muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2525, Karar No: 2023/11234, Tarih: 14.11.2023

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "İş kazası nedeniyle bedensel bütünlüğü zedelenen sigortalı tarafından işveren veya vekillerine karşı açılacak maddi ve manevi tazminat davalarında, gerek mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 125 inci maddesi ve gerekse 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 146 ncı maddesinde belirtilen 10 yıllık zamanaşımı süresi uygulanır. Zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlar. Kaza tarihi itibariyle10 yıllık süre geçmemiş olup bu yöndeki istinaf sebepleri yerinde değildir. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık beyanları dikkate alındığında asıl işveren ... Şirketi'nin yapmakta olduğu doğalgaz çevrim santralinin, denize boru döşeme işini diğer davalı ... Şirketine verdiği, dolayısı ile davalılar arasında asıl/alt işveren ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır. Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu müteselsil niteliktedir. Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin 6 ncı fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Dolayısı ile davacının alacaklarından davalı şirketlerin müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarında bir isabetsizlik yoktur. ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Bölge Sağlık Kurulu 07.10.2015 tarihli kararında davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %20 olduğunu belirtmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumunca tespit edilen maluliyet oranına karşı davalılarca gerekçeli ve somut bir itirazda bulunulmamıştır. Bu nedenle, davalıların bu yöndeki istinaf sebepleri de yerinde görülmemiştir. Hükme esas alınan kusur heyeti raporunda; davacı %30 oranında, davalı ... %10, davalı ... Şirketi %40 ve davalı ... Şirketinin ise %20 oranında kusurlu bulunmuştur. İş güvenliği konusunda uzman bilirkişiler tarafından hazırlanan raporda, işyerinin niteliğine göre, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususları ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmiştir. Yargılama sırasında aldırılan kusur raporu ile SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı'nın inceleme raporlarındaki kusur tespitinin de aynı doğrultuda olduğu dikkate alındığında davalıların kusur raporuna ilişkin istinaf sebeplerine de itibar edilmemiştir. Davacı işçinin hesabına kaza tarihinden sonra ve kaza tarihindeki ücretini de içerir şekilde düzenli olarak yatırılan meblağlar ve bu meblağlara ilişkin olarak dekontlarda yapılan ücret açıklaması da dikkate alındığında, ücret miktarının tespiti ile ödenen meblağların maddi zarara karşılık olarak yapılmadığına dair mahkeme kabulünde de bir isabetsizlik bulunmadığı saptanmıştır. Hükme esas hesap raporunda; dosya içerisine yer alan 10.04

. Davacı işçinin hesabına kaza tarihinden sonra ve kaza tarihindeki ücretini de içerir şekilde düzenli olarak yatırılan meblağlar ve bu meblağlara ilişkin olarak dekontlarda yapılan ücret açıklaması da dikkate alındığında, ücret miktarının tespiti ile ödenen meblağların maddi zarara karşılık olarak yapılmadığına dair mahkeme kabulünde de bir isabetsizlik bulunmadığı saptanmıştır. Hükme esas hesap raporunda; dosya içerisine yer alan 10.04.2018 tarihli ilk peşin değerli gelir yazısına itibar edilerek hesaplama yapıldığı belirtilmiştir. Dosya içerisinde davacıya ait iki ayrı tarihte iki ayrı tutarlar içeren ilk peşin sermaye değeri yazıları yer almakta olup, Dairemizce kuruma yazılan müzekkere cevabında %20 maluliyet oranına ilişkin olarak 10.04.2018 tarihli ilk peşin sermaye değerinin dikkate alınması gerektiği bildirilmiş olup, bu yöndeki hesaplamanında yerinde olduğu saptanmıştır. Tazminatın belirlenmesinde; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri ile işçinin bakiye ömrü, iş göremezlik oranı, kusur dağılımı ve Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Maddi tazminata ilişkin hesap raporunda; PMF yaşam tablosu, müteferrik kusur indirimi ile ilk peşin sermaye değeri dikkate alınarak yukarıdaki ilkeler ve Yargıtay yerleşik içtihatları doğrultusunda yapılan hesaplamada da bir hata bulunmadığı anlaşılmıştır. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak, davalı Şirketler vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir." gerekçeleriyle davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davalı ... İnşaat Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Güç Sistemleri Müh. Taah. A.Ş. vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı ... Güç Sistemleri Müh. Taah. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava tarihi itibariyle 2 yıllık zamanaşımının dolduğunu, müvekkilinin asıl işveren sıfatı olmadığını, davacının ... Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti (... Şirketler Grubu) işçisi olduğunu, davacının çalışmasının vakfedilmiş olduğu ... Şirketler Grubuna işin niteliği ve yürütümü bakımından asıl işten bağımsız nitelikte olan bazı kısımları bölünerek anahtar teslimi şeklinde devredildiğini, şantiyedeki iştigal alanı ile ilgili denetim ve gözetim yetkisi tamamen diğer işverende olmakla, işinin bölünen kısmı tamamen ... işçilerince yerine getirildiğini, bu kısımlarda müvekkilinin kendi işçilerini çalıştırmamış olup işin devredilen kısımları ile ilgili diğer davalı bağımsız işveren niteliğine sahip olduğunu, müvekkilinin iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerini verdiğini, işe girişte sağlık raporu da alındığını, ceza mahkemesi kararının bekletici mesele yapılması gerektiğini, davacıya verilen %30 kusurun az olup ceza mahkemesindeki kabulle ters olduğunu, sürekli iş göremezlik oranına itirazın karşılanmadığını mevcut oranın ne şekilde tespit edildiğinin anlaşılamadığını, Deniz Ticaret Odası aracılığıyla ile yapılan emsal araştırmasına ilgili oda tarafından 2013 yılında gemi adamı olarak çalışan bir işcinin 1.600.00 TL alabileceği, tanık beyanında 1.750.00 TL olarak belirttiği ve SGK kayıtlarında ise 824.05 TL ücret mevcut olduğu halde hatalı ücret tespitinin kabulüyle verilen hükmün kaldırılması gerektiğini, kazadan sonra diğer davalının yaptığı 20.000 TL tutarındaki ödemelerin tenzil edilmesi gerektiğini, Rücu Davasında hükmedilen miktarların gözetilmesi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... Güç Sistemleri Müh. Taah. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; ceza mahkemesinde müvekkili şirket işçileri mahkum olmadığını, müvekkili ile olayın irtibatı olmadığının tespit edildiğini, müvekkiline kusur verilmesinin hatalı olduğunu, 22.05.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeni ile yaralanan ..., ... İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin maliki olduğu "...-15" isimli geminin personeli olup, iş kazasının meydana geldiği işyerinde bu şirket alt işveren olmadığı gibi, Çeltikioğlu Şirketler Grubu adı altında hukuki ya da yasal bir organizasyon ya da kuruluş mevcut olmadığını, ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. iki ayrı tüzel kişilik olup, farklı vergi numaraları ve SGK kayıtlarının mevcut olduğunu, iş kazasının meydana geldiği işyerinin ... Doğalgaz Çevrim Santral İnşaatı işi olup, işyerinin ünvanın" Egemer Elektrik Üretim A.Ş." olup, SGK işyeri tescil belgesine göre işin üstlenicisi ... Güç Sistemleri Müh.ve Taah. A.Ş. olduğunu, 24.02.2012 tarihli taşeronluk sözleşmesi ile ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. işin bir kısmının yapımını üstlendiğini, davalı ... İnş.Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin söz konusu kaza ile ilgisi, maliki bulunduğu "...-15 " isimli teknenin, personeli ile birlikte (Kaptan Hızır Tarakçı ve davacı ...'nın olduğu), "TAŞIR-D isimli dubanın şantiye sahasına çekilmesi işleminden ibaret olduğunu, "TAŞIR-D" isimli vasıta, bir makinesi veya dümeni olmayan, deniz üzerinde ve altında inşaat işlerinde kullanılan bir platform olduğunu, kendi başlarına hareket edemedikleri için bir gemi ya da tekne tarafından çekilmesi gerektiğini, olay yeri tespit tutanağı ve fezlekede belirtildiği gibi "Burnaz önleri mevkinde TAŞIR-D isimli teknede meydana gelen iş kazasının "asıl işvereni Egemer Elektrik Üretim A.Ş ve ... Güç Sistemleri Müh. ve Taah. A.Ş. ve ... Güç Sistemleri Müh.ve Taah. A.Ş. olup, işin alt işvereni ise ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğunu, ceza yargılaması neticesinde cezalandırılan isimlerin ... İnş. Tur. Ltd. Şti. personeli olmayıp, söz konusu işyerinin sevk ve idare yetkisine sahip olmayan müvekkil şirkete kusur yüklenmesi usul ve yasaya aykırı olduğunu, bir kazanın meydana gelmesi ve bu kaza nedeni ile bir kişi üzerinde etkili bir sonuç ortaya çıkmasının, maddi dünyada fiziki bir olay olduğunu, kazanın iş güvenliği kanun ve yönetmeliklerini alt alta yazılarak açıklanması bir uzman görüşü olarak kabul edilemeyeceğini, Deniz Ticaret Odası aracılığıyla ile yapılan emsal araştırmasına ilgili oda tarafından 2013 yılında gemi adamı olarak çalışan bir işcinin 1.600.00 TL alabileceği, tanık beyanında 1.750.00 TL olarak belirttiği ve SGK kayıtlarında ise 824.05 TL ücret mevcut olduğu halde hatalı ücret tespitinin kabulüyle verilen hükmün kaldırılması gerektiğini, 07.06.2013-18.12.2013 tarihleri arasında 21.578

.600.00 TL alabileceği, tanık beyanında 1.750.00 TL olarak belirttiği ve SGK kayıtlarında ise 824.05 TL ücret mevcut olduğu halde hatalı ücret tespitinin kabulüyle verilen hükmün kaldırılması gerektiğini, 07.06.2013-18.12.2013 tarihleri arasında 21.578.85 TL ödeme yapıldığını, davacıya yapılan bu ödemelerin, bilirkişinin kişisel fikirleri nedeni ile maaş ödemesi olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu, Rücu Davasında hükmedilen miktarların gözetilmesi gerektiğini, huzurdaki dosyada SGK tarafından bildirilen peşin sermaye değerinin 30.465,17 TL olduğunu, ancak ... 33. İş Mahkemesindeki rücu davasında 45.210,31 TL peşin sermaye değeri 2.222,50 geçici iş göremezlik ve 25.681,61 sağlık gideri talep edildiğini, bu noktada SGK tarafından dosyaya hatalı peşin sermaye değeri bildirildiği ve bu hatalı peşin sermaye değeri dikkate alınarak mahsup yapıldığının anlaşıldığını, beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, "Tazminat sorumluluğu ve miktarının tespiti" açısından iş kazasının gerçekleştiği tarih de gözetilerek yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci ve 114 üncü maddesi delaletiyle 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56 ncı maddeleri, "Olayın iş kazası olarak tespiti, sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile iş kazasının SGK yönünden sonuçları" açısından 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20, 21, 95 inci maddeleri ile Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 28.06.1976 gün, 1976/6-4 sayılı Kararı, "İş Sağlığı ve Güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler" açısından iş kazasının gerçekleştiği tarih de gözetilerek yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunun 77 nci maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu maddeleri, "usuli kazanılmış hak" açısından 04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarıdır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere göre davalılar ... İnşaat Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Güç Sistemleri Müh. Taah. A.Ş. vekillerinin temyiz itirazlarının karşılanmış olduğunun anlaşılmasına göre, temyiz edenlerin sıfatlarına temyiz kapsam ve nedenerine göre davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar ... İnşaat Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Güç Sistemleri Müh. Taah. A.Ş. vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2. Aşağıda dökümü yapılan onama harcından davalılar tarafından yatırılan peşin harçların mahsubuyla bakiyesinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

3. Dairemizde icra edilen duruşmada davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olması nedeniyle 17.100 TL duruşma vekalet ücretinin temyiz eden davalılar ... İnşaat Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Güç Sistemleri Müh. Taah. A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen tahsiliyle davacıya verilmesine,

4. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine

14.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/138, Karar No: 2021/5369, Tarih: 22.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/138 E.  ,  2021/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin, Hazine’ye ait 201 parsel sayılı taşınmaza ağaç diktiğini ve istinad duvarı yaptığını, taşınmazın Ilısu Barajı kamulaştırma alanında kaldığını açıklayarak, 201 parsel sayılı taşınmazda bulanan muhdesatın vekil edenine ait olduğunun tespitine karara verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davacının taşınmazda işgalci olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın, Daire'nin 06.08.2018 tarihli ve 2018/10555 Esas, 2018/13777 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

A-Davalı Hazine vekilinin temyiz isteğinin incelenmesinde;

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı ..., yargılama devam ederken 02.04.2018 tarihinde vefat etmesine rağmen, mirasçılara ait vekaletnameler dosyaya ibraz edilmeksizin davaya ... vekili olarak devam edilmesi doğru olmamıştır.

B- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacı tarafından başlangıçta 201 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak dava açılmış olup, yargılama sırasında 201 parsel sayılı taşınmaz ifraz ile 5 ve 6 nolu parsellere ayrılmıştır. Gerek DSİ tarafından dosyaya gönderilen yazılardan gerekse yapılan keşif ve bilirkişi incelemelerinden 5 parsel sayılı taşınmazın tamamının kamulaştırma alanı içinde kaldığı, 6 parsel sayılı taşınmazın ise kamulaştırma alanı dışında kaldığı anlaşılmasına rağmen, Mahkemece 5 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak kamulaştırma sahası dışında kaldığı gerekçesi ile ret kararı verilmesi, 6 parsel sayılı taşınmazın ise kamulaştırma sahası içinde kaldığından bahisle kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre ise;

6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesine göre, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

Kabule göre ise;

6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesine göre, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

Mahkemece; “6 parsel sayılı taşınmazın kapama meyve bahçesi olduğunun, taşınmazın içerisinde %20 oranında karışık meyve ağaçlarının, %10 oranında nar ağacının, %10 oranında incir ağacının ve %60 oranında üzüm asmasının olduğunun ve bütün meyve ağaçlarının davacıya ait olduğunun tespitine,” şeklinde hüküm verilmiş ancak, tespitine karar verilen muhdesatın nelerden ibaret olduğu hüküm kısmında gösterilmemiş, ağaçların, sayısı, cinsi tek tek belirtilmemiş, yüzdelik oranlar verilmek suretiyle muhdesatdan bahsedilmiştir. Hüküm bu haliyle infaza elverişli olmadığından bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, davacı tarafından 201 parsele ilişkin olarak dava açılmış olup, yargılama sırasında ifrazen 5 ve 6 parsellerin oluşması sonucunda kamulaştırma alanında kalmayan parsele ilişkin talebin reddi nedeniyle davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, muhdesatın tespiti davalarında, davanın konusu (müddeabih) muhdesat iddiasını kabul etmeyen davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup, yargılama giderlerinin ve taraflar yararına hükmedilecek vekalet ücretinin hesabında bu miktarın esas alınması gerekirken davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda A-2 bendinde açıklanan nedenle davalı Hazine vekilinin, B bendinde açılanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda A-1 bendinde açıklanan nedenle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29305, Karar No: 2015/36188, Tarih: 10.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/29305 E.  ,  2015/36188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı ...'nun davalıya verdiği borç para nedeniyle davalı aleyhinde icra takibi başlattığını, kendisinin de icra dosyasındaki alacağı ...n'dan temlik aldığını, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, icra tikibinde bulunan dava dışı ...'nun kendisine olan borcunu banka havalesi yoluyla ödediğini, ...'ndan borç para aldığı hususunun doğru olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, dava dışı 3. şahsın davalıya borç para vermesi nedeniyle davalıdan alacaklı olduğunu ve kendisininde icra takip dosyasındaki alacağı temlik aldığını ileri sürerek dava dışı 3. şahısla davalı arasında var olduğunu iddia ettiği temel ilişkiye dayanmıştır. Davalı ise kendi alacağının ödendiğini savunmuştur. Davalı temel ilişkiye dayalı olarak kendi akidine ve alacağı temlik alan davacıya karşı bu defiyi ileri sürebilir. Davacının dayandığı banka dekontları banka havale dekontları niteliğinde olup, banka dekontlarında paranın davalıya ödünç olarak verildiğine dair bir açıklama bulunmamaktadır. Havale karine olarak borç ödeme vasıtası niteliğinde olup, havale dekontunda yer alan miktarın karşı tarafa borç olarak gönderildiğinin yasal delillerle ispatlanması zorunludur. Havale dekontunda paranın davalıya borç olarak gönderildiği yazılı olmadığından bu paranın davalıya borç olarak gönderildiği kabul edilemez. Davacının dayandığı havale dekontu yazılı delil başlangıcı niteliğinde de değildir ve olayda miktar itibariyle tanık dinlenemez ve tanık beyanlarına dayalı olarak hüküm tesis edilemez. Mahkemece, davacının alacağın varlığını ispat edemediği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 168,75 TL harcın istek halinde iadesine, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11070, Karar No: 2020/4813, Tarih: 22.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/11070 E.  ,  2020/4813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2008 takvim yılı sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2007 takvim yılı sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2007 takvim yılı sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 22.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.