muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6006, Karar No: 2012/8458, Tarih: 27.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6006 E.  ,  2012/8458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 122 ada 29 parsel sayılı 991,20 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava dışı 122 ada 30 parsel sayılı taşınmazın eksik yüzölçümü ile kendisi adına tespit edildiğini, mevcut eksikliğin dava konusu taşınmazda kaldığını öne sürerek ve tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Davalı ... da yargılama sırasında tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 122 ada 29 parsel ve dava dışı 122 ada 30 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddinde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorundadır. Davacı ... adına tespit edilen dava dışı 122 ada 30 parsel sayılı taşınmaza ait dosyada bulunan tutanak aslı ve dayanağı belgelerin tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğü'ne iadesine karar verilmesi gerekirken taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde tescil hükmü kurulması isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1.bendinin ikinci satırında yazılı " ve 122 ada 30 parsel" sözünün hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine 1. bendin sonuna gelmek üzere "Dava konusu olmayan 122 ada 30 parsel sayılı taşınmaza ait dosyada bulunan tutanak aslı ve dayanağı belgelerin tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğü'ne İADESİNE" sözlerinin eklenmesine; hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacı ...'a iadesine, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3654, Karar No: 2021/15541, Tarih: 21.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3654 E.  ,  2021/15541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

BİRLEŞTİRİLEN ... . ASLİYE HUKUK MAH. / DOSYASINDA

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı; davacı idare, davalı ... ve davalı ... vd. vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kısmen kabulü ile hükmün ödemeye ve vekalet ücretine ilişkin bentleri yönünden HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve davalı ... vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare, davalı ... ve davalı ... vd. vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile hükmün ödemeye ve vekalet ücretine ilişkin bentleri yönünden HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 1660 ada 26 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi; üzerindeki yapılara aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) ... Belediye Başkanlığından dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede imar uygulaması yapılması halinde kesilecek düzenleme ortaklık payı sorulmadan, ... Mahallesi 1656 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili talebi ile ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/245-2016/203 E/K sayılı dosyasına gelen yazı cevabında belirtilen % 25 düzenleme ortaklık payı oranı esas alınarak hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, 1656 ada 7 parsel sayılı taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen bedelinden % 40 düzenleme ortaklık payı düşülerek hesaplanan m2 birim fiyatı üzerinden tespit edilen kamulaştırma bedeli, Dairemiz denetiminden geçerek 2019/4748 -2019/7339 E/K sayılı ilam ile onandığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla; aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyalarına gelen ... Belediye Başkanlığı yazı cevaplarında; taşınmazların mevcut kadastral konumunu koruduğunu, bölgede seçilmiş düzenleme alanı bulunmadığı, imar uygulaması yapılması halinde İmar Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca, % 40’a kadar düzenleme ortaklık payı kesilebileceğinin belirtildiği, bu yazıya istinaden mahkemelerce emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen bedelden %40 oranında düzenleme ortaklık payı kesildiği ve bu bedellerin Dairemiz denetiminden geçerek onandığı da anlaşıldığından, taşınmazın tespit edilen metrekare birim fiyatından % 40 oranında düzenleme ortaklık payı düşülerek hesaplanan bedel üzerinden kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak derhal ödenmesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ve davalı ... vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı idare ve davalı ...'den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20521, Karar No: 2007/19501, Tarih: 30.10.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/20521 E.  ,  2007/19501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2006

Davacı,  19.11.1982-1.11.1983 tarihleri arasında  isteğe bağlı sigortalı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildiDava, davacının 19.11.1982-1.11.1983 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde  zorunlu Bağ-Kur  sigortalılığı için  esnaf sicili veya kanunla  kurulu  meslek kuruluşu kaydı aranırken  20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren  2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı  Yasa'nın  24. maddesi değiştirilecek  zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için  gelir vergisi  mükellefi olması şartı getirilmiş ancak  gelir vergisinden  muaf olanlar  için meslek kuruluşuna kayıtlı  olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı  Yasa ile 24. madde  değiştirilerek  zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması  yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek  zorunlu Bağ-Kur   sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak  gelir vergisinden muaf olanlar için  esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 4.12.1984-12.8.2005 tarihleri arasında sicil, 29.09.1981-11.8.2005 tarihleri arasında oda, 4.11.1982-19.11.1982- 1.11.1983-11.12.1999, 18.02.2000-26.4.2004 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu vergi kaydı esas alınarak  3.11.1982 tarihi itibariyle tescil edildiği, bilahare vergi kaydının 19.11.1982 tarihinde son bulunduğunun davalı Kurumca anlaşılması vergi üzerine kaydı esas alınarak 19.11.1982 tarihi itibariyle terkin edilip sigortalılığının 1.11.1983 tarihi itibariyle yeniden başlatıldığı  ve 19.11.1982-1.11.1983 tarihleri arasında sigortalı olarak kabul edilmediği anlaşılmaktadır.

Gerçektende davacının uyuşmazlık konusu olan dönemde sigortalılık şartlarını taşımadığı ortadadır.

Ancak davacı ihtilaf konusu döneme ilişkin primlerini 1992 yılı Affından yararlanarak ödediğini, bu döneme ilişkin primlerin Yahyalı İcra Müdürlüğünün 1994/218 Esas nolu dosyası ile  cebri icra yolu ile tahsil edildiğini ileri sürmektedir.

Gerçektende davacının uyuşmazlık konusu olan dönemde sigortalılık şartlarını taşımadığı ortadadır.

Ancak davacı ihtilaf konusu döneme ilişkin primlerini 1992 yılı Affından yararlanarak ödediğini, bu döneme ilişkin primlerin Yahyalı İcra Müdürlüğünün 1994/218 Esas nolu dosyası ile  cebri icra yolu ile tahsil edildiğini ileri sürmektedir.

Davacıyı kendi hatalı  işlemi  nedeniyle yıllarca sigortalı sayan Kurumun davacıya sigortalı  olduğu inancı verdikten ve primleri tahsil  edip yıllarca  kullandıktan   sonra sigortalılığın iptal edilmesi M.K.'nun 2. maddesinde öngörülen doğruluk ve dürüstlük kuralları  ile bağdaşmayacaktır. Yargıtay  Hukuk Genel Kurulu'nun 1.10.1997 günlü, 1997/10-578 Esas, 1997/758 Karar sayılı Kararı'da bugündedir. Bu döneme ilişkin  primler tahsil edilip davalı Kurumca uzunca süre kullanılmış ise primler zorunlu sigortalılık kolundan tahsil edildiğinden davacının bu dönemde 1479 sayılı Yasa'ya  tabi zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gerekceğinden mahkemenin isteğe bağlı sigortalılık koşullarına ilişkin gerekçeside yerinde değildir.

Yapılacak iş; Yahyalı İcra Müdürlüğünün 1994/218 Esas nolu dosyasını getirtmek, primlerin cebri icra yolu ile tahsil edilip edilmediğini tesbit etmek  davacının 1992 yılı affından yararlanarak yaptığı ödemelerin  ihtilaf konusu dönemi kapsayıp  kapsamadığını veya ve kadarını  kapsadığını araştırarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup  bozma nedenidir.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/10393, Karar No: 2015/26597, Tarih: 03.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/10393 E.  ,  2015/26597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/273411

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2011

NUMARASI : 2010/486 (E) ve 2011/249 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosya kapsamı ile UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede motorlu araç trafik tescil belgelerinin aracın muayenesi bölümünde sahtecilik suçundan cezalandırılması istemi ile hakkında kamu davası açılan sanığın benzer suçlardan bir çok mahkemede yargılandığı, bazı dosyalar hakkında hüküm kurulup, temyiz incelemesi sonucunda karar verildiği anlaşılmasına göre; mükerrer yargılamanın önlenmesi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması bakımından, sanık hakkında benzer suçlardan başka mahkemelerdeki dava dosyalarının getirtilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı suretlerinin dosyaya intikali sağlanıp, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı da karar yerinde tartışılarak sonucuna göre yazılı şekilde hüküm kurulması;

2- Kabule göre;

5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince aynı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2015

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10428, Karar No: 2023/2234, Tarih: 08.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2021/10428 E.  ,  2023/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2886 E., 2021/1332 K.

...

...

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/70 E., 2020/355 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine,davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalılara ait işyerinde damperli kamyon şoförü olarak çalışırken 17.04.2016 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davalı işverenlerin kusurlu olduğunu, kaza nedeniyle müvekkilinin %38,20 oranında maluliyete uğradığını,kaza tarihinde müvekkilinin net maaşının 2.000,00 TL olduğunu, bunun asgari ücret tutarının bankadan kalanının imza karşılığı elden verildiğini, müvekkilinin kaza sonrası bekçilik yapmaya zorlandığını belirterek, 5.000 TL maddi tazminat ve 100.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı vekili 04.07.2018 havale tarihli talep artırım dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 210.590,84 TL'ye çıkarttıklarını belirtmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Obalılar şirket vekili cevap dilekçesi ile iş kazasının davacının kendi kusurlu ve hatalı eylemi nedeniyle gerçekleştiğini, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davacının maluliyetinin az olduğunu, davacının sağlık harcaması olmadığını, manevi tazminat talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesi ile müvekkilinin iş kazasından sorumlu olmadığnı, diğer davalı şirketin sorumlu olduğunu,müvekkili belediye ile diğer davalı arasında Ambalaj Atıklarının Kontrolü Yönetmeliği gereğince geri kazanılabilir atıkların toplanması için sözleşme yapıldığını,kendi sorumlulukları olmadığından husumet itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

1.Davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile, 210.590,84 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 17.04.2016 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

2.Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 40.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 17.04.2016 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde, ilk derece mahkemesi kararının manevi tazminat yönünden haksız ve de hukuka aykırı olup kararın bozularak 100.000,00 TL olarak düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep ettiklerini, kaza sonrası müvekkilinin tarifi imkansız acılar çektiği, bu dönemde aile üyelerinin fiziksel, maddi ve psikolojik desteğiyle hayata tutunabildiği, müvekkilinin kaza sonrası tek başına yerinden kalkamadığı, müvekkilinin şu an ancak korse desteğiyle yürüyebildiği, ağrılarının devam ettiği, kaza nedeniyle iki omurunun kırıldığı ve de halen felç olma ihtimalinin devam ettiği, müvekkilinin yaşam kalitesinin önemli ölçüde düştüğü, müvekkilinin bundan sonraki ömründe sürekli sağlık problemlerinin olacağı, davacı işverenin kusuru ile ağır işgücü kaybına uğradığı, müvekkilinin gerek aktif gerek pasif yaşam döneminin kaza nedeniyle olumsuz yönde etkilendiği, müvekkiline kusur atfedilmediği, işverenlerin toplam %100 oranında kusurlu olduğu, müvekkilindeki iş gücü kaybı oranının, uzun tedavi süreci, sakat kalma ihtimalinin devam etmesi, bu kazanın özel hayatını etkilemiş olması, tedavi süresince bakıma muhtaç yaşaması, müvekkilinin duyduğu acı, elem, keder ve ızdırap nazara alındığında hükmedilen 40.000,00 TL'nin hak ve nesafete uygun olmadığı, davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti fahiş olup kararın bu yönden de bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

2. Davalı vekili ... vekili istinaf dilekçesinde,

2. Davalı vekili ... vekili istinaf dilekçesinde,

Davacının maluliyetinin daha az olduğunu belirterek taraflarınca maluliyet oranına itiraz edildiği, itirazları neticesinde ön inceleme duruşmasının 6 numaralı ara kararında ilgili SSYSK'dan rapor alınması için Esenyurt SGM'ye yazı yazıldığı ve 25.07.2017 tarihli karar ile iş kazasına bağlı maluliyet oranının %38,2 olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına karar verildiği, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde davacının şu anda sağlığına kavuştuğunu, bu nedenle maluliyet durumu ile ilgili Adli Tıp İhtisas Kurulu'ndan rapor alınması talep ettikleri, dosyanın ilgili birime gönderilerek tekrar rapor alındığı, ancak verilen son raporun, objektif kriterlerden uzak, denetime elverişli olmayan, soyut ve hiçbir gerekçe içermeyen bir rapor olduğunu, mahkemece davacının hesaplamaya esas ücretinin hatalı tespit edildiği, , tanık ...'in çelişkili beyanları ve müvekkil şirket aleyhine aynı isteklerle ... 11. İş Mahkemesi'nin 2017/59 Esas sayılı dosyası ile dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan tanık ...'ın beyanları göz önünde bulundurularak davacının maaşının 2.000,00 TL olduğundan bahisle yapılan bu hesaplamaların hükme esas alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının imzasını havi ücret bordrolarının asıllarının işçilik alacaklarına yönelik müvekkili şirkete karşı açtığı ... 24. İş Mahkemesi'nin 2017/191 Esas sayılı dosyasında olduğunu belirttiği ve söz konusu bordroların yapılan hesaplamalarda dikkate alınmasını talep etmelerine rağmen mahkemece bu konuda da araştırma yapılmadan eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiği,

Davacının salt emniyet kemerini takmamış olmasının dahi kusur tespitinde önem arz etmesi ve SGK inceleme raporunda davacının %100 kusurlu olduğunun tespiti karşısında hükme esas alınan kusur raporunun dosya kapsamına uygun olmadığının aşikâr olduğu, mahkemece davacının çektiği elem ve üzüntüye karşılık 40.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin de haksız ve hukuka aykırı olduğu, hükmedilecek manevi tazminatın bir ceza olamayacağı gibi mamelek hukukuna dair zararın karşılanmasını da amaç edinmemesi gerektiği, dosya kapsamına bakıldığında her ne kadar tanıkları dinlenilmemişse de davacının amacının haksız kazanç sağlamak olduğunun ortada olduğu, davacının kaza sonrası tekrar işbaşı yaptığında kendisine dikkatli ve özenli davranıldığı hatta neredeyse kendisine hiçbir iş yaptırılmadığı ya da en ufak bir acı söz söylenmediği, ancak tüm bu iyiniyetli davranışlar karşısında kendisinin işyerindeki diğer çalışanlara "maluliyet oranını yükselteceğim ve emekli olacağım" şeklinde söylemlerde bulunduğu, davanın olay tarihindn yaklaşık 1 yıl sonra gibi bir sürede açılmış olmasının da bunun bir göstergesi olduğu belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde,