muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/343, Karar No: 2024/276, Tarih: 22.05.2024

Mahkemelerce ve Yargıtay Özel Dairelerince, HGK tarafından yapılması gereken denetimin gözden kaçırılması sonucunda, ilk direnme kararının bozulmasına ilişkin HGK kararından sonra verilen kararların tamamı yok hükmündedir. Zira direnme üzerine HGK tarafından bu kararın her zaman onanma ihtimâli bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca somut uyuşmazlığa ilişkin incelemenin HGK tarafından yapılması ve ilk direnme kararının bozulmasına ilişkin bozma ilâmına uygun direnme kararı verilmesi ve bu direnme kararının da HGK’ca denetlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmesinin uygun olacağı düşüncesiyle, sayın çoğunluğun aksi yöndeki Özel Daireye gönderme kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/13275, Karar No: 2012/114, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13275 E.  ,  2012/114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza restoran ve bina yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK'nın 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23821, Karar No: 2014/11547, Tarih: 12.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23821 E.  ,  2014/11547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Her takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği gözetilerek; sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003, 2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği en son matrahlı KDV beyannamelerinin verildiği tarihlere göre en aleyhe 31.12.2003, 31.12.2004 ve 31.03.2005'den, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/269, Karar No: 2023/5532, Tarih: 16.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/269 E.  ,  2023/5532 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/66 E., 2017/160 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 151/1, 116/2, 116//4, 35, 31/3, 62. maddeleri gereğince 7 ay 23 ... (4 kez), 2 ay 6 ... (2 kez), 6 ay 20 ... (2 kez) ve 3 ay 10 ... hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2012 tarihli ve 2011/39 Esas, 2012/45 Karar sayılı kararının 11.06.2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 02.07.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 151/1, 116/2, 116//4, 35, 31/3, 62. maddeleri gereğince 7 ay 23 ... (4 kez), 2 ay 6 ... (2 kez), 6 ay 20 ... (2 kez) ve 3 ay 10 ... hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli ve 2017/66 Esas, 2017/160 Karar sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 24.10.2022 ... ve 94660652-105-40-12533-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2022 ... ve 2022/139936 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 7 ay 23 ..., 2 ay 6 ..., 6 ay 20 ... ve 3 ay 10 ... kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz ... ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Karar duruşmasında Sincan Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa cezaevinde 29.11.2017 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği; cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa yokluğunda verilen gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince düzenlenen tebellüğ belgesi içeriğine göre, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa okumak/anlatılmak suretiyle tebliğ edilmediği, bu işlemlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 35/3. maddesinde öngörülen usûle uygun olmaması ve ayrıca 27.09.2017 tarihinde tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde aynı Kanun’un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi” nedeniyle tebliğ işlemleri usûlsüz olduğundan hükmün usûlüne uygun kesinleşmediği; suça sürüklenen çocuğun Atatürk İlköğretim Okulundan gerçekleştirdiği hırsızlık bakımından Mahkemenin 14.03.2012 tarihli ve 2011/39 Esas, 2012/45 Karar sayılı kararında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilirken, katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören şikâyetçi Milli Eğitim Bakanlığının usûlüne uygun şekilde açılan davadan haberdar edilmediği ve davaya katılması için olanak tanınmadığı, gerekçeli kararın da tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2012 tarihli ve 2011/39 Esas, 2012/45 Karar sayılı kararının suçtan zarar gören şikâyetçi Milli Eğitim Bakanlığına, Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli ve 2017/66 Esas, 2017/160 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilip, (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması halinde, 5271 sayılı Kanun’un 263. ve 35. maddelerine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) usûlüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (MUCUR) Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2017 tarihli ve 2017/66 Esas, 2017/160 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/169, Karar No: 2023/6982, Tarih: 30.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/169 E.  ,  2023/6982 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 28.12.2022

SAYISI : 2022/1895 E., 2022/1599 K.

DAVA TARİHİ : 27.08.2021

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/273 E., 2022/174 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesine ait kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 28.12.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, reddedilen ve temyize konu edilen toplam değer 59.350,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesince verilen 28.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Bakiye kalan 89,95 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/557, Karar No: 2023/643, Tarih: 20.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/557 E.  ,  2023/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Asıl ve Birl. Davanın Kabulüne

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil (satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı birleşen davada davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı yüklenici ile birleşen dosya davalıları arsa sahipleri arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yükleniciye düşen 4 no.lu bağımsız bölümün gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile müvekkiline satıldığını ve bedelinin ödendiğini belirterek, 4 no.lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı yüklenici, davaya cevap vermemiş, HMK 128. maddesi gereği ileri sürülen maddi vakaları inkar etmiş sayılmıştır.

2. Birleşen dosya davalıları arsa sahipleri vekili, davalı yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği edimlerini yerine getirmediğini, davanın müvekkillerine yöneltilemeyeceğini, taraflarınca yükleniciye karşı açılmış olan davaların sonuçlarının beklenmesi gerektiğini, tamamlanmayan edimler nedeni ile herhangi bir bağımsız bölümün satışa konu olamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin Tüketici Mahkemesi sıfatı ile 2013/322 Esas, 2016/335 karar sayılı ve 25/02/2016 tarihli kararıyla kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği edimlerini yerine getirmeyen davalı yüklenicinin alacağını temlik edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 14.Hukuk Dairesi (kapatılan) 2016/18127 Esas, 2019/3595 Karar sayılı ve 18/04/2019 tarihli kararı ile;

gerektiği takdirde yapıya genel iskan ruhsatı verilmesinin mümkün olup olmadığının belediyedeki işlem dosyasından da yararlanılmak suretiyle mahallinde keşif yapılarak bilirkişiye incelettirilmesi, iskan ruhsatı verilmesi için bir engel bulunmadığı sonucuna varılırsa genel iskan giderlerinin ne olduğunun yetkili mercilerden sorulması, bu bedel ile bilirkişi heyetince son belirlenen eksik ve ayıplı işler bedelinin davalı arsa sahiplerine ödenmek üzere depo etmesi için davacıya uygun bir süre verilmesi ve daha sonra oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden temyize konu hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı doğrultusunda eksiklikler tespit edilmiş ve tespit edilen eksikliklere ilişkin bedelin davacı tarafından depo edilmesi karşısında davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde birleşen dosya davalıları vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Birleşen dosya davalıları vekili temyiz dilekçesinde; yükleniciden temlik alanın böyle bir dava açamayacağını, davanın reddine dair ilk kararın doğru olduğunu ve bozma ilamının hatalı olduğunu, davacının bozma ilamı öncesi belirlenen eksik iş bedellerinin tümünü karşılamayı reddettiğini, idare alacaklarına ilişkin yapılan hesaplamada gecikme zamlarının hesaba katılmadığını, hesaplanan bedelin karar tarihi itibarı ile eksiklikleri karşılamadığını, bilirkişi raporuna itirazın değerlendirilmediğini, bir kısım kalemlerin hesaplama dışı bırakıldığını, dava konusu 4 no.lu bağımsız bölümün yüklenici tarafından müvekkillerine verileceğine ilişkin sonradan sözleşme yapıldığını, müvekkillerinin halen yükleniciden verilmeyen bağımsız bölüm alacakları bulunduğunu, dava devam ederken müvekkili ...’ın 20/05/2019 tarihinde vefat ettiğini ancak mirasçıların davaya dahil edilmediğini, harç ve vekalet ücretinin yanlış hesaplandığını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 436, 437. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 97. maddesi, 184. maddesi, 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 Esas, 1988/2 Karar sayılı Yargıtay İBBGK Kararı

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 437 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 6100 Sayılı HMK’nun 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Mahkemece gerekli uyarıyı taşıyan çağrı kâğıdının usulüne uygun şekilde davalılara tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun taraf teşkilinin gerçekleşmesinden sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekir. Nitekim taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır. (Hukuk Genel Kurulunun 04.03.2009 gün ve 2009/9-52-105 esas, karar; 14.04.2010 gün ve 2010/21-200-216 esas, karar sayılı ilamları).

2.1.Birleşen dosya davalısı ...’ın 20/05/2019 tarihinde vefat ettiği, temyiz incelemesine konu ilk derece mahkemesi kararının ise 08/11/2022 tarihli olduğu, davalı ... mirasçılarına dava dilekçesi tebliğ edilerek davaya dahil edilmeden yokluklarında yargılama yapılarak aleyhlerine hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6., Anayasanın 36. ve HMK’nun 27. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması ve adil yargılanma hakkının ihlali sonucunu doğuracak şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu itibarla, mahkemece, dava dilekçesi davalı ... mirasçısı ... (halihazırda birleşen dosya davalısı) dışındaki mirasçıları olan ... ve ...’a usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, ileri sürülmesi halinde savunma ve delilleri üzerinde durulması, sonucuna uygun bir karar verilmesi gereklidir.

3.Bozma nedenlerine göre, temyiz edenler vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz eden davalılar vekilinin temyiz itirazlarının 2. paragrafta açıklanan nedenlerle kabulü ile temyiz incelemesine konu ilk derece mahkemesi kararının taraf teşkili bakımından BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20/02/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14192, Karar No: 2014/18347, Tarih: 05.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/14192 E.  ,  2014/18347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. İŞ MAHKEMESİ (ÜSKÜDAR 2.İŞ)

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2010/112-2011/825

DAVA :Davacı, maddi tazminat ile manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin uzman hekim (ortopedist) olarak K. K.Tıp Merkezinde çalışmaktayken, davalı firmanın ortaklarından Prof. Dr.M. T.' ın teklifi üzerine davalı şirkete ait Ö. Ç. Ü. Hastanesi’nde çalışmak üzere aylık net 8.000,00 TL ücret üzerinden anlaşmaya varıldığını, müvekkilinin eski işyerinden ayrılması nedeniyle mahrum kalacağı kıdem tazminatının da telafi edileceğinin söylendiğini, müvekkilinin 09.02.2010 tarihinde fiilen işe başladığı, 22.02.2010 tarihli ve bir yıl süreli iş akdinin yapıldığını, ancak davalı tarafından iş akdinin 01.03.2010 tarihinde feshedildiğini, yapılan bu uygulama nedeniyle müvekkilinin işsiz kaldığını iddia ederek, eski işyerinden ayrılması nedeniyle mahrum kalınan kıdem tazminatından dolayı 11.825,00 TL, eski işverene ödemek zorunda kalınan ihbar tazminatı nedeniyle uğranılan zarar olan 4.600,00 TL ve belirli süreli iş akdinin süresinden önce feshedilmesi nedeniyle mahrum kalınan ücret alacaklarına mahsuben 8.000,00 TL olmak üzere toplam 24.425,00 TL maddi ve 5.000,00 TL Manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalı firma yetkilisinin davacıyla herhangi bir temasının olmadığını, davacının, gazeteye verilen ilan üzerine başvuruda bulunduğunu, kendisine eski işyerinden ayrılacağı için mahrum kalacağı kıdem tazminatının telafi edileceği yönünde bir taahhütte bulunulmadığını, davacı tarafından gereken çalışma belgesinin zamanında temin edilmemesi nedeniyle başka bir ortopedi uzmanının işe alındığını, SGK kaydının 27.02.2010 tarihinde sonlandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin belirli süreli iş sözleşmesinin unsurlarını taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirli süreli iş sözleşmesinden söz edilebilmesi için sözleşmenin açık veya örtülü olarak süreye bağlanması ve bunun için objektif nedenlerin varlığı gerekir.