muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11359, Karar No: 2016/7679, Tarih: 12.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/11359 E.  ,  2016/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı Medaş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.326.45 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17755, Karar No: 2015/22522, Tarih: 30.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17755 E.  ,  2015/22522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/290-2014/474

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8256, Karar No: 2019/6620, Tarih: 27.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/8256 E.  ,  2019/6620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen davada; Mahkemece, tapuda hisselerin bölünmüş olmadığı görülmekle müdahalenin men’i davasının reddine; davacının geriye yönelik ecrimisil talebinin davalıya bugüne kadar davacının kullanımına engel olduğuna ilişkin bir delil bulunmaması, kısacası kullanımdan men şartının oluşmaması nedeniyle reddine, izleyen yıl ecrimisil talebinin taşınmazın elma bahçesi olması, henüz fidan durumunda olması, herhangi bir gelir getirmemesi sebebiyle reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; Dairece dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin 1548 parsel sayılı taşınmazın 1/3 oranında paydaşı olduğunu, davalının da taşınmazda 1/3 hissesinin olduğunu, davalının müvekkilinin payına elatttığını, fiilen kullandığını, taşınmazın elma bahçesi olduğunu, davalının davacının hissesine isabet eden elmaları hasat ettiğini ileri sürerek dava tarihinden geriye doğru son 5 yıl için, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL ecrimisilin yasal faiziyle davalıdan tahsiline, elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazda 2006 yılında elma ağacı diktiğini, taşınmazın 1/3 hissenin babası adına kayıtlı olduğunu, bu alana da elma ağacı diktiğini, 1984 yılında kadastro çalışması yapıldığını, taşınmazın Şerife Toplama, Ömer Gökçe ve Elif Kızıltepe adına tespit yapıldığını, halasının hissesini davacının satın aldığından haberinin olmadığını, taşınmazın kendisine ait olduğu düşüncesi ile ağaçları diktiğini, ağaçların henüz fidan olduğunu, meyve vermediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapuda hisselerin bölünmüş olmadığı görülmekle müdahalenin men’i davasının reddine; davacının geriye yönelik ecrimisil talebinin davalıya bugüne kadar davacının kullanımına engel olduğuna ilişkin bir delil bulunmaması, kısacası kullanımdan men şartının oluşmaması nedeniyle reddine, izleyen yıl ecrimisil talebinin taşınmazın elma bahçesi olması, henüz fidan durumunda olması, herhangi bir gelir getirmemesi sebebiyle reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

Dosya içeriği ve toplanan delilerden, dava konusu 1548 parsel sayılı, 23.875 metrekare yüzölçümlü, tarla vasıflı taşınmazda davacının ve davalının 1/3 er oranda paydaş olduğu, fen bilirkişisi Abdulvahap Bakırcı’nın 20/10/2015 havale tarihli raporunda, ziraat bilirkişisince belirtilen 7-8 yaş aralığındaki ağaçların A harfi ile gösterilen 11.011 metrekarelik kısımda, 3-4 yaş aralığında bulunan ağaçların B harfi ile gösterilen 7.577 metrekarelik kısımda, 1-2 yaşlarındaki ağaçların ise 5.287 metrekarelik kısımda yer aldığı; ziraat bilirkişisi Rauf Şirikçi tarafından düzenlenen raporda taşınmazın kapama elma bahçesi olduğu ve dava konusu taşınmazın üzerindeki ağaçlarla birlikte toplam değerinin 94.179,33 TL olduğu sabittir .

Hemen belirtilmelidir ki , dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E., 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; her ne kadar taşınmaz tarla nitelikli olsa da ziraat bilirkişisi raporuna göre fiilen kapama elma bahçesidir, bu bahisle yukarıda ifade edilen intifadan men hususundaki istisnalar kapsamında bulunmakta olup dosya kapsamına göre de davacının kullandığı veya kullanabileceği bir alan bulunmadığından elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5591, Karar No: 2025/844, Tarih: 07.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/5591 E.  ,  2025/844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/812 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Silahla tehdit suçundan Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 2021/319 Esas, 2022/56 Karar sayılı kararıyla 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına hükümlü ...'un, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A ve geçici 10/2. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Kayseri 1. İnfaz Hâkimliğinin 20.07.2023 tarihli ve 2023/6094 Esas, 2023/6123 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle anılan kararın kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Kayseri 1. İnfaz Hâkimliğinin 26.01.2024 tarihli ve 2024/1126 Esas, 2024/1116 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2024 tarihli ve 2024/812 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 94660652-105-38-9595-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve 2024/67213 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2024 tarihli ve 2024/67213 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında Kayseri 1. İnfaz Hâkimliğinin 20.07.2023 tarihli kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar verilmesini müteakip, anılan Mahkemenin 26.01.2024 tarihli ve 2024/1126 Esas, 2024/1116 Karar sayılı kararı ile, hükümlünün yükümlülüklerini ihlal etmesi nedeniyle Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce iki kez uyarılmasına karşın, 17.01.2024 tarihinde yükümlülüğünü üçüncü kez ihlal ettiğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair karar verilmiş ise de, hükümlü müdafiinin itiraz dilekçesi ekinde, hükümlünün 17.01.2024 tarihinde Sarıoğlan İlçe Devlet Hastanesinde muayene olduğuna dair hastane kaydı ile anılan tarihte diş tedavisi olduğuna ilişkin hekim raporunu ibraz ettiği, bu haliyle hükümlünün denetimli serbestlik yükümlülüğünü sağlık mazereti nedeniyle yerine getiremediğinin anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine karar verilen hükümlünün hakkında Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından hazırlanan denetim planınına uyarıya rağmen ısrarla uymadığı gerekçesiyle hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, yükümlülüğü son ihlal tarihi olarak kabul edilen 17.01.2024 tarihinde hükümlünün sağlık sorunları nedeniyle Devlet Hastanesine gittiği ve orada muayene olduğu ve aynı gün diş tedavisi amacıyla diş hekimine müracaat ettiği, imza yükümlülüğünü denetim planında belirlenen saat dışında olsa da aynı gün saat 21.55 de yerine getirdiği İlçe Jandarma Komutanlığının 18.01.2024 tarihli ve 2023/1468 muh. Sayılı yazısı içeriğinden anlaşılmakla, sağlık mazereti nedeniyle yükümlülüğünü zamanında yerine getiremediğine ilişkin mazeretinin geçerli olduğu kabul edilerek itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.02.2024 tarihli ve 2024/812 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8834, Karar No: 2017/8628, Tarih: 24.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/8834 E.  ,  2017/8628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen “Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etme” suçunun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir.

Sanığın adres değişikliği yaparak başka bir yerde ticarete devam etmesi halinde İİK'nın 337/a maddesinde öngörülen suç oluşmayacaktır.

Her ne kadar mahkemece borçlu şirketin ticaret sicil adresinde zabıta marifetiyle araştırma yapıldığı belirtilmişse de bu araştırmaya ilişkin yazı sonucunun dosya içerisinde niçin yer almadığı hususu araştırılıp ve ayrıca borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi

ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanığın temyiz dilekçesinde Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 2009/4048 E. ve 2009/975 K. sayılı dosyasında aynı eylemden dolayı cezalandırıldığını ileri sürmesi karşısında anılan dava dosyasının getirtilip incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini zorunluluğu,

2-Sanığın temyiz dilekçesinde Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 2009/4048 E. ve 2009/975 K. sayılı dosyasında aynı eylemden dolayı cezalandırıldığını ileri sürmesi karşısında anılan dava dosyasının getirtilip incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12680, Karar No: 2014/2251, Tarih: 10.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12680 E.  ,  2014/2251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/04/2013 tarih ve 2013/133-2013/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kendisine ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 7.999 TL'nin zarar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak; mahallinde olay tarihinde don olayı nedeni ile davaya konu edilen taşınmazlar üzerinde bulunan kayısı meyvesinin zarar gördüğü, zararın ağaçların çiçeklenme dönemini bitirip meyveye döndüğü dönemde meydana geldiği, zarar miktarını 7.999 TL olduğu, davacının faizin başlangıç tarihi olarak zararın meydana geldiği tarihin esas alınmasını talep etse de devlet destekli bitkisel ürün sigortası genel şartlarının B.7 maddesinde hasar tespit dosyası tekemül ettirilerek kesinleşmiş olan tazminat miktarının en geç 30 gün içinde sigortalıya ödeneceği ve tazminatın her halükarda hasat tarihinden önce ödenmeyeceği, taraflar arasında düzenlenen poliçede ürünün ilk hasat tarihi 11.07.2010 son hasat tarihi 11.08.2010 olarak belirlenmiş olup faizin bu tarihten başlatılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 7.999,00 TL'nin 11.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 409,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14507, Karar No: 2024/16306, Tarih: 19.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/14507 E.  ,  2024/16306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle, somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.