muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1864, Karar No: 2024/5078, Tarih: 08.07.2024

Kişinin eyleminin, bir suça katılma (iştirak) aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin saptanması için, eylemin bir evresindeki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi gerekir. Çünkü, suç kastının mutlaka belli bir aşamada oluşması gerekmediği gibi, iştirak iradesinin de suç tamamlanıncaya kadar her aşamada oluşması mümkündür.

Somut olayda, sanık ...’ın diğer sanık ...’in amcası olduğu ve aynı evde ikamet ettikleri, maktullerin ise sanıkların akrabası olduğu, sanıkların olay tarihinden önceki gün maktul ......nin talebi doğrultusunda bir kısım harnup tabir edilen meyve fidelerini maktullerin ikametine getirdikleri, bu fideleri bahçelerine ektikleri ve bahçe işlerinde yardımda bulundukları, buradan ayrılarak ikametlerine gittikleri esnada, sanık ...’ın mevcut olan borçları nedeniyle maktul ...’in kolunda gördüğü altın bilezikleri yağmalaya ilişkin kararını sanık ...’e anlattığı, sanık ...’in soruşturma aşamasındaki istikrarlı savunmalarında, amcası olan sanık ...’ın maktulleri öldürerek...te bulunan bilezikleri alacağını, dolayısıyla yağma planının uygulanmasının maktullerin öldürülmesi sonucu gerçekleşeceğini bildiği, sanıkların ertesi gün sabah saatlerinde gerçekleşecek eyleme ilişkin planı kendi ikametlerinde yaptıkları, hatta bu konuşmayı gören sanık ...’ın eşi, sanık ...’in yengesi olan tanık ...’nın gizli konuşmayı fark etmesi üzerine sorulan soruyu kız meselesi konuştukları gerekçesiyle geçiştirdikleri,

Sanık ...’ın talimatı doğrultusunda sanık ...’in suçta kullanılan av tüfeğini olay yerine gitmek için kullandıkları ve sanık ... tarafından olay öncesinde kiralanan araca koyduğu, sanıkların olay tarihinde sabah saatlerinde maktullerin ikametine gittikleri, sanık ...’ın ikamete Esas No : 2024/1864

giderek maktulleri öldürdüğü ve maktul ...’e ait 6 adet ziynet eşyasını aldığı, sanık ...’in araçta kaldığını içeri girmediğini belirtse de olay yerinden elde edilen verilerin incelenmesine dair uzmanlık raporunda; maktullere ait ikametin giriş kapısı sağ duvar iç kısmı mutfak içi fayans yüzeyi ile mutfak giriş kapısı yanı kuzey duvarı fayans yüzeyinden elde edilen izin sanık ...’in sol el avuç içi izi ile uyuştuğu, olay yerinden birlikte araba ile ayrıldıkları, yağmalanan ziynet eşyasının bir kısmının yine sanıklar tarafından birlikte bozdurulduğu, elde edilen bedelin bir kısmı ile sanıkların yeni cep telefonu aldıkları, kalan ziynetlerin ve suçta kullanılan av tüfeğinin saklanması amacıyla sanık ... tarafından sanık ...’e verildiği, bu sanık tarafından suç eşyalarının saklandığı anlaşılmıştır.

Sanık ...’in diğer sanık ...’ın maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarına her aşamada katıldığı, eylemin başından beri diğer sanık ... ile birlikte hareket ettiği, eylem için aldıkları kararın icra edilişinde plan dahilinde kendisine düşen görev ve işleri gerçekleştirdiği, eylemin öncesi, sırası ve sonrasındaki davranışları da dikkate alındığında, sanığın maktullerin öldürülmesine yönelik eylemlere 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi uyarınca “fail” sıfatıyla iştirak ettiği kanaati ile sayın çoğunluğun sanık ...’in eyleminin TCK 39/1 maddesindeki yardım eden olduğuna dair görüşüne iştirak etmememiz nedeniyle kararın bozulmasına karar veren sayın çoğunluğun görüşüne katılmadığımız için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun itirazın reddine ilişkin görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2007/12436, Karar No: 2008/2873, Tarih: 25.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/12436 E.  ,  2008/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2007

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan D.Mim.Müh. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan işçinin maddi ve manevi zararlarının tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş ise  de eksik araştırmaya dayalı varılan sonuç doğru değildir.

Sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı, sigortalıya bağlanan peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilediği ise söz götürmez. Somut olayda, davacıda mevcut sürekli iş göremezlik oranının  10.09. 2007 tarihinde kontrol edileceği gelir bağlama kağıdı içeriğinden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği açık-seçiktir.

Öte yandan davalı tarafından iş kazası  nedeniyle % 55 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen SSK Samsun Hastanesinin 01.06.2005 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının iş kazası nedeni ile uğradığı  sürekli iş göremezlik oranının 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan  rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı D.Mim. Müh.A.Ş’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 25.02.2008 temyiz harcının istek halinde  davalılardan D.Mim. Müh. A.Ş'ye iadesine  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1083, Karar No: 2013/3168, Tarih: 11.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1083 E.  ,  2013/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu Kararyollları Genel Müdürlüğü hakkında kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan maddi tazminat ilamına dayalı olarak ilamlı icra takibi yapıldığı ve örnek 4-5 icra emri düzenlendiği, İcra Müdürlüğü'nce 31.01.2012 tarihinde dosya borcuna yönelik olarak muhtıra düzenlendiği, borçlu vekilinin, 13.03.2012 tarihinde İcra Mahkemesi'ne başvurarak, icra dosya borcunun tamamının ödendiğini ve borçlarının bulunmadığını açıklayarak ilama aykırı olarak hesaplanan ve düzenlenen muhtıranın iptalini istediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 22.05.2012 havale tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm, şikayet eden borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu Yargıtay'ın denetimine elverişli olarak düzenlenmediği gibi, hesaplamada hata yapılmıştır.

Bu kapsamda; konuda uzman başka bir bilirkişi tespit edilerek; alacaklı ve borçlı yanın iddia ve savunmaları kapsamında dosya borcunun icra takibine başlandığı tarihten itibaren kalem kalem hesaplanarak, bu hesaplamada;

Asıl alacağa yürütülen faiz miktarının hesabında yıl 365 gün olarak kabul edileceğinin (hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıl hesabında 360 gün esas alınarak faiz hesabı yapılarak borçlu aleyhine işlemiş faiz yönünden farka sebebiyet verilmesi doğru değildir.),

Takip öncesi işlemiş faiz miktarının, icra takibinde istenilen miktarlardan fazla olduğunun tespiti halinde, icra takibinde talep edilen miktar ile bağlı kalınacağının (istekle bağlı olma ilkesi),

30.06.1934 günlü, 2548 sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanunun 1. maddesi uyarınca cezaevi yapı harcından borçlunun sorumlu olmadığının gözetilmesi gerekirken, denetime olanak verecek şekilde düzenlenmeyen hatalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Şikayet eden borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8905, Karar No: 2015/18685, Tarih: 20.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/8905 E.  ,  2015/18685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/495-2012/589

Hazine ile H.. C.. ve müşterekleri aralarındaki dava hakkında Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22.11.2012 tarih ve 495/589 sayılı hükmün Daire'nin 29.01.2015 gün ve 2014/22781-2015/1772 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 107 parselin 260,66 m2'lik bölümünün 3621 sayılı Kıyı Kanunu kapsamında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu açıklayarak bu kısma ait tapu kaydının iptali ile bu kısımda bulunan yapıların yıkımına ve davalıların eltmalarının önlenmesine karar verilmesini karar verilmesini istemiş, daha sonra talebini, keşifte belirlenen kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölüme yönelik olduğu şeklinde ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, mülkiyet hakkından bahsederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ve .. Köyü 107 parselin fen bilirkişisi Turan Kaynar’ın 27.05.2009 tarihli raporunda "B" harfi ile gösterilen 340 m2’lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşıldığından davalılardan A.. B.. ve Ş.. A.. adlarına olan tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine, 107 parselin kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan ve yukarıda tapusunun iptaline karar verilen bölümünde yer alan yapıların kal’ine karar verilmiş, hükmün elatmanın önlenmesi ve yıkıma ilişkin bölümle ilgili yargılama gideri ile vekalet ücreti yönünden davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Daire'nin 29.01.2015 tarih 2014/22781 Esas-2015/1772 Karar sayılı ilam ile onanmıştır. Davacı Hazine vekili süresinde dilekçesinde bildirdiği gerekçelerle karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Dava kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerle ilgili tapu iptali ve terkin ayrıca bu yer üzerindeki bir kısım yapılarla ilgili elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Dava kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerle ilgili tapu iptali ve terkin ayrıca bu yer üzerindeki bir kısım yapılarla ilgili elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre, kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil, yargılama giderine hükmolunmaz. Anılan madde kapsamı gözetildiğinde somut olayda kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali isteğiyle birlikte, özel mülkiyete konu teşkil edemeyecek devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yer üzerinde meydana getirilmiş yapılarla ilgili elatmanın önlenmesi ve kal'e ilişkin talepte de bulunulduğuna göre kal'ine karar verilen taşınmaz bakımından davacı Hazine yararına yargılama giderlerine hükmedilmesi ve vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken bu hususta olumlu- olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmamıştır. Temyiz incelemesi sırasında kal kararı ile birlikte davada haksız çıkan taraf aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine de hükmetmek gerektiğinden bahisle bozma sevkedilmesi gerekirken Daire tarafından yerel mahkeme hükmünün tümü ile onanmış olması hatalı ve iş yoğunluğundan kaynaklanan yanılgıya dayalıdır. Davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteği bu yönden yerindedir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle Yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekirken maddi yanılgı ile onandığı anlaşılmakla, davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteği yerinde olduğundan kabulü ile Dairenin hataya dayalı 29.01.2015 tarih ve 2014/22781 Esas, 2015/1772 Karar sayılı onama kararının kal'e ilişkin bölümle ilgili yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden ortadan kaldırılmasına, Mahalli mahkeme hükmünün kal'e ilişkin bölümle ilgili yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yasa gereğince aynı mahkeme ilamı ile ilgili bir defadan fazla karar düzeltme isteğinde bulunulamayacağından ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4981, Karar No: 2018/8890, Tarih: 07.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4981 E.  ,  2018/8890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte müstahsil makbuzu düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında; Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.03.2002 tarih ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, her takvim yılında işlenen suçun zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek, her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uygulamasında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan alt soy dışındaki diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığın suçunun sübutu kabul edilmiş, oluşa uygun şekilde niteliği belirlenmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3858, Karar No: 2015/3750, Tarih: 14.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3858 E.  ,  2015/3750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı temyiz talebinin reddine dair ek karara yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı kooperatife yapılan 1.600,00 TL ödemesinin iadesinin gerektiğini ileri sürerek, 1.600,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine mahkemece, temyiz istemine konu alacağın miktarının kesinlik sınırı altında olması nedeniyle, 16.03.2015 tarihli ek kararla davalı vekilinin temyiz talebi reddedilmiştir.

Ek kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17426, Karar No: 2018/5945, Tarih: 09.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17426 E.  ,  2018/5945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30683, Karar No: 2019/9563, Tarih: 08.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/30683 E.  ,  2019/9563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

19.11.2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2009 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğu kanaatine varılarak yapılan incelemede;

Sanık ...’un katılan şirketten 19.10.2008 tarihinde oto kiralama sözleşmesi ile 1 ay süreyle ....plakalı aracı kiraladığı ancak süre bitmesine rağmen aracı iade etmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; sanığın kira sözleşmesini sözlü olarak uzattıklarını beyan etmesi, katılan vekilinin ise uzatma iradelerinin olmadığını iade için noter aracılığı ile 14.11.2008 tarihinde ihtarname yolladıklarını, aracın bu ihtarnameye rağmen iade edilmediği ve 01.02.2010 tarihinde trafik ekiplerince yapılan çevirmede ele geçtiğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; dosya arasında bulunan 14.11.2008 tarihli noter ihtarnamesinin sanığa tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiğinin araştırılması, ayrıca katılanın araca ne şekilde ulaştığının tespiti bakımından aracın trafik ekiplerince ele geçirilip geçirilmediğinin, geçirildiğinin tespiti halinde hangi tarihte katılana iadesinin gerçekleştiğinin ilgili kurum ve kuruluşlardan araştırılmasının ardından, sanığa ihtarname tebliğine rağmen iadenin gerçekleşmediğinin ve aracın kolluk güçlerince tesliminin sağlandığının tespiti halinde eylemin uzlaşma kapsamında kalan güveni kötüye kullanma suçu kapsamında kalacağı da dikkate alınarak, sanığın kastının ve eylemin hukuki durumunun tartışılarak ardından hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4842, Karar No: 2024/5261, Tarih: 30.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4842 E.  ,  2024/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/71 E., 2023/277 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında görülen tapu iptal-tescil ile tapu iptal - terkin davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacının davasının reddine, asli müdahil Hazinenin talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı; Bursa ili, ... ilçesi, ... köyünde bulunan dava konusu 126 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sonucu hatalı olarak taşınmazla hiçbir ilgisi olmayan davalı adına tespit ve tescil edildiğini, kadastrodan önce dava dışı 126 ada 3 parsel ile dava konusu 126 ada 2 parsellerin tapusuz olarak bir bütün halinde olduğunu, bu taşınmazın 1937 tarihli vergi kaydı ile maliki ve zilyedi olan ... tarafından Dursun Çetin'e satıldığını ve zilyetliğinin devredildiğini, Dursun'un ise 20.10.1995 tarihinde harici tarla satış senedi ile kendisine satarak zilyetliği devrettiğini, taşınmazın bir kısmını kendisine bırakarak kalan kısmını sattığını ve satın alan kişilerce kurulan kooperatif adına 126 ada 3 parsel olarak tespit ve tescil edildiğini, 3 parselin kuzeyinde bulunan, maliki olduğu ve kendisi adına tescil edilmesi gereken yerin de 2 parsel olarak davalı adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

2. Hazine vekili; teknik bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup özel mülkiyete konu edilemeyeceğini ileri sürerek asli müdahil olarak davaya katılmayı talep etmiş, taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; dava konusu taşınmazı ...'dan satın aldığını, davacının iddialarının doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ