muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17262, Karar No: 2014/10415, Tarih: 09.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/17262 E.  ,  2014/10415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sakarya İş Mahkemesi

Tarihi : 04.06.2013

No : 2012/991-2013/504

Davacılar, murislerinin 28.11.2009 tarihinde geçirdiği kazanın, işkazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmda belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan ve sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 13. maddesine göre iş kazası;

"Madde 13- İş kazası;

a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) (Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde tanımlanmıştır.

Olayın, işkazası olarak kabul edilebilmesi için; olaya, maruz kalan kişinin 5510 sayılı Kanunun 4. maddesi anlamında sigortalı olması, olayın, 5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, olayın, iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludu

Taraflar arasında, sigortalının, kalp krizi geçirdiği tarihteki çalışmasının hizmet sözleşmesine dayalı olduğu, ölümle sonuçlanan olayın, kalp krizi sonrasında meydana geldiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Hukuk Genel Kurulunun 13.10.2004 tarih ve 2004/21-529 Esas, 2004/527 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; “… yasanın iş kazasını sigortalıyı zarara uğratan olay biçiminde nitelendirmiş olması illiyet (nedensellik) bağını iş kazasının bir unsuru olarak ele almayı gerektirmiştir. Ne var ki, burada aranan “uygun illiyet (nedensellik) bağı” olup, bu da yasanın aradığı hal ve durumlardan herhangi birinde gerçekleşme olgusu ile sonucun, birbiriyle örtüşmesi olarak anlaşılmalı, yasada olmadığı halde, başka kısıtlayıcı bir koşulun varlığı aranmamalıdır. Kısacası; anılan yasal düzenleme, sosyal güvenlik hukuku ilkeleri içinde değerlendirilmeli; maddede yer alan herhangi bir hale uygunluk varsa zararlandırıcı sigorta olayının kaynağının işçi olup olmaması ya da ortaya çıkmasındaki diğer etkenlerin değerlendirilmesinde, dar bir yoruma gidilmemelidir…"

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, Mahkemece, öncelikle tanık beyanlarına başvurularak maddi olgu tereddüt bırakmayacak şekilde belirlenmeli, olayın müfettiş raporu ve ekli K..G..'e ait ifade tutanağında belirtildiği şekilde meydana geldiği anlaşıldığı takdirde illiyet bağının kesilmediği gözetilmeli, tüm deliller toplandıktan sonra hasıl olacak neticeye göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8054, Karar No: 2014/6701, Tarih: 08.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8054 E.  ,  2014/6701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi kararın sanık ...'a tebliğine ilişkin tebligat evrakında, tebligatı alan yakını Erhan Yazıcı'nın sanıkla aynı konutta ikamet ettiği belirtilmediğinden yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, gıyabi kararın anılan sanığa Tebligat Kanununa uygun olarak tebliğ edilmesi, hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13128, Karar No: 2024/14745, Tarih: 07.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13128 E.  ,  2024/14745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24130, Karar No: 2023/9535, Tarih: 23.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/24130 E.  ,  2023/9535 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2018 tarihli ve 2018/2388 Soruşturma No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1-a-d, 53 ve 63. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2018 tarihli ve 2018/64 Esas, 2018/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1-a-d, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.09.2018 tarihli ve 2018/2785 Esas, 2018/1530 Karar sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan sanık ...'e ilişkin Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2018 tarih ve 2018/64 Esas, 2018/170 Karar sayılı ilamının 5271 sayılı Yasanın 280/2-2. cümlesi uyarınca kaldırılmasına karar vererek sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1-d, 168/3, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suçun unsurlarının oluşmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. TCK'nın 150. maddesi gereği değer azlığı indiriminin uygulanması gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Suçun unsurlarının oluşmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. TCK'nın 150. maddesi gereği değer azlığı indiriminin uygulanması gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ... ile M.K.'nın birlikte hayvan beslemek üzere müstakil ev kiraladıkları, burada köpek ve güvercin besledikleri, mağdur ...'in arkadaşı N.P. adına kayıtlı olan Pitbull cinsi köpeği gezdirdiği esnada sanığın köpeği gördüğü, olay günü mağduru telefonla arayarak köpeği istediği, mağdurun köpeğin arkadaşının olması nedeni ile veremeyeceğini, isterse başka bir köpek verebileceğini, işte olması nedeni ile daha sonra aramasını söylediği, aynı gün mağdur ...'in arkadaşı M.K.'yi arayarak söz konusu adrese davet ettiği, işten çıkarak saat 12.00 sıralarında adrese gittiği, saat 14.15 sıralarında ise sanık ...'in kapıya tekme atarak içeri girdiği, ...'e hitaben "Hani işteydin?" diyerek yanağına bir sefer yumruk attığı, tanık M.K.'nin ise ...'in arkasında bulunan çocukları görerek "Abi yanındaki hırsızları niye buraya getirdin?" dediği, bunun üzerine sanığın ...'in de kafasına peşpeşe yumruklar attığı, daha sonra sanığın cebinden çıkarttığı demir saplı ahşap işlemeli bıçağın arka kısmıyla mağdur ...'in kaş kısmına bir sefer vurduğu, yerden aldığı taşları camlara atarak kırdığı, olayın duyulması nedeni ile polislerin geldiği, tarafların polis merkezine götürüldüğünde aralarında küçük bir tartışma olduğu, kimsenin şikâyetçi olmadığını beyan etmeleri nedeni ile işlem yapılmayarak serbest bırakıldıkları, mağdur ...'in polis merkezinden ayrıldıktan sonra köpek ve kuş besledikleri eve tekrar döndüğü, eve döndüğünde sanığı gördüğü, sanığın Bulldog cinsi köpeği alarak arabasına koyduğu, mağdur ...'in engel olmaya çalıştığı ancak sanığın itekleyerek mağduru engellediği ve bu şekilde sanık ...'in üzerine atılı nitelikli yağma suçunu işlediği maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmediği ancak birbiriyle çelişkili savunmalarda bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Mağdurun ve tanıkların soruşturma aşamasında verdiği beyanların eylemin (1) numaralı paragrafta belirtilen şekilde cereyan ettiği, mağdurun soruşturma aşmasında verdiği beyanlarının olayın gelişimi ile uyumlu olduğu tespit edilmiştir.

4. Mağdurun sağ kaşında 3 cm'lik kesi bulunduğuna dair 30.09.2017 tarihli adli muayene raporu dosya içinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3. Mağdurun ve tanıkların soruşturma aşamasında verdiği beyanların eylemin (1) numaralı paragrafta belirtilen şekilde cereyan ettiği, mağdurun soruşturma aşmasında verdiği beyanlarının olayın gelişimi ile uyumlu olduğu tespit edilmiştir.

4. Mağdurun sağ kaşında 3 cm'lik kesi bulunduğuna dair 30.09.2017 tarihli adli muayene raporu dosya içinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay günü sanığın mağduru telefonla arayarak nerede olduğunu sorduğu, mağdurun işte olduğunu söylemesine rağmen gelip köpeğini alacağını söylediği, mağdurun köpeğini vermeyeceğini söyleyip telefonu kapattığı, sanığın bunun üzerine mağdurun evine yanına arkadaşlarını da alıp giderek evin giriş kapısını tekmelediği, kapıyı açan mağdura "Hani işteydin'' diyerek yumruklarla vurduğu, bıçak çıkartıp künt kısmıyla vurduğu, yerden aldığı taşlarla evin camlarını kırdığı, ihbar üzerine mağdurun evine gelen polislerin sanık ve mağdurun ifadelerini almak üzerine karakola götürerek ifadelerini aldıktan sonra salıverdikleri, mağdurun evine döndükten sonra sanığın bu kez yalnız olarak mağdurun evine giderek buldog cinsi köpeğini alıp arabasına koyduğu, kendisine direnen mağduru itekleyip köpekle birlikte uzaklaştığı, mağdurun şikâyeti üzerine yakalanan sanığın polis memurlarına köpeği sakladığı yeri söyleyerek iadesini sağladığı, mağdurun olayın hemen akabinde sıcağı sıcağına vermiş olduğu ifadesinde sanık tarafından zorla alındığını beyan ettikten sonra aşamalarda değiştirdiği köpeğini rızasıyla sanığa verdiği biçimdeki beyanının sanığı kurtarmaya yönelik olduğu ve bu nedenle itibar edilmediği, ilk derece mahkemesince sanığın yağma suçunu silahla işlediği gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a maddesi uygulanmış ise de; sanığın mağdura bıçak çektiği sırada suça konu köpeği almadığı gibi köpek istemesinin de söz konusu olmadığı, esasen tarafların karakola götürülüp salıverilmelerinden sonra sanığın eve giderek mağdura ait köpeği aldığı ve kendisine direnen mağduru itekleyerek cebir uyguladığının anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a maddesi uygulanmamıştır. Sanık yağma suçunu işledikten sonra kolluk görevlileri tarafından yakalandığında suça konu köpeği iade ettiğinden hakkında aynı sayılı Yasanın 168/3 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak konut içerisinde yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş, suça konu buldog cinsi köpeğin bilinen değeri az olarak kabul edilmediğinden hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uygulanmamış ve sanık hakkında Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli ve 2018/64 Esas, 2018/170 Karar sayılı hükmün 5271 sayılı Kanun'un 280/2-2. cümlesi uyarınca kaldırılmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suçun Unsurlarının Oluşmadığı, Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden;

IV. GEREKÇE

1. Suçun Unsurlarının Oluşmadığı, Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden;

Sanık savunması, mağdurun olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına alınan ve olayın gelişimi ile uyumlu beyanı, tanık beyanları, 30.09.2017 tarihli adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Değer Azlığı Nedeniyle İndirim Yapılması Gerektiğine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden;

Suça konu buldog cinsi köpeğin bilinen değeri az olarak kabul edilmediğinden hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uygulanmaması da hukuka aykırı bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.09.2018 tarihli ve 2018/2785 Esas, 2018/1530 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4104, Karar No: 2010/8096, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4104 E.  ,  2010/8096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 10.620.895.390 TL. faiz alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davalılar tarafından yükümlü ...’ın harp okulunda eğitime başlarken verilmiş bulunan ve ... Noterliğince düzenlenmiş 24.10.1997 gün, ... yevmiye numaralı yüklenme senedinde, öğrencinin okulla ilişiğin kesilmesi halinde davalıların sorumlu olacağı gider kalemleri tek tek sayılmış; ancak bunların arasında atış, personel ve amortisman giderine yer verilmemiştir. Bu sebeple davalıların yükümlüye harp okulu eğitimi sırasında yapılan masraflar içersinde yer alan atış, personel ve amortisman giderinden sorumlu olmayacağının dikkate alınmamış olması,

2-Davacı vekili tarafından ödenmeyen faiz alacağının tahsili istenmiştir. Bu sebeple, hüküm altına alınan faiz alacağının Borçlar Kanunu’nun 104.maddesine aykırı olarak ayrıca tahsili tarihine kadar işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesi,

3-Yükümlü ... tarafından askeri lise eğitimine başlarken verilmiş bulunan yüklenme senedinin ilgili okul komutanlığından getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11703, Karar No: 2015/8893, Tarih: 21.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/11703 E.  ,  2015/8893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/87309

MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/162 (E) ve 2013/16 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince 23/01/2014 tarih ve 2013/133 Esas, 2014/10 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve sanık tarafından temyiz edilmeyen Dairemizin 2015/16044 Esasına kayıtlı dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosya getirtilip incelenerek birleştirilmesi, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı;

1- 5846 sayılı Kanun'un 81. maddesi (ve 08.11.2001 tarih, 24577 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan ilgili Yönetmelik) hükümlerine göre oluşturulan İl Denetim Komisyonlarının suç soruşturmasına esas olacak şekilde denetim, arama ve el koymaya yetkili olup olmadığı, somut olayda İl Denetim Komisyonu tarafından usulüne uygun gerçekleştirilen bir denetimin bulunup bulunmadığı, İl Denetim Komisyonları 5846 SK'na göre bandrol denetimi yaparken, anılan Kanun'un 81. maddesi kapsamında kalan bir suçun işlendiğini tespit etmesinden sonra nasıl hareket edilmesi gerektiği, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olup olmadığı,

2- Sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığı, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunup bulunmadığı,

3- Anayasa ve CMK'nun amir hükümleri karşısında, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde delillerin tartışılarak değerlendirilmesinin yapılması ve hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilmesi gerekip gerekmediğine ilişkindir.

1- 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81. maddesinin 5 ve 6. fıkralarına göre, “Bakanlık ile mülkî idare amirleri bandrollenmesi zorunlu olan nüshaların ve süreli olmayan yayınların, bandrollü olup olmadıklarını her zaman denetleyebilir. Gerekli görüldüğünde, mülkî idare amirleri re'sen veya Bakanlığın talebi ile bu denetimi gerçekleştirmek üzere illerde denetim komisyonu oluşturabilir. İhtiyaç hâlinde, bu komisyonlarda Bakanlık ve ilgili alan meslek birlikleri temsilcileri de görev alabilirler. Bu denetimler sırasında bu Kanunda koruma altına alınan hakların ihlal edildiğinin tespiti hâlinde 75 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılır."

Anılan Kanun'un konuyla ilgili 75. maddesinin 3. fıkrasına göre de, "Şikâyet üzerine Cumhuriyet savcısı suç konusu eşya ile ilgili olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre elkoyma koruma tedbirinin alınmasına ilişkin gerekli işlemleri yapar. Cumhuriyet savcısı ayrıca, gerek görmesi hâlinde, hukuka aykırı olarak çoğaltıldığı iddia edilen eserlerin çoğaltılmasıyla sınırlı olarak faaliyetin durdurulmasına karar verebilir. Ancak, bu karar yirmidört saat içinde hâkimin onayına sunulur. Hâkim tarafından yirmidört saat içinde onaylanmayan karar hükümsüz kalır."

5846 sayılı Kanun'nun 81. maddesine dayanılarak çıkarılıp, 08.11.2001 tarih, 24577 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Bandrol Uygulamasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin “Denetim” başlıklı 9. maddesinde ise, “Kanunun 81 inci maddesinde belirtilen ihlallerde, genel kolluk ve zabıta; re’sen ve/veya hak sahipleri, komisyon, meslek birlikleri, Bakanlık veya ilgili diğer kanunlarla kendisine yetki ve görev verilmiş olanların ihbarı üzerine harekete geçer. Usulsüz ve izinsiz olarak çoğaltılmış ve yayılmış nüsha ve yayınlar ile bunları çoğaltmaya yarayan her türlü araç ve diğer delillere ilişkin olarak Kanunun 81 inci maddesi hükümleri uygulanır.