muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5464, Karar No: 2023/95, Tarih: 12.01.2023

2. Emniyetçe düzenlenen 21.02.2014 tarihli CD çözüm ve tespit tutanağı içeriğine göre, 16 ... 63 plakalı aracın GPS kayıtları incelendiğinde, aracın hırsızlığın meydana geldiği ikametin arka sokağında 07/01/2014 günü saat 18.50-19.05 arasında park halinde olduğu, daha sonra olay yerinden ayrıldığı, saat 19.14 – 20.42 sıralarında Beşevler Mahallesi Alim Sokakta bekleme yaptığı, aynı günü saat 21.43’de Shell Benzin İstasyonu'ndan akaryakıt aldığı, buranın kamera kayıtları incelendiğinde saat 21.41'de sürücü koltuğunda oturan üzerinde beyaz mont bulunan şahsın akaryakıt aldığı ve daha sonra WC’ye giridiği, bu şahsın sanık ... olarak tespit edildiği, aynı gün saat 00:05’de aynı aracın tekrar Shell Benzin İstasyonu'na girdiği, aracın sürücü koltuğunda ... olarak teşhis edilen şahsın üzerinde beyaz montlu şekilde oturduğu, aracın arka tarafından inen 15 yaşlarında üzerinde koyu renk mont bulunan bir şahsın market bölümüne girdiği tespit edilmiştir.

3. Sanıkların 01/01/2014 - 15/01/2014 tarihleri arasında kullandıkları, ...'un 0543 ... 32, ...'ın 0542 ... 92 ve ...'un 0541 ... 66 numaralı telefon hatlarına ait görüşmelerinin baz istasyonu bilgilerinin istendiği, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı tarafından gönderilen HTS kayıtlarının 01.01.2015 ve 16.01.2015 tarihleri arasına ilişkin kayıtları içerdiği, suç tarihi ve sonrasına ilişkin olmadığı gözetilmeksizin dosya arasına alınarak yargılamaya devam edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemesince, sanıklar ... ve ...'ın, soruşturmanın başlangıcından itibaren sürekli olarak yanıltıcı beyanlarda bulunmaları, bu beyanlarını defalarca değiştirmeleri ve yapılan araştırmalar sonucunda beyanlarının gerçeğe aykırı olduğunun anlaşılması karşısında bu iki sanığın inkara yönelik savunmalarına itibar edilmemiştir. Öte yandan sanık ...'un, 25/06/2015 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, ...'un sürücü belgesi ile kendisinden araç kiralayan kişinin, sanık ... ile birlikte gelen ve ...nın arkadaşı olan ... adlı kişi olduğunu söylediği, bunun üzerine ... adlı kişi hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/25532 soruşturma sayılı evrakında yapılan soruşturma sonucunda, ...'ın suç tarihinde cezaevinde bulunduğunun tespit edilmesi nedeniyle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. Sanıklar ... ve ...'ın birlikte suç işledikleri kanaati ile atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

5. Sanık ... hakkında sanık ...'un soruşturma aşamasında, 16 ... 63 plakalı Hyundai Blue marka araba ile amcasının oğlu ... ile birlikte Van'a gittiklerini söylemesi üzerine ve sanık ...'nın, 10 ... 4484 plakalı Opel marka aracın kiralanmasında sanık ...'a aracılık etmesi nedeniyle suça iştirak ettiği şüphesi ile kamu davası açılmış ise de sanık ... sonraki aşamalarda bu yöndeki ifadelerini değiştirmiş, kendisinin Van'a bu araba ile gitmediğini, ... ile amcasının oğlu ...'nın gittiklerini söylemiştir.

Bu durumda sanık ... hakkında atılı suçları işlediğine ilişkin somut hiçbir delil bulunmadığından ve sanıklar ... ile ...'ın, ...'yı olayın içine çekmeye yönelik ifadelerinin de doğru olmadığı anlaşıldığından, savunmasının aksini ispata yarar, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemeyen sanık ... hakkında, ceza hukukunun temel prensiplerinden olan "şüphe sanığın lehine yorumlanır" ilkesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'un suçu işlemediği halde hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkin temyiz sebepleri yönünden; sanığın suçta kullanılan aracın kimin tarafından kiralandığına ilişkin çelişkili ve ispatlanamayan beyanları, tanık beyanları, 21.02.2014 tarihli CD çözüm ve tespit tutanağı, kollukça yapılan araştırmalar ve tüm dosya kapsamı karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık ...'in, eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkin temyiz sebepleri yönünden; sanıkların 01/01/2014 - 15/01/2014 tarihleri arasında kullandıkları, ...'un 0543 ... 32, ...'ın 0542 ... 92 ve ...'un 0541 ... 66 numaralı telefon hatlarına ait görüşmelerinin baz istasyonu bilgilerinin istendiği, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı tarafından gönderilen HTS kayıtlarının 01.01.2015 ve 16.01.2015 tarihleri arasına ilişkin kayıtları içerdiği, suç tarihi ve sonrasına ilişkin herhangi bir kaydı içermediği, sanığın ısrarla suç tarihinde Bursa'da bulunmadığını beyan ettiği ve suçta kullanılan aracın sanık ... tarafından kiralandığına ilişkin araç kira sözleşmesi, nüfus cüzdanı fotkopisi veya sürücü belgesi fotokopisinin bulunmadığı, nitekim sanık ...'un alınan beyanlarında da suçta kullanılan aracın sanık ... tarafından kiralandığına ilişkin herhangi bir söylemin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ...'ın suçun işlendiği gün kullandığı cep telefonu arama, aranma ve baz istasyonu kayıtlarını içeren HTS kayıtları istenip, olay yeri civarında bulunup bulunmadığı, sanık ... ile görüşüp görüşmediğinin konu uzmanı bilirkişilerce tespiti sağlanıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenle Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2014/286 Esas, 2016/438 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Gerekçe başlığı altında yer alan B bendinde açıklanan nedenle Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2014/286 Esas, 2016/438 Karar sayılı kararırına yönelik sanık ...'in temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23729, Karar No: 2014/30716, Tarih: 28.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/23729 E.  ,  2014/30716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Belediye vekilinin yıllık izinde olduğu ve mazeretinin kabulüne yönelik dilekçe konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulduğu, durumu öğrenen şikayetçi belediye vekilinin hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, hükmün süresinde temyiz edildiği ve şikayetçi ... Belediye Başkanlığının suçtan doğrudan zarar görme olasılığı dikkate alınarak CMK’ nın 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılan sıfatıyla kabulüne karar verilip, bu bağlamda tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmeyerek, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme, yükletilen suça ve TCK'nın 184/5. maddesi gereğince verilen düşme kararına yönelik katılan ... Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE DAVANIN DÜŞMESİNE İLİŞKİN HÜKMÜN ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1978, Karar No: 2015/3983, Tarih: 12.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/1978 E.  ,  2015/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketici kredisi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan Konut kredisi kullandığını, davalının kendisinden haksız kesinti yaptığını ileri sürerek, dosya masrafı vs. adı altında tahsil edilen 3.000,00TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, İnegöl'ün Bursa Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde olan bir ilçe olduğu, bu nedenle değeri iki bin lira ile üç bin lira arasında olan tüketici uyuşmazlıkları için yasa gereğince öncelikle il tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılması zorunlu olduğu ve bu hususun dava şartı olduğu, hakem heyetine başvurmadan dava açılması nedeniyle dava şartı yerine getirilmediğinden davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 28.maddesine göre; "Değeri iki bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketici hakem heyetlerine, üç bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise iki bin Türk Lirası ile üç bin Türk Lirası arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamaz".Bu madde uyarınca değeri iki bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketici hakem heyetlerine, üç bin Türk Lirasının altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise iki bin Türk Lirası ile üç bin Türk Lirası arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Değeri üç bin lira olan uyuşmazlığın ise tüketici mahkemesinde görülmesi gerekir. Bu husus dava şartı olup, Tüketici Mahkemelerince re'sen dikkate alınması gerekir. Hal böyle olunca da mahkemece, uyuşmazlığın tüketici mahkemesince çözümlenmesi gerektiği kabul edilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8229, Karar No: 2011/11800, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8229 E.  ,  2011/11800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma davasına konu taşınmaz üzerinde bilirkişi kurulu tarafından 26-32 yaşları arasında 500-600 tane meşe ağacının bulunduğunun belirtilmesine rağmen bedel tespitinde bunlara herhangi bir değer verilmemiştir. Mahkemece nitelikleri belirtilen meşe ağaçlarının değerlendirme yılı itibariyle maktu ağaç değerlerinin tespit edilerek kamulaştırma bedeline ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmeden eksik bedele hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar yararına takdir edilen 825,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı taraflara verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/952, Karar No: 2012/7367, Tarih: 13.09.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/952 E.  ,  2012/7367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve ... ile ...Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Ardanuç (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.12.2010 gün ve 60/134 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, dava dilekçesinde; miras bırakanları ...ile davalı Köy Tüzel Kişiliği arasında imzalanan 10.06.1956 tarihli sözleşme uyarınca; okul yapılmak üzere murislerince köye devredilen 199 ada 17 parsel ile davalı köy tarafından murislerine tapuda devredilmesi taahhüt edilen 223 ada 2 parselin kadastro sırasında davalı köy adına tespit ve tescil edildiğini açıklayarak; 199 ada 17 parsel sayılı taşınmazın, olmadığı takdirde 223 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ...Köyü Tüzel Kişiliği temsilcisi davaya cevap vermediği gibi yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 223 ada 32 parsel kapsamında kalan ve 05.10.2010 tarihli teknik bilirkişinin rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 1.265,63 m2 yüzölçüme sahip yerin davalı üzerindeki tapu kaydının iptali ile davacıların miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; davaya konu 223 ada 2 parsel, 1946 tarih ve 16 sıra numaralı tapu ile ...Köyü Tüzel Kişiliği adına kayıtlı olup halen okul binası ve bahçesi olarak kullanıldığı açıklanarak 17.04.2009 tarihinde davalı köy tüzel kişiliği adına tespit edilmiştir. Dava konusu 199 ada 17 parselin, ...Köyü halkı tarafından kadimden beri ve halen okul ve lojmanı ve arsası olarak kullanıldığı açıklanarak 10.04.2009 tarihinde davalı köy tüzel kişiliği adına tespit edilmiştir. Her iki tutanağın itirazsız 27.08.2009 tarihinde kesinleşmesiyle davalı adına tapu oluşmuştur.

Davaya konu her iki taşınmazın üzerinde eylemli olarak okul binası ve lojman bulunduğu tartışmasızdır. 222 İlköğretim ve Eğitim Kanununun Geçici 7. maddesi hükmüne göre, köy tüzel kişiliğine ait üzerinde okul binası inşa edilen taşınmazlarda Milli Eğitim Bakanlığının intifa hakkı bulunmaktadır. Bu nedenle davada Milli Eğitim Bakanlığına hasren Hazineye husumet yöneltilmesi gerekirken taraf teşkilinde yanılgıya düşülerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davaya konu her iki taşınmazın üzerinde eylemli olarak okul binası ve lojman bulunduğu tartışmasızdır. 222 İlköğretim ve Eğitim Kanununun Geçici 7. maddesi hükmüne göre, köy tüzel kişiliğine ait üzerinde okul binası inşa edilen taşınmazlarda Milli Eğitim Bakanlığının intifa hakkı bulunmaktadır. Bu nedenle davada Milli Eğitim Bakanlığına hasren Hazineye husumet yöneltilmesi gerekirken taraf teşkilinde yanılgıya düşülerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK.nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 48,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11981, Karar No: 2014/7119, Tarih: 27.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11981 E.  ,  2014/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karadeniz Ereğli 1.İş Mahkemesi

Tarihi :06.03.2013

No :2011/1291-2013/165

Dava, rucüen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 10.11.2009 tarihli iş kazasında sürekli iş göremez duruma gelen sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masraf ve ödemelerin davalı işverenden tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. Maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar hesabı,

ölüm halinde ise destekten yoksun kalma tazminatı (818 sayılı Borçlar Kanununun 45 ve 46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54 ve 55’inci maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır. Zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Bu kapsamda;

Bu kapsamda;

a)Sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başkanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, B. Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olduğundan, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH 2010 tablosunun tazminat hesabına esas bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınmalıdır.

b)Tazminatların peşin olarak hesaplanması, oysa gelirlerin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminattan her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre; önceki uygulamalardaki gibi %10 iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

c)Meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda, sigortalının işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır.

Yukarıdaki hukuki ve usuli açıklamalar ışığında yetersiz hesap raporunun hükme dayanak yapılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.