muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7461, Karar No: 2024/4652, Tarih: 25.06.2024

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırmaya, usule,

6. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Maktulün faiz karşılığında borç para verip tefecilik yapan dava dışı ...’dan 50,000 TL borç para aldığı, ancak bu borcunu zamanında ödeyemediği, bunun üzerine Mustafa’nın üçüncü kişiler adına para karşılığında çek ve senet tahsilatı yapan sanıklara başvurarak borcu tahsil etmelerini istediği, bu minvalde sanıkların belirli zaman aralıkları ile maktul ve ailesinden tehdit yolu ile para tahsil etme gayretine girdikleri, hatta olaydan dört beş gün kadar önce ...'in maktulün oğlu ...’ın yanına gittiği ve kendisine “... ve ... ağabeyimin selamı var, 6000 TL para hazırla eğer parayı vermezsen onların kaybedecek bir şeyi yok, kaçak dolaşıyorlar, bir hafta içinde ciğerini yakacaklar” dediği, borcunun bir miktarını ödediğini iddia eden maktul ve ailesinin bu tehditlere kayıtsız kaldıkları, olay günü saat 21:00 sıralarında ...’ın ...’i aradığı, maktul ...’nın otogarın içinde bulunan kahvehanede olup olmadığını kontrol etmesini istediği, ...’in otogarda değnekçilik yapan Saim aracılığıyla maktulün kahvehanede olduğunu öğrendiği, akabinde ...’ı telefonla arayarak maktulün orada olduğunu söylediği, aynı zamanda cep telefonundan saat 19:11’de ...’ın telefonuna “aradığın şahıs adrese gelmiş abi” şeklinde mesaj atarak maktulün yerini ...’a bildirdiği, ...’ın maktulün kahvehanede olduğunu öğrenmesi üzerine sanık ...’ın kullanımındaki kiralık araç ile araç içerisinde sanıklar ... ve ... bulunduğu halde sanık ...’i de alarak Kadirli otogarının arka tarafına geldikleri, ...’ın, ... ile ...’i maktulü olay yerine çağırmaları için arabadan indirdiği, ... ile ... ...’ın araba içinde kaldıkları, ...’ın olay yerinde bulunan köprünün üzerinde beklediği, ...’in ise maktulü çağırmak için girdiği kahvehaneyi işleten Reşit’e maktulü sorduğu, maktulün ...’in yanına geldiği ...’in maktulün kulağına birşeyler söylediği ve sonrasında maktul ile birlikte dışarı çıktıkları, ...’in bu şekilde maktulü olay yerine götürdüğü, katılan ...’ın da maktul ve ...’in arkasından gittiği, maktulün ...’ın yanına gittiği, ... ... ve ...’ın, ...’ın hemen arkasında beklediği, ...’ın maktule hitaben “sen ne yapmaya çalışıyon aydınlı” diye bağırarak belinde bulunan silahı çektiği, maktulün silahın ateşlenmesine engel olmak için hamle yaptığı ve sanık ...’ın eline sarıldığı esnada silahın ateş aldığı, sanık ...’ın bacağından yaralandığı, bu süreçte sanık ...’ın, sanık ...’ın lehine maktule fiziki müdahalede bulunduğu, ardından sanık ...’ın bir fırsatını bulup kaçmaya çalışan maktulü ateş ederek öldürdüğü, o sırada olay yerinde bulunan maktulün kardeşi katılan ...’ı da sol bacağından yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Dairemiz tarafından Hukuki Süreç başlığı (3) nolu başlık altında içeriğine yer verilen bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince direnme kararı verildiği, direnme hükmünü temyizen inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Hukuki Süreç (5) nolu başlık altında içeriğine yer verilen bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince Dairemiz tarafından verilen 02.07.2019 tarih ve 2019/931 Esas,

2019/3558 Karar sayılı bozma kararına direnilmek suretiyle sanıklar ..., ... ve ... ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanıklar ..., ... ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan beraat ve sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, gerek Dairemizin bozma kararı buna yönelik gerekse direnme hükmünü inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.05.2022 tarihli, 2021/1-117 Esas, 2022/368 Karar sayılı usule ilişkin bozma kararı doğrultusunda dosyanın gönderildiği Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesi gereğince duruşmalı yapacağı, yargılama sonucunda bozma kararıyla birlikte ilk derece mahkemesi hükmünün tümüyle ortadan kalktığı ve infaza elverişli yeni bir hüküm kurulması gerektiğini dikkate alarak 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi gereğince bozma kapsamındaki tüm hükümleri kapsayan yeni hükümler kurması ve özellikle de sanıklar ..., ... ve ... ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümler yönünden yeni bir hüküm kurma gereğini yerine getirmeden ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik bir istinaf incelemesi yapılıyor gibi ''istinaf başvurusunun esastan reddi'' şeklinde direnme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule göre de,

a.Üçüncü kişiler adına tehdit ve zorlama yoluyla aralarında herhangi bir hukuki ilişki bulunmayan maktul ve ailesinden alacak tahsil etmeye çalışan sanıkların, yağmaya teşebbüs suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

b.Maktulü olay yerine getirip fiili hakimiyetleri altına alan tüm sanıkların, “fail” sıfatıyla ve yağma suçunu işleyememekten dolayı duydukları infialle fiillerini işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar ... ..., ..., ... ve ...’in 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle 82/1-i maddesi ile cezalandırılmaları yerine, tüm sanıklar için suç niteliğinde ve sanık ... yönünden ise iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde sanıklar ..., ... ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37 ve 81. maddeleri uyarınca kurulan hükümler yönünden istinaf taleplerinin esastan reddine, sanık ...'in ise aynı Kanunun 81 ve 39. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet Savcısı, katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/2544 Esas, 2023/267 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25129, Karar No: 2018/20774, Tarih: 19.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/25129 E.  ,  2018/20774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 1997 yılında davalıya ait işyerinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile iş teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmasına devam ederken askere gittiğini, döndükten sonra yeniden işyerine ait işyerinde çalışmasına devam ettiğini, askerlik dönem dışında 1997 yılından 30/06/2013 tarihine kadar aralıksız bir şekilde çalıştığını, 30/06/2013 tarihinde davalının sebepsiz bir şekilde davacıya hakaret ettiğini ve işten kovduğunu, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, asgari geçim indirimi, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirketin diş protezi üzerine çalışmalar yapan ticari bir şirket olduğunu, 2009 yılına kadar sipariş üzerine ve sadece o iş dolayısı ile aylık kısa dönemli çalışmalar yapıldığını, bu nedenle sürekli ve kadrolu bir çalışanı hiç olmadığını, 2009 yılından itibaren iş hacminde artış olduğunu, bu nedenle kadrolu personel alımı yapıldığını, davacının da bu doğrultuda 08/05/2009-08/05/2014 tarihleri arasında belirli süreli iş sözleşmesi imzaladığını ve bu sözleşme doğrultusunda çalışmasına devam ederken davacının iş sözleşmesini kendisinin haksız bir şekilde feshettiğini, davacının öncelikle iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından fesih edilmesi için adeta tahrik ettiğini, ancak müvekkili şirketin davacıyı işten çıkarmadığını, davacının en son 30/06/2013 tarihinde ertesi gün yetişmesi gereken önemli işi yapmadığını, davacıya müvekkili tarafından telefon ile ulaşıldığını, telefonda işle ilgili tartışdığını ve arkasından da işi bırakıyorum diyerek işten ayrıldığını, davacının talepleri ile ilgili zaman aşımı süresinin geçtiğini, iş sözleşmesini kendisi fesih ettiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, genel tatillerde çalışılmadığını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş akdinin kimin tarafından feshedildiği ve feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde 30.06.2013 tarihinde davalı işverenin hakaret ettiğini ve işten kovduğunu iddia etmiş, davalı işveren, davacının en son 30.06.2013 tarihinde ertesi gün yetişmesi gereken önemli işi yapmadığını, davacıya müvekkili tarafından telefon ile ulaşıldığını, telefonda işle ilgili tartıştığını ve arkasından da işi bırakıyorum diyerek işten ayrıldığını savunmuştur. Mahkemece davacının iş akdini işçilik alacaklarını alamaması nedeniyle haklı nedenle feshettiği kabul edilerek kıdem tazminatının kabulüne, ihbar tazminatının reddine karar verilmiştir.

Davacının 30.06.2013 tarihinde işverenle konuşmasına şahit olan davacı tanığı ... duruşmada beyanında; davacının elinde iş olduğunu, patron Osman Beyi arayarak dişlerin manşetlerinin üstü dökülecek bu işi kim yapacak diye sorduğunda davacının yapmasını istediğini, bu iş davacının görevi olmadığı için ben kendisine söyleyemem telefonu ben kendisine veriyim sen söyle dediğini, davacının telefon kapattıktan sonra sinirli bir şekilde yerinden kalktığını ve ben ayrılıyorum dediğini, ilk defa kendisini bu kadar sinirli gördüğünü, ne olduğunu sorduğunda telefonda patrona benim şu an elimde işim var onu yapamam dedikten sonra patronun kendisine yapamıyorsun bırak git diye küfür ettiğini söylediğini, hakaret edildiğinden ve patronun kendisine işi bırak git dediğinden dolayı işi bıraktığını söylediğini belirtmiş, davalı tanığı da işveren ile davacı arasında bir tartışma geçtiğini ve daha sonra davacının işe gelmemeye başladığını, bunu patronun kendisine anlattığını beyan etmiştir.

Tanık beyanlarından başka dosyaya sunulmuş tutanak v.b herhangi bir belge bulunmamaktadır. Tanık anlatımlarından davacının işveren ile tartıştığı sabittir. Feshin işveren tarafından yapıldığı iddia edildiğinde, işçinin kendisinin ayrıldığını yada feshin haklı nedene dayandığını işveren ispatlamalıdır. İşveren ispat yükü açısından bu konuda somut bir delil sunmamıştır. Bu açıklamalar karşısında davacının iş akdinin işveren tarafından feshedildiği anlaşıldığından, bilirkişi raporu değerlendirmeye tabi tutularak davacının ihbar tazminatı talebinin de kabulü gerekirken reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17502, Karar No: 2025/3604, Tarih: 27.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/17502 E.  ,  2025/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/379 E., 2023/262 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteminin suçun unsurlarının oluşmadığına, şikâyetçi ve tanıkların çelişkili beyanlarına dayalı karar verildiğine, yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Olay günü şikâyetçinin parkta yaya olarak gittiği sırada cep telefonu ile konuştuğu, şikâyetçinin yaptığı görüşmenin bitmesine müteakip cep telefonunu yüzünden indirdiği sırada suça sürüklenen çocuk ...'nin gelerek şikâyetçinin elinde bulunan cep telefonunu aldığı daha sonra şikâyetçinin cep telefonunu geri istemesi üzerine suça sürüklenen çocuğun elindeki cam kırığını göstererek şikâyetçiye hitaben ''yüzünü dağıtırım telefonu vermiyorum'' dediği, olayda suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada aynı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 inci madde uyarınca Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13112, Karar No: 2016/2900, Tarih: 17.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/13112 E.  ,  2016/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

1- Su Kirliliği

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

1- Su Kirliliği

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentlerinde, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlenmiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yer üstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları  belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atık suların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre, fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atık suların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık; “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atık su ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.