muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/607, Karar No: 2022/727, Tarih: 22.11.2022

Hamdiağaoğulları Gıda Sanayi A.Ş.'nin kiralama usulü ile aldığı süt sağımı ve nakli işini taşeron firmaya verdiği ve bu firma tarafından belirlenen servislerle sağım işini yapan işçilerinin naklini sağlan taşeron firmanın taşeronu ve aynı zamanda da servis şoförü olan ölen ...’nin, en fazla 22 adet yolcu (işçi) alınabilecek kamyona 43(işçi) adet yolcu alması, adı geçen ölenin kullandığı kamyonun kasasının düşmeyi önleyecek şekilde ideal yüksekliğe, korkuluğa ve kapalı bir örtüye sahip olmadığı hâlde sağım noktasına gitmek için normalde kullanılan ana yoldan çıkıp ara sıra kestirme olarak kullanılan ve eskiden beri var olan tali yola girerek bu tali yol üzerinde bulunan köprüye gelip sel sularının köprünün üstünden aktığını ve köprü yan dolgularının sel sularının götürdüğünü görmesine ve yine yolcuların bu hususta kendisini uyarmasına rağmen şoförlüğüne güvenerek ısrarla köprüden geçmesi neticesinde sele kapılıp hem kendisinin hemde araçta bulunan on kişinin ölümüne sebebiyet vermek suretiyle; işveren konumunda olan sanık ...’in ise çalıştırdığı elemanların insan taşımaya uygun araçlarla taşınması bakımından ... güvenliğine dair gerekli eğitimi vermemek, çalışanlarının ... güvenliği tedbirlerine uyup uymadıklarını denetlememek ve gerekli yaptırımlarla bunlara uyulmasını temin etmemek suretiyle asli kusurlu olduklarının tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, neticenin ölen şoför ... ile sanık ...'nın kusurlu hareketlerinin birleşmesi sonucunda meydana gelmesi nedeniyle sanıklar Cevat ve ...'in eylemleri ile gerçekleşen ölümler arasındaki nedensellik bağının ortadan kalktığı ve bu bağlamda sanıklara kusur yükleyen bilirkişi raporlarının da mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmadığından atfı kabil kusuru bulunmayan sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden reddine, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hüküm yönünden ise kabulüne karar verilmelidir.

Sanıklar ... ve ...'in taksirle birden fazla kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda kusurunun bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin uyuşmazlık konusu yönünden çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2017/607 Esas sayılı dosyasında sanıklar ... ile ...’in taksirle birden fazla kişinin ölümüne ve yaralanmasına neden olma suçunda kusurlarının bulunup bulunmadığı konusunda Genel Kurulun sayın çoğunluğu ile aramızda görüş ayrılığı doğmuştur. Şöyle ki;

. Hukuk Müşavirliğinin yazılarıyla, suç tarihi itibariyle sanık ...’in Ceylanpınar Tarım İşletmesi Müdürü olduğu, 'işletmeyi yönetmek ve işletmenin iç ve dış güvenliği için tedbir alınmasını sağlamak' görevlerinin bulunduğu, tarım işletmesinin faaliyetlerinin işletme müdürü tarafından yönetileceği ve yürütüleceği, sanık ...’in ise . Tarım İşletmesi teknik müdür yardımcısı olup mevcut tesisler ile üretimde kullanılan bütün vasıtaların ... durumuna göre birimler arasında koordinasyonunu sağlamak, usul ve tekniğine uygun kullanılmasını kontrol etmek, bakım ve onarımlarının yapılmasını temin etmek görevlerinin bulunduğu, olayın meydana geldiği menfezin işletme tarafından 1943 yılında ... sularının tahliyesi için yapılmış olduğu, bu yapının projesinin bulunmadığı, işletmenin işlerinin görülmesi amacıyla parsel yolu olarak kullanıldığı, trafiğe açık bir yol veya köprü vasfının olmadığı, bakım yapılması gerekmesi halinde ise o gün için görevli greyder operatörleri tarafından menfez ve yolun bakımının işletme tarafından yapıldığı bildirilmiştir.

Suç tarihi öncesinde TİGEM. Tarım İşletmesi müdürlüğü tarafından firmanın tesislerini kiralayan ve hayvanların süt sağımı ve satımı işlerini yapacak olan .Gıda Tic. San. A.Ş. firmasına hitaben yazılan yazıda, işçilerin üstü açık kamyonlarla ve olması gerekenden çok sayıda işçi olacak şekilde taşındığı, Karayolları Trafik Kanunu’nun 65/1-f maddesine göre işçilerin otobüs ve minibüs gibi vasıtalarla taşınması gerektiği bildirilmiştir.

Olay günü ölen sürücü ...'nin üstü açık kamyonda yaklaşık 45 işçi ile trafiğe açık yol vasfında olmayan ancak o güne kadar işletme yetkilileri tarafından kullanılmasına izin verilen kaza yerindeki menfez yapı tarzındaki köprünün üzerinden şiddetli yağan ... sonucu suların taştığını görmesine rağmen, kendi şoförlük bilgi ve tecrübesine güvenerek köprüden geçebileceğine inanarak kamyonuyla köprüden geçmeye çalışırken köprünün üstünden aşan sel sularının kamyonu devirmesi sonucu kamyon sürücüsü ile birlikte 10 kişi ölmüş ve çok sayıda kişi yaralanmıştır.

Sanıkların savunmalarından, katılanların ve tanıkların beyanlarından, .Gıda Tic. San. A.Ş. firmasından işçilerin nakli işini alan ölen sürücü ...’nin ve diğer süt sağım işçilerini taşıyan kamyonların, gerçekte trafiğe açık bir yol olmayan, 3 km daha kısa olduğu için yakıt ve zaman tasarrufu amacıyla tercih edilen, ... sularının tahliyesi için yapılmış ve sadece işletmenin parsel yolu olarak kullanılan menfez şeklindeki köprüyü sürekli olarak kullandıklarının .Tarım İşletmesi yetkilisi olan sanıklar dahilişletme çalışanları ile .Gıda Tic. San. A.Ş. firması yöneticisi tarafından bilindiği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisindeki akla, bilime, ve hukuka uygun görülen bilirkişi raporlarına göre, menfez yapı şeklindeki köprünün menfezlerinin şiddetli ... ve sel sularının tahliyesine yeterli olmadığı, aslında borulu menhol, kutubaks ya da köprü şeklindeki sanat yapılarının oluşturulması gerektiği, işletme alanındaki bu menfez yapı şeklindeki yetersiz köprüye ulaşan yolların, yer yer arızalı engebeli ve geçiş zorluğu olduğu için bu yolun özellikle kış aylarında köprüden geçiş yönünde ... trafiğine kapatılması için gerekli önlemlerin alınması, levha ya da bariyerlerle kapatılmasının gerektiği, bu yetersiz köprüden özellikle kış aylarında geçiş yapılmasının işçilerinin inisiyatifine bırakılmasının tehlikeli olacağı düşünülerek fiziki önlemlerle kapatılması gerekirken kapatılmamış olması nedenleriyle, şartları uygun olmayan yol ve köprünün kullanılmasını engelleyecek şekilde önlem aldırmayan, bu yönde talimat vermeyen . Tarım İşletme Müdürü sanık ... ile işletmenin teknik işlerden sorumlu müdür yardımcısı sanık ...’in kusurlu bulundukları anlaşılmaktadır.

TCK’nın 22/2. maddesinde taksir; 'Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi ön görülmeyerek gerçekleştirilmesidir.' şeklinde tanımlanmıştır. Ceza Genel Kurulunun birçok kararında ve öğretide benimsendiği üzere, toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alma ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama mecburiyetinden doğabileceği gibi, devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç, bu kurallarının ihlal edilmesi sonucu belirmekte, fail; dikkatli tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılmaktadır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkan ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır. Taksirli suçlarda 'fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması, hareketin iradi olması, sonucun istenmemesi, hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması ve sonucun öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması' hususları aranmaktadır. Uyuşmazlığa konu olay özelinde ise, 'hareket ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunması ile neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülememiş olması' hususlarının varlığı sanıkların sorumluluğunu belirleyecektir.

TİGEM Ceylanpınar İşletme müdürü sanık ... ile işletmenin teknik müdür yardımcısı sanık ...’in işletmedeki dosyaya yansıyan görev tanımı çerçevesinde, trafiğe açık olmayan sadece işletmenin araçları tarafından parsel yolu olarak kullanılan kış aylarında kullanılması tehlikeli olabilecek olan menfez amaçlı köprüyü, süt sağım işinde üstü açık kamyonlarla, taşıyabileceği kişi sayısından çok fazla işçi taşıyan kamyonların bu köprüden geçtiğini bildikleri hâlde geçişe kapatmayarak, bu konuda uyarıcı levha ve bariyerler koymayarak, gerekli önlemleri almayarak, görevlerinin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandıkları, yine özellikle kış aylarında bu köprünün kullanılmasıyla kişilerin can güvenliği aleyhine haksızlık içeren zararlı bir sonuç doğabileceğinin sanıklarca öngörülebilir bir durum olduğu ve bu köprüden kış aylarında şiddetli ... sırasında oluşan sel suları akarken geçiş yapan işçi taşıyan kamyonun sel sularına kapılmasıyla meydana gelen zararlı netice ile sanıkların taksir içeren hareketleri arasında nedensellik bağının da olduğu kabul edilmelidir. Ölen sürücü ... ve işveren konumundaki sanık ...'nın kusurları sanıklar Cevat ve ...’in sorumluluklarına ilişkin nedensellik bağını kesmemektedir. Ayrıca işçi taşıyan kamyonlar işletme içerisindeki normal trafiğe açık yolları kullanırken, geçtikleri bir köprünün işletme tarafından gerekli bakım ve onarımlarının yapılmaması nedeniyle sel sularının köprü üzerinden aşması sonucu buradan geçen işçi taşıyan bir kamyonun devrilmesiyle meydana gelen kazada Tarım İşletmesi Müdürlüğüne bir kusur izafe edilebileceği muhakkak iken, trafiğe açık olmayan, sadece işletmeye ait araçlar tarafından parsel yolu olarak kullanılan ve kış aylarında geçişe müsait olmayan menfez şeklindeki köprünün, usule uygun olmayan şekilde açık kasalı kamyonlarla işçilerin bu menfez şeklindeki köprüden geçişlerini bildikleri halde geçişleri engellemeyen ve bu konuda önlem almayan , menfez köprünün bakım ve onarımını yapmayan sanıkların meydana gelen bu kazada hayli hayli kusurlu olduklarını kabul etmek gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, incelemeye konu olayda sanıklar TİGEM İşletme Müdürü ... ile işletmenin teknik müdür yardımcısı ...’in Hamdiağaoğulları Gıda San. ve Tic. A.Ş. yöneticisi sanık ... ve ölen sürücü ... ile birlikte kusurlu oldukları ve atılı suçtan cezalandırılmalarına dair ilk derece mahkemesi kararı ve özel dairenin onama kararı yerinde olup, aksi yöndeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine, sanıklar ... ile ...'in atıl suçtan beraatlerine işaret eden Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşüne katılmamaktayız." açıklamasıyla,

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu sanık ... yönünden, beş Ceza Genel Kurulu Üyesi ise sanık ... yönünden; sanıkların kusurlu oldukları ve bu nedenle itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu sanık ... yönünden, beş Ceza Genel Kurulu Üyesi ise sanık ... yönünden; sanıkların kusurlu oldukları ve bu nedenle itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının,

A) Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden REDDİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hüküm yönünden KABULÜNE,

2- Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14.04.2016 tarihli ve 1634-6470 sayılı sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2015 tarihli ve 22-257 sayılı sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, sanıkların kusurunun bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.11.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede sanık ... yönünden oy birliğiyle, sanık ... yönünden oy çokluğuyla; sanık ... yönünden ise 02.11.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 22.11.2022 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.

2.11.2022 Tarihli 1. oturum:
Yargıtay — Esas No: 2011/6010, Karar No: 2012/18801, Tarih: 31.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6010 E.  ,  2012/18801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmazı çay bahçesi olarak kullanmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanununun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1027, Karar No: 2011/9657, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1027 E.  ,  2011/9657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 52 ve 140 ada 12 parsel sayılı 35.123 ve 34.399,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, komşu taşınmazlara uygulanan vergi kayıtlarının miktar fazlası olmaları ve kayıtların sınırlarında mera okunması nedeniyle mera vasfıyla sınırlandırılmıştır. Davacı ..., yasal süresi içinde vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazların davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli parsellerin kadim ve tahsisli mera olmadığı, davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm verilmiş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama, hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli 101 ada 52 parsel sayılı taşınmaz, davacı adına tespit edilen 101 ada 7 parsele revizyon gören 1937 tarih 110 tahrir numaralı vergi kaydının batı ve güney sınırlarının, 140 ada 12 parsel sayılı taşınmaz ise komşu 13 parsele revizyon gören 1937 yılı 58 tahrir numaralı vergi kaydının kuzey ve doğu, komşu 14 parsele revizyon gören 1937 yılı 76 tahrir numaralı vergi kaydının kuzey ve batı sınırlarının mera okuması nedeniyle mera olarak sınırlandırılmışlardır. Mera sınırı, değişebilir sınırlardan olmakla bu tür sınırlara sahip kayıtların kapsamı kayıt miktarları ile sınırlıdır. Meralar zilyetlikle iktisaba elverişli yerlerden olmadığından kayıt miktar fazlalarının zilyetlikle iktisabı da mümkün bulunmamaktadır. Kaydın sınırlarında mera yazılı bulunması halinde bu hususun aksi ancak aynı kuvvetteki delilllerle kanıtlanabileceğinden soyut içerikli bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemez. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde 1952 yılında Toprak Tevzi Komisyonunca çalışma yapıldığı anlaşılmakta ise de mahkemece komisyon çalışmaları sırasında çekişmeli taşınmazlarla ilgili olarak nasıl bir işlem yapıldığı araştırılmamış, çekişmeli taşınmazlar ve çevresi ile ilgili belirtmelik tutanakları ve ekleri ile tevzi haritaları getirtilmemiştir. O halde, doğru sonuca ulaşabilmek için öncelikle yörede yapılan Toprak Tevzi Komisyonu çalışmaları sırasında çekişmeli taşınmazlar ile çevresi hakkında nasıl bir işlem yapıldığı araştırılmalı, ilgili belirtmelik tutanakları ve ekleri ile tevzi haritaları getirtilmelidir. Bundan sonra mahallinde, yöreyi iyi bilen, yaşlı, tarafsız ve davada

yararı bulunmayan komşu köyler halkından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraflarca aynı yönteme göre bildirilecek tanıklar, üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, fotoğrafçı bilirkişi ve fen bilirkişisinin katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte fen bilirkişisinden tevzi haritası ile kadastro paftasını çakıştırması istenmeli, bu şekilde çekişmeli taşınmazlar ile çevresinin tevzi çalışmaları sırasında nasıl bir işleme tabi tutulduğu belirlenmeli, belirtmelik tutanakları incelenerek yukarıda sözü edilen vergi kayıtlarına nasıl kapsam tayin edildiği üzerinde durulmalıdır. Bundan sonra dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazların öncesinin ne olduğu, mera olup olmadığı ve meradan açılıp açılmadıkları, üzerlerindeki zilyetliğin ilk olarak hangi tarihte başladığı, hangi tarihten beri kimler tarafından ne şekilde kullanıldığı, kimden kime ve nasıl intikal ettiği, komşu parsellere uygulanan vergi kayıtlarının sınırları hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, beyanlar, komşu parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ve dayanak belgeleri ile denetlenmelidir. Ziraatçi bilirkişi kurulundan, taşınmazların öncesinin mera olup olmadığı, meradan açılıp açılmadıkları, toprak yapısı ve bitki örtüsü hususunda bilimsel verilere dayalı ayrıntılı rapor alınmalı, fotoğrafçı bilirkişiden çekişmeli taşınmazları ve komşu taşınmazlarla olan sınırlarını gözlemeye imkan verir şekilde farklı yön ve açılardan fotoğraf çekmesi istenmeli ve fotoğraflar üzerinde çekişmeli taşınmazların sınırları fen bilirkişi tarafından işaretlenmelidir. Fen bilirkişisinden tevzi haritası ile kadastro paftası çakıştırılmış, vergi kayıtlarının yüzölçümlerine göre kapsamlarını gösterir, yerel bilirkişi ve tanık beyanlarında sözü edilen yerler işaretlenmiş ve böylece keşfi izlemeye olanak tanır şekilde ayrıntılı rapor ve harita düzenlemesi istenmelidir. Yapılan inceleme ve araştırma ile uygulama sonunda çekişmeli taşınmazların öncesinin mera olduğunun anlaşılması halinde toprak tevzi çalışmaları sırasında bu niteliklerinin değiştirilip değiştirilmediği üzerinde durulmalı, öncesi mera olup bu nitelikleri Toprak Tevzi Komisyonunca değiştirilmemiş ise meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceği, değiştirilmiş ise değiştirilme tarihinden önceki zilyetliğin hukukça değer taşımayacağı, sadece değiştirme tarihinden sonraki zilyetliğin değer taşıyacağı gözönünde bulundurulmalıdır. Bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte incelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan şekilde inceleme, araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın yazılı olduğu şekilde hüküm tesisinde isabet bulunmamaktadır. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/719, Karar No: 2017/2503, Tarih: 04.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/719 E.  ,  2017/2503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

1-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığın 765 sayılı TCK'nın 347. maddesinde düzenlenen “sahih bir keyfiyetin esbabı subitiyesini tedarik amacı ile sahtecilik” suçunu oluşturan eyleminin yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; sahte faturaların ele geçirilememiş olması ve sanığın yetkilisi bulunduğu şirket tarafından vergi dairesine, en son 2005 yılı aralık ayında beyanname verilmiş olması karşısında; 2005 takvim yılına ilişkin en son faturanın aralık ayında düzenlendiğini kabulde zorunluluk bulunduğu, bu nedenle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri uyarınca; sanığa yüklenen “ sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 66/1-e maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11101, Karar No: 2020/2231, Tarih: 10.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/11101 E.  ,  2020/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2008 tarihli ve 2008/64 Esas – 2008/270 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan aldığı 9 ay 10 gün hapis cezası tekerrüre esas olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının hırsızlık suçundan tayin olunun hapis cezasının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;