muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10418, Karar No: 2016/5348, Tarih: 20.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/10418 E.  ,  2016/5348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan ve duruşmada okunup sanıktan diyecekleri sorulmayan ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahke- meleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, 11.04.2013 tarihli onaysız ekspertiz raporu fotokopisine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 20.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2114, Karar No: 2022/6773, Tarih: 10.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2114 E.  ,  2022/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Tüketici Mahkemesince verilen 24.09.2019 tarih ve 2019/204 E. - 2019/316 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.12.2020 tarih ve 2019/2374 E. - 2020/1657 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 05/08/1997 tarihinde davalı bankanın ... şubesine yıllık %2,5 oranında mevduat faizi oranı uygulanması suretiyle nemalandırılması için 10.000 İsviçre Frangı yatırdığını, daha sonra İsviçre'ye çalışmaya gittiğini, bu süre zarfında bankanın kendisine hiçbir ihtarda bulunmadığını, buna rağmen bankaya müracaat ettiğinde paranın ve hesabın olmadığının ve bankadaki tüm alacakların ve borçların TMSF'ye devredildiğinin öğrenildiğini, ancak davacıya ait takipsiz bırakılan hesaptaki paranın TMSF'ye devri için öncelikle davacıya ihtarda bulunulması gerektiğini, ihtar olmadığından 10 yıllık zamanaşımı süresinin de işlemeyeceğini belirterek,10.000 İsviçre Frangının yatırıldığı tarihten itibaren en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili ise, davalı bankanın sisteminde davacı adına bir müşteri kaydının olmadığını, davacının dayanağı olan hesap cüzdanındaki müşteri numarasının ilk olarak 09/09/2003 tarihinde Balıkesir Şubesi tarafından dava dışı Cemal Akçaoğlu isimli müşteriyle ilişkilendirildiğini, yine banka hesaplarında yapılan incelemede 05/08/1997 tarihinde davacı adına İsviçre frangı hesabı açıldığına ilişkin bir kayıt olmadığını, müvekkili bankanın müşteri hesap hareketlerini 10 yıl süreyle saklamakla yükümlülüğü olduğunu, davacının iddia ettiği 10.000 İsviçre frangını aynı yıl çekmiş olması gerektiğini, zira ertesi yıldan itibaren banka kayıtlarının CD ortamında muhafaza edildiğini, muhafaza edilen CD ortamında bu kaydın gözükmemesinin hesaptan bu paranın 01/01/1998 tarihinden önce çekilmiş olmasından kaynaklanabileceğini, para çekme işlemine ilişkin belgelerin de imha edilmesinin kuvvetle muhtemel olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, bölge adliye mahkemesince verilen göreve ilişkin karara uyularak görevli mahkemede yargılamanın görülmesine devam edilmiş olup, davacı tarafın aslını da ibraz ettiği mevduat hesap cüzdanının otomasyon şartları altında üretildiğinin anlaşıldığı, üzerinde bir yetkilinin ıslak imzasının bulunduğu, cüzdanın sahteliğinin iddia edilmediği, 05/05/1997 tarihinde açılan vadeli hesabın 01/01/1998 tarihinden itibaren CD ortamında saklandığı belirtilen kayıtlar içinde yer almadığı, ancak aslı dava dosyasına ibraz edilen cüzdanla temsil edilen hesabın açıldığına ve orada yazılı tutarın bankaya yatırıldığına karine oluşturduğunun kabulünün gerektiği, hesapta kayıtlı tutarın zaman aşımına uğradığı yönünde bir bulgu olmadığı, hesabın cüzdanının geri alınmaksızın kapatılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 10.000,00-İsviçre Frangının 05/08/1997 tarihinden itibaren, aynı cins paraya üçer aylık vadeler şeklinde uygulanan faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, mahkemenin davanın kabulüne dair verdiği kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi itibariyle 72.070 TL'dir. Dava, yabancı para borcu alacağının tahsiline ilişkin olmakla birlikte, dava değeri dava tarihi itibariyle 37.000.-TL olup yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanun'un 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı vekilinin kesin olan karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 10.10.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7409, Karar No: 2011/7826, Tarih: 09.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/7409 E.  ,  2011/7826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye  Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :31.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2010/10707, Karar No: 2010/11807, Tarih: 01.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/10707 E.  ,  2010/11807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.615,86 liralık takibe itirazın iptali, %40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, davalının satın aldığı faturaya dayalı sebze ve meyvelerin bedeli 2.591,86 TL'yi ödemediğini iddia ederek, tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, mal alınmadığı için borcu bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuş, mahkemece re'sen teklif edilen davacının tamamlayıcı yemini ile davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kanun aksini emretmedikçe iki taraftan her biri iddiasını ispat ile yükümlüdür.

Davalı, akti ilişkiyi ve dava konusu malların teslimini inkar ettiğine göre, bu hususların ispat yükümlülüğü davacıya aittir.

Dava konusu alacak miktarına göre alacağın HUMK'nun 288.maddesinde belirtildiği şekilde senetle ispatı gerekir.

Hakim, takdiri delil ile ispatı caiz olan vakıayı ispat etmiş olan tarafa, kanaatini güçlendirmek için re'sen yemin teklif edebilir. Ancak, bir vakıanın takdiri delil ile ispatı caiz değilse (HUMK 288 ve 290 md.) ve o vakıa kesin delillerle ispat edilmemişse, mahkemenin ispat yükü kendisine düşen tarafa tamamlayıcı yemin teklif etmesine kanunen imkan yoktur. Bu durumda ise, ispat yükü kendisine düşen taraf, diğerine taraf yemini teklif edebilir.

O halde, davacının dava dilekçesinde "ve sair deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğu gözetilerek, davacının davalıya yemin teklifine hakkı bulunduğu hatırlatılmak suretiyle oluşacak sonuca uygun şekilde karar verilmesi gerekirken, davanın yazılı gerekçe ile kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 1.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10839, Karar No: 2023/4747, Tarih: 25.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10839 E.  ,  2023/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/191 E., 2016/469 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, iade, onama, bozma

A. Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/191 Esas, 2016/469 Karar sayılı kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

B. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/191 Esas, 2016/469 Karar sayılı kararının sanık ... ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

C. Sanıklar ve Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan, Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan, Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2015 tarihli ve 2015/424 Esas numaralı iddianamesi ile sanık ... hakkında, katılana ait iş yerinden motosiklet çalması şeklinde eylemi nedeniyle hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 151/1, 116/1-4, 53, 63, 54. maddeleri gereğince cezalandırılmasına; sanık ... hakkında aynı eylem nedeniyle hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 39/1-2-c maddesi delaletiyle 141/1, 143, 151/1, 116/1-4, 53, 63, 54. maddeleri gereğince cezalandırılmasına; ayrıca sanık ... hakkında olaya müdahale etmek isteyen polis ekiplerine bıçak göstererek tehditte bulunması eylemi nedeniyle 265/1-4, 43, 53, 54. maddeleri gereğince cezalandırılmasına; suça sürüklenen çocuk hakkında ise katılana ait iş yerinden motosiklet çalması şeklinde eylemi nedeniyle hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 151/1, 116/1-4, 31/3, 39/2-c. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2.Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/191 Esas, 2016/469 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 62, 116/4, 62, 151/1, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 5 yıl 15 ay, 10 ay ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 39/1-2-c, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına,

c. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 39/1-2-c, 31/3, 62, 116/4, 39/1-2-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 13 ay ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... dilekçesinde sadece hükmü temyiz ettiğini ifade etmiştir. Sanık ...'ın temyiz istemi, verilen kararın somut delillere dayanmadığına, suç işleme kastı olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme neticesinde karar verildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... dilekçesinde sadece hükmü temyiz ettiğini ifade etmiştir. Sanık ...'ın temyiz istemi, verilen kararın somut delillere dayanmadığına, suç işleme kastı olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi, eksik inceleme neticesinde karar verildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın 16.03.2015 günü iş yerini kilitleyerek evine geçtiği, akşam saat 19.53'de, katılanın bir akrabasının kendisini arayarak, iş yerinde bulunan motosikletin yolda bir şahıs tarafından iteklendiğini gördüğünü haber verdiği, katılanın polise ihbarda bulunduğu, olay yerine intikal eden polis ekiplerinin, iki kişi tarafından kullanılan motosiklete bağlı olan suça konu motosikletin üstünde de bir kişi olduğu hâlde çekilerek götürüldüğünü tespit ettikleri, hemen müdahale edilerek sanıklar ... ile ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın yakalandıkları, iş yerinde yapılan incelemede, tellerin kesilerek, suça konu motosikletin dışarı çıkarıldığının anlaşıldığı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun aşamalarda tevilli olarak suçlamaları kabul ettikleri ve üzerlerine atılı suçları işlediklerinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan da dava açıldığı hâlde, bu suçtan dolayı karar verilmediği belirlenmiş olmakla, zamanaşımı süresi içerisinde görevi yaptırmamak için direnme suçundan karar verilmesi mümkün görülmüş, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken, gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının “iş yeri dokunulmazlığının ihlâli” yerine “konut dokunulmazlığının ihlâli” olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, adlî emanetin 2015/169 sırasına kayıtlı eşyaların müsaderesi konusunda karar verilmemiş ise de; zamanaşımı süresince karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun kullandığı motosiklet ile sanık ...'yi, olayın meydana geldiği otopark önüne bıraktığı ve devamında da sanık ... tarafından otopark dışına çıkarılan motosikleti bir başka motosiklete bağlayarak götürdüğü, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre hırsızlık eylemine doğrudan iştirak ettiği anlaşılmakla, hakkında 5237 sayılı Kanun’un 37. maddesi delaletiyle hüküm kurulması gerekirken, hırsızlık suçundan kurulan hükümde aynı Kanun'un 39/1. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini; kabule göre de; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 39/1-2-c ve 31/3. maddeleri uyarınca tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B.Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan, Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle hırsızlık suçu ve ayrıca sanık ... yönünden savunmanın bölünmezliği ilkesi gereğince bu suç ile birlikte işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları bakımından sanıkların savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Suça sürüklenen çocuğun kullandığı motosiklet ile sanık ...'yi, olayın meydana geldiği otopark önüne bıraktığı ve devamında da sanık ... tarafından otopark dışına çıkarılan motosikleti bir başka motosiklete bağlayarak götürdüğü, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre hırsızlık eylemine doğrudan iştirak ettiği anlaşılmakla, hakkında 5237 sayılı Kanun’un 37. maddesi delaletiyle hüküm kurulması gerekirken, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde aynı Kanun'un 39/1. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini,

2. İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

3.Kabule göre de; daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi nedeniyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

3.Kabule göre de; daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi nedeniyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/191 Esas, 2016/469 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

B.Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan, Sanık ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından, Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle, Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/191 Esas, 2016/469 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulup başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin ve suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından kurulacak hükümde atıfet hükümleri de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...