muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18221, Karar No: 2014/18999, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/18221 E.  ,  2014/18999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın, 1997 yılında vefat eden babasının maaşını alabilmek için eşi ...’ten 02.12.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıktan sonra aynı evde yaşamaya devam ettiği, bu şekilde SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiş ise de;

Hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyecek şekilde birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun’un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai bir düzenlemenin de bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu hususları gözetilerek, mahkemece dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler çerçevesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1026, Karar No: 2016/4751, Tarih: 11.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1026 E.  ,  2016/4751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Nitelikli mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait fıstık ağaçlarının ve bağ evinin bulunduğu araziye gelip bir kaç adet fıstık ağacı ile bağ evine benzin dökmek suretiyle yaktığı olayda,

1-Katılanın, sanığın üvey annesi olduğunu ve kayın pederinden kalan bağa sanığın zarar verdiğini, sanığın da bağın dedesine ait olduğunu belirtmesi karşısında, öncelikle suça konu yerle ilgili kayıtlar ve sanığın dedesine ait veraset belgesinin getirtilip tapu kaydının kimler adına olduğunun ve katılan ile sanığın söz konusu yerde hak sahibi olup olmadıklarının tespit edilmesi, taşınmazın el birliği mülkiyetine konu olması halinde, fiili taksim yapılıp yapılmadığının ve dava konusu yer üzerindeki fiili kullanım hakkının belirlenmesi bakımından, ulaşılabilen diğer mülkiyet ortaklarının mahallinde yapılacak keşifte dinlenilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinde öngörülen dikili ağaçlara yakarak zarar verme suçunu oluşturduğu ve aynı Kanun'un 152/2-a maddesinin de yakarak zarar verme suçunda arttırım maddesi olduğu gözetilmeden eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16837, Karar No: 2018/4287, Tarih: 25.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/16837 E.  ,  2018/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ......Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalı ...... tarafından düzenlenen idari para cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki ...... okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; idari para cezasının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı ...... tarafından 23.12.2014 tarihinde davacı şirket aleyhine düzenlenen 27.392,00 TL'lik idari para cezasının iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı şirket ile ...... arasında, aralarında ......'ın da bulunduğu illerde “...... sağlık hizmetleri alımına ” ilişkin sözleşme imzalandığı, sözleşmenin “ alt yüklenicilere ilişkin bilgiler ve sorumlulukları ” başlıklı 15. maddesinde; söz konusu işte alt yüklenici çalıştırılmayacağının ve işlerin tamamının davacı şirketin kendisi tarafından yapılacağının belirtildiği, ancak daha sonra davacı şirket ile......... Yem. Tem. Hiz. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. Arasında “ hizmet alım sözleşmesi ” imzalandığı, bu sözleşmenin konusunun; davacı şirketin ...... ile yaptığı sözleşme kapsamında ...... Hava alanında sunacağı hizmetin tamamının......... Yem. Tem. Hiz. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından karşılanmasını sağlamak amacı ile ...... Hava Alanında...... hizmetleri ( acil yardım .........ı ile 1 ......, 1 yardımcı sağlık ...... ve 1 ......... ...... müteşekkil sağlık ekibi ) alımı işi olarak belirtildiği, davalı ...... tarafından ise; davacı şirket ile ...... arasında imzalanan sözleşmede işin alt yükleniciye verilemeyeceğinin belirtilmiş olduğu gerekçesi ile dava dışı......... Yem. Tem. Hiz. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.'nin çalışanlarının sigortalı işe giriş, aylık ...... hizmet belgesi ve işten çıkış bildirgesinin verilmesinin davacı şirketten istenildiği, iş bu davada dava dışı sigortalılara ait söz konusu belgeler verilmediği için davacı şirket aleyhine idari para cezası düzenlendiği, idari para cezasına ilişkin 23.12.2014 tarihli yazıya davacı şirket tarafından süresinde itiraz edildiği, itirazın reddine ilişkin komisyon kararının davacı şirkete 17.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve iş bu davanın 16.04.2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, görevli yargı yolunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1. maddesinde dava şartları sırasıyla sayılmıştır.Bunlar;

“a) Türk mahkemelerinin yargı hakkının bulunması.

b) Yargı yolunun caiz olması.

c) Mahkemenin görevli olması.

ç) Yetkinin kesin olduğu hâllerde, mahkemenin yetkili bulunması.

d) Tarafların, taraf ve dava ......ine sahip olmaları; kanuni temsilin söz konusu olduğu hâllerde, temsilcinin gerekli niteliğe sahip bulunması.

e) Dava takip yetkisine sahip olunması.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1. maddesinde dava şartları sırasıyla sayılmıştır.Bunlar;

“a) Türk mahkemelerinin yargı hakkının bulunması.

b) Yargı yolunun caiz olması.

c) Mahkemenin görevli olması.

ç) Yetkinin kesin olduğu hâllerde, mahkemenin yetkili bulunması.

d) Tarafların, taraf ve dava ......ine sahip olmaları; kanuni temsilin söz konusu olduğu hâllerde, temsilcinin gerekli niteliğe sahip bulunması.

e) Dava takip yetkisine sahip olunması.

f) Vekil aracılığıyla takip edilen davalarda, vekilin davaya vekâlet ......ine sahip olması ve usulüne uygun düzenlenmiş bir vekâletnamesinin bulunması.

g) Davacının yatırması gereken gider avansının yatırılmış olması.

ğ) Teminat gösterilmesine ilişkin kararın gereğinin yerine getirilmesi.

h) Davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması.

ı) Aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmaması.

i) Aynı davanın, daha önceden kesin hükme bağlanmamış olması.” şeklinde tanımlanmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; eldeki davada öncelikli olarak belirlenmesi gereken husus yargı yoludur. Mahkemece bir davada, dava şartlarının olup olmadığına 6100 sayılı HMK'nın 114/1 maddesinde gösterilen sıralamaya göre bakılması gerekmektedir. Bu durumda yargı yolunun caiz olmadığı bir mahkemede açılan davada, mahkemece davanın esasına girilemez. 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre; “ yargı yolunun caiz olması ” dava şartı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

5510 sayılı Yasa'nın 102. maddesine göre; idari para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde ......'a ya da ......'un ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde ......'a itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. İtirazı ......'ca reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmaz. Yukarıda yer alan yasa hükümlerine göre; idari para cezasının ilgiliye tebliği zorunlu olup itiraz edilmesi ve ......'ca itirazın reddi halinde idari para cezasının ...... alacağı olarak 6183 sayılı Kanun’a göre takip ve tahsil işlemleri yapabileceği gibi bu bağlamda ödeme emri de gönderebilir. ......'un, idari para cezasını tebliğ etmediği veya itiraz hakkında komisyonca bir karar alınmadığı hallerde, ......'un davacıya gönderdiği ödeme emrine konu ...... alacağı, takip ve tahsili mümkün olan bir alacak haline gelmediğinden mahkemece yargı yolu görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddi yerine ödeme emrinin iptaline karar verilmelidir.

Somut olayda ise; davalı ...... tarafından davacı şirkete, 23.12.2014 tarihli yazı ile idari para cezasının bildirildiği, idari para cezasına davacı şirket tarafından yapılan itirazın ise davalı ...... tarafından oluşturulan komisyonca 25.02.2015 tarihli karar ile reddedildiği, red kararının davacı şirkete 17.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve davacı şirket tarafından bir aylık süre içerisinde iş bu davanın açıldığı, dosya içeriğinde davaya konu idari para cezasının ödeme emrine dönüştüğüne dair belge bulunmadığı anlaşıldığından idari para cezasının iptali istemine ilişkin eldeki davaya İdari Yargı'da bakılması gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilerek, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan “ yargı yolunun caiz olmaması ” nedeniyle, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ...... vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6335, Karar No: 2014/16306, Tarih: 22.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6335 E.  ,  2014/16306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 21615 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki A Blok 8 nolu bağımsız bölümü kredi temini amacı ile ve kredinin ödenmesi sonrasında iade edileceğine ilişkin yapılan sözleşmeye dayalı olarak davalı ...'e temlik ettiğini, ancak, ...'in aralarındaki ilişkiyi bilen yakın arkadaşı davalı ...'a, ...'ın da yine yakın arkadaşı olan davalı ...'e devrederek kendisini dolandırdıklarını ileri sürerek , tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı ..., 23.01.2008 tarihli dilekçe ile davayı kabul etmiş; davalı ..., davacı ile davalı ... arasındaki ilişkiyi bilmediğini, alacağına karşılık taşınmazı iyi niyetle edindiğini davalı ... ise, davacının iddialarının yerinde olmadığını, başka bir taşınmazının satışından elde edilen para ile gerçek bedelini ödeyerek dava konusu taşınmazı satın aldığını, iyiniyetli olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ...' in davacıya ait dava konusu taşınmazı onu aldatarak elde ettiği, diğer davalıların da bu durumu bilerek taşınmazı edindikleri, hile iddiasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar ... ve ... ... vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.12.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... ... vekili Avukat ... ile temyiz edilenler vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalı ... vekili Avukat, temyiz edilen davalı ... gelmediler yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davada inançlı işlem hukuksal nedenine dayanıldığı, bu tür iddianın 5.2.1947 tarih, 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca yazılı delil ile kanıtlanabileceği, davacı tarafından dosyaya ibraz edilen 13.8.2005 tarihli belgenin bu nitelikte olduğu, esasen ilk el durumundaki davalı ...'in de maddi vakıayı kabul ettiği, sonraki eller davalı ... ve davalı ...'in, ...'le el ve işbirliği içerisinde hareket ettikleri saptandığına göre davanın kabul edilmesi bu gerekçe ile sonucu itibariyle doğrudur. Davalılar ... ve ... ...'in temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edenden alınmasına ve aşağıda yazılı 1.336.50.-TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9971, Karar No: 2010/1041, Tarih: 01.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9971 E.  ,  2010/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.04.2008 tarih ve 2008/6-2008/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların bayilik sözleşmesi olmadığı halde müvekkiline ait tescilli Mogaz markalı tüpleri depolarında bulundurduklarını ve pazarladıklarını, müvekkile ait tüpleri piyasadan toplayarak takasa konu etmelerinin veya hurdaya ayırarak piyasa dolaşımından çıkarmalarının haksız rekabet teşkil etttiğini ileri sürerek, davalıların eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, ayrı ayrı 5.000 YTL.olmak üzere toplam 10.000-YTL.maddi tazminat ile müşteri portföyünde meydana gelen azalma ve itibar kaybına karşılık ayrı ayrı 5.000- YTL.den toplam 10.000- YTL.manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan şirket vekili, davacının markalı tüplerinden müvekkilinin kazanç sağlama amacı bulunmadığını, yaptırılan tespit sırasında ele geçen boş tüplerin abonelerden müvekkiline bağlı bayilere memnuniyetsizlik sonucu gelen tüpler olduğunu, dolayısı ile bu tüplerin yine bayiler vasıtasıyla davacı şirkete geri döneceğini, tüplerin tamamının boş olduğunun saptanması karşısında Mogaz markalı tüplerin yasal olmayan yollardan doldurulduğu iddiasının anlamsız bulunduğunu, davacının ne şekilde bir maddi kayba uğradığının anlaşılamadığını, manevi tazminatın da koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalılardan şirketin davacıya ait LPG tüplerini elinde bulundurarak takasa konu etmesi ve dolaşımdan çıkarması nedeniyle gerçekleştirdiği eyleminin haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile takdiren 2.400-YTL.maddi,5.000- YTL.manevi tazminatın bu davalıdan tahsiline, diğer davalı hakkındaki davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan şirket vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılardan şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalılardan şirket vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılardan şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, haksız rekabetin tespiti, men’i ile maddi ve manevi tazminatın tahsili istemlerine ilişkin olup, davacıya ait markayı taşıyan tüplerin davalı şirket deposunda bulunduğu ve bu bulundurmanın haklı ve yasal bir nedene dayanmadığı dosya kapsamı ile sabittir.Davacı taraf, dava dilekçesinde LPG tüplerinin dolaşımdan çıkarılması nedeni ile yenilerinin dolaşıma sokulması maliyetleri ile dolaşımdan çıkarılması nedeni ile uğranılan kar kaybının tahsilini istemiş, mahkemece, davalı şirketin eylemi nedeniyle davacının kullanma olanağından yoksun kaldığı tüpler için tüp ömrü olarak belirlenen 10 yıllık kar mahrumiyeti esas alınarak, diğer bir deyişle 10 yıllık tüp ömür süresi nazara alınarak yapılan kar mahrumiyeti hesabı uyarınca belirlenen maddi tazminat miktarı hüküm altına alınmıştır.Oysaki,mahkemenin kabulünün aksine, davacının dolaşımdan kaldırılmasına karar verilen bu tüplerden dolayı uğradığı zarar, tespit tarihinden dava tarihine kadar olan süreçte bu tüplerin dolaşımdan çekilmiş olması nedeniyle uğranılan kar kaybıdır.Bu durumda mahkemece, mümeyyiz davalının tesisinde tespit edilen tüplerin tespit tarihinden dava tarihine kadar olan süreçte dolaşımdan çekilmiş olması nedeniyle uğranılan kar kaybının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, ele geçen tüpler için geleceğe yönelik olarak zarar hesabı yapılması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalılardan şirket yararına yararına bozulmasına karara vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) ve numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı şirkete iadesine, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.