muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20509, Karar No: 2016/24671, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20509 E.  ,  2016/24671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yol yardımı, yıllık izin, fazla çalışma, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılar bünyesinde ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalıştığını,iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. - ... Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı adına ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... ile ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. - ... Gıda İnş. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığına yöneltilmiş, dava dilekçesi adi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan davalılara ayrı ayrı tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalı bakanlık ve davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/814, Karar No: 2020/4883, Tarih: 29.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/814 E.  ,  2020/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı şirket, davalı kurum ile sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi akdettiklerini, Sosyal Güvenlik Kurumuna kesilen 01.05.2014 ile 31.05.2014 tarihleri arasındaki Mayıs 2014 dönemini kapsayan faturada acil sağlık hizmetleri bedeli için 198.651,00TL olan bedelden % 92,4455 oranında kesinti yapılarak 183.644,00 TL’nin ilk hak edişten kesileceğinin davalı kurum resmi web sayfası üzerinden duyurulduğunu, kesinti gerekçesi olarak da sunulan hizmetinin acil sağlık hizmeti olmadığının belirtildiğini, ilgili belgeler incelendiğinde görüleceği üzere vakaların tamamının acil olduğunu, kaldı ki Sağlık Bakanlığının Acil Sağlık Hizmetleri tanımı ile Sosyal Güvenlik Kurumunun Acil Hasta tanımının birbiri ile örtüşmediğini, bu nedenlerle 01.05.2014 ile 31.05.2014 tarihleri arasındaki Mayıs 2014 dönemini kapsayan faturanın acil sağlık hizmetleri bölümünden yapılan 183.644,00 TL kesintinin haksız yere uygulandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı tıp merkezinin 01.05.2014 ile 31.05.2014 tarihleri arasındaki Mayıs 2014 döneminde acil serviste ayakta tedavi edilen 9446 hastanın yeşil alan muayenesi olarak kabul edilip 520.021 kodlu olarak fatura edilmesi gerekirken acil servis hastası olarak fatura edilmesi nedeniyle sağlık uygulama tebliğinin 2.3.1 maddesinin "Kurumu acil sağlık hizmetleri olarak faturalandırılan hizmetlerin kurumun inceleme birimlerince yeşil alan muayenesi olarak değerlendirilmesi halinde verilen sağlık hizmetlerinin bedelleri karşılanamaz.’’ hükmü ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 2012/62 sayılı genelgesinin 1.2 ve 1.5 maddeleri gereğince örnekleme yöntemi ile yapılan inceleme

sonucunda tespit edilen oranda kesinti yapıldığı ve yapılan kesinti tutarının yerinde olduğundan bilirkişi heyeti raporu doğrultusunda davasının reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, acil sağlık hizmeti için başvuruda bulunanlara hizmet vermek durumunda olduklarını, Sağlık Bakanlığınca ... ya gönderilen 01.06.2012 tarih ve 9358 sayılı yazı ile tanımı yapılan Acil Hal esaslarına göre çalıştıklarını, acil hastaya müdahale esaslarına yetkili kılınan Sağlık Bakanlığının 26.3.2014 tarih 2014/13 sayılı genelgesine göre yeşil alan muayenesinin tamamen ilgili hekimin değerlendirmesine bırakıldığını belirterek yapılan kesintinin haksız olduğunu bildirmiş, davalı taraf ise acilden giriş yapan hastaya verilen tedavi hizmetlerinin uygun olmadığını, bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmeye, SUT hükümlerine ve ilgili mevzuata göre yapılan kesintilerin yerinde olduğunu savunmuştur. Mahkemece; Sağlık Bakanlığı E.Başmüfettişi, Uzman Hukukçu ve Eczacı bilirkişilerden oluşan 12.01.2016 tarihli bilirkişi raporunun denetime elverişli bulunması nedeniyle hükme esas alınarak suretiyle davanın reddine karar verilmiş ancak hükme esas alınan bilirkişi raporuna davacı tarafça itiraz edilmiştir. Dava konusu uyuşmazlık hakkında davacı vekilinin bilirkişi raporuna karşı gerekçeli itirazlarını da karşılayacak şekilde ek bilirkişi raporu alınmadığı gibi, kararda bu hususlar tartışılmadan bilirkişi raporuna uyulduğu belirtilerek yetersiz gerekçe ile hüküm verilmiştir. O halde Mahkemece yapılması

gereken; tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun, içerisinde konusunda uzman hekimin de yer alacağı en az üç kişiden oluşan yeni bir bilirkişi heyetinden rapor aldırılarak varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK’nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK’nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5268, Karar No: 2012/11643, Tarih: 12.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5268 E.  ,  2012/11643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ...Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taraflar arasında 10/06/2002 tarihinde aracı ihracatçı sözleşmesi ile ekinde taahhütname imzalandığını, bu kapsamda davalı şirketin yaptığı ihracatlardan ötürü 12/12/2007 tarihinde 2007/69 sayılı inceleme raporu ile ceza ihbarnameleri düzenlenerek müvekkiline tebliğ edildiğini, davalı şirketin mal alışı yaptığı alt firmalar nezdinde yapılan incelemede 2002/Mart ayında 1.802,47 TL Sevay İnşaat, 2002/Nisan ayında 1.839.-TL ... Elektrik firmalarının faturalarından dolayı KDV iadelerinin haksız olduğundan bahisle KDV'nin bir misli ceza ve gecikme faiziyle birlikte geri alınmasına ilişkin rapor düzenlendiğini, taraflar arasındaki sözleşmede resmi mercilere karşı davalıların sorumlu olduğunun kabul ve taahhüt edildiğini, müvekkili tarafından ödenen vergi cezası ve gecikme zammının davalıdan tahsili için ... 11. İcra Müdürlüğünün 2008/3053 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalıların borca itiraz etmeleri nedeniyle takibin durduğunu belirterek davalıların itirazının iptali ile takibin devamına, alacağın %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının vergi idaresi tarafından kendisine tebliğ edilen ceza ihbarnamelerine itiraz etmediği gibi dava açma yoluna da gitmediğini, haksız iadenin varlığı ve bundan da müvekkilinin sorumlu olduğu kabul edilse dahi müvekkilinin ancak iade aldığı miktarı davacıya ödemekle yükümlü tutulabileceğini, bu miktarında 1.236.-TL olup, bunun dışındaki KDV iadesi, faiz ve cezaların tamamının davacı üzerinde kalması gerektiğini, KDV iadesine konu edilmemesi gerektiği ileri sürülen faturalardan Sevay İnşaat faturasıyla ilgili olarak vergi dairesinin iade talebi üzerine müvekkili şirketin 17/11/2003 tarihinde Halkalı Vergi Dairesine başvurarak söz konusu faturaya konu iade bedeli ile gecikme bedelinin kendi KDV alacağından mahsup edilmesini talep ettiği, vergi dairesinin de mahsup işlemini gerçekleştirdiğini, diğer ... Elektrik faturasıyla ilgili olarak da müvekkili şirketin 2/3 oranında tevkifat yaparak 600.-TL'yi KDV beyannamesi ile vergi dairesine ödediğini, netice itibariyle davacı tarafın müvekkiline karşı başlattığı icra takibinin haksız ve dayanaksız olduğunu belirterek davanın reddine, davacının %40'dan az olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; davacı ile davalı şirket arasında 10/06/2002 tarihinde aracı ihracatçı sözleşmesi akdedilip, diğer davalı ...'un ise sözleşmeyi müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı, ayrıca sözleşmenin eki olarak aynı taraflar arasında protokol ve taahhütname belgesinin de düzenlendiği, tarafların kabulünde olan sözleşmeye istinaden davalı tarafından yapılan ihracatlardan dolayı vergi denetmenince yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 12/12/2007 tarih 2007/69 sayılı denetim raporu ile, imalatçı davalı firmanın 2002 Mart döneminde Sevay İnşaat firmasından, 2002 Nisan ayında ... Elektrik firmasından satın aldığı, ihracatının da davacı tarafından gerçekleştirildiği mallara ilişkin tahsil ettiği KDV'nin iadeden çıkarılmasına karar verilerek davacı şirket adına iade edilecek tutar kadar usulsüzlük cezası kesilmek suretiyle 13/12/2007 tarihli ceza ihbarnamesinin gönderildiği, davacının da ceza ihbarnamesindeki tutarları ödediği, sözleşmenin 4.2 ve 6.12 maddeleri ile taahhütname gereğince iade edilen KDV gecikme zammı ve usulsüzlük cezasından davalının sorumlu olduğu, bu nedenle davacının vergi dairesine ödediği 15.971,41 TL'yi davalıdan tahsilini talep edebileceği gerekçesiyle davalı şirketin icra takibine vaki itirazının iptaline, takibin davalı şirket yönünden devamına, alacak belirli ve likit olduğundan takdiren %40 oranındaki icra inkar tazminatının bu davalıdan tahsiline, öte yandan davalı ... taraflar arasında düzenlenen sözleşmeyi müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzalamış ise de, sözleşmede kefalet limiti bulunmadığı gibi sözleşme içeriğinden kefalet limitinin belirlenmesi mümkün olmadığından BK.'nın 484. maddesine göre geçerli bir kefaletin bulunmadığı dikkate alınarak davalı ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ...Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava konusu aracı ihracatçı sözleşmesinin 4.2, 6.12 ve diğer ilgili maddeleri gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3, Karar No: 2015/698, Tarih: 14.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/3 E.  ,  2015/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında verilen karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların itiraz yasa yoluna tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle aynı kanunun 264. maddesi uyarınca itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gereken temyiz talebinin merciince değerlendirmek üzere, incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince

Sanıkların yakınanın kilitli aracının kapısını geceleyin bıçak ile açarak teybini çaldıkları olayda; müştekinin 25.02.2008 günlü oturumda, aracının kapı kolunun bıçakla zorlanarak zarar verilmeksizin açıldığını, anahtar uydurulmadığını beyan ettiği, sanıkların yer gösterme tutanağında "sağ ön kapının kilit kısmının altına bıçağı sokarak kilidi kaldırmak suretiyle" kapıyı açtıkları şekildeki anlatımı, araç üzerinde 02.04.2004 tarihinde yapılan keşif ve bu keşifte sonucunda düzenlenen 13.04.2004 tarihli bilirkişi raporundaki, müştekinin aracının kapısının sağlam ve muhkem olmadığı yönündeki tespite göre; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 491/2(5237 sayılı TCK 142/1-b) maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/2,102/4,104/2 maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2 maddelelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin suçun işlendiği 19.02.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11841, Karar No: 2014/26353, Tarih: 22.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11841 E.  ,  2014/26353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVALI-DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Aile Konutu Şerhi Konulması-Nafaka

Taraflar arasındaki "boşanma" davaları ile kadın tarafından bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, yoksulluk nafakası talebinin reddi ile hüküm altına alınan tazminatların miktarı yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise kendi davasının reddi, kadının davalarının kabulü, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60'ar TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 22.12.2014 (Pzt.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece, taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak karşılıklı olarak açılan boşama davası sonucunda davacı-davalı (kadın)'ın davasının kabulüne, davalı-davacı (koca)'nın davasının reddine karar verilmiştir. Davalı-davacı (koca) eşinin yehova şahitleri üyesi olduğunu, ortak yaşanılan evin kilise haline geldiğini, bu grubun öğretilerinin öğretildiğini, ibadetlerinin yapıldığını, bir çok erkeğin eve girip çıktığını ileri sürmüştür. Mahkemece de kadının ... üyesi olduğu kabul edilmiş acak bu grubun şiddet içeren bir grup olmadığı ve kimsenin dini inançlarından ötürü bu özgürlükleri açısından kusurlu kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davacı kocanın davasının reddine karar verilmiştir . Hükmü davalı koca temyiz etmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delilerden kadının evlendikten sonra dinini değiştirdiği ... olarak bilinen dini topluluğa katıldığı ve bu topluluğun faaliyetlerinde aktif olarak görev aldığı anlaşılmaktadır. Evlilik, iki karşı cins arasında yasalara uymak şartı ile aile kurmayı, çocuk sahibi olmayı, bu çocuklara belli bir statü sağlamayı ve kültürel, sosyo-ekonomik, psikolojik, biyolojik amaçları hedefleyen bir anlaşma ve dayanışmadır. Her anlaşma ve ortaklıkta olduğu gibi evlilikte de tarafların bir kısım hak ve yükümlülükleri vardır. Evlilikle birlikte taraflar ortak amaçlar için bir kısım bireysel hak ve özgürlüklerinden evlilik birliğinin kurallarına uymak için fedakarlık ederler. Taraflar evlenmekle uymaları gereken diğer kuralların yanında kendi rızaları ile oluşturdukları ve aile dediğimiz küçük topluluğun kurallarına da uymak zorundadırlar. Evlilik birliği, taraflar bu kurallara uyduğu sürece devam eder. Bu zorunluluk, birliği oluşturan bireylerin özellikle Anayasada düzenlenen ve birey olmaktan kaynaklanan temel haklarını ortadan kaldırmaz. Ancak zaman zaman tarafların birey olarak sahip oldukları temel hakları ile aile kurumunun yüklediği yükümlülükler ve uyulması gereken kurallar çatışır. Bu durumda bireyin temel haklarının korunması ve üstün tutulması asıl olandır. Ne varki bu durum diğer eş için evlilik birliğini çekilmez hale getirirse bir boşanma sebebi oluşturur. Örneğin eşler birlikte yaşamak ve birbirlerine yardım etmekle görevlidirler. Hal böyleyken eşlerden birisi seyehat ve yerleşme özgürlüğü çerçevesinde başka bir yerde yaşamak ister ve eşine yardım etmek istemezse diğer eş bu tercih hakkını kullanan eşi bunları yapmaya zorlayamaz. Ancak eşin bu tavrı diğer eş için bir boşanma sebebi oluşturur. Somut olayda da kadın din ve inanç özgürlüğü çerçevesinde evlilik birliği içerisinde dini inancını değiştirmiş...olarak bilinen dini gruba katılmıştır. Dini tercihler insanların kültürünü, yaşam biçimlerini ve amaçlarını etkileyen ve düzenleyen en önemli kurallardandır. Kadın dini inancını değiştirmek suretiyle evlilik birliğinin başında taraflarca bilinen ve karşılıklı olarak kabul edilen yaşam biçimini de diğer eş için çekilmez hale getirecek şekilde değiştirmiştir. Diğer eş bu değişikliğin kendisi açısından evlilik birliğini temelinden sarstığını düşündüğüne göre artık bu evliliği sürdürmesi beklenemez. Bu anlamda taraflar arasında artık ortak bir yaşam biçimi ve dolayısıyla ortak bir amaçta kalmamıştır. Bu sebeple diğer eşin boşanmak istemesi davacı kadının Anayasada düzenlenen din ve inanç özgürlüğüne müdahale olarak nitelendirilemez. Çünkü evlilik birlikteliğinin gerektirdiği hak ve yükümlülükler ile birey olarak sahip olduğu temel hakları arasında bir tercih yapmıştır. Öyleyse koca da dava açmakta haklıdır. Hal böyleyken kocanın da davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır