muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14692, Karar No: 2012/1013, Tarih: 13.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14692 E.  ,  2012/1013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu işyerinin bina vasfında belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2665, Karar No: 2023/12679, Tarih: 25.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2665 E.  ,  2023/12679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/435 E., 2016/139 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama, bozma

A. Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden; 14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2 nci maddesi uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanığa hakaret suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'nun 317 nci maddesi gereğince katılan sanık ...'ın temyiz itirazının REDDİNE karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan, katılan sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemenin kararı ile katılan sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinc, fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık ...'ün Temyiz sebepleri;

Eksik araştırma ile karar verilmiş olduğuna, karşı tarafın eşinin yalan beyanlarına dayanılarak kendisinin cezalandırılmasına karar verilirken lehe tanık beyanı olduğu halde katılan sanık ... hakkında beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat etmesine gerektiğine,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Sanık ...'ün Temyiz sebepleri;

Eksik araştırma ile karar verilmiş olduğuna, karşı tarafın eşinin yalan beyanlarına dayanılarak kendisinin cezalandırılmasına karar verilirken lehe tanık beyanı olduğu halde katılan sanık ... hakkında beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat etmesine gerektiğine,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü katılan ... ile eşi olan katılan sanık ...'nin, katılan ...'ın abisi olan katılan sanık ...'in evinin önüne geldikleri miras meselesi sebebiyle aralarında tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında katılan sanık ...'in katılan ... ve katılan sanık ...'ye hitaben "köyden si.. gidin arazileri vermiyorum, öldürürüm sizi" demek suretiyle üzerine atılı tehdit suçunu işlediği kabul edilerek, mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'e hitaben "seni, evinide yakarım, kurtlara kuşlara yem ederim, a..na koyduğum" demek suretiyle hakaret ve tehdit suçlarını işlediğinden bahisle cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı hakaret ve tehdit suçlarını işlediğine dair tarafsız bir tanığın bulunmadığı, tanık N.G.'nin işitme engelli olması sebebiyle tehdit ve hakaret içerikli sözleri duymasının mümkün bulunmadığı, soyut isnattan öte herhangi bir delil elde edilememesi nedeniyle amacı maddi gerçeğin ortaya çıkartılması olan ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden olan ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi uyarınca sanığın üzerine yüklenen suçları işlediğinin sabit olmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Sanık ... Hakkında Tehdit Ve Hakaret Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden;

Sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin şüphe boyutunda kaldığı, tanık N.G.'ni sanığın annesi ve işitme engeli bulunması nedeniyle beyanlarına itibar edilemeyeceği, katılanın başkaca deliller ile desteklenmeyen soyut beyanlarına itibar edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın aşamalarda istikrarlı ve hayatın olağan akışına uygun, samimi savunmasının aksini gösterir suçları işlediğine dair delil olmadığı anlaşıldığından hükümlerde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Sanık ... Hakkında Tehdit Suçlundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

1. Katılan sanık ... hakkında, basit yargılama usulüne tabi olmayan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen alenen hakaret suçundan hüküm kurulması ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin sekizinci fıkrasındaki "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindeki düzenleme gereğince, tehdit suçu bakımından Tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1. Katılan sanık ... hakkında, basit yargılama usulüne tabi olmayan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen alenen hakaret suçundan hüküm kurulması ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin sekizinci fıkrasındaki "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindeki düzenleme gereğince, tehdit suçu bakımından Tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Katılan sanık ...'in atılı tehdit suçunu kabul etmediği, katılan sanık ... ve katılan ...'ı tehdit ettiğine ilişkin olarak olaya şahit olan tarafsız görgü tanığı bulunmadığı, katılan ... ve katılan ...'nin birbirlerinin eşi olmaları ve taraflar arasında miras sebebiyle husumet bulunması nedeniyle beyanlarının hükme esas alınamayacağı, katılan sanık ...'in üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından yüklenen suçun katılan sanık tarafından işlendiği sabit olmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

3. Katılan sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca belirlenen ceza üzerinden 1/4 oranında artırım yapıldığında 7 ay 15 gün hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 8 ay hapis cezası olarak hükmedilmesi,

4. Sanık hakkında hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrası birinci cümlesindeki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, aynı Kanun'un 2 ve 7 inci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanık ...'ün temyiz isteğinin Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Sanık ... Hakkında Tehdit Ve Hakaret Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2014/435 Esas, 2016/139 Karar sayılı kararında katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ...'ün temyiz sebebinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Katılan sanık ... Hakkında Tehdit Suçlundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2014/435 Esas, 2016/139 Karar sayılı kararında katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ...'ün temyiz sebebinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Katılan sanık ... Hakkında Tehdit Suçlundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2014/435 Esas, 2016/139 Karar sayılı kararına yönelik katılan ...'ün temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7971, Karar No: 2021/11404, Tarih: 03.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7971 E.  ,  2021/11404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk aşamalardaki savunmasında, işyerine tam saatini hatırlamamakla birlikte gece girdiğini belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğa işyerine saat kaçta girdiğinin açıkça sorularak sonucuna göre hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gece işlenip işlenmediğinin belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18364, Karar No: 2016/12751, Tarih: 14.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18364 E.  ,  2016/12751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Mahkemece Temyiz talebinin reddine dair verilen 07.10.2015 tarihli Ek Kararın temyizi dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi olduğunu, kayıp kaçak bedeli ile sayaç okuma bedeli alınmasının haksız şart oluşturduğunu ileri sürerek söz konusu bedellerin haksız şart olduğunun tespitine ve iptaline, bundan sonra bu bedellerin alınmamasına, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 100,00 TL nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu edilen değerin 6502 Sayılı Kanunun 68. Maddesinde gösterilen hakem heyetine zorunlu başvuru sınırının altında kaldığı, dava tarihi itibari ile değeri 3.000,00 TL nin altında bulunan uyuşmazlıklarda tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılmadan tüketici mahkemesinde dava açılamayacağı, hakem heyetine başvurunun dava şartı olduğu gerekçesi ile davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece kararın kesin olduğu gerekçesi ile temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmiş, davacı ek kararı da temyiz etmiştir.

1- Davacı, dava dilekçesinde haksız şartın tespitini ve iptalini, bu bedellerin alınmamasını ve şimdilik 100.00.- TL nin faizi ile tahsilini talep etmiş, mahkeme ise ek kararında talebin 100.00.- TL olduğu, kararın kesin olduğu gerekçesi ile davacının temyiz talebini reddetmiştir. Kesin olmayan bir kararın mahkemece kesin olarak verildiğinin belirtilmesi, gerçekte kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması, bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kararın kesin olduğu gerekçesi ile reddedilmesi yok hükmünde olup, hukuki sonuç doğurmaz. Mahkeme kararında ve ek kararda davacının alacak dışındaki muaraza niteliğinde olan diğer talepleri değerlendirilmediği ve talep 100.00.- TL alacak ile sınırlı olmadığından temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar isabetli bulunmamıştır, anılan nedenle ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş, temyiz isteminin esastan incelenmesine geçilmiştir,

2 - 31/12/2014 dava tarihi itibariyle 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 68/1.maddesinde; "Değeri 2.000 TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe Tüketici Hakem Heyetlerine, 3.000 TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise 2.000 TL ile 3.000 TL arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamaz.", aynı maddenin 4.bendinde "Bu madde de belirtilen parasal sınırları her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, o yıl için 04.01.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298.maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır" hükmü getirilmiştir.

Dava ; abone sözleşmesinde yer alan kayıp-kaçak , sayaç okuma bedelinin haksız şart olduğunun tespiti ile iptali , ileriye dönük olarak bu bedellerin alınmamasına yönelik yaratılan muarazanın giderilmesi ile ödenen bedeller için de fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100,00 TL nin faizi ile davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davacının bu talepleri bütün olarak değerlendirildiğinde; taraflar arasında kurulan abonelik sözleşmesi ilişkisinde kayıp-kaçak ve diğer bedelleri davacının ödeme yükümlülüğü bulunup bulunmadığı konusunda yaratılmış bir muaraza(çekişme) bulunduğu gibi açılan davada da muarazanın(çekişmenin) giderilmesinin talep edildiği açıktır.

Hukuk Genel Kurulunun 29.09.2004 tarih, 2004/13-417 E.-2004/442 K.sayılı ilamında da açıklandığı üzere; muarazanın men'i(çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Bu tür davalarda hem muarazanın(çekişmenin) varlığının tespiti ve hem de onun önlenmesi(men'i) talep edilir.

Bu durumda, davacı sözleşme ilişkisinde ileriye dönük muaraza (çekişme) bulunduğunu ileri sürdüğüne, sözleşmede yer alan haksız şartların tespitini, iptalini istediğine, ileriye yönelik düzenleme talep ettiğine, bu durumda dava değerinin 3.000.00.-TL'den az olmadığı anlaşıldığına göre, davanın Tüketici Hakem Heyetine başvurulmadan doğrudan Tüketici Mahkemesinde görülebilecek uyuşmazlıklardan olup bu yönü ile dava şartı oluşmuştur.

Bu durumda, davacı sözleşme ilişkisinde ileriye dönük muaraza (çekişme) bulunduğunu ileri sürdüğüne, sözleşmede yer alan haksız şartların tespitini, iptalini istediğine, ileriye yönelik düzenleme talep ettiğine, bu durumda dava değerinin 3.000.00.-TL'den az olmadığı anlaşıldığına göre, davanın Tüketici Hakem Heyetine başvurulmadan doğrudan Tüketici Mahkemesinde görülebilecek uyuşmazlıklardan olup bu yönü ile dava şartı oluşmuştur.

Buna göre ; Davanın açılması sonrasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermekte olup geçmişte açılıp halen görülmekte olan davalarda da bu hükümlerin yürürlüğü geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması düzenlenmiştir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermekte olup geçmişte açılıp halen görülmekte olan davalarda da bu hükümlerin yürürlüğü geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması düzenlenmiştir.

Mahkemece , davacının talepleri ile ilgili görülmekte olan bu davada değişen 6446 sayılı kanunun 17/10. maddesine göre de mahkemelerin yetkisi, bu davaya konu edilen bedelleri belirleyen Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlı hale gelmiş olup tarifeler içinde bulunan ve maliyet unsuru haline getirilen kayıp-kaçak bedeli gibi vs. bedellerin EPDK kararıyla abonelerden alınıp alınamayacağı konusundaki ihtilaf sonlandırılmış olup bu düzenlemelere göre mahkemelerin bu bedeller konusunda yerindelik denetimi yapma yetkisinin bulunmadığı gibi bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin belirlenip düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedellerin maliyet unsuru kapsamına dahil edildiği de nazara alındığında davaya konu edilen davacı taleplerine göre bakılan bu davanın yasal düzenlemedeki bu değişiklikler sonrasında konusuz kaldığı , ancak davanın açılma tarihine göre hangi tarafın haklı olduğunun tespitinin yapılarak oluşacak sonuca göre yargılama giderleri hakkında buna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-) Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle mahkemece verilen 07/10/2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davada; elektrik abonelerinden, kayıp-kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli vs. adlarında yasal olmayan bedeller alınmasının haksız şart olduğu ileri sürelerek; söz konusu bedellerin haksız şart olduğunun tespitine ve iptaline, bundan sonra bu bedellerin alınmamasına karar verilmesi ve fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 100,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsili istenilmiştir.