muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12118, Karar No: 2024/2493, Tarih: 16.04.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu olarak değerlendirilmesi gerektiğine, haksız tahrikden üst hadden indirim yapılması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ile maktülün önceden tanıştıkları, ölüm olayından bir kaç gün maktül ile sanığın aynı ortamda arkadaşları olan ..., ... ve ... ile birlikte bulundukları, maktül ile ...'in tartıştığı, bu tartışma esnasında ...'in telefonunun kaybolduğu, ...'in şikayetçi olacağını belirtmesi üzerine maktül ...'ın şartlı tahliyesinin olması sebebiyle tedirgin olduğu ve sinirlendiği, olay yerinde bulunanları ertesi gün yanına çağırdığı ve bu durumdan duyduğu rahatsızlığı dile getirdiği, ...'in cep telefonunu alan sanık ...'ın cep telefonunu ablasına vererek ...'e vermesini sağladığı, bunun üzerine tarafların telefonda görüşerek bir araya geldikleri, bir araya geldiklerinde maktül ile sanığın kısa bir süre konuştuğu, bu konuşma esnasında maktül'ün sanığa "bir telefon için böyle yapıyorsun, götünü de verirsin" dediği, bunun üzerine sanığın üzerinde taşımış olduğu bıçak ile maktüle saldırdığı, mağdur ...'un araya girdiği, engel olmak istediği sırada sanık ...'ın darbesi neticesinde elinden bıçak ile yaralandığı, mağdur ...'in ikaz ve engellemelerine rağmen sanığın eylemine devam ederek maktülün bacak kısmına bıçak ile vurduğu, maktülün kendini saldırıdan korumaya çalıştığı, bu esnada elinden yaralandığı, tarafların arkadaşlarının ikaz ve uyarıları ile araya girmeye çalışmalarına rağmen sanığın ısrarla maktülün üzerine gittiği, maktülün de üzerinde bıçak çıkartarak sanığa doğru salladığı, ancak maktülün almış olduğu bıçak darbesinin etkisi ve sanığın tazyiki neticesinde yere düştüğü, yere düştükten sonra dahi sanığın maktüle doğru hamle yapıp başına vurduğu ve sanığın bu şekilde maktulü kasten öldürdüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, tanık beyanları, 30.04.2020 tarihli otopsi raporu, olay yeri inceleme raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Maktulün açık kimlik bilgilerinin karar başlığında gösterilmemesinin eleştirildiği, bunun dışında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Sanık savunması, tanık beyanları, 30.04.2020 tarihli otopsi raporu, olay yeri inceleme raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Maktulün açık kimlik bilgilerinin karar başlığında gösterilmemesinin eleştirildiği, bunun dışında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, somut olayda saldırı ve savunma arasında orantı bulunmaması nedeniyle sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, sanığın öldürmeye elverişli bıçakla maktulün hayati bölgelerini hedef alarak birden fazla kez bıçağı salladığı dikkate alındığında sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfının kasten öldürme olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim hükümlerinin yeterli ve kanuni gerekçe ile uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2021/1478 Esas, 2022/1220 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6652, Karar No: 2016/8193, Tarih: 03.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6652 E.  ,  2016/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 12. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca velayet kendisine bırakılan velinin vefat etmesi nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... 12. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün mernis adresinin “... Mahallesi ... Sokak No:11 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının annesi ile birlikte "... Mah., ... Sok., No:18 D:2 .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Tüm dosya kapsamından kısıtlı adayı küçüğün güncel MERNİS adresi de olan "... Mah., ... Sok., No:18 D:2 .../..." adresinde annesi ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13561, Karar No: 2011/19533, Tarih: 30.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13561 E.  ,  2011/19533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın yapı ve ağaç bedelleri yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, davacıların bina ve eklentilerinin yolda kaldığından bahisle Belediye Encümen kararı ile binanın kaçak olduğundan bahisle ortadan kaldırılmasına karar verilip davacıya tebliğ edildiği, davacı tarafından idare mahkemesine sözü edilen kararın iptali ve yürütmenin durdurulması için açılan davada yürütmenin durdurulmasına karar verilmesine rağmen bina ve eklentilerinin yıktırıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; davanın tam yargı davası niteliğinde olduğu ve bu nedenle idari yargı yerinde görülmesi gerektiğinden mahkemece görevsizlik kararı verilmesi icap ettiği düşünülmeden, işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7066, Karar No: 2019/8437, Tarih: 16.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/7066 E.  ,  2019/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan ilamlı takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; alacaklının talebi üzerine icra müdürlüğünce borçlu şirket ortaklarına İİK'nun 89 ve devamı maddeleri gereğince 1.2.3. haciz ihbarnamesi gönderildiğini, aleyhine haciz işlemi yapıldığını, haciz esnasında eşinin istihkak iddiasına yönelik itirazlarının zapta geçmediğini, asıl takip borçlusunun şirket olmasına rağmen, şirket ortağı olarak kendisine haciz ihbarnamesi gönderilemeyeceğini ileri sürerek haciz ihbarnamelerinin iptalini talep etmiş, mahkemece, haciz ihbarnamelerin iptaline karar verilmiştir.

İİK'nun 89/1. maddesine göre; hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru, borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir (Haciz ihbarnamesi). Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir.

6102 sayılı TTK'nun 124. maddesinde; limited şirketlerin sermaye şirketi olduğu, aynı Kanunun 125. maddesinde; ticaret şirketlerinin tüzel kişiliği haiz olup, Türk Medenî Kanunu'nun 48. maddesi çerçevesinde bütün haklardan yararlanabilecekleri ve borçları üstlenebilecekleri, aynı Kanunun 128. maddesinde ise; her ortağın usulüne göre düzenlenmiş ve imza edilmiş şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı, şirkete karşı borçlu olduğu hükme bağlanmıştır.

Şirket ortağı, ortağı olduğu şirket tüzel kişiliğinden ayrı bir kişiliğe sahip olup, TMK anlamında gerçek kişi olduğundan şirkete göre üçüncü kişi sayılır. TTK'nun yukarıda açıklanan maddeleri uyarınca şirket ortakları, şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettikleri sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduklarından ve borçlu şirketin, şirket ortağındaki sermaye alacağının haczine engel yasal bir düzenleme de bulunmadığından, sermaye alacağının haczi mümkündür. Kaldı ki, borçlu şirketin, üçüncü kişi şirket ortağı nezdinde, sermaye borcu dışında tamamen özel hukuktan kaynaklanan ve paraya çevrilmesi mümkün, İİK'nun 89. maddesi kapsamında haczedilebilecek nitelikte başkaca hak ve alacaklarının bulunabileceği de kuşkusuzdur.

Dairemiz; şirket ortağının, borçlu şirket yönünden üçüncü kişi sayılamayacağından dolayı şirket ortağına 89/1 haciz ihbarnamesi gönderilemeyeceği görüşünde iken, HGK'nun 11.05.2016 tarih ve 2014/12-1078 Esas numaralı içtihadı doğrultusunda ve yukarıda açıklanan olgular karşısında içtihat değişikliğine gitmiş olup, Dairemizin değişen içtihadına göre, şirket ortağı, borçlu şirket bakımından üçüncü kişi sayılacağından, şirket ortağı olan şikayetçilere 89/1, 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnamesi gönderilmesinde yasaya uymayan bir yön bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

O halde, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2351, Karar No: 2014/499, Tarih: 21.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2351 E.  ,  2014/499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2012

NUMARASI : 2010/110-2012/301

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde 27.08.2007-01.09.2009 tarihleri çalıştığını, Sosyal Güvenlik Kurumu primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması ve ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebebe dayalı sonlandırdığını, işyerinde fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını, hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırılmadığın ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı P.... M... Sanayi ve Ticaret A. Ş. vekili, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davacının istifası ile sona erdiğini, davacının fazla çalışma iddiasının gerçeğe uygun olmadığını ve yıllık izinlerini kullandığını savunmuştur.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili, uyuşmazlığın işçilik alacaklarına ilişkin olması sebebi ile müvekkili kuruma husumet yöneltilmeyeceğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma iddiasını şahit beyanları ile ispatlayan davacı işçinin, bu ücret alacaklarının ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı sebebe dayalı feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı P... Mobilya Sanayi ve Ticaret A. Ş. ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı P.... Mobilya Sanayi ve Ticaret A.Ş. 'nin davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kararı davalı P... Mobilya Sanayi ve Ticaret A. Ş. ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı P.... Mobilya Sanayi ve Ticaret A.Ş. 'nin davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davalı işveren aleyhine farklı işçiler tarafından açılan emsal nitelikteki dosyalarda işyerinde haftanın altı günü çalışıldığı, 08:00-17:50 saatleri arasında mesai yapıldığı, Nisan- Eylül ayları arasında ki dönemde ise hafta da üç gün mesainin saat 22:00'de sona erdiğinin belirlendiği gerekçesi ile davacının fazla çalışma ücreti haftada 19 saatlik çalışma süresi esas alınarak hesaplanmış ise de bu dosyada dinlenilen davacı şahitlerinin çalışmanın saat 22:00'a kadar uzadığı ve yaz-kış dönemlerinde çalışma süresinin değiştiği yönünde beyanları bulunmamaktadır. Davacı şahitleri, işçinin zaman zaman fazla çalışma yaptığını, çalışmanın saat 20:00-21:00'a kadar uzadığını ifade etmişlerdir.

Her dava dosyası içerisine sunulan deliller göre değerlendirmeye tabii tutulmalıdır. Ayırca işyerinde farklı görevlerde bulunan işçiler yönünden çalışma saatlerinin değişkenlik arz edebileceği nazara alınmalıdır. Gerekirse şahitler yeniden dinlenerek davacının çalışma saatlerin yaz kış dönemlerinde farklılık gösterip göstermediği ve haftada kaç gün normal mesai saatleri dışında çalışma yapıldığı ayrıntılı şekilde belirlenmeli ve çalışma süresinin saat 22:00'a kadar uzadığı hususun somut olay açısından ispatlanamadığı da dikkate alınarak sonucuna gidilmelidir. Eksik inceleme ye dayalı karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan dosya içerisine ibraz edilen ve davacı tarafından itirazi kayıtsız imzalanan ücret bordrolarının bir kısmında, ulusal bayram genel tatil günleri ücretlerinin tahakkuk ettirildiği görülmektedir. Bu durumda anılan dönemlerin tamamen hesaplama dışı bırakılması gerekir. Mahkemece, bordroların asgari ücret üzerinden düzenlendiği ve ulusal bayram genel tatil günleri ücret alacaklarının da asgari ücret üzerinden hesaplanarak ödendiği gerekçesi ile fark ücret alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

3- Sosyal Güvenlik Kurumunun temyiz itirazları yönünden ise davacının sigorta primine esas kazanç ve ücret miktarının tespitine ilişkin dava ile işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkin dava niteliği ve tarafları açısından farklılık arz etmektedir. İddia ve savunmanın usule uygun olarak araştırılması, delillerin tümüyle toplanıp ayrıntılı şekilde değerlendirilmesi ve kararın Yargıtay denetimine elverişli olabilmesi için dava dosyaların ayrı ayrı görülüp sonuçlandırılmasında zorunluluk bulunmaktadır. Bu sebeple davacının sigorta primine esas kazanç ve ücret miktarının tespitine ilişkin dava tefrik edilmeli sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususun dikkate alınmaması da ayrı bir bozma sebebi olarak kabul edilmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1687, Karar No: 2018/4763, Tarih: 28.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/1687 E.  ,  2018/4763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet, cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen Ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1450, Karar No: 2025/1748, Tarih: 11.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/1450 E.  ,  2025/1748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1463 E., 2023/1566 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/514 E., 2023/207 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanı kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve ek dava dilekçesinde özetle, davacının 24.04.2015 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı işçinin kolunda/bileğinde var olduğunu iddia ettiği rahatsızlığın görevi olan rutin yolluk kırma işlemiyle ilgi ve illiyeti bulunmamakta olup, davacının daha başka sebeplerden dolayı bu şikayetlere maruz kalmış olma ihtimali kuvvetle muhtemel olduğunu, açıklanan sebeplerle davanın reddine, yargılama masrafı ile avukatlık ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

A-Ana dava yönünden;

1-Maddi tazminat yönünden açılan davanın kabulü ile 191.422,12 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2-Manevi tazminat yönünden açılan davanın kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

B-Usulüne uygun olarak açılan ek dava bulunmadığından, ek dava konulu talep dilekçesi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF