muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1074, Karar No: 2017/10716, Tarih: 22.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/1074 E.  ,  2017/10716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; halen zilyetliğinde bulunan evi davalı babası, annesi ve kardeşlerinin rızasıyla davalının ait arsaya kendi para ve emeği ile yaptığını, davalı babasının taşınmazın tapusunu belediyeden kötü niyetli aldığını, davacı bu evin vergilerini ve kaçak yapım cezasını ödediği, kaçak yapı olmaktan çıktığı, davalıya ait arsada bulunan bu ev nedeniyle davalının sebepsiz zenginleştiğini belirterek, evin tapuya şerh edilmesini, şimdilik 40.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; talebin zamanaşımına uğradığını, söz konusu evin davalının yardımıyla inşa edildiğini, dava konusu evin yapım masraflarının aslen davalı tarafından karşılandığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 39.600,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, alacağın sebepsiz zenginleşme hükümleri gereği tahsiline ilişkindir.

02.02.1991 gün 1990/1 E.-1991/1 K.sayılı YİBK'da vurgulandığı gibi iade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir. Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın mal varlığının diğer tarafın mal varlığı aleyhine çoğalması gerekir.

Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalılara teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Somut olayda; davacı, taşınmazda zilyet olduğunu açıklamış, zilyetliğin sona erdiğine ilişkin de delil sunulmamıştır.

Davacının evin bedelinin iadesine ilişkin talebi yönünden; davacının evin bedelini isteyebilmesi, kullanımında bulunan taşınmazı geri vermesi ile mümkündür. Dava tarihi itibariyle, davacının, taşınmazı kullandığı, zilyetliğinin devam ettiği, dosya kapsamı ile anlaşıldığına göre dava tarihi itibariyle henüz dava hakkı doğmadığının ve henüz iktisabın da oluşmadığının kabulü gerekirken, talebin kabulüne dair hüküm kurulması isabetli olmamış, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18230, Karar No: 2009/16434, Tarih: 15.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/18230 E.  ,  2009/16434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, gerçek maluliyet oranının belirlenmesi ile uğramış olduğu maddi kayıp ve tedavi masrafı nedeniyle 1000 TL maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 60.00 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17557, Karar No: 2017/26799, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17557 E.  ,  2017/26799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4249, Karar No: 2025/2281, Tarih: 09.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4249 E.  ,  2025/2281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin "... 1847" sayılı marka başvurusunun, davalı Şirketin itirazı üzerine dava konusu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa dava konusu başvuru kapsamında yer alan 14. sınıf mallar ile davalının markasını kullandığı 35. sınıf hizmetlerin farklı olduğunu, davalı Şirketin dava konusu ibare üzerinde dava konusu mallar bakımından öncelik hakkının bulunmadığını, "..." ibaresininin seçilme sebebinin İngiltere'de bulunan ... semtinin meridyenlerin başlangıç noktası olarak kabul edilmesinden kaynaklandığını, anılan ibarenin zayıf marka niteliğinde bulunduğunu, ayrıca müvekkilinin aynı ibareli 2012 yılında tescil ettirdiği markasının bulunduğunu ileri sürerek 2018-M-1333 sayılı YİDK kararının iptalini ve dava konusu başvurunun tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili, müvekkilinin 2006/18280 sayılı ve “...” ibareli markasının 35. sınıf hizmetlerde tescilli bulunduğunu, davacının ürünlerini mağazacılık alanında toptan ve perakende olarak (bayilik ve disbritörlük) sattığını, “...” ismini üst bir saat mağazası adı olarak kullandığını, davacı şirketin saat alanında Türkiye’de büyük bir marka olduğunu, müvekkilinin, davacı şirketin eskiden bayiliğini yaptığını, bu duruma rağmen davacının müvekkili şirkete ait markayı 2012 yılında “Kuyumculuk (taklitler dahil), bileklik, kalem ve saat….” emtiası için kendi adına tescil ettirdiğini, söz konusu tescilin müvekkili şirketin sahibi olduğu “...” markasının tanınmışlığından faydalanmaya yönelik kötüniyetli bir tescil olduğunu, bunun üzerine müvekkili tarafından ... 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2017/441 E. sayılı dosyası ile davacı adına 14.sınıfta tescilli "..." markasının hükümsüzlüğü istemiyle açılan davanın derdest olduğunu, dava konusu başvurunun kötüniyetli bulunduğunu, müvekkilinin dava konusu "..." ibaresinin gerçek hak sahibi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Şirketin ... ibaresi üzerinde, dava konusu başvuru kapsamında yer alan 14. sınıf "saatler” emtiası bakımından, tescilsiz markadan kaynaklı (önceki kullanıma dayalı) sınai bir hakkı bulunduğu, bu mallar itibariyle davacı markasının tescilini engelleme hakkı olduğu, davacının ... ibareli marka başvurusu yönünden, önceki tarihli ... markasından kaynaklı müktesep hakkının bulunmadığı, zira dava konusu başvuru tarihi tarihiyle taraflar arasında henüz çekişme konusu olmaktan çıkmadığı, davalının "..." markasının 2006 yılında tescil edildiği, 2008 yılından bu yana 14. sınıftaki mallar ile bu malların satış hizmetleri üzerinde kullanıldığı, söz konusu markanın ülkemizde basına dahi yansımış bir kullanımının bulunduğu, davalı ile aynı sektörde faaliyet gösteren ve hatta aralarında geçmişten bu yana ticari ilişki bulunan davacının, dava konusu ibareyi tesadüfen seçmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, dava konusu marka başvurusunun kötüniyetle yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali ve başvurunun tescili istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6296, Karar No: 2011/13100, Tarih: 20.07.2011

**9. Ceza Dairesi         2011/6296 E.  ,  2011/13100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 168/2, 59/2, 31, 33, 40, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık ... müdafinin usulüne uygun teblgata rağmen duruşmaya gelmediği bir mazerette bildirmediği anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması 5237 sayılı Kanuna göre artı eylemlerden verilecek cezalar ile 765 sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra sanıkların lehine olan Kanunun tespiti ile lehe Kanunun bir bütün halinde uygulanması, bu durumun gerekçeye yansıtılması suretiyle, hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16422, Karar No: 2021/18788, Tarih: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/16422 E.  ,  2021/18788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükmünün 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2737, Karar No: 2023/3363, Tarih: 30.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2737 E.  ,  2023/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/51 Esas-2021/121 Karar

DAVA TARİHİ : 04.03.2010

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, sonuçlarının ortadan kaldırılması ve maddi ve manevi tazminatın tahsili davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkilinin “DALAN FAMİLY” tanınmış markasının benzeri olan “FAX FAMİLY” markasını tescilsiz olarak kullandığını, davalının eyleminin müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalının markaya tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitini, önlenmesini, tecavüzlü ürünlere el konulmasını, tecavüz oluşturan marka kullanımlarının durdurulup ilgili eşyaların toplatılmasını, hüküm özetinin ilanını, 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, 19.11.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat talebini 721.625,00 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kullanılan markanın “FAX FAMİLY” olduğunu, oysa davacı markasının kök olarak “DALAN” olduğunu, söz konusu ek nedeniyle korunamayacağını, “FAMİLY” ibaresinin ayırt edici ana unsur olmadığını, dolayısıyla herhangi bir tecavüzün söz konusu olmadığını, haksız rekabetten söz edilemeyeceğini, tazminat taleplerinin dayanaksız ve fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 08.02.2018 tarih, 2017/47 E.ve 2018/15K. sayılı kararı ile Dairemiz bozma ilamına uyularak, davalı kullanımının davacının marka hakkına tecavüz niteliğinde olduğu, davacının bu tespit üzerinden maddi ve manevi tazminat talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine ve sonuçlarının giderilmesine, 133.806,80 TL maddi, 10.000.00-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmiş, hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 15.05.2019 tarihli , 2018/1850 E.ve 2019/3778 K. sayılı kararı ile " davacının tüm davalının ise sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, Mahkemenin 30.04.2014 tarihli kararına esas teşkil eden 24.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda, yalnızca 2009 yılının 11 ayı için tazminat hesaplandığı ve Mahkemece, bu şekilde belirlenen 431.513,38 TL maddi tazminata, %25 takdiri indirim yapılmak suretiyle davacı yararına hükmedildiği, davacı yanca bu karara karşı temyiz isteminde bulunulmuş ise Dairemizce, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine karar verildiği ve bu suretle davalı yararına usuli müktesep hak oluştuğu, Mahkemece, davalı yararına oluşan usuli müktesep hak gözetilmeksizin 2010 yılı için de maddi tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığı, Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamında, maddi tazminata esas karlılık oranının davaya konu ürün baz alınarak belirlenmesi gerektiğinin belirtildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda karlılık oranı %8,96 olarak belirlenmiş ise de belirtilen karlılık oranının münhasıran davaya konu ürüne ilişkin karlılık oranı olup olmadığının belirtilmemesinin doğru olmadığı, bunun yanında Mahkemece, marka dışındaki unsurlar için %10, “fax” kelimesinin tercih edilmesi için %75 oranında tenzilatın hasılattan vergi düşümü yapılmadan uygulanmasının da doğru olmadığı" gerekçesiyle hükmün bozulmasına ve dosyanın Mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kullanımının davacının marka hakkına tecavüz niteliğinde olduğu, davacının bu tespit üzerinden maddi ve manevi tazminat talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, önlenmesine ve sonuçlarının giderilmesine, 83.526,56 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmiştir.

IV.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece, bozma ilamının gereklerine riayet edilmediğini zira bozma ilamında, maddi tazminatın, 2009 yılının 11 ayı için belirlenmesi gerektiğini belirtilmesine rağmen Mahkemece 2009 yılının tamamı için maddi tazminata hükmedildiğini, keza bozma ilamı gereğince, hasılattan önce verginin sonrasında ise diğer indirimlerin yapılması gerektiğini ancak Mahkemece tam tersine önce diğer indirimlerin sonrasında ise vergi düşümünün yapıldığını, yapılan bu yanlışlığın maddi tazminatın müvekkili aleyhine fazla hesaplanmasına sebep olduğunu, davacının korunmaya değer bir menfaati olmadığı halde hükmün ilanına karar verilmesinin doğru olmadığını ve Mahkemece müvekkili aleyhine mükerrer olarak yargılama giderine hükmedildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece, maddi tazminattan mükerrer olarak indirim yapıldığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını zira rapor kapsamında yapılan tespitlerin dayanağının ve gerekçesinin gösterilmediğini, rapora yönelik ciddi nitelikteki itirazlarının karşılanmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi ve maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 61 inci maddesi ile aynı KHK'nın 66 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında; Mahkemenin 30.04.2014 tarihli kararına esas teşkil eden 24.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda, yalnızca 2009 yılının 11 ayı için tazminat hesaplandığı ve Mahkemece, bu şekilde belirlenen maddi tazminata, %25 takdiri indirim yapılmak suretiyle davacı yararına hükmedildiği, davacı yanca bu karara karşı temyiz isteminde bulunulmuş Dairemizce, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine karar verildiği ve bu suretle davalı yararına usuli müktesep hak oluştuğu, Mahkemece, davalı yararına oluşan usuli müktesep hak gözetilmeksizin karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilmiş bunun yanında, marka dışındaki unsurlar için %10, “fax” kelimesinin tercih edilmesi için %75 oranında tenzilatın hasılattan vergi düşümü yapılmadan uygulanmasının da doğru olmadığı belirtilerek kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, uyulan bozma ilamının gereği olarak davacı yararına 2009 yılının 11 ayı için maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken davalı yararına oluşan usuli müktesep hakkı ihlal eder şekilde 2009 yılının tamamı için maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır. Keza Mahkemece, uyulan bozma ilamının gereği olarak maddi tazminatın, genel hasılattan öncelikle vergi düşümü yapılması, böylelikle elde edilen tutardan ise marka dışındaki unsurlar için %10, “fax” kelimesinin tercih edilmesi için %75 oranında tenzilat yapılarak belirlenmesi gerekirken bilirkişi raporunda yazılı olduğu şekilde belirlenmesi de doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3. Kabule göre de, Mahkemece, davalı aleyhine, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yazılı olduğu şekilde mükerrer harca hükmedilmesi de doğru olmamış hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

3. Kabule göre de, Mahkemece, davalı aleyhine, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yazılı olduğu şekilde mükerrer harca hükmedilmesi de doğru olmamış hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.