muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12053, Karar No: 2013/18311, Tarih: 03.12.2013

Bu sayılanların dışında ayrıca; görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usuli kazanılmış haktan söz edilemez (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü-6. Baskı, cilt 5, 2001).

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada, ya taraflar ya Mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün ve 2006/4-519-527; 31.05.2006 gün ve 2006/10-307-337; 10.05.2006 gün ve 2006/4-230-288; 03.12.2008 gün ve 2008/10-730-732; 27.05.2009 gün ve 2009/21-168-218 sayılı ilamları)

Somut olayda; takip dayanağı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 2009/402 Esas, 2011/9 Karar sayılı ilamı ile ''davanın kısmen kabulüne, dava tarihinden itibaren aylık 1000 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacı tarafa müşterek çocuk için kullanılmak üzere verilmesine, fazlaya ilişkin talebinin reddine, davalı tarafından dava tarihinden sonra müşterek çocuk için yatırılan nafakaların tahsilat aşamasında mahsubuna'' şeklinde hüküm kurulmuştur. Dayanak ilamın bu fıkrası (davalı tarafından dava tarihinden sonra müşterek çocuk için yatırılan nafakaların tahsilat aşamasında mahsubuna) gözden kaçırılarak yapılan bozma ve karar düzeltme maddi hataya müstenit olup, yukarıda belirtildiği üzere usulü müktesep hak oluşturmaz. İcra Mahkemesi'nce borçlunun iştirak nafakası için dava tarihi olan 15.09.2009'dan itibaren yaptığı ödemelerin düşülerek belirlenecek alacak yönünden icra takibi yapılabileceğinin kabulü gerekir. Bu açıklamalar ışığında; gerektiğinde bilirkişi aracılığıyla hesaplama yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği nazara alınarak yeniden hüküm tesisi amacıyla kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4.eğildir. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8788, Karar No: 2007/10876, Tarih: 14.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8788 E.  ,  2007/10876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUZLA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı bulunan 5240 parsel sayılı taşınmazın 3621 sayılı yasaya göre belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinini istemiştir.

Davalılar, davada kesin hüküm bulunduğunu, bilimsel verilere uygun usulünce hazırlanıp kesinleşen kıyı kenar çizgisi bulunmadığını bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı yasa nedeniyle taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, çekişme konusu yerin daha önce Hazinenin de taraf olduğu Kartal Tapulama Mahkemesinin kesinleşen 1971/127 Esas 1972 54 Karar sayılı kararı gereğince davalıların miras bırakanı M..K..A..dına tescil edilmek suretiyle çap kaydının oluştuğu ve bu sebeple taraflar arasında HUMK.'nun 237.maddesinde öngörülen kesin hükmün varlığı mahkemece gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.Bu yöne değinen davacının temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine,

Ancak, davanın tapu iptal ve sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olduğu gözetildiğinde nisbi harca tabi bulunduğu tartışmasızdır.Hüküm altına alınması gereken harcın da dava konusu keşfen belirlenecek değeri olduğu ancak davacı Hazinenin harçtan muaf olduğunda kuşku yoktur.Ne varki, mahkemece çekişme konusu yerin değeri keşfen belirlenmeksizin dosya üzerinden bilirkişi tetkikatı yaptırılarak dava değerinin belirlenmesi ve bu değer üzerinden davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir.

O halde, davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18682, Karar No: 2014/2036, Tarih: 10.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/18682 E.  ,  2014/2036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 12. İş Mahkemesi

Tarihi :15.05.2013

No :2012/1008-2013/284

Davacı :F.. T.. adına Av. F.. E..

Davalı :S.. K.. Başkanlığı adına Av. K..E..B..

Davacı, 2925 sayılı Yasa kapsamında tarım sigortalılık süresinin Kurum tarafından, tarım işlerinde çalışmadığı gerekçesiyle iptaline ilişkin işleminin iptali ile 2925 sayılı sigortalılığının geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; davacının sigortalılığının 01.03.2002 tarihinden itibaren başladığını ve her yıl için 180 gün kabul edilen 2925 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığın müfettiş raporuna dayalı olarak iptali sebebiyle Kurum işleminin iptali ile primini ödemiş olduğu sürelerde tarım sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkin olup; mahkemece, davacının, büyükbaş hayvan beslediğine ve arıcılık yaptığına ilişkin herhangi bir kayıt bulunmadığı ve tanık beyanlarından davacının İstanbul'da yaşadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu olan somut olayda;davacının, 27.02.2002 tarihli dilekçesi üzerine 01.03.2002 tarihinde 2925 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın başladığı, ibraz edilen Kurum yazışmalarından ve sigortalılık dökümünden anlaşıldığı üzere davacının 2002/3-2012/8. ayı arasındaki primlerinin ödendiği, ancak 13.09.2012 tarihli Bartın Sosyal Güvenlik Denetmen raporuyla davacının 01.03.2002 tarihinden itibaren sigortalılığının müfettişlik raporuna dayalı olarak iptal edildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının tarımsal faaliyetine ilişkin belge bulunmadığı ve tanık beyanlarına göre Kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, karar eksik inceleme ve araştırmaya dayanmaktadır. 2925 sayılı Yasanın; amacını belirleyen 1.maddesi "Bu kanunun amacı, tarım işlerinde hizmet aktiyle süreksiz olarak çalışanların bu kanunda yazılı şartlarla sosyal güvenliğinin sağlanmasıdır." hükmünü, kapsamını belirleyen 2.maddesi ise, "...süreksiz olarak tarım işlerinde hizmet aktiyle çalışanlar istekte bulunmaları kaydıyla bu Kanununa göre sigortalı sayılırlar." hükmünü içermekte, 4.maddesi ise sigortalı sayılmayacakları belirlemiş olup, anılan maddelerden de anlaşılacağı üzere, her ne kadar, 2925 sayılı Yasa, isteğe bağlı olarak sigortalılıktan bahşediyor ise de, bu Kanuna göre tarım sigortalısı sayılabilmek için, Yasanın 1, 2. ve 3.maddeleri uyarınca bir hizmet aktinin varlığına ihtiyaç olup, bu kapsamda davacının yaz aylarında köyde arıcılık ve hayvancılık yaptığının, kışları ise İstanbul'a döndüğünün belirtilmesi nedeniyle davacının faaliyetinin bulunduğu belirtilen A.. B..köyünde kollukça faaliyetinin varlığı ve niteliği konusunda geniş çaplı araştırma yaptırılmalı, köyün muhtar ve azaları ile komşu arazi sahiplerinin tanık sıfatıyla beyanı alınmalı nasıl ve ne şekilde çalıştığı hususu üzerinde durularak usulüne uygun araştırma yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular üzerinde durulmadan yazılı gerekçeler ile davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14180, Karar No: 2014/16939, Tarih: 11.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/14180 E.  ,  2014/16939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/1421-2014/250

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin sendikal sebeple davalı işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren iş sözleşmesinin işçinin yetersiz performansı nedeniyle geçerli sebeple feshedildiğini, sendikal sebeple feshedilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilerek boşta geçen süre ve işe başlatmama tazminatı

Temyiz:

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davacının iş sözleşmesinin sendikal sebeple feshedilip feshedilmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Diğer taraftan dava tarihinde yürürlükte bulunan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesinin 6. fıkrası ve 7. fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanan işçinin iş sözleşmesinin sendikal sebeplerle feshedildiği noktasında ispat yükü işçide olup sendikal sebeple feshin sabit olduğu hallerde mahkemece belirlenecek iş güvencesi tazminatı işçinin bir yıllık ücretinden az olamaz.

Somut olayda, davacı iş sözleşmesinin sendikal sebeple feshedildiğini iddia ederken davalı performansı düşüklüğü sebebiyle iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini savunmaktadır. Bununla birlikte davalı tarafından performans düşüklüğü sebebiyle fesih ileri sürülürken, davacının savunmasının alınmadığı ve performans ölçümünün objektif kriterlerinin neler olduğunun, davacının performansının düşük olduğunun ve verilen uygun süre içinde de performansının yükseltilemediğinin ispat edilemediği ve bu itibarla geçerli sebebinin ispatlanamadığı anlaşılmaktadır.

Feshin geçerli sebebe dayanmadığının tespit edilmesinden sonra davacının sendikal fesih iddiasının yerinde olup, olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Feshin geçerli sebebe dayanmadığının tespit edilmesinden sonra davacının sendikal fesih iddiasının yerinde olup, olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendikal sebeple feshedildiği kabul edilmiş ise de, dosya kapsamında bulunan şahit beyanı ile sendikal özgürlüklerin ihlali ile ilgili yapılan savcılık soruşturması ile başka bir mahkemeden alınan emsal bilirkişi raporu ve üyelik istifa bildirimleri dışında delil bulunmamaktadır. Bu sebeple dosya kapsamı hüküm kurmaya elverişli değildir.

Oysa davacı vekili sendikanın 551 işçiden 191 tanesini üye kaydettiğini ve işletme çoğunluğu için 220 üye sayısına ulaşması gerektiğini, 26 işçinin sendika üyeliği sebebiyle çıkarıldığını Nisan-Mayıs ayında sendikadan istifa eden 17 kişi olduğunu ve bunların çalışmaya devam ettiklerini beyan ederken davalı vekili ise, fesihten önceki ve sonraki üçer aylık dönemlerde 88 işçi alınıp 107 işçi çıkarıldığını, işletmede toplam 559 kişi çalıştığını ifade etmiştir.

Mahkemece fesihten önceki altı ay ve sonraki altı ay içinde işe alınan, işten çıkarılan işçiler olup olmadığı, bu şekilde kaç kişinin işten çıkarılıp işe alındığı, bunlar arasında sendika üyesi, T.-K. İş Sendikası üyesi olup olmadığı, varsa sayıları, üyelikten istifa edip çalışmaya devam eden ya da üyelikten istifa edip yeninden işe alınan işçi olup olmadığı, sendikanın davalı işletmesinde örgütlenmeye başladığı tarihten itibaren geçen süreç içindeki üye sayısındaki değişimin ne olduğu hususlarının açıklığa kavuşturularak dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte konunun değerlendirilip feshin sendikal sebebe dayanıp dayanmadığının belirlenmesi gerekirken yetersiz dosya kapsamına dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

Son olarak mahkemece ulaşılan sonuca göre de, boşta geçen süre ücretine hak kazanılması için süresi içinde işverene işe başlatılmak için başvurulması gerektiğinin göz ardı edilmesi de isabetsizdir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12687, Karar No: 2018/2197, Tarih: 14.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/12687 E.  ,  2018/2197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıklar hakkında vergi usul kanununa muhalefet suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’ın 17.01.2006 ve 15.12.2006 tarihleri arasında şirket ortağı ve müdürü olduğu, 15.12.2006 ile 26.07.2007 tarihleri arasında sanık ... Kamber’in şirket müdürü olduğu, 26.07.2007 tarihinden sonra şirket müdürünün sanık ... olduğu ve aynı tarihte sanık ...’un şirkete ortak olduğunun anlaşılması, sanık ...’ın savunmasında ...’ın talebi ile şirketin kuruluşunu gerçekleştirdiğini, kağıt üzerinde müdür olarak gözükmesine rağmen tüm şirket işleri ile ...’ın ilgilendiğini savunması, sanık ... ...’in şirketin 4 ay kadar kendisinde kaldığını, şirketle hiçbir ilgisinin bulunmadığını, o tarihlerde zor durumda olması nedeniyle yapılan bu teklifi kabul ettiğini beyan etmesi, sanık ...’ın şirket hisselerini arkadaşı sanık ... ile aldıklarını, ancak vergi dairesinden o dönem inceleme bittikten sonra açılış için izin verileceğinin söylendiğini, açılış yapılamadığı için herhangi bir şekilde fatura kesilemediğini beyan etmesi, sanık ...’un da firmayı aldıktan sonra kayıt işlemleri ile uğraştıklarını herhangi bir faaliyet gösteremediklerini, bu nedenle fatura düzenlemediklerini savunması ve vergi suçu raporunda bu yıllara ait faturalardan somut olarak bahsedilmemesi, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu fatura asıllarından her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, daha sonra ise sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması ve fatura ile belgeler üzerindeki imza ve yazıların da sanıklara ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a-5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği; somut olayda sanıkların aynı takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediğini kabul edilmesi karşısında haklarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

b-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu dışında kalan kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 14.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11247, Karar No: 2008/1397, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11247 E.  ,  2008/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, hesap ekstresinden kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davalı şirkete borcu ve taahhüdü olmadığını, müvekkili şirketin ticari merkezi ...'da olduğu için ...İcra Dairesinin yetkili olmadığını belirterek davanın reddi istemiştir.

Mahkemece, yetki itirazının kabulü ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve süresinde talep halinde dosyanın yetkil... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine , İcra Müdürlüğü’nde yetki itirazının kabulü ile icra dosyasının da ... İnegöl İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

İtirazın iptali davalarında, hem icra dairesinin hem de mahkemenin yetkisine itiraz edilmesi durumunda İİK’nun 50. maddesi uyarınca öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz incelenmelidir.

Somut olayda, davalı borçlu aleyhindeki icra takibinde hem borca, hem icra dairesinin yetkisine itiraz etmiş ve ... İcra Dairelerinin yetkili olduğunu bildirmiştir.

Mahkemenin yetkisine itiraz edilmemiştir. HUMK’nun ilgili maddelerinde yer alan kesin yetki kurallarının da somut olayda uygulanabilirliği bulunmamaktadır. Buna rağmen mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi yetkisizlik kararıyla bağdaşmayacak şekilde icra dairesinin yetkisiz olduğundan bahisle icra dosyasının, davalının yetkili olarak gösterdiği ... dışındak...İcra Dairesine gönderilmesi biçiminde hüküm oluşturulması da isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6797, Karar No: 2018/13170, Tarih: 24.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/6797 E.  ,  2018/13170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ...... davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ......in, düzenlediği .........lar ile hukuka aykırı olarak kendisinden dağıtım, iletim,......... okuma bedeli adı altında ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde ......lere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nin 13/07/2015 dava tarihinden itibaren işleyecek ...... faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hükmün, davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12/06/2017 tarih, 2016/22077 E., 2017/9628 K. sayılı ilamı ile “...Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ...... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan ......... okuma, ...... satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı ...... Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Söz konusu bozma ilamı sonrasında mahkemece; dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yasanın 20. maddesi uyarınca davanın reddine davacının yaptığı yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, ...... ......lerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, ...... satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin ......ı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı ilamıyla; 4628 sayılı ...... Piyasası Kanunu’nun 4. maddesi ile ...... Piyasası Düzenleme Kurulu’na tüketicilere yapılacak ...... satışlarında uygulanacak

./..

-2-