muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15380, Karar No: 2017/339, Tarih: 17.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/15380 E.  ,  2017/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili, davalılar ... ve ... vekili, davalılar ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, tapuda davalılar adına kayıtlı bulunan... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinin içinde (deniz tarafında) kaldığını açıklayarak tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddine karar verilmesini savunmuş, diğer davalılar herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... parselin tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tesciline, davalıların tazminat davası açma haklarının muhtariyetine, 1.200,00 TL vekalet ücreti ile 1.286,50 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili ile davalılardan ... ve ... vekili ile davalılardan Hasan ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili ile davalılar Hasan ve arkadaşları vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı Hazine vekili, davalılar ... ve ... vekili ile davalılar Hasan ve arkadaşları vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı değerlendirilen taşınmaz için tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına kararı verilmesi yerine taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline dair hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Ayrıca, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden (6100 sayılı HMK'nun 323/1-a maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sayılan celse, karar ve ilam harçlarından) ve vekalet ücretinden davalı taraf sorumlu tutulamaz. Anılan yasal düzenleme karşısında davalıların yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması da doğru değildir.

Açıklanan bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Açıklanan bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2) nolu bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 1. bendindeki "davacı Hazine adına tesciline" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, bunun yerine ''kıyı olarak terkinine'' sözcüklerinin yazılmasına; hüküm fıkrasının 4. Bendindeki "vekili için takdir olunan 1.200,00 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine" tümcesinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, bunun yerine "lehine 3402 sayılı Yasa'nın 36/A maddesi uyarınca vekalet ücreti takdirine yer olmadığına" tümcesinin yazılmasına; hüküm fıkrasının 5. bendindeki " posta ve tebligat gideri 536,50 TL, bilirkişi ücreti 750,00,00TL olmak üzere toplam 1.286,50TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin" söz dizisinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, bunun yerine " tüm yargılama giderlerinin" söz dizisinin yazılmasına;davacı Hazine vekili ve davalılar ... ve ... vekili ile davalılar Hasan ve arkadaşları vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddi ile hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA; taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde geri verilmesine 17.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11096, Karar No: 2020/955, Tarih: 05.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/11096 E.  ,  2020/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hükmün davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, istihkak iddia edilen malların borçluya ait olduğunu, işyeri kaydı üçüncü kişi adına olmakla birlikte gerçekte borçlu tarafından çalıştırıldığını ve muvazaalı bir durumun olduğunu, davanın kabulü ile haksız yere istihkak iddiasında bulunulması sebebiyle tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, davacı vekilinin borçlu ile üçüncü kişinin adresinin aynı yer olduğu yönündeki iddiasını kabul etmediğini, borçlunun terk dilekçesini vermemesinden dolayı, aynı adreste faaaliyette bulunuyorlarmış gibi göründüklerini, haczedilen malların müvekkiline ait olduğunu gösterir faturaların olduğunu, müvekkilinin işyerini mülk sahibinden boş olarak kiraladığını, borçlu ile bir ilişkisinin olmadığını beyan ederek, davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece 19.12.2013 tarihli ilk kararında; haczedilen menkullerin üçüncü kişiye ait olduğuna ilişkin delil bulunmadığı gerekçesi ile alacaklı tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyizi üzerine; Dairemizin 2014/6941 Esas, 2015/16259 Karar ve 14.09.2015 tarihli ilamı ile haciz mahallinde eski tarihli ve sonlandırılmış elektrik aboneliğine ilişkin faturalardan başka belgeye rastlanılmadığı, davalı üçüncü kişinin tanıkları ... ve ...'ın beyanlarına göre, haczin üçüncü kişinin işyerinde yapıldığı, karinenin üçüncü kişi lehine olduğu, alacaklı tarafından karinenin aksini ispata yeterli kesin ve güçlü delilin sunulamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi için bozulmuş; davacı alacaklı vekilinin karar düzeltme talebi üzerinde; Dairemizin 2016/157 Esas, 2017/9275 Karar ve 14.09.2015 tarihli ilamı ile; takibin borçlu tarafından yapılan ödeme sebebiyle infaz edildiği; karar düzeltme incelemesi tarihi itibariyle geçerli bir takip bulunmadığı, bu doğrultuda davanın konusuz kaldığı, davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilebilmesi için Dairemizce verilen 2014/6941 Esas, 2015/16259 Karar ve 14.09.2015 tarihli bozma kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının anılan nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası Mahkemece yeniden yapılan yargılamada; bozma ilamına uyularak, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına; taraflarca yapılan yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına; vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi üzerine, hüküm davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma sonrası Mahkemece yeniden yapılan yargılamada; bozma ilamına uyularak, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına; taraflarca yapılan yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına; vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi üzerine, hüküm davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK'nin 99. maddesine dayalı üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Hemen belirtelim ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasa'nın 2. maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi, toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Benzer şekilde; uygulanması gereken bir kanun hükmünün, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usuli kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK. nin 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 E, 19 K.).

Bu sayılanların dışında ayrıca; görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü-6. Baskı, cilt 5, 2001).

Bu sayılanların dışında ayrıca; görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü-6. Baskı, cilt 5, 2001).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.07.2006 tarihli ve 2006/4-519-527; 31.05.2006 tarihli ve 2006/10-307-337; 10.05.2006 tarihli ve 2006/4-230-288; 03.12.2008 tarihli ve 2008/10-730-732; 27.05.2009 tarihli ve 2009/21-168-218 sayılı ilamları).

Somut olayda; davaya konu 27.06.2012 tarihli hacizde hazır bulunan Av. ...’in üçüncü kişi lehine istihkak iddiasında bulunduğu; aynı adreste 02.02.2014 tarihinde yapılan ikinci hacizde ise adreste dava dışı ... isimli şahsın bulunduğu hacze konu işyerinin oğlu adına üçüncü kişiden devralındığını, daha önce haczedilen menkullerin mülkiyetinin de bu devirle birklikte kendilerine geçtiğini beyan ettiği, haciz mahalline sonradan gelen üçüncü kişinin “iş yerinde haciz ve muhafaza yapılmasın gerekirse parayı dosyaya yatıracağız” diyerek parayı yatırmak için süre talep ettiği ve 12.02.2014 tarihinde dosya borcu olan 9.029,00 TL’yi takip dosyasına yatırdığı görülmektedir. Dosya borcunun ödenmesine ilişkin üçüncü kişi beyanları, yatırılan paranın, muhafaza baskısına bağlı olarak, çekince kaydı ileri sürülerek yatırıldığı anlamına gelir. Belirtilen para, haciz baskısı altında ve çekince kaydıyla yatırıldığına göre, haczin söz konusu para üzerinde devam ettiği, istihkak iddiasının konusunun bu para olduğu kabul edilmelidir. Bu durumda, Dairemizce alacaklı vekilinin karar düzeltme istemini reddi gerekirken kabulü ile yazılı gerekçe ile Mahkeme hükmünün yeniden bozulması maddi hataya müstenit olup taraflar açısından usuli kazanılmış hak doğurmaz.

O halde Mahkemece, Dairemizin 14.09.2015 tarihli ilk bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulması gerektiği nazara alınarak, yeniden hüküm tesisi amacıyla kararın bir kez daha bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davalı üçüncü kişi vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenle İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/7156, Karar No: 2014/6395, Tarih: 22.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7156 E.  ,  2014/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2005/635-2012/644

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davacılar vekili ve davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda davacıların desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek 600,00 TL maddi ve 120.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile davacı Selim için tazminat tutarını 3.551,77 TL olarak artırmıştır.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalı R.. S.. aleyhine açılan davanın Anayasa’nın 129/5 maddesi gereğince reddine, davanın kısmen kabulü ile davacı Selim için 3.551,77 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve tüm davacılar için toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın davalı Belediye Başkanlığı’ndan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar ve davalı Belediye Başkanlığı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı R.. S.. aleyhine haksız eylem faili olması nedeni ile dava açılmıştır. Anayasa'nın 129/5. maddesinin somut uyuşmazlık yönünden uygulanma alanı bulunmadığından davalı aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı Belediye Başkanlığı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı Belediye Başkanlığı'na geri verilmesine 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5411, Karar No: 2011/12916, Tarih: 03.10.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/5411 E.  ,  2011/12916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik-iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 9 ve 10.maddeleri uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, işe girişi süresinde Kuruma bildirilmeyen sigortalı işçi Ramazan Saçan'ın 21.07.2004 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu ölümü üzerine, Kurumca sigortalının hak sahiplerine yapılan Sosyal Sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanunun 9 ve 10. maddeleri uyarınca rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, somut olayda, davalı işverenin iş kazası sonucu ölen sigortalının kardeşi olduğu, kazanın meydana gelmesinde sigortalının %100 kusurlu olduğu, işverenin kusurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin, hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın gereği yerine getirilmemiş, hakkaniyet indirimi yapılarak işverenin sorumluluğu belirlenmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, Borçlar Kanununun 43 ve 44.maddeleri gözetilerek, meydana gelen olayın özelliği, kazalının davalı işverenin kardeşi olması ve kazada %100 kusurlu olması hususları nazara alınarak, %50'den az olmamak üzere hakkaniyet indiriminin yapılıp, davalı işverenin sorumluluğunun belirlenmesinden ibarettir.

O hâlde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8765, Karar No: 2010/7862, Tarih: 01.11.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/8765 E.  ,  2010/7862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızaen alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda; alıkoyma suçundan beraetine, cinsi münasebette bulunma suçundan ise kamu davasının düşürülmesine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2007 gün ve 2007/546 Esas, 2007/595 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ... adına hükmü temyiz eden Av. ...'nın vekil olarak görevlendirildiğini gösteren belge ya da vekaletnamenin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, ilgililerin bilgilerine başvurularak var ise temsil yetkisini gösteren belgenin teminiyle dosyasına konulması ve ayrıca Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ekli ek tebliğnamenin de vekile tebliği ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde cevap dilekçesinin eklenmesinden sonra iadesinin temini için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10424, Karar No: 2021/807, Tarih: 28.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10424 E.  ,  2021/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında yüklenen suçlardan mahkûmiyet hükmü kuran mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

28.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.