muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3728, Karar No: 2020/5502, Tarih: 06.10.2020

b) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen ve kullanan mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellef ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın, tefecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; tanık ...'ın sanığın kendisine %10 faiz ile 2000 TL para verdiği, bunun karşılığında 2000 TL'lik senet imzaladığını ve tanık ...'ın da aylık 200 TL faiz karşılığında söz konusu bu senedi kefil sıfatıyla imzaladığı şeklindeki tüm aşamalardaki sanıktan faiz karşılığı borç aldıklarına ilişkin özü değişmeyen anlatımları, tanık sıfatıyla beyanına başvurulan ...'nun sanıktan faiz karşılığı para aldığına ilişkin soruşturma aşamasındaki beyanı ve tüm dosya kapsamı itibariyle; sanığın kazanç elde etmek amacıyla borç para verdiğinin sübuta erdiği gözetilmeksizin, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5696, Karar No: 2022/672, Tarih: 13.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5696 E.  ,  2022/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılanın, sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanın 30.06.2014 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiğini bildirmiş olması ve şikayetten vazgeçme ile katılma hakkının düşmesi karşısında, hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ve müdafiinin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerine ilişkin yapılan incelemede;

Sanığın eylemini adli emanette kayıtlı olan ve silah olarak kullanılan çatalla gerçekleştirmiş olması karşısında, koşulları oluştuğu halde hakkında TCK'nın 109/3-a maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ve müdafinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4470, Karar No: 2021/3239, Tarih: 11.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4470 E.  ,  2021/3239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/228 E. - 2018/226 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/228 E-2018/226 K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İhsaniye mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak alınan ... Mahalle ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 17.08.2015 tarihli satışının Belediye Başkanlığınca üzerindeki hacizlerle yapıldığı, satışın şekli dikkate alındığında serbest satış olmadığı ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı kanaatini uyandırdığı gibi, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede uygulanan DOP kesintisi oranı Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak, tespiti ile bu oranda düzenleme ortaklık payı düşülerek taşınmazın metre kare birim bedelinin hesaplanması gerekirken, emsal taşınmazdan kesilen DOP oranı esas alınmak suretiyle hesaplama yapıldığından bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8731, Karar No: 2007/11166, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8731 E.  ,  2007/11166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Çaylıca Köyü 102 ada 197 parsel sayılı 6647 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Zikriye Uzun adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldığı, ancak orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (A) ile gösterilen 54.81 m2 ve (B) ile gösterilen 16.22 m2'lik bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, (C) ile gösterilen 6571.97 m2'lik bölümünün Zikriye Uzun mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 26.02.1981 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasayla değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın fiilen orman olan bölümlerinin ifraz edilerek bu niteliği ile tesciline karar verildiği, taşınmazın geriye kalan bölümünün eski meyve bahçesi olduğu ve tespit gününe kadar davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle kazanma koşullarının gerçekleştiği anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 24/09/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15841, Karar No: 2013/18281, Tarih: 01.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15841 E.  ,  2013/18281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davalı ... aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, diğer davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden davanın konusu kalmadığından bir karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3742, Karar No: 2020/4167, Tarih: 26.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/3742 E.  ,  2020/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, olay öncesinde eşiyle gitmiş olduğu kafede eşinin orda çalışan kişiden peçete istemesi üzerine çalışanla eşinin arasında meydana gelen tartışmaya sinirlenmesi ve kafenin sahibi müştekinin kendisini arayarak bir daha kafeye gelmemesini söylemesi üzerine olayların meydana geldiği gözetildiğinde; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9647, Karar No: 2007/10848, Tarih: 14.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/9647 E.  ,  2007/10848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ORDU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2006

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ordu 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 27.9.2006 gün ve 324-314 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 29.3.2007 gün ve 1920-3391 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda, çekişme konusu 15 parsel sayılı taşınmazın 34,87 m2.lik kısmının kıyı-kenar çizgisi içinde bulunduğunun bildirildiği, mahkemenin de bilirkişi raporunu esas alıp 34,87 m2.lik kısmın tapusunun iptaliyle sicilden terkinine karar verdiği, davalı tarafın temyiz yoluna başvurmadığı, yalnızca davacı Hazinenin temyizi üzerine kararın Dairece bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle gerçekleştirilen araştırma ve inceleme sonucunda, bu kez taşınmazın tamamının kıyı-kenar çizgisi dışında yer aldığı belirlenerek davanın tümden reddedildiği ve kararın onandığı görülmektedir.

Ne var ki, taşınmazın 34,87 m2.lik bölümünü kabul kapsamına alan ilk karar Hazine yararına temyiz edildiğine göre, bu bölüm hakkında Hazine yönünden aleyhe hüküm verme yasağının ve usuli kazanılmış hakkın oluştuğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, 34,87 m2.lik kısım bakımından davanın kabul edilmesi gerekirken, kazanılmış hakkı ortadan kaldıracak biçimde davanın tümden reddedilmesi doğru değildir. Anılan husus, karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan incelemede anlaşıldığından, Hazinenin karar düzeltme isteğinin HUMK.’nun 440. maddesi uyarınca kabulüyle, Dairenin 29.3.2007 tarih, 1920-3391 sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 27.9.2006 tarih, 324-314 sayılı kararının HUMK.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/660, Karar No: 2021/187, Tarih: 02.03.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/660 E.  ,  2021/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 2. Tüketici Mahkemesince verilen davalı Emlak Konut GYO A.Ş. hakkında açılan davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin karar davacı, davalılar Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığı (TOKİ) ve Emlak Pazarlama Fideltus Öztaş Ortak Girişimi (Ortak Girişim) vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalılar TOKİ ve Ortak Girişim vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların yaptığı “Ispartakule” adlı projeden 08.06.2007 tarihli harici gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine istinaden satın alınan konutun teslim tarihinin 30.09.2008 olarak belirlenmesine karşın sözleşme ekinde bulunan teknik şartnamede belirtilen işçilik ve malzemelere uyulmayarak eksik ve kalitesiz malzeme kullanılarak geç teslim edildiğini ve proje henüz tamamlanmadığından ikamet etmeye başlanıldıktan bir yıl sonra sosyal tesislere başlanıldığını, Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/326 D. İş sayılı dosyasına sunulu 07.12.2009 tarihli bilirkişi raporunda kalitesiz malzeme kullanıldığının, Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/61 D. İş sayılı dosyasına sunulan 26.04.2010 tarihli bilirkişi raporunda da eksikliklerin tamamlanması için harcanacak miktarın 10.500,00TL olduğunun belirlendiğini ileri sürerek davalılar tarafından eksik, kalitesiz işçilik ve malzeme kullanılarak geç teslim edilen konuttan dolayı uğranılan zararın, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 15.000,00TL'sinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabı:

5. Davacı, davalılar Emlak Konut GYO A.Ş., TOKİ ve Ortak Girişime husumet yönelterek dava açmıştır.

6. Davalı Emlak Konut GYO A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, davacının süresi içinde ayıp ihbarında bulunmadığını, imalatların mahal listesine uygun olarak yapıldığını savunarak pasif husumet yokluğundan aksi hâlde davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

7. Davalı TOKİ vekili cevap dilekçesinde; davanın pasif husumet yokluğundan reddine, aksi hâlde davacının ayıp yükümlülüğünü yerine getirmediğini belirterek davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

7. Davalı TOKİ vekili cevap dilekçesinde; davanın pasif husumet yokluğundan reddine, aksi hâlde davacının ayıp yükümlülüğünü yerine getirmediğini belirterek davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

8. Davalı Ortak Girişim vekili cevap dilekçesinde; dava konusu konutun ve içinde bulunduğu projenin teknik şartnameye, fen ve sanat kurallarına uygun olarak yapıldığını, ayıplı veya eksik bir yapının söz konusu olmadığını, süresinde ayıp ihbarında da bulunulmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararı:

9. İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin 21.06.2012 tarihli ve 2011/14 E., 2012/536 K. sayılı kararı ile; konutta bulunan açık ayıplar yönünden teslim tutanağında herhangi bir ihtirazi kaydın olmaması ve süresinde davalıya yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmaması nedeniyle bu taleplerin reddine, arsa maliki olduğu anlaşılan ve davacı ile yapılmış sözleşmenin tarafı olmayan davalı Emlak Konut GYO A.Ş. açısından davanın husumetten reddine, bilirkişi raporu ile belirlenen gizli ayıplar yönünden davanın kabulü ile 10.968,00TL’nin davalılar TOKİ ile Ortak Girişimden müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

10. Yerel Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalılar TOKİ ve Ortak Girişim vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

11. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 11.09.2013 tarihli ve 2012/29294 E., 2013/21112 K. sayılı kararı ile;

“…1- Mahkemece, davalı Emlak Konut GYO A.Ş.' nin arsa maliki olduğu ve davalı ile yapılan sözleşmenin tarafı olmadığı gerekçesi ile bu davalı yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; Davacı ile davalılar arasında imzalanan 08.06.2007 tarihli gayrımenkul satış vaadi sözleşmesinde, davalı Emlak Konut GYO A.Ş. satıcı olarak yer almıştır. Satıcı -imalatçı - üretici kavramı ve sorumluluğu 4077 Sayılı Yasa'nın 3. ve 4.maddelerinde düzenlenmiştir. TKHK’nun 4/3 maddesine göre; Satıcı, imalatçı-üretici, bayi, acente, ithalatçı ve 10. maddenin beşinci fıkrasına veya 10/B maddesinin dokuzuncu fıkrasına göre kredi veren, ayıplı maldan ve tüketicinin bu maddede yer alan seçimlik haklarından dolayı müteselsilen sorumludur. Hal böyle olunca, satıcı durumunda bulunan davalı Emlak Konut GYO A.Ş.' ne, husumet yöneltilebilir. Mahkemece, bu davalı yönünden de uyuşmazlığın esasının çözümlenmesi gerekirken, yanlış gerekçeyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalılar, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece, talep edilen bazı hususların açık ayıp niteliğinde olması nedeniyle süresinde yapılmış bir ayıp ihbarı bulunmadığından reddine, gizli ayıplar yönünden bilirkişi heyeti tarafından nasafete göre belirlenen toplam 10.968.00.TL değer düşüklüğü bedelinin tahsiline karar verilmiştir. Davacının, 08.06.2007 tarihinde davalılardan satın aldığı bağımsız bölümü 29.11.2008 tarihli teslim tutanağı ile teslim aldığı, 05.01.2011 tarihinde eldeki davanın açıldığı hususlarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

4077 sayılı kanunun 4.maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunda gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. Borçlar Kanununun 198. maddesine göre, alıcı, teslim aldığı malı örf ve âdete göre, imkân hâsıl olur olmaz muayene etmek ve satıcının tekeffülü altında olan bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda adi bir muayene ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. BK.’nun 198. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Ancak satıcı tarafından bu ayıpların giderileceği hususunda alıcı oyalanırsa Türk Medeni Kanununun 2. maddesi gereğince hakkın kötüye kullanılmasını kanun himaye etmeyeceği için bu yasal korumadan satıcı yararlanamaz.