muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7247, Karar No: 2025/1626, Tarih: 27.02.2025

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "...uzman bilirkişi heyeti tarafından tespit tarihine en yakın hava fotoğrafları ile memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın bilirkişisi raporuna ekli krokide (B) ile gösterilen kısmı üzerindeki orman ağaçlarının kadastro tespit tarihinden (1992 yılından) önce de var olduklarının tespit edildiği, (B) ile gösterilen bölümün içerisinde birkaç tane çok yaşlı (100 yaşın üzerinde) meşe ağacı, diğerleri üst tabakada nispeten seyrek ortalama 40-50 yaşlarında çam ve meşe ağaçları, alt tabakada daha genç fertlerin bulunduğu, bu haliyle %70'in üzerinde kapalılık oluşturacak şekilde kaplı olduğu, tarım arazisi olarak kullanılmadığı, %20 eğimli olduğunun tespit edildiği, tespit tarihinde ağaçlık kaplı alan olduğu anlaşıldığından özel yada tüzel kişilerce zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, (A) harfi ile gösterilen bölümün ise, eski bir tarla olduğu, keşif gününde üzerinde herhangi bir tarımsal faaliyetin yapılmadığı, yabani otlar, çalı formunda ağaççıklar, dikenler bulunduğu, %10 eğimli olduğu, zilyetlikle iktisabının mümkün olduğunun belirlendiği ..." gerekçesiyle, (B) harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın kabulüne, (A) harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ve katılma yoluyla davalı ... miraşçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekili ve davalı ... mirasçıları vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesi gereğince ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 534,70 TL'nin temyiz edenden davalılardan alınmasına,

S O N U Ç: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesi gereğince ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 534,70 TL'nin temyiz edenden davalılardan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7340, Karar No: 2014/7320, Tarih: 03.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/7340 E.  ,  2014/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi : 07/03/2012

Numarası : 2011/2302-2012/222

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada toplanan delillerden, davacı tarafın dava dışı kişi tarafından çeke dayalı başlatılan takip nedeniyle davalı bankaya havale ettiği paranın çek aslı teslim alınmadan ödendiğini bu nedenle zarara uğradığını öne sürerek tazminat olarak çek bedeli için başlatılan icra takibine karşı davalı tarafça yapılan itirazın kaldırılması için görülen davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Davacı dava konusu icra takibinde ve görülen davada haksız fiil hükümlerine dayanmıştır. Bir davada maddi vakaların açıklanması taraflara, açılan davanın hukuki nitelendirmesini yapma ise mahkemeye ait bir görevdir. Somut olayda davacı ile davalı banka arasında sözleşme ilişkisi bulunmamaktadır. Haksız fiilden kaynaklanan alacak istemlerinde (bu nedenle başlatılan takibe itiraz edilmesi halinde itirazın iptali davasında) ispat yükü davacı taraf üzerindedir. Davacı öncelikle haksız fiil unsurlarından olan zararın oluştuğunu kanıtlamakla yükümlü olup zararın kapsamı hakim tarafından belirlenir. Dava tarihi itibariyle dava konusu çeke dayalı takibe devam edildiğinin belirlenmesi halinde zararın doğacağı kuşkusuzdur. Ne var ki mahkemece dava açıklanan şekilde nitelendirilerek uygulama yapılmamış, aksi yöndeki yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hal böyle olunca; davanın haksız fiil hükümleri uyarınca görülüp sonuçlandırılması, bu cümleden olarak kanıt yükü üzerinde olan davacıdan bu yöndeki tüm delilleri sorularak toplanması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, davanın niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz istek halinde davacıya iadesine, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24420, Karar No: 2017/8803, Tarih: 11.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/24420 E.  ,  2017/8803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile ... Otomobil Yan. San. A.Ş. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 2. İş Mahkemesi'nden verilen 06/10/2015 günlü ve 2010/71-2015/493 sayılı hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya içeriğinden, kazalı ...'un %42,2 oranındaki maluliyet oranına itiraz sonucunda maluliyet oranının %30,2 olarak tespit edildiği, ilk maluliyet oranı üzerinden bağlanan 13.11.2007 onay tarihli ilk peşin sermaye değerli gelirin 66.223,07 TL; itiraz üzerine belirlenen maluliyet oranına göre bağlanan 20.05.2015 onay tarihli ilk peşin sermaye değerli gelirin 43.446,55 TL olduğu anlaşılmakla; gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin ilk onay tarihi olan 13.11.2007 tarihine göre %30,2 maluliyet oranı üzerinden ilk peşin sermaye değerinin davacı Kurumdan sorulması ile dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8551, Karar No: 2018/13929, Tarih: 31.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/8551 E.  ,  2018/13929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas- 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine Mahkemece davalı ... İnş. Gıda Tekstil Tur. Taş. Maden Müh.End. Paz. San ve Dış Tic Ltd. Şti. vekiline gönderilen muhtırada harcın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine Mahkemece davalı ... İnş. Gıda Tekstil Tur. Taş. Maden Müh.End. Paz. San ve Dış Tic Ltd. Şti. vekiline gönderilen muhtırada harcın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı ... İnş. Gıda Tekstil Tur. Taş. Maden Müh.End. Paz. San ve Dış Tic Ltd. Şti vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21221, Karar No: 2017/3266, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21221 E.  ,  2017/3266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15375, Karar No: 2022/6215, Tarih: 12.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/15375 E.  ,  2022/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

Sanık hakkında, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın 20.12.2013 tarihinde bizzat yapılan tebliğ ile istenen defter ve belgelerin herhangi bir yasal mazeret olmaksızın incelemeye ibraz etmediği anlaşılan olayda Mahkemece 213 sayılı Kanun’un 139. maddesindeki istisna hal gerekçe gösterilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de, sanığın savunmasında şirketinin faal olmadığını beyan etmesi ve tüm dosya kapsamından mükellefiyetin faal olmadığının anlaşılması karşısında, iş yerinin tebliğ tarihinde faal olmadığı ve sanığın ikametgah adresine yapılan tebliğin usulüne uygun olduğunun kabulü ile tüm unsurları itibariyle oluşan suçtan sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3250, Karar No: 2019/9083, Tarih: 19.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3250 E.  ,  2019/9083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. paragrafının çıkarılarak "Sanığa verilen 5 ay 25 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3.maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 175 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 3.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13708, Karar No: 2011/3547, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13708 E.  ,  2011/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 163 ada 26 parsel sayılı 27017.64 m2; 178 ada 15 parsel sayılı 4033.38 m2; 164 ada 73 parsel sayılı 36337.71; 107 ada 331 parsel sayılı 30501.63m2 yüzölçümündeki taşınmazlar çamlık ve ... niteliğinde Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazların tamamının, ... 107 ada 331, 164 ada 73 ve 163 ada 26 parsellerin kendilerine ait tarım alanı oldukları, Köy Tüzel Kişiliği 107 ada 331 parselin köye ait yer olduğu iddiası ile davalar açmışlar, dava dosyaları birleştirilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacı ...’in davasının feragat nedeniyle reddine, Köy Tüzel Kişiliğinin davasının esastan reddine, davacı ... ...’ün davasının kısmen kabulü ile 164 ada 73 ve 107 ada 331 parsellerin tamamı ile 163 ada 26 parselin bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 8432.91 m2'lik bölümünün davacı ... adına; 178 ada 15 parselin tamamı ile 163 ada 26 parselin bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen 18584.73 m2'lik bölümünün tespit gibi Hazine adına tescillerine karar verilmiş, bu karar Hazine tarafından 164 ada 73 ve 107 ada 331 parseller ve 163 ada 26 parselin (A) harfli bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 28.10.1966 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ve davacı yararına zilyetlik yoluyla toprak edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür.

Dosya arasında bulunan tarım bilirkişi rapordan ve bilirkişi raporlarına ekli fotoğraflarından çekişmeli yerlerin yüksek eğimli, toprağının taşlılık oranı yüksek yerler oldukları anlaşılmaktadır. Kişi tarafından herhangi bir tasarruf belgesine dayanılmamaktadır.

Dosya arasında bulunan tarım bilirkişi rapordan ve bilirkişi raporlarına ekli fotoğraflarından çekişmeli yerlerin yüksek eğimli, toprağının taşlılık oranı yüksek yerler oldukları anlaşılmaktadır. Kişi tarafından herhangi bir tasarruf belgesine dayanılmamaktadır.

Çam, Ladin, Gürgen, Meşe, Kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, ..., ..., ..., akasya, okaliptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakızı) adi sakız, Filistin Sakızı ve harnup ağaçları da orman örtüsüdür. Bu gibi yerler 6831 sayılı Yasanın 1/I. maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayılır. 4785 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince sahipli yani tapulu olmak koşuluyla fıstık çamları ve palamut meşelikleri ve yine 6831 sayılı Yasanın 1/H maddesindeki ayrıcalık nedeniyle “sahipli arazide ve muhitin özelliklerine göre yetişmiş veya

yetiştirilecek olan fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri dahil olmak üzere her çeşit meyveli ağaç ve ağaççıklar” ve aynı yasanın 1/I maddesi gereğince sahipli arazide aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet ormanlarından ayrılmış ve imar, ıslah ve temlik koşulları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 gün ve 6777 sayılı Yasada sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 sayılı Yasanın 1/I. maddesi kapsamı dışında olup orman sayılmazlar. Ne var ki; bu ayrıcalığın ana koşulu (...sahipli arazi...) kavramı olup, bunun da cinsi yasada yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınmazı ifade eder. Katılan her hangi bir kayda dayanmamaktadır. 09.07.1956 gün ve 6777 sayılı Yasayla, Antep fıstığı ve Harnupluk tesisi için Sakız ve Nevileri olan menengiç, Buttun, Yabani Sakız, Adi Sakız, Filistin Sakızı ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 26.01.1939 gün 3573 Sayılı Yasa ve bu yasaya göre çıkarılan yönetmeliklerin aynen uygulanacağı kabul edilmekte ise de çekişmeli taşınmazlar yönünden bu koşulların oluşmadığı da anlaşılmaktadır.

Kaldı ki, dosya arasında bulunan orman kadastro tutanak ve haritalarının incelenmesinden yörede ilk orman kadastrosunun 1966 yılında seri usulle ve yöreye ait ... fotoğraflarından yararlanılmak suretiyle yapıldığı, herhangi bir köy ya da belde sınırı esas alınmadan sadece Çomakdağ serisi ormanlarının çalışma konusu edildiği ve köyün tamamını kapsamadığı anlaşılmaktadır. 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değiştirilen 12/3 maddesine dayanılarak çıkartılan ve 19 Ağustos 1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Orman Kadastro Yönetmeliğinin "Sınırlama Dışı Kalan Ormanlar İçin Yapılacak İşlemler" başlıklı 128. maddesinin (b) fıkrasında “sınırlaması yapılan devlet ormanının dış ve iç sınırlarına bitişik olmayan Devlet Ormanları hakkında orman kadastro komisyonunca herhangi bir karar verilmiş olmayacağından ve bu gibi Devlet Ormanlarının orman kadastrosu yapılmış sayılmayacağından ıttıla hasıl oldukta hemen orman kadastrosunun yapılması merkezce sağlanır. Bu gibi ormanlarda orman kadastrosu yapılıncaya kadar ilgili kanun hükümlerine göre işlem yapılır” hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda; yörede seri usulde yapılan orman kadastrosunda, Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan yerlerin dışında kalan taşınmazların orman kadastro komisyonlarınca incelemesi yapılamadığı ve niteliği belirlenmediğinden o yerde orman kadastrosunun yapılmış sayılmayacağı, bir başka anlatımla, o orman serisi dışında kalan yerlerde bir orman sınırlandırılmasının varlığından söz edilemeyeceğinden, bu nitelikteki taşınmazların orman olup olmadıkları ve hukuki durumlarının eski tarihli memleket haritası ve ... fotoğraflarının uygulanması, üzerindeki bitki örtüsü, toprak yapısı, eğimi ve çevresinin de incelenmesi sonucu belirlenmesi gereklidir. Taşınmazların yöreye ait 1959 basım tarihli memleket haritasında dahi içinde büyük ibreli ağaçlar bulunan orman alanında kaldığı belirlenmiştir. Bu nedenle davanın reddi gerekirken kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Kabule göre ise; davanın reddi yoluna gidilen taşınmaz ve taşınmaz bölümlerinin Hazine adına tesciline karar verilmekle birlikte hüküm yerinde niteliklerinin belirtilmemiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 30/03/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2487, Karar No: 2019/7334, Tarih: 16.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/2487 E.  ,  2019/7334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 27/12/2012 olan suç tarihinin 28/12/2012 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; müştekinin soruşturma evresinde alınan ifadesinde saat 19.00 sıralarında iş yerini kapattığını aynı gün saat 21:00 sularında site güvenlik görevlisinin işyerinde hırsızlık yapıldığını bildirdiğini beyan ettiği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ...'nın aşamalarda alınan savunmalarında olay tarihinde saat 19:00 sıralarında suça konu malları çaldığını ikrar ettiği, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 17.18'de başladığının anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, ... hakkında hükmolunan cezada TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği ve nitelikli hale dönüştüğü dikkate alındığında 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi gereğince uzlaştırma kapsamında olmaması nedeniyle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.