muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1180, Karar No: 2023/5723, Tarih: 27.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/1180 E.  ,  2023/5723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1993/835 E., 1998/685 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasında verilen karar hakkında Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; dava konusu taşınmazlardaki ortaklığın öncelikle aynen taksim, mümkün olmazsa satış yoluyla giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. MAHKEME KARARI

Mahkemece; davanın kabulüne, dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ... vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün verilmesinden bu güne kadar 30 yılı ... bir süre geçtiğini, geçen bunca zamandan sonra kararın tebliğe çıkarılmasının kötü niyetli olduğunu ve mahkeme kararının sırf bu nedenle bozulması gerektiğini, ayrıca dosyada taraf olmayan kişilere tebligat çıkarılarak usulsüz şekilde hükmün kesinleştirilmeye çalışıldığını beyanla hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ... mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

2. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 39 uncu maddesinin birinci fıkrasında; ilama müstenit takibin, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrayacağı hüküm altına alınmıştır.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3’üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428’... maddesi ile 439’uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Yargılamaya ilişkin hüküm, mahkemece 10.06.1998 tarihinde tesis edilmiş olmasına rağmen davanın taraflarına gerekçeli kararın 2015 yılı ve sonrasında tebliğ edildiği görülmüş olup, temyiz yoluna başvuran davalılardan ... ...’a da ilgili mahkeme kararı, 09.01.2020 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm, adı geçen davalı tarafından 13.01.2020 tarihinde temyiz edilerek zamanaşımı definde bulunulmuştur.

2. Yargılamaya ilişkin hüküm, mahkemece 10.06.1998 tarihinde tesis edilmiş olmasına rağmen davanın taraflarına gerekçeli kararın 2015 yılı ve sonrasında tebliğ edildiği görülmüş olup, temyiz yoluna başvuran davalılardan ... ...’a da ilgili mahkeme kararı, 09.01.2020 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm, adı geçen davalı tarafından 13.01.2020 tarihinde temyiz edilerek zamanaşımı definde bulunulmuştur.

3. Mahkeme ilamları, verilmesi tarihinden itibaren 10 yıl içinde karşı tarafa tebliğ edilmezse zamanaşımına uğrar (2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu md. 39/1). İlam, hükmün verilmesi tarihinden itibaren 10 yıldan fazla bir zaman geçtikten sonra, borçluya tebliğ edilirse, borçlu, süresi içinde temyiz yoluna başvurarak hükmün yalnız ilamın zamanaşımına uğramış olması nedeniyle bozulmasını sağlayabilir. Eldeki davaya ait ilam, taşınmazın aynına ilişkin olmayıp zamanaşımına tabidir. Tüm bu nedenlerle ilam zamanaşımına uğradığından, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12237, Karar No: 2014/1537, Tarih: 12.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/12237 E.  ,  2014/1537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2013/164209

Mahkemesi : Bursa 10. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11.04.2013

Numarası : 2012/954 - 2013/506

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Haczedilerek kendisine teslim edilen bir adet bulaşık makinesinin ayrı evde yaşayan yakını C.. C.. B.. ait olduğunu iddia eden sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak istihkak iddiası ile ilgili olarak açılan dava bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra varsa dosyalar getirtilip incelendikten ve gerektiğinde C.. C.. B.. tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6931, Karar No: 2016/9612, Tarih: 01.06.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/6931 E.  ,  2016/9612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair.... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.05.2013 gün ve 175/257 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 475 ada 6 parsel sayılı taşınmaz içerisinde sınrıları keşifte belirlenecek olan taşınmazın 20 yılı aşkın süredir vekil edeni tarafından malik sıfatıyla kullanıldığını açıklayarak TMK 713. maddesi uyarınca vekil edeni adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu...parsel sayılı taşınmazın Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1974/353 Esas sayılı dosyası ile davalı olduğundan tespit dışı bırakıldığı, 1983 yılında yaşanan su basmasından dolayı dosyanın gönderilemediği, 14.06.2006 yılında yapılan imar uygulaması ile taşınmazın ifraz gördüğü, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından davacının imardan önce kazanma koşullarını sağlamış olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne, fen bilirkişinin 02.03.2013 tarihli rapor ve krokilerinde A harfi ile gösterdiği 1099,29 m2'lik kısmın tapu kaydının iptali ile davacı adına aynı adada son parsel numarası verilmek suretiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine, hüküm; davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasından; dava konusu taşmanızın imar uygulamasından önceki kök parseli olan 475 ada 6 parsel sayılı taşınmaz hakkında 06.04.1971 tarihinde yapılan kadastro çalışmalarında, 20-30 yıldır Muzaffer Şaylam tarafından kullanıldığı belirtilmiş ise de, fevkalede zamanaşımını doldurduğu kanaatine varılamadığından 2613 sayılı Kanun'un 22/H maddesi gereğince senetsizden tarla vasfıyla ... adına tespitinin yapıldığı, itiraz edilmesi üzerine 31.05.1974 tarihli ek karar ile...tarafından Asliye Hukuk Hakimliği'nin 974/353 Esas sayılı dosyasında dava açtığı bildirildiğinden mülkiyet hanesinin açık bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Dava konusu 475 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında mülkiyetinin Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1974/353 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilmiştir.

.//..

.//..

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 26'inci maddesi hükmünde bir taşınmaz hakkında kadastro tutanağının düzenlenmesi ile Kadastro Mahkemesi'nin görevinin başlayacağı, 27 nci maddesi hükmünde de, mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan veya henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevinin sona ereceği, dava dosyalarının resen Kadastro Mahkemesine devrolunacağı açıklanmış, Kadastro Hakiminin devredilen bu dava dosyaları ile beşinci madde gereğince müdür tarafından gönderilen kadastro tutanaklarını birleştirerek 11 inci maddede yazılı şekle uygun olarak askı ilanını yaptıracağı, ilan süresi bitmeden duruşmaya başlanamayacağı, henüz kesinleşmemiş olan davalara, kaldıkları noktadan bu kanunda öngörülen esas ve usul dairesinde devam olunacağı belirtilmiştir. Bu olguların kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle istek olmasa bile mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, Dairenin geri çevirme yazıları üzerine, mahkemece yapılan araştırma ve...Asliye Hukuk Mahkemesi cevabi yazılarına göre, Mahkeme arşivini 1983 yılında aşırı yağmurlar nedeniyle su bastığından Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1974/353 Esas sayılı dosyasına ulaşılamadığı, tutanak aslı ile Asliye Hukuk Mahkemesi dava dosyasının birleştirilerek Kadastro Mahkemesi'ne dosyanın devredilemediği, taşınmaza ait kadastro tutanak asıllarının ise Tapu Müdürlüğü'nde mevcut olduğu görülmüştür. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmaz hakkında 3402 sayılı Yasa'nın 30. maddesi hükmünün uygulanacağı kuşkusuzdur. Bir başka anlatımla gerçek malikin Kadastro Mahkemesi'nce belirlenmesi zorunludur. O halde 3402 sayılı Yasa'nın 27/2 maddesi gereğince yapılması gerekli ilanların yaptırılması, her ne kadar Asliye Hukuk Hakimliği'nin 1974/353 Esas sayılı dosyası bulunamamış ise de, Mahkemenin 1974 yılı Esas defterinde davacısının Muzaffer Saylam, davalıların ise Kars Belediye Başkanlığı ve Hazine olduğu gözönüne alınarak bu kişiler ve yapılacak ilanlarda itirazcı çıkması durumunda itiraz edenlere de tebligat yapılarak taraf teşkilin sağlanması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre gerçek maliki belirleme görevi Kadastro Mahkemesi'ne aittir.

Açıklanan Kanun hükümleri uyarınca; (3402 sayılı Yasa'nın 30/2 maddesi gereğince) gerçek maliki belirleme ve malik hanesindeki boşluğu doldurma görevi Kadastro Mahkemesi'ne ait olduğuna, öte yandan aynı Yasa'nın 26/son ve 27/1 maddeleri uyarınca taşınmaz hakkında tutanak düzenlendiği tarihten itibaren tutanağın kesinleşmesine kadar kadastro mahkemesi görevli olarak belirlendiğine ve görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her hal ve aşamasında resen gözönünde bulundurulmak gerektiğine göre, Mahkemece, uyuşmazlık hakkında görevsizlik kararı verilmek suretiyle dava dosyasının görevli ve yetkili Kadastro Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9001, Karar No: 2019/5359, Tarih: 07.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9001 E.  ,  2019/5359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda ormandan 12 adet kayın ağacının balta ile kesildiğinin belirtilmesi, tanık ...'in yeminli olarak alınan ifadesinde sanığı hemen evinin yukarısında bulunan ormandan balta ile yaklaşık 10-15 adet ağacı keserken bizzat gördüğünü, sanığın kestiği ağaçları evine götürdüğünü ayrıca sanık ile aralarında husumet ya da akrabalık olmadığını beyan etmesi ve dosya kapsamında sanığın evinde arama yapıldığına ilişkin herhangi bir tutanağın da bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın alınan savunmasında tanık ile aralarında husumet olduğunu ileri sürmesine göre suç tarihinden evvel tanık ile sanık arasında husumet bulunup bulunmadığı ile sanığın suça konu yere yakın evi olup olmadığı hususları araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8314, Karar No: 2020/19575, Tarih: 22.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/8314 E.  ,  2020/19575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan .... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalı .... vekili; zamanaşımı def'i ile husumet itirazında bulunmuş, davacı taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. San. ve Tic. A.Ş. vekili; zamanaşımı def'i ile husumet itirazında bulunmuş, davacı taleplerinin yerinde olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; bozma öncesi verilen 09.03.2016 tarihli yetkisizlik kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 2016/18084 E. - 2016/12325 K. sayılı ilamı ile mahkemece verilen yetkisizlik kararının yerinde olmadığı , işin esasına girilerek iddia ve savunma ile ilgili gerekli araştırma yapıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş , mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek devam edilen yargılama sonunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar , davacı vekili ve davalı ... vekilince temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalı ...’ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacaklarının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Çalışma düzenin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Çalışma düzenin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma, alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışma alacaklarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Aynı ilkeler hafta tatili ücret alacağı için de geçerlidir.

Somut olayda; davacı fazla çalışma yaptığı iddiasını ispat hususunda tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece talimat yolu ile beyanlarına başvurulan her iki davacı tanığı da davalı işyerinde 8 saatlik üçlü vardiya halinde çalıştıklarını, vardiyaların uzatıldığı dönemlerde fazla mesaiye kaldıklarını beyan etmişler,haftanın kaç günü kaç saat fazla çalışma yaptıklarına dair somut beyanda bulunmamışlardır. Davalı Akdeniz Tem...Şti. vekilince tanık isimleri bildirilmiş ve isimleri bildirilen tanıkların Diyarbakır 3. İş Mahkemesi’nin 2015/685 esas sayılı dosyasında alınan beyanlarının genel çalışma düzenine ilişkin olduğu,bu beyanların esas alınmasını talep ettiği görülmüştür. Dosyada bulunan bir kısım celse zabıtlarında davalı Akdeniz Tem...Şti. tanığı olarak beyanlarına başvurulan Fahrettin Tursun ve Sami Sancar’ın haftanın 6 günü 8 saatlik üçlü vardiya halinde çalıştıklarını , kışın arızanın yoğun olduğu dönemlerde haftanın 2-3 günü 1-2 saat fazla çalışma yapıldığını beyan ettikleri anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alındığı belirtilen 15.04.2019 tarihli bilirkişi raporunda davacının haftada 4 saat fazla çalışma yaptığı tespiti ile yaz ve kış dönemi ayırımı yapılmaksızın fazla çalışma ücretinin hesaplandığı anlaşılmaktadır. Ne var ki , mahkemenin bu kabulü dosya kapasamına uygun değildir.

Mahkemece hükme esas alındığı belirtilen 15.04.2019 tarihli bilirkişi raporunda davacının haftada 4 saat fazla çalışma yaptığı tespiti ile yaz ve kış dönemi ayırımı yapılmaksızın fazla çalışma ücretinin hesaplandığı anlaşılmaktadır. Ne var ki , mahkemenin bu kabulü dosya kapasamına uygun değildir.

Şöyle ki; beyanlarına başvurulan davacı tanıklarının davalı aleyhine aynı mahiyette açtıkları davaların bulunduğu anlaşılmakla, bu ifadelerin tek başına hükme esas alınmaması gerekmektedir. Kaldı ki; davacı tanıklarının fazla çalışma süresine ilişkin somut beyanları da bulunmamaktadır. Dairemizin incelemesinden geçen 2018/16300 Esas sayılı dosyada, taraf tanık anlatımlarına göre bu işçinin hafta tatili izinlerini kullandığı, ve eldeki dosyaya sunulan davalı tanığı Fahrettin Tursun'un ve Sami Sancar’ın beyanına göre fiilen günde 7 saat çalışarak haftada 42 saat çalışmasının olduğu; ancak arızaların yoğun olduğu aylarda haftada 1,5 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiştir. Dosya içeriği, davalı tanıklarının anlatımları ile emsal nitelikteki söz konusu dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı işçinin arızaların yoğun olduğu aylarda haftada 1,5 saat fazla çalışma yaptığının kabulü dosya içeriğine uygun düşmekte olup davacının hafta tatili çalışmasının olduğu yönündeki iddiasının da davalı tanıklarının beyanları karşısında ispatlanamadığı gibi, husumetli davacı tanıklarınca dahi doğrulanmadığı, ayrıca bu konuda mahkemece benimsenen bilirkişi raporundaki tespitin de varsayıma dayalı olduğu anlaşılmakla, hafta tatili ücret alacağı isteğinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.12.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16494, Karar No: 2014/17180, Tarih: 22.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/16494 E.  ,  2014/17180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/254878

MAHKEMESİ : Akkuş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2009

NUMARASI : 2009/193 (E) ve 2009/542 (K)

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

1- Vergi suçu raporu, defterdarlık mütalaası ve 15.12.2010 tarihli iddianame ile sanığın üzerine atılı suçların "2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" olarak tanımlanmasına, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı suçları oluşturmasına, aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde her yıl için ayrı ayrı zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekmesine, düzenleme ile kullanma eylemlerinin ayrı ayrı suçları oluşturmasına göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden düzenleme ve kullanma suçlarından tek bir mahkumiyet hükmü kurularak 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesine aykırı davranılması,

2- 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesinde 5728 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce cezanın alt sınırının 18 ay olduğu gözetilmeyerek, temel cezanın 3 yıl olarak tayin edilmesi suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.