muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1178, Karar No: 2024/2125, Tarih: 27.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/1178 E.  ,  2024/2125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında, 122 ada 20 parsel sayılı 758,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş ve ...'ın kadastro Komisyonu nezdinde yaptığı itiraz sonucunda Kadastro komisyonunun 10.12.2020 tarihli kararı ile, "... Yapılan incelemede bu taşınmaz üzerinde zeytin ağaçlarının bulunduğu, tespit edilen bu zeytin ağaçlarının muteriz ... tarafından 2000 yılında diktiğinin belirtildiği, bu zeytin ağaçlarının muhdesat olarak kadastro tutanağının beyanlarına yazılması gerektiği.." açıklanarak, tutanağa muhdesat yönünden yapılan itirazların kabulüne şeklinde tutanağın yerine kaim olmak üzere komisyon kararı düzenlenmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesiyle; ...Mahallesi 122 ada 20 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalının herhangi bir kullanımının olmadığı, beyanlar hanesine komisyon kararı ile konmasına karar verilen şerhin terkin edilmesi gerektiğini,, ; şayet şerhin terkini talebi kabul görmez ise taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların cinsi, konumu, mesafesi ve kapladığı alan tespit edilmek suretiyle tapuya tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek, dava açmıştır.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesiyle; ...Mahallesi 122 ada 20 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalının herhangi bir kullanımının olmadığı, beyanlar hanesine komisyon kararı ile konmasına karar verilen şerhin terkin edilmesi gerektiğini,, ; şayet şerhin terkini talebi kabul görmez ise taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların cinsi, konumu, mesafesi ve kapladığı alan tespit edilmek suretiyle tapuya tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek, dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; " 3402 sayılı Yasanın 8. maddesi gereği yapılan kadastro tespitinde, üzerindeki zeytin ağaçlarının davalıya ait olduğu yönünde beyanlar hanesine şerh yazılan dava konusu taşınmazın tarla niteliği ile Maliye Hazinesi adına tespitinin yapıldığı, taşınmaz üzerinde, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi kapsamında kadastro tespitinden önce davalı tarafından dikilip yetiştirilen zeytin ağaçlarının bulunduğu, davacı tarafın, mevcut şerhin düzeltilmesi yönündeki terditli talebinde de hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli 122 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 10/12/2020 tarihli kadastro komisyon tutanağı tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiş; hükmün davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; " ... dava konusu taşınmaz üzerinde, kadastro tespitinden önce davalı tarafından yetiştirilen zeytin ve badem ağacı bulunduğu anlaşıldığından, mahkemece davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu, bu nedenle davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerektiği, ayrıca Kadastro Komisyon kararı gereğince muhtesatlar yönünden itirazın kabulüne karar verilmiş olup (tutanağa) bu yönde açıklayıcı şerh yazılmamış olması eksiklik ise de istinaf talebinde bulunanın sıfatı ve talep kapsamı dikkate alındığında bu hususun kararın kaldırılması nedeni olarak değerlendirilmediği " açıklanarak, davacı Maliye Hazinesi vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b/1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.3.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7630, Karar No: 2013/9901, Tarih: 11.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7630 E.  ,  2013/9901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ile davalının 24.04.2009 tarihinde resmi nikah ile evlendiklerini, 19.07.2010'dan itibaren ayrı yaşadıklarını, davacıya ait 19 adet bilezik, 22 adet çeyrek altın ve 9 adet altın ile künyenin davalıda kaldığını belirterek, ziynet eşyalarının aynen, olmadığında bedeli 8.600 TL'nin (ıslah ile 26.300 TL'nin) davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; HMK'nun 150/6.maddesi gereğince, 17.01.2012 tarihli celsede işlemden kaldırıldığını, bunu takiben 12.02.2013 tarihli celseye mazeret bildirmeden gelmediğinden bahisle davanın "açılmamış sayılmasına" karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, davacı vekilinin 17.01.2012 tarihli 4.celseye mazeret bildirmeksizin gelmediğinden dosyanın işlemden kaldırıldığı, davacı vekilinin yenileme talebi ile davanın 21.02.2012 tarihinde yenilendiği, bu yenilemeden sonra 12.02.2013 tarihli 13.celsede davacı vekilinin duruşmaya gelmemesi sonucunda aynı celsede mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davada, boşanma davasından ayrı olarak eşya alacağı talep edilmektedir.

Davanın niteliği gereği basit yargılamaya tabi olmadığı ve buna bağlı olarak HMK'nun 320/4.maddesi değil HMK'nun 150/6.maddesinin uygulanması gerektiği açıktır.

HMK'nun 150/6.maddesinde (HUMK'nun 409/6.maddesinde) "İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır." hükmü gereğince, davanın iki defa yenilendikten sonra 3.defa takipsiz bırakılması halinde açılmamış sayılmasına karar verileceği açıklanmıştır.

Bu durumda, davada ilk yenilemeden sonra 2.yenileme talebinin kabul edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken, mahkemece; yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, AAÜT'nin 7/1.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmesi halinde; ikinci kısmın, 2.bölümündeki miktarı geçemez hükmüne göre davalı lehine 1.320 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 4.094,83 TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2087, Karar No: 2018/4185, Tarih: 31.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2087 E.  ,  2018/4185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN : ...

KISITLI ADAYI : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının MERNİS adresinin “.... ” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının “... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

.... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10242, Karar No: 2010/13894, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10242 E.  ,  2010/13894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kışla Mahallesi 1125 ada 6 parsel sayılı 652,79 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle belgesizden tarla niteliğiyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaline, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasanın 3.maddesi ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince orman sınırlandırması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve hükme esas alınan orman bilirkişi raporuna ekli tahdit haritası uygulaması yetersiz ise de bilirkişi raporu içeriğine göre taşınmaz toprağının orman menşeili humuslu toprak olduğu, üzerinde tarımsal faaliyet yapılmadığı, 1955 tarihli hava fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğu, davalı tarafından temyiz dilekçesi ekinde tapu kaydı ibraz edilmiştir ve yargılama sırasında ibraz edilmeyen delillere sonradan dayanılamayacağına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12642, Karar No: 2023/9854, Tarih: 08.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/12642 E.  ,  2023/9854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/3073 E., 2022/2612 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı

reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.10.2022 tarihli ve 2022/3073 Esas, 2022/2612 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili

bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2022/3073 Esas, 2022/2612 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1506, Karar No: 2011/4900, Tarih: 25.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1506 E.  ,  2011/4900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 tarih 2008/17207-18698 sayılı kararında özetle: “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın kısmen kabulüyle 106 ada 39 parselin (B) ile gösterilen 3606,64 m2'lik kısmını orman vasfı ile Hazine adına, (A) ile gösterilen 844,31m2'lik kısmın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan ve 05.04.1996 kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır .

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4985, Karar No: 2015/17153, Tarih: 03.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4985 E.  ,  2015/17153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ARABAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2014

NUMARASI : 2014/159-2014/276

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03/11/2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. E.. Ç.. geldi. Karşı taraf davacı vekili Av.H.. Ç... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin 96 parsel numaralı taşınmazın maliki olduğunu, davalıya ait komşu 94 parsel numaralı taşınmazın bir kısmına iyi niyetle fıstık ağacı diktiğini, ağaçların mahsul verir duruma geldiğini, davalının ağaçları dikmesine rıza gösterdiğini, müdahalede bulunmadığını, diktiği ağaçlar nedeniyle davalının sebepsiz zenginleştiğini, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla muhtesat bedelinin tahsili için açtığı davada bilirkişi raporuna göre, toplam ağaç bedelinin 109.825 TL olduğunun belirlendiğini; mahkemece fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile 10.000 TL hükmedildiğini ileri sürerek, 99.825 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilinin istemiştir.

Davalı vekili cevabında; yetki ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, müvekkilinin açtığı müdahalenin önlenmesi davasının davacı aleyhine sonuçlandığını ve kesinleştiğini, davacının iyiniyetli olmadığını bildirerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Araban Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/102 Esas – 2014/102 Karar sayılı dosyasında bilirkişi raporu ile toplam ağaç bedelinin yetiştirme dahil 109.825.TL olduğunun belirlendiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000.TL'na hükmedildiğini, mahkeme tarafından hükmedilmeyen 94 parsel için yapılan 99.825.00.TL imar ve ihya bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Alacağın bir kısmı için dava açılabilir. Fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması koşulu ile de ek dava açılması olanaklıdır. Ek dava ise, asıl dava kesinleştikten sonra ya da zamanaşımını kesmek gibi amaçlarla asıl dava kesinleşmeden önce açılabilmektedir. Davalı ek davada derdestlik itirazında da bulunamaz. Çünkü, kısmi dava ile ek davanın ilişkin olduğu alacak kesimleri, yani müddeabih farklıdır. Ancak, kısmi davada verilen hüküm ek davayı etkileyecektir. (Bkz. Baki Kuru HUMK. 6. Baskı, Cilt 2, 2001, syf.1559 )

Ancak, ek davaya bakan mahkeme kısmi davanın sonuçlanmasını bekletici sorun yapmalıdır. Çünkü, kısmi dava tamamen veya kısmen reddedilecek olursa bu karar ek dava için kesin hüküm teşkil edecek, kısmi dava tamamen kabul edilirse de kararın tespite ilişkin bölümü ek dava için kesin hüküm teşkil edecektir. (HGK.15.02.1980 gün, 1980/9-73 Esas 1980/186 Karar, 1981/11-1130 Esas-1982/549 Karar, 1988/15-572 Esas-1988/898 Karar)

Somut olayda, davacı tarafından davalı aleyhine açılan kısmı dava taleple bağlı kalınarak sonuçlanmış olup, ancak temyiz aşamasındadır. Hal böyle olunca mahkemece, önceki davanın kesinleşmesi beklenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bozma sebebine göre, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine

ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.