muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/17918, Karar No: 2023/1473, Tarih: 26.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17918 E.  ,  2023/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 11.10.2022

SAYISI : 2022/67 E., 2022/620 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/173 E., 2021/613 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.10.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen 10.915,58 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 11.10.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20400, Karar No: 2009/16671, Tarih: 10.09.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/20400 E.  ,  2009/16671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırklareli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2009

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 sayılı kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12.Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar asliye hukuk mahkemesince verilen çeklerin zayii ve kayıp olduğunun tesbitine ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 19.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10/09/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19476, Karar No: 2014/18560, Tarih: 18.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/19476 E.  ,  2014/18560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/08/2014

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin, ecrimisilin ve mütemmim cüz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın bir kısmına davalı idare tarafından İ...-B.. yolu çalışmaları sırasında yol olarak el atıldığını, idare tarafından 1527 m² kısmı için açılan tapu iptal davasında bu kısmın 1972 yılında kamulaştırıldığı kabul edilerek tapunun iptaline karar verildiğini, istimlak ile ilgili tapuda herhangi bir kayıt bulunmadığını, davacının burayı istimlak tarihinden 30 yıl sonra iktisap ettiğini bu nedenle teferruat ve mütemmim cüz niteliğindeki yapıların hüsnüniyetli maliki olduğunu ileri sürerek, istimlaksiz el atılan yaklaşık 700 m² lik yer bedeli olarak 25.000 TL tazminatın, teferruat ve mütemmim cüz niteliğindeki yapılar ve menkullar için 3.000 TL tazminat ve taşınmaza el atılması nedeniyle geriye doğru beş yıllık ecrimisil bedeli olarak 2.000 TL tazminat olmak üzere 30.000 TL'nin tahsili istenilmiş, Mahkemece verilen ilk kararın Yargıtay 5. Hukuk Dairesince dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatlara dava tarihi esas alınarak değer biçilmesi gerektiği, dava konusu taşınmazın yeri ve konumuna göre %100 objektif değer artırıcı unsur ilavesi yerine objektif değer artırıcı unsurun %10 kabul edilmesi, ve muhdesat bedelinin fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak talepte bulunulduğundan muhtesat bedelinin hangi rapora göre karar verildiğinin açıklanmamış olması nedeniyle bozulduğu, bozma kararına uyan mahkemece davanın kısmen kabulü ile taşınmaz bedeli, ecrimisil ve duvar bedellerinin tahsili ile dava konusu taşınmazın 620,74 m²'lik kısmının yol olarak terkinine karar verildiği, bu kararın Yargıtay 5. Hukuk Dairesince, muhtesatlara değer biçilirken İnegöl Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/221 Değişik İş dosyasında ve mahkemece 23.10.2009 günü yapılan keşif sonucu üç kişilik bilirkişi kurulunun düzenlediği 11.01.2010 tarihli raporunda eski duvar dışında belirlenen muhdesatların bedellerinin de tespit edildiği gözetilerek hükme dayanak yapılan tek kişilik bilirkişi raporu ile aradaki çelişki giderilmeden yazılı şekilde sadece eski duvar bedeline hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş bozma üzerine mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davada konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz bedeli olan 20.124,39 TL ile ecrimisil bedeli olan 1.543,12 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsili ve taşınmazın 620,74m² lik kısmının yol olarak terkinine ilişkin olarak herhangi bir bozma yapılmadığı, bu yönlerden kararın kesinleştiği dikkate alınarak bu konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken bu kısımlarla ilgili olarak da hüküm kurulmuş olması,

2-Davacı vekili dava dilekçesinde taşınmaz üzerinde bulunan teferruat ve mütemmim cüz niteliğindeki yapılar ve menkuller için 3.000 TL nin tahsilini talep etmiş, bozma sonrası ıslah yapılamayacağından bilirkişi raporu ile muhtesat bedelinin 30.716,76 TL olarak tespit edildiğini belirterek birleşen dosya ile 27.716,76 TL' nin tahsilini istemiş olmasına ve davaların birleştirilmesine karar verilmesi halinde sadece bunların yargılaması birlikte yürütülmekte olup, her dava bağımsız karakterini koruduğundan davacının mütemmim cüz ile ilgili olarak 27.716,76TL talebinin birleşen davada değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden davacının mütemmiz cüz bedeli ile ilgili talebinin toplamı olan 30.716,76TL 'nin asıl davada kabulü ile birleşen davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması

Kabule göre de;

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan duvar Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayımlanan Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Cetveline I. Sınıf A grubu yapı olup m² değerinin 71,00 TL üzerinden değerlendirilerek belirlenen bedelden yıpranma payı da düşülerek hesaplama yapılması gerekirken yıkılan duvarın toplam maliyetini hesaplayan ve diğer yapılar için yıpranma payı hesaplamayan rapora göre hüküm kurulmuş olması , Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7381, Karar No: 2017/14379, Tarih: 11.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/7381 E.  ,  2017/14379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın firari kişi ile birlikte şikayetçiye ait ikamete kapalı ikamet kapısını açmak suretiyle girdiği, içeride şikayetçi tarafından yakalandığı buna karşılık bahse konu ikamet kapısının taklit anahtar ya da haksız elde edilen anahtar ile açılmış olduğuna dair herhangi bir beyan yada tespite rastlanmadığı gözetilerek, sanığın sabit eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde belirtilen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b,,116/1,119/1-c ve 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 02.03.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7479, Karar No: 2015/30590, Tarih: 02.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7479 E.  ,  2015/30590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/331204

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Tire Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2013/89 (E) ve 2013/515 (K)

SANIK : H.. A..

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın katılana ait tarlada dikili halde bulunan 3 adet zeytin fidanını kestiğinin iddia edildiği olayda; sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında ağaçlara zarar verme kastıyla hareket etmediğini, budadığını, katılanın da aynısını yapacağını, ağaçların hayatiyetini kaybetmemesi için çaba sarf ettiğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi ve ziraat mühendisi tarafından yerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda, ağaçların uç kısımlarından kesildiği ve herhangi bir zarar oluşmadığının belirtilmesi nedenleriyle yasal unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan dolayı verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12837, Karar No: 2023/244, Tarih: 06.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/12837 E.  ,  2023/244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2020/1645 Esas, 2021/1001 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesi tarafından suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet kararları verildiği, karara karşı sadece o yer Cumhuriyet savcısı tarafından iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden istinaf kanun yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraatine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verdiği karar sonrası suça sürüklenen çocuk müdafiinin hırsızlık suçuna ilişkin temyiz talebinde bulunduğu, ancak hırsızlık suçuna yönelik istinaf kanun yoluna başvurulmaması nedeniyle bu suç yönünden kararın kesinleştiği hırsızlık suçu yönünden Bölge Adliye Mahkemesince verilen bir karar da olmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4717, Karar No: 2023/11375, Tarih: 21.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4717 E.  ,  2023/11375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/199 Esas, 2022/367 Karar

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Sakarya ili ... ilçesi, ... Mahallesi 4834 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması sebebiyle davacı tarafın zarara uğradığını, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi kapsamında devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu belirterek belirlenecek değerin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; açılmış olan davanın haksız ve yolsuz olduğunu, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, taşınmazın kıyı kenarda kaldığından bahisle tapu kaydının iptali ile sicilden terkinini istemeye yetkili tarafın Hazine olduğunu, esasa girilmeden davanın davanın taraf sıfatı yokluğundan reddedilmesinin gerektiğini, dava konusu taşınmazın tapu kaydı iptal edilmediğinden davacının bir zararının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.06.2021 tarihli ve 2020/346 Esas, 2021/279 Karar sayılı kararı ile davanın kabülüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2021/1133 Esas, 2021/1263 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2021/1133 Esas, 2021/1263 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda, dava konusu taşınmazın 08.08.1969 tarihinde Metin Kalender adına tapulama işlemi ile tescil edildiği, daha sonra taşınmazın adı geçenin mirasçılarına 04.11.2020 tarihinde intikal ettiği, dava konusu taşınmazın tapu kaydına 03.06.2020 tarihinde kıyı kenar çizgisinin kıyı tarafında kaldığına dair şerh düşüldüğü; davacının taşınmazı 19.11.2020 tarihinde 3019 yevmiye sayılı işlem ile üzerindeki şerhin getirdiği yükümlülük ile birlikte satın aldığı, tapunun beyanlar hanesine şerhi görerek taşınmazı devir alan davacının iyi niyetli olduğundan ve dürüst davrandığından söz edilemeyeceğinden davacının zararının tapu sicil kayıtlarının doğru tutulmamasından kaynaklanmadığı; zarar ile tapu işlemleri arasında nedensellik bağının olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma ilamı gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kıyı kenarda kalan taşınmazın tescil harici bırakılmayarak tapuya bağlandığını, kararın hukuk güvenliği ilkesi ile bağdaşmadığını, idarenin tapuyu iptal ettirmediğini, devri engelleyici idari işlem tesis ettirmediğini, davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararı

4. 03.09.2022 tarihli ve 31942 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararı

4. 03.09.2022 tarihli ve 31942 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında ileri sürdüğü temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. Karar tarihinde yürürlükte bulunanAvukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca davalı idare lehine maktu vekâlet ücreti takdiri yerine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının, hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan “18.662,95 TL nispi” ibaresinin çıkartılması ve yerine “9.200,00 TL maktu” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine

21.11.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KA R Ş I O Y

Dava, taraflar arasındaki çekişmeli taşınmazın kıyı kenar tahdidi içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Öncelikle hatalı olarak verildiği düşünülse dahi Devlet kurumlarınca özel mülkiyete konu edilerek gerçek ve tüzel kişiler adına tesis ve tescil edilen taşınmaza ait tapu kayıtları kazanılmış hak oluşturacaklarından hiçbir gerekçe ile “yok hükmünde” veya “geçersiz” sayılamazlar. Tapu kayıtları bedelsiz olarak iptal edilemez. Tapu kayıtlarının iptal edilmesi üzerine açılan bedel (tazminat) davaları reddedilemez.

Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 90 ıncı maddesi ile mülkiyet hakkına ilişkin hükümlerine, hukuk devletinin güvenilirliği ve devamlılığı ilkesine, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (1) No.lu Protokolünün 1 inci maddesine açıkça aykırılık teşkil eder.

Aksi yöndeki düşünce, Anayasamızın 90 ıncı maddesi ile mülkiyet hakkına ilişkin hükümlerine, hukuk devletinin güvenilirliği ve devamlılığı ilkesine, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (1) No.lu Protokolünün 1 inci maddesine açıkça aykırılık teşkil eder.

Tapu sicilinin tutulmasından doğan Devletin sorumluluğu bir kusursuz sorumluluk hâli olduğundan, sorumluluğun ortadan kalkması için idarenin işlem veya eylemi ile meydana gelen zarar arasındaki illiyet bağının kesildiğinin kanıtlanması gerekir. Bu değerlendirme şüphesiz her somut olayın kendi şart ve özelliklerine göre yapılmalıdır.

Dava konusu taşınmazı bulunduğu hal üzere devralan davacının illiyet bağını kesebilecek yoğunlukta kötü niyetli olduğuna dair herhangi bir tespit dosya kapsamında yapılamamıştır. Bir kimsenin iyi niyetli olmadığına dair şüphe, kötü niyet ispatlanamadığı müddetçe nedensellik bağını kopartacak boyutta ve mülkiyet hakkı gibi temel bir anayasal hakkın ihlali için yeter düzeyde kabul edilemez.

Yukarda açıklamış olduğum nedenlerden dolayı sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum.21.11.2023