muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1528, Karar No: 2023/3820, Tarih: 06.04.2023

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 11.01.1994-14.05.1998 tarihler arası Arsin Mal Müdürlüğünde 5870060793 vergi kaydı, 02.07.1991-03.06.2013 tarihler arası 019362 üye no ile ... Şoförler…oda kaydı, 12.08.1991-31.10.2014 tarihler arası 61-38394 sicil no ile ... Esnaf ve Sanatkarlar oda kaydı olduğu için davalı kuruma 02.01.2021 tarihli dilekçe ile, Bağ-kur kapsamına alınmasını istemiş ise de; davalı kurumun 04.02.2021 tarihli cevap yazısında "04.10.2000 tarihinden önceki vergi kayıtlarınız ve 04.10.2010 tarihinden sonra devam eden esnaf odası kayıtlarına göre tescil işlemi yapılması mümkün değildir” denildiğini ve kurumun 29.01.2021 tarihli yazı ile 7256 sayılı yapılandırmadan faydalandırılmadığını, 1479 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren 3 ay içinde kuruma başvurarak kayıt ve tescillerinin zorunlu olduğunu, aksi durumda Kurum tarafından resen tescil işleminin yapılacağının hükme bağlandığını, 619 Sayılı KHK ile zorunlu bağ-kur sigortalısı olması gerektiği halde 04.10.2000 tarihine kadar sigorta kaydı yaptırmayanların geçmişe yönelik hizmet kazanmalarının önü kesilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin 26.10.2000 tarihli kararı ile bu KHK'nın iptal edildiğini, bu nedenle 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanunla 1479 sayılı Kanunda yapılan değişiklik göz önüne alınarak, “Gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan gelir vergisi mükellefi olanlar mükellefiyetin başlangıç tarihinden itibaren, gelir vergisinden muaf olanlarla vergi kaydı bulunmayanlarda Esnaf ve Sanatkar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılırlar maddesine göre kurum işleminin yapılması gerektiğini ileri sürerek davacının 11.01.1994-14.05.1998 tarihler arası vergi kaydına göre Bağ-kurluluğun tespitine ve 7257 sayılı yapılandırmadan faydalandırılmasına, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, kurum kayıtlarında yapılan tespit ve incelemelerde davacının adına herhangi bir tescil kaydına rastlanılmadığı, davacının kuruma verdiği dilekçe ekinde bulunan İB formları ile belgelendirdiği gerek 04.10.2020 tarihinden önceki vergi kayıtları ve gerekse 04.10.2020 tarihinden sonra devam eden esnaf odası kayıtlarına istinaden davacı hakkında tescil işlemi yapılmasının mümkün olmadığını, ayrıca 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden önce Bağ-Kur kapsamına girecek nitelikte olan şahısların bağkur giriş bildirgelerini vergi dairelerinden, esnaf odalarından ve il müdürlüklerinden rahatlıkla temin edebileceklerini, bu giriş bildirgelerinin doldurulup imzalanıp tasdik ettirilerek kurum kayıtlarına intikal ettirilmesinin gerektiğini, davacının 29.01.2020 tarihli başvurusu olup bu başvurusuna istinaden 04.02.2021 tarih ve 19703178 sayılı yazı ile hakkında tesclil kaydının olmadığı, bu nedenle de 7256 sayılı Kanun gereği ihya işleminin yapılamayacağının davacıya bildirildiğini, bu sebeple davacının haksız ve yersiz davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının 11.01.1994-14.05.1998 tarihler arası Arsin Mal Müdürlüğünde 5870060793 vergi kaydı, 02.07.1991-03.06.2013 tarihler arası 019362 üye no ile ... Şoförler…oda kaydı, 12.08.1991-31.10.2014 tarihler arası 61-38394 sicil no ile ... Esnaf ve Sanatkarlar oda kaydı olduğunu, vergi kaydının bulunduğunu, yapılandırma talebinde bulunduğunu belirterek davacının 1479 sayılı Kanunun 24/a bendi uyarınca Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 7256 sayılı Yapılandırma Yasasından faydalandırılmasına ve aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, kurum kayıtlarında yapılan tespit ve incelemelerde davacının adına herhangi bir tescil kaydına rastlanılmadığı, davacının kuruma verdiği dilekçe ekinde bulunan İB formları ile belgelendirdiği gerek 04.10.2020 tarihinden önceki vergi kayıtları ve gerekse 04.10.2020 tarihinden sonra devam eden esnaf odası kayıtlarına istinaden davacı hakkında tescil işlemi yapılmasının mümkün olmadığını, ayrıca 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden önce Bağ-Kur kapsamına girecek nitelikte olan şahısların bağkur giriş bildirgelerini vergi dairelerinden, esnaf odalarından ve il müdürlüklerinden rahatlıkla temin edebileceklerini, bu giriş bildirgelerinin doldurulup imzalanıp tasdik ettirilerek kurum kayıtlarına intikal ettirilmesinin gerektiğini, davacının Kuruma 29.01.2020 tarihli başvurusu olup bu başvurusuna istinaden 04.02.2021 tarih ve 19703178 sayılı yazı ile hakkında tescil kaydının olmadığı, bu nedenle de 7256 sayılı Kanun gereği ihya işleminin yapılamayacağının bildirildiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davacının 02.08.2003 tarihi öncesi tescil ve prim ödemesi olup olmadığı, borçlanma talebinde bulunup bulunmadığının araştırıldığı, 02.08.2003 öncesi tescil kaydı ve prim ödemesi olmadığının tespit edildiği, davacının 02.08.2003 tarihi öncesi tescil ve prim ödemesi olduğuna ilişkin bir iddiası ve ispatı da olmadığı gözönüne alındığında hizmet tespiti talebinin hukuki dayanağının bulunmadığı, Mahkemece bu durum gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken vergi ve oda kayıtları bulunduğu gerekçesi ile kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebi yerinde olup kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, 506, 1479, 5434, 2925, 2926 sayılı Kanunlara ilişkin ortak geçiş hükümleri kenar başlığını taşıyan geçici 7.maddesininn birinci fıkrasında yer alan “ Bu kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1967 tarihli ve 506 sayılı Kanunun 20 inci maddesine göre sandıklara tabi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri , fiili hizmet zammı süresi, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları kanun hükümlerine göre değerlendirilir” düzenlemesi ve Yargıtay 10. Hukuk dairesinin 06.02.2020 tarih ve E 2019/456, K 2020/785 sayılı kararı dikkate alındığında İstinaf mahkemenin kararı usul ve yasaya uygun olmadığını, örnek kararda belirtildiği gibi, işbu dava da müvekkilinin vergi kaydının başlangıç tarihinin 11.01.1994 tarihi olduğunu, Mahkemenin en azından vergi başlangıç tarihi olan 11.01.1994 tarihinin 4/b sigortalı başlangıç tarihi olarak tespitine karar vermesi gerektiğini beyanla kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının 11.01.1994 - 14.05.1998 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ile aksi yöndeki kurum işleminin iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci ve 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25 inci maddesi ile geçici 18'inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5172, Karar No: 2014/10828, Tarih: 17.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5172 E.  ,  2014/10828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/29-2013/1034

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dairenin bozma kararından önce hükme esas alınan 15.02.2011 tarihli bilirkişi kurulu raporunda 2.904 TL ağaç bedeli belirlenmiş ve Dairenin 14.11.2011 gün, 2011/10045 Esas-2011/11327 Karar sayılı bozma ilamında bu hususta herhangi bir bozma nedeni yapılmamıştır. Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre bozma gerekleri yerine getirilmeli, bu bağlamda bozma kapsamı dışına çıkılmamalı ve bozmaya konu edilmeyerek davalı yararına oluşan usuli kazanılmış haklar gözönünde bulundurulmalıdır. Bu nedenle zemin bedeliyle birlikte bozma öncesi belirlenen rapordaki 2.904 TL ağaç bedeline hükmedilmesi gerekirken 1.914 TL ağaç bedeline hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14467, Karar No: 2012/704, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14467 E.  ,  2012/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılamış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9590, Karar No: 2013/13660, Tarih: 10.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9590 E.  ,  2013/13660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazların terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazların terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazda bulunan yapılara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Dava konusu taşınmaza değer biçilirken Anonim Şirkete yapılan taşınmaz satışları kıyasi emsal olarak alınmıştır. Satış işlemleri özel amaçlı olduğu gibi eski tarihli olması nedeniyle bu emsallere göre değer biçilmesi mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu ....beldesi 72 ve 73 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydı, ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6874, Karar No: 2014/9246, Tarih: 12.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/6874 E.  ,  2014/9246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2012/130210

Mala zarar verme suçundan Sanık F.. I..’ın , 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.320,000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, netice adli para cezasının taksitlendirilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına ilişkin Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2012 tarihli ve 2011/317 sayılı, karar aleyhine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/03/2014 gün ve 2012/130210 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosyanın yapılan incelemesinde; Sanığın, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını bitirmemiş bulunmasına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 4. fıkrası gereğince hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 09. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosyanın incelenmesinde, suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük bulunduğundan, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Kanununun 106/4 maddesi hükmü karşısında, hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2012 gün ve 2011/471 esas, 2012/317 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4 fıkrasının d bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, hükümde, “ ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” paragrafının çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 12.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/574, Karar No: 2021/4131, Tarih: 17.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2019/574 E.  ,  2021/4131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21/01/2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan taşınmaza elatmanın önlenmesi, şirket faaliyetinin durdurulması ve tazminat talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/11/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından duruşmalı olarak istenilmekle, duruşma isteminin değerden reddi ile süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 447 parsel, davalının ise 511 parsel sayılı taşınmazın maliki olduklarını, davalının beton imalatı amacıyla kurduğu santralin köy yerleşim alanı içerisinde faaliyet gösterdiğini, atık maddelerini davacı parseline döktüğünü, ayrıca çıkan tozların ekine ve ağaçlara zarar verdiğini, bitkilerin gelişimini engellediğini, sağlığını olumsuz etkilediğini, çevre kirlenmesine de neden olduğunu, taşınmazında davalının izinsiz kanal açtığını ileri sürerek, kanal açmak ve atıkları bu kanaldan davacı taşınmazına akıtmak şeklinde oluşan tecavüzünün önlenmesine, çıkan tozların insan sağlığını tehdit etmesi ve davacının ekili alanları ile ağaçlarına zarar vermesi nedeni ile bu konudaki müdahalesinin önlenmesine, faaliyetinin durdurulmasına, uğranılan maddi zarar karşılığı 5.000,00TL maddi tazminat ve 705,00TL tespit gideri ile bilirkişi incelemesi sonucu belirlenecek eski hale getirme masrafının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Tayyar Hazır Beton İnşaat Ticaret Ltd. Şti. vekili, kanalın davalı tarafından açılmadığını, tesis kurulmasından çok önce doğal olarak oluştuğunu, suların havuzda biriktirildiğini, çökertme yöntemi ile biriken suların yeniden kullanıldığını ve atıkların iş makineleri ile başka yere nakledildiğini, davacının taşınmazına su sızmadığını, davalı şirketin toz çıkarması muhtemel malzemesini tamamen kapalı ortamda depoladığını, bu işlem sırasında hiçbir şekilde etrafa toz yayılmadığını, dile getirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, idari yargıyı ilgilendirdiği gerekçesiyle faaliyetin durdurulması isteğinin reddine; sağlığa zarar verdiği iddiasına dayanan elatmanın önlenmesi isteğinin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine; santralden çıkan atık maddelerin dökülmesi ve biriken atıkları taşımak amacıyla araç girdirilerek zarar verilmesi nedenine dayalı elatmanın önlenmesi isteğinin kanıtlanamadığından reddine; santralin faaliyeti nedeniyle oluşan tozların bitkilerin gelişimini engellediği iddiasına dayalı isteğin reddine ve kanal açılması ve akıtılan katı ve sıvı atıklar nedeniyle taşınmazın 3.641,39 m2'lik kısmının kullanılmasının engellenmesi ile ilgili olarak elatmanın önlenmesine ve tazminat isteğinin de kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 12/11/2012 tarih, 2012/9448 Esas, 2012/12792 Karar sayılı ilamıyla, "Davanın komşuluk hukuku ve mülkiyet hakkına dayandırıldığı ve özetlenen tüm isteklerin genel yargının görevi dahilinde bulunduğu, mahkemece faaliyetin durdurulması talebinin idari yargıyı ilgilendirdiği yönündeki gerekçesinin yerinde olmadığı, sağlığın faaliyet nedeniyle tehdit altında bulunduğu iddiasının da aynı kapsamda değerlendirilmesi gerektiği, davalı faaliyetinin komşuluk hukuku bakımından verdiği zarar varsa tespiti önlenmesi ya da giderilmesi için alınması gerekli tedbirlerin nelerden ibaret olduğu konusunda, kişi ve çevre sağlığına zarar verip vermediği, bunun da giderilmesi için alınması gerekli önlem ya da önlemlerin uzman bilirkişiler aracılığıyla yapılacak araştırma sonucu belirlenmesi ve önerilecek önlemlerden olaya en uygun olanına hükmedilmesi gerekirken sözü edilen istekler bakımından yazılı gerekçelerle davanın reddedilmesi doğru görülmediği" gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.