muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23673, Karar No: 2019/22542, Tarih: 05.12.2019

Somut uyuşmazlıkta, davalı asıl işveren Belediye davaya süresinde cevap vermiş ve zamanaşımı def’i ileri sürmüştür. Davalı şirket ise davaya cevap vermemiştir. Mahkemece davalı şirket zamanaşımı savunması yapmadığı halde diğer davalı Belediyenin zamanaşımı savunmasından yararlandırılmış ise de zamanaşımı def’i, borcu ortadan kaldırmayıp bunu ileri sürene borcu yerine getirmekten kaçınma yetkisi verdiği ve davalılar arasındaki müteselsil borçluluk ilişkisi uyarınca müteselsil borçlulardan birinin ileri sürdüğü zamanaşımı def'inden bunu ileri sürmemiş olanların yararlanmayacağı, davalı asıl işveren Belediyenin zamanaşımı savunmasının diğer davalı alt işveren şirkete sirayet etmesinin mümkün olmadığı bu nedenle davalı Belediyece davaya karşı yapılan zamanaşımı savunmasının sadece kendisi bakımından sonuç doğuracağı gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

5-Kıdem tazminatına esas alınacak olan ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır. İşçiye sağlanan özel sağlık sigortası yardımı ya da hayat sigortası pirim ödemeleri de para ile ölçülebilen menfaatler kavramına dahil olup tazminata esas ücrete eklenmelidir. Satış rakamları ya da başkaca verilere göre hesaplanan prim değişkenlik gösterse de, kıdem tazminatı hesabında genişletilmiş ücret kavramı içinde değerlendirilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işverence, davacı işçiye araç tahsis edildiği anlaşılmış olup davacının kıdem tazminatına esas alınacak olan ücretine fesih tarihinde normal günlük "servis hizmeti" karşılığı miktar dahil edilmelidir. Hal böyle iken davacının yol yardımı almadığı kabulü ile kıdem tazminatına esas ücretin tespiti hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6180, Karar No: 2007/11750, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/6180 E.  ,  2007/11750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 20.8.2005 tarihli protokole dayanarak davalı ... aleyhine icra takibi yaptığını, ancak davalının 180.000,00 YTL.nı ödeyip, bakiye kısma itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı, profesyonel futbolcu olan davacı ile yapılan tip sözleşme dışında başka bir sözleşmenin kendilerini bağlamadığını, 180.000,00 YTL.nı ödemelerinin davacının dayandığı sözleşmeyi benimsedikleri anlamına gelmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, icra takibine dayanak sözleşmede yetki şartı bulunmadığı, davacının avukatına verdiği 13.3.2006 tarihli vekaletnamede Denizli’de ikamet ettiğinin belirtildiği, bu itibarla ... İcra Dairesinin yetkili olmadığı, davalının ikamet ettiği Karşıyaka icra Dairesinin yetkili bulunduğu, davalının icra takibi sırasında icra dairesinin yetkisine dair itirazının haklı olduğu davacının geçerli bir icra takibi ve geçerli bir takibe yapılmış bir itiraz olmadığından itirazın iptali davası açmakla hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı profesyonel futbolcu olup, davalı ... kulübünün futbol takımında oynamak üzere aralarında sözleşme akdedildiği davacının bilahare ücretinin ödenmediğinden bahisle davalı aleyhine ...’da icra takibi yaptığı ve davalının da bir kısım miktara ve icra dairesinin yetkisine itirazda bulunduğu anlaşılmakta olup bu husus mahkemenin de

2007/6180-11750

Davacı profesyonel futbolcu olup, davalı ... kulübünün futbol takımında oynamak üzere aralarında sözleşme akdedildiği davacının bilahare ücretinin ödenmediğinden bahisle davalı aleyhine ...’da icra takibi yaptığı ve davalının da bir kısım miktara ve icra dairesinin yetkisine itirazda bulunduğu anlaşılmakta olup bu husus mahkemenin de

2007/6180-11750

kabulündedir. Mahkemece davacının 13.3.2006 tarihli vekaletnamede ...’de ikamet ettiğini belirtmesi karşısında yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. İcra takibi 7.2.2006 tarihli olup, mahkemenin kararına esas aldığı tarih ise icra takip tarihinden sonraki 13.3.2006 tarihidir. Davacı yargılama aşamamsında ikametgahının ...’da bulunduğunu iddia etmiştir. Nitekim dosyaya ibraz edilen 20.12.2005 tanzim, 15.1.2006 vade tarihli borçlusu davalı kulüp olan bonoda ... mahkemelerinin yetkili olduğu belirtildiği gibi icra dosyasına sunulmuş bulunan ve davacı tarafından davalı ... kulübüne gönderilen 22.11.2005 tarihli ihtarnamede de davacının adresi olarak ... gösterilmiştir. Profesyonel futbolcu olan ve bu nedenle kulüp değiştirebilen davacının yaptığı icra takibinden sonraki bir tarihi taşıyan 13.3.2006 tarihli vekaletnamede belirtilen Denizli adresinin davacının ikametgah adresi olarak kabul edilmesi dosya kapsamı karşısında olanaksızdır. Öte yandan taraflar arasındaki borç para borcu olup BK.nun 73/1 maddesi uyarınca alacaklının ikametgahı mahkemesi ve icra dairesi yetkilidir. Az yukarıda açıklanan hususlar birlikte değerlendirildiğinde icra takibinin yetkili icra dairesinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, icra dairesinin yetkisiz olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 8.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8905, Karar No: 2013/10475, Tarih: 20.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/8905 E.  ,  2013/10475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan vekilinin "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, yasaya aykırı ve yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçu yönünden ise, suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılmış olan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı Yasanın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE

2- Katılan vekilinin "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 14.10.2002 tarihinden itibaren oto bakım tamir işi ile ilgili ferdi mükellefiyet tesis ettirdiği 15.03.2005 ve 08.12.2006 tarihli yoklama fişlerine göre iş yerinin kapalı olduğu ve faaliyetinin bulunmadığı muhtarlık kayıtlarında sanığa rastlanılmadığı, 21.03.2005 tarihli adres tespit tutanağına göre de adreste tanınmadığı 2005 yılının 1, 2, 3, 4, 5 ile 11. aylarında

2

ve 2006 yılının 1. ayında matrah içeren Katma Değer Vergisi beyannamesi verdiği anlaşılmasına, sanığın savunmasında mükellefiyeti kendisinin tesis ettirmediğini beyan etmiş olmasına göre vergi dairesine verilen beyannamelerdeki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile gerekçeden yoksun şekilde ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak beraatine karar verilmesi,

2

ve 2006 yılının 1. ayında matrah içeren Katma Değer Vergisi beyannamesi verdiği anlaşılmasına, sanığın savunmasında mükellefiyeti kendisinin tesis ettirmediğini beyan etmiş olmasına göre vergi dairesine verilen beyannamelerdeki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile gerekçeden yoksun şekilde ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.

S.T
Yargıtay — Esas No: 2019/1927, Karar No: 2019/3846, Tarih: 17.06.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1927 E.  ,  2019/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası hakkında ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nden verilen 15.03.2019 gün ve ... E. - 2019/536 K. sayılı kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nden verilen davalının temyiz başvuru dilekçesinin reddine yönelik ek kararına davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp,düşünüldü.

- K A R A R -

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce 15.03.2019 gün ve ... E. - 2019/536 K. sayılı davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine yönelik verilen kararına karşı davalının temyiz başvurusu Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce 10.04.2019 gün ve ... E. - 2017/431 K. sayılı ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin nitelikte bulunması nedeniyle reddedilmiştir .

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'a eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800 TL'dir.

Temyize konu edilen miktarın 11.726,31 TL olması nedeniyle 15.03.2019 tarihli karar kesin niteliktedir.Bu nedenle davalının temyiz talebinin reddine ilişkin mahkemenin 10.04.2019 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 10.04.2019 tarihli ek kararın ONANMASINA, 17/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15359, Karar No: 2015/14999, Tarih: 15.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15359 E.  ,  2015/14999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı asıl işveren, davacı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bir kısım alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebliğ yapılmış, bir kısmına ise bila ikmal iade edildiği ya da tebligat parçalarının dosya arasına alınmadığı görülmüş, bir kısım dosyada ise ihbar dilekçeleri tebliğ edilmekle beraber davalı işverenin, işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden temini talebinin dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, 3.kişiye veya 3.kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı 3.kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkemeye başvurur. Müdahale dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya alınmaksızın ve özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri dosya toplanmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenip getirtilerek gerekirse yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de; Davacının dava dilekçesinde kesintisiz olarak fesih tarihine kadar çalıştığını belirtmesine rağmen dosyaya sunulan hizmet döküm cetveli ve ... kayıtlarından bu çalışmalarının kesintisiz olmadığı, buna rağmen bilirkişi tarafından talep edilen çalışma döneminde kesintisiz çalışmış gibi kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin hesaplandığı görülmüştür.

Davacı, yargılama sürecinde tanık dinletmemiş, resmi kayıtlarda kesintili gözüken dönemlerde de işyerinde çalışmasının sürdüğünü ispat edememiştir.

Hizmet süresi belirlenirken resmi kayıtlar olan hizmet döküm cetveli ve ... kayıtları esas alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile talep edilen dönem kesintisiz çalışmış gibi kabul edilerek hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9348, Karar No: 2019/12157, Tarih: 03.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9348 E.  ,  2019/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden mahallinde karar verilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b,116/2 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık zamanaşımının, suçun işlendiği 26/02/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına karar verilmiş olması karşısında; kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/235, Karar No: 2021/668, Tarih: 23.12.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/235 E.  ,  2021/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

Sanık ...'ın katılan mağdur ...’ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1-1. cümle, 43, 53, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1, 53, 58/6 ve 63. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin ... 9. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.06.2018 tarihli ve 172-324 sayılı hükümlerin Cumhuriyet savcısı, sanık, sanık müdafisi ve Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince 09.10.2018 tarih ve 2373-2101 sayı ile; Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, sanık ve sanık müdafisinin çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, Cumhuriyet savcısı, sanık ve sanık müdafisinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının ise düzeltilerek esastan reddine ve mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın CMK'nın 223. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık müdafisi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararın da katılan mağdur vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 09.10.2019 tarih ve 2845-11510 sayı ile; sanık müdafisinin eski hâle getirme talebi yerinde görülmeyerek süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine, katılan mağdur vekilinin temyiz istemi üzerine istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine ve esastan reddine dair hükümlerin onanmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Başkanı B. Şahin ve Daire Üyesi T. Kök;