muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22976, Karar No: 2019/13499, Tarih: 19.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22976 E.  ,  2019/13499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili ile davalı ... Tem. Hizm. Nak. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... ve davalı ... Tem. Hizm. Nak. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ... ile davalı ... Tem. Hizm. Nak. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... ile ... ... Tem. Hizm. Nak. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Enerji İnşaat Taah. San. Tic. Ltd. Şti.-... Peyzaj İnş. Tem. Hayvancılık Telekominasyon Dış Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığına yöneltilmiş, dava dilekçesi adi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan davalılara ayrı ayrı tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22825, Karar No: 2013/6702, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22825 E.  ,  2013/6702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

... Elektronik Danışmanlık Turizm Paz. San. Tic. Şirketinin muhasebe işlemlerini yapan sanığın, şirket tarafından ilgili dairelere yatırılmak üzere kendisine verilen vergi, sigorta ve bağkur aidatlarını yatırmayarak tararrufta bulunmak suretiyle güveni kötüye kullanmak suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

Katılan firmanın şikayet dilekçesine eklediği, vergi dairesi tahsil makbuzlarında ödenmeyen vergi borçlarının 2002- 2003- 2004- 2006 yıllarını kapsadığı, yine dosya arasında bulunan sanık tarafından imzalı taahhütnamede de 25.07.2005 tarihine kadar katılanın vergi ve diğer giderleri kendisine ödendiğini, bu tarihten sonra borç çıkması halinde ilgili kurumlara tarafından ödeneceğini belirtmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması ve suç tarihi itibariyle uygulanacak TCK'nın tespiti açısından, sanığın katılandan alıp da ilgili dairelere ödemediği borçlarının niteliği,miktarı ve hangi tarihleri kapsadığı hususunda, şirketin ticari defterleri ile ilgili kurumlardan şirket borçlarına ilişkin belgeler celbedilerek konusunda uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/42521, Karar No: 2013/5273, Tarih: 12.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/42521 E.  ,  2013/5273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, ek ders ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti ve % 1 gecikme zammı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.02.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm temyiz itirazlarıyla, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi davalı şirketti işlettiği kurs işyerinde usta öğretici (bilgisayar) olarak görev yapmıştır. Bu davada resmi okullarda ödenen ücretlerin altında ücret ödenmeyeceğini ileri sürerek fark ücret talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönde hesaplama yapılmış ve mahkemece 1.786,88 TL olarak isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hesaplamaya konu dönemde yürürlükte olan 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 33. Maddesinde, “Özel okullarda yöneticilik ve eğitim - öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekiller hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez” şeklinde kurala yer verilmiştir. Maddede özel okullar yönünden bir düzenleme olup kurs işyerleri b kapsamda değildir. Öte yandan davacı işçi öğretmen statüsünde değildir. Böyle olunca resmi okullarda ödenen ücrete göre hesaplamaya gidilmesi suretiyle fark ücret hesabı yerinde değildir. Ücret farkı isteğinin reddine karar verilmelidir.

3- Davacı işçi ek ders ücreti isteğinde bulunmuş, iddiasını ispat yönünde yazılı delil sunamamıştır. Bilirkişi raporunda tanık beyanlarına itibar edilerek haftada 10 saat olarak ek ders ücreti hesaplanmıştır. Ek ders iddiasının soyut tanık anlatımları ile kanıtlanması mümkün değildir. Ek ders ücreti ile yüzde bir fazla ödemeye dair isteklerin reddi gerekirken yazılı şekilde taleplerin kabulü de hatalı olmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4139, Karar No: 2015/9015, Tarih: 22.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4139 E.  ,  2015/9015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/240579

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2013/19 (E) ve 2013/379 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık hakkında daha önce başka bir suç nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildikten sonra, denetim süresi içinde işlediği yeni suçtan dolayı cezalandırılmasına karar verildiği halde, önceki kararı veren mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmemiş ise de, bu eksikliğin mahallinde giderilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede dosya görüşüldü:

1- Tehdit suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık H.. Y.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Sanık hakkında takdir edilen gün para cezasının miktarının belirlenmesinde uygulama maddesinin TCK'nın 52/2. maddesi yerine, aynı Kanunun 52/4. maddesi olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu,

Anlaşıldığından sanık H.. Y.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3784, Karar No: 2018/12103, Tarih: 09.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3784 E.  ,  2018/12103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılması olanaklı görülmüştür.

A-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümleri ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocukların fikir ve irade birliği içinde iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işledikleri anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... hakkında 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, aynı gerekçe ile zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

B-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocukların TCK'nın 151/1 maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde öngörülen 6 yıllık uzamış zamanaşımının, suç tarihi olan 10/11/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8724, Karar No: 2012/3081, Tarih: 26.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/8724 E.  ,  2012/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Suça konu yerde bulunan taş duvar ve ağaçların müsadereleri hususunda karar verilmesi gereği,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasına "suça konu yerde bulunan taş duvar ve ağaçların 6831 sayılı Kanunun 93/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/625, Karar No: 2022/3084, Tarih: 21.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/625 E.  ,  2022/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet.

HÜKÜMLER :A)... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2018 tarih, 2018/19 Esas ve 2018/280 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında;

1) Mağdur ...'e yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca; 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine,

2) Sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK'nin 62, 52, 53. maddeleri uyarınca; 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile mahkumiyetine.

B) ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 02/11/2018 tarih, 2018/2540 Esas ve 2018/2511 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi gereğince "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii 06/12/2018 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuş ise de, 5271 sayılı CMK'nin 294/1 ve 295/1. maddeleri uyarınca hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermediği gibi temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe de vermediğinden, temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nin 304/1. maddesi uyarınca "... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/04/2022 günün oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17053, Karar No: 2013/15383, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/17053 E.  ,  2013/15383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık

iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse .......aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına....saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıkların, Sevgi Ateş'in vefat eden babasından yetim aylığı alabilmek için 29.07.2004 tarihinde kesinleşen mahkeme kararı ile boşandıkları ancak; aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız yarar sağlayıp kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmişse de ;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı,

nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3708, Karar No: 2011/10103, Tarih: 11.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/3708 E.  ,  2011/10103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyete ilişkin temyiz isteminin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın asıl karara yönelik 31.03.2009 havale tarihli dilekçesine göre temyiz süresinin son gününün temyiz dilekçesine mazeret olarak eklenen rapor süresi içinde kaldığı, raporun bitiminden itibaren 5271 sayılı CMK.nun 41.maddesi uyarınca yedi günlük sürenin yeniden işleyeceği ve sanık tarafından mahkemeye sunulan rapora göre eski hale getirme isteminin yerinde ve temyiz isteminin de süresinde olduğu kabul edilerek, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 01/04/2009 gün ve 2008/65 – 2009/8 sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.