muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2057, Karar No: 2023/4337, Tarih: 24.10.2023

3. Şikâyetçi kollukta "Yatağan Devlet Hastanesinde Acil Tıp Teknisyeni olarak çalışırım. 2015 Mayıs ayında ... isimli şahıs çalıştığım hasteneye tedavi olmaya gelmişti. Kendisine gerekli tıbbi tedaviyi uyguladıktan sonra şahıs benim çalıştuğm zamanlarda yine hasta olarak gelip benim kendisine müdahale bulunmama sebep oldu. Daha sonra benim irtibat bilgilerimi bir yerlerden temin edip beni telefondan arayıp duygusal ilişki beslediğini söyledi.Ben kendisini reddettiğimde de hakkımda asılsız iddialarla Yatağan İlçe Emniyetine şikayette bulundu.Konu ile ilgili olarak 2015/286 suç numarası ile işlem yapıldı ve şahsın beni telefonla ve aile çevreme söyleyerek rahatsız ettiğinden Cumhuriyet Başsavcılığında da 2015/987 soruşturma sayılı ek ifadem alındı. Fakat şahıs daha sonra beni rahatsız etmeye devam etti. Ben kendisine hiçbir şekilde duygusal karşılık vermedim.Fakat benim kişisel bilgilerimi elde etmesinden dolayı hayatım tehlikededir. Bu yüzden de Fethiye ilçesine tayin edildim. Benim kişisel bilgilerimi elde edip beni rahatsız etmesi muhtemeldir ... Kişisel bilgilerimi elde ederek beni rahatsız eden ... dan davacı ve şikâyetçiyim, uzlaşmak istemiyorum" şeklinde, savcılıkta "... ben daha önce de Yatağan İlçe Emniyet Müdürlüğüne müracaat ederek ... hakkında şikayetçi olmuştum, bu şikayetimle ilgili olarak Yatağan Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/987 soruşturma sayılı dosyasında ek ifadem alınmıştı, ek ifademin alındığı tarihten sonra Muğla Komiser Hamdi Bey Polis Merkezine müracaat ettiğim tarihe kadar Yavuz beni telefonla aramadı, sadece kullanmış olduğum telefon hattına tarihleri mesaj tutanağında belirtilen mesajları gönderdi. Mesaj tutanağında bulunan mesajlar dışında telefonumda olay gününe ait benzer mahiyette şüpheli tarafından gönderilen mesajlar bulunmaktadır, bu mesajların da kayıt altına alınmasını istiyorum. Ben Komiser Hamdi Bey Polis Merkezine şüpheli şahsın telefonuma gönderdiği mesajlar nedeniyle şikayette bulundum. Şikayetim devam etmektedir. Gerek görüldüğü takdirde kullanmış olduğum ... telefon hattımın HTS kayıtlarının ... istenmesine rıza gösteriyorum" şeklinde ve mahkemede ise"Ben daha öncesinde Yatağan Devlet Hastanesi Acil Servisinde acil tıp teknisyeni olarak görev yapıyordum. Orada çalıştığım süre içerisinde sanık zaman zaman tedavi için hastaneye gelip gittiğinden bazen tedavisiyle ben de ilgilenmiştim. Sanıkla aramızda duygusal arkadaşlık süreci olmamıştır. Sanığın benden özür dilemesini gerektirecek bir yakınlık da yaşanmamıştır. Sanığın bana gönderdiği mesajlar nedeniyle şikayetçiyim. Cezalandırılmasını isterim. Davaya katılmak istemiyorum." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Sanık tarafından müştekiye gönderilen mesaj içeriklerine ilişkin tutanak dosya içerisinde yer almaktadır.

IV. GEREKÇE

4. Sanık tarafından müştekiye gönderilen mesaj içeriklerine ilişkin tutanak dosya içerisinde yer almaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanığın katılana 14.07.2015 tarihinde "özür dilerim ama seninle konuşmam lazım, ben sağken ölmüşüm, ölü gibi geziyorum, seni üzmek istemem, senin bana çok hakkın geçti ama çok özür dilerim" şeklinde ve 26.07.2015 tarihinde 3 kez "özür dilerim, yanlışlıkla aradım seni" şeklinde mesaj gönderdiği olayda, her ne kadar mahkemece sanığın suç kastının bulunmadığından bahisle beraat hükmü verilmiş ise de, sanığın katılana 21.05.2015 - 25.05.2015 tarihleri arasında gönderdiği çok sayıda mesaja ilişkin Yatağan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.04.2017 tarihli, 2016/332 Esas, 2017/343 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve hükmün 15.03.2018 tarihinde kesinleştiği, incelemeye tabi dosyada yer alan 14.07.2015 ve 26.07.2015 tarihinde gönderilen mesajların kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturacağı anlaşılmakla,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.03.2016 tarihli ve 2014/10-847 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararıyla belirtildiği üzere, zincirleme suça dahil olan bir suçtan bu durum gözetilmeksizin mahkumiyet kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise, zincirleme suça konu ikinci suçla ilgili olarak Mahkemece; kesinleşen hükme konu eylem de göz önüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması, kesinleşen hükümdeki cezanın sonuç cezadan indirilmesi, böylece yargılaması devam eden suça ilişkin cezanın belirlenmesi gerektiği, bu bilgiler ışığında incelemeye konu dosyada hüküm verildiği tarihte zincirleme suça dahil olan diğer eylem hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü bulunmadığı gözetilmeden karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/561 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararına yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10101, Karar No: 2017/607, Tarih: 25.01.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10101 E.  ,  2017/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

Taraflar arasındaki asıl davada yoksulluk ve iştirak nafakasının artırılması, karşı davada ise yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı asıl davada; taraflar arasında görülen . Mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 2007/108 esas 2009/59 karar sayılı artırım ilamı ile davacı kadın lehine hükmedilen 250,00 TL yoksulluk nafakasının ve müşterek çocuk. için hükmedilen 150,00 TL iştirak nafakasının yetersiz kaldığını, işsiz olduğunu, çocuğun okul masrafları ve ihtiyaçlarının arttığını belirterek yoksulluk nafakasının aylık 900,00 TL'ye, iştirak nafakasının aylık 600,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap ve karşı dava dilekçesinde; yeniden evlendiğini, iki çocuğu daha olduğunu, ekonomik koşulların olumsuz yönde değiştiğini, kredi borçları ödediğini, belirterek hakkaniyete uygun iştirak nafakası belirlenmesine, yoksulluk nafakasının artırılması talebinin reddine ve karşı davada yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; asıl davanın kısmen kabulü ile, yoksulluk nafakasının aylık 500,00 TL’ye, müşterek çocuk yönünden iştirak nafakasının 350,00 TL'ye çıkartılmasına,karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı tarafça süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı-karşı davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Uyuşmazlık; yoksulluk nafakasının artırımına ilişkindir.

TMK'nun 175.maddesi; "Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Kanunda öngörülen şartlar davacı lehine gerçekleştiği takdirde, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına ve hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekir.

./..

-2-

TMK'nun 176/4. maddesine göre de; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir."

./..

-2-

TMK'nun 176/4. maddesine göre de; "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir."

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemeye göre, iradın artırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası.oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.

Somut olayda; davacının vefat eden babasından 900,00 TL ölüm aylığı aldığı, 550,00 TL kira ödediği, davalının ise .çalıştığı, 2.815,72 TL maaş ve değişen miktarda ikramiye aldığı, yeniden evlendiği, iki çocuğu daha bulunduğu, kendi evinde ikamet ettiği, anlaşılmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, ekonomik göstergelerdeki değişiklikler ve .artış oranları dikkate alındığında davacı kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası miktarı fazla olup, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar dikkate alınmak suretiyle davacı kadının yoksulluk nafakası artırım talebi yönünden . oranı dikkate alınmak suretiyle davacı lehine hükmedilecek yoksulluk nafakasının belirlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yüksek nafaka takdiri doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/16167, Karar No: 2013/23260, Tarih: 09.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/16167 E.  ,  2013/23260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacı işçinin, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulü ile, 12.500 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar vermiştir.

Dava dilekçesinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken, kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, açıkça davalı işverenin tam kusuruna dayanmıştır. 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere müterafik kusurun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulması gerekir. Somut olayda, davacı işçiyi %35 oranında kusurlu bulan 29/07/2011 tarihli kusur raporu karara esas alınmıştır. Hal böyle olunca ve özellikle, davacının, kusursuz olduğu belirtilerek dava açmış olmasına göre, davacının müterafik kusuru gözetilerek bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken, talep gibi manevi tazminat takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31866, Karar No: 2017/15530, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31866 E.  ,  2017/15530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7558, Karar No: 2013/7202, Tarih: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7558 E.  ,  2013/7202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2737, Karar No: 2017/5083, Tarih: 05.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/2737 E.  ,  2017/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadare

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmelik'in 3. maddesinde, bulundurma ruhsatlarının 5 yıl geçerli olduğu, sürenin sona ermesinden bir ay önce tebligat için gerekli işlemlerin başlatılacağı, zabıtaca yapılacak tebliğden itibaren 6 ay içinde ruhsatlarını yeniletmeyenlerin ruhsatlarının iptal edileceği ve yenileme halinde ise verilecek yeni ruhsatın eski ruhsat süresinin bitiminden itibaren geçerli olacağının belirtilmesi karşısında silahın ruhsat işlemlerinin ikmali için idareye teslimi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden müsadereye ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "ruhsat süresi bitmiş tabanca ve bir adet şarjörün karar kesinleştiğinde Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 3, 16 ve 17. maddelerine göre işlem yapılmak üzere iadereye teslimine" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3478, Karar No: 2017/4479, Tarih: 29.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/3478 E.  ,  2017/4479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : 1) TCK'nun 53/1-2-3, 82/1-b. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

2) TCK'nun 53/1-2-3, 103/1. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın çocuk maktul ...'ya yönelik kasten öldürme ve cinsel istismar suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezaları azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre sanık hakkında çocuk maktule yönelik cinsel istismar suçu nedeniyle verilen hükümde düzeltme nedeni dışında, sanık hakkında çocuk maktüle yönelik kasten öldürme suçu nedeniyle verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sanığın üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin kuşkunun bulunduğuna, delilin bulunmadığına, sanığın Cumhuriyet savcılığında alınan beyanını baskı altında verdiğine ve bu beyanın kesin delil oluşturmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1)Sanık hakkında çocuğa yönelik cinsel istismar suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık hakkında maktul çocuk ...'yu kasten öldürme suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık hakkında maktul çocuk ...'yu kasten öldürme suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:

a)Sanığın Cumhuriyet savcılığında ve yer göstermede alınan ifadeleri ile tüm dosya kapsamına göre, maktulün olay günü okuldaki hafta sonu kursuna katılmak için sabah saat 08:00 sıralarında evden ayrıldığı ve kestirme olan tenha taşlı yoldan Sinop il merkezine giden minibüslere binmek için asfalt yola çıkan yolda yürüdüğü esnada sanık ile karşılaştığı ,sanığın önce söz ile daha sonra el ile maktule cinsel saldırıda bulunduğu ,maktülün karşı çıkması üzerine ve arbedede maktulün kapı ve tele takılıp yaralanması üzerine sanığın yaşı küçük maktulü yapmış olduğu cinsel saldırı suçunun ortaya çıkmaması için kasten öldürdüğünün anlaşıldığı olayda sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 82/1-e-h. bentlerine temas ettiği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek sanık hakkında yazılı şekilde 82/1-b. bendinden hüküm kurulması,

b)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA, bozmanın mahiyeti, hükmolunan cezanın miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE, 29.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/11/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ......huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 30/11/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/8149, Karar No: 2014/12033, Tarih: 18.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/8149 E.  ,  2014/12033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEŞAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2011/367-2013/429

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşmalı temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilerek Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve miras payı oranında tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, paylaştırma savunması benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların ortak mirasbırakanı İ.Ş..'ın çekişme konusu 315 parsel sayılı taşınmazdaki 4/5 payını ve 1514 parsel sayılı taşınmazının tamamını, dava dışı 3152 no'lu taşınmazıyla birlikte 30.04.2003 tarihli akitle davalı oğluna satış suretiyle devrettiği, davalının daha sonra bu taşınmazlardan 3152 sayılı parseli 17.9.2010 tarihinde dava dışı kişiye sattığı; mirasbırakanın 23.9.2008 tarihinde ölümü ile mirasçıları olarak davacı kızı Hafize ile davalı oğlu Hüseyin'in kaldığı görülmektedir.

Davacı, miras bırakanın yaptığı temlikin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Davalı ise, mirasbırakanın her iki çocuğuna da hak dengesini gözeten bir paylaşım yapmak amacıyla işlem yaptığını, davacı kızına da maddi yardımda bulunduğunu savunmuştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.