muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/774, Karar No: 2023/182, Tarih: 08.03.2023

Usuli kazanılmış hak ilkesinin istisnaları da vardır. Bu istisnalardan birisi de açık maddi hatadır. Yargıtay bozma kararına uyulmakla meydana gelen usuli kazanılmış hak kuralı, usul hukukunun ana esaslarından olmakla ve Yargıtayca titizlikle gözetilmekle birlikte bu kuralın açık bir maddi hata hâlinde dahi katı bir biçimde uygulanması bazı Yargıtay kararlarında adalet duygusuyla, maddi olgularla bağdaşmaz bulunmuş ve dolayısıyla giderek uygulamada uyulan bozma kararının her türlü hukuki değerlendirme veya delil takdiri dışında maddi bir hataya dayanması hâlinde usuli kazanılmış hak kuralının hukuki sonuç doğurmayacağı esası benimsenmiştir (Hukuk Genel Kurulunun 30.11.1988 gün ve 1988/2-776 Esas, 1988/985 Karar sayılı kararı). Başka bir anlatımla Yargıtay dairesinin vardığı sonuç her türlü değer yargısının dışında hiçbir suretle başka biçimde yorumlanamayacak tartışmasız bir maddi hataya dayanıyorsa ve onunla sıkı sıkıya bağlı ise o takdirde usuli kazanılmış hak kuralı hukuki sonuç doğurmayacaktır.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde mahkemece davanın kabulüne dair verilen ikinci hüküm Özel Daire tarafından davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozma gerekçesinde; “-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının C grubu idarecilik primine hak kazanıp kazanmadığı konusundadır. …tüm dosya kapsamı uyarınca Q mührünü kullanan davacıdan söz konusu mührün kadro değişikliği sonrası alındığı sabittir. Her ne kadar bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda davacının kadro değişikliği sonrası aynı işi yaptığına ilişkin yapılan değerlendirme hükme esas alınmış ise de yapılan inceleme sonucunda davacının kadro değişikliği sonrasında aynı işi yapmaya devam ettiğinin usulünce ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle davacı talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı…” olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bu bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen hüküm bu kez davanın kabulü gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozma gerekçesinde; “…Somut uyuşmazlıkta, ilk bozmadan sonra yapılan keşif ve aldırılan bilirkişi raporuna göre, davacının 14.09.2015 tarihinden önce yaptığı işlerde Q mührünü kullandığı ve kendisine % 6 idareci primi ödendiği, 14.09.2015 tarihinden sonra ise fiilen aynı işi yapmaya devam ettiği, ancak daha önce Q mührü kullanarak yaptığı işleri 14.09.2015 tarihinden sonra mühür kullanmaksızın yaptığı, böylelikle mühür kullanmadan yaptığı işin de fiilen aynı iş olduğu; belirtilen hususlar bozmadan sonra aldırılan bilirkişi raporu ekindeki belgelerle tespit edilmesine rağmen temyiz incelemesi sırasında gözden kaçırıldığı bozma kararının maddi hataya dayandığı anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere maddi hataya dayalı bozma kararına uyulması taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağından, yöntemince ispatlanan dava konusu alacak hüküm altına alınmak üzere kararın bozulması gerekmiştir…” gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

Her iki karardaki gerekçeler tamamen delillerin değerlendirilmesi sonucu ulaşılan sonuçla ilgili olması hâlinde Mahkemece davanın reddi gerektiğine değinen ilk bozma kararına uyulmuş olduğu için davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Ancak, olayımızda yukarıda belirtildiği gibi usulü kazanılmış hakkın istisnası olan maddi hataya dayalı bir bozma olduğundan, yani bozma kararı açık bir maddi hataya dayandığından eldeki dava için bu gerekçe ile usuli kazanılmış hakkın bulunmadığını düşündüğümüzden değerli çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/5858, Karar No: 2012/31270, Tarih: 18.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/5858 E.  ,  2012/31270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, suça konu tabancaya ait onaysız fotokopiden ibaret yakalama, zapt etme tutanağı ve ekspertiz raporunun hükme esas alınması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14599, Karar No: 2018/4455, Tarih: 12.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14599 E.  ,  2018/4455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın dava konusu aracı şikayetçi bankaya ait çeki ödeyebilmek için sattığını savunması karşısında, devredilen araç yönünden satışın alacaklıyı zarara sokmak kasdiyle yapılıp yapılmadığının tespiti açısından; aracı satın alan şahıs ile borçlu sanık arasında akrabalık veya yakın arkadaşlık ilişkilerinin bulunup bulunmadığı ve aracın halen kimin kullanımında olduğu konusunda kolluk araştırması yaptırılıp, aracı satın alan şahsın tanık sıfatıyla beyanı alınıp, söz konusu aracın daha sonra başka bir şahsa daha devredilip devredilmediği, devredilmiş ise bu devrin makul ve geçerli bir sebebinin bulunup bulunmadığı araştırıldıktan ve araç bedelinin de ne şekilde ödendiği ile bu bedelin savunmada belirtildiği gibi çek ödemesinde ya da başka herhangi bir borcun ödenmesinde kullanılıp kullanılmadığı tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

2-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4620, Karar No: 2015/12507, Tarih: 19.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4620 E.  ,  2015/12507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2014

NUMARASI : 2013/237-2014/643

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili özetle :Müvekkili sigorta şirketi tarafından kasko poliçesi ile sigortalı bulunan ....... plakalı araca, davalı şirket çalışanın yönetimindeki iş makinası ile işveren davalıya ait fabrika inşaatının yıkımını yaptığı esnada sigortalının aracına zarar vermiş olduğunu ve ....... plakalı aracın hasara uğradığını, tutanaklarda davalı şirket çalışanının kusurlu olduğunu, müvekkil sigorta şirketinin araçta meydana gelen hasarı karşıladığını, davalıların meydana gelen zararın karşılanmasın konusunda sorumluluklarının söz konusu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakkıları saklı kalmak ve tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 2.601,00 TL sigorta rücu tazminatının, ödeme tarihinden itibaren Merkez Bankasınca kısa vadeli kredilere uygulanan reeskont(avans) faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı K.... M.... İnş vekili özetle :Diğer davalı T... S... İ.. A.Ş ile ilgili binanın yıkım ve atık nakliyesi işi için anlaşma yapıldığını bu anlaşma gereği yıkım sırasında hertürlü tedbiri almak yüklenici firmanın görevinde olduğunu ve meydana gelen zarardan kendilerinin sorumlu olduğunu be nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı T.. Ş.. ve İ.. T..'ye açılan davanın kabulüne davalı K.. M.. İ... Bilgisayar Ltd. Şti'ye açılan davanın reddine dair karar verilmiş ve hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarfından temyiz edilmiştir.

Dava sigorta poliçesine dayalı olarak açılan rücuen tazminat davasıdır.

Davalı K.. M.. San. Tic. Ltd. Şti ile diğer davalı yüklenici firma olan T.. Ş.. arasında yapılan sözleşme ile fabrika inşaatının yıkım işi yüklenici firmaya aittir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davalı T.. Ş.. ve İ.. T..'ye açılan davanın kabulüne davalı K.. M.. İ... Bilgisayar Ltd. Şti'ye açılan davanın reddine dair karar verilmiş ve hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarfından temyiz edilmiştir.

Dava sigorta poliçesine dayalı olarak açılan rücuen tazminat davasıdır.

Davalı K.. M.. San. Tic. Ltd. Şti ile diğer davalı yüklenici firma olan T.. Ş.. arasında yapılan sözleşme ile fabrika inşaatının yıkım işi yüklenici firmaya aittir.

Somut olay da, davacı sigorta şirketi, sigortalısına ait araç bina yıkımı sırasında hasarlandığı iddası ile sigortalısına ödediği tazminatı rücuen talep etmektedir. Davalı K.. M.. San. Tic. Ltd. Şti ile davalı yüklenici firma arasındaki sözleşmeye göre işin yapımı sırasında meydana gelen kaza, hasar ve zararlara ait bütün sorumluluk ve sonuçlarının yükleniciyie ait olacağı hüküm altına alınmış ise de; bu hüküm sözleşmenin tarafları arasındaki iç ilişkiyi düzenlediği, zarar gören ve onun halefi olan şahıslar bakımından bağlayıcılığı bulunmadığı açıktır. Borçlar Kanunun 66. maddesi uyarınca davalı şirketin müteselsilen sorumlu olduğu düşünülmeli, toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken davalı K.. M.. San. Tic. Ltd. Şti hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15036, Karar No: 2022/10266, Tarih: 29.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15036 E.  ,  2022/10266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay yerinde fen bilirkişisi marifetiyle taraflara ait tapu kayıtları da dosya arasına alınmak suretiyle keşif yapılarak, söz konusu ağaçların katılana ait taşınmazın sınırları içerisinde kalıp kalmadığı hususunda bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4403, Karar No: 2012/16027, Tarih: 06.07.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/4403 E.  ,  2012/16027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2011

Davacı vekili, davacının 07/06/1999-20/04/2010 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde Uluslararası Tır Şoförü olarak çalıştığını, 23/07/2008 tarihinde emekli olduğunu, kıdem tazminatının asgari ücret üzerinden ödendiğini, bu nedenle emekli maaşının düşük maaş üzerinden, 23/07/2008 tarihinden sonra başlayan 2. çalışma döneminde mağduriyetinin düzeltilmesini talep ettiğini, fazla mesai alacaklarının bordrolara yansıtılmadığını, yurt içinde ve yurt dışında çalıştığı dönemlere ait hafta sonu ve genel tatil çalışma ücretlerinin de eksik ödendiğini, davacının bu nedenlerle iş akdini haklı nedenle 20/04/2010 tarihinden geçerli olacak şekilde feshettiğini, davacının İstanbul'dan gemiye koyduğu dorseyi Trieste'den  alarak çekicisine bağlayarak Avrupa'ya yük taşıdığını, Avrupa'dan da yine yük alarak ve aynı yolla Türkiye'ye döndüğünü, ayda bu şekilde  bazen 3, bazende 4  sefer  yaptığını,  pasaport ve taşıma kayıtları incelendiğinde müvekkilinin 52 günde 6 sefer yaptığının görüleceğini, müvekkilinin  Avrupada  yaptığı taşıma sırasında direksiyonda olduğu süre içerisinde araç takometreli çalıştığından yılda geçen süreler boyunca sürüş saatlerine uymuş ise de, gemiden her yük alışta ve gemiye her yük bıraktığında saatlerce gemi kuyruğunda ve gümrük  kuyruğunda kaldığını, fazla mesaili çalıştığını, son 5 yıl içerisinde toplam 341 gün hafta sonu tatil çalışması karşılığında kendisine herhangi bir ücret ödenmediğini, yurda dönüş yaptıktan sonra işyerine geldiğini ve gemiye yüklediği dorseyi limandan karşıladığını, boşaltma yerine vararak yük boşalttığını, yüklemede ve boşatmada geçen süreler ve gümrükte geçen süreler içerisinde fazla mesaili çalıştığını, bu çalışmaların cumartesi, pazar ve genel tatil günlerini de kapsadığını, yurda girdikten sonra geminin geliş tarihine bağlı olarak  yaklaşık  3-4  gün Türkiye 'de kaldığını ancak 1 gün evinde kalabildiğini, bu kalışların yıllık izne sayıldığını, müvekkilinden yıllık izin kullandığına dair toplu imza alındığını, sefer başına 400 Euro ve asgari ücret tutarında sabit maaş aldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100 TL 1. dönem çalışması için fark kıdem tazminatı, 100 TL 2. dönem çalışması için ödenmeyen kıdem tazminatı, 2500  TL  her  iki  dönem çalışması için fazla mesai alacağı, 2000 TL her iki dönem çalışması için genel tatil, cumartesi pazar ve bayram günleri alacağı olmak üzere toplam 4700  TL'nin  davalıdan  tahsilini istemiş, 16/08/2011 tarihinde taleplerini 22.250,00 TL artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının ilk olarak 07/07/1999-23/07/2008 tarihleri arasında çalıştığını, 23/07/2008 tarihinde emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiğini, bu döneme  ilişkin  tüm  haklarının ödendiğini, ödemeye  dair ibraname imzaladığını, emeklilikten sonra 04/08/2008-20/04/2010 tarihleri arasında çalıştığını, davacının 05/04/2010  tarihinde  şirkete gönderdiği ihtarname ile iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini, 6 iş günlük süre içerisinde fesih bildirimi yapmadığını,dava ettiği hak ve alacaklarının ödenmemesinin işçi tarafından haklı nedenle feshi oluşturan sebepler olmadığını, davacıya  tüm  özlük  haklarının  kullandırıldığını, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin de ödendiğini, davacının asgari ücrete ek olarak verilen 400 euronun sabit bir eklenti olmadığını, sadece değişken nitelikte harcırah olduğunu, davacının ayda ortalama 1,5-2 sefer gerçekleştirdiğini, tır şoförlerinin fazla çalışma ücreti, bayram , genel tatil ve hafta tatili ücreti talep edebilmesinin mümkün olmadığını, yurda dönüşte denkleştirme ilkesine istinaden istirahata yollandıklarını, 2-3 gün hatta 4 gün işyerine uğramadan izin kullandıklarını ve bir sonraki seferi beklediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, işyeri ve SGK kayıtlarına göre, davacının ilk çalışma dönemi olan 07/06/1999 23/07/2008 devresi hizmetine ilişkin olarak,bilirkişi ek raporunda belirlenen 19,704,16 TL' den, ödeme yapılan 8.411,27 TL' nin tenzili ile bakiye kalan 11.292,89 TL kıdem tazminatının, ikinci dönem çalışması ile ilgili olarak ise davacının genel tatil alacak hakkı bulunduğu anlaşıldığından iş akdini haklı nedenle fesh ettiği kabul edilerek, bilirkişi raporunda belirlenen 4.124,04 TL kıdem tazminatının ve dosya içerisinde mevcut bölge çalışma raporuna göre, fazla mesai ve hafta tatili alacakları ile bayram tatili alacağına hak kazanacağının anlaşıldığını,bu alacaklardan hakkaniyet indirimi yapıldığını belirterek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı  yasal süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı işçinin fazla çalışma alacağına hak kazanıp, kazanamadığı taraflar arasında uyuşmazlık  konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2. Davacı işçinin fazla çalışma alacağına hak kazanıp, kazanamadığı taraflar arasında uyuşmazlık  konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup  olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye  bordro imzalatılmadığı  halde,  fazla çalışma ücreti tahakkuk değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İşyerinde en üst düzey konumda çalışan işçinin görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir yönetici ya da şirket ortağı bulunması durumunda, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir.   İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle  fazla  çalışma  ücreti  talep  edemeyeceği  kabul  edilmelidir.