muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1715, Karar No: 2024/122, Tarih: 09.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/1715 E.  ,  2024/122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/281 E., 2016/25 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli ve 2014/281 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası ve 209 uncu maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği; 28.12.2020 tarihli Adli Tıp Kurumu Raporunun yeterli olmadığına, sübutun vücut bulmadığına, hükmün eksik inceleme ve araştırma neticesi verildiğine, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılma ve/veya erteleme kararı verilmemesinin usul yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanıkların temyiz istekleri ; süre tutum dilekçesi verilmesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in katılan aleyhine başlattığı icra takibi kapsamında 2013 yılı Şubat ayı içerisinde katılana ait iş yerinde yapılan haciz esnasında, katılanın muhafazayı durdurmak amacıyla borcunu ödediğinde geri almak üzere sanık ...'in vekili Av. ...'ın katibi tanık...'e toplam bedelleri 38.000,00 TL olan yedi adet senedin tarihlerini yazarak imzalayarak verdiği, fakat takibin devamı üzerine muhafaza yapılması üzerine açtığı menfi tespit davasını kazandığı, haczedilen mallarının kendisine iade edildiğini ancak haciz tehditi altında verdiği senetlerin iade edilmeyerek; sanıklar ...,... ve ...'in fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek alacaklı kısımlarına sanık... ismi yazılıp, sanık ...'a ciro edilmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia olunmuştur.

2. Sanıklar aşamalardan üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

2. Sanıklar aşamalardan üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

3. Mahkeme tarafından; katılan beyanları, avukat ... tarafından imzalanmış mevcut senetler tutanaktır başlıklı belge, icra dosyaları, tanık beyanları, ekspertiz raporu, mahkeme dosyası, senetlerde cirosu olduğu halde sanık ... hakkında borçlu sıfatıyla takip yapılmayarak sadece senet keşidecisi katılan hakkında takibe geçilmesi, söz konusu takibin de katılanın ayrıca şikâyetçi olduğu avukat ... tarafından yapılması, katılanın kazandığı menfi tespit davasının kesinleşmesini mütakip gün senetlerin sanık ... harici bir başkası adına icraya konulması, tutanaktır başlıklı belgedeki senet miktarı ve tutarlarının icraya konulan senetlerle aynı olması değerlendirme ve kabulü ile sanıklar hakkında temyize konu hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli ve 2014/281 Esas, 2016/25 Karar sayılı kararında sanıklar ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21593, Karar No: 2018/16609, Tarih: 25.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/21593 E.  ,  2018/16609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;davacının davalı iş yerinde 10.09.2009 - 02.12.2013 tarihleri arasında gece bekçisi olarak çalıştığını davacının fazla çalışma, hafta tatili, resmi ve dini bayram tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek,kıdem tazminatı,fazla mesai ücreti,hafta tatili ücreti,yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinden herhangi bir alacağının olmadığını ve işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının yaz/kış 22:00-07:00 arasında çalıştığını, net maaşının 964,28 TL olduğunu, bir kısım fazla mesai alacakları olduğunu ancak bunların da davacıya 2009-2011 yılları arasında imzalı bordrolar karşılığında ödendiğini, 2011-2013 yılları arası fazla mesailerin ise davacıya ödendiğini ancak bordroların imzalanmadığını,davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; ... kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; hizmet döküm cetvellerine göre her ne kadar davacının gece bekçisi olarak 10.03.2009-30.11.2013 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalıştığı anlaşılmakta ise de, taleple bağlılık ilkesi gereği davacı 10.09.2009 tarihinden itibaren davalının yanında çalıştığını belirttiğinden davacının 10.09.2009-02.12.2013 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalıştığının kabul edildiği,iş akdini feshetme iradesini ortaya koyan kişinin işe gitmesi kendisinden beklenemeyeceğinden, dolayısıyla davacının işten ayrılma iradesini ortaya koyduğu 02.12.2013 tarihinden sonra işe gitmemesi normal olup, davalı tarafça davacının işe gelmediği gerekçesi ile bu tarihten sonra 03, 04 ve 05 Aralık 2013 tarihlerinde tutulan ve 10.12.2013 tarihli iş akdini feshine dair ihtarnameye dayanak teşkil edilen devamsızlık tutanaklarına itibar edilmediği, yıllık izinlerin karşılığı olan izin ücretlerinin fesihten önce 03.05.2013 tarihinde davacıya imzası karşılığında ödendiği anlaşıldığından davacının yıllık izin alacağı talebinin reddine, özellikle her iki tarafın ortak tanığı olan Mehmet Süer başta olmak üzere, davacının gece bekçiliği yaptığı iş hanında çalışan ya da dükkanı bulunan gerek davacı gerekse davalı tanıklarının davacının iddialarını doğrular ve benzer şekildeki beyanları yazılı delile yakın nitelikte güçlü delil olarak kabul edildiğinden hesaplanan fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili alacaklarından takdiri hakkaniyet indirimi yapılmadan hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı fazla mesai ,ulusal bayram genel tatilinde ve hafta tatilinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile kanıtlamış olup, yazıl delil ile ispat olmadığından bu alacaklardan hakkın özünü etkilemeyecek bir oranda karineye dayalı makul indirime gidilmesi gerekirken adı geçen alacakların indirimsiz olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/38108, Karar No: 2017/34003, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38108 E.  ,  2017/34003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24816, Karar No: 2013/22067, Tarih: 28.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/24816 E.  ,  2013/22067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile ilgili olarak, sanığın duruşmadan haberdar edilerek savunması tespit edildikten sonra yasal ve kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın denetim süresi içerisinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymadığının sabit olması halinde 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13883, Karar No: 2017/5583, Tarih: 05.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13883 E.  ,  2017/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın iş yerinde meydana gelen yağma olayı nedeniyle işyerinden elde edilen güvenlik kamera görüntülerindeki kişi ile bu eylemden 3 gün sonra meydana gelen ve sanığın ikrarına konu yağma eylemindeki sanık arasında benzerlik bulunduğunun kolluk tarafından tutulan 10.04.2013 tarihli tutanakla tespit edilmiş olması karşısında; iş yeri güvenlik kamera görüntülerindeki şahsın, sanık olup olmadığı hususunda kriminal laboratuvarlar aracılığı ile bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik soruşturma ile yetinilip, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraaat kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5736, Karar No: 2018/714, Tarih: 24.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5736 E.  ,  2018/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Olay günü sanığın ormanda kaçak ağaç kestiği ihbarı üzerine yapılan kontrolde, ormancıları gören sanığın kaçtığı ancak kendisine ait olan ve ağaç kesilen yerde bulunan minibüs içinden sanığa ait mont ile kimlik belgesi ele geçirilmesi, minibüs içinde yeni kesilmiş emval kalıntılarına ait talaş görülmesi, yine olay yerinden kesilmiş olan ağaçların suça konu minibüse sığacak şekilde boylanmış olması, önceki mahkumiyet kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından subuta dokunulmadan emvalin yakacak nitelikli olması nedeniyle temel ceza üzerinden indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulması ve bozmaya uyulması karşısında, bozma ilamı doğrultusunda sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2) Suça konu emval ile suçta kullanılan minibüs hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24235, Karar No: 2013/18958, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/24235 E.  ,  2013/18958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...’in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22/08/2000 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8692, Karar No: 2022/7163, Tarih: 16.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/8692 E.  ,  2022/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece her ne kadar sanıklar ve mağdur sanıklar suçlamaları kabul etmemişler ise de gerek kaçamaklı ikrara dönük beyanları ,gerek tanıkların, mağdur sanık ... ve eşi ...'in iddialarını doğrular nitelikteki tanık anlatımları ve gerekse doktor raporları kapsamına göre kendilerini suçtan kurtarmaya matuf savunmalarına itibar edilmemiştir'' gerekçesiyle müşteki beyanlarına üstünlük tanındığının ifade edilmiş olması, dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanıklar ..., ..., ... ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'ın olay günü müştekilerin ikametlerine gittikleri ve kapıyı çaldıkları, kapıyı müşteki ...'ün açtığı, sanık ...'ın müşteki ...'ü kolundan tutup seninle işimiz yok diyerek kenara iteklediği, diğer sanıklar ile birlikte içeriye uzanarak müşteki ...'ün arkasında bulunan müşteki ...'i ikametinin içinden alarak evin dışına çıkardıkları ve bu şekilde sanıkların konut dokunulmazlığını ihlal suçunu işledikleri yönündeki mahkeme kabulünde isabetsizlik olmadığından tebliğnamedeki aksi yöndeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, ./..

S/2

yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafilerinin sübuta, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.