muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6334, Karar No: 2018/8302, Tarih: 15.11.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/6334 E.  ,  2018/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : 3. İş Mahkemesi

A) Davacının İstemi :

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 05/06/1988 tarihinden itibaren tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalının Cevabı :

Davalı Kurum vekili, Kurum tarafından yapılan işlemlerin yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesinin Kararı ve Gerekçesi :

Mahkemece, “Hukuk Genel Kurulu'nun 04/02/2009 tarih 2009/10-52 sayılı kararında da belirtildiği üzere davacının bağkura giriş bildirgesi doldurarak kuruma başvurduğu, 11/05/2001 tarihinde 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici birinci maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/08/2001 tarihinde yürürlüğe giren kararı ile iptal edilmiş olması ve 4956 sayılı yasa ile 1479 sayılı yasaya eklenen geçici 18. md. hükmünün ise kanunun yayım tarihi olan 02/08/2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş bulunması ile her iki hükmünde somut olayda uygulama yerinin bulunmadığı, 22/03/1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı kanun ile 1479 kanunun 24 ve 25. mdlerinde yapılan değişiklik ile gerçek ve götürü usulde vergi mükellefi olanların mükellefiyet başlangıç tarihinden itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmaları düzenlemesi bulunduğundan sigortalılık için yasada aranan koşullar dikkate alındığında davacının başlayan vergi mükellefi olma tarihinin 05/06/1988 tarihi olduğu, 2003 tarihinden önce de Bağkur tescili için talebinin bulunduğu, dolayısıyla vergi mükellefi olduğu bu dönemde zorunlu Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiği, davalı kurumun red işleminin yerinde olmadığı, davanın kabulünün gerektiği sonucuna varılmış, aşağıdaki hüküm kurulmuştur.” gerekçesiyle “Davanın kabulü ile davacının zorunlu vergi mükellefi olduğu 05/06/1988 tarihinin 1479 sayılı yasa kapsamında zorunlu sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine,” karar verilmiştir.

D) İstinaf Başvurusu :

Davalı Kurum vekili, davacının gerçek bir faaliyetinin olup olmadığının araştırılması ve davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı ve Gerekçesi :

D) İstinaf Başvurusu :

Davalı Kurum vekili, davacının gerçek bir faaliyetinin olup olmadığının araştırılması ve davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, “24/07/2003 tarihinde kabul edilip 02/08/2003 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanan 4956 sayılı yasanın 47. Maddesi ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. Maddesi; " Bu kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04/10/2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04/10/2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak bu kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren 6 ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20/04/1982-04/10/2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49. ve ek 15. maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamının tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydı ile bu süreler sigortalalık süresi olarak değerlendirilir." hükmünü içermektedir. 1479 sayılı yasanın 25 ve 26. Maddelerine göre de gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar ile gelir vergisi mükellefiyeti sona erenler sigortalılıklarının başladığını ve bittiğini üç ay içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirmekle yükümlü bulunmaktadırlar.

Ayrıca 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı kanunun geçici 8. Maddesinde ise " bu kanunun 4. Maddesinin 1.fıkrasının b bendinin 4 numaralı alt bendi hariç; diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu kanunun yürürlülük tarihine kadar kayıt ve tescilllerinin yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülükleri bu kanunun yürürlülük tarihinden itibaren başlar." denilmektedir.

Somut olayda; davacının, talebi ile ilgili kuruma başvuru tarihinin 4956 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18.madde hükmünün yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihi öncesi olduğundan geçici 18.maddesinin bu olayda uygulama yerinin bulunmadığını, 22/03/1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25.maddelerindeki değişiklik dikkate alınarak, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun oy birliği ile esasdan reddine karar verilmesi sonuç ve kanaatine varılmakla aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.” gerekçesiyle “Davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilmiştir.

F) Temyiz :

Davalı Kurum vekili, davacının gerçek bir faaliyetinin bulunup bulunmadığının araştırılmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

F) Temyiz :

Davalı Kurum vekili, davacının gerçek bir faaliyetinin bulunup bulunmadığının araştırılmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

G) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 05/06/1988-14/07/1989 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin bulunduğu, 03/03/2004 tarihinden itibaren devam eden limited şirket ortaklığının olduğu, 23/05/2000 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden isteğe bağlı sigortalı giriş bildirgesine göre bu tarih itibariyle isteğe bağlı sigorta tescilinin yapıldığı, limited şirket ortaklığının başladığı 03/03/2004 tarihinde çıkışı yapılarak aynı tarihte zorunlu sigorta girişinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

01/04/1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20/04/1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22/03/1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02/08/2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04/10/2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04/10/2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20/04/1982-04/10/2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

08/05/2008 tarihli 5754 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5510 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesinde, “ Bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun'un yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğünün bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren başlayacağı; ancak, bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) ve (3) numaralı alt bentlerine göre sigortalı sayılanlardan bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren sigortalılıkları başlatılanların, bu Kanun'un yürürlük tarihi ile 04/10/2000 tarihi arasında geçen vergi mükellefiyet süreleri bulunmak kaydıyla, sigortalının bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren 6 ay içinde talepte bulunmak ve kendisine tebliğ edilen borçlanma tutarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 6 ay içinde ödemesi halinde, bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği” bildirilmiştir.

Somut olayda, davacının 05/06/1988-14/07/1989 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin olması nedeniyle 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi kapsamında sigortalı sayılması gerekir ise de davacının zorunlu sigortalılık koşullarına sahip olduğu dönemde ve 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesinde belirtilen sürede zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak tescili yönünde herhangi bir talebinin bulunmadığı, 23/05/2000 tarihinde Kuruma verdiği giriş bildirgesinin isteğe bağlı sigortalılık tesciline yönelik olduğu, bu bildirgenin zorunlu sigortalılık tesciline yönelik olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabul edilmesi ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı ORTADAN KALDIRILMASI, ilk derece mahkemesinin kararının BOZULMASI gerekmiştir.

H) Sonuç :

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabul edilmesi ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı ORTADAN KALDIRILMASI, ilk derece mahkemesinin kararının BOZULMASI gerekmiştir.

H) Sonuç :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2068, Karar No: 2019/3717, Tarih: 01.10.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/2068 E.  ,  2019/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 2018/790 Esas, 2019/723 Karar sayılı ilamının davacı vekiline tebliğ edildiğine dair dosyada tebligat belgesi bulunmadığından kalemce araştırılarak tebliğ edilmişse tebliğ belgesi bulunarak dosyaya konulduktan ya da kayıtlara göre tebliğ tarihi tespit edildikten;Tebliğ edilmemiş ise Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekiline tebliğ edilip, temyiz süresinin geçmesi beklenerek ve temyiz halinde gerekli işlemler tamamlandıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4533, Karar No: 2017/3933, Tarih: 01.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/4533 E.  ,  2017/3933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından da duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde, geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12347, Karar No: 2006/13089, Tarih: 27.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/12347 E.  ,  2006/13089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DATÇA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalılar adına kayıtlı .parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek tapusunun iptalini istemiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, .sayılı parselin 669,15 m2 lik kısmının kıyı-kenar çizgisi kapsamında kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle bu kısmın kapusunun iptaline ve tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

Karar, davalılardan M.L..Ö...tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimiraporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, Kıyı Kanununa dayalı tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, özellikle noksanın tamamlanması yoluyla getirtilen 1977/14 esas, 1978/60 karar sayılı dava dosyasından ; çekişmeli . parsel sayılı taşınmazın  1979 yılında yapılan kadastro işleminde  16.3.1979  tarih,  . sayılı tapu kaydına dayalı olarak davalılar adına tespit ve tescil edildiği, dayanak tapunun  16.3 1979  tarih, ..sayılı ilk tesis kaydının ise, davalıların bayii A.H.. G..nin Hazine ile Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açtığı yukarıda numarası yazılı tescil davası sonucunda verilen ve kesinleşen ilamla oluştuğu anlaşılmaktadır.

Söz konusu tescil ilamının, eldeki davaya konu .. sayılı parseli kapsaması halinde taraflar yönünden HUMK.nun  237. maddesi uyarınca kesin hüküm sayılacağı ve bu hususun mahkemece kendiliğinden ( resen ) gözetileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca ; dayanak tapu kaydının ve tescil krokisinin 3402  Sayılı Kadastro Kanunu’nun  20. maddesi dikkate alınarak mahallinde keşfen uygulanması, kapsamının saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16595, Karar No: 2011/571, Tarih: 27.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/16595 E.  ,  2011/571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hernekadar davacının maluliyeti % 0 olarak tespit edilmiş ise de arızasının yanma neticesinde meydana gelmiş olması yüzünde ve vücudunda meydana gelen yanıklar nedeni ile çok fazla acı ve elem çekmiş bulunması karşısında davacı ve davalı vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2164, Karar No: 2021/16573, Tarih: 27.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2164 E.  ,  2021/16573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk olay tarihinde iş yeri dokunulmazlığını ihlal ettiği halde, karar başlığında suç isminin konut dokunulmazlığını ihlal etme olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun beyanından işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 27/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16403, Karar No: 2021/11551, Tarih: 23.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/16403 E.  ,  2021/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ... ve davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; ''Mahkemece usulüne uygun araştırma ve inceleme yapılmadığı belirtilerek, orman ve zilyetlik araştırması yapılarak sonucuna göre karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, 02.02.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda T1, T2, T3, T4 ve T5 harfi ile gösterilen çekişmeli bölümlere yönelik davacıların taleplerinin reddine; asli müdahil orman idaresinin davasının kabulüne ve orman vasfı ile Hazine tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile dahili davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Davacı ...' ın, hüküm tarihinden sonra 30.05.2016 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini beyan etmesi nedeniyle, Mahkemece, 07.06.2016 tarihinde ek kararla davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiş ve bu ek karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Mahkeme kararı, davacı ... vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiş ise de, davacı ..., 30.05.2016 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, feragat nedeni ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

2. Mahkemece, davacının feragat dilekçesi üzerine, davacının davasının feragat nedeniyle reddedilmesi gerekirken, 07.06.2016 tarihli ek kararla, davanın tümden reddine karar verilmiştir. Oysa ki, orman İdaresi davada müdahil davacı durumunda olup, ek kararla asli müdahil Orman İdaresinin davası yönünden hüküm kurulmamış olması doğru değildir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davacı ...'ın feragat beyanı dikkate alınarak, davacının davası yönünden karar verilirken, diğer dava ve talepler yönünden ayrıca hüküm kurulması gerektiği halde, bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından ek kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle ek kararın BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.