muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14525, Karar No: 2015/41169, Tarih: 03.06.2015

3- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.2009 gün, 2008/1-185 Esas ve 2009/48 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü açık ve anlaşılır bir biçimde ve uygulanması talep edilen yasa ve maddelerini de göstermek suretiyle açıklamak zorunda olduğu gözetilmeden, sanıklar.... hakkında, mağdur-sanık ...'a yönelik tehdit suçu ile sanık .... hakkında, mağdur-sanıklar ....'ye yönelik tehdit suçları yönünden Cumhuriyet Savcısının usulüne uygun şekilde esas hakkındaki görüşü alınmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 216.maddesine aykırı davranılması,

4- Mağdur ...'a yönelik eylem yönünden; kararın gerekçe kısmında “Sanıklardan ... ve ....'ın birlikte ve iş birliği dahilinde müşteki...'a yönelik silahla gasp suçunu işledikleri mahkemece sabit kabul edildiği” belirtildiği halde, sanık ... hakkında kasten yaralamaya kalkışma suçunu işlediğinden bahisle TCK'nın 86/2, 86/3-e, 35. maddeleri ile uygulama yapılması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşülmesi,

5- Sanık ....'ın, mağdur ... ile yapmış olduğu 02.03.2008 tarihli telefon görüşmesinde sarf etmiş olduğu “...ben sana kendimi tanıtıyorum, benim adım...”, “...sen olayı farklı yere çekmeye çalışıyorsun, o zaman ben de farklı yere çekerim bak”, “..boşaltma kardeş o zaman sen, bir anlamı yok, ben boşalttırırım orayı o zaman”, “...bak benim cezaevinde bir abim çıkıyor ...., bak ben orayı kiraladım diyorum bak” şeklindeki sözlerinin 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2.cümlede düzenlenen şikayete bağlı tehdit suçunu oluşturduğu ve mağdurun da şikayetçi olmadığı gözetilmeden, sanık .... hakkında mağdur....'e yönelik eylemi nedeniyle TCK'nın 106/1-1.cümle uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

6- Katılanlar ....'in aşamalardaki beyanlarında, “...evlerinde.... ve ... da olduğu halde, sanık....'ın eve gelerek .....'e doğru silahla ateş ettiğini, bunun üzerine .....'in elindeki çocuğu ile birlikte mutfağa kaçtığını, sanığın elinde silah olduğu halde kendilerini tehdit ettiğini, jandarmanın gelmesi üzerine sanığın elindeki tabancayı .....ya vererek saklamasını istediğini, ...nın silahı evin ağılına sakladığını” beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; katılanların beyanlarında geçen ve olay esnasında evde bulundukları anlaşılan ..... isimli şahısların tanık olarak beyanları tespit edilip, olayın ne şekilde gerçekleştirildiği açıklattırılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun ve 5237 sayılı TCK'nın 43/2.maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden; sanık ...hakkında, katılanlar.... ve ...'e yönelik tehdit suçlarından yazılı şekilde uygulama yapılması,

7- Mağdur...'a yönelik yağma suçunun gece vakti, birden fazla kişi ile birlikte, silah kullanılarak işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar .... hakkında, 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin yanı sıra (a) ve (h) bentleri ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

7- Mağdur...'a yönelik yağma suçunun gece vakti, birden fazla kişi ile birlikte, silah kullanılarak işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar .... hakkında, 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin yanı sıra (a) ve (h) bentleri ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

8- Mağdur ...'a yönelik yağma suçuna konu cep telefonunun olaydan 1 gün sonra sanık...nin bilgisi ve rızası dahilinde hakkında yalan tanıklık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... tarafından kolluk görevlilerine teslim edildiği, suça konu para ve senedin iade edilmediği, bu durumun ise kısmi iadeyi oluşturduğunun anlaşılması karşısında; mağdura kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre sanıklar ... hakkında, mağdur ....'a yönelik yağma suçu yönünden haklarında 5237 sayılı Yasanın 168.maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

9- Mağdur ....'ün 26.11.2008 tarihli kolluk anlatımında özetle, “...daha önce başından geçen bir kazadan dolayı Avukat .....'i davaya bakmak için avukat olarak tuttuğunu, kendisiyle 10.000 TL'ye anlaşıp 2.500 TL. peşin para verdiğini, geri kalanı için üç parça halinde çeşitli tarihlerde çek verdiğini, .....'in kendisini arayarak 'kendisinin... isimli şahsa borcu olduğunu, bu nedenle kendisinde bulunan 3 parça çeki....'a verdiğini' söylediğini, bir müddet sonra ...'ın çeklerin tarihi gelmediği halde kendisini arayarak çekleri ödemesini istediğini, kendisine 1.000 TL verdiğini, ....'ın sürekli arayıp para istediğini ve para isterken de kendisini tehdit ettiğini, kendisinin de...'a Avukat ....'ten geçen çeklerine karşılık olan borcunu ödediğini, borcun üzerine yaklaşık 3-4 bin TL fazla para ödediğini, para dışında kendisine malzeme de alıp verdiğini, ...'ın iş yerine 2-3 defa yanında bazen

Avukat ... ve Avukat ... varken gelip, oturup çay içtikten sonra kalkıp gittiklerini” beyan ettiği; mağdurun kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında ise, sanığın kendisini tehdit etmediğini söylediği; sanığın aşamalardaki savunmalarında mağduru tehdit etmediğini savunduğu; iletişim tespit tutanakları içeriğinden de sanığın ödeme yapması hususunda mağduru tehdit ettiğine ilişkin bir görüşmenin mevcut olmadığı anlaşıldığından; beyanlarda ismi geçen avukatlar..... isimli şahısların tanık olarak beyanları tespit edilmeden ve sanığın, ödeme yapması konusunda mağduru yağma boyutuna varacak düzeyde tehdit ettiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret bulunduğu karar yerinde tartışılmadan, mağdurun kolluk anlatımında “sanığın para isterken kendisini tehdit ettiği” biçimindeki soyut anlatımına dayanılarak yazılı şekilde sanık ...'ın mağdur ....'e yönelik yağma suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

10- Sanıklar ....'ın, 11.04.2008 tarihinde mağdur ...'e ait iş yerinde meydana gelen olay nedeniyle 13.04.2008 tarihinde kolluk görevlilerince yakalandıkları, sanık ...'ın kaçarken yere attığı 1 adet ruhsatsız tabanca ile sanık ....'a ait çiftlikte yapılan aramada da zirai aletlerin arasına atılmış vaziyette 1 adet ruhsatsız tabancanın ele geçirildiği; bu olaya ilişkin soruşturmanın devam ettiği esnada, suç örgütüne yönelik yapılan operasyon neticesinde 25.11.2008 tarihinde sanı....'a ait mandırada 1 adet ruhsatsız tabanca, bu tabancaya ait şarjör ve 31 adet dolu fişeğin, sanık ....'a ait ikamette yapılan aramada da 6 adet dolu fişeğin ele geçirildiği; her iki soruşturmanın birleştirilerek 13.04.2008 ve 25.11.2008 tarihinde ele geçirilen tabanca ve mermiler ile ilgili olarak sanıklar hakkında, iki kez cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılıp, iki kez mahkumiyetlerine karar verildiği,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının temadi eden suçlardan olup, iddianame ile dava açılıp hukuki kesinti olmadığı takdirde iki ayrı tabancanın veya bir adet tabanca ile mermilerin değişik tarihlerde taşınması veya bulundurulması halinde dahi eylemin tek suç olacağı ve buna göre aynı Yasanın 13/1.maddesi gereğince tek ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar ... ve ..hakkında, 25.11.2008 tarihinde ele geçirilen tabanca ve mermilerin 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığına ilişkin rapor da alınmadan iki ayrı ceza tayin edilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de, sanık ....'ın ikametinde 6 adet mermi bulundurması şeklindeki eyleminin, 6136 sayılı Yasanın 13/4.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

11- Sanıklar .... ve ....'ta ele geçirilen tabanca ve mermilerin 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığına ilişkin rapor alınmadan, eksik incelemeyle sanıkların 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülüklerine karar verilmesi,

12- Sanık ...hakkında tekerrüre esas alınan ilamın 2006/322 olan karar numarası 2004/322 olarak yazıldığı gibi söz konusu ilamın kesin nitelikte olduğu gözetilmeden, 1412 sayılı CMUK’nın halen yürürlükte olan 305/son maddesine aykırı davranılması,

13- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık .... hakkında, tekerrüre esas alınan ....Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/274 Esas ve 2003/185 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilen hükümler bulunduğundan, bu hükümlerden hangi suçtan verilen mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alındığı açıkça belirtilmediği gibi sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili olarak uyarlama kararı verildiği gözetilmeden, uyarlama neticesinde hükmolunan ceza yerine, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanıklar ......'ın temyiz dilekçelerinde, sanık .... savunmanı Av..., sanık .. savunmanı Av..... ile sanıklar .. savunmanı Av......'ün duruşmada ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan; sanıklar .... ve ...hakkında, mağdur ....'e yönelik yağma; sanık ..... hakkında, mağdur ...'e yönelik şantaj; sanıklar .... hakkında, mağdur ....'a yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanıklar ..... hakkında, mağdur-sanık ....'a yönelik tehdit; sanık ... hakkında, mağdur-sanıklar.....'ye yönelik tehdit; sanık... hakkında, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçları yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, sanıklar.... hakkında, mağdur ....'a yönelik yağma suçu yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 03.06.2015 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısının katıldığı oturumda sanıklar savunmanlarının yokluklarında, açıkca ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/10756, Karar No: 2020/7546, Tarih: 15.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/10756 E.  ,  2020/7546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- İş yerinden hırsızlık eyleminin TCK’nun 116/2. maddesinde düzenlenmesine rağmen, suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında daha ağır ceza içeren TCK’nun 116/1. maddesinin uygulanması,

2-Eylemin birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık ile suça sürüklenen çocuğun cezalarında TCK’nun 119/1-c maddesi uyarınca arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayinleri,

3-5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibari ile engel hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuğun mahkûm edildiği kısa süreli hapis cezasının, aynı Kanun'un 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

4-Suça sürüklenen çocuk hakkındaki ceza hesaplamasında; TCK'nun 116/1, 31/3 ve 62. maddeleri uygulanırken yapılan hesap hatası sonucu sonuç cezanın 3 ay 10 gün hapis cezası olması gerekirken 3 ay 20 gün hapis cezası olarak fazla tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ile sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 15.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/25397, Karar No: 2022/1350, Tarih: 25.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/25397 E.  ,  2022/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Müşteki Hazine vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Müşteki Hazinenin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmaması ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, mahkumiyte yeter delil olmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6426, Karar No: 2023/712, Tarih: 08.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6426 E.  ,  2023/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılardan ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava KDZ. Ereğli Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.01.1994 tarihli ve 1993/332 Esas, 1994/26 Karar sayılı veraset ilâmının iptali ile yeniden mirasçılık belgesi verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.01.2012 tarihli ve 2011/985 Esas, 2012/7 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ... ile ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Gerekçeli karardan farklı olarak kısa kararda davanın kabulüne denildiği hâlde gerekçeli kararda önceki veraset ilâmının iptaline ilişkin hüküm kurulmaksızın yeni veraset ilâmının subutuna karar verildiği böylelikle birbiriyle çelişkili iki veraset ilâmı oluştuğu görüldüğü gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davanın kabulü ile Mahkememinin 27.01.1994 tarih ve 1993/332 Esas, 1994/26 Karar sayılı veraset ilâmının iptaline ve yeni mirasçılık belgesi verilmesine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan ..., ..., ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacıların Halil Yavuz mirasçıları olmadığı ileri sürülmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türk Medeni Kanununun 598 vd maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türk Medeni Kanununun 598 vd maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalılardan ..., ..., ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11173, Karar No: 2013/19632, Tarih: 05.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/11173 E.  ,  2013/19632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 05/08/1994 tarihinde geçirdiği iş kazasındaki iş gücü kayıp oranının tespitiyle maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4266, Karar No: 2010/5299, Tarih: 12.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4266 E.  ,  2010/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 12.11.2007 gün ve 2000/823-2007/427 sayılı kararı bozan Daire’nin 10.11.2009 gün ve 2008/2352-2009/13144 sayılı kararı aleyhinde davacı ve davalı ... A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin birikimlerini davalı Yurt Ticaret ve Kredi Bankası A.Ş.'nde değerlendirdiğini, vadeli mevduat hesabında 11.11.1999 vade başlangıç tarihli 204.198.053.096 TL parası olduğuna dair 27.12.1999 tarihli banka yetkililerinin imzasını taşıyan ekste vermelerine rağmen, diğer davalı TMSF'ye devredilen bankanın görevlilerinin parasını çekmek üzere ihtar gönderen davacıya paranın Yurt Secrity Off Shore Banrk Ltd.Şti.'de olduğunu ve sorumluluklarının bulunmadığını bildirdiklerini, meduat hesabının Yurtbank garantisi altında olduğu ifade edilerek işlemler yapıldığını, bu konuda davalı banka, sahibi bulunan davalı ..., bankanın denetimi konusunda görevlerini iyi yapmayan devletin sorumlu olduğunu ileri sürerek, manevi tazminat hakları saklı kalmaküzere 204.198.057.096 TL.nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı TMSF vekili, off-shore hesaplarının mevduat sigortası kapsamında olmadığını, davada idari yargının görevli olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ... vekili, müvekkilinin Yurt Security Off Shore Ltd.in ortağı veya kurucusu olmadığını, off-shore hesabından dolayı sorumluluğu bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... (... A.Ş.) A.Ş. vekili, davacının parasını özgür iradesi ile ayrı bir tüzel kişilik olan Yurt Security Off Shore Ltd.'e yaptırdığını, müvekkilinin sorumluluğu olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin Hazine Müsteşarlığı ve TMSF aleyhindeki davanın husumet nedeniyle, diğer davalılar aleyhindeki davaların ise zamansız açıldığı gerekçesiyle reddine dair verdiği kararının Dairemzce bozulması üzerine, davacı ve davalı ... A.Ş. vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı ... A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemenin Hazine Müsteşarlığı ve TMSF aleyhindeki davanın husumet nedeniyle, diğer davalılar aleyhindeki davaların ise zamansız açıldığı gerekçesiyle reddine dair verdiği kararının Dairemzce bozulması üzerine, davacı ve davalı ... A.Ş. vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı ... A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ve davalı ... A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı ve davalı ... A.Ş.'nden alınması gereken 35,50' şer TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 'şer TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacı ve davalı ... A.Ş.nden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 12.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.