muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2124, Karar No: 2018/3789, Tarih: 10.07.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/2124 E.  ,  2018/3789 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın kayıp kaçak bedelinin tahsili işleminden kaynaklanmasına ve önceden Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin bozma kararı olmasına göre kararın temyiz incelemesi görevi Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesine ait olup, 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21/2 maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60/3 maddesi gereğince dosyanın anılan Yüksek Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32941, Karar No: 2015/9212, Tarih: 09.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/32941 E.  ,  2015/9212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kabul edildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Yukarıda belirtilen Kanun maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin, bu nitelikte belge kabul edilebilmeleri için, bu belgelerin, İcra ve İflas Kanunu'nda yada özel Kanunu'nda, İİK’nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm bulunması gerekir (İİK'nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 sayılı Kanun'un 37. maddesi gibi).

1-Borçlunun, alacaklı ...'a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Takibe dayanak ödeme taahhütnamelerinde, takip alacaklısı ...'ın alacaklı sıfatı bulunmadığından, adı geçen tarafından icra mahkemesinden itirazın kaldırılması istenemez. O halde, mahkemece, alacaklı ...'ın itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kabulü doğru değildir.

2- Borçlunun, alacaklı ...'e yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda, alacaklı tarafından, icra takibinde, 26.09.2011 tarihli, her birinin değeri 500.000 USD olan 4 ayrı ödeme taahhüdü başlıklı belgeye dayanıldığı, borçlunun, icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde ise, taraflar arasındaki ilişkinin gayrimenkul tellallık sözleşmesi olduğunu ve takip konusu belgelerin, alacaklı olan tellala yapacağı hizmet karşılığı teslim edildiğini ileri sürdüğü görülmüştür.

2- Borçlunun, alacaklı ...'e yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda, alacaklı tarafından, icra takibinde, 26.09.2011 tarihli, her birinin değeri 500.000 USD olan 4 ayrı ödeme taahhüdü başlıklı belgeye dayanıldığı, borçlunun, icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde ise, taraflar arasındaki ilişkinin gayrimenkul tellallık sözleşmesi olduğunu ve takip konusu belgelerin, alacaklı olan tellala yapacağı hizmet karşılığı teslim edildiğini ileri sürdüğü görülmüştür.

Alacaklı ...'ün, ... Cumhuriyet Savcılığı'nın 2013/154546 Sor. Sayılı dosyasına verdiği 21.11.2013 tarihli savunmasında; Salih Köksal ile borçlu ... arasında, emlak işleri konusunda danışmanlık ücretinde anlaşıldığını ve borçlu ... tarafından imzalanmış takip konusu ödeme taahhütlerinin, yediemin olarak kendisine teslim edildiğini beyan ettiği belirlenmiştir.Buna göre, takip dayanağı ödeme taahhütnamelerinin, borçlunun itirazında ileri sürdüğü hususlar ve alacaklı ...'ün yukarıda yazılı beyanları gözetildiğinde; taraflar arasındaki gayrimenkul tellallığı sözleşmesi kapsamında alındığının kabulü gerekir. Söz konusu sözleşmede her iki tarafa edimler yüklendiğinden, alacaklının edimini yerine getirip getirmediği, dolayısıyla alacağın tahsil edilip edilemeyeceği yargılamayı zorunlu kılmaktadır. Bir başka anlatımla, bu durumda takip dayanağı ödeme taahhütnamelerinin, kayıtsız-şartsız borç ikrarı unsuru ortadan kalktığından, anılan belgeler, İİK.nun 68.maddesinde yazılı belge vasfını yitirmişlerdir. Borçlu tarafından borcun kabulü de söz konusu olmadığından alacağın varlığı yargılamayı gerektirmektedir.O halde mahkemece, alacaklının itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22133, Karar No: 2019/7471, Tarih: 20.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/22133 E.  ,  2019/7471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca ve dahili davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği ile aralarındaki anlaşma gereğince 10.808 adet seviye belirleme sınav kitapçığını ve optik formu okul idaresine teslim ettiğini, 14.007,17 TL fatura borcunun sadece 4.000 TL’sinin ödendiğini ancak kalan fatura bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek, 10.007,17 TL'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davalı ... İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği Başkanlığına yönelik davasının husumet yokluğu nedeni ile reddine, Milli Eğitim Bakanlığına açtığı davanın kabulüne, 10.000,17 TL alacağın 27/06/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte bu davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının ve davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Harçlar kanununun 13/J maddesi gereği davalı ... Bakanlığının harçtan muaf tutulması gerekirken bakiye harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne varki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanın nedenlerle; davacının ve davalı ... Bakanlığının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünün 3. bendinin bütünüyle karardan çıkartılarak yerine aynen ‘Davalı ... harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına,davacı tarafından yatırılan peşin harcın kararın kesinleşmesinden sonra istem halinde davacıya iadesine’ sözlerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13915, Karar No: 2020/5685, Tarih: 11.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13915 E.  ,  2020/5685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık azami zamanaşımının suçun işlendiği 27/02/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulanan kanun maddesinin 142/1-b yerine 142/1 şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçunu gece vakti işlemiş olmasından dolayı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre en fazla cezanın 1/3'üne kadar artırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6812, Karar No: 2011/12379, Tarih: 03.11.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6812 E.  ,  2011/12379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılmış olan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı alacaklı İcra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını, kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı kiracıya karşı kira alacağının tahsili için icra takibi yapıldığını, itiraz üzerine takibin durduğunu bildirerek, haksız itirazın kaldırılmasını ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalının itirazında kira sözleşmesinin sahte olduğu itirazında bulunduğunu borçlu tarafından ibraz edilen sözleşmede ise davacının kiralayan sıfatının olmadığı görüldüğünden davanın reddine karar verilmiştir.

İİK.'nun 269/2. maddesi hükmüne göre, borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait sözleşmedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmezse akdi kabul etmiş sayılır. İİK.'nun 63. maddesine göre de, davalı borçlu aynı kanunun 62. maddesinin dördüncü fıkrasındaki istisnalar dışında, itiraz sebeplerini değiştiremez ve genişletemez.

Davacı alacaklı 29.11.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde taraflar arasında imzalanan 1.7.2006 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Davalı borçlu süresindeki itirazında borcu olmadığını, dava konusu yerde kiracı olduğunu kira sözleşmesinin sahte olduğunu beyan etmiş ancak sözleşmedeki imzaya açıkça itiraz edilmemiştir. Bu durumda takipte dayanılan kira akdinin varlığının kesinleştiğinin kabulü zorunludur. Mahkemece uyuşmazlığın takipte dayanılan kira sözleşmesine göre çözülmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9306, Karar No: 2019/2765, Tarih: 17.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/9306 E.  ,  2019/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...’in dava dışı kişilerden bedelini ödeyerek satın aldığı ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazları mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak oğlu davalı adına tescil ettirdiğini ileri sürerek çekişmeli taşınmazların tapu kaydının miras payları oranında iptali ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, çekişmeli taşınmazları bizzat bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazlar mirasbırakan tarafından mirasçılara devredilmeyip bedeli mirasbırakan tarafından ödenmek suretiyle satın alınarak davalı oğulları adına tescil ettirildiğine göre, işlemin gizli bağış niteliğinde olduğu ve 01/04/1974 tarih ve ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının davada uygulanma yeri bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1940 doğumlu mirasbırakan ...’in 09.06.2013 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davacı çocukları ... ve ... ile davalı oğlu ... ve dava dışı eşi ... ile çocukları ... ve ....'yı bıraktığı, mirasbırakanın ... parsel sayılı taşınmazını 31.01.2007 ve 566 yevmiye nolu senetle davalı ...’a satış suretiyle devrettiği, çekişme konusu ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların ise dava dışı üçüncü kişiler adına kayıtlı iken farklı tarihlerde davalı ...’a satış yoluyla temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile çekişme konusu ... parsel sayılı taşınmaz dışındaki taşınmazların miras bırakan tarafından temlik edilmediği saptanarak ve 01/04/1974 tarih ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının olayda uygulanma yeri bulunmadığı gözetilerek bu taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davacıların, ... nolu parsel dışındaki taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davacıların ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Her ne kadar mahkemece tüm taşınmazların üçüncü kişilerden edinildiği gerekçe yapılarak tapu iptali ve tescil isteği reddedilmiş ise de, getirtilen kayıtlardan çekişmeli ... nolu parselin bizzat mirasbırakan tarafından temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Davacıların, ... nolu parsel dışındaki taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davacıların ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Her ne kadar mahkemece tüm taşınmazların üçüncü kişilerden edinildiği gerekçe yapılarak tapu iptali ve tescil isteği reddedilmiş ise de, getirtilen kayıtlardan çekişmeli ... nolu parselin bizzat mirasbırakan tarafından temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece hükme yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Somut olaya gelince; mahkemece hükme yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca; çekişme konusu ... parsel sayılı taşınmaz yönünden yukarıdaki ilkeler uyarınca araştırma ve inceleme yapılması, dosya içerisinde yer alan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek, mirasbırakanın gerçek irade ve amacının duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması ve varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların değinilen yönlerden yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27459, Karar No: 2014/15844, Tarih: 16.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/27459 E.  ,  2014/15844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/136355

MAHKEMESİ : Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2012/22 (E) ve 2012/95 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur M.. Ö..'in hazırlık aşamasındaki ifadesinde suça sürüklenen çocuğun kendisini bıçakla yaraladığını belirttiği, suça sürüklenen çocuğun savunmalarında kendini savunmak için mağdura bıçak salladığını ikrar ettiği, bu beyanları doğrulayan tanıklar D.. Ö.. ve E.. M..'un beyanları ile Ardahan Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen adli rapordaki yaralanmaların niteliği gözetilmeden, tarafların barışmış olmaları nedeniyle yargılama aşamasında sanığı cezadan kurtarmaya yönelik beyanlarına dayanılarak suça sürüklenen çocuğun suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17635, Karar No: 2014/8090, Tarih: 25.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17635 E.  ,  2014/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zara verme suçlarından, sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-5271 sayılı CMK’nın 42.maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında; sanık ...'un eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz isteminde de bulunması nedeniyle eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin eski hale getirme isteminin reddine ilişkin 19.02.2013 günlü ek kararının hukuken geçersiz olduğu, yokluğunda verilen hükmün sanığın yakalama kararı üzerine ifadesi alınırken bildirdiği son adresine tebliğe çıkarıldığı, tanınmadığı bildirilerek iade edilmesi üzerine mernis adresine çıkarılan gerekçeli kararın Tebligat Kanununun 21. maddesine göre usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın tebligat tarihinde şimdiki eşini kaçırması nedeniyle iki aile arasındaki kavgalardan korunmak için saklandıklarından tebligattan haberinin olmadığına ilişkin mazeretinin geçerli bir mazeret olarak kabul edilemeyeceği ve eski hale getirme isteminin yerinde olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve 08.10.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 31.12.2012 tarihinde temyiz eden sanık ...'un eski hale getirme istemi ile temyiz isteminin,

2-Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ... ve ...'in temyiz istemlerinin,

1412 Sayılı Yasanın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.