muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2623, Karar No: 2014/11103, Tarih: 13.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2623 E.  ,  2014/11103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYBASTI KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2013

NUMARASI : 2011/88-2013/124

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ..... Köyü çalışma alanında bulunan 337 ada 49 parsel sayılı 717,43 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle F.. A.. mirasçıları adına tespit edilmiştir. Davacı M.. A.., tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 337 ada 49 parsel sayılı taşınmazın yarı payının davacı M.. A.., yarı payının ise F.. A.. mirasçıları davalılar F.. T.., A.. M.. ve N.. Y.. adlarına tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan 2 katlı evin fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen birinci katının davalılara, (B) harfi ile gösterilen ikinci katının 1/2'sinin davacıya, 1/2'sinin davalılara ait olduğunun tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar F.. T.. ve N.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre davalıların taşınmaz üzerindeki muhdesata yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Davacı, tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan uygulama ile taşınmazın komşu bazı taşınmazlarla birlikte dayanılan tapu kaydının kapsamında kaldığı belirlenmiş olup bu hususta taraflar arasında çekişme bulunmamaktadır. Bu durumda, kayıt kapsamında kalan taşınmazların taksim edildiği de iddia ve ispat edilmediğine göre tapu kaydında pay sahibi olan taraflar arasındaki uyuşmazlığın tapu kaydındaki paylar ile sınırlı olarak çözümü zorunludur. Hal böyle olunca; davanın, davacının tapu kaydındaki payı ile sınırlı olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken, taşınmazın yarı payının davacı adına tesciline ilişkin hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19283, Karar No: 2012/11009, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19283 E.  ,  2012/11009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2.11.2004 tarihli vekaletname ile davalı şirketin taraf olduğu dava ve takiplerde, şirketi vekil olarak temsil ettiğini, ancak hiçbir haklı neden olmadan 2.3.2006 tarihli azilname ile azledildiğini, vekalet ücretlerinin ise ödenmediğini, ücret alacaklarının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, takibe vaki itirazın şimdilik 140.000,00 TL’lik kısmının iptaline, icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının, şirketin yönetim kurulu üyesi iken, şirketin alacaklı olduğu dava dışı ...Konstrüksiyon Sanayi ve Ticaret A.Ş.’den olan alacaklarının tahsili için, şirketin bilgisi ve muvafakatı dışında borçlu ile anlaşarak temlik işlemleri yaptırdığını, azlin haklı olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 2.5.2009 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle, “azlin haksız olduğu, davacı avukatın, Avukatlık Kanununun 164/4. maddesi ve aynı maddenin son fıkrası gereğince vekalet ücreti talep edebileceği, ancak azil tarihine kadar harcadığı emek ve zaman ile, harcamaktan kurtulduğu emek ve zaman da dikkate alınarak, hakkaniyet gereğince 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği” kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne, 78.237,70 TL’lik alacak nedeniyle takibe yapılan itirazın iptaline, bu miktar üzerinden takibin devamına, fazlaya ilişkin istem ile icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya 2011/19283-2012/11009

Uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya 2011/19283-2012/11009

Uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hükme esas alınan 2.5.2009 tarihli bilirkişi raporunda, ... 13. İcra Müdürlüğünün 2005/10247 esas sayılı icra dosyası nedeniyle Avukatlık Kanununun 164/4. maddesi gereğince 162.037,51 TL ve aynı maddenin son fıkrası gereğince de 41.583,75 TL vekalet ücreti hesaplanmışsa da, söz konusu icra takibinin, ilama müstenit olduğu, takibin dayanağı olan ilamın, ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 8.6.2005 tarihli 2001/790 esas ve 2005/367 karar sayılı kararı olup, davacısının dava dışı ...Konstrüksiyon Sanayi ve Ticaret A.Ş., davalısının ise dava dışı ... Elektrik İletim A.Ş. olduğu, mahkemece 918.406.453.969 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verildiği, davalı şirket ve onun vekili olan davacının ise davada taraf ve vekil sıfatlarının bulunmadığı, söz konusu ilamın davacısı olan ...Konstrüksiyon Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili Avukat Üzeyir Temelli tarafından 14.12.2005 tarihinde, borçlu ... Elektrik İletim A.Ş.’e karşı ilamlı icra takibi başlatıldığı, takip alacaklısı olan ...Konstrüksiyon Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin takip alacağını, takip tarihinden bir gün sonra 15.12.2005 tarihinde davalı ... sanayi ve Ticaret A.Ş.’ne temlik etmesi üzerine, dosya alacaklısının davalı şirket olduğu, davacı avukatın da, bu aşamadan sonra davalı şirket vekili olarak tevkil ettiği Avukat ...ile birlikte takip dosyasına vekil sıfatıyla dahil olduğu, ancak 2.3.2006 tarihinde azledildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda, “söz konusu icra dosyası nedeniyle davacının, vekil sıfatıyla temlik alacaklısı olan davalı şirketi temsil ettiği, ancak haksız azil nedeniyle görevine devam edemediği, bu nedenle de ücrete hak kazandığı” kabul edilmişse de davalı şirket, söz konusu ilamlı icra takibine konu olan ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/790 esas ve 2005/367 karar sayılı, 8.6.2005 tarihli kararının, aleyhine karar verilen davalı ... Elektrik İletim A.Ş.’nin temyizi üzerine ...’ca bozulduğunu, bozmadan sonra 2007/540 esas numarasını alan davada, temlik alacaklısı sıfatıyla davaya müdahale talebinde bulunduklarını, ancak mahkemece, “davanın tarafları olan ...Konstrüksiyon Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile ... Elektrik İletim A.Ş. arasındaki sözleşmede temlik yasağı bulunduğu” gerekçesiyle 23.12.2009 tarihli ara kararı ile davaya müdahale istemlerinin reddedildiğini, dolayısıyla temlikin kabul edilmediğini ve takip dosyasının akim kaldığını, bilirkişiler tarafından bedelsiz kalan ve düşen takip nedeniyle haksız olarak ücret tahakkuk ettirildiğini savunmuştur. Mahkemece davalının bu savunması üzerinde durulmadığı gibi, alınan bilirkişi raporlarında da bu konuda bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır.

Gerçekten de, ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/790 esas ve 2005/367 karar sayılı (bozmadan sonra 2007/540 esas numarasını alan) dava dosyası, temyize konu olan dosya içinde 2011/19283-2012/11009

mevcut değilse de, davalı şirket tarafından ibraz edilen ... 15. Hukuk Dairesine ait 2006/1280 esas ve 2007/4467 karar sayılı ilam örneğinden, ilamlı icra takibine konu olan ve davacının, temlik alacaklısı davalı şirketin vekili sıfatıyla dahil olduğu ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/790 esas ve 2005/367 karar sayılı ilamının, temyiz edilmesi üzerine bozulduğu, yine ibraz edilen 23.12.2009 tarihli ara kararı örneğinden de, “sözleşme hükümlerine göre, temlik işlemine davalının muvafakat etmemesi nedeniyle temlik geçerli olmadığından, ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin temlik alacaklısı sıfatıyla davaya devam etmesi yönündeki isteminin reddine” karar verildiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2001/790 esas ve 2005/367 karar sayılı (bozmadan sonra 2007/540 esas numarasını alan) dava dosyası celbedilmek suretiyle, az yukarda açıklanan davalı savunmaları üzerinde durularak, davalı şirketin ve vekili olan davacı avukatın temliken dahil olduğu ilamlı icra takibi nedeniyle davacı tarafından vekalet ücreti talep edilip edilemeyeceği incelenip değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bent gereğince temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) no’lu bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 1.160,00 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17,15 TL peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 24.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15479, Karar No: 2021/19049, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15479 E.  ,  2021/19049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Haksız yere sahipli hayvanı öldürme, işe yaramayacak hale getirme, değerini düşürme ve hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Perşembe Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28/12/2020 tarihli ve 2020/1110 soruşturma, 2020/672 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ORDU 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/02/2021 tarihli ve 2021/72 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/05/2021 gün ve 94660652-105-52-5111-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2021 gün ve 2021/71113 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin yan komşusunun tasma takmaksızın serbest dolaşmasına müsaade ettiği kangal cinsi köpeklerinin, Amerikan Pekines cinsi köpeğine saldırarak öldürülmesi olayına ilişkin şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, Perşembe Cumhuriyet Başsavcılığınca mala zarar verme suçunun ancak kasten işlenebileceği, kişinin kendisine ait hayvanı başkalarının hayatı veya sağlığı açısından tehlike arz edebilecek şekilde serbest bırakması halinde ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 177. maddesinde belirtilen suçun oluşacağı, bu suçun oluşabilmesi için hayvanın serbest bırakılması sonucunda gerçekleşen eylemin insanlar üzerinde zarar oluşturabilecek bir hareket olması gerektiği, somut olayda şüpheliye ait köpeğin müştekiye ait köpeğe saldırarak öldürmesi şeklinde gerçekleşen olayda şüphelinin kasten hareket ettiğine dair delil bulunmadığı, eylemin hukuki ihtilaf olarak değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22/03/2018 tarihli ve 2017/15049 esas, 2018/3152 karar sayılı ilâmında yer alan "....pitbull cinsi köpeği başkalarının hayvanlarına zarar vereceğini öngörmesine rağmen bu neticeyi kabul ederek serbest bıraktığı köpeğin yan bahçede bulunan katılana ait terrier cinsi köpeği boğarak öldürmüş olması nedeniyle tehlikenin gerçekleştiği ve eylemin hayvanı başkalarının hayatı ve sağlığı bakımından tehlike yaratacak şekilde serbest bırakma ve mala zarar verme suçlarını oluşturacağı, buna karşın 5237 sayılı TCK.nun fikri içtima hükümlerini düzenleyen 44. maddesi uyarınca "bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişinin, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılması gerektiği" olayda suça sürüklenen çocuğun münhasıran daha ağır müeyyideye bağlanan mala zarar eylemi nedeni ile cezalandırılması gerektiği ...." şeklindeki açıklama nazara alındığında, şüphelinin kangal cinsi tehlike arz eden köpeklerinin tasmasını çıkartmak suretiyle başı boş bırakması neticesinde katılanın köpeğinin öldürülmesi ile sonuçlanan eylemin, hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma ve mala zarar verme suçlarını oluşturacağı, ancak 5237 sayılı Kanun’un fikri içtima hükümlerini düzenleyen 44. maddesi uyarınca şüphelinin eyleminin mala zarar verme suçu kapsamında değerlendirilebileceği cihetle, mevcut delillerin mala zarar verme suçundan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirmenin ise mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise aynı Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince (soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmez ise) dosya kapsamındaki deliller itibarıyla itiraz incelenip kabul veya reddedilecektir.

Dosya kapsamına göre, müştekinin yan komşusunun tasma takmaksızın serbest dolaşmasına müsaade ettiği kangal cinsi köpeklerinin, Amerikan Pekines cinsi köpeğine saldırarak öldürülmesi olayına ilişkin şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, Perşembe Cumhuriyet Başsavcılığınca mala zarar verme suçunun ancak kasten işlenebileceği, kişinin kendisine ait hayvanı başkalarının hayatı veya sağlığı açısından tehlike arz edebilecek şekilde serbest bırakması halinde ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 177. maddesinde belirtilen suçun oluşacağı, bu suçun oluşabilmesi için hayvanın serbest bırakılması sonucunda gerçekleşen eylemin insanlar üzerinde zarar oluşturabilecek bir hareket olması gerektiği, somut olayda şüpheliye ait köpeğin müştekiye ait köpeğe saldırarak öldürmesi şeklinde gerçekleşen olayda şüphelinin kasten hareket ettiğine dair delil bulunmadığı, eylemin hukuki ihtilaf olarak değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Şüphelinin kangal cinsi tehlike arz eden köpeklerinin tasmasını çıkartmak suretiyle başı boş bırakması neticesinde müştekinin köpeğinin öldürülmesi ile sonuçlanan eylemin, hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma ve mala zarar verme suçlarını oluşturacağı, ancak 5237 sayılı Kanun’un fikri içtima hükümlerini düzenleyen 44. maddesi uyarınca şüphelinin eyleminin mala zarar verme suçu kapsamında değerlendirilebileceği cihetle, mevcut delillerin mala zarar verme suçundan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirmenin ise mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ORDU) 1. Sulh Ceza Hakimliğinden kesin olarak verilen 02/02/2021 tarih ve 2021/72 D.İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 10/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12233, Karar No: 2017/7714, Tarih: 12.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/12233 E.  ,  2017/7714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle Kuruma borçlu olmadığının tespitine, kesilen aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ve kuruma borçlu olmadığının tespiti, kesilen aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Davacı ...'un Eşi ...'den 10/11/1998 tarihinde boşandığı, 1996 yılında vefat eden babasından dolayı 01/01/2006 yılından itibaren ölüm aylığı aldığı, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen 31.07.2014 tarih ve 125 sayılı rapora göre davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının aylığının kesilerek, Kurumca 19/10/2008-18/10/2014 tarihleri arası ödenen 49.061,17 TL. aylık tutarı ve işlemiş faizinin borç çıkarıldığı anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda haksahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda haksahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.