muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2043, Karar No: 2019/3629, Tarih: 09.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2043 E.  ,  2019/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Red

Proses Organizasyon Yapım ve Yay. Matbaacılık Rek. İnş. Ltd. şirketinin müdürü olan sanık hakkında, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Mahkemenin ret kararına dayanak teşkil eden, İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 17.02.2015 tarihli 2013/532 esas ve 2015/55 karar sayılı, sanığın aynı şirketteki müdürlük görevi nedeniyle 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından mahkûmiyetine ilişkin kararının Dairemizin 2018/3020 sırasında temyiz incelemesinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceğinden, mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyanın getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ile sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, mükerrer kamu davası açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, ...... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6087, Karar No: 2024/926, Tarih: 24.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6087 E.  ,  2024/926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/25-2022/117

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-45202

EK KARAR TARİHİ : 23.02.2022

DAVA TARİHİ : 25.03.2021

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kabulü/ İtirazın kısmen kabulü /Başvurunun kısmen kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/118961

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece 23.02.2022 tarihli ek karar ile temyiz kanun yolu başvuru harcı ile temyiz karar harcının (nispi) ödenmemesi sebebiyle davalının temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli nispi harcın süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz başvurusunun reddine yönelik 23.02.2022 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre mahkemece ödenmeyen temyiz nispi harcının bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra davalı vekiline e-tebligat şeklinde 24.01.2022 tarihinde tebliğ edilmiş, 29.01.2022 tarihinde alıcının hesabına iletilmesine müteakip mevzuat gereği belirlenen süre sonunda otomatik olarak okundu sayılmıştır. Temyiz nispi harcı davalı vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Temyiz başvurusunun reddine ilişkin mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 23.02.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5366, Karar No: 2017/24331, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/5366 E.  ,  2017/24331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31918, Karar No: 2013/19505, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31918 E.  ,  2013/19505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 13.03.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15643, Karar No: 2023/5572, Tarih: 01.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15643 E.  ,  2023/5572 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;

Dairemizce bozulmasına karar verilen karar, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 17.03.2020 tarihli ve 2019/947 Esas, 2020/383 Karar sayılı kararıdır. Bölge Adliye Mahkemesinin verdiği karar Dairemizce bozulduğundan, dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, maddi hataya dayalı olarak İlk Derece Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilâmına uyularak işbu temyize konu karar verilmiş ise de dosyanın maddi hata sonucu İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş olması yasal olarak yetkisiz olan İlk Derece Mahkemesini yetkili hale getirmez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, bozmaya uyulup uyulmayacağı konusunda ve sonucuna göre işin esası hakkında karar verme yetkisi Bölge Adliye Mahkemesine ait olup İlk Derece Mahkemesince bu husus gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması doğru olmayıp verilen karar yok hükmündedir.

Bu nedenle, yetkisiz İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın "yok hükmünde olduğunun tespitiyle; kararın ortadan kaldırılmasına" ve Dairemizin 04.11.2021 tarihli ve 2020/4733 Esas, 2021/12625 Karar sayılı bozma ilâmı uyarınca inceleme ve işlem yapılmak üzere dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1. İlk Derece Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18173, Karar No: 2012/23150, Tarih: 08.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18173 E.  ,  2012/23150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6250 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden husumetten reddi, diğer davalı yönünden kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı ... Halı ve Mobilya Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı davasında, davalıların yaptığı hafriyat çalışmaları sırasında, bahçesindeki ağaçların ve evinin hasar gördüğünü belirterek 6250 TL tazminatın yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.Davalı ... Halı ve Mobilya Limited Şirketi vekili cevabında, hafriyat çalışmaları nedeniyle davacının bir zarara uğramadığını, davacı tarafından yaptırılan delil tespit raporunu kabul etmediklerini beyan etmiştir.Mahkemece; davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, davalı ... Halı ve Mobilya Limited Şirketi aleyhine açılan davanın ise tespit raporu dayanak yapılmak suretiyle kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Halı ve Mobilya Limited Şirketi vekili tarafından temyiz etmiştir.Davadan önce yaptırılan tespit raporlarına göre, davalılar tarafından yapılan inşaat çalışmaları sırasında davacıya ait evin ve ağaçların zarar gördüğü belirtilmiş, alınan bilirkişi raporlarına karşı yargılama sırasında davalı ... Halı ve Mobilya Limited Şirketi tarafından itiraz edilmiştir.6100 sayılı HMK'nun 400-406.maddeleri (1086 sayılı HUMK'nun 368-374.maddeleri) gereğince, delil tespitinde, "Taraflardan her biri, görülmekte olan bir davada henüz inceleme sırası gelmemiş yahut ileride açacağı davada ileri süreceği bir vakıanın tespiti amacıyla keşif yapılması, bilirkişi incelemesi yaptırılması ya da tanık ifadelerinin alınması gibi işlemlerin yapılmasını talep edebilir."Delil tespitinin konusunu maddi vakıalar oluşturur ve bilirkişi raporunda belirtilen zarar miktarı davacı lehine kazanılmış hak doğurmaz. Yani delil tespiti kesin delil niteliğinde değildir.Davada, davacının evine ve ağaçlarına verilen zarar bedelinin tahsili talep edilmektedir.Bu durumda, mahkemece; davalının inşaat çalışmaları nedeniyle, davacının evine ve ağaçlarına verilen gerçek zarar miktarının araştırılması için davacı ve davalı tarafın yargılama sırasında sunduğu delillerde değerlendirilmek suretiyle, mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken,eksik incelemeyle karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30639, Karar No: 2013/32494, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/30639 E.  ,  2013/32494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasını almak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; yapılan uyarlama ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin lehe olduğu kabul edilerek bu yasa maddesi uyarınca hüküm kurulurken, takdir edilen 5 gün adli para cezasının hangi miktar üzerinden çarpılacağının ve toplam adli para cezası tutarının belirtilmeyerek hükümde tereddüt yaratılması;

2)Uyarlama yargılaması niteliği itibariyle hükümlünün lehine olan yasanın belirlenmesine yönelik olup hükümlü aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin yargılama giderinin hükümlüden tahsiline karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA,, ancak kısa kararda, gün olarak belirlenen adli para cezasının hangi miktar üzerinden hesaplanacağı belirtilmemiş ise de, gerekçeli kararda toplam miktarın 100,00 TL olarak belirlenmesi karşısında, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgilbölümün tümden çıkarılarak, hüküm fıkrasına, “ sanık hakkında belirlenen 5 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/1. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL'den hesap edilerek 100,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, sanığın neticeten 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4454, Karar No: 2021/8038, Tarih: 02.11.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4454 E.  ,  2021/8038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve velâyet yönünden; davacı kadın tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.11.2021 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davacı ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince davalı erkek tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi hükmünü davalı erkek istinaf etmiş, bölge adliye mahkemesince erkeğin tazminatlara ve ortak çocuk Yiğitcan yararına hükmolunan nafakalara yönelik istinaf istemleri kısmen kabul edilmiş, erkeğin sair istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Davalı erkek cevap dilekçesi ile diğer iddiaları yanında eşinin başka bir erkekle olağan dışı telefon görüşmeleri yaptığını ileri sürmüş ve delil olarak telefon iletişim kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece telefon numaralarına ait görüşme kayıtları istenmemiştir. Davalı erkek tarafından delil olarak dayanılan kadının telefon görüşme kayıtlarının getirtilmesi, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; hukuki dinlenilme hakkına (HMK m. 27) aykırılık oluşturacak şekilde, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre erkeğin sair temyiz itirazları ile kadının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 3.050,00 TL vekalet ücretinin Özler'den alınarak Muharrem'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.02.11.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/17814, Karar No: 2020/1943, Tarih: 01.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/17814 E.  ,  2020/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekilleri tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilerek Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.