muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4281, Karar No: 2007/6786, Tarih: 24.04.2007

Sorun, içtihat hukukunda hakkaniyet indirimi olarak adlandırılan indirim sebebinin diğer indirim sebepler arasındaki sırasının neresi olduğunda yatmaktadır. Esasen Borçlar Kanununun 43.maddesi hukuk mantığıyla okunduğunda doğru cevaba kolaylıkla ulaşılabilmektedir. Hakkaniyet indirimi BK.43.maddesinin 1.fıkrası hükmüne göre tazminatın nihai kapsamını belirleyen bir ölçüttür. Sigorta geliri tazminattan indirilmeden hakkaniyet indiriminin yapılması yasanın şümul kavramı ile bağdaşmaz. Çünkü sigorta geliri indirilmeden hakimin önündeki rakam, hakkaniyet müdahalesini imkansız kılacak brüt bir rakamdır.  Hakim her türlü normatif indirimi yaptıktan sonra önüne gelen rakama hal ve mevkiin icabına göre müdahale gerekip gerekmediğine göre karar verebilecektir. Tüm indirimlerden sonra hakkaniyet değerlendirilmesi yapılabilecektir. Öyle durum olurki, sigorta geliri peşin değerinin çok yüksek olması sebebiyle hakimin önündeki tazminat rakamından bu miktarın düşülmesinden sonra hakkaniyet müdahalesi gerekmeye bilir. Çoğu durumda da bu böyledir.

Ayrıca sigorta gelirinden önce hakkaniyet indirimin yapılması, zarar vereni haksız şekilde zenginleştirmekte ve zarar gören aleyhine bir durum doğurmaktadır. Söz gelimi sigorta geliri öncesi tazminat tutarı 100.00YTL, sigorta geliri peşin değeri 50.00YTL, indirim oranı % 30 ise, hakkaniyetin sigorta gelirinden önce uygulanması halinde ödenecek tazminat: 100.00x% 30.00 = 70.00-50.00=20.00YTL’dir. Yasanın ruhuna göre ödenecek tazminat ise 100.00-50.00=50.00x% 30.00=35.00YTL’dir. Adalet, hak üzerine kuruludur. Tazminat alacaklısının hakkını, yöntemlerle oynayarak yok etmek, Adalete uzaktır. Bu yöntem, büyük rakamlarda ürkütücü ve incitici farklara yol açmaktadır. Dairenin sadece bu yöne ilişkin aksi doğrultudaki uygulamasına belirtilen nedenlerle, özellikle yasanın sözüne ve özüne ve Adalet ilkelerine aykırı olduğundan karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2019/2024, Karar No: 2019/3560, Tarih: 15.05.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/2024 E.  ,  2019/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafii temyiz ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11554, Karar No: 2011/24185, Tarih: 28.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/11554 E.  ,  2011/24185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : SANIKLARDAN a) Nitelikli dolandırıcılık suçu nedeniyle:

765 sayılı TCK.nun 102/4,104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle sanıklar hakkındaki kamu davasının ortadan kaldırılmasına.

b) Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçu nedeniyle:

Lehe olduğu değerlendirilen 765 sayılı TCK.nun 64. maddesi aracılığıyla 342/1,80 maddeleri gereğince 2'şer yıl 4'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Sanıkların sahtecilik ve dolandırıcılık kastıyla hareket ettiklerinin ispatlanamadığı, sanıkların eylemlerinin görevi ihmal suçu kapsamında kaldığı bu suç yönünden de zamanaşımı süresinin dolduğu belirtilerek 765 sayılı TCK.nun 102/4,104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle sanıklar hakkındaki kamu davalarının ortadan kaldırılmasına.Katılan vekilinin temyiz isteminin kapsamına göre sanıklar ..., ... ve ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin bulunmadığı, 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesinde artırım oranının 765 sayılı TCK.nun 80. maddesine göre daha fazla olması karşısında somut uygulama yapılmaması suç tarihindeki yasal düzenlemenin açıkça lehe hükümler içerdiği kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü.

I-Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 24.12.2008 günü tefhim olunan hükme karşı katılan vekilinin temyiz dilekçesinin 15.06.2009 günü tebliği üzerine yasal süresinden sonra 22.06.2009 tarihinde katılma yoluyla temyiz isteminde bulunduğu, CMK'na göre katılma yoluyla temyiz yasa yoluna başvurma hakkının bulunmadığı cihetle;sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

I-Tüm sanıklar hakkında dolandırıcılık, sanıklar ..., ..., ... hakkında sahtecilik suçundan açılan davaların vaki suç vasfındaki değişiklik nedeniyle görevi ihmal kabulü ile kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırmasına yönelen katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiinin sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

I-Tüm sanıklar hakkında dolandırıcılık, sanıklar ..., ..., ... hakkında sahtecilik suçundan açılan davaların vaki suç vasfındaki değişiklik nedeniyle görevi ihmal kabulü ile kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırmasına yönelen katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiinin sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar ... ve ... hakkında sahtecilik suçundan toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenip, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilerek, tüm sanıklar hakkında dolandırıcılık, sanıklar ..., ..., ...’ın sahtecilik suçundan açılan davaların vaki suç vasfındaki değişiklik nedeniyle görevi ihmal kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık-görevi ihmal” suçlarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı tarihlerden karar tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekilinin zamanaşımının gerçekleşmediğine, suç vasfına, sanıklar ... ve ... müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, teselsül koşullarının oluşmadığına, suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık ...’nün sahtecilik suçundan mahkumiyetine yönelen müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

III-Sanık ...’nün sahtecilik suçundan mahkumiyetine yönelen müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Haklarında mahkumiyet hükmü kurulan bir ilaç firmasının mümessili olan sanıklar ile eczacı olan sanık ...’nün katılan kuruma bağlı hak sahiplerinin sağlık karnelerine bilgileri haricinde suça konu reçeteleri yazdırarak katılan kuruma ibraz edip sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunmasına karşın; sanık ...’in eczaneyi sözleşme ile hakkında suç ihbarında bulunulan ...’e devrettiğini, suç tarihlerinde eczanenin fiilen adı geçen tarafından idare edildiğini savunmasına, bu savunmanın duruşmada dinlenen tanıklar ....ve hastalarca da doğrulanıp ... hakkında İzmir C.Başsavcılığı’nın 2007/10637 sayılı soruşturma evrakının bulunduğunun anlaşılmasına, sanık müdafiince eczanenin ...’e suç tarihlerinden önce devredildiğine ve fiilen anılan kişi tarafından idare edildiğine ilişkin 01.06.2000 tarihli sözleşme ve eklerinin dosyaya ibraz edilmesine göre;gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve sanık ...’in suça iştirak iradesi ile katılıp katılmadığının saptanabilmesi bakımından ... hakkındaki soruşturma ve kovuşturma dosyası celp edilerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi,olanak bulunması halinde birleştirilmesi,mümkün olmaması halinde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı suretleri dosyaya aktarılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2972, Karar No: 2012/9521, Tarih: 26.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2972 E.  ,  2012/9521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ilgın İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlular vekilinin, icra mahkemesine başvurusunda kredi sözleşmesine dayalı ilamsız icra takibinde müvekkillerinin murisi gibi kredi sözleşmesinin kefili olan ve aynı takipte borçlu sıfatını taşıyan dosya borcunu alacaklı bankaya ödediğini, banka tarafından 16.04.1997 tarihinde adı geçene dosya alacağının temlik edildiğini,   tarafından 04.06.2008 tarihinde ikinci kez temlik edilmesinden sonra müvekkilerine temlik alan sıfatı ile 12.091,00 TL’nin ödenmesi için 01.06.2010 tarihli bakiye borç muhtırasının gönderildiğini; dosya borçlusunun, alacağı temlik alan sıfatı ile takibe devam edemeyeceğinden muhtıranın iptalini; bu isteğin kabul görmemesi halinde de 1/3 oranını aşan tutarının iptaline karar verilmesini istediği,  bilahare yargılama sırasında verilen 08.02.2011 havale tarihli dilekçe ile  takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde 15.04.2008 tarihinde yapılan haciz işlemi ile 01.06.2010 muhtıra tebliğine kadar 10 yıl süre ile icra dosyasında işlem yapılmaması nedeni ile İİK’nun 71/2 ve 33/a maddesi hükmüne göre icranın geri bırakılmasına karar verilmesi yönünde talepte bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece verilen kararın borçlular vekili  tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 03.11.2011 tarih ve 2011/27928 E, 2011/21616 K. sayılı kararı ile uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL'yi geçmediğinden bahisle mahkeme kararının temyiz kabiliyetinin bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de, muhtıra ile talep  edilen alacağın kesinlik sınırının çok üstünde olduğu dikkate alındığında Dairemizin ret kararının maddi hataya müstenit bulunduğu anlaşıldığından alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.11.2011 tarih ve 2011/27928 E, 2011/21616 K. sayılı ret kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verildikten sonra alacaklı vekilinin 11.07.2011 tarihli temyiz dilekçesinin incelenmesine geçildi:

Alacaklının genel haciz yolu ile başlattığı takipte dayanak kredi sözleşmesinde temlik  alacaklısı da borçluların murisi ile birlikte müteselsil kefil konumundadır.    Tüm borç  temlik alacaklısı tarafından ödenmiştir. BK.nun 146. maddesi "... müteselsil borçlulardan herbiri alacaklıya yapılan ödemeden birbirine eşit birer hisseyi üzerine almağa mecburdur...." hükmünü taşır. O halde kredi alacaklısı bankaya borcun tamamını ödeyen  takip alacaklısının, sözleşmede üç adet müteselsil kefil bulunduğu gözetildiğinde 1/3 oranında  müteselsil kefil  konumunda olan diğer borçluya müracaat hakkı vardır. Ancak bu durumda genel haciz yolu ile  ayrıca takip yaparak 1/3  tutarını diğer borçludan talep etmesi gerekirken aynı takibe temlik alacaklısı sıfatı ile devam etmesi ve yeniden 3. kişiye temlik yapmasına   yasal imkan bulunmamaktadır. Öte yandan; İİK'nun 71/2. maddesinde "borçlu takibin kesinleşmesinden sonraki devrede borcun zamanaşımına uğradığını ileri sürecek olursa aynı Kanun'un 33/a maddesi hükmü kıyasen uygulanır" hükmü yer almakta, İİK'nun 33/a-1. maddesinde ise "ilamın zamanaşımına uğradığı veya zamanaşımının kesildiği veya tatile uğradığı iddiaları icra mahkemesi tarafından resmi vesikalara müsteniden incelenerek icranın geri bırakılmasına veya devamına karar verilir" denilmektedir.

Görüldüğü üzere, borçlunun takibin kesinleşmesinden sonraki döneme ilişkin olarak İ.İ.K.’nun 71/2 ve 33/a maddelerine dayanan zamanaşımı isteminin incelenmesi bu istemin belli bir süre içinde ileri sürülmesi koşuluna bağlı değildir (Hukuk Genel Kurulu'nun 04.11.1998 tarih 1998/12-763 esas ve   1998/797 karar sayılı kararı ).Şikayet niteliğinde olması nedeni ile yargılama bitinceye kadar her aşamada ileri sürülebilir.

O halde mahkemece takibin kesinleşmesinden sonra 15.04.2008 tarihinde yapılan menkul haczi işlemi ile 01.06.2010 muhtıra tarihine kadar takip borçluları ve murisi hakkında 10 yılı aşkın süre ile işlem yapılmadığı görüldüğünden zamanaşımı  şikayetinin kabulü ile icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi ve istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38113, Karar No: 2015/15570, Tarih: 04.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/38113 E.  ,  2015/15570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi ile değişik CMUK'un 305. maddesine göre hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ve CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların REDDİNE, Ancak;

a)TCK'nin 50/1-a madesine göre sadece kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilebileceği gözetilmeden, yasaya aykırı şekilde sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

b)Sanık, müşteki ve tanık anlatımlarına göre ...'ın ... 'ı pastanede kız kardeşi ile oturduğunu görüp saldırdığı, bunun üzerine ...'ın da karşılık verdiğinin anlaşılması karşısında, sanık lehine TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c)Kabule göre de; cezanın belirlenmesi sırasında TCK'nin 62. maddesi ile yapılan indirim sonucu bulunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 9100 TL adli para cezası yerine 9000 TL adli para cezası olarak eksik belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla istem gibi BOZULMASINA, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1656, Karar No: 2020/3037, Tarih: 02.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/1656 E.  ,  2020/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ... ve müşteki ...’ye karşı mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçlarından dolayı tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’a karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali, müşteki ...’ye karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin temyizin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23422, Karar No: 2013/2106, Tarih: 14.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23422 E.  ,  2013/2106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28.03.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/710, Karar No: 2021/6467, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/710 E.  ,  2021/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/567 E. - 2019/208 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/567 E. - 2019/208 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Ortahisar İlçesi, ... Mahallesi 780 ada 12 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya ise aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde, üzerindeki ağaçlara ise maktuen bedel belirlenmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıların değeri tespit edilirken, değerlendirme yılına ait Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Yapı Yaklaşık Birim Maliyet Fiyatları uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, yapı sınıfına ait değerlendirme yılındaki metrekare bedeline ayrıca endeks ilavesi suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

2- Tespit edilen bedelin tamamına karar tarihine kadar faiz işletilmesi,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi, doğru olmadığı gibi,