muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5756, Karar No: 2013/1992, Tarih: 18.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/5756 E.  ,  2013/1992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme ve görevli memura hakaret

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Görevli memura hakaret suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK'nın 53/1-a, b, c, d, e bentlerinin uygulanmasına karar verildikten sonra, hapis cezası ertelenmemesine rağmen, takdiren (e) fıkrasının uygulanmamasına karar verilmek suretiyle infazda tereddüde neden olunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde bir yakını yaralı olarak ... Devlet Hastanesi Acil Servisine getirilen sanığın, yapılan ilk müdahaleden sonra ...'ye sevkine karar verilen yakını ile yeterince ilgilenilmediği düşüncesiyle ve tedavinin ... Devlet Hastanesinde yapılmasına yönelik olarak gerçekleştirdiği kabul edilen eylemlerinde, görevli memurların hangi görevlerinin, sanık tarafından cebir veya tehdit kullanılarak engellendiği gerekçede somut olarak gösterilmeksizin ve denetime olanak verecek şekilde tartışılmaksızın yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Birden fazla görevliye karşı direnme eyleminde bulunulmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması,

TCK'nın 53/1-a, b, c, d, e bentlerinin uygulanmasına karar verildikten sonra, hapis cezası ertelenmemesine rağmen, takdiren (e) fıkrasının uygulanmamasına karar verilmek suretiyle infazda tereddüde neden olunması,

Kabule göre de;

Birden fazla görevliye karşı direnme eyleminde bulunulmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması,

TCK'nın 53/1-a, b, c, d, e bentlerinin uygulanmasına karar verildikten sonra, hapis cezası ertelenmemesine rağmen, takdiren (e) fıkrasının uygulanmamasına karar verilmek suretiyle infazda tereddüde neden olunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2912, Karar No: 2021/609, Tarih: 01.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/2912 E.  ,  2021/609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 25.10.2017 gün ve 2016/274 - 2017/394 sayılı kararı onayan Daire'nin 27.03.2019 gün ve 2018/673 - 2019/2378 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2012/05395 sayılı ambalaj deseni tasarım başvurusuna, müvekkilince 2011/00103, 2007/004487, 2010/03954 sayılı tasarımlarını ve 2007/59877, 2007/42895, 2008/70587 sayılı markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın davalı TPMK tarafından reddedildiğini, DALAN markasının tanınmış marka olduğunu, müvekkilince sunulan marka ve tasarım görselleri karşısında davalının dava konusu tasarımının yeni ve ayırt edici olmadığını, haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek YİDK’nın 2013/T-541 sayılı kararının iptaline ve davalı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5315, Karar No: 2016/1825, Tarih: 23.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5315 E.  ,  2016/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52, 51/1 maddeleri uyarınca 10 ay erteli hapis ve 2.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Emlakçılık işiyle uğraşan sanığın elindeki dairelerden birini satmak için katılanla anlaşarak katılandan 1000 TL kapora adı altında para aldığı, daireyi katılana göstermeyerek oyaladığı sonrasında dairenin satılık olmadığının anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "120 GÜN", "100 GÜN" ve "2.000 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1197, Karar No: 2020/7112, Tarih: 26.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1197 E.  ,  2020/7112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai şart ve reçete bedelinin tahsili işlemlerinin iptali davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde taraf vekillerice temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Gökhan Eczanesi’nin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı SGK ... İl Müdürlüğü tarafından aleyhine 24.153,68 TL reçete bedelinin tahsili ve bunun 5 katı tutarı olan 120.168,40 TL cezai yaptırım uygulandığını, uygulanan yaptırımın 2012 protokolünün 5.3.5. maddesindeki hasta ya da yakınına teslim edilmeyen ilaçların kuruma fatura edilmesi eyleminden kaynaklandığını, söz konusu cezai yaptırımların iptali ile kesinti yapılacağı bildirilen toplam 144.922,08 TL'nin, kesintinin yapılması halinde, davalıdan yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ... isimli organ nakli hastasının kendi adına veya başka organ nakli hastaları adına kayıtlı ilaç kullanım raporlarını hastaların fiilen kullanmakta oldukları dozların üstünde immunsupressif ilaçları ihtiva etmesinden yararlanmak suretiyle ve diğer hastalar ile iş birliği içinde, konunun uzmanı olmayan tabiplere, içerik yönünden fiilen kullanılmayan ilaçları yazdırarak, bu şekilde elde ettiği ilaçları sattığının tespit edildiğini, ... isimli kişinin ... adına kayıtlı 04/02/2013 tarihli XKEETO reçete nolu E reçeteyi yazdırdığı ve bu reçetede yer alan ilaçları davacının sahibi ve mesul müdürü olduğu ... Eczanesi’nden teslim aldığı, ...'e teslim etmediği, bu sebeple davacı eczanenin içerik yönünden sahte reçetenin bedelinden ve protokolde yer alan cezai şart hükmünden sorumluluğunun bulunduğu için davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacı eczacının protokol uyarınca yüklendiği edimi yerine getirmeyip hastayla yakınlık derecesi bulunmayan kişiye ilaçları telim ettiği ve SGK'dan ilaçların bedelini de tahsil ettiği, bu durumda protokole aykırı kusurlu eylemi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Mahkemece; davacı eczacının protokol uyarınca yüklendiği edimi yerine getirmeyip hastayla yakınlık derecesi bulunmayan kişiye ilaçları telim ettiği ve SGK'dan ilaçların bedelini de tahsil ettiği, bu durumda protokole aykırı kusurlu eylemi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; 2012 yılı protokolünün (19/09/2013 tarihli 2013/1 ek prokotolü ile değişik) 5.3.5. maddesindeki "hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen" ibaresi 2016 yılı protokolünün 5.3.2 maddesinde "reçete sahibine ya da ilacı alana" teslimi şeklinde değiştirilmiş olması, reçete muhteviyatı ilaçların ilacı teslim alana teslim edildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık olmaması nedeniyle 2016 yılı protokolünün 5.3.2 ve 6.12. Maddeleri gereğince cezai şart işleminin konusunun kalmaması nedeniyle uygulanmaması gerekeceği, ancak içerik olarak sahte olan reçete sebebiyle ödenen ilaç bedeli 24.153,68 TL'nin davalı kurumdan tahsil edilemeyeceği, söz konusu bedelin sahtecilik eylemini yapan kişilerden talep edilebileceği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davacının 120.768,40 TL cezai şart nedeniyle davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine, 120.768,40 TL cezai şart bedelinin faizi ile birlikte 131.399,32 TL olarak davalı kuruma 07/04/2017 tarihinde ödendiği anlaşılmakla 131.399,32 TL'nin 07/04/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının 24.153,68 TL reçete bedeline ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı tarafından, uyuşmazlık konusu ... adına kayıtlı, 04/02/2013 tarihli, XKEETO nolu e-reçetenin bizzat hastaya teslim edildiğine dair MEDULA kaydı oluşturulmuşsa da, yargılama aşamasında davacı, ilaçları hastanın kendisinin gelemeyeceğini söyleyen, köylüsü olduğunu beyan eden ...’a teslim ettiğini, bu işleminin davalı ile aralarındaki sözleşme hükümlerine uygun olduğunu iddia etmiştir. Davalı ise söz konusu reçetedeki ilaçları hastanın teslim almamış olması nedeniyle cezai işlem ve reçete bedelinin tahsiline ilişkin işlemlerinin yerinde olduğunu savunmuştur. Ancak davalı kurum tarafından yapılan soruşturmada ... ile ...’ün birbirlerini tanıdıklarını, ...’ün, kendi adına ilaç yazdırması için ...’a izin verdiği, yazılan ilaçların bir kısmını, bazen de tamamını almadığını, Adem’in aldığını beyan etmiştir. Bu durumda HMK md. 31 uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında olmak üzere uyuşmazlığın konusunu oluşturan reçetede adı geçen hasta ... ve ilaçları alan ...’ın tanık sıfatıyla mahkemece dinlenilmeleri ve hastanın ilaçları alıp almadığı, kendi rızasıyla ilaçların bir kısmını veya tamamını ...’de bırakıp bırakmadığı sorularak, kurum tarafından alınan beyanları da okunduktan sonra varsa çelişkiler giderilerek, dava dışı Adem hakkında dava konusu uyuşmazlığa ilişkin ceza yargılaması da yapılmış ise bu dosyanın da getirtilmesi suretiyle söz konusu sahteciliğe ...’ın da dahil olup olmadığı belirlenerek ...’a ait dava konusu reçetede yazılı ilaçların kendisi tarafından teslim alındığının veya rızasıyla Adem verdiğinin belirlenmesi halinde davacının protokol hükümlerine aykırı

davranmadığı anlaşılacağından reçete bedellerinin de istenemeyeceği ve cezai işlemin tümüyle kaldırılması gerektiği, hastanın ilaçları almadığının tespiti halinde cezai işleme konu eylemin gerçekleştiği tarihten sonra yürürlüğe giren protokol hükümleri değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile Bölge Adliye Mahkemesi’nce ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, HMK'nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10925, Karar No: 2024/11221, Tarih: 18.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10925 E.  ,  2024/11221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/76 E., 2024/281 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı işverenlikte 01.06.1987 ile 31.10.1993 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz çalışmasına rağmen, Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre, yetki, husumet, hukuki yarar ve zamanaşımı itirazlarıyla birlikte, 506 sayılı Kanun'un 3/II-D maddesinde el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanabileceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili; Mahkemece resen gerekli araştırmaların yapılarak Kurumun fer'i müdahil sıfatıyla davada yer alıp yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı da gözetilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.05.2023 ve 2021/102 E., 2023/186 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Daire kararında; " ...davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de işin önceki bozma ilamında belirtilen kapsamında, el halıcılığı işi olduğu hususu dosya içeriğinden belirgin olmakla, davanın reddi gerektiği halde yazılı gerekçelerle, davanın kısmen kabule karar verilmesi isabetsiz görülmüştür..." şeklindeki gerekçe ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğunu, belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti noktasında bulunmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı 79 uncu maddesi, 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16218, Karar No: 2015/4979, Tarih: 03.12.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/16218 E.  ,  2015/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/354080

YARGITAY KARARI

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık (suça sürüklenen çocuk) D.. A.. hakkında yapılan yargılama sırasında, "Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararı ile Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinden itibaren faaliyete geçirildiği gerekçesi ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. ve geçici 1. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Küçükçekmece Çocuk Mahkemesi'ne gönderilmesine " ilişkin Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/02/2015 tarihli, 2014/768 esas ve 2015/306 karar sayılı kararının kesinleşmesinin ardından, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesi'nin itiraz edilmeksizin kesinleşen 07/04/2015 tarihli, 2015/92 esas ve 2015/36 karar sayılı "karşı görevsizlik" kararı üzerine, olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin, "Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/02/2015 tarihli, 2014/768 esas ve 2015/306 karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına" ilişkin 13/04/2015 tarihli ve 2015/214 değişik iş sayılı, 5271 sayılı CMK'nın 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikteki kararının kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 19/10/2015 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderilmesi üzerine.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/768 esas sayılı dosyası üzerinden kovuştuma devam ettiği sırada, Hâkimler Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararı ile 25/02/2015 tarihinden itibaren Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemeleri'nin faaliyete geçirilmesi üzerine, Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/02/2015 tarihli, 2014/768 esas ve 2015/306 karar sayılı kararı ile "mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Küçükçekmece Çocuk Mahkemesi'ne gönderilmesine" karar verildiği, ilgili kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, dosyanın gönderildiği Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesi'nin itiraz edilmeksizin kesinleşen, 07/04/2015 tarihli, 2015/92 esas ve 2015/36 karar sayılı "karşı görevsizlik" kararı üzerine, oluşan "olumsuz görev uyuşmazlığını" giderilmesi için dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, 13/04/2015 tarihli, 2015/214 değişik iş sayılı kararı ile "Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/02/2015 tarihli, 2014/768 esas ve 2015/306 karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına" karar verildiği, ilgili kararın CMK'nın 271/4. fıkrası uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, benzer olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli, 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, T.C. Anayasasının 37. maddesinde “Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.” 142. maddesinde “Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.” 5271 sayılı CMK' nın 3/1.maddesinde “Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." 4/1.maddesinde “Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re’sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.” 5/1. maddesinde “İddianamenin kabulünden sonra, işin, davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.” 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "1- Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. 2- Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

3- Mahkemeler ve çocuk hakimi, bu kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.