muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10229, Karar No: 2020/8004, Tarih: 21.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/10229 E.  ,  2020/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; 355 parsel sayılı taşınmazın önce babaları, ardından da kendileri tarafından kullanıldığını, davalı idare talep ettiği sürece ecrimisil bedeli ödediklerini, taşınmazı imar ve ihya ederek zeytin ve muhtelif meyve ağaçları diktiklerini, sulama havuzu yaptıklarını, taşınmazın üzerine yol açtıklarını, yamaçta yer alan taşınmaza hafriyat yaptıklarını, ancak 14/06/2013 tarihinde taşınmazın trampa yolu ile dava dışı kurum adına tescil edildiğini ileri sürerek ektikleri ağaçlar ile imar, ihya, hafriyat, sulama havuzu ve yol yapmak suretiyle kendileri tarafından ödenen bedellerin davalı idareden tahsilini talep etmişler, bilahare verdikleri ıslah dilekçesi ile taleplerini 34.182 TL’ye arttırmışlardır.

Davalı; davacıların, 01/04/2012 tarihinden itibaren muhtelif meyve ağaçları ekmek suretiyle davaya konu taşınmazı işgal ettikleri tespit edildiğinden kendilerine ecrimisil ihbarnamesi ve tahliye yazısı gönderildiğini, ancak davacıların taşınmazı tahliye etmeyerek kullanmaya devam ettiklerini, 16/04/2013 tarihine kadar olan dönem için kendilerine yeniden ecrimisil ihbarnamesi gönderildiğini, bu arada Maliye Bakanlığının 14/05/2013 tarihli yazısı ile söz konusu taşınmazın Hatay İl Özel İdaresi adına, mülkiyeti Hatay İl Özel İdaresine ait bir kısım taşınmazın ise Hazine adına tescil(trampa) edilmesinin uygun görülerek takas işleminin gerçekleştirildiğini, husumetin Hatay İl Özel İdaresi’ne yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca 4706 sayılı Kanunun 5. maddesine göre davacıların herhangi bir hak ve tazminat talep edemeyeceklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu taşınmazın üçüncü kişiye satış tarihi itibari ile muhtesatlı değeri ile muhtesatsız değeri arasındaki bedel farkı kadar davalının sebepsiz zenginleştiği gerekçesi ile; davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 11.392 TL, davacı ... için 5.188 TL alacağın davalıdan tahsiline dair verilen karar tarafların temyizi üzerine Dairece verilen 08/11/2017 tarihli ve 2016/8938 E./ 2017/15480 K sayılı kararla “ davacıların Hazine adına

Mahkemece; davaya konu taşınmazın üçüncü kişiye satış tarihi itibari ile muhtesatlı değeri ile muhtesatsız değeri arasındaki bedel farkı kadar davalının sebepsiz zenginleştiği gerekçesi ile; davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 11.392 TL, davacı ... için 5.188 TL alacağın davalıdan tahsiline dair verilen karar tarafların temyizi üzerine Dairece verilen 08/11/2017 tarihli ve 2016/8938 E./ 2017/15480 K sayılı kararla “ davacıların Hazine adına

kayıtlı olduğunu taşınmaza muhtesat ve masraf yaptıkları, taşınmazı geçerli bir sözleşmeye dayalı olarak kullandıklarını ispat edemeyen davacıların iyiniyetli olduklarının kabul edilemeyeceği, malzeme sökülüp alınmadığına göre hükmedilecek miktarın taşınmazın muhtesatlı değeri ile muhtesatsız değeri arasındaki fark olmayıp, bu malzemeler nedeniyle taşınmaz malikinin zenginleştiği miktar olduğu, bu miktarın da TMK'nun 723/son maddesinde belirtildiği üzere, malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri ifade ettiği, bu miktar üzerinden alınacak rapora göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle, davalı yararına bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda dosya, ek rapor almak üzere önceki bilirkişi heyetine tevdi edilmiş, hazırlanan 19/10/2018 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak; davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 6.505 TL, davacı ... için 4.697 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacıların tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Türk Medeni Kanunu'nun 723.maddesi; “Malzeme sökülüp alınamazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür... Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyi niyetli değilse, hâkimin hükmedeceği miktar, bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir.” hükmünü içermektedir. Anılan hüküm, esas itibariyle (BK'nın 61 ve devamı maddelerinde) TBK'nın 77 ve devamı maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşmenin özel bir halidir.

Dairece verilen bozma kararaıyla, davacıların, kendilerine ait olmayan taşınmaz üzerine bilerek yapı inşa ettiği ve ağaç diktiği için iyiniyetli olmadığı, buna göre TMK'nın 723/son maddesinde belirtildiği şekilde malzemenin, arazi maliki için taşıdığı en az değeri talep edebileceklerinin kabul edildiği açıktır. Hükümde belirtilen “en az değer” ifadesi ise; inşa edilen bina ve muhtesat için asgari levazım bedeli, yetiştirilen ağaçlar içinse odun bedelini ifade etmektedir.

Gerek öğretide gerekse sapma göstermeyen uygulama ile asgari levazım değeri; yapı ve eklentilerinin yapımında kullanılan tüm malzemelerin işçilik ve yapımcı kârı gibi unsurlar gözetilmeksizin piyasadaki en düşük değerlerinden, yapım yılı veya yıllarına göre yıpranma payı düşüldükten sonra elde edilecek miktar şeklinde benimsenmiş bulunmaktadır.

Gerek öğretide gerekse sapma göstermeyen uygulama ile asgari levazım değeri; yapı ve eklentilerinin yapımında kullanılan tüm malzemelerin işçilik ve yapımcı kârı gibi unsurlar gözetilmeksizin piyasadaki en düşük değerlerinden, yapım yılı veya yıllarına göre yıpranma payı düşüldükten sonra elde edilecek miktar şeklinde benimsenmiş bulunmaktadır.

Dikilen ağaçlar yönünden de; işçilik ve bakım giderleri gözetilmeksizin, odun değerine göre teknik inceleme yapılmalıdır.

Ne var ki hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, yukarıda açıklanan ilkeler göz ardı edilerek, hafriyat bedelinin hesaba dahil edilmemesi gerektiği açıklandıktan sonra, bozmadan önce alınmış olan 09/06/2015 tarihli bilirkişi raporunda sulama havuzu ve ağaçlar için belirlenmiş olan bedeller esas alınmak suretiyle hesaplama yapılmıştır.

Buna göre; mahkemece; uyulan bozma kararı gereğince, davacılar tarafından yaptırılan sulama havuzunun asgari lazım bedeli dikilen ağaçlar yönünden ise; odun bedelini belirleyen bilirkişi raporu alınması, ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; bozma kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile hazırlanmış olan ek bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1574, Karar No: 2025/2329, Tarih: 21.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/1574 E.  ,  2025/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1942 E., 2024/1918 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/585 E., 2023/207 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine dair kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından tavzih edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 27.12.2024 tarihli ek karar ile davalılar vekilinin düzeltme talebinin reddine, davalılar vekilinin kararı temyiz etmekte muhtariyetine dair karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin tavzih dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 27.12.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Dosya içeriğine göre, temyize konu edilen toplam miktar 18.000,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 27.12.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5393, Karar No: 2007/6324, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/5393 E.  ,  2007/6324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Belediye Başkanlığının kamulaştırılan taşınmazın imar planı dışında, belediye sınırları içinde olduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığına dair cevabi yazısı ile yetinilmek suretiyle taşınmaz arsa niteliğinde kabul edilerek ona göre değerlendirme yapan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuştur.

Her ne kadar ikinci bilirkişi kurulu raporunda nitelikleri, konumu ve çevre özellikleri belirtilerek taşınmaz arsa olarak değerlendirilmişse de, keşifte dava konusu yeri inceleyip hakkında bilgi edinen hakimin tutanağa geçen genel nitelikteki objektif gözlemleri ile ve yargı denetimine olanak sağlamak amacıyla, dosyaya konulacak planlar, fotograflar, ilgili belediyeler, imar müdürlükleri, kadastro müdürlükleri gibi mercilerden alınacak belgelerle desteklenmedikçe, mücerret belediye yazısı ve bilirkişi raporlarındaki belirlemeler, imar planı dışında yada henüz imar planı yapılmamış yörelerdeki taşınmazların arsa sayılabilmesi için her zaman yeterli olmazlar.

Karayoluna 1200 mt., bağlı olduğu belediye merkezine 5000 mt., en yakın eve 600 mt., komşu belediye merkezine 1600 mt. mesafede olduğu keşif sırasında mahkemece saptanıp fen bilirkişisi tarafından da krokiye bağlanan, etrafında meskun mahal ve gözle görülür belediye hizmetleri bulunmadığı, çevre taşınmazlar gibi halen tarım amaçlı kullanıldığı birinci bilirkişi kurulu raporunda belirlenen, dosyada mevcut krokisine göre etrafı geniş alanlı tarlalarla kaplı olan, çevresinde arsa olarak nitelendirilebilecek küçük parseller, tesisler, şehir içi yolları gibi şehirleşme emarelerine rastlanmayan, tapu sicilinde tarla olarak kayıtlı ve geniş bir mesahaya sahip dava konusu taşınmazın sırf belediye yazısına dayanarak arsa olarak nitelendirilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 2.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24649, Karar No: 2017/13149, Tarih: 01.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/24649 E.  ,  2017/13149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. Maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla ve sanık ...'ın 01.10.2010 tarihinde gözaltına alınarak Çatalca Sulh Ceza Mahkemesi'nin 03.10.2010 tarih, 2010/47 sorgu sayısı ile tutuklanmış ise de bu süreler konusunda TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsup kararı verilmemiş olması, hususları infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8118, Karar No: 2015/15868, Tarih: 28.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/8118 E.  ,  2015/15868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere ve temyiz isteminin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunun 22. maddesi gereğince muhatap yerine kendisine tebligat yapılacak kimsenin görünüş itibariyle 18 yaşından aşağı olmaması gerektiği, sanık adına gıyabi hükmün tebliğ edildiği yeğeni ...'ın nüfus kaydına göre tebliğ tarihi olan 14.10.2014 tarihinde 15 yaşında olduğu ve tebliğ evrakına söz konusu şerhin yazılmadığı gözetildiğinde, yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı cihetle, mahkemenin temyiz isteğinin reddine dair 20.11.2014 tarih 2013/103 E-2014/136 K. sayılı ek kararı kaldırılarak, sanığın öğrenme üzerine temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek 30.09.2014 tarihli hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında tayin edilen 3 yıl hapis ve 344 gün adli para cezasından 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra 2 yıl 6 ay hapis ve 286 gün adli para cezasına hükmolunup, tespit edilen gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL' den hesaplanmak suretiyle sanığın 5.720 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği halde gerekçeli kararın “yargılama ve gerekçe” kısmında sanık hakkında 153 gün adli para cezasına hükmedilerek neticeten 5.723,18 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA , 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16085, Karar No: 2018/5732, Tarih: 08.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/16085 E.  ,  2018/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek; mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması karşısında, sanığın savunmasında, ileri sürdüğü şikayete konu olan taşınmazların satışından elde edilen gelirle borçlarını ödediği iddiası ile elde edilen gelirin hangi borçların ödenmesinde kullanıldığı araştırılmadan ve söz konusu taşınmazlar hakkında Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde tasarrufun iptali davası da açıldığının anlaşılması nedeniyle, bu dosya getirtilip incelenmeden ve davanın sonucu beklenilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23207, Karar No: 2020/10643, Tarih: 06.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/23207 E.  ,  2020/10643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, çocuğun cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması veya alıkonulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanan eylemler, sevk maddeleri ile temyizin kapsamı ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun ceza daireleri arasındaki iş bölümüne dair kararına göre, sanık hakkında TCK'nın 106/2-a maddesi kapsamında tehdit, TCK'nın 234/3. maddesi kapsamında çocuğun kaçırılması veya alıkonulması ve TCK'nın 103/1. maddesi kapsamında çocuğun cinsel istismarı suçlarından hükümler kurulmuş bulunmakla, en ağır yaptırımı içeren suçun çocuğun cinsel istismarı suçu olduğu, işin incelenmesinin Yüksek 14. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye GÖNDERİLMESİNE, 06/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2985, Karar No: 2020/187, Tarih: 09.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/2985 E.  ,  2020/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 10/04/2018 tarih ve 2016/51-2018/276 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 07.01.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı ... vekili Av. ... , davalılar... Enerji Entegre Tarım San. ve Tic. A.Ş. vekilleri Av. ..., Av. ..., davalı ... Menderes Geothermal A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı... Enerji ve Entegre Tarım Ürünleri Üretim Gıda San. ve Tic. A.Ş.’nin ortağı olduğunu, davalı şirketler arasında akdedilen 09.07.2007 tarihli kira sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, davalı gerçek kişilerin de ilgili şirketlerin yönetim kurulu üyeleri olduklarını ve hukuka aykırı işlemlere doğrudan katılmış bulunmaları nedeniyle sorumlu olduklarını ileri sürerek, 09.07.2007 tarihli davalı şirketler arasında akdedilmiş kira sözleşmesi ile işletme ruhsatının devrine ilişkin işlemler ve varsa dayanağını oluşturan işlemlerin geçersizliğinin tespiti ile davalı... Enerji ve Entegre Tarım Ürünleri Üretim Gıda San. ve Tic. A.Ş.’nin 08.05.2009 tarih, 2009/03 ve davalı ... A.Ş.'nin 09.05.2009 tarih, 2009/04 sayılı yönetim kurulu kararlarının geçersizliğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamına göre, davacının davalı şirketler arası akdedilen kira sözleşmesinin muvazaalı olması nedeniyle geçersizliğinin tespiti dışındaki diğer davacı taleplerinin Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2014/16387 E 2015/3212 K sayılı kararı ile bozma kapsamı dışında bırakılıp kesinleştiği anlaşılmakla kesinleşen bu hususlar hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacı ...'nun davalı şirketler arasında akdedilen kira sözleşmesinin muvazaalı olduğunun ve bu kira sözleşmesinin geçersizliğinin tespitine yönelik istemin subut bulmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir.