muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5369, Karar No: 2021/10171, Tarih: 28.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5369 E.  ,  2021/10171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı-Değer Artış Payı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, yargılama giderleri ve harçlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.12.2021 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Davalı ... vekilinin mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının yargılama giderlerine yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bölge adliye mahkemesi tarafından davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği halde kabul-ret oranlarının harç giderine ilişkin hükümde dikkate alınmadığı, diğer yargılama giderlerine ilişkin hükümde ise kabul oranına göre davalı taraftan tahsil edilecek kısmın yanlış hesaplandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece,harca ilişkin yargılama giderlerinin tamamından davalı tarafın sorumlu tutulması, diğer yargılama giderlerinin ise davalı aleyhine olacak şekilde yanlış hesaplanması doğru olmamıştır. Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün bu kısmının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle temyiz edilen bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasından 3. ve 4. bentlerinin tamamen çıkarılmasına, 3. bent olarak "Davacı tarafından yapılan başvurma harcı 27,70 TL, peşin harç 27,70 TL, vekâlet harcı 4,10 TL, ıslah harcı 3.146,53 TL'den toplam 3.206,03 TL harç giderinden davanın kabul oranına göre 1.112,87 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmının davacı üzerinde bırakılmasına,’’ 4. bent olarak ‘’Davacı tarafından yapılan bilirkişi ücreti toplamı 1.200 TL, araç ücreti 80,00 TL, talimat gideri 647,00 TL, 3 adet tebligat gideri 30,00 TL, posta gideri 82,80 TL olmak üzere toplam 2,039,80 TL yargılama giderinden davanın kabul oranı dikkate alınarak 708,05 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmının davacı üzerinde bırakılmasına,’’ cümlelerinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.28.12.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/33903, Karar No: 2017/15773, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33903 E.  ,  2017/15773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9417, Karar No: 2013/18760, Tarih: 10.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9417 E.  ,  2013/18760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

Yasal koşulları bulunmadığından katılanın vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİ ile yapılan incelemede;

Katılanın Bayrampaşa Murat Mah. Tuna Cad. No: 74/B'de bulunan ... Aile Pide Salonunu geçici bir süre kapatarak memleketi olan Zonguldak'a gitmesinden istifade eden sanık ...'in, Tuna Vergi Dairesine vermiş olduğu 28/03/2000 tarihli dilekçe ile aynı yer için börekçi açacağına dair başvuruda bulunduğu, bunun üzerine Tuna Vergi Dairesinde görevli diğer sanıkların işe başlandığına dair yoklama fişi düzenleyerek 25/03/2000 tarihi itibariyle sanık ...'in mükellefiyetini tescil ettikleri, bu şekilde birlikte görevleri gereği düzenlemeye yetkili oldukları resmi belgeyi sahte olarak düzenledikleri iddiasıyla açılan davada;

Sanıklardan ...' in, "sözkonusu işletmeyi katılan ve ... ile ortak olarak birlikte çalıştırdıklarını, katılanın ... ile işyerinin devrine ve ortaklıktan ayrıldığına dair sözleşme imzaladığını, muhasebecileri olan ...'in Vergi Dairesinde devir işlemlerini hallettiğini ve katılan ile diğer ortağı olan ...'la aralarındaki anlaşma çerçevesinde katılanın da bilgisi dahilinde onun adına olan mükellefiyet kaydının kapatıldığını, diğer sanıkların ise; yapılan işlemlerin mutat uygulama çerçevesinde yapıldığını ve suçlamaları kabul etmediklerini savunmaları, katılanın, "çalıştırmakta olduğu işyerini ...'a devrederek memleketi olan Zonguldak'a gittiğini, Tuna Vergi Dairesinde bulunan işyeri devrine ait tutanaklardaki imzaların kendisine ait olmadığını, işyerini başka bir şahsa devretmediğini ve vekaletname vermediğini" beyan etmesi, 06.07.2010 tarihli bilirkişi raporunda suça konu belgeler üzerinde sanıkların imzaları yönünden inceleme yapılmadığı halde katılan yönünden herhangi bir incelemenin bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için öncelikle, sanık ... ve katılanın beyanlarında isimleri geçen ... ile ...' in tanık sıfatıyla dinlenilip, işyeri devrine ait Vergi Dairesinde bulunan belgelerde katılanın adı altındaki imzaların kendisine ait olup olmadığının tespitinden sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1138, Karar No: 2021/2543, Tarih: 23.03.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1138 E.  ,  2021/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen boşanma davası, reddedilen tazminat talepleri, lehine hükmedilen nafakaların miktarı ile velâyet yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, kadına verilen nafakalar, velâyet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, müşterek çocuğun ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Özgür'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Rabia'ya geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.23.03.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/13402, Karar No: 2013/2842, Tarih: 18.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/13402 E.  ,  2013/2842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi vekili ve Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... Mahallesi 420 ada 36 parsel sayılı 514.48 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliğinde davalının zilyetliğinde olduğu ve Orman Yönetiminin kadastro mahkemesinde orman kadastrosuna itiraz davasının bulunduğundan bahisle, malik hanesi açık bırakılarak, tesbit tutanağı düzenlenip mahkemeye gönderilmiştir. Orman Yönetimi, kadastro paftası üzerinde gösterilen (A), (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, çekişmeli taşınmazların davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, davacı Orman Yönetimi tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine, 20. Hukuk Dairesinin 23/11/2010 tarih ve 2010/13371-14375 sayılı ilâmı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı uygulanarak taşınmazların öncesinin belirlenmesi, taşınmazlar üzerinde bulunduğu bildirilen meyve ağaçlarının yaşları, sayısı ve cinsi belirlenmeli, uygulanan hava fotoğrafının çekim tarihinde taşınmazlar üzerinde var olup olmadıkları, görünen ağaçların bu meyve ağaçları ya da orman ağacı olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olduğu"na değinilmiştir. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu 420 ada 36 sayılı parselin tesbit gibi ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, davacı Orman Yönetimi vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmış, taşınmazlar orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda, çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5148, Karar No: 2007/4850, Tarih: 03.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5148 E.  ,  2007/4850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 142, 156, 168 parsel sayılı 6550, 7450 ve 13350 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ifraz, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... adına tesbit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacılar, taşınmazların murisleri adına tapuda kayıtlı olduğu ve kendilerine irsen intikal ettiği iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 3402 sayılı Yasa'nın 36.maddesi gereğince davanın reddi ile davacıların delillerinden vazgeçmiş sayılmalarına taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davaya dahil edilen mirascı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafa keşif parasını yatırması için kesin süre verildiği halde keşif masraflarını yatırmadıklarından 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş ise de; mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 36. maddesinin mahkemece verilen süreye riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayı, tanık ve teknik bilirkişiye verilecek ücretlerle vasıta parasının yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami özen gösterilmesi gerekmektedir. Davacı ...’e kesin sürenin verildiği 28.11.1990 tarihli celsede 50.000 TL keşif parasını yatırmasını mahalli bilirkişilerin davacı tarafından hazır edilmesi, ve araç temin etmesi ihtar edildiği, keşif gideri olan hakim, katip, mübaşir, teknik bilirkişi ücreti kalem kalem belirtilmediği, mahalli bilirkişi ve teknik bilirkişi ve araç ücreti belirlenmediği gibi giderlerin ödenmesi için belli bir süre de verilmemiştir. Diğer davacılar ... ve ... adına çıkartılan meşruhatlı davetiyede ise toplam 75.000 TL.nin keşif gününe kadar yatırması aksi takdirde delillerinden vazgeçmiş ve davanın açılmamış sayılacağına karar verileceği ihtaratı tebliğ edilmiştir. Çıkarılan ihtarata hakim, katip mübaşir, teknik bilirkişi ücreti, mahalli bilirkişi ve tanıkların ücreti yazılmadığı gibi davacılar tarafından sürenin son günü olan keşif günü masraf yatırmış olsa bile arada makul süre bulunmadığından keşif yapılması mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca keşif giderinin yatırılması için davacı tarafa verilen kesin süre usulüne uygun bulunmadığından yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14423, Karar No: 2013/7371, Tarih: 05.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14423 E.  ,  2013/7371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İnşaat bilirkişisinin raporunun dosyada bulundurulmaması da diğer deliller hüküm kurmaya yeterli olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, sanık hakkında TCK.nun 50. maddesi yerine 51. maddesinin uygulanması gerektiğine; sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına ve suç kastı bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığa yüklenen suç kesintisiz suçlardan olup, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "05.01.2011" olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "01.10.2010" olarak yazılması,

2- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken, uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün karar başlığındaki suç tarihi kısmından “01.10.2010” ibaresinin çıkarılarak yerine “05.01.2011” ibaresinin yazılması; hükme, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği hususunun eklenmesi ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bö- lümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1852, Karar No: 2019/5943, Tarih: 13.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/1852 E.  ,  2019/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 02/08/2011-02/06/2014 tarihleri arasında montaj-takım-imalat teknikeri olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabını Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporunu dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Savunma hakkı, Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınmıştır. Söz konusu madde hükmüne göre, “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesi hükmünde, davanın taraflarının, müdahillerin ve yargılamanın diğer ilgililerinin, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olduğu, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini düzenlenmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 280. maddesinde ise, bilirkişi raporunun birer örneğinin taraflara tebliğ edileceği; aynı Kanunun 281. maddesinde, tarafların bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut uyuşmuzlıkta, davalı vekili, 05.12.2018 tarihinde vermiş olduğu mazeret dilekçesi ile ... 1. İş ve ... 18. Ağır Ceza Mahkemelerinde duruşma günü olan 06.12.2018 tarihinde duruşmalarının olduğu, duruşmanın 11:45'te alınmasını talep ettiği halde, 06.12.2018 tarihli celsede ve duruşmanın saat 10:49'da yapılarak davalının mazeretinin kabul ya da reddi yönünde karar tesis edilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu husus savunmanın kısıtlanması niteliğindedir. Sair yönler incelenmeksizin kararın sırf bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildİ.
Yargıtay — Esas No: 2020/5093, Karar No: 2021/5768, Tarih: 19.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5093 E.  ,  2021/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı yönünden esastan reddine, davacı yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davalı vekili yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Mustafakemalpaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/528 Esas- 2018/1620 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılarak, arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, Ada Mahallesi 2208 parsel sayılı taşınmazın zeminine, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca yan ürün gelirleri ortalama üretim masrafından düşülmesi nedeniyle buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edildiği anlaşılmıştır.

Arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, ... Mahallesi 2208 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;