muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13015, Karar No: 2022/8561, Tarih: 28.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13015 E.  ,  2022/8561 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2017 tarih ve 2016/174 - 2017/409 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 221/4, 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

26.10.2017 tarihli son celse öncesinde, sanık müdafii tarafından 18.10.2017 tarihli dilekçeyle, 20-29 Ekim aralığında Türkiye Barolar Birliğinin Etkinlikleri çerçevesinde Antalya'da bulunacak olması nedeniyle yapılacak duruşmaya katılamayacağına ilişkin UYAP üzerinden mesleki mazeret dilekçesi sunulduğu, son celse sanık müdafi tarafından gönderilen mazeret dilekçesinin kabulüne ya da reddine dair mahkemece bir karar verilmediği gibi, duruşma zaptına da geçirilmediği, birinci celseden itibaren beklenen ByLock içerik dökümünün beklenilmesinden vazgeçilerek sanık ve müdafiinin yokluğunda iddia makamı tarafından esas hakkındaki mütalaanın sunulduğu ancak sanık ve müdafiinin mütalaa hakkındaki savunması alınmadan mahkumiyet hükmü kurularak yargılamanın bitirildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 197. maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak; adaletin selameti ve sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, sanığın esasa ilişkin son savunmasını almadan sanık ve müdafiinin yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde CMK'nın 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1848, Karar No: 2021/5692, Tarih: 15.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1848 E.  ,  2021/5692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 28/09/2020 gün ve 2020/4126 Esas – 2020/7309 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin olarak bozma ilamına uyularak mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş; bu karara karşı, davalı ... Erten vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı Kamulaştırma Kanununun 10/8 maddesindeki iptal kararının nazara alınması gerektiği bu kez yapılan inceleme de anlaşıldığından;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 28.09.2020 günlü 2020/4126 E. - 2020/7309 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki, Ankara İli, Akyurt İlçesi, ... mahallesi, 727 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin kararın kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Arsa niteliğindeki, Ankara İli, Akyurt İlçesi, ... mahallesi, 727 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin kararın kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1)İlk karar, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen taşınmazın zemin bedelinin kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleştiği ve kesinleşen zemin bedeli davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan bozmadan sonra sadece ilk kararı temyiz eden davalı ... payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip adı geçenlere ödenmesine ve diğer davalılar yönünden de bozmadan önceki miktarla sınırlı olarak hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden bozmadan sonra tespit edilen bedel üzerinden tüm davalıların payını kapsar şekilde temyiz etmeyen davalılar yönünden fazla bedele hükmedilmesi,

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı ...’ın yargılama devam ederken dava konusu 727 (ifraz ile ) yeni 4233 da 23 parsel sayılı taşınmazdaki 51/812 hissesini dava dışı ...’a satış yolu ile devrettiği anlaşılmıştır. Bu durumda 727 (ifraz ile ) yeni 4233 da 23 parsel sayılı taşınmaz yönünden, davalının malik sıfatının kalmadığı gözetildiğinde, dava dışı malikin, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu 14/5 maddesine göre davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

3-Hükme esas alınan toplam kamulaştırma bedelinin hesap hatası sonucu eksik hesaplanması,

Doğru olmadığı gibi;

4)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ...'den peşin alınan karar düzeltme harcı ile davalı ... ve davacı idareden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1882, Karar No: 2013/3881, Tarih: 04.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1882 E.  ,  2013/3881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.02.2010 tarih ve 2005/110-2010/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 14.510 TL'nin altında bulunduğundan HUMK'nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinden ... kızları ..., ..., ...ile beraber ... köyleri olan ... Köyüne gitmek için davalı ...'ın sevk ve idaresindeki ...... arası sefer yapan ... plakalı minibüse bindiklerini, minibüsün ... sapağında durması gerektiği yerde durmayıp sapağı geçtikten sonra yolun kenarında durduğunu, müvekkillerinin 6 aylık kızı kucağında diğer kızı ve ...'yı da elinden tutarak minibüsten indiğini, büyük kızı ...'nın minibüsün ön tarafına yönelip minibüsün ön sağ köşesinden bakıp bir adım atması ile beraber ...'in sevk ve idaresindeki... plakalı diğer minibüsün aşırı hızla sollama yasağı olan yerde ve diğer minibüse çok yakın bir şekilde geçmesi ile ...'nın yaralanmasına sebep olan trafik kazasının meydana geldiğini, olayın meydana gelmesinde jandarma tarafından tutulan 03.09.2004 tarihli kaza raporunda ... ve... plakalı aracın kusurlu, ... ...'nın annesinin müvekkili ...'nın ise bakım gözetim sorumluluğunu ihmal ettiğinden ötürü tali kusurlu olduğunun belirtildiğini, deliller değerlendirildiğinde olayın oluşunda asli kusurluların kazaya sebebiyet veren iki minibüs olduğunun ortada olduğunu, müşteri alma uğruna yarışma içinde olan minibüslerin trafik kurallarını ihlal ettiğini, müvekkillerinin bu kaza nedeni ile büyük maddi ve manevi zararlara uğradıklarını, küçük ...'nın kazada büyük bir travma geçirdiğini, ayağının birkaç yerinden kırılmış, dişleri kırılmış, vücudun her tarafı ezilmiş, saçları kopmuş ve mucize eseri kurtulduğunu, yoğun tedavi altında kaldığını, müvekkillerinin kızlarının bu durumu karşısında büyük bir manevi ızdırap içinde olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere yapılan müdahalelerin büyük bir kısmının özel hastanelerde yapıldığından 1.000 TL tedavi giderlerinin kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte alınmasını, yine küçük ...'nın fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL maddi tazminat talep ettiklerini, ayrıca müvekkillerinin çok büyük manevi yıkıma uğradıklarından 40.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 03.09.2004 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ... Sigorta A.Ş. ve ...Siorta A.Ş. limit ile sorumlu olmak üzere müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, duruşma aşamasında alınan beyanında, manevi tazminat ile ilgili sigorta şirketlerine yönelik bir taleplerinin olmadığını, maddi tazminat taleplerinden feragat ettiklerini belirtmiştir.

Davalı ..., açılan davayı kabul etmediğini, karayollarının yolcu indirip bindirme yeri belirlemesi bulunmadığı için Karayolu üzerinde kenara yanaşarak yolcu indirdiğini, ancak inen yolculardan küçük çocuğun birden yola çıkması nedeni ile kaza meydana geldiğini, olayda herhangi bir kastı ve kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., açılan davayı kabul etmediğini, karayollarının yolcu indirip bindirme yeri belirlemesi bulunmadığı için Karayolu üzerinde kenara yanaşarak yolcu indirdiğini, ancak inen yolculardan küçük çocuğun birden yola çıkması nedeni ile kaza meydana geldiğini, olayda herhangi bir kastı ve kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., açılan davayı kabul etmediğini, davaya konu olan trafik kazasında... plakalı aracı kullandığını diğer minibüs ile yarışmalarının söz konusu olmadğını, olayda kusurunun olmadığını, davacının çocuğunun aniden yola çıktığı için kazanın meydana geldiğini, kendisinin bütün çabalarına karşı çocuğun araca vurduğunu, ancak çocuğun yola çıkmasını engellemeyen davacının da kusurunun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ......, açılan davayı kabul etmediğini, kazaya karışan ... plakalı aracın sahibi olduğunu, davada herhangi bir ilgi ve kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., açılan davayı kabul etmediğini, trafik kazasına karışan... plakalı aracın sahibi olduğunu kaza sırasında aracı kullanmadığını, olay sırasında aracı ...'ın kullandığını, kendisinin kazada herhangi bir ilgi ve kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., belirlenecek kusur durumu dikkate alınarak bilirkişi incelemesi sonucunda hesaplanacak gerçek tazminat miktarlarından fazla ve poliçe limitini aşan talepler ile manevi tazminat talebinin reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., poliçede teminat limitinin gösterilmesi bu rakamın mutlak ödeneceği anlamına gelmeyeceğini, sigortacı sigortalısının kusur oranına isabet eden zarardan poliçe limiti dahilinde sorumlu olduğunu, yaptırılacak bilirkişi incelemesinde zararın ve sorumlu olduğu miktarın ortaya çıkacağını savunarak, davanın reddini, aksinin kabulü halinde ise sorumluluğun police teminatı ve paylaştırma oranı ile sınırlandırılmasını talep etmiştir.

Davalı ..., poliçede teminat limitinin gösterilmesi bu rakamın mutlak ödeneceği anlamına gelmeyeceğini, sigortacı sigortalısının kusur oranına isabet eden zarardan poliçe limiti dahilinde sorumlu olduğunu, yaptırılacak bilirkişi incelemesinde zararın ve sorumlu olduğu miktarın ortaya çıkacağını savunarak, davanın reddini, aksinin kabulü halinde ise sorumluluğun police teminatı ve paylaştırma oranı ile sınırlandırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, olay tarihinde meydana gelen kaza neticesinde davacı ... ...'nın hayati tehlikeye maruz kalacak şekilde yaralandığı, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/215 esas sayılı dosyasında ki Adli Tıp Kurumu raporunda belirtildiği üzere davalı sürücü ...'ın .../8 oranında, mağdure ...'nın ise 6/8 oranında kusurlu bulunduğu bunun neticesinde davalı ...'ın mahkumiyetine dair verilen kararın 06.03.2009 tarihinde kesinleştiği, davacı ...'nın yaralanmasından ötürü kendisinin ve davacı ailesinin manevi olarak yıpranıp zarar gördükleri, tarafların kusur durumları ve sosyal ekonomik durumları, davacılarda meydana gelen üzüntü ve manevi çöküntü de dikkate alınarak, kazanın oluşumunda ve meydana gelişinde... plaka sayılı araç sürücüsü davalı ... ve araç sahibi ... sorumlu oldukları gerekçesiyle, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, davacılar ... ve ...’nın her birisi için ayrı ayrı ....000,00 TL, davalı küçük ... için 4.000,00 TL olmak üzere toplam 8.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsiline, kazanın meydana gelmesinde bir kusurları bulunmayan davalılar ... ve ...... ile yasa uyarınca manevi olarak sorumluluğu bulunmayan davalılar ... Sigorta ve ...Sigorta şirketleri hakkındaki manevi tazminat taleplerinin reddine, davacıların maddi tazminat taleplerinin feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ve davalı ... temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...'in vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

...) Hükmü temyiz eden davalı ...'a hüküm ....05.2010 günü tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK'nun 432/1. maddesinde yazılı ... günlük süre geçirildikten sonra 11.06.2010 tarihinde temyiz edilmiştir. HUMK’nun 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve .../4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz isteminin reddine, aşağıda yazılı bakiye 487,... TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 35,... TL harcın temyiz eden davalı ...'a iadesine, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19271, Karar No: 2014/4586, Tarih: 12.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19271 E.  ,  2014/4586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'un, resmi nikahlı evli iken vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 07.05.2004 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.