muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18381, Karar No: 2018/12681, Tarih: 12.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18381 E.  ,  2018/12681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, mağdurun tüm aşamalardaki beyanlarında sanığın kendisine bıçakla vurduğunu belirtmesine, doktor raporunda "occipital ve parietal bölgede 0,5 cm ebatlarında iki ayrı kesinin" bulunduğunun tespit edilmesine ve dosya içeriğine göre, sanığın mağduru 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçak ile yaraladığı sabit olduğu halde cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, eylemin silahla gerçekleştirildiğine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle basit yaralama suçu olarak TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kabul edilip, mağdurun şikayetçi olmaması nedeniyle yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12945, Karar No: 2021/13542, Tarih: 30.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12945 E.  ,  2021/13542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mala zrar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 151, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 18/02/2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...’a verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporu ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin ortak hükümler bölümünden “ SİR raporu için 190,00 TL” ödenmesine ilişkin kısmın çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmamış ise de; suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/2 maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık olağan ve 11 yıl 3 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek, sadece hırsızlık suçunun farik ve mümeyyizi olduğuna dair alınan raporla yetinilerek hüküm kurulması,

2- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 30/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10907, Karar No: 2014/3808, Tarih: 07.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10907 E.  ,  2014/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet ve ek karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan temyiz isteminin reddi ile dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından 27/01/2013 tarihinde bu nitelikteki karara karşı yapılan temyiz isteminin Mahkemenin 04/02/2013 tarihli ek kararıyla reddine karar verilerek temyiz dilekçesinin itiraz mahiyetinde kabulüyle dosyanın itiraz konusunda değerlendirme yapılmak üzere ... Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, bu kararın da 11/02/2013 tarihinde O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, itiraz konusundaki müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 07/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25381, Karar No: 2013/18313, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25381 E.  ,  2013/18313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz.

(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir.İnsan hakları,insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre,herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına,haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir.Geniş manada tanımlanan aile,anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi,bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, sanık ... ...'nın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 30.12.2008 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek,dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa,AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında,bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/364, Karar No: 2024/2491, Tarih: 04.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/364 E.  ,  2024/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1919 E., 2022/222 K.

İHBAR OLUNAN : ...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 03.04.2009

HÜKÜM/KARAR : Usulden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/35 E., 2022/246 K.

KARAR

1- İlk Derece Mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için açılan davada, sözleşme dışı ilave işler nedeniyle açılan davaların hukuki niteliği itibariyle vekâletsiz iş görmeden kaynaklanan davalar olduğu, sözleşme fazlası ya da sözleşme olmaksızın yapılan işlerin tahsili için açılacak davalarda işin yapıldığı tarihe göre mülga 818 sayılı BK’nın 410 ve devamı ya da 6098 sayılı TBK’nın 526 ve devamı maddelerindeki vekâletsiz iş görme hükümleri uygulanacağı, davaya konu edilen işlerden, 2006 yılına ait işlerin, sözleşme kapsamı dışında kaldığı, bu nedenle vekaletsiz işgörme hükümlerinin uygulanması gerektiği, vekaletsiz işgörme nedeniyle açılan davaların 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, her ne kadar davalı tarafça zamanaşımı defi ileri sürülmüş ise de, ıslah tarihi itibariyle zamanaşımının dolmadığı, bilirkişi raporu ile tespit edilen 60.620,00 TL alacağın davalı taraftan tahsile karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk Derece Mahkemesi kararına karşı taraflar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi tarafından, "Dava dilekçesindeki diğer talep kalemi olan 02.11.2006 tarihli sözleşme kapsamındaki ilave işler bedeli talebi bakımından; mahkemece alınan 05.09.2011 tarihli kök ve 28.05.2012 tarihli 2. ek bilirkişi raporlarında da açıklandığı üzere, bu sözleşme davacı şirket ile imzalanmış olup, sözleşmeye konu işler davacı tarafça yapılmış ve bu işlerin karşılığı kendisine ödenmiştir. Davacının talebi bu sözleşme ilişkisi kapsamında ihale dışı yapılan işlerin bedeline ilişkin olup, 28/05/2012 tarihli 2. ek bilirkişi raporunda bu ilave işlerin bedeli 2006 yılı itibariyle 60.620,00 TL olarak belirlenmiştir. Davacının bu talep kaleminin ilave işlere ilişkin olması göz önünde bulundurulduğunda, istinafa konu kararda da açıklandığı üzere yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda bu talepler bakımından işinyapıldığı tarihte yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı BK'nın 410 ve devamı maddelerindeki (6098 sayılı TBK'nın 526 ve devamı) vekaletsiz iş görme hükümlerinin uygulanması, zamanaşımı süresi olarak da 818 sayılı BK'nın 125. maddesi (6098 sayılı TBK'nın 146. maddesi) 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerekmektedir. Zamanaşımı süresinin başlangıcında da vekaletsiz iş görenin alacağının muaccel hale geleceği ilave iş ve imalatın yapıldığı tarihin esas alınması gerekmektedir. Söz konusu ilave işlerin dayandırıldığı sözleşme tarihi (02.11.2006) göz önünde bulundurulduğunda, bu sözleşmenin ifası sırasında yapıldığı belirtilen ilave işler bedeli talep edildiğinden, ilave işlerin yapıldığı tarih en erken sözleşme tarihi olarak kabul edilse ıslah tarihi olan 21/03/2016 tarihi itibariyle henüz 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmamış bulunmaktadır. Mahkemece, bu doğrultuda (istinaf dilekçelerinde hesap usulüne dair bir itiraz bulunmayan) 2. ek bilirkişi raporunda belirlenen 2006 yılına ilişkin ilave iş bedeli bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması yerinde bulunmaktadır. Ancak, davalının daha önce temerrüde düşürüldüğü davacı tarafça ispat edilememiş olduğundan ıslahla arttırılan miktar bakımından ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken bu kısım bakımından da dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olmasının yerinde olmadığı" gerekçesiyle taraflar vekillerinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına; yeniden esas hakkında karar verilmesine davacının, 2005 yılına ilişkin 171.876,00 TL'lik iş bedeli talebi yönünden davasının aktif husumet yokluğundan usulden reddine, davacının, 02.11.2006 tarihli sözleşme kapsamındaki ilave işler bedeli talebi bakımından davasının kısmen kabulü ile toplam 60.620,00 TL'nin; 10.000,00 TL'lik kısmının dava tarihinden itibaren, 50.620,00 TL'lik kısmının ise ıslah (21.03.2016) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının, yağmur oluğu bedeline ilişkin 30

.876,00 TL'lik iş bedeli talebi yönünden davasının aktif husumet yokluğundan usulden reddine, davacının, 02.11.2006 tarihli sözleşme kapsamındaki ilave işler bedeli talebi bakımından davasının kısmen kabulü ile toplam 60.620,00 TL'nin; 10.000,00 TL'lik kısmının dava tarihinden itibaren, 50.620,00 TL'lik kısmının ise ıslah (21.03.2016) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının, yağmur oluğu bedeline ilişkin 30.000,00 TL'lik talebi yönünden davasının reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı; yine sözleşme dışı ilave işler nedeniyle açılan davalar hukuki niteliği itibariyle vekâletsiz iş görmeden kaynaklanan davalar olup, eser sözleşmelerinden kaynaklanan alacak davalarında uygulanan 5 yıllık zamanaşımı süresinin, vekaletsiz iş görmeden kaynaklanan davalarda uygulanamayacağı, Kamu İhale Kanunu'na uygun prosedür yürütülmeksizin bir kamu kuruluşunun, gerçek veya tüzel kişiye herhangi bir iş veya imalâtı yaptırmış olup, bu imalâtın kamu kurumu yararına olması halinde vekâletsiz iş görme hükümleri uyarınca bedelinin 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 410 ve devamı ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 526 ve devamı maddeleri gereğince yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçleriyle ve BK'nın 125 ile TBK'nın 146. maddesindeki 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde talep edilebileceği, mahkemece alınan bilirkişi raporunun, olaya uygun, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3543, Karar No: 2013/2761, Tarih: 08.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3543 E.  ,  2013/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.