muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16695, Karar No: 2019/4920, Tarih: 23.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/16695 E.  ,  2019/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen istirdat davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine, davalı Enerjisa vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin, elektrik abonesi olan müvekkilinden düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerini tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın, yargılama sırasında yürürlüğe giren ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nu değiştiren 6719 sayılı kanun hükümleri uyarınca konusuz kaldığı gerekçesiyle; davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili ve davalı Enerjisa EPSAŞ vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa hükümleri uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerektiği, davanın açıldığı andaki içtihat durumuna göre davacının haklı olduğu değerlendirilebilir ise de, 6719 sayılı yasa ile yapılan değişiklik nedeniyle davacının haklılık durumunun da değiştiği, hakkaniyet gereğince taraflar yararına vekalet ücretine de hükmedilmemesi, ayrıca davanın reddi kararının tabi sonucu olarak davacı tarafça yapılan diğer yargılama giderlerinin ise üzerinde bırakılması

gerektiği gerekçe gösterilerek; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddin, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyada yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, HMK'nun 353/1.b.2. maddesi uyarınca; davanın reddine, dava açıldıktan sonra yapılan yasal düzenleme nedeniyle haklılık durumu değişmesi dikkate alınarak taraflar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verildiği, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu maddeye dayanarak 11.08.2002 gün ve 24843 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliği” yayımladığı, lisans sahibi şirketlerinde bu tebliğe uygun olarak tüketiciden kayıp-kaçak bedeli adı altında bedel tahsil ettikleri, ancak anılan madde ile Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisinin verilmediği, özellikle kaçak bedelinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararları ile bu bedelin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenleme ve yukarıda açıklanan Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, Dairemizce; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketleri tarafından faturalara yansıtılan dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin, tüketicilerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Kanunu'nun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17. maddesine eklenen 10. bend ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedeller konusunda hem yeni bir düzenleme getirmiş; hem de, geçici 20. maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun ya da Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (ve bu giderlerden olan vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalılar, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tesbit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (ve bu giderlerden olan vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalılar, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

O halde, bölge adliye mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsiline dair ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gözetilerek, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 23/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3051, Karar No: 2008/4819, Tarih: 21.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3051 E.  ,  2008/4819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 5.2.2008 tarihli geri çevirme kararında dava konusu taşınmazın değerlendirilmesine esas alınan buğday, kuru soğan, beyaz lahana ve marul ürünlerinin kuru şartlarda yetişip yetişmediğinin tespit edilmesi ile bu ürünlerin kuru şartlarda dekar başına üretim miktarı, ortalama satış fiyatı ve üretim masraflarını gösterir 2003, 2004, 2005 ve 2006 yıllarına ait verilerinin her birinin Tarım İl Müdürlüğünden temin edilmesi istenilmiş ise de, dosyaya eklenen ve ... tarafından düzenlenen raporda; belirtilen ürünlerin kış ürünü olduğu, bu dönemde yağışlar nedeniyle sulamaya ihtiyaç bulunmadığı, bu sebeple sulu-kuru ayırımının yapılmadığı, geriye yönelik olarak maliyet çıkarılmadığı belirtilerek sadece 2006 yılına ait veriler gönderilmiş, geri çevirme kararında istenilen diğer hususlar ise yerine getirilmemiştir.

Hatay bölgesine ait kamulaştırma davalarına ait kararlar Dairemiz tarafından incelenmekte ve önceki yıllar itibariyle de tarım arazisi olarak değerlendirilen bir kısım taşınmazların incelemesi de yapılmıştır. Dolayısıyla bu taşınmazların değerlendirilmelerinde kullanılan ürünlerin verileri Tarım İl Müdürlüğü tarafından gönderilmiştir. Buna göre doğru istatistiki bilgiye dayandığı ve daha önceki yıllarda da hazırlandığı bilinen Tarım İl Müdürlüğünün verilerinin arşiv araştırması yapılarak tespit edilmesi ve bir önceki geri çevirme kararında belirtilen hususların yerine getirilmesi, gelen cevabi yazıların da geri çevirme kararına da uygunluğu denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17876, Karar No: 2019/2542, Tarih: 06.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/17876 E.  ,  2019/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı vekili tarafından talep edilmiş, davalı vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 06.03.2019 Çarşamba günü davacı vekili Av. ...geldi. Davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 11/08/2012 tarihinde davacının içinde yolcu olarak bulunduğu davalı ... şirketine sigortalı aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu davacının ağır biçimde yaralanarak sürekli iş göremez hale geldiğini, ömrü boyunca 3.kişilerin bakım ve desteği ile yaşamını sürdürecek olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL bakım giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, 25.05.2016 tarihli dilekçesi ile dava değerini 225.000,00 TL olarak ıslah etmiş, 04/04/2013 temerrüt tarihinden itibaren reeskont avans faizi uygulanmasını talep etmiştir.

Davalı vekili; davalı şirketin sorumluluğunun sigortalısının kusuru oranında poliçe limiti ile sınırlı bulunduğunu, kaza ile maluliyet arasında illiyet bağının olup olmadığı hususunda rapor alınması ve olayda hatır taşıması varsa indirim yapılması gerektiğini, kaldı ki bakıcı gideri talebinin SGK'ya yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 225.000,00 TL bakıcı gideri tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maluliyet nedeniyle bakıcı gideri istemine ilişkindir.

Davacının geçici işgöremezlik ve sürekli maluliyeti nedeniyle davalıdan talepte bulunduğu ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2013/127 Esas, 2015/661 Karar sayılı dosyasında hükme esas alınan ATK 3. İhtisas Dairesinden alınan 03.05.2015 tarihli maluliyet raporunda, davacının %67 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, iyileşme süresinin 11.08.20120 tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceği belirtilmiştir.

Mahkemece davacının sürekli olarak bir başkasının bakımına ihtiyacı olduğu kabul edilerek bakıcı gideri talebinin kabulüne karar verilmişse de, bahsi geçen raporda davacının bakıcı ihtiyacına ilişkin herhangi bir belirleme bulunmamaktadır.

Mahkemece davacının sürekli olarak bir başkasının bakımına ihtiyacı olduğu kabul edilerek bakıcı gideri talebinin kabulüne karar verilmişse de, bahsi geçen raporda davacının bakıcı ihtiyacına ilişkin herhangi bir belirleme bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece ATK'dan, davacının geçici ve kalıcı iş görememezlik durumlarında kaza tarihinde yürürlükte bulunan “Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği”ne göre aldırılacak ek rapor ile davacının maluliyetinin niteliği de gözetilerek bakıcı ihtiyacı olup olmadığı, var ise süre yöününden bir belirleme gerekip gerekmediği tespit ettirilerek belirlenecek süre için de brüt asgari ücret üzerinden bakıcı giderine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin faiz başlangıç tarihine ilişkin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz

itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 06/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10041, Karar No: 2012/23712, Tarih: 29.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/10041 E.  ,  2012/23712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :794-6

Davacı dava dilekçesi ile davalılar nezdinde 1.9.2003-1.7.2006 tarihleri arasında hademe olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davacının 1.9.2003-30.6.2004 tarihleri arasında toplam 100 gün ... nezdinde, 1.9.2004-30.6.2006 tarihleri arasında toplam 200 gün Davalı ... İlköğretim Okulu Aile Birliği nezdinde asgari ücret üzerinden çalışıldığının tespiti suretiyle davanın gerçekte kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili ve davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekili ve davalı Bakanlık vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının işvereni olarak iki ayrı dönemde ilk olarak davalı Mili Eğitim Bakanlığı, ikinci olarak ise, Davalı ... İlköğretim Okulu Aile Birliği gösterilmiş ise de, yapılan işin niteliği, işyerinin niteliği ve işin icrası esnasında talimat veren ve işçiyi denetleyen kişilerin okul idarecileri olması karşısında, davacının sigortalarını bildirmekle yükümlü davalı işverenin, Davalı ... İlköğretim Okulu Aile Birliği değil, okul kendisine bağlı olan ... olduğunun ve genel bütçeden pay alan bu davalının harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi, yine, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.05.2008 tarihli 2008/10-370-410 E.K. sayılı ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere, davanın gerçekte kısmen kabulüne karar verilmesine göre, reddedilen kısım yönünden kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi ve yargılama giderlerinin de paylaştırılmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “Davalı ...” sözcükleri silinerek yerine “davalı Bakanlık” sözcüklerinin yazılmasına, yine harca ilişkin 2. bendin tamamen silinmesine, yerine “Davalı SGK ve ... harçtan muaf olduğundan, davacı tarafından yatırılan harçlar toplamı 56,80 TL’nin, talebi halinde davacıya iadesine” bendinin eklenmesine, yine yargılama giderlerine ilişkin 3. bendin tamamen silinmesine ve yerine “Davacı tarafından muhakeme sebebiyle sarf edilen 258,00 TL’nin, kabul ve ret oranına göre takdiren 215,00 TL’sinin davalılar SGK ve Milli Eğitim Bakanlığından müştereken ve müteselsilen tahsiline,” bendinin eklenmesine, son olarak avukatlık ücretine ilişkin 4. bendinin de tamamen silinmesine ve yerine “Davacı, Davalı SGK Başkanlığı ve ... davada kendilerini bir vekille temsil ettirdiklerinden, AAÜT’ye göre tayin ve takdir olunan 1.200 TL vekalet ücretinin davalılar SGK Başkanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığından alınıp davacıya, 1.200 TL vekalet ücretinin de davacıdan alınıp davalılar SGK Başkanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığına verilmesine,” bendinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16046, Karar No: 2012/17690, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16046 E.  ,  2012/17690 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile 1-... Hiz.Tur. İnş.Tic. Ltd. Şti. 2-... Termal Otel Sağ Tes. Tur. Ve Tic. A.Ş aralarındaki dava hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkeme Sıfatıyla) verilen 6.10.2011 tarih ve 415-488 sayılı hükmün Dairenin 27.2.2012 tarih ve 4528-4577 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı şirketten 16.04.2011 tarihinde 500 TL peşin geri kalanı 24 taksitte olmak üzere toplam 7.950 TL bedelle devre tatil satın aldığını, devre tatili bugüne kadar hiç kullanmadığını, 21.04.2011 tarihinde cayma isteğini göndermesine rağmen yardımcı olmadıkları için İnegöl Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurduğunu Hakem Heyetinin 16.05.2011 tarih ve 2011/229 sayılı kararı ile devre tatil sözleşmesinin ve senedin iptal edilmesine, peşin ödenen 500 TL paranın iadesine karar verdiğini, ileri sürerek sözleşmenin feshine, senetlerin iptaline, 500 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini talep talep etmiştir.

Mahkemece davanın konusuz kaldığından bahisle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, daval ... A.Ş. nin temyizi üzerine dairemizin 27.02.2012 tarih ve 2012/4528 esas sayılı kararı ile onanmış bu kez süresi içinde davalı ... A.Ş. tarafından karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK’ nun 4440/III-1 maddesindeki Karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Yine 1.6.2005 tarih ve 5236 sayılı yasanın 19. maddesiyle eklenen Ek madde 4 uyarınca Karar Düzeltme parasal sınırı ... Bakanlığınca tespit ve ilan olunan yeniden değerlendirilme oranında arttırılıp her takvim yılı başından geçerli olacak şekilde uyarlanacağı hükme bağlanmıştır. Buna göre; 2012 yılı için karar düzeltme sınırı 10.300 TL'dir. Bu durumda davalı tarafından Karar Düzeltmesi istenen hükümde, dava konusu olan miktar karar tarihi olan 2011 itibariyle 9.350 TL’yi

geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 440/III-1 maddesi gereğince davalının Karar Düzeltme talebinde bulunma hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 10.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.