muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1187, Karar No: 2013/3065, Tarih: 05.03.2013

Davacı sözü edilen bu taahhütnamenin imzalandığı ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Türk Borçlar Kanununun 24. vd. maddeleri anlamında hata, hile veya tehdit altında kendisine imzalatıldığını ileri sürmemiştir. Davacının özgür iradesi ile davalı üniversiteye böyle bir yüklenme senedi vermesini yasaklayan bir yasal düzenleme olmadığı gibi, davacı ... Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümüne kendi iradesi dışında da gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname davacıyı bağlar niteliktedir. Kaldı ki davalı üniversitece yükümlülükler yerine getirilmiş, davalı tarafından ise yerine getirilmemiştir. Davacının halen taahhütname gereğince mecburi hizmet yükümlülüğü devam ettiğine göre, adına tahakkuk edilen miktarı ödemekle sorumlu olup, ortada taahhütnameyi geçersiz kılan bir durum da bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa uygulama imkanı bulunmayan 657 sayılı Kanunun ek 35. maddesi uyarınca davacının mecburi hizmet yükümlülüğü ve tazminat borcu bulunmadığı, bu suretle verilen taahhüt ve kefalet senedinin de hükümsüz hale geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14088, Karar No: 2021/18680, Tarih: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14088 E.  ,  2021/18680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nın 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...'nun temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 30/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6456, Karar No: 2019/6246, Tarih: 25.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/6456 E.  ,  2019/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, olay günü kardeşini eliyle vurarak yaraladığı , daha sonra katılanın sanığa bıçak çekip kaçtığı, sanığında kardeşi olan katılanı yaralama kastı ile kovaladığı anlaşılmakla, mahkemece sanık hakkında tamamlanmış yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-a, 29, 62 ve 52. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verildiği, aynı anda gerçekleştiği iddia olunan bıçakla yaralamaya teşebbüsten beraat kararı verilmişse de, aynı suç işleme kastıyla, aynı anda ve çok kısa zaman aralığı içerisindeki hareketlerinin, tek suç oluşturacağı, sanığın tamamlanmış yaralama eyleminden dolayı bir defa cezalandırılması gerekirken, sanık hakkında bir eyleminden dolayı yazılı şekilde hem mahkumiyet hem de beraatine karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8120, Karar No: 2024/10137, Tarih: 27.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8120 E.  ,  2024/10137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.04.2024

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/10 E., 2019/453 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 04.04.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacının çalışma süresi, ücret miktarı, iddia edilen çalışma süresi ile talep edilen alacakların niteliği dikkate alındığında, reddedilen ve temyize konu edilen alacak miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.04.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11523, Karar No: 2023/6342, Tarih: 20.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/11523 E.  ,  2023/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27.10.2015

SAYISI : 2015/511 E., 2015/563 K.

SANIK : Özgür Arı

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

SUÇ TARİHİ : 30.06.2015

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDEN : Sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/511 Esas, 2015/563 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 206 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; olay anında bayın olduğundan yalan beyanda bulunmaması ve kendisine geldiğinde gerçek kimlik bilgilerini söylemesi nedeniyle mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden; 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/511 Esas, 2015/563 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14504, Karar No: 2015/11469, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14504 E.  ,  2015/11469 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2015

NUMARASI : 2015/979-2015/898

VASİ ADAYI : Z.. Y..

KISITLI ADAYI : E.. Y..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Osmancık Sulh Hukuk ve Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Osmancık Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “U.. Mah. B.. Cad. No:../.. Ç.." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çorum 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise; kollukça yapılan araştırma sonucu kısıtlı adayının “A.. köyü D..” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği ve bu adresin UYAP üzerinden yapılan araştırmada yerleşim yeri adresiyle aynı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dodurga İlçe Jandarma Komutanlığının 25.06.2015 tarihli cevabi yazısından kısıtlı adayının “Y.. O.. M.. Y.. Sokak No:.. A.. Köyü/D.. Ç..” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Osmancık Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Osmancık Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4796, Karar No: 2016/13736, Tarih: 23.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/4796 E.  ,  2016/13736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7201 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve 03/11/2011 tarihli duruşmada sanığın cezalandırılmasını istediğini belirten müşteki vekiline davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar görenin davaya katılan, Av....'nın katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Katılan aleyhine açtığı tapu iptali davasında katılanın adresini ''... Köyü'' şeklinde göstermek suretiyle Tebligat Kanunu'nun 53. maddesinde düzenlenen yanlış adres bildirmek suçunu işlediği iddia edilen sanığın, ağabeyi olan katılanın yaz aylarında köyde, kış aylarında ise ... ilçesinde kaldığını, bu nedenle köy adresini gösterdiğini savunması, yapılan yargılama sırasında katılana gönderilen çağrı kağıdının 26.09.2011 tarihinde Bahçedere Köyünde bizzat kendisine tebliğ edilmesinin de savunmayı doğruladığının anlaşılması karşısında, anılan suçun bir başkasına ait adresin kasten yanlış bildirilmesi ile oluşacağı gözetilerek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8598, Karar No: 2020/4776, Tarih: 05.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/8598 E.  ,  2020/4776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz Edenler : Sanık müdafii, katılanlar vekilleri, katılan ...

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde, ...Jandarma Özel Hareket Tabur Komutanlığında Jandarma uzman çavuşu olarak görev yaptığı,...deki toplumsal olaylara müdahale etmek üzere geçici görev ile TTZA Cobra zırhlı araçta ikinci şoför olarak görevlendirildiği, operasyon sırasında hasar alan zırhlı aracın, operasyonun bitmesi üzerine, garajlar bölgesine araç birinci şoförü jandarma uzman çavuş... tarafından getirilerek sanığa garaja götürmesi için teslim edildiği, zırhlı araçtaki görevli askerlerin hepsinin araçtan indiği, sanığın aracın üzerine çıktığı, araçta silah sistem operatörü olan jandarma uzman çavuşu...’nın da bulunduğu, ...ın sistemin kapalı olduğunu sanığa söylemesi üzerine sanığın zırhlı aracın üst kule kısmında bulunan 7.62x51 mm.çap ve tipinde fişek atan, Belçika yapısı, FN marka, şerit beslemeli, tam otomatik ateşleme sistemine sahip makineli tüfeğin üst kapağını açtığı, kapağın açılır açılmaz silahın ateş aldığı ve araç dışında 28 metre uzaklıkta bulunan aynı timde görevli jandarma uzman çavuş ...’ın karnına isabet ederek ölmesine neden olduğu olayda; tüm dosya içeriğinden sanığın “hafif zırhlı cobra aracı kule silah sistemi eğitimi”, “silah kullanıcı ve operatörlük belgesi” aldığının anlaşıldığı, ...Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce özetle “...silahın mayonun deforme olmasından dolayı bazı kez tutukluk yaptığı, bu durumda iken silahın mekanizmasının atış sırası bekleyen mayondan fişeği kurtaramadığı için fişeği fişek yatağına süremediği, bundan dolayı mekanizmanın fişeğe baskı yapar durumda kaldığı ve fişeği patlatamadığı görülmüştür. Ancak atıcının bu durumda kalan silaha müdahale yapmak istediğinde ilk iş olarak mekanizmayı tekrar kurması gerektiği veya mekanizma kolunu elle sabitlemek suretiyle mekanizma kapağını açması gerektiği, atıcının bu durumda kalan silaha müdahale yapmak amacıyla mekanizma kapağını kaldırdığında mekanizmanın tetiğe basılmaksızın kendiliğinden düştüğü, sıkışmış olduğunu belirttiğimiz fişeğin mayondan kurtularak patlattığı tarafımızca görülmüş ve bu husus tarafımızca kamera kaydı altına alınmıştır.” şeklindeki uzmanlık raporu düzenlendiği, silahtaki arızanın net bir biçimde ortaya konması için...i Bakım Merkezi Komutanlığına gönderildiği ve burada yapılan incelemede özetle “...Arızalı şerit olması halinde fişeği atım yatağına süremeyeceği için silah tutukluluk yapar. Silahın kendi kendini ateşlemesine neden olmaz. Söz konusu silahta bir arızaya rastlanmamıştır. Silahın tetiğe dokunulması sonucu ateşleme yaptığı değerlendirilmektedir....” şeklindeki birinci raporun tersi rapor düzenlenmesi üzerine çelişkinin giderilmesi için ... Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı’na gönderildiği, burada yapılan incelemede ise “..

...Arızalı şerit olması halinde fişeği atım yatağına süremeyeceği için silah tutukluluk yapar. Silahın kendi kendini ateşlemesine neden olmaz. Söz konusu silahta bir arızaya rastlanmamıştır. Silahın tetiğe dokunulması sonucu ateşleme yaptığı değerlendirilmektedir....” şeklindeki birinci raporun tersi rapor düzenlenmesi üzerine çelişkinin giderilmesi için ... Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı’na gönderildiği, burada yapılan incelemede ise “...üçüncü deneme atışında ekte gönderilen video çekiminde görüldüğü gibi ilk beş fişeği 3’lü, ve 2’li olarak normal patlattığı, altıncı fişeği ise patlatamadığı,kurma hareketi ile yapılan kontrolde mekanizmasının tulumbadan/maniveledan kurtulmuş olduğu, ancak geride kaldığı, bu durumda iken üst kapak açıldığında fişeği atım yatağına sürerek tetiğe dokunulmaksızın kendiliğinden patlattığı tespit edilmiştir...” şeklindeki uzmanlık raporu ve kovuşturma aşamasında bilirkişi olarak görevlendirilen silah teknisyeni bilirkişi J.Bkm.Bçvş....in raporunda belirtildiği üzere silahın tutukluk yaptığını bilen sanığın, silahın namlusunu en az 45 derece açı ile yukarı kaldırması aynı zamanda namlunun atış istikametinde hiçbir canlının olmadığından emin olduktan sonra, kapak takımı açılarak şerit mayon yatağından alınarak atım yatağı ve mekanizmada mermi olup olmadığının kontrol edilmesi varsa alınması, daha sonra kapak kapatılarak kurma kolu teli ve mekanizmanın bırakılması, böylelikle silah boşken kurma kolu çekilip bırakılıp ve silahın işlerlik testi yapılıp, tutukluğun giderilmesi gerektiği halde, bunları yapmaması nedeni ile kusurlu olduğu yönündeki raporların hep birlikte değerlendirilmesi neticesinde; sanığın silahın tetiğine dokunmaksızın üst kapağı açması ile birlikte ateş alacağını öngöremeyeceği gerekçesi ile bilinçli taksir hükümlerini uygulamayan mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmediğinden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, cezanın fazla olduğuna, erteleme hükümlerinin uygulanmadığına, katılanlar vekillerinin ve katılan ...’ın ise sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13606, Karar No: 2021/18733, Tarih: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13606 E.  ,  2021/18733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

Katılan ... vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4436, Karar No: 2024/2687, Tarih: 27.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/4436 E.  ,  2024/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/329 E., 2016/88 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit,6136 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelerek gereği düşünüldü

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a, 29, 62/1 maddelerine uyan silahla tehdit suçunun ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Kanuna Muhalefet suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 26.02.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, adli emanetin ... sırasına kayıtlı bıçağın müsaderesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.