muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/604, Karar No: 2022/1020, Tarih: 22.06.2022

Tasfiye memuru, tereke ile ilgili dava, takip ve idarî işlemler hakkında mirasçılara bilgi vermekle yükümlüdür.” şeklindedir.

45. Bundan başka Tüzüğün 53. maddesinde; “Resmi tasfiyede bu bölümde hüküm bulunmayan hallerde, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 211 inci ve devamı maddelerinde yer alan iflastan başka hallerde bir kollektif şirketin tasfiyesindeki tasfiye memurunun görev, yetki ve sorumlulukları ile tasfiyeye ilişkin hükümleri uygulanır.” şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

46. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) 272. maddesine (Mülga 6772 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 211. maddesi) göre kollektif şirketin tasfiyesi, iflas dışındaki sona erme hâllerinde tasfiye memurlarına aittir.

47. Yine TTK’nın 280. maddesine (Mülga 6772 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 219. maddesi) göre de “(1) Tasfiye hâlinde bulunan şirketi mahkemelerde ve dışarıda tasfiye memurları temsil eder.

(2) Tasfiye memurları şirket için yararlı gördükleri takdirde, olağan işlem ve işlerle sınırlı olmak koşuluyla, sulhe, feragata, kabule, tahkime ve özellikle hakem seçmeye de yetkilidirler; gereklilik hâlinde yeni işlemler de yapabilirler.

(3) Tasfiye hâlinde bulunan kollektif şirket adına düzenlenen bütün belgeler ve senetlerin “tasfiye hâlinde bulunan filan şirketin tasfiye memurları” ibaresi eklenerek tasfiye memurları tarafından imzalanması şarttır.

(4)Bir tasfiye memurunun görevini yaparken işlediği haksız fiillerden şirket de sorumludur”.

48. Somut olayda, davanın 12.11.2015 tarihinde açıldığı, yargılama devam ederken davalı ...’nin 14.06.2016 tarihinde vefat etmesi üzerine ilk derece mahkemesince tek mirasçısı ...’na davalı sıfatıyla dava dilekçesi ekli duruşma günü bildirir tebligat yapıldığı, davalı ... mirasçısı ... eldeki davada taraf sıfatının bulunmadığını savunduğu, davalı ...’nin tek mirasçısı olan ...’nun talebi üzerine İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.08.2016 tarihli ve 2006/1002 E., 2016/996 K. sayılı kararı ile ...’den intikal eden mirasın davacı ... tarafından kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verildiği, bu kararın 02.08.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

49. Bu durumda işverene karşı açılması ve sonuçlandırılması yasal zorunluluk olan hizmet tespitine ilişkin eldeki davada yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri kapsamında en yakın mirasçılarının tamamı olduğu anlaşılan tek mirasçı ... tarafından reddolunan ...’nin mirası daha sonraki derece bulunan mirasçılara geçmeyeceğinden taraf teşkilinin sağlanması amacıyla mahallin Sulh Hukuk Mahkemesine durum bildirilerek iflas hükümlerine göre reddolunan mirasın tasfiyesi sağlanmalı, davalı ... için atanacak ve yetkilendirilecek bir temsilci ile yargılamaya devam edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

50. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; yasal mirasçılardan birinin mirası reddi hâlinde reddeden mirasçının mirasbırakandan önce ölmüş gibi sayılarak onun payının miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi diğer hak sahiplerine geçeceği, bu nedenle mirası reddeden ...’nun eldeki davada pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı, bu itibarla mirası reddeden ...’nun mirasçılarının davaya dâhil edilerek taraf teşkilinin sağlanması gerektiği, direnme kararının bu değişik gerekçe ve nedenlerle bozulması gerektiği görüşü ile; hizmet tespiti istemine ilişkin eldeki davada davanın niteliği itibariyle Sosyal Güvenlik Kurumunun taraf olmasının yeterli olduğu, zira bu davanın sadece Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı açılabileceği, bu nedenle direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüşler yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

51. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

52. O hâlde direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Fer’î müdahil Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/2. maddesi uyarınca kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 22.06.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5383, Karar No: 2014/12208, Tarih: 26.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/5383 E.  ,  2014/12208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2009/380-2012/628

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/12/2012 tarih ve 2009/380-2012/628 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ve T.. B.. ve T.. İ.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/06/2014 günü hazır bulunan asıl ve birleşen dosya davalısı THK ve birleşen dosya davalısı THK G.. Havacılık İktisadı İşletmesi vekili Av. F.. K.., ihbar olunan G.. Sigorta A.Ş. vekili G.. G..ile asıl birleşen dosyada davacılar vekili Av. O.. Ö.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin eşi ve babası olan Tekin Ünal’ın, THK Türk Kuşu Eskişehir İnönü Eğitim Merkezinde THK Hava Taksi İşletmesi olarak işletilen hava aracında yolcu iken aracın düşmesi sonucu 05.09.2008 tarihinde vefat ettiğini, hava aracının sahibinin T.. B.. olup, işleticisinin T.. M.. olduğunu, kazanın davalılar tarafından istihdam edilenlerin kusurundan kaynaklandığının belirlendiğini, vefat, nedeniyle, müvekkillerinin eşi ve çocuklarının, müteveffanın desteğinden yoksun kaldıklarını, müteveffanın SPK’da müfettiş olarak çalışıp, sonrasında da ortağı olduğu şirketlerde ticari faaliyette bulunan bir iş adamı olduğunu ileri sürerek her bir davacı için 10.000 TL. olmak üzere toplam 30.000 TL. maddi tazminatın, olay tarihinden işletilecek reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

İşbu dosya ile birleşen Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/156 esas sayılı davada davacılar vekili, asıl davadaki taleplere ilaveten toplamda, E.. Ü.. için 569.000 TL maddi, 150.000 TL, manevi, N.. Ü.. İçin 257.000 TL maddi. 100.000 TL, manevi N.. Ü.. için 257.000 TL maddi 10.000 TL manevi, Burhanettin ve M.. Y.. için 50.000’er TL manevi, Saraf, A.. M.. ve A.. Ü.. İçin 15.000’er TL manevi tazminatın olay tarihinden işletilecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

İşbu dosya ile birleşen 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/367 Esas sayılı davada davacılar vekili, asıl davada alınan bilirkişi raporuna göre müvekkili eş E.. Ü.. için 298.000 TL maddi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili talep ve dava etmiştir.

İşbu dosya ile birleşen 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/367 Esas sayılı davada davacılar vekili, asıl davada alınan bilirkişi raporuna göre müvekkili eş E.. Ü.. için 298.000 TL maddi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre asıl davada davalı T.. M.. hakkında açılan davanın mülga HUMK 409/son maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, diğer davalı THK genel Başkanlığı hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile davacıların her biri için ayrı ayrı 10.000 TL’den toplam 30.000 TL maddi tazminatın bu davalıdan alınıp, davacılara ödenmesine, 05.09.2008 olay tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, birleşen Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/156 Esas sayılı dosyasında davanın kısmen kabulü ile davacı E.. Ü.. için 569.000 TL maddi, 15.000 TL manevi, davacı N.. Ü.. için 186.059,52 TL maddi, 15.000 TL manevi, davacı N.. D.. Ü.. için 186.059,52 TL maddi, 15.000 TL manevi, davacı baba Burhanettin için 10.000 TL manevi, davacı anne Muteber için 10.000 TL manevi, davacı kardeş Saraf için 5.000 TL manevi, davacı kardeş Ahmet için 5.000 TL manevi, davacı kardeş Mete için 5.000 TL manevi ve davacı kardeş Altay için 5.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, 05.09.2008 olay tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, İşbu dosya ile birleşen 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/367 Esas sayılı dosyasında davanın kabulü ile davacı Ece için 298.000 TL. maddi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 05.09.2008 olay tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve THK Genel Başkanlığı ve T.. İ.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin (2) ve (3) nolu bentler ve davalılar THK Genel Başkanlığı ve T.. İ.. vekilinin (4) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve THK Genel Başkanlığı ve T.. İ.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin (2) ve (3) nolu bentler ve davalılar THK Genel Başkanlığı ve T.. İ.. vekilinin (4) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacıların murisinin T.. İ..ne ait hava aracında yolcu iken hava aracının düşmesi sonucu 05.09.2008 tarihinde vefat etmesi nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Manevi tazminat, 22.06.1966 tarih ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da etraflıca açıklandığı üzere, ne bir ceza ne de gerçek anlamda bir tazminattır. Zarar uğrayanın manevi ısdırabını bir nebze dindiren, ruhsal tahribatını onaran bir araçtır. Manevi tazminatın kapsamını takdir hakkı, kural olarak yargıca aittir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, hak ve adalete uygun davranmalı, hukuk biliminden yararlanmalı, toplumun sosyal, ekonomik ve moral yapısını ve özellikle de somut olayın koşullarını gözetmelidir. Takdir edilecek tutar, bir yandan manevi acıları gidermeli, kamuoyu ve sosyal vicdanda kabul görmeli, diğer yandan ise zarar gören açısından zenginleşme aracı olmamalıdır. Bu durum karşısında, kazanın meydana geldiği tarih, meydana geliş şekli, zarar görenlerin konumları, ölenin yaşı ve somut olayın diğer özellikleri dikkate alınarak daha makul oranda davacılar yararına manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş davacılar vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Ayrıca, çocuklar N.. D.. ve N.. Ü..’ın yetiştiği aile ortamı yüksek tahsil yapmaya yönlendirecek şart ve imkanlara sahip olması nedeniyle çocukların yüksek öğrenim yapma ihtimalinin olağan hayat koşullarında mümkün olmasına göre asgari ücretin üzerinde tazminata esas gelirin belirlenerek maddi tazminatın hesap edilmesi ve bu hesap sonucu bulunacak tazminattan davalıların sorumlu olacakları dikkate alınması gerekirken yazılı şekilde hesap edilmesi de doğru görülmemiş kararın bu nedenle de davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

4-Davalılar THK Genel Başkanlığı ve T.. İ.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davalılar, Türk Sivil Havacılık Kanunu'nun 131.maddesinde öngörülen iki yıllık süreç içerisinde birleşen davaların açılmadığını ileri sürerek, öncelikle bu nedenle davanın reddini istemiştir. Anılan maddedeki iki yıllık sürenin bir zamanaşımı süresi olmayıp, hak düşürücü süre olduğu ve kaza raporu düzenlendiği hallerde kaza raporunun resmi gazetede yayınlandığı tarihten itibaren 2 yıl içinde davanın açılması gerektiği madde metninden açıkça anlaşılmaktadır. Nitekim, doktrinde de bu sürenin hak düşürücü bir süre olduğu kabul edilmektedir. (Bkz. Dr.H.Ül.., Hava Taşıma Sözleşmesi, Ankara, 1978, Shf.228 vd. Dr. A. Kırman, Hava Yolu ile Yapılan Uluslararası Yolcu Taşımacılığında Taşıyıcının Sorumluluğu, Ankara, Shf.172 vd), Dava konusu olayda kaza raporu 08.07.2009 tarihinde resmi gazetede yayınlanmıştır. Bu durumda işbu dava dosyası ile birleşen ve 18.06.2012 tarihinde açılan Ankara 21.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/367 esas sayılı dosyası ile açılan ek davanın iki yıllık hak düşürücü sürede açılmadığından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın davalılar THK Genel Başkanlığı ve T.. İ.. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin (2) ve (3) nolu bentler ve davalılar THK Genel Başkanlığı ve T.. İ.. vekilinin (4) nolu bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar THK Genel Başkanlığı ve T.. İ.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8888, Karar No: 2014/15399, Tarih: 03.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/8888 E.  ,  2014/15399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Osmangazi Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/5000 ölçekli nazım imar planında olduğu belirtilmiş ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle (taşınmazın ne kadarının tarımsal niteliği korunacak alanda bulunduğu da belirtilerek) dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen Alaşar Mahallesi 4490 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 16.08.2007 tarihli satışına esas alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösterir resmi satış akit tablosu ile tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

./.

2014/8888-2014/15399 -2-

3-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

4-Somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 16.08.2007 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parseli olup olmadığı, imar parseli ise düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediği, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13678, Karar No: 2024/866, Tarih: 17.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/13678 E.  ,  2024/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1205 E., 2017/1133 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf Başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, yapılan temyiz istemlerinin anılan Kanuna eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca süresinde olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2017 tarihli ve 2016/232 Esas, 2017/97 sayılı kararı ile sanığın terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesi fıkraları uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.06.2017 tarihli ve 2017/1205 Esas, 2017/1133 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Basın yoluyla işlenen suçlarda, sorumlu müdürün eser sahibinin eylemine iştirak etmediğine,

2. Hiçbir yazı işleri müdürünün ifade özgürlüğü sınırları kapsamındaki yazılar nedeniyle cezalandırılmaması gerektiğine,

3. Sanığın 5187 sayılı Kanun'un 11/3 üncü maddesindeki düzenlemesinde tanımlanan "yetkili sorumlu" kişi olmadığına, nöbetçi genel yayın yönetmenleri için bir cezai yaptırım düzenlenmediğine,

4. Özgür Gündem gazetesinin hiçbir zaman terör veya savaş çağrısı yapan ya da kin ve nefret söylemi kullanan bir yayın organı olmadığına,

5. Sanık hakkında TCK 51 inci maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

4. Özgür Gündem gazetesinin hiçbir zaman terör veya savaş çağrısı yapan ya da kin ve nefret söylemi kullanan bir yayın organı olmadığına,

5. Sanık hakkında TCK 51 inci maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Sanığın suç tarihinde Özgür Gündem Gazetesinin genel yayın yönetmenliğini yaptığı, gazetenin 25.05.2016 tarihli nüshasının 8 inci sayfasında '' ... Cesur Çocuk '' başlıklı imzasız yazıda ''Türkiye ve Kürdistan kamuoyunda 'Kayıp Asker' olarak tanınan ... Karadeniz (Kurtay Amed), İzmir'deki askeri birliğinde 5 Haziran 2015 yılında HDP mitingine yapılan bombalı saldırıya tepki gösterdiği için askerler tarafından darp edilmişti. Bu olayın ardından, Denizli'ye gönderilen Karadeniz, 11 Haziran'da askerlikten firar ederek PKK'ye katıldı. 26 Aralıkta Merdin'in (Mardin) Kerboran (Dargeçit) ilçesinde yaşanan çatışmada hayatını kaybeden Karadeniz'i ailesi anlattı....'' şeklinde, 9. sayfasındaki '' Heron Düşürüldü Kobra Darbelendi '', '' Savaş Uçakları Kenti Vuruyor '' başlıklı imzasız yazılarda ''...Abdulkadirpaşa Mahallesinde şiddetlenen çatışmalarda önceki gece mahalleye girmeye çalışan özel harekat timlerine dönük YPS ve YPS-Jin üyeleri tarafından saldırı düzenlendi. Saldırıda 1'i ağır 4 özel harekat timi ağır yaralandı...'', ''....Yerel kaynakların verdiği bilgiye göre Heronun düşürülmesinin ardından bölgeye gönderilen kobra tipi helikopter ise darbelendi. Ağır darbe alan helikopterin ilçe Alay Komutanlığı'na iniş yaptığı belirtilirken, köye yakın kırsal alan, ilçe Alay Komutanlığı ve Efeler Taburundan havan, obüs ve top atışlarına tutuldu....'' şeklinde yazı içeriklerinin bulunduğu,

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 Esas - 2016/1025 sayılı kararında açıklandığı üzere;yargılamaya konu yazı ve haberlerin terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında, terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun unsurlarının oluşmadığı ancak söz konusu haberlerin, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere, TCK'nın 215 inci maddesinde düzenlenen "Kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği somut delil ve olgusal bağlamda tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yerinde olmayan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.06.2017 tarihli ve 2017/1205 Esas, 2017/1133 sayılı 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.