muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10573, Karar No: 2012/16237, Tarih: 06.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/10573 E.  ,  2012/16237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 20/11/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/03/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili duruşmasız olarak da davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 06/11/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile, karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Davacılar, davalılardan ... Gazete Dergi Basım A.Ş. tarafından yayınlanan Sabah Gazetesinin 21 Temmuz 2009 tarihli Ankara ekinde ve 22 Temmuz 2009 tarihli...ekinde davalılardan ...'ın kaleme aldığı “HSYK” başlıklı köşe yazısında kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat talep etmişlerdir.

Davalılar ise, yazıda davacıların kastedilmediğini, matufiyet unsuru gerçekleşmediğini, yazının dava dışı köşe yazarı tarafından kaleme alınan yazının hakaret teşkil etmediğine dair verilen kararın eleştiri niteliğinde olduğunu ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığını savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından dava konusu yazılar nedeni ile Ankara 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1143 Esas – 2010/787 Karar sayılı dosyasında karar verildiği ve ilamın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Somut olay itibariyle, ceza mahkemesi kararının sonucunun eldeki davaya etkisi söz konusudur. Şu durumda, mahkemece bekletici mesele yapılması gerekir. Karar, bu nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre, davacıların tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davacılar yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma avukatlık ücretinin temyiz eden davacılara yükletilmesine, temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/11/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

-/-

-2-

2012/10573-2012/16237

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 06/11/2012
Yargıtay — Esas No: 2014/9580, Karar No: 2017/4578, Tarih: 26.10.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/9580 E.  ,  2017/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi ihmal

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanıklardan ...'nun ... ili Çeşme ilçesi belediye başkanı, ...'un belediye başkan yardımcısı,...'ın ise imar ve şehircilik müdür vekili olarak görev yaptıkları, sanıkların Çeşme ilçesi ... Koyunda yer alan park ve yol alanları ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan ruhsatsız yapılarla ilgili işlem yapmayarak görevlerini ihmal ettikleri iddiasıyla cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında; sanıklarca bir kısım yapıların 10/01/1975 tarihinden önce yapılmaları nedeniyle 1605 sayılı Kanun ile 6785 sayılı İmar Kanununa eklenen Ek 7. ve 8. maddeler kapsamında kaldığından 2981 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kullanma izni alınmış sayıldıkları, bu tarihten sonra yapılan yapıların ise bir kısmının ruhsatlı olduğu, ruhsatsız olanlara 02/08/2010 tarihinde yapı tatil zaptı düzenlenmek suretiyle işlem başlatıldığı, ayrıca kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yapılara ilişkin işlemleri yürütme görevinin Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 10. maddesi uyarınca Defterdarlığa ait olduğu savunmasında bulunularak atılı suçlamalar reddedilmiş ise de,

Kıyı Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 10. maddesinin 2. fıkrasında kıyıda kalan özel mülkiyete konu araziler hakkında tapu iptal işlemlerinin ilgili Defterdarlıkça yürütüleceği kayıt altına alınmış olup bağlı belediyenin 3194 sayılı Kanunun 32. maddesi kapsamındaki sorumluluğunun devam ettiği, ayrıca aynı bölgede bulunan bir kısım ruhsatsız yapılar 06/04/2007-23/05/2007 tarihleri arasında yıkıldığı halde, suça konu yapılara dair yapı tatil zabıtlarının 15/07/2009 tarihli şikayet üzerine başlatılan soruşturma kapsamında 25/06/2010 tarihinde ön inceleme yaptırılmasına karar verilmesi sonrasında 02/08/2010 tarihinde düzenlenmekle yüklenen suçun oluşumuna etki

-2-

etmeyeceği,

-2-

etmeyeceği,

Araştırma ve ön inceleme raporlarında, Tapu Kadastro Müdürlüğünün 17/02/1971 tarihli ölçü krokisinde yer almakla 10/01/1975 tarihinden önce yapıldığı anlaşılan ve bu nedenle istisna kapsamında kaldığı iddia edilen yapılarda esaslı değişiklikler yapıldığından söz konusu yapıların İmar mevzuatına aykırı olduğunun kayıt altına alındığı, Tapu Kadastro Müdürlüğü'nün 17/02/1971 tarihli ölçü krokisinde yer almayıp 20/07/1979 tarihli haritasında yer alan yapıların ise 10/01/1975 tarihinden önce veya sonra yapılıp yapılmadığının tespiti sonrasında hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin kayıt altına alındığı ve Çeşme Mal Müdürlüğünün 21/01/2010 tarihli cevabi yazılarında kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazlar hakkında tapu iptal davaları açıldığının belirtildiği nazara alınarak, söz konusu davaların akıbetlerinin araştırılması, ilgili kurumlardan tüm evrak temin edilerek mahallinde keşif icrası ile suça konu yerde bulunan tüm yapıların hukuki statülerinin belirlenmesi sonrasında sanıkların sorumluluklarının ayrı ayrı değerlendirilmesi suretiyle hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9382, Karar No: 2013/1993, Tarih: 04.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9382 E.  ,  2013/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı-davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 881 ada 2 parsel sayılı 34.631,76 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı-davacı ... adına; 884 ada 24, 744 ada 23, 872 ada 4 ve 881 ada 59 parsel sayılı sırasıyla 22.160,44 m2, 15.438,75 m2, 43.819,63 m2 ve 11.380,51 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ise 4753 sayılı Yasa uyarınca oluşturulan tapu kayıtlarına dayanılarak davacı-davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı-davalı Hazine tapu kaydına dayanarak, dava konusu 881 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yönelik, davalı-davacı ... ise miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu 884 ada 24, 744 ada 23, 872 ada 4 ve 881 ada 59 parsel sayılı taşınmazlara yönelik ayrı ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında davalı-davacı ... vergi kayıtlarına da dayanmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilmek suretiyle ve araştırmaya ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı-davalı Hazine'nin davasının reddine, davalı-davacı ...’in davasının kabulüne, dava konusu taşınmazların davalı-davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı-davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, kararda gösterilen gerekçelere, Dairemizin bozma kararı çerçevesinde işlem yapıldığının ve karar verilirken bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin de gözönünde bulundurulduğunun anlaşılmasına göre mahkemece

2012/9382-2013/1993 S.2

oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı-davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4403, Karar No: 2022/15441, Tarih: 03.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4403 E.  ,  2022/15441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

...

...

...

1- "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçları yönünden kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığından, sanık müdafisinin temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,

2- "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçu yönünden kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3391, Karar No: 2024/14593, Tarih: 03.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3391 E.  ,  2024/14593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/740 E., 2024/149 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; 09.12.2013 tarihli isteme yazısının sanığın bilinen adresine, suç tarihinde yürürlükte olan 213 sayılı Kanun'un 102 inci maddesinde düzenlenen tebliğ usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşılmakla, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

a) Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Suç tarihinin, defter ve belge istem yazısının tebliğ edildiği tarihten itibaren 15 günlük sürenin bitimini izleyen tarih olan 09.01.2014 olduğu ve tekerrüre esas alınan Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/10 Esas ve 2005/39 Karar sayılı ilamının infaz tarihinin suç tarihinden sonra olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydında yer alan diğer ilamların tekerrür oluşturup oluşturmayacağının araştırılarak sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34566, Karar No: 2024/8514, Tarih: 11.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34566 E.  ,  2024/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2343 E., 2018/2228 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi

hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31, Karar No: 2014/417, Tarih: 14.10.2014

**Ceza Genel Kurulu         2014/31 E.  ,  2014/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İSTANBUL 12. Ağır Ceza

Günü : 25.12.2012

Sayısı : 185-346

Uyuşturucu madde imali suçundan sanık G.. K..'nun beraatına ilişkin, İstanbul 4 Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesince verilen 12.05.1997 gün ve 151-139 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 27.11.1997 gün ve 10987-12382 sayı ile;

"Ay soyadlı ailenin kızı Konuklu soyadlı ailenin gelini olan ve eroin imalatının gerçekleştirildiği çiftliğin ve yakındaki petrol istasyonunun kayden maliki olan sanığın suç konusu eroinlerin imalatının çiftlik arazisinde yerin altında gizli odalarda çok miktarda mahzenler kullanılarak uzun zaman içinde yapılmış olduğunun anlaşılması, sanığın zaman zaman çiftliğe gelip kaldığının ikrarı ile de sabit olması uyuşturucuların bir kısmının sanığın kaldığı evin banyosundaki gizli bölmeden elde edilmesi karşısında, bu sanığın da teşekkül halinde uyuşturucu imali suçuna katıldığının kabulü yerine yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyeleri M.İ.Ü ve A.İ ; "Dosyada sanık G.. K..’nun mahkumiyetine yeterli şüpheden uzak kesin ve inandırıcı, açık delil bulunmadığından beraat kararının onaması gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Bozmaya uyan İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesince 29.11.2010 gün ve 473-378 sayı ile; sanığın lehe olan 5237 sayılı TCK’nun 188/1, 188/4, 188/5, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 9.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş,

Resen temyize tâbi olan hükmün sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 20.09.2012 gün ve 3992-14198 sayı ile;

"Sanığın tüm aşamalardaki savunmasının aksine, üzerine atılı suçu işlediğine ve haklarındaki hükümler kesinleşen diğer sanıkların uyuşturucu madde imal etme suçuna katıldığına ilişkin her türlü kuşkudan uzak inandırıcı ve kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına oyçokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi Y.K; "Eroin imal edilen çiftliğin tapuda sanığın adına kayıtlı olması, sanığın operasyon sırasında hakkındaki mahkûmiyet kararları kesinleşmiş bazı sanıklarla birlikte çiftlik evinde yakalanmış olması,

Teşekkül halinde eroin imal etme suçundan mahkûmiyet kararları daha önce kesinleşmiş sanıklardan;

Sanık M.A. K.'nun 'G.. K.. bir ay önce beni çiflikte işe aldı, ağaçları suluyor, çiçeklere bakıyordum. Eroin imalatı sırasında G.. K..'nun kaldığı evin teras katında nöbet tutuyordum',

Sanık Mehmet 'sanık Gülistan İstanbul'da kalır, hafta sonları çiftliğe gelir, yazları okul tatil olduğunda devamlı kalır',

Sanık Fadli 'ben çiftlikte bir yıldır çalışıyorum, bir sene zarfında Bekir Konuklu ve oğulları Nihat , R. ve S. K. defalarca eroin imalatı yaptılar',

Sanık M.A. K.'nun 'G.. K.. bir ay önce beni çiflikte işe aldı, ağaçları suluyor, çiçeklere bakıyordum. Eroin imalatı sırasında G.. K..'nun kaldığı evin teras katında nöbet tutuyordum',

Sanık Mehmet 'sanık Gülistan İstanbul'da kalır, hafta sonları çiftliğe gelir, yazları okul tatil olduğunda devamlı kalır',

Sanık Fadli 'ben çiftlikte bir yıldır çalışıyorum, bir sene zarfında Bekir Konuklu ve oğulları Nihat , R. ve S. K. defalarca eroin imalatı yaptılar',

Sanık Kulbettin 'iki yıl önce R.K ile inşaat için çiftliğe geldim. Benim bulunduğum zaman zarfında çiftlikte birçok defa eroin imalatı yapıldı',

Sanık M. M 'ın 'Baz morfini kim getirirse eroin ona yapılıyordu' şeklindeki beyanları,

Suç konusu eroinin miktarı ve eroin imal edilen ve gizlenen yerlerin özelliği,

Birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine ilişkin yerel mahkeme kararının onanması gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yerel mahkeme ise 25.12.2012 gün ve 185-346 sayı ile; "...İlk bozma ilamına uyulması ve uyma konusundaki karar yönünde hüküm tesis edildiği halde, buna ilişkin hükmün bu defa aksi bir gerekçe ile yeniden bozulması yönünde karar tesis edilmesi nedeniyle oluşan çelişkinin giderilmesinin de temini bakımından Yüksek Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 20.09.2012 tarih ve 2012/3992 esas, 2012/14198 karar sayılı olan son bozmaya ilişkin kararı yerinde görülmediğinden" gerekçesiyle direnerek, sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

Resen temyize tâbi olan bu hükmün sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2014 gün ve 63209 sayılı "onama" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Ceza Genel Kurulunda duruşmalı inceleme yapılabileceğine dair bir düzenleme olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 318. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin duruşma isteminin reddine karar verilerek, inceleme dosya üzerinden ve sanık Gülistan hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine yüklenen uyuşturucu madde imali suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

08.03.1995 günü Tekirdağ ili S... ilçesi P... Mahallesi B... mevkiinde bulunan ve tapuda sanık G.. K.. adına kayıtlı bulunan çiftlikte yapılan aramada, hayvan ahırlarının olduğu yerde bulunan ve içerisinde Memduh Miran ve ailesinin yaşadığı evin mutfak bölümünde 285 gr, yatakların içerisine gizlenmiş şekilde 8,5 gr eroinin ele geçirildiği,

Aynı gün hayvan ahırlarının bulunduğu avludaki keçilerin kaldığı bölümde kapısı samanlarla kapatılmış gizli bir bölme içerisinde uyuşturucu madde imalinde kullanılan çok sayıda eşyanın bulunduğu,

Aynı gün hayvan ahırlarının bulunduğu avludaki keçilerin kaldığı bölümde kapısı samanlarla kapatılmış gizli bir bölme içerisinde uyuşturucu madde imalinde kullanılan çok sayıda eşyanın bulunduğu,

09.03.1995 günü yapılan aramada Memduh Miran’ın ailesi ile birlikte yaşadığı evin mutfak lavabosunun altında özel bir kapak ile ayrılmış gizli bir odanın tespit edildiği ve içerisinde 3 el çantası içinde 10 adet 500’er gramlık eroin ile yaklaşık 40 kg bazmorfinin bulunduğu, 12.03.1995 günü yapılan aramada ise, iki katlı çiftlik evinin birinci katında bulunan banyodaki, eni 70 cm, boyu 2,30 metre ve yüksekliği 3,50 metre olan gizli bölmede toplam 49 kg eroin ile 112 kg baz morfinin ele geçirildiği, ikinci katta bulunan yatak odası içerisindeki banyoda eni 33 cm, boyu 2,75 metre ve yüksekliği 3,75 metre olan boş bir gizli bölmenin daha tespit edildiği, hayvan ağıllarının bulunduğu yerde yeni inşa edilmekte olan 2 katlı evin ikinci katında bulunan mutfakta ise eni 1 metre, boyu 4 metre ve yüksekliği 2,50 metre olan boş bir gizli bölmenin belirlendiği,

Sanık G.. K.. adına kayıtlı olan çiftlikte yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddelerin imali suçundan sanık Gülistan’ın kayınpederi olup sanıkların büyük çoğunluğunca çiftliğin gerçek sahibi olduğu belirtilen Bekir Konuklu ile sanık Gülistan'ın eşi Yusuf Konuklu başta olmak üzere çok sayıda sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararların Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleştiği,

Anlaşılmaktadır.