muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27917, Karar No: 2013/20266, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27917 E.  ,  2013/20266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp ,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle:

7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 02/04/2003 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'den boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri

alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7285, Karar No: 2012/26817, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7285 E.  ,  2012/26817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı-karşı davalı, cezai şartın ödenmesini, davalı- karşı davacı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davacı-karşı davalı isteğinin reddine, davalı-karşı davacının isteğini kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı-karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı vekili, davalı-karşı davacı işçinin müvekkili şirket çalışanlarından olduğunu, ancak hiçbir haklı sebep olmadığı halde iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini ve işe devam etmediğini, kendisi ile imzalanan iş sözleşmesinde şirketin iş devamlılığının sağlanması ve iş kaybına uğramaması için şirkete haber vermeden işten ayrılan işçilere uygulanmak üzere sözleşmeye cezai şart konulduğunu, iş sözleşmesinin cezai şart 3. maddesinin 3.2 bölümünde “Personel sözleşmeyi feshetmek isterse altmış gün önceden karşı tarafa yazılı olarak haber vermek zorundadır. Belirtilen maddeler çerçevesinde haber verilmeden feshedilen sözleşmede personel 5.000 USD tazminat ödemeyi kabul ve taahhüt eder” şeklinde düzenleme bulunduğunu, buna göre davalı taraf imzalamış olduğu bu sözleşmeye uymadan iş akdini haksız olarak feshettiğinden söz konusu tazminatı ödemesi gerektiğini belirterek, davanın kabulü ile 5.000 USD’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacı-karşı davalı işverenin iş sözleşmesinin devamı süresince müvekkili davalı-karşı davacı işçiye haber vermeden işe giriş çıkışını yaptığını, davacı-karşı davalı işverenin 2007 yılı Eylül ayında aynı giriş çıkış işlemini yapmak istediğini, davalı işçinin bu durumu fark etmesi ve itirazlarını bildirmesi üzerine kendisine “ibraname” başlıklı belgeyi zorla imzalatmaya çalıştığını, müvekkili işçinin bu haksız durumu kabul etmeyip ibranameyi imzalamaması üzerine maaşını ödemediğini, işverenin davalı-karşı davacının yapmış olduğu fazla mesai ücretlerini, genel tatil ücretlerini, yıllık ücretli izin alacağını da ödemediğini, müvekkilinin bu nedenle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini, hak ettiği işçilik alacaklarının ödenmesi talebi ile ihtarname göndermesine karşın ödeme yapılmadığını belirterek taleplerinin kabulüne, davacı-karşı davalının açtığı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı-karşı davacının ödenmeyen bir kısım alacaklarının bulunduğu ve bu alacakları nedeniyle dava açmakta haklı olduğu, davalı-karşı davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği kanaatine varıldığı, bu nedenle davalı-karşı davacının davasının kısmen kabul ve kısmen reddine, davacı-karşı davalının davasının reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı-karşı davacının ödenmeyen bir kısım alacaklarının bulunduğu ve bu alacakları nedeniyle dava açmakta haklı olduğu, davalı-karşı davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği kanaatine varıldığı, bu nedenle davalı-karşı davacının davasının kısmen kabul ve kısmen reddine, davacı-karşı davalının davasının reddine karar verilmiştir.

Karar davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin feshinin haklı olup olmadığı ve davalı-karşı davacının işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı hususlarına ilişkindir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davalı-karşı davacının işyerinde ses teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davalı-karşı davacı işyerinde aylık 900,00 TL net ücret aldığını idia etmiş, bilrikişi tarafından iddia edilen miktar ile SGK kayıtlarında bildirilen miktarlar üzerinden seçenekli olarak rapor tanzim edilmiştir. Mahkemece bu hesaplamalardan davacının beyanı esas alınarak yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmuşsa da, kıdem tazminatı ile işçilik alacaklarının hesaplanmasında esas alınması gereken ücrete ilişkin emsal araştırması yapılmamıştır. Ayrıca davacı-karşı davalı tarafından bilirkişi raporuna karşı itirazları içeren dilekçe ekinde Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran ve Temmuz 2007 ayları için imzalı ücret bordrosu ibraz edildiği, bu bordrolarda fazla mesai ücretinin de ödendiği görülmektedir.

Mahkemece davalı-karşı davacının alacaklarının kabulüne karar verilirken sunulan belgelerin nazara alınmaması ve davalı-karşı davacı için emsal ücret araştırması yapılmaması hatalı olmuştur. Davalı-karşı davacının ücretinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, dosyaya davacı-karşı davacı tarafından sunulan belgeler dikkate alınarak davacının talepleri hususunda yeniden bilirkişi raporu alınmalı, alınan bilirkişi raporu dosyadaki tüm delillerle birlikte yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir. Mahkemece tüm bu yönler gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6133, Karar No: 2010/8341, Tarih: 10.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6133 E.  ,  2010/8341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın kamu yararı kararının alındığı 22.4.2008 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığının, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığının ve etrafının meskun olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32454, Karar No: 2023/11718, Tarih: 21.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/32454 E.  ,  2023/11718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi gereğince, kamu görevlisine hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir hale geldiği anlaşılarak yapılan ön inceleme neticesinde,

Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamında sunmuş olduğu 25.10.2019 tarihli temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hüküm tarihinde karar kesin nitelikte olduğundan, kararın son bölümünde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, usule uygun ihtar içeren davetiye gönderilerek, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden, sonra dava dosyasının, Dairemize gönderilmek üzere, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/204, Karar No: 2013/1178, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/204 E.  ,  2013/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2012 gün ve 2011/602 Esas, 2012/163 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından, söz konusu hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair 24.07.2012 tarih ve aynı sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

O Yer Cumhuriyet Savcısının adli emanette kayıtlı bulunan bıçağın iadesi gerektiğine yönelik temyizinde, bıçağın bilinen değerine göre 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik HUMK.nın 427. maddesi gereğince karar tarihine göre hükmün temyizi kâbil olmadığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanığın temyizine hasren yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1097, Karar No: 2013/1678, Tarih: 08.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1097 E.  ,  2013/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Mirasçıları; 1- ... adına Av. ...2- ... aralarındaki dava hakkında ... 2. İş Mahkemesinden verilen 27.06.2012 günlü ve 2010/205 E. 2012/328 K. sayılı hükmün, davalılardan kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... vekille temsil edildiği halde gıyabi hükmün davalı vekiline tebliğ edilmediği, ... vekili Av. ...'un mahkemece kabul edilen mazeret dilekçesinde, diğer davalı ... hakkında ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/551 E. sayılı dosyasında vesayet davası açıldığının bildirildiği anlaşıldığından, gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/551 E. sayılı dosyası getirtilerek, davalı ... vesayet altına alınmış ise; gıyabi hükmün vasisi ile davalı ... vekiline usulüne uygun tebliğinin sağlanmasına takiben gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16297, Karar No: 2013/23661, Tarih: 23.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16297 E.  ,  2013/23661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu 981 ve ... parsel sayılı taşınmazların değerlendirme tarihi olan ....06.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14437, Karar No: 2022/14327, Tarih: 03.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14437 E.  ,  2022/14327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Bakanlık ile dava dışı alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçisi olarak davalı Bakanlığa ait işyerinde belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, sürekli işçi kadrosuna geçirildikten sonra ücretinin eksik ödendiğini ileri sürerek ücret, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığını, ayrıca davacının ücretine toplu ... sözleşmesi uyarınca belirlenen % 4 oranındaki zammın da uygulandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.05.2021 tarihli ve 2020/440 Esas, 2021/311 Karar sayılı kararı ile taraflar arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/3201 Esas, 2021/3286 Karar sayılı kararı ile davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.