirli olmayan, devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olması nedeniyle HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15523, Karar No: 2016/5559, Tarih: 02.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15523 E.  ,  2016/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar vermek

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi 14.11.2012 olduğu halde gerekçeli kararda 2012 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanıkların hazineye ait arazide bulunan kavak ağaçlarını kesmek suretiyle nitelikli mala zarar verme suçunu işledikleri iddia olunan olayda, savunma, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların hazineye ait suça konu ağaçların dedelerinden kalan ağaçlar olduğunu düşünerek kestiklerinin anlaşılmış olması karşısında, TCK'nın 30. maddesi ve CMK'nın 223/3-d maddesi uyarınca sanıkların kusurluluğu ortadan kaldıracak şekilde hataya düşmeleri nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde kasıt yokluğundan beraat kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “sanıkların üzerlerine atılı suç açısından kastlarının bulunmaması nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 30/1, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı

beraatlerine,” ibaresi çıkarılarak yerine “sanıkların CMK'nın 223/3-d maddesi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3901, Karar No: 2022/18963, Tarih: 14.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3901 E.  ,  2022/18963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.04.2015 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 03.08.2018 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-İlk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de; bu hükmün delil değerlendirilmesi yapılmaksızın derhal beraat kararı verilebilecek hallerde uygulanabileceği, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmü bakımından ise CMK'nin 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılması ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi,

2-Defter ve belge gizleme suçunun oluşabilmesi için, "varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit..." olan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerekli olduğu, bununla birlikte 213 sayılı VUK'nin 139. maddesinde, vergi incelemesinin esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılacağı, ancak iş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılmasının imkansız olması veya mükellef ve vergi sorumlularının istemeleri halinde incelemenin dairede yapılabileceğinin belirtilmesi nedeniyle, incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerin bulunup bulunmadığının önceden belirlenmesinin gerekli olduğu anlaşılmakla; 05.09.2013 tarihli ve 2013-A-2045/26 sayılı vergi suçu raporunda yer alan tespitlere göre, isteme yazısının 04.03.2013 tarihinde iş yeri adresinde sanığa tebliğ edildiğinin bildirilmesi ve Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı İstanbul Vergi Kaçakçılığı-1 Denetim Daire Başkanlığı‘nın 01.12.2012 tarihli yazısında “...iş yerinin müsait olduğuna ilişkin, aynı süre içinde Grup Başkanlığımıza yazılı olarak herhangi bir talepte bulunulmamıştır. İş bu nedenlerle inceleme mükellefin iş yerinde yapılamamıştır.“ şeklindeki cevabi yazısı ile dosya kapsamına göre sanığın defter ve belgelerini istem tarihi itibariyle ibraz edebilecek durumda olup olmadığı hususunun dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanığın savunması alınarak istem tarihi itibariyle defter ve belgelerini ibraz edebilecek durumda olup olmadığının belirlenmesi ile sanığın talepte bulunmaması hususu dışında, VUK’nin 139/2. maddesindeki incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birisinin varlığının, tebligat tarihinden önce tespit edilip edilmediğinin vergi dairesinden sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

3-Suçun sübutu halinde; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.