muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34579, Karar No: 2017/7733, Tarih: 14.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/34579 E.  ,  2017/7733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler, gerekçe içeriğine göre ve duruşmada davaya katılmak istediğini bildiren müşteki ... vekilinin, katılma isteği hakkında karar verilmeyerek, CMK'nın 238/3. maddesine aykırı davranılmış ise de; CMK'nın 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören müştekinin katılan, vekilininde katılan vekili sıfatıyla davaya kabulüne karar verilmiştir.

Sanıklar ... ile ...’ün, sanık ... tarafından yazılan katılanı şikayet etmeye yönelik dilekçeyi, katılanın görev yaptığı okul idaresine vermek istemeleri, bu isteklerinin okul idaresi tarafından kabul edilmemesi üzerine taraflar arasında tartışma çıkması biçiminde gerçekleşen somut olayda, ısrar öğesi ile katılanı rahatsız etme özel kastlarının bulunmaması nedeniyle, bu sanıklar açısından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek, yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ile ...’ün, katılana yönelik eylemlerine ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın, “sanık tarafından sürekli olarak takip edilerek rahatsız edildiği” yönündeki ifadesi ile katılanın görev yaptığı okulun müdürü olan müşteki ...’nun “sanığın 2007 yılının Ağustos ayından bu yana sürekli olarak okul çevresinde dolaştığı” yönündeki anlatımı karşısında, atılı suçun oluşumu için aranan ısrar öğesi ile suç mağdurunu rahatsız etme özel kastının oluştuğu somut olayda, yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenlerinin kabulü ile tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14957, Karar No: 2013/18128, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14957 E.  ,  2013/18128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dairenin aynı gün incelenen 2013/19205 Esas 2013/18141 Karar sayılı (... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.02.2013 gün ve 2012/179 Esas 2013/68 Karar sayılı) dosyasına Dairenin geri çevirme kararından sonra getirtilen Akdeniz Belediye Başkanlığının 18.11.2013 günlü yazısında, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesine tabi tutulmadığı bildlirilmesine karşın, Akdeniz Tapu Müdürlüğünün 23.10.2013 günlü yazısında, 493 parselin daha önce 347 parsel numarasıyla 14150 m² büyüklüğünde iken 2199 m²'lik kısmının yola terkinden sonra ifrazen oluştuğu belirtilmiştir.

Her iki kurum cevapları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için; sözü edilen dosyadaki yazı örnekleri belediye imar ve tapu müdürlüklerine gönderilerek bu farklılığın nereden kaynaklandığının ve emsalin satış tarihi olan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Kanunu hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, tabi tutulmuşsa ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenerek dosya içerisine konulmasından, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9140, Karar No: 2023/520, Tarih: 25.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/9140 E.  ,  2023/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili adına basılan çek defterinin henüz müvekkiline teslim edilmeden kargoda banka tarafından kaybedildiğini, çekleri ele geçiren kişiler tarafından sahte imzalar ile keşide edilerek çeklerin piyasaya sürüldüğünü bu nedenle ticari itibar kaybına uğradığını ileri sürerek 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, çeklerin Banka nezdinde değil kargoda kaybolduğunu, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece verilen 21.10.2014 tarihli ve 2014/602 E., 2014/422 K. sayılı kararıyla davanın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi anlamında ticari dava olmadığı, tarafların tacir olmadığı gibi ticari işletmesi ile de ilgili olmadığı, dava konusunun haksız fiil sorumluluğundan kaynaklandığı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ve görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 13.04.2015 tarihli ve 2015/3407 E., 2015/5142 K. sayılı kararıyla davanın ticari dava niteliğinde bulunduğu ve görevli mahkemenin ticaret mahkemesi olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla dava konusu çek koçanının davalı banka tarafından dava dışı matbaada basımının yaptırıldığı ve dava dışı kargo şirketine taşıma için verildiği, çek koçanının dava dışı kargo şirketinin taşıma hizmeti sırasında kaybolduğu, davalı banka elinde ya da üzerinde iken kaybolmadığı, davalı bankanın bankacılık işleminden dolayı davacı zararının oluştuğundan söz edilemeyeceği, dava dışı kargo şirketinin eylemi söz konusu olduğundan taşıyıcının sorumluluğuna ve kusuruna ilişkin hükümlerin uygulanabileceği, zararla davalı bankanın eylemi arasında nedensellik bağı bulunmadığı, davalı bankanın zararı doğuran bir eyleminin de olmadığı, olay nedeniyle davacı kadar davalı bankanın da mağdur olduğu ve bu konuda gerekli şikayetlerin yapıldığı, davalı bankanın çek koçanının iptaline ilişkin yazısı ile de üzerine düşen görev ve yükümlülüğü yerine getirdiği, davalı bankadan manevi tazminat isteyebilme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

IV. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde,

1. Kıymetli evrak vb. kargo taşımalarında her türlü hasar, kayıp ve zarardan sorumluluğun göndericiye ait olduğunu hasar, kayıp durumlarından sorumlu olmadığını, bankanın bir güven kurumu basiretli tacir olarak bunu bilmesi gerektiğini,

2. Cek karnesi basmak konusunda bir talimat almadan hareket eden bankanın oluşan zarardan sorumlu olacağını, çek taahhüt kredisi taahhütnamesinin rutin işlerin ilerlemesi için yapıldığını, genel işlem şartları içerdiğini, tarih dahi bulunmadığını bu nedenle çek koçanı talebi anlamına gelmeyeceğini,

3. Kargo şirketi seçiminde müvekkilinin bir dahli olmadığını, kargo şirketi davalı bankanın özenli davranmadığını seçiminde matbaa ve kargo şirketinin eylemlerinden adam çalıştıran olarak bankanın sorumlu olduğunu,

4. Davalı banka tarafından gönderilen 25.05.2012 tarihli cevabi yazıda bankanın uhdesindeyken çeklerin kaybolduğunu beyan ettiğini,

5. Çeklerin bir bölümünün hala kayıp olduğunu, davacının keşide edilen bazı çekler nedeniyle zarara uğradığını, bankanın yaptığı şikayetlerin zararı gidermeye yönelik olmadığını,

6. Manevi tazminat davasının tümüyle reddi halinde davalıya maktu vekalet ücreti takdiri gerektiğinden mahkemece hükmedilen nispi vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı banka nezdinde çek hesabı olan davacıya teslim edilmesi gereken çek karnesinin kaybolması sonucu uğranıldığı iddia edilen manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 4 üncü, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 2 inci maddeleri ile 6102 sayılı Kanun'un 16 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6258, Karar No: 2012/10675, Tarih: 11.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6258 E.  ,  2012/10675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında Hızar Mahallesi çalışma alanında bulunan 589 ada 11 parsel sayılı 11130.79 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, parsel üzerindeki fındık ağaçlarının 1970 doğumlu ... kızı ...'na ait olup, kullanımında olduğu, 589 ada 13 parsel sayılı 3204,85 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, parsel üzerindeki fındık ağaçlarının 1966 doğumlu ... oğlu ... ait olup, kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı vekili, çekişmeli taşınmazların davacı ile müştereklerine mirasen kaldığını belirterek çekişmeli taşınmazın kadastro tutanağında davacı ve müşterekleri lehine zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne, ... İli ... İlçesi Hızar Mahallesi Kurudere mevkinde yer alan 589 ada 13 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespitinin iptali ile, aynı vasıf ve yüzölçümü ile Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesinin 1 nolu bendine, "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır." 2 nolu bendine ise "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... TC. nolu ... mirasçıları ...'ın verasette payları oranında iştiraken kullanımlarında olup halen kendilerine aittir." şeklinde 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesi uyarınca şerh düşülmesine, ... İli ... İlçesi Hızar Mahallesi Kurudere mevkinde yer alan 589 ada 11 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespitinin iptali ile, aynı vasıf ve yüzölçümü ile Hazine adına tapuya tesciline, beyanlar hanesinin 1 nolu bendine, "6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır." 2 nolu bendine ise "parsel üzerindeki fındık ağaçları ... TC. nolu ... mirasçıları...'ın verasette payları oranında iştiraken kullanımlarında olup halen kendilerine aittir." şeklinde 3402 sayılı yasanın 19/2 maddesi uyarınca şerh düşülmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9318, Karar No: 2021/10230, Tarih: 28.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/9318 E.  ,  2021/10230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma - Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; boşanma ve ferileri ile kadının kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden, davacı kadın tarafından ise bölge adliye mahkemesince lehlerine istinaf vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkeğin "Kadının kabul edilen ziynet alacağı davasına" yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince bu yöne ilişkin olarak verilen hüküm davalı erkek tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle davalı erkeğin, istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Davalı erkeğin "Kadının kabul edilen ziynet alacağı davasına" yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince bu yöne ilişkin olarak verilen hüküm davalı erkek tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle davalı erkeğin, istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı kadın tarafından Türk Medeni Kanununun 166/1 inci maddesine dayalı olarak açılan boşanma ve ziynet alacağı davasının ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince verilen hüküm davalı erkeğe 17.06.2019 tarihinde, davacı kadına ise 03.07.2019 tarihinde tebliğ edilmiş, hüküm yasal süre içerisinde taraflarca istinaf edilmediğinden 16.07.2019 tarihinde kesinleştirilerek nüfus müdürlüğüne gönderilmiş ve boşanma hükmü tarafların nüfus kayıtlarına işlenmiştir. Davalı erkek 17.09.2019 tarihinde sunmuş olduğu istinaf dilekçesi ile hükmü boşanma ve ferileri yönünden istinaf etmiş, erkeğin istinaf dilekçesi, yasal süreden sonra sunulduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin 26.09.2019 tarihli ek kararı ile reddedilmiş, hüküm ilk derece mahkemesinin anılan ek kararı ve asıl karar yönünden süresinde davalı erkek tarafından istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesinin 30.12.2020 tarihli ilk hükmünün gerekçesinde ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının erkeğe tebliğinin usulsüz olduğu, bu itibarla istinaf başvurusunun süresinde olduğu, erkeğin ek karara yönelik istinaf başvurusu yerinde olduğundan ek kararın kaldırılması gerektiği belirtilerek erkeğin asıl karara yönelik istinaf talepleri incelenmiş iken; kararın “Hüküm sonucu” bölümünde davalı erkeğin ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki meydana getirilmiştir. Anılan bölge adliye mahkemesi hükmünün davalı erkek tarafından boşanma ve ferileri ile kadının kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden temyizi üzerine Dairemizin 25.05.2021 tarihli kararı ile ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesi istinaf edilmeyerek kesinleşen yöne ilişkin olmakla reddedilmiş, diğer yönlerden ise gerekçe ile hüküm arasında meydana getirilen çelişki nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma sebebine göre davalı erkeğin sair temyiz itirazları ise incelenmemiştir. Bölge adliye mahkemesince bozma ilamımıza uyularak yapılan inceleme sonucunda, ilk derece mahkemesi kararının davalı erkeğe tebliğinin usûlsüz olduğu, bu durumda davalı erkeğin istinafının süresinde olduğu belirtilerek ilk derece mahkemesinin usûl ve kanuna aykırı bulunan 26.09.2019 tarihli ek kararının kaldırılmasına, davalının asıl hükme yönelik istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince her ne kadar ilk derece mahkemesi kararının davalı erkeğe tebliğinin, 7201 sayılı Kanunun 21/1 inci maddesi uyarınca tebligat parçasında haber bırakılan komşunun isim ve imzasının bulunmadığı gerekçesiyle usulsüz olduğu belirtilmiş ise de dosya içerisinde bulunan tebliğ mazbatasından, davalı erkeğin aşamalarda bildirmiş olduğu adresi olan tebliğ adresinde muhatabın işe gittiğini beyan eden komşusu Murat Beyazıt'ın isim ve soyisminin yazılı olduğu, komşu Murat Beyazıt'ın imzadan imtina ettiği hususunun da tebliğ mazbatasına şerh düşüldüğü, bu durumda ilk derece mahkemesi kararının davalı erkeğe tebliğinin usûl ve kanuna uygun olup davalı erkeğin istinaf dilekçesinin 6100 sayılı HMK'nun 345. maddesinde öngörülen yasal iki haftalık süreden sonra sunulduğu anlaşılmaktadır. Hüküm davacı kadın tarafından da istinaf edilmemiş, ilk derece mahkemesince kesinleştirme işlemi yapılarak boşanma kararı nüfus kayıtlarına da işlenmiştir. İlk derece mahkemesinin kesinleşen kararlarına karşı istinaf kanun yoluna başvurulamaz. İlk derece mahkemesince erkeğin istinaf dilekçesinin yasal süreden sonra sunulduğu gerekçesiyle reddine dair verilen 26.09.2019 tarihli ek kararı usûl ve kanuna uygun olup bu durumda bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin 2018/484 Esas ve 2019/361 Karar sayılı, 08.05.2018 tarihli hükmünün kesinleştiği de gözetilerek davalı erkeğin ilk derece mahkemesinin 26.09.2019 tarihli ek kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilecek yerde yazılı şekilde işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı erkeğin "Kadının kabul edilen ziynet alacağı davasına" yönelik temyiz dilekçesinin yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 28.12.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/16234, Karar No: 2017/493, Tarih: 24.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16234 E.  ,  2017/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m² bedeli ile idare tarafından takdir edilen m² değerinin 725 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m² değerine 820 TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m² değerine 410 TL değer biçilmiş olup, belirlenen bedeller arasında çelişki bulunduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.