muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1553, Karar No: 2024/3479, Tarih: 14.05.2024

Orman bilirkişi kurulundan orman sınır noktaları, tutanak ve haritalarda yazılı mevki, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre orman kadastrosu tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, orman kadastrosu ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeğe çevrilerek çekişmeli taşınmazın orman kadastro haritasına göre konumu, genel kadastro paftası üzerinde ve aynı ya da yakın orman sınır hatlarında dava konusu edilen parseller varsa bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilmeli; tutanaklardaki anlatımlar değerlendirilmeli; tutanaklarla tahdit haritası arasında çelişki bulunup bulunmadığı belirlenmeli; çelişki bulunmakta ise çekişmeli parsel yönünden tahdit tutanakları ile haritalar arasındaki çelişki tahdit tutanaklarına değer verilmek suretiyle giderilmeli, keşifte getirtilen diğer belgeler de çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmaz, çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını ve dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2 nci maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadığını belirten müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalıdır.

Jeolog bilirkişisinden zemin incelemesi yaptırılarak dava konusu taşınmazın dere yatağı vasfında olup olmadığı, halen aktif ya da pasif dere yatağında kalıp kalmadığı, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı ve derenin taşkın sahası kapsamında bulunup bulunmadığı hususlarında kot farkını da gösterir mahiyette rapor alınmalıdır.

Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme ile hüküm verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasa'nın geçici 3 üncü maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

14.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10007, Karar No: 2020/7876, Tarih: 29.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10007 E.  ,  2020/7876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ile mağdur arasında, sanığın aracı ile seyir halinde iken, mağdurun karşıdan karşıya geçmek için aniden yola çıkması üzerine tartışma yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın silahtan sayılan bıçak ile mağduru yaralamaya teşebbüs ettiği, ancak mağdurun kendisini itekleyerek kaçması ve mağduru kovaladığı sırada bıçağı yere düşürmesi nedeniyle eylemini tamamlayamadığı, sanığın eyleminin silahla yaralamaya teşebbüs olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e,35. maddeleri uyarınca ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile eylemin sadece kasten basit yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek, yazılı şekilde sanık hakkındaki kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18123, Karar No: 2008/10046, Tarih: 30.06.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/18123 E.  ,  2008/10046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2007
Yargıtay — Esas No: 2017/44548, Karar No: 2017/28095, Tarih: 07.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/44548 E.  ,  2017/28095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Karar Özeti:

Mahkemece davacının davalı .... Temizlik Ltd. Şti.'nde olmak üzere iş akdine bağlı olarak çalıştığı, iş güvencesinden yararlanma hakkı bulunduğu, iş akdinin işveren tarafından sona erdirildiği, davalı tarafça fesih için geçerli bir sebep ileri sürülmediği gibi, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtir yazılı bir fesih bildiriminin de bulunmadığı. İş Kanunu'nun 19/1 maddesi gereği işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorunda olmakla, fesih bu yönü ile şeklen yasaya aykırı olup, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafça geçerli ve haklı bir sebep olmaksızın feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafından "... Temizlik Ltd. Şti.” davaya dahil edilmiştir. Ne var ki, hizmet alım sözleşmesi, iş sözleşmesi ve asıl işveren belgelerinden davacının ... . Temizlik Ltd. Şti. ve ... Bil. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı nezdinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Dava konusu talep bir bütün olup bölünmesi mümkün değildir. Adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Bu nedenle davacı tarafa, ". ve... Tic. Ltd. Şti." davaya dahil etmek üzere uygun süre verilmeli, neticeye göre taraf teşkili sağlanarak davaya devam edilmelidir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12535, Karar No: 2021/18603, Tarih: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12535 E.  ,  2021/18603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 28/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7478, Karar No: 2017/24357, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/7478 E.  ,  2017/24357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14101, Karar No: 2012/16335, Tarih: 10.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/14101 E.  ,  2012/16335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, icra takibine itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davalının itirazının kaldırılmasına, %40 tutarında icra inkar tazminatı tahsiline karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 28.11.2008 tarihinde başlattığı icra takibi ile takibine dayanak yaptığı 10.08.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi gereğince ödenmeyen Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz 2008 ayları için aylık 575.- TL olmak üzere toplam 4575.- TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı taşınmazı kışın ortasında erken boşalttığını, alacaklıya hiçbir borcu olmadığını savunmuştur.

Davacı vekili 21/03/2012 havale tarihli dilekçesi ile davalının kiralananı terk ettiğini, 8 ay gibi bir süre taşınmazı kiraya veremediklerini, ancak 05.07.2008 tarihinde dava dışı 3. bir kişiye kiralananın kiraya verildiğini beyan etmiştir. Tarafların bu karşılıklı beyanları değerlendirildiğinde, takip konusu aylardan önce kiralananın tahliye edildiği anlaşılmakta olup, tahliye tarihinden sonraki kira parasının tahsilinin gerekip gerekmediği yargılamayı gerektirdiğinden, istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/643, Karar No: 2011/17501, Tarih: 22.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/643 E.  ,  2011/17501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.10.2009 tarih ve 2009/177 - 2009/557 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların unvanı daha sonra Menteşe Turizm Yatırım A.Ş. olan Güneş Turizm ve Yatırım A.Ş’deki bir kısım paylarını devretmelerine müteakip 06.01.2004 tarihli protokol ile 31.12.2003 tarihine kadar olan vergi dairesi, SSK, Belediye ve resmi dairelere ait mevcut ileride çıkabilecek her türlü borçtan sorumlu olacaklarını taahhüt ettiklerini, değişik tarihlerde protokolde belirtilen tarihe kadar tahakkuk etmiş vergi borçları hususunda Şişli Vergi Dairesi'nden ihtarnameler geldiğini ve bunun davalılara bildirildiğini ancak vergi borcunun ödenmediğini, Menteşe Turizm A.Ş’nin Edremit Şubesi'ndeki 32.760,26 TL’lık mevduatına haciz konulduğunu, alacağın tahsili için yapılan icra takibine itiraz üzerine de İstanbul 11.Asliye Ticaret Mahkemesi'nde itirazın iptali davasının açıldığını ancak aktif husumet nedeniyle davanın reddine karar verildiğini belirterek 36.760,26 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu protokol gereği müvekkillerinin 31.12.2003 tarihine kadar olan borçlardan sadece ...’nin ödemiş olduğu borçlardan sorumlu olduğunu, söz konusu meblağın dava dışı Menteşe Turizm Yatırım A.Ş’nin banka hesabından tahsil edildiğini, davacının müvekkilinden alacağı olmadığını, hisse devrine ilişkin söz konusu meblağ olan 28.000 USD’lik kısım dışında bir ödeme yapılmayıp buna ilişkin Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin dosyasının bekletici mesele sayılmasını, takas mahsup talepleri olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere davacının ayıba karşı tekeffül hükümlerine dayanmasının mümkün olmayıp 1 yıllık sürenin geçtiğini, davacının şirket vergi borcunu zamanında ödemeyerek borcun artmasına sebep olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ve davalılar arasında yapılan 16.01.2004 tarihli protokole göre, Güneş Turizm Yatırım A.Ş.'ye ait 31.12.2003 tarihine kadar olan her türlü borçtan ... ve ...'ın sorumlu olduğunun belirtildiği ve talep edilen vergi borcunun davacının kendi dilekçesinde de belirtildiği üzere şirketin Yapı Kredi Bankası Edremit Şubesi'ndeki hesabına haciz konularak tahsil edildiği, TTK'nun 309. maddesi gereğince talep edilen bedelin şirkete ödenmesinin istenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23598, Karar No: 2015/523, Tarih: 19.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23598 E.  ,  2015/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi atanması talebine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince vasi atanması istenen kısıtlı adayının “...mevkii ... Sokak No:.. ... ...,.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise,kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre “... Mahallesi,... Sokak ... Apartmanı .../...” adresinde oturduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin tespiti amacıyla kolluğa yazılan müzekkere cevabında “... Mahallesi,... Sokak... Apartmanı .../...” adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği,hükümlünün cezaevine yazdığı dilekçede,mahkumiyetine esas ceza ilamında ve müddetnamede de aynı adresin belirtildiği anlaşılmıştır. ... Nöbetçi Sulh hukuk Mahkemesi tarafından verilen yetkisizlik kararı yoksa da, ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince verilen yetkisizlik kararları ile davadan çekildikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtay’ca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla, bu durumda uyuşmazlığın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiğinden, bu mahkemenin yargı yeri olarak belirlenmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36783, Karar No: 2015/2209, Tarih: 02.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36783 E.  ,  2015/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Suça konu bıçak üzerinde uzman bilirkişi marifetiyle usulüne uygun şekilde inceleme yaptırılarak 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı hususunda rapor alınması gerekirken; soruşturma aşamasında konusunda uzman olmayan polis memurunca hazırlanan ön ekspertiz, kovuşturma aşamasında ise tıp doktoru olan Adli Tıp uzmanının düzenlediği raporlar esas alınarak eksik incelemeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

2- Adli emanette kayıtlı suça konu bıçağın müsaderesine karar verilirken emanet numarasının gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13953, Karar No: 2012/2577, Tarih: 20.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/13953 E.  ,  2012/2577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hor kullanma nedeniyle oluşan zararın tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının dava konusu çiftlik evi vasfındaki taşınmazda kiracı olup, davalının taşınmazda kaçak konserve imalatı yaptığını, bu nedenle çiftlik evinde ve arazide büyük tahribat oluşmasına neden olduğunu, davalının imalat pis sularını bahçeye boşaltarak ağaçların ve çiçeklerin kurumasına neden olduğunu, 24/07/2009 tarihinde yaptırılan tespitte bilirkişi tarafından 7.635 TL hasar bedeli tespit edildiğini, 7635 TL nin tahsili amacıyla icra takibi yaptığını, davalının takibe itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu belirterek icra takibine yapılan itirazın iptalini talep etmiştir. Davalı ise, davanın taşınmaza ya da ağaçlara zarar vermediğini, oluşan tek zararın 3 adet çam ağacının kuruması olduğunu, bilirkişi raporunu kabul etmediğini, ağaçların bakımsızlıktan kuruduğunu, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Borçlar Kanununun 266 maddesi gereğince kiracı kiralananı ne halde teslim almışsa kira süresi sonunda o halde ve mahalli adete göre geri vermekle yükümlüdür. Kanunun düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere kiralanana verilen zararlardan kiracının sorumlu tutulabilmesi için öncelikle kiralananın tahliye edilmesi yani kiracının kiralananı geri vermekle yükümlülüğünün doğmuş olması gerekir.

Dosya kapsamından, taşınmazın davacı kiralayana yasal tesliminin yapıldığı kanıtlanmamıştır. Kaldı ki taşınmazın dava tarihinde teslim edilmediği anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesinin 6 maddesinde kiralanana verilecek zararlardan dolayı kiracının bunları kıymetleri ile tazmini ve kiraya veren istediği takdirde eski hale getireceği kabul edilmiştir.Bu durumda hala kira ilişkisi devam ederken kiralanana verildiği iddia edilen zararlardan dolayı davacının tazminat davası açması hakkı doğmamıştır. Dava dilekçesinde kiralanana zarar verildiği iddia edilen husus, BK 256/1 maddesinde düzenlenen kira akdine aykırılık olgusunu oluşturur.Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.