muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2314, Karar No: 2012/17503, Tarih: 16.10.2012

Bu yönden yapılacak iş; kazalı işçinin ücret ve artışlarının ... hükümlerine göre belirlemek hüküm tarihine en yakın tarihteki ücret artışları da nazara alınarak tazminatı yöntemince belirlemektir.

b) Hükme esas alınan hesap raporunda gelirin destekten yoksun kalanlara paylaştırılmasında muris,eş ve çocuklara eşit şekilde pay verilerek hesap yapılması da yerleşmiş uygulamalara aykırı olmuştur. Gerçekten desteğin gelirinin paylaştırmasının nasıl yapılacağına dair matematiksel bir ölçüt bulunmamakla birlikte yerleşmiş uygulamalar ile destek ile eşe ayrılan payın çoçuklar ile aynı olmadığı çocuk sayısının çoçuklar arasındaki paylaşımda etkili olduğu kabul edilmekle birlikte bu payın sağ kalan eş ile aynı olmadığı, destek muris ile eşin paylarının daha yüksek oranda belirlendikten sonra kalanın çocuklar arasında çocuk sayısı dikkate alınarak belirlendiği ve bu uygulamanın ...’nun eş ve çocuklar yönünden gelir bağlama işlemlerinde esas alınan oranlara da benzerlik sağladığı gibi yerleşmiş Yargıtay ilkelerinin, uygulamada toplumsal adalet duygusunun tatmini yönünden de kabul gördüğü ortadadır.

c) Maddi tazminat davalarında, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut verilen nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacak, 60 yaşından sonra da bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabına pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan bu tür aylıklarda meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif dönemin de zarar hesabına dahil edilmesi gerekirken bu yönden hesaplama yapılmayan bilirkişi raporu esas alınması da usul ve yasaya aykırı olmuştur.

d)Öte yandan,Mahkemece, Dairemizin önceki uygulamalarına göre maddi zararın belirlenmesi sırasında, Kurumca bağlanan gelirlerin en son peşin değeri düşülerek sonuca gidildiği görülmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2022/851, Karar No: 2023/485, Tarih: 08.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/851 E.  ,  2023/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Red

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 15. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı belediye tarafından yapılan yağmur suyu drenaj ve kanalizasyon hatları yapım işleri ihalesini kazandığını, sözleşmede kararlaştırılan edimleri fazlasıyla yerine getirdiğini, davalı idarenin şartname ve sözleşme haricinde bazı hizmetler talep ettiğini, bu hizmetlerin bedelinin ödeneceğini belirtmiş olmasına rağmen bedellerin ödenmediğini, ayrıca müvekkilinin şartname ve sözleşmede yapılan yanlış hesaplamalar nedeni ile fazladan iş ve masraf yapmak zorunda kaldığını, davalı tarafından kanuna aykırı şekilde bir takım kesintiler yapılarak, ihale bedellerinin eksik ödendiğini belirterek, fazladan yapılan kazı işi için 104.000,00TL, mıcır işi 204.000,00TL, yapılan haksız kesinti 18.000TL kalıp bedeli 82.000,00TL, baca işi için 44.000,00TL, elektrovizyon kaynak işi için 22.000TL kanalizasyon özel baca için 35.000,00TL olmak üzere toplam 509.000,00 TL alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davacı vekili cevap dilekçesinde; davacının ihale edilen iş kapsamında alt yapı çalışmalarını 19/04/2011 tarihinde başlayıp 30/01/2012 tarihinde çalışmasını bitirdiğini ve idare tarafından geçici kabul yapıldığını, toplam 287 gün çalışması olup, fazla çalışması bulunmadığını, kazı genişliklerinin şartnamedeki ölçülere göre yapılmadığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının hak edişlere imza atıp ölçülerin doğru olduğunu ve ödemelerin birim fiyat cetvelinde belirtilen ölçülendirme birimlerine uygun olup kabul ettiğini, dava konusu alacağın ihaleye dayalı bir alacak olup sözleşme ve şartnameye dayalı alacaklarda, "idareye verilen ... tarihli dilekçemde yazılı ihtirazi kayıtla " cümlesinin veya bu anlama gelecek bir itiraz şerhi ile imzalaması gerektiğini, yüklenicinin itirazlarını bu şekilde bildirmediği taktirde hak edişi olduğu gibi kabul etmiş sayılacağını, davacının hak edişi alırken bu şekilde bir itirazı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.01.2019 tarihli ve 2014/915 Esas, 2019/15 Karar sayılı kararıyla; sözleşmenin eki olarak kabul edilen YİGŞ 'nin 39.maddesi uyarınca davacı tarafından düzenlenen hak edişlere usulüne uygun şekilde itirazi kayıt düşülmediğinden, yüklenicinin hak edişleri olduğu gibi kabul etmiş sayılacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 2015/1739 esas 2015/5988 karar sayılı bozma ilamı ile, taraflar arasında düzenlenen 19.04.2011 tarihli sözleşmenin 8.2.1. maddesinde Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin sözleşme eklerinden olduğu belirtilmiştir. Bu Şartname'nin 40. maddesinde yüklenicinin ara hakedişlere itirazı bulunduğu takdirde hakedişin bir örneğini idareye verdiği “... tarihli dilekçemde yazılıp itirazi kayıtla” şerhi vermek suretiyle itiraz etmesi gerekir. Aksi takdirde hakediş yüklenici bakımından kesinleşir. Mahkemece hakedişe dahil edilen miktarlar yönünden şartnamenin belirtilen hükmüne göre davanın reddine karar verilmesi isabetli ise de; davada hakedişe dahil edilmeyen imalât bedellerinden kaynaklanan alacakların da ödenmesi istenmiştir. Hakedişe dahil edilmeyen imalâtlar yönünden ayrıca itiraza gerek olmayıp zamanaşımı süresince bu işlerin bedeli istenebilir olduğu gerekçesiyle, mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca uzman bilirkişilerle mahallinde inceleme yapılarak davada istenilen kalemler yönünden hakedişe girenler ile hakedişe dahil edilmeyen imalâtların ayrımı yaptırılmalı, hakedişte yer alanlar yönünden (18.000,00 TL kesinti ile baca malzemelerine ilişkin fiyat farkı 44.000,00 TL vb.) usulüne uygun itirazı bulunmadığından reddine, hakedişe girmeyen imalâtlar için ise anılan Şartname'nin 22 ve 23. maddelerinde gösterilen yönteme göre bedeli hesaplanarak varsa alacağın hüküm altına alınması gerektiği belirtilerek kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya içerisinde bulunan belgelere istinaden yapılan değerlendirmede; davacının iddia etmiş olduğu kesinti miktarının 18.000,00 TL ve 44.000,00 TL olduğu, ilgili bozma ilamına göre, usulüne uygun şekilde ihtiraz-ı kayıt koyulmadığının tespit edildiği, yine davacının ihale şartnamesinde "elektro fizyon kaynak" olmamasına rağmen davalı tarafından yaptırıldığı böylece 22.000,00 TL tutarında zarara uğradığını iddia ettiği, Yapım İşleri Genel Şartnamesi madde 14.3'e sözleşmeye aykırı istek veya talimat karşılığında izleyeceği yolun açık olduğu, davacı tarafın usulüne uygun olarak bu yolu işletmediği, teknik şartnamede boru döşeme işleri tarifinde genel bir ifade kullanılarak her türlü birleştirme yönteminin uygulanabileceği, sözleşmede bulunan 600 mm, 700 mm ve 800 mm çaplı borularda uygulanabilecek yöntemin teknik olarak sadece kaynaklı yöntem olduğu idarenin elektro fizyon kaynak ile birleştirme yaptırmasında bir yanlış görülmediği, davacının bu talebinin yerine olmadığı belirlendiğinden davacının talebinin yerinde olmadığı, davacının talep etmiş olduğu kanalizasyon işinde kullanılan 600 mm, 700 mm, 800 mm ve 1000 mm özelliğindeki bacaların özel iç çapı 120 dış çapı 170 kalıplar için harcadığı 35.000,00 TL'yi talep ettiği, teknik bilirkişi ve şartname incelendiğinde "baca elemanında kullanılacak kalıplar, poz tarifinde belirtilen her türlü ekipman alet, edevat içerisindedir ..." şeklinde olduğu böylece talebin uygun olmadığı görüldüğünden, bozma ilamı, teknik şartname, uzman rapor dikkate alındığında davacının iddia etmiş olduğu alacak kalemlerine ilişkin yapmış olduğu harcamaların tarafların arasındaki sözleşmeye uygun olduğu, bu bağlamda davacının herhangi bir zarara uğramadığı değerlendirilmiş davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece yerinde yapılması gereken keşfin gerekçe belirtilmeksizin yapılmadığını, talepleriyle ilgili yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın davanın reddine karar verildiği, müvekkili şirket yetkilisinin hak edişlere imza atmasının, bu ölçülerin doğru olduğu, ödemelerin birim fiyat cetvelinde belirtilen ölçülendirme birimlerine uygun olduğunu kabul ettiği anlamına ve geçici kabule uygun olduğunu kabul ettiği anlamına gelmeyeceği, hak edişlerde yer almayan metraja ilişkin hususların hak edişlere itiraz edilmemesi halinde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, davacının sözleşmeye müdahalesinin mümkün olmadığı, bu durumun haksız şart olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan hakedişe dahil edilmeyen imalât bedeli ile haksız yapılan kesintinin, sözleşmede adet olarak kararlaştırılan baca elemanlarının adet yerine metre fiyatıyla ödenmesinden kaynaklanan fark alacağının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470-486 ncı maddeleri ve ilgili hükümleri, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu, diğer ilgili mevzuat.

3. Değerlendirme

1.Mahkemece bozma ilamı sorasında yapılan yargılamada; iddia edilen onarım işlerinin 2011 yılında yapıldığı, ilgili imalatların yer altında bulunduğu uzman bilirkişi mütalaasına göre, keşif yapmanın yargılamaya herhangi bir katkı sağlamayacağı, davacı iddialarının keşif yapılması halinde dahi tespitinin mümkün olmadığı belirlendiğinden, ayrıca bilirkişi raporu ile davacının fazladan yapıp karşılığını alamadığı veya alacağından dolayı haklı olduğu bir imalat ve uygulama olmadığı, davacının davadaki taleplerinden hakedişe girenler yönünden bozma ilamı ile davalı lehine kazınılmış hak oluştuğundan mahkeme kararı yerinde görülmüştür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenlere göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13088, Karar No: 2022/8318, Tarih: 25.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13088 E.  ,  2022/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 25/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/193, Karar No: 2012/2404, Tarih: 07.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/193 E.  ,  2012/2404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYNARCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/04/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalıya ait .. parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, tescile tabi olmayan alanlar olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davayı karşı beyanda bulunmamıştır.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece, "...mahkemece 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kadastro tespiti ile dava tarihi arasında 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak, her davanın açıldığı tarihteki koşullara bağlı olduğu, bir tarafın dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı; bu durumda, yapılan uygulamalar neticesinde dava tarihinde davacı Hazine'nin davasında haklı olduğu gözetilerek, yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması gerektiği " gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyulmuş olmakla yapılan yargılama sonucunda 3402 sayılı Yasa'nın 5841 sayılı Yasa ile değişik 12/son maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı.

Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; tapu iptal ve kayıt terkini isteğine ilişkin olup, yerel mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine; Dairece, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak yargılama giderleri ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulması gereğine değinilerek kararın bozulduğu ve mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın hak düşürücü süreden reddine, yargılama giderlerinin, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16.maddesiyle değişik 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesi gereğince davacı Hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş olduğu görülmektedir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan Yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan Yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 12.3.1969 günlü ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarihli 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8549, Karar No: 2014/10959, Tarih: 15.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/8549 E.  ,  2014/10959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2013

NUMARASI : 2013/654-2013/686

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin ihalenin feshine yönelik talebi icra mahkemesince ihale tarihinden itibaren yedi günlük süre içinde başvurulmadığı gerekçe gösterilerek süre yönünden reddedilmiştir.

İİK nun 134/2 maddesine göre ihalenin feshi talebi ihale tarihinden itibaren yedi günlük süre içinde istenebilir. Aynı yasanın 19/3. maddesi uyarınca müddetin sonuncu günü resmi bir tatil gününe rastlarsa, müddet tatili takibeden günde biter.

Somut olayda ihale 11.10.2013 günü yapılmış ve yedi günlük şikayet süresinin bitmesinden önce 14.10.2013 tarihinde kurban bayramı başlamış, resmi tatil 20.10.2013 tarihinde sona ermiştir. İcra Hukuk Mahkemesinde ihalenin feshine yönelik şikayet tatili takip eden ilk iş günü olan 21.10.2013 tarihinde yapılmakla talep süresindedir.

O halde işin esasına girilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken şikayetin süreden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7444, Karar No: 2015/18457, Tarih: 26.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7444 E.  ,  2015/18457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/252-2014/715

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.