muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14049, Karar No: 2014/15569, Tarih: 15.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14049 E.  ,  2014/15569 K.**

**"İçtihat Metni"**

...vekili avukat ... ile T.C. Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.6.2013 tarih ve 2011/175 2013/372 sayılı hükmün Dairenin 29.1.2014 tarih ve 2013/26315 2014/2323 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum ile 31.03.2005 tarihinde sözleşme imzaladığını, 04.10.2005 tarihinde davalı kurumun aralarındaki sözleşmenin 4.2. maddesine dayanarak işlemlerini durdurarak bilgisayar ekranını kapattığını ve akabinde de sahte ilaç küpürü tanzimi ve kullanılması iddiasıyla sözleşmesinin 7 yıl süre ile feshedildiğini, hakkında dolandırıcılık ve sahtecilikten açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.06.2008 tarih ve 2007/350 Esas 2008/162 Karar sayılı kararı ile beraatine karar verildiğini ve kararın 11.11.2009 tarihinde kesinleştiğini, sözleşmenin haksız feshi nedeniyle açtığı davanın da ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.01.2010 tarih ve 2009/91 Esas 2010/9 Karar sayılı kararı ile kabul edildiğini ve kararın 23.11.2010 tarihinde kesinleştiğini, 02.03.2010 tarihinde davalı kuruma başvurarak fatura ettiği bedel ile kendisine ödenen miktarın bildirilmesini istediğini davalıdan 557.075.14.TL asıl alacak 676.924.33.TL işlemiş ticari temerrüt faizi ile birlikte toplam 1.254.572.33.TL alacağın ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibinde bulunduğunu, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile ...20. İcra Müdürlüğünün 2010/21505 esas sayılı takip dosyasındaki takibin 513.967,59.TL asıl alacak ve 214.964,41.TL yasal faiz olmak üzere toplam 728.932,00.TL üzerinden devamına, asıl alacağın %40'ı olan 205.587,00.TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.01.2014 tarih, 2013/26315 E. ve 2014/2323 K. Sayılı ilamı ile işlemiş faize ve icra inkar tazminatına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş; davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.

2014/14049-15569

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.

2014/14049-15569

2-Dava, 557.648,00-TL fatura bedeli ile 676.924,33 TL işlemiş faiz için davalı aleyhine başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, 513.967,59-TL asıl alacak ile 214.964,41-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 728.932,00-TL üzerinden takibin devamına karar verilmiş olup, kabul edilen toplam miktar üzerinden (işlemiş faizde harçlandırılıp müddeabihe dahil edildiğinden) davalı aleyhine ücreti vekalete ve kabul ve red durumuna göre %58 yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. Ancak işlemiş faiz yönünden hüküm düzeltildiğine göre vekalet ücretinin hesabında esas alınacak müddeabih ile yargılama giderlerinin oranı da değişecektir.Yine düzelterek onama ilamında takibin hangi tür faiz ile devam edeceği de sehven belirtilmemiştir.Hükmün bu hususlar yönünden de düzeltilmesi gerekirken zuhulen sadece işlemiş faiz ve icra inkar tazminatı yönünden düzelterek onama yapıldığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 29.01.2014 tarih, 2013/26315 E. ve 2014/2323 K. sayılı düzelterek onama kararına ilave olarak mahkeme hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle de düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, 2. bent gereğince mahkeme kararının hüküm bölümünün 1. ve 2. bentlerinin çıkarılmasına ve yerine "1.Davacı tarafından davalı aleyhine açılan itirazın iptali davasının KISMEN KABULÜ ile ...20. İcra Müdürlüğü’nün 2010/21505 Esas sayılı takibin 513.967,59-TL asıl alacak üzerinden takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile devamına, 2.Davacının icra inkar tazminatı talebinin 5510 sayılı yasanın 88/18 maddesi gereğince reddine" cümlelerinin yazılmasına, kararın 5. bendinde bulunan “%42’sinin davacıdan tahsili” ile “%58’inin davalı üzerinde bırakılmasına” söz ve rakamlarının hükümden çıkarılarak yerine “ %59’unun davacıdan tahsili” ve “%41’inin davalı üzerinde bırakılmasına” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün 6. bendinde yazılı “40.007-TL rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine “31.408,70-TL” rakamlarının yazılmasına, hükmün 7.bendinde yazılı ”31.875,61-TL“ rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine ”40.474,18-TL” rakamlarının yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4782, Karar No: 2021/8556, Tarih: 20.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4782 E.  ,  2021/8556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tanık beyanlarına göre olayın saat 14.00 sıralarında meydana geldiği, dolayısıyla iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun gündüz vakti işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 116/2, 119/1-c, 31/2. maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının 26/01/2016 tarihli mahkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz itirazlarına gelince;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2614, Karar No: 2012/9147, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2614 E.  ,  2012/9147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dosya 27/07/2011 tarihli ek rapor düzenleyen orman bilirkişiler kuruluna verilerek, çekişmeli 137 ada 10, 11 ve 13 parsel sayılı taşınmazların uygulandığı bildirilen 1959 tarihli hava fotoğraflarında ne olarak gözüktüğü, üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık derecesi, taşınmazların hangi bölümlerinde hangi cins ağaçların yoğunlaştığı, ayrı ayrı parsel bazında hava fotoğraflarına bakılarak, streoskop cihazı ile yapılacak laboratuvar incelemesi sonucunda ortaya çıkacak bulguların ayrıntılı olarak alınacak ek raporda açıklanması gerekir. Bundan ayrıca, dosya; yine dosya ziraat mühendisi Yüksel Kılıç ile birlikte orman bilirkişiler kurulunca bu kez dosya içerisinde bulunan fotoğraflar ve eski ve yeni tarihli memleket haritaları da dikkate alınarak taşınmazların hali hazır bitki örtüsünün, üzerinde bulunan ağaçların cinsi, yaşı ve sayısı ayrı ayrı parsel bazında belirlenerek alınacak ek raporun dosyaya konulması gerekir.

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 18/06/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/276, Karar No: 2012/202, Tarih: 15.05.2012

**Ceza Genel Kurulu         2012/13-276 E.  ,  2012/202 K.**

* HEM HAPİSTEN ÇEVRİLEN, HEM DE DOĞRUDAN VERİLEN ADLİ PARA CEZALARI İÇİN KESİNLİK SINIRI BULUNMAMASI

* YARGI HİZMETLERİNİN HIZLANDIRILMASI AMACIYLA BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (6217) Madde 26

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 272

* YARGI HİZMETLERİNİN HIZLANDIRILMASI AMACIYLA BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (6217) Madde 23

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 305

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 50

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık Ersin’in 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 151/1, 62 ve 52/1. maddeleri uyarınca 2000 Lira adli cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04.01.2011 gün ve 597-1 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 19.12.2011 gün ve 29464-9320 sayı ile;

“Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, sanık Ersin  müdafiin temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak reddine” karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 10.02.2012 gün ve 146400 sayı ile;

“…İncelenmesi gereken konunun, 04.01.2011 tarihinde verilen 2000 TL adli para cezası içerikli hükmün temyiz olanağı bulunup bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 23.07.2009 gün ve 2006/65 esas, 2009/114 karar sayılı iptal kararı ile, kararın yürürlüğe girdiği tarih olan 07.10.2010 tarihinden itibaren, hem hapisten çevrilme, hem de doğrudan verilen adli para cezaları için kesinlik sınırı bulunmamaktadır. Zira, sözkonusu iptal kararına konu kesinlik sınırını öngören yürürlükteki 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesindeki bu sınırlama iptal edilmiş, iptal kararının yürürlüğe girdiği tarih itibariyle herhangi bir düzenleme yapılmamış olduğundan, temyize dair sınırlama ortadan kalkmıştır. Bu itibarla, 07.10.2010 tarihinden, 6217 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar hem hapisten çevrilme hem de doğrudan verilen tüm adli para temyizinin olanaklı olduğu hukuki bir gerçektir” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, sanık Ersin hakkında mala zarar verme suçu yönünden verilen ret kararının kaldırılarak, hükmün esasının incelemesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık Ersin hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık Ersin hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; mala zarar verme suçundan 04.01.2011 tarihinde hükmolunan 2.000 Lira adli para cezasından ibaret mahkûmiyet hükmünün, verildiği tarih itibarıyla temyiz kabiliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden, sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, yerel mahkemece 04.01.2011 tarihinde sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 151/1, 62 ve 52/1. maddeleri uyarınca 2000 Lira adli cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümüne yönelik olarak hüküm tarihinde yürürlükte bulunan yasal düzenlemelerin gözden geçirilmesi gerekmektedir.

1412 sayılı CYUY’nın 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi; “Ceza Mahkemelerinden verilen hükümler temyiz olunabilir. Ancak, onbeş sene ve ondan yukarı hürriyeti bağlayıcı cezalara ait hükümleri hiç bir harç ve masrafa tabi olmaksızın Yargıtayca re'sen tetkik olunur.

1.  İkimilyar liraya kadar ( ikimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler,

2. Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,

3. Bu Kanun ile sair kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümler, Temyiz olunamaz.

Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz. Ancak haklarında 343 üncü madde hükümleri dairesinde Yargıtaya başvurulabilir” şeklinde düzenlenmiş ve böylece ikimilyar liraya kadar (İki milyar dahil) para cezalarına dair olan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz edilemeyeceği öngörülmüş iken;

Maddenin, 2. fıkrasının 1. bendinin, Anayasa Mahkemesinin 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren 23.07.2009 gün ve 65–114 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle, iptal kararının yürürlüğe girdiği 07.10.2010 tarihinden sonra verilen, gerek hapis cezasından çevrilen, gerekse doğrudan hükmolunan adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin 14.04.2011 tarihine kadar hiçbir miktar gözetilmeksizin temyizi olanaklı hale gelmiştir.

Maddenin, 2. fıkrasının 1. bendinin, Anayasa Mahkemesinin 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren 23.07.2009 gün ve 65–114 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle, iptal kararının yürürlüğe girdiği 07.10.2010 tarihinden sonra verilen, gerek hapis cezasından çevrilen, gerekse doğrudan hükmolunan adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin 14.04.2011 tarihine kadar hiçbir miktar gözetilmeksizin temyizi olanaklı hale gelmiştir.

Öte yandan, 14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Yasalarda Değişiklik Yapılmasına Dair Yasanın 23. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının 272. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde “hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı istinaf yasa yoluna başvurulamayacağı” şeklinde değişiklik yapılmış ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile de 5320 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasaya “bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamaz” şeklinde Geçici 2. madde eklenmiştir.

Ceza Genel Kurulunun birçok kararında, hükmün temyiz edilebilir nitelikte olup olmadığının belirlenmesinin, hüküm tarihindeki yasal düzenlemelere göre çözümlenmesi gerektiği vurgulandığından; yukarıda yer verilen yasal düzenlemelere göre, 01.06.2005 tarihinden 07.10.2010 tarihine kadar 5237 sayılı Yasanın 50 veya 52. maddeleri uygulanmak suretiyle hükmolunan ve başkaca herhangi bir hak kısıtlaması doğurmayan 2000 Liraya kadar (2000 Lira dahil) adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin kesin olduğu, 07.10.2010 tarihinden 14.04.2011 tarihine kadar gerek hapis cezasından çevrilen, gerek doğrudan hükmolunan adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin ceza miktarına bakılmaksızın temyizinin olanaklı olduğu, 14.04.2011 tarihinden sonra ise doğrudan hükmolunan 3000 Liraya kadar (3000 Lira dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin kesin ve temyiz edilemez nitelikte olduğu, 3000 Liradan fazla olmak üzere doğrudan verilen adli para cezaları ile hapisten çevrilen tüm adli para cezalarının ise temyiz kabiliyetinin bulunduğu  görülmektedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın mala zarar verme suçundan 2.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen olayda, yerel mahkemenin 04.01.2011 olan hüküm tarihi, Anayasa Mahkemesi iptal kararının yürürlük tarihi olan 07.10.2010 ile 6217 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 14.04.2011 arasında olup, bu tarihler arasında ister hapis cezasından çevrilen, ister doğrudan hükmolunan adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin hiçbir miktar sınırlaması olmaksızın temyiz kabiliyeti bulunduğundan, hükmün temyizinin olanaklı olmadığından bahisle temyiz isteminin reddine yönelik olarak verilen Özel Daire kararı isabetsizdir.

Bu itibarla; Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire kararının sanık Ersin hakkında mala zarar verme suçu yönünden kaldırılmasına ve bu suçtan kurulan hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 19.12.2011 gün ve 29464-9320 sayılı kararının sanık Ersin Güngör hakkında mala zarar verme suçu yönünden KALDIRILMASINA,

3- Sanık Ersin hakkında mala zarar verme suçundan kurulun hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2012 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6296, Karar No: 2016/6617, Tarih: 07.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6296 E.  ,  2016/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın suçlamaları reddederek, 1951 yılından beri vergi mükellefi olduğunu, 2003 yılından sonra muhasebe işlemlerini .......... isimli muhasebecinin yürüttüğünü, sadece 2008 yılına dair beyannamenin resen terkin yapıldığı için veremediğini beyan ettiği, 19.02.2002 ile 30.04.2007 arasındaki tüm yoklamalarda şirketin faal olduğu ve tutanakların sanık tarafından imzalandığı, VDENR-2010/1979-14 sayılı vergi suçu raporu ile dayanağı olan VDENR-2010/1979-13 sayılı inceleme raporunda sanığın mal alımında bulunduğunu beyan ettiği şirketlerin tamamına yakını hakkında vergi inceleme raporları düzenlendiğinden bahisle 2005, 2006, 2007 ve 2008 yıllarındaki tüm faturalarının gerçek mal veya hizmet alım satımına dayanmayan sahte faturalar olarak değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varılmış ise de; vergi inceleme raporlarında sahte olduğu belirtilen faturaların adet, tarih ve diğer bilgileri gibi ayrıntılarına yer verilmediğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, katılan kurumdan sanığın 2005, 2006, 2007 ve 2008 yıllarında düzenlediği fatura dökümlerinin ve bu faturaların verildiği mükelleflerin ayrıntılı bilgilerinin istenmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan kişi veya şirketler hakkında karşıt inceleme yapılmışsa karşıt inceleme raporları ve dayanağı belge asıllarının dosya arasına celp edilmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıkları saptanarak, muhasebeci ..........'ın tanık olarak beyanları alındıktan sonra toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı;

Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK.nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1822, Karar No: 2018/15947, Tarih: 02.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/1822 E.  ,  2018/15947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden açılan davanın yargı yolu nedeniyle reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... İlçesi, ... Mahallesi, 11464 ada 31 parsel sayılı sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına, davacı ile davalı ... Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.