muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9207, Karar No: 2013/15641, Tarih: 09.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/9207 E.  ,  2013/15641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.12.1981 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesi uyarınca dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (... Medeni Usul Hukuku, 12.Baskı,s.586)

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüzyüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir. (..., Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, ... 2001, s. 888) (... Hukuk Dergisi, Kasım 2012, s.17).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşmadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Esasa ilişkin hususlarda ise ancak ön inceleme aşaması geçilerek tahkikat aşamasında bir değerlendirme yapılarak karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; fazla ödenen primlerin istirdadına ilişkin eldeki davada uyuşmazlığın, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken;

Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5091, Karar No: 2019/5809, Tarih: 18.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5091 E.  ,  2019/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:,

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1844, Karar No: 2015/19188, Tarih: 11.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1844 E.  ,  2015/19188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Olay sonrası yapılan ölçümde 1.35 promil alkollü olduğu anlaşılan sanığın idaresindeki otomobille, iniş eğimli, sağa keskin virajlı ve aydınlatması bulunmayan yolda olay gecesi seyri sırasında, aracın hakimiyetini kaybetmesi sonucu sağdaki beton bariyere aracının önü ile çarparak yolun soluna geçip, beton bariyere aracını sürterek 42 metre fren izi ile sağ şeride geçmesi akabinde sağ bariyere aracını çarpıp ters dönerek, kesik kesik kazıntı izleri bırakarak 63 metre sürüklenmesi şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusuru ile neden olduğu olayda, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından ve sanık hakkında 2 yıl 4 ay hapis olarak belirlenen temel cezadan TCK'nın 22/3. maddesi gereğince 1/3 oranında arttırım yapılması sonucu 2 yıl 13 ay 10 gün hapis cezası yerine 3 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası tayin edilmiş ise de, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu belirlenen ceza miktarında, hesap hatası bulunmadığı ve sonuç ceza doğru belirlendiğinden bu husus sonuca etkili görülmemekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve bilinçli taksir koşullarının bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 11.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2666, Karar No: 2023/6035, Tarih: 29.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2666 E.  ,  2023/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.01.2023

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/267 E., 2020/671 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik ... Bölge Adliye Mahkemesinin 23.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Dosya içeriğine göre davacı yönünden temyize konu edilen toplam miktar 32.697,57 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

... Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/557, Karar No: 2023/287, Tarih: 17.05.2023

**Ceza Genel Kurulu         2018/557 E.  ,  2023/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2018/335

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 476-237

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ..., ..., ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 103/2, 103/3, 103/4, 103/6, 43/1, 62/1, 63 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis; sanıklar ... ve ...'nin TCK'nın 103/1-a maddesi delaletiyle 103/2, 103/3, 103/4, 103/6, 62/1, 63 ve 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis; aynı suçtan suça sürüklenen çocuk ...’un TCK'nın 103/1-a delaletiyle 103/2, 103/3, 103/4, 103/6, 31/3, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis; sanık ...’ın mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanunu'nun 109/2, 109/3-b-f, 109/5, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis; cezalarıyla cezalandırılmalarına ve mahsuba, sanıklar yönünden ayrıca hak yoksunluklarına ilişkin Şırnak Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.07.2013 tarihli ve 6-515 sayılı kısmen resen temyize tabi hükümlerin, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili ile sanıklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 25.02.2014 tarih ve 10562-2254 sayı ile;

"...Dosya kapsamına göre, aralarında fikir ve eylem birliği bulunan sanıklar ..., ..., ... ve ...'un olay mahalline götürüp cebir ve tehdit kullanmak suretiyle direncini kırdıkları mağdureye karşı, aynı mekanda birbirini takiben nitelikli cinsel istismar suçunu gerçekleştirdikleri ve bizzat işledikleri eylemden ayrı olarak diğerlerinin eylemine de 5237 sayılı TCK.nın 37. maddesi anlamında katılmış olmalarından dolayı 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 103/3, 103/4 ve 103/6. maddelerine göre belirlenen cezalarının eylemin zincirleme şekilde gerçekleşmesi nedeniyle aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca da artırılmasından sonra gereken indirimlerin belirlenecek bu ceza üzerinden yapılması ayrıca sanık ...'un bu şekilde gerçekleşen eylemden sonra mağdureyi bırakmayarak başka bir yere götürüp yeniden nitelikli cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, adı geçen sanığın eylemlerinin niteliği ve kastının yoğunluğu gözetilerek bu sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuyla ilgili 43. madde uygulanırken yapılacak artırımın ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan belirlenen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle cezalarının noksan tayini,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK.nın 103/2, 103/3, 103/4 ve 103/6. maddelerine göre hükmolunan 20 yıl hapis cezası aynı Kanunun 43. maddesi ile artırılırken hesap hatası yapılarak 24 yıl 6 ay hapis yerine 22 yıl 6 ay hapis ve TCK.nın 62. maddesi uygulanarak bulunan sonuç cezasının da 20 yıl 5 ay yerine 18 yıl 9 ay hapis olarak olarak belirlenmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamı sonrası Yerel Mahkemece 16.12.2016 tarih ve 476-237 sayı ile; sanıklar ... ve ...'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1-b maddesi delaletiyle 103/2, 103/3, 103/6, 43/1, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis; suça sürüklenen çocuk ...’un TCK'nın 103/1-b maddesi delaletiyle 103/2, 103/3, 103/6, 43/1, 31/3, 31/son, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis; sanık ...'ın TCK’nın 103/1-b maddesi delaletiyle 103/2, 103/3, 103/6, 43/1, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis; sanık ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise TCK’nın 109/2, 109/3-b-f, 109/5, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezalarıyla cezalandırılmalarına, mahsuba ve sanıklar yönünden ayrıca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Kısmen resen temyize tabi hükümlerin sanıklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 09.04.2018 tarih, 574-2607 sayı ve oy çokluğu ile; "Olayın ortaya çıkış şekli ve zamanı, bozmadan sonra yapılan yargılamada tespit edilen yaşına göre on yedi yaşı içerisinde bulunan mağdurenin anal ve vajinal yoldan zorla gerçekleştirildiğini ileri sürdüğü cinsel istismar eylemlerine ilişkin olay sonrası düzenlenen doktor raporlarında herhangi bir bulguya rastlanılmaması, birbiriyle çelişen mağdurenin iddiasının tanık beyanları veya başkaca herhangi bir yan delille desteklenmemesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk ile sanıkların mağdureyle rızaen cinsel ilişkiye girdikleri ya da zorla cinsel istismarda bulunduklarına ve Sanık ...'un mağdureye rızası dışında alıkoyduğuna dair soyut iddia dışında cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yeterli olmayan yazılı gerekçelerle mahkûmiyetlerine karar verilmesi," isabetsizliğinden oy çokluğuyla bozulmasına karar verilmiştir.

Daire Başkanı ... ve Daire Üyesi ...; "Sanıklar ve suça sürüklenen çocukla arasında önceye dayanan herhangi bir husumet bulunmayan mağdurenin aşamalardaki özde değişmeyen beyanları, savunma, mağdure hakkında Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporlar ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair kararda isabetsizlik görülmediğinden onanması gerektiği, düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.05.2018 tarih ve 335 sayı ile;

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 17.05.2018 tarih ve 335 sayı ile;

"...Olay 01/01/1998 doğumlu olup mahkemece ay ve günü baki kalmak suretiyle doğum yılını 1996 olarak düzelttiği mağdure ...'nin olaydan bir gün sonra 28/10/2012 günü polis merkezi amirliğine başvurusu ile ortaya çıkmıştır. Olayın ortaya çıkış zamanı ve şekli bakımından sanıkların lehine değerlendirilmesi gereken bir durum olmadığı anlaşılmaktadır.

Mağdure 29/10/2012 tarihli kolluk anlatımında ‘...Bundan iki gün önce yani 26/10/2012 günü saat 15.00 sıralarında ... Mahallesinde bulunan parkta gezerken uzun zamandır tanıdığım ve amcamın kızının eski sevgilisi olarak bildiğim bu nedenle daha önceden yaklaşık dört aydır tanıdığım ... isimli şahısla karşılaştım. Biraz konuştuktan sonra ... bana ... Hastanesi yanındaki tepeye gidelim dedi. Bende kabul ettim ve birlikte yürüyerek hastanenin üst tarafındaki tepeye gittik. Oraya gittiğimizde ...’in arkadaşı olan soy ismini ve adresini bilmediğim ... de oradaydı. Kendisi devamlı telefonla konuşurken yanımızdan ayrıldı. Biz ... ile baş başa kaldık. Bana sen ne kadar güzel kızsın ve benzeri şeyler söylerken bir anda bana saldırdı, vücuduma, göğüslerime ve bacaklarıma eli ile dokundu. Sonrasında da üzerimde bulunan kıyafetimi yukarı doğru sıyırmaya başladı. Ben engel olmaya çalıştıysam da başaramadım. Bana zor kullanarak yerde iken arka tarafımdan zorla tecavüz etti. Bu sırada elinde bıçak silah ve benzeri bir şey yoktu ancak bana ben bağırdığım için susmazsan seni öldürürüm dedi, ayrıca yüzüme üç kez tokat vurdu. Hatırladığım kadarıyla boşaldı ancak benim üzerime bir şey gelmedi. Sonrasında ... yanımdan kaçtı gitti. Ben yaklaşık iki saat da ha orada tek başıma kaldım, ağladım saat 19.00 sıralarında gideceğim sırada Hastanede güvenlik görevlisi olarak bildiğim ... isimli kişi gri renkli ... tipi minibüs ile yanıma geldi. Araçtan indi bir müddet konuştuktan sonra ... beni zorla kolumdan tutarak aracın yanına götürdü, o sırada ... aracın kapısın açtı, ... de beni aracın içine ittirerek soktu. Ancak ben kabul etmedim. Bu sırada aracın içinde arka tarafta ... ve ismini bilmediğim ancak gösterilse tanıyabileceğim dördüncü kişinin de aracın içinde olduğunu gördüm. Beni araca bindirince hareket etti. Bu sırada aracı ... kullanıyordu. Aracı arka taraftaki yeni yapılan çevre yoluna doğru götürdüler. Orada tam olarak bilmediğim bir yerde aracı durdurdu. Daha sonra ... benim üzerimde bulunan ve beyaz renkli cepkenimi üzerimden zorla çıkararak ellerimi arkadan bağladı. Ben karşı koymaya çalıştımsa da gücüm yetmediği için karşı koyamadım. ... ile ... şu an üzerimde bulunan kıyafetlerimi zorla vurarak ve çıkararak ... bana hem önden hem de arkadan tecavüz etti. Bu sırada yapmayın diye bağırdımsa da ... bana sadece sus diye~jağırdı. Bu sırada elinde açılıp kapanan keskin tarafı yaklaşık 10 cm uzunluğunda bir bıçak vardı. O sırada bıçağı boğazıma değdirerek yat yere dedi. Hatırladığım kadarı ile ... üstüme boşalmadı. Sonrasında ... araçtan inerek biraz uzaklaştı. Daha sonra ... geldi. ...'a istemediğimi gitmesini söyledimse de beni zorla koltuğa yatırdı ve bana önden tecavüz etti.. Sanırım o vücudumun üzerine boşaldı. Ellerimin acıdığını söyleyince ... bağlı olan ellerimi çözdü. ...'tan sonra ismini bilmediğim kişi geldi. Kendisine direnmeye çalıştımsa da bu kişi bana arka tarafımdan zorla tecavüz etti. Arka tarafımdan tecavüz ettiklerinde beni yüz üstü yatırmışlardı