muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4718, Karar No: 2014/5579, Tarih: 07.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4718 E.  ,  2014/5579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2013

NUMARASI : 2011/409-2013/374

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili kurum lehine olarak sonuçlanan dava ve icra takiplerinden dolayı karşı taraftan tahsil edilerek emanet hesaplarına yatırılan avukatlık ücretlerinden diğer avukatlar ile birlikte kadrolu avukat olarak çalışan davalıya da yasaların belirlediği limitlerin üzerinde avukatlık ücreti ödemesi yapıldığını ileri sürerek; fazla ödenen 18.193,08 TL nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, ayrıca yönetmelik gereği limit sınırını aşan avukatlık ücretlerinin emanet hesabında tutulduğunu ve limitini doldurmayan avukatlara ödendiğini, buna göre davacı kurumun aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, esas yönünden ise limit sınırını aşan vekalet ücretlerinin emanet hesabında tutulacak olması nedeniyle davacı kurumun faiz talebinin de yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, "idarece 23.10.2003 tarih 16543 sayılı yazısı ile limitsiz ödeme başladığı tarihte idare ödemenin sebepsizliğini bilmekte olup, BK'nun 66. maddesindeki 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği sonucuna varılmakla, talebin zamanaşımı süresi yönünden reddine" dair verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizce "... Ancak, yerleşik uygulamada BK'nun 66.maddesindeki 1 yıllık zamanaşımı süresinin, tüzel kişilerde dava açılmak üzere emir vermeye yetkili organın zararı ve zarar vereni öğrenmesi (olur vermesi) ile başladığı kabul edilmektedir.

Somut olayda, dava açmak üzere emir vermeye yetkili Genel Müdürlüğün durumu 16/01/2009 tarihinde öğrenmekle zamanaşımının bu tarihte başladığı ileri sürüldüğüne göre, bu husus araştırılarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken, varsayımla zamanaşımının 2003 yılında başladığının kabulü doğru görülmemiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir...." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece, davanın yasal süresinde açıldığı, davacı kurumun alacağının 15.156,45 TL sini davalının 2010, 2011 ve 2012 yıllarında almaya hak kazandığı vekalet ücretlerinden mahsup ettiği, bakiye kalan 3.036,63 TL'nin ise temerrüdün gerçekleştiği 28.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilinin gerektiğinden bahisle davanın kısmen kabülü ile kısmen reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece, davanın yasal süresinde açıldığı, davacı kurumun alacağının 15.156,45 TL sini davalının 2010, 2011 ve 2012 yıllarında almaya hak kazandığı vekalet ücretlerinden mahsup ettiği, bakiye kalan 3.036,63 TL'nin ise temerrüdün gerçekleştiği 28.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilinin gerektiğinden bahisle davanın kısmen kabülü ile kısmen reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davaya konu edilen alacak 15.156,45 TL limit aşımı avukatlık ücreti ve 3.036,63 TL vergiden ibaret olup, yargılama aşamasında 15.156,45 TL'nin davalının sonradan doğan vekalet ücretlerinden mahsup edildiği, buna göre bu alacak kalemi yönünden davanın konusuz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, yargılama sırasında tahsil edilmiş olan alacak kalemi yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, buna bağlı olarak konusuz kalan alacak kalemine temerrüt tarihi olan 28.03.2009 tarihinden mahsup tarihlerine kadar işlemiş yasal faiz ile davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davacı kurum tarafından davalıya gönderilen 12.03.2009 tarihli yazı ile sadece 15.156,45 TL alacağın 15 gün içerisinde iadesi istenilmiştir. Buna göre, mahkemece; 3.036,63 TL alacak yönünden davalının açılan dava ile temerrüde düşürüldüğü gözetilmeden, bu kalem alacağın temerrüde esas teşkil etmeyen 28.03.2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10979, Karar No: 2024/7421, Tarih: 09.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/10979 E.  ,  2024/7421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/86 Değişik İş, 2022/86 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-2354

DAVA TARİHİ : 18.08.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü/ İtirazın Reddi

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/156235

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.12.2014 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu davalı nezdinde ZMSS poliçesi olan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla belirsiz alacak olarak şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; talep artırım dilekçesi ile talebini 240.485,55 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuruya eklenen maluliyet raporunu kabul etmediklerini, tarafların kusur oranlarının uzman bilirkişi tarafından belirlenmesi ve hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaza tespit tutanağına göre davalıya sigortalı aracın sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu, davacının dosyaya sunduğu rapordaki % 14 maluliyet oranı üzerinden TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre aktüer bilirkişi raporu ile tazminatın usulünce hesaplandığı, sürücünün davacının arkadaşı olduğu, taşımanın hatır için yapıldığının anlaşıldığı, bu nedenle aktüer bilirkişi raporu ile hesaplanan 240.485,55 TL üzerinden %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılması gerektiği gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulü ile 192.388,44 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 16.08.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davacı lehine 21.917,19 TL tam oranda nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre tazminat hesabının yapılması gerektiğini, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre yapılmasının hatalı olduğunu, aktüer bilirkişi raporu ile tazminat hesabının yanlış metodla yapıldığını, hesaplanan tazminat miktarının yüksek olduğunu, davacı lehine 1/5 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, maluliyet raporunun kaza tarihindeki yönetmelik hükümlerine göre usulünce hazırlandığı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 0 teknik faize göre yapılan tazminat hesabının isabetli olduğu, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne (AAÜT) göre tam oranda nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı yaptığı itiraz başvurusuna konu ettiği nedenlerle, İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak;

5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 5.3. bendinde yer alan "21.917,19 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "4.383,43 TL" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA;İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine,Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15593, Karar No: 2015/8105, Tarih: 15.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15593 E.  ,  2015/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/139864

MAHKEMESİ : Mucur Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2013/15 (E) ve 2013/17 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 01/10/2012

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların hayvancılık yaptıkları, aynı köyde oturan katılanın da kavak yetiştiricisi olduğu, sanıkların büyükbaş hayvanlarını katılanın kavak fidanlarının dikili olduğu araziye soktukları ve hayvanların ağaçlara zarar verdiği iddia olunan olayda;

1- UYAP'tan alınan 11.12.2015 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanık H.. A..'ın, hüküm tarihinden sonra 11.12.2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, bu sanığın hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması,

2- Beyanları hükme esas alınan tanıklardan A.. İ..'ın aşamalarda kavaklıkta yayılan hayvanların başında kimse olmadığını, seslendiği halde kimsenin duyup gelmediğini ifade ettiği, diğer tanık B.. G..'in ise duruşma aşamasındaki beyanında sanık İ.. A..'ı hayvanların başında gördüğünü ifade ettiği, olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre toplam 60 adet kavak ağacının toprak ile birleşim kısmından ve orta kısmından kırılarak yere yatmış olduğunun tespit edildiği, suçlamayı kabul etmeyen sanık İ.. A..'ın Tarım İşletmesi Müdürlüğünde çalıştığını ve yetiştirdiği hayvanların ağır çiftlik hayvanları olduğunu, mandıranın avlusunun içinden dışarıya çıkmalarının mümkün olmadığını, katılanın arazisi ile mandıra arasında 2-3 kilometre mesafe olduğunu savunduğu, sanık H.. A..'ın da kış aylarında kavakların rüzgarın etkisiyle devrildiğini savunduğu anlaşıldığından, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle tanıkların tekrar duruşmaya çağrılarak beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesi, katılanın şikayet tarihinden 15 gün öncesini de kapsar şekilde .. Tarım İşletmesi Müdürlüğünden sanık İ.. A..'ın çalışıp çalışmadığının sorulması, suçun unsurlarının tespiti ve sanıkların eylemlerinin vasıflandırılması açısından ziraatçı bir bilirkişi refakatinde olay yerinde keşif yapılıp sanıkların savunmalarında iddia ettikleri hususların araştırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanık İ.. A..'ın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

3- Kabule göre de; sanık İ.. A..’a yüklenen eylemin TCK'nın 152/1-c maddesinde düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı itibariyle sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 15/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/709, Karar No: 2016/638, Tarih: 19.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/709 E.  ,  2016/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin ek kararıyla davacı vekilinin temyizinin süresinde olmaması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4078, Karar No: 2022/17560, Tarih: 24.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/4078 E.  ,  2022/17560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar ve tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6557, Karar No: 2016/4756, Tarih: 29.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/6557 E.  ,  2016/4756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne, maddi tazminat yönünden kabulün yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde;davalı kurumun müvekkiline 2007 yılı Aralık ayına ilişkin 35.808,66 TL fatura gönderdiğini ve elektriğin kesilmesi üzerine taraflar arasında ihtilaf oluştuğunu, müvekkilinin menfi tespit davası açtığını, dava sonucunda müvekkilinin 4.574,65 TL borçlu olduğu, 31.234,01 TL borçlu olmadığının tespitine karar verildiğini, karar içeriğinde faturanın herhangi bir dayanağı olmadığı varsayıma dayalı olarak hazırlandığının belirtildiğini, davacının bu afaki miktarı ödeyemediği için elektriğinin kesildiğini ve bu nedenle arazisindeki ağaçların zarar gördüğünü, açtıkları menfi tespit davasında ağaçların kuruma tehlikesini bildirdirerek elektriğin tedbiren açılmasını talep ettiklerini ancak mahkemece tedbir kararı verilmediğini, susuzluk nedeniyle müvekkilinin 980 adet 25 yaşlarında mandalina-portakal ağacının kuruduğunu, bu kuruma sonucunda 2008,2009,2010,2011 yıllarına ilişkin ürün kaybının söz konusu olduğunu, şayet davalı tarafından doğru miktarda borç fatura edilseydi müvekkilinin bu miktarı rahatlıkla ödeyip ağaçların kuruması durumu ile karşılaşmayacağını ileri sürerek, kuruyan ağaç bedelleri ve yıllar itibariyle ürün kaybının belirlenmesini ve ürün kaybının yaşandığı 2008 yılı Mart ayından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, ayrıca uzun yıllar emek harcayarak büyüttüğü ve tam verim elde etmeye başladığı ağaçların kurumasının müvekkilinde manevi zarara yol açtığını ileri sürerek 15.000 TL manevi tazminatın da davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili maddi tazminat yönünden bilirkişi raporu ile belirlenen 360.666,09 TL üzerinden harcını 28.05.2013 tarihinde ikmal etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; davanın 2008 yılında meydana geldiği belirtilen zararı ve zararı vereni öğrenilmesinden sonra bir yıl içinde açılması gerektiğini bu nedenle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının elektrik faturasına itirazının kurumca reddi üzerine menfi tespit davası açtığını, kesilen elektriklerinin tedbiren açılmasını talep ettiğini, mahkemece tedbire gerek olmadığına karar verildiğini, yasal olmayan şekilde aboneye elektrik verilmesinin mümkün olmadığını, davacının ağaçlarının kurumaması için yapabileceği başka çözüm yolları olabileceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir