muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/761, Karar No: 2021/4671, Tarih: 02.06.2021

3. Gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir.

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtelim ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık olmalı ve değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere uygun şekilde HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Bu nedenle, özellikle tarım arazilerin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için birim fiyatlar getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Somut olaya gelince; dosya arasında ecrimisil hesabına ilişkin birden fazla bilirkişi raporu bulunduğu, ancak hükümde ecrimisil miktarı belirtilmediği gibi, mahkemenin gerekçesinde hangi raporun hükme esas alındığının da belirtilmediği, ayrıca bozma sonrasında alınan 24.10.2017 tarihli Ziraat Bilirkişisi raporunun da, 29.01.2018 tarihli Emlak Bilirkişisi raporunun da hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır. O halde, Mahkemece, önceki bozma ilamında da belirtildiği şekilde, konusunda uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılarak, yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca araştırma ve inceleme yapılması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, davacının 1869, 364 ve 468 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin ecrimisil isteğinin kabulüne karar verildiği halde, hükmedilen ecrimisil miktarının hüküm fıkrasında belirtilmemiş olması da yanlıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, tarafların yukarıda 2. ve 3. bentte belirtilen temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11845, Karar No: 2012/7218, Tarih: 02.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/11845 E.  ,  2012/7218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin defter ve belgeleri gizlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönündeki isteminin temyiz niteliğinde olmadığı, 2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan, kurulan beraaat hükmüne yönelik temyiz itirazında bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği 2002 takvim yılı ve 23.05.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37066, Karar No: 2014/35596, Tarih: 10.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/37066 E.  ,  2014/35596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/153809

MAHKEMESİ : Dalaman(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

NUMARASI : 2009/227 (E) ve 2011/230 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, Dalaman Asliye Hukuk Mahkemesi Hakimi olan mağdura söylediği kabul edilen, “size bir şey soruyoruz niçin cevap vermiyorsunuz, manyakça iş yapıyorsunuz, yapılan işler manyakça” biçimindeki sözlerin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığına saldırı niteliğinde olup, hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4431, Karar No: 2010/5393, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4431 E.  ,  2010/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde 09.03.2006 tarihinde imzalanan sözleşmede inşaatın ruhsat tarihinden itibaren 18 ayda bitirilmesinin kararlaştırıldığını, dava tarihine kadar 18 aydan fazla süre geçmesine rağmen ruhsat alımı ve inşaat ile ilgili hiçbir faaliyetin bulunmaması nedeniyle sözleşmenin feshine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece inşaat ruhsatı için 06.02.2008 tarihinde başvurulduğu, ruhsat başvuru tarihi ile sözleşmede kabul edilen süre arasında kalan 33 günlük sürede binanın bitmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile sözleşmenin feshine karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede inşaatın yapım süresi ruhsat tarihinden itibaren 18 ay olarak kararlaştırılmış ise de davacı arsa sahipleri tarafından davalı yükleniciye verilen vekâletname, gayrimenkule ait tapu kaydı ve davacıların beyanlarına göre sözleşme konusu arsa üzerinde eski bina bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece fesih talebinin değerlendirilmesi sırasında eski binanın davacı arsa sahiplerince tahliyesi, yıkımın kimin tarafından yapıldığı, bu durumun inşaat süresine etkisi, imar durumunda değişiklik olup olmadığı, sözleşme konusu inşaat yapımının imara göre mümkün olup olmadığı, davalıya verilen vekâletnameden azil işleminin olup olmadığı hususlarının araştırılıp sonucuna göre fesih talebinin değerlendirilmesi zorunlu iken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17363, Karar No: 2012/25484, Tarih: 06.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17363 E.  ,  2012/25484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılında belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı , belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı istenilmesinden,

3-Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilmesinden,

4-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Sicil Müdürlüğünden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22059, Karar No: 2013/8965, Tarih: 20.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22059 E.  ,  2013/8965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanığın üst aramasında ele geçen bıçağın, alınan ekspertiz raporu uyarınca 6136 sayılı yasa kapsamında yasak niteliği haiz olmayıp sanığın ruhsatsız silah taşımak suçundan dolayı 6136 sayılı yasanın 13/1 maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği, kaldı ki ele geçen bıçağın yasak niteliği haiz olması halinde dahi 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi kapsamında düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca TCK.nun 3, 61/1. maddeleri gözetilerek sanık hakkkında alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden 6136 sayılı Yasanın 13/1. ve 15/1. maddelerinden ayrı ayrı ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321., 326/son maddeleri gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla (BOZULMASINA), 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1553, Karar No: 2024/2574, Tarih: 18.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1553 E.  ,  2024/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1299 E., 2023/2110 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yerköy Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/276 E., 2023/224 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf başvurusunun esastan reddine, erkeğin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın (asıl) dava dilekçesinde özetle; davalının evlilik süresince müvekkiline şiddet uyguladığını, ailesinin de müvekkiline sözlü ve fiziksel şiddet uyguladığını, bağımsız konut tahsis etmediğini, müvekkilini aşağıladığını, köle gibi davrandığını, çocuklara da kötü davrandığını, hakaretler ettiğini ileri sürerek tarafların birliğin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, velâyetin anneye tevdiine, aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; tarafların evlerinin Bursa da olduğunu, yetkili mahkemenin Bursa Aile mahkemeleri olduğunu, iddiaların asılsız olduğunu, davacının tatil için ailesinin yanına gittiğini, çocuğun okulunun nakli için okuldan çağırılınca durumdan haberdar olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 20.09.2018 tarihli kararı ile; erkeğin, davacı kadına şiddet uyguladığı, bu hali ile ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına, velâyet hakkının anneye tevdiine, çocuklar için aylık 300,00'er TL tedbir ve iştirak, kadın için 300.00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kusursuz kadın yararına 10.000,00 TL maddî 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, karar davalı erkek tarafından hükmün tamamına; davacı kadın vekilince tazminat ve nafaka miktarlarına yönelik istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli kararı ile; erkeğin yetki itirazının kanunun öngördüğü şekilde incelenmediği ve davalı tarafa cevaba cevap dilekçesinin tebliğ edilmediği gerekçesiyle eksik incelemeye dayalı kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli kararı ile erkeğin, davacı kadına ve çocuklara şiddet uyguladığı, aile bireylerinin şiddet uygulamasına göz yumduğu, hakaret ettiği, bu hali ile davalının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına, velâyet hakkının anneye tevdiine, çocuklar için aylık 300,00'er TL tedbir nafakasının 400,00 TL'ye çıkarılmasına, 400,00 TL iştirak nafakasına, kadın için 300.00 TL tedbir nafakasının 800,00 TL'ye çıkarılmasına, 800,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 18.000,00 TL maddî 16.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, karar davalı erkek tarafından hükmün tamamına yönelik istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli kararı ile; taraflara yetki konusunda delillerini gösterme olanağı tanınıp, gösterdikleri takdirde toplanarak ve idrak çağında bulunan ortak çocuklar, mahkemece veya istanabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istedikleri konusunda bilgilendirilerek, velâyet

hakkındaki tercihlerinin kendilerinden sorulması, çocukların halen nerede ve kiminle yaşadıkları tespit edilerek, yeniden sosyal inceleme raporu da alınarak bir karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez kaldırılmasına karar verilmiştir.

3. lk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin yetki itirazının reddine karar verildikten sonra davacı kadına ve çocuklara şiddet uyguladığı, aile bireylerinin şiddet uygulamasına göz yumduğu, hakaret ettiği ve bağımsız konut açmadığı, davalının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına, velâyet hakkının anneye tevdiine, çocuklar için aylık 400,00' er TL tedbir ve iştirak, kadın için aylık 800.00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 18.000,00 TL maddî 16.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tazminat ve nafaka miktarları yönünden kararın kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; yetki itirazının reddi ve hükmün tamamı yönünden kararın kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı sayılı kararıyla; davacı kadının maddî ve manevî tazminat miktarları ile tedbir, iştirak ve yoksulluk miktarlarına ilişkin istinaf talebinin İlk Derece Mahkemesince verilen 10.11.2021 tarihli karara karşı istinaf talebi bulunmadığından erkek yönünden usuli kazanılmış haklar gözetilerek istinaf başvurusunun reddine, erkeğin istinaf taleplerinin incelenmesinde; davacı kadın lehine 10.11.2021 tarihli kararda daha önce hükmedilen tedbir nafakasının 500,00 TL artırılarak 800,00 TL’ye çıkartılmasına, karar kesinleşinceye kadar devamına karar verildiği, bu karara karşı sadece davalı erkeğin istinaf başvurusunda bulunduğu, Dairemizce verilen kaldırma sonrasında verilen 26.05.2023 tarihli karar ile; bu kez davacı kadın için 800,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine, karar kesinleşene kadar devamına karar verilerek erkek yararına usuli kazanılmış hakka riayet edilmediği gerekçesiyle bu hususta kararın düzeltilmesine, "kadın lehine dava tarihinden 10.11.2021 tarihine kadar 300,00 TL, bu tarihten itibaren 800,00 TL tedbir nafakası takdirine , boşanma kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına", ortak çocuk ...’un 07.10.2023 tarihinde ergin olduğu anlaşılmakla velâyet ve iştirak nafakasına ve kişisel ilişkiye ilişkin hükümlerin kaldırılmasına, velâyet ve kişisel ilişkiye dair hüküm kurulmasına yer olmadığına, ayrıca davalının ergin olan çocuklara ilişkin verilen tedbir nafakalarına ilişkin istinafının kabulüne, baba yanında kaldığı dönemler için anne lehine hükmedilen tedbir nafakalarının kaldırılmasına, "ortak çocuk ... için dava tarihinden itibaren 300,00 TL tedbir nafakası takdirine, 2018 yılı Şubat ayına kadar devamına, bu tarihten 2018 yılı Haziran ayına kadar tedbir nafakasının kaldırılmasına, 2018 yılı haziran ayından reşit olduğu 18.01.2020 tarihine kadar yeniden aylık 300,00 TL tedbir nafakası takdirine; ortak çocuk ... için dava tarihinden itibaren aylık 300,00 TL tedbir nafakası takdirine, 2018 yılı Haziran ayı itibarı ile kaldırılmasına, ortak çocuk ... için dava tarihinden itibaren geçerli olmak ve tahsilde tekerrür olmamak şartı ile aylık 300,00 TL tedbir nafakası takdirine,10.11.2021 tarihinden itibaren aylık 400,00 TL’ye çıkartılmasına, 2022 yılı Eylül ayına kadar devamına, bu tarihten itibaren kaldırılmasına; Melek Sima için dava tarihinden itibaren geçerli olmak ve tahsilde tekerrür olmamak şartı ile aylık 300,00 TL tedbir nafakası takdirine, 2021 yılı Eylül ayına kadar devamına, 2021 yılı eylül ayından itibaren kaldırılmasına, 2022 yılı Şubat ayından başlamak üzere aylık 400,00 TL tedbir nafakası takdirine, boşanma hükmünün kesinleşmesine kadar devamına, boşanma kararı kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına", erkeğin sair istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek ve çocukların mahkeme huzurunda dinlenmediğini belirterek yetki itirazının reddi, boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, tazminat ve nafakalar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında Mahkemenin yetkili olup olmadığı, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı ve boşanmanın fer'ileri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 168 inci, 169 uncu, 174 üncü ve 175 inci maddesi, 182 nci, 323 üncü, 327 nci, 328 inci, 330 uncu ve 336 ncı madddesi; 6100 sayılı Kanun'un 116 ncı, 117 nci ve 164 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe kusur olarak yüklenen hakaret, bağımsız konut açmama ve aile bireylerinin şiddet uygulamasına izin verme yönündeki vakıaların usuli kazanılmış hakka aykırı olarak erkeğe yüklenmesinin hatalı olduğu, gerekçeden çıkarılması gerektiği, ne var ki sonuç itibariyle kadına şiddet uygulayan erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.