muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34, Karar No: 2015/15057, Tarih: 30.06.2015

Dava konusu zararlandırıcı olay nedeniyle davacıların alt işveren ...'ye karşı açtıkları ... 7. İş Mahkemesi'nin 2007/1092 Esas 2010/719 karar sayılı maddi ve manevi tazminat davasında; kusur ve hesap bilirkişi raporları alındıktan sonra davacı eş ... için 33.608,00-TL maddi, çocuk ... için 8.310,00-TL maddi, çocuk... ... için 4.674,00-TL maddi, çocuk ... için 1.581,00-TL maddi, çocuk..için 2.757,00-TL maddi, çocuk ..için 3.027,00-TL maddi tazminatın, davacı eş ... için 30.000,00-TL manevi, çocuk ... için 20.000,00-TL manevi, çocuk ... için 20.000,00-TL manevi, çocuk ... için 20.000,00-TL manevi, çocuk.. ... için 20.000,00-TL manevi, çocuk ... için 20.000,00-TL manevi, anne ... için 15.000,00-TL manevi, baba ... için 15.000,00-TL manevi olmak üzere toplam 213.957,00-TL tazminatın olay tarihi olan 03.05.2007 tarihinden itibaren faizi ile alt işveren ....'nden tahsili ile davacılara verilmesine, davacı anne ve baba için talep edilen manevi tazminat yönünden fazla talebin reddine, davacı vekilinin ..i. hakkında açmış olduğu davadan feragat etmesi nedeniyle bu şirket yönünden feragat nedeniyle davanın reddine karar verildiği, iş bu kararın Dairemizin 11.06.2012 tarih 2011/3108 esas 2012/10640 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, ilama dayanan alacak nedeniyle davacılar tarafından alt işveren ... aleyhine başlatılan ... 1. İcra Dairesi'nin 2011/792 numaralı takip dosyasında harhangi bir tahsilat yapılamadığının ve 22.12.2012 tarihinde dosyanın işlemden kaldırıldığından belirtildiği anlaşılmaktadır.

Birden çok kimsenin birlikte neden oldukları zarardan sorumluluklarını düzenleyen BK. nun 50. maddesi, ya da birden çok kimsenin değişik nedenlerle meydana getirdikleri aynı zarardan sorumluluklarını düzenleyen BK. nun 51. maddesi uyarınca (TBK’nun 61. Maddesi) ve aynı Yasanın 142. (TBK’nun 163.) maddesi hükmüne dayanarak davacı, zararının tümünü müteselsil sorumlulardan biri aleyhine açacağı bir dava ile isteyebileceği gibi, sorumluların hepsi aleyhine açacağı bir dava ile de talep edebilir. Teselsül, ister yasadan, ister sözleşmeden doğmuş olsun, bu kuraldan yararlanmak için, zarara uğrayanın, daha geniş bir deyimle alacaklının talebi gereklidir.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu da "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2. maddesinin 6. fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.... .. aleyhine dava açmaları hukuken olanaklıdır. Ancak bu durumda mahkemece hüküm kurulurken mükerrer ödemeyi ve tahsili doğuracak durumlardan kaçınılması gerekecektir. Şu halde, mahkemece dava konusu zararlandırıcı olay nedeniyle ... 7. İş Mahkemesi'nin 2007/1092 Esas 2010/719 karar sayılı dosyasında davacılar yararına hüküm altına alınan ve icra takibine konu edilen maddi ve manevi tazminat miktarları için davalı yönünden tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla karar verilmesi gerekirken, yeni hesap raporu alınarak ıslah talebini de kapsayacak ve tahsilde tekerrüre neden olacak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; davalı asıl işveren yönünden, dava dışı alt işveren aleyhine açılan ... 7. İş Mahkemesi'nin 2007/1092 Esas 2010/719 karar sayılı dosyasında davacılar yararına hüküm altına alınan ve icra takibine konu edilen maddi ve manevi tazminat miktarları için tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla karar verilmesinden ibarettir.

3- Öte yandan, davalı ...Ş. yönünden davaya konu riskleri üstlendiğine dair herhangi bir poliçe ibraz edilemediğinden davanın husumetten reddine karar verilmiş olması nedeniyle, kendisini vekil ile temsil ettiren bu davalı yararına tek bir maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, her bir davacı yönünden ayrı ayrı olmak üzere nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri kapsayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1563, Karar No: 2016/3670, Tarih: 25.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/1563 E.  ,  2016/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'in sahte muayene işlemi bulunan trafik belgesi ve sahte ... numaralı plakayı 2006 yılına kadar bilerek kullandığı iddia ve kabul edilen olayda, ... plakalı aracın trafik belgesinin ilk sırasında bulunan ve 07.05.2008 tarihli Emniyet Müdürlüğü'nün kriminal ekspertiz raporunda sahte olduğu tespit edilen 31.05.2002 tarihli muayene işleminin 31.05.2004 tarihine kadar geçerli olması, hakiki olan ikinci muayene işleminin 04.11.2004 tarihinde yapılması nedeniyle anılan eylemden dolayı aracı kullanan sanık ... yönünden suç tarihinin en son 04.11.2004 olarak kabulü gerektiği, sanığın 2006 yılında aracı ...'e verdiğini beyan etmesi, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ...'ün savunmayı doğrulaması nedeniyle sahte plaka kullanma eylemi yönünden suç tarihinin ise 2006 yılı olması, sahte plaka kullanma eylemi ile sahte muayenenin kullanılması eylemlerinin ayrı ayrı suçları oluşturduğunun anlaşılması karşısında, her bir eylem yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen "sahte muayeneyi bilerek kullanma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi kabul edilen 04.11.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın suça konu sahte olarak düzenlenen bir adet ... numaralı plakadan bilgisi ve haberi olmadığını savunması, dosyada tanık olarak dinlenen ...'ın 06.05.2008 tarihli ifadesinde "5-6 ay kadar önce bu otonun arka plakası kayıp olmuştu, dayımın oğlu ... ... ilinde plakanın yenisini bastırdı fakat bir iki gün sonra otonun kayıp plakasını sitenin bahçesinde bulduğunu biliyorum" şeklinde beyan etmesi, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'ün aracı sanık ...'den 2006 yılında aldığını beyan etmesi karşısında, bu tanık beyanın mahkemece tartışılmaması, sanığın sahte plakanın düzenlenmesi ve kullanılması eylemlerine iştirak ettiğine dair aleyhine olan delillerin nelerden ibaret olduğu belirtilip tartışılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14005, Karar No: 2009/16996, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/14005 E.  ,  2009/16996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, Pecere Mevkii 104 ada 355 parsel sayılı 22643,93 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 1937 tarihli 287-288 tahrir nolu vergi kayıtlarıyla tarla niteliğiyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, dava dilekçesiyle taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, bu tür yerlerin imar, ihya ve zilyetlikle kazanılamayacağını bu nedenle yapılan tespitin iptaliyle parselin vergi kaydı miktar fazlasının Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi aynı vasıfla davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1991 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazın krokide (B) ve (C) ile gösterilen bölümlerinin eğimi yüksek çalılık olduğu gibi tamamının orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılsa da, davacı Hazine tarafından vergi kaydı miktar fazlasına yönelik olarak dava açıldığına, 17.04.2007 tarihli duruşmada da vergi kaydı miktar fazlasının istendiğine ve bu konuda dava bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 19.11.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2401, Karar No: 2016/8972, Tarih: 21.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/2401 E.  ,  2016/8972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı maden şirketinde yer altı işçisi olarak 01.11.2008 ile 12.06.2010 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığını, ancak iş sözleşmesinin 12.06.2010 tarihinde haksız ve gerekçe gösterilmeden iş sözleşmesinin feshedildiğini beyanla kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı İsteminin Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ile davacının 01.06.2010 tarihleri ile 29.06.2010 tarihleri arasında mazeret göstermeden işe gelmediğini iş sözleşmesini haklı sebeple feshediğinden tazminat alamayacağını, fazla çalışma yapılmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş yeri dosyasında yer alan ... Kurumu işten ayrılış bildirgesinde, davacının çıkış tarihi olarak 29.06.2010 tarihi gösterildiği, son devamsızlık tutanağı ile davacının işten çıkış tarihi olarak bildirilen tarihin birbiri ile örtüştüğü, devamsızlık tutanağında imzası bulunan davalı tanıklarınında devamsızlık tutanağın içeriğini doğruladıkları, davacının ise bu devamsızlığına haklı bir mazeret göstermediği gerekçesiyle feshin haklı yapıldığı kanaati ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz

Karar davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe

Temyiz

Karar davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe

Uyuşmazlık konusu dosya kapsamındaki bilirkişi raporunda da değinilen ve davacının dava dilekçesindeki beyanları ile de sabit, hizmet cetveline yer alan 12.06.2010 tarihinde 17348 numaralı işyerinde işe girdiği ve burada onbeş günlük çalışması olduğundan bu davalıdan farklı sicil numarasında sahip işyeri ile davalı işyeri arasında organik bir bağ bulunup bulunmadığı bu durumda davacının devamsızlık sebebi ile feshin haklı sebebe dayanma iddiasıdır. Söz konusu ilişki ve organik bağ olup olmadığı mahkemece yeterince araştırılmış değildir. Her iki şirketle ilgili ticaret sicil kayıtları getirtilmeli, ortakları ve faaliyet alanları belirlenmeli, dava dışı şirket ile davalı arasındaki ilişkinin gerçek bir işyeri devrine dayanıp dayanmadığı tespit olunmalıdır. Ticaret sicil kayıtları ile gerekirse vergi dairesi ve ... Kurumu kayıtları da getirtilerek etraflıca incelenmesi gerekir. Yapılacak olan araştırma sonunda dosya kapsamındaki davalının iş sözleşmesini feshine dair tutanaklar yeniden incelenmeli, o dönemde davacı iddiası gibi kendisinin davalı şirketle bağlantılı bir iş yerinde çalışıp çalışmadığı, buradan hareketle feshin haklı sebeb dayanıp dayamadığı aydınlatılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

Sonuç

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4926, Karar No: 2015/9113, Tarih: 08.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4926 E.  ,  2015/9113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun basit cinsel istismarı (sanık ..., çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık Kenan)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik olarak müdafiin vekalet ücretiyle sınırlı olarak yaptığı temyiz isteminin incelenmesinde;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçimindeki düzenleme nazara alınarak kendisini vekille temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık.... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istaneden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Kendisini vekâletle temsil ettiren sanık ... için karar tarihindeki Avukatlık Ücret

Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca takdir edilen 2.400 TL'nın hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosyada bulunan doğum tutanağından resmî bir kurumda doğmadığı anlaşılan ve 25.10.1996 tarihinde nüfusa tescil edilen 22.02.1991 doğumlu mağdure hakkında ... Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 10.11.2008 günlü raporda mağdurenin "Temmuz-Ağustos 2005'de onbeş yaşının sonlarında" olduğunun bildirilmesine karşılık bu görüşün yaş konusundaki tereddütü giderecek mahiyet ve derecede açık bir tespit olmadığı görülmekle, suç tarihinde mağdurenin onbeş yaşını bitirip bitirmediği konusunda CMK'nın 218/2. maddesine uygun şekilde gerektiğinde okul kayıtları da getirtilip, anne ve babası ile bilgisi olan kişiler tanık sıfatıyla dinlenerek açık bir belirleme yapılması gerektiğinin anlaşılması karşısında; mağdurenin kemik yaşının tespiti konusunda bir kez de Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınıp CMK'nın 218/2. maddesinde belirlenen usule göre araştırma yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık Kenan ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12134, Karar No: 2010/5531, Tarih: 04.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12134 E.  ,  2010/5531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında 7800 TL bir yıllık kira parası, 1080 TL apartman genel gider parası, 1000 TL yıllık yakıt parası toplam 9880 TL'nin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece verilen ilk kararda itirazın kaldırılmasına davacı tarafın icra inkar tazminatının isteminin reddine karar verilmiş olup bu karar taraf teşkili sağlanmadığından bahisle Dairemizce bozulmuştur. Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulmasından sonra verilen kararda istenen alacakların taşınmazın boşaltılmasından sonraki döneme ait olduğundan konunun yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı 4.4.2007 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 12.10.2006 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu kira sözleşmesinde aylık kiranın 650 TL olduğu ve her ay peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. Davalı borçlu süresinde yapmış olduğu itirazında kiraları ödediğini borcunun bulunmadığını savunmuştur. Ancak ödemesini İİK.'nun 269/c maddesinde belirtilen belgelerle ispatlayamamıştır. Davacı tarafından takip talepnamesinde istenen 7800 TL kira alacağı kesinleşmiş olup ödemede ispatlanamadığına göre mahkemece bu miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38448, Karar No: 2017/16655, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38448 E.  ,  2017/16655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2399, Karar No: 2014/13117, Tarih: 28.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2399 E.  ,  2014/13117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/190263

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2012/423 (E) ve 2013/90 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve görevi yaptırmamak için direnme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, C.Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. Maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız soruşturma evrakına dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. mad- desi gereğince (BOZULMASINA), 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14815, Karar No: 2011/1773, Tarih: 16.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/14815 E.  ,  2011/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık savunmasında, olay tarihinde çeşmede su doldurduğunu,aralarında husumet bulunan katılanın traktörle aniden önüne çıkarak sinkaflı küfürlerde bulunarak boğazına sarıldığı, kendisini korumak için bıçağı kullandığını, yaralama kastı olmadığını söylemesine, mağdurun ise kızı ile sanığın komşu olduğu kızı ile problemlerinin olduğu bu olayı konuşmak istediği sırada mağdurun kendisini bıçakla yaraladığı belirtmesine göre, kavgayı başlatanın hangi taraf olduğunun kesin olarak belirlenememesi karşısında Yargıtay CGK’nun Dairemizce de benimsenen 2002/4-238 esas ve 2002/367 sayılı kararında açıklandığı üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halden sanığın yararlandırılması suretiyle etkili eylemi haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek cezasından indirim yapılması gerektiğine dair içtihatı da nazara alınıp buna göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin kararda tartışmasız bırakılması,

2-Katılan kendisini vekile temsil ettirmiş olmasına göre, katılan adına vekalet ücretine karar verilmemiş olması

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 16.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18295, Karar No: 2020/12936, Tarih: 17.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/18295 E.  ,  2020/12936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğinc REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, gece saat 02:30 sıralarında mahkemenin ihbar edilen dosyasında haklarında verilen kararlar kesinleşen suça sürüklenen çocuklar İhsan Arun, Abdurrahim Sevim ve Feyzi Kalkan ile birlikte müştekiye ait iş yerinin kepenk kilidini kırarak iş yerine girmeleri şeklindeki eyleminin TCK’nın 116/2-4, 119/1-c, 31/2. maddelerindeki suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 11 yıl 3 aylık zamanaşımının, 22.08.2007 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.