muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2989, Karar No: 2017/1630, Tarih: 10.04.2017

Asıl ve birleşen 2010/964 Esas sayılı dosyada davacı iş sahibi davalı yüklenicidir. Birleşen 2009/598 Esas sayılı davada ise dava yüklenici davalı iş sahibidir. İş sahibi açmış olduğu 2010/964 Esas sayılı dosyada sözleşmeye konu depoda eksik ve kusurlu imalâtlar olduğunu belirterek bu eksik ve kusurlu imalâtların bedelini ve uğradığı zararları yaptırdığı 3 ayrı delil tespiti dosyasına dayanarak talep etmiştir. Gerçekten iş sahibinin talebi üzerine ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/106 D. iş dosyasında yaptırılan delil tespiti sonucu verilen 15.07.2010 tarihli bilirkişi raporunda; depo binasının istinat duvarının öne doğru eğilerek devrilme eğiliminde olduğu, istinat duvarının ayıplı yapılması nedeniyle hasar gördüğü, duvarın mevcut haliyle can ve mal emniyetini tehlikeye düşürecek durumda olduğu belirlenmiş, duvarın yıkım ve yeniden yapım maliyeti hesaplanmıştır. İş sahibinin talebi üzerine ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/118 D.iş sayılı dosyası üzerinden yapılan delil tespiti sonucu verilen 02.09.2010 tarihli bilirkişi raporunda, deponun kuzey tarafındaki duvarından ve çatıdan akan sular nedeniyle depoda ciddi hasar oluştuğu, bu hasarın binanın arka cephesinde yer alan temel koruyucu beton plağın çökmesi ve binadan ayrılması sonucu plağa monte edilmiş yağmur iniş borularının kopması ve ayrıca çatı yağmur deresinin yetersizliği ve taşması sebebiyle taşan suların çatı kaplama plakları arasından bina içine akması nedeniyle meydana geldiği saptanmış, sızan suların depolanmış ürünlere verdiği

zarar miktarı, deponun temizlenmesi ve ürünlerin yeniden kolilenmesi maliyeti, beton plağın yenilenme masrafı, çatının onarılması maliyeti hesaplanmıştır. Son olarak ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/73 D.iş dosyasından alınan bilirkişi raporunda ayıplı yapılan elektrik imalâtları tespit edilerek ayıplı imalât bedeli hesaplanmıştır. Mahkemece birleşen 2010/964 Esas sayılı davada "talep edilen hasar bedeli ve güçlendirme bedelinin neden kaynaklandığı ve güçlendirmeye neden ihtiyaç duyulduğunun açıklanmadığı ve buna ilişkin zararında ispatlanamadığı" gerekçesiyle davanın da reddine karar verilmiştir. Oysa davacı iş sahibi yaptırdığı 3 ayrı delil tespitine dayalı olarak eksik ve kusurlu işlerle ilgili talepte bulunduğundan ve alınan tespit bilirkişi raporlarında eksik işler gösterilip kusurlu imalâtlarında oluşum nedenleri açıklanarak iş sahibinin uğradığı zarar hesap edildiğinden mahkemenin birleşen davayı ret gerekçesinde de isabet bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; 6100 sayılı HMK'nın 266 ve devamı maddeleri hükümlerine göre yeniden oluşturulacak konusunda uzman bilirkişi kurulu marifetiyle, mahallinde keşif de yapılarak; asıl dava bakımından protokol ve ek protokol hükümleri ile dosya kapsamındaki deliller de değerlendirilerek eksik işlerin davalı nam ve hesabına yaptırılıp yaptırılmadığı tespit edilerek, yaptırıldı ise yüklenicinin işten el çektiği tarihteki yapılan işin, varsa eksik ve ayıpları düşülerek, tüm işe oranının saptanması ve bu oranın götürü bedele uygulanması ile, başka bir anlatımla "fiziki oran metodu"na uygun şekilde belirlenmesi, gecikme olup olmadığı, davalı yüklenicinin protokoldeki kabulü de dikkate alınarak, gecikme varsa süresi ve bedelinin tespiti konusunda Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve birleşen 2010/964 esas sayılı dosya bakımından ise tespit dosyaları da incelenmek suretiyle, ayıplı işler bedelinin ortaya çıktığı tarih itibariyle mahalli rayiçlere göre tutarının hesaplattırılması, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması ve sonucuna göre belirlenecek tutarların hüküm altına alınmasından ibaret olmalıdır. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile asıl davada talep edilen eksik iş bedeli ve cezai şart talepleri hakkında verilen ret kararı ile birleşen 2010/964 Esas sayılı dosyada istenilen eksik ve kusurlu işler için uğranılan zarar taleplerinin reddine karar verilmesi açıklanan nedenlerle doğru olmamıştır.

3-Yüklenici tarafından açılan birleşen 2009/598 Esas sayılı dosya bakımından iş sahibi tarafından yapılan karar düzletme taleplerinin incelenmesine gelince;

Taraflar arasında imzalanan 28.05.2007 tarihli sözleşme mahkemenin de kabulünde olduğu gibi götürü bedelli sözleşmedir. Sözleşmenin konusu, niteliği ve ifa yeri başlıklı 3. maddesine göre “iş; anahtar teslimi esası ile ekli uygulama projeleri ve ekli teknik şartnameye uygun olarak yaklaşık 25.914 m2 kapalı alanlı deponun betonarme + çelik konstrüksiyon olarak inşası” olarak tarif edilmiş, tarif edilen işin yaklaşık olduğuna vurgu yapılmış, sözleşmenin eki olan teknik şartnamenin 12. maddesinde ise; sözleşmede yaklaşık olduğu belirtilen 25.914 m2 inşaat alanı için yaklaşık 50.000 m3 hafriyatın, 18.000 m3 betonun, 1410 ton inşaat demirinin kullanılacağı öngörülmüştür. Bu durumda sözleşmenin 3. maddesi ve teknik şartnamenin 12. maddesi birlikte değerlendirildiğinde hafriyatın, betonun ve demirin miktarının kesin olarak düzenlendiğinden söz edilemez. Birleşen 2009/598 Esas sayılı davada yüklenicinin talebi işin yapımı sırasında fazla temel kazısı yapılması ve malzeme kullanılması nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Maddi vakıaları ileri sürüp

kanıtlamak taraflara, uygulanacak kanun hükmünü bulmak (hukuku uygulamak) 1086 sayılı HUMK’nın 76 ve 6100 sayılı HMK’nın 33. maddeleri hükmünce hakime ait olduğundan yüklenicinin fazla imalât iddiası ile fiyat farkı ve alacak talebi sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 365/II. maddesindeki götürü bedelin uyarlanması istemi niteliğindedir. Anılan yasa hükmü “Fakat evvelce tahmin olunamayan veya tahmin olunup da iki tarafça nazara alınmayan haller işin yapılmasına mani olur veya yapılmasını son derece işkâl ederse hakim, haiz olduğu takdir hakkı dolayısı ile takarrür eden bedeli tezyit veya mukaveleyi fesheder” şeklindedir. Bu hükümle, ücretin götürü olarak kararlaştırıldığı sözleşmelerdeki ücretin değişmemesi kuralına bir istisna getirilmiştir. (Yargıtay 15. H.D.'nin 10.06.2010 gün 2009/209 Esas, 2010/3337 Karar sayılı ilâmı ve benzer içtihatları). Fakat sözleşmenin değişen hal ve şartlara uyarlanmasını istenebilmesi için diğer koşulların yanında edimlerin henüz ifa edilmemiş olması da gerekir. Sözleşmenin tarafı değişen hal ve şartlara rağmen edimini ihtirazi kayıt koymaksızın ifa etmişse ifada bulunmakla onu yerine getirme güç ve imkanına sahip olduğu ve değişen şartlara rağmen borcunu kabul etmiş bulunduğunu dolaylı olarak ortaya koymuş olduğundan kural olarak sözleşmenin uyarlanmasını talep edemez. Somut olayda birleşen dava davacısı yüklenici 10.07.2012 tarihli dilekçesinde eksikliklerin dava devam ederken tamamlandığı beyan etmiş ve teslim sırasında ihtirazi kaydı da bulunduğunu ileri sürmemiş, dosya kapsamındaki delillerden de süre uzatımı dışında ek ücret istenmediği anlaşılmış olduğundan uyarlama istemesi mümkün değildir. Ayrıca işin ayıplı yapılması nedeniyle yeniden yapılması da fazla iş olarak nitelendirilmez. Bu nedenle birleşen davada verilen ret kararı dosya kapsamı ve mevcut delillere göre usul ve yasaya uygun olup onanması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle birleşen 2010/964 Esas sayılı dosyada talep edilen eksik ve ayıplı iş nedeni ile uğranılan zararların tazminine yönelik bozma ilâmına ilave olarak asıl davada talep edilen eksik iş bedelinin ve cezai şart alacağı taleplerinin reddine dair kararın bozulması ve birleşen 2009/598 Esas sayılı dosyada talep edilen ek işler bedeli ile ilgili talebin reddine dair verilen kararın onanması gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından asıl ve birleşen 2010/964 Esas sayılı dosya davacısı, birleşen 2009/598 Esas sayılı dosya davalısı iş sahibinin karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle asıl ve birleşen 2010/964 Esas sayılı dosya davalısı-birleşen 2009/598 esas sayılı dosya davacısı yüklenicinin tüm, asıl ve birleşen 2010/964 esas sayılı dosya davacısı, birleşen 2009/598 esas sayılı dosya davalısı iş sahibinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, diğer bentlere göre kabulü ile Dairemizin 04.02.2016 gün 2015/4986 Esas 2016/707 Karar sayılı bozma ilâmının 2. bendindeki bozma gerekçesinin kaldırılıp hüküm yukarda 2. bentte yazılı sebeplerle ve değişik gerekçeyle asıl ve birleşen 2010/964 Esas sayılı dosya davacısı iş sahibi yararına BOZULMASINA, yine Dairemizin 04.02.2016 gün 2015/4986 Esas 2016/707 Karar sayılı ilâmının 3. bendinin kaldırılarak asıl ve birleşen dosya davalısı birleşen 2009/598 Esas sayılı dosya davacısı yüklenicinin birleşen 2009/598 Esas sayılı dosyada verilen red kararına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı ve birleşen 2009/598 Esas sayılı dosya davacısı yükleniciden alınıp Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl ve birleşen 2010/964 Esas sayılı dosya

davacısı-birleşen 2009/598 Esas sayılı dosya davalısı iş sahibine verilmesine, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen asıl ve birleşen 2010/964 Esas sayılı davada davacı birleşen 2009/598 Esas sayılı davada davalıya geri verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6,20 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden asıl ve birleşen 2010/964 Esas sayılı davada davalı birleşen 2009/598 Esas sayılı davada davacıya geri verilmesine, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 261,00 TL para cezası ile bakiye 4,60 TL red harcının karar düzeltme isteyen asıl ve birleşen 2010/964 Esas sayılı davada davalı birleşen 2009/598 Esas sayılı davada davacıya yükletilmesine, 10.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14072, Karar No: 2020/12180, Tarih: 15.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/14072 E.  ,  2020/12180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın hakaret suçunu uzlaşma kapsamında olmayan silahla tehdit suçuyla birlikte işlemişse de, suç tarihinin CMK'nın 253/3-son maddesindeki değişikliğin yürürlüğe girdiği 09/07/2009 tarihinden önce olması nedeniyle hakaret suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal engel bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından;

Katılan ... ve mağdur ...'in, sanığın kendilerine silah doğrultarak tehditte bulunduğunu iddia etmeleri, sanığın tehditte bulunmadığını, kolluk kuvvetlerinin gelmesi üzerine ikametini aratmamak için ikametinde bulunan silahı teslim ettiğini, katılanların ikametinin yakınında bulunması ve eşinin bu durumdan korkması üzerine katılanların yanına giderek katılanlarla konuştuğunu ve katılanların kendisi ile ters konuştuklarını savunması, mağdur ...'in de ters konuştuklarını kabul etmesi karşısında, arkadaş olan katılanların tanık beyanı ve başkaca bir delil ile desteklenmeyen iddialarının ne şekilde sanığın aşamalardaki savunmalarına üstün tutulduğu denetime elverişli olacak biçimde açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

B-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından;

1-Sanığın hakaret suçunu uzlaşma kapsamında olmayan silahla tehdit suçuyla birlikte işlemişse de, suç tarihinin CMK'nın 253/3-son maddesindeki değişikliğin yürürlüğe girdiği 09/07/2009 tarihinden önce olması nedeniyle hakaret suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal engel bulunmadığı ve sanığa isnat edilen hakaret suçunun 6763 sayılı kanunla CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklikten önce de uzlaşma kapsamında olmasına karşın bu suç hakkında usulünce uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden hüküm kurulması,

2-Silahla tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması karşısında hakaret suçundan hüküm kurulurken haksız tahrik açısından özel hüküm olan TCK'nın 129/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

3-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, ... ile o yer Cumhuriyet savcısının ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10124, Karar No: 2017/12278, Tarih: 22.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/10124 E.  ,  2017/12278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma,kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ... ve ...’e yönelik kasten yaralama, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan ve mağdur ...’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun mağdurların gece kalmakta oldukları işyerinde mağdurların cep telefonlarını çaldığı, olay yeri ve mağdurların durumuna göre suça sürüklenen çocuğun cep telefonlarının başka mağdurlara ait olduğunu bilebilecek durumda olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun her bir mağdura karşı eylemleri ile ilgili ayrı ayrı cezalandırılması yerine, eylemlerinin zincirleme suç olarak kabulü ile TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 35. maddesi uyarınca ¾ oranında indirilmesine karar verildiği halde ¼ oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

3- Mağdur ...’in silahtan sayılan bıçak ile yaralandığı sabit olmadığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12596, Karar No: 2008/1115, Tarih: 30.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12596 E.  ,  2008/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş, davalı tarafından gelen olmadığından yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... plaka sayılı aracı 12.2.2004 tarihinde davalıdan haricen düzenlenen sözleşme ile satın alarak bedelinin bir kısmını peşin ödediğini, kalan bakiye bedelin aracın devri esnasında ödeneceğinin sözleşmede kararlaştırıldığını, davalının sözleşme tarihinden 1 ay sonra devrini vermeyi ... ettiğini, davalının aracın devrini verme edimini yerine getirmediği gibi, davalının dava dışı kişiye olan borcundan dolayı davaya konu aracın haczedilerek 29.9.2005 tarihinde elinden alındığını, araç satış bedeli olarak ödediği miktar ile araçla ilgili vergi dairesine yaptığı ödemeler ve gelir mahrumiyeti zararı ile sözleşmenin 3. maddesi uyarınca 1000 YTL cezai şart toplamı olan 13.195.97 YTL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya harici sözleşme ile araç sattığını, satış bedeli olarak davacıdan toplam 8500 YTL aldığını, bakiye 600 YTL’yi davacının ödemediğini, aracın devrini davacının kasıtlı olarak almadığını, davacı ile bu kez ikinci bir sözleşme yaptıklarını, sözleşmede aracın devrinin 10.4.2005 tarihine kadar yapılması, yapılmadığı takdirde aracın mal sahibine iade edilip hiçbir hak talep edilmeyeceğinin kararlaştırıldığını, davacının devri almaması üzerine, aracı 3.5.2006 tarihinde dava dışı 3. bir kişiye satıp devrini verdiğini, davacının ikinci sözleşme nedeniyle alacak talebinde bulunamayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında yapılan 12.2.2004 tarihli harici araç satış sözleşmesi ile buna bağlı yapılan tarihsiz ek sözleşme, 2918 sayılı Karayolları Trafik kanunu 20/d maddesi gereğince resmi şekilde yapılmadığından geçersizdir.Bu sözleşmeler taraflar lehine hak ve yükümlülük doğurmaz. Herkes aldığını sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade ile yükümlüdür. Satışa konu aracın davalının borcu nedeniyle davacının elinden haczen alındığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda ödenen satış bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken bu istemin reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacı, sözleşmeye konu araç için Motorlu taşıt vergisi olarak 265.97 YTL ödediğini belirterek bu meblağında tahsilini talep etmiştir. 197 Sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanunun 3. maddesi gereği verginin mükellefi, adına motorlu taşıt kayıt ve tescil edilmiş olan gerçek ve tüzel kişilerdir.

Yukarıda açıklandığı üzere taraflar arasındaki sözleşme geçersiz aracın maliki davalı olup, trafik sicilinde davalı adına kayıtlıdır. Davacı, mülkiyeti kendisine sözleşme geçersiz olduğu için intikal etmeyen davalının aracına ait, davalının mükellefi olduğu ve ödemesi gerekli olan vergiyi ödemekle, davalıyı borcundan kurtarmış ve davalı bu miktarda haksız olarak zenginleşmiştir. Öyle olunca davacı alıcı satışa konu araç için ödediği Motorlu Kara taşıtları vergisini davalıdan talep edebilir. Mahkemece davacının ödediği motorlu kara taşıtları vergisi miktarı tesbit edilip davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine (2) ve (3) no’lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı lehine BOZULMASINA, 550.00 YTL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, (1) ve (2) no’lu bentlerde oybirliğiyle (3) no’lu bentlerde oyçokluğu ile 30.1.2008 gününde karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava geçersiz satış sözleşmesi ile satın alınan aracın malikin borçları nedeniyle üçüncü kişilerce zapt edilmesi nedeniyle ödenen araç bedelinin ve vergisinin istirdadına ilişkindir.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava geçersiz satış sözleşmesi ile satın alınan aracın malikin borçları nedeniyle üçüncü kişilerce zapt edilmesi nedeniyle ödenen araç bedelinin ve vergisinin istirdadına ilişkindir.

Her ne kadar sayın Daire çoğunluğu bozma ilamının üçüncü bendinde, davacının ödediği verginin de isteyebileceği sonucuna varmış iseler de bu sonuca katılmak mümkün görülmemiştir. Şöyle ki 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/d maddesine uygun yapılmayan araç satışı geçersiz olup, herkes aldığını, sebepsiz zenginleşme ilkesine göre aynen iade etmelidir. Bu ilke bozma ilamının iki nolu bendinde açıkca kabul edilmiştir. Bu durumda, davacının ödediği verginin niteliği ve karşı taraf için sebepsiz zenginleşme oluşturup oluşturmayacağına ve B.K'nun 61 ve müteakip maddeleri gereğince veya vekaleten ... görme hükümlerine göre geri istenip istenemeyeceği tartışılmalıdır. Hemen belirtmek gerekir ki, aracın mülkiyetinin devri ile ilgili sözleşme geçersiz ise de, zilyedliğinin teslimi de ayrı bir sözleşme olup, zilyetlik davacıya teslim edilmiştir. Yani davacı iyi niyetli zilyettir ve bu zilyetliği de aracın mülkiyetinin ileride kendisine devredileceğinin güveni ve kanısına dayanmaktadır. Bu nedenledir ki, aracın mutad kullanımından ... masraf ve işletme giderleri ve ödediği paranın kullanılamamasından ... faiz zararını davacı isteyemeyeceği gibi, karşı tarafta aracın bu sürede işletilmesi ve kullanılmasından ve mutat kullanımından ... yıpranma ve eskimesinden ... zararını isteyemez.

Davacı aracı iyiniyetli zilyed olarak kullandığı ve işlettiği dönemde nasıl ki yakıt gideri masrafı yapmak, olağan bakım ve korumasını yaptırmak için yaptığı masrafı isteyemez ise aracı işlettiği dönemde ödediği vergisini de geri isteyemez. Aracın mülkiyeti davalı adına olduğu için vergilerin davalı adına tahakkuk etmesi gayet doğaldır.

Sırf bu nedene dayalı olarak davalıyı sorumlu tutmak mümkün değildir. Geçersiz sözleşmelerde herkesin aldığı sebepsiz zenginleşme ilkelerine göre iade etmesinde adalet ve hakkaniyet kuralları da önemle gözetilmelidir.

Öte yandan B.K'nun 62. maddesi hükmü gereğince, borçlu olmadığı şeyi ihtıyarıyle veren kimse hataen kendisini borçlu zannederek verdiğini isbat etmedikçe onu geri isteyemez. Davacı hataen ödeme yaptığını da iddia ve ispat etmiş değildir.

Olaya vekaletsiz ... görme hükümleri bakımından yaklaşıldığında ise vekaletsiz ... görmede vekaleti olmaksızın başkası yararına tasarrufta bulunan kimsenin bu hususu önceden 2007/12596-2008/1115

bilmesi asıldır. Oysa somut olayda davacı, aracın maliki olduğu zannıyla ve aracı da işletmesi dolayısla kendi borcunu söndürdüğü kanaatiyle aracın vergisini ödemiştir. Bu itibarla gerek sebepsiz zenginleşme ilkeleri gerekse vekaletsiz ... görme hükümlerine göre aracı işlettiği döneme denk gelen ve ödediği vergiyi davalıdan isteyemez. Sayın çoğunluğun üç nolu bentte belirttikleri bozma nedenine katılamıyoruz.