muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/503, Karar No: 2021/897, Tarih: 01.07.2021

34. Olay ve dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 132 sayılı TSE Kuruluş Kanunu’nun 14. maddesi; “Türk Standartları Enstitüsünün toplanma esas ve usulleri, yönetimi, denetlenmesi, organlarının kuruluş, görev, yetki ve çalışma usulleri ile organ ve üyelerinin görev süreleri, bütçelerinin düzenlenmesi, gelirlerinin toplanması ve sarf şekilleri ile bu kanunun uygulanmasını ilgilendiren sair konular ... Yönetim Kurulunca kabul edilecek yönetmeliklerde belirtilir.” hükmünü haizdir. Bu kapsamda olay ve dava tarihi itibariyle davacı Enstitü’nün yönetim kurulu tarafından çıkartılan TSE Ürün Belgelendirme Yönergesi’nin “TSE Marka/Markalarının Sözleşme Akdedilmeksizin Kullanılması” başlıklı 10.5 maddesi; “TSE marka/markalarını sözleşme akdetmeksizin kullanan ya da sözleşmesi herhangi bir nedenle sona erdiği halde TSE marka/markalarını ve/veya belgelerini kullananlar aleyhine; sözleşme akdetmeyerek Enstitü’yü zarara sokmaları sebebiyle Ürün Belgelendirme Merkezi tarafından tüm ilgili dokümanlar Hukuk Müşavirliği’ne bildirilir. Hukuk Müşavirliği’nce ürünle ilgili bir yıllık emsal belge kullanma tavan ücreti tutarının iki katından az olmamak üzere maddi tazminat, kamuoyunu yanıltmak ve haksız rekabete sebep olmak yoluyla Enstitü’yü kamu ve tüketici nezdinde güven kaybına uğratmaktan dolayı talep edilen maddi tazminatın beş katından az olmamak üzere de ek (manevi) tazminat talebi ile hukuki işlemler başlatılır.” şeklinde düzenleme içermektedir.

35. 132 sayılı TSE Kuruluş Kanunu’nun 14. maddesinin yönetim kuruluna verdiği yetkiyle çıkarılan TSE Ürün Belgelendirme Yönergesi, hem Kanun’un ilgili maddesi hem de Yönerge’nin maddeleri gözetildiğinde Enstitü’nün kendi iç ilişkisine yönelik düzenleme niteliğindedir. Bu kapsamda TSE Ürün Belgelendirme Yönergesi’nin 10.5 maddesi, Enstitü’nün kendi bünyesinde yer alan Hukuk Müşavirliği’ne markaya tecavüz hâlinde talep edilecek maddi ve manevi tazminatın nasıl belirleneceğini gösteren talimatı içermektedir. Bu itibarla TSE Ürün Belgelendirme Yönergesi’nin 10.5 maddesinde yer alan maddi ve manevi tazminatı belirleme yönteminin mahkemeyi bağlaması söz konusu olamaz.

36. Bununla birlikte yukarıda da bahsedildiği üzere TSE markasının garanti markası niteliği bulunduğu ve bu hususun başlı başına bir çekim gücü olduğu, ayrıca TSE markasının kullanılmasının ürünün satışında ekonomik bakımdan önemli bir katkısının bulunduğu hususları gözetildiğinde 556 sayılı KHK’nin 66/2 maddesi gereğince belirlenen tazminatın aynı KHK’nin 66/3 ve 67. maddeleri gereğince artırılması gerekmektedir. Bu itibarla mahkemece, özellikle TSE garanti markasının izinsiz kullanılmasının, ürünün (mal veya hizmet) sağlık ve kalite açısından Türk Standartlarına uygun olduğu noktasında tüketiciyi yanıltma kastı içerdiği hususu da gözetilerek 556 sayılı KHK’nin 66/2 maddesi gereğince belirlenen tazminatın, genel hüküm niteliğindeki TMK’nin 4. maddesi ile TBK’nin 51. maddesinin çizdiği sınırlar dâhilinde artırılması hakkaniyete uygun olacaktır.

37. O hâlde direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekmektedir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440-III/1 maddesi gereğince miktar itibariyle karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 01.07.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20776, Karar No: 2019/12530, Tarih: 04.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/20776 E.  ,  2019/12530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun kullanabileceğini düşünerek üzerinde taşıdığı döner bıçağını farkedip kendisine yumruklayan mağdura döner bıçağı çekme eyleminde, meşru savunmada aranan saldırı ve savunmanın orantılı olması ve sınırın korku ve heyecanla aşılması koşullarının oluşmadığı, bahse konu olayda ancak haksız tahrikin tartışılabileceği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkında yüklenen suçtan TCK’ın 25. ve CMK’nın 223/3-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8098, Karar No: 2013/7915, Tarih: 28.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/8098 E.  ,  2013/7915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7273, Karar No: 2019/1962, Tarih: 19.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7273 E.  ,  2019/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, suça sürüklenen çocuk ...'un 06.10.1996 doğumlu olup suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını tamamlamış olduğu gözetilmeden hükümlerin verildiği 11.02.2015 tarihli oturumun açık yerine gizli yapılması suretiyle CMK'nun 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33436, Karar No: 2017/15721, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33436 E.  ,  2017/15721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5302, Karar No: 2006/7540, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/5302 E.  ,  2006/7540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davalının dükkanında aylık 3000 USD kira bedeli ile kiracı olduklarını,dükkanın kaba inşaat olarak teslim edildiğini,8.2.2000 tarihli sözleşme ile yapım giderlerinin 15.4.2001 tarihinden sonraki kiralardan düşüleceği hususunda anlaşılmış olmasına rağmen davacının kira alacağı için takip yaptığını, icra tehdidi altında ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek 10.450.000.000 TL nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, sözleşmenin dava dışı şahısla yapıldığını, davacılarla olan kira sözleşmesinin 1.4.2000 tarihli olup 8.2.2000 tarihli bir sözleşme olmadığını ve aralarında böyle bir anlaşma bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki davacıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, dava konusu dükkanı kaba inşaat olarak kiraladıklarını ve yapım giderlerinin kendilerince karşılanıp bedelinin 15.4.2001 tarihinden sonraki kiradan düşüleceği konusunda davalı ile anlaşmış olduklarını ancak davalının bu dönem için icra takibi yaptığını ve ödemek zorunda kaldıklarını bildirerek bunun tahsili için eldeki davayı açmış, davalı böyle bir kararlaştırmanın olmadığını bildirmiştir. Davacılar iddialarını yasal delille kanıtlayamamışlardır. Ne var ki davacılar dava dilekçesinde ve delil listesinde yemin deliline dayanmışlardır.

Davacıların davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sunucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) bentte yazılı gerekçelerle davacıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) bentte açıklanan gerekçelerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/930, Karar No: 2024/967, Tarih: 20.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/930 E.  ,  2024/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/154 E., 2023/208 K.

DAVA TARİHİ : 11.02.2019-28.08.2019

KARAR : Kısmen kabul, kısmen ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının kadın tarafından açılan velayet, nafaka ve tazminat istemli dava ile birleştirilerek görülmesi ve iştirak nafakasının başlangıç tarihinin boşanma hükmünün kesinleştiği tarih olması gerektiğinden bahisle bozulmasına, kararın bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı, davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle, Hukuk Genel Kurulu tarafından Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma ilamına uyulması gerektiği gerekçesi ile direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, kadın tarafından açılan dava ile erkeğin boşanma davasının birleştirilerek görülmesi amacıyla dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda, asıl davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, birleşen velayet, nafaka ve tazminat istemli davanın ise kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı -davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü;

Dosyanın incelenmesinde; asıl davada Dairemizin 26.10.2021 tarih 2021/6408 Esas, 2021/7747 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.06.2023 tarih 2022/2-657 Esas, 2023/672 Karar sayılı kararı ile direnme kararının, Özel Daire Bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmasına karar verildiği, bunun üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına ve davaların birleştirilerek görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesince gönderme kararından sonra yapılan yargılama sonunda asıl davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, birleşen velayet, nafaka ve tazminat istemli davanın ise kısmen kabul, kısmen reddine karar verildiği, hükmün davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya her ne kadar davalı-davacı kadın vekilinin temyizi üzerine Dairemize gelmiş ise de; birleşen dava yönünden Dairemizce esası incelenerek verilmiş bir bozma kararının bulunmadığı, birleşen dava yönünden Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra ilk defa nihai karar verildiği anlaşılmaktadır. Birleşen dava ek dava niteliğinde ise de, ek dava, asıl davadan bağımsız, yeni bir davadır. Mahkemece birleşen dava yönünden verilen karar istinaf incelemesine tabi olup birleşen dava hakkında öncelikle Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi yapılması gerekir.

Bunun yanı sıra, Dairemizin 26.10.2021 tarihli ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli kararının bozulduğu, bozma kararı üzerine de bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin 24.02.2021 tarihli kararının esası incelenmeksizin tümüyle kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Gönderme kararından sonra İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm de öncelikle istinaf incelemesine tabi olup Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle istinaf incelemesi yapılması için, ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine geri çevirilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İstinaf incelemesi yapılması için ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVİRİLMESİNE,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12463, Karar No: 2012/14392, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12463 E.  ,  2012/14392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 03.05.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.04.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, dava konusu taşınmazın tapuda maliki görünen “... İlköğretim Okulu Öğrencileri Koruma Yaptırma ve Yaşatma Derneği”nin isminin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan 23.11.1994 tarihli ve 809 Y. numaralı resmi senet ile dava konusu taşınmaz ... kızı ... tarafından ... İlköğretim Okulu Öğrencileri Koruma Yaptırma ve Yaşatma Derneği’ne hibe edilmiş, hibe Okul Koruma Derneği tarafından karar defterine yazılarak kabul edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, 1984 yılında “... İlköğretim Okulu Öğrencileri Koruma Yaptırma ve Yaşatma Derneği” adı ile kurulan derneğin 03.06.2004 tarihinde yapılan genel kurulu ile adının “... ilçesi Eğitimi ve Öğretimi Destekleme Derneği” olarak değiştirildiğini, önceki hali ile isim farklılığı bulunduğundan bağışlanan taşınmazın dernek adına tescilinin yapılamadığını belirterek düzeltilme talebinde bulunmuştur.

Dosya kapsamına ve toplanan delillere göre; ... ilçesinde her iki isim ile de anılan derneğin aynı dernek olduğu, başkaca ilk öğretim okulu öğrencilerini koruma yaptırma ve yaşatma amaçlı derneğin bulunmadığı, ... isimli şahsın bağış yaptığı dernek ile sonradan ismi değiştirilen dernek arasında isim farklılığı bulunduğundan tescil yapılamadığı ve dava konusu taşınmazda tasarruf edilemediği anlaşılmaktadır.

İdari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda tapu malikinin isminin düzeltilememesi halinde aynı tüzel kişilik olduğunun ispatlanması durumunda “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Davaya konu olayda mahkemece, yukarıda belirtildiği şekilde bir tespit hükmü kurulması gerekirken mülkiyet nakline sebebiyet verilebileceğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 13.12.2012 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40902, Karar No: 2017/17088, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40902 E.  ,  2017/17088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10923, Karar No: 2019/3807, Tarih: 13.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/10923 E.  ,  2019/3807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ... ’ın 1804 parsel sayılı taşınmazını 13.10.2003 tarihinde satış göstermek suretiyle akrabası olan ... ’e, ... ’in de 26.01.2005 tarihinde yine satış göstermek suretiyle mirasbırakanın ikinci evliliğinden olan kızı davalı ...’a devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, sonrasında ise davalı ...’nın 2/4 payını, 1/4’er paylarla kendilerine sattığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.Davalı, usulsüz yapılan tebligatlar nedeniyle süresinde savunma yapamadığını, mirasbırakanın paylaşım yaptığını ve isteği üzerine taşınmazın yarısının davacılara bedelsiz olarak devredildiğini, taşınmaz üzerinde yer alan binanın 4. ve 5. katının yapımında mirasbırakanın katkısının bulunmadığını, davacıların miras paylarının verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden;1929 doğumlu mirasbırakan ... 'ın 01.07.2012 tarihinde ölümü ile mirasçı olarak davacı kızları ... ve ... ile davalı kızı ... 'nın kaldıkları, mirasbırakan ... 'in çekişme konusu 1804 parsel sayılı taşınmazını 13.10.2003 tarihinde satış suretiyle dava dışı üçüncü kişi ... 'e, ... 'nın 26.01.2005 tarihinde davalı ...'a, ... 'nın da 05.03.2008 tarihinde taşınmazdaki 2/4 payını, 1/4'er paylarla davacılar ... ve ...'a temlik ettiği anlaşılmaktadır.Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır

.Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.Somut olaya gelince; dava dilekçesinde davalının adresi ... mahallesi ... sokak ... /... '' olarak bildirilmiş, bildirilen bu adrese tebligat yapılmadan davalının mernis adresi olan ... mahallesi ... sokak ... ... /... '' ile ... mahallesi ... sokak ... /... ' adreslerine tebligatlar yapılmış, davalı tahkikat aşamasında yargılamaya katılmış, mahkemece davalının delil bildirme isteği reddedilmiştir. Oysa davalıya yapılan tebligatlar usulsüz olup, davalının delil bildirme isteği mahkemece reddedilip savunma hakkı kısıtlanmıştır.Hal böyle olunca, davalının bildirdiği delillerin toplanması, daha önce toplanan deliller ile birlikte yukarıdaki ilkeler uyarınca mirasbırakanın gerçek irade ve amacı duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz hususlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.