muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2994, Karar No: 2023/7861, Tarih: 28.11.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/2994 E.  ,  2023/7861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/alacaklı ile davalı/3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı 3. kişinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Davacı alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Alacaklı vekili, icra mahkemesine başvurusunda, takip dışı (3. kişi) davalı S.S. ... Konut ... Kooperatifi'ne gönderilen haciz ihbarnamesine itiraz edildiğini, haciz ihbarnamesine itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, 89/4. maddesi uyarınca tazminata hükmedilmesini talep ettiği, mahkemece tazminat davasının kısmen kabulü ile 92.047,31 TL tazminata hükmedilmesi üzerine davalı tarafın istinaf yoluna başvurduğu ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davacının tazminat davasının reddine dair karar verildiği, kararın davacı vekili tarafından tazminat yönünden temyiz edildiği görülmektedir.

2004 sayılı İİK’nın 89. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında; “Hamiline ait olmayan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödeyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir. Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4. fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir. Üçüncü şahıs; borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haciz ihbarnamesinin tebliğinden önce borç ödenmiş veya mal istihlak edilmiş veya kusuru olmaksızın telef olmuş veya malın borçluya ait olmadığı veya malın kendisine rehnedilmiş olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, keyfiyeti, haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yazılı veya sözlü olarak bildirmeye mecburdur." hükmüne yer verilmiştir.

Kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada, üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu davacı takip alacaklısı ispat etmelidir.

Kanun hükmünde yer alan tazminatın konusu, haciz ihbarnamesine karşı üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunması sebebiyle takip alacaklısının uğradığı zarardır. Bu davada, üçüncü kişinin gerçeğe aykırı beyanda bulunduğunu davacı takip alacaklısı ispat etmelidir.

Üçüncü kişinin beyanının aksi, İİK'nın 68. maddesinde sayılan belgelere bağlı olmaksızın her türlü delille ispat edilebilir. Anılan maddenin açık hükmü gereğince; icra mahkemesince, genel hükümlere göre yargılama yapılarak sonuca gidilmelidir.

İİK'nın 89/4. maddesine dayalı olarak açılan tazminat davasında, tarafların göstereceği deliller, ticari defterler ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak, ihbarnamenin tebliğ tarihi itibariyle, borçlunun, üçüncü kişiden istenebilir, kesin nitelikte bir alacağının mevcut olup olmadığı genel hükümler çerçevesinde belirlenir, diğer bir ifade ile anılan maddeye göre tazminata hükmedilebilmesi için, borçlunun, haciz ihbarnamesinin üçüncü kişiye tebliği tarihi itibariyle, üçüncü kişi nezdinde kesinleşmiş, haczedilebilecek muaccel bir alacağının bulunması zorunludur.

Dava dosyasının incelenmesinde; 09.06.2017 ve 26.10.2017 tarihli kök ve ek bilirkişi raporlarında; davalı 3. kişi S.S. ... Konut ... Kooperatifi'nin ticari defterlerinin incelendiği, dava dışı borçlu S.S. ... ... Konut ... Kooperatifi'ne ait ticari defterler ile asıl borçlu ve 3. şahıs arasında düzenlenen protokol hükümlerinin incelenmediği görülmüştür.

Somut olayda, 3. kişi S.S. ... Konut ... Kooperatifi'nin, dava dışı borçlu S.S. ... ... Konut ... Kooperatifi'ne, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi olan 11.02.2016 tarihi itibariyle kesinleşmiş ve muaccel bir borcunun bulunup bulunmadığının tespiti için her iki tarafa ait tüm ticari defter ve belgeler ile 2016 yılına ait ticari defterlerle birlikte banka hesapları ile asıl borçlu ve 3. şahıs arasında düzenlenen protokol hükümleri de dikkate alınarak, her iki tarafın 2016 yılına ait defter kayıtlarını oluşturan defter ve belgelerin üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılıp, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle borçlunun davalı 3. şahıstan kesinleşmiş ve muaccel bir alacağının olup olmadığının net olarak tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri yerine, yeterli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi isabetsiz olup, bu hususun yanısıra Ankara Batı 3. Ağır Ceza mahkemesinin 2016/197 Esas ve 2017/157 Karar sayılı dosyası ile dosya kapsamında mevcut olan bilirkişi raporlarının temin edilerek incelenmesi gerekirken eksik araştırma ile yetinilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

SONUÇ:

Yukarıda yazılı nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 04.02.2020 gün ve 2020/64 Esas, 2020/295 Karar sayılı kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/4914, Karar No: 2022/37, Tarih: 10.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/4914 E.  ,  2022/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) Suç tarihinde yürürlükte olan 7338 sayılı Kanun’un 17. maddesi ile yapılan değişiklikten önceki 213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; “vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin iş yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, iş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağından gizleme suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilerek, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren suç tarihinde yürürlükte bulunan VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi müfettişinden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılması gerektiğine ilişkin bir tespiti varsa buna ilişkin belgenin dosyaya ibrazının istenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı,

2) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38403, Karar No: 2017/16650, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38403 E.  ,  2017/16650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2837, Karar No: 2024/7366, Tarih: 27.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2837 E.  ,  2024/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/278 E., 2018/27 K.

KARAR : Karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali istemli asıl dava ile hizme tespiti istemli birleşen davalarından dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının Gaziantep SGK İl Müdürlüğünde 2 9605 01 01 1089276 027 08 78 sicil sayılı dosya ile işlem gördüğünü, ...'in davacı aleyhine Gaziantep 1. İş Mahkemesinin 2012/315 Esas sayılı dosyası ile hizmet tespitine ilişkin dava açtığını, SGK denetmenlerince tanzim edilen 05.12.2012 tarih ve EÖ/251 sayılı raporu kabul etmediklerini, ...'in davacının yanında hizmet akdine dayalı sadece 15 günlük çalışmasının olduğunu, bu çalışmalarının da SGK'ya bildirildiğini, aynı konu ile ilgili olarak yargılama devam ederken idari işlemle hizmet tespitine karar verilmesi ve prim tahakkuk ettirilmesinin hukuka aykırı olduğunu, ilaçlama işinin mevsimlik ve sürekli olmayan bir iş olduğunu, ...'in davacının bilgisi dışında birçok kişi ve kuruluşa "Kara İlaçlama Firmasından geliyorum" diyerek, üçüncü şahısları aldatıcı beyanlardan bulunduğunu ve sahte belge düzenleyerek ilaçlama yaptığını, iş mahkemesinin görev alanına giren bir konuda davalı Kurumun ...'i 08.11.2000 - 07.07.2012 tarihleri arasında davacı ...'ya ait işyerinde sigortalı saymasının hukuka aykırı olduğunu beyan ederek, Sosyal Güvenlik Denetmenlerince usul ve yasaya aykırı olarak düzenlenen rapora dayanılarak Kurumca tesis edilen 08.11.2000 - 07.07.2012 tarihleri arasında tescil edilen ...'in sigortalılığının iptaline, Gaziantep Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 09.04.2013 tarih ve 15 Karar sayılı komisyon kararının ve hukuka aykırı 6.916,47 TL prim, işsizlik, gecikme zamlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Birleşen davada, davacı vekili dava dilekçesinde özetle davacının davalı işyerine 08.11.2010 tarihinde girmiş olduğunu, 15.06.2012 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, davacının davalı ...'nın yanında çalışmasının sadece 15 günlük kısmının gösterilmiş olduğunu, geri kalan kısmının gösterilmediğini, bu kısmında gösterilme sebebi TEİAŞ'ın sigortalı olmayan işçinin ilaçlama işine izin vermemesi olduğunu, davacının kış aylarında 8 saat çalışmış olduğunu, yaz ve bahar mevsimlerinde 12 saat çalışmış olduğunu, davacı oturduğu 3 katlı binanın kış aylarında günde 2 saat, 05:00-07:00 arası kömürünü yaktığını, bunun karşılığı kış aylarında ayda 10 gün kısmi süreli iş sözleşmesine istinaden yönetici tarafından sigortasının yapıldığını, 08/11/2010 tarihinde davacının ayda 1.250,00 TL maaşla davalı yanında çalışmaya başladığını, davalının davacıyı ilaçlanacak yerlere önceleri kendisinin götürdüğünü ve daha sonra ilaçlama işlemlerine davacıyı tek gönderdiğini, davacı değişik Kurum ve kuruluşların, işyerlerinin ve apartmanların ilaçlama işini yaptığını, davacının maaşının 08.11.2011 tarihinde davalı tarafından 1.500,00 TL'ye yükseltildiğini, davacıya maaşının her ay sadece 400,00 TL'sinin verildiğini, kalan kısmının ise davalının, bende biriksin sonra sana toplu vereyim, diyerek vermediğini, davacı davalı işyerinde çalışırken maaşlarını eksik aldığını, kıdem, ihbar, fazla mesai, resmi tatil ve yıllık izin ücretlerini davalıdan alamadığını ve davacının bu hak ve alacakları ödenmeden işten çıkartıldığını beyan ederek, davacının 08.11.2010 tarihinden 15.06.2012 tarihine kadar davalı ...'nın yanında Kuruma bildirilen günler haricinde sigortalı olarak çalıştığının tespiti ile sigorta hizmetlerinden faydalandırılmasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maaş ücret alacağı, 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 1.000,00 TL ihbar tazminatı, 1.000,00 TL fazla mesai ücreti, 200,00 TL resmi tatil ücreti, 100,00 TL yıllık izin ücretinin davalı ...'dan tahsiline, tüm alacaklara dava tarihi itibariyle mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle, Gaziantep Sigorta İl Müdürlüğünün 29605 01 01 1089276 027 08 08 sicil sayılı dosyasında işlem gören davacı ...’ya ait işyeri ile ilgili yapılan bazı ihbarların araştırılması sonucu, Kurum müfettişlerinden ... ... tarafından tanzim edilen 05.12.2012 tarih, EÖ251 sayılı raporun sonuç ve kanı kısmında, davacının çalıştırdığı bazı sigortalıların kazançlarını Kuruma eksik bildirdiği, eksik bildirilen kazançlara ilişkin ek prim belgelerinin işverenden istenilmesi, verilmezse resen tanzim edileceği, ...’in 08.11.2010 tarihi itibariyle asgari ücretle çalıştığı kabul edilerek sigortalı işe girişinin sağlanması, ...’ın ve ... ...’ın 02.04.2012 tarihi itibariyle asgari ücretle çalıştığı kabul edilerek sigortalı işe girişinin resen tanzim edilmesi sonuç ve kanaatine varıldığının belirtildiğini, SSK Gaziantep Sigorta İl Müdürlüğünce de bu rapor doğrultusunda işlem yapılarak davacı işverene yukarıda belirtilen hususları yerine getirmesi için tebligat çıkartıldığını ve 05.03.2013 tarihinde davacı tarafa tebliğ edildiğini, davacı taraf bu tebliğe rağmen hiçbir işlem yapmayınca, davalı Kurumun da 29.01.2013 tarihinde davacı işverence verilmesi gereken bildirge ve bordroları resen tanzim ederek, sigorta ve işsizlik primi tahakkuk ettirildiğini, davacı taraf resen yapılan bu işleme 05.04.2013 tarih 6147681 varide sayılı dilekçesi ile itiraz ettiğini ve bu itirazın 09.04.2013 tarih, 15 karar numaralı itiraz komisyon kararı ile reddedilerek bu ret kararının da davacı tarafa tebliğ edildiğini, fiilen veya işyeri kayıtlarından tespit edilecek her türlü bilgiden ya da kamu kuruluşları tarafından düzenlenen belge veya alınan bilgilerden çalıştığı tespit edilen sigortalılara ait olup, bu kanun uyarınca Kuruma verilmesi gereken belgelerin yapılan tebligata rağmen bir ay içinde verilmemesi veya noksan verilmesi halinde, bu belgelerin Kurumca re’sen düzenlendiğini ve muhteviyatı sigorta primlerinin Kurumca tespit edilerek işverene tebliğ edildiğini, 5510 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinde Kurum memurlarınca düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir denildiğini, fiilen veya işyeri kayıtlarından tespit edilecek her türlü bilgiden ya da kamu kuruluşları tarafından düzenlenen belge veya alınan bilgilerden çalıştığı tespit edilen sigortalılara ibaresini içerdiğinden, dava konusu işleme dayanak müfettiş raporu, yerel denetim sonucu fiili tespit, işyeri defter ve kayıtlarının tetkiki ve yazışmalar neticesinde tanzim edildiğinden usul ve yasaya aykırılık teşkil etmediğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen dosyadaki davada, davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının hizmet tespiti ile birlikte işçilik haklarını da talep ettiğini, işçilik haklarına ilişkin davalarla, hizmet tespitine ilişkin davaların yasal dayanaklarının faklı olduğunu, bu davaların araştırma ve sonuçlandırma yönteminin de farklı olduğunu, temyiz incelemesi de farklı dairelerde yapıldığından, hizmet tespiti istemiyle, işçilik hakalrına ilişkin istemlerin tefrik edilerek görülmesi, hem yargılama sürecinde hem de temyiz aşamasında yapılan işlemlerin daha kolay ve sıhhatli olmasını sağlayacağını, bilindiği üzere hizmet tespit davalarının yasal dayanağının 506 sayılı Kanun'un mülga 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi olduğunu, konuya ilişkin Yargıtay 10. ve 21. Hukuk Dairelerinin emsal kararlarında da açıkça belirtildiği üzere, (10.Hukuk Dairesinin 28.02

.Hukuk Dairesinin 28.02.2006 tarih, 2005/11870 Esas, 2006/2054 Karar sayılı ilamı) bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu gözetilerek davalı işverenin tek taraflı kabul beyanının hukuki sonuç doğurmayacağını, davanın niteliği itibariyle kamu düzenine ilişkin olduğunu, davacının çalıştığını iddia ettiği hizmete ilişkin belgelerin işveren tarafından Kuruma verilip verilmediğinin, yada çalıştığının Kurumca tespit edilip edilmediğinin, hizmetin geçtiği iddia edilen yıllarda işyerinin gerçekte var olup olmadığının, 506 sayılı Kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı hususlarının Kurumdan sorulmasını, davacının çalıştığını iddia ettiği yıllara ait işyeri kayıtları ve ücret tediye bordolarının celp edilerek, davacının bu iş yerinde çalıştığını gösterir kayıt ve belgenin bulunup bulunmadığının araştırılmasını, böylece çalışma iddiasının öncelikle belge ve kayıtlarla tespit edilmesini dilediklerini, iddianın sadece tanık beyanlarına dayandırılması durumunda, çalışmanın konusunun süreklimi, kesintilimi, mevsimlik mi olduğunun, başlangıç ve bitiş tarihlerinin ve alınan ücret konularında tanıkların sözlerinin değerlendirilirken, bunların inandırıcılığı üzerinde durulmasını, verdikleri bilgilere nasıl vakıf olduklarının, bu bilgilerin hafızalarında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabildiğinin düşünülmesini, ve tanıkların buna göre sorguya çekilmesini, hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenine ilişkin olup, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerekeceğini, davacının çalıştığına dair ücret tediye bordroları ve diğer belgelerin getirtilmesini, işyerinin müdür, amir, şef gibi görevlileri ve o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri tanıyan ve bilenlerin dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlıklılığının denetlenmesi gerektiği, çalışma olgusunun böylece hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde sağlıklı bir biçimde denetlenmesi gerektiğini, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği ile bu beyanların kontrol edilmesini, gerekiyorsa keşif yapılmak suretiyle, işyerinin müdür, şef, ustabaşı, posta başı ve diğer çalışanları ile, işyerine komşu işyerlerinde, bu yeri bilen ve tanıyanların dahi resen dinlenerek tanık beyanlarının sağlıklı olup almadığının denetlenmesini ve çalışma olgusunun hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak bir biçimde belirlenmesini talep etiklerini, bu davaların, mülga 506 sayılı Kanun'un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesi gereğince 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, bu nedenle yukarıdaki araştırma sonucunda saptanan hizmetin geçtiği yılın sonundan itibaren dava tarihine kadar 5 yıl geçmiş ise, davanın hak düşürücü süre yönünden de reddini dilediklerini, işe giriş bildirgesi verilmiş olsa bile işe giriş bildirgesinden önceki sürelerle ilgili hak düşürücü sürenin işleyeceğinin göz önünde bulundurulması gerektiğini, (21.Hukuk Dairesinin 09.11

.Hukuk Dairesinin 09.11.2004 tarih, 2004/6010 Esas, 2004/9621 Karar sayılı ilamı) 506 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine göre bir hizmetin sigortalı hizmet olarak değerlendirilebilmesi için “zaman ve bağımlılık” unsurlarının gerçekleşmiş olması gerektiğinden, davacının iddia ettiği çalışmasının zaman ve bağımlılık yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin kontrol edilmesi gerektiğini, çalışma olgusu bu şekilde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulması gerektiğini, 506 sayılı Kanun'un 3/B ve D maddelerinde olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olduğu durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığının özellikle saptanması gerektiğini, HUMK’nın 288 inci maddesinde belirtilen sınırları aşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranması gerektiği, yoksa reddedilmesi gerektiğini, Kurum kayıtlarına göre, davacının ... adına kayıtlı 1082849 sicil sayılı işyerinde 01.04.2012 tarihinde işe başladığını ve 15.04.2012 tarihinde işten ayrıldığını, bu çalışmaların düzenli olarak Kuruma bildirildiğini, Kuruma bildirilen günlerin tespitinde hukuki yarar bulunmadığını, Kurum kayıtlarının resmi belge olması nedeniyle davacının resmi kayıtlarda görülmeyen hizmetinin varlığını kanıtlamasının ancak aynı güçte deliller ile mümkün olduğunu, bu iddianın tanık beyanları ile ispatının mümkün olmadığını, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 4447 sayılı Kanun ile değişik 2 nci fıkrası uyarınca, dönem bordoları ekinde verilen eksik bildirime ilişkin belgelerin Gaziantep Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurumundan getirilerek buna göre hüküm kurulması gerektiğini, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunun yazışma, evrak, bilgi, arşivleme esasları başlıklı 40 ıncı maddesi hükmü gereğince, Kurum kayıtlarının aksinin davacı tarafından eş değerde yazılı belgelerle ispatı gerekeceğini bu itibarla davacının davalı işverene ait işyerinde Kuruma bildirilen günler dışında çalıştığını gösterir bir tespit ve belge bulunmadığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.