muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5351, Karar No: 2024/10667, Tarih: 07.11.2024

50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline davacıya verilmesine,

B-1-)Dosyamız ile birleşen Bakırköy 8. İş Mahkemesine ait 2019/535 Esas sayılı dosyada açılan maddi tazminat davasının kabulü ile

74.973,13 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 20.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline davacıya verilmesine, " şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri olarak özetle; destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin alınan bilirkişi raporlarında maddi hatalar yapıldığını, murisin, davalı işyerinde çalışmakta olduğu süre içerisinde 1265,02 TL ücret ve her yurtdışı seferinde en az 500 Euro sefer primi almakta ve ayda en az 2 kez yurt dışı seferi yaptığını, Mahkeme tarafından dinlenen tanıklar da, yurtdışına çıkmadan önce alınan primlerin en az 450 Euro olduğunu beyan ettiklerini, ancak 24.07.2017, 24.10.2018 ve 21.09.2019 tarihli tazminat hesaplamasına ilişkin alınan raporlarda bilirkişinin TÜMTİS ve Uluslararası Sürücüler Derneğinin bildirmiş olduğu miktarların ortalamasını esas almış olup, esas aldığı bu miktarın dahi, tanıkların beyan etmiş oldukları miktarın da altında olduğunu, ayrıca sefer primine ilişkin yapılan hesaplamada, hüküm tarihine en yakın tarihteki kurun esas alınarak prim hesaplaması yapılması gerekmekte iken bilirkişinin her üç raporda da ısrarla 3.0842 oranını esas alarak hesaplama yaptığını, halbuki bilirkişi raporunun düzenlendiği yani hesabın yapıldığı 24.10.2018 tarihinde merkez bankası kur oranı 6.5295 iken bu oran kullanılmadığını, daha düşük kur oranı üzerinden hesaplama yapılması müvekkilin hak kaybı yaşamasına neden olduğunu, bilirkişi tarafından davacının evlenme ihtimaline ilişkin yapılan hesaplamanın da hatalı olduğunu, davacının eşinin ölümünden sonra hiç evlenmemiş olup artık 55 yaşında olduğunu, yaşadığı çevre, örf ve adetlere, sosyal durumuna bakıldığında da artık evlenme ihtimali kalmadığını, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2016/12100 Esas, 2016/12309 Karar, 11.10.2016 tarihli kararında" dul eşin yeniden evlenme olasılığı, olay tarihindeki yaşına göre değil, hüküm tarihine en yakın rapor tarihindeki yaşına göre saptanmalıdır." bu durumda davacının evlenme ihtimaline ilişkin yapılan hesaplamada 24.10.2018'de düzenlenen rapor tarihi itibari ile yaşı 54 olduğu ve AYİM tablosuna göre evlenme ihtimalinin %1 olduğu esas alınması gerektiğini, tüm itirazlarımıza rağmen ve sonraki tüm raporlarda hiçbir açıklama ve gerekçe gösterilmeden %2 ihtimalin esas alınması müvekkilin hak kaybı yaşamasına neden olduğunu, belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın talepleri doğrultusunda kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf sebepleri olarak özetle; davacının uğramış olduğu kazanın iş kazası niteliğini haiz olmadığından, huzurdaki davanın müvekkili şirkete yöneltilen tüm talepler yönünden reddi gerektiğini, davacının iddialarının kabulü anlamına gelmemekle beraber; uyuşmazlık konusu kazanın iş kazası olarak nitelendirilmesi ihtimalinde dahi müvekkili şirket'e hiçbir kusur atfedilemeyeceğini, davalı şirket tarafından ...'e sefer primi adı altında prim ödemesi yapılmadığından, bilirkişi tarafından yapılan sefer primi hesabının dikkate alınması suretiyle tazminata hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ;"...Davacı vekili, bilirkişi tarafından davacının evlenme ihtimaline ilişkin yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, davacının eşinin ölümünden sonra hiç evlenmemiş olup artık 55 yaşında olduğunu, yaşadığı çevre, örf ve adetlere, sosyal durumuna bakıldığında da artık evlenme ihtimali kalmadığını, bu durumda davacının evlenme ihtimaline ilişkin yapılan hesaplamada 24.10.2018'de düzenlenen rapor tarihi itibari ile yaşı 54 olduğu ve AYİM tablosuna göre evlenme ihtimalinin %1 olduğu esas alınması gerektiğini, tüm itirazlarımıza rağmen ve sonraki tüm raporlarda hiçbir açıklama ve gerekçe gösterilmeden %2 ihtimalin esas alınması müvekkilin hak kaybı yaşamasına neden olduğunu ileri sürmüştür. Karara esas alınan hesap raporu incelendiğinde davacının yeniden evlenme ihtimalinin kaza tarihindeki yaşı olan 49 yaşının esas alınarak %2 olarak belirlendiği görülmüştür. Yerleşik Yargıtay kararlarında dul eşin yeniden evlenme olasılığı, olay tarihindeki yaşına göre değil, hüküm tarihine en yakın rapor tarihindeki yaşına göre saptanması gerekeceği buna göre davacının hesap tarihindeki yaşının 54 olduğu Ayim tablosuna göre yeniden evlenme ihtimalinin %1 olarak hesaplanması gereceği görülmekle bu yöndeki davacı istinafının yerinde olduğu görülmüştür. Dairemizce yapılan hesaplamada davacının tazminat miktarının hesaplanan 464.431,01-TL den davacının hesap tarihindeki yeniden evlenme ihtimali indiriminin %1 olarak uygulandığında davacının tazminatı miktarının 459.786,69-TL olarak hesaplanması gerekeceği, SGK tarafından ödenen miktarın peşin sermaye değerinin davacı kusuruna göre belirlenen tutarı olan 190.496,24-TL nin mahsubu ile 459.786,69- 190.496,24 = 269.290,45-TL olarak hesaplanmıştır. Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin istinaf talebinin yerinde olmadığı reddi gerektiği, davacının istinaf başvurusunun kısmen yerinde olduğu, buna göre İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kısmen usul ve yasaya aykırı olduğu, dosyada delillerin toplanmış olmasına göre karardaki hata ve eksikliklerin Mahkemesine gönderilmeksizin dosya üzerinden Dairemizce değerlendirilebileceği sonucuna varıldığından Mahkeme kararının kaldırılarak davacı talepleriyle sınırlı olarak yeniden hüküm kurulması gerektiğine ..." gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında;

"3-Asıl dava yönünden

-Davacı tarafından açılan maddi tazminat davasının kabulü ile

-Tespit edilen 269.290,45-TL destekten yoksun kalma tazminatından istemle bağlı kalmak kaydı ile 189.490,94 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 20.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline davacıya verilmesine,

-Davacı tarafından karşı açılan manevi tazminat davasının kabulü ile

"3-Asıl dava yönünden

-Davacı tarafından açılan maddi tazminat davasının kabulü ile

-Tespit edilen 269.290,45-TL destekten yoksun kalma tazminatından istemle bağlı kalmak kaydı ile 189.490,94 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 20.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline davacıya verilmesine,

-Davacı tarafından karşı açılan manevi tazminat davasının kabulü ile

-50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline davacıya verilmesine,

4-Birleşen Bakırköy 8. İş Mahkemesine ait 2019/535 Esas sayılı dosyada açılan maddi tazminat davasının kabulü ile

-74.973,13 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 20.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline davacıya verilmesine," şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililerinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6235, Karar No: 2019/754, Tarih: 22.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6235 E.  ,  2019/754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet

Defter ve belgeleri gizleme suçundan: Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması

A) Sanık hakkında defter ve belge gizleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları, 5560 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olduğundan, sanığın talebinin itiraz olarak değerlendirilmek suretiyle itiraz konusunda merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkeminin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın ve Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'a değişik 213 sayılı VUK'nin 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, sanık hakkındaki temel hapis cezanın değişiklikten önceki 359/b-1. maddesi uyarınca 18 ay olduğu kabul edilip teşdiden 26 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2- Her takvim yılı içinde kullanılan faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması halinde her takvim yılı için ayrı ayrı zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve üç ayrı suçtan temel ceza belirlenmesine rağmen, TCK'nin 43. maddesi uygulanarak tek hüküm kurulmak suretiyle hükmün karıştırılması,

3- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

22/01/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15273, Karar No: 2011/20853, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15273 E.  ,  2011/20853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların borçlu olduğu 25.000,00 TL bedelli senede müsteniden aleyhlerine icra takibi yaptığını, ancak haksız yere itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile %40 inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalılar, yargılamaya katılmamış ve davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, icra takibine konu senedin 25.12.2005 vade tarihli olup TTK 661/1 maddesi gereği üç yıllık zamanaşımı süresi dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımından reddine, dair verilen karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacının, borçlusu ..., kefili ..., lehdarı .. olan 25.4.2005 tanzim 25.12.2005 vade tarihli 25.000,00 TL bedeli bonoya dayalı olarak borçlu ve kefil hakkında 17.5.2010 tarihinde genel haciz yolu ile takip yaptığı borçluların takibe, borcun TTK 661 maddesi gereği zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle itiraz ettiği ve takibin durduğu, davacının duran takip nedeniyle bu davayı açtığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere bonoya dayalı alacak talebi TTK 661 maddesi gereği üç yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Somut olayda borcun nedeni 25.12.2005 vadeli bonoya dayalı olarak 17.5.2010 tarihinde takip yapıldığından üç yıllık zamanaşımı süresi dolmuştur. Ancak davacı icra takibinde kambiyo senedine dayalı olarak takip yapmamıştır. Dava zamanaşımına uğrayan senede dayalı olarak 2011/15273-20853

genel haciz yolu ile takip yapmış olup temel ilişkiye dayanmıştır. Bu durumda bono temel ilişkiyi kanıtlayan bir delil durumunda olup zaman aşımıda temel ilişkinin tabi olduğu zamanaşımı süresine tabidir. O halde mahkemece, davacı tarafa dayanılan temel ilişki açıklatılıp, bu ilişkinin tabi olduğu zamanaşımı süresi esas alınarak zamanaşımı def'inin karara bağlanması gerekirken TTK 661 maddesindeki zamanaşımı uygulanarak davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davanın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15408, Karar No: 2013/18132, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15408 E.  ,  2013/18132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve samanı ile ıspanak ve yazlık domatesin 2012 yılı itibariyle kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına ortalama verimi, ortalama üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kg. başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren resmi verilerin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden ve Akdeniz Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18102, Karar No: 2014/19060, Tarih: 18.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/18102 E.  ,  2014/19060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07.10.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.