muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4590, Karar No: 2023/6408, Tarih: 20.12.2023

I. DAVA

Davacılar vekili; kayden maliki olunan taşınmazlara davalı tarafından yol inşaatı yapılarak tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek el atmanın önlenmesi, kâl ve tazminat talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalılar tarafından yapılan imalatın mühendislik kurallarına ve teknik şartnamelere uygun olduğu, davacının parsel çizgisinin dış tarafında imar yolu için ayrılan alanda kaldığı, yapılmakta olan imar yolunun acil durumlarda ambulans ve itfaiye girişlerini engellemeyeceği, yol yapımında gerekli önlemlerin alınması ve usulüne uygun imal edilmesi halinde yağmur sularının site sakinleri için tehlike arzetmeyeceği, el atmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olmasının gerektiği, ileride zarar doğacağından bahisle el atmanın önlenmesi davasının açılamayacağı, davalı tarafından başlatılan ve devam eden yol yapımı çalışmasının hali hazırda davacı tarafa zarar verdiğinin tespit edilmediği, imar yolu yapımının devam etmesinden dolayı tel örgülerin ve direklerinin kaldırıldığına ve taş duvarın yıkıldığına dair bir delile rastlanmadığı, yol yapım çalışması nedeniyle ortaya çıkan taş, toprak ve moloz kalıntılarının temizlenmesinin gerektiği gerekçesiyle davanın müdahalenin önlenmesi ve kal talebi yönünden reddine, yol yapımı sırasında ortaya çıkan taş, toprak ve moloz kalıntılarının davalı tarafından temizlenmesine, davalıya bu hususta 1 haftalık süre verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki ve aşamalardaki iddialarını tekrarla taleplerinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili istinafa cevap ve katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle, davacıların dava dilekçesinde toplamda 13.000,00 TL tazminat talep ettiğini, bu kapsamda reddedilen bedel üzerinden nispi olarak vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, reddedilen kısım karar tarihi olan 2020 yılı için belirlenen maktu 3.400,00 TL maktu vekalet ücretinin altında kaldığından ilgili hükme göre maktu vekalet ücreti olan 3.400,00 TL'ye hükmedilmesi gerekirken 1.500,00 TL'ye hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın vekalet ücretine yönelik kısmının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin istinaf talebinin incelenmesinde; bilirkişi heyetince düzenlenen asıl ve kök raporlarda, davacıların itirazlarının imar planına yönelik olduğu, davalı tarafından yapılan yolun imar planına, perde duvarının mühendislik kurallarına ve teknik şartnamelerine uygun olduğunun, yapının mevcut hali ile davacılar için bir zarar oluşturmadığı tespit edildiği, Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere inşaatı devam eden yapının mevcut durumunun zarar oluşturma ihtimalinin henüz ispatlanamadığı, dava dilekçesinde müdahalenin önlenmesi, inşaatın yıkılıp eski hale getirilmesi ile zararın tazmininin istendiği, iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçimden talebin yol yapım çalışmaları sırasında ortaya çıkan hafriyatın kaldırılması isteğini de içerdiği görülmekle, davacılar vekilinin bu yöndeki istinaf itirazının yerinde görülmediği, davacılar vekilince dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 13.000,00 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsili talep edilmiş olup, Mahkemece gerekçede tartışılarak davacıların maddi zararının bulunmadığı kabul edilmesine rağmen, hükümde davacıların maddi tazminat talepleri hakkında bir karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, davalılar vekilinin istinaf başvurusu yönünden; davacılar vekilince tazminat talebi toplam 13.000,00 TL gösterilerek bu miktar üzerinden harç yatırılmış, taraflarca dava değerine bir itirazda bulunulmamış, keşfe katılan bilirkişilerce hafriyatın kaldırılma bedeli 1.500,00 TL olarak tespit edilmiş olup Mahkemece tazminat talebi reddedildiğine göre reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı lehine 1.500,000 TL vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçeleriyle, davacılar ve davalı vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1-b-2 nci maddesi uyarınca kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, müdahalenin önlenmesi ve kâl talebinin kısmen kabulüne, yol yapımı sırasında ortaya çıkan taş, toprak ve moloz kalıntılarının davalı tarafından temizlenmesine, davalıya bu hususta 1 haftalık süre verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki, aşamalardaki ve istinaf başvurusundaki iddilarını tekrarla belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi, kâl ve tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki, aşamalardaki ve istinaf başvurusundaki iddilarını tekrarla belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi, kâl ve tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İcra ve İflas Kanununun 30 uncu maddesi hükmü gereğince bir işin yapılmasına dair olan ilamın icra müdürlüğüne verilmesi üzerine borçluya bir icra emri gönderilerek ilamda gösterilen süre içinde ve eğer süre verilmemişse işin mahiyetine göre başlama ve bitirme zamanları tayin edilerek icra müdürlüğü tarafından o işin yapılması emredilir. Borçlu emir gereğini yerine getirmezse lazım gelen masraf icra müdürü tarafından bilirkişiye hesaplattırılarak ayrıca bir hüküm gerekmeksizin bu masraf borçludan tahsil edilir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava; el atmanın önlenmesi yanında kâl istemine ilişkin olup, Bölge Adliye Mahkemesince taşınmaza bırakılan taş, toprak, moloz kalıntılarının kaldırılması ve taşınmazın eski hale getirilmesine dair hükümle yetinilmesi yerine İİK’nın 30 uncu maddesine aykırı olarak “yol yapımı sırasında ortaya çıkan taş, toprak ve moloz kalıntılarının davalı tarafından temizlenmesine, davalıya bu hususta 1 haftalık süre verilmesine” dair karar verilmesi hükmün bozulmasını gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın 370/2 nci maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davacı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 inci maddesinin, 4 üncü bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “taşınmaza bırakılan taş, toprak, moloz kalıntılarının kaldırılması ve taşınmazın eski hale getirilmesine ” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTEREK ONANMASINA,

İstek halinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

,
Yargıtay — Esas No: 2020/10785, Karar No: 2021/6737, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10785 E.  ,  2021/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi.

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesinin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele kamulaştırmada belirlenen ve davalıların payına isabet eden bedele dava tarihinden dört ay sonrası olan 18.11.2012 tarihinden acele el koyma bedelinin depo edildiği 10.12.2012, ilk kararla tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan bedele 18.11.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 29.01.2014 tarihine, 1. bozma sonrası tespit edilen fark bedele ise 18.11.2012 tarihinden 2.karar tarihi olan 13.10.2017 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak 2. bozma sonrası tespit edilen fark bedele ise dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-5 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin yatırılan harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

b-Faize ilişkin (B) bendinde yer alan (2015/563 E sayılı dosyada hesaplanan kamulaştırma bedelinden acele kamulaştırma bedelinin mahsubu ile bakiye kalan kamulaştırma bedeli olan 123.686,28 TL için ise kamulaştırma davasının açıldığı tarihten yasaya göre davanın sonuçlanması öngörülen 4 ay sonrasının hesaplanması ile bulunan 18.11.2012 tarihi ile 2015/563 E sayılı dosyanın karar tarihi olan karar tarihi olan 13.10.2017 tarihi arasında yasal faiz uygulanmasına,) cümlesinin hükümden çıkarılmasına yerine (ilk kararla tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile kalan 99.239,91 TL ye 18.11.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 29.01.2014 tarihine kadar ,1. Bozma sonrası tespit edilen fark kamulaştırma bedeli 24.446,37 TL'ye 18.11.2012 tarihinden 2.karar tarihi olan 13.10.2017 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

c-Faize ilişkin (A) bendinde yer alan (kamulaştırma bedelinin kesinleşme tarihine kadar geçen süre için hesaplanacak yasal faizi ile birlikte kararın kesinleşmesinin ardından davalı tarafa ÖDENMESİNE,) ibaresinin çıkartılmasına yerine (Dairemizin karar tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılara derhal ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına

d-4 nolu bendinde geçen (kararın kesinleşmesinden sonra müracaatları halinde hak sahiplerine hisseleri oranında) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (müracaatları halinde hak sahiplerine hisseleri oranında derhal) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9575, Karar No: 2018/2230, Tarih: 22.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9575 E.  ,  2018/2230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... (KAPATILAN) .... FİKRÎ VE

Taraflar arasında görülen davada ... ... (Kapatılan) .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.03.2016 tarih ve 2014/317-2016/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, otogaz konusunda faaliyet gösterdiğini, davalıya ait "...+şekil" markası, "... Tüketiciye En Yakın Topluluk+şekil" markası, "..." markası ve "...+şekil" markalarının 04. ve 39. sınıftaki hizmetler bakımından 5 yıl süre ile belirtilen hizmetler bakımından kullanılmaması nedeniyle kısmen iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın kötü niyetli olarak açıldığını, davalıya daha öncesinde markalarının kullandıkları gerekçesiyle ihtarname çektiklerini, açılacak davaların önünü kesmek için bu davanın açıldığını, davalıya ait "..." ibareli markaların tanınmış marka olduğunu, tanınmış markanın kullanmama sebebi ile kısmi hükümsüzlüğüne yönelik davalarda hukuki menfaat yokluğu nedeni ile açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalı adına ... sicilinin 2003/23637 sicil no’sunda kayıtlı "... Tüketiciye En Yakın Topluluk" ibareli markanın 4. ve 39. sınıflar bakımından kullanılmadığı gerekçesiyle bu markaya yönelik davanın kabulüne; 1999/021873 no’lu "...+şekil", 2011/98616 no’lu "...+şekil" ve 2004/15189 no’lu "..." markalarının kullanıldığı gerekçesiyle bu talepler yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, dava konusu 2003/23637 numaralı 4. ve 39. sınıfta tescilli markanın kullanılmadığından bahisle 556 sayılı KHK'nın 14. maddesi uyarınca iptaline karar verilmişse de, karar tarihinden sonra 06.01.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 14...2016 tarihli 2016/148 Esas ve 2016/189 Karar sayılı kararı ile 556 sayılı KHK'nın 14. maddesinin iptaline karar verilmiştir. Bu durumda, iptali istenen davalı markasıyla ilgili olarak anılan husus değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

...- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5023, Karar No: 2021/5159, Tarih: 29.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5023 E.  ,  2021/5159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 29/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42322, Karar No: 2017/17341, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42322 E.  ,  2017/17341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23075, Karar No: 2019/13948, Tarih: 25.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23075 E.  ,  2019/13948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışırken işe ilk girdiğinde günlük ücretinin 31,00 TL olduğunu, sendikaya üye olarak toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başladıktan sonra Mayıs 2004 ayından itibaren günlük yevmiye ücretinin düştüğünü bildirerek, fark alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalıların cevabının özeti:

Davalılar, davacının kendi rızası ile sendikaya üye olduğunu, ödenen ücretlerin toplu iş sözleşmesi ile belirlenen ücretler olup, yevmiye düşürülmesinin söz konusu olmadığını, davacının bilgisi dışında ücretlerin düşürülmesinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davacının yevmiyesinin düşürülmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davacının yevmiyesinin düşürülmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanmadığı dönemde son günlük brüt ücretinin 31,00 TL olduğu, sendikal haklardan ve toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmaya başlanmasından sonra 2004 yılı Mayıs ayından itibaren 24,44 TL olarak ödendiği dosya kapsamı ile sabittir. Dairemizden geçen emsal dosyalarda belirtildiği üzere, davalı ile sendika arasında, işçilerin toplu iş sözleşmesinden protokoldeki şartlar ve öngörüler doğrultusunda yararlandırılmaları kararlaştırılmış, getirilen özel hükümlere göre davacı ve onunla aynı şartlarda çalışan işçilerin ücretleri belirlenmiştir. Dolayısıyla, sadece davacının şahsına ilişkin ücretinin düşürülmesi veya ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülmesi söz konusu değildir. Davacıya yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Bu şekilde davacının toplu iş sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte toplu iş sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup, davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Kaldı ki davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi imzalanırken günlük brüt ücreti belirlenmekle birlikte toplu iş sözleşmesinden yararlanma durumunda ücretin toplu iş sözleşmesi ile yeniden belirleneceği hususu düzenlenmiştir. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, toplu iş sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem toplu iş sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları, hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi mümkün değildir.