muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2829, Karar No: 2019/5608, Tarih: 27.11.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/2829 E.  ,  2019/5608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat...tarafından, davalılar ... Turizm Seyahat ve Tic. Paz. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 05/05/2000 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasına bağlı yaralama nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ... Turizm Seyahat ve Tic. Paz. Ltd. Şti. ve ... yönünden talebin reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabulüne dair verilen 13/11/2008 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazasına bağlı yaralama nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... ve ... Turizm Seyahat ve Tic. Paz. Ltd. Şti. yönünden talebin reddine; diğer davalı yönünden istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalılardan ...’ın sevk ve idaresinde bulunan ... plaka sayılı kamyonet ile müvekkillerinden ...’ın sürücüsü olduğu ... plaka numaralı araç arasında 04/01/2000 tarihinde meydana gelen kaza neticesinde anılan müvekkilinin yaralandığını, diğer müvekkillerinin ise ...’ın eş ve çocukları olduklarını, kazadan sonra diğer davalıların sürücü ve işleteni oldukları 34 VG 6337 plaka sayılı aracın kaymaya bağlı müvekkilinin aracına arkadan çarptığını, davalılardan ...’ın taksirle yaralama suçundan Çorlu Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2000/182 esas, 2002/699 sayılı kararı ile cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar; yersiz açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, kusura ilişkin ATK Trafik İhtisas Dairesinin raporu ile davacılardan ...’ın yaralanma derecesine ilişkin raporlar bir arada değerlendirilerek davalılardan ... yönünden istemin kısmen kabulüne; davalılardan ...’ın olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile anılan davalı ve işleten sıfatıyla talepte bulunulan ... Turizm Seyahat ve Tic. Paz. Ltd. Şti. yönünden istemin reddine karar verilmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 39. maddesinde; “ ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.'' düzenlemesine yer verilmiştir. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 135. maddesinde (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 156. maddesi); ''Müruru zaman katedilmiş olunca katıdan itibaren yeni bir müddet cereyan etmeğe başlar. Borç bir senette ikrar edilmiş veya bir hüküm ile sabit olmuş ise yeni müddet daima on senedir.'' düzenlemesine yer verilmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 39. maddesinde; “ ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.'' düzenlemesine yer verilmiştir. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 135. maddesinde (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 156. maddesi); ''Müruru zaman katedilmiş olunca katıdan itibaren yeni bir müddet cereyan etmeğe başlar. Borç bir senette ikrar edilmiş veya bir hüküm ile sabit olmuş ise yeni müddet daima on senedir.'' düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın 13/11/2008 tarihinde verildiği ve gerekçeli kararın davacılar vekiline 16/01/2019 tarihinde, davalılardan ... vekiline ise 17/01/2019 tarihinde tebliğ edildiği, böylece hüküm tarihi ile kararın taraflara tebliğ tarihi arasında on yıldan fazla süre geçtiği anlaşılmaktadır.

Hükmün doğurduğu sonuçların büyük bir kısmı tefhim anından itibaren meydana gelir, buna karşılık bazı sonuçları ise hükmün kesinleşmesi ile doğar. Hakim verdiği hükmü kendiliğinden değiştiremez. İlam zamanaşımına uğramış olsa bile temyiz edilip Yargıtay tarafından bozulmadıkça davayı tekrar ele alıp zamanaşımı nedeniyle reddedemez.

Şu halde, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 135/2. maddesi (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 156/2.maddesi) ile İİK’nın 39. maddesi uyarınca hükmün verildiği tarihten itibaren on yıl geçmekle ilamın zamanaşımına uğradığı, davalılardan ... vekilinin bu on yıllık sürenin geçmesinden sonra ilamın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek hükmü temyiz etmiş olduğu gözetildiğinde mahkemece bu husus nazara alınarak yeniden hüküm kurulması gerekir. Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 27/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10333, Karar No: 2024/2389, Tarih: 15.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10333 E.  ,  2024/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/147 E., 2016/79 K.

KATILANLAR : ..., ... ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/1-4. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz sebepleri; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığına, kazada kusurunun bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine, kazanın ölenin ihmalinden kaynaklandığına, kabul anlamına gelmemek üzere erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; müteveffanın çalıştığı kurumun kusuru açısından bir değerlendirme yapılmadığına, eksik incelemeye, sanığın kusurunun daha fazla olduğuna, maktulün kazada kusurunun bulunmadığına, sanığa alt sınırdan ceza verilmesinin ve paraya çevrilmesinin hakkaniyete uygun olmadığı, tayin edilen cezaya, TCK m.62'nin uygulanmasına, paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; müteveffanın çalıştığı kurumun kusuru açısından bir değerlendirme yapılmadığına, eksik incelemeye, sanığın kusurunun daha fazla olduğuna, maktulün kazada kusurunun bulunmadığına, sanığa alt sınırdan ceza verilmesinin ve paraya çevrilmesinin hakkaniyete uygun olmadığı, tayin edilen cezaya, TCK m.62'nin uygulanmasına, paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde Ereğli İlçesi Orhaniye Mahallesinde sanık ...'a ait hayvan çiftliğinde, Ereğli Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünde teknisyen olarak görev yapan ölen ...'in hayvanlara brusella aşısı yaptığı esnada, hayvanları sıkıştırmak için kullanılan demir profilin alnına isabet etmesi sonucu ölü muayene tutanağına göre, künt kafa travmasına bağlı kafatası kemik kırığı, beyin kanaması ve beyin dokusu harabiyeti nedeniyle öldüğü olayda; 25.12.2015 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre, çiftliğinde kendi büyükbaş hayvanlarına aşılama yapılan sanık ...'ın olaya konu aşılama alanında aşılanacak büyükbaş hayvanları çevresinde tehlike arz etmeyecek şekilde önlem alması, hayvanın ne yapacağı belli olmadığı için, tüm önlemleri teknik olarak düşünerek tehlike arz eden risk noktalarını gözden geçirerek tedbir alması gerektiği halde önlemleri tam ve eksiksiz almadığı, gireceği kafesin hayvanın muayenesine imkan verecek nitelikte olması gerektiği, hayvanın ayak ve baş kısmının muayenesi ve tıbbi yanaşabileceği nitelikte olması gerektiği, hayvanın gözüne aşı uygulanacağından hayvanın baş kısmına müdahalenin tehlikesiz bir şekilde yapılmasına imkan sağlaması gerektiği, hayvana yapılacak müdahaleler için çiftlikte sıkıştırma kanalı veya kafesi varsa bunun emniyetli ve aksamlarının çalışır vaziyette olması gerektiği, bu tür önlemleri düşünme ve almanın da sanığın görevi olduğu, aşılama alanında yeterli sayıda yardımcı bulundurmadığı, iş emniyeti önlemlerine yardımcı olmadığı için kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/1-4.maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7775, Karar No: 2024/9378, Tarih: 02.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7775 E.  ,  2024/9378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2801 E., 2023/766 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/510 E., 2021/313 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerince istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 28.06.2014 tarihinden 19.02.2015 tarihine kadar, 10.08.2015 tarihinden 09.02.2017 tarihine kadar davalı işveren nezdinde geçen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının çalıştığı süre boyunca kısmi süreli olarak götürü ücret üzerinden sigortalı olduğunu, sigorta primlerinin buna göre tam yattığının belli olduğunu, davacının fiilen çalışmadığı 5,5 ay boyunca müvekkili şirketin diğer şantiyelerinde sigortalı olarak gösterildiğini, davacının müvekkili firma ile aralarında asıl-alt işveren ilişkisinin kurulduğunu, davacıya taşeronluk ilişkisi nedeniyle ödenen miktarın, rayiç değerlerine bakılarak güncellendiğini, sözleşme ile kararlaştırılan bedelin üstünde ödeme yapıldığını, davacının müvekkilinden hiçbir alacağının kalmadığını, davacının işin bitmesiyle ve kendisinin başka işlere girme isteği ile 22.11.2014 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, davacının ücretini tam almasına rağmen sıva boya işini taahhüt ettiği şekilde projeye uygun olarak kusursuz tamamlamadığını, bu zarara rağmen davacının anlaşmaya uygun ve eksiksiz çalışmış gibi müvekkili firma tarafından sigortasının eksiksiz yapıldığını, primlerinin ödendiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının sigorta başlangıç tespiti talebi yönünden kuruma başvuruda bulunmadan dava açtığını, davacının hizmet cetveli ve dönem bordrolarında yer alan çalışmalar haricinde bir çalışmasının bulunmadığını, davacının tespitini talep ettiği dönemlerin çoğunda sigortalılığının bulunduğunu, davacının davalı iş yerinde hizmet akdiyle çalışmasının ispatlanması gerektiğini, kurumun resmi kayıtlarının incelenmesinin gerektiğini, kurum yazılı kayıtları ile çelişen tanık beyanlarının hükme esas alınmamasını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile

1-Davacının 28.06.2014-30.11.2014, 10.08.2015-30.11.12015, 01.03.2016-30.11.2016 tarihleri arasında, kuruma bildirilen süreler dışlanmak suretiyle, davalı iş yerinde çalıştığının tespitine,

2-Fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

1.Fer'i Müdahil vekili istinaf dilekçesinde özetle; hizmet akdi iki taraflı akitler arasında yer aldığından ve tarafları birbirine taahhütlerle bağladığından, hizmet akdinde bağımlılık esaslı unsur olduğunu, hizmet akdinin varlığından söz edilebilmesi için işçinin işverenin emir ve görüşleri doğrultusunda işverenin gösterdiği yerde belirli ya da belirsiz sürede çalışması ve bunun karşılığında da işverenden ücret alması gerektiğini, dosya kapsamında toplanan delillerden ve tanık beyanlarından davacının, davalı iş yerinde iş sözleşmesine dayalı olarak davalı işverenin emri altında bir çalışmasının olmadığını, davacının davalı iş yerindeki çalışmalarının devamlılık arz etmediğini, taşeron olarak çalışan davacının, davacının davalı iş yerinde sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, tanık beyanları değerlendirilirken, iş yerinde yürütülen işin niteliği, tanıkların iş ve iş yeri hakkındaki bilgileri, dikkate alınması gerektiğini, dosyada dinlenilen tanıklar da davacının çalışmasını bilebilecek durumda olan tanıklar olmadığını, iddianın yazılı delil ve belge olmadan sadece tanık beyanlarına dayanılarak ispat edilmesini kabul etmediklerini, ayrıca dosyada dinlenen tanıkların bu tip davalarda Yargıtay’ın tanıklık edebilmek için aradığı niteliklere sahip olmadığını beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; asıl işveren ile alt işverenin kendi aralarındaki uyuşmazlıkların çözüm yeri, dava olunana göre, sulh mahkemeleri ya da asliye mahkemeleri (ticaret mahkemeleri dahil) olduğunu, her halde bu tür davaların İş Mahkemelerinin görev alanı dışında olduğunu, sözleşmeye ilişkin olarak davacının tüm alacakları davacıya ve ... 'a elden makbuz ve senetlerle ödendiğini, bu ödeme belgeleri de cevap dilekçesi ekinde sunulmuş olup, asılları mevcut olmasına rağmen Mahkemece talep edilmediğini, ödemelerin toplamının 800.000,00 TL civarında olduğunu, müvekkil firmanın normal bir işçiye elden bu kadar yüksek yekünde ödeme yapmasının hayatın olağan akışına da aykırı olduğunu, bilirkişi raporunda bilirkişinin hakim yerine geçerek delillerin esasa etkili kabul etmediğinin belirli olduğunu, puantaj kayıtlarına göre davacı, kısmi süreli sigortalı gösterildiği için davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, davacıya ve ortaklarına taşeronluk ilişkisi nedeniyle ödenen miktar, rayiç değerlere bakılarak güncellenmiş; bu sebeple tutar, sözleşme ile kararlaştırılan bedelin de üstünde olduğunu, davacının müvekkil firmadan hiçbir hak ve alacağının kalmadığını, gerek Mahkeme dosyasında, gerekse davacının bağlantılı Kayseri 2. İş Mahkemesinin 2017/664 E. sayılı dosyasında ve Kayseri 1. İş Mahkemesinin 2017/511 E. sayılı dosyasında dinlenen tüm tanık beyanları bir arada değerlendirildiğinde, davacının kayıt dışı bir taşeron ortağı olduğu ve kendilerine bağlı çalışan işçileri olduğu, onlara emir ve talimat verdikleri, ücretlerin taşeronlar tarafından elden dağıtıldığı, çalışma şekli ve sürelerin taşeronlarca tayin edildiği, yağışlı günlerde ve kışın çalışma olmadığı, ayda 2 pazar çalışılmadığı gün yüzüne çıktığını, Mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verildiğini, Mahkeme kararında belirtildiği üzere işinin niteliği gereği davacının kış aylarında çalışmadığını ancak tanık beyanlarında ifade edilmesine rağmen işin niteliği gereği yağışlı günlerde de sıva-boya işi yapılmadığı halde, bu sürelerin düşülmediğini, davacının çalıştığı süre boyunca yağışlı olan günlerin tespiti Meteoroloji Genel Müdürlüğünden istenebildiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını yinelemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesindeki beyanlarını yinelemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9959, Karar No: 2011/11499, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9959 E.  ,  2011/11499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporu yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mah. 1629 ada 12 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda, emsalin dava konusu taşınmazdan daha az değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince, emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 62 YTL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 83 TL.dir. Emlak vergi değerleri bakımından emsal olarak alınan taşınmazın değeri, dava konusu taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu ve kıymet takdirinde belirtilen değerin altına inilemeyeceği kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.