muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18990, Karar No: 2017/17291, Tarih: 21.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/18990 E.  ,  2017/17291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterilmesi suretiyle hükmün açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34, 223 ve 230/1. 289/1-g maddelerine aykırı davranılması,

2) ... çocuk müdafiine duruşma davetiyesi çıkarılmadan karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3) Aralarında çıkan tartışma sırasında kendisi de mağdur arkadaşı ... tarafından bıçaklanan ... çocuğun, mağduru yumrukladığını ancak eyleminde bıçak kullanmadığını savunduğu, mağdurun da maruz kaldığı eylemde bıçak kullanıldığı iddiasının ve hakkında düzenlenen adli raporda da delici-kesici alet yarası tespitinin bulunmadığı gözetilmeden, gerekçesi gösterilmeksizin suçun bıçakla işlendiğinin kabulü ile ... çocuğun cezasından TCK'nın 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması;

4) ... çocuğun 30.01.2015 tarihli oturumda lehe hükümlerin uygulanması talebine karşılık, hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ilişkin ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

5) ... çocuğun üzerine atılı silahla basit yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; ... çocuk ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, ... çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 21.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9447, Karar No: 2013/13374, Tarih: 26.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9447 E.  ,  2013/13374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı, iş makinesini yağ filtresinin değişimi için davalının servisine bıraktığını, yağ filtresinin değişiminden sonra aracı teslim aldığını, kısa bir mesafe hareket ettikten sonra aracın arızalanarak durduğunu, arızanın orijinal filtre yerine yerli filtre takılmasından kaynaklandığını, aracın iki ay tamir ve onarımda kaldığını, bu süre zarfında aracı çalıştıramaması nedeniyle kazanç kaybına uğradığını öne sürerek, tamir ve bakım ücreti ile kazanç kaybının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kusuru bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kardan yoksun kalma zararı malvarlığının fiilden sonraki durumu ile, çoğalma ihtimali gerçekleşmiş olsa idi ulaşabileceği varsayılan (farazi) durumu arasındaki fark göz önünde bulundurularak hesaplanır.

Somut olaya gelince; mahkemece bilgilerine başvurulan makine mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, davacının dava konusu olaydan önceki yıllara ait ticari defterleri ve vergi dairesi kayıtları incelenmeden, ortalama geliri duraksamasız belirlenmeden, aracın günlük kira bedeli ve tamir edilebilme süresi olan 10 gün üzerinden yapılan hesaplamaya göre, yoksun kalınan kâr kaybı belirlenmiş, aracın tamir masrafı ise hesaplanmamıştır. Mahkemece bu raporda açıklanan günlük kira bedeli üzerinden aracın tamirde kaldığı 82 gün için kazanç kaybına, servis fatura bedeli gözetilerek de aracın onarım bedeline hükmedilmiştir. Kârdan yoksunluk zararının sağlıklı biçimde hesaplanabilmesi için davacının önceki yıllara ait ticari defterleri ile vergi kayıtlarının uzman bilirkişi kuruluna inceletilerek aracın tamir edilebilme süresi olan 10 gün üzerinden kazanç kaybının belirlenmesi gerekir. Araç onarım bedelinin de ayrıca bilirkişiye hesaplatılması gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, öncelikle davacı dava konusu olaydan önceki yıllara ait defterleri ile vergi kayıtlarının getirtilmesi, zararının kanıtlanması için taraflarca gösterilen ve gösterilecek tüm delillerin toplanması, daha sonra aralarında makine mühendisi ile mali müşavir bir bilirkişinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulu görevlendirilerek, ticari defterler ve vergi kayıtları inceletilmesi, kar-zarar durumunun, 10 günlük tamir edilebilme süresinde aracın çalışabileceği gün, muhtemel müşteri sayısı ile talep edilen hizmet bedelleri ve giderler dikkate alınarak net gelirin saptanması, bilirkişiden bu konuları açıklayıcı, muhtemel kârdan yoksunluk zararının ve araç onarım bedelinin hesap şeklini gösterir gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2549, Karar No: 2012/7255, Tarih: 19.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/2549 E.  ,  2012/7255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dava dilekçesinde davacı ... ile davalı ...’ın ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1994/68 Esas ve 1994/133 Karar sayıl ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocukları davacı ...’nin velayetinin anneye verildiği, davacı kadın için yoksulluk ve çocuk için iştirak nafakasına hükmedildiği, ... Aile Mahkemesinin 2003/220 Esas- 2004/457 Karar sayılı ve 25.04.2004 tarihli kararı ile yoksulluk nafakasının 150 TL, iştirak nafakasının 200 TL’ye yükseltildiği, aradan 6 yıldan fazla süre geçtiği, ödenen yoksulluk ve iştirak nafakalarının günümüz şartlarında paranın alım gücünün azamasından dolayı ekonomik bir anlam ifade etmediğini, ihtiyaçlarını hiç bir şekilde karşılayamadığını beyan ederek, müvekkili için bağlanmış olunan 150,00 TL yoksulluk nafakasının 850,00 TL ye, müşterek çocuk için bağlanmış olunan iştirak nafakasının 1.150,00 TL ye çıkarılmasına karar verilmesini vekaleten talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesi ile, özetle davacının Meslek Yüksek Okulu mezunu olduğunu, sigortalı bir işte çalıştığını, davacıya anne ve babasından çok miktarda taşınmaz kaldığını, fiilen çalışarak gelir elde etmeleri sebebi ile mali durumlarında bir kötüleşme olmasının söz konusu olmadığını, nafaka miktarının artmasını gerektiren esaslı bir nedenin gerçekleşmediğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini vekaleten talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı ... için bağlanmış olunan 150,00 TL yoksulluk nafakasının 700,00 TL arttırılarak 850,00 TL ye çıkarılmasına, müşterek çocuk ... yararına bağlanmış olunan 200,00 TL iştirak nafakasının 950,00 TL arttırılarak 1.150,00 TL ye çıkarılmasına karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.16.01.1991 doğumlu Davacı ..., dava tarihi itibari ile reşit olup, bu davacının öğrenci olduğu iddia edilmesine karşın davacı ...'nin 09.03.2011 tarihli dilekçesinde, 2009 yılında ...’deki öğrenimine ara verdiğini beyan etmiş, mahkemece bu davacının dava tarihi itibari ile öğrenci olup olmadığı, öğrenciliğinin sürüp sürmediği araştırılmamıştır. Davacı ...’un öğrenci olup olmadığının tespiti ile uygun nafaka takdiri gerekli iken eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde değildir.

Öte yandan, TMK’nun "Tazminat ve nafakanın ödenme biçimi" başlıklı 176. maddesinin 4. fıkrasında tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebileceği açıklanmıştır. Bu düzenlemeye göre, iradın arttırılması veya azaltılması için, ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.Somut olayda; tarafların ekonomik ve sosyal durumlarında boşanma davasından sonra olağanüstü bir değişiklik olduğu ileri sürülmemiştir.

O halde; yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, nafakanın TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davacı ... bakımından da yüksek nafaka takdiri doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9776, Karar No: 2007/12652, Tarih: 06.11.2007

5. Hukuk Dairesi 2007/9776 E., 2007/12652 K.

**5. Hukuk Dairesi 2007/9776 E., 2007/12652 K.**

**- BİLİRKİŞİ KURULU RAPORU

- EMSAL KARŞILAŞTIRMASI

- KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN TESPİTİ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tesciline davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Yapılan inceleme ve alınan raporlar, değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve üzerindeki bina ve yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülmek suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Birinci bilirkişi kurulu raporunda taşınmazda bulunan ağaçların bedeli hesaplanmadığı gibi ikinci ve üçüncü bilirkişi kurulu raporları arasında da ağaç sayısı ve birim fiyatları bakımından çelişki mevcut olup, bu çelişki giderilmeden ve ağaçların yaş ve cinsleri dikkate alınarak resmi birim fiyatları da ilgili kurumlardan getirtilmeden ve dolayısıyla bilirkişi raporları denetlenmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda belirtilen eksiklik giderildikten sonra bilirkişi kurullarından ek raporlar alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, 06.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10509, Karar No: 2015/12677, Tarih: 05.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/10509 E.  ,  2015/12677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AMASYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2014

NUMARASI : 2013/309-2014/125

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi.................... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, mirasbırakan A...... Y..........'nin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 115 ada 15 ve 132 ada 55 parsel sayılı taşınmazları satış suretiyle oğlu davalıya temlik ettiğini, murisin satış ihtiyacının bulunmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalı, murisin 103 yaşında öldüğünü, 50 yıl kadar murisin bakımını yaptığını, bakımın yapılması nedeniyle murisin dava konusu taşınmazları devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların davalıya temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; mirasbırakan Ahmet Yeniçeri’nin çekişme konusu 103 ve 494 parsel sayılı taşınmazları 11.01.2010 tarihli akitle satış suretiyle oğlu davalıya temlik ettiği, anılan taşınmazların yenileme ile 132 ada 55 ve 115 ada 15 parsel olarak davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

./..

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; murisin 1914 doğumlu olduğu, 50 yıldan fazladır davalı ile birlikte yaşadığı, tanık beyanları ve özellikle mirasçı olan ve davalı tanığı olarak dinlenen S...... K....... ile N.. K..'nın ifadelerinden murisin ölene kadar bakımının davalı tarafından yapıldığı, bakım karşılığı olarak dava konusu yerlerin davalıya devredildiği, murisin başka taşınmazlarının da bulunduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan, 115 ada 15 parsel sayılı taşınmazdaki binayı davalının inşa ettiği, ağaçları davalının yetiştirdiği, bu yönde tespit yapılması bakımından açtığı davanın Amasya 3. Asiyle Hukuk Mahkemesinde 2014/138 esas sayılı davanın derdest olduğunu görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir.

(HGK.'nun 29.4.2009 gün 2009/1-130 S.K.) Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, miras bırakanın dava konusu taşınmazları temlikinde gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırma olmadığı, yıllardır kendisi ile ilgilenen, bakımını yapan oğlu Lütfü'ye bakılmasından duyduğu minnet sonucu devri yaptığı sonucuna varılmaktadır.

./..

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, dava konusu 115 ada 15 parsel yerine 115 ada 105 parsel hakkında iptal ve tescil kararı verilmesi de isabetsizdir.

./..

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, dava konusu 115 ada 15 parsel yerine 115 ada 105 parsel hakkında iptal ve tescil kararı verilmesi de isabetsizdir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/75, Karar No: 2022/1408, Tarih: 27.10.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/75 E.  ,  2022/1408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "itirazın kaldırılması” isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, ... 9. İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen istemin reddine ilişkin karar alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. İNCELEME SÜRECİ

Alacaklı İstemi:

4. Alacaklı vekili istem dilekçesinde; ilamsız icra takibinin konusunun müvekkilinin ...Finanstaki alacağının borçlu firmaya temlik edilen alacağı olduğunu, borçlunun alacaklının tek başına icra takibi yapamayacağı itirazının kötü niyetli olduğunu, sözleşmede ...’nın tek başına icra takibi yapamayacağı ya da mahkemeye başvuramayacağı gibi bir ibarenin bulunmadığını, ... ...’nın müvekkilinin eşi olup, okuma yazma bilmediğini, sözleşmede alacaklı olarak ...’dan başkasının imzasının olmadığını, imzası olmayan ... ...’nın bu sözleşmeye dayanarak icra takibi yapmasının mümkün olmadığını, borçlunun sözleşmeye ve imzaya herhangi bir itirazının bulunmadığını ileri sürerek itirazın kesin olarak kaldırılmasına ve borçlunun %20’den aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Borçlu Cevabı:

5. Borçlu vekili; takibe dayanak belgenin 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (İİK) 68. maddesi anlamında belge olmadığını, takip dayanağı sözleşmede her iki tarafa karşılıklı edimler yüklendiğini ve karşılıklı şartlar içerdiğini, kayıtsız ve şartsız bir borç ikrarını içermediğini, alacağın yargılamaya muhtaç olduğunu belirterek istemin reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. ... 9. İcra (Hukuk) Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2016/141 E., 2016/304 K. sayılı kararı ile; borçlunun takibe dayanak belgenin altındaki imzaya açıkça itiraz etmediği, sadece borçlu olmadığını öne sürdüğüne göre bu belgenin bağlayıcı nitelikte olduğu, takibe dayanak belgenin imzası ikrar edilmiş yani İİK'nın 68/1. maddesi bağlamında bir belge olduğu, borçlunun borcu ödediğini İİK’nın 68. maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlamadığı gerekçesiyle itirazın kesin olarak kaldırılmasına, itiraza uğrayan alacağın %20’si oranındaki tazminatın davalıdan (borçludan) alınarak davacıya (alacaklıya) ödenmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 12. Hukuk Dairesince 05.12.2016 tarihli ve 2016/16852 E., 2016/24877 K. sayılı kararı ile;