muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28110, Karar No: 2015/15050, Tarih: 15.09.2015

Aynı şekilde 5 aylık sürenin sonunda işçiye işe başlaması için yazı gönderilmiş ise de aynı tarihte bu sefer bir kısım başka işçiye de ( 30 kadar işçiye) yine askıya alma teklifinde bulunulmakla bu hali ile işverenin çelişkili davranışta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bununla birlikte aynı gün temyiz incelemesi yapılan bir kısım dosyada işçilere 2008 ya da 2009 yıllarında sadece 1 ay ile sınırlı olacak şekilde askı işlemi ya da ücretsiz izin uygulaması yapıldığı, işçilerin buna itiraz etmedikleri görülmüş ise de; bu uygulamanın işyeri uygulaması haline geldiği de söylenemez. Çünkü sürekli ve uzun dönem bu yönde bir uygulama yapıldığına dair dosyaya başkaca delil sunulmamış, takip eden dönemlerde sigorta kayıtlarından da bu yönde bir tespit yer almadığı anlaşılmıştır.

Medeni Kanunun 2.maddesi uyarınca herkes haklarını kullanırken dürüstlük kuralına uymak zorundadır. Kimse hakkını kötüye kullanarak sonucundan hak elde edemez. Davalı işveren bir yandan iş yoğunluğunun azaldığını belirtirken bir yandan da 133 yeni işçi almıştır. Dolayısıyla davalı işverence yapılan tek taraflı askıya alma işlemi bir işveren feshidir. Feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşılmış olup işe iadesine karar vermek gerekmiştir.

2- Somut olayda davalı işveren feshi söz konusu olup geçersiz olduğu kabul edilmekle çözülmesi gereken diğer husus feshin sendikal nedenlere dayanıp dayanmadığıdır.

Askıya alma işlemi teklif edilen işçi sayısı 64 kişidir. Bunlardan 61'i sendikaya üyedir. Davalı işveren ile sendika arasındaki uyuşmazlık 15.07.2014 tarihinde Yüksek Hakem Kurulu'nca çözülmüş olup işyerinde T.İ.S. de uygulanmaktadır.

İşyerinde yetkili sendika tarafından 12.01.2015 havale tarihli yazı ile bildirildiği üzere, davacı ve arkadaşlarının Şubat-Mayıs-Haziran 2014 aylarında sendikaya üye oldukları, Şubat 2014 ayından cevap tarihine kadar 206 işçinin sendikaya üye olduğu, sendikaya üye olduktan sonra 156 üye işçinin istifa ettiğini, halen işyerinde çalışan 32 üye bulunduğu, fesih tarihinde işyerinde çalışan sendikalı işçi sayısının ise 139 kişi olduğunu belirtmiştir.

Dolayısıyla belirtilen deliller ile tanık beyanları birlikte değerledirildiğinde, davalı işveren tarafından askı hali uygulanmak istenen sendikalı işçi sayısı 61 kişidir. İşverenin daha sonra bu işçileri işe davet etmesi sendikal nedeni ortadan kaldırmaz. İşveren, fesih tarihinde sendikalı işçi sayısının yarısı kadar işçiye askı hali yazısı tebliğ etmek isterken, geri kalan sendika üyesi olmayan işçilerden sadece 3 tanesine böyle bir yazı teklifinde bulunması karşısında yapılan fesih işleminin sendikal nedene dayandığı sonucuna varılmıştır.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davalı işverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının davalı işveren bünyesinde İŞE İADESİNE,

3-Davalı işverence yapılan feshin sendikal nedene dayandığı anlaşılmakla 6356 sayılı Yasanın 25/5 fıkrası uyarınca işe başlatma -başlatmama şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi de dikkate alınarak takdiren davacının 1 (bir) yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 27,70 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubuyla bakiye 2,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan toplam 117,25.-TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3556, Karar No: 2024/11043, Tarih: 11.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/3556 E.  ,  2024/11043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/224 E., 2013/324 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkumiyet

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin, 18.06.2014 tarihli ve 2014/3204 Esas, 2014/8309 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.03.2024 tarihli ve KD-2024/28973 sayılı itirazı üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.03.2024 tarihli, KD-2024/28973 sayılı karar düzeltme istemli itirazının;

"1-İtirazımızın konusu sanık hakkında uygulanması gereken kanunun belirlenmesi bakımından suç tarihi şüpheye mahal bırakmaksızın tespit edilmediğinden eksik inceleme ve araştırma ile karar verilip verilmediğine ilişkindir.

2- İtiraz konusu ile ilgili olarak suç tarihine göre;

Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlar

Madde 73- (1) Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz.

(2) Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre, şikayet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar.

Çocukların cinsel istismarı

Madde 103- (1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Cinsel istismar deyiminden;

a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması halinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

Reşit olmayanla cinsel ilişki

Madde 104- (1) Cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, şikayet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Madde 109- (1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

Reşit olmayanla cinsel ilişki

Madde 104- (1) Cebir, tehdit ve hile olmaksızın, onbeş yaşını bitirmiş olan çocukla cinsel ilişkide bulunan kişi, şikayet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Madde 109- (1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

(2) Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada cebir, tehdit veya hile kullanırsa, iki yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Bu suçun;

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat artırılır.

(5) Suçun cinsel amaçla işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarı oranında artırılır.

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

Madde 234- (3) (Ek: 6/12/2006 – 5560/10 md.) Kanunî temsilcisinin bilgisi veya rızası dışında evi terk eden çocuğu, rızasıyla da olsa, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutan kişi, şikâyet üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır hükümlerine yer verilmiştir.

3-Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulunun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak, mahkemenin ulaştığı sonucun sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici nitelikte olmalı, suçun temel ögesi olan suç tarihinin, neye göre ve nasıl belirlendiği açıklanıp tartışılmalı, eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılmaması gerekmektedir.

4-Mağdure Hasret Savaş'ın 08.05.2012 tarihli kolluk beyanında özetle; eylemin bir yıl kadar önce olduğunu belirtmesini müteakiben sanık ... hakkında başlatılan soruşturmada, mağdurenin 09.05.2012 tarihli Cumhuriyet savcılığında alınan ifadesinde; 8. sınıfta okurken ilk dönem sanıkla tanıştığını, kendisini 15 yaşını doldurmadan önce evine götürüp burada zorla ilişkiye girdiğini belirtmesi, 18.06.2013 tarihli yine ikinci kez Cumhuriyet savcılığında alınan ifadesinde de; ilkokul 8. sınıftayken kendisiyle ilk kez zorla cinsel ilişkiye girenin İlhan olduğunu belirttiği, kovuşturma aşamasında 26.11.2013 tarihli duruşmada alınan beyanında; ilköğretim 8. sınıftayken 2. dönemde arkadaşı ... vasıtasıyla sanık ile tanıştığını, kendisini ilk başlarda abi olarak gördüğünü, sonradan kendisine bir şey göstereceğim diyerek evine götürdüğünde, zorla yatak odasına götürüp silah gösterdiğini, zorla sahip olduğunu, ilişkiye girerken ki görüntüleri kameraya çektiğinden tehditle yaklaşık 1 yıl boyunca hemen hemen her gün buluşup kendisine sahip olduğunu, orta son sınıftayken ikinci dönemde Şubat ayında sanık ile tanıştığını beyan etmiştir. Tanık ...'in alınan beyanında ise; 8. sınıfta okurken Hasret'in 2011 yılında 2. somestir tatilinden önce ... ile tanıştığını, nasıl tanıştıklarını kim vasıtası ile tanıştıklarını bilmediğini ancak Hasret ile konuştuğunda ilk zamanlar ...'ün ilişkiye girmek istediğini söylediğini, daha sonra İlhan ile ilişkiye girdiklerini anlattığını, okullar kapanıncaya kadar İlhan ile sevgili olarak görüşmeye devam ettiğini, bu dönem içersinde cinsel ilişkiye girdiklerini bildiğini, tanıştıktan kısa bir süre sonra ikinci dönem içerisinde yanlış hatırlamıyorsa 1 ay içerisinde cinsel ilişkiye girdiklerini, tam olarak tarihini hatırlamadığını, okullar kapanıncaya kadar görüşmeye devam ettiklerini belirtmiştir.

Tanığın ve mağdurun alınan beyanlarında suç tarihine ilişkin açık bir tarih yer almamakta mahkemenin hüküm fıkrasında yer alan kabulününde gerekçesi bulunmamaktadır.

Tanığın ve mağdurun alınan beyanlarında suç tarihine ilişkin açık bir tarih yer almamakta mahkemenin hüküm fıkrasında yer alan kabulününde gerekçesi bulunmamaktadır.

Mağdurun 8. sınıfı 2010-2011 eğitim yılında okuduğu ve ikinci dönemin 14 Şubat 2011 tarihinde başladığı, mağdur 16.03.1996 doğumlu olup 2. dönemin başladığı bu tarihte dâhi 14 yıl 10 ay 28 günlüktür. 16.03.2011 tarihinden sonra 15 yaşını tamamladığı 2. dönem eğitim yılının 17.06.2011 yılına kadar devam etmiştir. İlk derece mahkemesinin gerekçeli kararında ve hüküm fıkrasında belirlenen tarihin dayandığının açıklanıp tartışılmamıştır. Yaklaşık bir yıl üç ay sonra evden izinsiz ayrılıp tekrar eve dönmesi üzerine yaşadığı bir başka olayı ailesine anlatmasıyla bu olayın intikali sırasında ve alınan ifadesi ile soruşturmaya başlandığı nazara alındığında suç tarihi konusunda şüphe oluştuğu, mağdurenin 16.03.1996 tarihinde doğduğu da gözetilerek oluşan şüphenin sanık lehine değerlendirmesi gerekmektedir. Buna göre suç tarihinde mağdurenin onbeş yaşını tamamladığı kabul edilerek, olayın intikal şekli ve zamanı ile mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemlerini cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen bir nedenle gerçekleştirdiğine dair mağdurenin soyut beyanı dışında, yeterli delil bulunmadığı gözetilip, çocuğun nitelikli cinsel istismarı eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu ve şikayet süresi de nazara alınarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve 5237 sayılı TCK'nın 73. maddeleri gereğince ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise açıklanan nedenlerle ve değişen suç vasfına göre, velayet hakkına sahip anne ve babasının fail ve fiili öğrendikten sonraki şikayeti de gözetilerek bu suçtan da sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı olarak değerlendirilmiştir.

Bu itibarla, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 14/03/2019 gün ve 2018/6940 Esas - 2019/8242 Karar sayılı kararı ve benzer bir çok kararlarında da vurgulandığı üzere suç tarihinin sanık lehine değerlendirilip değişen suç vasfına göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmemesi usul ve kanuna aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesi uyarınca sanık ... lehine itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Tüm dosya içeriği nazara alındığında, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 18.06.2014 tarihli ve 2014/3204 Esas, 2014/8309 Karar sayılı kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, kararın kaldırılması istemine dayanan ihbarnamede yer alan itiraz nedeni yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Tüm dosya içeriği nazara alındığında, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 18.06.2014 tarihli ve 2014/3204 Esas, 2014/8309 Karar sayılı kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, kararın kaldırılması istemine dayanan ihbarnamede yer alan itiraz nedeni yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun'un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 18.06.2014 tarihli ve 2014/3204 Esas, 2014/8309 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Karuluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/368, Karar No: 2018/1889, Tarih: 05.04.2018

**19. Hukuk Dairesi         2018/368 E.  ,  2018/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine hüküm Dairemizin 03/06/2014 gün ve 2014/7070 E. - 2014/10413 K. sayılı ilamıyla onanmış, mahkemece onanmış olan 26/11/2013 gün ve 2013/139 E.-2013/568 K. karara ek olarak verilen 08/121/2017 günlü ek kararın davacı vekilince temyiz edilmesine üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava genel kredi sözleşmesinden doğan alacağın tahsiline yönelik icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne yönelik olarak hüküm taraf vekillerince temyiz edilerek Dairemizin 03/12/2012 gün ve 2012/12934 E.-2012/18278 K. sayılı ilamıyla, davaya konu alacağın likit olması sebebiyle davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmemiş olmasının doğru görülmediğinden bahisle bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne, ... .İcra Müdürlüğü'nün 2010/898 E.sayılı dosyasına yönelik itirazın kısmen iptali ile takibin 104.433,33 TL üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren kefalet miktarı 100.000 TL üzerinden %80 temerrüt faizi yürütülmesine, hükmedilen alacak üzerinden %40 oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, mahkeme kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine , karar Dairemizin 03/06/2014 gün ve 2014/7070 E. - 2014/10413 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Mahkemece 08/12/2017 tarihli ek karar ile 26/11/2013 gün ve 2013/139 E.-2013/568 K. sayılı kararın 6.bendinde geçen ''davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine''ifadesinin kaldırılarak yerine ''davacıdan alınıp davalıya verilmesine'' ifadesinin eklenmesine karar verilmiş, ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 08/12/2017 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 08/12/2013 günlü ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14972, Karar No: 2015/13555, Tarih: 26.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/14972 E.  ,  2015/13555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2015

NUMARASI : 2014/76-2015/496

- K A R A R -

Uyuşmazlığın davacının murisine ait kayıp olan hisse senetlerinin iptali ve mirasçılık payı oranında davacıya hisse senedi verilmesi talebine ilişkin olmasına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 11.Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 Sayılı Kanunun 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38424, Karar No: 2017/16653, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38424 E.  ,  2017/16653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9030, Karar No: 2012/6081, Tarih: 13.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9030 E.  ,  2012/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... geldi, davacı adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait binanın iki katında bilardo salonu ve kafeterya çalıştırmak için 14.02.2001 tarihinde adi ortaklık oluşturduklarını sözleşme gereği 17.000 TL nakit harcadığı gibi 11.000 TL da davalıya elden verdiğini, ayrıca tesise demirbaşlarda aldığını böylece harcamasının 39.741,376 TL'na ulaştığını, sözleşmede ipotek konulacağının kararlaştırılmasına rağmen davalının buna yanaşmaması üzerine ortaklığın 11.03.2003 tarihinde son bulduğunu, tesisin iki yıllık kazancından kendi hissesine 72.000 TL sının isabet ettiğini, yaptığı ödemelerle birlikte alacaklı olduğu miktarın 101.741,376 Tl olduğunu ileri sürerek bu miktarın 11.03.2003 tarihinden itibaren en yüksek ticari faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ortaklık için yaptığı harcamanın toplam 17.000 TL olduğunu, 72.000 TL lik kar kaybının maddi hakikate ters düştüğünü, davacının haksız kazanç peşinde olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece alınan 17.09.2010 tarihli bilirkişi raporu benimsenmek ve davacının davalıya verdiği borç miktarının 2011/9030 2012/6081

17.000 TL, ortaklık için alınan emtia bedelinin 3000 TL olduğu, ortaklık gelirinden 1/2 payın 25.364,50 TL olduğu kabul edilerek 45.364,50 nun dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.