muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7380, Karar No: 2014/8321, Tarih: 22.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/7380 E.  ,  2014/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNCAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2009/255-2013/41

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde Duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.04.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat gelmedi, temyiz edilenler vekili Avukat Ç. Y.geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, mirasbırakanın kız çocuklarından mal kaçırmak amacıyla temlikte bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından çekişme konusu 21 ve 526 parsel sayılı taşınmazlara hasren temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1928 doğumlu muris T.Ç. 03.09.1999 tarihinde öldüğü, eşi kendisinden önce 1995 yılında vefat ettiğinden davacı kızları ile davalı oğlunun mirasçı olarak kaldıkları, murisin maliki olduğu 14, 240, 739 ve 780 parsel sayılı taşınmazlardaki payları ile 810 parsel sayılı taşınmazın tamamını 06.11.1986 tarihli akitle ve satış suretiyle davalı oğluna temlik ettiği, 21 ve 526 parsel sayılı taşınmazlarını ise 12.12.1996 tarihinde yine satış suretiyle davalıya temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, mirasbırakan tarafından yapılan tüm temliklerin kız çocuğu olan kendilerinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, davalı ise; iddianın doğru olmadığını, murisin 1996 yılında yeniden evlenmek istediğini, talip olduğu hanımın evlenmek için bir daire istemesi üzerine 21 ve 526 parsel sayılı taşınmazları kendisine satarak, aldığı bedel ile imam nikahlı eşine daire aldığını savunmuştur.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706., Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mirasbırakanın Sincan/ Anayurt köyünde tarlalarının bulunduğu, ancak felç geçirdikten sonra bunların davalı oğlu tarafından ekilip biçildiği, muris ile davalının buradan elde edilen gelir ile geçindikleri ve birlikte oturdukları, bu dönemde murisin tekrar evlenmek istemesi üzerine Hatice T. isimli kişiye 04.11.1997 tarihinde bir daire satın alındığı, bu dairenin Sincan'da bulunduğu, murisin ölünceye kadar bu evde adı geçen kişiyle birlikte yaşadığı, mahkemece yapılan keşifte anılan dairenin satın alındığı tarihteki değerinin 14.000,00 TL olarak saptandığı, çekişmeli 21 ve 526 parsellerin temlik tarihindeki toplam değerlerinin ise 13.289,00 TL olarak belirlendiği anlaşılmakta olup, tüm bu hususlar özellikle davacı tanığı Dede K. murisin ilk eşinin sağlığında oğluna yaptığı devirlerin bağış niteliğinde olduğu, sonraki temliklerin ise oğlunun kendisini evlendirmesi nedeniyle yaptığı yönündeki beyanı, yine davalının savunmasını doğrulayan davalı tanık beyanları ile birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu 21 ve 526 parsellerin davalının murisin birlikte yaşadığı eşine aldığı evin bedeli karşılığında devredildiği ve dolayısıyla murisin diğer mirasçılarından mal kaçırma amacıyla bu temlikleri yapmadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, çekişme konusu 21 ve 526 parseller yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca, çekişme konusu 21 ve 526 parseller yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK' nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12674, Karar No: 2022/8826, Tarih: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12674 E.  ,  2022/8826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21629, Karar No: 2014/13658, Tarih: 27.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/21629 E.  ,  2014/13658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair.... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 16.01.2013 gün ve 309/21 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, her ne kadar mahkemece ; “… Raporda B harfiyle gösterilen 186/12 m2'lik kısmın tapu kaydının kıyı vasfıyla terkinine …” şeklinde hüküm kurulmuş ve iptaline ibaresi kullanılmamış ise de bu husus HMK’nun 370/2. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bunun yerine, “ … raporda B harfiyle gösterilen 186,12 m2'lik kısım bakımından 476 sayılı parselin tapu kaydının iptaline, iptaline karar verilen kısmın kıyı vasfı ile terkinine …” ibaresinin yazılmasına, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün düzeltilmiş bu haliyle HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hükmün ONANMASINA, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 27.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10739, Karar No: 2023/4950, Tarih: 28.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10739 E.  ,  2023/4950 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/271 E., 2016/221 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

A. Suça sürüklenen çocuk ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/271 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından, Sanık ... Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.04.2015 tarihli ve 2015/346 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında; Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.04.2015 tarihli ve 2015/345 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında; şikâyetçinin işyerine balkon kısmında bulunan alüminyum doğramanın yerinden çıkarılması suretiyle girerek işyerinde bulunan yaklaşık 15.000,00 TL değerindeki çeşitli miktarlardaki kol saati, araç teybi, araç televizyonu, fotoğraf makinesi, radyo, el radyosu, çakmak, çakı, bavul, sırt çantasını aldıkları, iş yeri çevresinde bulunan kamera görüntülerinin incelenmesinde sanık ile suça sürüklenen çocuğun hakkında benzer suç sebebiyle tahkikat yapılması nedeniyle tanındığından kesin olarak tespit edildiği ve bu şekilde üzerilerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarını işlediklerinden bahisle eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 116/4, 119/1-c, 151/1. maddeleri ile suça sürüklenen çocuk hakkında 31/3. maddesi gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/271 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık hakkında; hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 62, 116/4, 119/1-c, 62, 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 6 yıl 3 ay hapis, 1 yıl 8 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, her üç hüküm yönünden aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Suça sürüklenen çocuk hakkında; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 31/3, 62, 116/4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; tarafına verilen cezayı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; kararın usûle ve hakkaniyete aykırı olduğuna, yerel Mahkemenin 5237 sayılı Kanun’un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun’un 231. maddeleri yönünden değerlendirme yapmadığına ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; tarafına verilen cezayı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; kararın usûle ve hakkaniyete aykırı olduğuna, yerel Mahkemenin 5237 sayılı Kanun’un 50, 51 ve 5271 sayılı Kanun’un 231. maddeleri yönünden değerlendirme yapmadığına ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 10.02.2015 tarihinde saat 01.20 sularında suça sürüklenen çocuk ile sanığın birlikte şikâyetçiye ait işyerinin alüminyum doğrama olan balkon kapısını yerinden çıkararak farklı miktarlarda kol saati, araç teybi, araç televizyonu, fotoğraf makinesi, sırt çantası, bavul ve benzeri eşyaları aldıkları, dosya kapsamında bulunan 23.03.2015 tarihli güvenlik kamerası ve bu kamera görüntülerinin incelenmesine dair tutanak içeriği ile her iki sanığın suç tarihi ve saati itibarıyla şikâyetçiye ait iş yeri civarında suça konu eşyalar ile olay yerinden ayrıldıklarının tespit edildiği, suça sürüklenen çocuk ...'un sol kolundan şekil bozukluğu nedeniyle doğuştan engelli olduğu, bu durumun savcılık tarafından alınan 24.03.2015 tarihli beyanında da görüldüğü, sanık ...'ın 24.03.2015 tarihli beyanı ile izlemiş olduğu güvenlik kamerası görüntülerinden suça sürüklenen çocuk ...'u teşhis ettiği, suça sürüklenen çocuk ...'un ikâmetinde yapılan aramada şikâyetçiye ait işyerinden çalınan valizlerden birinin bulunduğu, suçun sabit olduğu, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk ve sanığın inkâr içeren savunmaları, Olay Yeri İnceleme Raporu, Olay Yeri Basit Kroki, Ev Arama Tutanağı, Görüntü İnceleme Tutanağı, tanık C.K.'nin suça konu çantaya benzer bir çanta aldığına, ancak aynısı olduğunu iddia edemeyeceğine yönelik beyanları, dosya içerisine eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

a. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde Mahkemece lehe hükümlerin yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

b. Sanık ... Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

b. Sanık ... Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Tüm dosya kapsamına göre, şikâyetçiye ait işyerinin dosya kapsamında bulunan 23.03.2015 tarihli güvenlik kamerası ve bu kamera görüntülerinin incelenmesine dair tutanağa göre olay yerinden ayrılış güzergâhlarında bulunan yurt binasına ait kamera görüntülerinde ellerinde çantalarla ayrılan üç kişinin olduğu, bunlardan doğuştan engeli nedeniyle teşhis edilen suça sürüklenen çocuk ...'un önünde yürüyen şahsın fizik yapısı, yürüyüş şekli, üzerinde bulunan elbiselerin daha önce de şahsın üzerinde görülmüş olması sebebiyle, suça sürüklenen çocuğun amcasının oğlu olan sanık ... ile büyük ölçüde benzerlik gösterdiğinin belirtildiği, sanığın atılı suçlamaları kabul etmeyerek mahkeme huzurundaki beyanlarında görüntüdeki kişinin kendisi olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanığın fotoğrafları arasında karşılaştırılma yapılması sağlanarak bahse konu görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığına ilişkin rapor alınarak ve görüntü kaydı yönünden kesin değerlendirme yapılamaması hâlinde ise sanığın suç tarihinde kullanmış olduğu dosya kapsamında mevcut olan cep telefonu hattının suç tarihine ve saatine ilişkin HTS kayıtları (arama, aranma, mesaj, baz istasyonu vs) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilerek savunmasının doğruluğu araştırılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

a. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (a) bendinde açıklanan nedenlerle Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/271 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

b.Sanık ... Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (b) bendinde açıklanan nedenlerle Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/271 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10432, Karar No: 2013/6266, Tarih: 15.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10432 E.  ,  2013/6266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

2003, 2004 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere istenilmesi, 07.04.2005 tarihinde şirketi devralan ve temsile yetkili müdürü olan ...'ın şirketi ...'den devraldığını, bu kişinin defter ve belgelerin kaybolduğunu söylediğini ve kendisine belge teslim etmediğini beyan etmesi, sanığında vergi denetmenine defterlerin nerede olduğunu bilmediğini kayıp olduğuna ilişkin mahkeme kararı olmadığını savunması karşısında mahkemece sanığın atılı suçu işlediğini kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki aksi düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı, azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10761, Karar No: 2011/1230, Tarih: 23.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/10761 E.  ,  2011/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve bu suça iştirakten hükümlüler ... ve ... haklarında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 29.04.2009 gün ve 2004/221 Esas, 2005/128 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi hükümlüler müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve bu suça iştirakten 765 sayılı Yasaya göre verilip kesinleşen hükümlerin lehe olması nedeniyle aynen infazına dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan hükümlüler müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA, 23.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.