muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2654, Karar No: 2018/5011, Tarih: 12.12.2018

Dairemizin bozma kararından sonra mahkemece alınan 28.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda, tespit raporunda birim fiyat esasına göre belirlenen imalâtların bedeli olan 101.745,00 TL’sine KDV eklenerek yüklenici alacağı hesaplanmış, 15.02.2017 tarihli

raporda da hesaplanan 8.245,50 TL’lik ve 7.929,00 TL’lik imalât kalemlerinde sözleşme kapsamı dahilinde ve dışında şartnameye göre %10 ayrım yapılmaksızın sözleşme kapsamında yapılan alanlar, tüm yapılan alanlardan çıkarılmış, kalan miktar piyasa fiyatlarına göre değerlendirilmiş, 25.800,00 TL’lik imalât kalemi yönünden de Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre piyasa fiyatlarının içerisinde KDV dahil olarak kabul edildiği halde bulunan bu miktara ayrıca KDV eklenmek suretiyle davacının toplam sözleşme dışı imalât alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece bozmaya uyulmakla bozma gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur. Hükme esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplama ,bozma ilamına uygun olmadığından mahkemece konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak alınacak rapora göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve bozma ilamına aykırı rapora göre karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/5172, Karar No: 2012/9011, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5172 E.  ,  2012/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, okul masrafları olan 13.706,81 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'ın ... Hazırlama Okulu öğrencisi iken okuldan ilişiğinin kesilmesi nedeniyle, davalıya öğrenimi süresince yapılan 13.706,81 TL masrafın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş; mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davalılardan ...’ın okula girerken vermiş olduğu yüklenme senedinin tanzim tarihinde reşit olmaması nedeniyle velisi olarak babası

... tarafından imzalandığı; fakat dava tarihi itibarıyla yükümlünün reşit olduğu anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, davalı ... hakkındaki davanın esasına girilerek karar verilmesi, davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine ve davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmesi,

2-Dosya içerisinde bulunan ... Noterliğince 03.09.1999 tarihinde 5850 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde, öğrencinin okulla ilişiğinin kesilmesi halinde hangi kalem masraflardan sorumlu olacağı ayrıntılarıyla yazılmıştır. Sayılan bu gider kalemleri arasında atış, personel ve amortisman gideri bulunmadığından davalıların davaya dayanak oluşturan maliyet çizelgesindeki bu giderlerden sorumlu tutulamayacağının ve davalıların kalan faiz borcunun bu giderler düşüldükten sonra kalan miktar üzerinden hesaplanması gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22677, Karar No: 2013/18321, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/22677 E.  ,  2013/18321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16.10.1991 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de;

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11890, Karar No: 2016/15034, Tarih: 28.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/11890 E.  ,  2016/15034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda .....Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/12/2015 tarihli ve 2015/2775 soruşturma, 2015/1709 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararını müteakip, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunumun 31/1. maddesi ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 7 ve 8. maddeleri uyarınca çocuklara özgü koruyucu ve destekleyici tedbirlerine hükmedilmesi talebinin görev yönünden reddine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2016 tarihli ve 2016/3 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına ilişkin ....Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/94 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 18.04.2016 tarih ve 2016/3128 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.05.2016 tarih ve 2016/191570 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi gereğince hükmolunan koruyucu ve destekleyici tedbir kararını alma yetkisinin Çocuk Koruma Kanunu'nun geçici 1/4. maddesindeki “Çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararları görevli aile veya asliye hukuk mahkemelerince alınır.” hükmü karşısında itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; .... Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/94 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 28.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10144, Karar No: 2011/14435, Tarih: 13.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10144 E.  ,  2011/14435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye-Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının müvekkillerine ait taşınmazda sözlü kira sözleşmesiyle kiracı olduğunu, aylık kira bedelinin 250 TL olup, 2010 yılı Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim ayı kira bedellerinin 1000 TL olarak ödenmesi gerekirken 200 TL olarak ödendiğini bakiye 800 TL kira alacağının ihtar tebliğine rağmen ödenmediğini belirterek temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesine ve 800 TL kira alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı yargılamaya katılmamış ve bir cevap da vermemiştir.

Davacı davada sözlü kira sözleşmesine dayanmış, davalı temyiz dilekçesinde aktin varlığına karşı çıkmayarak kira miktarı konusunda uyuşmazlık çıkarmıştır. Bu gibi hallerde davacı iddia ettiği kira parasının miktarını kanıtlamak zorundadır. HUMK.nun 288. maddesine göre kira alacağı miktarını tanıkla kanıtlama olanağı yoktur. Davacı dava dilekçesinde ve delil listesinde "her türlü yasal delile" dayandığından bunun içinde yemin delilinin de bulunduğunun kabulü gerekir.Mahkemece davacıya kira miktarı yönünden davalıya yemin teklif etme hakkı olduğunun hatırlatılması, kira miktarının davacı tarafından kanıtlanamaması halinde davalıya bildirdiği miktar üzerinden ödeme belgelerini sunması için süre ve imkan tanınması ve sonucuna göre karar verilmesi gekekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15324, Karar No: 2014/15242, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15324 E.  ,  2014/15242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada...22. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ...25. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi,gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, haksız fiilden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, davanın haksız fiil hükümlerinden meydana geldiğini belirterek görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın kat mülkiyetinden doğan sorumluluktan kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

634 sayılı Kanunun 35/b maddesinde "Ana gayrimenkulün gayesine uygun olarak kullanılması, korunması, bakımı ve onarımı için gereken tedbirlerin alınması" hükmüne, 16. maddesinde “Kat malikleri ana gayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar.” hükmüne yer verilmiş, diğer yandan aynı Kanunun Ek 1. maddesi ile de “Bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, davacı üst katında bulunan davalıya ait daireden su sızması nedeniyle kendi dairesinde hasar meydana geldiğini ileri sürerek tazminat talebinde bulunmuştur. Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu ana taşınmazda kat mülkiyeti kurulmuş olduğu anlaşılmakta ise de; uyuşmazlığın ana taşınmazın ortak alanından kaynaklanmadığı, üst katta bulunan bağımsız bölümden su sızması nedeniyle alt katta bulunan bağımsız bölümde hasar meydana geldiği iddiasına dayalı olarak haksız fiilden kaynaklandığı anlaşıldığından, Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan kaynaklanmayan davanın Borçlar Kanunu'nda düzenlenen haksız fiil hükümlerine göre çözümlenmesi ve uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nin 21. ve 22. maddeleri gereğince ...25. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7493, Karar No: 2023/1710, Tarih: 02.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/7493 E.  ,  2023/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/295 Esas, 2021/39 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/248 Esas, 2021/329 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçu işlemediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçu işlemediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde sattığı ve . .... plakalı aracı kullandığına dair edinilen bilgilere istinaden ikamet çevresinde yapılan fiziki takipte; bahse konu aracın ikametin önünde park halinde olduğu, haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanıklar ... ve ...’ın sanığın ikametinin olduğu taraftan geldiklerinin görüldüğü ve müdahale edildiğinde, tanık ...’ın yere attığı birey dershaneleri ibareli üzerinde mor renk kalemle el yazıları bulunan kağıda sarılı halde net 0,25 gram sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde ele geçirildiği, akabinde Cumhuriyet savcısının yazılı arama emriyle sanığın da bulunduğu sırada ikametinde yapılan aramada; sanığın polisleri görünce yere attığı birey dershanesine ait soru kitapçığı kağıt parçasının içinde tanıktan ele geçen ile aynı olan mor renk kalemle el yazıları bulunan kağıda sarılı halde net 0,5 gram aynı nitelikte sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde ile sanığın üzerinde 390,00 TL para ele geçirildiği olayda; fiziki takip tutanağı, tanık ve sanıkta ele geçen maddelerin aynı nitelikte olması, tanıkta ele geçen uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu kağıt ile sanıktan ele geçen uyuşturucu maddenin sarılı olduğu kağıdın benzerliğine dair tutanak, tanık ...’ın kolluk aşamasındaki müdafili beyanı ve teşhisiyle sabit olduğu, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün tekerrüre esas alınan ilamın esas numarasının hatalı yazılması ile şahit numune olmamasına karşın müsaderesine karar verilmesi nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/248 Esas, 2021/329 karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2021/248 Esas, 2021/329 karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen

temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.