muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5563, Karar No: 2025/2517, Tarih: 17.02.2025

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Başvurunun kabulü ile 119.008,52 TL kalıcı iş göremezlik tazminatının 09.06.2022 tarihinden itibaren işlemiş yasal faizi ile sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine verilmesine" karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile aktüer bilirkişi raporunda yapılan hesaplama neticesinde sigorta kuruluşunun yapılan ödemelerle sorumluluğunun sona ermediği, ilgili ödemelerin tenziliyle tazminat tutarının belirlendiği, somut olayda, kaza yapan araçta, başvuranın orta arka koltukta yolcu olduğu, sürücü ile yolcu olan başvuru sahibi arasında hemşehrilik, muhtar ile köylü yakınlığı ilişkisi olduğunun dosyada mevcut ifade tutanaklarından anlaşıldığı, başvuru sahibinin hatır için bedelsiz taşındığını kabule imkân verecek nitelikte bir delil bulunmadığı, dosyaya sunulu trafik kazası tespit tutanağında, tek taraflı trafik kazasında sigorta kuruluşu tarafından sigortalı araç sürücüsünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu Madde 52/1-b kuralını ihlal ettiğinden birinci derecede kusurlu olduğu sigorta kuruluşunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olması nedeniyle, tazminat hesaplamasının sigorta kuruluşu yönünden %100 kusur oranına göre yapıldığı, sunulan sağlık kurulu raporunun yönetmeliğe uygun olduğu, aktüer tazminat hesabının hukuka uygun olduğu, dosya ve alınan bilirkişi raporunda başvuru sahibinin müterafik kusurlu kabul edilmesini gerektiren bir delil ve bilgi olmadığı gibi, her iki taraf lehine maktu tutar gözetilmek kaydıyla 1/5 vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle "İtiraza konu 25/11/2022-K-2022/308744 sayılı Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı Sigorta Kuruluşu vekilinin yapmış olduğu itirazların kısmen kabul edilerek; Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 25.11.2022-K-2022/308744 sayılı kararının 3. Maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesine, diğer hükümlerin aynı şekilde icrasına,“3. 9.200,00 TL vekâlet ücretinin sigorta kuruluşundan alınarak başvuru sahibine verilmesine,” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile düzeltilmesine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili şirkete yalnızca sürekli iş göremezlik tazminatına ilişkin başvuru yapıldığını, alınan aktüer raporu doğrultusunda işbu kaleme ilişkin olarak 17.03.2021 tarihinde 130.862,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkili şirketin başkaca bir sorumluluğu kalmadığını, tahkim komisyonu kararında geçici bakım giderine de hükmedildiğini, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakım gideri talebine ilişkin müvekkili şirkete başvuru yapılmadığını, başvurunun usulden reddi gerektiğini, sağlık kurulu raporunun mevzuatta açıkça ifade olunan şartları taşımadığını, kusur oranının tespitinin önem arzettiğini, müterafik kusur ve hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, faiz başlangıcının dava tarihi faiz türünün yasal faiz olarak kabul edilmesi gerektiğini, müvekkili şirketin ekspertiz ücretinden sorumluluğu bulunmadığını, vekalet ücretinin AAÜT’de belirlenen vekalet ücretinin 1/5’i olması ve hükmedilecek vekalet ücretinin her iki yan bakımından göz önüne alınması gerektiğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1-Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-2918 sayılı Kanun’un 87. maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 6098 sayılı Kanun’un 51. maddesi uyarınca hatır için karşılıksız yolcu taşıma veya aracı kullandırmada genel hükümlere göre tazminattan uygun bir indirim yapılması, doktrinde ve Yargıtay içtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiştir.

Hatır için yolcu taşıma veya aracı kullandırmadan söz edebilmek için, ölen veya yaralananın bir menfaat karşılığı olmaksızın taşınması veya aracın kullanılması, diğer bir deyişle taşıma veya kullanmada ölen veya yaralananın menfaatinin bulunması gerekir. Bu nedenle taşıma veya kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir menfaatinin bulunması hâlinde hatır taşımasından söz edilemez. Bu bakımdan hatır ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma veya kullanmanın kimin menfaatine olduğunun belirlenmesi önemlidir. Taşıma veya kullandırma, ekonomik yarar için olabileceği gibi ortak toplumsal değerler nedeniyle de olabilir. Ancak yakın akrabaların ve eşin taşınmasında bir menfaatten söz edilemeyeceği için hatır için taşımadan da bahsedilemez. Hâkim, gerekçesini kararında tartışmak ve nedenlerini göstermek koşuluyla tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda da değildir.

Somut olayda; davalı vekilince başvuruya cevap ve itiraz dilekçelerinde hatır için taşıma def’inde bulunulmuştur. Her ne kadar İtiraz Hakem Heyetince sürücü ile yolcu olan başvuru sahibi arasında hemşehrilik, muhtar ile köylü yakınlığı ilişkisi olduğunun dosyada mevcut ifade tutanaklarından anlaşıldığı, başvuru sahibinin hatır için bedelsiz taşındığını kabule imkân verecek nitelikte bir delil bulunmadığı gerekçesi ile hatır taşıması indirimi yapılmamış ise de sürücü ile yolcu olan başvuru sahibinin aynı yer nüfusuna kayıtlı olduğu, taraflar arasında hemşehrilik ile köylü yakınlığı ilişkisi olduğu sabit olup davacının sürücüye bu taşıma için ücret ödemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilmelidir. Bu durumun aksi davacı tarafça ispat edilemediğinden davalının süresinde yapılan hatır için taşıma savunmasına itibar edilerek 6098 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince Dairemizin yerleşik uygulamasına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılmak suretiyle davalının sorumlu olduğu tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/764, Karar No: 2016/2686, Tarih: 02.05.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/764 E.  ,  2016/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesi'nce 29/01/2014 tarihinde 2007/270 esas ve 2008/7 ek karar sayı ile verilen kamu davasının düşürülmesine ilişkin ek kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 26/01/2016 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosyadan;

... Sulh Ceza Mahkemesi'nce 29/01/2008 tarihinde 2007/270 esas ve 2008/7 karar sayı ile verilen, TCK'nın 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına ve aynı Kanun'un 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin hükmün kesinleştiği; tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmesi üzerine, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nce 29/01/2014 tarihinde 2007/270 esas ve 2008/7 karar sayılı ek karar ile hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle TCK'nın 191/5. maddesi gereğince açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 29/01/2014 tarihli ek kararının bozulması istenmiştir.

Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması nedeniyle hükümlünün cezasının infaz edilmiş sayılması yerine davanın düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı olup kanun yararına bozma talebine dayanan ihbar yazısında ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Sulh Ceza Mahkemesi'nce 29/01/2014 tarihli 2007/270 esas ve 2008/7 karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13466, Karar No: 2019/12067, Tarih: 29.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/13466 E.  ,  2019/12067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı asıl işveren ... Üniversitesi Rektörlüğü'ne bağlı ... Hastanesi'nde, 08/10/1997-27/11/2014 yılları arasında muhtelif alt işverenlere bağlı olarak temizlik görevlisi sıfatıyla ve en son alt işveren ..-Tem San. Tic. Ltd. Şti. & ... Tem. San. Tic. Ltd. Şti. İş Ortaklığı nezdinde çalıştığını, hizmet akdini 15 yıl sigortalılık süresi ve 3600 prim gün sayısını tamamladığı için haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem tazminatı alacağı dava açıldıktan sonra ödenmiş olduğundan bu alacak kalemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, yıllık izin ücreti yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde davalılardan Üniversite Rektörlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... & ... Ltd. Şti. İş Ortaklığı olarak adi ortaklığa yöneltilmiş, dava dilekçesi adi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan tüm ortaklara tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek adi ortaklık aleyhine hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 29.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15361, Karar No: 2018/14938, Tarih: 27.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/15361 E.  ,  2018/14938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 27.11.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı ... ve vekili Avukat ....... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı ... vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, miras bırakanı ...'un maliki olduğu 2214 parsel sayılı taşınmazını mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak damadı davalı ...'a satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1939 doğumlu miras bırakan ...'un 01.11.2010 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak oğlu davacı ... ile dava dışı kızı ...'yı bırakttığı, miras bırakanın 11.06.2009 tarih ve ... yevmiye nolu senetle dava konusu 2214 parsel sayılı taşınmazı damadı davalı ...'ye (...'nın kocası) satış suretiyle temlik ettiği, anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, mirasbırakanın taşınmazı davalı damadına temlik ettiği tarih itibariyle akit bedeli ile gerçek değeri arasında bariz fark olduğunun keşfen saptandığı, dinlenen tanık beyanlarından miras bırakanın taşınmaz satımı gerektirir haklı ve geçerli bir sebebinin bulunmadığı, her ne kadar 11.06.2009 tarihinde miras bırakanın eşi ...'in .... Bankasındaki hesabına 13.460,00 TL , miras bırakanın ...taki hesabına 9.950,00 TL yatırıldığı dekontlar ile sabit ise de bu paraların kimin tarafından ne için yatırıldığını belli olmadığı, satış bedeli olduğu düşünülecek olsa dahi taşınmazın temlik tarihindeki gerçek değerine nazaran oldukça düşük tutarda olduğu, öte yandan, miras bırakanın aynı akitle kızı ...'ya da 2022 parsel sayılı taşınmazı temlik ettiği, davacının ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/1 Esas sayılı dava dosyası ile 2022 parsel sayılı taşınmaz yönünden ... aleyhine muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı iptal ve tescil talebi ile açtığı davada "1985 parselden karşılığında tapuda satış gösterilerek 4950 m2 yer aldım, bu nedenle ben davamdan feragat ediyorum.." şeklinde beyanda bulunduğu ...'nın da"1985 parselden karşılığında tapuda satış gösterilerek 4.950 m2 yer verdim, feragati kabul ediyorum.." şeklindeki beyanı gözetildiğinde davaya konu temlikin muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davacılar vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6251, Karar No: 2013/8997, Tarih: 13.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6251 E.  ,  2013/8997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalanan ve davalının işleteni olduğu aracın, ehliyetnamesiz ve alkollü sürücünün kullanımında iken 26.09.2005 tarihinde neden olduğu trafik kazası sonucunda yaralanan üçüncü kişiye tedavi giderleri ve daimi iş göremezlik zararı için toplam 50.000,00 TL tazminat ödendiğini belirterek 50.000,00 TL tazminatın ödeme tarihi 11.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulüne, 50.000,00 TL maddi tazminatın 11.09.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine…” karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rucuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı Allianz Sigorta A.Ş vekili, trafik sigorta poliçesine göre kendi sigortalısı ...'a husumet yönelterek tazminat isteminde bulunmuştur. Dava dilekçesi ve duruşma günü, ... adına tebliğe çıkarılmıştır. Kendisine tebligat yapılan ... vekili, gerek yargılama sırasında verdiği cevap dilekçesinde, gerekse

temyiz dilekçesinde; müvekkilinin, sigorta poliçesinde, sigortalı-işleten olarak gösterilen ... ile aynı kişi olmadığını, sadece isim ve soyadlarının aynı olduğunu, müvekkilinin sigorta poliçesinin tarafı olmadığını, müvekkiline ait vergi ve kimlik numaralarının, poliçede yazılı sigortalıya ait vergi ve kimlik numaralarından farklı olduğunu, vergi ve nüfus dairesinden araştırıldığında bu durumun anlaşılabileceğini, dava konusu araçla herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, husumetin gerçek işletene (sigortalıya) yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı vekilinin ısrarla yaptığı bu savunması üzerinde durulmamış ve savunma doğrultusunda araştırma yapılmadan davalının sorumluluğuna karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı vekilinin ısrarla yaptığı bu savunması üzerinde durulmamış ve savunma doğrultusunda araştırma yapılmadan davalının sorumluluğuna karar verilmiştir.

Taraf teşkili davanın görülebilme koşullarından olup, re'sen nazara alınması gerekir. Ayrıca taraf teşkili sağlanmadığı sürece işin esasına girme olanağı da yoktur. Bu durumda; mahkemece, davalı vekilinin yukarıda açıklanan savunması doğrultusunda araştırma yapılmalı, sigorta poliçesinde gerçek işletene ait yazılı vergi ve kimlik numaraları ile davalının vergi ve kimlik numaraları karşılaştırılmalı, vergi ve nüfus dairesine yazı yazılarak gerçek işletenin kim olduğu tespit edilmeli, gerçek işletenin, davaya yanıt veren kişi olmadığının belirlenmesi halinde, tespit edilen gerçek işletene, dava dilekçesi ve duruşma günü usulüne uygun olarak tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra davalıdan savunma ve delilleri sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yukarıda yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 13.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.