muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25209, Karar No: 2014/11924, Tarih: 17.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25209 E.  ,  2014/11924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek, sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-Beraat ( 2006 takvim yılı )

2-213 sayılı VUK.nun 359/b-1.; 5237 sayılı TCK.nun 43/1, VUK.nun 360; 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi gereğince 9 ay 10 gün hapis cezası ile TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi.

3-213 sayılı VUK.nun 359/a-2., 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi gereğince 15 ay hapis cezası.

I- Sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz itirazının incelenmesinde:

Sanığın sabıkasına esas Çorum Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2010 tarihinde kesinleşen, 2006/181-451 esas ve karar sayılı hükmün tekerrüre esas teşkil ettiği gözetilmeden tekerrüre esas olmayan ilamın kararda gösterilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen beraat kararı ile 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik katılan vekili ile sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

1-Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı cihetle; bu suç yönünden durma kararı vererek 213 sayılı VUK'nun 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaa verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığı'ndan sorulup sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi;

2

2-"Sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK.nun 225. (1412 sayılı CMUK.nun 257 ve 150) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanık hakkındaki kamu davasının "2005 yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açıldığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle dava konusu yapılmayan "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5737, Karar No: 2013/11714, Tarih: 12.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/5737 E.  ,  2013/11714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itirazın kaldırılması

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

İİK.nun 149/b maddesinde "149. maddede yazılı haller (ipoteğin kayıtsız şartsız bir para borcu ikrarını ihtiva ettiği haller) dışındaki muaccel alacaklar için icra müdürü, borçluya ve varsa taşınmaz sahibi 3.şahsa .... ödeme emri gönderir." hükmü

İİK.nun 150. maddesinde "Borçlu ve üçüncü şahıs ödeme emrinin tebliğinden itibaren 7 gün içinde itirazda bulunabilirler" hükmü,

İİK.nun 150/a maddesinde "Ödeme emrine itiraz hakkında 62'den 72. maddeye kadar hükümler uygulanır. Ancak; ipotek, bir cari hesap veya işleyecek kredi vesaire gibi bir mukavelenin teminatı olarak verilmişse, icra mahkemesi bu mukavele ve bununla ilgili sair belge makbuzları 68.maddedeki esaslara göre incelemek yetkisini haizdir..." hükmü

İİK.nun 68.maddesinde ise "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir." hükmü yer almaktadır..

İpoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takipte ödeme emrine itirazın icra mahkemesi kararı ile kaldırılabilmesi koşullarını gösteren bu hükümlerden anlaşılacağı üzere alacağın dayandığı belgenin icra mahkemesinde itirazın kaldırılmasını sağlayabilmesi için kayıtsız şartsız para borcu ikrarını içermesi yanında takip konusu borcun ipotek teminatının kapsamındaki borç ilişkisinden doğduğunu da göstermesi gerekir. Aksi halde icra mahkemesinden itirazın kaldırılması istenilemez. Bu durumda itirazın hükümden düşürülebilmesi genel mahkemelerde açılacak itirazın iptali davası ile sağlanabilecektir.

Somut olayda takipte paraya çevrilmesi istenilen ipotek "...kullandığı ve kullanacağı her türlü kredinin teminatını teşkil etmek üzere'' verilmiş bu kredi borcu nedeniyle yapılan takiplere ilişkin borç, alacaklı banka tarafından ibra edildikten sonra

bankanın hamil olarak edindiği çekler nedeniyle alacaklı olduğu iddiası ile takip yapıp ipoteğin paraya çevrilmesini istediği görülmektedir. Borçluya ödeme emri tebliğ edilmiş, anılan alacak için ipoteğe dayalı takip yapılamayacağı itarazında bulunulmuş, alacaklı itirazın kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurmuştur.

bankanın hamil olarak edindiği çekler nedeniyle alacaklı olduğu iddiası ile takip yapıp ipoteğin paraya çevrilmesini istediği görülmektedir. Borçluya ödeme emri tebliğ edilmiş, anılan alacak için ipoteğe dayalı takip yapılamayacağı itarazında bulunulmuş, alacaklı itirazın kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurmuştur.

Yukarıda da belirtildiği üzere, İİK'nun 150/a maddesinde ödeme emrine itiraz halinde icra mahkemesinin inceleme yapabilme yetki ve sınırları belirlenmiş ve ancak ipoteğin bir cari hesap veya işleyecek kredi vs. gibi bir mukavelenin teminatı olması halinde bununla ilgili makbuzları 68. maddedeki esaslara göre belirleme yetkisi verilmiştir. Her ne kadar ipotek akit tablosunun 2. sayfasında çekler, kambiyo senetleri vs. nedenlerle yapılan borçlanmalar da ipotek kapsamına alınmış ise de, bu durum İİK 150/a maddesi kapsamında kalmadığından ve icra mahkemesi sınırlı yetkisi nedeniyle bu hususlarda inceleme yapamayacağından çekler nedeniyle alacağın varlığı, tahsil edilebilir olup olmadığı genel mahkemelerde yargılamayı gerektirir.

O halde icra mahkemesince itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve

21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10074, Karar No: 2012/10691, Tarih: 04.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10074 E.  ,  2012/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ  : KARTAL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ  : 26/10/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tüm mirasçılar adına tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan H.A.'ın 213 parsel sayılı taşınmazdaki 201/6226 payını 17.08.2000 tarihinde dava dışı ara malik M.H.'na, M.'in de 22.12.2000 tarihinde murisin ilk evliliğinden olma davalı oğluna satış suretiyle devrettiği, miras bırakanın 07.06.2007 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak davacı eşi ile ilk evliliğinden olma davalı oğlu ile dava dışı kızı Y.A.'ın kaldığı, çekişme konusu taşınmazın imarla 555 ada 5 parsel olduğu ve davalının imar parselinde  188/380 pay sahibi olduğu  anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış, yargılama sırasında murisin terekesine temsilci olarak M.M. Ö. temsilci tayin edilmiş ve dava tereke temsilcisinin vekili tarafından yürütülmüştür.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide " muris muvazaası " olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak, mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını tapuda yaptığı resmi sözleşmede, iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, 818 sayılı Borçlar Kanununun 213. maddesi (01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 237. maddesi) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark,  taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olguların alınmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; muris ile davalıyı tanıyan ve akit tarihinde arçelik bayi işlettiğini bildiren ara malik M.'in çekişme konusu taşınmazı yatırım amaçlı aldığını beyan ettiği halde, aldığı tarihten yaklaşık 4 ay kadar sonra murisin oğluna  aldığı değerden devretmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği, yine tanık olarak dinlenen A.Y.'nın çekişme konusu yerde 2002 yılından 2007 yılına kadar kiracı olarak oturduğunu ve kira parasını murise ödediğini, ev sahibi olarakta onu bildiğini ifade ettiği, öte yandan tanık olarak dinlenen miras bırakanın kızkardeşi N. A.'in de; murisin mal satmaya ve paraya ihtiyacının bulunmadığını, çekişme konusu yeri satacağını hiç kimseye söylemediğini, devriden sonra malvarlığında artışta olmadığını bildirdiği,  öte yandan çekişme konusu taşınmazın akit tarihi esas alınarak belirlenen gerçek değeri ile temlik değerleri arasında bariz fark bulunduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan olgular yukarıda değinilen ilkeler ışığında değerlendirildiğinde, çekişme konusu taşınmazın ara malik kullanılmak suretiyle mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde devredildiği sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Tereke temsilcisi vekilinin temyiz itirazları belirtilen sebeplerleı yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  04.10.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/607, Karar No: 2018/4866, Tarih: 23.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/607 E.  ,  2018/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

6100 sayılı HMK'nın 104. maddesi “Adli tatile tabi olan dava ve işlerde, bu Kanun'un tayin ettiği sürelerin bitmesi tatil zamanına rastlarsa, bu süreler ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılır” hükmünü içermektedir. HMK'nın 104. maddesine göre bitmesi adli tatile rastlayan sürelerin ... gün daha uzatılmış sayılması, sadece adli tatilde bakılamayacak olan ... ve davalara ilişkin olup, HMK'nın tayin ettiği süreler içindir. Başka kanunların, özellikle maddi hukuka ilişkin kanunların tayin ettikleri hak düşürücü süreler ile zamanaşımı sürelerinin bitmesi adli tatile rastlarsa, bunların adli tatilin bitmesinden itibaren ... gün daha uzatılmış sayılmasına imkân yoktur.(Bkz. Prof. Dr. Baki Kuru, "Hukuk Muhakemeleri Usulü" .... baskı cilt: ..., sh. 5508 vd.)

HMK’nın 92. maddesinin .... fıkrasına göre süre hafta, ay, yıl olarak belirlenmiş ise başladığı güne son hafta, ay veya yıl içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde biter.

Somut olayda, dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine alacağa ilişkin olup, adli tatile tabi olan davalardandır. Hüküm davacı vekili tarafından 08.09.2015 tarihinde temyiz edilmiştir. Gerekçeli kararın ....07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilince 08.09.2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Buna göre davacı vekilinin temyizi süresinde olmadığından davacı vekilinin temyizinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının REDDİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5775, Karar No: 2024/15053, Tarih: 10.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5775 E.  ,  2024/15053 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.08.2024

SAYISI : 2024/2161 E. 2024/2210 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Esastan ret

EK KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.08.2024 tarihli ve 2024/2161 Esas, 2024/2210 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.08.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden,sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3089, Karar No: 2013/2151, Tarih: 01.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3089 E.  ,  2013/2151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, elektrik abonelik sözleşmesinden kaynaklanan kayıp kaçak bedeliyle ilgili tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptaline ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4980, Karar No: 2013/43266, Tarih: 02.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/4980 E.  ,  2013/43266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece   verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kardeşi ...'a yönelik yaralama eyleminden kurulan hükme yönelen üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılama sonucunda sanığın ileride bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından tebliğnamedeki (4) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün  isteme aykırı ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kardeşi ...'e yönelik yaralama eyleminden kurulan hükme yönelen sanık ... ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, kardeşi olan ...'i bıçakla yaralama eylemi nedeni ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesince alt sınırdan uzaklaşarak takdiren ve teşdiden 6 ay hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında tebliğnamedeki (2) numara bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın ve üst Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık ...'ın da olayda yaralandığının anlaşılması karşısında; aynı zamanda müşteki olan ...'a 5271 sayılı CMK’nin 234 maddesinde sayılan hakların hatırlatılarak davaya katılıp katılmayacağının sorulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık ... hakkında tekerrür esas olarak Karabük Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/829 esas-2001/406 karar, 2000/751 esas-2001/396 karar, 2000/346 esas-2000/617 karar ve 2001/523 esas-2002/535 karar sayılı 4 farklı ilamından bahsedilerek cezanın infazında tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi,

3) Suçta kullanılan bıçağın kime ait olduğu araştırılarak, sanığa ait değilse sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile bıçağın müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve üst cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/13291, Karar No: 2023/3438, Tarih: 05.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13291 E.  ,  2023/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince, davalı idare yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dairemizin 23.12.2021 tarihli ve 2021/5172 Esas, 2021/15909 Karar sayılı bozma kararı ile davacı vekiline 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 344 üncü maddesinde belirtilen şekilde yapılan bir ihtara dosyada rastlanmamış olup, davacılar yönünden istinaf harçlarının tamamlanması halinde istinaf hakkının doğacağı anlaşılmakla, kanunun aradığı şartlarda geçerli bir muhtıra tebliğ etmeksizin davacılar vekilinin istinaf başvurusunun değerlendirilmemesi nedeniyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizce bozulmasına karar verilen ilam, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 04.03.2021 tarihli ve 2019/2295 Esas, 2021/505 Karar sayılı kararıdır. Bozma kararının içeriğinden, dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşıldığı hâlde, maddi hataya dayalı olarak dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmek suretiyle yargılamaya devam edildiği tespit edilmiştir.

İlk derece mahkemesince, bozma ilamına uyularak iş bu temyize konu karar verilmiş ise de dosyanın maddi hata sonucu ilk derece mahkemesine gönderilmiş olması yasal olarak yetkisiz olan ilk derece mahkemesini yetkili hale getirmez. 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca, bozmaya uyulup uyulmayacağı konusunda ve sonucuna göre işin esası hakkında karar verme yetkisi bölge adliye mahkemesine ait olup, ilk derece mahkemesince bu husus gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması doğru olmayıp, verilen karar yok hükmündedir.

Bu nedenle, yetkisiz ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın "yok hükmünde olduğunun tespitiyle; kararın bozulması suretiyle ortadan kaldırılmasına" ve Dairemizin 23.12.2021 tarihli ve 2021/5172 Esas, 2021/15909 Karar sayılı bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılmak üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. İlk Derece Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.