muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3900, Karar No: 2018/8263, Tarih: 23.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3900 E.  ,  2018/8263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) 213 sayılı VUK’nin 139. maddesinde yazılı istisnalardan birinin bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin iş yerinde yapılması gerektiği, sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatların iş yerinde bizzat sanığa 20.01.2010 ve 23.02.2010 tarihlerinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanun’un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı gibi, kasıtlı suçtan sabıkası bulunmayan, duruşmadaki davranışları takdiri indirim nedeni kabul edilerek TCK’nin 62. maddesi uygulanan ve yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varıldığından hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, “zararın giderilmediği ve olumlu kanaat oluşmadığı” şeklindeki yetersiz ve çelişkili gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7020, Karar No: 2017/14831, Tarih: 01.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7020 E.  ,  2017/14831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan ... Belediye Başkanlığının12/03/2014 tarihli yazı cevabı ile Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nün parsel sorgulama uygulama sitesinden edinilen bilgilerden dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmış olup, taşınmazın bu niteliği gözetilerek kamulaştırma değerinin emsal karşılaştırması suretiyle tespiti gerekir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken arazi niteliğinde kabul edilerek değer biçilmesi,

2)Tapu paydaşı ...'ın veraset ilamı ve mirasçılarının avukata verilmiş vekaletnameleri temin edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Kabule göre de, davacı idareye iade edilecek bedele çekildiği tarihten iade tarihine kadar faiz işletilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/92, Karar No: 2018/1903, Tarih: 15.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/92 E.  ,  2018/1903 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .....Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405 ve 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

.....k Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “.....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Mahkemesince kısıtlı adayının “..... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Ayvacık İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının davacı oğlu ile birlikte “.....adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın....Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince.....Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3975, Karar No: 2018/8381, Tarih: 19.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/3975 E.  ,  2018/8381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ...... Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı ...... Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından aidat ve ortak gider borçlarının tahsili için aleyhe başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz etmesi üzerine duran takibin devamını sağlamak amacıyla alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, ...... ...... 10. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 16.11.2016 tarih ve 2016/263 E. - 665 K. sayılı kararı ile; dayanak belge olan cari hesap ekstresinin ve toplantı tutanağının İİK.nun 68. maddesi anlamında belgelerden olmadığı, bu haliyle davacının itirazının kaldırılmasını talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın reddine karar verdiği, alacaklının ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurduğu, ...... ...... Adliye 23. Hukuk Dairesi’nin 01.03.2017 tarih ve 2017/314 E. - 2017/311 K. sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğundan bahisle davacının istinaf başvurusunun, 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verdiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 37. maddesine göre, kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararları ve kesinleşen işletme projeleri İİK'nun 68. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen belgelerden sayılır.

Aynı Kanunun 72. maddesine göre de, toplu yapı kapsamındaki belli bir yapıya veya yapıların sadece birkaçındaki kat maliklerinin ortak kullanım ve yararlanmasına tahsis edilmiş ortak yer ve tesislere ilişkin ortak giderler, o yapılardaki kat malikleri tarafından, bütün bağımsız bölümlerin ortak kullanım ve yararlanmasına tahsis edilmiş tesis ve yerlere ilişkin ortak giderler ise bütün kat malikleri tarafından karşılanır. Blok kat malikleri, toplu yapı temsilcileri ve geçici yönetim kurulu kararları, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 68 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen belgelerden sayılır.

634 sayılı Kanunu'nun 37. maddesinde öngörülen hüküm, ancak tek parsel üzerindeki yapı ve yapılarda uygulanabileceğinden, yönetim planı tek parseldeki kat malikleri arasında yapılmış ise uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre, birçok parsel üzerindeki sitedeki yapıların malikleri arasında yönetim planı düzenlenmiş (ancak toplu yönetime geçilmemiş) ise uyuşmazlığın genel hükümlere göre çözümlenmesi gerekir. Bununla birlikte, birden fazla parsel üzerinde kurulu sitede toplu yönetime geçilmiş olması halinde, Kat Mülkiyeti Kanunun 72/2. maddesi kapsamında blok kat malikleri, toplu yapı temsilcileri ve geçici yönetim kurulu kararları, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 68 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen belgelerden sayılır.

Somut olayda, takip dayanağı hesap ekstresinden alacağın; 7 ve 8 numaralı dairelere ait 01.03.2013 ile 01.05.2016 tarihleri arasındaki bakiye aidat ve ortak gider alacağından kaynaklandığı anlaşılsa da, gerek dava dosyası gerekse takip dosyası arasında bulunan belgelere göre, alacaklı.........Yöneticiliği’nin tek ya da birden fazla parsel üzerinde kurulup kurulmadığı tespit olunamadığı dolayısı ile takip dayanağı belgeler hakkında yukarıda ifade olunan kanun maddeleri gereğince değerlendirme yapılmadan hüküm kurulduğu görülmektedir.

O halde, mahkemece öncelikle, anılan apartmanın kaç parsel üzerine kurulduğu eğer yönetim planı tek parseldeki kat malikleri arasında yapılmış ise uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre çözümüne gidildiğinin açıkça belirtilmesiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi; eğer birden fazla parsel üzerine kurulum söz konusu ise; toplu yönetime geçilip geçilmediği usulünce Tapu Sicil Müdürlüğünden araştırılarak, toplu yönetime geçilmediğinin anlaşılması halinde 634 sayılı Kanunu'nun 37. maddesinin uygulama yeri bulunmadığı ve alacağın tahsili yargılamayı gerektirdiğinden, bir diğer anlatımla takip dayanağı belge İİK'nun 68. maddesinde sayılanlardan olmadığından, mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddine; toplu yönetime geçildiğinin anlaşılması halinde ise, Kat Mülkiyeti Kanunun 72/2. maddesi kapsamında inceleme ve değerlendirme yapılarak anılan maddede belirtilen itirazın kaldırılmasını sağlayan bir belge bulunup bulunmadığı belirlenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. Maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ...... ...... Adliye 23. Hukuk Dairesi’nin 01.03.2017 tarih ve 2017/314 E. - 2017/311 K. sayılı istinaf talebinin reddine ilişkin kararının (KALDIRILMASINA) ve ...... ...... 10. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 16.11.2016 tarih ve 2016/263 E. - 665 K. sayılı sayılı kararının (BOZULMASINA), dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de ...... Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 19/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23828, Karar No: 2012/15634, Tarih: 11.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/23828 E.  ,  2012/15634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın aşamalardaki değişmeyen samimi beyanları, sanık ve katılanın çocuğu olan tek tanığın babasının annesine sıcak su dökmediğini ifade etmesi, adli raporun yanmanın mağdurun bel altı bölümde olduğunu belirleyip sanığın savunmasını doğrular nitelikte olması, katılan ile sanık arasında boşanma davasının bulunması ve katılanın bu sebeple sanığa suç isnadında bulunma ihtimali bulunmaması karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.04.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi. ARŞI GÖRÜŞ

Mağdur ile sanık olay günü, 9 yıldır resmi nikahlı karı koca oldukları, sanığın Yeniköy ilkokulunda öğretmen olduğu ve bu okulun lojmanında ikamet ettikleri, olay günün akşamleyin evde yemek yedikleri sırada tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanığın sinirlenip, sobanın üzerinde bulunan ibrikteki kaynar suyu müştekinin üzerine dökerek basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir şekilde müştekiyi yaraladığı dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Sanık, olay günü eşinin uyumakta olduğunu, bir ara birden uyanıp, sobadaki ibriğe çarpması sonucu, sıcak suyun üstüne döküldüğünü iddia etmişse de, olaydan sonra eşine yardımda bulunmamış ve eşini hastaneye götürmemiştir.

Tarafların komşuları olan tarafsız tanıklar ... ve ... soruşturmadaki anlatımlarında, mağdurun yaralı bir vaziyette evlerine geldiğini, kocasının kaynar suyu üstüne döktüğünü anlattığını, yardım istediğini bu nedenle yaralı vaziyette mağdureyi alıp hastaneye götürdüklerini beyan etmişlerdir.

Bu olay 16.01.2008 tarihinde gerçekleşmiş bu tarihten bir ... sonra, 17.01.2008 günü sanığın eşi mağdure hakkında boşanma davası açtığı anlaşılmıştır. Mağdure ve tarafsız tanıkların anlatımları, bu anlatımların doktor raporu ve açılan boşanma davası ile doğrulanması karşısında sanığın kasten kaynar suyu mağdurun üstüne döktüğü anlaşılmıştır.

Tarafların çocukları olan küçük yaştaki tanık ...'ın küçük yaşta olması ve sanığın öz kızı olması nedeniyle CMK'nin 45/1-3. maddeleri gereğince tanıklıktan çekinme hakkı bildirilmeden duruşmada dinlenmesi yasaya aykırıdır.

Anayasının 38. maddesinin 6. fıkrası gereğince "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular, delil olarak kabul edilemez" kuralı gereğince sanığın kızı olan ...'ın duruşmadaki anlatımları nedeniyle bozma sebebi olarak gösterilemeyeceğinden yerel mahkemenin bozulması düşüncesine katılmamaktayız

Açıkladığımız nedenlerde hükmün ONANMASI görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2021/6710, Karar No: 2021/11243, Tarih: 28.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6710 E.  ,  2021/11243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 11/03/2017 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davacı ...’nin yaralandığını ve malul kaldığını, davalı sigorta şirketine yapılan müracaatın sonuçsuz kaldığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.100,00 TL maluliyet tazminatının temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, ıslahla talebini 248.178,14 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; başvurunun usulden reddine karar verilmiş, karara davacı vekilince itiraz edilmiştir. İtiraz Hakem Heyeti’nce davacı vekilinin itirazlarının kabulü ile 248.178,14 TL tazminatın 16.07.2018 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 52. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde TBK.nun 52.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir ve zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde TBK.nun 52.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Dosyadaki belge ve bilgilerden, davacının sürücüsü olduğu motosikletle karıştığı kazada maluliyet tespiti için alınan raporlarda davacının yaralanma biçimine ilişkin tıbbi değerlendirmeler dikkate alındığında kask ve diğer koruyucu tedbirleri almadan seyahat etmiş olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde mahkemece, davacının dava konusu kaza nedeni ile kafa travmasına bağlı beyin kanaması geçirdiği, buna bağlı olarak epileptik nöbet, konuşma bozukluğu, unutkanlık ve sol gözde görme kaybı meydana geldiği anlaşılmakla, gereken koruyucu tedbirleri almadan yolculuk ettiği dikkate alınarak yerleşik içtihatlarımıza göre yukarıdaki yasal düzenleme kapsamında davalı lehine %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamış bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

3-Kabule göre; somut olayda, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davacı yararına davalı aleyhine tam nispi vekalet ücretine hükmedilmiş; davalı vekilinin İtiraz Hakem Heyeti nezdinde vekalet ücretine dair yapmış olduğu itiraz reddedilmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında ücrete hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmetmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi ve davalı sigorta şirketi vekilinin bu yönleri amaçlayan itiraz başvurusunun reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 28/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33052, Karar No: 2017/5105, Tarih: 04.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/33052 E.  ,  2017/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen cezada TCK'nın 61. maddesine göre alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulurken ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden maddi zarar oluşmamış olmakla birlikte, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması için belirtilen diğer gerekçeler yeterli bulunduğundan tebliğnamedeki 1 ve 3 nolu; 05/01/2013 tarihli yakalama tutanağına göre, gece saat 04.00 sıralarında devriye görevi ifa eden kolluk görevlilerinin yanına gelen bir şahsın inşaat halindeki bir binanın bariyerlerini zorlayarak içeriye girdiğini söylemesi üzerine, olay yerine intikal eden görevlilerin inşaat içerisinde ve çevresinde bir müddet dolaştıkları, bir şahsa rastlamadıkları, suça sürüklenen çocuğun bariyerlerin arkasında park halinde bulunan bir kamyonetin altında yakalandığının anlaşılması karşısında, kolluk görevlilerince kesintisiz takip olmaksızın yakalanan suça sürüklenen çocuğun eyleminin tamamlanmış olması nedeniyle de 4 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin alınan beyanına, olay yeri inceleme tutanağına ve dosya kapsamına göre, hırsızlığın gerçekleştiği yerin, tadilat yapılan bir binada, tadilat süresince ofis olarak kullanılan bir yer olduğu anlaşılmakla, bu yerde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, bu yerde iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı ve bu yerin iş yerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak takdiri indirime ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, “neden bulunmadığından sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.