muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15522, Karar No: 2023/3490, Tarih: 05.04.2023

4. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ... ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi 241 ada 37 parsel sayılı, 965,18 m² yüzölçümlü, arsa vasıflı taşınmazın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/206 Esas, 2004/42 Karar sayılı kararı ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan 386,08 m²lik kısmının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın 30.12.2005 tarihinde kesinleştiği, eldeki asıl davanın 08.01.2014 birleştirilen davanın ise 28.12.2015 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla kanun hükümlerine uygundur.

3. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla kanun hükümlerine uygundur.

4. Buna karşın, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde, özel amaçlı satış emsal olarak alındığından rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir. Bununla birlikte hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaza tapu iptal kararının kesinleşme tarihi itibari ile 410 TL/m² birim fiyatı belirlendiği, dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan 241 ada 27 parsel sayılı taşınmaza ise ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/50 Esas, 2020/181 Karar sayılı dosyasında tapu iptal kararının kesinleşme tarihi olan 02.05.2005 değerlendirme tarihi itibarıyla 706,76 TL/m² birim fiyatı takdir olunduğu ve bu kararın Dairemizin 2022/2248 Esas, 2022/10443 Karar sayılı dosyası ile denetiminden geçerek onandığı gözetildiğinde bilirkişi kurulunca güçlü delil niteliğindeki bu bedelden ayrılma nedenleri de belirtilmemiştir.

5. Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11693, Karar No: 2008/12106, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11693 E.  ,  2008/12106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.10.2006 gününde verilen dilekçe ile yol olarak tespit harici bırakılan yerin adlarına tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.03.3008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacılar, maliki oldukları 160 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 317 m2 kısmının kadastro tespiti sırasında patika yol olarak tescil harici bırakıldığını oysa bu yerin dayanak tapu kaydı kapsamında kaldığını belirterek adlarına tescilini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece “davacılar taşınmazın eksik tespit görmesinin yolun genişliğinden kaynakladığını ileri sürmüş iseler de dava konusu yer 78.96 m2 olup bu miktar eklenince dayanak kayda göre 250 m2 daha açık olduğu, davacının miktar eksikliğini diğer yönlerde araması gerektiği, eksikliğin yoldan kaynaklamadığı” gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davacı iddiasını kanıtlamak amacı ile iki ayrı maddi delile dayanmıştır. Bunlardan birisi kendi taşınmazı olan (1) parsel numaralı taşınmaza revizyon gören 1987 tarihli 43 sıra nolu tapudur. İkincisi ise yerel bilirkişi ve gösterdiği üç adet tanığın anlatımlarıdır.Taşınmaz başında yapılan keşifte hazır bulunan 1932 doğum tarihli yerel bilirkişi ... ile 1933 doğum tarihli ... ..., 1951 doğum tarihli ... isimli tanıklar

Davacı iddiasını kanıtlamak amacı ile iki ayrı maddi delile dayanmıştır. Bunlardan birisi kendi taşınmazı olan (1) parsel numaralı taşınmaza revizyon gören 1987 tarihli 43 sıra nolu tapudur. İkincisi ise yerel bilirkişi ve gösterdiği üç adet tanığın anlatımlarıdır.Taşınmaz başında yapılan keşifte hazır bulunan 1932 doğum tarihli yerel bilirkişi ... ile 1933 doğum tarihli ... ..., 1951 doğum tarihli ... isimli tanıklar

7.5.1007 tarihli fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen krokide pembe renkle ve (A) harfi ile gösterilen bölmenin dayanak tapu kapsamında kaldığı gibi davacı bayii ve onun temliki ile davacılar tarafından kullanılan tüm zamanlarda davacıya ait (1 ) parselin içinde yer almak sureti ile tasarruf edilegeldiğini bildirmişlerdir. Ayrıca adı geçenler patika yolun öteden beri krokide gösterilen ve yeşil boyalı zeminde yer aldığını ve bundan geniş biçimde kullanılmadığını ifade etmişlerdir. Bu yer gösterme ve geçmişe yönelik bilgiyi veren dört kişinin anlatımına ters düşen davalı tanığı ...’ın beyanıdır. Yukarıda açıklandığı üzere yerel bilirkişi ve üç davacı tanığının anlatımları davacıyı doğruladığı gibi onların beyanını doğrular nitelikte bir tapu kaydı da mevcuttur. Davacının pembe renkle boyanan ve 78m2 gelen bu bölme dahi kendisine verilse bile tapu kapsamına göre 250 m2’lik bir eksiğinin bulunduğu hükme gerekçe yapılarak davanın reddedilmesi doğru değildir.Davacı diğer komşulardan istemde bulunup bulunmamakta özgür olup böyle bir talebini yargı önüne getirmedi diye dava konusu yapılan ve kanıtlanan hakkından mahrum edilecek biçimde hüküm kurulamaz. Tüm bu nedenlerle pembe ile boyalı (A) harfi ile gösterilen 78.96 m2’lik yer için davanın kabulüne karar verilecek yerde uygun düşmeyen gerekçe ile reddi doğru görülmemiştir.

Karar bu sebeple bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3896, Karar No: 2021/11193, Tarih: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3896 E.  ,  2021/11193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

04/12/2012 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 26/12/2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 26/04/2013 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/3. maddesinde belirtilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 24.01.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 01/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5399, Karar No: 2025/3631, Tarih: 22.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5399 E.  ,  2025/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/678 Esas, 2024/1279 Karar.

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/427 E., 2024/46 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında, 6361 sayılı Finansal Kiralama, ...., Finansman ve Tasarruf Finansman Şirketleri Kanunu(6361 sayılı Kanun) çerçevesinde 24.06.2016 tarih 14806 numaralı Finansal Kiralama Sözleşmesinin akdedildiği, sözleşmeye konu İstanbul ili Beyoğlu ilçesi Yenicami Mahallesi 172 pafta, 1122 ada, 50 parselde kayıtlı 1, 5, 6, 8 ve 9 no.lu bağımsız bölümde bulunan 5 adet taşınmazın sat-geri kirala yoluyla finansal kiralamaya konu edilip kiracıya teslim edildiğini, ödemede temerrüde düştüğü finansal kira borçları için davalıya 02.10.2018 tarihli 25648 yevmiye numaralı ihtarname gönderilerek borçların 60 gün içinde ödenmesi aksi takdirde sözleşmenin feshedileceğinin ihtar edildiğini, verilen kanuni süre içinde ihtarnamede belirtilen borçların ödenmediğini ileri sürerek finansal kiralama sözleşmesine konu malların aynen teslimini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının finansal kredi sözleşmesi kapsamında düzenlenen ileri tarihli senetlere dayalı olarak takip başlattığını, daha vadesi gelmeyen senetlere dayalı takip başlatmak suretiyle ileri tarihli finansal kiralama alacaklarının tahsili gayretine giriştiğini, davacı şirketin bir yandan doğmamış kira bedellerini, bir yandan da huzurdaki dava ile taşınmazın teslimini talep ettiğini, doğmuş kira bedelleri ile birlikte malın teslimini istemesinde beis yok iken mükerrer talepler ile hem ileri tarihteki alacaklarını hem de malın iadesini istediğini, müvekkiline yapılan ihtarın usulsüz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Fer'i müdahil vekili dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu bağımsız bölümlerden birisinde 01.08.2013 tarihinden beri kiracı bulunduğunu, bu durumun davacının da bilgisi ve kabulünde olduğunu, İstanbul 29. İcra Müdürlüğünün 2022/32693 E. sayılı dosyasından ihtiyati hacze gelinerek işyerinde zabıt tutulduğunu, Mahkemece verilen 26.02.2019 tarihli davaya konu 5 adet taşınmazın tedbiren davalıdan alınarak yediemin sıfatı ile davacıya teslimine dair tedbir kararında davacı yanca talep edilmesine rağmen "boş olarak teslimi" ifadesi yer almadığı halde icra memurunun bu kararı geniş yorumlayarak müvekkilinin kira akdine dayalı haklarının göz ardı edilmesi nedeniyle memur işlemi hakkında İstanbul 14. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2022/951 E. sayılı şikayetini yaptıklarını, ortada bir tahliye kararı bulunmamaktayken sadece taşınmazın alacaklıya teslimine dair bir tedbir kararına istinaden tahliye kararı hükmünde uygulanması ile içeriğinde boşaltma hükmü bulunmamasına rağmen mecurun boşaltılarak tahliyesinin sağlanılmasının karara ve hukuka aykırılık taşıyacağını ileri sürerek memur işlemi hakkındaki şikayetlerinin kabulü ile yasaya, içtihatlara ve usule aykırı 21.12.2022 tarihli müvekkilin tahliyesine ilişkin süre tanıyan haciz zaptındaki müdürlük işlem ve kararlarının iptaline, mahkemece verilen ihtiyati tedbir kararına vaki düzeltme taleplerinin göz önüne alınması ile müvekkilin, ihtiyati tedbir kararında davacının bilgi ve kabulünde olan kiracı sıfatı ile kullanımlarının göz önüne alınmasını ve şayet davacıya teslim edilecek ise tahliye sonucu doğurmayacak biçimde tesliminin karara bağlanmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, finansal kiralama konusu malların 6361 sayılı Kanun’un 23. maddesi gereğince kiralayan şirketin mülkiyetinde kaldığı aynı Kanun’un 24. maddesi uyarınca da kiracının sözleşme süresinde finansal kiralama konusu malın zilyedi olduğunu, 30. maddesine göre sözleşme süresinin dolması ve diğer sebeplerle, 31. maddesi hükmüne göre de; sözleşmenin ihlali hallerinde fesih durumunda aynı Kanun’un 32. ve 33. maddeleri gereğince kiralama konusu mal yahut malları kiralayana derhal geri vermekle yükümlü bulunduğu, davalının kira bedellerini ve diğer giderleri ödememesi nedeni ile 02.10.2018 tarihli ihtarname ile davalıya 15.08.2018, 15.09.2018 ve 01.10.2018 tarihli 12.95 TL ve 45.203,61 euro miktarındaki borcunu ödemesi için 60 günlük süre verildiği, bu süre içerisinde ödeme yapılmadığı takdirde ikinci bir ihtara gerek kalmaksızın sözleşmenin feshedilmiş sayılacağının ve yasal 60 günlük sürenin sonundan itibaren 3 gün içinde kiralanan malın iadesi gerektiğinin ihtar edildiği, ihtarnamenin sözleşmede aynı zamanda müteselsil kefil olan şirket yetkilisi yönünden usulüne uygun tebliğ edildiği, davalının sözleşmedeki adresinin değiştiğine dair bir iddiada bulunmadığı gözetildiğinde usulüne uygun olarak tebligatın sağlandığı, davalı kiracı tarafından verilen yasal 60 günlük süre içinde ihtara konu borcun tamamının ödenmediğinin davacı şirketin ticari defter ve kayıtlarının incelenmesi sonucu düzenlenen rapor içeriğiyle de sabit olduğu, bu durumda 6361 sayılı Kanun gereğince sözleşmenin feshedildiğinin kabulü gerektiği, aynı Kanun uyarınca sözleşmenin feshedilmesiyle birlikte finansal kiralama sözleşmesine konu malın yahut malların kiracı tarafından derhal kiralayana iade edilmesinin zorunlu olduğu, Kanunda tanımlanan fesih koşulları oluştuğundan davalı kiracının sözleşme konusu gayrimenkulleri davacı kiralayana iade etmesi gerektiği, davalı tarafından taşınmazların eksiksiz ve ayıpsız olarak temin edilmemiş olması nedeniyle aktif bir şekilde kullanılamadığı, taşınmazın imar planlarındaki sorunların, Anıtlar Kurulundan alınması gereken izinlerin ve işyeri açma ruhsatı alınmasını engellediği, böylece taşınmazın tam olarak kullanılamadığı, hukuki ayıplarının giderilmediği, bu nedenle kiralayan davacının, sözleşmedeki kendi edimlerini yerine getirmemiş olduğu, ayrıca ihtarnamenin gönderildiği tarihten sonra bir kısım ödemelerin yapıldığı ve fesih koşullarının oluşmadığı ileri sürülmüşse de; Finansal Kiralama Sözleşmesine konu gayrimenkullerin 6361 sayılı Kanun'un 18

. maddesi uyarınca Sat-Geri Kirala yoluyla kiralandığı, buna göre davalı kiracıdan bizzat satın alınan ve tekrar davalıya kiraya verilen taşınmazların sözleşme konusu olduğu, sözleşme imzalanmadan önceki süreçte davalının mülkiyetinde bulunan taşınmazların kullanım amacına uygun olarak hukuki ayıptan ari olarak teslim edilmediği yönündeki davalı savunmasına itibar edilemeyeceği, nitekim 6361 sayılı Kanun’un 24/6 hükmünde kiracının seçimi ve talebi üzerine 3. kişiden sağlanan malın ayıplı olmasından kiralayanın sorumlu olmayacağının ve ayrıca aynı durumun malın bizzat kiracıdan sağlanması halinde de uygulanacağının belirtildiği, taşınmazların kira konusu yapılmadan önce mülkiyetinin davalıya ait olması karşısında davalının bu savunmasının yerinde görülemediği, ayrıca 60 günlük yasal süre içerisinde bir kısım ödeme yapıldığı da belirtilmiş ise de yapılan inceleme sonucunda ödemelerin ihtar konusu borcu karşılamaya yetmediğinin de tespit edildiği, sözleşmenin feshedildiği ve fesihle birlikte kiracı olan davalının elinde bulundurduğu sözleşme konusu malları derhal davacı kiralayana iade etmekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davanın kabulüyle; taraflar arasındaki Finansal Kurumlar Birliğince 16611.... tescil numarası ile 27.06.2016 tarihinde tescil olunan 24.06.2016 tarihli 14806 sözleşme numaralı Finansal Kiralama Sözleşmesi ve Finansal Kurumlar Birliğince 166116462-1 tescil numarası ile 12.07.2016 tarihinde tescil olunan 28.06.2016 tarihli ek tadil sözleşmesine konu, ... İli, ... İlçesi, ... Mah., ... Mevkii, 172 Pafta, 1122 Ada, 50 Parselde kayıtlı zemin kat 1 bağımsız bölüm nolu 30 no.lu dükkan niteliğindeki taşınmazın ve aynı yer 1. kat 5 bağımsız bölüm no.lu iş yeri niteliğindeki taşınmazın, 2. kat 6 bağımsız bölüm no.lu iş yeri niteliğindeki taşınmazın, 4. kat 8 bağımsız bölüm no.lu iş yeri niteliğindeki taşınmazın, çatı kat 9. bağımsız bölüm no.lu çatı katında iş yeri niteliğindeki taşınmazın davalıdan aynen alınarak davacıya verilmesine, karar kesinleştiğinde finansal kiralama şerhinin tapudan terkinine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin gerekçeli kararında ihtarnamenin sözleşmede aynı zamanda müteselsil kefil olan şirket yetkilisi yönünden usulüne uygun tebliğ edildiği, davalının sözleşmedeki adresinin değiştiğine dair bir iddiada bulunmadığı, tebligat usulsüzlüğüne ilişkin itirazın hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğuna yer verildiği, davalının mehil süresi içinde borcun tamamını ödemediği sabit olmakla dava konusu itibarı ile raporların yeterli ve hükme elverişli olduğu, davacının fesihte haklı olduğu ve davalı yanın sözleşmeye konu malı iade ile yükümlü bulunduğu, davaya konu taşınmazların Sat-Geri Kirala yolu ile kiralandığı, bu durumda finansal kiralama sözleşmesinin konusunun davalı kiracıdan satın alınan ve davalıya kiraya verilen taşınmazlar olmakla taşınmazların davacı yanca hukuki ayıplı olarak teslim edildiğine ilişkin davalı savunmasına itibar edilmemesinin yerinde görüldüğü, davacı yanca keşide edilen ihtarnameden sonra yapılan ödemeler yönünden davacının ayrıca ihtirazi kayıt koymasının gerekli olmadığı, sözleşmenin 24.06.2016 tarihli olduğu, Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında 32 sayılı karara ilişkin Tebliğ'de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ'in 8/26 hükmüne göre; "32 sayılı Kararın Geçici 8 inci maddesinin yürürlüğe girdiği tarihten önce akdedilmiş bulunan, menkul ve gayrimenkullere ilişkin finansal kiralama sözleşmelerinin anılan geçici madde hükmünden istisnadır" şeklinde açık düzenleme mevcut olmakla geçici 8. maddenin yürürlük tarihi olan 13.09.2018'den önce tanzim edilen iş bu sözleşme yönünden ilgili Tebliğ’in uygulanmayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, finansal kiralama konusu taşınmazların iadesi ile finansal kiralama şerhlerinin tapudan terkini talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin karara yönelik davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. Davacı, davalı ile akdedilen finansal kiralama sözleşmesi kapsamında sat-geri kiralama yoluyla davalıya teslim edilen taşınmazların, davalının kira ödeme planına uymadığı iddiasıyla iadesi ile finansal kiralama şerhlerinin tapudan terkinini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş, bu kararı istinaf edilmesi üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesince karar yerinde görülmekle davalı vekilinin istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.