muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/144, Karar No: 2010/213, Tarih: 26.10.2010

**Ceza Genel Kurulu         2010/10-144 E.  ,  2010/213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2010/130562

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Sanık B.D..’nin, uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan 5237 sayılı TCY’nın 188/3, 192/3, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 40 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.05.2008 gün ve 235-75 sayılı hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 15.07.2009 gün ve 1056-14114 sayı ile;

“...1) Sanık hakkında, evinde esrar bulundurduğu ve bu esrarı 20 YTL’lik küçük paketler halinde sattığı yönünde ihbarda bulunulması üzerine, Cumhuriyet savcılığınca veri¬len arama kararına dayanılarak evine gidildiği, olay yerine sonradan gelen sanığın çora¬bının içinde sakladığı esrarı çıkartarak görevlilere verdiği, evinde yapılan aramada 2 adet gazete kâğıdına sarılı esrar maddesi, üst aramasında ise cüzdanın içinde bir adet amfetamin içeren hap ve sol ayak çorabının içinde gazete kâğıdına sarılı esrar maddesinin ele geçirildiği; sanığın tüm aşamalarda suça konu esrarı satmak amacıyla değil, kullanmak için bulun¬durduğunu ve bu amaçla sanık U..’dan satın aldığını belirtmiş olması karşısında; ele geçen uyuşturucunun paketçikler halinde olmakla birlikte, miktar olarak kullanım sınırı içinde olması ve yüklenen suçu işlediğini her türlü şüpheden uzak ve somut olarak ortaya koyabile¬cek başka bir kanıtın da bulunmaması nedeniyle, eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı biçimde hüküm kurulması,

2) Kabule göre; hükmolunan adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenme¬sinde zorunluluk bulunması” isabetsizliklerinden bozulmuştur.

Yerel mahkeme ise 04.12.2009 gün ve 174-200 sayı ile;

“…Sanık B. D.. savunmalarında uyuşturucu madde kullandığını ancak satıcı olmadığını belirtmiş ise de sanık hakkında yapılan ihbarın niteliği (20 YTL’Lik paketler halinde esrar sattığı yönünde) sanığın üzerinde ve evinde yapılan aramada ayrı ayrı küçük paketler halinde 4 ayrı paket esrar maddesinin satışa arz edilmiş halde bulunmuş olması nedeni ile sanığın savunmasının kendisini cezadan kurtarmaya ve inkâra yönelik olduğu kanaati ile itibar edilmemiş ve sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı…” gerekçesiyle ilk hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Baş¬sav¬cılığının “onama” istemli 10.06.2010 gün ve 130562 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerek¬çelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C. Baş¬sav¬cılığının “onama” istemli 10.06.2010 gün ve 130562 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerek¬çelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık B. D..’nin uyuşturucu madde ticareti suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gere¬ken uyuşmazlık, sanığın sübuta eren eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu mu, yoksa uyuşturucu madde ticareti suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

Dosya incelendiğinde;

17.05.2007 günü saat 13.55 sıralarında bir erkek şahıs polisi arayarak, Kahramanmaraş .. Mahallesi ..Sokakta oturan D. B.. lakaplı kişinin evinde esrar maddesi bulundurduğunu ve 20 Liralık küçük paketler halinde sattığını ihbar etmiştir. Aynı gün mah¬kemeden alınan karar gereğince evinde aramaya başlanılacağı sırada sanığın, sağ çorabının içinde gazete kâğıdına sarılı esrar olduğu tahmin edilen bir maddeyi görevlilere teslim ederek evinde başka uyuşturucu bulunmadığını beyan etmiş, ancak evde yapılan aramada evin giriş kısmında çuvalların arasına gizlenmiş şekilde iki paket gazeteye sarılı esrar maddesi daha ele geçirilmiştir. Daha sonra sanık B. D.’nin yapılan üst aramasında cüzdanında bir adet Extacy hap ile sol ayağının çorabının içinde gazete kâğıdına sarılı bir paket esrar maddesi daha bulunarak el konulmuştur.

Sanık B. D..’nin söz konusu esrar maddesi ve hapı “A.. U..” lakaplı kişiden satın aldığını beyan etmesi üzerine, bu lakabı kullandığı belirlenen U. K..’nin evi ve üzeri aranmış ise de, herhangi bir uyuşturucu madde ele geçirilememiştir. Ancak sanık B. D..’nin, U. K..’nin kendisine uyuşturucu sattığı evi göstermesi üzerine, M. G..’in bekâr evi olarak kullandığı bu evde yapılan aramada, evin giriş katında kilitli bir odada 10 ayrı torba içerisinde 11,240 kg kubar esrar maddesi bulunmuştur.

M. G..’in bu evin masraflarını paylaşmak amacı ile B. ve M. S..’ya kiraladığı, alt katta olan ve esrar maddesi yakalanan odayı sanıklar B.. ve M. S..’nın kullandıkları bilgisine ulaşılması üzerine M. ve B. S..’nın bekâr evi olarak kullandığı başka bir evde yapılan aramada 12 gr. esrar maddesi ve 4 adet esrarlı sigara içiminde kullanılan zıvana ele geçirilmiş, ayrıca bu evin kapısında şüpheli davranışlarda bulunması nedeniyle yakalanan G. D..nün üzerinde 4 gr. esrar ve 2 adet Extacy hap ele geçirilmiştir. Sanıklardan M. E.. de, bu evin B. S..’ya ait olduğunu, G.. ve arkadaşları ile birlikte esrar içtiklerini ifade etmiştir.

Ankara Kriminal Polis Laboratuarının 04.06.2007 tarihli raporunda; sanık B. D..'de ele geçirilen esrarın toplam net miktarının 6,8 gram olduğu ve Extacy ismiyle bilinen bir adet tabletin ise uyuşturucu maddelerden olan amfetamin içermekte olduğu belirtilmiştir.

Ankara Kriminal Polis Laboratuarının 04.06.2007 tarihli raporunda; sanık B. D..'de ele geçirilen esrarın toplam net miktarının 6,8 gram olduğu ve Extacy ismiyle bilinen bir adet tabletin ise uyuşturucu maddelerden olan amfetamin içermekte olduğu belirtilmiştir.

17.05.2007 tarihinde yaptırılan teşhiste sanık B. D.., iki hafta kadar önce kendi¬sinden para karşılığı esrar ve Extacy haplarını satın aldığını ve görürse tanıyabileceğini beyan ettiği “A. U..” lakaplı U. K..’yi beş kişi arasından teşhis etmiştir.

Sanık B..'in uyuşturucu maddeyi ve hapları satın aldığını söylediği kişi olan U. K.., kollukta; “...daha önce Mersin İl Jandarma Komutanlığı tarafından uyuşturucu mad¬de¬lerden esrar maddesi içiciliğinden dolayı hakkımda soruşturma yapıldı. Yaklaşık olarak bir yıldır esrar maddesini buldukça içerim fakat bağımlısı değilim. Ayrıca ticaretini yapmam. Ben dün akşam üzeri Şazibey Cami civarında bulunduğum esnada görevlileriniz tarafından Emniyet Müdürlüğüne getirildim. Şube Müdürlüğünüzde uyuşturucu maddeden yakalanarak gözaltında bulunan B. D..isimli şahıs, beni diğer şahısların içerisinde kendisine uyuşturucu madde sattım diyerek teşhis etti. B. B.. D.. isimli şahsı yaklaşık olarak bir yıldır Sakarya Mahallesindeki arkadaşlarımın çevresinden tanırım. Kendisi uyuşturucu maddelerden esrar ve hap kullanır, bu şahıs bana iftira atmaktadır”, sorguda; “Uyuşturucu kullanımını kolaylaştırmak amacı ile de kimseye yer temin etmiş değilim. Ben çevremde arkadaşlarım arasında A. U.. lakabı ile tanınırım. Aleyhimde beyanda bulunan ve kendisine esrar sattığımı söyleyen B.D.. isimli şahsı yaklaşık bir yıldır arkadaşım olan H. P..'nın yeğeni olması nedeniyle tanırım. Aramızda herhangi bir husumet ya da bir samimiyet yoktur. Arkadaşım H..ın yanına gittiğim zamanlarda kendisini görürdüm. Yalnız bu şahıs benim arkadaşım olan H..ile kavgalı idi bu nedenle benim ismimi vermiş olabilir. Bunun dışında bana iftira atmasını gerektirecek nitelikte aramızda bir anlaşmazlık bulunmadığı gibi benimle arasında doğrudan yaşanmış bir tatsız olayda yoktur, niçin bana suç isnat ettiğini bilmiyorum. Zaman zaman esrar kullanırım ancak bağımlısı değilim. Kullan¬dığım esrarı bir başkasından satın almakta idim, ancak satın aldığım şahıs ölmüştür, onun ölümünden sonra da esrar kullanmadım. Benim diğer şüpheliler M.. ve G.. ile herhangi bir bağım ve ilgim yoktur. Emniyette iken B. D..'yi gördüğümde kendisine niçin benim üzerime ifade verdiğini sorduğumda pişman olduğunu ve ifadesini değiştireceğini söyledi. Ele geçirilen esrar maddesi ile bir ilgim yoktur, üzerimde ve evimde yapılan aramada da uyuşturucu madde çıkmamıştır” demiş, mahkeme huzurunda da benzer beyanda bulun¬muş¬tur.

Haklarındaki hükümler kesinleşen sanıklar M. E.., M.G.., G.D.., B. S.. ve M. S.., sanık B. D..ile ilgili olarak herhangi bir be-yanda bulunmamışlardır.

Haklarındaki hükümler kesinleşen sanıklar M. E.., M.G.., G.D.., B. S.. ve M. S.., sanık B. D..ile ilgili olarak herhangi bir be-yanda bulunmamışlardır.

Sanık B. D.. kolluktaki; “Ben yaklaşık olarak 3 yıldır esrar maddesi kullanmak¬ta¬yım. Extacy hapını ise ilk defa 3-4 gün önce kullandım, ikametimde ve üzerinde ele geçirilen toplam 26 gram esrar maddesi ve Extacy hapı açık kimliğini bilmediğim cep telefonumda iki tane numarası bulunan A. U..lakaplı şahıstan iki hafta kadar önce esrarı gramı 1,5 Liradan satın aldım. Extacy hapı da yine A. U.. lakaplı şahıstan 5 adedi 50 Liraya satın aldım. Aldığım hapların dört tanesini kullandım. A. U..lakaplı şahıs kendisi eroin kullanmakta ayrıca K.Maraş'ın hemen hemen her yerinde hap ve esrar satmaktadır. Ayrıca yaklaşık bir ay kadar önce A.U.. lakaplı şahıs bana İsa ..Mahallesi ...Sokak içerisinde, gidersem gösterebileceğim bir yerden almış olduğu esrarı da para karşı¬lığında sattı. Ben esrar ve Extacy hap kullandığım için pişmanım ve tedavi olmak istiyorum, almış olduğum esrar ve hapları yalnızca kendi ihtiyaçlarımı karşılamak için satın aldım, kimseye uyuşturucu madde satmadım” şeklindeki savunmasını C. savcılığında ve mah¬keme huzurunda da tekrarlamıştır.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık suç tarihinde yapılan bir telefon ihbarı üzerine, başka herhangi bir kanıt araştırması yapılmadan yakalanmış, mahkemeden alınan karar ile yapılan aramada, evinde gizlenmiş halde 2 ve üzerinde de 2 paket olmak üzere toplam 4 adet paket içinde net miktarı 6,8 gram olan esrar maddesi ile cüzdanının içinde Extacy ismiyle bilinen ve uyuşturucu maddelerden olan amfetamin içermekte olan bir adet hap ele geçirilmiştir.

Sanığın evinde ve üzerinde küçük miktarlara bölünmüş, gazete kâğıdına sarılı 4 paket esrar maddesi ile bir adet uyuşturucu hapın yakalanmış olması polise yapılan telefon ihbarı ile birlikte göz önüne alındığında sanığın atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği yolunda bir kanaat oluşturmakta ise de; ele geçen uyuşturucu madde ve bir adet hap dışında sanığın uyuşturucu maddeyi sattığı yolunda başka herhangi bir kanıtın bulunmaması, sanıkta yakalanan uyuşturucu madde miktarının kişisel kullanım sınırları içinde olması, esrarın eşit ağırlıkta olmayan paketlerde ele geçmesi, ambalajın özensiz ve gelişigüzel sarılmış gazete kâğıdından ibaret olması, sanığın uyuşturucu maddeyi satın aldığı kişiyi ve evi samimi bir şekilde göstererek diğer sanıkların ve uyuşturucu maddelerin ele geçmesini sağlaması ile tüm aşamalarda istikrarlı olarak üzerinde ve evinde yakalanan uyuşturucu maddeyi satmak için değil kullanmak için bulundurduğunu beyan etmesi gibi hususlar dosya içeriğiyle birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği kuşku boyutunda kalmakta ve sübuta ermemektedir.

Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “in dubio pro reo” yani “kuş¬kudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorum¬lanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir olasılığa dayanılarak sanığı cezalandır¬mak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan, varsa¬yıma dayalı olarak hüküm vermek anlamına gelir. O halde ceza yargılamasında mahkûmiyet, büyük veya küçük bir olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. Adli hataların önüne geçilebilmesinin başka bir yolu da bulunmamaktadır.

Bu nedenle, sanığın sübuta eren eyleminin içmek amacıyla uyuşturucu madde bulun¬durma suçunu oluşturduğu gözetilmeden kesin bir kanaat vermekten uzak kanıtlara daya¬nılarak, uyuşturucu madde ticareti suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

Diğer taraftan kabule göre de; Ceza Genel Kurulunun 12.12.2006 gün ve 301-296 sa-yılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, “belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma” başlığı altında güvenlik tedbiri olarak düzenlenmiş bulunan hak mahrumiyetleri, mahkûmiye-tin doğal sonucu olduğundan, kararda gösterilmemiş olsa ve aleyhe temyiz bulunmasa bile sanık açısından kazanılmış hakka konu olamazlar, başka bir anlatımla aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemezler. Yerel mahkemece sonuç olarak 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ce-zasına mahkûm edilen sanık hakkında gerek ilk hükümde, gerekse direnme hükmünde 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş olmasında da isabet bulun-mamaktadır.

Yine, 05.05.2007 gün ve 26513 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, yerel mahkeme-nin ilk hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 5083 sayılı Yasanın 1. maddesine dayanılarak alınan 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararı uya-rınca, sanığa hükmolunan adli para cezasının, Türk Lirası olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunmasına karşın yerel mahkemece direnme hükmünde adli para cezasının Yeni Türk Lirası olarak gösterilmesi de yerinde değildir.

Bu itibarla yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerek¬mektedir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2009 gün ve 174-200 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2010 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme aykırı olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13251, Karar No: 2012/1043, Tarih: 16.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13251 E.  ,  2012/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4452, Karar No: 2017/440, Tarih: 30.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4452 E.  ,  2017/440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2012 gün ve 2007/1039 E. 2012/2556 K. sayılı ilamı ile sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkûmiyet, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat kararı verildiği, katılan vekilinin 13.08.2012 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında verilen beraat kararına karşı temyiz talebinde bulunduğu ancak bu temyiz istemi hakkında görüş bulunmadığından, ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26468, Karar No: 2013/20062, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26468 E.  ,  2013/20062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine

başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı,anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13/09/2002 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 16/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1528, Karar No: 2023/3820, Tarih: 06.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1528 E.  ,  2023/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/564 E., 2022/2215 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/71 E., 2021/707 K.

Taraflar arasındaki Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA