muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10490, Karar No: 2024/4215, Tarih: 04.04.2024

3. Dava konusu Konya ili, ...Mahallesi 953 ada 23 parsel sayılı taşınmazın 2008 yılında yapılan kadastro sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 1560,88 m² yüzölçümü ve tarla vasfı ile davacılar adına tespit edildiği, taşınmazın korunması gerekli kültür varlığı olduğunun beyanlar hanesine işlendiği, tutanağın edinme sebebinde taşınmazın doğu hududunda 2480 m² kısmının...Gölünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından kadastroya tabi tutulmadığının belirtildiği, tespit maliklerinden ...'nun taşınmazın 14.07.2003 tarihli ve 1 numaralı tapu kaydı sınırları içinde kaldığı, taşınmazın miktarının eksik yazıldığı gerekçesi ile tespite itiraz ettiği, komisyonca, muterizin dayandığı tapu kaydının 953 ada 23 parsele değil 953 ada 27 parsele ait olduğu, 953 ada 23 parselin tapu ve vergi kaydına dayalı olarak değil senetsizden kadastro tespitinin yapıldığı, taşınmazın bu kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı, bu kısımların kadastroya tabi tutulmadığı, itirazın yerinde olmadığı gerekçesi ile talebin reddine ve taşınmazın tespitteki gibi tesciline karar verildiği, komisyon kararının kesinleşmesi üzerine taşınmazın tespitteki gibi tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır.

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Hazine vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. Dosyada bulunan 16 02.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda; mahkeme dosyasında mevcut 14.07.2003 tarihli tapu kaydının mevkii ve hudutları itibarıyla dava konusu 953 ada 23 nolu parselle davaya esas konu olan ve krokide A harfi ile gösterilip kırmızı ile boyanan yeri bir bütün olarak kapsadığı, hudutlarındaki isim değişikliklerinin harici satış ve intikallerden ileri geldiği, mevkisi tapu kaydında küçük çiftlik olarak yazılmış ise de uygulanan 14.07.2003 tarihli tapu kaydında geçen mevkii isimleri ile de bilindiğinin tepit edildiği; 26.11.2019 tarihli fen bilirkişi raporunda ise dava konusu 953 ada 23 parsel sayılı taşınmaz yönünden tapu kaydının hudutlarında okunan kişilere ait taşınmazları kimlerin kullandığı ve hangi ada/parsellerin olduğu bilinemediğinden keşif anında okunan bu kaydın hudutları itibarıyla uygulanamadığı, ayrıca Kadastro çalışmalarında da kaydın uygulanamadığı ve tapu kaydının bulunduğu Zabıt Defteri'ne de uygulanamadığına dair revizyon yapıldığının tespit edildiği anlaşıldığından fen bilirkişi raporları çelişkili olup bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğinden söz edilemez.

6. Hal böyle olunca, davacıların dayandıkları tapu kaydının revizyon gördüğü başka taşınmazlar var ise tapu kapsamı tayin edilirken bu hususun gözönüne alınması, tapu maliklerinin davacılar ile bağlantılarının sağlanması, ondan sonra yukarıda değinilen ilke ve esaslar doğrultusunda, yerinde yeniden keşif yapılması, fen bilirkişi raporlarındaki çelişkilerin giderilmesi için konularında uzman kişilerden oluşacak bilirkişilere rapor ve kroki düzenlettirilmesi, tüm bu uygulama sonucunda belirlenecek olan hususun, tapu kapsamının çekişmeli bölümleri içerip içermediğinin, içeriyorsa...gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulüne, usul ve kanuna uygun olmayan mahkeme kararının BOZULMASINA,

04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19349, Karar No: 2014/16215, Tarih: 18.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19349 E.  ,  2014/16215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2011/812-2014/508

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı H.. B.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete sigortalı olan davalı H.. B.. adına kayıtlı olan 55 B... plaka sayılı aracın diğer davalı S.. Ö..'in kullanımındayken; 55 L... plakalı araca çarpma suretiyle kaza meydana geldiğini ve davacı şirketin karşı araç hasarı için 4.238 TL tazminat ödediğini, olay yerinin terk edildiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün alkollü olması sebebiyle tam kusurlu olduğunu, aracı aslen E.. B.. isimli şahsın alkollü olarak kullandığnın tespit edildiğini, ancak S.. Ö..'in aracı kendisinin kullandığını beyan etmiş olduğunu, haklarında Çarşamba İcra Müdürlüğünün 2010/1369 Esas sayılı dosyasında davalıların takibe itiraz ederek takibin durduğunu, itirazın iptali ile takibin devamını talep etmiştir.

Davalılardan S.. Ö..; açılan davayı ve borcu kabul ettiğini, olayın meydana gelmesinde H.. B.. ve E.. B..'ın da sorumlulukları bulunduğunu bildirmiş, daha sonra verdiği dilekçesi ile; her ne kadar davayı kabul ettiğini beyan etmiş ise de kendisinin böyle bir beyanının olmadığını, davacı vekili ile konuşmaya gittiğinde açılan davayı kabul etmediğini söylediğini, bu dilekçeyi de davacı vekilinin yazdığını ve "dilekçeyi imzalarsan senin hakkında açılan dava düşer" diyerek kendisine imzalattırdığını, borcu ve davayı kabul etmediğini, kaza yapan aracı E..B..'ın kullandığını, ancak kendisinin isteği üzerine aracı kullandığını beyan ettiğini, kendisinin böyle bir borcu olmadığını, açılan davayı kabul etmediğini, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davalı H.. B..'ın Çarşamba İcra Müdürlüğünün 2010/3169 Esas sayılı dosyasındaki itirazının 4000 TL üzerinden iptali ile davanın S.. Ö.. yönünden reddine karar verilmiş; hüküm davalı H.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı H.. B..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava zorunlu mali sorumluluk sigorta ilişkisinden kaynaklanan rücu davasıdır.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

2-Dava zorunlu mali sorumluluk sigorta ilişkisinden kaynaklanan rücu davasıdır.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Sorumluluk Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektirin olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda, ceza dosyası ile sürücü olduğu tespit edilen E..B..'ın trafik kazası esnasında 3.39 promil alkollü olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, alkolün trafik kazasına etkisi olup olmadığı araştırılmadan makine mühendisinden alınan kusur ve hasar raporuna göre karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, nöroloji uzman doktorundan bilirkişi incelemesi yaptırılarak, olayın meydana geliş şekli, yol ve hava durumu nazara alınarak trafik kazasının münhasıran alkol etkisi altında olup olmadığı, alkolden başka etkilerinde bulunup bulunmadğı konularında ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı H.. B..'ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan davalı H.. B..'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı H.. B..'a geri verilmesine 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11871, Karar No: 2013/18603, Tarih: 04.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11871 E.  ,  2013/18603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Davalılardan ... 'un dava konusu 872 parseldeki payını davalı ... 'a sattığı iddia edildiğinden bu husus Tapu Sicil Müdürlüğünden araştırılarak, dava konusu taşınmazda davalıların hisseleri yönünden son halini gösterir tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten,

2)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 08.04.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

3)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

5)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaret ettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13661, Karar No: 2008/3383, Tarih: 03.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/13661 E.  ,  2008/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2006
Yargıtay — Esas No: 2018/5126, Karar No: 2018/13014, Tarih: 10.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5126 E.  ,  2018/13014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İİK’nun 338. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

Sanıkların üzerlerine atılı 2004 sayılı İİK’nun 338. maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nun 347. maddesine göre fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl içinde kullanılmayan şikayet hakkının düşeceği, İİK’nun Onaltıncı Bab'ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; borçlu şirkete ödeme emri tebliğ edilmeden ve bu nedenle takip kesinleşmeden 05/06/2013 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında açılan davanın "düşmesine" karar verilmesi gerekirken, şikayetçi vekilinin sunmuş olduğu mazeret dilekçelerinin davanın takip edilmediğini gösterir sayı ve yoğunlukta olmadığı halde şikayetçi vekilinin sık sık mazeret bildirdiği ve davayı takip etmediği gerekçesiyle İİK’nun 349. maddesinin 6. fıkrası uyarınca şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiyle, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK’nun 73/1. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE,

2- Tazminat talebine yönelik incelemede,

Şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesinde İİK’nun 89/4 maddesi uyarınca sanıklardan tazminat talebinde de bulunmuş olması karşısında bu dava hakkında bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmemesi,

2- Tazminat talebine yönelik incelemede,

Şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesinde İİK’nun 89/4 maddesi uyarınca sanıklardan tazminat talebinde de bulunmuş olması karşısında bu dava hakkında bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7831, Karar No: 2019/3823, Tarih: 15.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/7831 E.  ,  2019/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

...... Vergi Dairesi Başkanlığının 06.08.2010 tarih ve 1688 sayılı mütalaasına uygun olarak "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

...... sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; sanık hakkında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu, ...... Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2010 tarihli 2010/10839 Esas sayılı iddianamesi ile “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı; ancak sahte fatura düzenleme suçundan yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/3341, Karar No: 2013/26266, Tarih: 12.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3341 E.  ,  2013/26266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/74473

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2012

NUMARASI : 2010/330 (E) ve 2012/7 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık tarafından motosikletin yakınanın oturduğu apartmanın etrafı duvarla çevrili bahçesi içerisinden alındığı ve hırsızlık suçunun bu haliyle konutun eklentisi sayılan yerden işlendiği anlaşılmakla sanık hakkında TCK.nun 142/1-b maddesi yerine 141/1. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın çaldığı motosikleti, bir süre kullandıktan sonra, hasarlı bir şekilde katılanın evinin yakınına bıraktığının ve kabulün de bu yönde olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında kısmi iade nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı katılandan sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 Sayılı TCK.nun 141/1, 143 maddeleri uyarınca belirlenen cezadan, aynı yasanın 62/1 maddesi gereğince indirim yapılırken, hesap hatası sonucu 1 yıl 11 ay 10 gün yerine “1 yıl 11 ay 20 gün” hapis cezası olarak fazla ceza belirlenmesi,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22933, Karar No: 2016/17696, Tarih: 05.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/22933 E.  ,  2016/17696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, .... Etap Kentsel Dönüşüm projesi kapsamında arsasını davalı belediyeye devrettiğini, arsasına karşılık kendisine bir daire verilmesini kararlaştırıldığını, bedel farkı nedeniyle davalıya 27.818,37 TL ödeme yaptığını, ancak davalı belediyenin sözleşmeyi tek taraflı feshettiğini, bu nedenle verilmesi gereken bağımsız bölüme kavuşamadığını, ancak davalının fiilen projeyi uygulamaya başlaması nedeniyle taşınmazdan da istifade edemediğini belirterek, taşınmazın bedelini tespiti ile kamulaştırmasız el atma hükümleri gereğince, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak, 1.000,00 TL ile davalı İdareye ödenen 27.818,37 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, İdari Yargının görevli olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, tapulu taşınmazının davalı belediyeye devri hususunda aralarında sözleşme yapıldığını, bedel farkı nedeniyle davalıya ödeme yaptığını, davalının sözleşmeyi feshetmesi nedeniyle verilmesi gereken bağımsız bölümden mahrum kaldığını, aynı zamanda davalının fiilen projeyi uygulamaya başlaması nedeniyle taşınmazdan da istifade edemediğini belirterek, ödediği bedeli ve taşınmazının bedelini istemiştir. Mahkemece, davanın İdari Yargı yerinde görülmesi gerektiğinden bahisle davanın usulden reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, dairemizce de benimsenen (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı) kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca alacağını talep ettiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil, adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.