muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31962, Karar No: 2015/27916, Tarih: 29.09.2015

Bir davada görev yapan avukat, vekil edeninden aralarındaki sözleşmeye göre kararlaştırılan miktarı, şayet ücret kararlaştırılmamış ise Avukatlık Kanununun 164 Maddesine göre özetle “değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari üret tarifelerinin altında olmamak koşulu ile davanın kazanılan bölümü üzerinden yüzde on ile yüzde yirmisi arasında belirlenecek miktarı, şayet değeri para ile ölçülemeyecek işlerden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek miktarı ücret olarak talep etmek hakkına sahip olduğu gibi, ayrıca yargılama sonunda haklı çıkılan kısım üzerinden hasma yüklenen vekalet ücretini de talep etmek hakkına sahiptir. Vekil eden avukatına belirlenen bu iki kalem ücreti ödemekle yükümlü olup, Avukatlık Kanunun 165. Maddesinde ise; “Sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde her iki taraf avukat ücretinin ödenmesi hususunda müteselsil borçlu sayılırlar” hükmü yer almaktadır.

Dairemiz yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, Avukat tarafından takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde vekil eden ile avukat arasında sözleşme bulunmaması, sözleşmedeki ücretin geçersiz olması halinde gerek vekil eden gerekse hasım, sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, aksi takdirde dava veya icra takibine konu müddeabihin tamamı üzerinden Avukatlık Kanununun 164/4. maddesine göre belirlenecek ücret nedeni ile vekil eden sorumlu sayılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında gerçekleşen somut olay değerlendirildiğinde, davacı avukatın talebine ve vekalet ücretine esas ilgili icra takip dosyaları sonuçlanmış olup, davalı şirketin dosyalardan feragat tarihi ve davacı avukatın azil işleminin aynı tarihte yapılmış olması da nazara alındığında, mahkemece takip edilen dosyalarda müddeabihin tamamı sulh olunan miktar olarak kabul edilerek bu miktar üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, müddeabihin yarısı üzerinden vekalet ücreti hesaplaması yapılması gerektiği yönündeki bilirkişi raporuna atıf ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Dosya içerisinde bulunan dava dışı..... 28.09.2012 tarihli ....dekontunda davalı şirket tarafından davacı avukata 2.000,00TL'nin avukatlık dosya masrafları açıklaması ile gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda icra takip dosyalarında davacı avukatça yapılan masraflar belirlendikten sonra varsa kalan miktarın mahsup edilmesi gerekirken dosya masrafı olarak gönderildiği açıkça belli olan tüm miktarın avukatlık ücreti olarak mahsup edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 216,50 TL harcın istek halinde iadesine, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26668, Karar No: 2019/23971, Tarih: 23.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/26668 E.  ,  2019/23971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalıya ait işyerinde 2000-2002 yılları arasında ve 05.03.2003 - 23.08.2014 tarihleri arasında çalıştığını, aylık net ücretinin 1.200,00 TL olduğunu, haftanın 7 günü 09.00 - 20.00 saatleri arasında çalıştığını, 15 günde bir tatil yapabildiğini, yıllık ücretli izin hakkını kullanmamasına rağmen işverenin kıdem tazminatını ve ücretini ödemeyeceği baskısı altında yıllık ücretli izin defterini imzalamak zorunda kaldığını, iş akdinin işverence haksız olarak feshedilen davacıya kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini, bunun yerine davacıya 20.000,00 TL değerinde bono düzenlenerek verildiğini, fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini, 20.000,00 TL lik senedin mahsubunu talep ettiklerini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesine talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; haksız ve yersiz açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıda bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma, ulusal bayram genel tatili ve hafta tatilinde çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Çalışma düzenin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı, ulusal bayram genel tatili ile hafta tatilinde çalışma yapılıp yapılmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatili ve hafta tatili ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatili ile hafta tatili alacaklarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde 07:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüş olup davacı ile birlikte çalışması bulunan tek tanık bulunmakta olup diğer 2 tanığın davacı ile çalışması bulunmamaktadır. Davacı ile birlikte çalışması olan tanık Mayıs- Eylül aylarında yani yaz döneminde haftada 6 gün 09:00-20:00 saatleri arasında çalışıldığını, diğer dönemde ise 09:00-19:30 saatleri arasında çalışıldığını, yaz döneminde 2 haftada 1 hafta tatilinde çalışıldığını beyan etmiştir. Bu nedenle davacının fazla çalışma alacağı yaz dönemi olan Mayıs – Eylül arasında 1,5 saat ara dinlenmenin, kış döneminde ise 1 saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile haftalık 12 saat fazla çalışma yaptığı ve yine yaz döneminde ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesapalama yapılmıştır. Ayrıca maaş bordrosunda fazla çalışma tahakkuku olan dönemler dışlanmıştır. Ancak davacı ile birlikte çalışması olan tek tanık olan ... 'ün davacı ile birlikte 5 aylık bir çalışmasının bulunduğu davalı tarafından iddia edilmiştir. Davacı tanığı ...'ün davacı ile birlikte çalışmasının hangi dönemlerde olduğu Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ile tespit edilerek, davacı tanığının davacı ile birlikte çalıştığı dönem için fazla çalışma alacağı hesabı yapılmalı, davacı tanığının davacı ile çalışmasının bulunduğu dönemde maaş bordrolarında fazla çalışma tahakkuklarının bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. Mahmekece anılan yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davacının kıdem tazminatına uygulanacak faiz tarihi 23/08/2014 olması gerekirken mahkemece 08/04/2002 tarihinden faiz uygulanması hatalı olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7187, Karar No: 2019/1255, Tarih: 11.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/7187 E.  ,  2019/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Anadolu Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 21.12.2012 tarihli ve B.RDK-2012/24985 sayılı mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporunda sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan da mütalaa verildiği halde, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 29.04.2013 tarihli 2012/50763 Soruşturma ve 2013/17678 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında yalnızca “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla, zamanaşımı süresi de gözetilerek, sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan kamu davası açılıp açılmayacağı hususunun mahallinde takdir edilmesi mümkün görülmüştür.

Anadolu Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 18.12.2012 tarihli ve 2012-A-1766/59 sayılı vergi suçu raporu ile örtüşen 29.04.2013 tarihli iddianameyle sanığın yetkilisi olduğu ... Dış Tic. ve İnş. San. Ltd. Şti. tarafından ... Yapı Elek. Mak. San. Tic. A.Ş. adına suça konu sahte faturaların düzenlendiği iddia olunarak dava açıldığının anlaşılması karşısında, mahkemenin bu yöndeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki sanığın ... Yapı Elek. Mak. San. Tic. A.Ş. yetkilisi olarak ... Dış Tic. ve İnş. San. Ltd. Şti‘ye sahte fatura düzenlediği şeklindeki düşünceye iştirak edilmemiş; sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme şeklindeki eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında “2012“ şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, düzenlenen son fatura tarihi esas alınmak suretiyle “31.12.2007“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezayı teşdit gerekçesi ile azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4792, Karar No: 2024/33, Tarih: 08.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4792 E.  ,  2024/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.09.2023

SAYISI : 2023/566 E., 2023/780 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/29 E., 2023/7 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 01.09.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 01.09.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 40.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.09.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz giderinin istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8616, Karar No: 2010/7587, Tarih: 19.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8616 E.  ,  2010/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine ve ırza geçme eyleminin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.06.2005 gün ve 2005/219 Esas, 2005/134 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarının tabi oldukları yasa maddelerinde öngörülen cezaların tür ve tutarına nazaran aynı Yasanın 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi oldukları, zamanaşımını kesen son işlem olan alıkoyma suçundan sanığın sorgusunun yapıldığı 20.04.2005 ve cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyet kararının verildiği 15.06.2005 tarihlerinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14955, Karar No: 2013/18118, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14955 E.  ,  2013/18118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden bir kısım davalılar vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve samanı ile yeşil soğan ve ıspanağın 2012 yılı itibariyle kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına ortalama verimi, ortalama üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kg. başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren resmi verilerin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden ve Akdeniz Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday ve samanı ile yeşil soğan ve ıspanağın 2012 yılı itibariyle kuru ve sulu arazide ayrı ayrı dekar başına ortalama verimi, ortalama üretim gideri (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kg. başına ortalama toptan satış fiyatını gösteren resmi verilerin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden ve Akdeniz Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22324, Karar No: 2013/48741, Tarih: 26.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/22324 E.  ,  2013/48741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak,

1) Tanık ... ...’ün sanığı ağaç keserken görmediğine dair beyanı, sanık savunması ve dosya içeriğine göre, suça konu ağaçların sanık tarafından kesildiğine ilişkin kanıtlar gösterilip açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında hüküm kurulurken hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası tayininde gerekçesiz olarak alt sınırdan uzaklaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2008/4013, Karar No: 2008/4013, Tarih: 08.07.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4013 E.  ,  2008/4013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARABÜK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın 47 ada 1 sayılı parselin 185/576 payını ve 720 ada 16 sayılı parselin 1/2 payını davalı K.'e; 36 ada 81 parsel sayılı taşınmazdaki 480/960 payını ve eşit şekilde diğer davalılara vekili aracılığıyla ve satış suretiyle 7.12.1995 tarihinde temlik ettiğini, ancak yapılan işlemlerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürüp, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, iddiaların doğru olmadığını, gerçek şahıslar olup bedellerinin davalı H. A. tarafından ödendiğini, dava konusu 1 ve 16 sayılı parsellerden aynı işlemle davacı Raşit'in de muristen pay satın aldığını ve iddiaların yazılı delille ispatı gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,iddiların kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 8.7.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili Avukat S. K. ile temyiz edilen vs.vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların miras bırakanı R.'in 9.1.1991 tarihinde davalı O.Ç.'ın babası olan dava dışı M.Ç.'ye vekil tayin ettiği ve adı geçen vekili aracılığıyla çekişmeli 47 ada 1 sayılı parseldeki pay ile 720 ada 16 parsel sayılı taşınmazını, davacılardan Raşit ile davalılardan K.e .ada . sayılı parseldeki payını ise, diğer davalılar H.A.ve O.Ç.a 7.12.1995 tarihinde ve satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın yapmış olduğu bu temliklerin, mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazalı olarak gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.