muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27268, Karar No: 2018/6743, Tarih: 15.03.2018

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; İşveren, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını ve 16.07.2013 tarihli ibranamede iradesini belirttiğini iddia etmiştir. Davacı tanığı Osman Akçin;

«.... Ben davacının neden işten ayrıldığını bilemiyorum. Davacının çıkartıldığını duydum. Yine duyduğuma göre davalı işveren maddi olarak sıkıntı çekmekteydi. Hatta davacının babasını kendisine ortak etmek gibi bir durumu vardı, davacının babasından davalının para aldığını biliyorum, benden de borç para istediler " şeklinde, Davacı tanığı ... "... Ben davacının neden iş çıkarıldığını tam olarak bilmiyorum. Benim duyduğum kadarıyla davacı ile davalı tartışmış. Neden tartıştıkları hakkında bir bilgim yoktur" şeklinde, Davacı tanığı ... "...Zehra çalıştığı yeri babası ile birlikte devralacaktı, ancak fiyat konusunda anlaşamadılar, parasını da geri isteyince işten çıkarılmıştır..." şeklinde, Davalı tanığı ..." Davacının babasının, davacının eve geç gelmesi nedeniyle işten çıkmasını istediğini arkadaşların konuşmalarından duydum. Kendisi bunu bize de söylerdi fakat eve geç gelme nedeni çıkış saatleri değil kendisinin iş çıkışında Modeks mağazasındaki arkadaşları ile vakit geçirmesi ve toplu olarak onların iş çıkışını bekleyip 23:00 -00:00 gibi evine gitmesidir , davalı vekilinin talebi üzerine soruldu davacının işten çıkarken davalı ile arasında herhangi bir tartışma veya problem olmamıştır davacı o gün saat 10:00 gibi işyerine gelip davalı ile helalleşmiş ve babasının çalışmasını istememesi nedeniyle işten ayrılmıştır" şeklinde, Diğer davalı tanığı "Davacı bana yoruluyorum artık çalışmayacağım dedi. Ve kendisi ayrıldı." şeklinde beyanda bulunmuşlardır. 16.07.2013 tarihli ibraname de de davacının el yazısıyla yazdığı bu yazıda "işverinizden ayrıldım ve dava açmayacağım" ifadeleri yer almaktadır. Tanık beyanları ve 16.07.2013 tarihli belge dikkate alındığında davacının kendi isteği ile işten ayrıldığı anlaşılmakla kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebep den dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15723, Karar No: 2012/22819, Tarih: 19.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15723 E.  ,  2012/22819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 23.03.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9004, Karar No: 2019/4845, Tarih: 21.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/9004 E.  ,  2019/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı şirket vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...dan elektrik enerjisi temin ettiğini, adı geçen şirketin davalı şirket ile birleştiğini, 2006 Eylül – 2010 Aralık arası döneminde müvekkilinden fazladan sayaç okuma bedeli tahsil edildiğini öğrendiklerini, bu dönemde yürürlükte olan, tüketilen enerji miktarı üzerinden nispi ücret alınmasına ilişkin tarifenin Danıştay tarafından iptal edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2007 Aralık ayına ilişkin 2.964,77 TL’nin tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini arttırarak 2006 Eylül-2010 Aralık dönemi için toplam 1.074.378,87 TL’nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının faturaları ihtirazi kayıt koymadan ödediğini, tarifenin EPDK tarafından onaylanarak yürürlüğe girdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, Danıştay 13. Dairesinin 06.04.2011 tarih ve 2008/2695 E., 2011/1365 K. sayılı ilamıyla nispi tarife uygulanmasına ilişkin EPDK’nın 875 sayılı kararının iptal edildiği, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 24.05.2012 tarih ve 2011/1901 E., 2012/798 K. sayılı ilamında Özel Daire kararının “serbest tüketiciler” ile sınırlı olarak uygulanacağı belirtilerek onandığı, davacının TBK’nın 78. maddesi hükmü uyarınca, fazladan ödediği bedeli talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 2.960,53 TL’nin dava tarihinden, 1.071.414,10 TL’nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, elektrik abonesinden fazladan tahsil edildiği ileri sürülen sayaç okuma bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, elektrik abonesinden fazladan tahsil edildiği ileri sürülen sayaç okuma bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

17.06.2016 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu İle Bazı Kanunlarda Daire Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunu'nun 21. maddesiyle ile 6446 sayılı Kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup kayıp/kaçak,dağıtım bedeli, iletim bedeli, PSH ve sayaç okuma bedeli gibi bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiş, aynı maddeye eklenen 10. fıkrada “ Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yine anılan Kanun'un 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici 19. maddesinde; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur."

Geçici 20. maddesinde; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Özetle, 17.06.2016 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanunun ilgili maddelerinde kayıp-kaçak bedelinin tanımı yapılmış olup, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun değişik 17/1. maddesinde ilgili tüzel kişilerin bu tarifelere uymakla yükümlü oldukları belirtilmiş, 17/10. maddesinde ise mahkemelerin ve tüketici hakem heyetlerinin yetkisinin, bu bedellerin kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlı olacağı öngörülmüş, nihayet Geçici 20. maddesinde, “... Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır" düzenlemesi getirilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 28.12.2017 tarihli ve 2016/150 E., 2017/179 K. sayılı kararı ile 6446 sayılı Kanuna eklenen Geçici 19. ve Geçici 20. maddelerine yönelik iptal talepleri reddedilmiş olup, 6446 sayılı Kanun’un 17. maddesine eklenen (10) numaralı bendin ise iptaline karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 28.12.2017 tarihli ve 2016/150 E., 2017/179 K. sayılı kararı ile 6446 sayılı Kanuna eklenen Geçici 19. ve Geçici 20. maddelerine yönelik iptal talepleri reddedilmiş olup, 6446 sayılı Kanun’un 17. maddesine eklenen (10) numaralı bendin ise iptaline karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan söz konusu Kanun değişikliklerinde, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan perakende hizmet bedelleri ile ilgili olarak, bu Kanun değişikliği öncesinde açılan ve hâlen devam eden davalarda da uygulanması gereken düzenlemeler yapıldığından, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun Değişik 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmesi ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. (Emsal HGK 15.11.2018 tarih 2017/3-1529 E.-2018/1734 K. Sayılı ilamı)

2)Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir edilen 2037,00 TL duruşma vekalet ücretinin, bir diğerinden alınarak yek diğerine verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2282, Karar No: 2025/3900, Tarih: 17.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/2282 E.  ,  2025/3900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/234 E., 2025/319 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Dörtyol 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/37 E., 2022/901 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın ayrı ayrı kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı, davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi de istinaf talebinin esastan reddine karar verimiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, davalı-karşı davacı kadının temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı-karşı davacı kadın vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-karşı davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11941, Karar No: 2016/13080, Tarih: 04.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/11941 E.  ,  2016/13080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.... ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 20.03.2015 gün ve 437/216 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı .... vekili, davalı taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı .... vekili, tapu sicilinde davalı adına kayıtlı bulunan 1280 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptaliyle bu kısmın tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 1280 parselde kayıtlı taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığından, bu taşınmazın tescil harici bırakılmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yazılı şekilde hüküm verilmiş olmasında işin esası yönünden bir isabetsizlik bulunmadığından davalının tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

2-Mahkemece, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı değerlendirilen taşınmaz için tapu kaydının iptali kararı verilmeksizin doğrudan tescil harici bırakılmasına karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (2) bentte açıklanan sebeple hüküm fıkrasının 1.bendine, tescil harici bırakılmasına sözcüklerinden önce gelmek üzere "tapu kaydının iptaline ve "tümcesinin eklenmesine; davalının tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) bentte

açıklanan nedenlerle reddine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA; taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12517, Karar No: 2010/20424, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12517 E.  ,  2010/20424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalı yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 07.07.2006 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6325, Karar No: 2018/4935, Tarih: 02.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6325 E.  ,  2018/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Vergi Usul Kanun’a muhalefet

HÜKÜM : a- TCK’nın 158/1-e, 168/1, 53. maddeler gereğince mahkumiyet

b- 213 sayılı Vergi Usul Kanun’unun 359/b, TCK’nın 51, 53. maddeler gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve Vergi Usul Kanun’a muhalefet suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler müşteki vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın gerçekte ekim yapmadığı halde yapmış gibi sahte müstahsil makbuzu düzenlemek suretiyle ilgili kuruma başvurarak 1.193 TL destekleme parası aldığı, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık ve Vergi Usul Kanun’a muhalefet suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1- Müşteki vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın duruşmaya katılmayan, 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca, davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan şikayetçi vekilinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık müdafiinin Vergi Usul Kanun’a muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ve tanık beyanları, destekleme dosyası, vergi inceleme raporu ve mütalaası ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun sabit olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3- Sanık müdafiinin nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık ve tanık beyanları, destekleme dosyası, vergi inceleme raporu ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Kurum zararını gideren sanık hakkında, gelecekte suç işlemeyeceği ve bu nedenle olumlu bir kanaat oluştuğu gerekçesiyle cezanın ertelenmesine karar verilirken, hükmün gerekçe kısmında, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmek suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

a- Kurum zararını gideren sanık hakkında, gelecekte suç işlemeyeceği ve bu nedenle olumlu bir kanaat oluştuğu gerekçesiyle cezanın ertelenmesine karar verilirken, hükmün gerekçe kısmında, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmek suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

b- 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (i), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-e. son maddesi gereğince temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması fazla adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19120, Karar No: 2025/2229, Tarih: 23.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2021/19120 E.  ,  2025/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/698 E., 2019/469 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/212 E., 2018/441 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 1.Sanık ... yönünden; İlk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılarak TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyetine dair

2.Sanık ... yönünden; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un

5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyetine

dair istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama - Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Ceza Genel Kurulu'nun 2020/14-115 Esas-2021/412 sayılı Kararında belirtildiği üzere; sanıklar ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nın 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğine değinilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de belirtilmediği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin, temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra ancak 15 gün içinde sunduğu temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I.Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;