muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2420, Karar No: 2018/7589, Tarih: 05.07.2018

Bölgenin kentsel sit alanı olarak tesciline dair 07/07/1993 tarih ve 4720 sayılı kurul kararının, kararın alındığı tarih itibariyle yürürlükte olan mevzuat gereği mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğinin araştırılması, sanıklar ... ve ...'un, bağımsız bölümlerini satın aldıktan sonra tapuda başkaca işlem yapıp yapmadıkları araştırılarak, adı geçen sanıkların, tapu kaydının beyanlar hanesine konulan tescil şerhinden haberdar olup olmadıklarının belirlenmesi, suça konu taşınmaza ilişkin olarak Beyoğlu Belediye Başkanlığında, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığında ve İstanbul II Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünde mevcut tüm bilgi, belge ve fotoğraflar getirtilip, fen, inşaat, mimari ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakate alınmak suretiyle olay yerinde keşif yapılması, 04/06/2012 tarihli kurul uzman raporunda açıklanan her bir müdahalenin, taşınmazın hangi bağımsız bölümünde veya ortak alanında gerçekleştirildiğinin, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, paslanma ve karbonlaşma gibi teknik veriler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek ayrı ayrı yapılış zamanlarının, bahse konu müdahaleler nedeniyle tescilli kültür varlığında zarar meydana gelip gelmediğinin, kültür varlığının özgünlüğünü kaybedip kaybetmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, tespit edilen müdahale tarihleri itibariyle her bir bağımsız bölümün fiilen kimin kullanımında olduğunun araştırılması, sanıklar hakkında düzenlenen 26/06/2013 tarihli iddianame içeriği de dikkate alınarak, iddianamede yer almayan zamanaşımı dolmamış eylemler yönünden gereğinin takdir ve ifası için Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması, dava açılması halinde incelenen dosya ile birleştirilerek, suçun unsurlarının bütünüyle ortaya konulması, sonucuna göre de sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ve 6498 sayılı Kanun değişikliğine yönelik hatalı değerlendirme ile beraate dair hüküm tesisi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “2012” şeklinde eksik gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5592, Karar No: 2020/15078, Tarih: 10.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5592 E.  ,  2020/15078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- 6545 sayılı Yasa'nın 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 06.01.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve suça sürüklenen çocuğun aleyhine olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

b- Müştekinin 06.01.2014 tarihli ifadesinde iş yerinden 05.01.2014 günü saat 22.00 sıralarında ayrıldığını, ertesi gün saat 08.00 sıralarında da hırsızlığı fark ettiğini beyan etmesi ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 17.54’te başlayıp, 06.25'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçların gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

c- Suça sürüklenen çocuk hakkında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nın 116/4 ve 119/1-c maddeleri uygulanmak suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

d-Kabule göre de;

TCK'nın 143. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden 1/2 oranında artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34582, Karar No: 2024/8012, Tarih: 04.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34582 E.  ,  2024/8012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/706 E., 2019/697 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükümlerin hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16752, Karar No: 2016/21646, Tarih: 17.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/16752 E.  ,  2016/21646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK'nun 434/3. maddesi gereğince temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek (7) günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu maddenin uygulanabilmesi için hakim tarafından temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre verilmesi ve ayrıca yazılı olarak aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun bildirilmesi gerekmektedir. Şayet, bu süre, yasada belirtilen usule uyulmadan ve yazılıp altı hakimce imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da hakim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa, geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi usule aykırıdır ve mahkeme yazı işleri müdürünün veya kalem personelinin vermiş olduğu süre üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz (Hukuk Genel Kurulu'nun 16.6.2010 tarih ve 2010/19-86 esas, 2010/330 karar sayılı kararı).

Somut olayda, icra mahkemesi kararını temyiz eden borçlular vekiline tebligat zarfı üzerine “iş bu tebligatı aldığınız tarihten itibaren 10 günlük kesin süre içinde gerekçeli temyiz dilekçenizi mahkememize sunmanız ile ekli tahsilat fişinde belirtilen temyiz harçlarını mahkememiz veznesine depo etmeniz gerektiği aksi takdirde temyiz talebinizden vazgeçmiş sayılacağınıza karar verileceği hususu ihtaren tebliğ olunur” meşruhatının yazılı olduğu ancak meşruhatın altında hakimin imzasının bulunmadığı görülmüştür.

Bu durumda, HUMK. nun 434/3.maddesine uygun olarak hakim tarafından verilmiş bir süre olmaması nedeniyle muhtıraya uyulmaması hukuki sonuç doğurmayacağından, borçlunun temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

Bu durumda, HUMK. nun 434/3.maddesine uygun olarak hakim tarafından verilmiş bir süre olmaması nedeniyle muhtıraya uyulmaması hukuki sonuç doğurmayacağından, borçlunun temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 29,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19215, Karar No: 2016/11521, Tarih: 08.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19215 E.  ,  2016/11521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2015

NUMARASI : 2013/5-2015/435

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, dahili davalılardan A.. U.. tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair karar verilmiş; hükmün, dahili davalılardan A.. U.. tarafından temyizi üzerine gider avansının yatırılmamasından bahisle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen ek karar da adı geçen tarafından eski hale getirme talebiyle temyiz edilmiştir.

Davalının asıl hükmü temyiz etmesi üzerine eksik kalan temyiz giderlerinin tamamlanması için mahkemece adı geçen davalıya muhtıra tebliğ edildiği ancak kesin süre içinde eksik gider avansının mahkeme veznesine yatırılmadığından ek karar ile temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere ek kararın dayandığı gerekçeye göre ek kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dahili davalı A.. U..'un eski hale getirme talebi yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun temyiz talebinin reddine ilişkin mahkemenin ek kararının ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12809, Karar No: 2021/1138, Tarih: 27.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12809 E.  ,  2021/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ...'in ikametine gündüzleyin girilerek ziynet eşyası çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, yatak odası kapısı üzerinde suça sürüklenen çocuğun parmak izinin tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda, Özalp ilçesine hiç gitmediğini, atılı suçu işlemediğini, ... ve ... isimli şahısların kendisine düşmanlık beslediğini ve yaptıkları hırsızlık olaylarında ismini kullanarak suçu üzerine attıklarını, olay yerinde çıkan parmak izini kabul etmediğini savunduğu, müştekinin kayınvalidesi ...'in kollukta alınan ifadesinde olay günü evlerinden 3 bayanın kaçarak köy merkezine doğru gittiklerini gördüğünü beyan ettiği, keza köy halkından ...'ın da olay günü bohçacı 3 bayanın müştekilerin ikameti istikametinden koşarak gelip bir minibüs ile köyden ayrıldıklarını gördüğünü ve bayanları görse tanıyabileceğini beyan ettiği ancak aşamalarda teşhis işlemi yaptırılmadığı ayrıca Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 20.05.2015 tarihli 2015/553 sayılı uzmanlık raporunda olay yeri yatak odası kapısı üzerinden elde edilen parmak izinin kovuşturma aşamasında parmak izi alınan suça sürüklenen çocuk ...'un parmak izinden farklı olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun savunması doğrultusunda araştırma yapılarak ve suç tarihinde kullandığı cep telefon numarası tespit edilip, suç tarihindeki kullanım bilgileri ve nereden sinyal verdiği belirlenerek ayrıca ... ve ... tanık sıfatıyla dinlenerek ve sanık ... ile mümkünse yüzleştirilerek veya değilse suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğrafları temin edilip olay günü müştekinin ikametinden ziynet eşyalarını çalan şahıslardan olup olmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken 275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adli para cezalarının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13128, Karar No: 2020/6616, Tarih: 09.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/13128 E.  ,  2020/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

A) Sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanık müdafinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B) Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davalarında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında;

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında ilgili takvim yıllarında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

2-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

3-Kabule göre de;

a) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, 2009 takvim yılında 1 adet sahte fatura kullanıldığı ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/335, Karar No: 2019/7745, Tarih: 12.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/335 E.  ,  2019/7745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, 2002 yılından itibaren MEB'na bağlı okulda hademe olarak yaz kış 7 sene çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine taraf vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına dvanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1698, Karar No: 2024/4838, Tarih: 10.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1698 E.  ,  2024/4838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/2147 Esas, 2022/1888 Karar

HÜKÜM :Yeniden esas hakkında kurulan hüküm ile asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2017/478 E., 2020/125 K.

Taraflar arasındaki tecavüzün ref'i, önlenmesi ve tazmini istemlerine ilişkin asıl dava ile marka ve endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü ile kayıt belgesinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL DAVA VE CEVAP