muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/776, Karar No: 2022/9247, Tarih: 23.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/776 E.  ,  2022/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1- Sanık ... ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun şekilde sanık hakkında, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı halde iddianame dışına çıkılarak "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan hüküm kurulması,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ile sanıklar ... ve ... ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3311, Karar No: 2021/18038, Tarih: 23.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/3311 E.  ,  2021/18038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, çaylar ile nakil araçlarının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlileri tarafından yapılan uygulama sırasında sanık ...'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın uygulama noktasına 50 metre kala durması üzerine şüphelenilerek aracın yanına gidildiği sırada diğer sanık ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın, ... plakalı aracın durdurulduğu yere yakın bir yerde durarak geri geri gittiğinin görülmesi üzerine bu kez ... plakalı aracın kolluk tarafından durdurulduğu, sanık ...'a neden durduğu ve geri geri gittiği sorulduğunda dönecek olduğu kavşağı geçtiğini ve onun için geri geri gittiğini belirttiği, çelişkili beyanlar ve şüphe üzerine önleme araması kararına istinaden ... plakalı araçta yapılan aramada, aracın kasa kısmında her biri 9'ar kiloluk 45 adet toplam 405 kg üzerinde “...” yazılı koliler ve 36'şar kiloluk 78 adet toplam 2808 kg üzerinde "..." yazılı beyaz çuvallar içerisinde toplam 3213 kg kaçak çay ele geçirildiği olayda; soruşturma devam ederken ... isimli firmanın sahibi sanık ...'nın savcılığa dilekçe vererek alıkonulan 2808 kg ... marka çayların kendisine ait olduğunu ve faturalı olduğunu belirttiği, kolluk savunmasının da bu doğrultuda olduğu, ancak sanık ...'ün mahkemede alınan savunmasında, iddianameye konu çayların kendisine ait ve faturalı olduğunu, ele geçen çayları ... firmasından satın aldığını beyan ettiği, sanık ...'ın mahkemede alınan savunmasında, sanık ...'ün kendisine elinde çay olduğunu, faturalı olduğunu, ... ilçesine 250 TL karşılığında götürmesini istediğini söylediğini, kendisinin de kabul ettiğini, pişman olduğunu beyan ettiği cihetle,

Dosyaya ilk etapta ibraz edilen faturanın 27/12/2010 tarihli olduğu ve ... isimli firma tarafından ... firmasına kesildiği, bu faturaya ilişkin alınan 13/08/2015 tarihli bilirkişi raporunda ... firmasının 27/12/2010 tarihinde ... firmasından almış olduğu çayın raf ve depo ömrünün 3 yıl olması nedeniyle 01/10/2014 ve 02/10/2014 tarihlerinde kesilen sevk irsaliyesindeki siyah çayların alınan çaylara ilişkin olmadığının belirtildiği, keza ... firması yetkilisi ...'ın alınan beyanında da faturanın işyerine ait olduğunu, ancak faturanın 2010 yılına ait olduğunu, şirketine ait fatura kullanılarak, yasal olmayan yollardan çay satışı yapıldığını düşündüğünü beyan ettiği, dosya kapsamında bulunan ... firması tarafından ... San Ticaret isimli firmaya kesilen 01/10/2014 tarihli 1808 kg çaya ilişkin sevk irsaliyesinin ele geçen çayları karşılamadığı, 02/10/2014 tarihli 1000 kg çaya ilişkin sevk irsaliyesinin ise olay tarihinden sonrasına ait olduğu ve her iki sevk irsaliyesinin dava konusu çay miktarı olan 3213 kg çayı karşılamadığı, yine sanık ...'ün savcılığa verdiği dilekçede ve kolluk ifadesinde 2808 kg ... marka çayın kendisine ait olduğunu beyan ettiği, ancak mahkeme savunmasında iddianameye konu çayların kendisine ait olduğunu beyan ettiği, dosyaya daha sonra sunulan ... firmasından ... firması adına düzenlenmiş 01/10/2014 tarihli 3300 kg ithal torbalı siyah çaya ilişkin faturanın ise yakalamanın yapıldığı tarihte ... ilinde kesildiği, soruşturma aşamasında yalnızca 2808 kg ... marka çayın kendisine ait olduğunu beyan eden sanık ...'ün mahkemede iddianameye konu çayların kendisine ait olduğunu beyan etmesinin suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sunulan faturaların ve sevk irsaliyelerinin de dava konusu çayları karşılamadığı gibi suç tarihinde ibraz edilmediği ve suçtan kurtulmaya yönelik olarak daha sonra düzenlendiği anlaşılmakla; sanıkların iştirak halinde üzerlerine atılı suçu işledikleri gözetilerek mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek yasal dayanaktan yoksun deliller gözönüne alınarak yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28364, Karar No: 2014/39219, Tarih: 27.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/28364 E.  ,  2014/39219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/40300

MAHKEMESİ : Alucra(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2012

NUMARASI : 2011/120 (E) ve 2012/270 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Sanığın, suç tutanağı ve yargılamanın aşamalarında değişmeyen savunmalarında, suça konu ağaçları kendisinin kesmediğini beyan etmesine, dinlenilen zabıt mümziilerinin emvalin sanığın evinin 50 mt. yakınında bulunup diğer evlerin hayli uzakta olması nedeniyle sanığın kestiği kanaatine vararak tutanak düzenlediklerini ifade etmelerine, yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda ele geçen emvalin kesilen ağaçların bir kısmı olduğunun belirtilmesine göre keşfe iştirak eden bilirkişilerden suça konu emvalin sanığın evine hangi mesafede ele geçirildiği, bulunduğu yerin sanığın hakimiyet sahası içinde kalıp kalmadığı, sanığın bilgisi haricinde başkaları tarafından buraya emval konulmasının mümkün olup olmadığı hususlarında ek rapor alınarak sanığın 2007 tarihinden beri köyde oturmadığını ifade etmesine göre bu hususta ve kesilen ağaçların miktarı itibariyle bilgisi bulunması muhtemel köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ile civar taşınmaz sahiplerinin de dinlenilerek sonucuna göre bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında temel cezanın tayininde hapis cezasının asgari hadden tayin edilmesine karşılık gün adli para cezasının asgari had aşılarak verilmesi suretiyle çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12224, Karar No: 2014/16367, Tarih: 21.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/12224 E.  ,  2014/16367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2012

NUMARASI : 2011/406-2012/22

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, yıllık izin ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren bünyesinde 10.4.2003-17.4.2011 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini ücretinin ödenmemesi nedeniyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, izin, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yapması nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacının fazla çalışma yaptığı, yıllık izinlerinin bir kısmını kullanmadığı, ücret ve asgari geçim indirimi alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde iş sözleşmesini ücretinin ödenmemesi nedeniyle sona erdiğini açıkça beyan etmiştir. Yine davalı tanıklarıda iş sözleşmesinin işçi tarafından feshedildiği belirtmiştir. Ücretlerin ödenmemesi nedeniyle fesih işçi feshi olup ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmez. Mahkemece davacının ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14252, Karar No: 2017/13229, Tarih: 03.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14252 E.  ,  2017/13229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen istirdat davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 20.06.2017 tarihli duruşmaya gelen davalı vekili Av. ....'ın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra nevakısın giderilmesi bakımından dosya mahalline geri çevrilmiş, bu kez yeniden gelmekle; belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin 10000374270 nolu elektrik aboneliği nedeniyle 2006 ila 2012 yılları arasında düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp/kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.100 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 25.01.2016 tarihli dilekçesi ile talebini 679.257,11 TL'ye artırmıştır.

Birleşen 2015/320 Esas sayılı davada; davacı, davalı şirketin 10000202440 nolu elektrik aboneliği nedeniyle 2006 ila 2012 yılları arasında düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp/kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 2.100 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-HMK'nun 166. maddesine göre, ayrı ayrı açılmış davaların aralarında bağlantı bulunmaları koşulu ile birleştirilerek bakılabilmeleri mümkündür.

Ancak, birleştirme kararı, taraflar arasındaki uyuşmazlığı esastan çözümleyen bir karar değildir. Bu karar, sadece birleştirilen davaların tahkikat safhalarının müşterek cereyan etmesi sonucunu doğurmaktadır. Diğer bir anlatımla, asıl ve birleşen davalar birbirinden bağımsız, müstakil davalardır. Bu nedenle, asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı karara bağlanması gerekmektedir.

Somut olayda ise; birleşen dava hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir(HMK. md 297).

Buna göre, mahkemece; asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı karara bağlanması gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2- Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Somut olayda ise; birleşen dava hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir(HMK. md 297).

Buna göre, mahkemece; asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı karara bağlanması gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2- Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17834, Karar No: 2017/22121, Tarih: 16.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17834 E.  ,  2017/22121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kesmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre dava konusu ...Köyü, 1849 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz tarım arazi olarak kabul edilerek değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması,

ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21497, Karar No: 2013/6106, Tarih: 25.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/21497 E.  ,  2013/6106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdurun 22.06.2005 tarihli beyanında "Yalçınkaya evlerinde yazlığı olduğunu, kışın Almanya'ya yazın ise burada kaldığını, suçun işlendiği yazlık evine en son üç ay kadar önce geldiğini ve bir ay kaldığını, 18.06.2005 günü kesin dönüş yaptığını, 19.06.2005 günü ise yazlık evine geldiğini ev içindeki eşyaların dağılmış olduğunu gördüğünü ve suça konu eşyaların yerinde olmadığını belirlediğini" bildirmesi karşısında, mağdurun 22.06.2005 tarihli soruşturma sırasındaki beyanından geriye doğru 3 ay gidildiğinde tarihin 22.03.2005 olduğu ve bu tarihten itibaren 1 ileriye gidildiğinde ise tarihin 22.04.2005 tarihine denk geldiği nazara alındığında sanığa atılı eylemin suç tarihinin 22.04.2005 ile 18.06.2005 tarihleri arasındaki bir zamana tesadüf ettiği, doya içeriğinden suç tarihini kesin olarak belirlemenin mümkün olmadığı ve eylemin 5237 sayılı TCK.nın yürürlük tarihi olan 1 Haziran 2005 tarihinden öncede gerçekleşmiş olması ihtimali göz önüne alındığında bu durumun sanık lehine değerlendirmesi gerektiğinden;

Sanığın eylemine uyan 765 Sayılı TCK.nun 491/3.maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi ile inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK.nun 223/8.maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1366, Karar No: 2013/2550, Tarih: 19.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1366 E.  ,  2013/2550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 20.000 TL, ıslah ile 108.945 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya ait 502 parselde bulunan binanın davalı tarafından işgal edildiğini, daha evvel müdahalenin önlenmesi davası açıldığını ve mahkemece kabul edildiğini belirterek Ekim 2002- dava tarihi 18.10.2006 arası 20.000 TL (ıslah ile 108.945 TL) ecrimisil bedelinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevabında, davalıların taşınmazın tamamını kullanmadıkların beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 108.945 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazın tapu kaydına göre, 502 parselin tamamının davacı adına kayıtlı olduğu, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 16.07.2004 tarih, 2004/192 E-174 K. sayılı ilamı ile davalı ...'in 502 parseldeki taşınmaza müdahalesinin önlenmesine karar verildiği, hükmün 05.05.2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ecrimisil, TMK'nun 995.maddesine göre ve 08.03.1950 tarih, 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda kabul edildiği gibi, başkasının taşınmazını haksız olarak kullanmış olan kötüniyetli kimsenin, o taşınmazı haksız olarak elinde tutmasından doğan zararı ve elde ettiği veya etmeyi ihmal eylediği semereleri ödemekle yükümlü olduğu tazminattır. Bu tazminat miktarı, gelir getirebilecek bir yerin haksız işgali nedeni ile malikin o yerden “olağan biçimde” yararlanamaması yüzünden malvarlığındaki artışa engel olunan miktardır. Bu engel olmanın sağladığı, mal varlığına giremeyen çoğalma en azı kira en çoğu da tam gelir yoksunluğu olarak değişebilir.

Tazminatın amacı, el atma olmasaydı malikin mal varlığı ne durumda olacak idiyse o durumun sağlanmasıdır.

Dava konusu taşınmaz ...+5kat+terastan oluşmaktadır. Hükme esas alınan tek kişilik mimar bilirkişi raporunda 5 daire yönünden 18.10.2002-18.10.2006 yılları için toplam 58.168 TL ecrimisil getirebileceği belirtilmesine rağmen ... kat ile ilgili olarak (davalı tarafından öğrenci yurdu olarak kiraya verilerek yararlanıldığı için) buna ilişkin 20 yataklı ve 8 aylık dönemde tam dolu olduğu kabul edilerek aylık 2.000 TL'den toplam 50.422 TL ecrimisil bedelinin hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilke ve esaslara göre düzenlenmeyen bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan ilke ve esaslara göre düzenlenmeyen bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli görülmemiştir.

Bu durumda davacının daha fazla bir zarara uğradığı kanıtlanamadığına göre, taşınmazın tamamının asgari getirisinin belirlenmesi için mahallinde yeniden uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılarak ve emsal taşınmaz kira sözleşmeleri de incelenerek alınacak rapor sonucuna göre, karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.