muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16175, Karar No: 2012/785, Tarih: 25.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/16175 E.  ,  2012/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., davalılara ait 76 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 270, 96 m2 lik kısmının idarece tesbit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısma ilişkin tapu kaydının iptalini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur..

Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, uzman bilirkişiler tarafından saptanan kıyı kenar çizgisi idare tarafından belirlenen çizgi ile uyumlu bulunmuş ve kıyı kenar içinde kalan 270,96 m2 yerin tapusunun iptaline karar verilmiştir. Hüküm davalıların temyizi üzerine Dairemizce; ”5841 sayılı kanunun 2.maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına yapılan ekleme ve yine aynı kanunun 3.maddesi ile 3402 sayılı kanuna eklenen geçici 10. maddesi gereğince kadastro tesbitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12.maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddi gerekir” gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkeme bozmaya uymuş ve davanın reddine karar vermiştir. Bu kez hükmü davacı ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dairemizce; davacı Hazinenin temyiz itirazının reddine ve davalılar vekilinin yargılama gideri yönünden yaptığı temyiz itirazının kabulüne karar verilerek hüküm yeniden bozulmuş ve mahkeme bu bozma kararına da uymuş ve davanın reddine karar vermiştir. Bu son hükmü davacı ... temyiz etmiştir.

5841 sayılı Kanunun 2.maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan “…..iddia ve taşınmazın niteliğine…” ibaresi ve 3.madde ile 3402 sayılı kanuna eklenen “Geçici 10.madde” Anayasa Mahkemesinin 12.5.2011 günlü ve E.2009/31,K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazinenin açtığı tapu iptali davasının esastan incelenerek karar verilmesi gerekir. Çünkü yargılama aşamasında anayasada yapılan bu değişiklikten ötürü mahkemenin Dairemiz bozma kararına uyularak işlem yapmış olması karşı taraf yararına usulü kazanılmış hak meydana getirmez ve yapılan iptal işlemi ile Hazinenin öne sürdüğü bu tür iddia on yıllık hak düşürücü sürenin dışında bırakılmştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak dava konusu parsel bakımından çekişmenin esasının incelenmesi gerekir iken reddi doğru görülmemiş, bu sebepten hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 25.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/8838, Karar No: 2022/6826, Tarih: 08.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/8838 E.  ,  2022/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... İdaresi vekili, Kahramanmaraş Orman Bölge Müdürlüğünce ... İli ... İlçesi Yukarı Nasırlı Köyün’de 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 3302 sayılı Kanun’la değişik 2/B maddesine göre yapılan çalışmalar neticesinde, 148 ada 9, 10, 68 ve 84B parsel sayılı taşınmazların orman sınırı dışına çıkarıldığını, oysa; bu taşınmazların fiilî olarak orman olduğunu, 1988 tarihli memleket haritasının da bu yerlerin orman olduğunu teyit ettiğini belirterek, çekişmeli taşınmazların 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 3302 sayılı Kanunla değişik 2/B maddesi gereğince orman sınırı dışına çıkarılma işlemlerinin iptaline ve taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece ilk olarak, dava konusu taşınmazların hükmen orman olması sebebiyle davanın kabulü ile 148 ada 9, 10, 68 ve 84 parsel sayılı taşınmazların 2/B maddesine göre yapılan tespitlerinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapu siciline tescillerine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiş ve 20. Hukuk Dairesinin 11.03.2015 tarihli ve 2015/2972 Esas, 2015/1447 Karar sayılı kararı ile taşınmazın dava tarihindeki eylemli durumunun orman olmaması şartıyla orman sayılan alanlarda dahi 2/B uygulamasının yapılabileceği gerekçesiyle karar bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak devam eden yargılama neticesinde, davalı Bakanlık aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... İli ... İlçesi Yukarınasırlı Köyü 148 ada 9, 10, 68 sayılı parseller yönünden davanın reddine, aynı yer 148 ada 84/B sayılı parsele ilişkin açılan davanın kabulü ile Yukarınasırlı Köyü 148 ada 84/B parsele ilişkin yapılan 2/B uygulamasının iptaline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiş ve 20. Hukuk Dairesinin 03.05.2018 tarihli ve 2016/7902 Esas, 2018/3410 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazların 31.12.1981 tarihi öncesi bilim ve fen bakımından orman niteliğinde olup olmadığı hususunda yapılan araştırmanın yeterli olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak devam eden yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile davalı Bakanlık aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... İli ... İlçesi Yukarınasırlı Köyü 148 ada 9, 10 sayılı parseller yönünden davanın reddine, aynı yer 148 ada 68, 84/B sayılı parsellere ilişkin açılan davanın kabulü ile Yukarınasırlı Köyü 148 ada 68, 84/B parsellere ilişkin yapılan 2/B uygulamasının iptaline karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, askı ilân süresi içinde açılan 2/B uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Dava, askı ilân süresi içinde açılan 2/B uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanun’un 4. maddesi hükmüne göre yapılan ve 18.07.2008 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ile 05.03.2013 tarihinde ilân edilen ve dava nedeniyle kesinleşmeyen 2/B uygulaması bulunmaktadır.

1.Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, davalı Hazine vekilinin 148 ada 68 ve 84/B parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davacı ... İdaresi vekilinin 148 ada 9 ve 10 nolu parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosya kapsamından dava konusu 148 ada 9 ve 10 parsellerin 2002 yılında yapılan tapulama çalışması sırasında senetsizden fıstıklık niteliğiyle sırasıyla Ömer Küçük ve Hasan ... küçük adlarına tespit edildikleri, sonrasında ise hükmen orman niteliği ile Hazine adına tescil edildikleri anlaşılmıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Taşınmazların hali hazırdaki eylemli durumu ile 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş yerlerden olup olmadıkları yeterince araştırılmamıştır. 25.06.2018 tarihinde yapılan keşif sonrası 1988 tarihli memleket haritası ile 1973 ve 1985 tarihli hava fotoğrafları uygulanmıştır. Bu keşif sonrası alınan 07.08.2018 tarihli fen raporunda, 1988 memleket haritasında ağaç simgeleri olduğu ancak bu ağaç simgelerinin ne anlama geldiğinin orman bilirkişisince yorumlanmasının daha doğru olacağı, hava fotoğraflarında ise taşınmazlarda bağ olarak kullanım görüldüğü ve taşınmazın içinde çokça ağaç bulunduğu belirtilmiş ancak hava fotoğraflarında ağaç türlerinin belirlenemediği, orman bilirkişisince amenajman vb. haritalardan ve simgelerden ağaç türlerinin belirlenmesi gerektiği ifade edilmiş olmasına rağmen 07.09.2018 tarihli orman raporunda ne memleket haritasındaki ağaç sembollerinin ne anlama geldiği ne de hava fotoğraflarında görülen ağaçların ne ağacı olduğu hususlarına hiç değinilmemiş, doğrudan (yıllarını belirtmediği) hava fotoğrafları incelendiğinde 148 ada 9 ve 10 parselin tarım arazisi olarak göründüğü, meşçere haritasında da 9 ve 10 parselin 806 nolu bölme içerisinde Z rumuzu ile gösterilen ziraat alanı olarak ifade edilen ve orman sayılan alan içerisinde kaldığı ifade edilmiş ve neticeten 9 ve 10 parsellerin orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiştir. 14.09.2018 tarihli ziraatçi bilirkişi raporunda, 148 ada 9 ve 10 numaralı parsellerin evveliyatı itibarıyla orman sayılan alanlardan açılma olduğu, parseller üzerinde menengiç ağacının aşılanmasıyla elde edilen 150-200 kadar 20-25 yaşlarında fıstık ağacı ile 300-350 kadar 20-25 yaşlarında bağ bulunduğunun gözlemlendiği ayrıca 148 ada 9 parselin %60-65’inde tarımsal faaliyet yapıldığı geri kalan alanın tahrip edilmiş ve ihmal edilmiş orman alanı olduğu, 148 ada 10 parselin ise %20 ile %30’unda tarımsal faaliyet yapıldığı geri kalan alanında ihmal edilmiş orman bitki örtüsü olduğunun gözlemlendiği, netice olarak da 9 ve 10 parselin orman olduğu belirtilmiştir. Mahkemece çelişkilerin giderilmesi için bilirkişilerden ek rapor alınmış ancak bilirkişiler ilk raporlarında ısrar etmiştir. Bozma öncesi yapılan keşif sonrası alınan 25.11.2015 havale tarihli orman raporunda, 1988 tarihli memleket haritasında dava konusu parsellerin kısmen yeşil kısmen açık alanda kaldığı, amenajman haritasında 9 nolu parselin büyük çoğunluğu Z rumuzu ile gösterilen ziraat alanında, 10 nolu parselin ise BMBT-T rumuzu ile gösterilen ve Bozuk ... Baltalığı-Taşlık olarak ifade edilen alan içerisinde kaldığı belirtilmiştir. 15.12

. Bozma öncesi yapılan keşif sonrası alınan 25.11.2015 havale tarihli orman raporunda, 1988 tarihli memleket haritasında dava konusu parsellerin kısmen yeşil kısmen açık alanda kaldığı, amenajman haritasında 9 nolu parselin büyük çoğunluğu Z rumuzu ile gösterilen ziraat alanında, 10 nolu parselin ise BMBT-T rumuzu ile gösterilen ve Bozuk ... Baltalığı-Taşlık olarak ifade edilen alan içerisinde kaldığı belirtilmiştir. 15.12.2015 havale tarihli ziraatçi bilirkişi raporunda, 9 parselin bağ ve fıstıklık 10 parselin tamamen fıstıklık olduğu, fıstıkların 50-60 yaş ve üstü, bağın ise yaklaşık 20 yaşlarında olduğu hem fıstıkların hem bağın aşı yapılarak veya dikim yoluyla oluşturulduğu, parseller her ne kadar evveliyatında orman olsa da imar ihya yoluyla orman ağaçları ayıklanarak bahçeye dönüştürüldüğü belirtilmiştir. Son keşif sonrası alınan ve hükme esas ziraat, fen ve orman raporları hazırlanırken dosyada daha önce alınan raporlar dikkate alınmadığı gibi dosya içerisinde bulunan hükmen tescile ilişkin dosyalar da dikkate alınmamıştır. Hatta hükme esas alınan fen, ziraat ve orman raporları birbiriyle uyum içerisinde olmadığı gibi raporlar açık ve net de değildir. Bu haliyle Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

O halde; Mahkemece, 1982 yılına en yakın tarihli memleket haritasının yapımına esas olan hava fotoğrafı ve memleket haritası getirtilip halen ... (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman 3 orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir jeodezi mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle yeniden yapılacak keşif ve alınacak raporlar ile dava konusu taşınmazın orman bütünlüğünü bozmama, su ve toprak rejimine ve çevresindeki ekosistemlerinin tüm öğeleriyle kendisini yenileyebilme gücüne zarar vermeme, ormancılık çalışmalarının etkinlik, verimlilik ve kârlılık düzeylerini düşürmeme, taşınmazlar üzerinde insan elinin çekilmesi ve olduğu gibi bırakılması halinde yeniden orman haline dönüşüp dönüşemeyeceği hususları değerlendirilmeli; dava konusu taşınmazın 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak yitirip yitirmediği incelenerek bu olgular tartışılmalı ve orman niteliği kısmen veya tamamen kaybolmuş ise, çekişmeli bölümler üzerindeki bitki örtüsü, ağaçların sayısı ve yaşları kesin olarak saptanmalı, çekişmeli taşınmazların nitelik yitirip yitirmediği bilimsel metodlarla kesin olarak saptanarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Ayrıca bilirkişiler raporlarını hazırlarken dosyada alınan önceki raporlar ve hükmen tescil dosyalarında alınan raporlar ile oluşan çelişkileri gidermelidir. Yukarıda açıklanan ilke ve usuller çerçevesinde yapılan inceleme sonucunda dava konusu 148 ada 9 ve 10 parselin bir kısmının veya tamamının 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybedip kaybetmediği tereddüde mahal bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine; davalı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA,taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

08.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6747, Karar No: 2018/4908, Tarih: 02.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/6747 E.  ,  2018/4908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre hırsızlık)

HÜKÜM : TCK'nın 142/2-b, 62 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hırsızlık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’in, otogar girişinde bulunan şikâyetçilerin yanına yaklaşarak, oğullarına 150,00 TL borcu olduğunu belirtip, 200,00 TL uzattıktan sonra şikayetçi ...’ten para üstü olarak 50,00 TL istediği, şikayetçinin de parasını çıkararak vereceği sırada, sanığın, şikayetçide bulunan paraları alarak elinde bulunan paralarla birlikte karıştırdığı ve bir bölümünü cebine attıktan sonra şikayetçinin paralarını geri aldığı, sanığın da borcunu oğullarına bizzat ödeyeceğini belirterek olay yerinden uzaklaştığı, paralarını kontrol eden şikayetçinin kendisinde bulunan 650,00 TL paradan 350,00 TL’sinin eksik olduğunu gördüğünün anlaşıldığı olayda; sanığın hileli davranışları sonucunda mağdurun iradesi sakatlanmadığı gibi özgür iradeye dayalı olarak bir teslimin de söz konusu olmaması nedeniyle hırsızlık suçunun oluştuğu konusunda tereddüt bulunmamakta ise de; Yargıtay CGK’nın 16.01.2018 tarih ve 2017/13-588-2018/6; 28.11.2017 gün ve 2014/13-486-2017/497; 18.12.2012 tarih ve 2012/6-126-1853 sayılı ilamlarında da vurgulandığı üzere, mağdurun, paralarının elinden alınmasına ve sanık tarafından karıştırılmasına öncesinde tepki göstermemesi paraların elinden çekilip alınmasına zımni olarak rıza gösterdiği anlamına geldiği ve özel becerinin (el çabukluğu) de, paraların mağdurun elinde olduğu sırada değil, sanıkta olduğu sırada gerçekleştiği hususları göz önüne alındığında, eylemin TCK'nın 142/2-b maddesine uyan nitelikli hırsızlık suçunu değil, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamına alınan ve TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5886, Karar No: 2022/10553, Tarih: 21.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/5886 E.  ,  2022/10553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Orman Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... İli ... İlçe......,nda orman kadastro çalışmalarının tamamlanarak ilana çıktığını öğrendiklerini, taşınmaz ile ilgili açtıkları tescil davasının derdest olduğunu, taşınmazın komisyon tarafından tespit edilen alanda kaldığını ve davanın aynı zamanda orman kadastrosuna itiraza dönüştüğünü, taşınmazın orman olmadığını belirterek taşınmazın orman olduğuna dair komisyon kararının ve tespitinin iptali talepli dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı ... İdaresi ve Hazine aleyhine açılan Orman tahdidine itiraz davasının ayrı ayrı kabulüne, davalı ... ve ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, dava konusu ... İli ... İlçesi Büyükpınar Mahallesi (Sammezrası) 18 nolu komisyon E orman parselinde bulunan fen ve harita mühendisi bilirkişilerinin hazırladığı 12.09.2018 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen bölümün orman tahdit sınırları dışında bırakılmasına karar verilmiş, hükmün davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talepleri esastan reddedilmiş, bu karar davalılar Hazine ve Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davalı ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin hükme karşı davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmadığı anlaşılmıştır. Bu itibarla öncelikle, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan tarafın, somut olayda davacının, Bölge Adliye Mahkemesince karşı tarafın istinaf başvurusunun yeni bir karar verilmeden reddedilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da katılma yoluyla temyiz etme hakkının bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu Kanunlarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Kanun ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından temyiz yolu ile yapılmakta iken 5235 sayılı Kanun ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle, İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK'deki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf Kanun yolu uygulamasında, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir. İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nin yargılama sitemine göre, İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararlarına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır. Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusu üzerine, tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine aykırı olacaktır. Zira, istinaf mahkemesine götürülmeyen bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olamaz. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar, kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Bu itibarla; İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı ... İdaresi vekilinin, Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Davalı ...'nin temyiz itirazlarına gelince; İlk Derece Mahkemesince, davalı ... yönünden davanın kabulüne, Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.