muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/579, Karar No: 2022/10777, Tarih: 30.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/579 E.  ,  2022/10777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, suça konu ağaçların kesildiği 385 parsel numaralı taşınmaz ile sanığa ait 388 parsel numaralı taşınmaz arasında sınır taşı bulunduğu, 30.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda, olayı meydana geldiği yokuşlu mahallesinde 25.05.1989 tarihinde kadastro çalışmalarının tamamlandığı ve her ne kadar sanık tarafından ağaçların kesilmesine ilişkin muhtara bilgi verildiği ifade edilmişse de; katılan ...’un bilgisi olmaksızın ağaçların kesildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamenin ikinci paragrafında yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, sanık hakkında 14.04.2014 tarihli iddianame içeriği ve sevk maddeleri gözetildiğinde, katılan ...’a yönelik nitelikli mala zarar verme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, hırsızlık suçundan açılan bir dava bulunmadığı gözetilmeden, ek savunma verilmek suretiyle yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2. Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13984, Karar No: 2014/1377, Tarih: 17.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13984 E.  ,  2014/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalef etmek suçundan sanık ...'in İİK'nın ... maddeleri gereğince 1800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafisi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

26.03.2013 tarihli duruşmadaki sanığın “…2008 yılının 1. ya da 2. ayında haciz geldi, makinelerim kaldırıldı. İş yapamaz duruma geldim. Ancak aldığım kişinin vergi borcu varmış yüksek meblağlı olduğu için vergi dairesine ve TSM’ye de bildiremedim…” şeklindeki atılı suçu kabul eden beyanı, karşısında bozma kararında belirtilen zabıta araştırması ve vergi mükellefiyetinin devam edip etmediğine yönelik incelemelerin yapılmaması eksiklik olarak görülmediğinden tebliğnamedeki bu konuya ilişkin bozma istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nın 366. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22487, Karar No: 2015/1441, Tarih: 22.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22487 E.  ,  2015/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, kal ve elatmanın önlenmesi

Hazine ile ... ve dahili davalı ... aralarındaki tapu iptali, kal ve elatmanın önlenmesi davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22.11.2012 gün ve 500/591 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu Dairesinde hüküm tesis edildiğine göre taraflar yönünden yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul, Kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 22.01.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ... tarafından açılan dava ile, dava konusu...niteliğindeki taşınmazın 67 m2'lik bölümünün 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden kamu malı niteliğinde olduğu ve kişilerin mülkiyetinde kalamayacağını ileri sürerek; bu bölümün davalılar adına mevcut tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak tapu sicilinden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu 27.01.2009 tarihli kararla (Mahkemenin 1. kararı); taşınmazın 190 m2'lik bölümünün kıyı kapsamında kaldığı belirtilerek bu bölüm için mevcut tapu kaydının iptaliyle sicilden kıyı olarak terkinine, davalının bu bölüme yönelik elatmasının önlenmesi ve üzerindeki bordür taşlarının kaldırılmasına (yıkımına) karar verilmiş;hüküm davalı tarafından esastan,davacı tarafından da yargılama giderleri yönünden temyiz edilmiştir. O tarihte bu nitelikteki davalarla ilgili mahkeme kararlarının temyiz incelemesini yapmakla görevli olan Yargıtay 1.Hukuk Dairesi, temyiz edilen hükmü 19.01.2010 tarihli bozma ilamıyla (Yargıtay’ın 1. bozma ilamı) “…yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı kanun ile 3402 sayılı Kanun’un 12. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü sürenin ... tarafından açılan davalara da uygulanması gerektiği,bu sebeple davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığından reddi gerektiği, ancak davanın açıldığı sırada davacı ... dava açmada haklı durumda olduğundan, davalının yapılan tüm yargılama gideri ve avukatlık ücretinden sorumlu olacağı gözetilmeden karar verilmesinin isabetli olmadığı…” gerekçesiyle bozmuş;yerel mahkemece bu bozma ilamına uyularak verilen 29.06.2010 tarihli kararla davanın hak düşürücü sürenin geçirilmesi nedeniyle reddine, davacı yararına yargılama gideri ve vekalet üceti verilmesine karar verilmiştir. (Mahkemenin 2. kararı). Bu 2. kararın temyizi üzerine, sonradan temyiz incelemesini yapmakla görevlendirilen Y. 8. HD (Dairemiz). tarafından 06.10.2011 tarihli bozma ilamıyla (Yargıtay’ın 2. bozma ilamı) “…3402 sayılı Kanun'un 12/3.maddesindeki on yıllık hak düşürücü sürenin Maliye Hazine'si tarafından açılan davalarda da uygulanacağına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiği, iptal kararının 23.07.2011 tarihli RG'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği, derdest davalarda bu durumun gözetilmesi gerektiği, bu sebeple davanın esasının incelenerek bir karar verilmesi gerektiği,ayrıca sonradan yürürlüğe giren 2402 sayılı Kanun’un 36/A maddesi uyarınca, ...'nin açtığı bu gibi davalarda, davalıların yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağının gözetilerek bir karar verilmesi gerektiği…” gerekçesiyle tekrar bozulmuştur. Yerel mahkemece bu bozma ilamına da uyulması soncu bu kez mahkemenin 22.11.2012 tarihli kararıyla (Mahkemenin 3. kararı); taşınmazın 190 m2'lik bölümünün kıyı kapsamında kaldığı belirtilerek bu bölüm için mevcut tapu kaydının iptaliyle sicilden kıyı olarak terkinine, davalının bu bölüme yönelik el atmasının önlenmesi ve üzerindeki bordür taşlarının kaldırılmasına (yıkımına) karar verilmiş; hüküm davalı tarafından esastan, davacı tarafından da yargılama giderleri yönünden temyiz edilmiştir. Şimdi Dairemiz'ce temyiz incelemesi yapılan karar, işte yerel Mahkemenin belirtilen 22.11.2012 tarihli son ve 3. kararıdır.

17.04.2013 tarihinde kabul edilip 30.04.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6460 sayılı Kanunla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)'nun 429/3. fıkrasından sonra gelmek ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 373. maddesine 6. fıkrası olarak eklenmek üzere yerel mahkeme kararların temyiz inceleme merciinde değişikliğe gidilmiştir. Bu değişikliğe göre; “davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın,önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi her halde Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca yapılır” hükmü getirilmiştir.

Medeni usul kanunlarıyla ilgili hükümler niteliği gereği “derhal yürürlük ilkesi”ne tabidir. Bu bakımdan temyiz incelemesi sırasında yürürlükte olan yukarda anılan temyizle ilgili 6460 sayılı kanunla getirilen usul kanunu değişikliğinin gözönüne alınması gerekir.

Hemen belirtmek gerekir ki; mahkemelerin “hak düşürücü süre” ve “zamanaşımı” incelemesi yönünden verdiği kararlar, usule ilişkin bir karar niteliğinde olmayıp, esasa ilişkin nitelikte kararlardır. (Mehmet Erdem: Özel Hukukta Zamanaşımı, İstanbul 2010, sh. 8).

Yerel Mahkeme hükmü yukarda sözü edilen Y.8 HD'nin 06.10.2011 tarihli bozma ilamıyla (Yargıtay’ın 2. bozma ilamı) “bir önceki Y.1.HD. tarafından 19.02.2010 tarihli bozma ilamıyla (Yargıtay’ın 1. bozma ilamı) “önceki esasa ilişkin bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden esasa ilişkin olarak bozulduğundan; yerel Mahkemece verilen son 22.11.2012 tarihli kararının temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na aittir. Açıkladığım nedenlerle Dairemizin bu aşamada temyiz incelemesi yapma görevi kanun gereği bulunmamaktadır. O halde, temyiz incelemesinin yapılması için “gönderme kararı” ile dosyanın yüksek Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesi gerektiğini düşünüyor; çoğunluğun temyiz incelemesinin Dairemiz tarafından yapılmasına ilişkin kararına usul yönünden katılmıyorum. 22.01.2015
Yargıtay — Esas No: 2014/16458, Karar No: 2014/22490, Tarih: 03.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16458 E.  ,  2014/22490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2014

NUMARASI : 2014/320-2014/295

Davacı, davalı Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, mahkemenin görevsiz olduğu nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; yargı yolu yanlışlığı nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yargı yolunun saptanması hususunda toplanmaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 80/5.maddesine göre “Kurumun, süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç diğer maddeleri uygulanır. Kurum, 6183 sayılı Yasa'nın uygulanmasında Maliye Bakanlığı, diğer kamu kurum ve kuruluşları ve mercilere verilen yetkileri kullanır.” denilmektedir. 5510 sayılı Yasa'nın mükerrer 88/16. maddesinde de; “Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun 51 inci, 102 nci ve 106 ncı maddeleri hariç, diğer maddeleri uygulanır. Kurum, 6183 sayılı Kanunun uygulanmasında Maliye Bakanlığı ile diğer kamu kurum ve kuruluşları ve mercilere verilen yetkileri kullanır.” denilmiştir. 6183 sayılı Yasa'nın 58/1.maddesine göre ise, “ Kendisine ödeme emri tebliğ olunan şahıs,böyle bir borcu olmadığı veya kısmen ödediği veya zamanaşımına uğradığı hakkında tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde alacaklı tahsil dairesine ait itiraz işlerine bakan vergi itiraz komisyonu (İş Mahkemesi) nezdinde itirazda bulunabilir.” hükmünü amirdir.

İdari para cezalarına ilişkin olarak 506 sayılı Yasa’nın 140. maddesindeki düzenlemede “İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde idarî para cezası kesinleşir. Mahkemeye başvurulması cezanın takip ve tahsilini durdurmaz. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ödenmeyen idarî para cezaları, bu Kanunun 80 inci maddesi hükmü gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir. İdarî para cezalarının, Kuruma itiraz ve yargı yoluna başvurulmaksızın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde ödenmesi halinde, bunun dörtte üçü tahsil edilir. Peşin ödeme, idarî para cezalarına karşı Kuruma itiraz etme veya yargı yoluna başvurma hakkını etkilemez. Ancak, Kurumca itirazın reddedilmesi veya mahkemece Kurum lehine karar verilmesi halinde, daha önce tahsil edilmemiş olan dörtte birlik ceza tutarı, 80 inci madde hükmü de dikkate alınarak tahsil edilir” denilmektedir. Yine, 5510 sayılı Yasa'nın mükerrer 102. maddesinde de; “İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir. İdarî para cezalarının, Kuruma itiraz edilmeden veya yargı yoluna başvurulmadan önce tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde peşin ödenmesi halinde, bunun dörtte üçü tahsil edilir. Peşin ödeme idari para cezasına karşı yargı yoluna başvurma hakkını etkilemez. (İptal üçüncü cümle: Anayasa Mahkemesi’nin 28/11/2013 tarihli ve E.: 2013/40, K.: 2013/139 sayılı Kararı ile.) (…)

Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmaz. Tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde ödenmeyen idari para cezaları, 89 uncu madde hükmü gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir.” denilmiştir.

Bu düzenlemeler karşısında İdari para cezalarının tahsili için davalı Kurumca 6183 sayılı Yasa gereğince çıkarılan ödeme emrinin iptali için açılacak davaların İş Mahkemesinde görüleceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, davacıya çıkartılan idari para cezası konulu ödeme emirlerinin 6183 sayılı Kanun'a göre çıkartıldığı; bu durumda davaya İş Mahkemesince bakılması gerektiği açıktır.

Bu düzenlemeler karşısında İdari para cezalarının tahsili için davalı Kurumca 6183 sayılı Yasa gereğince çıkarılan ödeme emrinin iptali için açılacak davaların İş Mahkemesinde görüleceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, davacıya çıkartılan idari para cezası konulu ödeme emirlerinin 6183 sayılı Kanun'a göre çıkartıldığı; bu durumda davaya İş Mahkemesince bakılması gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurulmadan işin esasına girilerek uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ayrıca; 11 Eylül 2014 gün ve 29116 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanun'a Geçici 60. madde eklenerek, bu maddede belirtilen ve 2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği halde ödenmemiş Kurum alacaklarına yapılandırma imkanı getirilmiştir.

Yapılacak iş, davacının 6552 sayılı Kanun uyarınca yapılandırmadan yararlanıp yararlanmadığının davalı Kurumdan sorulması, başvurusu varsa buna ilişkin evrakların getirtilmesi, davacının henüz başvurusu yoksa başvuruda bulunup bulunmayacağının davacıya sorulması, bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların bu maddede belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamalarının şart koşulduğunun gözönünde tutulması, Kanunda yazılı sürenin sonuna kadar beklenilmesi, davacının davadan vazgeçmesi halinde davanın bu nedenle reddine karar verilmesi, aksi halde işin esasına girilerek bir karar verilmesinden ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 03.11.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5234, Karar No: 2021/5168, Tarih: 10.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5234 E.  ,  2021/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

C- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

1- Mağdurun beyanına ve olay yeri inceleme tutanağına göre, suça konu olayın meydana geldiği yerin mağdurun tekstil dükkanına ait fazlalık malzemelerini koyduğu depo olarak kullandığı bir yer olduğu, bu yerde herhangi bir ticari faaliyet olmadığının anlaşılması karşısında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocukların bu suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

İddianame ile suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı halde, aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanma ihtimaline göre ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurularak CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8089, Karar No: 2006/10801, Tarih: 19.12.2006

18. Hukuk Dairesi 2006/8089 E., 2006/10801 K.

**18. Hukuk Dairesi 2006/8089 E., 2006/10801 K.**

**- FAİZ BAŞLANGICI**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 42.631,91 YTL borcun 23.500 YTL.sinden sorumlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davalı vekilince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen cevap dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek.Av.F…

…. ile aleyhine temyiz olunan davacı Vek.Av.C…

…. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacılardan E…

……'in 2001-2005 yılları arasında K…

….. A…

…..Lisesinde okuduktan sonra 2005-2006 öğretim yılında da K…

…. H…

…. okulunda öğrenime başladığını; ancak, Ağustos 2005'de veli isteğiyle okuldan ayrıldığını, davacı için 26.690,34 YTL öğrenim gideri ile 19.8.2005 tarihine kadar işlemiş 15.941,57 YTL faiz borcu tahakkuk ettirildiğini; oysa, verilen taahhüt gereği personel ve amortisman giderinden sorumlu olmadıklarını, bu kalemler düştükten sonra 12.979,37 YTL asıl alacak ve 5.331,93 YTL faiz borçlarının kaldığını ileri sürerek 19.8.2005 tarihi itibariyle kendilerine bildirilen asıl alacak ve işlemiş faiz toplamı 42.631,91 YTL tutarındaki borcun 23.500 YTL.lik kısmından sorumlu olmadıklarının tespitini istemiş, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Karşıyaka 4.Noterliğince 10.8.2001 gün ve 31168 yevmiye numaralı yüklenme senedinde yükümlü ve kefilin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim döneminin faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 2001 ila 2005 yılları arasında K…

…… A…

…… Lisesinde eğitimini tamamlayan davacı E…

….'in 2005-2006 öğretim yılında K…

… H…

…. okulunda eğitimine başladığı; ancak, 1.9.2005 tarihinde kendi isteğiyle öğrenimini bırakarak ilişiğinin kesildiği anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 2001 ila 2005 yılları arasında K…

…… A…

…… Lisesinde eğitimini tamamlayan davacı E…

….'in 2005-2006 öğretim yılında K…

… H…

…. okulunda eğitimine başladığı; ancak, 1.9.2005 tarihinde kendi isteğiyle öğrenimini bırakarak ilişiğinin kesildiği anlaşılmıştır.

Dosya içerisine getirilen masraf çizelgesinden yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın sarf tarihleri belirtilmediği için, 2005-2006 öğretim yılı henüz bitmeden yükümlünün ilişiğinin kesilmesi nedeniyle Kara Harp okulunda yapılan masraflar için 1.9.2005 tarihinden, askeri lise eğitimi sırasında yapılan masraflar için ise eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine, H…

… Okulunda yapılan masraflar için 21.11.2005 tarihinin, A…

…. Lisede yapılan masraflar için ise yıl sonunu esas alarak faiz hesabı yapan ve buna göre davacıların borçlu olmadıkları miktarı belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda davacı E…

…..'a A…

…. Lise döneminde yapılan masrafların faizinin başlangıcını eğitim ve öğretim döneminin sonu, K…

….. H…

…. Okulu döneminde yapılan masrafların ise faizinin başlangıcını 1.9.2005 tarihi olarak alan ve bu suretle davacıların sorumlu oldukları ve olmadıkları miktarı belirleyen ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 500,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.