muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20124, Karar No: 2015/33268, Tarih: 02.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/20124 E.  ,  2015/33268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin sebep gösterilmeden feshedildiği sigorta primlerinin düşük yatırılması amacıyla müvekkilinin aylık ücretinin 400,00 USD olarak gösterildiğini fakat gerçek ücretin ilk on ayda 1.200,00 USD, sonraki dokuz ayda ise 1.500,00 USD olduğunu, toplam 25.500 USD ücrete hak kazanan davacıya sadece 8.000,00 USD ödeme yapıldığını, işyerinde haftanın yedi günü 07.00-20.00 saatleri arasında çalışıldığını, haftanın 2-3 gününde çalışmaların gece 23.00-23.30 saatlerine kadar sürdüğünü, resmi tatil günlerinin tamamında dini bayram günlerinin ise ilk iki günü dışında kalan günlerinde çalışıldığını, yıllık izin ücretinin kullandırılmadığını sadece 31.01.2005-12.02.2005 tarihleri arasında zoraki ücretsiz izin verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından imzalanan sözleşmede ücretinin 400,00 USD olarak belirlendiğini, davacının 24.03.2006 tarihli dilekçe ile ailevi sebeplerinden dolayı işten ayrılmak istediğini beyan ederek iş sözleşmesine kendisinin son verdiğini, Ocak 2005- Şubat 2006 dönemine ait bordrolarda davacının imzasının bulunduğu ve bundan önceki dönemlere ait ücretini alamadığına dair herhangi bir ihtirazı kayıt öne sürmediğini,....'da üstlenilen işin yol yapım işi olduğu ve işçilerin kanuni çalışma süreleri dışında ve izin kullandırılmaksızın çalıştırılmalarının mümkün olmadığını, çalışma yapılmayan kış ayları göz önüne alındığında ise işçilere izin kullandırılmadığı yönündeki iddiaların yerinde olmadığını, davacının tüm alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı tarafça dava dilekçesinde talep edilen miktarlar ıslah ile artırılmamasına rağmen kıdem tazminatı alacağı bakımından mahkemece dava dilekçesinde talep edilen miktarın üzerinde olacak şekilde bilirkişi tarafından hesaplanan miktarın hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı tarafça dava dilekçesinde talep edilen miktarlar ıslah ile artırılmamasına rağmen kıdem tazminatı alacağı bakımından mahkemece dava dilekçesinde talep edilen miktarın üzerinde olacak şekilde bilirkişi tarafından hesaplanan miktarın hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3906, Karar No: 2012/8367, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3906 E.  ,  2012/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalının işleteni olduğu aracın, dava dışı Hakan Altun kullanımında iken karıştığı kaza sonucu iki aracın hasarlanmasına neden olduğunu, müvekkili tarafından karşı araç hasarı için 8.500 TL ödeme yapıldığını, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün asli kusurlu olması nedeniyle ödenen bedelin davalıdan rücuan tahsili için başlatılan icra takibine haksız şekilde itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının %40 icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ... şirketinin, müvekkiline ait aracı ZMSS poliçesi ile sigortaladığını, bu nedenle karşı araç hasarını poliçe kapsamına göre ödemesi gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının icra takibinin 9.076 TL'sine yaptığı itirazın iptaline, asıl alacak miktarı 8.652 TL'ye takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın B.4.a maddesinde, tazminatı gerektiren olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin kasti bir hareketi veya ağır kusuru sonucunda meydana gelmiş ise, sigortacının sigortalısına rücu edebileceği hüküm altına alınmıştır. Daire’nin yerleşmiş uygulamalarına göre; Genel Şartların bu maddesinde “tam kusur” dan değil, “kasıt” veya “ağır kusur”'dan söz edilmekte olup, ağır kusur kavramının kasta yakın bir kusurun varlığını ifade ettiği kabul edilmektedir.

Somut olayda, sigortalı araç sürücüsünün, kendi şeridinde seyri sırasında başka bir araç tarafından sıkıştırılması üzerine direksiyon hakimiyetini kaybedip kendi şeridinden çıkarak karşı şeride geçmesi sonucu karşıdan gelen araçla çarpışması ile kaza meydana gelmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sigortalı araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğu belirtilmişse de yukarıda açıklandığı üzere olayda sigortalı araç sürücüsünün ihlali, bir kasıt ve ağır kusur olarak nitelendirilemez.

Bu durumda mahkemece, davacı sigortacının, sürücünün kasta dayanmayan tam kusuru sebebiyle verdiği zarardan dolayı üçüncü kişiye ödediği tazminat bakımından rücu hakkının bulunmadığı gözetilerek, davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/8677, Karar No: 2010/10241, Tarih: 11.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8677 E.  ,  2010/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

*MAHKEMESİ : KAYNARCA* ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 29/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya ait 1810 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, tescile tabi olmayan alanlar olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya karşı beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasa’nın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12/son maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkin olup mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespiti ile dava tarihi arasında 3402 sayılı Yasanın 12/3 maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Öyleyse, davacı Hazine’nin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır. (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297) Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır. (29.05.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca; yapılan uygulamalar neticesinde dava tarihinde davacı Hazine’nin davasında haklı olduğu gözetilerek, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20572, Karar No: 2024/20439, Tarih: 18.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20572 E.  ,  2024/20439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4005 E., 2019/1264 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun reddi ile ek kararın onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2018/4005 Esas, 2019/1264 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2018/4005 Esas, 2019/1264 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11600, Karar No: 2021/5914, Tarih: 20.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/11600 E.  ,  2021/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/656 Esas–2018/463 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20/04/2021 günü günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/656 – 2018/463 E/K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Karacabey İlçesi, ... Mahallesi 829 ve 1022 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Dava konusu 829 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 1033.27 ve 814.66 m2'lik kısmının geometrik durumu, yüzölçümü, kamulaştırma amacı nazara alındığında bu bölümlerinin kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından bu kısımların da bedeline hükmedilmesi gerekirken, değer azalışı olduğu kabul edilerek aza hükmedilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda HMK’nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 20/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3900, Karar No: 2006/4883, Tarih: 06.03.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3900 E.  ,  2006/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                 :Çatalca 1.A.H.(Aile) Mahkemesi
Yargıtay — Esas No: 2007/3421, Karar No: 2007/5393, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3421 E.  ,  2007/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim gideri nedeniyle davacılara bildirilen 72.929,59 YTL borcun 37.000 YTL'sinden sorumlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacılardan ...'in 1999-2003 yılları arasında askerî lisede eğitimini tamamladığını, Kara Harp Okulunda eğitim görürken 17.10.2005 tarihinde kendi isteğiyle okuldan ayrıldığını, bu nedenle davalı idare tarafından 37.862,13 YTL asıl borç ve 17.10.2005 tarihine kadar 35.067,46 YTL işlemiş faiz borcu tahakkuk ettirildiğini, bildirilen borcun 1.500 YTL'sini 8.2.2006'da ödediklerini, ancak, yüklenme senedine göre personel ve amortisman giderinden sorumlu olmadıklarını, bu kalemler düşünce 17.10.2005 tarihi itibarıyla bildirilen toplam 72.929,59 YTL borcun 37.000 YTL'sinden sorumlu olmadıklarının tespitini istemiş, mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda yükümlü ...'in tüm borçtan sorumlu olacağı gerekçesiyle bu davacı yönünden davanın reddine, diğer davacı ve kefil ... yönünden ise kefalet miktarıyla sınırlı olarak borçtan sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Dosya içerisinde bulunan ve yükümlünün askeri liseye girerken vermiş olduğu Turgutlu 2. Noterliğince 20.8.1999 gün ve 11827 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş bulunan yüklenme senedinde öğrencinin okulla ilişiğinin kesilmesi halinde hangi kalem masraflardan sorumlu olacağı ayrıntılarıyla yazılmıştır. Sayılan bu gider kalemleri arasında personel ve amortisman gideri bulunmamaktadır. Bu nedenle davacılardan ...'in askeri lise dönemine ait borcunun tespitinde maliyet çizelgesinde yer alan bu kalemlerden sorumlu olmayacağının dikkate alınmamış olması,

2- Davacılar tarafından 8.2.2006 tarihinde 1.500 YTL, 15.2.2006 tarihinde ise 20.000 YTL ödeme yapıldığı halde borcun tespitinde bu ödemelerin hesap edilmemesi,

../..

2007/3421-5393 -2-

3- Davacılardan ... sadece Harp Okulu döneminde yükümlüye yapılan masraflarla borcun işlemiş faizi olmak üzere 34.825.531.000 TL'ye kefil olduğu halde hem askeri lise hem de harp okulu döneminde yapılan masraflardan sorumlu tutulması,

Doğru görülmemiştir.

2- Davacılar tarafından 8.2.2006 tarihinde 1.500 YTL, 15.2.2006 tarihinde ise 20.000 YTL ödeme yapıldığı halde borcun tespitinde bu ödemelerin hesap edilmemesi,

../..

2007/3421-5393 -2-

3- Davacılardan ... sadece Harp Okulu döneminde yükümlüye yapılan masraflarla borcun işlemiş faizi olmak üzere 34.825.531.000 TL'ye kefil olduğu halde hem askeri lise hem de harp okulu döneminde yapılan masraflardan sorumlu tutulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yükümlünün askeri liseye girerken vermiş olduğu yüklenme senedi kapsamında askeri lisede yapılan masraf kalemleri arasında yer alan personel ve amortisman giderini düşerek (davacıların yaptığı ödemeler de dikkate alınarak) sarf tarihlerinden -Yargıtay uygulamalarına göre dönem sonundan- itibaren işlemiş faizi de hesaplayan ek rapor alınmak suretiyle yükümlü ...'in; yukarıda sözü edilen üç numaralı bozma doğrultusunda sadece Kara Harp Okulunda yapılan masraflarla, bu masrafların sarf tarihinden itibaren işlemiş faizini de hesaplayan ek rapor almak suretiyle diğer davacı ve kefil ...'in borcu tespit edilerek hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5127, Karar No: 2022/571, Tarih: 24.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5127 E.  ,  2022/571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000.00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibarıyla temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde:

Gerekçeli karar başlığında suç adının “iş yeri” yerine “konut” dokunulmazlığını ihlali olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Suça sürüklenen çocukların, müştekiye ait iş yerinden 110 TL bozuk para çaldıklarının anlaşılması karşısında haklarında değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.