muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13196, Karar No: 2023/20938, Tarih: 13.09.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Husumetli olan taraflar arasında olay günü hayvan otlatma meselesinden çıkan kavgada, katılan sanıklar ... ve ...'ın katılanlar ..., ... ve ...'ya karşı kasten yaralama suçunu işledikleri, sanık ...'ın da haksız fiile tepki olarak katılan sanıklara hakaret ettiği Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanıkların temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın tür ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 03.02.2015 tarihinden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılanların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6569, Karar No: 2016/16223, Tarih: 21.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6569 E.  ,  2016/16223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulunca taşınmazın değeri belirlenirken somut emsal kabul edilerek incelenen taşınmaz üzerindeki iki ayrı binanın değeri hesaplanıp satış bedelinden indirilmeden ve ½ payı 10.07.2012 tarihinde üzerindeki evlerle birlikte 1.800- TL' ye satılan emsal taşınmazın m² bedeli 0,71-TL olduğu halde 150-TL/m² kabulü ile düzenlenen rapor inandırıcı ve geçerli kabul edilmemiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar

ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul , hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) İrtifak hakkının davacıların payı oranında tescili yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2) İrtifak hakkının davacıların payı oranında tescili yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15933, Karar No: 2016/4699, Tarih: 07.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/15933 E.  ,  2016/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve sanık ...'a verilen cezanın ertelenmesine ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan ve duruşmada okunup sanıklardan diyecekleri sorulmayan ev arama tutanaklarının Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği ve mahkeme arama kararlarının denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8481, Karar No: 2024/3187, Tarih: 15.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/8481 E.  ,  2024/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/78 E., 2014/107 K.

Suçtan zarar gören Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin incelenmesinde; kayda göre 26.06.1997 doğumlu olup suç tarihinde on altı yaşında bulunan mağdurenin suç tarihinde Bakanlığa bağlı yurtta kaldığının anlaşıldığı, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunan Bakanlık vekilinin, Mahkemece verilen kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, söz konusu madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesi uyarınca suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasına karar verildi.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ... ve ... hakkında on altı yaşında bulunan mağdureyi alıkoyarak fuhuş yapmasına aracılıkta bulunmayı teklif ettikleri iddiasıyla çocuğun kaçırılması ve alıkonulması ile fuhuş suçlarından, sanık ... hakkında mağdureyi ikamette alıkoyarak değişik zamanlarda rızası dışında cinsel ilişki yaşadığı iddiasıyla çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık ... hakkında mağdureyi ikametinde alıkoyarak farklı zamanlarda birden çok kişi ile para karşılığı cinsel ilişki yaşamasına aracılık ve yer temin ettiği iddiasıyla fuhuş, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2014 tarihli ve 2014/78 Esas, 2014/107 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık ...'ın, farklı zamanlarda mağdurenin birden çok kişi ile para karşılığı cinsel ilişki yaşamasına aracılık yaptığının kabulü ile fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ve 120TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu, sanıklar N... ve ... hakkında üzerine atılı suçları işlediklerinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin samimi anlatımları çerçevesinde sanıklar ..., ... ve ... hakkında fuhuş suçundan kurulan beraat hükümlerinin hukuka aykırı olduğuna, sanık ... yönünden tanığın anlatımı esas alınarak cinsel ilişkilerin rızaya dayalı olduğundan bahisle kurulan beraat hükmünün hukuka aykırı olduğuna ve bu haliyle dahi reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan hüküm kurulmasının gerektiğine, sanık ... hakkında kurulan hükümlerde cezanın alt sınırdan tespiti ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında alt sınırdan artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık ...’ın mağdureye fuhuş yaptırdığının kabulüne karşın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün çelişki yarattığına ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Sanıklar ... ve...Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Sanık ... Müdafii, Katılan Mağdure Vekili ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde

1. Sanık ...'in yargılama konusu eylemine uyan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun düzenlediği 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanıklar ..., ... ve ...hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun düzenlediği 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanıklar ... ve ...yönünden 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.03.2014 tarihli sorgu işlemi olduğu ve sanık ... yönünden 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.04.2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, anılan tarihlerden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanıklar .... ve Mehmet Hakkında Fuhuş, Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Sanık ... Müdafii, Katılan Mağdure Vekili ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde

1. Genel ahlakın kesin olarak gerekli kıldığı hallerde 5271 sayılı Kanun'un 182 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma kapalı yapılsa dahi aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre hükmün açık duruşmada açıklanmasının zorunlu olduğu ve tüm dosya içeriğinden, Mahkemece genel ahlaka aykırılık nedeniyle duruşmanın kapalı yapılması yönünde verilen karar ile yargılamaların kapalı yapılıp karar celsesinde kapalılığın kaldırıldığına dair ara karar verilmeksizin gerçekleştirilen duruşma neticesinde kısa hükmün sonuç bölümünde kararın açık yargılamada verilip okunup sonuçlarının açıklandığı yazılarak 5271 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan duruşma tutanağında yargılama usulünün bütün temel kurallarına uyulduğunu belirten unsurların gösterilmesi gerektiği yönündeki düzenlemeye aykırı olacak şekilde hükmün açık oturumda mı yoksa kapalı oturumda mı açıklandığı hususunun şüphede bırakılması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlali hukuka aykırı bulunmuştur.

2. 5271 sayılı Kanun'un 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bu mümkün olmadığı takdirde soruşturma evresinde verdiği görüntülü ifade CD’sinin duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanlarının alınmasından, ayrıca olaya dair bilgi ve görgüsü olduğu anlaşılan ve hakkında ayrıca yargılama yapılan Yağmur Gür'ün duruşmaya çağrılarak dinlenilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Mağdurenin soruşturma aşamasında Çocuk İzleme Merkezinde görüntülü alınan ifadelerine ilişkin CD içeriklerinin çözümü yapılmayarak 5271 sayılı Kanun'un 236 ncı maddesinin sekizinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, ...ve Mehmet Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Sanık ... Müdafii, Katılan Mağdure Vekili ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle; Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2014 tarihli ve 2014/78 Esas, 2014/107 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanıklar...Hakkında Fuhuş, Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Sanık ... Müdafii, Katılan Mağdure Vekili ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden

B. Sanıklar...Hakkında Fuhuş, Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Sanık ... Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Sanık ... Müdafii, Katılan Mağdure Vekili ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle; Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2014 tarihli ve 2014/78 Esas, 2014/107 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26282, Karar No: 2013/19447, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26282 E.  ,  2013/19447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık Jale Er vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14.09.1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.