muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4324, Karar No: 2014/3735, Tarih: 03.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4324 E.  ,  2014/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/24799

MAHKEMESİ : Tortum Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2010

NUMARASI : 2010/21 Esas, 2010/27 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Tortum ilçesi Ç.. Köyü'nde yapılan kadastro çalışmaları sırasında kadastro teknisyeni olarak görev yapan sanığın, müştekinin hak sahibi olduğunu iddia ettiği 106 ada 15 parsel ve 7 parsel, 105 ada 34 parsel numaralı taşınmazlar ile ilgili tapu kayıtları sunulduğu halde senetsizden başkaları adına tespit yaparak ve 137 ada 3 parsel, 105 ada 55 parsel numaralı taşınmazlarla ilgili olarak da paydaşların pay oranını tapu kayıtlarından farklı olarak yazarak müştekinin hak kaybına uğramasına neden olmak suretiyle görevini kötüye kullandığı iddiası ile cezalandırılmasının talep edildiği; sanığın, müşteki tarafından sunulan tapuların eski tarihli olması, mevkii ve hudutlarının belirsiz olması nedeniyle uygulanma imkanı bulunmadığından senetsizden tespit yapıldığını savunduğu, dosya arasında bir sureti mevcut olup katılan tarafından da imzalanan 27/12/2006 tarihli tutanak içeriğinden anlaşıldığı üzere toplam 126 adet tapu kaydının mevkii ve hudutları tespit edilmediğinden uygulanamadığının anlaşıldığı, hak sahibi olmayan kişiler adına tespit yapıldığı iddiasına konu taşınmazlar ile ilgili olarak müşteki tarafından açılan davada verilen Tortum Kadastro Mahkemesi'nin 11/09/2010 tarih, 2007/8 Esas, 2008/8 sayılı Kararının Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nin 28.01.2010 tarih, 2009/8794 Esas, 2010/232 sayılı Kararı ile davacının dayandığı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı hususunda keşif icrası gerektiğinden bahisle bozulduğu, dosya arasında mevcut tespit tutanak suretlerinden anlaşıldığı üzere; paydaşlara ait payların hatalı olarak yazıldığı iddiasına konu taşınmazların tespit tutanaklarında paydaşların isimleri yazılmakla birlikte pay oranlarının yazılmadığı nazara alınarak, bu tespitlere dayanak tapu kayıtlarının temini ile pay belirlemesinin hatalı olup olmadığının tespitinden ve hak sahibi olmayan kişiler adına tespit yapıldığı iddiasına konu taşınmazlarla ilgili Tortum Kadastro Mahkemesi'nin bahsi geçen dosyasının sonucunun beklenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Kabule göre de;

Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/04/2010 gün ve 2010/4-71-76 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; cezası ertelenen sanık hakkında ertelemenin yasal sonucu olmasından ötürü zorunlu olarak hükmedilmesi gereken ve bu nedenle de aleyhe değiştirme yasağına konu oluşturmayan denetim süresinin TCK'nın 51/3. maddesi gereğince 1 yıldan az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde 10 ay olarak belirlenmesi,

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi karşısında, TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 03/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14401, Karar No: 2016/5816, Tarih: 20.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/14401 E.  ,  2016/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların üzerlerine atılı suçları kabul etmedikleri, müştekinin evini ve evinin olduğu sokağı gösteren kamera kayıtlarının bulunmadığı, olay yerine yakın bölgelerden elde edilen kamera görüntülerinde sanıkların ellerinde herhangibir eşya olmadığının anlaşılması karşısında, sanıkların hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6738, Karar No: 2016/8192, Tarih: 03.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6738 E.  ,  2016/8192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 5. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 5. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının ikamet adresinin “... Mah. ... Sk. No:12 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. No:16-1 İçkapı No:1 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce ve ... İlçe ... Komutanlığınca yapılan araştırmalara göre kısıtlı adayının güncel mernis adresi de olan “... Mah. ... Sok. No:9 İçkapı No:1 ../..." adresinde ikamet etmesi nedeniyle uyuşmazlığın ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/40593, Karar No: 2022/6314, Tarih: 12.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/40593 E.  ,  2022/6314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Esastan ret

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık ...'ın yokluğunda verilen ve sanığa cezaevinde 06.07.2020 tarihinde tebliğ olunan hükümde CMK'nin 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediğii gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanık ...'a yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde "CMK'nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1982, Karar No: 2020/3715, Tarih: 18.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1982 E.  ,  2020/3715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle davacı ... hakkında açılan davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların sürücü, malik ve trafik sigortacısı olduğu araç ile davacı ...'in sürücüsü diğer davacının yolcu olarak bulunduğu aracın karıştığı kazada davacıların yaralandığını belirterek şimdilik fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ... ve ... için 200.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın kaza tarihi olan 16/03/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ...'ün ispatlanamayan maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı vekiline, 29.11.2012 tarihli duruşmada, davacı ...'ün kendisine en yakın Devlet Hastanesine sevkii ile sol alt ekstremite EMNG tetkiki ile birlikte yaptırılacak son durumunu gösterir ortopedik ve nörolojik muyenesinin yapılarak düzenlenecek raporun gönderilmesi için İnegöl Asliye Hukuk Mahkemesine talimat yazılmasına, karar verilmiş, 18.07.2013 tarihli duruşmada davacı ...'ün

daha önceki ara kararlar gereği İnegöl Devlet Hastanesine sevkii ile rapor aldırılmasına, davacının kalemde hazır edilmesi için davacı vekiline ihtarda bulunulmasına karar verilerek vekile ihtarda bulunulmuştur. Sonraki celse duruşmada hazır bulunan davacı ... vekili sevk için asile tebligat çıkarılmasını talep etmiştir. Bunun üzerine mahkemece 10.10.2013 tarihli duruşmada davacı asile hastaneye sevkinin sağlanarak rapor aldırılması yönünde kalemde hazır edilmesi ve ... Devlet Hastanesinden alınan grafilerinin dosyaya sunması için 2 hafta kesin süre verilmesine kesin süre içinde bu eksikliğin giderilmemesi halinde dosyadaki mevcut deliller ile sona erdirileceğinin ihtarına yönelik davetiye çıkartılmasına karar verilmiş olup ara karar doğrultusunda tebligat çıkarılmıştır. Davacıya çıkarılan tebligat 05.11.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacıya çıkarılan tebligat 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan 16. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de söz konusu tebligat usulüne uygun olarak yapılmış değildir. Zira davacı ... 'e yapılan tebligat mazbatasında “aynı konutta yeğeni ... imzasına tebliğ” ibaresi şerh edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 16. maddesinde kendisine tebliğ yapılacak şahsın adresinde bulunmaması halinde tebliğin kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Kanunun açık hükmünden de anlaşılacağı üzere bu madde kapsamında tebligat yapılacak kişinin muhatap ile aynı konutta oturuyor olması şarttır.

Dairemiz geri çevirme ilamı sonrası mahkemece araştırma yapılmış yapılan araştırmadan anlaşılacağı üzere davacı ... ile tebliğ yapılan ve yeğeni olduğu belirtilen ...'in aynı konutta yaşamadıkları anlaşılmış olup yapılan tebligat usulüne uygun değildir.

O halde mahkemece bedensel zarar raporunun dosyaya sunulmadığı gerekçesi ile davacının davasını ispatlayamadığı sonucuna varılması doğru olmamıştır. Mahkemece davacı vekiline davacının muayeneye müracaatı için yeterli ve makul kesin süre verilerek, kesin süreye uyulmamasının sonuçları da açıkça ihtar edilerek davacının başvuru yapmaması halinde mevcut duruma göre karar verilmesi gerekirken, usulsüz tebligat esas alınarak yanılgılı kanaat ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'e geri verilmesine 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14508, Karar No: 2015/13925, Tarih: 14.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/14508 E.  ,  2015/13925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yasaklı işlere veya işyerlerine ilişkin grev veya lokavt kararı vermek

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Malen sorumlunun nakil aracının müsaderesi kararının Temyizine yönelik yapılan incelemede;

Aracın müsaderesine ilişkin hüküm fıkrasında araç plakasının . .. yerine . .. olarak yazılması, yazıma ilişkin maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Müsadere maddesinin 5015 sayılı Yasa'nın Ek 5/1-son delaletiyle TCK nun 54/1 maddesi yerine, hükümde 5015 sayılı Yasa'nın Ek 5/1-son maddesi olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, malen sorumlunun itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında " 5015 sayılı; yasanın ek 5/1-son " ibaresinin çıkartılması, bunun yerine " 5015 sayılı yasa ek 5/1-son delaletiyle TCK.nun 54/1 maddesi " ibaresinin yazılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31444, Karar No: 2015/2891, Tarih: 04.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/31444 E.  ,  2015/2891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde şoför olarak çalıştığını, iş yerinde hazır beton üretimi yapıldığını, iş sözleşmesinin fazla mesai ücreti, hafta ve genel tatil zamlı ücretlerinin ödenmediği gerekçesiyle feshedildiği 22.11.2011 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, davacının 08.00-18.30 arasında görev yaptığını, 18.30'da bitmesi gereken mesainin haftanın dört günü 21.00 'e kadar uzadığını, ayda iki hafta tatili çalıştığını, tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışmasının devam ettiğini ancak fazla mesai ücreti, hafta ve genel tatil zamlı ücretlerinin ödenmediğini, bu alacakların ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayalı olduğunu ve kıdem tazminatınında ödenmesi gerektiğini, kullanmadığı ücretli izin hakkının bulunduğunu, fazla mesai, ulusal bayram genel ve hafta tatili alacaklarının belirlenebilir olmadığından belirsiz alacak davası olarak açtıklarını, yıllık izin ve kıdem tazminatının belirlenebilir olduğundan hesaplayarak buna göre talep edildiğini belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait iş yerinde şoför olarak çalıştığını, davacının görevinin şoför olması sebebiyle hiç bir zaman fazla mesai yapmadığını, işyerinin pazar günleri ile genel tatil ulusal bayram günlerinde kapalı olduğunu, iş yerinde hazır beton üretimi yapıldığını, kışın iş yapılmadığından çalışanların çoğunlukla 14:00-15:00 saatlerinde iş yerinden ayrıldığını, davacının iş sözleşmesinin devamsızlığı nedeniyle feshedildiğini, feshin haklı nedene dayalı olduğunu ve kıdem tazminatı talep hakkının bulunmadığını, davacının tüm ücretli izin hakkını kullandığını ve izin ücreti alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

- 2 -

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

- 2 -

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davanın belirsiz alacak davası olup olmadığı ve buna göre fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarına hangi tarihten itibaren faiz uygulanacağı noktasındadır.

Kategorik olarak, belirli bir tür davanın veya belirli kişilerin açtığı davaların baştan belirli veya belirsiz alacak davası olduğundan da söz edilemez. Belirsiz alacak davası, bu davaya ilişkin ölçütlerin somut olaya uygulanarak belirlenmesi gerekir.

Hakime alacak miktarının tayin ve tespitinde takdir yetkisi tanındığı hallerde (Örn:6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu md 50, 51, 56), hakimin kullanacağı takdir yetkisi sonucu alacak belirli hale gelebileceğinden, davacının davanın açıldığı tarih itibariyle alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin imkansız olduğu kabul edilmelidir. Örneğin, iş hukuku uygulamasında, Yargıtayca, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının yazılı belgelere ve işyeri kayıtlarına dayanmayıp, tanık anlatımlarına dayanması halinde, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarı nazara alınarak takdir edilecek uygun oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekliliği kabul edilmektedir. Bu halde, tanık anlatımlarına dayanılarak hesaplanan alacak miktarından hakimin takdir yetkisine bağlı olarak yapılacak indirim oranı baştan belirli olmadığından, alacak belirsiz kabul edilmelidir.

Davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacakları bakımından davayı belirsiz alacak davası olarak açtığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece hafta tatili, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacakları bakımından davacının ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunmadığı gerekçesi ıslah edilen miktar bakımından faizsiz hüküm altına alınmış ise de, bu alacaklar bakımından davanın belirsiz alacak davası olduğu anlaşılmakla bu alacaklara dava tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekmektedir.

3-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai alacağı hesaplamasında kışın Aralık, Ocak, Şubat ve Mart aylarında fazla mesai yapılmadığı kabul edilmiş olmasına rağmen hafta tatili alacağı bakımından Aralık, Ocak ve Şubat aylarında hafta tatili çalışmasının bulunmadığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davalı işyerinde fazla mesai yapılmadığı kabul edilen aylar dikkate alınarak bu aylarda hafta tatili çalışmasının da bulunmadığının anlaşılmasına göre, Mart ayında da hafta tatili çalışmasının bulunmadığı kabul edilerek hafta tatili alacağının hesaplanması gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 04.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/13928, Karar No: 2016/24028, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/13928 E.  ,  2016/24028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... İşletmeleri Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... İşletmeleri Kurumu adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı ... ... İşletmeleri A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... İşletmeleri Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.