muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8211, Karar No: 2009/10067, Tarih: 17.06.2009

...; satın alma, 1937 tarih 140 yazım numaralı vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 160 ada 6 parsel sayılı taşınmazın adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, dava dosyaları hukuki bağlantı sebebiyle H.Y.U.Y.’nın 45. maddesi uyarınca birleştirildikten sonra Hazinenin davasının reddine, 160 ada 2 parselin ..., 160 ada 6 parselin ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyizi üzerine Dairece bozulmuştur

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25.02.2003 gün 2003/324-812 sayılı bozma kararında özetle; "160 ada 2 parselin komisyon kararına karşı Hazinenin dava açtığı, ... tarafından dava açılmadığı halde 160 ada 2 parselin ... adına tapuya tesciline karar verilmesinin doğru olmadığı, hükme dayanak yapılan orman raporunun yetersiz olduğu, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları, amenajman planı getirtilerek taşınmaz başında yapılacak keşifte yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılması, taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde bu kez 1937 tarih 140 yazım numaralı vergi kaydının çekişmeli yerlerle birlikte dava dışı 160 ada 1, 3, 4 ve 5 parsellere de revizyon gördüğü anlaşıldığından vergi kaydının yöntemince uygulanması, revizyon parsellerinin tamamını kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, vergi kaydının doğu hududu taşlık okuduğu ve zeminde aynı yönde tapulama dışı orman bulunduğundan vergi kaydının miktarı ile geçerli olduğu gözönünde bulundurularak oluşacak sonuca göre karar verilmesi"

gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak 160 ada 2 parselin tamamının, 160 ada 6 parselin ... bilirkişi tarafından düzenlenen krokili raporda (B) ile işaretlenen bölümünün resmi belgelere göre orman sayılan yerlerden olduğu, (A) ile işaretlenen kesiminin ise orman sayılmayan yerlerden olduğu ancak dayanak vergi kaydının 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi uyarınca miktarı ile geçerli olduğu, miktarından fazlasıyla dava dışı 160 ada 1, 3, 4 ve 5 parsellere revizyon gördüğü, kayıt miktar fazlasının sınırda bulunan ormandan açıldığı gerekçesi ile davaların reddine, dava konusu taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro komisyon kararına itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 10.12.1976 tarihinde ilan edilerek kadastro tespit tarihi itibariyle kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11298, Karar No: 2012/13228, Tarih: 03.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/11298 E.  ,  2012/13228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içerisinde bulunan 10.04.2011 tarihli " olay araştırma, cd çözüm ve yakalama" isimli belge içeriğine göre; 55 numaralı mobese kamerasında olay anından sonra bir başka sokak üzerinde koşarak taksiye bindikleri görülen dört kişinin ... ve ... isimli kişiler ile sanıklar ... ve ... olduğunun tespit edildiği, 11.04.2011 tarihli " fotoğraf teşhis tutanağı"nda da bu tespitin tekrar edildiği ve 10.04.2011 tarihinde yakalanan sanıklardan ... haricindeki üç sanığın yanına iki kişi daha yerleştirilerek, birden beşe kadar numaralandırılmak suretiyle fotoğraflarının çekildiği, yakınanın il dışında olması nedeniyle fotoğrafın " polnet sistemi" aracılığıyla İnegöl İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne gönderildiği, telefonla bağlantı kurulan yakınanın 1. ve 3. sırada bulunan kişileri teşhis ettiğini beyan ettiği, ancak tutanakta hangi sanığın kaç numarada olduğunun belirtilmediği, tutanağın alt kısmında ise teşhis edilen olarak ... ve ...'ın, teşhis edilemeyen olarak ise " ..."nın isimlerinin yazılı olduğu ve tutanakta yakınanın imzasının olmadığının anlaşılması karşısında; Öncelikle kolluk biriminden sorulmak ve tutanağı düzenleyen kolluk görevlilerini tanık olarak dinlemek suretiyle fotoğraf teşhis tutanağında hangi sanığın kaç numarada olduğunu tespit edilip, sanıkların fotoğrafları yakınana gösterilerek eylemi gerçekleştiren kişilerin hangileri olduğu sorulduktan sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve Seda Yıldız savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülümüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4905, Karar No: 2021/22934, Tarih: 15.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4905 E.  ,  2021/22934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 17.05.2014 tarihinde sanığa tebliğ edilen hükmü, hükmün tebliğinden sonra vekalet verdiği, sanık müdafinin CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 15.07.2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdur ... ... ve katılan ...'a yönelik olarak gerçekleştirilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, mağdur sayısınca ceza tatbik edileceği gözetilmeden tek suç kabulü ile sanığın cezasından TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanık ...'ın, aralarında arkadaşlık bulunan katılan ...'yi iterek aracına bindirdiği, mağdur ...'in de kuzeni olan mağdur ...'yi yalnız bırakmayarak araca bindiği, sanık ...'in mağdur ve katılanı Samsun iline getirdiği, mağdur ve katılanın sanığın dayısı olan sanık ...'ten kendilerini bırakmalarını istediği, ancak sanık ...'in bu isteği kabul etmediği ve ikamet anahtarını teslim ederek ayrıldıktan sonra, sanık ...'in mağdur ve katılana tokat atarak ve mağdur ...'i balkona kilitleyerek alıkoymaya devam ettiği, mağdur ...'in balkondan bağırarak yardım istemesi üzerine, sanık ...'in ikametine döndüğü, kısa süre sonra mağdur ve katılanın akrabalarının sanık ...'in ikametine gelmesi ile taraflar arasında arbede çıkması ile eylemlerin son bulması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ...'ın, 18 yaşından küçük mağdur ve katılana karşı sanık ... ile birlikte TCK'nın 37/1. maddesi kapsamında fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede sanık ...'in yardım eden sıfatıyla cezalandırılması gerektiğine ilişkin bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ... müdafinin, sanığın kastının olmadığına, katılan ... ile sanık ... arasındaki mesajlaşmanın incelenmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, olayda cinsel amaç ve cebirin bulunmadığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik ve sanık ...'ın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17007, Karar No: 2016/1465, Tarih: 09.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/17007 E.  ,  2016/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 26/04/2011 tarihli karara göre beraat, müsadere ve iade; 29/07/2011 tarihli ek karara göre temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... vekiline 26/04/2011 tarihli asıl kararın 06/07/2011 tarihinde tebliğ edildiği kurumun süresinde 08/07/2011 tarihinde temyiz dilekçesini sunduğu halde mahkeme tarafından 29/07/2011 tarihli ek karar ile temyiz isteğini süre yönünden red ettiği, ek kararın katılan kuruma 29/07/2011 tarihinde tebliğ edildiği ve kurumun ek karara karşı 25/08/2011 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; katılan kurumun asıl karara karşı temyiz isteminin süresinde olduğu kurum vekilinin süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 29/07/2011 gün ve 2010/299 Esas, 2011/150 Karar sayılı ek kararının kaldırılarak 26/04/2011 tarihli hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki araçta yapılan aramada 35 karton sigarayı taşırken yakalandığına göre; sigaraların miktar itibariyle ticari amaçla bulundurulduğunun kabulü gerekirken, oluşa uymayan gerekçelerle sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9031, Karar No: 2007/11251, Tarih: 29.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9031 E.  ,  2007/11251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili İcra Mahkemesine başvurusunda alacaklı vekili Av. C. Y.. tarafından verilmiş olduğunu iddia ettiği ibranameye dayalı olarak takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde borcun itfa edildiği nedeniyle takibin iptalini istemiştir.

İcra İflas Kanununun konuyla ilgili 71/2.maddesinde; "borçlu, takibin kesinleşmesinden sonraki devrede borcun ferilerinin itfa edildiğini yahut alacaklının kendisine bir mühlet verdiğini noterden tasdikli veya imzası ikrar edilmiş bir belgeyle ispat ederse, takibin iptal veya talikine her zaman icra mahkemesinden isteyebilir" yasal düzenlemesine yer verilmiştir.

Borçlu, yukarıda açıklanan yasa maddesine uygun olarak noterden tasdikli bir belge ibraz edememiş, sadece alacaklı vekilinin verdiğini iddia ettiği adi nitelikteki 09.06.2006 tarihli ibra belgesine dayanmış bulunmaktadır. Alacaklı asilin, icra dairesine verdiği 12.10.2006 havale tarihli dilekçede, anılan ibranamenin azlettiği eski vekili tarafından verildiğini beyan ederek ibranamedeki imzanın vekiline ait olduğunu kabul ettiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar alacaklı asil, ibranameyi düzenleyen vekilini azlettiğini ileri sürmüş ise de, ibranamenin 09.06.2006 tarihinde düzenlenmiş olması ve alacaklı tarafından vekilinin İstanbul ...Noterliği’nin 05.07.2006 tarihli azilnamesi ile vekaletten azledilmiş olması karşısında ibranamenin düzenlendiği tarihte vekalet görevinin devam ettiği görülmektedir. Alacaklı asilin ibranamenin vekili tarafından verildiğinin kabul edilmiş olması karşısında itfa itirazına dayanak yapılan anılan belgenin İİK’nun 71/2.maddesinde sayılan imzası ikrar edilmiş belgelerden olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda borçlu, itfa itirazını imzası ikrar edilmiş belgeyle ispatladığına göre, mahkemece itirazın kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15348, Karar No: 2011/742, Tarih: 03.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2010/15348 E.  ,  2011/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütüne silah sağlama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 315, 3713 sayılı Kanunun 5, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 03.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11128, Karar No: 2008/1416, Tarih: 07.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/11128 E.  ,  2008/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/12/2005

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyının 92 m2 lik bölümüne davalının bahçe duvarı yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davalının kıyıda kalan 12.60 m2 lik bölüme elattığının belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi S.... A......  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,  devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kabul kapsamına alınan bölümün 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde tanımı yapılan kıyı içinde kaldığı saptanan 12.60 m2 lik yer için verilen kabul kararında isabetsizlik yoktur. Ancak, davacıya ait 79 parsel sayılı taşınmazın güneyinde kalan bölümün ise her nekadar kayı kenar çizgisine göre kıyıda kalmıyor ise de, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki zilyetlikle mülkiyeti kazanılamayacak ve özel mülkiyete konu olmayacak yerlerden olduğu, davalının anılan bu yere haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın elattığı belirlendiğine göre; anılan bu bölümle ilgili olarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 7.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3249, Karar No: 2023/3586, Tarih: 22.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/3249 E.  ,  2023/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1460 E., 2022/2674 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/70 E., 2022/200 K.

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması ve tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-kiraya veren vekili dava dilekçesinde; davalı aleyhine örnek 14 takip başlatıldığını, taraflar arasında 01.03.2017 tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, davalı tarafça 09.03.2017 tanzim 30.11.2021 tahliye tarihli taahhütname imzalandığını, kira sözleşmesinin 8. maddesine göre kira sözleşmesinin 01.11.2021 tarihinde kendiliğinden sonra erdiğini, taahhütnamedeki imzanın kabul edilmesiyle kira kontratının İİK’nın 68. maddesi anlamında belge haline geldiğini, takibin dayanağı tahliye taahhüdünün geçersizliğini kesinlikle kabul etmemek kaydıyla, bu hususun ancak genel mahkemede incelenebileceğini belirterek itirazın kaldırılarak takibin devamına ve mecurdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-kiracı vekili cevap dilekçesinde; taahhütnamenin tanzim tarihine ve tarih yönünden geçerliliğine itiraz edildiğini ve tahliye taahhütnamesi noterlikçe tanzim veya tasdik edilmiş olmadığından bu uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğini, taahhütnamenin baskı altında imzalandığını, tahliyesi talep edilen taşınmaza ilişkin sözleşme tarihi 01.03.2017 tarihi ise de icra takibine dayanak kira sözleşmesinin son sayfasına ekli kiralananın teslim tutanağından görüleceği üzere taşınmazın kiracı konumundaki borçlu müvekkil şirkete fiilen teslim tarihinin 09.03.2017 olduğunu, bu nedenle tahliye taahhüdünün geçerliliğinin bulunmadığını, 01.03.2017 tarihli kira sözleşmesinin 5 yıl süreli olarak imzalandığını, sözleşme süresinin sonu olan 01.11.2021 tarihinde kira sözleşmesinin kendiliğinden yenilendiğini belirterek davanın reddi ile davacı aleyhine %20 kötüniyet tazminata hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her ne kadar adi yazılı tahliye taahhüdünde imzaya veya tarihe itiraz edilmese de, tahliye taahhütlerinin imzalayan tarafından özgür ve serbest iradeye dayalı olması, imzalayanın baskı altında bırakılarak zayıf konumda bulunan kiracı sıfatını haiz kişilerden tahliye taahhüdü alınmaması gerektiği, dolayısıyla kira sözleşmesinin fiilen başladığı tarih ile tahliye taahhüdünün aynı tarihli olmaması gerektiği hususunun sabit olduğu, somut olayda kira sözleşmesinin başlangıç tarihi 01.03.2017 tarihi olarak belirlenip, bu tarihte sözleşme akdedilmişse de fiilen teslimin tahliye taahhüdünün alındığı 09.03.2017 tarihi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Kira sözleşmesinin 8. maddesinde açıkça sözleşmenin 01.11.2021 tarihinde kendiliğinden sona erdiğinin belirtildiğini, TBK’nın 327. maddesi ile İİK’nın 275. maddesinde kiracı kiranın yenilendiğine veya uzatıldığına dair aynı kuvvet ve mahiyette bir vesika gösteremezse itirazın kaldırılacağının düzenlendiğini, kiracı sıfatına haiz davalının otel işletmeciliğiyle uğraşan, ticari faaliyetlerde bulunan ve basiretli bir şekilde ticari faaliyetlerini yürütmesi gereken bir şirket olduğunu dolayısıyla, davalının zayıf konumda bulunması ve bu nedenle imzaladığı tahliye taahhütnamesi sırasında imzalayanın özgür ve serbest iradeye dayanmadığının söylenmesinin abesle iştigal olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda; davacı tarafından 30.11.2021 tahliye tarihli, 09.03.2017 tanzim tarihli adi yazılı nitelikte olan tahliye taahhüdüne dayanarak icra takibi başlatıldığı, davalı tarafın süresi içinde icra müdürlüğüne yaptığı itirazında, "...tahliye taahhütnamesinin kural olarak kiralananın teslim edilmesinden sonra verilmesi gerektiği, kiralanın fiilen 09.03.2017 tarihinde teslim edildiğinin kiralanın teslim tutanağı ile sabit olduğunu, taahhütnamenin kiralananın teslimi ile aynı tarihte baskı altında imzalatıldığını, geçerliliğinin bulunmadığını" belirterek itirazda bulunduğu, bu nitelikteki itirazın tahliye taahhüdünün geçerliliğine itiraz niteliğinde olduğu, dosya arasında mevcut kiralananın teslim tutanağında taraflar arasında akdedilen 01.03.2017 tarihli kira sözleşmesine konu kiralananın 09/03/2017 tarihinde teslim edildiğinin anlaşıldığı, bu halde kira sözleşmesinin fiilen başladığı yani kiralananın teslim edildiği tarih ile taahhütnamenin aynı tarihli olması sebebiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK'nın 272. maddesi gereğince tahliye taahhüdüne dayalı takibe vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK'nın 272. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının İİK'nın 364/2 maddesi yollamasıyla 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.