muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10607, Karar No: 2019/4357, Tarih: 04.07.2019

Hemen belirtilmelidir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olaya gelince, dinlenen davacı tanıklarının bir kısmının dava konusu temliklere ilişkin bilgi sahibi olmadıkları, diğerlerinin beyanlarıyla da mirasbırakanın diğer mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir bir nedenin ve muvazaanın varlığı konusunda somut bir olgunun ortaya konulamadığı, davalı tanıklarından Halil ile Ziya’nın ise temliklerin gerçek satış işlemi olduğunu belirttikleri, öte yandan 1976 tarihli işlemde satış bedeli olarak belirlenen 25.000-TL’nin 9.500-TL’sinin nakit olarak ödendiği, kalan 16.500-TL’sinin ise taşınmaz üzerindeki ipotek karşılığı mahsup edildiğinin belirtildiği, asıl davada davalı birleştirilen davada davacı ... tarafından açılan muhdesatın tespiti istemli davada çekişmeli taşınmazdaki 2. ve 3. katlarda bulunan muhdesatın ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verildiği, değinilen bütün bu ilke ve olgular karşısında asıl ve birleştirilen davada davacı tarafça muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı açıktır.

Hal böyle olunca, asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Asıl davada davalı ... vekili ile asıl ve birleştirilen davalı ... vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11132, Karar No: 2021/7304, Tarih: 05.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11132 E.  ,  2021/7304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmensinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3 -Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5327, Karar No: 2021/26721, Tarih: 09.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/5327 E.  ,  2021/26721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay tarihinden 3 gün önce taraflar arasında meydana gelen başka bir olaydan ötürü husumet oluştuğu, olay günü de; sanığın, katılan ...'ın kendisine hakaret ettiğini, ayrıca oğlu ...'ı bıçakla yaraladığını beyan etmesi ve ...'ın bıçakla yaralandığını belirtir olay tutanağı ile olay günlü adli rapor içeriği karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14717, Karar No: 2015/8057, Tarih: 03.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14717 E.  ,  2015/8057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Kağıt, karton, mukavva ile kırtasiye malzemeleri toptan ticareti işi ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis eden sanığın, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte faturalar düzenlediği ve 2008-2009 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini incelenmek üzere teslim etmesi husunda 29.04.2010 tarihinde yapılan tebligata rağmen teslim etmediğinin iddia edildiği olayda, sanığın suçlamaları kabul etmeyerek, aynı gün vergi dairesine verdiği dilekçe ve sonrasında yapmış olduğu tüm savunmalarında, hamallık yaptığını, kendisini ... olarak tanıtan birinin iş vereceğini söyleyerek bazı belgelere imza attırdığını, sözkonusu işyerinden ve düzenlenen faturalardan haberi olmadığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, ... isimli kişinin açık kimlik bigilerinin tespiti ile ifadesinin alınıp, sanığın ticari faaliyetinin olup olmadığı ve bu faaliyet kapsamında fatura düzenleyip düzenlemediğinin araştırılması ile sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içinde faturaların asılları veya onaylı örneklerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça konu faturalardan birkaçının onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi ve faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının araştırılarak gerekirse suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları tespit edilip, ibraz edilmeyen defter ve belgelerin varlıklarının notere tasdik ettirilip ettirilmediği ve kime teslim edildikleri ile varsa buna dair belgeler getirtilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi, Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7164, Karar No: 2013/10928, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/7164 E.  ,  2013/10928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAHİLİ DAVALILAR: ...- ...

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek 4 maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında .... Köyü, 169 ada 35 parsel sayılı 6567,88 m² yüzölçümlü taşınmaz tarla niteliğiyle, beyanlar hanesinde ...oğlu ...'ın kullanımında olduğu, üzerindeki fındık ağaçlarının kendisine ait olduğu, 45,87 m2'lik kısmından enerji nakil hattı geçtiği belirtilerek Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın kısmen eylemli orman olduğu iddiasıyla, tesbitin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Orman Yönetimi tarafından eylemli orman iddiasıyla açılan kadastro tesbitine itiraz davasıdır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taşınmazın üzerinde 15 - 20 yaşlarında fındık ağaçları ile 40-50 yaşlarında çeşitli meyve ağaçları bulunduğu ve eylemli orman olmadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 28/11/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12250, Karar No: 2012/13884, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12250 E.  ,  2012/13884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalan 270,96 m2 yerin tapusunun iptali ile kıyı olarak terkini istemine ilişkin olup, mahkemece de bu yönde hüküm kurulmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı Kararı uyarınca, davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13292, Karar No: 2012/26778, Tarih: 10.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13292 E.  ,  2012/26778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK' nın 179/2, 50/1. maddeleri gereğince mahkumiyet -

temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar

Temyiz isteminin reddine ilişkin karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İncelenen dosyada sanığın, yokluğunda 02.03.2009 tarihinde verilip, 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 18.11.2009 tarihinde tebliğ edilen hükmün süresinden sonra 08.12.2009 tarihinde temyiz ettiği, bu hükme yönelik temyiz isteminin 07.01.2010 tarihinde rededildiği, redde ilişkin 07/01/2010 tarihli ek kararın ise sanığa, askerlik yaptığı Bilecik ilindeki birliğinde 12.02.2010 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, sanığın bu kararı süresinden sonra 17/02/2010 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, gerekmediği halde sanığın İstanbul ilinde bulunan eşine 26.01.2010 tarihinde yapılan tebliği temyiz süresine başlangıç kabul eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmadığından, temyiz isteminin reddine ilişkin 07/01/2010 tarihli ek kararda herhangi bir isabetsizlik bunmadığından, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 10/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5277, Karar No: 2013/8217, Tarih: 03.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5277 E.  ,  2013/8217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın kırmızı ışık ihlali yaparak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucunda, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın hasarlandığını ve hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, 13.500,00 TL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya sigortalı araç sürücüsünün olayda tam kusurlu olduğunu ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... yargılama sırasında vefat ettiğinden mirasçıları davaya dahil edilmiş, vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve kesinleşen İnegöl 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/170 Esas ve 2009/633 Karar sayılı dosya kapsamına göre; dava konusu olayda davacıya kasko sigortalı araç sürücüsü tam kusurlu olup, davalı tarafın kusuru bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13145, Karar No: 2022/1005, Tarih: 25.01.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/13145 E.  ,  2022/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 3. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraflar vekillerince istenilmiş ve davacı vekilince duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında davalı ... işçisi olarak görünmesine rağmen, davalı ... İdaresinin asıl işi kapsamında kamyon şoförü olarak çalıştığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek davacının baştan itibaren davalı ... İdaresinin işçisi olduğunun tespiti ile bir kısım fark işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, Köylere Hizmet Götürme Birliğinin 5355 sayılı Kanun'a göre kurulan ve ayrı bir tüzel kişiliği olan kurum olduğunu, davacının kendi iradesiyle Köylere Hizmet Götürme Birliği ile sözleşme imzaladığını, müvekkili idarenin köylere yönelik işlerini Birlik aracılığı ile yapmasının kanuni bir işlem olduğunu, bu sebeple muvazaa iddiasını kabul etmediklerini beyan ederek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı ... davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine dair karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olup, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına dair kararı üzerine, yeniden yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulü ile hüküm altına alınan alacakların davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek, davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın ise kısmen kabulüne dair yeniden hüküm kurulmuştur.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir

Gerekçe:

Davalı ... Temyizi Yönünden :

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek, davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın ise kısmen kabulüne dair yeniden hüküm kurulmuştur.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir

Gerekçe:

Davalı ... Temyizi Yönünden :

Hukuk mahkemelerinin kanunlarla kesin olduğu belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi, 5235 sayılı Kanun ile kurulan bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından "Temyiz yolu ile " yapılmakta iken, 5235 sayılı Kanun ile kurulan bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'ndaki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Böylece önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılmaktadır.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, bölge adliye mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmekte; istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

Bölge adliye mahkemesince, istinaf başvurusu üzerine başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir. Bölge adliye mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise, diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise, diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmayan veya süresini geçirdiği için istinaf kanun yoluna başvuramamış olan tarafın, karşı tarafın istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi halinde temyiz kanun yoluna başvurmasında hukuki yararı yoktur. Bunun gibi, Bölge Adliye Mahkemesinin esas hakkında verdiği yeni kararlarda, istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmayan tarafın aleyhine hüküm tesis edilmemişse yine temyiz kanun yoluna başvuruda hukuki yararı olmaz. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne dair karara karşı sadece davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince bu davalının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, diğer davalı ...'nin ise “herhangi bir istinaf talebi olmadığından, bu davalı yönünden kurulan hüküm inceleme dışı bırakılarak” davanın kısmen kabulüne dair yeniden hüküm kurulmuştur. Davalı ... aleyhine kurulan hüküm, İlk Derece Mahkemesi hükmü ile aynı olup, hükmedilen alacak miktarlarında bir değişiklik söz konusu değildir. Bu halde, istinaf yoluna başvurmayan ve istinaf mahkemesince de aleyhine İlk Derece Mahkemesince tesis edilen karardan farklı bir karar verilmeyen davalı ... Birliğinin bölge adliye mahkemesi kararını temyiz etmesi mümkün değildir. Zira, bölge adliye mahkemesinin kararı ile davalı ... yönünden önceki karardan farklı bir durum oluşmuş değildir.

Açıklanan nedenlerle; davalı ... Birliğinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etme hakkı olmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Davacı ve Davalı ... Temyizi Yönünden :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacının ve davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddeleri uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine 25.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.