muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14722, Karar No: 2013/490, Tarih: 17.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14722 E.  ,  2013/490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, sorumluluk alanı üzerine inşa edilen kış bahçesi ile ilave odanın yıkılarak durumun eski hale iadesine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Karar gereğinin yerine getirilmesi için Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33.maddesi gereğince davalıya uygun bir süre verilmemiş olması doğru değil ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm kısmının ... numaralı bendinin sonuna "bunun için davalıya ... gün süre verilmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14196, Karar No: 2023/3, Tarih: 09.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/14196 E.  ,  2023/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

Sanık hakkında bozma üzerine nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz

isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2012 tarihli ve 2011/121 Esas, 2012/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 inci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

2. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2012 tarihli ve 2011/121 Esas, 2012/87 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 26.05.2016 tarihli ve 2013/31357 Esas, 2016/5400 Karar sayılı kararı ile reçete asıllarının temin edilerek suça konu reçetelerdeki tahrifatın sanığın çalışanı olan tanık ... ya da sanık tarafından yapılıp yapılmadığının tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılması, ayrıca reçetelerde aldatma niteliğinin tespiti bakımından suça konu belgelerin hakim tarafından duruşmada incelenip özelliklerinin tutanağa bağlanması gerektiğinden bahisle eksik incelemeyle mahkumiyet hükümleri kurulduğu, kabule göre de; dolandırıcılık suçunun vasfının TCK'nın 158 inci maddesinin birinci fıkrası (e) bendine temas ettiği ve temel ceza belirlemesinde adli para cezası açısından gerekçe gösterilmeksizin teşdit uygulaması yapıldığı, hak yoksunluklarının yanlış uygulandığı belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

3. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2016/288 Esas, 2018/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

3. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2016/288 Esas, 2018/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 62 inci maddesi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 7.040,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı

Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2018 tarihli ve 2018/63036 nolu bozma görüşünü içeren tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyizi;

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat ve nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükümlerine yönelik olup, nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden temyiz sebebi göstermeden temyiz edildiğine, resmi belgede sahtecilik suçu yönünden ise belge asılları temin edilmeden eksik inceleme ile karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyizi;

1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olup, suça konu reçeteleri alan, vekalet ile parayı çeken ve parayı getirmeyerek menfaat temin eden kişinin tanık ... olduğu aşikar olmasına rağmen sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesinin hatalı olduğuna,

2. 5237 sayılı Kanun'un 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin tatbik edilmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şeker hastası olan ...'ye ait 09.05.2006 ve 24.08.2006 tarihli iki ayrı reçetede yazılan Textus Bioaktiv adlı steril yara örtüsünün her iki reçetede iki kutu ve yirmişer adet yazılmasına rağmen, reçetelerdeki 20 adetin önüne ''1'' ve '' 2 aylık'' ibareleri de eklenerek tahrif edilmek suretiyle 30.05.2006 ve 31.08.2006 tarihlerinde sanığa ait Nove- cell isimli medikal firmasınca Sosyal Güvenlik Kurumu'na sunularak 4.223,21 TL menfaat temin edildiği anlaşılmıştır.

2. Suça konu reçete asılları soruşturmanın yetkisizlikle geldiği Hatay Cumhuriyet Başsavcılığı, Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan defalarca istenilmesine rağmen temin edilememiştir.

3. Suça konu reçeteyi düzenleyen iki ayrı hekimin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulduğu, reçeteleri yirmişer adet olarak düzenlediklerini ifade ettikleri, reçete sahibi hastanın da reçetede yazılan steril yara örtüsünden sadece beş adetinin kendisine verildiğini ifade ettiği görülmüştür.

3. Suça konu reçeteyi düzenleyen iki ayrı hekimin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulduğu, reçeteleri yirmişer adet olarak düzenlediklerini ifade ettikleri, reçete sahibi hastanın da reçetede yazılan steril yara örtüsünden sadece beş adetinin kendisine verildiğini ifade ettiği görülmüştür.

4. Suça konu reçetelerle ilgili faturaları bizzat sanığın düzenlediği, sanığın savunmasında, reçete sahibinin firmasına geldiğini belirtmesine karşın, bu durumun reçete sahibi tanık Özdoğan tarafından doğrulanmadığı, sanığın çalışanı tanık ...'in ise; reçete sahibinin verdiği vekaletname ile 1.700,00 -1.800,00 TL para çektiğini, bu paranın 1000,00 TL'sini sanığa verdiğini geri kalan

miktarı ise alacağına mahsuben uhdesinde tuttuğunu belirtmesi karşısında; mahkemesince haksız menfaatin sanık tarafından sağlandığı, faturaların sanık tarafından düzenlendiği de belirtilerek nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, reçete asıllarının temin edilememesi nedeniyle de bu durum sanık lehine değerlendirilerek sahtecilik suçundan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden;

1. Tebliğnamede reçete asıllarının temin edilmemesi nedeniyle somut olayda dolandırıcılık suçu yönünden hile unsurunun nasıl gerçekleştiği yeterince gerekçelendirilmeden hüküm kurulduğu yönünde görüş bildirilmiş ise de; reçeteyi düzenleyen hekimlerin tanık sıfatıyla beyanlarının alındığı, her iki hekimin de reçetelere yirmişer adet ürün yazmalarına karşın 20'nin önünde ''1'' ve her iki reçeteye de '' 2 aylık'' ibarelerinin sonradan eklendiğini ifade ettikleri, reçetedeki hak sahibinin de sadece beş adet ürün aldığını belirtmesi karşısında, tahrifatın sabit olduğu ve hile unsurunun gerçekleştiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu yöndeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

2. Mahkemesince hilenin sübut kabul edilip, menfaatin sanık tarafından temin edilmesi, faturaların bizzat sanık tarafından düzenlenmesi ve tanıkların beyanlarının dikkate alınarak mahkumiyet hükmü kurulmasında, ayrıca sanığa tertip olunan cezanın miktarı itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden;

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden;

1. Her ne kadar tebliğnamede sahte reçetelerin temin edilerek hüküm kurulması gerektiği yönünde görüş belirtilmiş ise de, mahkemesince suça konu reçete asıllarının temini için hem Hatay Cumhuriyet Başsavcılığından hem de Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığından hem de defalarca Sosyal Güvenlik Kurumundan reçete asıllarının istenilmesine rağmen temin edilemediği gibi sahtecilik suçunun da zamanaşımına uğraması nedeniyle tebliğnamedeki eksik incelemeye dair görüşe iştirak olunmamıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve zamanaşımının 31.08.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2016/288 Esas, 2018/287 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2016/288 Esas, 2018/287 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19265, Karar No: 2013/18052, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/19265 E.  ,  2013/18052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 10.12.2004 tarihinde muvazzalı olarak boşandığı, ancak eski eşi ile birlikte aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4936, Karar No: 2012/6876, Tarih: 09.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4936 E.  ,  2012/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, abonelik sözleşmesinden kaynaklanan muarazanın meni (elektrik kullanım bedeli dışında kayıp kaçak kullanım bedeli, per.sat.hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli v.s. adı altında alınan bedellerin istenip istenemeyeceğinin belirlenmesi) ve istirdat istemine ilişkindir.

Hal böyle olunca davanın niteliği, tarafların sıfatı, temyize konu hükmün kapsam ve gerekçesi dikkate alındığında 2797 sayılı Yargıtay Kanunu ve Başkanlar Kurulu kararlarına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay (13).Hukuk Dairesine ait olduğundan, dosyanın görev yönünden (13).Hukuk Dairesi Başkanlığı’na SUNULMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1133, Karar No: 2011/2188, Tarih: 21.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1133 E.  ,  2011/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 56.021,75YTL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...’ın 2003-2007 yılları arasında Işıklar Askeri Lisesi’nde okuduğunu, Harp Okulu öğrencisi iken 03.04.2008 tarihinde kendi isteğiyle ilişiğinin kesildiğini, yükümlüye eğitimi boyunca 46.273,33 YTL masraf yapıldığını, bu masrafın ilişik kesme tarihine kadar işlemiş faizinin ise 9.748,42 YTL olduğunu belirterek, toplam 56.021,75 YTL alacağın sarf tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenen ve dosya içerisinde bulunan Bursa 10. Noterliği'nce düzenlenmiş 18.08.2003 gün ve 27644 yevmiye numaralı yüklenme senedi ile Bursa 2. Noterliği'nce düzenlenmiş 19.09.2007 gün ve 17318 yevmiye numaralı yüklenme senedinde yükümlünün okulla ilişiğinin kesilmesi halinde ödeyeceği masraf kalemleri arasında personel ve amortisman giderleri de sayılmış ise de; 30.06.2010 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde

Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 18. maddesiyle 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 115. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde yapılan değişiklikle personel ve amortisman giderlerinin bundan böyle yükümlünün tazminat hesabında dikkate alınmayacağı öngörülmüştür. Bu durum karşısında mahkemece; yükümlüye eğitimi sırasında yapılan masraflar içerisinde yer alan personel ve amortisman giderinden sorumlu tutulmaması gerekirken bu kalem masraflardan da davalıları sorumlu tutan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.