muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9114, Karar No: 2014/16801, Tarih: 04.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9114 E.  ,  2014/16801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.02.2012 gün ve 2011/263-2012/29 sayılı kararı bozan Daire’nin 14.01.2014 gün ve 2012/8674-2014/742 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki iki yıllık 01/04//2010 tarihli güvenlik hizmet sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedilmesinden dolayı müvekkilinin maddi ve manevi olarak zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik toplam 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davaya dayanak yapılan sözleşmenin 9. maddesinde fesih koşullarının düzenlendiği, anılan sözleşmenin 9/b maddesi uyarınca davalının, bu sözleşmede belirtilmeyen bir gerekçeyi ileri sürerek, sözleşmeyi sona erdirmek istediği takdirde asgari 3 ay önceden noter marifeti ile bildirimde bulunmak koşulu ile sözleşmeyi fesih hakkına sahip bulunduğu, davalı şirket tarafından sözleşmenin 9/b maddesi uyarınca 26.11.2010 tarihinde, noter marifeti ile ihtarname keşide edilerek sözleşme 28.02.2011tarihinden geçerli olmak üzere feshedildiği, davalının fesih bildiriminde "gördüğümüz lüzum üzerine" demek sureti ile ve başkaca somut bir gerekçe göstermeksizin sözleşmeyi feshettiği, sözleşmenin 9/b maddesinde davalının sözleşmenin feshi için mutlak olarak haklı bir neden aranmadığı, yalnızca süre koşuluna uyularak sözleşmeyi fesih hakkı verdiği,davalının bu hakka dayalı olarak 3 aylık süre ve noter kanalı ile bildirim koşullarını da yerine getirmek sureti ile sözleşmeyi feshettiği, tacir olan tarafların özgür iradeleri ile imzaladıkları sözleşme kapsamında, kendisine tanınmış bulunan fesih hakkını sözleşme koşullarına uygun şekilde kullanan davalının maddi tazminat ile sorumlu tutulması mümkün olmadığı, davalının sözleşme kapsamında kendisine tanınan hakkı kullanarak fesih bildiriminde bulunmuş olması kişilik haklarına saldırı sayılmayacağı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1198, Karar No: 2020/3375, Tarih: 02.07.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/1198 E.  ,  2020/3375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ½ payını, okuma yazma bilmemesinden faydalanan davalının ''Daire tapusu alacaksın'' telkiniyle kandırarak satış suretiyle temellük ettiğini, aldığı payı satışa çıkarması üzerine durumu öğrendiğini ileri sürerek, tapunun iptali ile adına teslicini istemiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, davacının damadı olduğunu, davacı ve eşinin isteği ile taşınmazdaki binanın üzerine daire yaptığını, parselde kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurularak dairesinin tapusunun verileceği kararlaştırıldığı halde davacının kızı Leyla ve damadının etkisi ile buna yanaşmadığını, daha sonra da onlarla aralarının bozulması üzerine evine karşılık taşınmazın yarı payını kendisine aktardığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının çekişme konusu payı rızası ile davalıya devrettiği, hileye düşürüldüğünü ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine ilişkin verilen karar Dairece ‘… Hâl böyle olunca, öncelikle hak düşürücü süre üzerinde durulması, bu konuda tarafların gösterecekleri delillerin eksiksiz toplanması, davacının dayandığı ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/304 Esas sayılı dosyasının onaylı bir suretinin evrak arasına alınarak değerlendirilmesi, davanın, öğrenmeden itibaren 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açıldığının belirlenmesi halinde işin esasına girilerek, ispat külfeti kendisinde olan davacının, dava dilekçesinin deliller bölümünde açıkça yemin deliline dayanmış olduğu da gözetilerek, yemin delili de hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.’ gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamanın sonucunda davacının iddiasını usulünce kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 18.50 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20082, Karar No: 2013/10533, Tarih: 08.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/20082 E.  ,  2013/10533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda:

Sanık ... savunmanı Av. ...'e gönderilen duruşma gününü bildiren davetiyeye, "vefat ettiği" şerhi düşülerek Dairemize iade döndüğü, sanık ... ve diğer savunmanı Av....'nın duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda dosya okunarak gereği görülüşüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/10753, Karar No: 2019/735, Tarih: 07.02.2019

**10. Ceza Dairesi         2014/10753 E.  ,  2019/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : a) Uyuşturucu madde ticareti yapma (Sanık ......... hakkında)

b) Zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma (Sanıklar ...hakkında)

Hüküm : a) Zincirleme olarak uyuşturucu maddde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet (Sanıklar.... ve ... hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ...... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... ve... hakkında zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 14.05.2012 tarihinde "gizli soruşturmacı" görevlendirilmesi kararı uyarınca farklı tarihlerde alıcı görevlinin 20 TL karşılığında sanıklardan uyuşturucu madde aldığı anlaşılmış olup, kolluk görevlilerinin gerçek iradeleri uyuşturucu madde satın alma değil, suç delilini elde etme olduğundan, somut olayda “uyuşturucu madde satma”nın gerçekleşmediği, böylece sanıkların hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arz etme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların birden fazla kez uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek haklarında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14691, Karar No: 2015/6649, Tarih: 04.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14691 E.  ,  2015/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/361299

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2009/1030 (E) ve 2011/309 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın vergi incelemesi için istenen 2005 ve 2006 takvim yıllarına ait yasal defter ve belgelerini ibraz etmediğinin iddia edildiği olayda, dosya içinde bulunan 25.06.2009 tarih ve 2009/308 sayılı vergi suçu raporunda, oto alım satımı ile uğraşan sanığın 01.11.2006 tarihinden itibaren Fatih Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün mükellefi olarak faaliyetini sürdürdüğü ve 17.12.2008 tarihli defter belge istem yazısının 31.12.2008 tarihinde işyeri adresinde sanığa tebliğ edildiğinin belirtildiği, sanığın yargılamada alınan beyanında ise tebligattaki imzanın kendisine ait olmadığını ancak tebligattaki adresin evine ait olduğunu beyan etmesi karşısında, tebligat adresinin işyeri adresi olduğunun kabulü durumunda faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığı, tebligattaki adresin ev adresi olduğunun kabulü durumunda ise 10.02.2011 tarihli bilirkişi raporunda tebligattaki imzanın sanığın eli ürünü olmadığının tespit edilmesi nedeniyle geçerli bir tebligatın bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE sonucu itibariyle doğru bulunan HÜKMÜN ONANMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4663, Karar No: 2014/8030, Tarih: 07.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4663 E.  ,  2014/8030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gebze 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 20.12.2011

No : 2009/672-2011/753

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verildi.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan Ç. Cam San. A.Ş. vekilleri tarafından temyizi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu hayatını kaybeden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ve ödenen cenaze yardımları nedeniyle kesinleşen ilk davada hükmedilen kurum zararından bakiye kalan kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, ilk peşin değerli gelirdeki çelişkinin yöntemince araştırılmadığı ve cenaze giderinin, kabule konu tutar içerisinde olup olmadığının, açık ve net şekilde belirtilmediği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

İlk dava dosyasında, dava dilekçesi ekinde bulunan ve haksahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelir tutarları ile Dairemizce geri çevrilmesi sonucu, mahkemece, Kurumdan celbedilen ve hak sahiplerinin 01.01.2002 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması nedeniyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi kapsamında ölüm geliri yarıya indirilmiş ilk peşin değerli gelir tutarları arasında fark olduğu gibi, ilk dava dosyasında dava dilekçesi ekinde bulunan ilk peşin değerli gelir tutarlarına 92. maddenin tatbik edilip edilmediğinin tespit edilmediği görülmekle, 506 sayılı Yasanın 92. maddesinin tatbiki suretiyle haksahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir tutarlarının çelişkiden uzak bir şekilde tespit edilerek, davalıların kusuruna isabet eden bakiye kurum zararının belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle belirlenerek Kurumun bakiye zararı tespit edilmeli, talebin içerisinde ilk davada hüküm altına alınmayan cenaze yardımına ilişkin kurum zararı olduğu da gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalılardan Ç. Cam San. A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Ç. Cam San. A.Ş. iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14509, Karar No: 2010/1210, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/14509 E.  ,  2010/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 21.786,70 TL eğitim ve öğretim alacağının sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın konusu kalmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının askeri okuldan ayrıldığını, askeri okula girerken vermiş olduğu yüklenme senedi gereğince sorumlu olduğunu, adına tahakkuk ettirilen 21.786,70 TL’nin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiş, mahkemece borç aslının dava açılmadan önce ödendiğini gerekçe göstererek konusu kalmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5401 Sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkındaki Kanunun 3. maddesi gereğince, sağlık sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilumum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirileceğini düzenlemiştir. Davalı asıl borçlunun askeri okula girerken verilen ve Yenimahalle 1. Noterliğince 16.08.2002 tarih ve 15120 yevmiye numarası ile düzenlenen yüklenme senedinde “Taahhütlerime aykırı hareket etmem..herhangi bir nedenle öğrenimimi kendiliğinden terk etmek …okuldan çıkarılmam halinde, Silahlı Kuvvetler adına askeri öğrenci olarak öğrenime başladığım tarihten ilişiğimin kesilmesine kadar Milli Savunma Bakanlığınca zimmetime tazminat olarak tahakkuk ettirilecek yiyecek, giyim-kuşam, öğrenci harçlığı, kitap ve kırtasiye, vize, diploma, imtihan ve benzeri harçlar, ulaşım, öğretim ve eğitimi gerektiren ulaşım hizmetleri, şahsım için yapılan ilaç ve tedavi giderleri ile benzeri eğitim ve öğretim masraflarını ve ayrıca yatı masrafı karşılığı 4 yıllık 25.463.152.000 lirayı, sarf tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte ayrıca hükme hacet kalmaksızın hazine emrine ödeyeceğimi şimdiden kabul eder, yüklenirim” denilmiştir.

Bu durum karşısında; mahkemece, yüklenme senedi içeriği dikkate alınarak davalıların sorumlu olacağı asıl borç miktarı ve bunun sarf tarihinden -Yargıtay uygulamalarına göre sarf tarihi saptanamıyorsa her bir öğretim ve eğitim döneminin sonundan itibaren-işleyecek yasal faizini hesaplayan ve varsa davalıların ödemelerinin de tenkis edildiği bilirkişi raporu alınmalı, böylece davalıların borçlu olduğu miktar belirlenerek buna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27478, Karar No: 2016/21953, Tarih: 28.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27478 E.  ,  2016/21953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve iş akdine geçerli bir neden bulunmadan son verildiğini öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti iledavacının asıl ve tek gerçek işveren olan Habaş'a işe iadesine, mali hakların her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsili gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili şirket ile diğer davalı .... arasında imzalanan 30/07/2012 tarihli sözleşme gereğince, davalı ....'nin müvekkili şirketin Bursa şubesinin faaliyet alanı içindeki müşteri ve bayilerine nakil edilecek olan sinai ve tıbbi gaz tüplerinin mülkiyeti müvekkili şirkete ait olan araçlar ile nakil edilmesi işlerini üstlenmiş olup davacının da bu firmanın çalışanı olarak nakil araçlarında şoför/muavin olarak çalıştığını, bu sebeple müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, yine müvekkili şirketin demir çelik ile sınai ve tıbbi gazların üretimi işleri ile iştigal ettiğini, dolayısıyla davacının ifa ettiği nakliye işlerinin müvekkili şirketin asıl faaliyet alanı olmayıp tamamen bağımsız bir iştigal konusu olduğunu, müvekkilinin nakliye işlerini yürüten diğer davalı şirketin ayrı ve bağımsız bir ticari kuruluş olduğu gibi faaliyet alanının da nakliye işleri olduğunu, davacı ile diğer davalı arasında tüp taşımaya ilişkin var olan sözleşmenin 21/09/2015 tarihinde sonlandırıldığını ve diğer davalı tarafından kullanılan mülkiyetleri müvekkili şirkete ait davacının da görev yaptığı araçların bir kısmının satıldığını, bir kısmının ise Ankara şubesi tesislerine gönderildiğini, bu haliyle de müvekkili şirketin Bursa şubesi faaliyet alanı kapsamında davacının çalışacağı tüp nakliye aracı kalmadığını, kaldı ki müvekkili şirketin tüp taşıma işini araçlar da yükleniciye ait olmak kaydıyla dışarıdan hizmet alma yoluyla gördürme cihetine gittiğini, 25/10/2015 tarihinden bu yana da nakliye işlerinin bu yeni yüklenici tarafından kendi araçları ile yerine getirildiğini, bu çerçeveden bakıldığında davacının işe iade edileceği görev alanının müvekkili şirket bünyesinden tamamen tasfiye edilmiş olduğundan davacının mesaisine de ihtiyaç kalmadığının ortada olduğunu, kaldı ki davacıya kıdem ve ihbar tazminatları ile hak etmiş olduğu diğer hakları da ödenmek sureti ile iş akdinin usulüne uygun şekilde feshedilmiş olduğunu; diğer avalı .... vekili ise, müvekkili şirketin aralarında imzalanan sözleşme uyarınca diğer davalı ...'nin Bursa Şubesinden müşteri ve bayilerine sınai ve tıbbi gaz dolu tüpleri yine ona ait araçlar ile taşımakta olup davacının da bu araçlarda şoför /muavin olarak çalıştığını , her iki şirket arasındaki söz konusu sözleşmenin karşılıklı mutabakat çerçevesinde 21/09/2015 tarihinde sona erdirildiğini ve bu nedenle de mülkiyeti davalı ..

.... vekili ise, müvekkili şirketin aralarında imzalanan sözleşme uyarınca diğer davalı ...'nin Bursa Şubesinden müşteri ve bayilerine sınai ve tıbbi gaz dolu tüpleri yine ona ait araçlar ile taşımakta olup davacının da bu araçlarda şoför /muavin olarak çalıştığını , her iki şirket arasındaki söz konusu sözleşmenin karşılıklı mutabakat çerçevesinde 21/09/2015 tarihinde sona erdirildiğini ve bu nedenle de mülkiyeti davalı ...'ye ait olan araçların iade edildiğini, araçlar iade edildikten sonra davacının mesaisine ihtiyaç duyulacak bir iş de kalmadığından 28/09/2015 tarihinde iş akdine son verildiğini, yine iş akdi sona erdirilen davacının müvekkili şirket nezdinde tahakkuk eden tüm alacakları ile kıdem ve ihbar tazminatlarının da hesaplanarak imzalamış olduğu ibranameye istinaden banka hesabına yatırıldığını, davacı iddialarının mesnetsiz ve asılsız olduğunu, diğer davalı ile müvekkili şirket arasındaki taşıma işleri sona erdirildikten sonra davacının çalıştırılabileceği başka bir pozisyon da bulunmadığından işin ve işyerinin gerekleri nedeni ile davacının işine son verilmiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.