muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7631, Karar No: 2011/2897, Tarih: 13.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/7631 E.  ,  2011/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... A.Ş. (.......A.Ş.) ile davalı-k.davacı ...Tic.A.Ş. Birleşen 2008/338 Esas sayılı davada davacı ...Tic.A.Ş. İle davalı ... A.Ş. (.......A.Ş.) arasındaki davadan dolayı İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23.12.2008 gün ve 2001/1732-2008/736 sayılı hükmü onayan Dairemizin 01.07.2010 gün ve 2009/3263-2010/3796 sayılı ilamı aleyhinde davalı-k.davacı ...Tic.A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 30.10.1999 tarihli sözleşmeden kaynaklanmış olup, mahkemece taşeronun açmış olduğu asıl davanın kabulüne, davalı yüklenici tarafından açılan karşı davanın açılmamış sayılmasına, yine yüklenicinin açtığı birleşen davanın zamanaşımının gerçekleşmiş olması nedeniyle reddine dair verilen karar Dairemizce onanmış, onama kararına karşı davalı ve birleşen davanın davacısı yüklenici tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı-k.davacı ...Tic.A.Ş. aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl davaya karşı verilen 13.11.2001 tarihli cevap ve karşı dava dilekçesinde üç adet...- tipi yardımcı rölenin taşeronun talebi üzerine talep edilip 3009 USD'nin ödendiği ve yine 4 adet ... 121 aşırı akım rölesi için mükerrer olarak 24.804 Fransız Frangının tahsil edildiği ve bunun ödeme gününden faizi ile birlikte iadesi gerektiği açıklanarak ve karşı dava ile birleşen davaya konu edilmeyerek geri verilmesi istendiğine göre bu savunma süresi içinde yapılan takas ve mahsup niteliğinde olmakla ve bilirkişilerden alınan raporda bu kalemlerin davalı yüklenici alacağına katılması gerektiği belirtilmiş olduğundan, taşeronca açılmış olan asıl davadaki alacaktan düşülmesi gerekir. Sözü edilen bu alacak kalemleri karşı davada ve birleşen davada talep edilmediği ve dolayısıyla asıl davadaki alacağa karşı takas ve mahsup niteliğinde olduğundan zamanaşımına uğradığından bahsedilemeyeceğinden mahkemece her iki kalem alacağın mahsubu yapılarak sonuca varılması yerine mahsup yapılmadan ve zamanaşımından sözedilerek davanın sonuçlandırılması ve kararın her nasılsa Dairemizce onanması doğru olmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle sair itirazların reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle Dairemizin 01.07.2010 gün ve 2009/3263 esas ve 2010/3796 sayılı onama kararının kısmen kaldırılarak mahkeme kararının davalı ve birleşen davanın davacısı ...Tic.A.Ş. yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcı ile ödediği karar düzeltme peşin harcının karar düzeltme isteyen davalı-k.davacı ...Tic.A.Ş.'ye geri verilmesine, 13.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1709, Karar No: 2018/4627, Tarih: 13.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1709 E.  ,  2018/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak yakın akrabayı öldürmek

HÜKÜM :TCK'nin 82/1-a, 39/2-a-c, 53/1-a-b-d-e, 53/1-c, 63. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası.

Sanık ...hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 06/06/2017 tarihli 2017/865 E. 2017/978 K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 13/11/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8503, Karar No: 2024/9848, Tarih: 10.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8503 E.  ,  2024/9848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/352 E., 2024/555 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/109 E., 2024/17 K.

Taraflar arasındaki fiili hizmet süresi zammı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında log teknisyeni olarak geçen ve bildirilen çalışmaları için fiili hizmet süresi zammı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı işveren vekili, davacının bildirimlerinin usulüne uygun şekilde süresinde yapıldığını, davanın haksız olduğunu belirterek reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davacının bildirimlerinin normal kodla yapıldığını, davanın haksız olduğunu, davaya sebebiyet verilmediğini belirterek reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacının davalı Kurum nezdinde 31.03.2014 - 01.03.2019 tarihleri arasında yaptığı işin "Radyoaktif ve Radyoiyonizan maddelerle yapılan işlerden olduğunun" tespitine, davacının 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi uyarınca davalı işyerinde, radyoaktif ve radyoiyonizan maddelerle yapılan işindeki 31.03.2014 - 01.03.2019 tarihleri arasındaki çalışmalarında sigorta primi ödenmiş günleri x 90/360 formülüyle hesaplanan 1071x90/360=267,75 gün fiili hizmet zammı süresi bulunduğunun, bu sürenin prim ödeme gün sayısına fiili hizmet süresi zammı olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya dair taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı işveren vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı işveren vekili kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Davalı Kurum vekili kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık fiili hizmet süresi zammı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26706, Karar No: 2015/656, Tarih: 21.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/26706 E.  ,  2015/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınan ...'ün kollukta alınan 04.04.2008 tarihli beyanında, suç tarihinde gündüzleyin saat 12:30 sularında okuldan çıkıp servisinin bulunduğu yere doğru gittiğini, burada beklediği sırada tüm okul arkadaşlarının tanıyıp kendisinden çekindiği Anıl isimli sanığın yanına geldiğini; "Nereli olduğunu ve telefonunda kontör olup olmadığını" soran sanığa, "... Köyünden olduğunu ve kontörünün olmadığını" söylediğini, telefonunu isteyen sanığa korkusundan verdiğini, telefonunu inceleyen sanığın eski olduğunu düşünmüş olabileceği için geri verdiğini, aynı köyden ... serviste bulunup ... Köyünde oturan kişileri kendisi adına çağırmasını istediğini, servisten inen yakınan ... yanlarına geldiğini, “Bir yere acil telefon açmam lazım, telefonunu ver” dediği ... telefonunu sanığa verdiğini, sanığın telefonla birilerini aradığını, yakınan ... "Sözlüsü olduğunu ve telefonunu sanıktan almasını, ayrıca hayvan ilacı almasını" kendisine söyleyerek yanlarından ayrıldığını, sanığın telefonla işinin

bitmesinden sonra telefonu vereceğini düşünerek arkasından yürüdüğünü, sessiz bir yere geldiklerinde sanığın parasının olup olmadığını sorduğunu, korkup "20.-TL parasının olduğunu ancak kendisinin olmadığını" söylediğini, sanığın parayı vermesi için ısrar edip veremeyeceğini söyleyince yakasından tutup duvara yaslayarak sıkıştırıp, “Ver lan parayı” diye ısrar edince korkup cebinden çıkardığı parayı vermek zorunda kaldığını, kendisini bırakan sanığın yürüdüğünü, telefonu verir diye peşinden gittiğini, ancak bilmediği bir sokağa gidip ayrıldığını beyan ettiği olayda; eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de;

a-) Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmaması veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesinin kararda gösterilmemesi,

2-) Kabule göre de;

a-) Sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmaması veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesinin kararda gösterilmemesi,

b-) TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin, yaşı küçük olan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17733, Karar No: 2023/1425, Tarih: 26.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17733 E.  ,  2023/1425 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 21.11.2022

SAYISI : 2019/149 E., 2020/46 K.

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2012/113 E., 2013/21 K.

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... ... Mahkemesi

SAYISI : 2012/114 E., 2013/22 K.

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... 3. ... Mahkemesi

SAYISI : 2012/212 E., 2013/319 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen muvazaa tespitinin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 21.11.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekiline 19.....2020 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 17.11.2022 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 21.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1539, Karar No: 2007/5572, Tarih: 12.07.2007

**8. Ceza Dairesi         2006/1539 E.  ,  2007/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanıklar ..., ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; hükümlülüklerine ve ertelemeye dair (BERGAMA) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2004 ... ve 767 esas, 905 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 9.3.2006 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

5252 sayılı Yasanın 5/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi ve 27.4.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2. maddesine eklenen fıkra hükmü karşısında, sanıklara para cezası tayin edilirken her aşamada “bir” ... Türk Lirası küsurunun atılması ve hükümden sonra 29.12.2004 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı “Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun”un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında, kaldırılan bu yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5 madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nun 513/2, 522, 59, 647 sayılı Yasanın 4. ve TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç ağır para cezalarının 239'ar ... Türk Lirası adli para cezası olarak ifadesi ve 6183 sayılı Yasanın

51. maddesindeki faiz oranının yarısının uygulanacağına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19001, Karar No: 2014/12953, Tarih: 14.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/19001 E.  ,  2014/12953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2010/380-2013/417

Davacı S.. G.. vekili Avukat Z. T. Ç. tarafından, davalılar T.. Ö.. vdl aleyhine 01/12/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 26/06/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 14/10/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Davalılardan T.. Ö.. vekili Avukat Y. T. D.'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü, okundu, mazereti yerinde görülmedi. Açık yargılamaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, hatalı tedaviye dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Eldeki dava; Beykoz Devlet Hastanesi'nde kamu görevlileri olan davalı doktorlar tarafından yapılan hatalı tıbbi müdahaleler nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemidir. Davalılar kamu görevinin icrası sırasında yürüttükleri görev kapsamında yaptığı eylemler nedeniyle dava edildiğine göre, Anayasa'nın 129/5 maddesi uyarınca kamu görevlisi durumundaki davalılara husumet yöneltilemez. Açıklanan nedenlerle adı geçen davalıların taraf sıfatı olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/10/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 14/10/2014
Yargıtay — Esas No: 2024/3603, Karar No: 2025/1517, Tarih: 20.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/3603 E.  ,  2025/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1247 E., 2024/471 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Genç Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/202 E., 2022/73 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği vekili dava dilekçesinde; 14 parça taşınmazla birlikte tefrik edilerek temyize ve davaya konu olan Bingöl ili, Genç ilçesi, ... köyünde bulunan 101 ada 13 parsel sayılı taşınmazın da köy halkı tarafından kadimden beri kışlak vasfı ile kullanıldığını, dava konusu yerlerin özel mülkiyete elverişli olmadığını, davalının dava konusu taşınmazın kendisine ait olduğu iddiasıyla açılıp tek taraflı olarak görülen dava sonucunda taşınmazın davalı adına tapuya tescil edildiğini, aynı yerde bulunan aynı vasıfta taşınmazlar hakkında Genç Kadastro Mahkemesinde açılan tapu iptali davalarının kabul edilerek taşınmazların kışlak vasfı ile tescil edildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile kışlak vasfı ile sınırlandırılarak özel sicile kaydedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığını, her taşınmaz yönünden dosyanın tefrik edilmesi gerektiğini, ... köyünün idari sınırları içerisinde yer alan ... mevkiinde ... köyünün geçmişten bu yana hiçbir şekilde tasarrufunun bulunmadığını, ... köyünden hiç kimsenin taşınmazların bulunduğu bölgede mülkiyeti ya da fiili kullanımının bulunmadığını, her iki köy arasında derin husumet ve derdest davalar bulunduğunu, taşınmazlar hakkında uzun süredir dava açılmamasının da eldeki davanın kötü niyetli olduğunu ortaya koyduğunu, ... köyünün 1966 yılında ... köyünden ayrıldığını bu nedenle köylünün kadim kullanımından bahsedilmeyeceğini, taşınmazların davalılar adına hükmen tescil edildiğini, bölgede terör nedeniyle zorunlu göçün yaşanmasından önce dava konusu taşınmazların özellikle bahar ve yaz aylarında kısmen de kış aylarında kullanıldığını, 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun kapsamında ... mevkiine dir tazminat başvurularının yalnızca ... köyü sakinleri tarafından yapıldığını, ... köyü halkının geçmişten bu yana ... mevkiine girerek hayvanlarını otlatmaya dahi teşebbüs edemediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI