muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6947, Karar No: 2008/13581, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/6947 E.  ,  2008/13581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : 1-..., 2-... vekili avukat .... ....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 30.7.2001 tarihinde davalıdan satın aldığı daireyi kendisinin de 20.5.2004 tarihinde dava dışı ... ...’a sattığını, adı geçen kişinin dairede oturmaya başladığında, bazı odalarda elektrik tesisatının olmadığını tespit etmesi üzerine, gizli ayıp nedeniyle tazminat istemiyle aleyhine dava açtığını ileri sürerek, kabul edilen dava sonunda davalıya ödemek zorunda kaldığı 4.900,00 YTL asıl alacak ile faiz ve diğer kalemlerin toplamı olan 2.600,00 YTL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, daireyi henüz inşaat aşamasında iken davacıya sattığını, eksik imalat varsa da bundan kendisinin değil, müteahhitin sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava konusu gizli ayıptan, dava dışı yüklenicinin sorumlu olduğu belirtilerek, davalıya karşı açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 30.7.2001 tarihinde davalıdan satın aldığı daireyi, 20.5.2004 tarihinde dava dışı ... ...’a satmış, adı geçen kişinin kendisi aleyhine açmış olduğu dava sonunda ödemek zorunda kaldığı miktarın davalıdan tahsili için de eldeki davayı açmıştır. Davacı, davalıyla aralarındaki sözleşme ilişkisine dayanmış olduğundan, bu ilişkiden kaynaklanan davasını da akidi olan davalıya karşı

2008/6947-13581

açması haklı ve yerinde olup, davada davalıya karşı husumet yöneltilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. O halde mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, dava konusu eksik imalattan dava dışı müteahhitin sorumlu olduğu belirtilerek, yazılı şekilde davanın bu nedenle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40800, Karar No: 2017/17078, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40800 E.  ,  2017/17078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6398, Karar No: 2020/3595, Tarih: 17.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/6398 E.  ,  2020/3595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat alacağına dayalı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirkete sigortalı bulunan işyerinde 18/05/2012 tarihinde yağmur yağması sebebiyle cadde üzerindeki İSKİ'ye ait rogarın tıkanması sonucu pis suların sigortalı halı satış mağazasının tuvalet giderinden geriye teperek dükkanın içerisine yayılması neticesinde sigortalı işyerinde 17.247,00 TL'lik hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin sigortalıya 21.06.2012 tarihinde ödendiğini, olayda davalının tamamen kusurlu olduğunu ileri sürerek sigortalıya ödenen 17.247,00 TL hasar bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; öncelikle davacı tarafın iddiasının hizmet kusuruna dayandığından davanın İdare mahkemesinde açılması gerektiğini bildirerek görevsizlik itirazında bulunmuş, esas yönünden de davayı kabul etmediğini ve reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, meydana gelen olayda atık su bağlantı hattının bakım ve işletmesinin İSKİ'nin sorumluluğunda olduğu, İdarenin burada hizmet kusuru olup görevli ve yetkili mahkemenin İdari Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş; hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28/11/2016 gün ve 2014/8840 Esas 2016/10963 karar sayılı ilamı ile "tacir olan davalı İSKİ Genel Müdürlüğü ile davacı arasındaki davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerektiği" gerekçesiyle karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece 17.247,83 TL'nin 21/06/2012 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, aşırı yağış sebebiyle İSKİ'ye ait rogarın tıkanması sonucu pis suların sigortalı halı satış mağazasının tuvalet giderinden geriye teperek dükkanın içerisine yayıldığını belirterek sigortalıya ödenen tazminatın rücuan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece inşaat mühendisi bilirkişiden alınan raporda "17.247,83 TL hasar bedelinin, sigortalı işyerinin keşfen saptanan kapasitesi, yapılan işin nevi ve kapsamı, dosyasına ibrazlı resim bilgi ve belgeler de dikkate alınarak kadri marufunda olduğu" belirtilmiş, mahkemece rapor hükme esas alınarak yazılı olduğu üzere karar verilmiştir. Anılan rapor hasar bedeli hususunda denetime elverişli olmadığı gibi konusunda uzman olmayan bilirkişice düzenlendiğinden hükme esas alınması isabetli olmamıştır.

Rücu davaları; gerçek zararının giderilmesi amacına yönelik olup, zenginleşmeye bir vesile teşkil etmemelidir. Dolayısıyla zarar sorumlusundan halefiyet ilkelerine dayalı olarak talepte bulunan davacı da, ödediği meblağın tamamını değil, ancak zarar görenin uğradığı gerçek zararı, zarar sorumlusu bulunanlardan isteyebilir.

Somut olayda; sigortalıya ait iş yerinin halı mağazası olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Davacı vekili meydana gelen su hasarı neticesinde iş yerindeki halıların ve dekorasyonun(parke) zarara uğradığını ileri sürerek sigortalıya ödeme yapıldığını iddia etmiş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yeni bir hesaplama yapılmaksızın davacının hasar dosyasında esas aldığı tazminat esas alınarak hesaplama yoluna gidilmiş, emtianın sovtajı olup olmadığı konusunda değerlendirme yoluna gidilmemiştir. Zarar gören emtianın (halı ürünleri) niteliği dikkate alındığında inşaat mühendisi bilirkişinin -zarar gören dekorasyon hakkında zarar tespiti yapmak konusunda uzmanlığı bulunsa da- zarar gördüğü iddia edilen halı ürünleri hakkında zarar tespiti yapmak konusunda uzmanlığı bulunmadığından anılan raporun bu yönden hükme esas alınması hatalıdır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, zarar gördüğü iddia edilen halılar yönünden konusunda uzman bilirkişiden meydana gelen dahili su hasarı nedeni ile gerçek zararın belirlenmesi, birim fiyatlarının ve emtianın sovtaj değerinin bulunup bulunmadığının tespiti yönünde bilirkişi raporu alınarak davalının sorumluluğuna karar vermekten ibarettir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, zarar gördüğü iddia edilen halılar yönünden konusunda uzman bilirkişiden meydana gelen dahili su hasarı nedeni ile gerçek zararın belirlenmesi, birim fiyatlarının ve emtianın sovtaj değerinin bulunup bulunmadığının tespiti yönünde bilirkişi raporu alınarak davalının sorumluluğuna karar vermekten ibarettir.

3-Zararın, davalının sorumluluğunda bulunan atık su kanalının yetersizliği sebebiyle, aşırı yağış sonrası taşması sonucu meydana geldiği, ayrıca binanın atık su bağlantısının yasa ve yönetmeliklere uygun şekilde atık su kanalına bağlı olduğu bilirkişi raporu ve dosya kapsamındaki yazılarla sabit olup, binanın geri tepmeyi engelleyici sisteminin bulunup bulunmadığı hükme esas alınan rapordan anlaşılamamaktadır.

Binanın geri tepmeyi engelleyici sisteminin bulunmaması tesis sahibi olan davalının BK 58. maddesi hükmüne göre zarardan sorumluluğuna ilişkin illiyet bağını ortadan kaldırmaz ise de; sigortalının davranışları -binada geri tepmeyi önleyici önlemlerin bulunmaması gibi- zararın artmasına etken olup 818 Sayılı BK 43 ve 44. maddeleri gereği davacının (sigortalının) müterafık kusuru dikkate alınarak tazminattan belirlenecek oranda indirim yapılması mümkün olabilir.

Buna göre; mahkemece yapılacak iş; sigortalı işyerinde davaya konu su basması olayı nedeniyle deşarj yönetmeliği uyarınca binada geri tepmeyi önleyici sistem olup olmadığı belirlendikten sonra, eğer yok ise bulunsa idi zararın hiç veya bu kadar oluşup oluşmayacağının, sigortalının müterafık kusurunun olup olmadığının değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar vermek olup, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6536, Karar No: 2012/10642, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6536 E.  ,  2012/10642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ...'in temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32012, Karar No: 2016/26245, Tarih: 05.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/32012 E.  ,  2016/26245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

DAVA : Davacı...karşı davalı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 09.06.2009 tarih 27253 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 02.06.2009 tarih ve 2009/27 karar numaralı iş kolu tespit kararının iptali ile yapılan işlerin İş Kolları Tüzüğünün 24 nolu "sağlık" iş koluna girdiğinin tespitine, davalı...karşı davacı ise Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 09.06.2009 tarihli 27253 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 02.06.2009 tarihli ve 2009/27 sayılı İş Kolu tespit kararının iptali ile asıl ve yardımcı işlerin İş Kolları Tüzüğü'nün 28. sıra numarasında yer alan "Genel İşler" İş Koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, her iki davayı da kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı...karşı davalı, davalı...karşı davacı ile davlılar ... ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ..., ... tarafından, davalı ....'ne ait merkez işyerinde yapılan işler ile hizmet alım sözleşmesi ile ...alt işveren işyerinde yapılan işlerin “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkolunda ve yine aynı şirket tarafından hizmet alım sözleşmesi ile toplam onyedi farklı işyerinde yapılan işlerin “Genel İşler” işkolunda bulunduğuna dair işkolu tespit kararı verildiğini, ancak belirtilen işyerlerinde yapılan işlerin İşkolları Tüzüğünün 24 sıra numarasında yer alan “Sağlık” işkolunda yer aldığını ileri sürerek, işkolu tespit kararının belirtilen işyerleri yönünden iptaline ve yapılan işlerin sağlık işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl dava ile birleşen Aydın 2. İş Mahkemesinin 2009/193 esas, 2011/766 karar sayılı dosyasında ise davacı ...-İş Sendikası vekili, ... tarafından, davalı ....'ne ait merkez işyerinde yapılan işler ile hizmet alım sözleşmesi ile ...alt işveren işyerinde yapılan işlerin “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkolunda ve yine aynı şirket tarafından hizmet alım sözleşmesi ile toplam yedi farklı işyerinde yapılan işlerin “Sağlık” işkolunda bulunduğuna dair işkolu tespit kararı verildiğini, ancak belirtilen işyerlerinde yapılan işlerin İşkolları Tüzüğünün 17 sıra numarasında yer alan “Genel İşler” işkolunda yer aldığını ileri sürerek, işkolu tespit kararının belirtilen işyerleri yönünden iptaline ve yapılan işlerin genel işler işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Asıl dava yönünden ve birleşen dava yönünden davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, asıl dava ve birleşen davanın davacıları ile davalılardan ... ile .... vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı Cevabının Özeti:

Asıl dava yönünden ve birleşen dava yönünden davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, asıl dava ve birleşen davanın davacıları ile davalılardan ... ile .... vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... tarafından yapılan işkolu tespitine itiraza ilişkindir.

İşkolu tespit tarihinde yürürlükte bulunan mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesine göre “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılır. ... tespit ile ilgili kararını Resmi Gazetede yayımlar. Kararın yayımını müteakip bu tespite karşı ilgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede onbeş gün içinde dava açabilirler. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi halinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.”

İşkolu kavramı sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öğedir. Birbirine benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.

İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak belirtilmiştir. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyeri mi yoksa birbirinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amaçta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma koşullarının aranacağı düzenlenmiştir.

İşyerinin özelliğini veren temel öğe teknik amaçtır. Mal ve hizmetin kazanç amacıyla yahut başka bir amaçla üretilmesi arasında bir fark bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla hizmet üretimi veya mal üretimi tek başına teknik bir amaç olabilir. Sonuç olarak işyeri, teknik bir amacı gerçekleştiren temelde örgütsel bir birlikteliktir. İşyeri sürelikli bir organizasyon içerisinde örgütlenmeyi gerektirir. Organizasyon, özünde maddi ve maddi olmayan öğelerin yanında emeğin varlığını da içinde barındırır. Aynı işverene ait iki üretim birimi aynı teknik amacı elde etmek için örgütlenmişse yahut bu yerlerde aynı teknik amacın farklı üretim amaçları gerçekleşiyorsa amaçta birlik sağlanmıştır. Farklı üretim birimlerinin tek bir işyeri sayılması için aynı arazi sınırları içinde bulunmaları gerekmemektedir. Fakat birimler arasındaki uzaklık işlerin tek elden yürütümünü engelleyecek boyutta olmamalı çünkü farklı birimler arasında amaçta birlik bulunsa dahi yönetimde birliğin sağlanmasının zorunluluğu tartışmasızdır.

İşkolu tespit davalarında, her işverenin işyerinin bağımsız işyeri olarak kabul edilip, o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibariyle işkolu tespiti gerekir. Alt işverenin işkolu tespiti asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenmez. Alt işverenin işkolu tespitinin, asıl işverenden ayrı olarak yapılması gerektiği gibi, alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi de doğru olmaz. 6356 sayılı Kanun'un 4/2. maddesinde öngörülen, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de, asıl işin dâhil olduğu işkolundan sayılacağı kuralı, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Yoksa birbirinden ayrı işyerlerinde farklı işkoluna giren işler yapılıyorsa asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Alt işveren işçileri ise, alt işverene ait bağımsız işyeri çalışanları olduklarından, bağlı bulundukları işkolunun, asıl işverenden ayrı olarak belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, ... tarafından 09.06.2009 tarihli resmi gazetede yayımlanan tespite göre, ....'ne ait merkez işyerinde yapılan işler ile hizmet alım sözleşmesi ile ...alt işveren işyerinde yapılan işlerin “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkolunda bulunduğu, aynı şirket tarafından hizmet alım sözleşmesi ile toplam onyedi farklı işyerinde yapılan işlerin “Genel İşler” işkolunda bulunduğu ve yine aynı şirket tarafından hizmet alım sözleşmesi ile toplam yedi farklı işyerinde yapılan işlerin “Sağlık” işkolunda bulunduğuna dair işkolu tespit kararı verilmiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen ilk karar, Dairemizin 14.04.2014 tarihli ilamıyla, mahkemenin yetkili olmadığı işyerleri yönünden davaların ayrılması ve bundan sonra işin esasının incelenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece de bozma ilâmına uyulmuştur. Bununla birlikte bozma sonrasında sair yönlerden davanın reddine karar verilmesi isabetli ise de, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu noktada, öncelikle somut uyuşmazlıkta mahkemece, işkolu tespit tarihinden sonra yürürlüğe giren “İşkolları Yönetmeliği”ne göre değerlendirme yapılmasının isabetli olup olmadığı belirlenmelidir.

İnceleme konusu davada, dava konusu işkolu tespit kararı 09.06.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmış, mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu ile “İşkolları Tüzüğü” nün yürürlükte bulunduğu tespit ve dava tarihinden sonra olmak üzere, 07.11.2012 tarihinde 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu yürürlüğe girmiştir. 6356 sayılı Kanun’un 4. maddesi ve ekli bir sayılı cetvel ile 28 olan işkolu sayısı 20’ye indirilmiş, madde doğrultusunda da 19.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren “İşkolları Yönetmeliği” ile ayrıntılı olarak yeni işkolları düzenlenmiştir.

Anayasamızın 2. maddesinde, Türkiye Cumhuriyeti, bir hukuk devleti olarak nitelendirilmiştir.

Anayasamızın 2. maddesinde, Türkiye Cumhuriyeti, bir hukuk devleti olarak nitelendirilmiştir.

Hukuk devletinin temel ilkelerinden biri “belirlilik”tir. Bu ilkeye göre, yasal düzenlemelerin hem kişiler hem de idare yönünden herhangi bir duraksamaya ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde açık, net, anlaşılır, uygulanabilir ve nesnel olması, ayrıca kamu otoritelerinin keyfi uygulamalarına karşı koruyucu önlem içermesi gerekir. Belirlilik ilkesi, hukuki güvenlikle bağlantılı olup gerçek ve tüzel kişiler, yasadan, belirli bir kesinlik içinde, hangi somut eylem ve olguya hangi hukuksal yaptırımın veya sonucun bağlandığını bilmelidir. Gerçek ve tüzel kişiler ancak bu durumda kendisine düşen yükümlülükleri öngörebilir. Hukuk güvenliği, normların öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar.

Diğer taraftan, medeni yargılama hukukunda, dava açılmasının en önemli sonuçlarından birisi de, asıl olarak her davanın açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre karara bağlanması zorunluluğudur(KURU, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, s. 1674 vd.). Medeni yargılama hukukunda, usul hükümleri yönünden derhal uygulama ilkesi geçerli ise de, maddi hukuk normları yönünden anılan ilke geçerli değildir. Bu anlamda olmak üzere, işkolu tespit tarihinden sonra yürürlüğe giren 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu ile İşkolları Yönetmeliği maddi hukuka ilişkin düzenlemeler olduğundan, yürürlük tarihlerinden önceki uyuşmazlıklara uygulanamayacağı tartışmasızdır.

Bu açıklamalar ışığında belirtmek gerekir ki, işkolu tespitine itiraz davaları, kamu düzenini ilgilendirmesi sebebiyle delil toplama yönünden “kendiliğinden araştırma” ilkesinin uygulandığı davalardan ise de, belirtilen ve başkaca bazı istisnalar dışında medeni yargılama hukuku ilke ve kurallarının tatbik edildiği davalardır. Bu itibarla, hukuk devleti ilkesi ile “belirlilik – hukuki öngörülebilirlik” ilkeleri karşısında, işkolu tespitine itiraz davalarının, işkolu tespit tarihindeki fiili ve hukuki duruma göre karara bağlanması da bir zarurettir.

Bütün bu açıklamalar muvacehesinde, tarafların temyiz itirazları değerlendirildiğinde;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İlk olarak, mahkemece, birleşen dosya davacısı Hizmet İş Sendikasının açtığı davada, Aydın Çocuk ve Gençlik Merkez Müdürlüğünde yapılan işin genel iş niteliğinde bulunduğunun tespitine ve aksi yöndeki işkolu tespitinin iptaline ilişkin kararın değerlendirilmesi gerekmektedir.