muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10447, Karar No: 2021/1718, Tarih: 18.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10447 E.  ,  2021/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 10/02/2020 gün ve 2019/11179 Esas - 2020/1855 Karar sayılı ilama karşı bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş; bu karara karşı, bir kısım davalılar vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava konusu taşınmazın üzerinde 512 adet elma ağacı olduğu gözetildiğinde dava konusu taşınmazın kapama elma bahçesi olarak değerlendirilmesi gerektiği; sulu tarım arazisi niteliği gözetildiğinde kapitalizasyon faiz oranının % 4 olarak kabul edilerek değer biçilmesi gerektiği; tapu malikleri ile davalılar arasındaki irtibatı sağlayan veraset ilamları dosya kapsamına alınmadan karar verildiği;

Bu sefer yapılan incelemede anlaşıldığından;

Bir kısım davalılar vekillerinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 10.02.2020 gün ve 2019/11179 Esas - 2020/1855 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu ... Köyü 117 ada 19 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın üzerinde 512 adet elma, 4 adet kiraz ağacı bulunduğu gözetildiğinde taşınmazın elma bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekirken buğday, domates münavebesi ile bedelinin belirlenmesi,

2-Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 5 oranında alınmak suretiyle eksik bedel tespiti,

3-Tapu malikleri ile davalılar arasındaki irtibatı gösteren veraset ilamlarının dosya kapsamına alınmadan hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 5 oranında alınmak suretiyle eksik bedel tespiti,

3-Tapu malikleri ile davalılar arasındaki irtibatı gösteren veraset ilamlarının dosya kapsamına alınmadan hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

4-... İnsan Hakları Mahkemesinin ..../17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden

5-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... vd.'den peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare ile davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, aşağıda yazılı temyize başvuru harcının davacı idare ile davalı ... vd.'den ayrı ayrı alınmasına, 18/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2878, Karar No: 2016/4067, Tarih: 15.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/2878 E.  ,  2016/4067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, cinsel taciz

Suç Tarihleri : 22/02/2013-24/02/2013

Hükümler : 1- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı TCK'nın 136/1, 53/1. maddeleri gereğince iki kez mahkumiyet

2- Cinsel taciz suçundan dolayı TCK'nın 105/1, 53/1. maddeleri gereğince üç kez mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve cinsel taciz suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu ile ilgili olarak suç tarihinden sonra 06.03.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Terörle Mücadele Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6526 sayılı Kanun'un 4. maddesi, cinsel taciz suçu ile ilgili olarak karar tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6545 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile yapılan değişikliklerin açıkça sanık aleyhine sonuç doğuracağı belirlenerek yapılan incelemede:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık Özgür'ün, google arama motorundan araştırarak tespit ettiği farklı illerde öğretmen olarak görev yapan mağdurlar Fatma ve Medine'nin kişisel bilgilerini ve internet sitelerinde mevcut resimlerini kullanıp, iki ayrı sahte facebook hesabı açarak, onların okulunda öğrenim gören kız öğrencileri, sahte facebook hesaplarına arkadaş olarak ekledikten ve Medine adını taşıyan facebook hesabını kullanarak iletişim kurduğu 15 yaşından küçük mağdur öğrenciler Dilara, Merve ve Emine'ye karşı öğretmenleriymiş gibi tavır takınıp, mağdur kız çocuklarının güvenlerini kazandıktan sonra, okula önemli bir kişinin geleceğinden ve o kişi geldiğinde giyilecek eteği belirlemeleri gerektiğinden bahisle mağdur öğrenciler Dilara, Merve ve Emine'den farklı zamanlarda kameralarını açmalarını istediği, 13 yaşındaki mağdur Merve'ye, cinsel içerikli sorular sorduğu, 12 yaşındaki mağdur Emine'ye, ısrarla “Kameranı açar mısın tatlım?” şeklinde cinsel içerikli mesajlar gönderip, onları görüntülü sohbet yapmaya ikna etmeye çalıştığı; ancak, mağdur Merve'nin kamerasının olmaması ve mağdur Emine'nin de kamera açma teklifini kabul etmemesi nedeniyle adı geçen mağdurlarla görüntülü sohbet yapamadığı, 11 yaşındaki mağdur Dilara ile ise “Ne yapıyorsun canım, nasılsın?” şeklindeki sözlerle iletişime geçip, onunla MSN aracılığıyla görüntülü sohbet başlattığı ve bu esnada ondan önce etek giymesini istediği, daha sonra da eteğinin altındaki eşofmanını, külotlu çorabını ve son olarak külodunu çıkarmasını istediği, bu son isteği üzerine mağdur Dilara'nın, yüzünü göremediği şahsın Medine öğretmeni olmadığını anladığı iddia ve kabulüne konu olayda,

Sanık Özgür'ün, ilköğretim çağındaki kız öğrenciler ile iletişim kurmada kolaylık sağlaması için, onların öğretmenleri olan mağdurlar Fatma ve Medine'nin adı, soyadı ve resimlerini kullanarak, sahte facebook hesabı açma eylemlerinin verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu, cinsel arzu ve isteklerini tatmin etmek amacıyla da, 15 yaşından küçük her üç mağdurla cinsel içerikli sohbet yapma ve 11 yaşındaki mağdur Dilara'nın vücut dokunulmazlığını ihlal etmeksizin sanal ortamda soyunmasını sağlayıp, izleme eylemlerinin cinsel taciz suçunu oluşturduğuna, sübut bulan suçlardan dolayı sanık hakkında mağdur sayısınca beş ayrı mahkumiyet hükmü kurulmasına ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; temel cezalar belirlenirken, TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle, aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiillerin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddelerde öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezaların asgari hadden tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve sanık müdafiinin yüklenen suçların unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden usul ve yasaya aykırı olarak mahkumiyet kararı verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; 1, 2, 3, 4 ve 5 numaralı hükümlerin 53. maddenin uygulanmasına ilişkin 3 ve 4. paragraflarının hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerlerine, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanun'un 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanun'un 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendindeki hak yoksunlukları açısından ise Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesine,” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10113, Karar No: 2015/3908, Tarih: 11.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/10113 E.  ,  2015/3908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2010/686-2013/286

Taraflar arasındaki alacak-tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı .. Tekstil Ürün. San ve Tic. A.Ş. vekili dilekçesi ile; müvekkili ile davalı şirket arasında mobil telefon için kurumsal abonelik sözleşmesi bulunduğunu, 24.06.2010-23.07.2010 arası kullanım bedeli için 8.144,50 TL'lik fatura düzenlendiğini, gelen ayrıntılı dökümde bu bedelin internet kullanımına ait olduğu ve ülke sınırları içinde olunmasına rağmen yurt dışında hat kullanılmış gibi ücretlendirme yapıldığını (roaming) iddia ederek, ödenen faturanın roaming kapsamından çıkartılarak yurtiçi hizmet kullanım bedeli üzerinden faturalandırılmasını, fazla bedelin ödeme tarihinden itibaren en yüksek faizi ile birlikte iadesini, aksi takdirde; söz konusu faturanın Kademeli Data Roaming tarifesi üzerinden yeniden hesaplanmasını ve fazla ödemenin ödeme tarihinden itibaren en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyada ise .. Tekstil Ürün. San ve Tic. A.Ş. vekili; müvekkilinin yukarıdaki bahsi geçen faturayı ödeyerek taraflar arasındaki sözleşmeyi feshetmeleri üzerine davalı şirketin düzenlediği cezai şart bedelini ödediklerini, ancak sözleşmedeki cezai şart bedeline ilişkin maddenin davacı abone aleyhine dengesizlik oluşturacak nitelikte olduğunu iddia ederek, cezai şart bedeli olan 9.638,70 TL'nin ödeme tarihinden itibaren en yüksek faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davaya konu fatura tutarında herhangi bir yanlışlık söz konusu olmayıp, tamamı davacının GSM hatlarından yapılan konuşma ve internet kullanımına ilişkin olduğunu, basiretli bir tacirin şirket kullanımındaki GSM hatlarının Yurtiçi kapsama alanı dışındaki yurtdışı kullanımlarında roaming (uluslararası dolaşım)

tarifesi üzerinden ücretlendirileceğinin bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını, birleşen dosyada ise; davacının 24 aylık taahhütte bulunarak ''işte cep kampanyası taahhütnamesi''ni imzaladığını, ancak 24 aylık süre bitmeden sözleşmeyi feshettiğini bu nedenle taahhütnamede belirlenen cezai şartı ödemesi gerektiğini savunarak her iki davanın da reddini dilemiştir.

tarifesi üzerinden ücretlendirileceğinin bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını, birleşen dosyada ise; davacının 24 aylık taahhütte bulunarak ''işte cep kampanyası taahhütnamesi''ni imzaladığını, ancak 24 aylık süre bitmeden sözleşmeyi feshettiğini bu nedenle taahhütnamede belirlenen cezai şartı ödemesi gerektiğini savunarak her iki davanın da reddini dilemiştir.

Mahkemece; asıl dava dosyasındaki davanın kısmen kabulü ile 8.016,50TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, birleşen davanın da kısmen kabulü ile cezai şartın tazminat niteliğinde olup, hakim tarafından gerekli indirim yapılabileceği, sözleşmenin taraflar arasında yaklaşık bir yıl süre ile uygulanması da nazara alınarak, davacı tarafından ödenen cezai şart miktarından taktiren 1/2 oranında indirim yapılarak 4.625TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna bakıldığında; Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Telekomünikasyon Başkanlığından celp edilen CD içeriğine göre hattın fatura döneminde 809 adet İnternet bağlantısı gerçekleştirdiği, bunların tamamının Bodrum, Fethiye, Ortaca, Dalaman, Marmaris ilçelerinin kıyı şeridinde bulunan GSM şebekesine ait 38 farklı istasyondan gerçekleştiği, hat kullanıcısının fatura dönemi süresince kıyı şeridinde olduğu, ülke sınırları bölgesinde dolaştığı, hat kullanıcısının ülke sınırları içerisindeki iken zaman zaman Turkcell kapsama alanı dışında kaldığı, ancak davacı ile davalı arasında yapılan sözleşme göz önüne alınarak yurt içi İnternet kullanımı olarak değerlendirmesi gerektiği, hat kullanıcısının ülke sınırları içerisindeki iken şebekelerinin yetersizliği, yoğunluğu göz önüne alındığında, davacının kullanım bedelinin 128,00 TL olduğunun tespit edildiği görülmektedir.

Buna göre; davacı tarafın ülke sınırları içerisinde iken kullandığı GSM hattını, davalı tarafın yurt dışı kullanım olarak kabul ederek yurt içi kullanıma göre fahiş bir rakamla ücretlendirdiği göz önünde bulundurulduğunda, davacı tarafından taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin haklı sebeple fesih olarak kabul edilmesi ve bu çerçevede taahhüt süresi bitmeden fesih nedeniyle taahhütnamede belirlenen cezai şartın davacı taraftan tahsil edilmemesi gerektiği düşünülmeden yanlış değerlendirme ile yukarıdaki gibi hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/529, Karar No: 2011/13699, Tarih: 06.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/529 E.  ,  2011/13699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılma konusunda karar verilirken hazır bulunan sanık ve sanık müdafiine diyecekleri sorulmaması suretiyle CMK'nun 238/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

2) Sanığın sorgusunun yapıldığı 21.11.2007 tarihli celseye sanık müdafii sıfatı ile katılan Av. ...'in 7.5.2008 tarihinde yapılan kararın verildiği celseye mesleki mazereti nedeniyle katılamayacağını belirtmesi karşısında dosya içinde vekaletnamesi olmadığı gerekçesi ile reddedilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 6.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8129, Karar No: 2016/9639, Tarih: 02.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/8129 E.  ,  2016/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

... ile ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının reddine dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki tüm ağaçların vekil edeni tarafından yapıldığının ve mülkiyetinin vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu muhdesatların davacı tarafın kendi adına ve hesabına meydana getirilmeyip ortak murisleri adına ve hesabına davacı tarafça dikildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taşınmaz üzerindeki ağaç niteliğindeki muhdesatın tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosyada toplanan delillere uygun düşmemektedir. Taşınmaz üzerindeki muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda Mahkemece araştırılması gereken husus, muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle, kimin adına ve hesabına yaptırıldığıdır.

Toplanan deliller ve tanık beyanlarından, dava konusu taşınmazın kadastro tespiti neticesinde taraflar adına paylı mülkiyet hükümlerine göre 1/2'şer hisse ile 05.01.2007 tarihinde tapuya tescil edildiği, tarafların ortak mirasbırakanı anne ve babalarının ağaçlar dikildiği tarihte yaşlı olduğu ve davacı ile aynı evde oturduğu, taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarını davacının kendi nam ve hesabına dikip yetiştirdiği anlaşılmaktadır. Dinlenen tanık beyanlarında muhdesatı davacının kendi nam ve hesabına meydana getirdiğinin belirtilmesi karşısında, ortak mirasbırakan ile davacının aynı evde yaşamaları bu sonucu değiştirmez. Ayrıca, dava konusu taşınmazın tapu kaydının ortak mirasbırakan değil, davacı ve davalı adına tapuya tescilinin yapıldığı görülmektedir.

Hal böyle olunca; Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9961, Karar No: 2024/14141, Tarih: 22.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9961 E.  ,  2024/14141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.