muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5189, Karar No: 2021/10375, Tarih: 10.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5189 E.  ,  2021/10375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi ...

SUÇLAR : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, kasten yaralama

HÜKÜMLER :1) Sanık ... hakkında kastın aşılması suretiyle öldürme suçundan TCK'nın 87/4, 29, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası mahkumiyeti,

2) Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2, 29, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası mahkumiyeti,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafi, Sanık ... müdafileri, katılanlar vekili, Cumhuriyet Savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık ... müdafi, sanık ... müdafileri, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı nedeniyle CMUK’nun 318. maddesi uyarınca, Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmü temyiz hak ve yetkileri bulunmayan maktulden katılanlar vekilinin bu suça yönelen temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesince REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın maktul ...'e karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun, sanık ...'in maktul ...'e karşı eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ... yönünden suç niteliği tayin, takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş verilen hükümlerde bozma ve eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafilerinin meşru müdafaanın varlığına yönelen, sanık ... müdafinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin sanıkların kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişen, Cumhuriyet savcısının sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme hükümlerinin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü maktul ...'in sanıklar ... ve ...'nın birlikte işlettiği büfeye gelerek büfenin önünde alkollü içki içmek istediği, sanık ...'nın büfe önünde bira içenlerden 1 TL fark aldığı ancak maktulun ödeme yapmayı kabul etmemesi üzerine sanık ... ve maktul ... arasında tartışma çıktığı, olay yerinden ayrılan maktulun bir süre sonra yeniden geldiği, sanıklar ... ve ... ile tartışmaya başladığı, ... ile büfenin dışında tartışan maktulun olay yerinden yeniden ayrıldığı, sanıklar ... ve ...'in kendisini dövdüklerini söyleyerek abilerinden bıçak isteyen maktulun abilerinin bıçak vermemeleri üzerine tanık ...'ın çalıştığı dükkandan iki adet bıçak alarak sanıkların işlettiği büfeye kendi aracı ile gittiği, maktulun abilerinin büfeye gelerek tartışmayı sonlandırmaya çalıştıkları esnada maktulun abisi ...'in aracının freni boşalması sonucu kaza yaptığı, bu sırada kalabalığın arasında maktul ...'in aracını sanıklar ... ve ...'in üzerlerine sürdüğü, daha sonra maktul ...'in aracı durdurarak indiği, elindeki bıçak ile ...'i yaraladığı, kavga sırasında sanık ...'nın bıçakla, sanık ...'in ise sopa ile maktule vurarak yaraladıkları olayda; sanık ...'in diğer sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak yaralama suçunu işlediği anlaşıldığından TCK'nin 37/1. maddesi delilleriyle 87/4-2. cümlesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, TCK'nin 86/2 maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafinin, katılanlar vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/06/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2967, Karar No: 2019/1388, Tarih: 26.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2967 E.  ,  2019/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün, davacılar ile davalılardan ... İnş.Tur.Tic.San.Ltd.Şti vekilleri ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalılar ... ve ...'nun tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,Dava, sigortalının 14/06/2012 tarihinde iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının ( anne,baba ve kardeşlerinin) maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı takdiren 30.000,00 er TL. Manevi tazmınatın, davacı kardeşler yararına ise ayrı ayrı takdiren 7.000,00 er TL. Manevi tazmınatın, ... ve ... dışındaki diğer davalılardan olay tarihi olan 14/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamından; ASKİ‘nin Ankaranin Muhtelif Bölgelerinde Yol Üst Yapisina Dokunulmadan Boru Sürtme Yöntemiyle Pis Su Ve Yağmur Suyu Döşenmesi Inşaati işini davalı ...‘ne verdiği anlaşılmaktadır.

1-Dosya kapsamından; ASKİ‘nin Ankaranin Muhtelif Bölgelerinde Yol Üst Yapisina Dokunulmadan Boru Sürtme Yöntemiyle Pis Su Ve Yağmur Suyu Döşenmesi Inşaati işini davalı ...‘ne verdiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için öncelikle asıl işveren-alt işveren kavramlarının açıklanması gerekir.İş kazalarından kaynaklanan tazminat davalarının özelliği gereği, kaza tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle yapılan işin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken tedbirlerin neler olduğu İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerinin göz önünde tutulmak suretiyle,incelenmesi,işverenin hangi önlemi almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı, gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi gerekir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir ).Bu açıklamadan olarak şüphesiz ki tarafların kusur durumu irdelenirken konusunda ehil bilirkişilere olayı inceletmek kadar olaya neden olan tüm saiklerin bir bütün olarak ele alınması ve bu kapsamda da taraflarca ortaya konulan iddia ve savunmalar ile tüm delillerin titizlikle değerlendirilerek kusurun aidiyeti ve oranına dair raporun oluşa uygun olup olmadığının tespiti gerekir. Kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının kazanç kaybının hesaplanmasında davacının kendi kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek miktarının takdirinde tarafların kusur durumu yine mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.Ayrıca yargılamaya konu ihtilafın sağlıklı biçimde çözülmesi için asıl işveren-alt işveren kavramlarının açıklanmasında fayda bulunmaktadır.4857 sayılı Kanun'un 2.maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir.İş Kanunu'nun 2.maddesinin 7.fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

5510 sayılı Kanun'un 12/6.maddesi ile de asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu tutulmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 2/7.maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları, 5510 sayılı Kanun'un 12/6.maddesi ile de Kurumun alacakları ve işçinin sosyal güvenlik hakkı daha geniş koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 veya 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kaçmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2.maddesinin 6.fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları da bağlamaz.

Alt işverenden söz edebilmek ve asıl işvereni, aracının borçlarından sorumlu tutabilmek için bir takım zorunlu unsurlar bulunmaktadır.

a) İşyerinde işçi çalıştıran bir asıl işveren bulunmalıdır. Sigortalı çalıştırmayan “işveren” sıfatını kazanamayacağı için, bu durumdaki kişilerden iş alanlar da aracı sayılmayacak ve anılan madde kapsamında dayanışmalı sorumluluk doğmayacaktır.

b) Bir başka işveren, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş almalı ve sigortalı çalıştırmalıdır.

c) İşverenlik sıfatını, alınan işte ve o iş nedeniyle sigortalı çalıştırılması sonucunda kazanmış olması aranacaktır. Bu kişinin diğer bir takım işyerlerinde çalıştırdığı sigortalılar nedeniyle kazandığı işverenlik sıfatının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

d) İşverenden alınan iş, işverenin sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir işyeri olarak değerlendirilebilecek nitelikte olmamalıdır, aksi halde iş alan kimse aracı değil, bağımsız işveren niteliğinde bulunacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendisi sigortalı çalıştırmaksızın işi bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendisi sigortalı çalıştırmaksızın işi bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f) Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi yada yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İşyerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

Bu açıklamalardan yola çıkılarak somut olayda, davalı ASKİ‘nin kendi asıl işlerinden olan alt yapı inşaatı işini ihale ile bir şirkete vermesi onu asıl işverenlik sıfatından ve bunun doğal neticesi olarak da sorumluluktan kurtarmaz. Bu durumda kendine ait işi bir başkasına yaptıran kişi ya da kurum alt işverenin(taşeronun) ve bu alt işverenin istihdamlarının kusurlarından onun ile birlikte müteselsilen sorumlu olur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara dikkat edilmeden ASKİ yönünden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılması gereken iş, ASKİ‘yi de asıl işveren olarak tazminat istemlerinden sorumlu tutmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara dikkat edilmeden ASKİ yönünden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılması gereken iş, ASKİ‘yi de asıl işveren olarak tazminat istemlerinden sorumlu tutmaktan ibarettir.

2- Dİğer taraftan, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370) Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı anne ve baba yararına ayrı ayrı hükmedilen 30.000,00 er TL manevi tazminatın az olduğu açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ... İnş.Tur.Tic.San.Ltd.Şti.'ye yükletilmesine,26/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32251, Karar No: 2017/12608, Tarih: 30.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/32251 E.  ,  2017/12608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, 01.07.1997 tarihinden itibaren, davalı ... Üniversitesine bağlı ... Tıp Fakültesinde, değişen taşeronlar nezdinde ve en son davalı ... A.Ş.'de röntgen teknisyeni olarak çalıştığını, 3153 sayılı Kanun'a göre fazla çalışma yaptırılmaması gerekirken fazla çalışma yaptığını ve mevzuatta bulunan şua izinlerinin kullandırılmadığını beyanla, ödenmeyen fazla çalışma ve şua izin ücretlerine hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; husumet itirazında bulunarak haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili; husumet itirazında bulunarak çalışma şartları ve ücretlerin Üniversite yönetimi tarafından belirlendiğini, ihaleyi kendilerinden sonra bir başka firmanın kazanması üzerine davacının çıkışının yapıldığını, akabinde ihaleyi yeni kazanan şirkete girişinin yapıldığını, şirket yönünden izin hakkı doğmadığını, çalışma saatlerinini yasal mevzuata uygun olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının hesaplanan alacaklarından, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi kapsamında, davalı Üniversitenin asıl işveren, davalı Piripak A....nin son alt işveren olarak müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyizi üzerine, Dairemizin 2014/27442 esas 2015/1956 karar numaralı ilamı ile 'Radyoloji, Radyom ve Elektirikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizammenin' 21. maddesinde; “röntgen ve radyom ile daimi olarak günde beş saatten fazla çalışılamaz. Röntgen muayenehanelerinde pazardan maada ayrıca bir gün daha öğleden sonra tatil yapılmalıdır” hükmünü içermesine karşın, 30.01.2010 tarihinde 3153 sayılı Kanun'a eklenen Ek 1. maddeyle, haftalık çalışma süresinin 35 saat olacağının düzenlendiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise bu değişiklik gözetilmeden hesaplama yapıldığı, oysa ilk hali ile günlük 5 saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılması gerekirken, 30.01.2010 değişikliğinden sonra günlük 7 saatin aşıldığı çalışmaların fazla çalışma sayılması gerektiği, fazla çalışma alacağı yönünden davalı ... A....nin (son alt işveren olmaması nedeniyle) asıl işverenle birlikte tüm dönemden sorumlu tutulmasının hatalı olduğu, yalnızca kendi dönemindeki çalışmalardan sorumlu olduğunun gözetilmesi gerektiği, davalı tarafın ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirilmeden hüküm kurulmasının hatalı bulunduğu gerekçeleriyle bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek, bilirkişiden alınan ek rapor doğrultusunda kısmen kabul yönünde hüküm kurulmuştur.

Temyiz

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 2014/27442 esas 2015/1956 karar numaralı ilamı ile davalı tarafın ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirilmeden hüküm kurulmasının hatalı bulunduğu gerektiği ve ilamda belirtilen diğer gerekçelerle bozulmuştur.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ve 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi, usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, yalnızca fazla çalışma ile ilgili hususlarda bozma gerekçeleri açıklanmış olup, sair temyiz nedenleri reddedilmemiştir. İlamda dava dilekçesinin diğer alacak kalemi olan şua izni alacağı ile ilgili bir açıklama yapılmamış olması nedeniyle, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda, şua alacağı ile ilgili kısmın bozma kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. Oysa ki, ıslah sonrası zamanaşımı def'i şua izni alacağı içinde ileri sürüldüğü gibi, bu alacak yönünden de davalı alt işveren ... A.Ş.'nin yalnızca kendi döneminden sorumlu tutulması hakkaniyet gereğidir. Bu hususun bozma ilamında yer almaması, sair temyiz nedenleri reddedilmemiş olduğundan, bozma kapsamı dışında kaldığı anlamına gelmemektedir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37402, Karar No: 2021/10325, Tarih: 22.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/37402 E.  ,  2021/10325 K.**

**"İçtihat Metni"**

NCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.12.2008 suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; Cumhuriyet savcısınının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.