muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14728, Karar No: 2012/30866, Tarih: 12.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/14728 E.  ,  2012/30866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, müsüdereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 18.11.2004 günü itibariyle, temyiz inceleme tarihinde, sanık yararına hükümler taşıyan 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresi tahakkuk ettiği cihetle, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, sanık hakkındaki kamu davasının anılan maddeler uyarınca zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, suça konu motorin ve yağın 5015 sayılı Yasanın ek 5 maddesi gereğince müsaderesine, 12.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14788, Karar No: 2014/26045, Tarih: 26.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14788 E.  ,  2014/26045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/94396

MAHKEMESİ : Söke 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2011/248 (E) ve 2012/300 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan orman idaresinin müdahilliği hakkında 02/11/2011 tarihinden önce karar verildiği anlaşılmakla tebliğnamede yazılı düşünceye iştirak olunmayarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan, dava konusu yerde aşılı zeytin ağaçları bulunduğunun, tutanağa konu ağaçların işgal ve faydalanma amacıyla kesilip boğulduklarının bildirilmesine ; dava konusu yerin sanığın zeytinliğine bitişik olduğunun anlaşılmasına göre sahadaki zeytin ağaçlarının bakımlarının yapılıp yapılmadığı, suç tarihi, öncesi ve sonrasında yerin kullanılıp kullanılmadığı, kullanılıyor ise kimin kullanımında olduğu hususunda köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin dinlenilmesi, bilirkişiden bu hususta, ayrıca yerin orman tahdidine göre orman içinde kalıp kalmadığı yönünden de ek rapor alınması, gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Yediemine alınan emval hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4524, Karar No: 2018/4548, Tarih: 23.10.2018

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2018/4524 E.  ,  2018/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Düzeltilerek onama; sanıklar...

hakkında

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Hükmün gerekçesine yönelik temyiz itirazları bulunmayan sanık müdafiinin, beraat hükmünü temyizde hukuki yararı bulunmadığından, temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

B-Sanıklar... müdafilerinin vekalet ücreti yönünden yaptığı temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Temyizin kapsamının, beraat eden sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1136 sayılı Kanun'un 168. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun‘un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün “G” fıkrasından sanıklar...’in isimleri çıkartılarak, “G” fıkrasından sonra gelmek üzere; “Sanıklar ...’in kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 3.960,00 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanıklar...’e verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17753, Karar No: 2024/1942, Tarih: 29.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17753 E.  ,  2024/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1601 E., 2020/392 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2020 tarihli iddianamesi ile, sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık müdafi, katılan ..., katılan ... vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinafı üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 30.11.2020 tarihli

kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafilerinin temyiz istekleri, reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun unsurlarının oluşmadığına, cezada teşdid uygulanmaması gerektiğine ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırmaya, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit suçlarının sabit olduğuna ilişkindir.

3. Katılan ... vekilinin temyiz isteği, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit suçlarının sabit olduğuna ilişkindir.

4. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit suçlarının sabit olduğuna ve vekalet ücreti talebine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, kız arkadaşı olan katılan ...'u, rızası hilafına evine göndermeyip, aracıyla yüksek bir yere götürdüğü, sarılmasına izin verilmeyince, katılanın saçını çekip, kafasına vurup, tekrar araca bindikleri, gece saatlerinde tarla gibi bir yere götürüp, bıçak tehdidi ile organ sokmak suretiyle istismarda bulunduğu, sabahleyin de katılanı okulunun yanında bırakırken, "bunları kimseye anlatmayacaksın, ... Seni öldürürüm, kardeşlerine de aynısını yaparım, evine zarar veririm" diyerek tehdit ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığa ait telefon hattının, 04.10.2019- 05.11.2019 tarihleri arasındaki HTS kayıtları, dosyadadır.

3. Sanık ile katılan ... arasındaki sosyal paylaşım sitesi mesaj çıktıları dosyaya sunulmuştur.

2. Sanığa ait telefon hattının, 04.10.2019- 05.11.2019 tarihleri arasındaki HTS kayıtları, dosyadadır.

3. Sanık ile katılan ... arasındaki sosyal paylaşım sitesi mesaj çıktıları dosyaya sunulmuştur.

4. 06.11.2019 tarihli Cumhuriyet Savcısı telefonla görüşme tutanağında, katılan ...'un görevli polis memurlarına sanığın aracıyla gezdiğini ve herhangi bir cinsel temas veya birliktelik olmadığını beyan ettiği yazılıdır.

5. 06.11.2019 tarihli çocuk görüşme formunda, katılan ...'un, psikoloğa, sınavlarının kötü geçmesi nedeniyle, sanık ile gezdiklerini, geceyi sanığın aracında geçirdiklerini, sanığn, isteği dışında özel bölgelerine dokunduğunu beyan ettiği bildirilmiştir.

6. 13.11.2019 tarihli adli görüşme değerlendirme formunda, çocuk gelişim uzmanının, mağdurun yaşıyla uyumlu fiziksel ve zihinsel gelişime sahip olduğu, literatürde, ergenlik döneminde gençlerin, cinsel konulara merak davranışı içinde olabildikleri, ailelerinden çok arkadaş çevrelerinin düşüncelerine değer verdikleri ve kendilerine kötü birşey olmayacağı gibi bir düşünceye kapılabilecekleri, başına gelebilecekleri düşünmeden aniden/dürtüsel hareket edebilecekleri belirtilmiştir.

7. Katılana ait 08.11.2019 tarihli raporda, hymen muayenesinde, saat kadranına göre 9 hizasında tabii çentik ve zemininde kaideye kadar inmeyen, yara kenarları ekimozlu ve ödemli, taze-yeni laserasyon, anüs muayenesinde, saat 12 hizasında 0.5 cm zemini ekimozlu ve ödemli, taze-yeni fissür bulunduğu, katılanda başkaca bir yaralanma bulunmadığıi katılanın başına vurulup saçının çekildiğini ifade ederek ağrı tarif ettiği mütalaa edilmiştir.

8. Ankara Adli Tıp Biyoloji İhtisas Dairesi Başkanlığının 25.11.2019 tarihli raporunda, katılanın sağ bacak uyluk iç yan bölgesinden alınan sürüntü örneğinde sperm hücresinin görüldüğü, iç çamaşırı ve eşofman altı üzerinde bulunmadığı, ancak menide ve idrarda bulunan prostat spesifik antijen (PSA) tespit edildiği ifade edilmiştir.

9. Sanık savunmasında, ilişkinin rızaen olduğunu, katılanı tehdit ya da darp etmediğini beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanığın eylemleri sabit görülerek cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler isabetli bulunmamış ve duruşmalı incelemede, sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarının sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine, sanık ile katılan arasındaki ilişkinin rızaen olduğunun kabulü ile reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler isabetli bulunmamış ve duruşmalı incelemede, sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarının sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine, sanık ile katılan arasındaki ilişkinin rızaen olduğunun kabulü ile reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan ..., 21.05.2003 doğumlu olup, suç tarihinde 17 yaşı içindedir. Katılan, sanığın kendisini aldıktan sonra, benzinlikte araç yıkadıklarını, sanayine gittiklerini, şikayet sonrasında ortak yol bulmak için sanığın ikametine gittiklerini beyan etmiş, tanıklar ..., Mesut Korkmaz ve Hidayet Korkmaz, bu anlatımları doğrulamıştır. Tanık Berat, saat 22:00 sıralarında katılanı, sanığın aracında gördüğünü, katılanın yardım isteyen bir tavrının ya da araçta zorla tutulduğu izleniminin olmadığını beyan etmiştir. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, katılanın aşamalardaki ifadeleri, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, cebir ve tehditle katılanı hürriyetinden yoksun kıldığına ve katılanı okula bırakırken tehdit ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve sanık ile katılan arasındaki ilişkinin rızaya dayandığı gerekçesiyle, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümlerde, isabetsizlik görülmemiş, katılan ... , katılan ... vekilinin, katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafilerinin sübuta, katılan ... vekilinin eksik araştırma ve incelemeye, mahkemece teşdid uygulama gerekçeleri detaylıca gösterildiğinden, sanıklar müdafinin reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen cezanın fazla olduğuna ve katılan Bakanlığın davaya katılmasının, doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olması ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek, katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücreti talebine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin 30.11.2020 tarihli kararında, katılan ..., katılan ... vekili, sanık müdafileri, katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11444, Karar No: 2023/850, Tarih: 26.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/11444 E.  ,  2023/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/48 E., 2021/2327 K.

SUÇ : 4733 Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, kaçak eşyanın müsaderesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2012 tarihli ve 2012/33144 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi uyarınca 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmalarına ve suça konu eşyaların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine ve aynı Kanun'un 53 üncü

maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2013 tarihli ve 2012/1289 Esas, 2013/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine; 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

3.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2013 tarihli ve 2012/1289 Esas, 2013/186 Karar sayılı kararının 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi vekili ile sanığın temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25.02.2016 tarihli ve 2014/25926 Esas, 2016/2576 Karar sayılı ilâmıyla;

"...I-4733 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan verilen hükme yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

3.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2013 tarihli ve 2012/1289 Esas, 2013/186 Karar sayılı kararının 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi vekili ile sanığın temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25.02.2016 tarihli ve 2014/25926 Esas, 2016/2576 Karar sayılı ilâmıyla;

"...I-4733 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan verilen hükme yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- 4733 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan verilen hükme yönelik sanığın ve 5607 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan verilen hükme yönelik ise sanık ... katılan ... İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

1-Mahkemece katılan ... İdaresi vekilinin de katıldığı 11/03/2013 tarihli duruşmanın 05/06/2013 tarihine ertelenmesinden sonra sanığın aynı gün mahkemeye başvurması üzerine oturum açılıp, savunması alındıktan sonra duruşmanın atılı güne bırakılması gerekirken katılan vekillerinin yokluğunda aynı oturumda karar verilmesi,

2-5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan sanığın savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını istediğini beyan ettiği gözetilmekle, kaçakçılık suçlarında, yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin kamu zararı olduğu gözetilmeden, sanığa gümrüklenmiş değerin kamu zararı olduğu bildirilerek bu zararı ödemediğinden bahisle ve başka gerekçede gösterilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına hükmedilmesi,

3- Sanığa verilen gün adlî para cezası paraya çevrilirken, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4- 4733 sayılı Yasa’ya muhalefet etme suçundan kurulan hükme münhasır olmak üzere;

24/11/2015 günlü 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak

24/11/2015 günlü 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak

yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2016 tarihli ve 2016/270 Esas, 2016/1228 Karar sayılı kararıyla, sanığın eyleminin Yargıtay içtihatlarına göre 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında kaldığından bahisle 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, kararın sanık ile Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekiline tebliğ edilip, Gümrük İdaresi'ne tebliğ edilmeden, 27.01.2017 tarihinde itiraz edilmediğinden bahisle kesinleştiği anlaşılmıştır.

5.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2019 tarihli ve 2018/1012 Esas, 2019/302 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca açıklanmasına karar verilmiştir.

6.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2019 tarihli ve 2018/1012 Esas, 2019/302 Karar sayılı kararının sanık vasisinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 16.03.2020 tarihli ve 2019/35593 Esas, 2020/2920 Karar sayılı ilâmıyla;

"...,Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 25.02.2016 tarihli ve 2016/2576 Karar sayılı ilamında sanık hakkında hem 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükme hem de 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde, CMK'nin 231.maddesinin uygulanmasına ilişkin, her iki hüküm bakımından da bozma kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında sadece 4733 sayılı Kanun'a muhalefetten mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;