muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15793, Karar No: 2024/3478, Tarih: 25.04.2024

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunmaları, arama sonucu ele geçirilen tabancalar ile alınan rapor ve tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde, hukuka uygun şekilde yapılan arama kararı sonucu suça konu tabancaların ele geçirildiği ve alınan kriminal rapora göre 6136 sayılı Kanun kapsamında ve sayı bakımında vahim nitelikte bulundukları anlaşılmakla sanığın silah ticareti suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delilerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/212 esas, 2019/223 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/3411, Karar No: 2021/3411, Tarih: 12.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/3411 E.  ,  2021/3411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapuya Tescil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 2.Hukuk Mahkemesinin 27.04.2018 tarihli ve 2017/616 Esas, 2018/253 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16 Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; kadastro çalışmaları ile ... İlçesi, ... Mahallesi, 27 ada 4 parsel ve 27 ada 5 parsel sayılı taşınmazların davacının murisi adına tapuda tescil edildiğini, dava konusu taşınmazların deniz cephesindeki bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından ve tapulama esnasında tescile konu edildiğinden bahisle Hazine tarafından davacının murisi adına açılan dava neticesinde taşınmazların bir kısım bölümünün tescil dışı bırakılmasına karar verildiğini ve kararların kesinleşmesi sonunda tescil dışı bırakılarak kumsal alan olarak nitelendirildiğini ancak kıyı kenar çizgisinin değiştirildiğini açıklayarak, taşınmazların 474,13 m2 sinin davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davaya konu taşınmazların tescil harici bırakılmasına ilişkin işlemlerin mahkeme ilamına dayanması nedeniyle kesin hüküm bulunduğunu, söz konusu taşınmazların kıyıda kalan kısımlarının tapu kaydının iptaline neden olan kıyı kenar çizgisinin ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 03.09.1982 tarihli ve 1982/312 Esas, 1986/70 Karar ve 03.09.1982 tarihli ve 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı kararları ile 15.12.1984 tarihinde yerel ve uzman bilirkişiler aracılığı ile mahallinde yapılan keşifle belirlendiğinden, 21.12.2003 tarihli ... Koruma Amaçlı İmar Planı ve Kıyı Kenar Çizgisine itibar edilmemesi gerektiğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 2018/1102 Esas, 2019/255 Karar sayılı ilamı, yapılan incelemede, davacı ... vekilinin tüm istinaf itirazlarının; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tescil talebine ilişkindir.

Mahkemece; davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 2018/1102 Esas, 2019/255 Karar sayılı ilamı, yapılan incelemede, davacı ... vekilinin tüm istinaf itirazlarının; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tescil talebine ilişkindir.

Somut olayda; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.09.1982 tarihli ve 1982/312 Esas, 1986/70 Karar ile 03.09.1982 tarihli ve 1982/315 Esas, 1986/69 Karar sayılı ilamların kesinleşmesinden sonraki hukuki sebebe dayanılmaktadır. Dava, kesinleşme sonrası sebebe dayanılarak kıyı kenar çizgisi olmaktan çıktığı iddiasına dayandığından, mahkemece deliller toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6528, Karar No: 2019/3283, Tarih: 28.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6528 E.  ,  2019/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini yapılan tebligata rağmen süresi içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında şirketin yasal defter ve belgelerinin ibrazı konusunda kendisine tebligat yapılmadığını, istem yazısını tebellüğ eden şirket çalışanı ...'ın kendisine tebligatla ilgili bir bilgi vermediğini beyan etmesi; dosyada mevcut belgelerden sanığın ... Metal İnşaat Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine 05.06.2012 tarihinde ortak olduğunun, bu tarih öncesi ve sonrasında şirket müdürünün şirketin diğer ortağı... olduğunun anlaşılması; vergi suçu raporunda ve 14.11.2013 tarihli vergi inceleme tutanağında 03.05.2012 tarihli defter belge isteme yazısı ile kurumdan 2008-2009-2010-2011 yıllarına ait defter ve belgelerin istendiğinin, şirket müdürü ...'nın 11.06.2012 tarihinde 2010 ve 2011 yıllarına ait yasal defter ve ilgili yıllarda kuruma ait belgeleri ibraz ettiğinin ancak 2008 ve 2009 yıllarına ait yasal defter ve ilgili yıllarda kuruma ait belgeleri ibraz etmediğinin belirtilmesi; 11.06.2012 tarihli defter ve belge teslim alma tutanağında şirket müdürü ...'nin vergi denetmenine 2008 ve 2009 yıllarında muhasebecisi...'dan defter ve belgelerini istediğini ancak kendisine ulaşamadığını beyan etmesi; dosya arasında ...'nin 2008 ve 2009 yıllarına ait defter ve belgelerini muhasebecisi ...'ın geri vermediğine ve bu kişiden şikayetçi olduğuna dair İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.06.2012 tarih ve 2012/55403 soruşturma numaralı ifade tutanağının bulunması karşısında; 16.03.2013 tarihinde vefat eden şirket müdürü ...nin beyanları ve diğer belgelerden, şirkette mevcut olmadığı anlaşılan 2008 ve 2009 yıllarına ait defter ve belgelerin vergi dairesince devam eden inceleme sırasında sanıktan 12.04.2013 tarih ve... sayılı defter ve belge isteme yazısı ile yeniden istenilmesinin yasaya aykırı olduğu gibi iş yerinin de faal olduğu, bu durumlara göre sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4772, Karar No: 2015/5549, Tarih: 15.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/4772 E.  ,  2015/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece her iki davanın da kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleşen dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Davacı asıl davasında, mirasbırakan babası ...'ın 2248 ada 18 parsel sayılı taşınmazdaki 200/601 payını diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak ikinci eşi ...'a onun da bir süre sonra davalı damadı ...'ya devrettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında mirasçılar adına tescilini istemiş, birleşen davasında ise, mirasbırakanın aynı taşınmazdaki 239/601 payını yine muvazaalı olarak ...'a, onun da kısa bir süre sonra mirasbırakanın oğlu olan davalı ...'e devrettiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında mirasçılar adına tescilini olmazsa tenkis istemiştir.

Davalı ..., satış işlemlerinin gerçek olduğunu bildirip davanın reddini savunmuş, davalı ..., down sendromlu olması nedeniyle gerek annesi ... ve gerekse ...'den olma kardeşlerinin ona destek olarak tasarruflarda bulunduklarını ve maddi olarak yardım ettiklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının miras payı oranında her iki davanın da kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 2448 ada 18 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 4457 ada 9 parsel sayılı 322 m2 yüzölçümlü arsa vasıflı taşınmazın 190/322 payı davacının ve davalı ...'in mirasbırakanı ... adına kayıtlı iken 6.6.1994 tarihli akitle bu payını ... isimli kişiye satış suretiyle temlik ettiği, bu kişinin de 27.10.1994 tarihinde mirasbırakanın ikinci eşi ...'den olma down sendromlu ve 1983 doğumlu ...'e devrettiği, ...'in aynı taşınmazda 49/322 payı 15.2.1995 tarihinde dava dışı kişiden satın aldığı, daha sonra mirasbırakanın bu taşınmazda 3.kişilerden pay edindiği ve taşınmazın imar uygulaması ile 2448 ada 18 parsel sayılı 601 m2 yüzölçümlü arsa vasıflı taşınmaza gittiği, mirasbırakanın düzenleme ile edindiği 362/601 paydan 200/601 payını 31.7.2006 tarihli akitle ikinci eşi ...'ye satış yoluyla temlik ettiği, onun da bu payı 24.10.2007 tarihinde davalı damadı ...'ya aktardığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmelidir ki, mirasbırakan tarafından ikinci eşi ...'ye ve onun da damadı ...'a yaptığı temliki işlemlerin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve benimsenmek suretiyle davalı ... hakkındaki asıl davanın, davacının miras payı oranında kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı ...'ın temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalı ...'in temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtmelidir ki, mirasbırakan tarafından ikinci eşi ...'ye ve onun da damadı ...'a yaptığı temliki işlemlerin mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve benimsenmek suretiyle davalı ... hakkındaki asıl davanın, davacının miras payı oranında kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı ...'ın temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalı ...'in temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda; çekişme konusu taşınmazdaki 190/322 payın muris tarafından down sendromlu oğlu ...'e her ne kadar tapuda satış şeklinde temliki yapılmış ise de hem hasta hem de 9-10 yaşında olan ...'in bu taşınmazı satın alamayacağı kuşkusuzdur. Ancak, tüm dosya kapsamı ve dinlenilen tanık beyanlarından mirasbırakanın gerçek irade ve amacının mirasçılardan mal kaçırma olmayıp down sendromlu oğlunu korumak ve kollamak amacıyla hareket ettiği, sonucuna varılmaktadır.

01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının miras bırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırmayı amaçladığı durumlarda uygulanacağı, oysa somut olayda taşınmazdaki payın ...'e mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla devredilmediği açıktır.

Hal böyle olunca, davalı ... hakkındaki birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı ...'in, açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5916, Karar No: 2013/4902, Tarih: 28.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5916 E.  ,  2013/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... ile davalılardan ... (...) ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de hükmün gerekçesi ve varılan sonuç dosyada toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmünde kadastro tutanaklarının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere karşı kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak dava açılamayacağı açıklanmıştır. Bu sürenin hak düşürücü nitelikte olduğu ve taraflarca öne sürülmese bile mahkemece kendiliğinden değerlendirileceği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince;dava konusu bina niteliğindeki muhdesatların üzerinde bulunduğu 503 parsel sayılı taşınmazın avlulu kargir ev ve dam niteliği ile tapuya kayıtlı olduğu, bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen muhdesatın kadastro tespit gününden önce ortak miras bırakan Ahmet ... tarafından meydana getirildiği ve taşınmazın tespitinin kesinleştiği 13.03.1962 günü ile davanın açıldığı 08.06.2009 günü arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmünde sözü edilen kamu düzenine ilişkin 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşılmaktadır.Davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığının belirlenmesi halinde salt bu nedenle reddine karar verilmesi gerekir,davanın esasına girilemez.Bu halde davalı tarafın kabulü dahi sonuç doğurmaz.

./..

2012/5916-2013/4902 S/2

Bir an için dava konusu muhdesatın bilahare davacılardan ... tarafından onarılarak binaya eklentiler yapıldığı kabul edilse bile; taşınmaz üzerinde daha önce mevcut bulunan bir muhtesata yeni bölümler ilave edilmesi veya mevcut muhtesatın bakım ve onarımının yaptırılması bağımsız bir muhtesat meydana getirme niteliğinde olmayıp mevcut muhtesatın daha kullanılır hale gelmesini, bir başka deyişle muhtesattan sağlanacak faydanın artmasını sağlayan işlerdendir. İyileştirme gideri niteliğindeki bu gibi harcamaları yapan taşınmaz malik ya da maliklerinin de eda nitelikli alacak davası açma hakkı mevcut iken tespit davası açmakta hukuki yararının bulunduğundan söz edilemez.

Öte yandan; dosyada toplanan deliller ile özellikle tanık beyanlarından dava konusu muhdesatlardan bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ev niteliğindeki binanın davacılardan ... tarafından bizzat kendi nam ve hesabına meydana getirildiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan; dosyada toplanan deliller ile özellikle tanık beyanlarından dava konusu muhdesatlardan bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ev niteliğindeki binanın davacılardan ... tarafından bizzat kendi nam ve hesabına meydana getirildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; az yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal nedenler birlikte gözetildiğinde davacılardan ...’ün davasının reddine, davacılardan ...’ün davasının ise kabulü ile bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen yapının adı geçen davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yasal düzenlemeler gözardı edilerek ve delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacılardan ... ile davalılardan ... ve ...’nun temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de adı geçen davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin ödenen harçların istek halinde ilgililerine ayrı ayrı iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2699, Karar No: 2024/2898, Tarih: 03.06.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/2699 E.  ,  2024/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 15.06.2016

EK KARAR TARİHİ : 30.12.2016

SAYISI : 2015/392 E., 2016/327 K.

SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Sanığın, yokluğunda verilip, yakalamalı olarak savunmasının alındığı sırada bildirdiği en son adrese yapılan tebligatın bilâ tebliğ iade edilmesi üzerine mernis adresine 29.07.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 30.12.2016 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair 30.12.2016 tarihli ve 2015/392 Esas, 2016/327 Karar sayılı ek kararın usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ek kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11506, Karar No: 2018/5378, Tarih: 27.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/11506 E.  ,  2018/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müşteki ...'ın 10.12.2014 tarihli oturumda şikayetçi olduğunu ve davaya katılma isteğini bildirmesine rağmen bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 238/3. maddesine aykırı davranılması,

2) Müşteki ... 'in savcıya verdiği ifadesinde; ... çocuk ...'in yanında ... ve ...'ın bulunduğunu, ...'in bıçakla kendisini yaraladığını, yere düştükten sonra üçünün birlikte darp ettiğini beyan ettiği, mahkemede; ...'in kendisini bıçakla yaraladığını ifade ettiği, tanık ...'in kollukta; ...'nin elinde tuttuğu ve ...'a verdiği bıçakla ...'in, ...'i yaraladığını belirttiği, müşteki ... hakkında düzenlenen adli muayene raporunda; göbeğinin 2 cm üzerinde yaklaşık 1 cm'lik cilt kesisi sağ ve sol sakral bölgenin hemen üzerine 1 cm'lik cilt kesisi olduğunun'' tespit edilmesi karşısında, ... çocuklar hakkında silahla basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 37. maddesinin de tartışılarak karar verilmesi gerekirken, dosya içeriği ile uygun olmayacak şekilde müştekinin şikayetinden vazgeçtiğinden söz edilerek yasal olmayan gerekçeyle düşme kararı verilmesi,

3) Kabule göre de, ... çocukların üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e. maddelerinde düzenlenen silahla basit yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında

kaldığı anlaşılmakla; ... çocuklar ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.