muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7249, Karar No: 2024/1390, Tarih: 14.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/7249 E.  ,  2024/1390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/846 Esas, 2017/1561 Karar

SUÇ :Çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Konya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 26.12.2017 tarihli ve 2017/846 Esas, 2017/1561 Karar sayılı kararı ile sanık Özgür Karaaslan'ın, çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçundan 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 45.590,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 21.06.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/95419 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/95419 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, her ne kadar Karaaslan İnşaat Nakliyat Gıda Eğlence Hizmetleri Sanayi Ticaret Limited Şirketinin yetkilisi olduğundan bahisle sanık hakkında, Vakıfbank Nazilli Sanayi .......,Şubesinin 05.04.2017 keşide tarihli, 0002585 çek numaralı ve 47.000,00 Türk lirası bedelli tacir çeki ile ilgili olarak "karşılıksızdır" işlemi yapılmasına neden olma eylemi neticesinde mahkumiyet kararı verilmiş ise de,

Şikayete konu çekin tacir çeki olması sebebiyle, bu suçun failinin yasal ibraz süresi içerisinde çekin karşılığını ilgili banka hesabında bulundurmakla yükümlü olan şirket yetkilisi olduğu nazara alındığında, somut olayda, çekin ibraz tarihinde sanığın şirketi münferiden temsile yetkili olmadığı, Nazilli Ticaret Sicil Müdürlüğü ticaret sicil tasdiknamesine göre Necati İmeç'in 24.02.2017 tarihinden itibaren anılan şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili olduğu, anılan şirketin 09.02.2017 tarihli genel kurul kararına göre de, sanığın şirket müdürü yetkisinin kaldırılarak şirket müdürlüğüne Necati İmeç'in seçildiği gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Çek hesabı sahibi şirket ünvanının Karaaslan İnşaat Nakliye Gıda Eğlence Hizmetleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi olmasına karşın, ihbarnamede Karaaslan İnşaat Nakliyat Gıda Eğlence Hizmetleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi olarak gösterilmesinin maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

II. GEREKÇE

Çek hesabı sahibi şirket ünvanının Karaaslan İnşaat Nakliye Gıda Eğlence Hizmetleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi olmasına karşın, ihbarnamede Karaaslan İnşaat Nakliyat Gıda Eğlence Hizmetleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi olarak gösterilmesinin maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

İlgili Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden celp edilecek evraklar ile şikâyete konu çekin, bankaya ibraz edildiği 07.04.2017 tarihinde karşılığını ilgili banka hesabında bulundurmakla yükümlü olan şirket yetkilisinin kim olduğu hususu tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE,

2.Konya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 26.12.2017 tarihli ve 2017/846 Esas, 2017/1561 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7176, Karar No: 2021/7295, Tarih: 29.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/7176 E.  ,  2021/7295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, Yerel Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, mirasbırakanın kendisiyle ilgilenip bakımını yapan davalı torunu ve kızı ...'ye duyduğu minnet sonucunda devri yaptığı, gerçek irade ve amacının diğer mirasçılarından mal kaçırmak olmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusu 6100 sayılı HMK’nın 353/(1)-b-2. maddesi gereğince kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...'ın 40720 ada 27 parsel sayılı taşınmazını davalı torununa mal kaçırma kastıyla muvazaalı olarak satış yoluyla devrettiğini, satış işleminde mirasbırakanın vekili olarak davalının annesinin bulunduğunu ileri sürerek , tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın 2015 yılında felç kalıp yatalak olduğunu, ölene kadar annesi ile birlikte tüm bakımlarını üstlendiğini, mirasbırakanın emekli maaşının masraflarını karşılamadığını, minnet duygusu ve tedavi harcamalarına kaynak yaratmak için taşınmazını sattığını, yapılan satış işleminin gerçek olduğunu belirtip, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, temlik işleminin mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak yapıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, mirasbırakanın kendisiyle ilgilenip bakımını yapan davalı torunu ve kızı ...'ye duyduğu minnet duygusuyla devri yaptığı, gerçek irade ve amacının diğer mirasçılarından mal kaçırmak olmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusu 6100 sayılı HMK’nın 353/(1)-b-2. maddesi gereğince kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp, davanın reddine ilişkin yeniden karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’ın 19.05.2018 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak davacı kızı Dilek ve dava dışı ...’nin kaldığı, mirasbırakanın dava dışı kızı ...’yi vekil tayin ettiği, 03.04.2018 tarihinde dava konusu taşınmazın vekil ... tarafından oğlu ...’a satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’ın 19.05.2018 tarihinde öldüğü, geriye mirasçıları olarak davacı kızı Dilek ve dava dışı ...’nin kaldığı, mirasbırakanın dava dışı kızı ...’yi vekil tayin ettiği, 03.04.2018 tarihinde dava konusu taşınmazın vekil ... tarafından oğlu ...’a satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamından murisin davacıya mal vermek istemediği, torununa ev bırakacağını söylediği, emekli maaşı ve kira geliri olan murisin mal satmaya ihtiyacı olmadığı, davalıyı diğer çocuklarından ve torunlarından daha çok sevip gözettiği, dolayısıyla mirasbırakanın yaşamının son döneminde adına kayıtlı üç katlı tek taşınmazını kızı ... dururken torunu ...’a devretmesindeki asıl amacın mirasçılardan mal kaçırma olduğu anlaşılmakla, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 371/1-a maddesi gereğince İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12645, Karar No: 2021/18588, Tarih: 27.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12645 E.  ,  2021/18588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle sanık müdafiinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 27/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11750, Karar No: 2023/4281, Tarih: 15.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11750 E.  ,  2023/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Direnme

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/15661 Esas, 2020/19919 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 ... maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/173 Esas, 2016/385 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/173 Esas, 2016/385 Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/15661 Esas, 2020/19919 Karar sayılı kararı ile sübuttan bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararı ile Yargıtay(Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/15661 Esas, 2020/19919 Karar sayılı kararına Direnilmesine ve sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği;

Sanığın eylemi gerçekleştirdiğinden bahisle cezalandırılmasına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'un sanığın oğlu olduğu, olay günü katılan ...'un telefonla oynaması nedeniyle okula geç kalmasına sinirlenen sanığın ayakkabı ile katılan oğlunu basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaraladığı anlaşılmasına karşın, ilk derece Mahkemesinin eylemin tedip ve terbiye hakkı kapsamında kaldığından bahisle sanığın beraatine karar verdiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.

1. Katılan ...'un sanığın oğlu olduğu, olay günü katılan ...'un telefonla oynaması nedeniyle okula geç kalmasına sinirlenen sanığın ayakkabı ile katılan oğlunu basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaraladığı anlaşılmasına karşın, ilk derece Mahkemesinin eylemin tedip ve terbiye hakkı kapsamında kaldığından bahisle sanığın beraatine karar verdiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.

3. 07.03.2016 tarihli adli rapor dosyada mevcuttur.

4. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına Direnilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluşa, katılan çocuk ... ve katılan ...'ın beyanlarına, doktor raporuna ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde 10 yaşını doldurmuş olan katılan ...'un telefon ile vakit geçirerek okula geç kalması üzerine sanığın katılan ...'un baldırına ayakkabı ile vurarak dosyada mevcut raporda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayan sanığın eyleminin sübuta erdiği ve beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak, alt soyu olan katılan çocuğa karşı kasten yaralama suçunun tüm

unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden, sanığın söz konusu eyleminin tedip ve terbiye hakkı kapsamında olduğundan bahisle yasal olmayan gerekçe ile sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/17 Esas, 2021/320 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2020/15661 Esas, 2020/19919 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3441, Karar No: 2013/11494, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3441 E.  ,  2013/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ve unvan gaspı suçlarından sanık ...; ırza geçme suçundan sanıklar..., ... ve ...; reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanık ...; fuhuş için kadın tedarik etme suçundan sanıklar ..., ... ve ... ve ırza geçme ile fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından sanık ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nun atılı suçlardan beraatine, sanıklar ..., ... ve...'nın reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan, sanıklar ... ve ...'ın reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme suçlarından, sanıklar ..., ... ve ...'ın fuhuş için kadın tedarik etme suçundan mahkûmiyetlerine dair Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2005 gün ve 2003/69 Esas, 2005/592 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerini temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından ve gerekçeye yönelik temyiz de bulunmadığından, sanık müdafiin bu hükümlere ilişkin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin diğer temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar veridikten sonra gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanıklar..., ..., ... ve ...'in işledikleri kabul olunan reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma, sanık ...'a isnat edilen reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için kadın tedarik etme, sanıklar ..., ..., ... ve ...'e isnat edilen fuhuş için kadın tedarik etme suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 24.01.2003'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1.

maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1387, Karar No: 2011/3274, Tarih: 16.03.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/1387 E.  ,  2011/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınan ... 10.10.2007 tarihli mahkeme ifadesinde, sanığın tehdit sözlerini söylerken elinde bıçak olmadığını belirtmesi ve sanık savunmasının da bu doğrultuda olması karşısında, bu husus tartışılıp reddedilmeden ve suçta bıçak kullanılmasına ilişkin kanıtlar gösterilmeden yetersiz gerekçeyle silahla tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi,

2- TCY.nın 62/2.maddesi gereğince “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri” gibi hususlar değerlendirilerek, takdiri indirim nedeninin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan hükmün uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.