muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9443, Karar No: 2016/15012, Tarih: 15.12.2016

tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıklar ile kurum raporunda belirtilen komşularının tespit edilerek ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, adres hareketleri ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, özellikle Kurum Rapor’u öncesi döneme ilişkin seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak; 2011 yılında kadar davalının eşinin ikamet adresleri tespit edilerek bu yerlerde kapsamlı kolluk araştırması yapılmalı, davalı ve eşinin boşandıkları dönemde bildirdikleri adreslerde oturan komşularından fikir vermeye yeteri kadarının davayla ilgili tanık olarak beyanları alınmalı, davalı ve eşinin adres ve seçim hareketlerine dair kayıtlar celp edilmeli, böylece kontrol memuru raporunun aksinin ispat edilip edilmediği hususu belirlenerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/665, Karar No: 2008/3521, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/665 E.  ,  2008/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI : HAZİNE

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi ve eski hale getirme davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; İlemin Köyü 482, 485 ve 491 parsel sayılı taşınmazların müvekkillerine ait olduğu, bu taşınmazlar üzerinde şeftali ağaçlarının bulunduğu, müvekkillerinin su kaynakları kuruduğundan şeftali ağaçlarını sulamak için İncirlidöknek mevkiinde bulunan Hacıalanı Deresinden plastik borularla sulama suyu getirdiklerini, davalıların el birliği ile bu boruların bir bölümünü sökerek orman idaresine teslim ettiklerini, şeftali ağaçlarının sulanmaması halinde kuruyacaklarını, bu sebeplerle muarazanın giderilmesi ve sökülen boruların orman idaresinden alınarak zemine yeniden döşenmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacılar tarafından izinsiz olarak kesinleşmiş orman sahasına boru döşendiği ve orman idaresince 6831 Sayılı Yasa uyarınca işlem yapılmak üzere davacılar hakkında tutanak düzenlendiği, zemine döşenen boruların zaptedilmesi amacıyla köylülerle birlikte toplatıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muarazanın giderilmesi ve eski hale getirme niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede dava tarihinden önce 19.11.1974 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 06.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9122, Karar No: 2016/240, Tarih: 14.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9122 E.  ,  2016/240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel istismar suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda,... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25.02.2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2015 tarihli ve 2014/340 Esas, 2015/145 sayılı Kararını müteakip, ... Çocuk Mahkemesinin 16.06.2015 tarihli ve 2015/570-400 sayılı Kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 09.07.2015 tarihli ve 2015/774 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210 -16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; T.C. Anayasası'nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümlerinin yer aldığı;

Merci .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09.10.2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden.... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu... Genel Müdürlüğünün 19.10.2015 gün ve 94660652-105-34-11845- 2015-E.21120/67423 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:Kanun yararına bozma talebine konu uyuşmazlık görevli yargı yerinin belirlenmesine ilişkin olup, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı Kararı uyarınca inceleme yapma görevi Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye tevdiine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13608, Karar No: 2015/9933, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13608 E.  ,  2015/9933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavas Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2015

NUMARASI : 2015/181-2015/360

Vesayet hukukuna ilişkin davada Denizli 3. Sulh Hukuk ve Tavas Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının nüfus kayıt örneğinde yerleşim yeri adresinin “S.. Mah. H.Şerife Hanım Caddesi No:3 Tavas” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Tavas Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, yaptırılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının “K. Cad. Ulaş Apt. Merkez/DENİZLİ” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Tavas İlçe Jandarma Komutanlığının 02.04.2015 tarihli yazısından kısıtlı adayının “K. Cad. Ulaş Apt. Merkez/DENİZLİ” adresinde ikamet ettiği anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Denizli 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9416, Karar No: 2017/27059, Tarih: 04.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9416 E.  ,  2017/27059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, .... mahallesi, 302 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz ile aynı mahallede olup, farklı idareler tarafından Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayalı açılan bedel tespit ve tescil davalarında; 336 parsel sayılı taşınmaza 2011 yılı itibariyle 150,25TL/m2, 846 parsel sayılı taşınmaza 2012 yılı itibariyle 100,00TL/m2, 7002 ada 4 parsel sayılı taşınmaza 2012 yılı itibariyle 205,00TL/m2 değer biçildiği, verilen kararların Dairemizin 2017/532E-22324K, 2016/7397E-15057K, 2016/7028E-2017/9913K sayılı ilamlarıyla onandığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmaza 2014 yılı itibariyle 80,00TL/m2 üzerinden değer biçen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15863, Karar No: 2014/7209, Tarih: 24.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15863 E.  ,  2014/7209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafı çıkarılıp yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendi eklenip, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7929, Karar No: 2010/11729, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7929 E.  ,  2010/11729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmaz (...1049 ve 1050 parseller) ile değerlendirilmesine emsal alınan (... Mah. ... ada 16 parsel) sayılı taşınmazların incelenen satış tarihi itibarıyla İmar Yasası hükümleri uyarınca imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller olup olmadığının; imar uygulaması sonucu meydana gelen parseller ise Düzenleme Ortaklık Payına karşı gelecek şekilde indirim yapılıp yapılmadığının Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Aynı taşınmazların bulunduğu sokak, cadde ve mahalle itibariyle 2009 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin Belediye Başkanlığından,

Getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25692, Karar No: 2015/45553, Tarih: 23.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/25692 E.  ,  2015/45553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/43047

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2008/283 (E) ve 2011/367 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdurlar B.. O.. ve T.. A..'nın 16.12.2007 tarihli kolluktaki beyanlarında; olayın 20-25 gün önce gerçekleştirildiğini ifade etmeleri karşısında; sanık hakkında TCK'nın 31/2. maddesi kapsamında alınması gereken yağma suçunun anlam ve sonuçlarını kavrayacak derecede fiili algılama ve bu fille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğuna dair raporun, suç tarihine göre alınması gerekirken, sanığın yakalandığı tarihe göre alınması,

2- Mağdur B.. O..'un 16/12/2007 günlü kolluk ifadesinde özetle; Tunca'yla Okmeydanından Şişli'ye doğru giderken ...caddesi üzerinde ....otobüs durağında bekledikleri sırada, Duraktaki iki şahısla üst geçidin üzerinde duran şahıslardan birinin sigara sorduğunu ''yok'' dediklerini, bu sırada üst geçitteki iki şahsın yanlarına geldiğini ve birinin saati sorduğunu kendisinin telefonuna bakarak söylediğini, şahsın geri dönüp gittiğini konuştuklarını arkadaşı Tunca'nın mesaj çektiği sırada saati soran şahsın Tunca'ya doğru gidip bıçağı bacağına dayadığını telefonu aldığını sonra kendisine yöneldiğini ve telefonu istediğini, verdiğini, sonrasında durağın arkasına doğru itelediklerini bu sırada yanlarına tanıdıkları Serhat diye birinin geldiğini görünce şahısların kaçtıklarını; 20-25 gün sonra yani ifade günü kolluk tarafından aynı yurtta kaldığı ve aynı şekilde gaspa uğrayan bir arkadaşlarının aranarak şahısların yakalandığını söylemesi üzerine kendisinin de teşhis için karakola gitmek istediğini teşhise katıldığını, bu kişilerden birinin M.. C.. isimli şahsın sigara isteyen şahıs olduğunu söylediği,

22.01.2010 günlü mahkemedeki beyanında ise, bu beyan ek olarak olay sırasında 3-4 kişinin olduğunu, içlerinden birinin kendisine ve arkadaşı Tunca'ya bıçak dayayarak cep telefonunu zorla aldığını ve sigara isteyen kişinin sanık olduğunu söylediği,

22.01.2010 günlü mahkemedeki beyanında ise, bu beyan ek olarak olay sırasında 3-4 kişinin olduğunu, içlerinden birinin kendisine ve arkadaşı Tunca'ya bıçak dayayarak cep telefonunu zorla aldığını ve sigara isteyen kişinin sanık olduğunu söylediği,

Mağdur T.. A..'nın 16/12/2007 günlü kolluk ifadesinde özetle; arkadaşı Bora ile birlikte Okmeydanı .. otobüs durağında beklerken yanlarına yaklaşan duraktaki şahıslardan birinin "sigaran var mı" diye sorduğunu "yok" dediklerini bu sırada üst geçitteki iki şahsın yanlarına geldiğini ve birinin saati sorduğunu, bundan sonra yaklaşık 10-15 dakika otobüs beklediklerini, bu bekleme sırasında üst geçitten inen şahıslardan saati soranın yanına gelerek bacağına bıçak dayadığını ve telefonunu istediğini hiç bir şey demeden telefonunu verdiğini, teşhis ettiği şahsın isminin M.. C.. olduğunu öğrendiğini ifade ettiği,

22.01.2010 günlü mahkemedeki beyanında ise: kolluktaki beyanını kabul etmekle birlikte buna ek olarak teşhis ettiği sanığın sigara istediğini, bıçağı olan sanıklarında bıçağı dayayıp, sigara ve cep telefonu istediği, bu sırada yurt müdürünün olayı fark edince, "ne yapıyorsunuz" demesi üzerine şahısların olay yerinden ayrılması şeklinde gelişen eylemde;

Hakkında ayırma kararı verilen sanıklar F..Ş.. ve R..A..'ın Müşteki tarafından teşhis edilememesi nedeniyle, İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/155-349 karar sayılı kararı ile beraat ettikleri anlaşılmıştır.

Olayı gördükleri anlaşılan yurt müdürü ve Serhat isimli şahısların açık kimliği tespit edilip, tanık olarak yeminli beyanları alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun ve TCK'nın 149/1.maddesinin (c) bendinin koşulları olup, olmadığının tespiti gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. C.. ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.