muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18393, Karar No: 2020/15313, Tarih: 09.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18393 E.  ,  2020/15313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin asıl işveren ... tarafından alt işverenlere ihale edilen işlerde şoför olarak 11.02.2005- 25.03.2013 tarihleri arasında aralıksız olarak haftanın 6 günü sabah 07:00 akşam 20:00 arası çalıştığını, iş sözleşmesinin belirsiz süreli iş sözleşmesi olduğunu, son olarak alt işveren ... Tem. İnş. Tur. Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti.'de çalışırken işine son verildiğini, ihaleyi yeni alan alt işveren tarafından tekrar işe alınmadığını, iş akdinin tek taraflı olarak haksız bir şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, ... Büyükşehir Belediyesi'nin genel temizliği ve katı atık toplama işini hizmet alım ihalesi ile ihale ettiğini, şartnamelerde işçilerin aylık 26 gün ve günde 8 saat üzerinden çalışmalarının belirlendiğini, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde ise yeteri kadar personel çalıştırılacağını, davacının davasının belediyeye yönlendirmesinin yasal dayanağının olmadığını, işçinin haklarının ihale bedeli içinde ilgili firmaya ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Tem. İnş. Tur. Oto. San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının aslen davalı belediyenin işçisi olduğunu, ihale edilen iş kapsamında ve ihale sözleşmesi uyarınca davalı şirket işçisiymiş gibi sigortalı yapıldığını, maaşının iddia edildiği gibi olmadığını, davacının belirli süreli iş sözleşmeleri ile çalıştığı için kıdem tazminatı hakkının doğmadığını, ihbar tazminatı sorumluluklarının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin ispatı davalı işverene ait olup, davalı tarafından bu husus ispatlanamadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya kapsamına göre, davacı işçi asıl işveren ...’ndan alınan ihaleler kapsamında değişen alt işverenler nezdinde aynı işyerinde temizlik araçlarında şoför olarak 11.02.2005-25.03.2013 tarihleri arasında çalışmıştır.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya kapsamına göre, davacı işçi asıl işveren ...’ndan alınan ihaleler kapsamında değişen alt işverenler nezdinde aynı işyerinde temizlik araçlarında şoför olarak 11.02.2005-25.03.2013 tarihleri arasında çalışmıştır.

Davacı, 11.02.2005-30.01.2012 tarihleri arasındaki fazla mesai ücretleri için 30.01.2012 tarihi itibariyle işyerinde alt işveren olan ... İlaçlama Şirketi’ne karşı ayrı bir dava açmış ve bu dava ... 3. İş Mahkemesi’nin 2012/73 Esas-2014/569 Karar sayılı ilamı ile görülüp sonuçlanmıştır. Davacı, 11.02.2005-25.03.2013 tarihleri arasındaki fazla mesai ücretlerini ise eldeki iş bu dava ile son alt işveren ... Tem. İnş. Tur. Oto. San. Tic. Ltd. Şti. ile asıl işveren ...’ndan talep etmiştir.

Davacının 11.02.2005-30.01.2012 tarihleri arasındaki fazla mesai ücreti talebi için açtığı dava ile eldeki davada davalılar farklı olsa da, her iki dava açısından talep konusu alacak aynıdır. ... 3. İş Mahkemesi’nin 2012/73 Esas-2014/569 Karar sayılı dosyasında verilen karar davalı tarafça temyiz edilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 2015 /45420 Esas sayılı ilamı ile feragat nedeni ile davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Her iki dosya bakımından da davacının yaptığı iş ve çalışma düzeni değişmemiş, sadece işyerindeki alt işveren değişmiştir. Buna göre, davacı tarafından temyiz de edilmeyen ... 3. İş Mahkemesi’nin 2012/73 Esas-2014/569 Karar sayılı dosyasında, davacının dava dilekçesindeki iddiası ile de uyumlu olarak fazla mesai hesabında yaz ve kış ayrımı yapılarak davacının yaz aylarında haftada 15 saat, kış aylarında ise haftada 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edildiği halde, eldeki iş bu dosyada yaz ve kış ayrımı yapılmayarak ve haftada 24 saat fazla mesai hesabı yapılması hatalıdır. Mahkemece, kesinleşen ... 3. İş Mahkemesi’nin 2012/73 Esas-2014/569 Karar sayılı dosyası celp edilerek fazla mesai ücretinin anılan dosyaya göre hesaplatılması gerekir. Belirtilen yönler düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi bozma sebebidir.

3- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31. maddesinde, hakimin davayı aydınlatma ödevi düzenlenmiş olup, madde uyarınca, hakim uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabileceği, soru sorabileceği ve delil gösterilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece davacının çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmadığı kabulüne göre yıllık ücretli izin alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmış ise de; davacının 7 yılı aşkın çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırı bulunduğundan; Hakimin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesinde düzenlenen davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde; davacı asilin çalışma süresi boyunca herhangi bir zamanda yıllık ücretli izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün kullandığı konusunda beyanı alınmalı bundan sonra sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre bir karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7591, Karar No: 2025/4663, Tarih: 20.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2022/7591 E.  ,  2025/4663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1722 Esas 2022/370 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/389 Esas 2018/670 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davada davalı karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.04.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar asıl ve birleşen davada davalı karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre asıl ve birleşen davada davalı karşı davacının karşı davaları yönünden reddedilen ve temyize konu olan miktarlar ayrı ayrı 20.000,00 TL; aleyhine hükmedilen tazminatlar da asıl ve birleşen davada ayrı 3.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan asıl ve birleşen davada davalı karşı davacı ... Uslu vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.04.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ...'ya yükletilmesine,20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/862, Karar No: 2010/7393, Tarih: 20.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/862 E.  ,  2010/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 101 ada 36 ve 145 parsel sayılı sırasıyla 22094.31 m2 ve 6279.84 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar davacılar ... ve ...'ın zilyetliğinde olduğu belirtilerek 21.12.2005 tarih, 2290 sayılı ... İl Tarım Müdürlüğü Mera Komisyonu Kararı gereğince meradan açma yapmak suretiyle kazanıldığı ve zilyetlikle iktisap edilebilen yerlerden olmadığı nedeniyle mera niteliğiyle sınırlandırılmıştır. Davacılar ... ve ... satın almaya, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi mera niteliğiyle orta malı olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 101 ada 36 ve 145 parsel sayılı taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olduğu kabul edilerek davanın reddine, dava konusu taşınmazların mera niteliğiyle sınırlandırılmasına karar verilmiştir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı yönünde toplanmıştır.

Mahkemece dava konusu taşınmazların niteliğinin belirlenmesi yönünden yapılan keşifte ziraat mühendisi sıfatına sahip uzman bilirkişi yerine nedenleri gösterilmeksizin ziraat teknisyeni sıfatına sahip bilirkişi görev yapmış, keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği halde çelişkinin giderilmesi açısından tespit tutanağı bilirkişilerinin tamamı dinlenmemiştir. Öte yandan kadastro tespitine esas alınan 21.12.2005 tarih, 2290 sayılı ... Tarım Müdürlüğü Mera Komisyonu'nun kararı ve eki belgeler de getirtilmeden hüküm kurulmuştur. Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm verilemez.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için tespite esas alınan komisyon kararı ve eki belgeler getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazların bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman ziraat mühendisi bilirkişi, tapu fen memuru, tespit bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, komisyon kararı ve eki belgeler yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine uygulanmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların ve bitişiğinde 4342 sayılı Yasa ile yapılan tahsis nedeniyle mera olarak tespiti yapılan 101 ada 111, 33 ve 34 parsel sayılı taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda tespit tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla dava konusu taşınmazlar ile komşu mera parseli bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazların fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazların toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmazlara komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraat mühendisi bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen sınırlamalar gözönünde tutularak davacıların bayii ...'ın aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği hususunun Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmaması dahi isabetsiz, davacılar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 82.80 TL harcın istek halinde hükmü temyiz eden davacılara iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37545, Karar No: 2017/16532, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37545 E.  ,  2017/16532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9431, Karar No: 2010/5668, Tarih: 29.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/9431 E.  ,  2010/5668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine ve mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

2006/59 Esas 2006/26 iddianame no ile sanık ... hakkında sahipli araziden izinsiz orman ağacı kesmek eyleminden dolayı 6831 sayılı Yasanın 116/B, 109. maddesi delaleti ile 109. madde hükmü gereğince cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılamada suça konu emvalin kesildiği sahanın ... parsel no ile fındık bahçesi ve tarla vasfı ile sanık ve müşterekleri adlarına kayıtlı olduğunun anlaşıldığı, hak sahibi maliklerinde ağaç kesilmesine rızalarının bulunduğunun tesbit edildiği ve sanığın sadece sahipli araziden orman idaresinden izin almaksızın ağaç kesme eyleminden dolayı cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, aynı eylemden dolayı hem beraat hem de idari yaptırım uygulanması gerektiğinden bahisle 6831 sayılı Yasanın 116/B, 109. maddeleri gereğince ceza tayini şeklinde ikilemli hüküm tesisi, bozmayı gerektirmiş, ancak davanın dayanağını oluşturan 4.4.2006 tarih 2006/59 Esas 2006/26 sayılı iddianamedeki suçun tavsifi ve sevk maddesine göre;

Suç tarihi Ocak 2006 ile inceleme tarihi olan 29.3.2010 arasında 5326 sayılı yasanın 20. Maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına, yedieminde mevcut suça konu emvalin sanığa iadesine, 29.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7848, Karar No: 2013/11434, Tarih: 03.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/7848 E.  ,  2013/11434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; davalı şirkete ait Kolej'de kurulu bulunan 2 adet ankesörlü telefondan Mart/2002-Mayıs/2002 döneminde ve 16.10.2002 tarihinden 2003 Haziran ve Ağustos ayına kadar kaçak görüşme yapıldığı (kontör ilerlemesi olduğu)'nın tespit edildiği, yapılan incelemede okulda işçi olarak çalışan diğer davalı ...'ın kaçak görüşmeleri yaptığının tespit edildiği, belirtilen dönemler arası kaçak görüşme miktarının 62.105,77 TL olduğunu iddia ederek, 62.105,77 TL'nin 01.04.2002 tarihinden itibaren %64 avans faizi ile değişen oranlarda hesaplanarak öncelikle davalı şirketten, aksi takdirde diğer davalıdan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesi ile; diğer davalı ...'nın müvekkiline ait okulda gece bekçiliği yaparken, okul sahası içinde bulunan fakat müvekkil şirket ile hiçbir ilgisi bulunmayan umuma açık ankesörlü telefonu kaçak kullanması nedeniyle davanın müvekkili şirkete yöneltilmesinin hukuka uygun olmadığını, davalı ...'nin işi sırasında fakat işi dışında yaptığı telefon hırsızlığından dolayı müvekkilinin sorumlu olamayacağını, zira iş ile eylem arasında illiyet bağı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davanın ... yönünden kabulü ile, 62.105,77 TL’nin 01/04/2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, davalı ... ve Tur. Hizmetleri A.Ş. yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporuna bakıldığında; davaya konu ilk ankesörlü telefonun bulunduğu yerin okulun koridoru olduğu, 2.ankesörlü telefonun ise okul ön bahçesinde yönetici odasının dış duvarında bulunduğu, her iki ankesörlü telefonun da okul hizmet alanı içerisinde tesis edildiğinin belirtildiği görülmektedir.

Ancak, somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporuna bakıldığında; davaya konu ilk ankesörlü telefonun bulunduğu yerin okulun koridoru olduğu, 2.ankesörlü telefonun ise okul ön bahçesinde yönetici odasının dış duvarında bulunduğu, her iki ankesörlü telefonun da okul hizmet alanı içerisinde tesis edildiğinin belirtildiği görülmektedir.

Dosya arasında bulunan ... Kurulu Başkanlığı'nın 13.09.2004 tarihli yazısı incelendiğinde, davalı ...'nın 17.10.2001 tarihinde davaya konu kolejde gece bekçisi olarak işe başladığı 01.05.2002 tarihinde işten ayrıldığı daha sonra 17.04.2003 tarihinde bu kez bahçıvan olarak işe başladığı ve kaçak görüşmelerin de 2002 yılının Mart-Nisan aylarında ve 2003 yılı Haziran-Ağustos aylarında yapıldığı, yapılan görüşmelerin pek çoğunun erotik hatlara ve davalı ...'nın memleketi olan ...'ye ait olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği görülmektedir.

Şu durumda, davaya konu olan kaçak görüşmelerin yapıldığı tarihlerde davalı ... diğer davalı Şirket'e ait kolejde bir dönem gece bekçisi olarak, bir dönem ise bahçıvan olarak görev yapmıştır. Yine bahsi geçen kaçak görüşmeler okul hizmet alanı içinde tesis edilen ankesörlü telefonlar ile yapılmıştır. Davalı şirkete ait kolejde görevli bulunan davalı ...'nın işi sırasında verdiği zarardan BK'nun 55.maddesi (TBK 66.md.)'ne göre davalı işverenin de müteselsilen sorumlu olması gerekir. Zira davalı işveren hiçbir kusurunun bulunmadığını, meydana gelen zarar türünden bir zararı önlemek için durum ve koşulların objektif olarak gerektirdiği tüm önlemleri aldığını, özellikle çalışanı özenle seçtiğini, onlara zorunlu talimatı verdiğini, çalışmalarını gerektiği gibi gözettiğini ve işletmesini akılcı bir biçimde düzenlediğini ispat edememiştir. (..., Tazminat Hukuku, s.311, ..., 2010)

Mahkemece olaya uygun olmayan gerekçe ile davalı işveren yönünden davanın reddedilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.