muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5239, Karar No: 2019/6088, Tarih: 02.10.2019

Karara karşı davalı TPMK ve davalı şirket vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu başvuru ile itiraza mesnet marka arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğuna ilişkin mahkeme gereçesinin yerinde olduğu, ancak davalı şirket adına tescilli, 03,05,16. sınıf malları içeren 2005/27898 sayılı "SELECT" ibareli ve 2006/64120 sayılı "SELECT elegance" ibareli markaların bulunduğu, bu markaların da asli unsuru dava konusu başvuruda olduğu gibi "SELECT" ibaresi olduğu, yine başvuru kapsamında yer alan malların, bu markaların kapsamlarında da aynen yer aldığı, dava konusu başvuru ile önceki markaların tüketici nezdinde yarattığı izlenimi korumuş ve yanaşma niyeti ile hareket edilmediğinin anlaşıldığı, bu durumda, davalı şirketin 2006/64120 ve 2005/27898 sayılı markalarına dayalı olarak başvuru konusu ibare üzerinde müktesep hakkının bulunduğu gerekçesi ile davalı TPMK ve davalı şirket vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile yerel mahkemenin kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve katılma yoluyla davalı şirket vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan ve katılma yoluyla davalı şirketten ayrı ayrı alınmasına, 02/10/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6009, Karar No: 2010/1657, Tarih: 02.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/6009 E.  ,  2010/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Dava konusu taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde gösterilen 1789.75 m2 lik bölümüne yönelik Hazinenin temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak, aynı rapor ve krokide (B) harfi ile gösterilen bölümün dava konusu olmayan 113 ada 12 parsel sayılı taşınmazın içerisinde kaldığı gözetilmeksizin, dava konusu parselin kalan bölümüne eklenmek suretiyle davalı adına tesciline karar verilmesinin isabetsiz olduğuna değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli 113 ada 3 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün davacı ... adına tapuya tesciline, bu kısım üzerinde bulunan 2 adet incir, 4 adet ceviz ve 4 adet dut ağacının muhdesat olarak davalı ... adına beyanlar hanesinde gösterilmesine, kavak ağaçları ve akasya ağaçları muhtesat sayılmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, aynı rapor ve krokide geriye kalan bölümün davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3458, Karar No: 2024/1787, Tarih: 03.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3458 E.  ,  2024/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen istirdat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Adana Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda reddedilen ve temyize konu edilen miktar 81.881,55 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5539, Karar No: 2025/152, Tarih: 06.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/5539 E.  ,  2025/152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/211 E., 2017/570 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM-EK KARAR : Mahkûmiyet ,temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ek kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın 28.05.2024 tarihli dilekçesinin içeriğine göre suç temyiz niteliğinde olduğu belirlenerek, sanığın yokluğunda verilip 20.11.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.05.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin reddine dair 28.05.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden temyiz isteminin reddine dair ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3793, Karar No: 2018/9032, Tarih: 02.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/3793 E.  ,  2018/9032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : BORÇLULAR: ...,...,...,...,...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından Tarım Kredi Kooperatifi müşterek ve müteselsil borç senetlerine dayalı olarak borçlu ,... mirasçıları aleyhine başlatılan örnek 4-5 ilamlı icra takibinde, borçlular vekilinin, icra mahkemesine başvurusunda; murislerinin borcu nedeniyle müvekkilleri aleyhine başlatılan takibe konu ilamın 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, zamanaşımı süresinin dolmadığının kabulü halinde murisin ölümünden önce aynı borç için muris hakkında ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/150 E. sayılı dosyası ile başlatılan takibin şikayete konu takip ile mükerrer olduğu iddiası ile icranın geri bırakılmasını talep ettiği, mahkemece, takibe konu 30.09.2001 tarihli ilama ilişkin on yıllık zamanaşımı süresinin takipten önce dolduğu gerekçesi ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanunu'nun 39/1. maddesinde; ''İlama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar'' hükmü düzenlenmiştir. Zamanaşımının kesilmesi için alacaklının, icra dosyasında takibin devamını sağlayıcı nitelikte taleplerde bulunması ve takibi işlemsiz bırakmaması gerekir.

T.B.K.'nun 146. maddesine göre ise, Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça her alacak 10 yıllık zamanaşımına tâbidir. T.B.K.nun 154/2. maddesinde zamanaşımını kesen nedenler arasında icra takibinde bulunulması da sayılmıştır. Aynı yasanın 156. maddesinde; “Zamanaşımının kesilmesiyle yeni bir süre işlemeye başlar. Borç bir senetle ikrar edilmiş veya bir mahkeme ya da hakem kararına bağlanmış ise yeni süre her zaman 10 yıldır”, aynı yasanın 157/1. maddesinde ise; “Bir dava veya defi yolu ile kesilmiş olan zamanaşımı, dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden veya hakimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlar” düzenlemeleri yer almaktadır.

Somut olayda; alacaklı tarafından borçlusu ,... olan 03.10 2000, 05.04.2000, 06.04.2000 tarihli Tarım Kredi Kooperatifi müşterek ve müteselsil borç senetlerine dayalı olarak ,... hakkında 09.09.2009 tarihinde ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/150 E. sayılı dosyası ile ilamlı takip başlatıldığı, borçluya icra emri tebliğ edilemediği, bilahare bu takip dosyasının 23.10.2013 tarihinde takipsizlik nedeniyle işlemden kaldırıldığı, ,...'ın ölümü üzerine alacaklı tarafından aynı borç senetlerinin ,... mirasçıları aleyhine şikayete konu takip dosyasında 23.02.2015 tarihinde ilamlı takip konusu yapıldığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar, her takip talebi ile zamanaşımı kesilip yeniden 10 yıllık zamanaşımı süresi başlar ise de, takipsizlik nedeniyle işlemden kaldırılan takip dosyasının her zaman yenilenmesi mümkün iken, alacaklı tarafından dayanağı ilam aynı olan mükerrer takip başlatılması zamanaşımını kesmez.

... İcra Müdürlüğü'nün 2009/150 E. sayılı takip dosyasında muris ,... aleyhine başlatılan takiple zamanaşımı süresinin 09.09.2009 tarihinde kesildiği ve on yıllık yeni bir zamanaşımı süresinin başladığı, buna göre dayanak belgeler yönünden zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmıştır.

O halde; mahkemece, borçluların mükerrerlik iddiası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dayanak ilamın zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile takibin iptali yönündeki hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12115, Karar No: 2021/12174, Tarih: 22.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/12115 E.  ,  2021/12174 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvuru süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi... Dairesine gönderilmesine, 22/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16821, Karar No: 2015/35008, Tarih: 01.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/16821 E.  ,  2015/35008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, arsasını... Kentsel Dönüşüm projesi kapsamında iki daire karşılığında davalıya devrettiğini, ancak arsasına düşük bedel takdir edildiğini ileri sürerek tesbit edilen değerin günün koşullarına uygun olarak artırılmasını, her m2 için yeniden tesbitinin yapılarak arsanın toplam bedelinin belirlenmesini, belirlenecek değerden fazlası saklı kalmak üzere 2000 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İdari Yargının görevli olduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğu nedeniyle talebin usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalıya devrettiği taşınmazına düşük bedel takdir edildiğinden bahisle talepte bulunmuş mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle talebin usulden reddine karar verilmiş olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen değerin tahsilinin talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Yukarıda açıklandığı üzere davacının talebi özel hukuk hükümlerine göre yapılan işlem neticesinde eksik belirlenen bedele ilişkin olduğundan olayda görevli mahkeme adli yargı mahkemesidir. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10428, Karar No: 2015/20095, Tarih: 09.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/10428 E.  ,  2015/20095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan son verilmiş olduğunu, kanuni haklarının ödenmemiş olduğunu beyan ederek 11.07.2009-04.09.2009 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine, ayrıca dava dilekçesinde kalem kalem belirtmiş olduğu alacaklar toplamının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti

Davalı şirket temsilcisi yargılama sırasında davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla mesai alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Bilikişi tarafından giriş ve çıkış saatlerinin çok değişken olduğu girişin en erken 8:30 olduğu, genelde 9 :00'da giriş olduğu, giriş saatlerinin 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 olarak değiştiği, işten çıkış saatinin en fazla 20:00 olduğu öğleden önce gelindiğinde 17:00 saatinde işten çıkıldığı öğleden sonra gelindiğinde 20:00 gibi işten çıkıldığı günlük en fazla 3,5, 6,7, 8 saat çalışıldığı haftalık kırkbeş saatin aşılmadığı tespitleri yapılmış, mahkemece de fazla mesai talebi reddedilmiştir. Ancak kayıtlarda yapılan incelemede gün içersinde birden fazla giriş çıkış saati göründüğü, bu saatlerin kronolojik sırada olmadığı örneğin ayın üçdeki çıkış saatinin ayın beşdeki çıkış saatninden sonra göründüğü anlaşılmakla bilirkişi raporun bu yönden denetime elverişli değildir. Giriş çıkış kayıtları günlük bazda tasnif edilmeli, bir gün içersindeki bütün giriş çıkışlar sıralanmalı ilk girişin giriş saati son çıkışın da çıkış saati kabul edilmesi ile çalışma saati ve haftalık fazla çalışma hesaplaması yapılarak sonuca göre karar verilmelidir.

3-Davalı davada kendisini bir vekil ile temsil ettirmediği halde davalı lehine vekalet ücreti taktir edilmesi hatalıdır.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

SV
Yargıtay — Esas No: 2019/1007, Karar No: 2019/9799, Tarih: 28.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/1007 E.  ,  2019/9799 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

İş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçundan sanık ...'un, ... sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 117/1, 119/1.c, 52. maddeleri uyarınca 1.800,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Serik Sulh Ceza Mahkemesinin 15/04/2008 tarihli ve 2007/125 esas, 2008/144 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2019 gün ve 2019/13667 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Sanık hakkında hükmedilen iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçundan temel ceza olarak belirlenen 20 gün adlî para cezasından, birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi sebebiyle bir kat oranında artırım yapılarak 40 gün adlî para cezası belirlenip, aynı Kanun’un 52/2 maddesi gereğince günlüğü takdirince 30,00 Türk lirasından paraya çevrilerek sonuç olarak 1.200,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 1.800,00 Türk lirası adlî para cezası olarak fazla ceza tayininde isabet görülmemiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 227-228 sayılı kararında belirtilen “Esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hataları, yargı kararlarında ‘maddi yanılgı’ veya ‘yazım hatası’ diye isimlendirilen beşeri hatalardır. Yargılama araçlarının belirli bir biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hataları ise hukukî yanılgılardır. Hukukî yanılgılar, ancak başka bir merci tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir talî muhakeme ile giderilebilir. Yargı ve kararlardaki maddî yanılgıların düzeltilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir.” biçimindeki açıklamalar karşısında, somut olayda yapılan hatanın hesap hatasından kaynaklandığı ve mahâllinde mahkemesince düzeltilebileceği değerlendirilmekle yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, ... sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2 maddesi gereğince, adı geçen sanık yararına olan ve hükümden önce yürürlüğe giren ... sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda Ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 562. maddesi ile değişik ... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Terörle Mücadele Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hukuksal Değerlendirme:

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni hukuka aykırılık durumlarının incelenmesi gerekmektedir.

Sanık hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçundan temel ceza olarak 20 gün adlî para cezasının belirlendiği , birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi sebebiyle bir kat oranında artırım yapılarak 40 gün adlî para cezası belirlendikten sonra, aynı Kanun’un 52/2 maddesi gereğince günlüğü 30,00 Türk lirasından paraya çevrilirken sonuç olarak 1.200,00 adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 1.800,00 adlî para cezası olarak fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.

Yargıtay incelemesi sırasında saptanan yukarıda belirtilen yeni hukuka aykırılık nedenleri, kanun yararına bozma konusu yapılmadığından belirtilen kanun yolunun niteliği gereği resen giderilemeyecektir. Y.C.G.K.'nın 17/07/2007 gün ve 2007/145-172 sayılı, 27/03/2007 gün ve 2007/73-76 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere hükümdeki diğer yasaya aykırılıklar giderilmeden, uyuşmazlık konusunda karar verilmesi halinde, hukuka aykırılıkları giderme ve ülkede uygulama birliğini hukuka uygunlukla sağlama amacına hizmet için öngörülen "Kanun yararına bozma" kurumu, bünyesinde hukuka aykırılık taşıyan hükümleri onaylama sonucunu doğuracaktır. Bu nedenle kanun yararına bozma konusunun bu aşamada sonuçlandırılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2) Hükümde saptanan yeni hukuka aykırılık nedeni açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMEK üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, bu hususun değerlendirilmesinden sonra, diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 28/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.