muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10570, Karar No: 2023/11662, Tarih: 22.11.2023

2.Davacı Kurum vekilinin istinaf istemi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 29.03.2023 tarihli ve 2021/54-2023/78 sayılı ek karar ile 14.05.2023 tarihinde tebliğ edilen kararın 30.05.2023 tarihinde süresi geçtikten sonra istinaf edilmesi nedeniyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı davacı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı SGK vekili, yargılamanın eksik ve yetersiz incelemeye dayandığını, Kurumca düzenlenen raporda davalının Kurumdan yetim aylığı almakta olduğunu ancak muvazaalı boşandığının ve davalıya 25.03.2010- 24.12.2018 tarihleri arasında yersiz ödeme yapıldığının tespit edildiğini, ödemelerden faydalanan davalıdan kurum zararını talep ettiklerini belirterek ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün süresinden sonra istinaf edildiğine dair ek kararın yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırma yapıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekiline usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7201 sayılı Kanun'un 7/a ve 11 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekilinin elektronik tebliğ adresine 14.05.2023 tarihinde tebliğ edildiği hükmün 30.05.2023 tarihinde istinaf edilmesi üzerine ek karar ile istinaf isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kurum vekilinin elektronik tebliğ adresine 14.05.2023 tarihinde tebliğ edildiği hükmün 30.05.2023 tarihinde istinaf edilmesi üzerine ek karar ile istinaf isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “elektronik tebligat” başlıklı 7/a maddesi; “Aşağıda belirtilen gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılması zorunludur.

11. İdareleri, kamu iktisadi teşebbüslerini veya sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait diğer ortaklıkları; adli ve idari yargı mercileri, icra müdürlükleri veya hakemler nezdinde vekil sıfatıyla temsile yetkili olan kişilerin bağlı bulunduğu birim…” düzenlemesini, aynı Kanun’un 11 inci maddesi ise; “Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır…” düzenlemesini içerdiğinden, İlk Derece Mahkemesi hükmünün, vekil adı tebliğ mazbatasında belirtilmek suretiyle Kurumun ilgili birimine tebliğ edilmesi gerekmektedir.

3.Belirtilen mevzuat çerçevesinde somut olay incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davalı Kuruma usulüne uygun tebliğ edilmediği bu nedenle İlk Derece Mahkemesi ek kararının yerinde olmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi hükmünün davacı Kurumun ilgili birimine yukarıda belirtilen şekilde usulüne uygun şekilde tebliği ile Kurum vekili tarafından istinaf dilekçesinin süresinde verilmesi durumunda, dosyanın esas yönünden istinaf incelemesi yapılması için Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2023 tarihli ek kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4201, Karar No: 2014/6847, Tarih: 27.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4201 E.  ,  2014/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2012/593-2014/17

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı sözleşmenin feshi,tazminat ve tespit davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekilleri Av. Ö.. D.. ile Av. S.. S.. ve davalı şirket vekilleri Av. H.. A.. ile Av. H.V.. K.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira sözleşmesinin feshi,haklı fesih nedeniyle teminat mektuplarının iptali, nakte çevrilen teminat mektup bedellerinin tahsili,haklı fesih nedeniyle tüm zararların tahsili, manevi tazminat istemine ilişkindir.Mahkemece dava reddedilmiş, hüküm duruşmalı olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin 1969 yılından beri raf üretimi yapan bir firma olduğunu,müvekkilinin fabrika kiralama aşamasında iken davalının maliki olduğu fabrikanın kiralanması konusunda 07.11.2011 ve 01.11.2011 başlangıç tarihli sözleşmeler imzalandığını,kira bedelleri karşılığında 8 adet teminat mektubu verildiğini, kiralananın Ekim 2012 tarihi itibariyle müvekkil şirkete teslim edildiğini, fabrikanın faaliyete başladığını, davacı şirketin fabrikayı yaklaşık bir yıl kadar kullandıktan sonra 22.10.2012 tarihinde belirlenmedik bir şekilde fabrika binasının çatı kısmının çöktüğünü,durumun Çerkezköy 1.Noterliğinin 24.10.2012 tarih ve 17481 yevmiye nolu tesbit tutanağı ile tesbit ettirdiğini ve resimlendiğini,çatının çökmesinin davalı şirkete derhal haber verildiğini,diğer taraftan çatının mücbir sebepten mi yoksa hava muhalefeti nedeniyle mi çoktüğü konusunda Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/31 D.İşler dosyasında tesbit yaptırıldığını, ardından İstanbul Teknik Üniversitesinden konusunda uzman profesörlerden rapor alındığını,bu aşamaya kadar davalı şirket ile görüşmeler devam ettiği halde kusuru kabul etmediğini,İTÜ'den alınan raporda çatının ayıplı olduğunun,çatının yenilenmesi için 6 aylık süreye ihtiyaç duyulduğunun belirtildiğini,kiraya verenin kiralananı sözleşmeye uygun teslim etmediğinden ağır kusurlu olduğunu,bu nedenle sözleşmeyi haklı olarak fesih ettiklerini belirterek sözleşmenin feshine,teminat mektuplarının iptaline,nakte çevrilen teminat mektuplarının bedellerinin tahsiline,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500.000 TL zararın 22.10.2012 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline,500.000 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı şirket vekili ise davacı şirketin plan ve teknik şartnamesine uygun olarak davalı şirket tarafından 32.762 m2 fabrika binası ve idari binanın inşa edilip 5 yıl fesih edilmemek üzere 10 yıl süre ile kiraya verildiğini, projeye göre ve teknik şartnamaye göre yapılan fabrika binasının sözleşmede belirtildiği gibi davacı şirket tarafından kontrol edilip 31.08.2011 tarihinde teslim alındığını, davalı şirketin bu binayı yapmak için 140.000 $ kredi kullandığını,fabrika binası teslim edildikten sonra 22.10.2012 tarihinde Çerkezköy ilçesi civarında yaşanan tabi afet, yoğun yağan yağmur ve davacı şirketin kusuru nedeniyle fabrika binasının iki blok çatısında hasarlar meydena geldiğini,çatının davacı şirket tarafından verilen teknik şartnameye göre inşa edilip teslim edildiğini, gerekli raporlar alındıktan sonra hasar gören çatının onarılıp teslim edildiğini, çatının ayıplı olmadığını,çatının hasar görmesinde müvekkili şirketin bir kusurunun bulunmadığını,ağır kusurlu olan tarafın davacı şirket olduğunu,çatının projeye uygun olduğunu,ancak çökmenin davacının projeye aykırı olarak sonradan yerleştirilen ve temizlenmeyen konik tel süzgeçlerin suyun tahliye sistemlerini tıkaması nedeniyle meydana geldiğini,alınan bilirkişi raporlarında çatıda kullanılan malzemelerin standartlara uygun olduğunu bildirdiklerini bu nedenle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 07.11.2011 ve 01.11.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeye göre kiraya veren Çerkezköy Organize Sanayi Bölgesinde arsa satın alıp üzerine davacı kiracı tarafından sunulan proje ve teknik şartnameye göre otopark alanı,binayı çevreleyen yollar arazi şeridi dahil,idari bina 2.535 m2+30.233m2 olmak üzere toplam yüz ölçümü 32.758 m2 olarak inşa edeceği ve davacı kiracıya 10 yıllık süre ile kiraya vereceği yapılan fabrika binasının ne şekilde davacı kiracıya teslim edileceğinin sözleşmenin 4.4 maddesinde düzenlendiği,fabrika binasının yapılıp kiracı davacıya teslim edildikten yaklaşık 14 ay sonra kiralananın çatısında çökme olduğu her iki tarafında kabulündedir.Taraflar arasındaki uyuşmazlık çatının yapım hatasından ve kullanılan malzemelerin kaliteli olmadığından mı çöktüğü ve bu durumun gizli ayıp sayılıp sayılmayacağı konusundadır. Davacı çatının kullanılan malzemenin kalitesizliğinden çöktüğünü ve bu durumun gizli ayıp olduğunu belirterek sözleşmeyi fesih ettiğini bildirmiş,davalı ise olayda kusurlarının olmadığını çökmenin mücbir sebepten kaynaklandığını bu durumu da sözleşmenin 14/6 maddesine göre süresinde giderdiklerini belirterek sözleşmenin feshini gerekmediğini savunmuştur.Gerek davacı gerekse davalı tarafından çatının çökmesine yönelik olarak İTÜ'den konusunda uzman bilirkişi raporları alınmış,tesbitler yaptırılmış,alınan dosya içindeki tüm bilirkişi raporları bir birine tezat olacak şekilde hazırlamıştır. Bu durumda mahkeme marifetiyle mahallinde keşif yapılarak kiralananda meydana gelen çatı çökmesinin yapım hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı,bu durumun gizli ayıp olup olmadığı TBK.nun 305 ve 306. maddeleri gereğince ve dosya içinde davacı ve davalı ve feri müdahiller tarafından yaptırılan tesbit sonucu alınan bilirkişi raporları ve İTÜ'den uzman profesörlerden alınan raporlar hep birlikte değerlendirilerek konusunda uzman bilirkişilerden denetime elverişli rapor alınması ve gizli ayıp olduğu tesbit edilmesi halinde davacının feshinin haklı olup olmadığı üzerinde durularak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi,eğer çatı çökmesinin yapım hatasından kaynaklanmadığı ve gizli ayıp olmadığının tespiti ve çökmenin mücbir sebebten dolayı meydena geldiğinin tesbit edilmesi halinde sözleşmenin 14/6 maddesinde belirtilen süre içerisinde hasarların giderilip kiralananın

kullanıma uygun hale gitirilip getirilmediği üzerinde durulması ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir

kullanıma uygun hale gitirilip getirilmediği üzerinde durulması ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13118, Karar No: 2016/10844, Tarih: 24.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/13118 E.  ,  2016/10844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalının tam kusurlu olduğunu, muris ...'in 3 çocuğu bulunduğunu, halen okula devam ettiklerini, ...'in eşi ... ile boşandığını, fakat boşanmanın 3.kişilere kefil olması nedeni ile evine haciz gelmemesi için yapıldığını, fiilen ... Mah. 15... Sokak No: ...'de birlikte yaşadıklarını, müteveffanın ölmeden önce hayvancılık işi ile uğraştığını, maktulün davacıların maddi ve manevi desteği durumunda olduğunu, bu nedenle davacılardan ..., ..., ... ve ... için her birine ayrı ayrı 5.000 TL'den 20.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılardan ..., ...,..., ... ve ... için ayrı ayrı 5.000 TL'den 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 11/09/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı ...'dan alınarak müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini davacı eş ... için 84.688,32 TL, davacı ... için 8.256,35 TL, davacı çocuk ... için 8.811,57 TL davacı... için 10.537,64 TL ve - davacı anne ... için 15.752,50 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ...Ş vekili; dava dilekçesindeki yazılı iddiaları kabul etmediklerini, müvekkil şirkete davanın yöneltilmesine mesnet bir poliçe ve sorumluluk tazminat sigortası olmakla müvekkil sorumluluğu subjektif kriterlere göre belirlendiğini, öncelikle husumet yönünden davanın reddini talep ettiklerini, davalıların murisi ...'in kendi kusuru sonucu vefat ettiğini, sürücü belgesinin bulunmayıp koruyucu malzemeleri olmadan yola çıktığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ...Ş vekili; dava dilekçesindeki yazılı iddiaları kabul etmediklerini, müvekkil şirkete davanın yöneltilmesine mesnet bir poliçe ve sorumluluk tazminat sigortası olmakla müvekkil sorumluluğu subjektif kriterlere göre belirlendiğini, öncelikle husumet yönünden davanın reddini talep ettiklerini, davalıların murisi ...'in kendi kusuru sonucu vefat ettiğini, sürücü belgesinin bulunmayıp koruyucu malzemeleri olmadan yola çıktığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın maddi tazminat yönünden kabulüne, davacı ... için 8.256,35 TL, davacı çocuk ...için 8.811,57 TL, davacı ...için 10.537,64 TL ve davacı anne ... için 15.752,50 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ...'den dava tarihinden itibaren yasal faizi ile ve sigorta limiti ile sorumlu olmak kaydı ile ve yine davalı ...'dan davacıların her biri için takdir edilen destekten yoksun kalma tazminatları bakımından 5.000,00'er TL'den sorumlu olmak kaydı ile olay tarihi olan 11/09/2011 tarihinden itibaren müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine; davanın manevi tazminat yönünden kısmen kabulü davacı eş ... için 4.000,00 TL, davacı çocuklar ... için, ... ve ... için 2.500,00'er TL ve davacı anne ... için 2.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 11/09/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak belirtilen miktarlarda davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ıslah dilekçesinde bildirildiği gerekçesiyle, davalı ... yönünden davacıların her biri için takdir edilen destekten yoksun kalma tazminatları bakımından 5.000,00'er TL'den sorumlu olmak kaydı ile sınırlı sorumluluğa hükmedilmiştir. Somut olayda, davacılar vekili, davalıların müşterek ve müteselsil sorumluluğuna dayandığı gibi ıslah dilekçesinde de davacı tarafın bu yönde bir vazgeçemesi ya da beyanı bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, adı geçen davalının sınırlı sorumluluğuna karar verilmesi doğru değil ise de davacı taraf kararı temyiz etmemiştir. Ancak kararı temyiz eden davalı ... şirketinin hükmü diğer davalı yararına temyiz etme hakkı yok ise de temyizde hukuki menfaati söz konusudur. Bu nedenle, diğer davalı ...'nun maddi tazminattan sorumluluğu ile ilgili tespit şeklinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde icrai bir hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Yargılamaya hakim olan ilkelerden olan “taleple bağlılık ilkesi” 1086 sayılı HUMK'nın 74. maddesinde (6100 sayılı HMK m. 26) düzenlenmiş olup, hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Davacı vekili dava dilekçesinde, muris ...'in annesi ... için maddi tazminat talebinde bulunmamış, sadece manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Buna rağmen mahkemece talep edilmediği halde davacı anne ... için destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi hatalı görülmüş ve bozma nedeni yapılmıştır.

4-2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91/1. maddesinde, “İşletenlerin, bu kanunun 85/1 maddesine göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur”; 85/1 maddesinde, “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.”; 85/son maddesinde ise, “işleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.” hükümlerine yer verilmiş, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A-1. maddesinde de, “Sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder” şeklinde ifade edilmiştir.

Yukarıda açıklanan madde hükümlerinden, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası'nın; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin zarara uğrayan 3. kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir zarar sigortası türü olduğu anlaşılmaktadır.

Motorlu araçların işletilme tehlikesine karşı, zarar gören üçüncü şahısları korumak amacıyla getirilmiş olan bu düzenleme ile öngörülen sorumluluğun bir kusur sorumluluğu olmayıp, sebep sorumluluğu olduğu, böylece araç işletenin sorumluluğunun sebep sorumluluğunun ikinci türü olan tehlike sorumluluğuna ilişkin bulunduğu öğretide ve yargısal içtihatlarla kabul edilmektedir (Fikret Eren, Borçlar Hukuku, 9. Bası, s. 631 vd.; Ahmet Kılıçoğlu, Borçlar Hukuku, Genişletilmiş 10. Baskı, s. 264 vd).

Motorlu araçların işletilme tehlikesine karşı, zarar gören üçüncü şahısları korumak amacıyla getirilmiş olan bu düzenleme ile öngörülen sorumluluğun bir kusur sorumluluğu olmayıp, sebep sorumluluğu olduğu, böylece araç işletenin sorumluluğunun sebep sorumluluğunun ikinci türü olan tehlike sorumluluğuna ilişkin bulunduğu öğretide ve yargısal içtihatlarla kabul edilmektedir (Fikret Eren, Borçlar Hukuku, 9. Bası, s. 631 vd.; Ahmet Kılıçoğlu, Borçlar Hukuku, Genişletilmiş 10. Baskı, s. 264 vd).

Somut olaya bakıldığında, mahkemece, davacıların 3 kişi olduğu, murisin kusurunun mirasçıları olan davacılara yansıtılamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak somut olayda, davalıların sürücüsü- işleteni ve ZMMS'si olan kamyon, davacıların murisi ...'in sürücüsü olduğu motorsiklete çarpmış ve ölümüne neden olmuş olup; çift taraflı kazada davalı ... şirketi, karşı kamyonun ZMMS'dir. Bu halde, ölen motorsiklet sürücüsü murisin mirasçıları olan davacılar, davalı ... şirketi karşısında 3 kişi olarak kabul edilemez. Bu nedenle Mahkemece, kusur incelemesi yapılıp davacıların murisinin kusuru belirlendikten sonra murisin kusuru oranında tazminattan indirim yapılması gerekirken, kusur incelemesi yapılmadan ve HGK kararları yanlış yorumlanmak suretiyle mirasçı olan davacıların 3 kişi olduğu, bu nedenle murisin kusurunun davacılara yansıtılamayacağı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

5-Destekten yoksun kalma tazminatı hususunda aktüerya alanında uzman bilirkişiden alınacak raporda, davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi, yetiştirme giderlerinin destek tazminatından indirlmesi, raporun düzenlendiği en yakın tarih, bilinen dönem kabul edilerek, ölenin bilinen gelirine göre davacıların gerçekleşen zararının ve sonraki bilinmeyen dönem için gelirin her yıl %10 oranında artıp, %10 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesaplanarak bilinmeyen dönem zararının hesaplanması suretiyle destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekir.

Somut olayda davacı ... ,... ve ... kazada babalarını kaybetmiş olup, kaza tarihinde 18 yaşın altındadırlar. Hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda davacı kız ve erkek çocuklarının 20 yaşına kadar ölen babalarından destek göreceği kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı kız çocuğu ... için ve davacı erkek çocukları ... ve ...için 20 yaş ikmaline kadar ölen babalarından destek göreceklerinin kabul edilerek yapılan hesaba göre karar verilmesi Yargıtay'ın ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına aykırıdır. Ancak davacı taraf, rapora itiraz etmediğinden ve kararı da temyiz etmediğinden kazanılmış haklara halel gelmemek kaydıyla; davacı kız çocuğu ...'in 22 yaş ikmaline kadar; davacı erkek çocukları ... ve ...'in 18 yaş ikmaline kadar ölen babalarından destek göreceğinin kabul edilerek yapılacak hesaba göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; 2,3,4 ve 5 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.