muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11434, Karar No: 2018/7320, Tarih: 26.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/11434 E.  ,  2018/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... İşletme Şefliği vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/04/2009 gününde verilen dilekçe ile ormanlık alandan ağaç kesme nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/10/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, orman kanununa muhalefet nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... idaresi, ... ilçesi, ... ... mevkiinde bulunan 531 ve 532 nolu bölümlerdeki ormanlık alanın toprağın verim gücünden faydalanmak maksadıyla tahrip edildiğini, davalı hakkında 18/04/2008 tarih ve 249/4 sayılı suç tutanağı tanzim edildiğini, davalının haksız eyleminin aynı zamanda suç teşkil ettiğini belirterek oluşan zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu alanın dedesinden beri ailesinin kullanımında olduğunu, son olarak da burada kiraz yetiştirdiğini, kadastro tespitinde de bu durumun belirtildiğini, şu an arazide 4-5 yaşlarında kiraz ağaçları bulunduğunu ve arazinin 2/B kapsamında olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının ormanlık alandan işgal ve faydalanma suçunu işlediği ve cezasının kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; mahkemece mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmadığı, ceza dosyasında yapılan keşif ve bilirkişi raporunun hükme esas alındığı anlaşılmıştır. ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/53 esas ve 2011/447 karar sayılı ilamıyla davalının işgal ve faydalanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmişse de ceza yargılaması sırasında alınan orman mühendisi bilirkişi raporunda, dava konusu alanda arazi ve orman kadastrosu çalışmalarının tamamlanarak 1981 yılında kesinleştiği ve orman kadastro sınırı hattı üzerine düştüğü, yeni açma, herhangi bir ağaç ve fidan kesme, sökme ya da bitki örtüsü tahribi bulunmadığı, 5 yıldan bu yana da yeni açma niteliğinde bir bulguya rastlanılmadığı belirtildiğine göre ceza dosyası kapsamı ile de davalının ormanlık alanda ağaç kesme ya da diri orman örtüsüne zarar vermediği sabit iken salt ormanlık alanda işgal ve faydalanma suçunu işlediği gerekçesiyle davalının ağaçlandırma gideriyle sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4848, Karar No: 2019/5552, Tarih: 16.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4848 E.  ,  2019/5552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14712, Karar No: 2015/23515, Tarih: 30.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14712 E.  ,  2015/23515 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım-onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı yapılacağının belirtildiğini iddia ederek yol ve yemek ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı ise husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı asıl işveren, bu dosya ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan diğer dosyalarda bazı alt işverenlere davanın ihbar edilmesi için dilekçe sunmuş, mahkemece ihbar dilekçeleri ilgili alt işveren firmalara tebliğe çıkarılmış, bir kısmına tebligat yapılmış, bazılarına ise çıkarılan tebligat bila ikmal iade edilmiş ya da tebligat parçaları dosyaya alınmamış, bazı dosyalarda ise davalı asıl işverenin ihbar talebinde bulunmamakla birlikte işçinin özlük dosyası ile ödeme belgelerinin alt işverenlerden getirtilmesini istediği halde bu talep mahkemece dikkate alınmamıştır.

6100 sayılı HMK'nun 61 vd maddelerinde düzenlenen davanın ihbarı ile taraflardan biri davayı kaybettiği taktirde, üçüncü kişiye veya üçüncü kişinin kendisine rücu edeceğini düşünüyorsa, tahkikat sonuçlanıncaya kadar davayı üçüncü kişiye ihbar edebilir.

İhbar yazılı olarak yapılır. İhbar sebebinin gerekçeleriyle birlikte açıklanması ve yargılamanın hangi aşamada bulunduğunun belirtilmesi gerekir.

Dava kendisine ihbar edilen kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı olan taraf yanında davaya katılabilir.

Müdahale talebinde bulunan 3.kişi, yanında katılmak istediği tarafı, müdahale sebebi ve bunun dayanaklarını belirten bir dilekçeyle mahkemeye başvurur. Müdahale dilekçesi, davanın taraflarına tebliğ edilir. Mahkeme, gerekirse taraflarla birlikte 3.kişiyi de dinlenmek üzere davet eder, gelmeseler dahi müdahale talebi hakkında karar verir.

6100 sayılı HMK'nın yukarıda belirtilen ilgili hükümleri dikkate alındığında mahkemece, davalı asıl işverenin, davanın ihbarını talep ettiği bir kısım taşeron şirketler ile ilgili olarak ihbar dilekçesinin tebliğ edilmeksizin ya da tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları dosyaya alınmaksızın ve özellikle de davalı şirket vekilinin ihbar dilekçelerinin dönüşünün beklenilmesini talep etmesine rağmen ara kararı ile ihbar dilekçelerinin eksiksiz olarak tüm alt işverenlere tebliği dahi beklenmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosyaya alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri toplanıp, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretleri alt işveren şirketlerden müzekkere ile istenerek getirtmek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik ve inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde ile karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Kabule göre de; Seri halde Dairemize gelen dosyaların incelenmesi sırasında ... . İş Mahkemesinin 2014/333 Esas ve 2015/624 Karar sayılı dosyasında 2011 ve 2012 yıllarına ait bordroların sunulduğu tespit edilmiştir. Bu bordroların incelenmesinde davacılara yıllara göre değişen miktarlarda yol ve yemek ücretinin ödendiği anlaşılmaktadır. Zaten bu dosyada davacı da iş akdinin feshinden önceki bir yıl, yol ve yemek ücretlerini ödendiğini kabul etmektedir. Bu durum karşısında yol ve yemek ücreti tahakkuklarının ve ödeme belgelerinin alt işverenlerden istenerek ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenip, bordroların temin edilememesi durumunda işe sunulan bu bordrolardaki ücretler baz alınarak, ayrıca son bir yıl yemek ücretlerinin ödendiği hususunda dilekçesinde beyan bulunmayan davacılardan da ödeme yapılıp yapılmadığı sorularak açıklattırılıp, bordro sunulmayan dosyalarda 2011 ve 2012 yıllarına ait yol ve yemek ücretleri tahakkukları ve ödemeleri olduğundan bordroda adı bulunan davacıların alacak hesabının da bu ödemelerin mahsubundan sonra ödenmeyen miktarın belirlenmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13259, Karar No: 2024/6477, Tarih: 07.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/13259 E.  ,  2024/6477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2010/10 E., 2015/7 K.

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonunda davalılar ... ve müşterekleri vekili tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine Mahkemece ek kararla temyiz süresi geçtiğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar davalılar ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... İdaresince 20.11.1965 tarihli dilekçe ile; davalılar adına tespit edilen ... ilçesi ... Mahallesinde yer alan taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile açılan dava sonucunda, Serik Kadastro Mahkemesinin 2010/10 Esas, 2015/7 Karar sayılı ilamı taraflarca kararın temyiz edilmemesi üzerine Mahkemece 09.01.2015 tarihinde kesinleştirilmiştir.

Davalılar ... ve müşterekleri vekili 28.08.2018 tarihli dilekçeleri ile müvekkillerine yapılan tebligatların usulsüz olduğunu belirterek hükmü temyiz etmek için dilekçe vermiş, Serik Kadastro Mahkemesinin 23.11.2018 tarihli ek kararı ile gerekçeli kararın 21.06.2016 tarihinde kesinleştirildiği ve temyiz talebinde bulunanlara en son tebligatın 01.04.2016 tarihinde yapıldığı böylece temyiz başvurusunun süresi içinde yapılmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş davalılarca bu ek karar temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen ek karar usul ve kanuna uygun olup davalılar ... ve müşterekleri vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi ek kararının ONANMASINA,

71,80 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 543,60 TL'nin temyiz edendavalılardan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2261, Karar No: 2017/3512, Tarih: 08.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2261 E.  ,  2017/3512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içerisinde 2005 ve 2006 takvim yılına ait fatura aslı veya onaylı suretlerinin bulunmadığı, 2005 takvim yılı için suç tarihi ve uygulanacak kanun hükümleri ile dava zamanaşımının belirlenmesi bakımından önem arz ettiği göz önünde bulundurularak, mükellef şirket tarafından düzenlenen 2005 ve 2006 takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı sureti temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanığın bahse konu faturaları kendisinin düzenlenmediği savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu faturaları kullanan şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması ve gerekirse faturalar üzerindeki yazı ve rakamların sanığa ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçlarında her bir takvim yılı içinde birden fazla düzenlenen faturanın varlığı halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç cezalar yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6521, Karar No: 2021/5353, Tarih: 18.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/6521 E.  ,  2021/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3816, Karar No: 2023/3077, Tarih: 28.02.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3816 E.  ,  2023/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4116 E., 2022/4550 K.

DAVA TARİHİ : 25.03.2020

KARAR : Davalının istinaf başvurusunun kesinlik nedeniyle reddi,davacının istinaf başvurusunun kabulü ile asıl ve birleşendavanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 49. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/635 E., 2022/482 K.

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... 35. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/240 E., 2020/92 K.

Taraflar arasındaki sendika yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkin asıl ve birleşen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince birleşen dosya bakımından davalının istinaf başvurusunun kesinlik nedeniyle reddine, asıl dava bakımından davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl dava bakımından davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Sendikanın 24.12.2017 tarihinde yapılan Seydişehir Şube seçimlerinde şube başkanlığı görevine seçilmiş olduğunu, görevini 10.01.2018 tarihinden itibaren yerine getirmekte olduğunu, Sendikanın teamülleri gereğince Genel Merkez Yönetim Kurulu tarafından şube başkanı ve şube yönetim kurulu üyeleri dâhil istifa dilekçesi alındığını, davalı Sendika Genel Merkez Yönetim Kurulunun 18.03.2020 tarihli ve 124 No.lu kararı ile işleme konulduğu belirtilen istifa dilekçesinin seçim sonrası 2,5 yıl önce alınan dilekçe olduğunu, müvekkilinin iradesi dışında işleme konulduğunu, müvekkili tarafından ... ilişkisinin telkini gereği, iradesi dışında kullanılmamak üzere 24.12.2017 tarihinde yapılan Seydişehir Şube seçimlerinden sonra verilmiş olan (her şube başkanından ve yönetiminden alınan) ve üzerinden 2,5 yıl geçmiş bir belgenin yeni verilmiş gibi işleme konulmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davalı Sendika Genel Merkez Yönetim Kurulunun 18.03.2020 tarihli ve 124 No.lu kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Sendikaya 14.05.2020 tarihinde e-Devlet üzerinden üyelik talebinde bulunduğunu, üyelik talebinin reddine ilişkin 09.....2020 tarihli ve 492 YK Karar sayılı Yönetim Kurulu kararının müvekkiline 11.....2020 tarihinde tebliğ edildiğini, ilgili Yönetim Kurulu kararındaki gerekçelerin gerçeği yansıtmadığını, davacının şube başkanlığını sonlandırması sonucu üyeliğinin düştüğünü, yapılacak bir seçim sonucu üyeliği bulunmayan davacının aday olamayacağını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davalı Sendika Genel Merkez Yönetim Kurulunun 09.....2020 tarihli ve 492 No.lu kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının bizzat kendi el ürünü dilekçesi ve imzasıyla, özgür irade ve istemiyle istifa dilekçesi vermek suretiyle yürütmekte olduğu görevinden istifa ettiğini, istifa dilekçesinin el yazısıyla kaleme alındığını, altındaki imzanın da bizzat davacıya ait olduğunu, herhangi bir irade fesadı iddiasının söz konusu olmadığını, davacının özgür iradesiyle ve isteğiyle bizzat kendi el yazısıyla kaleme alarak imzaladığı müvekkili Sendika Genel Merkezine ulaştırdığı istifa dilekçesinin hukuki sonucuna katlanmak yerine anılan dilekçenin geçersizliğini ileri sürmesinin açıkça hakkın kötüye kullanımı mahiyetinde olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

2. Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; Genel Yönetim Kurulu kararında da işaret edildiği üzere davacının müvekkili Sendika ve yöneticilerini küçük düşürücü, aşağılayıcı, itibarını zedeleyici eylem, işlem, tasarruf, paylaşım ve ifadelerde bulunduğunu, bunların aynı zamanda Sendika Ana Tüzüğü'nün de ihlali anlamına geldiğini, sendika üyelik başvurusunu reddetme/kabul etmeme işlem ve yaptırımının haklı olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına göre Sendika Genel Merkezinin 18.03.2020 tarihli ve 124 numaralı kararı ile davacıya ait şube başkanlığı ve şube yönetim kurulundan istifa dilekçesinin işleme konulduğu, Sendika ile alışverişte bulunan esnaflardan A.Ş.'nin davacıdan alacaklarını tahsil edemediği, yazılı ve sözlü başvurular üzerine sonradan H.K. tarafından 03.....2020 günü ödemelerin yapıldığı yönünde imzalı beyan verdiği, E... Ltd. Şti. yetkilisi Z.E. tarafından imzalanan evrakta davacı tarafından sendika borçlarının ödenmediği, davacı tarafından yazıldığı ve imzalandığı hususunda taraflar arasında çekişme bulunmayan istifa dilekçesinin işleme konulmasının usule ve mevzuata uygun olduğu, davacının yönetici sıfatını haiz olduğu, baskı ve zorlamaya tâbi tutulamayacağı değerlendirilerek 18.03.2020 tarih ve 124 numaralı kararın iptaline yönelik talebin reddine karar verildiği, sendika üyeliğine verilen önemin ... ve uluslararası kanunlar ile düzenlendiği ve korunduğu, yine doktrinde de buna ilişkin tespitlerin yapıldığı değerlendirilerek üyelik başvurusunun reddine dair işleminin hukuka aykırı ve ağır bir yaptırım olduğu gerekçesiyle birleşen davanın kabulüne, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri