muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2046, Karar No: 2023/4312, Tarih: 15.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2046 E.  ,  2023/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1316 E., 2022/1293 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2021/157 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 21 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, beşinci fıkrası ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/1316 Esas, 2022/1293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun ise 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sübuta, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sübuta, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanın 23.05.2020 tarihinde saat 12.00 sıralarında tek başına Manisa ili ... ilçesinde bulunan ... Yeşillik alanına yürüyüş yapmak üzere gittiği ve E-96 karayolunun geçtiği köprü yakınında bulunan yeşillik alana oturduğu, sanığın elinde biralar ile katılanın yanına yaklaştığı ve katılan ile sanığın kısa bir süre sohbet ettikleri, ardından sanığın, katılana hemen yanlarındaki köprü altında beraber oturma teklifinde bulunduğu, katılanın bu teklifi kabul etmesi üzerine beraber köprü altına geçtikleri, sanığın burada bira içmeye devam ettiği ve katılanı da bira içmek için ikna etmeye çalıştığı, katılanın, sanığın ısrarı ve agresif tavırları üzerine biralardan birini eline alıp ağzına götürerek içiyormuş izlenimi yarattığı, gittikçe alkolün etkisi altına giren sanığın katılana parası olup olmadığını sorduğu, katılanın parası olmadığını söylemesi üzerine sanığın katılanın üzerini aramaya yeltendiği, katılanın karşı çıkmasının ardından sanığın cebir kullanarak katılanın üzerini aradığı, sanığın bu şekilde katılanın cebinde bulunan 15 TL parayı, Samsung Marka cep telefonunu ve kimliği zorla aldığı, daha sonra 15 TL parası olmasına rağmen kendisine parası olmadığını söylediği için sanığın katılana öfkelendiği ve katılana "Ben cinsel organımı çıkaracağım, sen de ağzına alacaksın.." şeklinde söylemde bulunduğu, katılanın kabul etmemesi üzerine, sanığın üst aramasında ele geçirilen ... olarak tabir edilen bıçağı katılana gösterip katılanı "Dediğimi yapmazsan seni burada öldürürüm, kimse de görmez, kim vurduya gidersin.." şeklinde sözler ile tehdit edip katılanı zorladığı, bunun üzerine katılanın, sanığın cinsel organını yalamaya başladığı, katılanın bu eylemi gerçekleştirdiği sırada sanığın da bu eylemi videoya çektiği, daha sonra sanığın katılana "Bana para vermezsen, bu videoyu çoluğuna çocuğuna gönderirim, bilgisayara atarım, herkes görür.." dediği, katılanın sanığa para bulamayacağını söylemesi üzerine sanığın katılanın oğlu olan ...'ı katılana ait telefondan aradığı ve ...'a "Babanın bana 200 TL borcu var, onu öde.." dediği ve ardından telefonu katılana uzattığı, ...'ın babası olan katılana 200 TL parayı eve annesine bırakacağını söylediği, telefon görüşmesinin bitmesinin ardından sanığın telefonu tekrar aldığı ve katılanın oğlu ...'a "Kardeş yağmur yağıyor, vasıtan var mı, bilader seni bekliyoruz, bilader bi cevap ver, benim de bir ailem var, sizinle mi uğraşacağım.." şeklinde mesajlar attığı, ardından sanığın telefonu cebine koyduğu ve katılana "Şimdi senin eve gideceğiz, sen parayı alıp bana vereceksin, ben de sana telefonu ve kimliğini vereceğim.." dediği, bu şekilde olay yerinden ayrılıp beraber katılanın ikametinin önüne gittikleri, katılanın evden 200 TL parayı alıp sanığa verdiği, bunun karşılığında sanığın katılana telefonu ve kimliğini teslim ettiği, sanığın bu şekilde olay yerinden uzaklaştığı, sanığın kısa bir süre sonra katılandan zorla aldığı katılana ait hattı kendi telefonuna takarak katılanın oğlu olan ..

.." dediği, bu şekilde olay yerinden ayrılıp beraber katılanın ikametinin önüne gittikleri, katılanın evden 200 TL parayı alıp sanığa verdiği, bunun karşılığında sanığın katılana telefonu ve kimliğini teslim ettiği, sanığın bu şekilde olay yerinden uzaklaştığı, sanığın kısa bir süre sonra katılandan zorla aldığı katılana ait hattı kendi telefonuna takarak katılanın oğlu olan ...'ı aradığı ve kendisinde babasına ait video ve fotoğraflarının olduğunu, yuvasının bozulmasını istemediğini ve meseleyi konuşmak için buluşmak istediğini söylediği, ...'ın sanığa amacının ne olduğunu, derdinin para olup olmadığını sorduğu, bunun üzerine sanığın "Derdim tabi ki de para senden başka ne isteyeceğim.." şeklinde karşılık verdiği, bu şekilde ... ile sanık bir müddet telefon görüşmesi yaptığı, ardından buluşmak üzere yer belirledikleri, ...'ın sanık ile buluşmaya gitmeden evvel emniyete haber vermesi ve buluşma yerine polis ekiplerinin de gitmesiyle sanığın üzerinde katılana ait GSM hattı ve ... olarak tabir edilen ve 6136 sayılı Kanun'a aykırı olan ... benzeri bıçakla yakalandığı olayda sanık hakkında temyize konu nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Nitelikli cinsel saldırı ve silahlı yağma suçlarında ilk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden; "... sanığın cinsel saldırı eylemini tamamladıktan sonra kişiyi hürriyetinden alıkoyma eylemine başladığı anlaşılmış, bu nedenle kişiyi hürriyetinden alıkoyma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezanın arttırılması hukuka aykırı olmakla birlikte bu hususun davanın yeniden görülmesi ve duruşma açılmasını gerektirmeksizin 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasındaki "Sanığın eylemini cinsel amaçla işlediği anlaşılmakla cezasından ...nun 109/5 maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılarak 9 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, bu bentten önce ve sonraki fıkraların aynen korunmasına, ibaresinin eklenmek suretiyle diğer hususların ise aynı kalmasına, sanığın bu suçtan neticeten 6 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA ibaresinin eklenmek ...." suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümlerde, hukuka aykırılık görülmemiştir .

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/1316 Esas, 2022/1293 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/33, Karar No: 2012/12011, Tarih: 02.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/33 E.  ,  2012/12011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK’nın 152/1-c, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683. maddesi: “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkını yasal sınırlar içinde kullanabilme yetkisini düzenlemiştir. Öte yandan, anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi ise, başkasının mülküne taşarak zarar veren ağaçlara ait dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibinin istemi üzerine uygun bir süre içinde kaldırılmaması halinde, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği ve kendi mülkiyetine geçirilebileceği hükmünü içermektedir. Görüleceği üzere bu madde ile de mülkiyetin taşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Buna göre, mülk sahibi, önceden istemde bulunmasına karşın taşan dal ve kökler uygun bir süre içinde kaldırılmadığı takdirde kendisi kullanabileceği gibi, bu zararın mahkeme aracılığı ile giderilmesini de isteyebilir.

Somut olayda, sanık ile katılanın bitişik arazilerde komşu oldukları, katılana ait zeytin ağaçlarının dallarının sanığa ait nar ağaçlarına zarar verdiği ve sanığın uzun süre katılanı bu konuda uyarmasına rağmen katılanın herhangi bir tedbir almadığı sanığın aksi sabit olmayan savunması ve dosya kapsamından anlaşılmakla unsurları yönünden oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3817, Karar No: 2018/8573, Tarih: 22.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3817 E.  ,  2018/8573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

K A R A R

A) Davacının İstemi :

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 01/01/1999 tarihinden itibaren tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalının Cevabı :

Davalı Kurum vekili, Kurum tarafından yapılan işlemlerin yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesinin Kararı ve Gerekçesi :

Mahkemece, “Davacı vergi başlangıç tarihi olan 01.01.1999 tarihinin Bağ-Kur sigortalılığı başlangıç tarihi olarak kabulüne karar verilmesi talep etmiş olup davacının celp edilen ve sunulan vergi kaydına göre 01.01.1999 -28.12.2006 tarihleri arasında ... V.D de tarımsal faaliyetler kapsamında vergi mükellefi olduğu, tarım sigortası tescilinin 01.07.2001 tarıhinde yapıldığı, 01.01.2005 tarihinden itibaren de Bağ-Kur sigortası kapsamında bulunduğu, bu tarihten önce sigortalılık tescilinin bulunmadığı, davacının vergi kaydına göre 01.01.1999 tarihinde 1479 sy. kapsamında sayılabilecek çalışması bulunduğu ancak bu tarihte sigorta tescilinin yapılmadığı, 4956 sy. 47. Md. Göre sigortalılık niteliklerini taşımalarına rağmen 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescil yaptırmayanların sigortalılık hak ve mükelleflerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, kuruma başvurmaları halinde 20.04.1982- 04.10.2000 tarihleri arasındaki çalışmaların belgelenmesi halinde ve prim borçlarının 1 yıl içinde ödenmesi halinde bu dönemin çalışmalarının sigortalılık süresinden değerlendirileceği, düzenlemeye ilişkin 4956 sy 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe girdiği, başvuru süresinin 02.02.2004 tarihinde sona erdiği, davacının bu tarihe kadar borçlanma talebinde bulunmadığı, bu yasal düzneleme kapsamında 04.10.2000 öncesine ait vergi kaydına dayalı çalışmanın tespitine karar verilemeyeceği anlaşıldığından davacının davasının reddine karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle “Davanın reddine” karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu :

Davacı vekili, vergi mükellefiyetine rağmen 01/01/1999 tarihinden itibaren tescilin yapılmadığını, 22/03/1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 Sayılı Kanun ile 1479 Sayılı Kanunda yapılan değişiklik uyarınca gelir vergisi mükelleflerinin mükellefiyet tarihinden itibaren sigortalı sayılacakları hükmü uyarınca davacının 01/01/1999 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, “Dava konusu ve taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının bağkur sigortalılık başlangıç tarihinin 01/01/1999 tarihi olarak tespit edilip edilmeyeceği, talep edilen tarihler arasındaki sürenin sigortalılık süresi olarak sayılıp sayılmayacağına ilişkindir.

E) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, “Dava konusu ve taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının bağkur sigortalılık başlangıç tarihinin 01/01/1999 tarihi olarak tespit edilip edilmeyeceği, talep edilen tarihler arasındaki sürenin sigortalılık süresi olarak sayılıp sayılmayacağına ilişkindir.

Davacının 01/01/1999- tarihinden itibaren vergi mükellefi olduğu ifade edilmekle birlikte 1479 sayılı yasanın geçisi 18. Maddesi ile 1479 sayılı yasanın 25-26. Maddeleri ve 5510 sayılı yasanın geçici 8. Maddesi hükümleri dikkate alındığında davacının yasal süreler içinde kuruma başvurmadığı ve dava konusu ile ilgili talepte bulunmadığı anlaşılmıştır.

24/07/2003 tarihinde kabul edilip 02/08/2003 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanan 4956 sayılı yasanın 47. Maddesi ile 1479 sayılı yasaya eklenen geçici 18. Maddesi; " Bu kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04/10/2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04/10/2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak bu kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren 6 ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20/04/1982-04/10/2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49. ve ek 15. maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamının tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydı ile bu süreler sigortalalık süresi olarak değerlendirilir." hükmünü içermektedir. 1479 sayılı yasanın 25 ve 26. Maddelerine göre de gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar ile gelir vergisi mükellefiyeti sona erenler sigortalılıklarının başladığını ve bittiğini üç ay içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirmekle yükümlü bulunmaktadırlar.

Ayrıca 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun geçici 8. Maddesinde ise " bu kanunun 4. Maddesinin 1.fıkrasının b bendinin 4 numaralı alt bendi hariç; diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu kanunun yürürlülük tarihine kadar kayıt ve tescilllerinin yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülükleri bu kanunun yürürlülük tarihinden itibaren başlar." denilmektedir.

1479 sayılı yasaya eklenen geçici 18. Madde hükmü dikkate alındığında bu kanunun yürürlük tarihi olan 02/08/2003 tarihinden itibaren davacının yasada belirtildiği üzere 6 ay içinde kuruma yazılı olarak başvurusunun bulunmadığı ve yine yasada belirtildiği şekilde 1 yıl içinde eksik primlerin ödenmediği, bu haliyle davacının talebine dair yasal şartların oluşmadığı anlaşılmıştır.

1479 sayılı yasaya eklenen geçici 18. Madde hükmü dikkate alındığında bu kanunun yürürlük tarihi olan 02/08/2003 tarihinden itibaren davacının yasada belirtildiği üzere 6 ay içinde kuruma yazılı olarak başvurusunun bulunmadığı ve yine yasada belirtildiği şekilde 1 yıl içinde eksik primlerin ödenmediği, bu haliyle davacının talebine dair yasal şartların oluşmadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda ki açıklamaların ışığında, davacının 1479 sayılı yasaya göre sigortalı olmak amacıyla kuruma ilk başvurusunun 27/07/2008 tarihi olduğu, 4956 sayılı yasanın yürürlüğünden önce davacının bir tescil başvurusunun bulunmamasına göre, Bağ-Kur başlangıç ve bağ-kur hizmet süresi tespiti talepleri yönünden 4956 sayılı yasa ile 1479 sayılı yasaya eklenen geçici 18. Maddesi hükmü gereğince ve geçici 18. Madde hükmünden yararlanması olanağı bulunmadığı görülmüştür.

Bu değerlendirmeler ışığında ve özellikle Bağ-Kur başlangıç ve bağ-kur hizmet süresi tespiti talepleri yönünden 4956 sayılı yasa ile 1479 sayılı yasaya eklenen geçici 18. Maddesi hükmü gereğince ve geçici 18. Madde hükmü uyarınca yasal 6 aylık süre içerisinde Bağ-Kur sigortalılığı için kuruma başvurmayan davacının, 01/01/2005 tarihli bildirge ile ilk defa Bağ-Kur sigortalılığının tespiti için 1479 Sayılı Kanun Hükümlerine göre kendi nam hesabına bağımsız çalışmakta olduğunu beyanla tescil talebinde bulunulduğu, bu giriş bildirgesi üzerine kurum tarafından Bağ-Kur'a tabi sigortalılığının 04/10/2000 tarihinden itibaren başlatıldığı bu tarih öncesinde, diğer bir deyişle kuruma tescil için başvurduğu, 01/01/2005 tarih öncesinde tescilinin yada prim ödemesinin söz konusu olmadığı, bu durumada görede kuruma başvuru tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4956 Sayılı Yasa ile değişik 1479 Sayılı Yasanın geçici 18.Maddesindeki süreler içerisinde kuruma başvuru ya da prim ödemesinin söz konusu olmadığından kuruma yapılan işlemin yukarıda belirtilen geçici 18.Maddesine uygun olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usül ve yasaya uygun olduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun oybirliğiyle esastan reddine karar verilmesi sonuç ve kanaatine varılmakla aşağıdaki karar verilmiştir.” gerekçesiyle “Davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilmiştir.

F) Temyiz :

Davacı vekili, davacının vergi mükellefiyetine göre Bağ-Kur sigortalısı olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01/01/1999-28/12/2006 tarihleri arasında biçer döver işletmesi faaliyeti nedeniyle vergi mükellefiyetinin bulunduğu, 01/07/2001-31/12/2004 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğu, 27/01/2005 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden giriş bildirgesine göre 01/01/2005 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalılığının başladığı, bu sigortalılığının 28/12/2006 tarihine kadar devam ettiği anlaşılmaktadır.

01/04/1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20/04/1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22/03/1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02/08/2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04/10/2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04/10/2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20/04/1982-04/10/2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.