muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4658, Karar No: 2011/201, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4658 E.  ,  2011/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın dava dışı 3.kişiye ait araçla çarpışması sonucu hasarlandığını, davalı şirketin ihbara rağmen hasar bedelini ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 17.500 TL'nin olay tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davacı aracının alkollü sürücü tarafından kullanılması nedeniyle hasarın teminat kapsamında kalmadığını, kazanın oluşumunda alkol dışında bir etkenin bulunmadığını, hasarın fahiş olduğunu, olay tarihinden faiz istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

20.5.2008 tarihli 2007/48-2008/180 sayılı önceki hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairenin 23.12.2008 gün 2008/3901-5676 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48.maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1.maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, alkollü içki almış olarak araç

kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0,50 promil üzerinde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir. Öte yandan, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.5.5.maddesinde; ayrıca Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5.maddesinde; taşıtın Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların, kasko sigortası poliçe teminatı dışında olduğu belirtilmiştir. Bununla birlikte, kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5.maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48.maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2.fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde; yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97.maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keşif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0,50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir. O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla; sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda zararın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281.maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir. Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, aksi halinde davanın kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilke-

si benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları).

si benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları).

Somut olayda davacı araç sürücüsü olay anında 0,52 promil alkollü olarak araç kullanırken direksiyon hakimiyetini kaybederek hatalı şekilde karşıdan gelen vasıtaların şeridine girip karşı şeritten gelen dava dışı 3.kişiye ait araçla çarpışmıştır. Olay gece saatlerinde, düz ve eğimsiz, iki yönlü asfalt yolda meydana gelmiştir. Yukarıda açıklanan ilkelere göre sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt alkolün etkisi altında oluşup oluşmadığının saptanması gerekir.

Bu konuda mahkemece alınan 18.5.2009 tarihli bilirkişi raporunda olayın alkolün etkisi ile meydana geldiği belirtilmiş, 18.11.2009 tarihli raporda sürücünün alkollü olmasının kazaya etki ettiği ancak sürücü alkollü olmasa bile yine böyle bir kazanın ve daha ağır kazalarda meydana gelebileceği bildirilmiştir. Bu raporlar hüküm kurmaya yeterli olmadığı gibi raporlar arasındaki çelişki de giderilmemiştir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş; aralarında 2 nöroloji ve 1 trafik uzmanı bulunan İTÜ'den seçilecek bilirkişi kurulundan, olayın oluş şekli, yol ve hava durumu ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirilip, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurlarında etkili olup olmadığının tesbiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli ve raporlar arasındaki çelişkileri giderici rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17483, Karar No: 2018/13528, Tarih: 15.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/17483 E.  ,  2018/13528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...'in maliki olduğu 1687 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 1/4 payını davalı kızı ...'ye, 1/4 payını davalı oğlu ...'a, 1/4 payını davalı oğlu ...'ye satış suretiyle devrettiğini, işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu, işlem tarihinde murisin taşınmazını satma ihtiyacının bulunmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazı bedeli karşılığında satın aldıklarını, devrin muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa olgusunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ... .’ın maliki olduğu 1687 ada 3 parsel sayılı taşınmazı, 1.eşinden olma oğlu ... ile 2.eşinden olma kızı ... ve oğlu ...’a her birine 1/4’er hisse olacak şekilde 07.02.2011 tarihinde intifa hakkını üzerinde bırakarak satış suretiyle devrettiği, murisin de çekişme konusu taşınmazda 1/4 hissesinin kaldığı, 1937 doğumlu mirasbırakanın 15.01.2014 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak 3. eşi davacı, ilk evliliğinden olma davalı oğlu ..., ikinci evliliğinden olma davalı kızı ... ve davalı oğlu ...’ın kaldığı anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. HMK 190. madde ve TMK 6. madde hükümleri gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olayda, yukarıda değinilen ilkeler, olgular, tüm dosya içeriği ve özellikle davacı tanıklarının beyanları birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın dava konusu edilen taşınmazda 1/4 payı kendi üzerinde bırakarak, kalan payı eşit paylarla davalı çocuklarına temlik ettiği, mirasbırakanın başka pek çok taşınmazlarının, ticari taksisi ve ticari taksi plakasının olduğu gözetildiğinde, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı yapıldığının kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13063, Karar No: 2022/7784, Tarih: 18.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13063 E.  ,  2022/7784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 18/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14165, Karar No: 2012/7654, Tarih: 29.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/14165 E.  ,  2012/7654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Gerçek Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mirasbırakan Süleyman Uyarer'in mirasının en yakın mirasçılarının tamamı tarafından reddedilmesi nedeni ile iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabi bulunmasına (TMK. md.612) ve bu nedenle altsoy ve üstsoya mirasın geçmeyeceğine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, oybirliğiyle karar verildi.29.03.2012 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/12224, Karar No: 2010/12915, Tarih: 06.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/12224 E.  ,  2010/12915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., 105 ada, 12 parselin devamında kıyı kenar çizgisi içinde devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan alana davalının kafeterya, iskele ve beton platform yapmak suretiyle müdahalede bulunduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı,105 ada, 12 parsel sayılı taşınmazı kiraladığını, çekişmeli yeri ise ecrimisil karşılığı turizm amaçlı kullandığını, iskele ve dolgu yoldan herkesin yararlandığını, kiralama konusunda ilgili mercilere yaptığı başvurunun sonucunun beklenilmesi gerektiğini belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının kıyı kenar çizgisi içinde devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan 30m2’lik alanda beton yol, 9 m2’lik alanda kafeterya ve 123 m²’lik alana ise iskele yapmak suretiyle müdahalede bulunduğunun keşfen saptandığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesine ve muhdesatın yıkımına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalının kıyı kenar çizgisi içinde kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmaza kafeterya, iskele ve beton platform yapmak suretiyle elattığı saptanarak, davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 505.65.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2478, Karar No: 2023/7603, Tarih: 12.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2018/2478 E.  ,  2023/7603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/152 E., 2015/69 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2014 tarihli ve 2014/184 Esas, 2014/289 Karar sayılı kararı ile Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/152 Esas sayılı dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/152 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/152 Esas, 2015/69 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...hakkında 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanıklar ..., ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanıklar ... ve ...hakkında 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis ve 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın diğer sanık ... ile aynı evde kaldıklarına ve ikamette ele geçen uyuşturucu maddelerin ...'a ait olduğuna,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın diğer sanık ... ile aynı evde kaldıklarına ve ikamette ele geçen uyuşturucu maddelerin ...'a ait olduğuna,

2. Sanığın üzerinde bulunan uyuşturucu maddenin kullanım sınırında kaldığına ilişkindir.

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle,

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığına,

2. Sanığın kullanıcı olduğuna ve üzerine ele geçen uyuşturucu maddenin yıllık kullanım sınırında kaldığına ilişkindir.

D. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına,

2. Sanığın kullanıcı olduğuna,

3. Sanık ile temyiz dışı sanık ... arasındaki tape kayıtlarında suçun işlendiğini gösterir herhangi bir görüşmeye rastlanmadığına,

4. Tanık beyanlarının dikkate alınmadığına,

5. Uyuşturucu madde bulunan aracın sanığa ait olmadığına ilişkindir.

E. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle,

1. İkametinde bulunan uyuşturucu maddeleri kolluk görevlilerine bildiren sanığa 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesi uyarınca ceza verilemeyeceğine,

2. Lehe hükümlerin uygulanmadığına,

F. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

G. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

H. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

2. Hükmün gerekçe içermediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tape kayıtları ve fiziki takip tutanağına göre; 22.07.2013 tarihinde sanık ... ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ...'nin buluştukları, sanığın tanığa uyuşturucu madde verdiği, akabinde tanığın yakalandığı ve üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi rızaen kolluk görevlilerine teslim ettiği, tanığın sanıktan uyuşturucu madde satın aldığını beyan ettiği dikkate alındığında, sanık ...'ın 22.07.2013 tarihli eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Tape kayıtları ve fiziki takip tutanağına göre; 03.09.2013 tarihinde sanık ... ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ......,'ın buluştukları ve birlikte ikamete girdikleri, bir süre sonra tanığın ikametten çıktığı ve kolluk görevlilerince durdurulduğu, tanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçtiği, tanığın duruşmada uyuşturucu maddeyi sanıktan satın aldığını beyan ettiği dikkate alındığında, sanık ...'ın 03.09.2013 tarihli eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.