muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5585, Karar No: 2012/6365, Tarih: 26.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/5585 E.  ,  2012/6365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... dahili davalılar ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.06.2011 gün ve 101/67 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, dava konusu 114 ada 1 ve 2, 115 ada 1 ve 2, 132 ada 7, 154 ada 14 ve 15 ile 101 ada 48 sayılı parsellerin tarafların ortak kök miras bırakanı ...'den intikal ettiğini, mirasçılar arasında taksim yapılmadığı halde kadastro sırasında davalı adına tespit ve tescil edildiğini açıklayarak, davacıların miras payları oranında uyuşmazlık konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., uyuşmazlık konusu 132 ada 7, 154 ada 14 ve 15 parsel sayılı taşınmazların kadastro öncesinde tapuda babasının babası Mehmet Toker adına kayıtlı iken kendisinden tapuda satış yoluyla devraldığını, 114 ada 2 sayılı parseli tapuda resmi memur huzurunda Köy Tüzel Kişiliğinden satın aldığını, 114 ada 1, 115 ada 1 ve 2 sayılı parsellerin öncesinde bir bütün olduğunu ve harici satış sözleşmesiyle 08.11.1997 tarihinde dava dışı ...'dan satın aldığını, 101 ada 48 parsel sayılı taşınmazın kök miras bırakan ... ile ilgisinin bulunmadığını, anılan parsel hakkında Orman İdaresinin açtığı davanın lehlerine sonuçlandığını, kadastro sırasında davacıların yakın miras bırakanı anneleri adına kök muristen kalan miras hakkına istinaden bir kısım taşınmazların tespit ve tescil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Yargılama sırasında, dava konusu 101 ada 48 parsel sayılı taşınmazda davalı dışındaki diğer kayıt malikleri, davalı olarak davaya dahil edilmişlerdir. Dahili davalılar..., ... ve ..., uyuşmazlık konusu taşınmazın kök miras bırakan ...'den yakın miras bırakanlarına, onlardan da kendilerine intikal ettiğini açıklayarak davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu taşınmazların tarafların kök miras bırakanı ...'den intikal ettiği, mirasçıları arasında taksim yapılmadığı, davacıların taşınmazlarda miras payları oranında mülkiyet haklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 114 ada 1 ve 2, 115 ada 1 ve 2, 132 ada 7, 154 ada 14 ve 15 ile 101 ada 48 parsel sayılı davalı ve dahili davalılara ait taşınmazların herbirinin 48 hisse olarak kabulü ile, 12/48 davacı ... Nevzat Sayan'a, 4/48 davacı ...'a, 4/48 davacı ...'a ve 4/48 davacı ...'ya ait hisse oranında davalı ve dahili davalılara ait tapu kaydının iptali ile belirtilen oranlarda davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 101 ada 48 parsel sayılı taşınmaz bakımından;

Dava konusu 101 ada 48 parsel sayılı taşınmaz bakımından;

Uyuşmazlık konusu taşınmaza ait kadastro tutanağının ve tapu kaydının incelenmesinde; taşınmazın, 28.06.2000 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında belgesizden, davalı ve dahili davalıların yakın miras bırakanı ... adına tespitinin yapıldığı, tutanağa itiraz edilmesi üzerine yapılan yargılama sonunda hükmen 13.07.2005 tarihinde paylı mülkiyet şeklinde davalı ve dahili davalılar adına ¼ paylı olarak tapuya tescil edildiği görülmüştür.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere, taşınmazın taraflara kök miras bırakanları ...'den miras yoluyla intikal ettiğine, ...'in mirasçıları arasında yöntemine uygun biçimde taksim yapılmadığına ve terekesinin elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğuna, taşınmazdaki davalı ...'in payı bakımından davacıların miras payları oranında iptal ve tescile hükmedildiğine göre, davalı ...'in yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün uyuşmazlık konusu 101 ada 48 sayılı parselde davalı ...'in payına yönelik bölümünün ONANMASINA,

Hükmün, dahili davalılara yönelik bölümü bakımından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; taraflar arasındaki uyuşmazlık, mülkiyetin aktarılmasına yönelik tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir. Bu tür davalarda, davanın tapu sicilinde malik olarak gözüken gerçek kişi ya da tüzel kişiler aleyhine, gerçek kişilerin ölmesi durumunda ise yasal mirasçılarına yöneltilmesi gerekmektedir. Ne var ki; eldeki dava, uyuşmazlık konusu taşınmaz dava tarihi itibari ile tapuda paylı mülkiyet hükümlerine göre kayıtlı iken, kayıt maliklerinden sadece davalı ...'e yöneltilerek açılmıştır. Bu yolda açılmış bulunan davanın diğer kayıt maliklerine yöneltilmek suretiyle yürütülmesi olanaklı bulunmadığı gibi ıslah yolu ile de kayıt maliklerinin davaya dahil edilerek davaya devam edilmesi mümkün değildir. Bu husus kamu düzenine ilişkin bulunduğundan, her zaman kendiliğinden değerlendirilir. Bu kapsamda anılan taşınmazda diğer kayıt maliklerinin davaya davalı olarak dahil edilerek, hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, dahili davalılar ..., ... ve ... bakımından yöntemine uygun biçimde açılmış bir dava bulunmadığından, mahkemece, anılan dahili davalılar hakkında yargılama yapılarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Dava konusu 114 ada 2, 132 ada 7, 154 ada 14 ve 15 parsel sayılı taşınmazlar bakımından;

Anılan taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının ve tapu kayıtlarının incelenmesinde,

1-Uyuşmazlık konusu 132 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, 07.03.2000 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 07.01.1992 tarih ve 2 sıra numaralı tapu ve revizyon kayıtları uygulanarak davalı ... adına tespitinin yapıldığı, tutanağın itirazsız olarak kesinleşmesiyle 31.10.2000 tarihinde tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır.

Anılan taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının ve tapu kayıtlarının incelenmesinde,

1-Uyuşmazlık konusu 132 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, 07.03.2000 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 07.01.1992 tarih ve 2 sıra numaralı tapu ve revizyon kayıtları uygulanarak davalı ... adına tespitinin yapıldığı, tutanağın itirazsız olarak kesinleşmesiyle 31.10.2000 tarihinde tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır.

Taşınmaza revizyon gören 28.07.1950 tarih ve 20 sıra numaralı tapu kaydı, tarafların kök miras bırakanı ... adına kayıtlı iken, 05.03.1966 tarih ve 20 sayılı tapu

kaydıyla davalının yakın miras bırakanı babasının babası Mehmet Toker'e bağış suretiyle devredildiği, anılan şahıs tarafından da 07.01.1992 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kaydı ile davalıya satış yoluyla temlik edildiği tespit edilmiştir.

2-Nizalı 154 ada 14 sayılı parselin, 07.03.2000 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 07.01.1992 tarih ve 1 sıra numaralı tapu ve revizyon kayıtları uygulanarak davalı ... adına tespitinin yapıldığı, tutanağın itirazsız olarak kesinleşmesiyle 31.10.2000 tarihinde tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır.

Taşınmaza revizyon gören 28.07.1950 tarih ve 19 sıra numaralı tapu kaydı, tarafların kök miras bırakanı ... adına kayıtlı iken, 27.11.1965 tarih ve 15 sayılı tapu kaydıyla davalının yakın miras bırakanı babasının babası Mehmet Toker'e bağış suretiyle devredildiği, anılan şahıs tarafından da 07.01.1992 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı ile davalıya satış yoluyla temlik edildiği tespit edilmiştir.

3-Uyuşmazlık konusu 154 ada 15 sayılı parselin, 07.03.2000 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 07.01.1992 tarih ve 3 sıra numaralı tapu ve revizyon kayıtları uygulanarak davalı ... adına tespitinin yapıldığı, tutanağın itirazsız olarak kesinleşmesiyle 31.10.2000 tarihinde tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır.

Taşınmaza revizyon gören 28.07.1950 tarih ve 18 sıra numaralı tapu kaydı, tarafların kök miras bırakanı ... adına kayıtlı iken, 05.03.1966 tarih ve 21 sayılı tapu kaydıyla davalının yakın miras bırakanı babasının babası Mehmet Toker'e bağış suretiyle devredildiği, anılan şahıs tarafından da 07.01.1992 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydı ile davalıya satış yoluyla temlik edildiği tespit edilmiştir.

4-Uyuşmazlık konusu 114 ada 2 sayılı taşınmazın, 28.02.2000 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında belgesizden, kapanmış (terk edilmiş) yol niteliğiyle dava dışı Çavuşderesi Köyü Tüzel Kişiliği adına tespitinin yapıldığı, tutanağın itirazsız olarak kesinleşmesiyle 31.10.2000 tarihinde tapuya tescil edildiği, anılan Köy Tüzel Kişiliği tarafından tapu memuru huzurunda 09.08.2002 tarihinde satış suretiyle davalı ...'e devredildiği görülmüştür.

4-Uyuşmazlık konusu 114 ada 2 sayılı taşınmazın, 28.02.2000 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında belgesizden, kapanmış (terk edilmiş) yol niteliğiyle dava dışı Çavuşderesi Köyü Tüzel Kişiliği adına tespitinin yapıldığı, tutanağın itirazsız olarak kesinleşmesiyle 31.10.2000 tarihinde tapuya tescil edildiği, anılan Köy Tüzel Kişiliği tarafından tapu memuru huzurunda 09.08.2002 tarihinde satış suretiyle davalı ...'e devredildiği görülmüştür.

Yukarıda açıklandığı üzere, uyuşmazlık konusu 132 ada 7, 154 ada 14 ve 15 parsel sayılı taşınmazlar öncesinde tarafların kök miras bırakanı ... adına tapuya kayıtlı iken, tapuda resmi memur huzurunda davalının yakın miras bırakanı babasının babası ...'e bağış yoluyla devredildiği, onun tarafından da davalıya yine tapuda satış yoluyla temlik edildiğine göre anılan parsellerin kök miras bırakanın terekesine dahil mal varlığı olmaktan çıktığı, 114 ada 2 sayılı parselin ise kadastro sırasında anılan Köy Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edildiği, sonrasında davalı ... tarafından bedeli ödenmek suretiyle tapu memuru huzurunda satış yoluyla devralındığına göre, nizalı taşınmazın tarafların kök miras bırakanı ...'in terekesine dahil bir malvarlığı olmadığının kabulü gerekir. Bu nedenle, anılan taşınmazlar bakımından yukarıda açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına değer verilerek yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Dava konusu 114 ada 1, 115 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar bakımından;

Dava konusu 114 ada 1, 115 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar bakımından;

Mahkemece uyuşmazlık konusu taşınmazlar hakkında yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye elverişli bulunmamaktadır. Şöyle ki, anılan parseller 2000 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında vergi kayıtları ve harici satış sözleşmeleri uygulanarak davalı ... adına tespit edilmiş, tutanakların itirazsız olarak 31.10.2000 tarihinde kesinleşmesiyle tapu kayıtları oluşmuştur. Davalılar taşınmazların kök miras bırakan ...'den miras yoluylaintikal ettiğini iddia etmiş, davalı ise taşınmazların öncesinde bir bütün olduğunu ve 08.11.1997 tarihli harici satış sözleşmesiyle dava dışı ...'dan satış yoluyla devraldığını savunmuştur. Keşifte dinlenilen yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazların öncesinde tarafların kök miras bırakanına ait olduğunu açıklamışlar, mahkemece davalının dayandığı harici sözleşme 114 ada 1 sayılı parsel bakımından uygulanmış, yerel bilirkişi sözleşmenin sınırlarının anılan parsele uymadığını açıklamıştır. Ne var ki, harici sözleşmelerin sınırları 114 ada 1, 115 ada 1 ve 2 sayılı taşınmazlara bir bütün halinde uygulanmamıştır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 36. maddesine göre, herkes meşru vasıta ve yollarla mahkemelerde iddia ve savunma hakkına sahiptir. Yine TMK.nun 6. maddesine göre, iddia eden iddiasını ispatla mükelleftir. Davalı vekili, 14.09.2010 tarihli yargılama oturumunda bu hususun araştırılmasını istemiş, ancak yeniden keşif yapılarak harici sözleşmenin (ve bu sözleşmeye dayanak sözleşmenin) anılan parselleri bir bütün halinde kapsayıp kapsamadığı araştırılmadan hüküm kurulmuştur. Bu durum usul ve yasaya aykırıdır.

Hal böyle olunca mahkemece; yeniden keşif yapılarak, yerel bilirkişi ve tanıkların HMK.nun 243 ve 244. maddeleri uyarınca davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, aynı Kanunun 259. maddesi uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde dinlenmelerinin sağlanması, uyuşmazlık konusu 114 ada 1, 115 ada 1 ve 2 sayılı taşınmazların kadastro öncesinde bir bütün halinde olup olmadığının ve mesnedi olan sözleşmeler ile birlikte davalının dayandığı harici satış sözleşmesinin anılan parselleri kapsayıp kapsamadığının yerel bilirkişi ve tanıklara sorulup denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi, beyanları arasında aykırılık çıktığı takdirde aynı Kanunun 261/1. maddesi hükmü gözönünde tutularak çelişkinin giderilmesine çalışılması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün, dava konusu 114 ada 1 ve 2, 115 ada 1 ve 2, 132 ada 7, 154 ada 14 ve 15 sayılı parseller ile uyuşmazlık konusu 101 ada 48 sayılı parselde dahili davalılar Fatma Gerede, ... ve ...'in paylarına yönelik bölümlerinin 6100 sayılı HMK.nun Geçici madde 3’ün yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve istek halinde 1.494,75 TL'nin temyiz eden davalıya iadesine 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5050, Karar No: 2021/10913, Tarih: 19.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/5050 E.  ,  2021/10913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdur ile sanığın arkadaş oldukları, olay günü mağdur sanık ile Abdi İpekçi Ortaokulunun önünde buluştukları, mağdur eve gitmek istemeyince sanığın mağduru Demirköprü Köyü'nde ikamet eden arkadaşının evine götürdüğü, mağdur ile sanığın bu evde bir gece kaldıkları, ertesi gün söz konusu yerden ayrılarak Antakya'ya gelmeleri şeklinde gerçekleşen olayda;, dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 109/1,3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 19.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7735, Karar No: 2018/10491, Tarih: 15.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/7735 E.  ,  2018/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, kaçak sigaraların iadesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 01.12.2014 tarihli ve 2014/20115 Karar sayılı bozma ilamından önce, Hassa Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/110 Esas sayılı dosyası üzerinden verilen 1 yıl 8 ay erteli hapis cezası da hesaba katıldığında, bozma öncesi sanığa ait üç ayrı dosyadan verilen cezalar toplamı olan 3 yıl 4 ay hapis ve 4080 TL adli para cezasının, bozma kararından sonra verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 5000 TL adli para cezasından fazla olduğu cihetle, bozma öncesi verilen cezaların kazanılmış hak oluşturmadığı gibi erteli hapis cezası gözetilmeksizin eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının, 20 ay hapis ve gün karşılığı 4.080.00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken; sanığın sonuç ceza olarak 20 ay hapis ve 4.080.00 TL para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince; hükmün 1. numaralı bendinden e bendinden " 20 AY HAPİS VE 4.080,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" bölümün çıkartılarak yerine "cezanın 20 AY HAPİS VE 4.080.00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12663, Karar No: 2024/14411, Tarih: 24.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12663 E.  ,  2024/14411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28265, Karar No: 2012/15112, Tarih: 11.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/28265 E.  ,  2012/15112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Davanın düşmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdurun olay nedeni ile hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı eylemin, şikayete tabi olmadığı, raporda kesilerden söz edildiğine göre sanığın olayda kullandığını beyan ettiği kalemin TCK'nin 86/3-e maddesi kapsamında silahtan sayılması gerektiği de nazara alınarak sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10040, Karar No: 2013/4662, Tarih: 21.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10040 E.  ,  2013/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK'nun 345/a maddesine muhalefet etmek

HÜKÜM : Beraat

İİK'nun 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Yasanın 179 ve 6762 sayılı TTK’nun 324. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespiti açısından öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu Dinar Vergi Dairesinden şirketin muhasebecisi sorulup buradan, bunun mümkün olmaması halinde sanığa ulaşılarak ticari defterler, bilançolar, banka hesapları ve vergi dairesinden gönderilecek belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, vergi dairesinden gönderilen 31.12.2006 tarihli bilanço üzerinden yapılan incelemeye göre beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.