muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9678, Karar No: 2023/5108, Tarih: 23.05.2023

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar Halil Arslantay ve ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri ile Nakil Aracının İadesi Kararı Yönünden

1.22.06.2012 tarihinde Türkiye- Suriye sınır hattı üzerinde icra edilen önleyici hizmet devriyesi esnasında bir otomobilin sınır hattından çıktığı, araçta mukavva kutuları görülmesi üzerine araca dur ihtarında bulunulduğu ancak aracın ikaza uymayarak kaçmaya devam etmesi üzerine yapılan takip sonucu durdurulduğu ancak araçtaki şahsın arazide yaya olarak kaçtığı, araçta yapılan aramada toplam 4500 paket yabancı menşeli sigara ele geçirildiği olayda; 63 YS 518 plakalı aracın sanık ... adına kayıtlı olduğu tespit edildiği, sanık ... savunmasında 63 YS 518 plakalı aracın ... adına kayıtlı olduğunu ancak fiilen aracın kendisinde bulunduğunu, olay tarihinde ise

yeğeni ...’ın oğlu Cumali Arslantay’dan aracı istemiş olduğunu, Cumali Arslantay’ın aracın anahtarını kendisinden habersiz ...’a verdiğini, olay meydana geldiğinde aracın ...’da olduğunu beyan ettiği, Sanık ...'nin ise; suç tarihinden 10 gün kadar önce aracı ...’a sattığını ancak resmiyette devir işlemlerini 22.06.2012 tarihinde yani suç işlenen gecenin gündüzünde yaptıklarını, suç tarihinde aracın fiilen ... kullanımında olduğunu beyan etmiş olduğu, dosyada mevcut 22.06.2012 tarihli noter satış sözleşmesinde aracın satıcısının ..., alıcısının ise ... olduğunun anlaşıldığı,, ancak sanık ... savunmasında olay tarihinde aracı Cumali Arslantay’dan alarak eve götürdüğünü, Suriye’de oturan akrabasının arabayı eşinden aldığını ve daha sonra araçta sigara yakalandığını duyduğunu beyan etmesi karşısında sanıklar ... ve ...'nin üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli, somut her türlü şüpheden uzak vicdani deliller elde edilemediğinden beraatlerine ve sanık ... adına kayıtlı bulunan nakil aracının iadesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri ile Nakil Aracının İadesi Kararı Yönünden

V. KARAR

A.Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri ile Nakil Aracının İadesi Kararı Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2018/254 Esas, 2021/183 Karar sayılı kararında Katılan ... İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2018/254 Esas, 2021/183 Karar sayılı kararında sanık ... taraufından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihi ve zamanı olan 22.06.2012 tarihinde saat 00.45’te Türkiye – Suriye sınır hattında yapılan gözetleme sonucu... plakalı aracı kullanan meçhul şahsın aracını hızla hareket ettirerek kaçtığı ve yakalanamadığı, terk edilmiş araç içerisinde 4.500 paket gümrük kaçağı bandrolsüz sigara ele geçtiği aracın an itibarıyla sanık ... adına tescilli olduğu ve kural olarak kendisinin hakimiyetinde bulunduğunun kabulü gerekmektedir. Cezadan kurtulmak düşüncesiyle aracın askeri güçlerce ele geçirilemediğini kendisinden başka hiç kimsenin bilmemesine rağmen ilerleyen süreçte gün içerisinde aracı suç işledikten sonra kendisine yardımcı olan diğer sanık ...’a noter satışı ile devrettiği hususları kül halinde değerlendirildiğinde bu sanık yönünden mahkumiyet ve suçta kullanılan aracın müsaderesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararın (A) bendindeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/5373, Karar No: 2022/2457, Tarih: 15.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/5373 E.  ,  2022/2457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tasfiyeye konu fırın ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.03.2022 günü temyiz eden davacı ... ve vekili ile karşı taraf davalı ... ve vekilleri gelmediler. Davalı ... vekili Av. ...'nun mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda, mahkemece, fırın işletmesinin davalının abisi tarafından açıldığı, davacının TMK 227. maddesi kapsamında bir talebi bulunmadığı ve fırın işletmesinin edinilmesine katkısı olmadığı gerekçesiyle fırın işletmesi yönünden talebin reddine karar verilmiş ise de, mahkemece yapılan hukuki nitelendirme ile ispat yükünün davacıda olduğuna yönelik kabulü hatalı olmuştur. Şöyle ki, öncelikle, maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime ait olup (6100 sayılı HMK mad. 33), tarafların hukuki nitelendirmeyi doğru yapma zorunluluğu olmadığına, fırın işletmesinin 01.06.2005 tarihinden itibaren davalı erkek adına vergi kaydı bulunduğuna, işletmenin kuruluş tarihi itibariyle edinilmiş mal ( TMK mad. 222 ) olduğuna ve her eşin diğer eşin artık değerinin yarısı üzerinde kanunen hakkı (TMK mad. 236/1) olduğuna göre, davacının dava dilekçesinde beyanları ile ön inceleme duruşmasındaki beyanları birlikte değerlendirildiğinde tasfiyeye konu fırın yönünden davacının işletmeden elde edilen gelir (kar, kazanç, vb.) yönünden bir talebinin olmadığı, sadece fırının işletmesi değeri yönünden artık değere katılma alacağı talebinin olduğunun kabulü gerekir.

Diğer yandan, TMK 222. maddesi gereğince bir eşin bütün malları, aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal olup, aksini yani kişisel mal olduğunu ispatlama yükü davalı erkektedir (TMK mad.6, HMK mad. 190). O halde, davalı erkek tarafından süresinde kişisel mal savunmasında da bulunulmadığına göre, mahkemece, fırınının işletme değeri yönünden hesaplanacak artık değere katılma alacağına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı kadının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.15.03.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/41001, Karar No: 2017/17114, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/41001 E.  ,  2017/17114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8543, Karar No: 2022/9434, Tarih: 27.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8543 E.  ,  2022/9434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10' u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 11/05/2022 tarih ve 2021/3488 E. 2022/1319K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 11/05/2022 tarih ve 2021/3488 E. 2022/1319K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2- ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 27/10/2021 tarih ve 2021/431E. 2021/717K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında (38.150,00 TL)”ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13792, Karar No: 2012/825, Tarih: 01.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13792 E.  ,  2012/825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet (Defter ve belgeleri gizlemek)

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2. maddesi, TCK.nun 62/1. maddesi gereğince sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. 647 sayılı Yasanın 6. maddesi, TCK.nun 94. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine.

Gerekçeli karar başlığında "2004" şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin; 17.09.2004 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde VUK.nun 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmayacağı, sanığın soruşturma aşamasında mal satmadığından bahisle istenen faturaları ibraz edemeyeceğini savunduğu gibi ... mütalaası ekinde yeralan vergi suçu raporunda sanıktan 2000, 2001, 2003 yıllarına ilişkin alış faturalarının 02.09.2004 gün ve 2004/15-38 sayılı yazıyla incelenmek üzere istendiğinin belirtildiği, dosya arasında mevcut tebligat evrakında anılan istem yazısının sanığa bizzat 02.09.2004 tarihinde tebliğ edildiği, faturaların vergi incelemesi için istenip sanığın istenen yıllarla ilgili oluşan vergi ve cezalarını da ödemediği Gelir İdaresi Başkanlığı’nın 29.07.2008 gün ve 24061 sayılı yazı cevabından anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

765 sayılı TCK’nun lehe olduğu belirlenip anılan yasa ve 647 sayılı Yasa hükümleri uygulanmasına karşın temel cezadan 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi gereğince taktiri indirim hükümleri uygulanarak cezada indirim yapılması suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “62” ibaresi çıkartılıp yerine “59” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1.2.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21683, Karar No: 2017/4964, Tarih: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21683 E.  ,  2017/4964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-İİK’nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar, bilançolar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, borçlu şirketin şikayet tarihindeki durumu göstermeyen bilançoya göre düzenlenmiş yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu hükme esas alınara mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27946, Karar No: 2018/14423, Tarih: 02.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/27946 E.  ,  2018/14423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 32. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu kısmen kabul ederek, "davacı davada hiçbir aşamada kendisini vekil ile temsil ettirmemesine rağmen ilk derece mahkemesince hatalı olarak davacı lehine ücret-i vekalete hükmedilmiş olduğu " gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi'nin kararını kaldırılmasına karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle ilk derece mahkemesince davacı davada hiçbir aşamada kendisini vekil ile temsil ettirmemesine rağmen ilk derece mahkemesince hatalı olarak davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmişse de Bölge Adliye Mahkemesince hatalı olan İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırarak ve davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmeyerek doğru kararın verildiğinin anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 02/07/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21151, Karar No: 2014/10941, Tarih: 03.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/21151 E.  ,  2014/10941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilip ....01.2011 tarihinde, savunması sırasında mahkemeye bildirdiği adresine çıkartılan tebligatın, adresin kapalı olması üzerine, mahalle muhtarına teslim edilip, kapıya haber kağıdı bırakılmak ve en yakın komşusuna haber verilmek suretiyle 7021 sayılı Tebligat Kanununun ... maddesine göre usulüne uygun şekilde tebliğ olunan 14.12.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, ....07.2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun ...1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.