muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/294, Karar No: 2023/156, Tarih: 15.03.2023

Yerleşmiş yargısal kararlar ve doktrinde yer alan baskın görüşlere göre, 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

5237 sayılı TCK'da tahrikle ilgili olarak, 765 sayılı TCK’da yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayrımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilmesi ve sanığın iradesi üzerindeki etkisi göz önüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye gidilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Ceza Dairelerinin duraksamasız uygulamalarına göre; failin, ilk haksız hareketin mağdurdan veya maktulden kaynaklandığına ilişkin savunmasının aksinin ispatlanmaması durumunda, Kuşkudan sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık yararına haksız tahrik hükümleri uygulanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun çeşitli kararlarında tartışmasız olarak benimsendiği üzere, tahrik nedeniyle yapılacak indirimin oranı belirlenirken, haksız tahriki oluşturan hareketin işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmeli, eğer haksız hareket bu özellikleri itibarıyla yoğun ve önemli boyutlara ulaşmışsa ancak bu takdirde haksız tahrikin ağır ve şiddetli olduğu kabul edilmelidir.

2. Somut Olayda Hukukî Nitelendirme

Ayrıntıları ilk uyuşmazlık konusunda açıklandığı şekilde gerçekleşen olayda;

Her ne kadar ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince maktulün gerek olay yerine gelmeden önce yaptığı telefon görüşmelerinde kendisine ve ailesine gerekse olay yerine geldiğinde sanık ...’in babası olan sanık ...'a yoğun bir şekilde hakaret ve tehditlerde bulunduğu ve sanık ...’in eylemi tahrik altında işlediği belirtilerek tahrikin nitelik ve boyutuna göre asgari oranda indirim yapılması gerektiğine karar verilmiş ise de;

Her ne kadar ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince maktulün gerek olay yerine gelmeden önce yaptığı telefon görüşmelerinde kendisine ve ailesine gerekse olay yerine geldiğinde sanık ...’in babası olan sanık ...'a yoğun bir şekilde hakaret ve tehditlerde bulunduğu ve sanık ...’in eylemi tahrik altında işlediği belirtilerek tahrikin nitelik ve boyutuna göre asgari oranda indirim yapılması gerektiğine karar verilmiş ise de;

Maktulün evlilikleri süresince sanık ...’in kız kardeşi olan tanık ...’e kötü davranması, iletişimin tespiti kayıtlarına göre maktulün olay tarihinde inceleme dışı sanık ...’i yedi, tanık ...’i ise sekiz kez arayarak tanık beyanları ile doğrulandığı üzere sanık ... ve ailesine yönelik hakaret ve tehdit içerikli sözler sarf etmesi, bu eylemlerin bir kısmının gece vakti, apartman içerisinde ve sanık ... ile ailesinin komşularının duyabileceği şekilde gerçekleştirilmesi, tanık ...’ın ifadesine göre sanık ...’ın apartman dairesinin önüne geldiğinde maktulün elinde silah bulunması ve maktulün konut dokunulmazlığının ihlaline yol açacak biçimde sanık ...’ın kapısını zorlayarak tekmelemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; maktulün haksız hareketlerinin, Ceza Genel Kurulunun yerleşik içtihatları ile benimsendiği üzere işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları itibarıyla yoğun ve önemli boyutlara ulaştığı, bu nedenle sanık ... hakkında asgari orandan makul bir oranda uzaklaşılmak suretiyle indirim yapılması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla her iki uyuşmazlık konusu bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının her iki uyuşmazlık konusu bakımından KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.05.2021 tarihli ve 5612-8506 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.06.2019 tarihli ve 469-1851 sayılı hükümlerinin, sanık ...'ın sanık ... ve inceleme dışı sanık ... tarafından gerçekleştirilen kasten öldürme eylemine iştirak ettiğine ilişkin delil bulunmadığı hâlde yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi ve sanık ... hakkında haksız tahrik nedeniyle asgari orandan makul bir oranda uzaklaşılmak suretiyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliklerinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.03.2023 tarihinde yapılan müzakerede; sanık ...’ın maktule yönelik kasten öldürme suçunun sabit olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından oy çokluğuyla, sanık ... hakkında maktul ...’na yönelik kasten öldürme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde, haksız tahrik nedeniyle alt sınırdan uygulanan indirim oranının isabetli olup olmadığına ilişkin uyuşmazlık bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16946, Karar No: 2015/16459, Tarih: 12.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/16946 E.  ,  2015/16459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 124 ada 3 parsel, 111 ada 22 parsel ve 145 ada 60 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Mahkemece verilen ilk karar Dairemizce, dava tarihi olan 2012 yılına ait veriler esas alınarak kamulaştırma bedeli tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2012 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesiyle taşınmazın değerlendirilmesinde 2011 yılı verilerinin esas alınması suretiyle belirlenen m² değere 2012 yılına ait ... endeksi uygulanarak değer belirlenmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma gerekleri yerine getirilmeli ve bu bağlamda bozma kapsamı dışına çıkılmamalıdır.

Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen münavebe (birinci yıl buğday-yan ürün saman, ikinci yıl taze fasülye ve beş yıl çilek) değiştirilmeksizin, salt bozmada belirtildiği şekilde 2012 yılı verileri esas alınmak suretiyle hesaplama yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece buğdayın münavebeden çıkartılarak münavebenin birinci yıl taze fasulye ve beş yıl çilek olarak değiştirilmesi ve sulamanın kendi cazibesi ile yapıldığı gerekçesiyle giderler içerisindeki sulama masrafı düşülmek suretiyle değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Bozma öncesi hükme esas kabul edilen bilirkişi raporunda dava konusu 124 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan ağaçların enkazı düşülmek suretiyle bedel tespit edilmiş ve bu husus bozma nedeni yapılmamasına rağmen, enkaz düşmeyen rapora göre hüküm kurulmuş olması,

3-Taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının sayısı, cinsi ve yaşına göre gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden gerektiğinde çevrede bulunan ilgili kuruluşlardan (... Araştırma Enstitü Müdürlüğü'nden) 2012 yılı rayiç değerleri sorularak buna göre değerlendirme yapılması gerekirken,... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nden gelen cevabı yazıda ağaç değerleri ile ilgili bir bilgiye rastlanmadığı gerekçesiyle bozma öncesi ağaç bedelini aynen alan denetime elverişsiz rapora göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7685, Karar No: 2023/6848, Tarih: 30.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7685 E.  ,  2023/6848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/306 E., 2015/90 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî iade, kısmî onama

Her ne kadar Tebliğnamede suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin iade görüşü bildirilmişse de; SSÇ müdafiinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yönelik temyiz isteğinde bulunduğu belirlenmiştir.

SSÇ hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2013/306 Esas, 2015/90 Karar sayılı kararı ile; SSÇ'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 32 nci maddesinin son cümlesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği

SSÇ’nin eyleminin nitelikli olduğuna dair delil bulunmadığını ve fiilin anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığına dair Adlî Tıp Kurumundan rapor aldırılmadığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği

SSÇ’nin eyleminin nitelikli olduğuna dair delil bulunmadığını ve fiilin anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığına dair Adlî Tıp Kurumundan rapor aldırılmadığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

SSÇ ve katılan mağdurun aynı okulda öğrenci oldukları, SSÇ'nin katılan mağdura yönelik birden fazla kişi ile birlikte iki kez nitelikli cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, SSÇ'nin müdafii huzurunda alınan beyanlarında katılan mağdura bir defa nitelikli cinsel istismarda bulunduğunu ikrar ettiği, katılan mağdurun istismara uğradığını söylentiler üzerine öğrenen ablasının, babasına anlatımı, babasının katılan mağduru sorgulaması üzerine intikalin gerçekleştiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde katılan mağdurun beyanları, SSÇ savunması, adlî tıp raporları, doktor raporları, tanık beyanı dikkate alındığında SSÇ'nin birden fazla kişi ile birlikte, cebir kullanmak suretiyle zincirleme ve katılan mağdurun ruh sağlığını bozacak şekilde organ sokmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği sonucuna varılarak bu suçtan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, SSÇ hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Hakkında katılma kararı verilen katılan mağdur ile velayet hakkına sahip anne ve babası Hamza ve Aysel'in karar başlığında katılan yerine, mağdur ve şikâyetçi sıfatıyla gösterilmeleri mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2013/306 Esas, 2015/90 Karar sayılı kararında SSÇ müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden SSÇ müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/87, Karar No: 2015/6676, Tarih: 05.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/87 E.  ,  2015/6676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/373425

Tedbir talep edilen çocuk H.. M.. hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1. maddesi uyarınca sağlık tedbiri uygulanmasına dair Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin 21/11/2013 tarihli ve 2013/196 sayılı tedbir kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/12/2013 tarihi ve 2013/1337 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 10/11/2014 gün ve 66929 sayılı Kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/11/2014 gün ve KYB.2014-373425 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 07/04/2014 tarihli ve 2014/33 Esas, 2014/8431 sayılı ilamında " Tıp biliminin kuralları uygulanmak suretiyle yapılan her türlü müdahale tıbbi bir müdahaledir. Aşı da önleyici nitelikte bir tıbbi müdahaledir. Sağlık alanında herhangi bir müdahale, ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabilir. Bir kişiye önceden, müdahalenin amacı ve niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun bilgiler verilmesi zorunludur. Muvafakat verme yeteneği bulunmayan bir kimse üzerinde tıbbi müdahale, sadece onun doğrudan yararı için yapılabilir. Kanuna göre bir müdahaleye muvafakat verme yeteneği olmayan bir küçüğe veya akıl hastalığı ve benzeri herhangi bir sebepten dolayı muvafakat verme yeteneği bulunmayan bir yetişkine, sadece yasal temsilcisinin veya kanun tarafından belirlenen bir kişi veya makam ve kuruluşun izni ile müdahalede bulunulabilir. Bu halde dahi, bu kişi, makam veya kuruluşa, müdahalenin amacı, niteliği ile sonuçları ve tehlikeleri hakkında uygun bilgi verilmesi zorunludur. Umumi Hıfzısıhha Kanununda yeralan "her çocuğun doğumu takip eden ilk dört ay zarfında aşılanmasının zorunlu olduğuna" ilişkin hüküm, müdahaleye ilgili kişinin muvafakat etmesi zorunluluğunu ortadan kaldırmaz. Şu halde, kanunen zorunlu olan haller dışında kimse rızası olmaksızın veya aydınlatılmış rızası aranmaksızın tıbbi bir ameliyeye tabi tutulamaz. Küçükler ve akıl hastalığı veya benzeri sebeple muvafakat verme yeteneği bulunmayan yetişkinler hakkında, müdahale, yasal temsilcilerinin izniyle yapılabilir. " şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, hakkında tedbir talep edilen çocuk hakkında yasal temsilcilerine rızası sorulmaksızın, sağlık tedbiri uygulanmasına karar verilmeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararların kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2014/19974-20148 E.K sayılı kararında belirtildiği üzere,

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2014/19974-20148 E.K sayılı kararında belirtildiği üzere,

5395 sayılı Kanun'un 2. maddesi ve aynı kanuna dayanılarak çıkarılan Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesi kapsamında; Sağlık Bakanlığı düzenlemelerine aykırı olarak, topuk kanı alınması ve aşı uygulamalarının reddedilmesi suretiyle bedensel ve zihinsel gelişimi tehlikeye düşebilecek olan çocuğun korunmaya ihtiyacı olan çocuk olarak değerlendirilmesinin gerektiği, 5395 sayılı Kanun ve ilgili yönetmelik hükümleri uyarınca Çocuk Mahkemelerinin koruma tedbirine karar vereceği,

Yine Yargıtay 2. HD’nin 2014/26980 E, 2015/6339 K sayılı, 2014/22611 E, 2015/9162 K sayılı, 2015/1170 E, 2015/9552 K sayılı ve 2014/28082 E, 2015/10714 K sayılı ilamlarında ise,

“Türkiye'nin taraf olduğu “Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi"nde, tıbbi müdahalenin ilgili kişinin bu müdahaleye özgürce ve bilgilendirilmiş bir şekilde muvafakat etmesinden sonra yapılabileceği, muvafakat verme yeteneği olmayan bir kimse üzerinde ise, tıbbi müdahalenin sadece onun doğrudan yararı için yapılabileceğine değinildikten sonra, müdahaleye muvafakat verme yeteneği bulunmayan küçüğe veya akıl hastalığı ve benzeri herhangi bir sebepten dolayı muvafakat verme yeteneği bulunmayan bir yetişkine sadece yasal temsilcisinin veya kanun tarafından belirlenen bir kişi veya makam ve kuruluşun izni ile müdahalede bulunulabileceği belirtilmiştir (Söz. m. 6). Bu halde dahi, bu kişi, makam veya kuruluşa, müdahalenin amacı, niteliği ile sonuçları ve müdahale edilmemesi halinde doğabilecek tehlikeleri hakkında uygun bilgi verilmesi zorunludur.

Buna göre, küçüğe yapılacak tıbbi bir müdahalenin kural olarak ancak yasal temsilcisinin izniyle yapılabileceğinde duraksama yoktur. Sorun, tıbbi müdahalenin amacı, niteliği, sonuçları ve müdahale edilmemesi halinde, ortaya çıkabilecek tehlikeleri hakkında ana ve baba aydınlatıldığı halde rıza göstermemeleri halinde nasıl hareket edilmesi gerektiğindedir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi, çocukla ilgili her türlü kararlarda onun üstün yararının esas olduğunu öngörmektedir. Diğer yandan Türk Medeni Kanunu da yukarıdaki uluslararası sözleşme hükümlerine paralel olarak ana ve babanın velayetleri altındaki çocukların bakım, bedensel, zihinsel, ruhsal ve toplumsal gelişmeleri konusunda onların menfaatini göz önünde tutarak, gerekli kararları alacaklarını ve uygulayacaklarını kabul etmiştir (TMK md. 339/1, 340/1). Şu halde ana babanın çocuklarla ilgili karar alırken onların menfaatlerini ve üstün yararlarını göz önünde tutmaları asıldır. Buna aykırı bir tutum haklı görülemez. Küçüğe yapılacak müdahalenin amacı, niteliği ve sonuçları ile yapılmaması halinde ortaya çıkabilecek tehlikeler konusunda aydınlatıldıkları halde ana ve babanın haklı bir sebep göstermeksizin müdahaleye karşı çıkmaları durumunda çocuğun üstün yararı esas alınarak müdahalenin gerekli olup olmadığına karar verilmelidir.

Somut olayda çocuğa uygulanacak aşının, gelecekteki hastalıklardan çocuğu birey olarak korumak ve toplum sağlığı açısından gerekli olan Sağlık Bakanlığınca belirlenen “genişletilmiş bağışıklık programı” uyarınca yapılması zorunlu aşılardan olduğu görülmektedir. Böyle bir durumda çocuğun yasal temsilcileri uygulanacak aşı ile ilgili olarak aydınlatıldıkları halde, hiç bir haklı sebep ileri sürmeksizin buna rıza göstermiyorlarsa çocuğun menfaatine aykırı olan bu tavra hukuki sonuç bağlanamaz. Diğer bir ifadeyle ana ve babanın rıza göstermemeleri, çocuğun üstün yararına açıkça aykırı ise artık rıza aranmaz. Olayda ana baba çocuğa aşı uygulanmasına karşı çıkmışlar, buna rızalarının bulunmadığını ifade etmişlerdir. Ne var ki; bu beyanlarını haklı gösterecek bir sebep ve delil göstermedikleri gibi dosyada da, yapılması istenilen aşının çocuğun üstün yararına aykırı olacağına ilişkin bir bulgu ve olgu da bulunmamaktadır. Aşının, çocuğun gelecekteki bireysel sağlığı yanında, toplum sağlığı açısından da yapılması zorunlu olduğu anlaşıldığına göre, isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken salt ana ve babanın rıza göstermedikleri gerekçesine dayanılarak talebin reddi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.” şeklindeki gerekçelerle 5395 sayılı Kanun kapsamında Aile Mahkemeleri tarafından aşı uygulanmasına ilişkin koruma tedbirlerinin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilmiştir.

Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, ana ve babanın aşı uygulamasına rıza göstermemeleri halinde, çocuğun üstün yararına açıkça aykırı olan bu durumda ana babanın rızasının aranmayacağı, somut olayda ana ve babanın haklı bir sebep ve delil göstermeksizin çocuklarına aşı uygulanmasına karşı çıktıkları, yapılması istenilen aşının çocuğun üstün yararına aykırı olacağına ilişkin bir bulgu ve olgunun bulunmadığı gibi aşının, çocuğun gelecekteki bireysel sağlığı yanında, toplum sağlığı açısından da yapılmasının zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, mahkeme uygulamasının usul ve yasaya uygun bulunması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14774, Karar No: 2021/9077, Tarih: 24.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14774 E.  ,  2021/9077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan)17. Hukuk Dairesi’nin 07/05/2019 tarih 2016/13096 Esas 2019/5586 Karar sayılı ilamında özetle “desteğin okulunun bitmesinden sonra yüksek tahsil yapacağı bu itibarla da gelirinin asgari ücretin üzerinde olacağının, kabulü ile buna göre araştırma değerlendirme yapılarak destek tazminatının belirlenmesi gerekirken asgari ücret üzerinden hesap yapan rapora göre karar verilmesinin doğru görülmediği, Dairemizin yerleşik uygulaması gereği pay hesabı yapılması gerektiği ve davacılar için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerektiği

” hususlarına değinilmiş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacılar ... ve ...'in maddi tazminat taleplerinin kabulü ile, davacı ... için 16.487,83 TL, davacı ... için 17.658,72 TL maddi tazminatın davalı ...Ş. Yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ve poliçe limitleri dahilinde olmak üzere, diğer davalı ... yönünden kaza tarihi olan 09/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile; davacı ... için 30.000 TL, davacı ... için 30.000 TL davacı kardeşler ... ve ... için ayrı ayrı 12.500 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 09/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, ve bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 7.937,38 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.