muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20051, Karar No: 2012/28879, Tarih: 27.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20051 E.  ,  2012/28879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 24.06.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı , belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı istenilmesinden,

3) Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

4) Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3284, Karar No: 2021/6723, Tarih: 17.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3284 E.  ,  2021/6723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 03/06/2009 tarihinde Kestel trafo merkezinde kabloların ark yapması sonucu kuru otları tutuşturması ile yangın meydana geldiğini, 2.60 hektar büyüklüğünde bir orman alanının yandığını ileri sürerek, meydana gelen orman yangını nedeni ile komisyon tarafından tespit edilen 20.310,60 TL zararın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı UEDAŞ; davanın süresinde açılmadığını, husumetin yanlış yöneltildiğini, görevliler hakkında takipsizlik kararı verildiğini, elektrik tellerinin bakım ve onarımının diğer davalı şirketçe yerine getirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı SE-TA; kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, şartname ve sözleşme gereği bakımı yapılan hatlarda çıkan arızalardan sorumlu olduklarını, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; elektrik tellerinin ark yapması sonucu meydana gelen yangında davalıların kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 20.310,60 TL tazminatın olay tarihi olan 03/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar, davalıların temyizi üzerine, Dairece verilen 28/03/2018 tarihli ve 2018/1271 E., 2018/3129 K. sayılı kararla; davalıların sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, enerji nakil hatlarına ait iletkenlerin koparak yangın meydana gelmesinde şiddetli rüzgarın da etkili olduğu gözetilerek, belirlenecek tazminat miktarından adalete uygun bir hakkaniyet indirimi de yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; enerji nakil hatlarına ait iletkenlerin koparak yangının meydana gelmesinde şiddetli rüzgarın da etkili olduğu gözetilerek, belirlenen 20.310,60 TL tazminat üzerinden %20 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak, davanın kabulü ile 16.310,60 TL tazminatın olay tarihi olan 03/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre; davalı tarafın tüm, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre; davalı tarafın tüm, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Belirlenen zarardan, hakim tarafından TBK'nın 51/1 maddesi uyarınca hakkaniyet indirimi yapılarak tazminat tutarının belirlenmesi nedeniyle, davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi ve davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile hakkaniyet indirimine konu edilen tazminat tutarı üzerinden davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmesi ve davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin haklılık oranına göre tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nın 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın tüm, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (3) ve (5) nolu bentleri çıkartılarak yerlerine sırasıyla "3-Davacı tarafından sarf edilen 2.450,90 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine,", "5-Davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına," ifadelerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 835,65'ar TL bakiye temyiz harçlarının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7911, Karar No: 2007/8991, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7911 E.  ,  2007/8991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan raporlar hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının tespiti için Belediye Başkanlığına yazılan yazıya verilen cevapta, imar planı dışında kalan taşınmazın belediye mücavir alanı sınırları içinde olmakla birlikte belediye hizmetlerinden yararlanmadığı açıklanmış, harita mühendisi bilirkişinin dosyaya sunduğu raporda ise en yakın yerleşim merkezine 1100 mt. mesafede bulunduğu saptanmıştır. Keşif sırasında dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığı belirlenmişse de mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda arsa niteliğinde kabul edilerek değerlendirme yapılmıştır.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 ... ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Nazım imar planı (1/5000 ve daha büyük ölçekli) içinde bulunan taşınmazların arsa sayılabilmeleri ise Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 ... ve 1996/3-1998/1 Sayılı Kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı ve kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılığının yakın gelecekte var olmasına bağlıdır.

Saptanan durumu itibarıyla, kamulaştırma hukuku açısından yukarıda açıklanan arsa sayılabilme koşullarını taşımayan davaya konu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ve bu niteliğine göre değerlendirilmesi gerekirken, arsa niteliğinde değerlendirme yapılan bilirkişi raporlarına dayalı olarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Saptanan durumu itibarıyla, kamulaştırma hukuku açısından yukarıda açıklanan arsa sayılabilme koşullarını taşımayan davaya konu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ve bu niteliğine göre değerlendirilmesi gerekirken, arsa niteliğinde değerlendirme yapılan bilirkişi raporlarına dayalı olarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6632, Karar No: 2011/7167, Tarih: 23.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/6632 E.  ,  2011/7167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 01.06.2011 tarih, 2010/5365-2011/3667 E.K. sayılı iade kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Davalı ... Tüzel Kişiliği adına senetsizden tespit edildiği bildirilen (Kemaliye Tapu Sicil Müdürlüğü'nün 26.12.2008 tarih 2174 sayılı yazısında) taşınmazların kesinleşme tarihlerini de gösterecek şekilde tespit tutanağı suretleri, varsa dayanakları tapu kayıtları Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kayıtları ilgili merciinden veya Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğünden, davalı iseler dava dosyaları mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulmalı, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, aksi takdirde ilgili hakim hakkında Hakimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna, ilgili kalem personeli hakkında o yer C. Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının gözönünde tutulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 23.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18521, Karar No: 2014/2388, Tarih: 12.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/18521 E.  ,  2014/2388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/63269

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2009

NUMARASI : 2009/19 (E) ve 2009/867 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

1- İddianame, vergi suçu raporu ve defterdarlık mütalaasına uygun olarak "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından dava açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı suç oluşturduğu ve aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi halinde her yıl için ayrı ayrı zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, mahkemece hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, dava konusu edilmeyen "sahte fatura kullanmak" eyleminden mahkumiyet hükmü kurularak 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması,

2- Kabule göre ise de;

a- Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde gösterilen hak yoksunluklarının uygulanmaması,

b- Adli sicil kaydı bulunmayan ve cezası ertelen sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. madde hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılmaması,

c- Temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, TCK.nun 51/3. madde ve fıkrası uygulamasında gerekçe gösterilmeksizin denetim süresinin üç yıl olarak tayini suretiyle çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3489, Karar No: 2007/4565, Tarih: 21.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3489 E.  ,  2007/4565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, dava konusu taşınmazın imar planında yer alıp almadığı, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunup bulunmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarını açıklayıcı yazını Belediye İmar Müdürlüğünden

2-Dava konusu taşınmaz ile bu taşınmazın değerlendirilmesine emsal alınan 3068 ve 8850 ada 12 parsel sayılı taşınmazların İmar Yasasının 18. maddesi gereğince imar uygulaması sonucu oluşan parseller olup olmadığını belirtir belgelerin Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden,

Temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7243, Karar No: 2019/415, Tarih: 17.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7243 E.  ,  2019/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (iki kez) mahkumiyetine dair Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.06.2017 gün ve 2017/163 Esas, 2017/269 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak müsnet suçtan (iki kez) mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve hükmün CMK'nın 230. maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin CMK'nın 289/1-g. maddesinde kesin hukuka aykırılık hali olarak düzenlendiği gözetilmeden, ilk derece mahkemesince kurulan hükümler kaldırıldıktan sonra kurulan yeni hükümlerde herhangi bir gerekçe sunulmaksızın ilk derece mahkemesi kararına atıf yapılmak suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Ayrıca;

5237 sayılı TCK'nın 103/3-e maddesinde düzenlenen hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzun kötüye kullanılması kavramı ile failin, yazılı veya sözlü bir hizmet akdine dayanarak mağdur üzerinde işe alma, işten çıkarma, ücret gibi sosyal haklarını belirleme şeklinde yetkilere sahip olup bunun verdiği nüfuzun kötüye kullanılması suretiyle suç işlenmesi halinin kastedilmesi karşısında, mağdurenin eğitimine devam ettiği okulda hizmetli olarak çalışan sanığın, mağdurelere yönelik gerçekleştirdiği eylemlerde mağdureler ile sanık arasında hiyerarşik bir ilişkinin olmadığı ve dahi sanığın mağdureler üzerinde kamu görevinin sağladığı bir nüfuzunun da bulunmadığı gözetilmeden, hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezaların TCK'nın 103/3-e. maddesi uyarınca arttırılması suretiyle fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 28.03.2018 gün ve 2018/206 Esas, 2018/873 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) mahkumiyetine dair kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkraları gereğince BOZULMASINA, 17.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6045, Karar No: 2016/10140, Tarih: 02.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/6045 E.  ,  2016/10140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

22.03.2013 tarihli Emniyet Kriminal raporunda, suça konu bıçağın kama benzeri bıçaklardan olduğu ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık teşkil ettiği belirtildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

1- TCK'nun 62. maddesi uygulaması sonucu eksik adli para cezasına hükmedilmesi,

2- Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler değerlendirilmeden sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 02.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9988, Karar No: 2022/20021, Tarih: 30.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9988 E.  ,  2022/20021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun neticeten 4000 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4.000 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken,suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK’un 326/son maddesi gereği 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince bu cezanın adli para cezasına çevrilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK’nın 326/son maddesi gereği 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince bu cezanın adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 4.000 TL adli para cezası olarak infazına” ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5627, Karar No: 2019/6704, Tarih: 06.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5627 E.  ,  2019/6704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Yerel mahkemece sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece 26.05.2015 ve 27.05.2015 tarihli mala zarar verme suçları yönünden temyiz istemlerinin reddine dair ek kararların sanıklar tarafından temyiz edilmediği, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması ile yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen 15.05.2015 tarihli hükmün temyiz isteminin reddine ilişkin 26.05.2015 tarihli ek kararın temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürülükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenlerinin reddine ilişkin 26.05.2014 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, yerel mahkemenin temyizin reddine ilişkin ek kararının ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu ile sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların adli sicil kayıtlarında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik olarak mahkemesince ihbarda bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümden sonra T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda sanıklar ... ve ... açısından TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Suçu birlikte işleyen sanıklar ve suça sürüklenen çocuktan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,