muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1818, Karar No: 2012/3553, Tarih: 22.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/1818 E.  ,  2012/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.6.2010 tarih ve 175-531 sayılı hükmün Dairenin 27.4.2011 tarih ve 19191-6819 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, kendisine satın aldığı dava konusu ... plaka sayılı araç için bankadan davalı adına kredi çekildiğini, çekilen kredi borçlarını düzenli olarak ödediğini ancak davalının muvazalı olarak boçlanarak aracın kendi adına olmasından dolayı icra yoluyla fiilen haczettirerek elinden aldığını, haczedilen tarihe kadar aracın kendisi tarafından kullanıldığını,araç bedelinin tahsili için icra takibi başlattığını, davalının haksız itiraz ettiğini öne sürerek, itirazının iptaline ve %40'ı icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasını yazılı deliller ile ispat edememiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar dairemizce onanmış, bu defa davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı, davalı adına tescil edilen araçla ilgili ödemelerin kendisi tarafından yapıldığını ileri sürmüş ve banka dekontlarına dayanmıştır. Kural olarak ödeme dekontlarının davacının elinde olması ödemelerin davacı tarafından yapıldığına karine teşkil eder. Kaldı ki davalı vekilinin Ticaret Mahkemesi'nin 2007/398 esas sayılı dava dosyasına verdiği dilekçesinde, sözkonusu araçla ilgili taksit ödemelerinin davacı tarafından yapıldığı kabul edilmektedir.Bu durumda davalı, bu ödemelerin bir başka borcu söndürmek için yaptığı savunmasını kanıtlamak zorundadır. Mahkemece açıklanan bu ilkeler çerçevesinde inceleme yapılması gerekirken ispat külfeti ters çevrilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bu nedenle hükmün bozulması gerekirken dairemizce onandığı bu defa yapılan inceleme ile anlaşılmış olup, davacının karar düzeltme itirazlarının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dairemizin 27.04.2011 tarih ve 2010/19191 esas ve 2011/6819 sayılı onama ilamının kaldırılarak, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3808, Karar No: 2024/2562, Tarih: 25.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3808 E.  ,  2024/2562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/590 Esas, 2023/1076 Karar

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde birleştirilerek görülen ve istinaf incelemesinden geçen asıl ve birleşen alacak davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davalarda davacılar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı vekili; murisi ...'in ... Mahallesi 6558 ada 89, 90, 91, 92 parsel numaralı taşınmazları icar karşılığında davalılardan ...'dan kiraladığını, taşınmazlar üzerindeki tüm ağaçların ve su pompası sistemlerinin mülkiyetinin murisine ait olduğunu, davalı ...'ın taşınmazları üzerindeki ağaçlar ve su pompası ile birlikte 3. kişilere satarak, hakkı olmayan bir kazanç elde ettiğini, davalı ...'in ise taşınmaz üzerindeki ağaçların semeresinden faydalandığı halde payına düşen tutarı ödemediğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, ağaçların ve su pompasının bedellerine karşılık şimdilik 10.000,00 TL'nin 20.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan, ağaçların kullanımından elde edilen gelire karşılık şimdilik 10.000,00 TL'nin 05.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten tahsilini talep etmiş; 21.09.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle davalı ... yönünden talebini 103.246,13 TL’ye yükseltmiştir.

2.Birleşen davada davacılar; davalı ... aleyhine asıl davadaki gerekçeler ile her bir davacı için fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 103.246,13 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı ...; dava konusu yeri 01.01.1991 tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını, davacıların murisi ... ile araziyi yarıya bölerek kendi nam ve hesaplarına çalışarak gelir elde ettiklerini, herhangi bir ortaklıklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı ...; dava konusu yeri 01.01.1991 tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını, davacıların murisi ... ile araziyi yarıya bölerek kendi nam ve hesaplarına çalışarak gelir elde ettiklerini, herhangi bir ortaklıklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

2.Asıl ve birleşen davalarda davalı ...; muris ...'in mirasçısı olan davacı ile diğer mirasçıları arasında zorunlu dava arkadaşlığının söz konusu olduğunu, davacının tek başına dava açamayacağını, taşınmaz ile ilgili olarak 01.01.1991 tarihinde diğer davalı ... ile kira sözleşmesi yapıldığını, 2011 yılında kira sözleşmesinin tarafların iradeleri ile sona erdirildiğini, kira sözleşmesinin 4. maddesinde sözleşmenin feshi halinde kiracının tarlayı kiralayana boş olarak teslim edileceğinin belirlendiğini, taşınmaz üzerindeki ağaçların ekonomik değerini kaybettiğini, ... ile diğer davalı ... arasındaki yarıcılık anlaşmasından bilgisi olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2021 tarihli ve 2019/502 E., 2021/344 K. sayılı kararıyla; davalı ...'ın taşınmazları boş olarak kiraya verdiği, sözleşme hükümlerine göre de tarlaların boş olarak tesliminin gerektiği, ancak taşınmazların davacıların murisi ...'in yetiştirdiği şeftali ağaçları ile birlikte satıldığı, bu durumda davalının ağaç bedelleri kadar sebepsiz zenginleştiği, her bir mirasçının payına 103.246,13 TL isabet ettiği, şeftali ağaçlarının bütün gelirinin diğer davalı ... tarafından tahsil edildiği hususunun ispat edilemediği, davalı ...'ın sorumluluğunun ağaç bedelleri ile sınırlı olduğu, diğer davalı ...'in sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle; davalı ... aleyhine açılan asıl ve birleşen davaların kabulüne, davalı ... hakkındaki asıl davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/1045 E., 2022/349 K. sayılı kararıyla; el birliği mülkiyeti hükümlerinin geçerli olduğu dava konusu tereke alacağı yönünden, mirasçıların yalnızca kendi paylarına ilişkin dava açamayacağı, bu nedenle davanın öncelikle aktif dava ehliyeti yönünden usulden reddi gerektiği gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 20.12.2022 tarihli, 2022/3524 E., 2022/9634 K. sayılı ilamla; tüm mirasçıların davacı olarak ayrı ayrı dava açtıkları, aynı taleplerle açılan davaların birleştirilerek görülmesi nedeniyle dava dışı başka da mirasçı bulunmaması karşısında, eldeki bu davanın mirasçılar tarafından tüm miras payına hasren açıldığının kabulünün gerektiği, dava şartı eksikliğinin tamamlandığı, bu kabulün usul ekonomisi ve adil yargılanma ilkelerine de uygun olduğu, taraf teşkili sağlandığından işin esası incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle, Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla kira sözleşmesi davalı ile ... arasında yapılıp, davacıların kira ilişkisini ispat açısından dosyaya sundukları sulama makbuzları veya 2010 yılı kirasının davalının hesabına yatırıldığına dair belgenin kiracılık sıfatının ispatı için yeterli delil olmadığı, ...'in bu yeri tek başına kiralayıp kardeşi ... ile birlikte kullandığı, alt kiracı konumunda olan ...'in doğrudan davalı-kiraya verenden talep hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekilleri, ayrı ayrı sundukları temyiz dilekçelerinde; emsal olarak sunulan kararların gerekçelendirilmediğini, dosya kapsamındaki beyanlardan murisin kiracı olduğunun açık olduğunu, yapılan icar ödemelerinin de kabul edildiğini, tanık beyanları ve sulama kooperatifi belgelerinin de durumu ispatladığını, savunma ile bağlı kalınmaksızın resen inceleme yapıldığını, icar bedellerini ayrı ödediklerini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmişlertir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davalarda uyuşmazlık, kiralanan taşınmazın kiracı tarafından dikilen şeftali ağaçları ile birlikte satıldığı iddiasıyla alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü

" başlıklı 6 ncı maddesi,

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 299 uncu maddesi,

3.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 200 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davalarda uyuşmazlık, kiralanan taşınmazın kiracı tarafından dikilen şeftali ağaçları ile birlikte satıldığı iddiasıyla alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "İspat yükü

" başlıklı 6 ncı maddesi,

2.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 299 uncu maddesi,

3.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 200 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, ispat yükünün iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa ait olması kapsamında davacı tarafın, murisiyle ile davalı ... arasında kira sözleşmesi bulunduğunu senetle ispat kuralı uyarınca senet yahut başkaca bir kesin delille ispat edememesine, davalı tarafça davacıların murisi ile arasında kira sözleşmesi bulunduğunun ikrar edilmemiş olmasına ve özellikle sulama belgeleri ile ödeme makbuzunun davacıların murisini kira sözleşmesine taraf haline getirmeyeceğinin anlaşılmasına göre, davacıların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/705, Karar No: 2016/634, Tarih: 19.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/705 E.  ,  2016/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin ek kararıyla davacı vekilinin temyizinin süresinde olmaması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9727, Karar No: 2011/13603, Tarih: 05.10.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/9727 E.  ,  2011/13603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza Verilmesine Yer Olmadığında dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içeriği ve kabule göre;

Babasına ait işyerinde çalışmakta iken, daha önceden husumetli olduğu amcasının oğlu ... ve 3,4 kişilik arkadaşının bulunduğu grubun işyerine gelip, suça sürüklenen ...’ darp etmeleri sırasında, sanık ...’in cebindeki çakı bıçağını çıkarıp savurduğu, bıçağın olayla ilgisi olmayan ancak kavgayı ayırmaya gelen, sanığın arkadaşı, mağdur ...’e isabet etmesi sonucu mağdurun hayati tehlikeye maruz kalacak şekilde yaralanması şeklinde gelişen eylemle ilgili olarak, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 86/1,3-e, 87/1-d ve aynı kanunun 21/2 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11993, Karar No: 2021/12737, Tarih: 16.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11993 E.  ,  2021/12737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yüzüne karşı 23.10.2018 tarihinde tefhim olunan hükümde CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi gerekçeli kararın da sanığa tebliğ edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''CMK’nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21243, Karar No: 2015/7058, Tarih: 15.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/21243 E.  ,  2015/7058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan, ve sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar ve sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 35. maddesinin uygulanması istendiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, anılan maddenin uygulanmaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin olarak, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, yaş küçüklüğü gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, 50/1 maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin olarak, bir daha suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluştuğundan bahisle cezaları ertelenen sanığın ve suça sürüklenen çocuğun kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı BOZULMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1757, Karar No: 2018/6770, Tarih: 04.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1757 E.  ,  2018/6770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... T... San. Tic. Ltd. Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... Şikayetçi Vekili

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 316. maddesinde düzenlenen temyize cevap kurumunun hükmü tefhim veya tebliğden itibaren süresinde temyiz etmeyen tarafa katılma yoluyla temyiz hakkı vermemesi ve şikayetçi vekilinin 14/05/2015 tarihinde tefhim olunan kararı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 10/06/2016 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık... 'in temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın temyiz talebinin İİK’nın 337/a maddesinden kurulan hükme yönelik olduğu anlaşıldığından Tebliğnme’deki İİK’nın 345/a maddesine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4567, Karar No: 2016/1127, Tarih: 08.02.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/4567 E.  ,  2016/1127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübutuna ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının belirlenmesine esas alınan gün sayısının TCK.nun 52. maddesine göre takdir edilecek miktarla çarpılarak sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kararda belirlenen 5 günün TCK.nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesaplanarak sonuç adli para cezasının 100 TL olarak belirlenmesine diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.