muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25281, Karar No: 2013/19164, Tarih: 04.12.2013

Somut olayda; sanık ...'nin resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10/01/2002 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6344, Karar No: 2019/382, Tarih: 10.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6344 E.  ,  2019/382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/133, Karar No: 2020/3606, Tarih: 16.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/133 E.  ,  2020/3606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi ile beraat

2-Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi ile beraat

3-Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi ile beraat

4-Sanık ... hakkında; 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

5-Sanık ... hakkında; 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ...'ün mahkumiyetlerine, sanıklar ..., ..., ...'in ise beraatlerine ilişkin hüküm sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan ... ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; Pazarlık ilçesi Narlı beldesinde bulunan elektrik arıza bakım ve onarım işlemi Akedaş Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye bağlı taşeron firma olan ... Elektrik isimli firmada ekip şefi olan ... ve elektrik teknisyeni olan ..., olay günü saat 10.30 sıralarında sanık ...'nin talimatı üzerine Doğanlıkarahasan köyü yakınlarında bulunan orta gerilim enerji nakil hattı direğinde meydana gelen arızayı gidermeye gittikleri, ... ve ... yüksek gerilim hattı taşıyan elektrik direğinde, elektrik akımının kesildiği düşüncesiyle gerekli kontrolleri yapmaksızın direğe tırmandıkları ve elektrik akımına kapıldıkları olayda,

A- Katılan ...'un temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan ''suçtan zarar görme'' kavramının, gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu gerek Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; ''suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali'' olarak anlaşılıp uygulanması, karşısında, taksirle öldürme suçunun mağduru olmayan ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ...'un yargılamaya konu suç yönünden kamu davasına katılma hak ve yetkisinin olmadığı, bu nedenle yerel Mahkemece yanılgılı biçimde verilen ve hukuki değerden yoksun olan katılma kararının CMK'nın 260. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma ve dolayısıyla hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, katılan ...'un temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olana REDDİNE;

B- Sanıklar ..., ... ve ...'in beraatlerine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

C- Sanıklar ... ve ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

C- Sanıklar ... ve ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Bozma ilamına uyularak , yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin ve katılan vekilinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar ... ve ...'ün, bir kişinin ölümü ile bir kişinin yaralanmasına sebebiyet vermesi nedeniyle TCK'nın 85/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, kazada yaralanan ...'ün 20.10.2015 tarihli talimat duruşmada şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi ve dosya içeriğine göre bilinçli taksir koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından sanıkların sadece bir kişinin ölümü nedeniyle eylemine uyan TCK'nın 85/1. maddesi gereğince, hukuki durumlarının yeniden takdir ve değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

2-TCK'nın 53/6. maddesinde belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde üç aydan üç yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, sanık ...'ün elektrik mühendisi, sanık ...'nin ise arıza sorumlusu olduğu anlaşılmakla, sanıkların çalışmalarının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde, 6 ay süre ile meslek ve sanatını icra etmekten yasaklanmalarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3763, Karar No: 2022/778, Tarih: 07.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3763 E.  ,  2022/778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın tescili istekli davanın yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karar hakkında davalı Hazine ve DSİ tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına dair verilen karara, İlk Derece Mahkemesince uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacının davasının ve davalı Hazine’nin adına tescil talebinin reddine ilişkin karar, süresi içinde davacı ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Kadastro sonucu Kuyucak İlçesi, Çobanisa Mahallesi çalışma alanında bulunan çekişmeli taşınmaz kesinleşen genel kadastro sırasında “çay yatağı” olduğundan bahisle tespit harici bırakılmıştır

I. DAVA

Davacı ..., çevresi DSİ kanalı, ... taşınmazları ile çevrili yaklaşık 7 dekar civarındaki taşınmazın 25 yılı aşkın bir süreden imar ve ihya ettiğini, halen içinde 20 yaşın üzerinde incir ve portakal ağacının bulunduğunu, kendisi tarafından yetiştirildiğini, dava konusu yeri aralıksız çelişmesiz malik sıfatıyla zilyetlik ve 20 yılı aşkın süreyle kullandığını açıklayarak adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında çay metrukatı olması nedeniyle tespit harici bırakıldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, imar ve ihya ile taşınmaz edinme koşullarının olayda gerçekleşmediğini açıklayarak davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.05.1993 gün ve 1993/71 Esas, 1993/121 Karar sayılı kararıyla teknik bilirkişi Orhan Türcan’ın 05.05.1993 tarihli rapor ve krokisinde A harfiyle gösterilen narenciye bahçesi ve tarla vasıflı toplam 7.962,00 metrekare yüzölçümlü taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ile davalı DSİ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili ile davalı DSİ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairece “dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakıldığı, özellikle kışın yağan kar ve yağmur sularının taşkınlığı nedeniyle getirdiği toprak sonucu taşınmazın oluştuğu, dere yatağı olması nedeniyle her zaman taşkınlığa maruz kalabileceği, nitelik itibariyle jeoloji mühendisinin de raporunda açıkladığı gibi böyle bir yerin imar ve ihya yoluyla kazanılabilecek yerlerden olmadığı, TMK'nun 715. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/C maddesi kapsamında kalan sahipsiz yerlerden olması nedeniyle özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden bulunduğu, TMK'nun 999. maddesi gereğince özel mülkiyete konu olabilecek nitelikte tapuya tescil edilmesinin de olanaklı görülmediği anlaşıldığından davanın esastan reddi ile davalı Hazinenin de adına tescil talebinin reddine karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozma yapılmıştır.

3. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 21.03.2019 tarihli ve 2018/102 Esas, 2019/171 Karar sayılı kararıyla bozma ilamı doğrultusunda davacının davasının reddine, Hazinenin adına tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Hazine temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

5.1. Davacı, temyiz dilekçesinde özetle, çekişmeli taşınmazı uzun yıllardır kendisinin kullandığını ve zilyetlikle iktisap koşullarının lehine gerçekleştiğini, Mahkemece verilen ret kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

5.2. Davalı Hazine vekili, temyiz dilekçesinde özetle, çekişmeli taşınmazın Hazine adına tescili gereken yerlerden olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yörede yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın davacı ve davalı Hazine adına tescili isteğinden ibarettir.

6.2. İlgili Hukuk

5.2. Davalı Hazine vekili, temyiz dilekçesinde özetle, çekişmeli taşınmazın Hazine adına tescili gereken yerlerden olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yörede yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın davacı ve davalı Hazine adına tescili isteğinden ibarettir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun “Tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti” başlıklı 14. maddesinde; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.’’ Olağanüstü zamanaşımı yolu ile taşınmaz mülkiyetinin kazanılması ve taşınmazın zilyedi adına tespitine ilişkin temel koşulların 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Buna göre; tapuda kayıtlı olmayan bir taşınmaz, aralıksız ve nizasız yirmi yıllık süreyle malik sıfatı ile elinde bulunduran ve zilyedi olan kişi adına tespit ve tescil edilecektir.

6.2.2 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun ve 17. maddesi, ‘’– Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir.’’

6.2.3 Zilyetlik, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 973. maddesinde, "Bir şey üzerinde fiilî hâkimiyeti bulunan kimse onun zilyedidir. Taşınmaz üzerindeki irtifak haklarında ve taşınmaz yüklerinde hakkın fiilen kullanılması zilyetlik sayılır" şeklinde tanımlanmıştır. Bir şeye malik olmayan kimsenin zilyetliği zamanla o şeyin mülkiyetinin kazanılmasını sağlayabilir. Mülkiyetin kazanılma sebeplerinden biri olan zilyetliğin konusu ancak maddi şeylerdir. Zilyetliğin tanımında da görüleceği gibi, zilyetlik olması için bir şeyin bulunması ve ayrıca o şey üzerinde fiili hâkimiyetin kurulması ve kullanılması gerekir (İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.12.1998 tarihli ve 1996/4 E., 1998/3 K. sayılı kararı).

6.2.4 Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince zilyedi lehine taşınmazın tespiti koşullarına ilişkin yapılan açıklamaların yanında, 3402 sayılı Kanun'un "Hazine adına tespit" başlıklı 18. maddesinde;

"Yukarıdaki maddelerin hükümleri dışında kalan ve tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur.

6.2.4 Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince zilyedi lehine taşınmazın tespiti koşullarına ilişkin yapılan açıklamaların yanında, 3402 sayılı Kanun'un "Hazine adına tespit" başlıklı 18. maddesinde;

"Yukarıdaki maddelerin hükümleri dışında kalan ve tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur.

Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez" hükmüne yer verilmiştir.

6.2.5 3402 sayılı Kanun'un 18. maddesinden önce gelen 13, 14 ve 17. maddelerinde mülkiyet hakkının tespitine ilişkin esaslar düzenlenmiştir. Kanun'un önceki maddelerinde özel veya tüzel kişiler adına taşınmaz malların tespit ve tescil şartlarına yer verilmişken, Kanun'un 18/1. fıkrası ile bunların dışında kalan ve tescile tabi olan malların Hazine adına tespit ve tescil edileceği, diğer bir deyişle özel ve tüzel kişiler lehine iktisap şartları oluşmayan malların Hazineye ait olması esası getirilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasında ise kamunun yararlanmasına mahsus orta malları ile hizmet mallarının (3402 sayılı Kanun'un m. 16/1), ormanların (6831 sayılı Orman Kanunu m. 1 vd), devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da (TMK'nın m.715) kamu hizmetine tahsis edilmeyen yerler ile kanunlar uyarınca devlete kalan yerlerin olağanüstü zamanaşımı zilyetlik yolu kazanılamayacakları açıkça ifade edilmiştir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Yargıtay 8. HD. 2014/11855 Esas, 2014/11248 Karar sayılı kararıyla yapılan bozma, kesin bozma niteliğindedir. Mahkemece bozma kararına uyulduğundan taraflar yararına usuli kazanılmış hak doğar.

6.3.2 Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV-3) numaralı bendinde yer verilen yerel mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 36,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin “j” bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14857, Karar No: 2013/15371, Tarih: 24.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/14857 E.  ,  2013/15371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştıralan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av. ..., Av.... ile davalılar vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

1-Bilirkişi kurulu raporlarında münavebe ürünü olarak alınan patates, taze fasulye, dane mısır ve dolma biberin değerlendirme tarihi olan 2012 yılını da kapsar şekilde geriye doğru 5 yıllık dekar başına verim miktarı, üretim masrafı ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatları ....Tarım Müdürlüklerinden ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

2-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporuna ekli olarak dosyaya sunulan ve ..... Mühendisleri Odasından alınan ağaçlara ilişkin liste eklenerek, bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan ağaçların yaşları da belirtilmek suretiyle, her bir ağacın cins ve yaşına göre değerlendirme tarihi olan 2012 yılını da kapsar şekilde geriye doğru 5 yıllık verimleri, kg. satış fiyatları ve üretim masrafları yukarıda sayılan il ve ilçe Tarım Müdürlüklerinden ve ilgili resmi kuruluşlardan getirtildikten,

Sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4281, Karar No: 2010/5496, Tarih: 10.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4281 E.  ,  2010/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARSİN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıların adına kayıtlı olan çekişmeli 18 ada, 6 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek tapu kaydının kıyı-kenar çizgisi içinde kalan bölümünün iptal terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılara, usulüne uygun davetiye tebliğ edildiği halde duruşmalara katılmadıkları ve davaya yanıt vermediklerinden yargılamaya yokluklarında devam edilmiştir.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve taşınmazın belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre tanımı Aynı yasanın 4. maddesinde yapılan kıyıda kalan bölümünün sicil kaydının iptali ve kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın 3402 Sayılı Yasanın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12/3 maddesi hükmü uyarınca hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki düzenleme gereğince kadastro tespitinin kesinleşme tarihinden itibaren dava tarihine kadar Yasada öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği belirlenerek davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen davacı Hazinenin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak hemen belirtilmelidir ki; her dava açıldığı tarihteki koşullara tabidir. Bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde, dava açıldıktan sonra yürürlüğü giren (geçmişe etkili) yeni bir Yasa Hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davada haksız çıkarsa davayı kaybetmiş olmasına rağmen, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacağı aksine diğer tarafın sorumluluğu cihetine gidilmesi gerektiği tartışmasızdır.

Bunun için de iddianın ileri sürülüş biçimine göre; 28.11.1997 tarih, 5/3 Sayılı İçtihadı birleştirme Kararı gereğince kıyı kenar çizgisi belirlenmesi, taşınmazın veya bir bölümünün kıyıda kalıp kalmadığının tespit edilmesi ve hâsıl olacak sonuca göre yargılama giderlerinin ve harcın hüküm altına alınması gerekirken anılan bu hususların gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.