muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10356, Karar No: 2024/12419, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10356 E.  ,  2024/12419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/619 E., 2024/266 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5614, Karar No: 2019/10325, Tarih: 14.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5614 E.  ,  2019/10325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı Ve Değer Artış Payı Alacağı

KARAR

Dairenin 13.02.2019 tarihli ve 2016/19984 Esas, 2019/1375 Karar sayılı geri çevirme kararı ile; davalı tarafından mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına dair ek karar verilerek tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenmesi, ek kararın temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek Daire’ye gönderilmesi, 750 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ilk oluştuğu tarihten itibaren dayanakları ile birlikte Tapu Müdürlüğü’nden getirtilmesi ve ... 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/697 Esas, 2004/362 Karar sayılı dava dosyasının getirtilmesi istenmişse de, yalnızca anılan dava dosyasının gönderilmesi ile yetinilerek Mahkemece geri çevirme yazısı gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

1. Mahkemece, hükmü temyiz eden davalı vekili Av....'ye temyiz harç ve masraflarını tamamlaması için muhtıra gönderilmiş, muhtıra 10.10.2016 tarihinde davalı vekiline tebliğ edilmiştir. Dosyaya yansıyan bilgi ve belgelere göre, anılan kişi tarafından temyiz harç ve masrafları tamamlanmamıştır. Ne var ki, Mahkemece, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'un 434/son fıkrası uyarınca, davalı vekilinin Mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına karar verilerek, bu ek karar anılan kişiye tebliğ edilip, ek karara karşı temyiz süresi beklenilmeksizin dosya Daire'ye gönderilmiştir.

1086 sayılı HUMK'un 434/son fıkrası uyarınca, davalı tarafından Mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına dair ek karar verilerek, bu kararın anılan kişiye 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenilmesi, ek kararın temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek Daire'ye gönderilmesi,

2. Hüküm davacı vekili tarafından da temyiz edilmiş olmakla, dava konusu İstanbul İli ... İlçesi Küplüce Mahallesi 750 ada 15 parsel sayılı taşınmaza ait tapu kaydının ilk oluştuğu tarihten itibaren tedavülleri ile tedavüllere esas diğer akit tabloları, dayanak mahkeme karar örneğinin onaylı ve okunaklı bir şekilde ilgili Tapu Müdürlüğü'nden getirtilerek dosya arasına konulması, anılan eksikliklerin bizzat mahkeme hakiminin gözetim ve denetiminde yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi için gönderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5461, Karar No: 2019/3434, Tarih: 11.09.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/5461 E.  ,  2019/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan kira kaybı, eksik ve kusurlu iş ile fazla imalât bedellerinin tahsili talebine ilişkindir. Mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerinde Dairemizin 23.05.2012 tarih, 2011/7282 Esas ve 2012/3744 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı-birleşen dosyada davacı vekilinde yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı-birleşen dosyada davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahibi tarafından açılan asıl davada 09.08.2007 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre davalı yüklenici tarafından yapılan inşaatta bulunan eksik-kusurlu işler giderim bedeli olarak 14.000,00 TL, gecikme tazminatı bakımından 8.400,00 TL’nin tahsili talep edilmiş, birleşen davada ise davacı yüklenici vekili fazla imalât bedeli 10.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Mahkemece asıl davanın 8.986,00 TL eksik ve ayıp giderim bedeli ile 8.400,00 TL gecikme tazminatı bakımından kısmen kabulüne, birleşen davanın 4.175,00 TL fazla iş bedeli bakımından kısmen kabulüne karar verilmiş, Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda ise asıl davanın 14.112,00 TL eksik ve ayıp giderim bedeli ile 9.915,00 TL gecikme tazminatı bakımından kabulüne, birleşen davanın 2.898,00 TL fazla iş bedeli bakımından kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK 26. maddesinde düzenlenen "taleple bağlılık ilkesi" gereğince tarafların talebiyle bağlı olunmadığına ilişkin kanun hükümleri saklı olmak üzere; hâkim, duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir ise de tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Asıl davada eksik-kusurlu işler giderim bedeli 14.000,00 TL, gecikme tazminatı ise 8.400,00 TL olarak talep edilmiş olup, bozma ilâmından sonra alınan 04.03.2013 tarihli bilirkişi kurulu ek raporu ile eksik-kusurlu işler giderim bedeli 14.112,00 TL, gecikme tazminatı ise 9.915,00 TL olarak hesaplanmış ise de, bozma ilâmından önce bu alacak kalemleri ile ilgili talep edilen miktarlar ıslah yolu ile arttırılmadığından talepten fazlasına karar verilmesi mümkün değildir. Mahkeme davacının talebi ile HMK 26. madde hükmü gereği bağlı olup, talep edilen miktarlara hükmedilmesi gerekirken her iki alacak kalemi yönünden talep aşılarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Birleşen dava ile ilgili olarak da; Dairemiz bozma ilâmında mahkemece kabul edilen fazla imalât bedelleri arasında hüküm altına alınan (zemin kat) giriş katında fazladan yapılan basamak bedelleriyle ilgili 750,00 TL'lik bedel ortak alanlarla ilgili olup, yüklenici olan davalı-birleşen dosyada davacı da bu imalâttan yararlandığına göre bedelinin arsa sahibinden talep edilemeyeceği halde tahsiline karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilmiştir. 04.03.2013 tarihli bilirkişi kurulu ek raporunda sözü edilen bedel fazla imalât bedelinden düşülerek hesap yapılmış olup, mahkemece bunun ayrıca düşülmeksizin birleşen davanın 3.646,00 TL bakımından kabulü yerine, ortak alandaki basamak bedellerinin mükerrer düşülmek suretiyle 2.898,00 TL bakımından kısmen kabulüne karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

O halde mahkemece yapılacak iş; asıl dava bakımından davacının talebi ile HMK 26. madde hükmü gereği bağlı olunduğu dikkate alınarak talep edilen miktarlara hükmetmek, birleşen dava bakımından ise 3.646,00 TL fazla iş bedelinin birleşen dosyada davalıdan tahsiline karar vermekten ibaret olmalıdır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosyada davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün davalı-birleşen dosyada davacı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 353,20 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısından alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2020, Karar No: 2014/7385, Tarih: 16.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2020 E.  ,  2014/7385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/272094

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2012

NUMARASI : 2008/1092 (E) ve 2012/361 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak ile defter ve belgeleri gizlemek

Sanıklar müdafiince temyiz dilekçesi ekinde ibraz edilen ilam suretinden de açıkça anlaşıldığı üzere, S.. Ç.. ve Y.. U.. (Eradan) hakkında “sahte fatura düzenlemek ve defter belge gizlemek” suçlarından Tuzla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/488 esas 2012/96 karar sayılı ilamına konu davanın, sanıkların “T.. G.. Hırdavat Otomotiv Sanayi Ltd. Şti.” ortağı ve yetkili temsilcileri olarak farklı bir vergi mükellefiyetinden kaynaklanan suçlarına ilişkin olduğu gibi, anılan davanın incelemeye konu davadan sonra 15.05.2008 tarihli iddianameyle açıldığı cihetle mükerrer davanın söz konusu olmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin 2-a bendindeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanıklar hakkında “2003-2004-2005 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, sanık Y.. U.. (Eradan) hakkında “defter ve belge gizlemek”, sanık A.. Ç.. hakkında ise “2003-2004-2005 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından açılan kamu davalarıyla ilgili olarak mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanıklar S.. Ç.. ve Y.. U.. (Eradan) hakkındaki vergi dairesi mütalaasının "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verildiği, 02.12.2010 günlü iddianame ile sanıklar hakkında "2003-2004-2005 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından dava açıldığı gözetilmeden, mahkemece hangi takvim yılı ile ilgili suçtan hüküm kurulduğu da gösterilmeden “suç tarihlerinde sanıkların sahte fatura kullandığı” denilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

2) 213 sayılı Yasanın 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanık S.. Ç..’ya vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın bizzat kendisine 16.03.2007 tarihinde iş yerinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla sanık S.. Ç.. hakkında “defter ve belge gizlemek” suçundan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

3)213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca sanık A.. Ç.. hakkında “defter ve belge gizlemek” suçundan dava şartı olan mütalaa alınmadan açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca sanık A.. Ç.. hakkında “defter ve belge gizlemek” suçundan dava şartı olan mütalaa alınmadan açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 1 ve 3. bozma nedenleri açısından sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24911, Karar No: 2017/2899, Tarih: 20.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/24911 E.  ,  2017/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'nun dava dışı şirketle birlikte imzaladığı genel kredi sözleşmesinden kaynaklı müvekkiline olan borcu nedeniyle tüm borçlular hakkında yaptıkları ... takibi sırasında borçlarına yetecek haczi kabil mal bulunmadığını, haczedilen menkul mallar için .... kişiler tarafından istihkak iddiasında bulunulduğunu veya mallar için takdir edilen değerin alacağı karşılamadığını, haciz konulan iki adet taşınmaz üzerinde ipotek ve çok sayıda haciz bulunduğundan alacaklarını tahsil imkanı olmadığını, alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile dava konusu taşınmazın muvazaalı olarak davalı borçlu ... tarafından ilk olarak davalı ...'a, bu davalı tarafından davalı ...'ye, onun tarafından ...'ye ve son olarak intifa hakkı ... üzerinde kalmak suretiyle çıplak mülkiyetinin ...'ye devredildiğini belirterek davalılar arasındaki tasarrufların İİK 277 ve devamı maddeleri ile BK ... maddeleri gereğince iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazın arsa vasıflı iken diğer davalı ... tarafından davalı borçlu Hasan'dan alınıp üzerine konut inşa edildiğini, satışı için ilan ve duyuru yapıldığını, müvekkilinin eşi ve çocukları ile birlikte gezip görüp beğendikten sonra bahçeli konut vasfındaki taşınmazı

tapuda gerekli araştırmayı yaparak davalı ...'den satın aldığını, davalı borçlu ...'nu hiç görmediğini ve tanımadığını, ...'ya uzak oluşundan akaryakıt masrafı, trafik sıkıntısı, kışın ısıtmanın zor olması nedenleriyle satmaya karar verdiğini, emlakçı vasıtası ile tanıştığı davalı ...'ya pazarlıkla taşınmazı sattığını, borçlunun mali durumunu ve zarar verme kastını bilmelerinin mümkün olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin İncek bölgesinde emlakçılık yaptığını, kendisine teklif edilen taşınmazları değerlendirip karlılık durumuna bakarak ve tapu sicilden araştırma yaparak satın aldığını, satıcının ekonomik durumunu incelemediğini, borcu olup olmadığını ve arsayı satma maksadını bilmediğini, sözkonusu taşınmazın üzerine villa yaparak diğer davalı ...'ye sattığını, bundan sonra kime devredildiği hususunda bilgi sahibi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin İncek bölgesinde emlakçılık yaptığını, kendisine teklif edilen taşınmazları değerlendirip karlılık durumuna bakarak ve tapu sicilden araştırma yaparak satın aldığını, satıcının ekonomik durumunu incelemediğini, borcu olup olmadığını ve arsayı satma maksadını bilmediğini, sözkonusu taşınmazın üzerine villa yaparak diğer davalı ...'ye sattığını, bundan sonra kime devredildiği hususunda bilgi sahibi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, dava konusu tasarrufun borcun doğumundan önce yapılması nedeniyle dava önkoşulunun gerçekleşmediğini, müvekkillerinin anne-kız olarak uzun yıllardır Almanya'da yaşadıklarını, internetteki ilan üzerinden taşınmazı ...'den aldıklarını, müvekkillerinin evi aldıkları davalı ... dahil diğer davalıların hiçbirini tanımadıklarını, aralarında herhangi bir ilişki bulunmadığını, tapu kayıtları araştırılarak işlemin gerçekleştirildiğini, tanımadıkları borçlunun içinde bulunduğu mali durumu ve zarar verme kastını bilmelediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 02.01.2006 tarihinde tescil işleminin gerçekleştiği, dava dışı şirket ile davacı banka arasındaki genel kredi sözleşmesinin 06.01.2006 tarihinde düzenlendiği, bu halde borcun tasarruf tarihinden sonra doğduğu belirtilerek, unsurları itibariyle oluşmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresinde davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı ...,... TL

kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına .../03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14369, Karar No: 2025/4109, Tarih: 13.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/14369 E.  ,  2025/4109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı, davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, 17.11.2014-30.03.2016 tarihleri arasında davalılara ait ikamette ev işlerinde haftanın 6 günü çalıştığını, davacının son ücretinin 1.700,00 TL olduğunu beyan ederek, davacının 17.11.2014-30.03.2016 tarihleri arasında davalılar nezdinde sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, 14.09.2017 tarihli duruşmadaki ifadesinde; 2014-2016 yılları arası davalıların ikamet ettiği ''Tarabya Mah., ... Sok., No:35'' adresinde bulunan dört katlı villada, Mayıs-Eylül ayları arasında davalılara ait ...'nda bulunan iki katlı villada haftanın 5 günü tam zamanlı çalıştığını beyan etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar vekili; davacının sürekli ve kesintisiz bir çalışması olmadığını, davacı ile aralarında hiçbir zaman bağımlılık unsurunu gerçekleştirecek bir iş ilişkisinin bulunmadığını beyan ederek, davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili; Kurum kayıtlarının esas olduğunu aksinin eş değer delillerle ispatlanması gerektiğini beyan ederek, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyaya sunulan belge teslimine ilişkin mazbata ve tanık ...'un anlatımı davacının fiili çalışmasını doğruladığından ve ev hizmetlerinde tam zamanlı olarak geçen fiili çalışma bu şekilde ispat olunduğundan sigortalılık sürelerinin tespiti talebinin kabulü gerektiği, hizmetin ikamette yaşayan sakinlere hasredilmesi dolayısıyla davalıların birlikte işveren sıfatı ile davacıdan hizmet aldıklarının kabulü gerektiği, tanıkların ücrete ilişkin herhangi bir anlatımlarının bulunmaması ve herhangi bir yazılı belgenin de tespit olunamaması nedeni ile prime esas kazancın tespiti talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle,

1-Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacının 17.11.2014 - 30.03.2016 tarihleri arasında davalılara ait ikamette tam zamanlı olarak aylık 30 gün üzerinden davalı işverenler yanında,

17.11.2014 - 31.12.2014 tarihleri arasında 44 gün ve günlük 37,80 TL kazançla

01.01.2015 - 30.06.2015 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 40,05 TL kazançla

01.07.2015 - 31.12.2015 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 42,44 TL kazançla

01.01.2016 - 30.03.2016 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 54,90 TL kazançla olmak üzere toplam 494 gün hizmet akdine bağlı sigortalı olarak çalıştığının tespitine,

17.11.2014 - 31.12.2014 tarihleri arasında 44 gün ve günlük 37,80 TL kazançla

01.01.2015 - 30.06.2015 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 40,05 TL kazançla

01.07.2015 - 31.12.2015 tarihleri arasında 180 gün ve günlük 42,44 TL kazançla

01.01.2016 - 30.03.2016 tarihleri arasında 90 gün ve günlük 54,90 TL kazançla olmak üzere toplam 494 gün hizmet akdine bağlı sigortalı olarak çalıştığının tespitine,

Davacının sigorta primine esas kazanç tespiti istemine dair fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiş, 02.03.2022 tarihli ek karar ile "Dosya adli yardımlı olup, davacı adına ödenekten karşılanan 277,80 TL müzekkere ve tebligat gideri ile 400,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 677,80 TL yargılama giderinin, davanın kabul ve ret oranları dikkate alınarak 1/2'sinin davacıdan, 1/2'sinin davalılardan tahsili ile hazineye gelir kaydına," karar verilmiş, 15.03.2022 tarihli ek karar ile davacı vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda; davacının tespitini talep ettiği dönemde haftanın 5 günü davalılara ait ikamette temizlik personeli olarak çalıştığının ifadeleri görgüye dayalı tanık beyanları ile doğrulandığı görülmekle İlk Derece Mahkemesinin davacının 17.11.2014 - 30.03.2016 tarihleri arasında davalılara ait ikamette tam zamanlı olarak aylık 30 gün üzerinden çalıştığının tespitine dair kararı yerinde bulunmuş, Kuruma bildirilmeyen hizmetin tespiti halinde aynı zamanda Kuruma bildirilmesi gereken prime esas kazancın da tespit edilmesi gerektiğinden; davacının asgari ücretin (sigorta primine esas kazancın alt sınırı) üzerinde bir talebi bulunmadığı takdirde mahkemece asgari ücret üzerinden tespit kararı verilmesi gerektiği, prime esas kazanç yönünden Mahkemece taleple bağlı olup asgari ücretin üzerinde bir ücret iddiası bulunması halinde bu iddianın ayrıca özel ispat koşullarına bağlı olarak fiili çalışmanın yanı sıra ispatlanması gerektiği, somut olayda, davacının, dava dilekçesinde son net 1.700,00 TL ücret karşılığı çalıştığını iddia ettiği görülmekle, davacının iddiayı destekler mahiyette yazılı delil sunamadığı ve kanıtlayamadığı, davanın kısmen kabulünün gerektiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin hizmet tespiti talep edilen dönemde gerçek ücret iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar vererek yargılama giderlerini yarı oranında davacı ve davalılara yükleyerek her iki taraf lehine vekalet ücretine hükmetmesi yerinde bulunmuş davacı vekilinin, davalılar vekilinin ve fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri