muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28111, Karar No: 2015/15051, Tarih: 15.09.2015

Her ne kadar 4857 sayılı İş Kanunun'da askı hali açıkça düzenlenmemiş ise de 6098 sayılı Borçlar Kanununun 409.maddesinde askı hali düzenlenmiştir. Buna göre, “ Uzun süreli bir hizmet ilişkisinde işçi, hastalık, askerlik veya kanundan doğan çalışma ve benzeri sebeplerle kusuru olmaksızın, iş gördüğü süreye oranla kısa bir süre için işgörme edimini ifa edemezse işveren, başka bir yolla karşılanmadığı takdirde o süre için işçiye hakkaniyete uygun bir ücret ödemekle yükümlüdür.” Ancak söz konusu ücreti istenebilmesi için Borçlar Kanunu'na tabi olmak gerekli olup özel kanun niteliğinde bulunan 4857 sayılı İş Kanuna tabi işçiler yönünden mümkün değildir. Çünkü 4857 sayılı İş Kanununun 31/4 fıkrası uyarınca özel askı hali olan askerlik ve kanundan doğan çalışma hallerinde sözleşmenin askıya alınmasında işverence ücret ödenmeyeceği açıkça belirtilmiş olduğundan, bir kanun boşluğundan söz edilmesi mümkün olmayacak ve dolayısıyla İş Kanunu'na tabi işçiler yönünden askı halinde ücret ödemesi ( istisna 4857 sayılı İş Kanunun 40.maddesi) söz konusu olmayacaktır.

Askı hali süresince temel edimler dışında iş sözleşmesi devam ettiğinden, işçinin işverenin yönetim hakkı kapsamında sınırlı da olsa itaat etme borcu devam etmektedir. Aynı şekilde bu dönemde işveren, işçinin kişilik haklarını ihlal edecek söz ve davranışlardan kaçınmalı, işçinin de işverenin itibarını zedeleyici tutum içerisine girmemeli, işverenin mesleki ve ticari sırlarını açıklamamalıdır. Yani bu süreçte işverenin işçisini gözetme, işçinin ise sadakat borcu devam etmektedir.

İş aktinin askıya alınması sonucu yaratan ifa engeli ortadan kalktığı anda hukuken askı hali sone erer. İşçinin iş görme edimini ifa etmesine veya işverenin de bu edimi kabulüne engel olan neden ortadan kalkınca, iş akti, kendiliğinden kaldığı yerden hüküm ve sonuç doğurmaya başlar, tarafların askıya alınmış karşılıklı borçları otomatik olarak yürürlüğe girer. ( Süzek, a.g.e. sh.525)

Somut olayda ise davalı işveren tarafından “ şirketimizde işçi statüsünde çalışmaktasınız. Kış mevsiminin gelmiş olması ve şirketimizin iş yoğunluğunun azalması nedeniyle iş aktiniz 30.11.2014 tarihinden itibaren askıya alınmıştır” şeklinde yazı tebliğ edilmek istenmiş, davacı ise imzalamaktan imtina etmiştir.

Dosya içeriği incelendiğinde iş yoğunluğunun azaldığına dair hiçbir kayıt sunulmadığı gibi askıya alma işlem tarihine kadar ( yani 28.11.2014 tarihi) olan 7 aylık süreçte 133 yeni işçi alınmış, bu işçilerden hiçbirinin iş aktinin askıya alınmamış olduğu da görülmüştür.

Aynı şekilde 5 aylık sürenin sonunda işçiye işe başlaması için yazı gönderilmiş ise de aynı tarihte bu sefer bir kısım başka işçiye de ( 30 kadar işçiye) yine askıya alma teklifinde bulunulmakla bu hali ile işverenin çelişkili davranışta bulunduğu anlaşılmıştır.

Aynı şekilde 5 aylık sürenin sonunda işçiye işe başlaması için yazı gönderilmiş ise de aynı tarihte bu sefer bir kısım başka işçiye de ( 30 kadar işçiye) yine askıya alma teklifinde bulunulmakla bu hali ile işverenin çelişkili davranışta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bununla birlikte aynı gün temyiz incelemesi yapılan bir kısım dosyada işçilere 2008 ya da 2009 yıllarında sadece 1 ay ile sınırlı olacak şekilde askı işlemi ya da ücretsiz izin uygulaması yapıldığı, işçilerin buna itiraz etmedikleri görülmüş ise de; bu uygulamanın işyeri uygulaması haline geldiği de söylenemez. Çünkü sürekli ve uzun dönem bu yönde bir uygulama yapıldığına dair dosyaya başkaca delil sunulmamış, takip eden dönemlerde sigorta kayıtlarından da bu yönde bir tespit yer almadığı anlaşılmıştır.

Medeni Kanunun 2.maddesi uyarınca herkes haklarını kullanırken dürüstlük kuralına uymak zorundadır. Kimse hakkını kötüye kullanarak sonucundan hak elde edemez. Davalı işveren bir yandan iş yoğunluğunun azaldığını belirtirken bir yandan da 133 yeni işçi almıştır. Dolayısıyla davalı işverence yapılan tek taraflı askıya alma işlemi bir işveren feshidir. Feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşılmakta olup, yargılama sürecinde davacı işçi işe başlatılmış olmakla davanın bu yönden konusuz kaldığı görülmüştür.

2- Somut olayda davalı işveren feshi söz konusu olup geçersiz olduğu kabul edilmekle çözülmesi gereken diğer husus feshin sendikal nedenlere dayanıp dayanmadığıdır.

Askıya alma işlemi teklif edilen işçi sayısı 64 kişidir. Bunlardan 61'i sendikaya üyedir. Davalı işveren ile sendika arasındaki uyuşmazlık 15.07.2014 tarihinde Yüksek Hakem Kurulu'nca çözülmüş olup işyerinde T.İ.S. de uygulanmaktadır.

İşyerinde yetkili sendika tarafından 12.01.2015 havale tarihli yazı ile bildirildiği üzere, davacı ve arkadaşlarının Şubat-Mayıs-Haziran 2014 aylarında sendikaya üye oldukları, Şubat 2014 ayından cevap tarihine kadar 206 işçinin sendikaya üye olduğu, sendikaya üye olduktan sonra 156 üye işçinin istifa ettiğini, halen işyerinde çalışan 32 üye bulunduğu, fesih tarihinde işyerinde çalışan sendikalı işçi sayısının ise 139 kişi olduğunu belirtmiştir.

Dolayısıyla belirtilen deliller ile tanık beyanları birlikte değerledirildiğinde, davalı işveren tarafından askı hali uygulanmak istenen sendikalı işçi sayısı 61 kişidir. İşverenin daha sonra bu işçileri işe davet etmesi sendikal nedeni ortadan kaldırmaz. İşveren, fesih tarihinde sendikalı işçi sayısının yarısı kadar işçiye askı hali yazısı tebliğ etmek isterken, geri kalan sendika üyesi olmayan işçilerden sadece 3 tanesine böyle bir yazı teklifinde bulunması karşısında yapılan fesih işleminin sendikal nedene dayandığı sonucuna varılmıştır.

Davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin sendikal nedenlere dayandığı ve geçersiz olduğu anlaşılması karşısında; davacının yargılama devam ederken davalı işveren bünyesinde işe başladığı, dolayısıyla işe iade yönünden dava konusuz kaldığı, işe iade yönünden karar verilmesine yer olmadığı, ancak sendikal nedenle fesih yapıldığı sabit olduğundan ve 6356 sayılı Yasanın 25/5 gereği işe başlatmama ( sendikal ) tazminatı işe başlatmama şartına bağlı olmadığından, sendikal tazminata hükmedilmeli; davacının en çok 4 aya kadar boşta geçen süre ücretine hükmedilirken 4 ayı geçmemek kaydıyla işe başlatıldığı tarihe kadar boşta geçen süre ücreti ve diğer hakları ile birlikte hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının yargılama sırasında işe başlatılması nedeniyle dava konusuz kaldığından işe iade yönünde KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

3-Davalı işverence yapılan feshin sendikal nedene dayandığı anlaşılmakla 6356 sayılı Yasanın 25/5 fıkrası uyarınca işe başlatma -başlatmama şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi de dikkate alınarak takdiren davacının 1 (bir) yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının ( fesih tarihinden davacının işe başladığı tarihe kadar) davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 27,70 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubuyla bakiye 2,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan toplam 117,25.-TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11568, Karar No: 2018/14921, Tarih: 04.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/11568 E.  ,  2018/14921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi ve Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

..K. A R A R

Davacı ... vekili, devletin hüküm ve tasarrufu altıdaki yaklaşık 1.256,59 m2 yüzölçümlü alanın üzerine davalı tarafından Restaurant ve ... bahçesi yapılmak suretiyle işgal edildiğini, taşınmazın ... adına kayıtlı iken 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca park olarak kullanılmak üzere ...'nin tasarrufuna bırakıldığını, terk edilirken beyanlar hanesine " bu Gayrimenkulün 3194 sayılı Kanunun 11. maddesi gereği umumi hizmetlere ayrılması sebebi ile terk edilmiştir. Başka bir maksada tahsis edildiğinde idare adına tescil edilecektir " ibaresinin eklenerek devredildiğini, kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kalan tescil harici taşınmazın Belediyece amacına uygun kullanılmadığını ve davalının işgalinin söz konusu olduğunu belirterek davalının müdahalesinin men'i ile taşınmaz üzerindeki her türlü yapının ve eklentilerin kal'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile “... ili,...İlçesi, ... Kültür Mah. ...ı Mevkiinde bulunan ve 09/10/2013 havale tarihli kadastro memuru, jeolog ve inşaat mühendisi raporunun ekinde gösterilen 1.201,00 m2'lik kısma davalının müdahalesinin men'ine, 09/10/2013 havale tarihli raporda A-B-C-D-F harfi ile gösterilen yerlerdeki yapıların kal'ine,” karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Dosya kapsamında bilgi ve belgelerden, dava konusu eski 4715 parsel sayılı taşınmazın 13.07.1976 yılında yapılan ihdas işlemi ile ... Hâzinesi adına kayıtlı iken 3194 sayılı İmar Kanunun 11. maddesi uyarınca Umumi Hizmetlerde kullanılmak üzere ... lehine terk edildiği ve tapu kütüğü içeriğinden de “Bu Gayrimenkul 3194 sayılı İmar Kanunun 11.maddesi gereğince umumi hizmetlere ayrılması ile terk edilmiştir. Başka bir maksatla tahsis edildiğinde idare adına tescil edilecektir” şeklinde şerhin yazıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece dava konusu edilemeyen ve dava dışı taraflar adına kayıtlı (2910 nolu parsel içinde kalan) ve bilirkişi raporunda D- F harfleri ile gösterilen yer ve yapılar ile ilgili el atmanın önlenmesi ve kal kararı verilmesi doğru olmadığı gibi 492 sayılı harçlar kanunu uyarınca davacı hâzinenin harçtan muaf olması nedeniyle harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken 683,10 TL harcın davalıdan alınmasına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir. Ayrıca hükme esas alınan Jeolog, İnşaat ve Teknik Bilirkişi Kurulu Raporu da denetime elverişli olmayıp yerleşik yargıtay içtihatlarına uygun hazırlanmamıştır.

Bu halde mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca öncelikle idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin kroki uzman bilirkişisi kurulu aracılığıyla yapılacak keşifte uygulanmalı, kıyı kenar çizgisinin adli yargıca belirlenmesi mümkün bulunduğundan, gerek görüldüğü takdirde kıyı kenar çizgisinin bizzat mahkemece belirlenmesinin düşünülmesi, 3621 sayılı Yasa'nın 9. maddesine göre oluşturulacak bilirkişi heyeti vasıtası ile (denetime elverişli şekilde) dava konusu edilen taşınmaz ile kıyı kenar çizgisi ayrıntılı şekilde gösterilerek var ise müdahale edilen alanların ölçekli ve koordinatlı krokide gösterilmesi, bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve yukarıda belirtilen hususların da gözetilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10749, Karar No: 2016/5560, Tarih: 23.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10749 E.  ,  2016/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2009/50-2013/326

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/12/2013 tarih ve 2009/50-2013/326 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin üstlendiği Irak askeri departmanına akaryakıt taşıma işinin bir kısmının davalı ... ...'ın sürücüsü, davalı şirketin maliki olduğu araçla yapılmasının planlandığını, ancak aracın şarampole yuvarlanmasıyla taşınan petrolün 16.190 kg.lık kısmının zayi olduğunu, petrolün gümrük mevzuatına göre yurt dışına çıkarılmasının zorunlu bulunduğunu, gümrük müdürlüğünce hasarın kaza sonucu meydana geldiğinin tespitinin mümkün olmadığı gerekçesiyle gümrük vergi ve cezalarının tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin teminatının nakte çevrilmesini önlemek için bu tutarları ödediğini ileri sürerek 30.476 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, müvekkili şirketin emtia sigorta bedelini ödediğini, malın sigortalandığını, davacının poliçe kapsamında hasarın tazminini istemesi gerektiğini, iradi olmayan trafik kazası sonucu malın bir kısmının zayi olduğunu, kusurun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekilleri, müvekkili şirketin emtia sigorta bedelini ödediğini, malın sigortalandığını, davacının poliçe kapsamında hasarın tazminini istemesi gerektiğini, iradi olmayan trafik kazası sonucu malın bir kısmının zayi olduğunu, kusurun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın çözümünde davaya konu edilen vergi cezalarının davacı tarafından süresinde davaya konu edilmiş olsaydı, davalıya rücu imkanı doğup doğmayacağının saptanması gerektiği, transit emtianın taşındığı sırada kaza meydana geldiğinin anlaşıldığı, tanker kapaklarından benzin aktığının görülmesine rağmen zayii olan emtia miktarının saptanamadığı, davalı taşıyıcının ziyaa kaza süsü verdiğinin ispatlanamadığı, dolayısıyla, eksik emtianın kaza sonrası zayii olduğunu kabul etmek gerektiği, bu halde ise Gümrük Kanunu'nun 92/2. maddesindeki "Türkiye Gümrük Bölgesi içinde transit halindeki eşyanın beklenmeyen haller veya mücbir sebeplerle telef veya kaybı halinde gümrük vergileri aranmaz" düzenlemesi karşısında idarenin haksız olarak davacıdan vergi tahsil ettiği, eğer davacı idareye karşı zamanında dava açmış olsaydı, transit emtianın zayii şekli itibariyle, tahakkuk ettirilen vergilerin iptaline ilişkin mahkeme kararını elde edileceği, böylece davalıdan rücuen talepte bulunma gereğinin ortaya çıkmayacağı, davacının, mevzuata aykırı olarak tahakkuk ettirilen, gerçekte ödenmemesi gereken bir vergiyi ödediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14061, Karar No: 2018/632, Tarih: 16.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14061 E.  ,  2018/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.01.2018 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... ile vekilleri gelmedi. Karşı taraf katılma yoluyla temyiz eden davacı ... ile vekili..... geldi. Davalı vekili Av. ...'nun başka mahkemelerde duruşması olduğundan bahisle mazaret dilekçesi gönderdiği ancak birden fazla vekilin olduğu görülmekle mazereti yerinde görülmedi. Gelenin sözlü açıklaması dinlendi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenmesi gerekli görülen;

1....n 2014/79 soruşturma numaralı dosyasının,

2....2014/217 soruşturma numaralı dosyasının,

3-...... 2014/71 esas sayılı dosyasının, asıllarının ya da onaylı bir suretlerinin eksiksiz bir şekilde eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2018 (Salı)

.....
Yargıtay — Esas No: 2023/14362, Karar No: 2024/1092, Tarih: 12.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14362 E.  ,  2024/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/21 E., 2023/401 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dahili davalı ...'nın hizmet cetvelinde ..., ..., ... işyerlerinden bildirilen çalışmaların davacıya ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacının Bakırköy'de .... Mah. ..... Sk. No:15 adresinde bulunan .... İnegöl Köftecisi isimli lokantada, 1993-1994 yıllarında kendisinin yanında köfteci olarak bir süre çalıştığını beyan etmiştir.

Davalı ..., kendisinin .... İnegöl isimli işyerini 1996 yılının sonunda devraldığını, duruşma salonunda huzurda bulunan davacının lokantada köfteci olarak bir süre çalıştığını beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 15.10.2015 tarihli ve 2014/36 E. 2015/650 K. sayılı kararıyla; davanın kabulü ile davacı 03.08.1962 doğumlu .... TC kimlik nolu... ve ... oğlu ...'nın davalı işyerlerinde geçen hizmetlerinin diğer dahili davalı... TC kimlik nolu... ve... oğlu 20.07.1961 doğumlu ...'nın hizmet cetvelinden alınarak .... TC kimlik nolu... ve .... oğlu ...'nın hizmetlerine ilave edilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. 21 Hukuk Dairesinin 23.10.2017 tarihli 2016/4974 E. 2017/8141 K. sayılı kararı ile "davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği için dahili davalı ...'yı mahkemeye getirterek davacının iddiasına konu çalışmaların aidiyeti hususunda beyanlarını almak, şahsi sicil dosyasını Kurumdan celbetmek, davalı işyerlerinin dönem bordrosunda uyuşmazlık konusu dönemde kayıtlı sigortalılar arasından resen tanık seçmek ve dava konusu çalışmaların aidiyeti ile ilgili usulüne uygun şekilde ifadelerini almak, gerekirse davacı ile tanıkları yüzleştirmek sonucuna göre karar vermek" gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, dahili davalı ..... T.C. kimlik nolu, ... ve... oğlu 20.07.1961 doğumlu ...'nın davalılardan ...'a ait 442355 nolu işyerinde 01.09.1987-08.12.1990 ve 06.04.1992 -06.03.1993 tarihleri arasında geçen, ... 'ya ait .... sicil numaralı işyerinde 09.08.1993-31.12.1996 tarihleri arasında geçen, ...'e ait .... sicil numaralı işyerinde 01.08.1997-01.11.1997 tarihleri arasında geçen hizmetlerinin, dahili davalı...T.C. kimlik nolu, ... ve... oğlu 20.07.1961 doğumlu ...'nın hizmet cetvelinden alınarak, davacı 03.08.1962 doğumlu, .... T.C. kimlik numaralı... ve ... oğlu ...'nın hizmetlerine ilave edilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili gerçek ve fiili çalışmanın tespitinin her türlü şüpheden uzak şekilde ortaya konulması gerektiğini belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ...'ya ait hizmet cetvelinde ..., ... ve ... unvanlı işverenler tarafından bildirilen hizmetlerin davacıya ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 506 sayılı Kanunun 79/10 uncu maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından dahili davalı 1961 doğumlu ...'ya 01.04.2015 tarihinden itibaren 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, tahsis dosyası bulunmadığından ihtilaflı hizmetlerin aylık bağlama sırasında dikkate alınıp alınmadığının incelenemediği, uyulan bozma ilamında dahili davalı ...'yı Mahkemeye getirterek davacının iddiasına konu çalışmaların aidiyeti hususunda beyanlarını almak gerektiği belirtildiği halde Mahkemece dinlenmediği ,bozma ilamının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; dahili davalı ...'nın tahsis dosyası Kurumdan celbedilmeli, ayrıca ihtilaf konusu hizmetlerin davalı ...'ya aylık bağlanmasında dikkate alınıp alınmadığı, Kurumca bu konuda herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığı ve bu hizmetlerin ne sebeple kime ait kılındığı Kurumdan sorulmalı, davalı ... dinlenerek belirtilen iş yerlerindeki çalışmanın kendisine ait olup olmadığı konusunda beyanı alınmalı varsa delillerini sunması istenmeli, ... unvanlı iş yerinin dönem bordrosunda kayıtlı bordro tanığı dinlenmeli, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,