muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2418, Karar No: 2020/1276, Tarih: 13.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/2418 E.  ,  2020/1276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporu ve mütalanın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarına ilişkin olduğu, ancak sadece 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

1- Sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın, suça konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması; gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyene ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyetine hükmedilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kendisini vekili ile temsil ettiren katılan lehine Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

c) Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c) Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, katılan vekilinin temyiz talebinin vekalet ücretiyle sınırlı olması nedeniyle aleyhe temyiz bulunmadığından, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4657, Karar No: 2016/5487, Tarih: 11.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4657 E.  ,  2016/5487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırlması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların...Aile Mahkemesinin 2013/23 esas , 2014/484 karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, boşanma ilamıyla davalı lehine aylık 400 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen sürede davalının başka biriyle evliymiş gibi yaşamını sürdürdüğünü bu nedenle yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davalıya yapılan tebligata ilişkin mazbatadan tebligatın davalı adına, eşi olduğunu beyan eden...tarafından tebliğ alındığı anlaşıldığından, davalının evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava; yoksulluk nafakasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Kural olarak, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir. (TMK m. 176/4)

İrat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğunun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır. (TMK m. 176/3)

Davacı taraf, yukarıdaki yasa hükümleri gereğince; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşadığı iddiasıyla yoksulluk nafakasının kaldırılmasını istemektedir.

...Aile Mahkemesinin 2013/23 esas, 2014/484 karar sayılı ilamı ile tarafların boşanmalarına ve davalı lehine aylık 400 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı kadının ev hanımı olduğu, yeğeni... ile birlikte ikamet ettiği, geçimini yeğeninin sağladığı hususu 08.04.2015 tarihinde yaptırılan kolluk araştırması ile mahkemece tespit edilmiş, ancak yargılama sırasında davalı tarafa çıkarılan tebligatın, 23/12/2014 tarihinde, davalı ile aynı yerde ikamet eden ve davalının eşi olduğunu beyan eden,...isimli şahış tarafından tebliğ alındığı anlaşılmıştır. Dosya kapsamına göre, davalı tarafın hangi şahısla birlikte ikamet ettiği hususu çelişkilidir.

O halde; mahkemece, ilgili kolluğa müzekkere yazılarak, davalı tarafa çıkarılan tebligatı, 23/05/2015 tarihinde alan...isimli şahıs ile davalı arasında nasıl bir bağ bulunduğu, birlikte yaşayıp yaşamadıkları hususların ayrıntılı tespiti ile varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesisi yerinde görülmemiş,bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10207, Karar No: 2008/10877, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10207 E.  ,  2008/10877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 14.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve yoğun meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı mahallenin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı ve imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 14.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15229, Karar No: 2016/2762, Tarih: 14.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15229 E.  ,  2016/2762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/03/2015 tarih ve 2014/840-2015/151 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili tarafından davalıya taşıma hizmeti verildiğini ve taşınan emtianın gönderilene teslim edildiğini, davalının taşınan emtianın kayıp olduğu iddiası ile emtia bedelinin tahsili için müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını, itiraz süresinin geçirilmesi üzerine takibin kesinleştiğini ve müvekkilince icra dosyasına 7.020,16 TL ödendiğini, emtianın kaybolmamasına rağmen başlatılan takibin haksız olduğunu ileri sürerek müvekkili tarafından icra dosyasına ödenen 7.020,16 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili tarafından davacıya teslim edilen emtianın gönderilene teslim edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; kaybolduğu iddia edilen emtianın gönderilen dava dışı.... çalışanı ...’a teslim edildiği, bu nedenle ziyadan dolayı taşıyıcı olan davacı aleyhine davalı tarafından başlatılan takibin haksız olduğu gerekçesiyle ile 7.020,16 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan istirdat istemine ilişkin olup, mahkemece, kaybolduğu iddia edilen emtianın gönderilenin çalışanına teslim edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, emtianın, gönderilenin çalışanı tarafından teslim alınmasından sonra davacı şirketin bölge yetkilileri tarafından düzenlenen ‘hasar evrak takip formu’nda, iki parçalı emtianın bir parçasının gönderilene teslim edildiği ve diğer parçasının aktarma esnasında kaybolduğu tutanak altına alınmış, kayıp emtia için zararın tazmin edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu durumda, mahkemece, emtianın eksik teslim edildiğinin davacı tarafından kabul edilmesi karşısında, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10669, Karar No: 2015/7884, Tarih: 28.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/10669 E.  ,  2015/7884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av....'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ... Mahallesi, 737 oda 28 parselde kayıtlı 14 nolu villanın müvekkiline satılması konusunda 04.01.2008 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinin imzalandığını, müvekkilinin edimlerini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, sözleşmede 15 ay içinde kat irtifakı tapusunun ve iskanının alınarak ve müvekkili adına kat mülkiyeti tapusunun çıkarılarak müvekkiline teslim edileceğinin düzenlendiğini, bu sürenin üzerinden 6 ay daha geçtiği halde iskanın da alınamadığını, sözleşmenin 4. maddesi uyarınca öngörülen sürede iskan alımı ve kat mülkiyeti tapusunun çıkarılması konusundaki edimler yerine getirilmediği takdirde davalının 100.000 Euro tazminat ödemeyi yükümlendiğini, sözleşme gereği davalının ipotekleri kaldırmamasından dolayı müvekkilinin ipoteklerin fekki için başvuruda bulunup 2.840 TL harcama yaptığını, yine sözleşmenin 6. maddesine göre site için yolların ve açık otopark alanlarının yapılmış vaziyette teslimi gerektiği halde bu konudaki eksikliklerin giderilmesi için müvekkilince davalının bilgisi dışında 44.066 TL masraf yapıldığını, yine 27.10.2008 tarihinde müvekkilinin taşınmazı ile aynı kattaki diğer villaların bodrum katlarını su bastığını, kapıların, parkelerin ve eşyaların zarar gördüğünü, müvekkilinin uğradığı zararın 8.000 Euro olduğunu, su basmasının davalının eksik ve hatalı işlerinden kaynaklandığını belirterek 100.000 Euro tazminatın faizi ve KDV'si ile birlikte, 2.840 TL'nin ve 44.066 TL'nin ise faiziyle birlikte, 8.000 Euro'nun da davalıdan tahsil edilerek müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşme ile üzerine düşen parasal yükümlülükleri yerine getirdiğini, müvekkilince 16.12.2009 tarihinde ipoteklerin fekkedildiğini, 23.12.2009 tarihinde iskanın alındığını, 30.12.2009 tarihinde ise kat irtifakı tapusunun kat mülkiyeti tapusuna dönüştürüldüğünü, sözleşmedeki cezai şartın seçimlik cezai şart niteliğinde olduğunu, davacının gecikmiş ifayı kabul etmekle seçimlik cezai şartı isteyemeyeceğini, kaldı ki dava konusu taşınmaz üzerinde davacının projeye aykırı eklemeler ve tadilatlar yapması neticesinde iskan ve tapunun geciktiğini, ipoteklerin fekkiyle ilgili davacının harcamalarla ilgili kanıt sunmadığını, imar uygulamaları sonucu arsa üzerinden umum yola terk edilen yolların yapılması ile ilgili müvekkilinin bir yükümlülüğü bulunmadığını, bu konudaki sorumluluğun ... Belediyesi'ne ait olduğunu, müvekkilince davacı adına yol katılım bedellerinin ... Belediyesi'ne süresi içinde yatırıldığını, su basmasıyla ilgili iddiaların ve binanın ayıplı yapılmadığının davacı tarafından kanıtlanması gerektiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, davaya konu sözleşmedeki cezai şartın ifaya ekli cezai şart niteliğinde, taşınmazın iskanının alınması ve kat irtifakı tapusunun kat mülkiyeti tapusuna dönüştürülmesi konusundaki gecikmenin meydana gelmesinde taraflar %50'şer oranında kusurlu oldukları, sözleşmenin 6. maddesi gereğince imar yolunun ve otoparkın inşa edilmesi yükümlülüğünün davalıya ait olduğu halde bu konudaki harcamaları davacı yaptığından yapılan giderlerin davacı tarafından istenebileceği, yine davalının taşınmazın yağmur suyu giderini ... kanalizasyon sistemine bağlaması gerekirken rögora bağlamasından dolayı oluşan su baskını sonucunda meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğu, davalı yanca fekkedilmesi gereken ipoteklerin sözleşmede vaad edilen zamanda kaldırılmaması nedeniyle yapılan harcamalar yönünden davacı tarafça ipoteğin davadan sonra fekkedilmesi nedeniyle bu yöndeki talebin konusuz kaldığından dolayı vazgeçtikleri şeklinde beyanda bulunulmuş ise de davalı vekilinin vazgeçmeyi açıkça kabul etmediği, davalının buna ilişkin sorumluluk miktarı bakımından davanın konusuz kaldığından hüküm tesisine yer olmadığına, bakiye kısım yönünden ise talebin reddine karar vermek gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, 50.000 Euro tazminatın davalıdan tahsiline, davacının ipotek fekki için talep ettiği 2.840 TL alacak talebinin 1/2'si olan 1.420 TL'nin kabulüne, ancak kabul edilen miktar hakkında konusu kalmadığı için esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının ipotek fekki için talep etmiş olduğu 1.420 TL'lik kısmın reddine, 44.066 TL site için yol ve açık otopark masrafı ile su basmasından dolayı 15.000 TL'lik kısmının kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Taraflar arasında düzenlenen harici gayri menkul satış sözleşmesinin 4. maddesinde belirtilen koşulların gerçekleştirilmemesi halinde 100.000 Euro cezai şart ödeneceği kararlaştırılmıştır. Tapuda kayıtlı bir gayri menkulün tapu dışı satışı geçersiz olup geçersiz sözleşmede kararlaştırılan cezai şart hükümleri de geçersizdir. Her ne kadar sonradan tapuda devir yapıldığı dosya içeriğinden anlaşılmakta ise de resmi satış sırasında daha önce harici satış sözleşmesinde kararlaştırılan cezai şart hükmünün saklı tutulduğuna ya da resmi satış senedinde yeni bir cezai şart hükmü bulunduğuna dair dosyada bilgi ve belgeye rastlanılmadığından mahkemece cezai şart talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde cezai şart talebinin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Davacının ipoteğin fekki sebebiyle yaptığını iddia ettiği 2.840 TL ile ilgili alacak talebi yönünden yargılama sırasındaki vazgeçme beyanı haktan feragat niteliğinde olup davalının muvafakatine bağlı olmadığı halde mahkemece bu yöndeki talebin feragat sebebiyle reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi bu taleple ilgili hüküm fıkrasında yer alan hükmün infazda tereddüt yaratacak şekilde oluşturulması da HMK'nun 297. maddesine aykırı olup kabul şekli itibariyle isabetsizdir.

3- Davacının satın aldığı taşınmazın ayıplı inşa edilmesi nedeniyle su basma olayı meydana geldiğinden uğranılan zararın tazmini yönündeki talep, işin ayıplı yapılması olayına bağlandığından somut olayda süresinde ayıp ihbarı bulunup bulunmadığı tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması diğer bir bozma nedenidir.

4- Site içi yolların belediyeye devredildiği ve esasen davalı tarafça belediyeye bu yollar için bir bedel ödenildiği savunulmuş, bu konuları içeren 23.07.2013 tarihli kök ve 03.03.2014 tarihli ek rapora davalı tarafından itiraz edilmiş olduğu halde bu yöndeki itirazlar ve belirtilen savunma yeterince değerlendirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9337, Karar No: 2020/1045, Tarih: 04.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9337 E.  ,  2020/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kayseri 16.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/09/2019 tarihli yazısında olay yerinde Ali Tanrıkılıcı isimli şahsın parmak izinin tespitine yönelik belgeler dosyaya gönderilmiş ise de bu kişi hakkında zamanaşımı süresinde işlem yapılabileceği, anlaşılarak yapılan incelemede,

I-Sanıkların hırsızlık suçlarına yönelik 01/10/2015 tarihli Ek Karara yönelik temyiz inceleme talebi yönünden yapılan incelemede:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan dolayı tayin edilen 1000 TL olan adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz talebi üzerine mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun bulunduğundan 01/10/2015 tarihli ek karara karşı yapılan itirazın CMUK'un 315/2. maddesi uyarınca reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.