muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4621, Karar No: 2022/5352, Tarih: 21.11.2022

Bozma kararına karşı davalı yükleniciler ... ve ... vekili ile yükleniciden temlik alan diğer davalılar ... ve ... vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Her ne kadar bozma ilamında davalıların tüm temyiz itirazları reddedilmiş ise de, karar düzeltme istemi üzerine dosya kapsamı üzerinde yapılan incelemede, dava konusu inşaat ile ilgili 07.10.2009 tarih 42 cilt ve 29 sıra numaralı yapı tatil tutanağı düzenlenmiş olup; tutanağa göre zemin kat, 2 normal kat üzerine 2 normal kat kolon betonu dökülmüş olduğu, yapının ruhsatsız olarak yapıldığı, toplam kaçak inşaat alanı 266 m2 olduğu belirtilmiş, ... Belediye Encümeni’nin 24.11.2009 tarih ve 2009/1700 sayılı kararı ile dava konusu inşaat ile ilgili yıkım kararı alınmış, yapı ilgilisine yasal kriterlerini yerine getirmesi için 1 ay süre verilmesi kararlaştırılmış, ... Belediyesi’nin 22.02.2010 tarihli yazısına göre yıkım kararı alınan inşaat ile ilgili, 15 gün içerisinde söz konusu yapının yıkılması veya ruhsat alarak yasal hale getirilmesi, aksi halde yıkımın belediyece yapılarak masraflarının yapı sahibinden tahsil edileceği belirtilmiştir.

Yerel mahkemece, anılan yasal işlemler nedeni ile yapının ruhsatsız ve kaçak olduğu belirtilmiş ise de, davalı yüklenici tarafından dosya kapsamına dava konusu ... ilçesi 1713 ada, 4 parsel için 23.03.2010 tarihli yapı ruhsatının sunulduğu anlaşılmakla; yerel mahkemece, yapının dosyaya sunulan yapı ruhsatına uygunluğu denetlenerek, yapılacak inceleme ve araştırma neticesinde oluşan kanaate göre yıkım, kal ve müdahalenin men’i talepleri bakımından usul ve yasaya uygun karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, yıkım, kal ve müdahalenin men’i talepleri bakımından eksik inceleme ve araştırma neticesinde verilen kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Diğer yönden, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre inşaatın keşif tarihi itibarı ile dış cepheleri bitirilmiş, iç sıvalar badana boyası yapılmış, ıslak ve kuru hacimleri tammalanmış, kapılar ve pencereler takılmış, elektrik, su ve doğalgazı mevcut olan binanın tamamında ikamet edildiği, bodrum katta ise önemli miktarda yağmur suyu birikintilerinin bulunduğu belirtilmiştir.

Yerel mahkemece, inşaatın tamamlanma oranının %75 olduğu belirtilmiş ise de, söz konusu bilirkişi raporunda inşaatın tamamlanmış ve ikamet edildiği belirtilmiş olmasına rağmen, dikkate alınan bu %75 seviyenin Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/59 D.iş sayılı dosyasındaki 20.05.2011 tarihli tespit raporunda belirtilen inşaat seviyesi olduğu, kalan %25’lik imalatın ise rapora göre arsa sahipleri tarafından yapıldığının belirtildiği, tespit raporundan yaklaşık 7 ay sonra ise eldeki asıl davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre; eser sözleşmesi ilişkilerinde, sözleşme ilişkisinin devam ettiği sürece ve yüklenicinin işi bırakıp gittiği ya da eksik bıraktığı kanıtlanmadıkça gerçekleştirilen imalâtın yüklenici tarafından yapılmış olduğu karinesi kabul edilmekte olup, bunun aksini ileri süren iş sahibinin ispatlaması gerekir.

Somut olayda, eksik %25’lik imalatın arsa sahipleri tarafından yapıldığı belirtilmiş ise de, yukarıda belirtilen karinenin aksini iddia eden arsa sahiplerinin bu iddiasına yönelik beyan ve ispat vasıtalarını sunmasının istenmesi, arsa sahiplerinin eksik kalan kısımları kendilerinin yaptığına yönelik iddilarını ispat edememesi halinde ise, belirtilen eksik imalatların yüklenici tarafından yapıldığı kabul edilerek tamamlanma oranın tespit edilip, fesih talebinin de bu orana göre değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile tespit raporunda belirtilen hususların temel alınarak karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

3- Bozma nedenlerine göre davalıların, diğer karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminde bulunan davalı ... ve ... vekili ile diğer davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 2021/1308 Esas, 2022/2246 Karar sayılı ve 19.04.2022 tarihli bozma ilamının kaldırılarak, hükmün karar düzeltme talep eden davalılar lehine BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davalıların, diğer karar düzeltme itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde iadelerine, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18721, Karar No: 2017/13384, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/18721 E.  ,  2017/13384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7036, Karar No: 2008/8940, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7036 E.  ,  2008/8940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı, ... Belediye Başkanlığı ve ... aleyhine verilen 13.05.2005 günlü dilekçe ile tapu iptali ve tescil, ... vekili tarafından ... aleyhine 14.06.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; ...'un davasının reddine, ...'nin karşı davasının kabulüne dair verilen 22.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, ...; ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı, ... Belediye Başkanlığı ve ... aleyhine açtığı dava ile, dava konusu 286 parsel sayılı taşınmazın ... adına tescil edilmek üzere bulunduğunu oysa hak sahibinin kendisi olduğunu iddia ederek tapu tahsis belgesine dayalı tescil istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır. Davalılardan ...'nin ... aleyhine açtığı satış vaadi sözleşmesine dayalı tescil davası eldeki dosya ile birleştirilmiştir.

Mahkeme ...'un açtığı davanın reddine, karşı davanın kabulü ile nizalı parselin ... adına tesciline karar vermiştir.

Hükmü davacı ve karşı davalı ... vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz etmişlerdir.

İlk dava tapu tahsis belgesine dayalı tescil, birleşen dava ise satış vaadi sözleşmesine dayalı tescil istemine ilişkindir.

Toplanan delillerden ve dosya içeriğinden anlaşıldığına göre;

I-Karşı davacı ...'nin açtığı davada tapu maliki ... Belediye Başkanlığına husumet yöneltilmiş değildir. Bu durumda, aleyhine açılmış usulüne uygun bir dava bulunmayan ... Belediye Başkanlığı aleyhinde karar verilmiş olması doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

II-Davacı ...'un temyiz itirazlarına gelince; 8368 ada 9 nolu 3902,06 m2 lik parselin 121.652,16 YTL bedelle davacı ... adına tesciline bedelin %10'nunun peşin geri kalanının 36 ay vadeli olarak 12 eşit taksitte ödenmesine ... Belediyesi encümenince 23.08.2005 gün ve 1249 numara ile karar verilmiş ve ödeme planı düzenlenmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı'da cevap layihasında nizalı parselin belirlenen bedelinin henüz ödenmediğini, belediyece ödemenin tamamlanması halinde söz konusu parselin tapusunun verileceği belirtilmiştir.

Dosyada bedelin ödenip ödenmediği konusunda hiç bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Oysa taşınmazın tahsise dayalı olarak davacı adına tescili edilebilmesi için bedelinin ödendiğinin kanıtlanması gerekir. Keza kabule göre de tahsis sahibinden satış vaadi sözleşmesi ile olan karşı davacı adına tescil edilebilmesi için dahi tahsis sahibinin bedeli ödemiş ve tescile hak kazanmış olması gerekir.

Dosyada bedelin ödenip ödenmediği konusunda hiç bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Oysa taşınmazın tahsise dayalı olarak davacı adına tescili edilebilmesi için bedelinin ödendiğinin kanıtlanması gerekir. Keza kabule göre de tahsis sahibinden satış vaadi sözleşmesi ile olan karşı davacı adına tescil edilebilmesi için dahi tahsis sahibinin bedeli ödemiş ve tescile hak kazanmış olması gerekir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın bedelinin tamamen ödenip ödenmediği araştırılmadan, tamamen veya kısmen ödenmemiş olması halinde nizalı yerin dava tarihindeki değeri depo ettirilmeksizin davacı ...'un tescil davasının reddine, taşınmazın karşı davacı adına tesciline karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda I. bentte yazılı nedenlerle davalı ... Belediye Başkanlığının II. bentte yazılı nedenlerle davacı ...'un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.07.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11555, Karar No: 2015/21538, Tarih: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11555 E.  ,  2015/21538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/01/2015

NUMARASI : 2014/356-2015/6

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15490, Karar No: 2016/24039, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/15490 E.  ,  2016/24039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri, eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı, yıllık izin ücreti ve kıdem tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... İşletmeleri Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... İşletmeleri Kurumu adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı ...... İşletmeleri A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... İşletmeleri Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri, eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı, yıllık izin ücreti ve kıdem tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...... İşletmeleri A.Ş. vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30043, Karar No: 2014/23482, Tarih: 15.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30043 E.  ,  2014/23482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, ... hakkında ise hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış bulunması nedeniyle hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25135, Karar No: 2016/1987, Tarih: 23.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25135 E.  ,  2016/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik, dolandırıcılık (değişen suç vasfı nedeniyle güveni kötüye kullanma)

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık .....’ın mahkumiyetine, sahtecilik suçundan sanık ..... ile sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan sanık ....’ın beraatine ilişkin hükümler, sanık...... müdafii ve katılan ..... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan .....’a ait ...... ana bayisi olan ..... isimli şirketin alt bayisi olarak çalışan sanık ....’ın sanık ....’ın banka hesap numarasını kullanarak internetten kontör satışı yapmış gibi dekontlar hazırlayıp kendisine ödeme yapılmasını sağladığı iddia edilen olayda sanık .....’ın sanık ......’ın eylemlerine iştirak etmediğine, yanında işçi olarak çalıştığına ve hesap numarasını istediği için verdiğini,dekontların internet ortamında hazırlandığını kendisinin bilgisinin olmadığına dair savunmalarının aksine delil elde edilemediği, sahte olarak oluşturulmuş dekontların iğfal kabiliyeti olmadığının belirlenmiş olduğu ve sanık ......’ın eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından sanık ..... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet, sahtecilik suçundan beraat, sanık .... hakkında dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından beraatine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1)Sanık..... hakkında sahtecilik suçundan,sanık .... hakkında dolandırıcılık ve sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan sanık .... müdafii ve katılan ..... vekilinin beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık Özgür Özkan hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ..... müdafii ve katılan ...... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.