muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1036, Karar No: 2018/586, Tarih: 29.11.2018

Tortum İlçe Hastanesi tarafından 31.07.2012 tarihinde saat 20.10'da yapılan muayeneye istinaden düzenlenen adli raporda; polis nezaretinde getirildiği belirtilen şikâyetçinin sağ femur 1/3 distal lateralinde yaklaşık 2x3 cm'lik ekimotik alan mevcut olduğunun ve yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin bildirildiği,

Anlaşılmıştır.

Şikâyetçi ... kollukta; 31.07.2012 tarihinde saat 19.00 sıralarında ahırına inek sağmaya gittiği esnada oğlu Nihat'ın gelerek "Anne Murat beni dövdü" dediğini, bu sırada sanık ...'nun oğlu Murat'ın geldiğini, Murat'ın kolundan tutarak "Oğlum sen neden benim oğlumu dövüyorsun, senin yüzünden çocuğu camiye bile gönderemiyorum" dediğini, akabinde Murat'ın koşarak evlerine gittiğini ve "Baba, Nihat'ın annesi beni dövdü" diye bağırmaya başladığını, kendisinin de ahıra dönüp işleriyle uğraştığı sırada ...'nun elinde siyah renkli, büyük bir şemsiyeyle gelerek kendisine vurduğunu, vurmanın etkisiyle şemsiyenin kırılması üzerine tekme atmaya başladığını, yaklaşık beş dakika sonra eşi İbrahim'in geldiğini, olayı anladıktan sonra ...'ya "Ne oldu, niye bağırıyorsun" dediğini, bunun üzerine ... ve oğlu ...'nun eşi İbrahim'i itip kakmaya başladıklarını, mahkemede; kolluktaki ifadesinin doğru olduğunu, o ifadesini aynen tekrar ettiğini, sanığın kendisine gösterilen şemsiye ile vurduğunu,

Tanık İbrahim Ergedik kollukta; 0 530 ....15 numaralı GSM hattını kullandığını, 31.07.2012 tarihinde saat 19.20 sıralarında mahallesine vardığında sanık ...'nun eşi Esma'ya bağırdığını, sanığa "Ne oldu, niye bağırıyorsun" dediğinde sanığın gelerek boğazını sıkmaya başladığını ve kendisine hakaret edip tehdit ettiğini, daha sonra oğlu Zeki ile birlikte kendisini iteklemeye başladıklarını, ayağında platin takılı olması nedeniyle sanığa ve oğluna karşı koyamadığını, ardından 155 polis imdat hattını arayıp olayı haber verdiğini,

Tanık ... kollukta; evlerinin önünde babası ... ile ...'in tartıştıklarını gördüğünü, daha sonra İbrahim Ergedik'in araba ile mahalleye geldiğini, gelir gelmez arabadan inip "Ne yapıyorsunuz siz" demesi üzerine babası sanık ...'in de "İbrahim karına sahip çık" dediğini, akabinde İbrahim'in babasının üzerine yürüdüğünü, babasının da İbrahim'i iteklediğini, bu arada İbrahim'in gömleğinin yırtıldığını, kendisinin de araya girip İbrahim'i iteklediğini,

Beyan etmişlerdir.

Tanık ... kollukta; evlerinin önünde babası ... ile ...'in tartıştıklarını gördüğünü, daha sonra İbrahim Ergedik'in araba ile mahalleye geldiğini, gelir gelmez arabadan inip "Ne yapıyorsunuz siz" demesi üzerine babası sanık ...'in de "İbrahim karına sahip çık" dediğini, akabinde İbrahim'in babasının üzerine yürüdüğünü, babasının da İbrahim'i iteklediğini, bu arada İbrahim'in gömleğinin yırtıldığını, kendisinin de araya girip İbrahim'i iteklediğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... kollukta; ahırda bulunduğu sırada oğlu ...'nun ağlayarak yanına geldiğini ve "Baba, Esma teyze beni dövdü" dediğini, bunun üzerine ...'in yanına giderek "Neden benim çocuğumu dövüyorsun" diye sorduğunu, Esma'nın da "Oh iyi olmuş, dövmüşüm" dediğini, biraz münakaşa ettiklerini ancak şikâyetçiye vurmadığını, olayda bahsedilen şemsiyenin yağmur yağdığı için yanında olduğunu ancak bununla kimseye vurmadığını, yaklaşık 10-15 dakika sonra İbrahim Ergedik'in geldiğini ve iner inmez kendisine hakaret etmeye başladığını, bunun üzerine İbrahim'i iteklediğini, suçlamaları kabul etmediğini, mahkemede; olay günü şikâyetçinin çocuğunu dövdüğünü duyduğunu ve yanına gidip konuşmak istediğini, havanın yağmurlu ve rüzgârlı olmasından dolayı elinde şemsiyesinin de bulunduğunu, şikâyetçinin yanına giderken rüzgârın etkisiyle parçalanan şemsiyesini yolun kenarına attığını, şikâyetçiye oğlunu dövdüğü için kızdığını, bağırıp çağırdığını ancak vurmadığını savunmuştur.

Kasten yaralama suçu 5237 sayılı TCK’nın 86. maddesinde;

“(1) Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur

(3) Kasten yaralama suçunun;

a) Üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe karşı,

b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,

d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

e) Silâhla,

İşlenmesi hâlinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında artırılır” şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasında kasten yaralama suçunun tanımı yapılmış, kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan her davranış, yaralama olarak kabul edilmiş, madde gerekçesinde bu husus açıkça vurgulanmıştır.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp, bu sonuçları doğurmaya elverişli her türlü hareketle kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Kasten yaralama suçunda korunan hukuki yarar, kişinin vücut dokunulmazlığı ve beden bütünlüğüdür. Suçun konusu, mağdurun acı verilen veya bozulan bedeni veya ruhsal varlığıdır. Failin yaptığı hareket sonucu, maddede belirtilen sonuçlardan biri meydana gelirse, kasten yaralama suçunun oluşacağında tereddüt bulunmayıp, bu sonuçları doğurmaya elverişli her türlü hareketle kasten yaralama suçunun işlenmesi mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

31.07.2012 tarihinde saat 19.00 sıralarında, 8 yaşındaki oğlu Murat'ın, sanık ...'in yanına gelerek komşuları olan şikâyetçi Esma tarafından dövüldüğünü söylemesi üzerine sanığın elindeki şemsiyeyle şikâyetçinin yanına gittiği ve şikâyetçiyle tartışmaya başladıkları, bir süre sonra olay yerine gelen şikâyetçinin eşi tanık İbrahim'in de sanık ve diğer oğlu tanık ... ile tartıştıkları, saat 19.26 sıralarında tanık İbrahim'in 155 polis imdat hattını arayıp "...... eşimi şemsiye ile dövmüş, hemen gelin" diyerek ihbarda bulunduğu, olay yerine gelen kolluk görevlilerinin, olayda kullanıldığından şüphelendikleri, sanığın da kendisine ait olduğunu beyan ettiği parçalanmış vaziyetteki şemsiyeye sanığın rızasıyla elkoydukları, aynı tarihte kolluk görevlileri tarafından götürüldüğü Tortum İlçe Hastanesince saat 20.10 itibarıyla yapılan muayeneye istinaden düzenlenen adli raporda, şikâyetçinin sağ bacağında, uyluk kısmının yan tarafında basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte 2x3 cm'lik ekimotik alanın bulunduğunun belirtildiği, şikâyetçinin sanık tarafından önce şemsiyeyle vurulmak suretiyle, şemsiyenin kırılmasından sonra da tekmeyle darbedildiğini beyan ettiği, sanığın ise suçlamayı kabul etmediği olayda; şikâyetçinin beyanları, şikâyetçi hakkında düzenlenen adli rapor içeriği, şikâyetçinin sanığın kendisine vurması neticesinde kırıldığını söylediği şemsiyenin kırık vaziyette ele geçirilmiş olması ile şikâyetçinin eşi tanık İbrahim'in, olayın hemen akabinde aradığı 155 polis imdat hattındaki görevlilere söylediği “... eşimi şemsiye ile dövmüş” şeklindeki sözlerinin şikâyetçinin anlatımlarını desteklemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığa atılı kasten yaralama suçunun sübuta erdiğinin kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olduğu gözetilmeden sanığın beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Tortum Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2015 tarihli ve 88-122 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanığa atılı kasten yaralama suçunun sabit olduğu gözetilmeden sanığın beraatine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.11.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14796, Karar No: 2024/12408, Tarih: 26.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/14796 E.  ,  2024/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4195 Esas, 2019/2488 Karar

SUÇ : Zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

05.11.2019 havale tarihli dilekçe ile hükümleri temyiz eden sanık müdafiine 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanık müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 26.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12417, Karar No: 2019/5046, Tarih: 20.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12417 E.  ,  2019/5046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak incelenen emsal taşınmazın satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parseli olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden araştırılmadan kıyaslama yapılması doğru olmadığı gibi, emsal alınan satışın kardeşler arasında gerçekleştirilen özel amaçlı satış olduğu anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-)Bozma ilamı sonrası tespit edilen bedel, bozma ilamı öncesi tespit edilen bedel ile aynı olduğundan, tespit edilen bedele ilk karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13015, Karar No: 2013/15720, Tarih: 11.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13015 E.  ,  2013/15720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ziynet eşyasının iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davalı tarafından müvekkiline hakaret edildiği, fiziksel şiddet uygulandığı bu sebeple davacının evden ayrıldığı, düğünde takılan ve davalıda kalan ziynet eşyalarının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller, düğün CD ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek düğün merasiminde takı töreni sırasında önce kızın annesinin sonra erkek annesinin ayrı ayrı kendi taraflarınca gelin ve damada takılan ziynet eşyalarını aldıkları, bu şekilde düğünde davacıya takılan ziynetlerin yed'inde olduğu davalı erkeğe verilen takıların da erkek tarafında bulunduğu, tarafların bu şekilde ayrı ayrı takıları toplayarak bu duruma rıza gösterdikleri belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan herbiri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde; gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere, ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kişiye düşer.

Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kişinin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Davacı kadın şiddet gördüğü için evden ayrılmak zorunda kaldığını, dava konusu edilen ziynet eşyasının davalıda kaldığını ileri sürmüş, davalı koca ise davacı tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Hayat deneyimlerine göre olağan olanın ziynet eşyalarının kadının üzerinde olması ya da evde saklanıp muhafaza edilmesidir.

.../...

-2-

Ayrıca, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir. Davacı, dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını ispat yükü altındadır.

Yine kural olarak, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun kadına bağışlanmış sayılır. Dava konusu kadına ait altınlar koca tarafından bozdurulup değişik amaçlarla kullanılmış olabilir. Çeşitli sebeplerle (evin ihtiyaçları, düğün borçları, balayı vs) koca tarafından bozdurulan bu altınların karşılığının hibe edilmediği müddetçe kadına iadesi zorunludur. Ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, davacının isteği ve onayı ile ziynet eşyalarının bozdurulup ev ihtiyaçları için harcandığının davalı yanca kanıtlanması halinde koca ziynet eşyalarının iadeden kurtulur.

Somut olayda 19.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda; CD görüntüleri ve fotoğraflar incelenerek varlığı tespit edilen ziynet eşyalarının değeri 27.427,65 TL olarak belirlenmiştir. Davalı vekili, 06.02.2013 tarihli dilekçe ile altınların gram ve bedel hesaplamalarına herhangibir itirazlarının olmadığı ancak davacı tarafından 10 adet altın bilezik hediye edildiğinin beyan edilmiş olmasına rağmen 16 adet üzerinden hesaplama yapılmasının uygun olmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece, CD çözümü için yaptırılan inceleme neticesinde bilgisayar teknisyeni tarafından tanzim olunan 06.03.2013 tarihli raporda; "davacının üzerindeki takılarla alakalı yapılan incelemede 3'ü burma olarak anons edilerek takılan toplam 9 adet bilezik ve 1 adet saat, küpesi kolyesi bulunan setin tespit edildiği, damadın üzerine 3 adet altının takıldığı ve anons edilen ancak gelin ve damadın üzerine takılmayan ziynet eşyalarının gelin ve damadın annesinin çantasına konulduğu" belirtilmiştir.

Yine mahkemece dinlenen davalı tanıkları "düğünde bir listenin okunduğu ancak bu listede belirtilen takıları düğünde görmedikleri" şeklinde beyanda bulunmuş; davacı tanığı olan babası kızının telefon etmesi üzerine sokaktan alıp eve götürdüğünü kızının üzerinde kimliğinin dahi bulunmadığı şeklinde beyanda bulunmuştur.

Bu durumda mahkemece, davacı kadının davalının, şiddet uygulaması sebebiyle müşterek evden ayrıldığına dair iddiası bulunduğu halde davacının bu iddiası üzerinde durularak 06.03.2013 tarihli bilirkişi raporu da (düğün sırasında geline takılan ve gelinin üzerinde olup tarafların annelerine verilmeyen takılar) dikkate alınmak suretiyle deliller toplanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/326, Karar No: 2023/3778, Tarih: 29.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/326 E.  ,  2023/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş olup 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına ilişkin karar sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ve itiraz edilmeden 18.04.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanık denetim süresi içerisinde 31.10.2014 tarihinde işlediği 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli kararı ile mahkumiyet kararı verildiği, mahkumiyet hükmünün 18.03.2016 tarihinde kesinleştiği ve işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

5. Sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi üzerine; Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

6. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 20.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

7. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

8. Ancak bu karara karşı sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda 08.12.2022 tarihli ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 1 ay 20 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın, olay tarihinde; sırf saldırıda kullanmak üzere 6136 sayılı Kanun kapsamında olmayan bıçağı taşıdığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE