muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/131, Karar No: 2010/5104, Tarih: 28.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/131 E.  ,  2010/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından kiracı şirket ve müteselsil kefil ... hakkında aylık 2160.-TL'den 2007 Haziran - 2008 Mayıs kira dönemi kira paraları toplamı 25.920.-TL'nin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalıların itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve takibin devamı isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, itiraz edilen alacağın % 40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, karar verilmesi üzerine karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalılardan kiracı şirketin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davalılardan müteselsil kefil ...'un temyizine gelince; davacı alacaklı 25.10.2007 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 01.06.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu kira sözleşmesi hükümlerinin tarafları bağlayacağı açıktır. Takibe dayanak yapılan kira sözleşmesinde aylık kiranın 2250.-TL olduğu ve her ayın birinci gününde peşin ödeneceği geç ödeme durumunda kira dönemi sonuna kadar bütün kiraların muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Davalılar süresinde yapmış oldukları itirazlarında taşınmazın 31.03.2007 tarihinde tahliye edildiğini ve borca itiraz ettiklerini beyan etmişler ancak bu iddialarını yasal delillerle ispat edememişlerdir. Davalı ... sözleşmede müteselsil kefil sıfatıyla yükümlülük altına girmiş olup sözleşme süresiyle sorumlu olduğundan 01.06.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre kefilin sorumluluğu bir yıl için geçerlidir. Müteselsil kefilin takip konusu aylar için sorumluluğu bulunmamaktadır. Mahkemece müteselsil kefil yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2 no'lu bentte yazılı nedenlerle müteselsil kefil ...'un temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19309, Karar No: 2015/3702, Tarih: 26.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19309 E.  ,  2015/3702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı... . vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve davalılardan..... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılara resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek bedel tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan Kamulaştırma Kanunun 27. Maddesi uyarınca açılan ve niteliği gereği tespit mahiyetinde olan davada belirlenen bedel esas alınarak taşınmaza değer biçildiğinden rapor, arsa bedelinin tespiti yönünden geçersizdir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava, tapu maliki .... ....’a karşı açıldığı ve adı geçen ölü olup, mirasçıları veraset ilamı ile belirlendiğinden, söz konusu mirasçılar davacı idarece ve usulüne uygun şekilde davaya dahil edilip, sonucuna göre mirasçıların tamamı hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece kendilerini vekil ile temsil ettiren bir kısım mirasçı hakkında ve tam bedel üzerinden hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava, tapu maliki .... ....’a karşı açıldığı ve adı geçen ölü olup, mirasçıları veraset ilamı ile belirlendiğinden, söz konusu mirasçılar davacı idarece ve usulüne uygun şekilde davaya dahil edilip, sonucuna göre mirasçıların tamamı hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece kendilerini vekil ile temsil ettiren bir kısım mirasçı hakkında ve tam bedel üzerinden hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan..... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3733, Karar No: 2011/7685, Tarih: 02.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/3733 E.  ,  2011/7685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağından şikayet dilekçesi üzerine ... köyü 111 nolu bölmeye gidildiğinde 1 adet 36 cm dip kuturda kayın ağacının motorlu testere ile kesildiğinin tespit edildiği ve oğlunun beyanından bu ağacı sanığın kestiğinin belirlendiğinin anlaşılıp sanığın da savcılıkta alınan savunmasında suçu kabul ederek oğluna bakmak için bu işi yaptığını söylemesine karşın bilahare duruşmada suçu inkarla bu yaşta kesmesinin mümkün olmadığını ifade etmesine ve oğlunun ise kesimin baltanın küçüğü nacakla işlendiğini söylemesine göre, öncelikle orman idaresine müzekkere yazılarak konu ile ilgili olarak orman işletmesine gelen şikayet dilekçesinin aslı veya örneğinin gönderilmesinin istenmesi, mümkün değil ise şikayetin kim tarafından yapıldığı, isim ve imza bulunup bulunmadığı, şikayet edilen kişinin ismi, olay ile ilgili anlatım bulunup bulunmadığının sorulması, şikayetçi tespit edilir ise hem şikayetçinin hem de köy muhtarı ... hazır edilmeleri sağlanarak tutanak mümzilerinden en az birinin yer göstermesi ile orman mühendisi beraberliğinde kesim yerinde keşif yapılarak, yerin orman olup olmadığı, kesimin tarihi ne ile gerçekleştirildiği tam olarak belirlenip şikayetçi ve köy muhtarı da olay yerinde dinlenerek konu ile ilgili görgü ve bilgileri, sanığın kendi başına hareketle tedavi için Samsun'a gidip gelebilecek ve yine tek başına köyde yaşamını sürderebilecek ve tutanakta belirtilen ebatta kesimleri yapabilecek veya yaptırabilecek güçte olup olmadığı ayrıntılı olarak sorularak suça konu ağacı kimin kesmiş olabileceği tam olarak araştırılarak sonucuna nazaran hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1818, Karar No: 2018/8363, Tarih: 09.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1818 E.  ,  2018/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Şikayet dilekçesinde sanığın İİK’nın 332. maddesinden de cezalandırılması talep edilmiş ise de mahkemesince zamanaşımı süresince bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması karşısında, suça konu devir işleminin borcun doğumundan önce gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi, borcun doğumundan sonra ise, bu devrin alacaklıyı zarara uğratmak amacıyla yapılıp yapılmadığının tespiti açısından, (şikayet dilekçesinde belirtilen söz konusu aracın satım sözleşmesi de getirtilip, gerekirse tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp), satın alan şahıs ile sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı araştırılıp, gerektiğinde satın alan şahıs da dinlenerek, sonucuna göre hukuki durumun takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6075, Karar No: 2025/1678, Tarih: 03.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6075 E.  ,  2025/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2012/94 E., 2014/49 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön inceleme neticesinde; Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.01.2016 tarihli ve 2015/3126 Esas, 2016/497 Karar sayılı kararında temyiz incelemesi yapılabilmesi için bir takım eksikliklerin giderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, ancak geri çevirme ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Temyize konu dosya içinde olmayan Pervari Kadastro Mahkemesinin 2009/301 Esas, 2009/305 Esas, 2009/332 Esas, 2009/309 Esas, 2009/333 Esas ve 2009/297 Esas sayılı, eldeki dosya ile birleşen dava dosyalarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1583, Karar No: 2016/8503, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1583 E.  ,  2016/8503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmazın zeminine gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunca belirtilen özellikleri dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer arttırıcı unsurun %30 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre fazla bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazda bulunan meyve ağaçlarına bilirkişi kurulu tarafından maktu bedel tespit edilirken fiyatların İlçe Tarım Müdürlüğü tarafından bildirilen Ergani İlçesi 2014 yılı yaşlarına göre ağaç birim fiyatları listesindeki ağaç birim fiyatlarına göre yüksek alınarak fazla değer tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2379, Karar No: 2014/11702, Tarih: 30.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/2379 E.  ,  2014/11702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2012/671-2013/525

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 43.172,05 TL borcun 18.950,0 TL'sinden borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Askeri Yüksek İdare Mahkemesi 3. Daire Başkanlığı'nın 21.04.2011 tarih, 2009/828 Esas ve 2011/1214 Karar sayılı kararı ile; 17.12.2005 tarihli Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmeliğin 5. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan "eğitim-öğretim görevlilerinin kurs süresiyle orantılı maaşları, ek ders ücretleri" ile "amortismanlar" ibareleri iptal edilmiştir. Söz konusu kararın gerekçesinde de belirtildiği üzere, bu karar ile eğitim öğretim giderlerinin ödenmesine ilişkin esasları düzenleyen çeşitli kanunlarda değişiklik yaparak "personel ve amortisman giderlerini" tazminat hesabından hariç tutan 6000 Sayılı Yasa ile uyum sağlanması amaçlanmış ve kamu hizmetinin yürütülmesi için zorunlu ve sabit olan bu masrafların tazminat yükümlüsünden tahsil edilmemesi gerektiği hususuna değinilmiştir.

Yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde, dosya içerisinde bulunan Sahra Sıhhiye Okul Komutanlığı 132. Dönem Subay Temel Askerlik Ve Sahrada Sağlık Hizmetleri Maliyet Raporunda yer alan toplam 2.379,21 TL tutarındaki idari personel maaşlarının, anılan maliyet çizelgesinde personel giderleri kalemi içerisinde yer aldığı da dikkate alınarak bu kalem masraflardan davacının sorumlu olmayacağı dikkate alınmadan davacının borçlu olduğu ve olmadığı miktarları belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

Dava, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'ndan kaynaklanan eğitim ve öğretim alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 09.11.2013 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim Ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 1. maddesi ile yapılan düzenleme çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13240, Karar No: 2017/2532, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13240 E.  ,  2017/2532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31361, Karar No: 2017/10211, Tarih: 28.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31361 E.  ,  2017/10211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetçi vekilinin 03/02/2015 tarihli duruşma için gönderdiği mazeret dilekçesinde, Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesindeki duruşması nedeniyle katılamayacağını bildirmesine rağmen, buna ilişkin bir belge sunmadığı, temyiz dilekçesinde ise Ereğli 2. İcra Müdürlüğünün 2015/20 talimat sayılı dosyasıyla yapılan haciz işlemi nedeniyle hazır olamadıklarını bildirdiği, söz konusu haciz işlemine ise alacaklı vekili sıfatıyla bir başka avukatın katıldığının anlaşılması karşısında,

Şikayet hakkının düşürülmesi kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5974, Karar No: 2014/24370, Tarih: 02.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5974 E.  ,  2014/24370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/406159

Mahkemesi : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 23/09/2013

Numarası : 2012/495-2013/451

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili, davalı vekili, ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davacı vekilinin tüm; davalı vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı hakkındaki tutuklama işlemi, 1 Haziran 2005 tarihinden önce gerçekleştiğinden 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 6. maddesine göre, davacının tazminat talebi 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerine tabi olacaktır.

466 sayılı Kanunun 2. maddesine göre de "verilen kararların kesinleştiği veya bu iddiaların mercilerince karara bağlandığı tarihten itibaren üç ay içinde" davanın açılması gerekmektedir.

Kanunda öngörülen 3 aylık sürenin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.03.2010 tarih ve 2009/256 esas, 2010/57 sayılı kararı ile, "kesinleşen kararların tebliğinden" itibaren başlayacağı kabul edilmiş, ancak, kesinleşmiş kararların tebliğini öngören bir kanuni düzenleme bulunmaması nedeniyle, kararının tebliğ edilmemesi halinde tazminat davasının hangi sürede açılacağı hususu belirtilen kararda tartışılmamış, Ceza Genel Kurulu'nun 6.5.2014 tarih ve 141-229 sayılı kararında da 466 sayılı Kanuna göre incelenen tazminat davasının usul ve yasaya uygun yapılan kesinleşmesinden itibaren her halükarda 10 yıl içinde eğer kesinleşmiş beraat kararı tebliğ edilmiş ise tebliğ tarihinden itibaren 3 ay içinde davanın açılması gerektiği kabul edilmiştir.

Bununla beraber ceza yargılaması sonunda verilen beraat hükümlerinin, hükümden sonra usulüne uygun olarak tebliğ edilememesi veya tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının dosyada bulunamaması gibi hallerde, kısaca zamanında kesinleştirilmeyen beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlarda tazminat davasının hangi sürede açılacağı konusunda açıklık bulunmamakla birlikte, belirsiz olan bu durumun ila nihaye devam edemeyeceği nazara alınarak, bir noktadan sonra dava açmanın bir süre ile sınırlandırılması, bilhassa yukarıda zikredilen CGK'nın 23.03.2010 gün ve 256-57 sayılı kararında herhangi bir süre sınırlaması öngörülmemesi nedeniyle adliye arşivlerinin taranarak tazminat davalarının açıldığı gözlemlendiğinden zorunluluk arzetmektedir.