muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11812, Karar No: 2021/13446, Tarih: 18.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11812 E.  ,  2021/13446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, kamu düzeni gereği tescil, hükmü yönünden HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 18/11/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, kamu düzeni gereği tescil,hükmü yönünden HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin bahçesi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, Büyükbalıklı Mahallesi, 807 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu, yüzölçümü, Dairemiz genel uygulamaları, aynı yöreden gelen dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının %5 uygulanması gerekirken, bu oranın %4 kabulü ile fazla bedel tespiti,

2)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin dekara ortalama masrafları resmi verilere uygun ise de; aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve denetimimizden geçen dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmak suretiyle m² birim fiyatlarının belirlendiği gözönüne alındığında, dekara ortalama üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin dekara ortalama masrafları resmi verilere uygun ise de; aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve denetimimizden geçen dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmak suretiyle m² birim fiyatlarının belirlendiği gözönüne alındığında, dekara ortalama üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Dava dilekçesinde terkin talep edildiği halde tescil hükmü kurulması,

4)İlk kararla hükmedilen 197.891,00 TL bedele 05/02/2017 tarihinden ilk karar tarihi 10/04/2017 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve mükerrer tahsile sebebiyet verilmemesi için davacı idare bloke edilen 2.830,11 TL faiz bedelinin iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

5)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile HMK'nın 371.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 18/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18385, Karar No: 2014/10732, Tarih: 05.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18385 E.  ,  2014/10732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası adli para cezasına çevrilirken esas alınan tam gün sayısı ile uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3 bendinin çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK 52/3 gereğince 10 ay hapis cezasının 300 gün karşılığı adli para cezası olarak kabulüne, TCK 52/2 maddesi gereğince her bir günün sanığın şahsi ve sosyal durumu nazara alınarak takdiren 20 TL den paraya çevrilerek 6,000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının TCK'nın 52/4 maddesi gereğince 12 eşit taksit olmak üzere 1'er aylık aralarla taksitlendirilmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edeceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevirileceğinin sanığa ihtarına, (ihtar edildi)" bendinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4969, Karar No: 2024/4816, Tarih: 03.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4969 E.  ,  2024/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/440 E., 2023/9 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; yasa değişikliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/440 Esas, 2023/ Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında rapor değerlendirme komisyonu mütalaasına uygun olarak, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kamu davası açıldığı, sanığın 26.11.2008 tarihinde işi terk ettiği, vergi incelemesine esas olmak üzere 2007 ve 2008 yıllarına ait defter ve belgelerin istendiği yazının sanığa 11.04.2012 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın defter, kayıt ve belgeleri ibraz etmediği, Mahkemece temyize konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında rapor değerlendirme komisyonu mütalaasına uygun olarak, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kamu davası açıldığı, sanığın 26.11.2008 tarihinde işi terk ettiği, vergi incelemesine esas olmak üzere 2007 ve 2008 yıllarına ait defter ve belgelerin istendiği yazının sanığa 11.04.2012 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın defter, kayıt ve belgeleri ibraz etmediği, Mahkemece temyize konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası nazara alınarak birinci fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/440 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9240, Karar No: 2016/12404, Tarih: 26.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/9240 E.  ,  2016/12404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

.

DAVA : Davacı, ücret, ilave tediye ile ikramiye fark ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinde yer alan ücret artış düzenlemelerinin davacıya geç ve eksik uygulandığını belirterek, ücret, ilave tediye ve ikramiye fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, gerekli ödemelerin tam olarak yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında kıdem terfi primi hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Talep konusu dönemde yürürlükte olan toplu iş sözleşmelerinin tamamında 25. maddede daimi işçi ile mevsimlik işçi tanımları yapılmış ve 33. maddede kıdem terfi sadece daimi işçiler için öngörülmüştür. Davacı işçi yönünden mevsimlik statüde çalışılan dönem için kıdem terfi hesabı yapılmamalıdır. Başka bir anlatımla davacının henüz daimi kadroya alınmadığı, mevsimlik işçi olarak çalışılan dönem için kıdem terfi zammı hesabı ile yevmiye tespiti hatalıdır. Dosya içeriğine göre, davacı işçinin mevsimlik işçi olarak işe başladığı, 19.10.2007 tarihinde daimi kadroya alındığı anlaşılmaktadır. Tüm uyuşmazlık konusu süre için kıdem terfi primi uygulanarak hükme esas bilirkişi raporu düzenlenmesi hatalı olup, davacıya daimi kadroya alındığı tarihten itibaren kıdem terfi uygulaması yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-12. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesinde düzenlenen ücret zammının uygulanması taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusudur.

3-12. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesinde düzenlenen ücret zammının uygulanması taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık konusudur.

12. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesinin A bendinde iyileştirmeye yönelik hükümlere yer verilmiştir. Buna göre; 31.12.1998 tarihindeki günlük brüt çıplak ücreti 3.000.000.-TL 'nin altında bulunanların ücretleri bu rakama yükseltildikten sonra 266.667 TL, 3.033.333 - 3.333,333 TL (1.Dilim ) arasında olanlara 233.333 TL, 3.366,667 - 4.000,000 TL ( 2.Dilim) arasında olanlara 200.000 TL, 4.033,333 - 4.333,333 TL (3.Dilim) arasında olanlara 166.667 TL, 4.366,667 - 4.666,667 TL (4.Dilim) arasında olanlara 133.333 TL iyileştirme yapılması, ancak yapılan bu iyileştirmeler sonucu ücretlerin hiçbir şekilde 4.666,667 TL'yi geçmemesi, iyileştirmeden yararlanan işçilerin günlük çıplak ücretlerinin yukarıda sıralanan dilimler arasında kalması halinde bu ücretlerin önce takip eden dilimin başlangıç ücretine yükseltilmesi ve arkasından yükseltildiği dilimin iyileştirmesinin uygulanması öngörülmüştür.

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; davacının 31.12.1998 tarihindeki ücreti 4.434,138,27 TL olarak tespit edilmiş olup, anılan toplu iş sözleşmesi hükmü gereğince ücretin 4. dilimde yer aldığı ve yükseltileceği bir üst dilim de bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacıya 133.333 TL iyileştirme uygulanması gerekirken 166.667 TL iyileştirme uygulanması isabetli olmamıştır. Bozma ilamının ikinci bendi gereğince davacının 31.12.1998 tarihindeki yeniden tespit edildikten sonra, ücretin hangi dilime girdiği belirlenerek düzenlemeye uygun şekilde iyileştirme hükmü uygulanmalıdır. Toplu iş sözleşmesi hükmüne aykırı düzenlenen bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/2594, Karar No: 2023/2940, Tarih: 02.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/2594 E.  ,  2023/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde davacı borçlu vekili, müvekkili adına kayıtlı taşınmaz ve araçlar üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasını, usulsüz olarak tanzim edilen temlik belgesinin ve ödeme emrinin iptaline karar verilmesini talep etmiş olup ilk derece mahkemesince ; asıl dava yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davacı borçlu vekili, temlik alan davalı alacaklı ... vekili ve temlik eden davalı T.C. ... A.Ş. vekili tarafından ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı borçlu vekili ve davalı T.C. ... A.Ş. vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı T.C. ... A.Ş. yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, davacının davasının kabulü ile takip dosyasındaki ödeme emrinin davacı borçlu yönünden iptaline karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalı temlik alan alacaklı ... vekili ve davacı borçlu vekili temyiz kanun yoluna başvurması üzerine Dairemizce; '' alacaklı bankanın, kendisine yapılan ödeme karşılığında dosya borçlularından ...’a dosya borcunu temlik etmesinden sonra, ... temlik edenin tüm haklarına sahip olup, diğer takip borçluları temlik alana karşı müteselsilen sorumludurlar. Bir başka anlatımla alacaklı bankanın, dosya alacağını yapılan ödeme karşılığı ...’ a temlik etmesi, takip dosyasındaki diğer borçluları " müteselsil sorumluluk esası" gereği borçtan kurtarmaz ve bu borçlular yönünden alacaklılık ve borçluluk sıfatının birleştiğinden söz edilemez. Mahkemece, borçlunun bu yöne ilişkin ödeme emrinin iptali talebinin reddi ile diğer itiraz ve şikayet nedenleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken alacaklılık ve borçluluk sıfatlarının bir şahısta birleştiği gerekçesiyle istemin kabulü yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiştir'' gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulduğu, Bölge Adliye Mahkemesi’nce bozma kararına direnilerek, önceki hükmün yeniden kurulduğu, direnme kararının temlik alan davalı alacaklı ... vekili tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

Somut olayda; takip dayanağını genel kredi sözleşmesinde davalı alacaklı ...'ın kefil sıfatıyla sözleşmede yer aldığı, ... ve diğer borçlular hakkında icra dosyasında borçlu sıfatıyla alacaklı ... A.Ş tarafından takibe geçildiği, takip sırasında borcun ödendiği, icra dosyası içerisinde alacağın temlik belgesine istinaden borçlu ...'ın alacaklı sıfatıyla takibe devam ettiği ve diğer borçluların mal varlıklarına haciz konulduğu, icra dosyası kapsamına göre ...'ın alacaklı olarak takibe devam ettiği, alacağın aynı zamanda borçlusu durumunda olduğu, borcu ödeyerek alacağı temlik aldığı kabul edilse dahi alacaklı ve borçlu sıfatı birleşmiş olacağından; aynı takipte borçlu sıfatını taşıyan ...'ın temlik belgesine dayalı alacağının miktarı ve tahsili yargılamayı gerektirdiğinden bu belgeye dayanarak aynı alacaklı sıfatı ile aynı takibe devam edemeyeceğinden; Kayseri 5. İcra Müdürlüğünün 2018/10147 Esas sayılı dosyasında davalı alacaklı ... yönünden alacaklı ve borçlu sıfatı birleşmiş olduğundan şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekli olup, Dairemizin bozma ilamı maddi hataya müstenit olup, Bölge Adliye Mahkemesi'nin direnme kararındaki gerekçesinin yerinde olduğu görülmekle, direnmeye ilişkin kararın onanması gerekmiştir.

O halde Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararının yerinde olduğu, daha önce verilen 27.12.2021 tarih 2021/1843 E- 2021/1915 K. sayılı kararın onanması gerekirken Dairemizce maddi hataya müsteniden bozulduğu anlaşılmakla, yukarıda yazılı gerekçelerle verilen direnmeye ilişkin kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline 02/05/2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6723, Karar No: 2019/1665, Tarih: 11.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6723 E.  ,  2019/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilirken, tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (1) numaralı fıkrasının (7). paragrafı hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sabıkasında bulunan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2012 tarihinde kesinleşen 2007/301 esas, 2007/757 karar sayılı ilamı ile verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası sebebiyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve TCK'nın 58/7. maddesi gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2979, Karar No: 2023/3710, Tarih: 07.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2979 E.  ,  2023/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/688 E., 2022/335 K.

DAVA TARİHİ : 03.08.2018

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/419 E., 2020/385 K.

Taraflar arasında açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın ... bakımından kısmen kabulüne, davalılar ... ve Çözüm İş Makinaları JCB Yetkili Servisi bakımından usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA