muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8089, Karar No: 2022/8958, Tarih: 19.09.2022

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır.Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz.Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. "hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge

Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 05/04/2022 tarih ve 2022/558 E. - 2022/955 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 05/04/2022 tarih ve 2022/558 E. - 2022/955 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 19/10/2021 tarih 2021/276 E., 2021/636 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ihale bedelinin (330.100,00 TL) %10'u” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “(330.100,00 TL) % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12443, Karar No: 2023/22147, Tarih: 05.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12443 E.  ,  2023/22147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/229 E., 2016/167 K.

SUÇLAR : Fuhuş, müstehcenlik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1. Sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında müstehcenlik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; kolluk tarafından gerçekleştirilen işlemlerin ve el koyma kararının hukuka aykırı olduğu, gizli soruşturmacı atanmasının hukuka aykırı olduğu, arama işleminin hukuka aykırı olduğu, el konulan USB bellekler üzerinde inceleme yapılmasının hukuka aykırı olduğu, kolluk tarafından beyanı alınan tanıklara baskı uygulandığı, bilirkişi raporunun karara esas alınmaması gerektiği, müstehcenlik suçu yönünden suçun yasal unsurlarının olayda oluşmadığı, fuhuş suçu yönünden hangi seçimlik hareketin olayda gerçekleştiğinin kararda açıklanmadığı, suçun unsurlarının olayda oluşmadığı, tanık beyanlarında çelişki olduğu, alt sınırdan uzaklaşılması ve sanığın pişmanlık duymadığı şeklindeki kabulün hatalı olduğu, bu sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın işletmecisi olduğu sinema salonunda porno film oynatıldığı ihbarı yapılması üzerine; ihbarda belirtilen yere giden kolluk görevlilerince dışarıdan işyerinin giriş kapısı görülecek şekilde yapılan ön izlemede; işyerine erkek şahısların belli aralıklarla tek tek ve ikişerli geldikleri, sinema salonunun giriş kısmında erotik film resimleri olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın işletmecisi olduğu sinema salonunda porno film oynatıldığı ihbarı yapılması üzerine; ihbarda belirtilen yere giden kolluk görevlilerince dışarıdan işyerinin giriş kapısı görülecek şekilde yapılan ön izlemede; işyerine erkek şahısların belli aralıklarla tek tek ve ikişerli geldikleri, sinema salonunun giriş kısmında erotik film resimleri olduğu belirlenmiştir.

İhbarın doğruluğunu teyit etmek amacı ile kolluk görevlilerince içeri girilerek yapılan tespite göre; işyerinin sinema salonu olarak dizayn edildiği, perdede porno içerikli film oynatıldığı, yaklaşık 80 koltuk olduğu, yapılan ön izlemede ayrı ayrı oturan şahısların yan yana geçerek birbiri ile yakınlaştıkları, birbirinin cinsel organlarına temas ettikleri, şahısların birbirlerinin cinsel organlarını ellerine alarak birbirlerine mastürbasyon yaptıkları net ve açık olarak görüldüğü belirlenmiştir.

Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen tutanakta; sinema perdesine görüntünün tepegöz olarak bilinen cihazla aktarıldığı, tepegözde takılı vaziyette l(Bir) adet üstünde 2(İki) ibareli yazı bulunan flash bellek içerisinde pornografik filmler olduğu, ayrıca bu cihazın yanında işyerinde görevliler tarafından, ahşap 15xl0 cm ebatında açık vaziyette bir kutunun içerisinde numaralandırılmış flash bellekler olduğu belirtilmiştir.

Sinema sorumlusu olan şüphelinin gelen şahıslara sinemada erotik film göstererek müstehcen görüntüleri başkalarına yayınlayarak ayrıca sinemaya gelen şahıslardan ücret alarak içeriye girmelerini sağlayıp birbirlerine mastürbasyon ve oral seks yapmalarını, ilişkiye girmelerini, cinsel eylemlerde bulunmalarını sağlayarak onlara fuhuş için yer ve imkan sağladığı iddia olunmuştur.

Yerel Mahkemece fuhuş ve müstehcenlik suçlarından açılan kamu davasında, sanığın olay tarihinde işletmecisi olduğu sinemada, müstehcen nitelikli görüntüleri yayınlamış olması nedeniyle üzerine atılı müstehcenlik suçunu ve ayrıca olaydan hemen sonra alınan sinemadaki müşterilerin beyanları ve olaya ilişkin tutanak içeriğine göre, toplum kuralları ile uyumlu olmayan ve cinsel tatmine yönelik hareketleri yapan kişilere yer ve imkan sağlamak suretiyle üzerine atılı fuhuş suçunu işlediği kabul olunarak ayrı ayrı mahkumiyeti yönünde hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Fuhuş Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, tutanak mümzilerinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller (04.05.2013 tarihli olay yeri inceleme tutanağı, 05.05.2013 tarihli el koyma kararı, İstanbul 16. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/304 D. İş sayılı onama kararı, bilirkişi raporu vs.) ve tanık A.O. ve M.A.'nın soruşturma aşamasındaki anlatımları karşısında, sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediği sabit görülmekle, sanığın mahkumiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sair Hususlar Yönünden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı göz önüne alınarak, sanık hakkında her bir mağdura yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı ceza tayin edilmemiş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Müstehcenlik Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinde müstehcenlik ve çocukların bu tür zararlı yayınlara karşı korunmasına ilişkin hükümler düzenlenmiştir. Normatif (değerlendirilebilir) bir unsur niteliğini taşıyan müstehcenlik kavramının içeriğinin belirlenmesinde, toplumda egemen olan değer ölçüleri ve madde gerekçesinde hayasızca hareketler kavramına yönelik olarak yapılan açıklamalar, göz önünde bulundurulmalıdır.

Maddenin birinci fıkrasında müstehcenlikle ilgili çeşitli davranışlar, suç olarak tanımlanmıştır. Fıkranın (a) bendinde, bir çocuğa müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin verilmesi ya da bunların içeriğinin gösterilmesi, okunması, okutulması veya dinletilmesi; (b) bendinde ise, bunların içeriklerini çocukların girebileceği veya görebileceği yerlerde ya da alenen gösterilmesi, görülebilecek şekilde sergilenmesi, okunması, okutulması, söylenmesi veya söyletilmesi, suç olarak tanımlanmıştır. Fıkranın (c) bendine göre, müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin, içeriğine vakıf olunabilecek şekilde satışa veya kiraya arzedilmesi, suç oluşturmaktadır. (d) bendine göre, bu ürünler, ancak, bunların satışına özgü alışveriş yerlerinde, erişkin kişilere satılabilir veya kiraya verilebilir. Bu itibarla, müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin satışına mahsus alışveriş yerleri dışında, satışa veya kiraya arzedilmesi, satılması veya kiraya verilmesi, suç olarak tanımlanmıştır. Fıkranın (e) ve (f) bentlerine göre; müstehcen görüntü, yazı veya sözleri içeren ürünlerin, sair mal veya hizmet satışları yanında veya dolayısıyla bedelsiz olarak başkalarına verilmesi veya dağıtılması ya da reklamının yapılması, suç oluşturacaktır. Seçimlik hareketler olan bu fiillerin işlenmesi suretiyle bir kazanç elde edilebileceği için, bu suçun karşılığında hapis cezasının yanı sıra adlî para cezası da öngörülmüştür.

5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasında, müstehcen görüntü, yazı veya sözlerin basın ve yayın yolu ile yayınlanması veya yayınlanmasına aracılık edilmesi, ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasında, müstehcen görüntü, yazı veya sözlerin basın ve yayın yolu ile yayınlanması veya yayınlanmasına aracılık edilmesi, ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır.

Yapılan açıklamalar ışığında incelemeye konu somut olayda; kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 04.05.2013 tarihli olay yeri inceleme tutanağında sinema salonunun giriş kısmında erotik film resimleri olduğu ve sanık tarafından işletilen sinemada porno içerikli film oynatıldığının tespit edilmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ihlali niteliğinde olduğu ve bu maddeye göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 04.05.2013 tarihli olay yeri inceleme tutanağında sinema salonunun giriş kısmında erotik film resimleri olduğu ve sanık tarafından işletilen sinemada porno içerikli film oynatıldığının tespit edilmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ihlali niteliğinde olduğu ve bu maddeye göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuş ve açıklanan nedenle Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Fuhuş Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Müstehcenlik Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5622, Karar No: 2014/7260, Tarih: 03.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/5622 E.  ,  2014/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/475-2014/220

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı M.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının O.. E.. İlköğretim okulunda en son akdedilen 01.12.2010 başlangıç tarihli sözleşme ile okulun kantinini işlettiğini, sözleşmenin 9. maddesine göre davalının kantini bizzat kendisinin işletmesi gerekirken kendisinin işletmediğini, sözleşmenin 11. maddesinde kantinin elektrik, doğalgaz, ısıtma giderlerinin yükleniciye ait olduğu hükmünün düzenlendiğini, okul kantininde ise kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiğini, sözleşmenin 14. ve 15. maddelerinde yüklenicinin, temizlik ve sağlık koşullarına uygun faaliyette bulunacağı hükmünün düzenlendiğini, davalı tarafından işletilen okul kantin yerinin sağlık koşullarına ve mevzuata aykırı olarak okul tuvaletinin yarısının bölünerek kantin yapıldığını, bu hususun Yenimahalle Belediye Başkanlığına bildirilmesi neticesinde 29.11.2012 tarihli karar ile davalının işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının iptal edildiğini ve İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından yapılan denetimde 25 adet tarihi geçmiş ayranın bulunduğundan davalı hakkında ayrıca idari para cezası uygulandığını belirterek davalının tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili ise müvekkilinin rahatsızlığı nedeniyle kantini bizzat işletemediğini, kardeşini vekil tayin ettiğini, faaliyet gösterilen yerin okul idaresi tarafından tahsis edildiğini, müvekkilinin kaçak elektrik kullanmadığını, esasen açılan ceza davasının da beraat kararı verildiğini, Yenimahalle Belediyesinin müvekkiline ait işletme ruhsatını mimari projeye aykırılıktan iptal ettiğini, kullanma tarihi geçmiş 25 adet ayrandan dolayı bir kişinin işten çıkartıldığını, ihtar gönderilmediğini savunarak davanın reddini talep etmiş mahkemece süreli ihtar gönderilmediğinden davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 316.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranması durumunda sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliyesine karar verilebilmesi için kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kirasında kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Diğer kira ilişkilerinde ise, kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi

hemen feshedebilir. Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Olayımıza gelince; davacının, İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından yapılan denetimde 25 adet tarihi geçmiş ayranın bulunduğundan davalı hakkında idari para cezası uygulandığını ve okul kantininde kaçak elektrik kullanıldığının tespit edildiğini, gerekçe göstererek kiralanandan tahliyesini talep etmiş olmasına göre, mahkemece uyuşmazlığın 6098 sayılı TBK.nun 316/3 maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir. Çünkü davacının davada dayandığı maddi olgu ve hukuki sebep, akde aykırılığın giderilmesinin dışında kiralananın açıktan açığa fena kullanılmasına ilişkindir. Bu durumda, yukarıda açıklandığı üzere akde aykırılığın giderilmesi konusunda davalıya ihtar göndermeye gerek yoktur. Her ne kadar Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/777 sayılı dosyasında müştekinin E... şirketi olduğu düşüncesi ile elektriğin sayaçtan geçirildiği gerekçesi ile davalı hakkında beraat kararı verilmiş ise de, Enerjisa şirketi tarafından tutulan tutanakta davalının okul elektriğini kaçak kullandığı tespit edilmiştir. Bu durumda, davalının kiralananı açıktan fena kullanması nedeniyle tahliye kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK’ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14760, Karar No: 2022/7549, Tarih: 23.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/14760 E.  ,  2022/7549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı Yasa kapsamında olmayan suça konu bıçağın silahla yağmaya teşebbüs suçunda kullanıldığı ve sanığın İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/278 Esas sayılı dosyasında silahla, yağmaya teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın CMK.nın 223/2-a madde ve fıkrası gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22432, Karar No: 2013/20200, Tarih: 27.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22432 E.  ,  2013/20200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun Vakıfbank nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan borçlu idarenin gördüğü hizmet kapsamında tüm mal hak ve alacaklarının nitelikleri gereği kamu hizmetinin sürdürülebilmesi için kamuya tahsisli olduğunu, ayrıca İİK'nun 82/1. maddesi kapsamında borçlu Kurum mallarının haczinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, takibin dayanağı olan ilamın karar tarihinin 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 5999 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra olduğu, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddeler gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hükmün esası, alacaklı vekili; yargılama giderlerine yönelik bölümü ise borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.