muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5381, Karar No: 2018/11355, Tarih: 05.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5381 E.  ,  2018/11355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK’nun 44. maddesi ile ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, keyfiyet Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete de ve alacaklarının bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı olarak İİK’nun 337/a maddesinde düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1- İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2- Mal beyanın da mevcudun eksik gösterilmiş olması

3- Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi, şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden her hangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşullarında (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut uyuşmazlıkta; bu eylemden dolayı şikayetçinin zarar gördüğünün dosya içeriğinden anlaşılması karşısında; şikayet tarihi itibariyle şirket yetkilisi veya yetkililerinin kim olduğu, kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Suç tarihinin, resen terk işleminin yapıldığı 31.03.2013 günü olmasına rağmen karar başlığında 20.02.2014 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5005, Karar No: 2013/9511, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/5005 E.  ,  2013/9511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının 1998 yılı Mart ayı ile 20.07.2008 tarihi arasındaki çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının kesintisiz çalıştığını ispat edemediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının, davalı işyerinde 10.07.2001 tarihinde işe başladığını bildiren 10.07.2001 varide tarihli işe giriş bildirgesi bulunduğu, davacının davalı işyerinde geçen bir kısım çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, bordrolarda isimleri bulunan davalı tanıklarının; davacının yaz sezonunda davalı şirkete ait inşaatlarda bekçilik yaptığını bildirdikleri, ancak davacının çalışmalarından kış aylarında da tam bildirimlerin mevcut olduğu, bordrolarda isimleri bulunan davacı tanıklarının ise davacının çalışmasının kesintisiz olup olmadığı ile ilgili beyanda bulunmadıkları, davacının daha önce işçilik alacaklarına ilişkin dava açtığı anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık; somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması salt bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması koşuluyla, bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu işyerleri kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527,30.6.1999 gün 1999/21-549-555,5.2.2003 gün 2003/21-35-64,15.10.2003 gün 2003/21-634-572,3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 10.11.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda; davacının daha önce açtığı işçilik alacaklarına ilişkin dosya incelenmeden, davacının çalışmalarının sürekli olup olmadığı hiçbir tereddüte mahal vermeyecek şekilde ortaya konulmadan, 07.11.2005 tarihinden sonraki çalışmaların geçtiği işyerileri araştırılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda; davacının daha önce açtığı işçilik alacaklarına ilişkin dosya incelenmeden, davacının çalışmalarının sürekli olup olmadığı hiçbir tereddüte mahal vermeyecek şekilde ortaya konulmadan, 07.11.2005 tarihinden sonraki çalışmaların geçtiği işyerileri araştırılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davacının daha önce açmış olduğu işçilik alacaklarına ilişkin dosyayı dosya içerisine alarak incelemek, davacının hizmet cetvelinden 07.11.2005 tarihinden sonra hizmet bildirilen işyerilerinin davalı şirkete ait olup olmadığını araştırmak, re'sen bordro tanığı ve davacının tespitini talep ettiği dönemdeki komşu işyeri sahiplerini ve çalışanlarını tespit ederek dinlemek ve tüm bu delillerle davacının çalışmalarının mevsimlik mi yoksa sürekli mi olduğu hususunu hiçbir tereddüte mahal bırakmayacak şekilde ortaya koyarak varılacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10361, Karar No: 2024/12424, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10361 E.  ,  2024/12424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/637 E., 2024/245 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9590, Karar No: 2013/23001, Tarih: 16.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9590 E.  ,  2013/23001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/03/2013 tarih ve 2011/634-2013/136 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların tasfiye halinde Doğan Triko Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin hissedarı olduklarını, davacının anılan şirketin yönetim kurulu başkanı, davalının ise başkan yardımcısı ve tasfiye memuru olduğunu, Bakırköy 3.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/904 E. Sayılı kararı ile davalının tasfiye memurluğundan azledildiğini, davalının vergi dairesine şikayeti sonucu anılan şirkete resen vergi tahakkuk ettirildiğini, müvekkili tarafından vergi dairesine 78.509,09 TL, tasfiye memuru ücreti olarak da 3.500,00 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemelerin şirket mal varlığından karşılanmasının mümkün olmadığını, müvekkili tarafından yapılan toplam 82.009,09 TL ödemenin davalıya düşen 1/3 lük kısmının tahsili için İstanbul 14. İcra müdürlüğünün 2011/6597 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının borca itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, davalının %40 tan az olmamak üzere icra tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıyı şirket yönetimindeki haksızlık ve usulsüzlükleri nedeniyle ilgili mercilere şikayet ettiğini, bunun üzerine şirkete vergi ve cezalar kesildiğini, vergi ve cezalar için müvekkilinin uzlaşmaya gittiğini ve ödenmesi gereken tutarı da ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 78.509,09 TL vergi borcunun tasfiye dönemi öncesinine ait olup, 52,149,09 TL'sinin ..., 26.360,00 TL'sinin Ahmet Nadir Ülkü tarafından ödendiği, bu durumda davacının ödemeyi kanuni temsilcilerin sorumluluğu bakımından kendi adına değil, tasfiye halinde şirket adına yapmış olduğunun kabulü gerektiği, şirket yevmiye defterinde söz konusu ödemelerin şirketin ortaklara borcu olarak kaydedildiği, davacının alacağını davalıdan değil, ortağı oldukları tasfiye halindeki şirketten talep etmesi bunun için de şirketin tasfiyesinin sonucunu beklemesinin zorunlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, husumetten reddedildiğine göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesi uyarınca gösterilen dava değeri üzerinden maktu vekalet ücretini geçmemek üzere nispi vekalet ücreti verilmesi gerekir ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3. bendinde yer alan ''...3256,99 TL...'' ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ''....1.320,00TL...'' ibaresinin eklenmek suretiyle kararın düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2975, Karar No: 2024/8899, Tarih: 20.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2975 E.  ,  2024/8899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/119 E., 2023/568 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 18.02.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a maddeleri gereğince cezalandırılması talep olunmuştur.

2. İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 2022/116 Esas, 2022/498 Karar sayılı kararı ile sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 188/4-a maddeleri gereğince 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ek savunması alınmak suretiyle cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İlgili karara karşı sanık müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28.Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli, 2023/119 Esas, 2023/568 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Atılı suçu işlediğine dair somut hiçbir delil bulunmamasına rağmen eksik araştırma ile hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, evine gelen şahıslara uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Atılı suçu işlediğine dair somut hiçbir delil bulunmamasına rağmen eksik araştırma ile hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, evine gelen şahıslara uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkindir.

2. Olay tarihinde, sanığın ikametinin önünde uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair görüntü/video kayıtlı ihbar üzerine, kolluk kuvveti tarafından, ikamet çevresinde yapılan tarassut çalışmaları neticesinde, H.T'nin ikamet önünde beklediğinin görüldüğüne, yanına gidilerek ne için burada olduğu sorulduğunda, "... ile irtibat kurduğunu ve onun madde getirmesini beklediğini" söylediğine, bu şekilde şahsın izlemeye alındığına, o esnada binanın alt tarafında bekleyen H.C isimli şahsın yanına gelen sanık ...'ın, H.C'ye bir şey vereceği esnada kolluk tarafından yakalandığına, sanığın sol avuç içindeki şey kontrol edildiğinde, eroin olduğu değerlendirilen madde olduğunun görüldüğüne, devam eden kaba üst yoklaması sonucunda üzerinden 2 gr uyuşturucu olduğu değerlendirilen madde ile 2 adet üzerinde Suboxone yazılı hap ele geçirilerek muhafaza altına alındığına dair olay tutanağı ve sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığına dair ihbar görüntüleri dosyada mevcuttur.

3. Ele geçen maddelere, İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 22.11.2021 tarihli ve 2021/6763 Değişik İş sayılı kararı ile usule uygun şekilde süresinde el konulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 18.01.2022 tarihli rapor ile, sanıktan ele geçen 3.2 ve 2 gram olan maddelerin, 6-MAM ve eroin maddelerini ihitiva ettiği, Suboxone olarak satılan tabletlerin ise BUPRENORPHINE ve NALOXONE maddelerini içerdiği tespit edilmiştir.

5. İrtibat kurulan 0543 \*\*\* \*\* 94 numaralı hattın sanık tarafından kullanıldığı beyanlar ile tespit edilmiştir.

6. Sanığın telefonu üzerinde yapılan inceleme neticesinde uyuşturucu ticaretine yönelik herhangi bir mesajlaşma bulunamadığına dair tutanak dosyada mevcuttur.

7. Satış yapılan yerin okul, cami gibi yerlere 200 metreden az yürüme mesafesinde olduğu Ataşehir Belediye Başkanlığının yazı cevabı ile belirlenmiştir.

8. H.T ve H.C kollukta bilgi veren sıfatı ile alınan ifadelerinde "Uyuşturucu almak için sanık ile buluştuklarını, o esnada polislerin geldiğini" beyan etmişlerken H.T mahkemede "Kolluk ifadesinin doğru olmadığını, sanıktan uyuşturucu almadığını" belirtmiştir.

9. Tutanak mümzii A.B tanık olarak alınan ifadesinde, tutanak içeriğinin doğru olduğunu belirterek, "Sanık ...'a müdahale ettiğimizde ... yanına gidiyordu. ...'a birşey vereceği esnada ...'ı yakaladık. Elini uzatmıştı. ...'a doğru uzattığı elinde eroin vardı. Cebinde de gene başka bir eroin ve hap olduğunu hatırlıyorum." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

9. Tutanak mümzii A.B tanık olarak alınan ifadesinde, tutanak içeriğinin doğru olduğunu belirterek, "Sanık ...'a müdahale ettiğimizde ... yanına gidiyordu. ...'a birşey vereceği esnada ...'ı yakaladık. Elini uzatmıştı. ...'a doğru uzattığı elinde eroin vardı. Cebinde de gene başka bir eroin ve hap olduğunu hatırlıyorum." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile olay tarihinde, sanığın ikametinin önünde uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair görüntü/video kayıtlı ihbar üzerine, kolluk kuvveti tarafından, ikamet çevresinde yapılan tarassut çalışmaları neticesinde, sanığın ikametinin önüne gelen H.T ve H.C isimli şahıslara uyuşturucu vereceği esnada yakalandığı, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından düzenlenen 18.01.2022 tarihli rapor ile, sanıktan ele geçen 3.2 ve 2 gram olan maddelerin, 6-MAM ve eroin maddelerini ihtiva ettiği, Suboxone olarak satılan tabletlerin ise BUPRENORPHINE ve NALOXONE maddelerini içerdiğinin belirlendiği,

Sanık her ne kadar suçlamayı kabul etmemiş ise de; H.T ve H.C'nin kollukta bilgi veren sıfatı ile alınan ifadelerinde " Uyuşturucu almak için sanık ile buluştuklarını, o esnada polislerin geldiğini" belirtmeleri, yine tutanak mümzii A.B'nin tanık olarak alınan ifadesinde, "Sanık ...'a müdahale ettiğimizde ... yanına gidiyordu. ...'a birşey vereceği esnada ...'ı yakaladık. Elini uzatmıştı. ...'a doğru uzattığı elinde eroin vardı. Cebinde de gene başka bir eroin ve hap olduğunu hatırlıyorum." şeklinde beyanda bulunması karşısında; sanığın ticaret amaçlı uyuşturucu madde bulundurduğunun sabit olduğu anlaşılmakla, mahkememenin kabulünde ve suçu nitelendirmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, bununla birlikte satış yapılan yerin okul, cami gibi yerlere 200 metreden az yürüme mesafesinde olduğu Ataşehir Belediye Başkanlığının yazı cevabı ile belirlenmesine rağmen sanık hakkında cezalandırma yapılırken, 5237 sayılı Kanun'un 188/4-b maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli, 2023/119 Esas, 2023/568 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.