muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3039, Karar No: 2011/4095, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3039 E.  ,  2011/4095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asil ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal taşınmazların satış değerinin rayicin çok altında olduğu ve az vergi ödemek amacıyla düşük gösterildiği belirtilerek dava konusu taşınmazın vergi rayiç değeri dikkate alınarak değerlendirme yapılmış olmakla bu rapora itibar edilemez.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken diğer bir unsur dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların vergi beyan değerleri arasındaki orandır.

Anılan Yasanın 11.maddesinin (d) bendinde vergi beyanı, kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken unsurlar arasında sayılmıştır. Bu tür nesnel öğeler sayesinde bilirkişilerin öznel değerlendirmelerini denetleme olanağı elde edilmiş olur. Vergi beyanları ve resmi makamlarca yapılan kıymet takdirleri genellikle taşınmazın gerçek değerini tam olarak yansıtmamakta, gerçek değerinden daha düşük değerler belirlenmektedir. Ancak bu husus dava konusu taşınmaz için olduğu kadar emsal içinde geçerlidir ve emsal karşılaştırması yapılırken dikkate alınması yasa gereğidir. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazın değerlendirme tarihindeki beyan edilen vergi beyanları ile bu taşınmazların bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m² fiyatları, ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m² fiyatının mukayese edilmesi gerekir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporlarında emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişki bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Mahkemece tarafların vereceği ya da resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi ve sonucunu içeren ek bilirkişi raporları alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

2-Yargılama sırasında vekille temsil edilen davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1934, Karar No: 2020/11790, Tarih: 08.09.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/1934 E.  ,  2020/11790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağına göre; kolluk görevlilerince tütüncü olarak faaliyet gösteren iş yerinde kaçak sigara satışı yapıldığı ihbarı üzerine mahkemeden alınan arama kararı ile bahsi geçen iş yerine gidildiğinde hakkında ayrı soruşturma yürütülerek dava açılan Suriye uyruklu 15-18 yaş aralığındaki suça sürüklenen çocuk ...'in iş yerinde olduğu tespit edilerek yapılan aramada, tezgahın altındaki çekmecelerde 533 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği, suça sürüklenen çocuğun savcılık ifadesinde; iş yerini 2 gün önce tanımadığı bir şahıstan devraldığını, iş yerinde çay ve sigara satmakta olduğunu, arama tutanağının doğru olduğunu, sigaraların kendisinin çalıştırdığı iş yerinde ele geçtiğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğa ilişkin olarak yürütülen soruşturma kapsamında Cumhuriyet Savcısının re'sen soruşturmayı genişleterek bahsi geçen iş yerinin kim tarafından işletilmekte olduğuna, kim tarafından kiralandığına ilişkin olarak emniyete yazdığı müzekkereye istinaden suç tarihinden yaklaşık 5 ay kadar sonra düzenlenen 25/01/2016 tarihli kolluk tutanağında; iş yerinde sanık ...'ın bulunmakta olduğunun ve sanığın iş yerini kendisinin işletmekte olduğunu beyan ettiğinin belirtildiği, bunun üzerine sanık ...'un da soruşturmaya dahil edilerek hakkındaki evrakın tefrik edilip sanık hakkında iş yerini gerçekte işleten kimse olduğundan bahisle incelemeye konu kamu davasının açıldığı, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı olay nedeniyle açılan kamu davasının ise Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesi'nin 2017/641 Esas sırasında kayıtlı bulunduğu, dosya arasına alınan belge örneklerine göre suça sürüklenen çocuk hakkında çıkarılan yakalama evrakının henüz infaz edilemediği ve savunmasının alınamadığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında; iş yerini kiralayanın kendisi olduğunu, iş yerini olaydan kısa süre önce fiilen suça sürüklenen çocuğa devrettiğini, ancak davaya konu kaçak sigara satışı gerçekleşince geri aldığını, olay tarihinde iş yerini işletenin kendisi olmadığını, suçlamaları kabul etmediğini belirttiği olayda; suça sürüklenen çocuğun yakalama evrakının infazı beklenip gerektiğinde iş bu dosya ile Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 2017/ 641 esas sayılı dosyasının birleştirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8904, Karar No: 2011/9460, Tarih: 18.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8904 E.  ,  2011/9460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.07.2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye 3.500,00 TL alacağın tahsili istemiyle açılmıştır.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 3.500,00 TL’nin dava tarihinden geçerli faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Belirtildiği üzere, istem eser sözleşmesi ilişkisinin varlığına dayanmaktadır. Davalı, davaya cevap vermemek suretiyle davayı dolayısıyla akti ilişkinin varlığını inkar etmiş sayılır. Eser sözleşmesinden kaynaklanan bu gibi uyuşmazlıklarda, inkarı halinde akti ilişkinin varlığını ve eserin meydana getirilerek teslim edildiğini ispat yükü, bunu iddia eden yükleniciye, eser bedelinin ödendiğini kanıtlama yükü ise iş sahibine düşer.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında yazılı bir eser sözleşmesi bulunmadığından, olayda istem konusu miktara göre tanık dinlenerek bir sonuca ulaşılamaz. Ne var ki, davacı dava dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Davacıya bu hakkı hatırlatılmalı, akti ilişki kanıtlanırsa işin esası incelenmelidir.

./..

2011/8904 - 2011/9460 -2-

Mahkemece değinilen yönün gözardı edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davacının dava dilekçesinde, eseri 2009 tarihinde teslim ettiğini bildirdiği, bilirkişilerin ise eser bedelini davanın açıldığı 2010 yılı itibariyle hesapladıkları anlaşılmış olup, eser bedelinin, işin yapıldığı yılın mahalli rayiçlarine göre belirlenip hüküm altına alınması gerekirken, dava tarihine göre bulunup hüküm altın alınması da yerinde değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 18.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15605, Karar No: 2018/11577, Tarih: 06.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/15605 E.  ,  2018/11577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa 07.01.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 06.02.2015 tarihinde temyiz ettiği, temyiz dilekçesine ekli hastane raporuna göre 19.12.2014 – 21.01.2015 tarihleri arasında raporlu olduğu görülmekle, sağlık mazeretinin ortadan kalkmasından itibaren CMK'nun 41/1. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal süreden sonra eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 06/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11051, Karar No: 2010/12375, Tarih: 29.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11051 E.  ,  2010/12375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 45 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 18.81 m²'lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptali ve tapudan terkini ile muhdesatların yıkımını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde  kalmadığının keşfen belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal terkin ve muhdesatların yıkımı isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; dava konusu 150 ada 45 parsel sayılı taşınmazın davalı S..Y.. adına kayıtlı iken 9.1.2007 tarihinde yargılama aşamasında dava dışı A..M.. G..'a satış suretiyle temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; dava açıldıktan sonra da, sınırlayıcı bir neden bulunmadığı takdirde dava konusu malın ya da hakkın üçüncü kişilere devredilebilmesi  tasarruf serbestisi kuralının bir gereği hak sahibi ya da malik olmanın da doğal bir sonucudur. Usül hukukumuzda da ayrı durumlar dışında dava konusu mal ya da hakkın davanın devamı sırasında devredilebileceği  kabul edilmiş ve HUMY'nın 186.maddesinde dava konusunun taraflarca üçüncü kişiye devir  ve temliki halinde yapılacak usuli işlemler düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre, dava açıldıktan sonra iki taraftan birisi müddeabihi bir başkasına  temlik ederse diğer tarafın seçim hakkı vardır.

Davalı, dava konusu (müddeabihi) temlik etmiş ise, davacı davasını temellük edene (üçüncü kişiye) karşı devam edilmesini isteyebileceği gibi temlik etmiş  olan davalıya karşı tazminata da çevirebilir.

Kendiliğinden (re'sen) gözetilmesi zorunlu bulunan bu usul kuralına göre, mahkemece diğer yana seçimlik hakkı hatırlatılarak sonucuna göre işlem yapılmalıdır. Değinilen husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar  verilmesi doğru değildir.

Yerinde görülen  davacının temyiz  itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMY.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,  29.11.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/851, Karar No: 2011/40421, Tarih: 05.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/851 E.  ,  2011/40421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/16420

MAHKEMESİ : Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2007

NUMARASI : 2007/201

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık M.. Y..'un daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, bu sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık M.. Y.. hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak:

1)-Sanık Y.. Y..'un aşamalardaki savunmalarında, suça konu evde kendisinin oturduğunu, eşinden boşanan oğlu sanık M.. Y..'un da kendisinin evine geldiğini, elektrik işlerinden anlamadığını, kaçak elektriği kendisinin bağlamadığını, sanık Mahmut'un biçer-döver işi ile uğraşan bir şahsa bağlattığını sonradan öğrendiğini beyan ettiği halde, sanık M.. Y..'un aşamalardaki savunmalarında, suça konu evdeki elektrik aboneliğinin kendi adına olduğunu, bu evde 1974 yılından beri babasının oturduğunu, kendisinin Adana'da ikamet ettiğini ve olay tarihinde Adana'da olduğunu, evin giderlerini babasının karşıladığını ve abonelik dışında olayla bir ilgisinin olmadığını beyan ederek suçu kabul etmemesi karşısında; Sanık M.. Y..'un kesik olan elektriğin açılarak ayrı bir hat çekilmek suretiyle kaçak elektrik kullanılan suça konu evde elektriğin kesildiği tarih ile tutanak tarihi arasında ikamet edip etmediği ve ikamet ettiğinin belirlenmesi halinde ise, evin bakım ve geçiminin kim tarafından sağlandığı zabıta aracılığı ile

araştırılıp sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken bu hususlar araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı mahkumiyet hükmü kurulması,

araştırılıp sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken bu hususlar araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı mahkumiyet hükmü kurulması,

2)-Sanık Yaşar Y.. Y..'un adli sicil kaydında gösterilen önceki mahkumiyetinin adli sicilden çıkarılma koşullarının gerçekleşmesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturmadığından hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; bu sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3906, Karar No: 2012/8367, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3906 E.  ,  2012/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalının işleteni olduğu aracın, dava dışı ... kullanımında iken karıştığı kaza sonucu iki aracın hasarlanmasına neden olduğunu, müvekkili tarafından karşı araç hasarı için 8.500 TL ödeme yapıldığını, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün asli kusurlu olması nedeniyle ödenen bedelin davalıdan rücuan tahsili için başlatılan icra takibine haksız şekilde itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının %40 icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ... şirketinin, müvekkiline ait aracı ZMSS poliçesi ile sigortaladığını, bu nedenle karşı araç hasarını poliçe kapsamına göre ödemesi gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının icra takibinin 9.076 TL'sine yaptığı itirazın iptaline, asıl alacak miktarı 8.652 TL'ye takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4.a maddesinde, tazminatı gerektiren olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kasti bir hareketi veya ağır kusuru sonucunda meydana gelmiş ise, sigortacının sigortalısına rücu edebileceği hüküm altına alınmıştır. Daire’nin yerleşmiş uygulamalarına göre; Genel Şartların bu maddesinde “tam kusur” dan değil, “kasıt” veya “ağır kusur”'dan söz edilmekte olup, ağır kusur kavramının kasta yakın bir kusurun varlığını ifade ettiği kabul edilmektedir.

Somut olayda, sigortalı araç sürücüsünün, kendi şeridinde seyri sırasında başka bir araç tarafından sıkıştırılması üzerine direksiyon hakimiyetini kaybedip kendi şeridinden çıkarak karşı şeride geçmesi sonucu karşıdan gelen araçla çarpışması ile kaza meydana gelmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sigortalı araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğu belirtilmişse de yukarıda açıklandığı üzere olayda sigortalı araç sürücüsünün ihlali, bir kasıt ve ağır kusur olarak nitelendirilemez.

Bu durumda mahkemece, davacı sigortacının, sürücünün kasta dayanmayan tam kusuru sebebiyle verdiği zarardan dolayı üçüncü kişiye ödediği tazminat bakımından rücu hakkının bulunmadığı gözetilerek, davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.