muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6577, Karar No: 2023/3724, Tarih: 11.04.2023

3. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili asıl ve birleştirilen davalara verdiği cevap dilekçelerinde özetle: davanın usulden reddinin gerektiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu mevkide inşaat izni bulunmadığını, kamulaştırmasız el koymanın şartlarının gerçekleşmediğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın reddine, birleştirilen davada davalı Hazine ve davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden davanın reddi ile davalı ... yönünden davanın kabulüne, taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bedeline hükmedilen davacı payının tapusunun iptali ile yol olarak tapudan terkininne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ile davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece dava konusu 2734 ada 57 parsel sayılı taşınmazda davalıların herhangi bir el atmasının olmadığı belirtilerek bu parsel yönünden davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazların hiçbir şekilde değerlendirilemeyen, inşaat izni olmayan taşınmazlar olduğunu, taşınmazın 2. derece sit alanında kaldığı gerekçesiyle m² birim değerinden %20 oranında indirim yapılmak sureti ile m² birim bedelinin belirlenmesi ve bu rapor doğrultusunda hüküm tesis edilmesinin hatalı olduğunu, taşınmazın 2. derece sit alanında kaldığını, taşınmazın somut emsalden 7 kat daha değerli olduğunu, bilirkişilerin bu yöndeki hesaplamalarının hatalı olduğunu, eksik ve hatalı mahkeme kararının bozulması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemiyle istinaf talebinde bulunmuşlardır.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin asıl dava yönünden vermiş olduğu ret kararının usul ve kanuna uygun olduğunu; ancak birleştirilen dava yönünden müvekkili belediye yönünden davanın kabulüne dair vermiş olduğu hükmün usul ve kanuna aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazların sit alanı ve kıyı kenar çizgisi içinde bulunduğunu ve taşınmazların bulunduğu bölgeye ilişkin uygulanabilir herhangi bir imar planının mevcut olmadığını, dava konusu 56 parsele belediye tarafından el atıldığı iddiasını kabul etmediklerini, kıyı kenar çizgisi içinde kalan yerlerin kamulaştırma sorumluluğunun Maliye Hazinesinin yetki ve görevinde olduğunu, davacılar tarafından sunulan ıslah dilekçesine istinaden birleştirilen dava yönünden talebin 37.494,00 TL olarak kabulü gerekir iken 74.988,00 TL üzerinden tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, bilirkişi heyetince somut emsal olarak seçilen ve değerlendirmeye alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın mukayese edilmesinin hatalı olduğunu, dava konusu taşınmaz için tespit edilen m² birim değerinin çok yüksek olduğunu, taşınmaz üzerindeki el atma tarihinin 1983 yılından sonra olduğu kabul edilerek belediye aleyhine nispi harç ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin kabul edilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemiyle istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 2734 ada 57 parsel sayılı taşınmaza davalılar tarafından el atılmadığı, söz konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığı ve imar planının bulunmadığı dolayısıyla imar planından kaynaklanan bir kısıtlılığın da bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince bu parsel hakkında davanın reddine karar verilmiş olmasında usul ve kanuna aykırılık görülmemiş ise de dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 2734 ada 56 parsel sayılı taşınmazın 36 m"lik kısmına, Haydar Aliyev Caddesi yönünde yol ve kaldırım yapılmak suretiyle fiilen el atılmış olması nedeniyle, el atılan kısmın bedelinin davacılar vekilinin ıslah talebi doğrultusunda davalı ... Başkanlığından tahsiline karar verilmesinin doğru olduğu, ancak arsa niteliğindeki taşınmazın sit alanına alınması ve çıkarılmasının idarenin tasarrufuna bağlı olduğu gözetildiğinde, kıyasen uygulanan, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesinin (g) bendi uyarınca, arsa olarak belirlenen değerinde indirim yapılmadan değer biçilmesi gerekirken, taşınmazın sit alanında ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesi ile %20 oranında indirim yapılarak değer biçilmesi hatalıdır. Taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen 2.603,36 TL/m² birim bedeli üzerinden, söz konusu parsele yol ve kaldırım yapılmak suretiyle el atılan 36,00 m²lik kısmının zemin bedeli 93.720,96 TL olarak hesapladığı, fakat davacıların ıslah talebinin 74.988,00 TL olduğu gözetildiğinde bu miktar üzerinden davanın kabulüne, davacıların fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına karar verilmesi gerektiği gibi dava konusu 56 parsel sayılı taşınmaz tapuda davacılar murisi Süleyman oğlu Kenan Mangır adına kayıtlı olduğundan birleştirilen dosya yönünden el atılan kısma ilişkin muris adına olan tapu kaydının iptali ile davalı ... Belediyesi lehine yol ve kaldırım olarak terkinine karar verilmesi gerektiğinden taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar, davalı ... ve ... Genel Müdürlüğü vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazlara fiili el atma olmasa bile ister kıyı kenar çizgisi içinde kalması isterse 2 nci derece sit alanında kalması nedenleri ile inşaat izni verilemeyecek olması karşısında taşınmazların tamamının bedeline hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazlara fiili el atma olmasa bile ister kıyı kenar çizgisi içinde kalması isterse 2 nci derece sit alanında kalması nedenleri ile inşaat izni verilemeyecek olması karşısında taşınmazların tamamının bedeline hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinde haklarında davanın reddine karar verildiği hâlde Bölge Adliye Mahkemesindeki gerekçeli kararında bu yönde bir hüküm kurulmadığı, haklarında davanın reddi ile lehlerine vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idareler arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili ile 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun'un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.”

5. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

6. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

7. 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ilearsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

8. 2942 sayılı Kanun'nun 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen diğer nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen diğer nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 2734 ada 56 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak ve dava konusu taşınmazın sit alanına alınması ve çıkarılmasının idarenin tasarrufuna bağlı olduğu gözetildiğinde, arsa olarak belirlenen değerinde indirim yapılmadan tespit edilen 2.603,36 TL/m² birim bedel üzerinden, fiilen el atılan kısımda davacı payları karşılığının davalı ... Başkanlığınca tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu 56 parsel sayılı taşınmazın 1955 tarihinde, 57 parselin 1954 tarihinde üzerinde herhangi bir şerh olmaksızın satın alınmak suretiyle davacılar murisi tarafından edinildiği, dosya içindeki fen bilirkişi raporlarında dava konu taşınmazların kıyı kenar çizgisinin kıyı tarafında kaldığı bildirildiği yine dosya içinde dava konusu 56 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına 26.05.2018 tarihinde "261 metrekarelik kısmı kıyı kenar çizgisi içinde kalmaktadır'' şerhi konulduğu, ... Tapu Müdürlüğünün 24.05.2018 tarihli cevabı yazılarında ... Mahallesinde bulunan 35 adet taşınmazın tamamı üzerine Kıyı Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 10 uncu maddesi uyarınca ''tamamı kıyı kenar çizgisi içinde kalmaktadır'' şerhi konulduğu anlaşılmıştır.

5. Buna göre; dosya kapsamında dava konusu taşınmazların tapu kaydına konulan ''kıyı kenar çizgisi içinde kalmaktadır'' şerhi nedeniyle davacıların mülkiyet hakkı kısıtlandığından 4721 sayılı Kanun'nun 1007 nci maddesi gereği tazminat koşullarının doğduğunun kabulü gerekir.

5. Buna göre; dosya kapsamında dava konusu taşınmazların tapu kaydına konulan ''kıyı kenar çizgisi içinde kalmaktadır'' şerhi nedeniyle davacıların mülkiyet hakkı kısıtlandığından 4721 sayılı Kanun'nun 1007 nci maddesi gereği tazminat koşullarının doğduğunun kabulü gerekir.

6. Ne var ki; 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının 3 üncü bendinde yer alan "Kıyıda ve sahil şeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur." Aynı kanunun kıyı kenar çizgisinin belirlenmesine ilişkin 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "Komisyonca tespit edilip valiliğin uygun görüşü ile birlikte gönderilen kıyı kenar çizgisi, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca onaylandıktan sonra yürürlüğe girer." hükümleri uyarınca idarece belirlenmiş ve onaylı kıyı kenar çizgisi ya da mahkemece hükmen kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığı araştırılarak kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise krokisinin getirtilerek kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle taşınmazların pafta üzerinde kesinleşmiş kıyı kenar çizgisine göre konumu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan alanı belirtir şekilde fen bilirkişisinden denetime elverişli rapor alındıktan sonra, kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölüm yönünden mülkiyet hakkının kısıtlanması nedeniyle 4721 sayılı Kanun'un 1007 inci maddesinden kaynaklı tazminat koşullarının oluştuğunun kabulü ile davalı Hazine hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile asıl ve birleştirilen davada Hazine hakkında davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

7. Davalı ... Genel Müdürlüğü hakkında açılan ve birleştirilen davada olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Dava ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının Birleştirilen Davaya İlişkin Temyizi Yönünden,

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,

B. Davacılar İle Davalı ... Genel Müdürlüğü Vekillerinin Asıl Ve Birleştirilen Davalara İlişkin Temyizi Yönünden,

Davacılar vekili ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi Kararının BOZULMASINA,

03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince duruşmaya gelen temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü vekili için 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz edenlerden alınmasına,

Davacı ve davalı idarelerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11813, Karar No: 2014/13877, Tarih: 11.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/11813 E.  ,  2014/13877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2014

NUMARASI : 2011/224-2014/694

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak ile menfi tespit ve alacak davasına dair karar, birleşen davanın davalısı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiraya veren tarafından açılan temerrüt nedeniyle tahliye ve alacak istemine, birleşen dava ise kiracı tarafından açılan borçlu olmadığının tespiti ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın açılmamış sayılmasına, birleşen davada ise; davacı kiracının Ocak/2011 ile Aralık/2013 arası kira borcu olmadığının tespitine ve alacak talebinin kısmen kabulü ile 6.909,11-TL nin 27.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı kiraya verenden tahsiline karar verilmesi üzerine, hüküm birleşen dava yönünden davalı kiraya veren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili 10.03.2011 tarihinde açtığı dava ile davalı kiracıya gönderilen Ordu 1. Noterliğinin 11.01.2011 keşide tarihli, 290 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle ödenmeyen Ocak/2011 kirası ile sözleşme gereği muaccel hale gelen Şubat/2011 - Aralık/2013 arası tüm kiraların %10 gecikme cezası ile birlikte 30 gün içinde ödenmesinin bildirilmesine rağmen sadece Ocak/2011 kirasının ödendiğini, bakiye 7.000-TL nin ödenmediğini belirterek temerrüt nedeniyle tahliye ve bakiye 7.000-TL nin %10 gecikme faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde, karşılıklı anlaşma ile taşınmaza yapılan masrafların kiradan düşüleceğinin kararlaştırıldığını, kiraya verenin oturduğu daire ile dava konusu kafeteryanın doğalgaz tesisatını 10.500-TL karşılığında yaptırdığını ayrıca 5.000-TL ye dava konusu kafeteryanın bahçesine kış bahçesi yaptırdığını, toplamda 15.500-TL masraf yaptığını, bu bedelin ise istenen aylık 200-TL kira bedeline bölündüğünde 2014 yılı Haziran ayına kadar kira borcu olmayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, birleşen davanın dava dilekçesinde ise, kiraya verenin kira bedeli talep ettiği Ocak/2011 ile Aralık/2013 arası aylara ilişkin kira borcu olmadığının tespitine ve davalı kiraya veren lehine haksız yere ödenen bakiye 13.300-TL nin Şubat/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Kiraya veren vekili birleşen davaya verdiği cevap dilekçesinde, davacı taraf ile aralarında mahsuplaşmaya ilişkin herhangi bir yazılı anlaşma olmadığını, kiracı olarak davacının dava dışı bir firma ile doğalgaz tesisatı döşeme işi yapmış olduğunu, bu borç alacak ilişkisinin tarafıyla hiçbir ilgisi bulunmadığını belirterek birleşen davanın reddini savunmuştur. Mahkemece asıl davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, birleşen davada ise; davalı kiraya verenin yapılan masraflara ses çıkarmadığı ve 2 yıl süreyle de itiraz etmediği gerekçesiyle bilirkişi marifetiyle tespit edilen toplam 13.909,11-TL masrafın kiracı tarafından kira borcuna karşılık üstlenildiğinin kabulü ile davacı kiracının Ocak/2011 ile Aralık/2013 arası kira borcu olmadığının tespitine ve sözleşmedeki muacceliyet hükmü gereğince dava tarihi itibariyle Ocak/2011 kirasının zamanında ödenmemesi nedeniyle kira borçlarının dönem sonuna kadar muaccel olduğu, 7.000-TL muaccel hale gelen kira borcunun masraflara ilişkin yapılan ödemelere mahsup edilmesi sonucunda kiracı tarafından fazladan ödenen 6.909,11-TL’nin davanın açıldığı 27.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan 01.01.2009 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kiranın 200,00 TL olduğu ve ayın ilk beş günü peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 19. Maddesinde ‘Bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiralar muacceliyet kespeder.’ hükmüne yer verilmiştir. Davacı kiracı, kiraya verenin oturduğu daire ile dava konusu kafeteryanın doğalgaz tesisatını 10.500-TL karşılığında yaptırdığını ayrıca 5.000-TL ye dava konusu kafeteryanın bahçesine kış bahçesi yaptırdığını, toplamda 15.500-TL masraf yaptığını, haksız yere ödenen bakiye 13.300-TL nin Şubat/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış ve hazırlanan bilirkişi raporunda kiracı tarafından yaptırılan kış bahçesi olarak tabir edilen yapının maliyetinin 3.409,11-TL olduğu belirtilmiş ancak talep edilenlerin zorunlu giderlerden olup olmadığına ilişkin rapor alınmamıştır. Kiracı tarafından gerçekleştirilen zorunlu olmayan iyileştirme bedellerinin istenebilmesi için kiralananın tahliye edilip anahtarlarının usulüne uygun olarak kiraya verene teslim edilmesi gerekmektedir. Ayrıca yapılacak masrafların kiradan mahsup edileceği kiraya veren tarafından kabul edilmediğine göre bu hususta taraflar arasında bir anlaşmanın bulunduğu kiracı tarafından ispatlanamamıştır. Bu durumda mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak kiracı tarafından talep edilen masrafların zorunlu olup olmadığı belirlendikten sonra zorunlu olarak yapılan masrafların faturadaki bedele bağlı olmaksızın yapıldıkları tarihteki rayiç değeri üzerinden harcama miktarı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı kiracı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5005, Karar No: 2017/5958, Tarih: 13.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/5005 E.  ,  2017/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama (Değişen suç vasfı nedeniyle)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü sanık ...'ın alkollü vaziyette Yalova Merkezde bir arkadaşının büfesinde oturmakta olan katılan ...'in yanına gittiği ve kolundan çekiştirerek bana para ver dediği, katılanın para vermeyi reddetmesi üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı ve mağdurun sanığı itmesi üzerine sanığın cebinden siyah saplı çakı bıçağını çıkararak mağdurun üzerine yürüdüğü ve para ver diyerek bıçağı rastgele salladığı olayda, sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.