muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3770, Karar No: 2014/20341, Tarih: 03.12.2014

5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılmasısuretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52

. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, 5237 sayılı TCK'nın 158/1, f, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 15.000 TL, haksız menfaatin iki katının 30.000 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 1500 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, indirim ve artırımların bu miktar üzerinden yapılarak 1562 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 31.240 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan haksız menfaatin iki katı olarak cezanın belirlenerek sanık hakkında, netice olarak 25.000 TL olarak eksik adli para cezası tayini ve mahkemenin gerekçe kısmında da kabul ettiği üzere sanığın farklı tarihlerde sahtecilik eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2168, Karar No: 2024/958, Tarih: 14.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/2168 E.  ,  2024/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2022 tarihli ve 2019/283 Esas, 2022/185 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 ve 63 üncü maddelerinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

b. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 ncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 53 ve 63 üncü maddelerinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/2063 Esas, 2023/143 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

b. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri ibaresinin 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi olarak değiştirilmesi, katılan kurum lehine de vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin ibarenin eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, suç vasfının kasten yaralama olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, üst hadden ceza verilmesinin hatalı olduğuna, sanığın ceza sorumluluğuna ilişkin düzenlenen raporların yetersiz olduğuna, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri, sanık hakkında üst hadden cezalar verilmesi gerektiğine, vekalet ücretine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile katılan ...'nin evli olup...'nde ikamet ettikleri, katılanın kendisini aldattığı düşüncesiyle sanığın katılan ile sorunlar yaşadığı, tarafların suç tarihinde tatil amacıyla ... İlçesi ... Köyü'ndeki ikametlerinde bulundukları sırada sanığın yine aynı şekilde kendisini aldattığını söyleyerek ele geçirilemeyen kama ile katılana saldırarak vücudunun çeşitli bölgelerinde çok sayıda yara oluşacak şekilde katılanı yaraladığı, bu eylem sonrasında sanığın bir süre ikamette kaldıktan sonra katılanı evde tek başına bırakarak kapıyı kilitleyip evden ayrıldığı, katılanın yaralı vaziyette ikametin balkonuna çıkarak yardım istediği, komşusu olan tanık Sevgi'nin durumu farkederek olayı sağlık görevlilerine bildirdiği, katılanın yaşamını tehlikeye sokacak, vücudunda hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyen kemik kırılmasına, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı, 01.08.2018 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre kolluk görevlilerinin olayın meydana geldiği ikametin balkonuna tırmanmak suretiyle çıktığı, ikametin kapısının kilitli olması sebebiyle kapı kırılarak katılanın ikametten çıkartıldığı, yani sanığın ikametin kapısını kilitlemek suretiyle katılanın dışarıdan müdahale olmadan ikametten çıkmasına engel olduğu, bu şekilde gerçekleştirdiği eylemi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşıldığından bu suçtan da cezalandırılmasına karar verildiği, eylemini silahla eşine karşı gerçekleştirdiği anlaşıldığından hükmedilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri gereğince artırım yapıldığı, dosyaya yansıyan kişiliği dikkate alınarak hükmedilen cezalardan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmadığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi'nin 18.03.2020 tarihli raporu, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 29.04.2020 tarihli raporu, ... ... Üniversitesi Hastanesi'nin 25.07.2019, 05/10/2021, 01.02.2022 tarihli raporları, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 22.11.2018 tarihli raporu, 02.08.2018 tarihli adli muayene raporu, 01.08.2018 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı, kolluk güçleri tarafından düzenlenen diğer tutanaklar ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

3. Katılan hakkında düzenlenen ... Devlet Hastanesinin 02.08.2018 tarihli, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 22.11.2018 tarihli, ... Üniversitesi Hastanesinin 25.07.2019, 01.02.2022 tarihli raporlarında, sağ femurda 3 cm, 1.5 cm, 1 cm ve 4 cm'lik kesiler olduğu, sağ skapula altında 3 adet 3 cm'lik kesi olduğu, sağ skapula altında 3 adet 3 cm kesi, sol skapula altında 3 cm'lik kesi olduğu, sol ön kolda 4 cm'lik kesi olduğu, sağ el bileğinde 3 cm'lik, batın üst kadranda 3 cm, 3 cm, 4 cm ve 5 cm'lik kesilerin olduğu, batındaki kesilerin derinliklerinin ortalama 5 cm olarak hesaplandığı, yaralanmanın yaşamı tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, şahısta saptanan L3 vertebra transvers proçes kırığının, hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak silahın bu suçta kullanılmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca artırım yapılmasının hatalı olması ve katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinden istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin ve atılı suçların unsurlarının oluştuğunun saptandığı, suçta kullanılan araç, darbe yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeler, katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, sanığın eylem sonrasında sergilediği tutum ve davranışları nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı boyut ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, sanığın ceza sorumluluğuna ilişkin alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmolunduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrıca artırım yapılmasının hatalı olması nedeniyle nitelikli hâl olarak sadece aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin uygulanma imkanı bulunduğundan bahisle ilgili maddeyi hüküm fıkrasından çıkartmak suretiyle hükmün düzeltilerek esastan reddine karar vermesi üzerine birden fazla nitelikli hal ihlali bulunduğu gerekçesiyle üst sınıra yakın temel ceza tayin eden İlk derece mahkemesinin hüküm fıkrası ile kabulü arasında çelişkiye neden olunduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendinde düzenlenen eşe karşı hürriyeti yoksun kılma suçundan, 2 yıldan 7 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temel ceza tayini sırasında, dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşarak bir cezaya hükmolunması yerine yazılı şekilde üst sınıra yakın ceza tayini ile fazla cezaya hükmolunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/2063 Esas, 2023/143 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/2063 Esas, 2023/143 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci

fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi fazla ceza tayini yönünden yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/2063 Esas, 2023/143 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay ... Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1321, Karar No: 2014/1337, Tarih: 26.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/1321 E.  ,  2014/1337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kestel Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :10.05.2012

Numarası :2009/190-2012/114

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı K.. B.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca fazla imalât bedelinin tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, davalı reddini savunmuş, mahkemece davanın ıslah olunan miktar üzerinden kabulüne dair verilen karar, davalı Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı belediye ile davalı A..H..Ltd.Şti. arasında imzalanan 04.09.2007 tarihli sözleşmeyle, belediyeye ait hizmet binasının anahtar teslimi yapılması kararlaştırılmıştır. D..A..Ltd.Şti. ile davacı arasında imzalanan 28.02.2008 tarihli sözleşmeyle de anılan sözleşme konusu belediye hizmet binasının tesisat ve klima sisteminin yapılması davacı tarafından yükümlenilmiştir. Eldeki davada, bu sözleşmeye göre mekanik tesisatın inşası sırasında binada, kanallı havalandırma sisteminin olmadığı, radyatör, braşman ve klima altyapı borularının eksik olduğunun anlaşılması üzerine belediye tarafından ödeneceği taahhüdüyle bu imalâtları da tamamladığı halde bedelinin ödenmediğini belirterek davalılardan müştereken-müteselsilen tahsili istenmiştir. Davalı belediye vekili bu imalâtların A..Ltd.Şti. ile yapılan sözleşme kapsamında kaldığını savunmuş, diğer davalı cevap vermemiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda belediye savunması, kısaca asıl sözleşme kapsamında olup olmadığı değerlendirilmeden ek imalât olarak bedeli hesaplanmıştır. Oysa, belediyenin A.. Ltd.Şti. ile imzaladığı anahtar teslimi götürü bedelli sözleşme kapsamında kalması durumunda fazla imalât sayılamayacağından bedelinden belediye sorumlu tutulamaz. Davacıyla davalı AbbLtd.Şti. arasındaki sözleşme kapsamında ise A.. Ltd.Şti’nin sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş bilirkişilerden ek rapor alınarak, davada bedeli istenen imalâtların 04.09.2007 tarihli sözleşme kapsamında incelenerek götürü bedele dahil olduğu anlaşıldığından belediye hakkındaki davanın reddine, sözleşme kapsamında olmadığı anlaşıldığında, BK’nın 410 ve devamı maddelerince yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarına göre tutarı hesaplattırılarak davalılardan tahsiline hüküm kurmaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle hükme varılması doğru olmadığı gibi 818 Sayılı mülga Borçlar Yasası’nın 101/1. maddesince temerrüdün varlığı araştırılmadan tesbit tarihinden faizin başlatılması, piyasa fiyatı yerine birim fiyatlarla hesap yapan bilirkişi görüşüyle bağlı kalınması usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı belediye yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı K.. B..’na geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 26.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10432, Karar No: 2012/17564, Tarih: 26.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10432 E.  ,  2012/17564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan 2/B uygulaması ile orman dışına çıkartılan Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan 2/B uygulaması ile orman dışına çıkartılan Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Davacının hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlarının bedeline hükmedilebilmesi için bu ağaçların kesilmesi veya davacının kullanımına engel olunması gerekir.

Bu nedenle; mahallinde keşif yapılarak söz konusu ağaçların mevcut olup olmadığının, mevcut ise davacının kullanmasına davalı idarece engel olunup olunmadığının gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.