muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5819, Karar No: 2006/7888, Tarih: 08.12.2006

numaralı vergi kaydı okunup hudutlar zeminde tek tek göstertilmeli, kayıtta yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaretlendirilmeli, vergi kaydındaki hudutların zeminde taşınmazın dört tarafını çevreleyip çevrelemediğinin belirlenmesine özen gösterilmeli, tarafların dayandığı satış vaadi sözleşmeleri, satış senetleri ayrı ayrı uygulanıp kapsamı belirlenmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazların öncesinin ne durumda bulunduğu, bir bütün olup olmadığı, kime ait olduğu, kimden veya kimlerden nasıl intikal ettiği, öncesi bir bütün ise ne zaman taksim edildiği, taksimde hangi parselin kime isabet ettiği, mirasçılar arasında hisse satışı yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa kimler arasında yapıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açık-lattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmen, uzman mühendisinden arazinin niteliği ile ilgili rapor alınmalı, teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir, keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, taşınmazların niteliği, hudutların arz ettiği özellik, kayıttaki hudutların taşınmazın dört tarafını çevreleyip çevrelemediği konusunda (eylemli durumda parselleri mer'a hali arazi, tespit dışı bırakılan yere komşu olup olmadığı hususunda) mahkemenin gözlemi zapta yazılmalı, vergi kaydının taşınmazın dört tarafını çevrelememesi halinde kaydın gayri sabit hudutlu kabul edilip miktarı ile geçerli olacağı ve miktarından fazla yere (83 ve 85 parseller) revizyon gördüğü nazara alınmalı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesindeki sınırlama ile ilgili soruşturma yapılmalı ve tapusuz taşınmazlarda mirasçılar arasında hisse satışının her türlü delille ispat edilebileceği gözardı edilmeden değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan, kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 08.12.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/822, Karar No: 2025/1478, Tarih: 25.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2023/822 E.  ,  2025/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/836 E., 2022/1161 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, karar verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli kararının sanık ... ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanun' un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanunun 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ...'un yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın ve tebligatın ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ...' un, tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanık ...' un süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12531, Karar No: 2022/6008, Tarih: 28.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12531 E.  ,  2022/6008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 28/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19188, Karar No: 2016/11569, Tarih: 13.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/19188 E.  ,  2016/11569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, asıl davanın kabulü, birleşen davanın reddi ve ziynet alacağının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda, davalı-davacı kadının tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek, kadının davasının reddine, erkeğin davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; davalı-davacı kadının mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında, davacı-davalı erkeğinde, eşinin ailesi ile görüşmesine müdahale ettiği ve eşini gece yarısı ailesinin evine bıraktığı, anlaşılmaktadır. O halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklı olup, davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.

2-Mahkemece davalı-davacı kadının dilekçesinde talep ettiği ziynetlerin "kadın tarafından bozdurulup bir kısmının harcandığı kalanının evin ihtiyaçlarında kullanıldığı ve davacı-davalı erkekte ziynet kalmadığı" gerekçesi ile reddine karar verilmiştir. Kadın dava dilekçesinde evlilik içinde takılan ziynetlerin erkekte kaldığı vakıasına dayanmıştır. Davacı-davalı erkek 17.06.2015 tarihli celsedeki beyanında "ziynetlerin bir kısmını davalının bozdurup harcadığını 1500 TL'lik bölümünün ise bozdurularak evin dış cephe yalıtımında kullanıldığını" beyan etmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı erkek tarafından evin tamiratı için harcandığı bildirilen miktar üzerinden ziynet alacağına ilişkin davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen davacı-davalı erkeğin boşanma davası ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.06.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/2924, Karar No: 2013/9043, Tarih: 23.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/2924 E.  ,  2013/9043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, irtikap

HÜKÜM : İrtikap suçu görevi kötüye kullanma mahiyetinde kabul edilerek her iki suçtan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas ve 2008/23 sayılı Kararı uyarınca tayin olunan ceza miktarı nazara alınarak sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/03/2010 tarih ve 2009/5-167-2010/70 sayılı Kararında da açıklandığı üzere “icbar suretiyle irtikap suçunda mağdurun iradesini baskı altında tutmaya elverişli olmak koşuluyla, doğrudan doğruya veya dolaylı biçimde yapılan her türlü zorlayıcı hareket icbar kavramına dahildir. Manevi cebrin, belli bir şiddete ulaşması, ciddi olması, mağdurun baskının etkisinden kolaylıkla kurtulma olanağının bulunmaması gerekir.” Dosya kapsamına göre Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş başmüfettişi olarak görev yapan sanıklar ... ve ...'ın Afyon ilindeki işyerlerinde işçi sağlığı ve iş güvenliği yönünden denetim yapmak üzere görevlendirildikleri, sanıklardan ...'ün daha önceden tanıdığı ve Antalya ili Serik ilçesinde çevre sağlığı teknisyeni olarak kamu görevi yürüten diğer sanık ...'yı arayıp Afyon'a çağırdığı, daha sonra sanıklar ... ve ...'in birlikte mağdurlara ait işyerlerine denetim için gittikleri, burada belirlenen eksikliklere ilişkin tutanaklar düzenlenerek imza altına alındığı, eksikliklerin kısa sürede giderilmesi için ...'nın yardımcı olabileceği sanıklar tarafından söylenerek telefon numarasının verildiği, bu aşamadan sonra devreye giren sanık ...'ın işyerlerine giderek eksiklikleri kısa süre içinde giderebileceğini, aksi halde işyerlerinin kapatılabileceği veya yüksek miktarlı idari para cezası uygulanabileceğini söyledikten sonra sahte biçimde ürettiği eksikliklerin giderildiğine ilişkin belgeleri mağdurlara vererek ifadelerde belirtilen miktarlarda paraları aldığı ve bu paraları diğer iki sanığa verdiği, sanıklar ... ve ...'in bu aşamadan sonra işyerlerinde eksiklik bulunduğuna ilişkin tutanakları imha ederek kayda değer bir eksiklik bulunmadığına ilişkin fiili ve gerçek duruma aykırı yeni tutanaklar tutarak mağdurların denetim dosyalarına koydurmaları şeklinde geliştiği anlaşılan olayda işyeri kapatma ve para cezası uygulamasının yasal yaptırımlar olması, mağdurların eksiklikleri bilmeleri ve baskıdan kolayca kurtulma imkanına sahip bulunmaları karşısında cebri irtikap suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, ancak ... ve ...'in işyerlerindeki eksikliklere ilişkin tutanakları düzenleyip Kütahya bölge müdürlüğüne göndermeleri gerekirken bunu yapmamak için menfaat temin etmeleri biçimindeki davranışlarının suç tarihinde yürürlülükte bulunan TCK'nın 252/1. maddesine göre görevlerinin gereklerine aykırı olarak yapmaları gereken bir işi yapmamak suretiyle yarar sağlamayı düzenleyen rüşvet suçuna uyduğu, sanıklar ... ve ...'in zincirleme şekilde rüşvet alma, sanık ...'ın ise zincirleme şekilde rüşvet alma suçuna yardım etme fiilinden TCK'nın 3 ve 61. maddeleri de gözetilerek eylemlerin ağırlığıyla orantılı biçimde cezalandırılmaları gerektiği nazara alınmadan dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen yanılgılı değerlendirme ile görevi kötüye kullanma ve bu suça yardım etmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Her iki suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen ceza zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılırken denetime imkan verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sadece takdiren denilmek suretiyle 2/3 oranında arttırım uygulanması,

Hükümden sonra yürürlüğe giren ve görevi kötüye kullanma suçuyla ilgili ceza yaptırımını değiştiren 6086 sayılı Yasa hükümleri uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ve O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7174, Karar No: 2020/1459, Tarih: 26.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/7174 E.  ,  2020/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.08.2018 tarih ve 2016/130 - 2018/570 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın, Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7333, Karar No: 2017/2626, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/7333 E.  ,  2017/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28574, Karar No: 2018/9170, Tarih: 14.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/28574 E.  ,  2018/9170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 9262 parsel sayılı taşınmaz imar parseli, emsal taşınmaz ise kadastro parseli olduğundan, düzenleme ortaklık payı düşülmemesi gerekirken, düşülmek suretiyle değer bilçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro

parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava tarihi olan 2015 yılı itibari ile taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre, maktu değerlerini gösterir resmi veriler Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, rapor denetlendikten sonra ağaçların tespit edilen değerinden, davalıların ağaç enkazını aldığı ispatlanamadığından enkaz bedelinin düşülmeyeceği gözetilmeden, %8 oranında enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava tarihi olan 2015 yılı itibari ile taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre, maktu değerlerini gösterir resmi veriler Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, rapor denetlendikten sonra ağaçların tespit edilen değerinden, davalıların ağaç enkazını aldığı ispatlanamadığından enkaz bedelinin düşülmeyeceği gözetilmeden, %8 oranında enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6948, Karar No: 2019/2427, Tarih: 27.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6948 E.  ,  2019/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1-Dosya kapsamında mevcut bulunan kamera kaydının teşhise elverişli olmadığı, hakkında başka maddi delil bulunmayan suça sürüklenen çocuk ile ilgili görüntülerin aidiyeti bakımından bilirkişi incelemesi yaptırılmaması suretiyle eksik kovuşturma ile her iki suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-UYAP'tan alınan çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 05:39 ve gece vaktinin ise 04:39 öncesi olduğu, kamera görüntülerine ve iddianameye göre 04:41'de başlayan fiilin 05:21'de tamamlandığı hususları birlikte nazara alındığında, gece vakti sayılamayacak eylem zamanı sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 143. ve 116/4. maddeleri uyarınca cezasında artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.