muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3293, Karar No: 2024/9132, Tarih: 26.11.2024

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan ... duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; dava konusu Fethiye İlçesi, ... l ada 24 parsel sayılı taşınmazın ... tarafından Fethiye 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/887 Esas, 1999/292 Karar sayılı dosyasında açılan tapu iptali ve tescil istemli davada, krokide (C) harfi ile işaretli 143.340 m²lik kısmının kıyı kenar çizgisinde kaldığından tapu kaydının iptaline, aynı tarihli krokide (A) ve (B) harfi ile işaretli kısımlarla ilgili davanın reddine, kal konusunda davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığının 24.04.2017 tarihli ve 2015/14817 Esas, 2017/6110 Karar sayılı ilamı ile hükmün tescil yönünden düzeltilerek onanmasına karar verildiği ve kararın 24.04.2017 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 12.09.2018 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı, tapu kaydında Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1980/887 Esas sayılı dosyasından "16.06.1988 tarihli ve 2130 yevmiye sayılı işlem ile ihtiyati tedbir" şerhi, yine aynı mahkemenin 07.10.2015 tarihli ve 14041 yevmiye nosu ile "kesinleşmemiş mahkeme kararı vardır" şerhi konulduğu, davacının murisinin dava konusu taşınmazdaki paylarının ihtiyati tedbir şerhlerinden önce intikalen taksim suretiyle edindiği anlaşılmıştır.

3. Tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal kabul edilen satış, aynı taşınmaza ilişkin açılan Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda da kullanılmış olup, tespit edilen metrekare birim fiyatı denetimden geçen dosyalar ile uyumludur.

5. Dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığının açıkca yazılı olduğu gözetilerek 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin birinci fırkası uyarınca dava belirsiz alacak davası niteliğinde olup, davacı vekilinin gerek dava dilekçesinde gerek bedel artırma dilekçesinde tescil davasının kesinleşme tarihinden itibaren faiz talep ettiği ve bedelin de aynı tarih esas alınarak tespit edildiği anlaşılmakla faizin başlangıç tarihi doğrudur.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5732, Karar No: 2024/3771, Tarih: 21.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5732 E.  ,  2024/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/508 E., 2021/137 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ... şirketinin tarımsal sulama abonesi olduğunu, davalı tarafından sayaca müdahale edildiğinden bahisle müvekkili hakkında kaçak elektrik kullanım tutanağı düzenlenerek, 49.166,40 TL borç tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin kaçak elektrik kullanmadığını, tahakkuk ettirilen kaçak elektrik bedelinin fahiş olduğunu ileri sürerek; müvekkilinin kaçak tespit tutanağı ve tahakkuk ettirilen tutar nedeniyle davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 14.06.2016 tarihli ve 2015/475 E., 2016/369 K. sayılı kararla; davanın kısmen kabulü ile davacının tahakkuk ettirilen 49.166,40 TL' lik borcun 19.886,40 TL’lik kısmından borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairece verilen 19.06.2019 tarihli ve 2018/7549 E., 2019/5578 K. sayılı sayılı ilamla; "...Somut olayımızda ise, Mahkemece kaçak kullanımın olup olmadığı, kaçak kullanım var ise kaçak kullanım bedelinin belirlenmesi amacıyla alınan bilirkişi raporunda kaçak kullanım olduğunun belirlendiği, yapılan kaçak tahakkuku hesaplamasında ise kayıp-kaçak bedelinin hesaplamaya dahil edilmediği anlaşılmıştır. 6719 sayılı Kanun dikkate alınarak yapılacak hesaplamada, kaçak tahakkuku noktasında; kayıp kaçak, dağıtım, iletim, psh bedeli hariç fonsuz birim fiyat üzerinden değerlendirme yapılması; ek tahakkuk hesabında ise normal tüketim hesabı yapılarak sonuca ulaşılması, buna göre kayıp kaçak, dağıtım, iletim ve psh bedeli dahil giydirilmiş birim fiyat üzerinden belirleme yapılması gerekmektedir.

O halde Mahkemece; dosyanın ek rapor için bilirkişiye tevdi ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davacının tahakkuk ettirilen 49.166,40 TL'lik borcun, 5.523,17 TL'lik kısmından borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan ek rapor doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davacının tahakkuk ettirilen 49.166,40 TL'lik borcun, 5.523,17 TL'lik kısmından borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, bilirkişi kurulunda ziraat mühendisininde yer alması gerektiğini, davacının kaçak elektrik kullandığını, mevzuata uygun olarak kaçak tahakkuku yapıldığını, farklı bir hesaplama yapılamayacağını, elektrik enerjisi kullanmadan sulu tarım yapılamayacağını ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kaçak elektrik kullanıldığı iddiasıyla tahakkuk ettirilen bedele yönelik menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı kararı,

2. 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı ile 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.

3. Değerlendirme

Temyiz edenin sıfatı gözetilerek yapılan incelemede Mahkemece bozma ilamı sonrasında alınan bilirkişi raporu ile davalı ... şirketinin talep edebileceği miktarın tespit edildiği anlaşılmakla, davalının temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4116, Karar No: 2019/14912, Tarih: 27.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4116 E.  ,  2019/14912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suçun tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP'tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre, suç tarihi olan 22/03/2015'te kış saati uygulaması ile birlikte güneşin 06.06'da doğduğu, 17.54 ‘de battığı, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 18.54’den sonraki zaman diliminin gece vakti olduğu, kamera görüntülerinin incelenmesinde olayın 19.50-20.03 arası meydana geldiğini, suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6481, Karar No: 2023/5859, Tarih: 24.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/6481 E.  ,  2023/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/48 E., 2021/70 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Konut dokunulmalığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2014 tarihli ve 2014/1368 Esas No.lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında; gece vakti şikâyetçinin işyerine girerek içeride bulunan kasadan 350,00 TL çalması şeklindeki eylemi nedeniyle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 143 ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Ordu Çocuk Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/70 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/2-4, 31/3 ve 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri, suça sürüklenen çocuk hakkında lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, şikâyetten vazgeçilmiş olması nedeni ile düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçinin 04.03.2014 günü saat 22.30 sıralarında iş yerini kapatarak evine gittiği, suça sürüklenen çocuk ...'ün olay gecesi saat 02.00 sıralarında kimliği tespit edilemeyen bir arkadaşıyla birlikte şikâyetçinin işyerinin iki adet camdan imal edilmiş kapısının cam bölmesini kızak yuvasından çıkararak işyerine girdiği ve yazar kasada bulunan 350,00 TL parayı çaldığının tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk savunmasında atılı suçu ikrâr etmiştir. 07.03.2014 tarihli Araştırma ve CD Çözüm Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2.Suça sürüklenen çocuk savunmasında atılı suçu ikrâr etmiştir. 07.03.2014 tarihli Araştırma ve CD Çözüm Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

07.03.2014 tarihli Araştırma ve CD Çözüm Tutanağına göre suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, suça sürüklenen çocuğun, birden fazla kişiyle birlikte gece vakti hırsızlık amacıyla şikâyetçinin iş yerine girmesi şeklindeki eylemine uyan aynı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 31/3. maddelerinde düzenlenen nitelikli konut dokunulmazlığının ihlâli suçunda, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâlleri de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenmekle, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu Çocuk Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/70 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/196, Karar No: 2018/2856, Tarih: 14.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/196 E.  ,  2018/2856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

İskenderun Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden gelen yazı içeriklerinde borçlu .... Ticaret Ltd. Şti. isimli şirket yetkilisinin 14.09.2010-14.09.2015 tarihleri arasında sanıklardan ... olduğunun belirtildiği, yazı ekinde gönderilen 04.10.2010 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde sanıklardan ...'in 3 yıl süreyle şirket müdürü olarak atandığı, şirket idaresi ile ilgili bütün işlemlerde münferit imzası ile şirketi temsil ve ilzam edeceğinin karara bağlandığı, geri kalan 2 yıl için şirket yetkilisinin ... olup olmadığına ilişkin dosya içeriğinde herhangi bir belge olmadığı anlaşılmakla; resen terkin işleminin yapıldığı 29.04.2014 tarihi (suç tarihi) itibariyle şirket yetkilisinin kim olduğunun kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla yetinilerek sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında,sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık ...'in, yasal hakları hatırlatılmadan, okunmuş ve hatırlatılmış ise de denetime olanak sağlayacak biçimde tutanağa geçirilmeden sorgusu yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 147. ve 191/3-b maddelerine aykırı davranılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Suç tarihinin karar başlığında gösterilmemesi,

2-Sanık ...'in, yasal hakları hatırlatılmadan, okunmuş ve hatırlatılmış ise de denetime olanak sağlayacak biçimde tutanağa geçirilmeden sorgusu yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 147. ve 191/3-b maddelerine aykırı davranılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Suç tarihinin karar başlığında gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen aykırı olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14008, Karar No: 2015/6484, Tarih: 12.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14008 E.  ,  2015/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/212311

MAHKEMESİ : Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2010

NUMARASI : 2009/319 (E) ve 2010/36 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait zeytin ağacını kesip ağacın gövde ve dallarını alıp götürmek suretiyle mala zarar verme ve hırsızlık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15406, Karar No: 2018/7483, Tarih: 06.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15406 E.  ,  2018/7483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalının maliki olduğu ... plaka sayılı aracın davacı şirket tarafından 10.12.2012 - 10.12.2013 tarihleri arasında Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalandığını, sigortalı aracın 21.05.2013 tarihinde ... 'nın sevk ve idaresinde iken kaza yapması sonucu ... 'ın vefat ettiğini, ... 'ın yasal varislerine 107.185,00-TL'sı destekten yoksun kalma tazminatının 22.07.2013 tarihinde poliçe limiti kapsamında ödendiğini, sigortalı araç sürücüsünün yapılan kan tahlili sonuçlarında 1,31 promil alkollü olduğunun tespit edildiğini, motorlu aracın hatır için kendisine verilen kişinin alkollü durumda kaza yapması halinde davacı şirkete rücu hakkının doğduğunu, bu nedenlerle 107.185,00-TL'sının 22.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; 21.05.2013 tarihli kazada aracı kullananın malik davalı değil ... olduğunu, bu kişinin davalının oğlu olduğunu ve davalının haberi olmadan arabayı aldığını, dolayısıyla davalının aracı rızası dahilinde sürücüye teslim etmediğini, sigorta şirketinin ödenilen tazminatı rücu etmesi için gerekli şartların hiçbirinin yerine gelmediğini, davacı şirketin ... tam kusurluymuş gibi bütün tazminat bedelini ödediğini, ancak ...'nın olayda tam kusurlu olmadığını, vefat eden şahıs ve sürücü ...'nın birlikte alkol aldığını, dolayısıyla kazada vefat edenin emniyet kemerini takmadığını ve ölümüne büyük oranda kemer takmamasının neden olduğunu, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının davasının kabulüne, 107.185,00-TL'sının 22.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.