muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4944, Karar No: 2010/5685, Tarih: 13.05.2010

Anılan bu kural yargısal uygulamada da kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Mahakemeleri 5. Cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21.12.1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12.09.1977, 5445/5655 dipnot 161: 10. HD 24.02.1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı)  Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Hazinenin davasında haklı olup olmadığını belirlemek amacıyla dava konusu taşınmazın 3621 Sayılı Yasa  uyarınca kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanmasında  zorunluluk vardır. Oysa, 21.12.2006 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen raporun 3621 Sayılı Yasa ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun olarak düzenlendiği söylenemez. Anılan rapordan da anlaşılacağı üzere yalnızca daha önce idarece tespit edilen kıyı kenar çizgisinin esas alındığı; usulüne ve yasal düzenlemelere uygun bir kıyı kenar çizgisinin belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar karşısında, taşınmazın belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalması halinde davacı Hazinenin dava tarihinde davasında haklı olacağı dikkate alındığında ve yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa nedeniyle haksız duruma düştüğü gözetildiğinde davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretiyle maktu harçtan sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Öyle ise, kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazın tutanağında belirtilen tapu kaydının ilk tesisinden itibaren getirtilerek, bir tescil ilamına dayalı olup- olmadığının saptanması, tescil ilamına dayanıyor ise ve anılan tescil ilamında Hazine taraf ise, ilamın Hazineyi bağlayacağının gözetilmesi ve tescil ilamının dayanağı haritanın uygulanması, uygulama neticesinde  harita kapsamı içinde kalıyor ise, davacı Hazinenin dava tarihinde davasında haklı  olmayacağı ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulacağı, yok eğer bir tescil ilamı bulunmayan ve taşınmazın tamamı veya bir kısmı tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kalıyor ise, davacı Hazinenin davasında haklı olduğu ve yargılama giderleriyle avukatlık ücretinden sorumlu tutulmayacağı, aksine maktu harçla birlikte diğer tarafın sorumlu olacağı, tarafların  haklılık durumları da gözetilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı ve davalı C..'in bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.05.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4123, Karar No: 2016/6842, Tarih: 10.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/4123 E.  ,  2016/6842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

14.04.2009 gün ve 2009/401 sayılı iddianame ile sanık hakkında, vergi inceleme ve vergi suçu raporlarına uygun olarak, 2004 ve 2005 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle sahte fatura düzenlemek ile 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılmasına rağmen tek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından, sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesinin 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki hali ile mahkumiyet hükmü kurulması ve kurulan mahkumiyet hükmünün para cezasına çevrilmemesi nedeniyle açıkça lehe bulunduğu anlaşıldığından uygulamalı karşılaştırma yapılmaması isabetsizliği bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

ÖK.
Yargıtay — Esas No: 2012/4176, Karar No: 2012/6051, Tarih: 18.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4176 E.  ,  2012/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 213 sayılı Vergi usul kanununun 359/b-1 maddesi, TCK.nun 53. maddesi gereğince (5 kez) 18 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- “Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, Vergi dairesinin mütalaasının ve düzenlenen iddianamenin 2004, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu gözetilmeden iddianamenin dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan hüküm kurulmak suretiyle CMK'nun 225. maddesine muhalefet edilmesi, yasaya aykırı,

Kabule göre de;

2- Gerekçeli kararda sanık hakkında ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunun sübutu, kabul olunmasına rağmen kısa kararda sanığın ilgili takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişkiye düşülmesi,

3- 2004 takvim yılında 213 sayılı Yasaya muhalefet suçuna ilişkin olarak kararın gerekçe bölümünde; 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan, denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

4- Hükmolunan ceza miktarının erteleme kapsamında kaldığı halde, sabıkasız sanık hakkında erteleme yönünden herhangi bir değerlendirme yapılmaması,

5- 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinde hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak öngörülen hak yoksunluklarının, seçimlik olarak düzenlenmediği gözetilmeden, Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, hak yoksunluğunun anılan fıkranın sadece (a) (b) (d) bentlerine özgülendirilmesi suretiyle karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 18.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16521, Karar No: 2013/9475, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/16521 E.  ,  2013/9475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Birleşen ... ATM.nin .../... Esas Sayılı Dosyada

DAVA TÜRÜ : Tazminat-Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat ve alacak davasına dair karar, davacı-karşı davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, rödevans sözleşmesinden doğan bakiye kira alacağı ve cezai şartın tahsili, birleşen dava ise sözleşmenin haksız feshi iddiasıyla maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 861.463,47 TL'nin (=839.915,97 TL kâr mahrumiyeti+ 21.547,50 TL teminat mektubunu irat kaydedilmesi) davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm, davacı –birleşen dava davalısı ... Maden İşl. Genel Müd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı-birleşen dava davalısı ... Maden İşl Müd. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı-birleşen dava davalısı ... Maden İşl Müd. vekilinin birleşen davada kâr yoksunluğu nedeniyle tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince; Birleşen dava davacısı kiracı ... Metal İzabe .İşlt.Tic. A.Ş. dava dilekçesinde ve yargılama sırasında; ...ruhsat sayılı işletme ruhsatı bulunan maden sahası işletmesini rödevans karşılığı 23.7.2002 tarihinde ihale ile kiraladıklarını, madendeki ayıp ve göçükler nedeni ile dört yıllık çalışma sonucu ancak fesihten iki ay önce cevhere ulaşabildiklerini, bu 4 yılda maden sahasına büyük yatırım yaptıklarını, madendeki ayıp nedeni ile aktin feshi için ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2005/482 Esas ve 2008/ 360 Karar sayılı dosyasında dava açtıklarını bu davanın reddedildiğini, davalı ... İşl Müd.'nün 18.8.2006 tarihli yazıları ile akti tek taraflı ve haksız olarak feshettiğini, fesih gerekçesi olarak E-8 galerisinden izinsiz cevher çıkarmak, geçmiş dönemlere ait 13.111 dolar rödevans borcunu verilen 15 günlük sürede ödememek, Maden Kanunu 29. maddesi gereğince verilmesi gereken satış bilgi formlarını yanlış düzenleyip verilen sürede yanlışlığı gidermemek ve fen ve teknolojik icaplara uygun madencilik faaliyetinde bulunmayıp- işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına aykırı olarak hareket etmek sebeplerinin bildirildiğini, bu fesih gerekçelerinin yerinde olamadığını; gerçekte E-8 galerisinden izinsiz maden almadıklarını, bu iddia ile açılan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/163 Esas ve 2008/ 667 Karar sayılı ceza davasında yöneticilerinin beraaat ettiğini, satış bilgi formlarındaki hatayı tanınan sürede düzelttiklerini, fen ve

teknolojik icaplara ve iş güvenliği mevzuatına hassasiyetle uyduklarını iş müfettişleri raporu doğrultusunda belirlenen eksiklikleri fesihten önce giderdiklerini belirtmiş ve sözleşmenin 15. maddesine göre kira parasının hesaplanmasında esas alınan ... Metal Borsasında yayınlanan maden konsantresi fiyatının artık yayınlanmaması nedeniyle hesaplamanın nasıl yapılacağı konusunda boşluk doğduğunu, bu boşluğun giderilmesi için aralarında yapılan 3.11.2003 tarihli protokole göre belirlenen kira parasını ödediklerini de belirterek haksız fesih nedeni ile kar mahrumiyeti için 1.325.766,75 TL; yatırım harcamaları için 138.753 TL haksız olarak irad kaydedilen teminat mektubu için 21.547,50 TL davalı tarafta kalan ve iade edilmeyen hassas terazi için 1.000 TL olmak üzere toplam 1.534.604,67 TL'nin fesih tarihinden ticari faizi ile davalı ... İşl Müd' den tahsilini talep etmiştir.

Davacı-birleşen dava davalısı ... Maden İşl Müd cevabında ve yargılamada; maden sahasının bilinen bir saha olduğunu, davacı şirketin kiraladağı alanı bilerek görerek kiraladığını, galerideki göçük açım ve temizliği işlerini 6 ayda tamamlayarak faaliyetine başladığını, fesih sebeplerinin olaşa uygun olduğunu, davacı şirketin E- 8 galerisinden izinsiz cevher çıkardığını, 14.4.2006 tarihinde satış bigi formlarındaki yanlışlığın düzeltilmesini istediklerini davacı şirketin 21.4.2006 tarihinde bir satış bilgi formu sunmuş ise de yine hatalı olduğunu bunun üzerine 30.5.2006 tarihinde yeniden hatasız satış bilgi formu düzenlenmesi için 15 gün süre tanıdıklarını ancak davacı şirketin bundan çok sonra 13.12.2006 tarihinde satış bilgi formlarını düzelttiğini; ocakta yapılan denetimlere ve iş müfettişlerince tutulan tutanaklara göre davacı şirketin ocakta havalandırmayı yeterince sağlamadığını, iş güvenliği mevzuatına uygun tedbirleri almadığını hatta bu sebeple davacı şirketin idari para cezası ödemek zorunda kaldığını, ayrıca kira parasının belirlenmesi için 3.11.2003 tarihinde bir tutanak hazırlanmış ise de bu mutakabat bazı hususlara cevap vermediğinden, tarafların sözlü anlaşma ile kira parasının hesap yöntemini belirlediklerini ve kurumun buna uygun yönetim kurulu kararı alıp belirlenen yöntemle yapılan hesap neticesi bakiye 13.111,61 dolar kira parasının tahsilini istediklerini davacı şirketin bu rakamı ödemediği gibi kabulünde olan 3.11.2003 tarihli tutanakta belirlenen hesaplama yöntemine göre dahi 2.734,91 dolar kira borcu olduğunu, hassas teraziyi davacı şirketin laboratuvarda kullanılmak üzere hediye ettiğini, davacının maden sahasına ciddi bir yatırım yapmadığını, davacı şirketin kusuru ile sözleşmenin feshedildiğini tazminat talep edemeyeceğini, fesih haklı olduğu için teminat mektubunun paraya çevrildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece birleşen davadaki kâr mahrumiyeti ile ilgili sözleşmenin feshinden sözleşme sonuna kadarki dönem nazara alınarak hazırlanan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir. Kâr kaybı kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Burada davacı davalının haksız feshinden dolayı malvarlığındaki ileride meydana gelecek çoğalmadan başka bir deyişle maden sahasını işletseydi mamelekinin olması gereken durumundan mahrum kalmıştır. Mamelekin gelecekteki çoğalması ihtimali kar kaybı zararı hesabında nazara alınır. Davalı kurumun haksız feshi bu çoğalmaya mani olmuştur. Açıklanan nedenlerle haksız fesih nedeni ile davacı kiracının dönem sonuna kadar uğrayacağı kâr kaybını talebe hakkı vardır. Ancak kâr kaybının belirlenmesinde, davacının aynı mahiyette bir maden işi almak için çaba göstermesi, dolayısıyla oluşacak zararın azaltılması için çalışması Borçlar Kanununun 98/2 maddesi delaletiyle aynı yasanın 44. maddesi hükmü gereğidir. Mahkemece uzman bilirkişiden rapor alınarak, davacının benzer nitelikteki bir işi ne kadar zamanda alabileceği araştırılarak, bu süre kadar kâr kaybı isteyebileceğinin kabulü gerekir. Öte yandan hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Bilirkişilerin kâr kaybı zararını bulurken maden çıkarma işinin özelliği sebebi ile belli bir zayiat oranını nazara alması, zayiatlı malzemeden elde edilecek gelir varsa bunu kar kaybı zararına ilave etmesi, ayrıca malzemenin çıkarılması için yapılması gereken maliyetleri kar kaybı zararından düşmeleri gerekir. Diğer taraftan davacının bir başka iş yapıp yapmadığı veya yapmaktan kasten kaçınıp kaçınmadığı da talep edebileceği kar kaybı miktarını etkiler. Çünkü, yukarıda da değinildiği üzere uğranılan zararın artmasını önlemek makul düşünen ve hareket eden herkes için normal bir davranıştır. Buna rağmen şayet bu normal davranış tarzının dışında kalınmış ve bu yüzden meydana gelen zararın artmasına sebep olunmuşsa haksız fiil failini zararın bu artmış hali ile tamamından sorumlu tutmak adil ve doğru olmaz. Bu yönler gözardı edilerek eksik araştırma ve incelemeye dayalı bilirkişi raporuna göre verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İşl Müd 'nün temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15210, Karar No: 2015/23130, Tarih: 03.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15210 E.  ,  2015/23130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İliç Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2014

NUMARASI : 2013/473-2014/237

..

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak, üzerindeki yapıya; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının yaşı, cinsi, nitelikleri ve adetlerine göre kapladığı alan tespit edilerek, bu alanın kapama karışık meyve bahçesi olarak kabulü ile, meyve ağaçlarından elde edilecek ürün miktarı ve toplam kg. satış fiyatları ile dekara üretim giderleri ilgili İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Taşınmaz üzerindeki yapıların değerinin dava tarihine endekslenmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/381, Karar No: 2011/8320, Tarih: 23.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/381 E.  ,  2011/8320 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/285052

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer suçtan açılan kamu davasının TCK.nun 74/4 ve CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca düşürülmesine ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/06/2009 gün ve 439/233 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ...'in mağdur ... ile tartışıp kavga ettiği sırada Halil'e doğru bıçakla saldırdığı, bu sırada kardeşi ...'ı bıçakla sağ kol bölgesinden yaraladığı olayda, sanığın asıl hedefi olan mağdur ...'e bıçak salladığı sırada yanında bulunan kardeşi ...'ın da isabet alıp yaralanabileceği veya ölebileceğini öngörmesine rağmen eylemine devam ederek mağdur ...'ı yaraladığı olayda sanığın eyleminin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu ve bu suçtan cezalandırlması gerektiği gözetilmeksizin eyleminin taksirle yaralama olarak nitelendirilerek yazılı şekilde düşme kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde, bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru müdafaa koşullarının varlığına, 5237 sayılı yasanın 27/2.maddesinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye teşebbüs ve tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen düşme kararının tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanığın öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Katılan ...'in 01.01.1991 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük ve 5237 sayılı TCK.nun 6/1-b maddesine göre çocuk olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi ile temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin aynı kanunun 81/1.maddesi esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanık hakkında kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükmün tebliğnamedeki düşünce aykırı olarak (BOZULMASINA), 23/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13924, Karar No: 2015/29955, Tarih: 14.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/13924 E.  ,  2015/29955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.