muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/760, Karar No: 2017/5688, Tarih: 24.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/760 E.  ,  2017/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.10.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilenler vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakan ...’in paydaşı olduğu 145 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki payını davalı yeğeni ...’ya satış suretiyle temlik ettiğini, devrin kız çocuklarını mirastan mahrum bırakmak amacıyla yapıldığını ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, temlikin bakım karşılığı olduğunu ve bakım borcunu yerine getirildiğini, mirasbırakanın dava konusu taşınmaz dışında başkaca taşınmazları bulunup mirasçılar arasında taksim edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının mirasçı olmadığından taksim iddialarının dinlenemeyeceği, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’in paydaşı olduğu 95 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 3047/6068 payını 17.07.1984 tarihinde davalı yeğeni ...’ya satış suretiyle temlik ettiği, taşınmazın daha sonra imar uygulaması sonucunda 145 ada 1 parsel numarasını aldığı, 1909 doğumlu murisin 12.05.1985 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı torunları ... ve ... ile, dava dışı torunları ..., ..., ... ve ...’nın kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı,satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark,taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, mirasbırakan ...’in dava konusu taşınmaz dışında mirasçılarına intikal eden başka taşınmazlarının da bulunduğu, tanık anlatımlarına göre mirasbırakan ve kardeşi ...’e ait taşınmazların taksim ve parselizasyon işlemleri ile davalının ilgilenip masrafların davalı tarafından karşılandığı, mirasbırakanla çocukları (davalıların murisleri ... ve ...) arasında problem olmadığı, bir başka ifade ile mirasçılardan mal kaçırmasını gerektirecek bir neden bulunmadığı gibi mirasbırakanın davalıya yaptığı temlikin muvazaalı yapıldığının da davacılar tarafından usulünce ispat edilemediği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, satışa konu edilen bir malın değerinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin, başka bir ifadeyle, malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya emek de olabileceği kabul edilmelidir. Esasen, yukarıda değinildiği üzere, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuksal dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifadeyle, murisin iradesi önem taşır.

O hâlde, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakan İsmail’in davalıya yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirastan mal kaçırmak olmadığı, bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediği kabul edilmelidir.

O hâlde, yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakan İsmail’in davalıya yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirastan mal kaçırmak olmadığı, bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.480.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37550, Karar No: 2017/16534, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37550 E.  ,  2017/16534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8042, Karar No: 2017/2314, Tarih: 08.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/8042 E.  ,  2017/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

05.03.2009 tarihinde sanık hakkında düzenlenen tutanakta abonesiz sayaç ile kullanım yapıldığının, sayaç arızalı olduğundan endeks alınamadığının tespit edildiği, keşif ile alınan bilirkişi raporunda ise kullanılan sayacın endeksi alınamadığı için kurulu güce uyumlu olup olmadığı hesaplanamadığı halde, kayıt dışı kullanım yapılmadığının iddia edilmesi karşısında; ek bilirkişi raporu alınıp arızalı sayaç nedeniyle endeks okunamadığı, dolayısıyla kayıp olup olmadığı hususu kesin şekilde belirlenmeden sanık hakkında eksik inceleme araştırma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/715, Karar No: 2013/1423, Tarih: 12.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/715 E.  ,  2013/1423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin eşi ve babaları olan ... 'ya, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu ... 'nın hayatını kaybettiğini ve müvekkillerinin bu suretle murislerinin desteğinden mahrum kaldıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının 07.05.2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 18.10.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle toplam tazminat taleplerini 175.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu, ayrıca müvekkilinin davadan önce temerrüde düşmediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davacı ... için 164.677,32 TL, davacı ... için 2.744,06 TL, davacı ... için 7.578,62 TL olmak üzere toplam 175.000 TL'nin 07.05.2010

tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece destekten yoksun kalma zararı hususunda, aktüerya alanında uzman bilirkişiden alınacak raporda, davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek, ayrı ayrı belirlenmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, öğrenimlerinin sona erdiği tarih, yapamayacaklar ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın, desteğin sona ereceği yaş olarak kabulü, destek süresince yetiştirme giderlerinin destek tazminatından indirilmesi, raporun düzenlendiği en yakın tarih, bilinen dönem kabul edilerek, ölenin bilinen gelirine göre davacıların gerçekleşen zararının ve sonraki bilinmeyen dönem için gelirin her yıl % 10 oranında artıp, % 10 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesaplanarak bilinmeyen dönem zararının hesaplanması, davacı eşin evlenme ihtimalinin bilimsel istatistikler ve davacının somut koşulları dikkate alınarak denetime elverişli şekilde belirlenmesi suretiyle destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan 16.03.2011 tarihli kök ve 27.07.2011 tarihli ek hesap raporlarında, müteveffanın yaşasa idi, aktif dönemde gelirinin %30'unu kendisine, %50'sini eşine, %20'sini ise iki çocuğuna ayıracağı, çocuklar destekten çıktıktan sonra ise gelirinin %30'unu kendisine, %70'ini eşine ayıracağı kabul edilmiş, pasif dönemde ise rapor tarihindeki en düşük emekli işçi aylığının pasif dönemin başlayacağı 2030 yılında ulaşacağı parasal değer 2.228 TL olarak hesap edilmiş ve bu miktar üzerinden hesaplama yapılmış, bunun neticesinde, eş için 19 yıllık aktif

çalışma döneminde 70.683 TL tazminat çıkmışken, 9 yıllık pasif dönemde 180.046 TL tazminat hesaplanmıştır.

Müteveffanın yaşasa idi, kendine ayıracağı paydan daha fazlasını davacı eşe ayıracağı, hatta bu payın çocukların destekten çıkmasından sonra %70'e çıkacağının kabulü hayatın gerçeklerine ve olağan akışına aykırıdır. Ayrıca pasif dönemde de, müteveffanın en az asgari ücret düzeyinde gelir getirecek bir işte çalışacağının kabulü ile bu miktar üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, müteveffanın aktif dönemde kazandığının çok üstünde 2.228 TL gelir elde edeceği varsayılarak hesaplama yapılması doğru görülmemiş, yanlış ilkeler benimseyen, denetime açık olmayan, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1479, Karar No: 2023/2058, Tarih: 10.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1479 E.  ,  2023/2058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit hakkı tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 30.12.2022 tarihli ek karar ile karar kesin olarak verildiğinden temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından duruşmalı olarak ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne, kararın niteliği gereği duruşma isteminin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca bölge adliye mahkemelerince verilen kararların temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin (g) alt bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine kesin olarak karar verildiğinden anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı her iki taraftan peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11506, Karar No: 2015/7039, Tarih: 07.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11506 E.  ,  2015/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2015

NUMARASI : 2014/11 - 2015/108

Dosya kapsamına, iddia ve savunmaya, mahkemece kabul edilen hukukî niteliğe göre uyuşmazlık, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı İş Bölümü Kararı uyarınca temyiz incelemesinin Dairemizin görevi dışında olup 17. Hukuk Dairesine ait olduğu düşünüldüğünden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 01/04/2015 tarihli ve 6644 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 60/3. maddesi uyarınca görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 07/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/726, Karar No: 2022/1845, Tarih: 27.12.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/726 E.  ,  2022/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki hâliyle 438. maddesinin 2. fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davalı vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında noterde düzenlenen 03.12.2010 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalıya ait arsada inşaat yapmayı üstlenen müvekkilinin binayı 01.10.2012 tarihinde bitirerek 26.12.2012 tarihinde belediyeden iş bitirme belgesi aldığını, dairesinin anahtarını davalıya teslim ettiğini, davalının da hiçbir ihtirazı kayıt ileri sürmeden bağımsız bölümü teslim aldığını, müvekkilinin inşaatı bitirmesine rağmen davalının sözleşmeye göre müvekkiline ait olan zemin kat 1 nolu ters dubleks dairenin tapusunu vermediğini, müvekkili tarafından tapunun devri için davalıya 03.12.2012 tarihli ihtarname gönderildiğini, davalının 17.12.2012 tarihli cevap ihtarında kendi oturduğu dairesinde eksik ve ayıplar bulunduğu iddiasıyla tapuyu vermeyeceğini belirttiğini, oysa müvekkilinin tüm edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirdiğini ileri sürerek dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 107 ada 11 nolu parselde bulunan zemin kat 1 nolu dairenin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline, ihtarnamelere rağmen davalının tapuyu vermemesi nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararlara karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkiline ait daireyi tam ve eksiksiz olarak teslim etmediğini, kirada oturan müvekkilinin kira parası ödememek için tamamlanmamış daireyi teslim aldığını, müvekkilinin dubleks olarak yapılan evinin üst katını kullanamadığını, üst katın balkonuna döşenen seramikler düzgün yapılmadığı için yağmur yağdığı zaman merdiven boşluğundan alt kata su geldiğini, pencereler terleme yaptığı için parkelere su aktığını ve evin rutubet içinde kaldığını, ısı yalıtımı düzgün yapılmadığından ısınma problemi yaşandığını, mutfak dolaplarının arkasına köpük konulmadığından tezgâhın arkasının küflendiğini ve kullanılamadığını, davacının son dairenin tapusunun verilmesi için gönderdiği ihtarnameye karşılık müvekkilinin evdeki eksik ve ayıpların giderilmesi ile iskân ruhsatının alınması hâlinde tapunun verileceğini bildirdiğini, ancak davacı inşaatı projeye uygun yapmadığından iskân ruhsatının verilmediğini, gerek iskân ruhsatı alınmadığından, gerekse ayıplı ve eksik imalatlardan dolayı teslimin gerçekleştiğinin kabul edilemeyeceğini, mahkemece yapılacak keşif sonucu hazırlanacak bilirkişi raporuyla eksik ve ayıplı imalatların bedellerinin saptanması gerektiğini, dava konusu dairenin eksik ve ayıplı imalatlara karşılık teminat olarak tutulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı:

6. ... Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 2013/228 E., 2014/475 K. sayılı kararı ile; taraflar arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre davacı yüklenicinin inşaatı tamamladığı, davalı arsa sahibinin ise teras katlı proje harici tadilat yapmak istediği, ancak davalının yapmak istediği tadilatın imar mevzuatına aykırı olduğu, mahkemece verilen izne rağmen davalı tarafından eksik işlerin tamamlanması için davacıya izin verilmediği, bilirkişiden alınan 21.11.2014 tarihli ek rapora göre davalının dairesinde 4.250TL’lik eksik iş kaldığı, bilirkişinin belirlediği eksik iş bedelini mahkeme veznesine depo eden davacı yüklenicinin sözleşmeye göre kendisine verilmesi gereken 1 nolu dairenin tapusunu almaya hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, karar kesinleştiğinde davacı tarafça depo edilen 4.250TL eksik işler bedelinin davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/2560 E., 2016/1036 K. sayılı kararı ile;