muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7054, Karar No: 2017/366, Tarih: 23.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/7054 E.  ,  2017/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından doğan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davacı şirkete.. Paket Döviz Sigorta Poliçesi ile sigortalı dava dışı ...San. ve Tic. A.Ş.'ne ait binanın davalıya ait binadaki harfiyat çalışmaları nedeniyle hasarlandığını, bu hasar nedeniyle taşınmazda toplam 67.135,93 Euro hasar meydana geldiğinin tespit edildiğini, müşterek sigorta gereği davacının toplam hasarın %5'i olan 3.356,80 Euro'luk kısmından sigortalıya karşı sorumlu olduğunu, 13/11/2007 tarihinde sigortalısına 5.924,00 TL ödediğini ve zararın meydana gelmesinde bütün kusurun davalı şirkete ait olduğunu belirterek 5.924,00 TL sigorta tazminatının ödeme tarihi olan 13/11/2007 tarihinden itibaren TCMB avans faizi oranı üzerinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu hasarın meydana gelmesinde davalının herhangi bir kusuru olmadığını hasarın davacının sigortalısının kusuruyla meydana geldiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile İstanbul Teknik Üniversitesi'nde uzman bilirkişiler kurulunca düzenlenen 07/06/2013 tarihli rapor ve 27/06/2013 tarihli ek rapor dayanak alınarak davalının %30 kusur durumu itibariyle 1.777,20 TL rücuen tazminatın ödeme tarihi olan 13/11/2008 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- 6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Davalı şirket vekilinin temyize konu tazminata yönelik temyiz istemine ilişkin olarak hükmedilen tazminat miktarı, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Dava, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1301. maddesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2)Dava, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1301. maddesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece alınan bilirkişi raporunda davalı tarafın meydana gelen olayda %30 kusuru nedeniyle hasarın oluştuğu bildirilmiş ve bu gerekçeyle davanın kısmen kabulü yoluna gidilmiş ise de, taraflarca dosyaya sunulan ve aynı olay nedeniyle farklı mahkemelerde yargılaması tamamlanıp temyiz incelemesinden geçmiş olan bir kısım dava dosyalarında (Yargıtay 17 H.D. 2016/2558-9857, 2015/5444-2016/9858 ) alınan bilirkişi raporlarında, davaya konu hasarın oluşumunda davalı... San. Ve Tic. A.Ş‘nin tam kusuru ile yol açtığının tespit edilmiş olduğu mütalaa edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, .... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/144-2015/476 sayılı dosyasında ehil bilirkişlerden alınan 08.10.2014 tarihli ve itiraz üzerine alınan 24.03.2015 tarihli raporlarda aynı olay ile ilgili olarak diğer dosyalardan alınan tüm bilirkişi raporları gözetilerek hasara davalı....San. Ve Tic. A.Ş‘nin tam kusuru ile yol açtığının tespit edilmiş olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeni ile reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya ve davacıya geri verilmesine 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3207, Karar No: 2019/190, Tarih: 16.01.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/3207 E.  ,  2019/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL- TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan...’in 6 parsel sayılı taşınmazdaki 42 nolu büro vasfındaki taşınmazını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalıya devrettiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satış bedeli olarak eşinin bileziklerini mirasbırakana verdiğini, mirasbırakanın davacıya da taşınmaz temlik ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar Dairece ‘’derdestlik itirazına konu olan 2011/708 Esas sayılı davanın, HMK'nun 119. maddesi çerçevesinde dava dilekçesindeki esaslı unsurların eksikliğinden ötürü 30.12.2011 tarihinde reddine karar verildiği ve süresi içerisinde temyiz edilmediği; her ne kadar anılan davada "davanın reddine" şeklinde hüküm kurulmuş ise de, HMK'nun 119/1. maddesinde sayılan eksikliklerin aynı maddenin 2. fıkrası hükmü uyarınca "davanın açılmamış sayılması" hukuki sonucunu doğuracağı ve "davanın reddine" karar verilmesinin değinilen hukuki sonucu ortadan kaldırmayacağı; bu durum karşısında da, 2011/708 Esas sayılı davanın 04.01.2012 tarihinde açılmış bulunan eldeki dava bakımından HMK.'nun 114. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde belirtilen derdestlik koşulu kapsamında değerlendirilemiyeceği açıktır. Hal böyle olunca, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi yerine, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.’’ gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakanın 09.07.2011 tarihinde öldüğü, geride davacı kızı ...., davalı oğlu...., dava dışı oğlu ... ile kendisinden önce 1995 yılında ölen oğulları ... ve ...’dan olma torunları ...., ..., ...., ..., ... ve ...’ın mirasçı olarak kaldığı, mirasbırakanın 13.10.1993 tarihinde maliki olduğu 7489 ada 6 parsel sayılı taşınmazdaki 42 nolu büro vasfındaki taşınmazın, intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini davalıya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, davalı tanığı olarak dinlenen dava dışı mirasçı ..., mirasbırakanın dava konusu taşınmazı davalıya yardım etmek amacıyla vermeye karar verdiğini, diğer kardeşlerinin de bunu kabul ettiklerini beyan etmiştir. Öte yandan mirasbırakanın davacı ile birlikte yaşadığı ve ölünceye kadar bakma akdiyle davacıya da pay temliki yaptığı, çocukları ile bir problemi olmadığı, mirasçılarından mal kaçırmasını gerektiren bir nedenin varlığına dair delilde sunulmadığı; mirasbırakanın davaya konu taşınmazı ekonomik durumu iyi olmayan oğlunu koruyup kollamak ve maddi-manevi yardım sağlamak amacıyla devrettiği, mal kaçırma düşüncesiyle hareket etmesi halinde başkaca taşınmazlarını da davalıya devredebilecekken sadece davaya konu olanla yetindiği, anılan temlikin muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil davasına konu olamayacağı sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2144, Karar No: 2010/3036, Tarih: 11.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2144 E.  ,  2010/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2008/2684-3292 sayılı 24.07.2008 günlü bozma kararında özetle; “Çekişmeli 101 ada 233 parsel sayılı taşınmazın doğu, batı ve güney sınırında eylemli orman bulunduğu bu nedenle taşınmazın yeniden yapılacak keşifle orman sayılan yerlerden olup olmadığının araştırılması, orman olmadığı saptandığı takdirde yeterli biçimde zilyetlik araştırmasının yapılması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu 101 ada 233 nolu parselin aynı vasıfla davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasayla değişik hükümlerine göre yapılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan raporlarda dava konusu Davutça Köyü 101 ada 233 nolu ham toprak niteliğiyle Hazine adına tespit edilen taşınmazın orman sınır hattının kuzeyinde orman sayılmayan yerlerden olduğu açıklandığı halde, Dairenin iade kararı üzerine orman bilirkişi İlhan ... ve kadastro teknisyeni Yaşar ... tarafından sunulan 21.01.2010 günlü ek rapora göre çekişmeli yerin 1/25000 ölçekli memleket haritasında yeşile ..., yakının da 1-12 metre yüksekliğinde çam- meşe ağaçları işaretlerinin bulunduğu alanda görüldüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece bu hususlar dikkate alınmamış, çekişmeli taşınmaza komşu olan parsel tutanakları, varsa dayanak tapu veya vergi kayıtları getirtilerek taşınmaz yönünü ne okuduğu denetlenmemiş, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenerek zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği, tespit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmemiş, eski ve yeni hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan elde edilmiş memleket haritaları ile topoğrafik fotogometri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro paftası örneği getirtilerek uygulanıp taşınmazın niteliği ile konumu ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı saptanmamıştır. Eksik araştırma ve incelemeye, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve bu fotoğraflardan elde edilmiş memleket haritaları, topoğrafik fotogometri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro paftası örneği ile tüm komşu parsel tutanak ve dayanakları ilgili yerlerden getirtildikten sonra önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte eski tarihli memleket haritası ile hava fotoğrafları ile tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları, fotogrometri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp taşınmazın bu belgelerde niteliğinin ne şekilde görüldüğü, imar, ihya ve zilyetliğinin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı, zilyetlik ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı taşınmazın bitki örtüsü toprak yapısı ve eğimi belirlenmeli orijinal renkli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde bir biri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ihya yapılmış ise hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü sorulmalı, taşınmazın konumu, eğimi ve bitki örtüsü dikkate alındığında, sürdürülen zilyetliğin ekonomik amacına uygun, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı belirlenip, önceki ziraatçi ve ormancı bilirkişiler raporlarındaki bulgularda değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 11/03/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16520, Karar No: 2023/305, Tarih: 12.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/16520 E.  ,  2023/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.10.2022

SAYISI : 2022/1510 E., 2022/1285 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/709 E., 2022/15 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı ... Su ve Kanalizasyon Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 352 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.10.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının iddia ettiği ücret ve çalışma süresi doğrultusunda yapılan hesaplama neticesinde tespit edilen ve davacı vekilinin ıslah dilekçesi gözetildiğinde reddedilen ve temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.10.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12425, Karar No: 2014/25549, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12425 E.  ,  2014/25549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/299-2014/171

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın sulu tarım arazisi olan bölümüne net ürün gelirine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, kapama meyve bahçesi niteliğindeki kısmına net meyve geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde de yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 Sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme aynı kanunun 15.maddesi uyarınca dava tarihi itabarıyla yapılır.

Bu nedenle dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2013 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçilmesi gerektiği halde, 2012 yılı resmi verileri esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Taşınmazın tamamının sulu nitelikte olması nedeniyle arazi olarak değerlendirilen kısmında olduğu gibi kapitalizasyon faizinin % 4 oranında alınması gerekirken, kapama meyve bahçesi bakımından bu oranın % 5 alınması suretiyle az bedel tespiti,

3-Taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki kısmı üzerindeki tüm ağaçların, 2013 yılı ağaç verim listesi TMMOB Ziraat Mühendisleri Odasından temin edilerek bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan ağaçların yaş ve cinsleri de belirtilmek suretiyle, her bir ağacın cins ve yaşına göre değerlendirme tarihi olan 2013 yılı itibariyle rayiç değerlerinin İlçe Tarım Müdürlüğü ve kurumlardan araştırıldıktan sonra değer biçilmesi gerekirken yazılı şekilde hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11943, Karar No: 2017/25969, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11943 E.  ,  2017/25969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.