muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2478, Karar No: 2023/7603, Tarih: 12.09.2023

30.08.2013 tarihinde sanık ...'ın şüphe üzerine kolluk görevlilerince durdurulduğu, kaba üst aramasında esrar ile 8 adet uyuşturucu hap ele geçtiği, bu sırada diğer sanık ...'ın sanık ...'ın ikametine koşarak girdiği, ikamette yapılan aramada esrar ele geçirildiği, sanık ...'ın uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu beyan ettiği, uyuşturucu maddelerin ele geçiriliş şekli ve çeşitliliği dikkate alındığında, sanıklar ... ve ...'ın 30.08.2013 tarihli eylemi nedeniyle cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Tape kayıtları ve fiziki takip tutanağına göre; 25.07.2013 tarihinde sanık ... ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık .......,'ın buluştukları ve aralarında uyuşturucu madde alışverişinin gerçekleştiği, kolluk görevlilerince tanığın yanına gidildiğinde elindeki uyuşturucu maddeyi yere attığı, tanığın aşamalarda uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan ettiği dikkate alındığında, sanık ...'in 25.07.2013 tarihli eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Tape kayıtları ve fiziki takip tutanağına göre; 14.09.2013 tarihinde sanık ... ile haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanıklar ... ve ...'ın buluştukları ve aralarında uyuşturucu madde alışverişinin gerçekleştiği, akabinde yakalandıkları, sanığın ve tanıkların üzerlerinde uyuşturucu madde ele geçtiği, tanıkların aşamalarda uyuşturucu maddeyi sanıktan aldıklarını beyan ettikleri dikkate alındığında, sanık ...'in 14.09.2013 tarihli eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Tape kayıtları ve fiziki takip tutanağına göre; 12.10.2013 tarihinde sanık ...'in, içinde tanıklar ...ve ...in bulunduğu 54 .. ... plakalı araca bindiği, aracın hareket halindeyken kolluk görevlilerince durdurulduğu, araçta 102 adet uyuşturucu hap, tanıkların üzerinde ise 5 adet uyuşturucu hap ve esrar ele geçtiği, tanıkların soruşturma aşamasında sanığı telefonla aradıklarını ve sanıktan uyuşturucu madde aldıklarını beyan ettikleri dikkate alındığında, sanık ...'in 12.10.2013 tarihli eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Tape kayıtlarına göre; 17.11.2013 tarihinde içinde sanıklar ... ve...un bulunduğu araçta yapılan aramada 299 paket halinde uyuşturucu madde ele geçtiği, sanık ...'ın beyanı üzerine ikametinde yapılan aramada da uyuşturucu madde ele geçirildiği, uyuşturucu maddenin miktarı ve ele geçiriliş şekli dikkate alındığında, sanıklar ... ve...un 17.11.2013 tarihli eylemi nedeniyle cezalandırılmalarına karar verildiği; sanık ...'un ikametinde uyuşturucu madde bulunduğunu beyan ederek ikametindeki uyuşturucu maddelerin ele geçmesine yardımcı olmuş ise de, sanığın araçta ele geçen uyuşturucu madde ile ilgili olarak herhangi bir yardımının bulunmadığı, araçtaki uyuşturucu maddelerin tape kayıtlarına istinaden yapılan arama sonucunda ele geçtiği, ayrıca suç haber alındıktan sonra suç ortakları ile ilgili de herhangi bir yardımının bulunmadığı, dolayısıyla koşulları oluşmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

04.12.2013 tarihinde sanık ...'ın fiziki takip sonucunda durdurulduğu, üzerinde suç unsurunun bulunup bulunmadığının sorulması üzerine, üzerinde bulunmadığını ancak aracının torpido gözünde uyuşturucu madde bulunduğunu beyan etmesi üzerine araçta yapılan aramada 89 adet uyuşturucu hap ele geçirildiği, uyuşturucu maddenin miktarı, ele geçiriliş şekli ve kullanım sınırının üzerinde olduğu dikkate alındığında, sanık ...'ın 04.12.2013 tarihli eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

04.03.2014 tarihinde, usulüne uygun arama emrine istinaden sanık ...'ın ikametinde yapılan aramada 250 paket uyuşturucu madde ele geçtiği, uyuşturucu maddenin miktarı, içeriği ve sanığın savunmasında uyuşturucu maddeyi satmak amacıyla bulundurduğunu kabul ettiği dikkate alındığında, sanık ...'ın 04.03.2014 tarihli eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmiştir. Öte yandan, suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı değerlendirilerek temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmiştir.

14.01.2014 tarihinde sanık ...'ın şüphe üzerine durdurulduğu, kimlik kontrolünün yapıldığı sırada üzerinde bulunan 2 paket uyuşturucu maddenin yere düştüğü, üzerinde başka suç unsurunun bulunup bulunmadığı sorulduğunda 8 paket uyuşturucu maddeyi görevlilere teslim ettiği, uyuşturucu maddenin içeriği, miktarı ve saklandığı yer dikkate alındığında, sanık ...'ın 14.01.2014 tarihli eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanıkların geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanıkların geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak tüm sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıkların geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanıkların geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak tüm sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafileri ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/152 Esas, 2015/69 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ile sanıklar ... ve ... taraflarından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5400, Karar No: 2023/5768, Tarih: 28.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5400 E.  ,  2023/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1357 E., 2022/845 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/1243 E., 2020/148 K.

Taraflar arasındaki komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili şirketin komşusu olduğunu, kağıt, hijyenik ürünler, temizlik malzemesi deterjan vb. üretimi ve imalatı yaptığını, bu hijyenik ürünler ve temizlik maddelerinin üretimi müvekkili şirket ve çalışanlarının çok zarar gördüğünü ve şirketteki vinçlerin, cephe ve çatılarının zarar gördüğünü, yine bu tozlardan dolayı şirketin ürettiği ürünlerin etkilenerek pas kalıntılarının oluştuğunu belirterek tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; fabrikanın bacalarında filtre sisteminin mevcut olduğunu, davalı şirkete 25.04.2013-25.04.2018 tarihleri için ... izin belgesi verildiğini, ... emisyon ölçümlerinin standartlara uygun olduğunun belirlendiğini, davacı şirkete ait fabrikanın 1998 yılında faaliyete başladığını, davaya konu kaplamaların en az 18 seneden beri kullanılıp ekonomik ömrünü tamamladığını, deterjan üretimi yapan davalı şirketin ürettiği deterjanların çatı kaplamalarını paslandırması iddiasının bilimsel bir bulguya dayanmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile bilirkişi raporuna göre davalı şirketin kusuru bulunmadığı ve illiyet bağı tespit edilmediği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile bilirkişi raporuna göre davalı şirketin kusuru bulunmadığı ve illiyet bağı tespit edilmediği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişiler tarafından yapılan teknik değerlendirmede davalı şirketin gerekli tedbirleri almadığı takdirde ürettiği mamullerin üretim süreçleri değerlendirildiğinde üretiminden kaynaklanan asit yağmurlarını oluşturacak potansiyele sahip olduğu belirtilmesine rağmen mahkemece illiyet bağının kabul edilmediği, olayın meydana geldiği ve tespit edildiği tarihin Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/24 D. iş sayılı dosyasındaki keşif tarihinin 28.04.2015 olduğu, mahkemece aradan 2.5 sene geçtikten sonra yapılan keşif tarihinin ise 03.11.2017 olduğu, Adana Valiliği ... ve Şehircilik Müdürlüğü tarafından davalı şirkette yapılan inceleme sonucunda, davalı şirketin fabrika ve tesisindeki olması gereken zorunlu eksiklikler nedeniyle bu olayların meydana geldiğinin açıkça tespit edildiği tarihin ise 20.04.2018 olduğu, aradan dört sene geçtikten sonra mahkemece yapılan keşif tarihinden sonra davalı tarafından bu eksikliklerin giderilmesinin olayın meydana geldiği 28.04.2015 tarihinde de bu eksikliklerinin olduğunun kanıtı olduğu, buna rağmen mahkemece illiyet bağının kabul edilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin çatısında hem geçmişte oluşan korozyonun (sökülmüş sac plakalar), hem de hali hazırda çatıda gözlenen korozyonun direkt olarak deterjan tozlarından kaynaklı olmadığı, vida başlarında ve birleşme noktalarında korozyona karşı davacı tarafça tedbir alınmamasından kaynaklanan şiddetli korozyon oluştuğu, davacı şirketin çatısında meydana gelen dava konusu hasarın oluşumunda davalı şirketin kusurunun bulunmadığı, davalı işletmede farklı tarihlerde yapılan emisyon ölçümlerine ait 13 adet noktasal ve 19 adet ... kaynağına ait sonuçlarına göre Sanayi Kaynaklı ... Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği ile düzenlenen emisyon sınırlarına uygun olduğunun tespitinin yapıldığı, oluşan zarar ile davalı şirketin faaliyetleri arasında illiyet bağının kurulamadığı, davacı şirketin davalı şirketin baca ve filtre sistemi nedeniyle zarara uğradığının tespit ve ispat edilmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili yukarıda IV-B bölümünde belirtilen sebeple hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, 683, 737 ve 738 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/305, Karar No: 2009/2681, Tarih: 22.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/305 E.  ,  2009/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait araca, davalının sürücüsü olduğu aracın, %50 kusurlu olarak çarptığı aracında, 9.364,63TL hasar 233,80TL hasar tesbiti masraf yaptığını, toplam zararın %50’sine isabet eden 4.682,31TL asıl alacak üzerinden davalı borçlu aleyhine başlatılan ilamsız icra takibinin itiraz sonucu durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle takibin devamına ve %100 İcra İnkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, hasar miktarına ve kusur oranına itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazada davalının %75 kusurlu, davacı hasarının 9.041,70TL, hasardan davalı tarafın kusuruna isabet eden miktarın 6.781,27TL olduğu, davacının talebi 4.682,31TL olduğundan, davanın kısmen kabulüne, 4.682,31TL asıl alacak yönünden itirazın iptaline, 116,90TL tespit masraflarının yargılama gideri olarak değerlendirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafjndan temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının %50 kusuruna dayanmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının gerçek zararının 9.041,70TL olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda, gerçek zararın %50'sine isabet eden 4.520,85TL’ye hükmedilmesi gerekirken, talep aşılarak HUMK’nun 74. maddesine aykırı olarak 4.682,31TL’ye karar verIlmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 22.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6483, Karar No: 2010/14392, Tarih: 13.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6483 E.  ,  2010/14392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.07.2010 günü, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kapama şeftali bahçesi niteliğindeki taşınmazın net geliri esas alınarak, geçici irtifak hakkı karşılığının ve kesilen şeftali ağaçlarının bedelinin de taşınmazın kapama şeftali bahçesi değerinden ekilebilir ürün geliri esas alınarak bulunan değerin indirilmesi suretiyle tespitinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37194, Karar No: 2017/8081, Tarih: 19.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/37194 E.  ,  2017/8081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın, ablasının maktul olduğu bir ceza dava dosyasında mahkemeye sunduğu dilekçedeki mahkeme başkanını eleştiren sözlerinin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1. Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarında; temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun'un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılması,

2. TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kabule göre de;

1. Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarında; temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun'un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılması,

2. TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı ve sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17834, Karar No: 2015/6188, Tarih: 09.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17834 E.  ,  2015/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 62, 52/2-4,53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyete ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek karar

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin reddine dair ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan hükmedilen 3.000 TL adli para cezası miktarı itibariyle kesinlik sınırı içinde bulunmakta ise de, TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin de geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğundan, Mahkemenin 3.000 TL adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün kesin olduğu gerekçesi ile temyiz isteminin reddine, sürücü belgesinin geri alınması kararı yönünden temyizinin mümkün olduğuna ilişkin, 20.06.2014 tarihli ek karar hükmün bölünmezliği ilkesi uyarınca hukuki değerden yoksun olduğundan, ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.