muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3264, Karar No: 2008/4624, Tarih: 14.10.2008

3-Kabule göre de sigortalı araçta bu olay nedeniyle meydana gelen hasarın ve bedelinin uzman bilirkişi marifetiyle tesbiti gerekirken davacı tarafından sunulan faturalara göre başkaca inceleme araştırma yapılmadan karar verilmeside doğru olmayıp bozma sebebidir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9118, Karar No: 2011/13661, Tarih: 05.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9118 E.  ,  2011/13661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeniyle ödenmeyen aylar kira bedeli ve aidat bedelinin tahsili için icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir.Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen iptaline karar verilmiş,hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekilinin tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıların alacağa ilişkin temyizlerine gelince:

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.6.2008 başlangıç tarihli ve 12 aylık sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Taşınmazın 5.2.2009 tarihinde tahliye edilip anahtarın teslim edildiği tarafların kabulündedir.Kural olarak kiracı kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı fesih ederek kiralananı tahliye ettiğinde kira süresinin sonuna kadar kiralayanın uğradığı tüm zararı ödemekle yükümlüdür.Ancak Borçlar kanunun 98. maddesi göndermesi ile aynı kanunun 44. maddesine uyarınca kiralayanın da zararın artmasına neden olmaması gerekir.Davalı kiracı kiralananı sözleşme süresi bitmeden önce tahliye etmiş anahtarı 5.2.2009 tarihinde teslim etmiştir.Kiracı anahtar teslim tarihi olan 5.2.2009 tarihine kadar kira bedelinden sorumludur.Buna ilaveten yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda kiralananın tahliyeden sonra aynı koşullarda iki aylık sürede kiraya verilebileceği saptandığına göre 5.4.2009 tarihine kadar olan kira bedeline hükmetmek gerekirken yazılı şekilde fazla kira bedeline hükmedilmesi doğru olmadığı gibi davalının güvence parasının mahsubu talebi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 5.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8786, Karar No: 2024/5105, Tarih: 01.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8786 E.  ,  2024/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1029 E., 2023/909 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/563 E., 2023/174 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı ve davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalı eşi tarafından hiçbir şekilde beğeni görmediğini, davalı ortak ev içerisinde ki tartışmalarda davacıya karşı sözlü onur kırıcı eylemlerini ortak çocuk önünde ve aile dışında kalan arkadaş çevresinde herkesin içinde davacıyı aşağıladığını, gerizekalı, kuş beyinli, Türk parası ile beş kuruş etmezsin gibi kelimelerle davacıyı bir eş olarak çok kırdığını, bu aşağılayıcı davranışlarını da bir çok kez tekrar ettiğini, davalının bu sorumsuz ve geleceklerini düşünmeden yapmış olduğu davranışlar nedeniyle çiftin ortak evlerinde birliktelik yaşama arzuları kalmadığını, davalının, davacıda sebep olduğu psikolojik incinme yüzünden davacı müvekkil psikolojik tedavi görmeyi düşündüğünü, davalı eşinden gördüğü hakaretler ve psikolojik şiddet sonucunda ruhen de oldukça etkilendiğini beyan etmekle; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, müvekkili için aylık 1.000,00 TL ortak çocuk için aylık 750,00 TL tedbir/yoksulluk, iştirak nafakasına hükmedilmesine, lehine 15.000,00 TL manevî, 15.000,00TL maddî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkeğe dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup davalı tarafından yasal süresinde cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

II. CEVAP

Davalı erkeğe dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup davalı tarafından yasal süresinde cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 19.07.2022 tarih ve 2021/126 Esas, 2022/388 Karar sayılı kararı ile; davalı erkeğin eşini aşağıladığı, eşine hakaret ettiği, eşinin fikirlerine değer vermemek ve eşine istediğini yaptırmak suretiyle psikolojik şiddet uyguladığı anlaşılarak kusurlu olduğu, davacı kadının ise dosya kapsamına göre kusursuz olduğu anlaşıldığından tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın lehine 500,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamına, kararın kesinleşmesinden itibaren aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, ortak çocuk için aylık takdir edilen 500,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamına, kararın kesinleşmesinden itibaren aylık 750,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak velâyeten davacıya verilmesine, kadın lehine 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından savunma hakkının usulsüz tebligatlar nedeniyle kısıtlandığını, boşanma kararının kaldırılması istemiyle istinaf kanun yolu başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 28.10.2022 tarih ve 2022/1366 Esas, 2022/1377 Karar sayılı kararı ile, dava dilekçesinin ve ön inceleme duruşma gününün davalıya usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği, dava dilekçesinin ve tensip zabtının tebliği için çıkarılan tebligatta, davalının "çarşıda" olduğuna ilişkin beyanda bulunan komşunun kim olduğunun tebliğ evrakına yazılmasının zorunlu olduğu gibi, 2 nolu haber kağıdının yapıştırılması sonrasında haber verilen komşunun isminin de evrakta yazılı olması gerektiği ancak bu gerekliliğin yerine getirilmediği, evraka sadece "komşu" şeklinde yazıldığı anlaşılmakla, dilekçenin davalıya tebliği ile dilekçe teatisi aşaması tamamlanmadan, usule uygun ön inceleme duruşması yapılmadan, davanın esası hakkında hüküm kurulması, hukuki dinlenilme hakkı (HMK md.27) ve adil yargılanma hakkına aykırı olup bu nedenle ilk derece mahkemesi kararının esası incelenmeksizin kaldırılmasına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin eşini aşağıladığı, eşine hakaret ettiği, eşinin fikirlerine değer vermemek ve eşine istediğini yaptırmak suretiyle psikolojik şiddet uyguladığı anlaşılarak kusurlu olduğu, davacı kadının ise dosya kapsamına göre kusursuz olduğu anlaşıldığından tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın lehine 500,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamına, kararın kesinleşmesinden itibaren aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına, ortak çocuk için aylık takdir edilen 500,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamına, kararın kesinleşmesinden itibaren aylık 750,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak velâyeten davacıya verilmesine, kadın lehine 15.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kaldırma kararı sonrası yerel mahkemece duruşma yapılarak iki celse yapıldığını, kendisinin duruşmalara katıldığını, kaldırma kararı öncesi duruşmalarda beyanda bulunan tanıkların tekrar dinlenmesi, beyanlarına karşı soru sorma hakkını kullanmayı beklerken tanıklar tekrar dinlenmeden daha önceki beyanlarına dayanılarak boşanmalarına karar verildiğini, tanıkların kaldırma kararından sonra kendisinin de bulunduğu duruşmada dinlenmesi ve beyanlarına karşı soru sorma hakkı ve savunma hakkı verilmesi gerekirken bu yapılmadan tanıkların daha önce taraf teşkili sağlanmadan önce alınan beyanlarına göre karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu haliyle savunma hakkının sınırlandığını, boşanma kararının kaldırılması istemiyle istinaf kanun yolu başvurusunda bulunmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde ve istinafa cevap dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, karşı tarafın istinaf taleplerinin reddine, kendi istinaf taleplerinin maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden kabulüne karar verilmesi istemiyle istinaf kanun yolu başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; kaldırma kararı sonrası yerel mahkemece duruşma yapılarak iki celse yapıldığını, kendisinin duruşmalara katıldığını, kaldırma kararı öncesi duruşmalarda beyanda bulunan tanıkların tekrar dinlenmesi, beyanlarına karşı soru sorma hakkını kullanmayı beklerken tanıklar tekrar dinlenmeden daha önceki beyanlarına dayanılarak boşanmalarına karar verildiğini, tanıkların kaldırma kararından sonra kendisinin de bulunduğu duruşmada dinlenmesi ve beyanlarına karşı soru sorma hakkı ve savunma hakkı verilmesi gerekirken bu yapılmadan tanıkların daha önce taraf teşkili sağlanmadan önce alınan beyanlarına göre karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu haliyle savunma hakkının sınırlandığını, boşanma kararının kaldırılması istemiyle istinaf kanun yolu başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 330 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle davalı erkeğin 30.03.2023 tarihli tahkikat duruşmasında " Tahkikat aşamasına bir diyeceğim yoktur, bu aşamaya kadar ki beyanlarımı tekrar ederim. Davanın reddine karar verilmesini talep ediyorum." dediğinin ve duruşma zaptını imzaladığının, tahkikatın bu şekilde sona ererek sözlü yargılama aşamasına geçildiğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2399, Karar No: 2011/9180, Tarih: 30.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2399 E.  ,  2011/9180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşımazın imar durumlarına ilişkin Belediye Başkanlığının 28.09.2009 tarih ve 07.09.2010 tarihli cevabi yazılarında çelişki görülmüştür.

Bu itibarla Belediye Başkanlığına müzekkere yazılıp, bu çelişkinin giderilmesi istenilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 08.06.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının net olarak tespit edilerek bildirilmesi istenilerek,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi 08.06.2009 gününde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Kargalı Mahallesi 308 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7190, Karar No: 2021/1508, Tarih: 16.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/7190 E.  ,  2021/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 25/06/2020 gün ve 2020/759 Esas - 2020/6278 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin olarak bozma ilamına uyularak mahkemece verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş; bu karara karşı, davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün ve 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10/8 maddesindeki iptal kararının nazara alınması gerektiği bu kez yapılan inceleme de anlaşıldığından;

Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 25.06.2020 günlü 2020/759 E.- 2020/6278 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan değerlendirmede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Aynı amaçla kamulaştırılan ve birbirine komşu olan taşınmazlarla ilgili olarak 2014 yılı değerlendirme tarihli dosyalarda; ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 21.07.2014 değerlendirme tarihinde, 807.60 TL/m2, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 24.03.2014 değerlendirme tarihinde 714.98 TL/m2, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 21.07.2014 değerlendirme tarihinde 807.59 TL/m2, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 884.00 TL/m2 birim fiyat takdir edildiği ve bu bedellerin Dairemiz denetiminden geçerek 2019/3055 Esas, 2019/3584 Esas, 2020/753 Esas., 2020/757 Esas sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, değerlendirme tarihi olan 19.11.2013 itibariyle dava konusu taşınmaza takdir edilen m² birim fiyatı inandırıcı görülmediğinden, aynı konumda bulunan ve değerlendirme tarihi bir yıl sonra olan parseller için tespit edilen m2 değerinden ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5019, Karar No: 2022/15174, Tarih: 02.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5019 E.  ,  2022/15174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki görülen davanın yapılan yargılaması sonunda, Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 2311 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu ... Mahallesi, 2311 ada 1 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2012 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibarıyla fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

Dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan aynı kamulaştırma kapsamındaki Panayır Mahallesi, 2311 ada 5 parsel sayılı taşınmaza 28.01.2014 değerlendirme tarihi itibarıyla Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/102 Esas, 2014/946 Karar sayılı kararı ile 630,00 TL/m² birim bedeli belirlendiği ve kararın Dairemiz denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşıldığından, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli ve inandırıcı bulunmamıştır