muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4538, Karar No: 2016/4976, Tarih: 07.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4538 E.  ,  2016/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...: Beraat, düşme

Sanık ...: Beraat, düşme, mahkumiyet

I-Sanıklar hakkında verilen düşme ve beraat kararlarına yönelik, katılan vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık ... hakkındaki "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek”, sanık ... hakkındaki "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarına yönelik elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçuna yönelik ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik, müdafiinin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12468, Karar No: 2018/16288, Tarih: 26.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/12468 E.  ,  2018/16288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan kabulüne karar verilmiş, bu kez davacılar vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, tahliye davasının süre yönünden reddine, itirazın 36.000,00 TL asıl alacak üzerinden kaldırılmasına karar verilmiş, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ... ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 08/12/2016 tarih, 2016/876 Esas - 2016/909 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi üzerine; istinaf kararı davacılar vekili tarafından bu kez temyiz edilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacılar vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklılar 05/01/2012 ve 07/11/2009 başlangıç tarihli, üç yıl süreli yazılı kira sözleşmelerine dayanarak 27/10/2016 tarihinde başlattığı icra takibi ile 54.000,00 TL kira ve 345,45 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçluya ödeme emri 01/11/2016 tarihinde tebliğ edilmiş davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmiştir.

2- Davacılar vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklılar 05/01/2012 ve 07/11/2009 başlangıç tarihli, üç yıl süreli yazılı kira sözleşmelerine dayanarak 27/10/2016 tarihinde başlattığı icra takibi ile 54.000,00 TL kira ve 345,45 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçluya ödeme emri 01/11/2016 tarihinde tebliğ edilmiş davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmiştir.

Dosyadaki ihtarlı ödeme emrinde otuz günlük yasal ödeme süresi verilmiştir. Davacı tarafça tahliye istemli dava, İİK'nin 269/1 yollamasıyla TBK'nin 315.maddesi uyarınca verilen, yasal 30 günlük süre beklenilmeden 18/01/2016 tarihinde açılmıştır. Ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal otuz günlük ödeme süresi beklenilmeden tahliye isteminde bulunulamaz. Bu durumda Mahkemece tahliye isteminin reddine karar verilmesinde ve davalının tahliyeye ilişkin İstinaf talebinin esastan reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak İİK’nin 269/d maddesi yollamasıyla uygulanan 68/1. maddesinde “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir” düzenlemesi uyarınca itirazın kaldırılması davasının itirazın alacaklıya tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde açılmış olması yeterlidir. Somut olayda; Ödeme emri davalı borçluya 01/11/2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı borçlu 04/11/2016 tarihinde borca itiraz etmiş, itiraz dilekçesi alacaklı vekiline tebliğ edilmemiştir. Bu durumda 08/11/2016 tarihinde açılan dava yasal altı aylık süre içerisinde açıldığından itirazın kaldırılması davası yönünden işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılması kararına ilişkin istinaf talebinin esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin itirazın kaldırılması talebinin reddine ilişkin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1474, Karar No: 2024/5557, Tarih: 16.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1474 E.  ,  2024/5557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/421 E. 2022/2109 K.

KATILANLAR: ..., ..., ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Red

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2021/421 Esas, 2022/2109 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesince yapılan yargılama sonucunda sanık ve müdafiinin yüzüne karşı 13.06.2022 tarihinde verilen karar, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 17.06.2022 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz edilmiş ise de; bu temyiz dilekçesinde 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesi gereğince temyiz nedenlerinin gösterilmediği, verilen kararda "temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemiş ise temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirilmemesi halinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtarına" şeklinde ihtarat da yapılmış olduğu halde sanık

müdafiinin temyiz nedenlerini içeren dilekçesini gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren 7 günlük süreden sonra 07.07.2022 tarihinde sunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2171, Karar No: 2018/4075, Tarih: 02.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2171 E.  ,  2018/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Cumhuriyet savcısının 29.09.2017 tarihli sanık aleyhine olan temyiz talebinden, 02.11.2017 tarihli dilekçe ile vazgeçtiği anlaşılmakla, şikayetçi banka vekilinin temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan davada, müşteki banka vekillerinin, duruşma davetiyesi tebliğ edilmesine rağmen bozma öncesi duruşmalara katılmadığı, 21.02.2013 tarihli beraat kararını temyiz etmediği, Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine verilen bozma kararı sonrasında devam eden yargılamada, vekilin bir oturum duruşmaya katıldığı; ancak duruşmada şikayetçi olduklarına ve katılmak istediklerine dair bir beyanda bulunmadığı gibi mazeret dilekçelerinde de katılma talebinde bulunmadıkları, her ne kadar gerekçeli karar başlığında katılan olarak yazılmış ise de hakkında katılma kararı verilmeyen müşteki bankanın kararı temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1106, Karar No: 2018/8157, Tarih: 24.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1106 E.  ,  2018/8157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 gün ve 2012/390-2013/442 sayılı kararı bozan Daire’nin 14/12/2016 gün ve 2016/6863-2016/9552 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankadan kullandığı Konut Finansman Kredisi ile konut aldığını, kredi açıldığında davalının, ...A.Ş.'nin Dask ve ...Sigorta Poliçesini düzenlediğini, prim bedellerini de masraf adı altında tahsil ettiğini, poliçelerin süresi dolunca bankanın re'sen her iki poliçeyi yenilediğini, ...Sigorta Poliçesinin primleri müvekkilinin hesabına borç kaydedilmesiyle müvekkilince ödendiğini, ancak DASK poliçesinin primlerin süresinde yatırılmadığından bahisle iptal edildiğini, deprem sonrası zarar gören konutun yıkılmasına karar verildiğini, sigorta şirketine yapılan başvurunun zararın öncelikle DASK poliçesinden karşılanması gerektiği ifade edilerek reddedildiğini, bankanın, poliçenin yenileme ve süre bitiminde müvekkiline bildirme yükümünü yerine getirmediğini ileri sürerek 43.300 TL'nin ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davadaki iddialarını tekrar ederek 43.300 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl ve birleşen davanın kabulüne, 43.300 TL tazminatın 30.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine dair verilen kararın davalılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce davalılar yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Asıl ve birleşen davalar, Dask Sigortasına ve ...Sigorta Poliçesine dayalı hasar tazminatının tahsili istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce davalılar yararına bozulmuştur. Ancak, davacı hem ...Bankası A.Ş'ye karşı açtığı asıl davada, hem de ...A.Ş.'ne karşı açtığı birleşen davada DASK poliçesinin yenilenmemesinden davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek DASK sigortasına dayanmış, ayrıca hasar tarihini de kapsayan 16.07.2011- 16.07.2012 tarihleri için düzenlenen ...Sigorta Poliçesine dayalı olarak ./..

depremde yıkıldığını iddia ettiği konutundaki hasarın tazminini istemiştir. Bu durumda mahkemece, davacının bu iddialarının ayrı ayrı değerlendirilerek her iki sigorta yönünden davacının bir alacağının bulunup bulunmadığının araştırılması gerekir. Dask sigortası yönünden davacı, ...Bankası A.Ş. ile arasında aktedilen kredi sözleşmesine dayandığından Dairemizin 14.12.2016 tarih ve 2016/6863-9552 E.K sayılı bozma ilamının 1 nolu bendinde belirtildiği üzere birleşen davanın davalısı olan ...A.Ş.'ye husumet yöneltilemeyecektir. Ancak aynı ilamın 2 ve 3 nolu bentlerinde belirtildiği gibi davalı bankanın, zorunlu deprem sigortasının yenilenmesi konusunda kendisine davacı tarafından yetki verilip verilmediği, sigorta poliçesini yenileyip yenilemeyeceği konusunda davacıyı haberdar edip etmediği, önceki yıllarda davalı bankanın talep olmamasına rağmen sigortayı yenileyip yenilemediği, sigortanın yenilenmemesinde tarafların müterafik kusurunun olup olmadığı hususları üzerinde durulmalı, bu hususta yapılacak değerlendirme sonucunda davalı Bankanın sorumluluğunun bulunduğu kabul edilirse Dask sigortasının meblağ sigortası olmayıp, teminat kapsamındaki gerçek zararın tazminine yönelik mal sigortası niteliği taşıdığı gözetilerek ulaşılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Öte yandan davacı, asıl ve birleşen davalarda ...A.Ş. tarafından düzenlenen ...Sigorta Poliçesine de dayanmıştır. Bu poliçe 16.07.2011-16.07.2012 tarihleri arasında meydana gelecek hasarlara teminat verdiğinden 23.10.2011 tarihinde meydana gelen deprem hasarı süre yönünden teminat kapsamındadır. Hasar tarihi itibariyle yenilenmiş ve geçerli bir poliçe bulunduğundan ...Sigorta Poliçesi yönünden asıl davanın davalısı ...Bankası A.Ş'nin bir sorumluluğu söz konusu olmasa da birleşen davanın davalısı ...A.Ş'ye husumet yöneltilebileceği açıktır. Davadan önce davacı yanca, bu poliçe kapsamında davalı sigorta şirketinden sigorta tazminatı isteminde bulunulmuş, davalı sigortacı da meydana gelen kısmi hasarın poliçenin özel ve genel şartları uyarınca teminat kapsamı dışında kaldığını belirterek talebi reddetmiştir. Ancak davacı depremde hasar gören konutunun güçlendirmeye değer bulunmadığını ve tümüyle yıkıldığını iddia etmiştir. Bu bakımdan mahkemece, davacının iddiaları ile ...Sigorta Poliçesinin özel ve genel şartları değerlendirilerek hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekeceğinden davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile sadece Dask sigortasına dayalı olarak verilen Dairemizin 14.12.2016 tarih ve 2016/6863-9552 E.K. sayılı bozma ilamının ilamının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile 14.12.2016 tarih ve 2016/6863-9552 E.K. sayılı bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının açıklanan bu değişik gerekçe ile BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 24/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11461, Karar No: 2024/2514, Tarih: 17.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2022/11461 E.  ,  2024/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/427 E., 2022/265 K.

KARAR : Bozmaya uyularak hüküm tesisi

Taraflar arasında karşılıklı boşanma davalarında bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece kadın yararına maddî ve manevî tazminata, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı yapılması davacı karşı davalı kadın vekili tarafından talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.04.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; evlilik birliğinin erkeğin kusurlu davranışları sebebiyle temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 10.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına 1.000.000,00 maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; evlilik birliğinin kadının kusurlu davranışları sebebiyle temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına ve müvekkil yararına 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; evlilik birliğinin kadının kusurlu davranışları sebebiyle temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına ve müvekkil yararına 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.12.2015 tarihli kararıyla; erkeğin, güvensiz ve aşırı kıskanç tavırları nedeniyle başlayan anlaşmazlıkların her geçen gün artarak devam ettiği, erkeğin, kadının sosyal hayatına müdahale ettiği, tek başına dışarı çıkmaması için aracını elinden aldığı, kısıtlı para verdiği, eve ve bahçeye kameralarla dinleme cihazları ve kullandığı araca da takip cihazı yerleştirdiği, yaşanan tartışmalar sonrası bazen uzun süreli küs kaldığı, gelişen süreçte yine kıskançık nedeniyle yaşanan bir tartışmada eşinin kendisini kovması üzerine kadının Antalya'ya gittiği, sonrasında erkeğin kalp spazmı geçirince tekrar barışıp bir araya geldikleri, ancak değişen bir şey olmadığı, erkeğin kıskanç ve güvensiz tavırlarına ısrarla devam ettiği, kadının en son kızının doğumu nedeniyle ağabeyi ...'ı ziyarete gittiği ve bir gece kaldığı, bir gün sonra bu nedenle taraflar arasında tartışma yaşandığı, erkeğin, kadının evden gitmesini ve boşanma protokolünü imzalaması istediği, kabul etmeyince tartışmanın büyüdüğünü, döndüğünde sizi burda bulmayacağım diyerek evden çıktığı, sonrasında kadının, eve çağırdığı annesi ve ağabeyi ile ortak konuttan kızı Yağmur ile birlikte ayrıldığı, bir hafta sonra da annesi ve ağabeyinin evdeki kişisel eşyalarını aldıkları, o tarihten sonra taraflar bir daha bir araya gelmedikleri, artık yaşanılan olayların evliliği sosyal amacından uzaklaştırdığı, taraflar arasında sevgi, saygı, güven ve birlikte yaşama isteği kalmadığı, duygu ve fikir birliğinin bitttiği, mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı kuşkusuz olup bu sonuca ulaşılması tamamen erkeğin tutum ve davranışlarından kaynaklandığı gerekçesi ile erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına, 20.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın tarafından, nafakalar ve tazminatların miktarları, davalı-karşı davacı erkek tarafından, kendi boşanma davasının reddi, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve manevî tazminat talebinin reddi yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın tarafından, nafakalar ve tazminatların miktarları, davalı-karşı davacı erkek tarafından, kendi boşanma davasının reddi, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve manevî tazminat talebinin reddi yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daireinin 14.11.2017 tarihli kararı ile; Mahkemece kolluk marifetiyle düzenlettirilen sosyal ve ekonomik araştırma tutanağına göre, davacı-karşı davalı kadının çalışmadığı ve gelirinin olmadığı, tutanağa bağlanmış ise de; dosya arasındaki, tapu kayıtlarından birden fazla taşınmazda hissesinin bulunduğu, bir kısım belgeler ve SGK kayıtlarına göre de çalışma kayıtlarının olduğu görülmektedir. Gerçekleşen bu durum karşısında, davacı-karşı davalı kadının bir işte çalışıp çalışmadığı hususunda dosya kapsamına göre çelişki olduğu, Mahkemece kadının kendisini yoksulluktan kurtaracak derecede sürekli ve düzenli bir gelirinin olup olmadığı ya da davacı-karşı davalı kadın yargılama aşamasında çalışıyorken işten ayrıldı ise işten kendi iradesiyle mi yoksa başka sebeple mi ayrıldığı hususu ile üzerine kayıtlı taşınmazların değerleri, bu taşınmazların kendisine gelir getirecek nitelikte olup olmadığı konusunda araştırma yapılmayarak mevcut çelişki giderilmeksizin, eksik incelemeyle davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin yazılı olduğu şekilde kabulü yönünde hüküm kurulması doğru olmadığı ve kadın yararına hüküm altına alınan maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına, sair yönlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kadının işe giriş çıkışlarını gösteren SGK kayıtları ve üzerine kayıtlı taşınmazlar bulunduğunun tespit edilmesi sebebiyle gelir düzeyi göz önünde bulundurulmakla yoksulluk nafakası şartlarının oluşmadığı, kadının mevcut ve beklenen menfaatlerinin zedelenmesi, eşinin desteğinden yoksun kalması, tarafların sosyal-ekonomik durumları, zedelenen ve yoksun kalınan menfaat, tarafların fiilen birlikte yaşadıkları ve evlilik süresi göz önüne alınarak kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedildiği gerekçesi ile kadının yoksuluk nafakası talebinin reddine, kadın yararına yararına 40.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; tazminatların miktarı ile reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; aleyhine hükmedilen tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme