muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1155, Karar No: 2016/512, Tarih: 18.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/1155 E.  ,  2016/512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/07/2012 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Kanun'a aykırılık nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, davalının ormandan işgal ve faydalanma eyleminde bulunduğunu iddia ederek ağaçlandırma gideri isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar vermiştir.

Dosya kapsamından; davalının Sulh Ceza Mahkemesi 2012/337 esas, 2012/839 karar sayılı dosyasında yargılandığı, 6831 sayılı Kanunu'nun 93/1 maddesi gereğince işgal ve faydalanma suçundan cezalandırıldığı, kararın Yargıtay 3. Ceza dairesi tarafından onandığı anlaşılmış olup, davalının ağaç kestiği davacı tarafından kanıtlanamamıştır. Davalı ceza davasında açma suçundan mahkum olmamıştır. Her ne kadar alınan bilirkişi raporunda, davalının eylemi nedeni ile orman örtüsüne zarar verildiği belirtilmiş olsa da, davalı tarafından gerçekleştirilmiş ağaç kesme eylemi söz konusu olmadığından ağaçlandırma gideri zararı oluşmamıştır.

Şu durumda, dava konusu yerde davalı tarafından herhangi bir ağaç kesilmediği anlaşıldığından, ağaçlandırma gideri istemine ilişkin olan davanın tümden reddi yerine kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11296, Karar No: 2023/13394, Tarih: 12.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/11296 E.  ,  2023/13394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 27.09.2018

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

SAYISI : K-2019/19085

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davacı vekili ve davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davacının itirazın kabulü ile davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 14.07.2016 tarihinde davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı araç ile davacının yolcu olarak bulunduğu elektrikli bisikletin karıştığı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını, davalı ... tarafından yapılan ödemenin yeterli olmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı talep etmiştir.

Davacı vekili bedel arttırım dilekçesi ile de talebini 150.375,24 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından 17.10.2017 tarihinde 17.518,81 TL ödeme yapıldığından bakiye tazminatın söz konusu olmadığını, motorlu bisiklet kullanılmasından ileri gelen zararların teminat kapsamından bulunmadığını, kusurun tespit edilmesi gerektiğini, müterafik kusurun gözönünde tutulmasını, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosunun esas alınmasını, vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti 06.03.2019 tarihli ve K-2019/19085 sayılı kararında; kazaya karışan davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada tali kusurlu olduğunun trafik kazası tespit tutanağı ile ceza dosyasında belirlendiği ve bu tespitlere göre sürücünün %25 oranında kusurlu kabul edildiği, davacının sunduğu rapor ile davacının maluliyet oranının %28 olarak tespit edildiği ve bu raporun karara esas alındığı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi ile tazminatın hesaplandığı aktüer raporunun benimsendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile sürekli maluliyet tazminatı olarak 22.196,00 TL'nin 20.09.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline,fazla istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ HAKEM HEYETİ KARARI

A. İtiraz Hakem Heyeti Yoluna Başvuranlar

IV. İTİRAZ HAKEM HEYETİ KARARI

A. İtiraz Hakem Heyeti Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davacı vekili ve davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyeti, dosya içerisinde yer alan maluliyet raporunun ilgili yönetmelik hükümlerine uygun biçimde, uzman heyetçe düzenlendiği ve karara esas alınmasında usulsüzlük bulunmadığı; davacının müştereken ve müteselselsilen talepte bulunduğundan ve yolcu olduğundan tazminatın tamamını talep etme hakkı bulunduğunu belirterek tam kusura göre resen hesaplama yapıldığı, nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, davalının itirazın reddine, davacının itirazının kabulü ile davanın kısmen kabulü ile sürekli maluliyet tazminatı 150.375,24 TL'nin 20.09.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İtiraz Hakem Heyeti yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 09.11.2021 tarihli ve 2021/4536 Esas, 2021/8456 Karar sayılı kararı ile; "davacının davalıya başvuru yapması üzerine davalının 17.10.2017 tarihinde kısmi ödeme yaptığından bu tarihte tüm zarar için mütemerrit olduğu dikkate alınarak 17.10.2017 tarihinden itibaren temerrüt faizine karar verilmesi gerektiği, itiraz hakem heyetince davacının bedel artırımı yaptığı tutar üzerinden talebi tam kabul edildiği halde davalı vekili lehine 545,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olduğu, 14.07.2016 olan kaza tarihi itibari ile Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik yürürlükte olduğundan, hakem heyetince bu yönetmelik hükümlerine uygun ve temyiz edenin sıfatına göre kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İtiraz Hakem Heyetince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İtiraz Hakem Heyeti 08.08.2022 tarihli KIT/2022-1184 sayılı kararı ile; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda davacı vekilince kaza tarihindeki yönetmeliğe göre sunulan maluliyet raporunda davacının maluliyet oranının %12 olarak tespit edildiği, dosyada alınan 27.02.2019 tarihli aktüer ek raporunda belirlenen 42.448,00 TL tazminattın %25 kusura göre belirlendiği aslında tam kusura göre tazminatın 150.375,24 TL olduğu, %28 maluliyet oranı ile tazminatın 64.446,53 TL olacağı gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulü ile 64.446,53 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatının 17.10.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bozmadan sonra aldırılan raporun, bozmadan önce alınan rapordan düşük olması nedeniyle müktesep hakkın davacıya bir faydası olmadığı, cismani zararlar zamanla daha iyi anlaşılacağından, bilinen son asgari ücretin tazminat hesabına esas alınması gerektiği, davacının rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak lineer interpolasyon yöntemi ile 23,63 yıl bakiye ömrü olduğu bildirilmesinin hatalı olduğu kaza tarihinin dikkate alınması gerektiği, TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre hesaplama yapılması gerektiğini, bozma ilamından sonra alınan maluliyet rapor ücretinin ve bilirkişi ücretinin yargılama giderlerine dahil edilmediğini belirterek kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının bozma öncesi maluliyet raporuna itiraz etmediğini, sigorta şirketi bakımından kazanılmış hak oluştuğunu bu nedenle 150.375,24 TL bakiye sürekli sakatlık tazminatının kusur oranına göre yapılan hesaplamada 150.375,24TL/28X12=64.446,53 TL olduğundan bozma doğrultusunda vekalet ücreti ve faiz başlangıcı belirlenerek hüküm kurulmuşsa da ilgili hükmün usule ve yasaya açıkça aykırılık teşkil ettiğini, zira başvuranın temyiz istemlerini daha önce yalnızca "faiz ve vekalet ücretine" yönelik yapmış olup dosyanın esasına yönelik herhangi bir itirazda bulunmadığını, daha önce müvekkil sigorta şirketi tarafından bir önceki maluliyet raporuna itiraz edilmediğinden usuli kazanılmış hakkının doğduğu iddiasının hatalı olduğunu, %1,65 teknik faiz oranına göre hesaplama yapılmasını ve müvekkilinin kusur oranında sorumlu olduğundan hesaplamanın kusura göre yapılması gerektiğini belirterek kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıda yer alan bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 323 üncü maddesinde yargılama giderlerinin nelerden ibaret olduğu açıkça sayılmış; yargılama giderlerinden sorumluluğu düzenleyen 326 ncı maddesinde ise kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği, davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkemenin yargılama giderlerini tarafların haklılık durumuna göre paylaştıracağı düzenlenmiştir.

Eldeki davaya gelince davacı vekili tarafından Dairenin bozma ilamından sonra ibraz edilen maluliyet rapor ücreti olan 3,000,00 TL'nin yargılama giderlerine eklenmediği anlaşılmaktadır. Maluliyet rapor ücreti yargılama gideri olup yargılama giderleri bölümünde davanın kabulüne göre belirlenecek orana göre yer alması gerekirken yargılama giderleri bölümüne eklenmemesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün HMK'nın 370/2 nci maddesi gereğince düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

VII. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının 3. bendinde yer alan "bilirkişi ücreti 625,00 TL" ibaresininden sonra gelmek üzere "ve 3.000,00 TL rapor ücreti" ibaresinin yazılmasına "6.299,98 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "9.299,98 TL" ibaresinin yazılmasına, "2.729,99 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "3.985,04 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19502, Karar No: 2017/18450, Tarih: 11.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/19502 E.  ,  2017/18450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda soyut ifadelerle ve genel değimlerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve

dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş, cins ve verim durumuna göre maktu değerlerini gösterir cetveller İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş, cins ve verim durumuna göre maktu değerlerini gösterir cetveller İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19744, Karar No: 2019/17948, Tarih: 14.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/19744 E.  ,  2019/17948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın öncesinde husumeti bulunduğu müştekilerin üzerine bıçak çekerek koştuğunun iddia ve kabul edilmesi karşısında; müşteki ...'ün, müştekiler Şerafettin Kılıçarslan ile ...' un daha önce sanıkla tartışmalarının olduğunu, olay günü sanığın bu müştekilere bıçakla saldırmak istediğini beyan etmesi ve kendisine yönelik eylemden bahsetmemesi, diğer müştekilerin de sanığın bıçakla kendilerine hamle yaptığını ancak polis tarafından engellendiğini beyan etmeleri, olay yeri tutanağına göre sanığın kolluk güçlerinin yanında müştekilere saldırmaya çalıştığının tespit edilmesi, gerek iddianame, gerek müşteki beyanları, gerekse kolluk tarafından hazırlanan olay yeri tutanağında sanığın tehdit sözü kullandığına ilişkin bir ibare bulunmaması karşısında; sadece müştekiler Şerafettin Kılıçarslan ile ...' a yönelik, müşteki sayısınca (2) yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile silahla tehdit suçundan da hüküm kurulması,

2) Kabule göre ise;

a) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğün 5237 sayılı Kanun'un 165. maddesi kapsamındaki suç eşyasının satın alınması suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, Mahkemesince uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre TCK'nın 58. maddesinin koşullarının bulunup bulunmadığının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34911, Karar No: 2015/15595, Tarih: 02.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/34911 E.  ,  2015/15595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Belediye sınırlarındaki meraya tecavüz suçundan açılan davada, suçun mağduru Belediye Başkanlığı olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, Maliye Hazinesi temsilcisinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Belediyeye ait meraya tecavüz suçundan zarar görme olasılığı bulunan Belediye Başkanlığı'nın temyiz hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak sure- tiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan Belediye Baş- kanlığı vekilinin, suçun sabit olduğuna yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1627, Karar No: 2025/2329, Tarih: 05.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1627 E.  ,  2025/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/236 E., 2024/624 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, davacının ticaret meslek lisesi mezunu olduğunu, işe alındığı tarihte yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca deneme süresi sonunda kesin kabul esnasında davacının 2 (iki) üst dereceye intibak ettirilmesi gerektiğini; ancak davalı Kurum tarafından ticaret meslek liselerinin lise muadili teknik öğrenim veren okul olmadığı gerekçesiyle kesin kabul sırasında 2 (iki) derece yerine 1 (bir) derece verildiğini, bu nedenle ücret alacaklarının da eksik ödendiğini ileri sürerek davacının kesin kabul esnasında 2 (iki) üst dereceye intibakının yapılması gerektiğinin tespiti ile fark ücret, fark akdi ikramiye ve fark ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının işe alındığı tarihte işyerine ibraz ettiği diploma gereği alındığı iş ve meslek kolu ile herhangi bir ilişkisi bulunmadığından deneme süresinde bir kademe artırıldığını, müvekkili ile Millî Eğitim Bakanlığı arasında yapılan koordineye göre 6764 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6764 sayılı Kanun) ile 3795 sayılı Bazı Lise, Okul ve Fakülte Mezunlarına Unvan Verilmesi Hakkında Kanun'un (3795 sayılı Kanun) 3. maddesinde yapılan değişiklik ile 09.12.2016 tarihinden önce meslek lisesi mezunu olarak işe başlatılan işçilerin, lise muadili teknik öğrenim veren okul mezunu olarak sayılamayacağını ve bu nedenle de toplu iş sözleşmeleri gereğince deneme süresi sonucunda verilen ilave bir üst ücret derecesine hak kazanmalarına imkân bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI