muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4011, Karar No: 2014/20756, Tarih: 13.11.2014

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu Dairesinde hüküm tesis edildiğine Yerel Mahkeme'nin 14.04.2005 tarihli ilk hükmüyle 203,33 m2 bölüm bakımından tapu kaydının iptali ile bu miktarın tescil harici olarak sınırlandırılmasına davalıların bu müdahalesinin önlenmesine davalı ...tarafından kullanılan ve krokide b harfiyle gösterilen 42 m2'lik bölüm içerisindeki binanın kaline karar verilmesi üzerine hükmün bir kısım davalılar vekili (... hariç) tarafından temyiz edilmesi üzerine ... 1. Hukuk Dairesi'nin 19.12.2005 tarih ve 2005/12041 Esas ve 2005/13435 Karar sayılı ilamı ile teknik bilirkişi ve jeoloji mühendisinin belirlediği kıyı kenar çizgisi ile idarece belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında çelişki bulunduğunu bu nedenle 3621 sayılı Kıyı Kanunun 9. maddesine uygun bir biçimde bilirkişi heyeti oluşturularak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekçesiyle bozma yapılmasına işaret edilmiş ve mahkeme bozma ilamı çerçevesinde yaptığı araştırma ve inceleme sonucu uzman bilirkişilerce saptanan ve teknik bilirkişinin krokisinde ve raporda işaretlenen 749,93 m2'lik bölüm yönünden tapu kaydının iptali ile bu miktarın tescil harici olarak sınırlandırılmasına davalılar ... ve ...'nin bu yere yapılan müdahalesinin önlenmesine ... hakkında da daha önce verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiğine ve bu hükmün sadece yine davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yüksek 1. Hukuk Dairesi tarafından yapıyan temyiz incelemesinde; “.... kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı saptandığına göre bu olgu benimsenmek suretiyle tapu iptal ve el atmanın önlenmesi davasının kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik olmadığına, davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının yerinde bulunmadığına ve reddine...” denilmek suretiyle verilen hükmün tapu iptali ve terkin ile meni müdahale yönünden (temyiz edenler bakımından) onandığı anlaşıldığına hükmün sadece yargılama giderleri yönünden 3402 sayılı Kanunla eklenen 36/A maddesi yönünden bozulduğu saptandığına, hal böyle iken, 749,93 m2 yönünden tekrar iptal, terkin ve müdahalenin önlenmesi kararı verilmesinin onanan ve kesinleşen hüküm karşısında yok hükümde kabul edilmesi gerektiğine bu nedenle hükmü temyiz eden davalılardan ...ve ...vekilinin esasa yönelik temyiz itirazlarının yerinde bulunmadığı saptandığına, davacı ... her ne kadar meni müdahale davası bakımından yargılama giderleri bakımından ve aynı zamanda ... açısından hükmü temyiz etmiş ise de tapu iptali ve terkin davasıyla meni müdahale davasının keşiflerinin birlikte yapıldığı yapılan giderlerin aynı zamanda tapu iptali ve terkin için yapıldığının düşünülmesi halinde hazinenin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının yerinde bulunmadığının kabul edilmesi gerektiğini, ..

... her ne kadar meni müdahale davası bakımından yargılama giderleri bakımından ve aynı zamanda ... açısından hükmü temyiz etmiş ise de tapu iptali ve terkin davasıyla meni müdahale davasının keşiflerinin birlikte yapıldığı yapılan giderlerin aynı zamanda tapu iptali ve terkin için yapıldığının düşünülmesi halinde hazinenin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının yerinde bulunmadığının kabul edilmesi gerektiğini, ... hakkında verilen binanın kaline ve müdahalenin menine ilişkin mahkemece kurulan ilk hüküm ile taraflarca temyiz edilmemesi üzerine kesinleştiğine 2. kararda da mahkemece bu konuda hükmün kesinleşmiş olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına vurgu yapılmak suretiyle hüküm kurulduğuna bu bakımdan ...'nin kesinleşen hüküm bakımından hükmü temyiz etmesinde hukuki yarar görülmediğine göre davacı ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9675, Karar No: 2020/4754, Tarih: 22.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/9675 E.  ,  2020/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma" suçlarından açılan kamu davasında; sanığın suça konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını, bilerek sahte fatura kullanmadığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; Ba formunda belirtilen ve sanığın kullandığı faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması.

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi yasaya aykırı,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi yasaya aykırı,

2-UYAP'tan yapılan araştırmada sanık hakkında aynı mükellefiyet dolayısıyla başka mükelleflerden temin ettiği faturaları 2008 ve 2010 takvim yılında kullandığı iddiasıyla açılan başka bir kamu davasında, Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 ve 2014/80-2015/190 sayılı kararı ile 2010 takvim yılından sanığın beraatine, 2008 takvim yılından sanığın mahkûmiyetine hükmedildiği, anılan kararın temyizi üzerine dosyanın Dairemizin 2019/3373 Esas sırasına kaydedildiği, anılan davada sanığın 02/01/2009 tarihinde şirketteki tüm hisselerini devrettiğinden şirketle bir ilgisinin kalmadığından bahisle sanığın beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; temyiz incelemesine konu davada sanığın 2009 ve 2010 yıllarında şirketle bir ilişkisinin bulunup bulunmadığının ve aynı takvim yılında başka mükelleflere ait kullandığı sahte faturalara ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği dikkate alınarak; Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/80 Esas ve 2015/190 Karar sayılı dosyasının duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması hâlinde davaların birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, sanığın şirket faaliyetleriyle ilgili 2009 ve 2010 yıllarına ait beyanname, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği müdür veya ortak sıfatıyla şirketten maaş ya da pay alıp almadığının araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de ;

a)Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 28/11/2011 tarih ve 2011/26958 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mütalaya uygun olarak 2008, 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davasının açıldığı; "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden mahkemece sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının tek suç kabul edilerek sadece sahte fatura kullanma suçlarından hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 saydı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 22.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/203, Karar No: 2019/859, Tarih: 04.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/203 E.  ,  2019/859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete sigortalı ...Tic.San.ve Paz.Ltd.Şti.nin kiracı sıfatı ile ticari faaliyetini sürdürdüğü işyerine 07/11/2010 tarihinde davalının kiraya veren malik sıfatıyla uygun halde bulundurma bakımından kusursuz olarak sorumlu bulunduğu mecurun su tesisatının patlaması neticesinde dolan sular sebebiyle sigortalının iş yerinde geniş çaplı hasarın meydana geldiğini,sigorta zararının müvekkili şirketçe 20/12/2010 tarihinde tazmin edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkilinin sigortalısının tazmin edilen 17.508,00 TL sigorta zararının tazmin tarihi olan 20/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili;hasar dava dışı sigortalı kiracının kusurundan kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile; 17.508,00-TL rücuen tazminatın, davalı taraf dava dilekçesi ile temerrüde düşürüldüğünden, dava tarihinden itibaren T.C Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava işyeri sigortalısına yapılan hasar ödemesinin rücuen tahsili talebine ilişkindir.

Mahkemece yargılama sırasında keşif üzerine alınan 22/02/2013 tarihli heyet raporunda; Binanın 2.katında yer alan mutfak yıkama bölümündeki çelik eviyenin alt kısmındaki spiral borunun patlaması sonucu hasarın meydana geldiği, patlayan suyun zemin kattaki depoya ve mutfak bölümü ile aynı katta yer alan kesimhaneye sızması sonucu kumaşların ıslanarak hasarlandığı, ancak meydana gelen hasarda sigortalı kiracının herhangi bir kullanım hatası bulunmadığı gibi kusur ve sorumluluğunun da olmadığı, bina yapı eseri olup yapı eserinin maliki davalının binanın yapımındaki bozukluk ve bakımındaki eksiklikten kaynaklı zararı gidermekle yükümlü olduğunu belirtmişse de alınan bilirkişi raporu hatalıdır. Mahkemece, binanın yapımından kaynaklı bir arızanın bulunmadığı, 818 sayılı BK 258/2. Maddesi uyarınca kiralayanın olağan kullanım için zorunlu olan tamiratları yapmak zorunda olduğu, mutfak yıkama bölümündeki çelik eviyenin alt kısmındaki spiral borunun patlaması sonucu meydana gelen zararın da bu nitelikte olduğu, buna göre davalı malike yüklenecek bir kusur da bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/991, Karar No: 2022/5135, Tarih: 21.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/991 E.  ,  2022/5135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.11.2017 tarih ve 2016/301 E. - 2017/670 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.12.2020 tarih ve 2018/396 E. - 2020/1159 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalan poliçe ile müvekkili şirkete ait iş yerinin su baskınları, sel sonucu meydana gelen hasarları kapsar şekilde sigortalandığını, sigorta poliçesinde belirlenen ek teminatlar açısından su baskını ve sel rizikosunun teminat kapsamına alındığını, 18.01.2016 tarihinde müvekkil şirketçe tüm önlemler alınmış olmasına rağmen, riziko adresinde su baskını, sel meydana geldiğini, gerçekleşen su baskını sonucu müvekkilinin üretimde kullandığı ham maddeler, kalıp ve modeller ile bir kısım demirbaşların hasarlandığını, 15 gün boyunca imalat yapamadığını, davalı ... şirketine yapılan başvuru üzerine davalının 13.537,66 TL ödemenin yapılacağını belirttiğini, poliçede kalıp ve modellerdeki hasrın teminat dışı olduğuna dair bir düzenleme bulunmadığını, ekspertiz raporuna göre müvekkili zararının 195.083,91 TL olduğunu, zararın 225.655,21 TL hesaplandığını, zarar tam tespit edilemediğinden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL 'nin işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle 1.500,00 TL bedelli enkaz kaldırma alacağına ilişkin taleplerini 3.813,00 TL'ye, 18.000,00 TL bedelli kalıp ve modeller hasarları alacağını 53,763,00 TL'ye, 500,00 TL bedelli işin durması nedeniyle uğranılan zarar kaleminin 15.758,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından 26.11.2015 - 2016 tarihlerini kapsar biçimde "yangın sınai ve işletme sigorta poliçesi" ile sigortalanan iş yerinde, zararın meydana gelmesinden sonra ekspertiz tarafından düzenlenen 09.03.2016 tarihli raporda, sorumlu olunan tutarın emtia hasarı 7.349,67 TL, demirbaş hasarı 4.779,99 TL, enkaz kaldırım hasarı 1.408,00 TL olmak üzere toplam 13.537,66 TL olduğunun ve kalıp ve modellerde oluşmuş bulunan 181.546,25 TL tutarındaki zararın teminat haricinde olduğunun belirtildiğini, Yangın Sigortası Genel Şartlarının A.2 Ek Sözleşme ile Teminat Kapsamına Dahil Edilebilecek Haller ve Kayıtlar Başlığı altında 3.2 Modeller, Kalıplar, Plan ve Krokiler, İhtira Beratları, Ticari Defterler vb. başlığı altında ek sözleşme ile teminat altına alabileceğinin belirtildiğini, davaya konu poliçede şiddetli yağmur sebebiyle zarar gören modeller ve kalıpların ek teminat ile teminat kapsamına alınmadığını, ayrıca iş gücü kaybı ve munzam zararın da teminat kapsamında bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; Yangın Sinai İşleme Sigorta Poliçesinde “Sel/Su Baskını Klozunun” yer aldığı, sigorta ekspertiz raporunda emtia hasarının 7.349,67 TL demirbaş hasarının 4.779,99 TL enkaz kaldırma hasarının 1.488,00 TL kalıp ve modellerde oluşmuş zararın 181.546,25 TL belirlendiği, 13.537,66 TL tutarındaki emtia hasarı, demirbaş hasarı ve enkaz kaldırma hasarının davalı ... yönünden kabul edildiği, poliçeye göre sel veya su baskının her bir hasarda toplam sigorta bildiriminin % 2 oranında tenzili muafiyet uygulanacağı, 50.000 Euro karşılığını aşmayacağı, bina hasarı, ham madde ve yarı mamul hasarının emtia hasarı niteliğinde ve muafiyet kapsamında olduğu, makine, techizat, kalıp, model ve diğer demirbaşlar toplamının 210.763,00 TL olup, bu miktarın 57.000,00 TL' si bakımından tenzili ile ödenmesi gereken miktarın 153.763,00 TL olduğu, sigorta poliçesinde demirbaş; poliçe üzerinde belirtilen riziko adresinde bulunan ve resmi defterlere demirbaş olarak kayıtlı olan taşınabilir şeklinde tanımlandığı, uyuşmazlığa konu model ve kalıplar davacı defterlerinde yer aldığından teminat kapsamında kaldığı, sigorta poliçesinde “iş durması teminat klozuna” göre yangın veya ek teminatlardan dolayı rizikonun gerçekleşmesi durumunda ticari faaliyet hasarının meydana geldiği tarihi takip eden günden başlamak üzere 7 günden fazla işin durması halinde tazminat tutarının %10 ödenmesi gerektiği, olayda sel baskının meydana geldiği, temizlik faaliyetinin yürütüldüğü zaman ve hasarın büyüklüğü dikkate alındığında iş yeri faaliyetinin 7 günden fazla durması nedeniyle davacının zarar talep edebileceği gerekçeleriyle iş durması teminat tutarı olan 157.576,00 TL'ye %10 muafiyet uygulandığında 15.758,00 TL zararın istenebileceği, temizlik hasarının 3.813,00 TL olduğu, toplam istenebilecek tazminatın 173.334,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 173.334,00 TL' nin 10.03.2016 tarihinde itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, Yangın Sigortası Genel Şartlarının A.3.2 maddesinde belirtilen Model ve Kalıplar demirbaş niteliğinde olmayıp, polyester fabrikasında üretim için kullanılan kalıp ve modellerin demirbaş olduğu, sigorta poliçesinde yer alan iş durması teminat klozuna göre, yangın veya ek teminatlardan dolayı rizikonun gerçekleşmesi durumunda, ticari faaliyetin hasarın meydana geldiği tarihi takip eden günden başlamak üzere deprem hasarlarında 14 gün, diğer hasarlarda 7 günden fazla bir süre ile tamamen durması halinde tazminat tutarının %10'unu ve azami poliçede belirtilen limit tutarını aşmamak kaydıyla, iş durması tazminatı ödenmesi gerekmekte olup, bilirkişi raporunda 22 işçinin 4 günde suyu boşaltabildiği tespit edildiğine göre, 7 günden fazla işin durduğunun ve muafiyetli olarak iş durması tazminatının ödenmesi gerektiği, enkaz ve temizlik giderlerinin tamamının davalı tarafça karşılandığı, gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yangın-sınai ve işletme sigorta poliçesine bağlı olarak sel veya su baskını uyarınca oluşan hasar bedelinin davalı ... şirketinden tazmini istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince; değişik zarar kalemlerinin toplamı olmak kaydıyla ıslah edilen bedel olan 173.334,00 TL sigorta tazminatının temerrüt tarihi 10.03.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalının istinaf sebepleri bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmiştir. Ancak, davalı ... vekili özellikle model ve kalıp hasarlarının ek sözleşme ile teminat altına alınması gerektiğini, böyle bir ek teminatın bulunmadığını, kar-kazanç kaybı ve munzam zarar kalemlerinin de teminat dışı kaldığını ve enkaz kaldırma (temizlik) masrafının ise ayrıca karşılandığını beyan etmiş olup, mahkemece davalı vekilinin bu ciddi itirazları karşılanmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış hükmün temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10897, Karar No: 2012/4771, Tarih: 22.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/10897 E.  ,  2012/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24/12/2009 tarihli duruşmaya katılmamış olan sanık müdafinin mazeretinin kabul edilmiş olmasına karşın, yeni bir duruşma günü belirlenerek sanık müdafine bildirilmesi gerekirken sanık ve müdafinin yokluğunda duruşmaya devam edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanmış olması kanuna aykırı olup,

Sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18996, Karar No: 2021/10110, Tarih: 10.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/18996 E.  ,  2021/10110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Sanığın, 31.03.2014 tarihli kiralama sözleşmesi ile ... Oto Kiralama Servisinden bir günlük araç kiraladığı, ancak kiralama süresi bitmesine rağmen aracı teslim etmediği ve kazalı olarak başka bir servise bıraktığı iddiası ile ilgili olarak hakkında güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında; aracı 10 gün süreli kiraladığını, kendisinden 1000 TL teminat istendiğini, aracı kiraladığı şirketin çalışanın kendisine aracı 10 gün süreli kiraladığına ilişkin sözleşme düzenlenmesi halinde 1000 TL daha teminat vermesi gerekeceğini bu nedenle kiralama süresini sözleşmede bir gün olarak göstereceğini söylediğini, daha sonra araçla kaza yaptığını ve bu durumu kiraladığı şirket yetkililerine bildirdiğini, onlar tarafından kendisine ... Oto servisine aracı bırakabileceğinin söylendiğini, bunun üzerine kendisinin bu servisin yetkilisi olan ... ile araç kiraladığı şirketin yetkililerini telefonla görüştürdüğünü, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi, ancak tanık olarak beyanı alınan ...’nin sanığın olay tarihinde gece kendisini aradığını, numarasını iş yerinin tabelasından bulduğunu, aracının kaza yaptığını söylediğini, kendisinin de iş yerine giderek aracı teslim aldığını, ertesi gün polisler ve katılan şirket yetkilinin iş yerine geldiğini, aracın kiralık olduğunu ya da çalınıp çalınmadığını bilmediğini beyan etmesi karşısında; öncelikle sanığın savunmasında geçen hususlar doğrultusunda tanık ...’nin tekrar beyanına başvurularak, sanığın kendisi ile araç kiraladığı şirket yetkililerini görüştürüp görüştürmediğinin sorulması, sanığın HTS kayıtları istenilerek, bir günlük kiralama süresi bittikten sonra kiralama şirketinin yetkilileri tarafından şikayet tarihine kadar aranıp aranmadığının belirlenmesi, katılanın beyanı alınarak aracın ... ilinde ... Oto servisinde olduğunu nasıl tespit ettiğinin ve araç üzerinde takip sisteminin bulunup bulunmadığının sorulmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.