muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14470, Karar No: 2018/5403, Tarih: 18.09.2018

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, 6102 sayılı HMK'nın 114. maddesi uyarınca taraf ve dava ehliyeti dava şartı niteliğinde olup hakim tarafından re'sen gözetilmesi gereken hususlardandır. Somut uyuşmazlıkta, uyuşmazlığın Milli Eğitim Bakanlığı Okul Aile Birliği Yönetmeliği'nin uygulanmasından kaynaklı olduğu anlaşılmakta olup, Yönetmeliğin 28/.... maddesinde "Sözleşmenin uygulanması sırasında ortaya çıkabilecek hukuki ihtilafların çözümü için kanuni yollara başvurulmak üzere okul yönetimince ilgili mülki idare amirine durum bildirilir." hükmü yer almaktadır. Mahkemece bahsi geçen yönetmelik hükmünün davacının taraf ve dava ehliyeti yönünden somut olaya uygulanırlığı değerlendirilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

...-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (...) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2324, Karar No: 2024/7534, Tarih: 09.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2324 E.  ,  2024/7534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3244 E., 2023/32 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I.HUKUKİ SÜREÇ

A.Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.03.2022 tarihli ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B.Küçükçekmece 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/3244 Esas, 2023/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin istihbari bilgi edinen kolluk güçleri, sanığın ikametinin yakınında fiziki takibe başlamış, suç tarihinde evinden çıkan sanık yakındaki ankesörlü telefon kabinine girmiş, ardından kullanıcı tanık .... kabine girmiş, sanığın F.'nin eline sıkıştırılmış bir kağıt parçası verdiği ve akabinde tarafların ayrıldığı tutanağa geçirilmiştir.Durdurulan tanık F. kolluk güçlerini görünce elindeki kağıt parçasını yere atmış, alınan kriminal uzmanlık raporuna göre kağıdın içindeki maddenin eroin ve 6-MAM içerdiği tespit edilmiştir. Usulüne uygun alınan arama emrine binaen sanığın ikamet ettiği adreste yapılan aramada altı adet kiliti poşet içerisinde net 25.000 gram eroin ve 6-MAM içerdiği kriminal uzmanlık raporuyla tespit edilen madde ele geçirilmiştir.

Tanık F. aşamalarda sanıktan daha önce de eroin aldığını, olay günü sanıktan 90 TL karşılığında bir içimlik eroin maddesini aldığını, akabinde kolluk güçlerine yakalandığını söylemiş; sanık müdafili kolluk ifadesinde, uyuşturucu için kendisini zorlayan tanığa acıdığı için kendi içimliğinden madde verdiğini, karşılığında para almadığını söylemiş, kovuşturma aşamasında bu beyanlarını da reddederek tanığa hiçbir şekilde madde vermediğini söylemiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tanık F. aşamalarda sanıktan daha önce de eroin aldığını, olay günü sanıktan 90 TL karşılığında bir içimlik eroin maddesini aldığını, akabinde kolluk güçlerine yakalandığını söylemiş; sanık müdafili kolluk ifadesinde, uyuşturucu için kendisini zorlayan tanığa acıdığı için kendi içimliğinden madde verdiğini, karşılığında para almadığını söylemiş, kovuşturma aşamasında bu beyanlarını da reddederek tanığa hiçbir şekilde madde vermediğini söylemiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Somut olayda; İstanbul İl Jandarma Komutanlığı KOM Şube Müdürlüğünce yapılan istihbarı çalışma neticesinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı bilgisine ulaşılması üzerine, sanığın ikamet ettiği anlaşılan ... ... Paşa Mah. ... Cad. No:59 ... Apart Oda No:280 Avcılar/İstanbul adresinin takibe alındığı, olay tarihinde sanığın ikametinden çıkarak ankesör kabinine girdiği, akabinde yanına tanık ....'nin girdiği, sanığın ....'ye avuç içerisinde sıkıştırılmış kağıt parçası verdiği, tarafların birbirinden ayrılıp uzaklaştıktan sonra ayrı ayrı yakalandıkları, dosya kapsamında mevcut 20.01.2022 tarihli tutanakta sanık ile tanık arasındaki alışverişin doğrudan görülmüş olduğu, tutanak içeriği ile uyumlu şekilde tanık F.'nin aşamalarda istikrarlı olarak olay günü Avcılar Parsellerde Cadde üstünde sanığın kaldığı otelin önünde bulunan telefon kabini içerisinde buluştuklarını, burada sanığa 90 TL nakit para vererek karşılığında olay günü kendisinden ele geçen eroin maddesini aldığını beyan etmiş olduğu, 20.01.2022 tarihli araştırma tutanağına göre sanık ...'in sabit ikamet kullanmadığının, otel apart dairesi kiralayarak geçici olarak konakladığının ve ... ... Paşa Mah. ... Cad. No:59 ... Apart Oda No:280 Avcılar/İstanbul adresinde ikamet ettiğinin tespit edilmiş olduğu, tespite binaen usulüne uygun olarak ikamet adresinde 20/01/2022 tarihi saat:19.30-22.30 saatleri arasında arama ve el koyma işlemi yapılması amacıyla arama/el koyma kararının verildiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediğinin sabit olduğu, sanığın savunmalarının soruşturma ve kovuşturmaya bir katkısının bulunmadığı, böylece etkin pişmanlığın şartları oluşmadığı anlaşılmış olmakla, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamış,

Açıklanan nedenlerle; sanığın üzerine atılı ve sabit bulunan uyuşturucu madde ticareti suçundan eylemine uyan 6545 sayılı Kanun ve 694 sayılı KHK'nın 137. maddesiyle değişik TCK.nın 188/3. maddesi gereğince, suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, sanığın kastına dayanan kusurunun ağırlığı ile suç sebep ve saikleri dikkate alınarak taktiren 10 yıl hapis ve 1000 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, suç mevzuu uyuşturucu maddenin eroin olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 188/4-a maddesi gereğince cezası yarı oranında artırılarak 15 yıl hapis ve 1500 tam gün karşılığı 30.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın geçmişteki hali ve olumsuz sosyal ilişkileri nazara alınarak takdiren TCK 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılmasına yer olmadığına... karar verilmiştir " demek suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde oluşan hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tutanakları, sanık savunmaları, tanık beyanları, kriminal raporlar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosyada mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/3244 Esas, 2023/32 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Küçükçekmece 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16288, Karar No: 2011/21600, Tarih: 19.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/16288 E.  ,  2011/21600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 20.06.2011 gün ve 2011/3938 Esas - 2011/11051 Karar sayılı ilama karşı davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 01.03.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/26, Karar No: 2024/654, Tarih: 22.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/26 E.  ,  2024/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/321 E., 2023/86 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/321 Esas, 2023/86 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 3 yıl 4 ay hapis ve 840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 08.03.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.11.2023 tarihli ve 2023/24612 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB-2023/128483 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB-2023/128483 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 158/1-f-son belirlenen 25 gün karşılığı adli para cezasının, anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanması neticesinde 20 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlendiği, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından sonuç ceza olarak 400,00 Türk lirası adli para cezasının, 158. maddenin son fıkrası uyarınca adli para cezası miktarının elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı gözetilerek, 500,00 Türk lirası adli para cezası yerine, artırıma ilişkin bir açıklamada da bulunulmadan 840,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun’un nitelikli dolandırıcılık başlıklı 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde;

"(1) Dolandırıcılık suçunun;

...

f) Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle,

...

2. 5237 sayılı Kanun’un nitelikli dolandırıcılık başlıklı 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde;

"(1) Dolandırıcılık suçunun;

...

f) Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle,

...

İşlenmesi halinde, üç yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. (Ek cümle: 29/6/2005 –5377/19 md.; Değişik: 3/4/2013-6456/40 md.) Ancak, (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz."

Hükmü yer almaktadır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrası; "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklinde düzenlenmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve aynı maddenin son cümlesi uyarınca, elde edilen menfaatin iki katı kadar tayin olunan 25 gün adli para cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranından indirilmesi neticesinde sonuç olarak belirlenen 20 gün adli para cezasının, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL üzerinden hesaplanmak suretiyle sanığın 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra, hüküm fıkrasının (4) numaralı bölümünde netice cezanın 840,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu gerekçeyle yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/321 Esas, 2023/86 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; takdiren hüküm fıkrasının (4) numaralı bölümünde yer alan 840,00 TL ibaresinin çıkartılarak, yerine 400,00 TL ibaresinin yazılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17081, Karar No: 2018/11122, Tarih: 10.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17081 E.  ,  2018/11122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, şikayetçiye ait işyerinden çaldığı 40 TL para ile birlikte işyeri içinde iken ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerince yakalandığı, şikayetçinin beyanına göre iş yerinden sadece 40 TL bozuk paranın alındığı ve bu paranın da suça sürüklenen çocuğun üstünde bulunduğunun anlaşıldığı olayda, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun suçun tamamlanmış haliyle cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 31/3 maddeleri ile belirlenen 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 2 ay 13 gün hapis yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuğun, şikayetçinin iş yerinden 40 TL bozuk parayı çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşıldığı olayda; çalınmaya teşebbüs edilen paranın miktarının az oluşu göz önüne alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9617, Karar No: 2015/18687, Tarih: 20.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/9617 E.  ,  2015/18687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/594-2013/79

Hazine ile Ş.. G.. aralarındaki dava hakkında Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.02.2013 tarih ve 594/79 sayılı hükmün Daire'nin 20.01.2015 gün ve 2014/15394 Esas-2015/1052 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı Hazine vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalıya ait olan 81 parselde kayıtlı taşınmazın 132 m2'lik bölümünün 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını, bu kısmın 45 m2'sine bahçe ve ev yapıldığını ileri sürerek, 132 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile taşınmaz üzerindeki binanın kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, kesin hüküm ve hak düşürücü süre sebebiyle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında; davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile .. köyü 81 parselin fen bilirkişisi T.. K..'ın 24.11.2009 tarihli raporuna ekli krokisinde B harfi ile gösterilen 56 m2'lik kısmının davalı adına tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, davalı tarafın duvar yapmak suretiyle tapu kaydı iptal edilen yere yaptığı müdahalenin men'i ile duvarın kal'ine karar verilmesi üzerine, hüküm; davacı Hazine vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 20.01.2015 tarih 2014/15394 Esas 2015/1052 Karar sayılı ilamı ile hüküm onanmıştır. Davacı Hazine vekili ile davalı vekili süresinde karar düzeltme isteğinde bulunmuşlardır.

Somut olayda; 216 m2 miktarlı bahçeli kargir ev vasfındaki dava konusu 81 parselde kayıtlı taşınmazın kadastro çalışmalarında 27.06.1980 tarih 97 sıra numaralı tapu kaydına istinaden kaydın güney hududunun kumsal saha dediği ve 81 parselin bu yere tecavüzünün de bulunmadığı açıklanarak Amiş kızı N.. E.. adına tespitinin yapıldığı, Hazine'nin itirazı üzerine Tapulama Komisyonu'nun 22.05.1987 tarih 59 sayılı kararı ile tespit miktarının kayıt miktarından az olduğu ve kıyı bandı dışında kaldığı nedeniyle itirazın reddedilerek tutanağın 04.12.1987 tarihinde kesinleştiği, tespit maliki adına tescil edildiği, kadastro tespitine dayanak olan 27.06.1980 tarih 97 sıra nolu tapu kaydının geldisi olan 21.12.1965 tarih, 89 sıra nolu tapu kaydının ise Hazine'nin de hasım olduğu Edremit Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 21.12.1965 tarih ve 1962/162 Esas, 1965/725 Karar sayılı tescil ilamı ile oluştuğu anlaşılmıştır.