muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1953, Karar No: 2023/7330, Tarih: 18.09.2023

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan ... duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel ... sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu dava konusu Van ili, Tuşba ilçesi, ... Mahallesi 678 ada 15 parsel sayılı taşınmazın ... tarafından Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/37 Esas, 2018/676 Karar sayılı dosyasında açılan tapu iptali ve tescil istemli davada 6.010,92 m²lik kısmının kıyı kenar çizgisinde kaldığından tapu kaydının iptaline karar verildiği, kararın 22.01.2020 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 25.11.2019 tarihinde süresi içerisinde açıldığı, tapu kaydına 04.02.2015 tarihinde 6.010,92 m²lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığına dair şerh konulduğu, davacının dava konusu taşınmazdaki payını şerhden önce edindiği anlaşılmaktadır.

3. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13545, Karar No: 2013/18467, Tarih: 22.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/13545 E.  ,  2013/18467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.04.2011 gün ve 2008/101-2011/220 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.05.2013 gün ve 2013/5303-2013/9455 sayılı kararı aleyhinde davalı T. Halinde T. Ticaret Bankası A.Ş. vekili tarafından tavzih isteğinde bulunulmuş ve tavzih dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin de arasında bulunduğu davalı bankalar ve Finansal kiralama şirketleri ve Faktoring şirketleri arasında borçlular... Seramik Sanayi A.Ş.,... Madencilik A.Ş.,... Pazarlama A.Ş. ve... Dış Ticaret A.Ş. nin borçlarının tasfiyesi konusunda bir araya gelinerek borç tasfiye sözleşmesi imzalandığını, davacı şirketin hesapları üzerinde yapılan vergi incelemesi sırasında 08.09.1998 tarihli borç tasfiye sözleşmesinin damga vergisinin ödenmediğinden bahisle vergi inceleme raporu düzenlendiği ve müvekkili Faktoring şirketi aleyhine ağır kusur cezalı damga vergisi tarhiyatının gerçekleştirildiğini, buna karşı İstanbul 8. Vergi Mahkeme'sinin 2001/719 Esası'nda kayıtlı davanın açıldığını, ancak mahkemece işlemin onanmasına karar verildiğini, Vergi Mahkemesi'nin kararının temyizi üzerine Danıştay 7. Dairesi tarafından onandığını, bu nedenle 58.591,47 TL damga vergisi, 117.182,94 TL ceza, 230.850,39 TL gecikme faizi ve 632,79 TL yargı harcı olmak üzere toplam 407.257,59 TL'nın 12.08.2002 tarihinde vergi dairesine ödendiğini, bunların 14.08.2002 tarih ve 32477 yevmiye numaralı Beşiktaş Noterliğine ait ihtarname ile Sekreter Bank olan Tekfen Bank A.Ş.'ne ihbar edildiğini, bu ihtarın banka tarafından diğer taraflara bildirildiği halde kendilerine ödeme yapılmadığını, Damga Vergisi Kanunu'nun 24. maddesi gereğince birden fazla kişi tarafından imzalanan kağıtlara ait vergi ve cezaların tamamından imza edenlerin müteselsilen sorumlu olduklarını iddia ederek, davalıların yapılan tüm ödemelerden dolayı kendilerine karşı müteselsilen sorumlu olmaları nedeniyle borç tasfiye sözleşmesindeki garame paylarına göre her bir davalıdan sorumlu olduğu miktarın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçeleri ile borç tasfiye sözleşmesine göre her türlü resim, harç ve vergiden dava dışı borçlu şirketlerin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, davanın erken açıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı T. Halinde T. Ticaret Bank. A.Ş vekili ile Ambro Bank N.V vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın erken açıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı T. Halinde T. Ticaret Bank. A.Ş vekili ile Ambro Bank N.V vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı T.Halinde T. Ticaret Bank. A.Ş vekili, Dairemizin karar düzeltme ilamına karşı tavzih isteminde bulunmuştur.

Her ne kadar davalı T. Halinde T. Ticaret Bankası A.Ş. vekilince müvekkilinin %98,50 hissesine TMSF'nin sahip olduğu, Bankanın yönetimi ve denetiminin Fona intikal ettiği, bu nedenle fon bankası niteliğinde bulunduğu, harçtan muaf olduğu ve müvekkiline HUMK'nın 3506 sayılı Kanun ile değişik 442/3 maddesi uyarınca para cezası verilemeyeceği iddia edilmiş ise de, 4389 sayılı Kanun'un 14/5-c maddesi uyarınca hisseleri kısmen veya tamamen Fona intikal eden bankaların Fon tarafından borçlarının üstlenilmesi halinde harçtan muafiyet söz konusu olup, hisseleri Fon'a devreden bankaların borçların kendiliğinden üstlenilmesine ilişkin bir hüküm olmadığı gibi, dosya kapsamında davalı Banka'nın borçlarının Fon tarafından üstlenildiğine dair herhangi bir belge de bulunmamaktadır. Öte yandan, davalı Bankanın tasfiyesinin Fon tarafından yürütülmemesi karşısında davalı Bankanın 5411 sayılı Kanun'un 140/2. maddesindeki muafiyetten yararlanması da söz konusu olmayacaktır. Yine somut olayda, Bankanın davalı konumunda bulunduğu gözetildiğinde anılan kanunun 140/9. maddesinin de uygulama yeri bulunmamaktadır. Bu itibarla, davalı Banka'nın yargı harçlarından ve HUMK'nın 3506 sayılı Kanun ile değişik 442/3 maddesi uyarınca hükmedilecek para cezalarından muafiyeti bulunmadığından tavzih isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı T. Halinde T. Ticaret Bankası A.Ş. vekilinin Dairemizin 09.05.2003 tarih ve 2013/5303–2013/9455 sayılı kararının düzeltilmesine ve tavzihine yönelik istem dilekçesinin REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/358, Karar No: 2025/3160, Tarih: 22.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/358 E.  ,  2025/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2023/ 1336 E., 2023/ 1401 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2023/1336 Esas, 2023/1401 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesi ile ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2023/1336 Esas, 2023/1401 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5311, Karar No: 2017/10593, Tarih: 12.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/5311 E.  ,  2017/10593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız icra takibinde, borçlunun icra mahkemesine başvurarak meskeniyet şikayetinde bulunduğu, mahkemece,taşınmazın borçlunun sahip olduğu tek mesken olduğu iddiasının asılsız olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı hak sahiplerine ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunabilmesi için, bizatihi meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu evde oturması gerekmediği gibi, birden fazla evi var ise, istediği taşınmazla ilgili haczedilmezlik şikayetinde bulunmasına engel bir yasal düzenleme de mevcut değildir.

Borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunabilmesi için, bizatihi meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu evde oturması gerekmediği gibi, birden fazla evi var ise, istediği taşınmazla ilgili haczedilmezlik şikayetinde bulunmasına engel bir yasal düzenleme de mevcut değildir.

Somut olayda, hacze konu ...ili, .... ilçesi,... Ada, ... parsel,... no.lu bağımsız bölümde şikayetçinin ikamet etmediği ve şikayetçinin adına kayıtlı çok sayıda taşınmazının bulunduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir. Borçlunun birden fazla taşınmazı olsa dahi, şikayete konu olan taşınmaz için meskeniyet şikayetini kullandığına göre, mahkemece, borçlunun meskeniyet iddiasında bulunduğu taşınmaz açısından bilirkişilerden rapor alınarak, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda taşınmazın değeri ile bulunduğu yerden daha mütevazi koşullara sahip yerlerde haline münasip evi alabileceği değerin belirlenmesi gerekir. Bu tespitlerden sonra, borçlunun haline münasip ev alabileceği miktar, mahcuzun değerinden az ise, mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın hak sahiplerine ödenmesine, satışın, borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4136, Karar No: 2013/17242, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4136 E.  ,  2013/17242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Somut olayda; sanıklar ... ve ...'ın PTT Iğdır şubesinde görevli oldukları, ... ve ... isimli şahısların 2022 sayılı Kanuna göre maaş aldığı, ... isimli şahsın 08/03/2009 tarihinde öldüğü ve kızı ...'ın 10/03/2009 tarihinde ölen annesi ...'nın maaşını ...’ın görevli olduğu gişeden çektiği, ... isimli şahsın ise 25/05/2009 tarihinde öldüğü ve yerine kimliği tespit edilemeyen şahıs tarafından ...'ın görevli olduğu gişeden 08/06/2009 tarihinde maaşının çekildiği, hak sahiplerinin ölmüş olmalarına rağmen maaşların sanıklar tarafından çekildiği ve yakınlarına ödenmiş olması suretiyle sanıklar hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanıklardan ...'nın suç tarihinde 2022 sayılı Kanun kapsamında maaşını ödediği, ...'un Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/23 Esas 2011/239 Karar 06/04/2011 tarihli gerekçeli kararı, kolluk araştırması ve 5.10.2010 tarihli celsede beyanlarla belirlendiği üzere kendisine maaş ödemesi yapıldığı tarihte gerçekte ölü olmadığı ve sağ olduğu ancak sehven ölümün nüfus kaydına işlendiği, ...'un ilgili mahkeme ilamı ile sağ olduğunun tespiti ile ölümüne ilişkin nüfus kaydının iptal edildiği buna göre sanık ... tarafından ...'a yapılan maaş ödemesinde herhangi bir mevzuata aykırılık bulunmadığı yine ...'ın 08/03/2009 tarihinde öldüğü ve kızı sanık ...'ın 10/03/2009 tarihinde ölen annesi ...'ın'nın maaşını sanık ... Karadumanın görevli olduğu gişeden çekmesine yönelik olarak yapılan değerlendirmede 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylıkların kanunen 3/2-1. cümlesine göre peşin olarak ödendiği 3/3-1, cümleye göre de peşin olarak verilen aylıkların ölüm halinde geri alınamayacağı, yine bu kanunun uygulanmasına yönelik yönetmeliğin 18/1-a maddesine göre bağlanan aylıkların 1 Mart tarihinden başlamak üzere üçer aylık dönemler halinde peşin olarak hak sahiplerine veya vekillerine ödeneceği, yönetmeliğin 19/1-a maddesine göre de bağlanan aylığın aylık sahibinin ölümü halinde bu durumun meydana geldiği dönemi takip eden dönem başından itibaren kesileceği, bu düzenlemeler karşısında 08/03/2009 tarihinde ...'ın ölümü üzerine 10/03/2009 tarihinde kızı olan sanık ...'ın annesine tahsis edilen aylığı vekaletname ile alması da gözetilerek ayrıca SGK Başkanlığının 18.01.2011 tarih ve 850113 sayılı cevabı yazısına göre ...'ın ölüm tarihine göre ilgiliye herhangi bir fazla ödeme yapılmadığı bildirilmiş olması karşısında, sanıklar tarafından kamu kurumuna yönelik dolandırıcılık suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmayacağı,sanıklar ..., ... ve ...'ın üzerlerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatlerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10625, Karar No: 2019/4235, Tarih: 08.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10625 E.  ,  2019/4235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacılar ve davalılar SGK Başkanlığı, ... ile ... vekillerince temyiz edilmiş, davacılar vekilince de duruşma talep edilmiş, olmakla duruşma için tayin edilen 03.04.2019 Çarşamba günü davacılar ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın yaptığı tek taraflı kazada, araçta yolcu olarak bulunan davacı ...'in ağır biçimde yaralanıp işgücü kaybına uğradığını, tedavi gideri yapmak zorunda kaldığını, kızının tedavisi boyunca çalışamayıp gelir kaybına uğrayan ve onun desteğinden yoksun kalan davacı annenin de maddi zarara uğradığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı ... sadece maddi tazminat ile SGK tedavi giderlerinden sorumlu olmak kaydıyla 3.000,00 TL. maddi ve toplam 60.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 14.03.2016 tarihli artırım dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 39.064,83 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalı SGK hakkındaki davanın reddine; diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 36.685,14 TL. maddi tazminatın SGK dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline, tazminatın 1.000,00 TL'lik kısmına davalı trafik sigortacısı yönünden dava ve diğer davalılar yönünden kaza tarihinden yasal faiz işletilmesine; davacı ... için 944,94 TL. maddi tazminatın kaza (trafik sigortacısı için dava) tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline; davacı ... için 10.000,00 TL ve Funda için 5.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve ...'ten müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı SGK Başkanlığı vekili, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.