muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16569, Karar No: 2014/19984, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16569 E.  ,  2014/19984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2013/272-2013/196

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ve Merkez ilköğretim Okulu vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi

tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 2004 yılı Ağustos ayından 2008 yılının Şubat ayına kadar Edirne Merkez İlköğretim Okulunda geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının çalışmalarının davalı Ç.Temizlik Ltd. Şirketi ile bir ilgisinin bulunmaması nedeni ile bu şirket aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, davacının davalı Merkez İlköğretim okulu Aile birliği aleyhine açtığı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, davacının Merkez ilköğretiim okulu aile birliğine ait işyerinde 2004 yılı Eylül, Ekim, kasım, aralık aylarında her ay 30 gün olmak üzere toplam: 120 gün, 2005 yılı ocak- aralık ayları arasında her ay 30 gün olmak üzere 300 gün, 2006 yılı ocak-aralık ayları arasında her ay 30 gün olmak üzere 300 gün, 2007 yılı ocak-aralık ayları arasında her ay 30 gün olmak üzere 300 gün, 2008 yılı ocak ayında 30 gün süre ile, günün asgari ücretleri üzerinden sigortasız olarak çalıştığnın tespitine, davacının fazla isteklerinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının dava konusu edine dönem içinde davalı ve dava dışı başka bir işyerinden hizmet bildiriminin yapılmadığı, tanık beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; davacının dava dilekçesinde M.. B..ni davalı gösterdiği ve davaya Okul Aile Birliğine karşı devam edilerek karar başlığında adının yazıldığı anlaşılmaktadır. Ancak, M.. B..nin ayrı bir tüzel kişiliği olmayıp eldeki davada Milli Eğitim Bakanlığına husumet yöneltilmesi gerekmektedir.

Yapılacak iş, temsilcide hata olduğu kabul edilerek, davacıya Milli Eğitim Bakanlığını taraf haline getirebilmesi için uygun mehil vermek, Bakanlığın davalı sıfatıyla savunmasını almak, delillerini toplamak ve toplanan delillerin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, temsilcide hata olduğu kabul edilerek, davacıya Milli Eğitim Bakanlığını taraf haline getirebilmesi için uygun mehil vermek, Bakanlığın davalı sıfatıyla savunmasını almak, delillerini toplamak ve toplanan delillerin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ile davalı Okul Aile Birliği vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan M.. B..'ne iadesine

16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/141, Karar No: 2004/169, Tarih: 21.09.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/6-141 E., 2004/169 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/6-141 E., 2004/169 K.**

**- HIRSIZLIK FİİLİ

- KAMU GÜVENCESİ ALTINDA BULUNUN EŞYA**- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 491 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 522 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 55 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 95 ]

**"İçtihat Metni"**

Kamunun güvencesi altında bulunan eşyayı çalmak suçundan sanığın TCY.nın 491/2, 522/1, 55/3 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 730.080.000 lira ağır para cezası ile cezalan-dırılmasına, erteli mahkûmiyetlerinin TCY.nın 95. maddesi uyarınca aynen infazına ilişkin İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.6.2001 gün ve 105-108 sayılı hüküm, sanık müdafinin temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 27.2.2004 gün ve 21940-1949 sayı ile; "Belediye binasının önündeki cadde üzerine bırakılan mobiletin kolaylıkla başka bir yere kaldırılarak korunması olanaklı taşıtlardan olduğu ve bu nedenle kamunun güvencesine terk edilen eşya sayılmayacağı gözetilmeden TCK.nun 491. maddesinin ilk (1) fıkrası yerine 2. fıkra-sının 2. bendi ile hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 28.6.2004 gün ve 17004 sayı ile; "Mahkemece suçun unsurlarının tespiti açısından olay yerinde 11.1.2001 günü keşif yapılmış, sanık yargılamanın her aşa-masında olduğu gibi, keşifte de suça konu mobiletin üzerinde herhangi bir kilit olmadığını, iterek çalıştırdığını ve olay yerinden götürdüğünü ifade etmiştir. Bilirkişi ise raporunda olayın olduğu yerin, ilçenin en işlek caddesi olduğunu, genellikle araç sahiplerinin araçlarını gerek işleri ve gerekse zorunlu olduklarında buraya koyduklarını, şahısların burasını bir nev'i kamunun güvencesi olarak gördüklerini ve genellikle bu nedenle buraya park ettiklerini, hırsızlığın sokakta gelenek ve zorunluluk gereği, kamunun güvencesine bırakılmış olan ve herkesin özgürce girebileceği bir yerden yapıldığını bildirmiştir.

Görüldüğü gibi mahkeme tarafından suça konu mobiletin çalındığı yere bırakılmasında kamunun güvencesine terk yönünden adet oluşup oluşmadığı konusunda araştırma yapılmıştır. (Yargıtay 11. Ceza Dairesi 16.9.2003 gün, 2003/1384-6153, 18.3.2004 gün 2003/1366 esas, 2004/2104 sayılı kararları)

Ayrıca suç yerinin ilçenin en işlek caddesi olduğu tespiti karşısında ve mobilet gibi bir aracın boyutları gözönüne alındığında iterek çalıştırılması esnasında da kolaylıkla bulunduğu yerden çalınmasından söz edilemeyeceği de açıkça anlaşılmaktadır.

Olay, ilçenin sosyal yapısı açısından da değerlendirilerek TCK.nun 491/2. maddesi ile hüküm kurulmuştur.

Ayrıca suç yerinin ilçenin en işlek caddesi olduğu tespiti karşısında ve mobilet gibi bir aracın boyutları gözönüne alındığında iterek çalıştırılması esnasında da kolaylıkla bulunduğu yerden çalınmasından söz edilemeyeceği de açıkça anlaşılmaktadır.

Olay, ilçenin sosyal yapısı açısından da değerlendirilerek TCK.nun 491/2. maddesi ile hüküm kurulmuştur.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre İmamoğlu ilçesinde belediye binasının önüne bırakılan mobiletin kolaylıkla başka bir yere kaldırılarak korunması olanaklı taşıtlardan olduğu ve bu nedenle kamunun güvencesine terk edilen eşya sayılamayacağının kabul edilmesi mümkün bulunmamaktadır." gerekçesi ile itiraz yasayoluna başvurularak, Özel Daire bozma kararının kaldırılıp, Yerel Mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi isteminde bulunulmuştur.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın kamunun güvencesi altında bulunan eşyayı çalmak suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda; Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, sanık hakkında TCY.sının 491. maddesinin hangi fıkra ve bendinin uygulanacağının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Hırsızlığın adet gereği veya tahsis ve kullanımı itibariyle kamunun güvencesi altında bulu-nan eşya hakkında işlenmesi suçunu düzenleyen TCY.nın 491. maddesinin 2. fıkrasının 2. bendinin uygulanabilmesi için, kamu güvencesine bırakılan bir eşya veya mal olmalı, mal veya eşyanın kamu güvencesine bırakılmasında adet gereği veya tahsis ve kullanım amacına göre zorunluluk bulun-malıdır. Bir şeyin kamunun güvencesinde olduğunun kabulü için, o şeyin herkesin serbestçe girebileceği bir yerde bırakılması ve korunması için ayrıca bir önleme başvurulmaması gerekir, eşyanın özel koruma altına alınması veya sabitleştirilmesi veya malın zilyedinin eşyanın korun-masına yönelik çeşitli önlemler alması halinde bu bend hükmü uygulanmaz.

Bir şeyin adet gereği veya tahsis veya kullanılışı itibariyle kamunun güvencesi altında bulunup bulunmadığı, yöresel örf ve adete göre belirlenir. Ülkenin bir yerinde, kamunun güvencesi altında sayılan şeyler diğer yerlerde kamunun güvencesi altında sayılmayabilir, süreklilik taşımak koşuluyla, örf ve adet, ister genel, ister yöresel isterse bölgesel olsun, örf ve adete göre eşya kamunun güvencesi altında bırakılmış ise bu bend uygulanmalıdır. Ancak bırakılan malın kamunun güvencesi altında bulunan eşyadan sayılabilmesi için, o şekilde bırakılmasında zorunluluk bulunmalı, başka bir deyişle kolayca özel koruma altına alınması olanağı bulunmamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, şikayetçinin belediyenin önüne park ettiği mobilet, sanık tarafından iteklenmek suretiyle çalıştırılıp, bulunduğu yerden alınmış, bilahare başka şahıslara satılmıştır. Şikayetçi mobiletini kilitleyerek bıraktığını beyan etmiştir. Bilirkişinin11.1.2001 tarihli raporda; araçların buraya zorunluluk nedeniyle konulduğu, etrafının açık bulunduğu, hırsızlığın sokakta zorunluluk ve gelenek gereği, kamunun güvencesine bırakılmış ve herkesin özgürce girebileceği yerden gerçekleştirildiği yönündeki görüşlerine dayanılarak, sanığın kamunun güvencesi altında bulunan eşyayı çalmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, mobiletin niteliği itibariyle kolaylıkla başka bir yere kaldırılarak korunması olanaklı taşıtlardan olduğu, kamu güvencesine terk edilmesinde zorunluluk bulunmadığı nazara alındığında bu bendin sanık hakkında uygulanması mümkün değildir, bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmelidir.

Bir kısım kurul üyeleri ise, mobiletin kilitlenerek bırakıldığı şikayetçi tarafından beyan edildiğine dolayısıyla, korunması için ayrıca bir önlem alındığına göre, bu bendin uygulanması mümkün değildir, değişik görüşüyle itirazın reddi yönünde oy kullanmışlardır.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Başkanı ve bir kısım üyeler, bir şeyin kamu güven-cesine bırakılıp bırakılmadığı, o yörenin örf ve adetlerine göre belirlenir, ülkenin bir yerinde kamunun güvencesinde sayılan eşya, diğer bir yerde kamu güvencesinde sayılmayabilir, bu şekilde sürekli bir adet bulunup bulunmadığı, Yerel Mahkemece araştırılıp değerlendirilmelidir, somut olayda, mahkemece bu husus araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumu belirlenmiştir. Bu nedenle, gelişen teknoloji ve buna paralel olarak da değişen toplumsal yapı dikkate alınmaksızın, mobiletlerin başka türlü korunmasının olanaklı bulunduğu ve boyutları itibariyle kamu güvencesine bırakılmasında zorunluluk bulunmadığı yönündeki görüşe katılmak olanağı bulunmamaktadır, gerekçeleriyle itirazın kabulü yönünde oy kullanmışlardır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 21.09.2004 gününde yasal oyçok-luğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7865, Karar No: 2011/12934, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7865 E.  ,  2011/12934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Temyiz eden davalı (alacaklı) vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını eksik yatırdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K gözönünde tutularak, davalı vekiline harcı ikmal etmesi için 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle, 1086 Sayılı HUMK.nun 434.maddesi gereğince önel verilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde;

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-) İnegöl 2.İcra Müdürlüğünün 2011/490 sayılı takip dosyasının, aslının ya da eksiksiz, onaylı ve okunaklı suretinin,

2-) Vergi Dairesi kayıtlarına göre, dava dışı borçlu ...'in vergi mükellefiyet kaydı itibariyle, ticari faaliyete başlama tarihinin, faaliyet ünvanının, iş konusunun, adreslerinin, adres değişikliklerinin ve işi terk tarihlerinin,

3-) Borçlunun bankalara bildirmiş olduğu iş adreslerinin,

4-) Borçlu ...'in anne ve babasını da gösterir aile nüfus kayıt suretinin ve 10.3.2011 haciz tarihi itibariyle davacı ... ile borçlu ...'ın nüfus-mernis adreslerinin,

5-) Zabıta marifetiyle yaptırılacak araştırmaya göre, davacı ile borçlunun 10.3.2011 tarihi itibariyle birlikte ikamet edip etmediklerinin, sorulup araştırılarak getirtilerek kayıtların evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16822, Karar No: 2011/26658, Tarih: 20.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/16822 E.  ,  2011/26658 K.**

**"İçtihat Metni"**

5187 sayılı Basın Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2007 tarihli ve 2007/646-84 sayılı kararını müteakip, asliye ceza mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev değil, iş bölümü olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ilişkin Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2007 tarihli ve 2007/934-789 sayılı kararı sebebiyle çıkan görev uyuşmazlığı üzerine, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2007 tarihli ve 2007/350 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.07.2009 gün ve 38378 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2009 gün ve KYB. 2009-182655 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210- 16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir." 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1.maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında resen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, 12.07.2007 tarihli, 302 ve 16.07.2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2007 gün ve 2007/350 Değişik iş Esas - Karar sayılı kararının CMK.nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 20.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1797, Karar No: 2007/6672, Tarih: 14.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/1797 E.  ,  2007/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 26.6.1999 tarihinde davalının talebi üzerine ...’dan davalının ... Bankası Bodrum şubesi hesabına 25.000 Mark ödünç gönderdiğini, alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davalıdan ödünç almadığını, dava konusu paranın davacıda olan alacağına karşılık gönderildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, havale belgesinde paranın hangi amaçla gönderildiği konusunda açıklama bulunmadığı, davalının gerekçeli inkarda bulunması nedeniyle paranın ödünç olarak gönderildiğinin ispat edilmesi gerektiği, davacının ise bu hususu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya havale ile 25.000 Mark ödünç gönderdiğini iddia etmiş, delil olarak da Stuttgart Başkonsolosluğu tarafından onaylı havale emrine dayanmıştır. Almanca aslından Türkçeye çevrildiği yazılı olan bu belgede “... kredi, ...’ye ödenmek üzere”, “taksitle geri ödeme 1999 ekiminden itibaren, aylık” sözleri yazılı olup, bu açıklama, paranın davacının iddiasında olduğu gibi geri ödenmek üzere ödünç olarak gönderildiğini göstermektedir. Ne var ki davalı, davacı tarafından ibraz edilen bu belgenin fotokopi niteliğinde olup, aslının mevcut olmadığını, bu nedenle davada delil olarak dayanılamayacağını ileri sürmüştür. Mahkemece bu hususta herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. O halde mahkemece davacının dayandığı belgenin ... veya resmi makamlarca onaylanmış ve Türkçeye çevrilmiş örneği istenilmek suretiyle belge üzerinde yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16311, Karar No: 2025/4032, Tarih: 20.05.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/16311 E.  ,  2025/4032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2527 E., 2022/33 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜMLER : Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin sanık ...'nin temyizden vazgeçmesi dışında temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2020 tarihli ve 2020/19 Esas, 2020/187 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, sanık ... hakkında; Türk Ceza Kanunu'nun 188/3, 188/4-a., 43/1., 52/2, 52/4, 53, 58.,63 maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2020/2527 Esas, 2022/33 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ... ve müdafinin temyiz istemleri; sanığın ifadelerine itibar edilmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, ele geçen uyuşturucu maddelerin kişisel kullanım sınırı içinde olduğuna, varsayımlara ve olasılıklara göre karar verilemeyeceğine, şüpheden sanık yararlanır prensibinin dikkate alınması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafiinin, kanuni süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın 26.02.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266/1. maddesi uyarınca temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık ... yönünden dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir.

2.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden