muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/24875, Karar No: 2017/11249, Tarih: 19.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/24875 E.  ,  2017/11249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: DavanınAdana Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Yüreğir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Yüreğir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalılardan Yüreğir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalılardan Yüreğir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7960, Karar No: 2021/12813, Tarih: 09.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/7960 E.  ,  2021/12813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasında verilen hükme dair bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulüne yönelik olarak verilen karar hakkında davalı tarafça verilen temyiz dilekçesinin ilk derece mahkemesince; kararın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle reddine dair verdiği ek kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

HMK'nun "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesinde; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kanunun "İstinaf Dilekçesinin Reddi" başlıklı 346 ncı maddesi; "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.",

"Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesi;"Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir.

Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir." hükümlerini içermektedir.

Diğer taraftan, HMK'na dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece

Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 346 ncı madde hükmünün temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından verilen karara karşı ilgili bölge adliye mahkemesine veya ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli temyiz incelemesini gerçekleştireceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan ön incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davacı vekili tarafından istinaf dilekçesi verildiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda başvuru hakkında verilen kararın temyizinin kabil olmadığı belirtilerek tebliğ işlemlerinin yapılması için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, tebliğe çıkartılan bölge adliye mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, temyiz dilekçesinin kesin olan bir karara karşı verildiği gerekçe gösterilerek temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar verildiği, bu ret kararına karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine dosyanın ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, 09/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18979, Karar No: 2015/22859, Tarih: 01.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/18979 E.  ,  2015/22859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın katılanın rızası olmaksızın katılana ait olan taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarını kestiği böylece sanığın mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunmasında dedesi olan tanığın araziyi temizleyerek ekin ekmesini söylemesi karşısında araziyi kaplayan otları temizlediğini ve bahçe içerisinde bulunan bir adet dut ağacını keserek buğday ektiğini beyan etmesi ancak dut ağacının yaş olduğuna ve sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair delil bulunmaması karşısında mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23329, Karar No: 2016/10302, Tarih: 25.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23329 E.  ,  2016/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2012/230-2013/715

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı H.. Z.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 18.04.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, istenildiğinde yararlanıp yararlanamayacağı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Samsun Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile Terme Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11414, Karar No: 2015/4582, Tarih: 11.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11414 E.  ,  2015/4582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanıklar ... ve ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, TCK'nın 62, 51/1.maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2-Sanık ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, TCK'nın 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

3-Sanıklar ... ve ...hakkında, 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, TCK'nın 39/2-b, 62, 53/1, 54, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... İl Emniyet Müdürlüğü ... Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince yapılan istihbari çalışma neticesinde, sanık ...'nın ... ilçesinde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı faaliyetlerinde bulunduğu bilgisine ulaşıldığı, bunun üzerine ...Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturma kapsamında, ...Sulh Ceza Mahkemesinin 23.05.2012 tarih ve 2012/120 değişik iş sayılı iletişimin dinlenmesi ve kayda alınması ile teknik takip kararıyla, sanık ...'nın iletişiminin dinlenmesi ile kayda alınmasına ve sanığın ayrıca fiziki takibinin yapılmasına

başlandığı, sanık ...'nın, sanıklardan ... ve ... ile yaptığı görüşme içeriklerinden, sanık ..., babası sanık ... ve sanık ...'in ...ilçesi, ...köyünde kültür varlığı bulabilmek amacıyla kazı yaptıkları, bu kazı faaliyetleri ile sanıklar ... ve ...'in de ilgilerinin olduğunun anlaşıldığı, yine yapılan fiziki takipler sonucu, 29.05.2012 günü sanık ...'nın aracı ile kazı yapılan bölgeye gittiği, burada sanıklardan ... ve ... ile birlikte kazı yaptıklarının tespit edildiği, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanıklardan ..., ... ve ...'in 14.09.2012 tarihli sorgu ifadelerinde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla, ...'a ait olduğunu bildikleri arazide kazı yapmaya karar verdiklerini, kazılacak yerleri tespit ettikleri dedektörleri de sanık ... vasıtası ile sanık ...'den temin ettiklerini, bu arazide kazı yaptıklarını ancak bir şey bulamadıklarını beyan ettikleri, ...Sulh Ceza Mahkemesinin 11.09.2012 tarih ve 2012/206 değişik iş sayılı arama kararıyla sanık ...'ın, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 12.09.2012 tarih ve 2012/482 değişik iş sayılı arama kararıyla da sanık ...'in ikametinde aramanın yapıldığı ve suçta kullanılan arama dedektörlerinin ele geçirildiği, sanık ...'in verdiği ifadesinde, diğer sanıkların kazıyı ruhsat alarak yaptıklarını zannettiğini, bu nedenle kazıya yardımcı olduğunu, kendisinin kazı faaliyetine hiç katılmadığını, sadece kazı yapılacak bölgeye dedektörü ile gittiğini, ancak yağmurun yağmaya başlaması ile olay yerinden ayrıldığını beyan ettiği, gerek dosya kapsamındaki beyanlardan ve gerekse sanık ... ile sanık ... arasında geçen 25.05.2012, 06.08.2012, 10.08.2012 ve 13.08.2012 tarihli görüşme içeriklerinden anlaşılacağı üzere, sanıklar ... ve ..'in, ...'dan aldıkları dedektörü de kazı faaliyetinde kullandıkları ve sanıklar ... ile ...'in, kültür varlığı bulabilmek amacıyla yapılacak kazıda kullanılacağını bildikleri halde dedektörleri diğer sanıklara verdikleri, olay yerinde yapılan 23.04.2013 tarihli keşfe iştirak eden arkeolog bilirkişiden alınan raporda, kazı yapılan... köyü, 101 ada, 2 sayılı parselin bulunduğu bölgenin, sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi anlamında korunması gerekli bir yer olmadığının, 2x1 metre genişliğinde ve 1,5 metre derinliğinde kazının ve buna 3 metre mesafede küçük bir kazının yapıldığının tespit edildiği, tüm dosya kapsamından sanıklar ..., ... ve ...'in kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı yaptıkları, diğer sanıklar ... ve ...'in ise bu kazı faaliyetine bizzat iştirak etmedikleri, ancak araç sağlayarak yardımda bulundukları ve sanıklar ..., ... ve ...'in üzerlerine atılı suçun sabit olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, üzerlerine atılı suçu işlemediklerine, bu nedenle beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B-)Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, üzerlerine atılı suçu işlemediklerine, bu nedenle beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Cezası ertelenen sanıklar hakkında, TCK'nın 51/3 maddesi gereğince ceza süresinden az olmamak üzere denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle denetim süresi belirlenirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli olmayan yerde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla yapılan kazının, özel mülkiyete konu arazide gerçekleştirildiği ve arazi sahiplerince bir zarar iddiasında bulunulmadığı, mahkemece kamunun bir zararının bulunup bulunmadığı yönünde bir araştırmanın da yapılmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, “kamunun uğradığı zararı aynen iade sureti ile gidermedikleri anlaşıldığından” şeklindeki yasaya uygun olmayan ve yetersiz gerekçe ile sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1433, Karar No: 2021/9031, Tarih: 25.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/1433 E.  ,  2021/9031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu ile sanık ...’e yüklenen “2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgularının yapıldığı 07.06.2012 ve 18.10.2012 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanıklar ..., ..., ... ve ...’a yüklenen “2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 ve 31.08.2009 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar ..., ..., ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1811, Karar No: 2014/603, Tarih: 07.05.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1811 E.  ,  2014/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/849-2013/238

Taraflar arasındaki “toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan fark işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 10.04.2012 gün ve 2010/654 E. 2012/344 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 02.07.2012 gün ve 2012/22171 E. 2012/25111 K. sayılı ilamı ile;

“…A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işveren A.. Ş..nin alt işvereni .. Limited Şirketinin işçisi olarak çalışan davacının Nakliyat İş Sendikasına üye olduğunu, üye sendika ile .. Ltd.Şti şirketi arasında 26.12.2007 tarihli toplu iş sözleşmesinin imzalandığını, uzun yıllardan beridir süre gelen asıl işveren - alt işveren ilişkisinin, alt işverenin Sendika ile TİS imzalayacağını öğrenen davalı .. A.Ş tarafından 2008 yılında yenilenmeyeceğinin alelacele taşerona bildirilerek sonlandırıldığını, bu ilişkinin A.. Ş.. tarafından sonlandırılmasının tek nedeninin, sendikadan ve imzalanan toplu iş sözleşmesinin kendisine yükleyeceği külfetten kurtulmak olduğunu, davacının iade kararına rağmen işe başlatılmadığını, davacının Toplu İş Sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarihten geçersizliğine karar verilen fesih tarihine kadar sözleşmeden kaynaklanan fark alacakları bulunduğunu, ayrıca işe başlatılmayan davacıya Toplu İş Sözleşmesinin uygulanmaması nedeni ile kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının eksik ödendiğini belirterek, fark kıdem, fark ihbar, fark sendikal (işe başlatmama) tazminatı ile fark ücret ve fark boşta geçen süre ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının fark talebinin .. Ltd.Şti. ile Nakliyat İş Sendikası arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesine dayandığını, buna karşın kesinleşen işe iade davalarında .. Ltd.Şti. ile davalı.. A.Ş arasındaki asıl işveren - alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığı ve .. Ltd.Şti. işçilerinin baştan itibaren işçisi olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle .. Ltd.Şti şirketi ile imzalanan TİS’in uygulanmasının mümkün olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve emsal kararlara itibar edilerek, asıl işveren - alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı kanunda kabul edilen temel esaslara uygun görülmekte olup, çalışan işçiler baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayıldığından, alt işverenin işlerinin asıl işverene işletmesine bağlanması gerekmekte olup, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olarak görülmemesi gerekmekte olup, hükümsüzlüğün ileriye etkili olduğuna dair Yargıtay içtihatları da bulunduğundan muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerektiği, toplu iş sözleşmesi de baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmaması esası asıl işveren alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alınmış olup uyuşmazlık konusu olayda davalı ..A.Ş ile alt işveren .. Ltd.Şti. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun 14/12/2009 tarihinde kesinleştiği, davacının üyesi olduğu nakliyat iş sendikası ile davalı .. A.Ş nin alt işverenin .. Ltd.Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesini imza tarihinin ise 27/12/2007 olduğu, hükümsüzlüğün ileriye yönelik olarak etkili olduğu, davacının alt işverenin taraf olduğu ve imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinden yararlanması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Bir toplu iş sözleşmesi bir gerçek veya tüzel kişiye ait aynı iş kolunda bir veya birden çok işyerini kapsayabilir. Önemli olan işkolunda örgütlü işçi sendikasının her iş yeri için ayrı ayrı toplu iş sözleşmesi yapma yetkisine sahip olmasıdır. Toplu iş sözleşmesi yapma yetkisi; toplu iş sözleşmesi yapma ehliyetine sahip taraflardan birinin sözleşmenin diğer tarafını toplu iş sözleşmesi imzalatmak amacıyla toplu iş görüşmesine çağırabilme yetkisini ifade eder. Toplu İş Sözleşmesi, ehliyeti olmayan kişi ve kuruluşlarca akdedilemez. Keza aynı iş yerinde aynı dönemde birden fazla toplu iş sözleşmesi yapılamaz. Ehliyete sahip olmayan taraflarca yapılan Toplu İş Sözleşmesi geçersizdir.

Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmanın temel koşulları Toplu İş Sözleşmesinin uygulandığı işyerinde çalışır olmak ve 2822 sayılı Yasanın 9/1 maddesi gereğince işverenin faaliyet alanı kapsamına giren işkolundaki sendikaya üyeliğin gerçekleşmesidir. Bir işçi çalıştığı işyerinin kapsamına giren işkolundaki bir sendikaya üye olabilir. Bu mutlak emredici bir kuraldır.