muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16461, Karar No: 2014/22493, Tarih: 03.11.2014

Bu düzenlemeler karşısında İdari para cezalarının tahsili için davalı Kurumca 6183 sayılı Yasa gereğince çıkarılan ödeme emrinin iptali için açılacak davaların İş Mahkemesinde görüleceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, davacıya çıkartılan idari para cezası konulu ödeme emirlerinin 6183 sayılı Kanun'a göre çıkartıldığı; bu durumda davaya İş Mahkemesince bakılması gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurulmadan işin esasına girilerek uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ayrıca; 11 Eylül 2014 gün ve 29116 (Mükerrer) sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanun'a Geçici 60. madde eklenerek, bu maddede belirtilen ve 2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği halde ödenmemiş Kurum alacaklarına yapılandırma imkanı getirilmiştir.

Yapılacak iş, davacının 6552 sayılı Kanun uyarınca yapılandırmadan yararlanıp yararlanmadığının davalı Kurumdan sorulması, başvurusu varsa buna ilişkin evrakların getirtilmesi, davacının henüz başvurusu yoksa başvuruda bulunup bulunmayacağının davacıya sorulması, bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların bu maddede belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamalarının şart koşulduğunun gözönünde tutulması, Kanunda yazılı sürenin sonuna kadar beklenilmesi, davacının davadan vazgeçmesi halinde davanın bu nedenle reddine karar verilmesi, aksi halde işin esasına girilerek bir karar verilmesinden ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16548, Karar No: 2017/56, Tarih: 16.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16548 E.  ,  2017/56 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından, duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m² bedeli ile idare tarafından takdir edilen m² değerinin 725 TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m² değerine 820 TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m² değerine 410 TL değer biçilmiş olup, alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve

değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine,16/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1432, Karar No: 2011/2849, Tarih: 03.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1432 E.  ,  2011/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu taşınmazın tamamı zeytin bahçesi olup, bu kısımda 13 yaşında 42 adet zeytin ağacı bulunduğu yerinde yapılan inceleme sonucunda anlaşılmış ve bu ağaçların net geliri dikkate alınarak hesaplama yapılmıştır. Ülkemizde zeytinin en çok üretildiği Marmara, Ege ve Akdeniz bölgelerinde dekara normal sıklıkta 17 zeytin ağacı düştüğü ve zeytin ürünü veriminin var yılı yok yılı da gözetildiğinde genelde dekar başına ortalama 400-500 kg civarında olduğu yıllardır Yargıtay'a gelen kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin dava dosyalarından bilinmektedir. Bu nedenle değerlendirmede zeytin ürününün veriminin yukarıdaki ülke ortalaması gözetilerek dekar başına en çok 500 kg'ı geçmemek kaydıyla değerlendirme yapılarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekirken, zeytin ürününün dekar başına verimini yüksek alan bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10600, Karar No: 2012/9919, Tarih: 25.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/10600 E.  ,  2012/9919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, görevliye hakaret

HÜKÜM : Beraat, hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan;

A)O Yer C. Savcısı'nın temyiz isteğinin incelenmesinde;

İddianamedeki anlatıma, oluşa ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde tanık Adnan ile sokak ortasında yüksek sesle tartışıp çevreyi rahatsız eden sanığın, polis memurları mağdurlar tarafından uyarılmasına sinirlenerek çevrede bulunanlarca uzaklaştırılmasına karşın, bir süre sonra olay yerine tekrar gelerek adli emanette kayıtlı bıçakla mağdur ...'in üzerine yürüdüğünün, bıçağın elinden alınması üzerine istem dışı olarak eylemine devam edemediğinin, kamu görevlisi olan mağdurların aşamalardaki istikrar arzeden beyanlarından ve suç aleti bıçağın olay yerinde ele geçirilmesinden anlaşılması karşısında, sanığın "kasten yaralamaya teşebbüs etmek" suçundan cezalandırılması yerine sanıkla yakın akrabalığı bulunan tanıklar Adnan ve Osman Çoban'ın beyanlarına itibar edilerek sanığın, bu suça ilişkin kastının bulunmadığı biçimindeki dosya içeriğine aykırı gerekçe ile kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmemesi,

B)Sanık müdafıinin mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanığın adli sicil kaydında bulunan eski hükümlülüğünün silinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısı'nın ve sanık ... müdafıinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13156, Karar No: 2012/2853, Tarih: 13.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13156 E.  ,  2012/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2011

Taraflar  arasında  görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın maliki olduğu .. parsel sayılı taşınmazını davalı kızı Fatma yararına  diğer davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptal ve tescile ya da tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, iddiaların yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,  miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin muvazaalı olmadığı, saklı paylarında ihlal edilmediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,  davacılar  vekilince  süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.3.2012  Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat S.. K.  geldi, davetiye tebliğine  rağmen  temyiz  edilenler  vekili  Avukat   ile  davalı   asil N..  G..  gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ya da tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakan A.. T..'ın maliki olduğu kat irtifakına ayrılmış .parsel sayılı taşınmazda . nolu bağımsız bölümün arsa payını 7.2.2001 tarihli akitle davalı kızı F..'ya, 1 ve 3 nolu bağımsız bölümleri 2.12.2004 tarihli akitle davalı N..'e satış suretiyle temlik ettiği, davalı N..'in ise 30.12.2005 tarihinde diğer davalı A.'ye tapuda satış yoluyla devrettiği, murisin 5.5.2007 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak çocukları davacılar ile davalı F..'nın kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı  bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlar, ne varki; mahkemece hükme yeterli araştırma ve inceleme  yapılmaksızın neticeye  gidilmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda,   yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki;  bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacılar, miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin davalı Fatma yararına gerçekleştirildiğini, diğer mirasçılardan üstün tutulduğunu ileri sürmüşlerdir. Oysa, murisin taşınmazları devretmesini gerektiren amacı, ne gibi bir ihtiyacının bulunduğu, yapılan temliklerden sonra nerede yaşadığı, çekişmeli taşınmazların kimin tarafından tasarruf edildiği, kayıt maliklerinin özellikle akit tarihlerindeki ekonomik ve sosyal durumları mahkemece eksik araştırılmış, tanıkların beyanları anılan hususlarda yeterli bulunmamıştır.

Hal böyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve incelemenin yapılması,  toplanan  ve  toplanacak taraf delillerinin değerlendirilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenlerden alınmasına,   13.3.2012   tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1875, Karar No: 2023/11663, Tarih: 26.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/1875 E.  ,  2023/11663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/430 E., 2016/203 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Sanık ...'ın beraatine, sanık ...'in

mahkûmiyetine, kaçak eşyanın müsaderesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2015/430 Esas, 2016/203 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kaçakçılık suçunu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52, 53 ve

54 üncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ... hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; münhasıran sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık Sevket Karayel'in temyiz isteği; suça konu sigaraların ...'a ait olması ve re'sen nedenler ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ...'in gümrük kaçağı sigaraları evinde sakladığı yönünde bilgiler edinilmesi üzerine anılan sanığın ikametinde Cumhuriyet savcısının arama kararı uyarınca yapılan aramada ikametin giriş kapısının sol kısmında bulunan merdiven alt boşluğunda siyah poşetler içerisinde sigara olduğunın görüldüğü, sanık ...'e sorulduğunda arkadaşı olan ...'ın emanet olarak bıraktığını söylemesi üzerine toplam 1060 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ..., ...'ın 7-8 aydır arkadaşı olduğunu, ikametinde bulunan sigaraları ...'ın 3-4 gün ara ile poşetler içinde getirip kendisine emanet olarak bıraktığını, gün içinde gelip sigaraların bir kısmını gelip aldığını, bu sigaraları para ile satın almadığını, ...'ın nereden aldığını bilmediğini, sigaraları saklamak için ...'dan para almadığını, sigaraların kaçak olduğunu bildiğini savunmuştur.

2.Sanık ..., ...'ın 7-8 aydır arkadaşı olduğunu, ikametinde bulunan sigaraları ...'ın 3-4 gün ara ile poşetler içinde getirip kendisine emanet olarak bıraktığını, gün içinde gelip sigaraların bir kısmını gelip aldığını, bu sigaraları para ile satın almadığını, ...'ın nereden aldığını bilmediğini, sigaraları saklamak için ...'dan para almadığını, sigaraların kaçak olduğunu bildiğini savunmuştur.

3.Sanık ...; Şevket'in 1 yıldır arkadaşı olduğunu, Şevket'in evinde yakalanan sigaralar ile bir alakasının olmadığını ve evine sigara getirip bırakmadığını ve buradan sigara almadığını beyan etmiştir.

4.16.11.2015 tarihli Tütün Eksperi raporuna göre; ele geçen sigaraların gümrük kaçağı olduğu bildirilmiştir.

5.Dosyada kaçak eşyaya mahsus tespit varakası bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. Beraat Hükmü Yönünden

1.18.08.2015 tarihinde sanık ...'in gümrük kaçağı sigaraları evinde sakladığı yönünde bilgiler edinilmesi üzerine anılan sanığın ikametinde Cumhuriyet savcısının arama kararı uyarınca yapılan aramada ikametin giriş kapısının sol kısmında bulunan merdiven alt boşluğunda siyah poşetler içinde sigara olduğunın görüldüğü, sanık ...'e sorulduğunda arkadaşı olan ...'ın emanet olarak bıraktığını söylemesi üzerine toplam 1060 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ...'ın tüm aşamalarda ele geçen sigaraların kendisine ait olmadığını, diğer sanık ...'in ikametine emaneten sigara bırakmadığını söylemesi karşısında; sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğine dair diğer sanık ...'in atfı cürüm niteliğinde beyanı haricinde mahkûmiyetine yeterli, somut her türlü şüpheden uzak vicdani deliller elde edilemediğinden beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Ele geçirilen sigaraların sanığın ikametinin giriş kısmında bulunan merdiven boşluğunda poşet içerisinden ele geçmesi, kaçak sigaraların miktarı karşısında sanık ...'in üzerine atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, sanık ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Ancak;

Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

1.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir,

3.Dava konusu sigaraların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine aynı maddenin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2015/430 Esas, 2016/203 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Mahkûmiyet Hükmü Yönünden