muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3926, Karar No: 2019/2401, Tarih: 18.03.2019

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve Dairemizce de benimsenen mahkeme kararının gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı dava dilekçesinde dava değerini 10.000,00TL olarak göstermiş olduğundan, dava değeri olarak harçlandırılan bu miktar üzerinden davalı lehine nispi vekalet ücreti takdiri gerekirken fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

Ancak, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabul edilerek Dairemizin 29.05.2018 tarih 2017/4749 Esas, 2018/4230 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, yeniden yapılan tetkik sonucunda davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 29.05.2018 tarih 2017/4749 Esas, 2018/4230 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle hükmün 4. fıkrasında “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre” kelimelerinden sonra gelen “106.818,55TL” ibaresinin çıkarılarak yerine "1.980,00TL" ibaresinin eklenmesine, hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19824, Karar No: 2011/22869, Tarih: 29.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2010/19824 E.  ,  2011/22869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevli memura mukavemet, müessir fiil, kayıp eşyayı sahiplenme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçların oluştuğu tarihe göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanıklar yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 29/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33914, Karar No: 2024/8352, Tarih: 06.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33914 E.  ,  2024/8352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1349 E., 2019/1282 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf talebinin esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yasal süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/196, Karar No: 2012/2402, Tarih: 07.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/196 E.  ,  2012/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYNARCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden maliki olduğu, çekişmeli .. parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, tescile tabi olmayan alanlar olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya karşı beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, 3402 sayılı Yasanın 5841 sayılı Yasa ile değişik 12/son maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne ilave düzenlemeler getiren 5841 sayılı Yasa gereğince davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan bu Yasa, Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeni gibi Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı da usuli kazanılmış hakkın istisnaları arasında yer alır.

Öte yandan, davacı Hazine çekişme konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Öte yandan, davacı Hazine çekişme konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12410, Karar No: 2022/7865, Tarih: 10.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/12410 E.  ,  2022/7865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sırasında, çekişmeli Afyonkarahisar İli ...., İlçesi ....,Köyü 101 ada 125 parsel çayır vasfında 822,83 m2 yüzölçümüyle, 114 ada 40 parsel, 114 ada 168 parsel, 121 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar tarla vasfında sırasıyla 711,73 m2, 570,88 m2, 734,41 m2, 196 ada 4 parsel sayılı taşınmaz iki katlı kargir ev ve avlusu vasfında 455,69 m2 yüzölçümüyle davalı olarak tespit edilmiştir.

Davacılar ... ve ... dava dilekçelerinde özetle; ırsen intikal ve eklemeli zilyetliğe dayanarak dava dilekçelerinde sınırlarını belirttikleri 6 adet taşınmazın muris İsmail Genç mirasçıları adına miras hisseleri oranında tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili Şuhut Kadastro Mahkemesine ibraz ettiği 22.03.2012 tarihli dilekçesinde özetle; 5. sırada bulunan taşınmaz hakkındaki davadan feragat ettiklerini buranın orman olarak belirlenmesini istediklerini beyan etmiştir. Dava devam ederken çekişmeli taşınmazlar hakkında tutanak düzenlenmesi nedeniyle dava dosyası Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Kadastro Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, Afyonkarahisar İli ....,İlçesi ...., Köyü 101 ada 180 nolu parsele ilişkin davanın feragat nedeniyle reddine, taşınmazın kadastro tespinin iptaliyle orman niteliğiyle maliye hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, 114 ada 40 ve 168 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davanın kabulüne, söz konusu taşımazların kadastro tespitinin iptali ile tamamı 28 pay kabul edilerek; 7 payının Halil ..., 3 payının Özcan ..., 3 payının ..., 3 payının ..., 3 payının ..., 3 payının ..., 3 payının ..., 3 payının ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 121 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davanın kabulüne, söz konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile tamamının ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 196 ada 4 ve 101 ada 125 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davanın kabulüne, söz konusu taşınmazların kadastro tespitinin iptali ile tamamının ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davalı Hazine vekilinin 101 ada 180 parsel, 114 ada 40 parsel, 114 ada 168 parsel, 196 ada 4 parsel ve 121 ada 10 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin temyiz itirazları bakımından;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Davalı Hazine vekilinin 101 ada 125 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazları bakımından;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Davalı Hazine vekilinin 101 ada 125 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazları bakımından;

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16. maddesinde “Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden:

A) Kamu hizmetinde kullanılan, bütçelerinden ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler, (Hükümet, belediye, karakol, okul binaları, köy odası, hastane veya diğer sağlık tesisleri, kütüphane, kitaplık, namazgah, cami genel mezarlık, çeşme, kuyular, yunak ile kapanmış olan yollar, meydanlar, pazar yerleri, parklar ve bahçeler ve boşluklar ve benzeri hizmet malları) kayıt, belge veya özel kanunlarına veya Cumhurbaşkanlığı kararnamelerine göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye köy veya mahalli idare birlikleri tüzelkişiliği, adlarına tespit olunur.

B) Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır, parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır. Bu sınırlandırma tescil mahiyetinde olmadığı gibi bu suretle belirlenen taşınmaz mallar, özel kanunlarında yazılı hükümler saklı kalmak kaydıyla özel mülkiyete konu teşkil etmezler. Yol, meydan, köprü gibi orta malları ise haritasında gösterilmekle yetinilir.

C) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır.

D) Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ormanlar, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde, özel kanunları hükümlerine tabidir.”,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 715. maddesinde “Sahipsiz yerler ile yararı kamuya ait mallar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Aksi ispatlanmadıkça, yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar, kimsenin mülkiyetinde değildir ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamaz. Sahipsiz yerler ile yararı kamuya ait malların kazanılması, bakımı, korunması, işletilmesi ve kullanılması özel kanun hükümlerine tâbidir.”,

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 999. maddesinde “Özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz. Tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.” hükümlerine yer verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 999. maddesinde “Özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz. Tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.” hükümlerine yer verilmiştir.

Mahkemece lehine zilyetlik koşullarının oluştuğundan bahisle davalı ... adına tesciline karar verilmişse de 01.12.2015 havale tarihli orman mühendisi ve ziraat mühendisi müşterek bilirkişi raporunda çekişmeli 101 ada 125 parselin çayır olarak kullanılmakta iken yağan yağmurlar nedeniyle derenin taşması ve yön değiştirmesi sonucu parselin içerisine orta büyüklükte taşlarla çakıl taşlarının kısmen zemini kaplamış halde bulunduğunun belirtildiği, aynı raporun ekindeki fotoğraflarda da taşınmazın üzerinde çakıl ve büyük kaya parçalarının bulunduğunun görüldüğü, bu haliyle taşınmazın TMK'nin 715, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C ve TMK'nin 999. maddeleri kapsamında kaldığı ve özel mülkiyete elverişli olmadığı gibi bahsedilen kanun maddeleri uyarınca tescil harici bırakılması gereken yerlerden olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, 101 ada 125 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tescil harici bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davalı ... adına tesciline karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin çekişmeli 101 ada 180 parsel, 114 ada 40 parsel, 114 ada 168 parsel, 196 ada 4 parsel ve 121 ada 10 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu taşınmazlar hakkındaki hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin dava konusu 101 ada 125 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile bu parsel hakkındaki hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2418, Karar No: 2010/5209, Tarih: 30.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2418 E.  ,  2010/5209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Bir taşınmaza arsa olarak değer biçilebilmesi için Belediye İmar planı içinde bulunması, olmadığı taktirde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber etrafının meskun olması ve belediye hizmetlerinden yararlanıyor olması gerekir.

Şahinbey Belediye Başkanlığınca taşınmazların belediye sınırları ve mücavir alan içinde olduğu ancak etrafının meskun olmadığı ve belediye hizmetlerinden yararlanmadığı bildirilmiştir. Bu haliyle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi varsa objektif değer artırıcı unsur oranı da tespit edilmek suretiyle taşınmazlara değer biçilmesi gerekirken, arsa olarak değer biçen rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazların el atılan bölümlerinin yüzölçümü bakımından 1. ve 2. fen bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu gibi 1. fen bilirkişisinin asıl raporu ile ek raporu arasında dahi çelişki mevcuttur. Raporlar arasındaki çelişki giderilerek, el atılan bölümlerin miktarının açık ve net bir şekilde tespit edilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazların üzerinden geçen yolun niteliği ve genişliği dikkate alındığında Büyükşehir Belediye Başkanlığının bakım, onarım ve sorumluluğunu gerektiren yollardan olduğu anlaşıldığından, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat bedelinin Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsili ile davalı ... hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Dava konusu 366 ve 367 parsel sayılı taşınmazların el atmadan arta kalan bölümlerinin yüzölçümleri ve geometrik durumları dikkate alındığında bu bölümlerin de bedelinin tahsili ile ... adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1426, Karar No: 2015/12812, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1426 E.  ,  2015/12812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/161-2014/259

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8967, Karar No: 2009/10560, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8967 E.  ,  2009/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

... (ölü) mirasçıları 1-... 2-... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... Öğe aralarındaki dava hakkında Sarıyer 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.3.2008 tarih ve 83-84 sayılı hükmün Dairenin 29.1.2009 tarih ve 9547-799 sayılı ilamıyla dilekçenin reddine karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

13.03.2008 günlü ilamın, davacı vekiline kalemde bizzat 17.04.2008 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin 05.05.2008 günü verildiği dosya içeriği ile sabit olup, temyiz dilekçesinin bu nedenle reddine dair dairemizin 2008/9547 esas, 2009/799 karar ve 29.01.2009 günlü kararında yasaya aykırılık bulunmadığından karar düzeltme talebinin reddine, peşin alınan harcin istek halinde iadesine, 29.9.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10511, Karar No: 2021/8392, Tarih: 13.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10511 E.  ,  2021/8392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

Vergi inceleme raporunda sanığın ortağı ve müdürü olduğu iş yerinin 31.12.2010 tarihinden itibaren resen terkin ettirildiğinin tespit edildiği, tebligat tarihinde faal olmayan iş yerinde vergi incelemesi yapılması zorunluluğunun bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 13/2. maddesindeki istisnai şartlardan birinin varlığınının kabulü gerekeceği göz önüne alınarak; ceza yargılanmasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı hâlinde, derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdiri gereken durumlarda sanığın savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, delil takdiri suretiyle beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.