muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1865, Karar No: 2025/1317, Tarih: 06.03.2025

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

1. Köy Yerleşme Alanı Tespit Kanunu'nun 18.10.1995 tarihli ve 42 sayılı kararıyla imar amaçlı yerleşme planına tahsis edilen 747 No.lu meranın ifrazıyla 142 arsa parselinin üretildiğini, yerleşme planının 24.01.1997 tarihinde “onaylanarak kesinleşmesiyle” uygulamada tahsis değişikliği yapılmadığını, tahsis niteliği ile birlikte meranın “kamu malı” statüsünün de yitirilmiş olduğunu,

2. 747 No.lu mera onaylanan yerleşme planında öngörülen amaca bağlandığını, Manisa Valiliği'nin 01.05.1997 tarihli ve 3362 sayılı yazıları ile Manisa Kadastro Müdürlüğüne ve takiben kadastral düzenleme ile birlikte Yerleşme Planının Manisa 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğüne intikali üzerine 08.09.1997 tarihli ve 3950 yevmiye numarası ile tescilleri yapıldığında 142 arsa parseli, idarenin “özel malı” statülü rejime dönüşerek tedavüle açık hâle geldiğini,

3. Mahkeme kararında, dava konusu arsa vasıflı taşınmazın tapu sicil kaydının iptaline hükmedildiğini, ancak kaydın diğer unsuru onaylanmış yerleşme planı paftasında hukuki sebep kadastral varlığını koruduğundan, taşınmazın “Özel Mal” statüsünün aynen devam ettiğini,

4. Ayrıca "hak düşürücü süre" ve “görevsizlik” talepli dilekçelerinin re'sen incelemeyi gerektirdiği hâlde, Mahkemece dikkate alınmadığını, Anayasa'nın 57. maddesinde “devlet (...) konut ihtiyacını karşılayacak tedbirleri alır, toplu konut teşebbüslerini destekler.” hükmü kapsamında gerçekleştirilen 3367 sayılı yasa uygulamasından yaklaşık 10 yıl sonra idarenin, işlemde hata yapıldığından bahisle dava açtığını, Anayasa'nın 125. maddesinin son fıkrasında “idare, kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlüdür.” hükmü gereğince İdarenin sorumluluğunun bulunduğunu, İdarenin dava açma hakkını kötüye kullandığını, 17 yılı bulan ve davacı İdarenin yol açtığı ağır haksızlığın müvekkilinin tahammül sınırını aştığını, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini ileri sürmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mera ve yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12038, Karar No: 2013/10582, Tarih: 06.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12038 E.  ,  2013/10582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 01/06/2007-04/06/2009 tarihleri arasında davalıların işyerinde çalıştığını, çalışmalarının bir kısmının sigortaya eksik bildirildiğini, 04/06/2009 tarihinde şeker hastalığı nedeniyle doktora gittiği ve raporla istirahatli olduğu günlerde işe gelmediği gerekçesiyle iş akdine son verildiğini beyanla işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davalı şirketin ... Başkanlığı ile 10/03/2006 tarihinde sözleşme gereğince kıyıların ve denizlerin temizlenmesi işini yaptıklanını, davalı şirketin yükleniminde olan bu işin hizmet alımı yoluyla 3.şahıslara yaptırmak amacıyla ihale yapıldığını, 21/04/2006 tarihinde davalı ... A.Ş ile sözleşme imzalandığını, davacının bu iş kapsamında 01/06/2007 tarihinde davalı ... A.Ş tarafından işe alındığını, bu şirketin sözleşmesinin sona ermesi üzerine davalı ... tarafından ihale neticesinde yüklenicinin ...-... Ltd Şti olduğu, bu şirket ile 03/04/2009 tarihinde sözleşme imzalandığını, davacının diğer işçiler ile bu şirkette çalışmaya başladığını, 01-02-03 Haziran 2009 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmediğinin tutanaklarla tespit edildiğini, iş akdinin feshedildiğini bayanla davanın reddine karar verilmesini davalı ... İnşaat Tic ve San.A.Ş vekili; davalı şirketin diğer davalı ... nin iş sahibi olduğu, kıyıların ve denizlerin temizlenmesi ve tarama işinin yüklenicisi iken davacıyı istihdam ettiğini ve diğer davalı ... ile sözleşnmesinin sona erdiğinde de arkadaşları ile birlikte ... Ltd Şti'ne devrettiğini, davacının fesih tarihinde davalı şirkette çalışmadığını diğer davalı şirketin işçisi olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini davalı ... İnş.Taah.San Tic Ltd Şti. vekili; davacının mazeretsiz olarak uzunca bir süre işe gelmemesi sebebiyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, hastalığı nedeniyle herhangi bir raporu işyerine sunmadığını, delil listesinde ve dosyada mevcut olmadığını, fazla çalışma yapması, hafta tatillerinde çalışması, ücretinin eksik ödenmesi , bayram tatillerinde çalışması, geçim indiriminin eksik ödenmesinin söz konusu olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak iş akdinin davalı tarafından haksız olarak fesh edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş akdinin davalı tarafça haklı nedenle fesh edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacı, 04/06/2009 tarihinde şeker hastalığı nedeniyle doktora gittiğini ve raporla istirahatli olduğu günlerde işe gelmediği gerekçesiyle iş akdinin haksız olarak fesh edildiğini iddia etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş akdinin davalı tarafça haklı nedenle fesh edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacı, 04/06/2009 tarihinde şeker hastalığı nedeniyle doktora gittiğini ve raporla istirahatli olduğu günlerde işe gelmediği gerekçesiyle iş akdinin haksız olarak fesh edildiğini iddia etmiştir.

Davalılar, davacının 1,2,3 Haziran 2009 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmediğini, işyerine bir raporda ibraz etmediğini iş akdinin haklı nedenle fesh edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece iş akdinin davalı tarafından haksız olarak fesh edildiği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacı, hastalığı ile ilgili olarak devamsızlık tarihlerinden öncesine ait 29.05.2009 tarihli vizite kağıdı ile 4.6.2009 tarihli reçeteyi delil olarak ibraz etmiş ise de mahkemece davacının rahatsızlığı ile ilgili olarak hangi hastanede, hangi tarihlerde ne tür tetkikler yaptırdığı, hakkında rapor düzenlenip düzenlenmediği hususlarında araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle mahkemece öncelikle bu hususta ilgili hastaneye müzekkere yazılarak davacının hastalığına ilişkin tüm evrakların getirtilerek incelenip sonucuna göre fesih husunun değerlendirmeye tabi tutulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Ayrıca bilirkişi tarafından davacının toplam net 1.896,31 Tl fazla mesai ücret alacağının olduğu tespit edilmiş olmasına rağmen davalı şirketlerin sorumluluklarının hükümde ayrıntılı olarak belirtilmemesi nedeniyle davacının toplam 2.665,17 tl fazla mesai ücret alacağının olduğu şeklinde bir tereddüte sebep olacak ve mükerrer tahsile neden olabilecek şekilde hüküm kurulması da isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5511, Karar No: 2021/6228, Tarih: 07.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5511 E.  ,  2021/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8042, Karar No: 2013/7575, Tarih: 17.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8042 E.  ,  2013/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Sulh Hukuk (... .... Sulh Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 27/09/2010 tarih ve 2009/882-2010/672 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde tüm ev sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan konutta, üst katında bulunan daireden kaynaklanan su sızıntısı nedeniyle meydana gelen hasar bedeli olarak 5.872,50 TL ödendiğini, davalının kusur ve ihmali ile bu hasara sebebiyet verdiğini ileri sürerek 5.872,50 TL'nın ödeme tarihi olan 03.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı taşınmazda meydana gelen zararın, davalıya ait bir üst katta bulunan daireden kaynaklanan su akıntısından meydana geldiği ve davalının oluşan zarardan B.K.'nun 58.maddesi gereği sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 5.872,50 TL'nın ödeme tarihi olan 03.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

...- Ancak, dosya içerisinde bulunan ekspertiz raporuna göre suların bir kısmının teras giderlerinden geldiği belirlendiğine göre, bu terasın kime ait olduğu , eğer davalı dışındaki kişiler de bu yerin maliki ise davalının buradaki pay oranı araştırılıp buna göre bir karar vermek gerekirken, bu hususta eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, suyun banyodan sızdığının kabulü halinde de bütün evin boya ve badana masrafının davalıya yükletilmesi de doğru olmamış kararın bu nedenlerle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Ayrıca, davalı, davaya cevap vermemek ve duruşmaya gelmemek suretiyle davayı inkar etmiş sayıldığından, hasarın miktarına da itiraz etmiş sayılır. Bu durumda sigortalı iş yerinde meydana gelen zarar miktarının tespiti için uzman bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken bu hususta herhangi bir inceleme içermeyen, inşaat mühendisi bilirkişiden hasarın nedeni hususunda alınan rapora göre hüküm kurulması doğru olmamış kararın bu nedenle de davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1007, Karar No: 2006/2746, Tarih: 10.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1007 E.  ,  2006/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.3.2004 gününde verilen dilekçe ile katkı payına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.9.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik birliği içinde edinilen malların birlikte alındığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

7.10.1953 tarih ve 7/8 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında vurgulandığı üzere, sicilde eşlerden biri adına olan taşınmazın aslında birlikte satın alındığı, bedelinin de birlikte verildiği iddiasıyla kaydın adına tescilini isteyen eşin bu talebinin kabulü için resmi bir sözleşmeye dayanmış olması gerekir. Aksi halde mülkiyet iddiası dinlenemez. Alımda katkı da bulunduğunu iddia eden taraf resmi belgeye dayanmamakta ise bedelin davacı tarafından ödenmiş olması veya kısmen ödemede bulunması kaydın iptalini gerektirmez. Ancak bu gibi durumlarda yazılı belge gerekmeksizin eşler kanıtladığı takdirde karşı taraftan katkı payına ilişkin tazminat talep edebilir. Eldeki dava salt mülkiyetin aktarılması istemi ile açıldığından ve davacı resmi şekilde yapılmış belgeye dayanmadığından tapu iptali ve tescil isteğinin reddine karar verilmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davacının açıklanan hususları amaçlayan temyiz itirazlarının reddi gerekir. Ancak; Davalılar yargılama vekille temsil olunmamıştır. Tereke temsilcisinin Avukat olması davalılar yararına Avukatlık ücreti takdirini gerektirmez. Bundan ötürü davalılar vekille temsil olunmuşcasına yararlarına Avukatlık ücretinin hüküm altına alınması doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de düşünülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden temyiz olunan mahkeme kararı hüküm fıkrasının 4.bendinin karardan bütünüyle çıkarılmasına, yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre H.U.M.K.nun 438/VII.maddesi gereğince değiştirilerek DÜZELTİLMİŞ hükmün ONANMASINA, 10.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6396, Karar No: 2014/8730, Tarih: 25.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6396 E.  ,  2014/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/140-2013/438

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2- İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen davacı aleyhine para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1814, Karar No: 2025/1325, Tarih: 06.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1814 E.  ,  2025/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2251 E., 2024/508 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/60 E., 2023/176 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... köyünde evveliyatı 747 parsel olan taşınmazdan, köy yerleşme planı yapılarak 142 adet arsa üretildiğini, bunların 2 adedinin köy tüzel kişiliği uhdesinde bırakıldığını, kalan 140 tanesinin vatandaşlara satıldığını, bu suretle ... köyü 105 ada 17 parsel sayılı taşınmazın da davalı adına tescilli olduğunu, tüm bu işlemler ile ilgili olarak Milli Emlak Denetmeni tarafından inceleme yapıldığını, inceleme neticesinde 28.11.2006 tarih 2006/11 sayılı raporunun düzenlendiğini, yapılan inceleme neticesinde, bu şahısların çok büyük bir kısmının hak sahipliği niteliklerine haiz olmadıkları gibi satın alan vatandaşlardan hiç birisinin 5 yıllık yasal süre içerisinde ev yapmadıklarının belirlendiğini, bu nedenle öncelikle köy muhtarlığı tarafından tapu iptali ve tescil davası açılması ve bulunduğu konuma göre kamu hizmetlerinde değerlendirilebilecek nitelikte bulunması nedeniyle önceki (mer'a) vasfının kazandırılabilmesi amacıyla planın iptali yoluna gidilmesi gerektiğinin bildirildiğini, konu hakkında İl Tarım Müdürlüğü’nün 26.12.20016 tarihli yazılarında; taşınmazın mahallinde mera teknik ekibince inceleme yapıldığını, vasfının halen mera olduğu eski vasfı olan meraya dönüştürülmesi yönünde Komisyon Kararı alındığı bildirilerek Komisyonca verilen kararın gereğinin yerine getirilmesi gerektiğinin bildirildiğini, konu hakkında Valilik Makamından alınan 22.12.2006 tarih ve 5356 sayılı yazı ile ... köyü 747 parselde kayıtlı 110.600,00 m2 yüzölçümlü mera vasıflı taşınmaz malın 3367 sayılı Kanun uygulaması ile yapılan Köy Yerleşme Planının iptal edildiğinin bildirildiği, Evronos Köyü Tüzel Kişiliği tarafından Manisa İdare Mahkemesinin 2007/57 esas sayılı dosyası ile Manisa İl Özel İdaresi aleyhine "... Köyü Köy Yerleşik Alanı Planının iptal edilmesine ilişkin 22.12.2016 tarih ve 5555 sayılı işleminin" iptali ve yürütmenin durdurulması istemi ile dava açıldığını, Köy Yerleşik Planı ilan edilmek suretiyle 142 parçaya ayrılan ve şahıslara satışı yapılan 747 No.lu mera parselinin son durumu ile ilgili olarak yapılan incelemede söz konusu taşınmazın 142 parçaya ayrılmış bunun 118 tanesinin 23.01.1998 tarihinde 22 tanesinin de 25.04.2006 tarihinde Köy Tüzel Kişiliğince şahıslara satılmak suretiyle adlarına tescillerinin yapıldığını, Uygulama Yönetmeliğinin 5. maddesine uygun arsa seçimi yapılmadığı, plan yapılan parselin köye bitişik olmadığı gibi köye kuş uçuşu 1500 metre, mevcut yoldan gidilmesi halinde 5500 metre mesafede olduğunun da anlaşıldığını, köy yerleşik planın iptal edilmesi ile evveliyatı mera olan 142 parsa taşınmazın tekrar eski hale dönüşmesinin gerektiğini, köy yerleşik planı iptal edildiğinden yani dayanak işlem yok olduğundan bu işleme bağlı işlemlerin de yok hükmünde olduğunu, bu nedenle söz konusu taşınmazın davalı adına olan kaydının iptali ile mera vasfı ile sınırlandırılarak özel sicile tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP