muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2284, Karar No: 2024/757, Tarih: 22.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2284 E.  ,  2024/757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/313 E., 2021/40 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerine ait taşınmazın kenarında bulunan trafoda yeralan ve kabloların birbirine değmesinden çıkan kıvılcımdan kaynaklı meydana gelen 21.08.2010 tarihli yangın neticesinde, taşınmazda bulunan 51 adet 35-40 yaşlarında verimli zeytin ağacının yandığını, ağaçların yeniden mahsul vermesi için kesilerek yerine yenilerinin dikildiğini, dikilen zeytin ağaçlarının yeniden mahsul vermesi için 10 yıl gibi bir zamana ihtiyaç duyulduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 12.750,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile dava değerini 33.700,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; elektrik hattının maliki DSİ Genel Müdürlüğü olduğundan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, bu hattın DSİ'nin talimatı doğrultusunda çekilirken elektrik kurumu denetim nezaretinde sanat ve fen kaidelerine uygun olarak tesis edildiğini, elektrik hattından yangının çıktığı yolunda bulgunun bulunmadığını, rüzgarın da olayda etkisinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.05.2014 tarihli ve 2011/598 E. ve 2014/212 K. sayılı kararıyla; davanın kabulü ile 33.700,00 TL maddi tazminatın 21.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.05.2014 tarihli ve 2011/598 E. ve 2014/212 K. sayılı kararıyla; davanın kabulü ile 33.700,00 TL maddi tazminatın 21.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.10.2015 tarihli ve 2014/19461 E., 2015/15395 K. sayılı ilamı ile kararın onanmasına karar verilmiş; karara karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine, 12.05.2016 tarihli ve 2015/18062 E., 2016/7577 K. sayılı ilamla; "Somut olayda; Mahkemece, davacının yangın olayı nedeni ile uğradığı maddi zararın tespiti amacı ile bilirkişi incelemesi yaptırılmış, tek kişilik (ziraat mühendisi) ilk bilirkişi raporunda, "..yeniden dikilen zeytin ağaçlarının tekrar ürün vermesi için 6 yıllık bir süreye ihtiyaç olduğu, % 40 oranında masraflar düşüldükten sonra, 6 yıllık toplam gelirin 27.540 TL olacağı" belirtilmiş, itiraz üzerine yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmiş, tek kişilik (ziraat mühendisi) ikinci bilirkişi raporunda ise; "yeniden dikilen zeytin ağaçlarının tekrar ürün vermesi için 8 yıllık bir süreye ihtiyaç olduğu, % 30 oranında masraflar düşüldükten sonra, 8 yıllık toplam gelirin 33.700 TL olacağı" bildirilmiştir.

Mahkemece benimsenerek hükme dayanak alınan sonraki bilirkişi raporu ile daha önce alınan bilirkişi raporunun çeliştiği, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulduğu anlaşıldığı gibi; her iki raporun da tek bilirkişi tarafından düzenlediği görülmüştür.

Bu durumda, Mahkemece; önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan, Yargıtay denetimine uygun iki rapor arasındaki çelişkileri de giderecek, itirazları karşılayacak biçimde rapor alınarak; varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; raporlar arasındaki çelişki de giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir..." gerekçesiyle, onama ilamı kaldırılarak karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının kusurundan doğan yangın sebebiyle davacıların 51 adet zeytin ağacının yaşamlarına son verilmeyecek şekilde zarar gördükleri, aynı zeytin ağaçlarının kabaklama sistemi ile budanarak yeniden ürün elde edildiği, ürün elde etmenin teknik olarak 8 yıl sürebileceği ve yangın sebebiyle bu süre boyunca bu zeytinlerden ürün elde edilemeyeceği, 8 yıllık elde edilemeyen ürün miktarı ve ürün maliyetlerinin tarım il müdürlüğü ürün ve maliyet çizelgeleri göz önüne alınarak hesaplama yapıldığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 22.032,00 TL maddi tazminatın 21.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak tapudaki hisseleri oranında davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; bozmadan sonraki süreçte alınan raporların hiçbirinin diğer raporlar arasındaki çelişkiyi gidermeye yeterli olmadığını, bilirkişilerce hatalı bir hesaplama yönteminin belirlendiğini, somut zarar tespitinin yapılması gerektiğini, hükme esas alınan raporun ağaçların somut durumunu tespit etmeden, bakım giderlerinin yangın sebebi ile arttığını ve karşı yana yüklenmesi gerektiğini gözetmeden düzenlenmiş olmasının hatalı olduğunu, tespit edilen zararın çok cüzi miktar olduğunu, müvekkillerin zararının giderilmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik hattından meydana gelen yangın nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarihli ve 21/9 ve 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.

3. Değerlendirme

Temyize konu edilen Mahkeme kararının, uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılarak yine bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16683, Karar No: 2017/2726, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16683 E.  ,  2017/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/437, Karar No: 2013/13503, Tarih: 14.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/437 E.  ,  2013/13503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken CMK'nın 231. maddesi yerine TCK'nın 231. maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık müdafinin, bilirkişi raporu içeriğine vakıf olduğunun dosya kapsamından anlaşılması ve keşfin ertelenmesi için daha önceden mazeret dilekçeleri vermesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş; ayrıca sanığın olayda asli kusurlu olmasına göre temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24951, Karar No: 2015/26539, Tarih: 10.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/24951 E.  ,  2015/26539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar ... ve ...'ın resmi nikahlı evli iken vefat eden babalarından yetim maaşını alabilmek için, sanık ...'ın 16.10.2003, sanık ...'ın ise 07.11.2008 tarihinde kocalarından muvazaalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8740, Karar No: 2021/10881, Tarih: 05.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8740 E.  ,  2021/10881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 05/10/2021 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu Ankara ili Çankaya ilçesi Mühye mahallesi 820 parsel sayılı 73.430,00 m2 yüzölçümlü taşınmazda ilk pay hatasının 08.01.1988 tarihinde TAKBİS veri girişi sırasında yapıldığı, daha sonra 1989 ve devam eden yıllarda yapılan pek çok satış ve birleştirme işlemleri sırasında payların hatalı tescil edildiği, davacı ...'in 20/09/2011 tarih 47138 yevmiye nolu resmi senetle 75/7343 oranında hisseyi satın aldığı ve iş bu senette; ‘taşınmazda ileride oluşabilecek hisse azalmalarını ve çoğalmalarını bilerek ve kabul ederek tarafların bu pay satış ve devrinin infaza imkan vermediğini, yasal gereği yapılmadan bu hisse üzerinde müstakil bir bölünmeye veya yapılaşmaya gidilemeyeceğini, bundan doğacak hukuki ve cezai sorumluğun devreden ve devralana ait olduğunu... bilerek işlemin yapılmasını birlikte ifade ve beyan ettiler” açıklamasının yazıldığı, Çankaya Tapu Müdürlüğü tarafından 26.09.2014 tarih 10400 sayılı yazısı davacıya her ne kadar tapu kayıtlarına göre, satın aldığı hisse miktarı 750 m² olarak görünse de, payının gerçekte 104,33 m² olduğu, böylelikle davacının satın aldığı payda 645,67 m² azalmanın olduğu hususunun bildirilmesi üzerine davacının 25.12.2014 tarihinde tazminat istemiyle eldeki davanın açtığı anlaşılmıştır.

Somut olayda; tazminat istemine konu 820 parsel sayılı taşınmazda davacının satın aldığı pay halen davacı üzerinde kayıtlı olup, paydaki hata dava tarihi itibariyle düzeltilmediğinden tazminat davası açılamayacağı gibi, davacının dava konusu taşınmazda pay alımına ilişkin 20.09.2011 tarih 47138 yevmiye nolu resmi senette yer alan şerhler karşısında taşınmazdaki pay hatasını bilerek ve sonuçlarını kabul ederek pay satın aldığı, TMK’nun 1024/1 maddesi uyarınca yolsuz tescili bilen veya bilmesi gereken kişinin kazanımının korunamayacağı, davacının hakların kazanılmasına ilişkin olan TMK'nın 3. maddesi uyarınca iyiniyetli bulunmadığı, böylelikle de TMK’nın 1023. maddesindeki koşulların oluşmadığı anlaşılmakla uyulan bozma ilamı doğrultusunda tazminat davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aleyhine temyiz olunan davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 05/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16269, Karar No: 2014/1735, Tarih: 10.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/16269 E.  ,  2014/1735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı ... 29.03.2013 tarihli dilekçe ile Almanya'da ikamet ettiği adresi bildirmiş olup hükmün bu adrese tebliği ile temyiz süresi beklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 10.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2344, Karar No: 2011/2659, Tarih: 03.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2344 E.  ,  2011/2659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi ve tazminat

... ile ..., Yayla İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi, Timtaş Turizm İnşaat Müteahhitlik ve Ticaret A.Ş. ve SYS.İnşaat Turizm Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi aralarındaki dava hakkında Zonguldak 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 17.11.2010 gün ve 155/1087 karar sayılı hükmün Dairenin 04.11.2010 gün ve 1964/5311 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalılardan .... uhdesinde bulunan Çatalağzı Termik Santralı kül ve curufunun uzaklaştırılması, depolanması ve buna bağlı işlerin yapılmasının diğer davalılar Yayla İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti, Timtaş Turizm İnşaat Müeahhitlik ve Ticaret A.Ş. ve STY İnşaat Turizm Ticaret ve Sanayi Ltd.Şti’nin oluşturduğu özel ortaklığa ihale edildiğini, davalılar tarafından yapılan kül barajı inşaatı ve eklentileri çalışmaları sırasında vekil edenine ait arazi üzerinden yol açmak, toprak almak ve ağaçlarının kesilmesi suretiyle el atıldığını, tarım yapma imkanının yok edildiğini ve zarar verildiğini açıklayarak, davalıların haksız elatmalarının önlenilmesi ile fazlaya dair hakları saklı tutularak şimdilik 3000 TL. tazminatın elkoyma tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... AŞ. vekili, nizalı alanda davacıya ait taşınmaz bulunmadığını, kaldı ki ilgili işlerin ihale edildiği firmaların verdiği zarardan sorumlu tutulamayacaklarını açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalılar duruşmalara katılmamış, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairenin 4.11.2010 gün 2010/1964-5311 esas ve karar sayılı ilam ile onanmış, davacı vekili karar düzeltme isteğinde bulunarak, onama ilamının kaldırılması ve mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.