muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/29928, Karar No: 2015/31781, Tarih: 25.11.2015

2-Taraflar arasında fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanmasında yaz ayları için esas alınan çalışma süresi konusunda uyuşmazlık vardır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın altı günü kış aylarında 08:30-19:00 saatleri arasında, yaz aylarında ise 08:30-22:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek ve günlük iki saat ara dinlenme düşülmek suretiyle kış aylarında haftada 6 saat, yaz aylarında ise haftada 24 saat fazla çalışma yaptığı saptanmış ise de, taraf tanık beyanlarına, yapılan işin niteliğine ve tüm dosya kapsamına göre davacının yaz aylarında da 08:30-19:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Yaz ayları için fazla çalışma alacağı bu kabule göre ve ara dinlenme süresi de düşülmek suretiyle yeniden hesaplandıktan sonra sonuca gidilmelidir.

3-Davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının izin alacağı 120 gün karşılığı hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Ancak dosya içinde imzalı izin defteri bulunmakta olup, 120 gün izin kullanma kaydı bulunmaktadır. Bilirkişi tarafından, “...davacının yıllık ücretli izni defterine göre; izinlerinin tamamının kullanıldığının saptandığı ancak davacının 120 günlük ücretli izninin 01.06.2011-24.10.2011 tarihleri arasında kullandığının belirtildiği, belirtilen aylardaki ücret bordrolarının incelendiği ve davacının izinli olduğu belirtilen aylarda davacıya işe gidiş geliş için yol parası ödendiği, ayrıca davacının kesintisiz olarak 120 gün ücretli izin kullanmasının iş hayatının olağan akışına uygun olmadığından...” bahisle 120 günlük izin ücreti hesaplanmış ise de; imzalı belgeye karşı davacıdan diyecekleri sorulmamıştır. Bu sebeple; davacı duruşmaya davet edilerek imzalı yıllık izin defterine karşı diyecekleri ve belirtilen tarihlerde izin kullanıp kullanmadığı hususları sorulmalı ve oluşacak sonuca göre davacının izin alacağı yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1062, Karar No: 2014/1096, Tarih: 16.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1062 E.  ,  2014/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/254368

MAHKEMESİ : Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2012/204 (E) ve 2012/613 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun olay günü halı sahaya futbol oynamak üzere gittiğine, cebinde suça konu cep telefonunun bulunduğu montu kalenin arkasına koyduğuna, telefonun halı saha tel örgülerinin dışından el uzatılarak alınmış olabileceğine dair beyanları karşısında, sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21604, Karar No: 2015/812, Tarih: 26.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21604 E.  ,  2015/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

2- Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan emsal kabul edilen taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Sicil Müdürlüğünden istenildikten,

4-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 10.12.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin şehir halihazır haritasında konumları işaret ettirilerek, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişi tarafından işaret ettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11488, Karar No: 2018/3588, Tarih: 15.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11488 E.  ,  2018/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/04/2016 tarih ve 2014/463-2016/331 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... isimli geminin 11 Kasım 2007 tarihinde ... Limanında bulunduğu sırada müvekkili şirkete ait tren ferisi rıhtımına defalarca çarparak, yaslanma dolfenlerinin, bunlar üzerindeki usturmaçaların, kilitleme usturmaçalarının ve tren ferisinin hasarlanmasına sebep olarak maddi zarara yol açtığını, yaptırılan tespitte hasarlanan usturmaçaların bedelinin 116.460,00 USD+KDV (209.446,08 TL) yaslanma yapısında meydana gelen diğer hasarların 56.996,00 TL olduğunun tespit edildiğini, tespit edilen hasar miktarının toplam 266.442,08 TL olduğunu, deniz taşıtlarının çarpması sonucu meydana gelecek hasarların teminat kapsamında bulunduğunu, söz konusu poliçe gereğince sigorta şirketinin 145.442,08 TL ödeme yapmasının gerektiğini, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile hasar miktarı olan 266.442,08 TL'nin 145.442,08 TL'sinin kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait rıhtımda meydana gelen hasar bedelinin hurda değeri tenzili ile 119.792,70 USD olduğunu, poliçede söz konusu hasar için "beher hasarda toplam 100.000,00 USD" şeklinde muafiyet bulunması nedeniyle, hurda ile muafiyet tenzili sonucu 19.792,70 USD'nin "ibraname, mutabakatname ve tazminat makbuzu" ile davacı şirkete ödendiğini, bu nedenle başka bir talepte bulunulmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; ... isimli geminin ... limanında iken davacı şirkete ait tren ferisi rıhtımına defalarca çarparak yaslanma dolfenlerinin bunlar üzerindeki usurmaçaların, kilitleme usurmaçalarının ve tren ferisinin hasarlanmasına sebep olması nedeniyle meydana gelen maddi zararın sigorta şirketince karşılanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 95.079 TL’nin ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.862,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5601, Karar No: 2021/3234, Tarih: 17.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5601 E.  ,  2021/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 17/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2592, Karar No: 2023/10363, Tarih: 27.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/2592 E.  ,  2023/10363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/502 E., 2016/267 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2014/502 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik incelemeye dayalı olarak verilen beraat kararlarının usul ve kanuna

aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıklar ... ve ...'nın ... Alüminyum San Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı ve yetkilileri oldukları, sanık ...'in ise aynı şirketin gümrük müşaviri olduğu, suç tarihinde Erenköy Gümrük Müdürlüğü personeli tarafından ihraç ürünü olan ... Alüminyum San ve Tic. Ltd. Şti. adına tescilli, 01.07.2014 tarihli, 14341200EX176650 sayılı ihracat beyannamesi muhteviyatı eşyanın yapılan fizikî muayenesi ve ekli evraklarının incelenmesinde; 128 kap, 150 adet beyan edilen demonte çift kişilik okul sırası cinsi eşyanın 90 adet olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

2.01.07.2014 tarihli, 14341200EX176650 sayılı ihracat beyannamesi ekinde yer alan ... Alüminyum San Tic. Ltd. Şti. tarafından kesilen 23.06.2014 tarihli faturada malın cinsinin "demonte çift kişilik okul sırası", miktarının 150 adet olarak belirtildiği görülmüştür.

3.... Alüminyum San Tic. Ltd. Şti. tarafından Erenköy Gümrük Müdürlüğü'ne hitaben yazılan 11.07.2014 tarihli dilekçede, birim fiyatı olan 150,00 TL'nin yanlışlıkla 150 adet şeklinde yazıldığını beyan ettikleri ve ekinde imalatçı firma tarafından, ... Alüminyum San Tic. Ltd. Şti'ye kesilen 23.06.2014 tarihli faturanın sunulduğu, bu faturada malın cinsinin "demonte çift kişilik okul sırası", "miktarının 90 adet" ve "birim fiyatının 150,00 TL" olarak belirtildiği görülmüştür.

4.11.07.2014 tarihinde gümrük memurlarınca yapılan sayımda 128 kap içinde toplam 90 adet demonte çift kişilik okul sırasının tespit edildiği görülmüştür.

4.11.07.2014 tarihinde gümrük memurlarınca yapılan sayımda 128 kap içinde toplam 90 adet demonte çift kişilik okul sırasının tespit edildiği görülmüştür.

5.Sanık ... savunmasında, ihracatnameye eklenen faturada sehven ihrac edilen eşyalara ilişkin TL kısmına 150 adet sıra olarak yazdığını, aslında tedarik faturasında 90 adet ihraç edildiğinin açık olduğunu, tamamen kafasının karışık olduğu anda fatura kesilmesinden kaynaklandığını, ayrıca söz konusu malların katma değer vergisi ödenmek suretiyle alındığını beyan etmiştir.

6. Sanık ... savunmasında, ilk defa Irak'ın kendilerinden okul sırası talep ettiğini, tedarikçi firma olduklarını, ancak eşinin suça konu eşyaların ihracat beyannamesine ekli olarak sunulan faturada tedarik faturasındaki TL yerine 150 adet sıra olarak yazdığını, tedarik faturasında ve çeki listesinde de 90 adet okul sırası ihraç ettiklerinin açık olduğunu beyan etmiştir.

7.Sanık ... savunmasında, Göze Gümrük Müşavirliğinde çalıştığını, ... Alüminyum San. Tic. Lim. Şti. yetkililerinin Irak'a okul sırası ihraç edeceklerini bildirerek fatura düzenleyip buna göre ihracat beyannamesi düzenlenmesini istediklerini, kendisinin de davaya konu olan 01/07/2014 tarihli 14341200EX176650 sayılı ihracat beyannamesini verilen faturaya göre düzenlediğini, tedarik faturasında 90 adet okul sırasının ihraç edileceği, ihracat beyannamesi ekindeki asıl faturada ise 150 adet ihraç edilecek sıra yazıldığı için 11.07.2014 tarihli beyanname iptali konusunda başvuruda bulunduklarını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın vekilinin

yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2014/502 Esas, 2016/267 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6471, Karar No: 2009/6844, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6471 E.  ,  2009/6844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.11.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali kıyı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalıya ait 304 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 30 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını belirterek, bu kısmın iptali ile kıyı olarak terkini isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkeme, davalı vekilinin temyiz istemi süresinde yapılmadığından reddine karar vermiştir.

Davalı ... mahkemece karar verildikten sonra kendisini temsil için avukat tutmuş ve vekili Av .... 22.08.2007 tarihli ve havale edilmiş dilekçe ile kararın asile değil kendisine tebliğ edilmesini istemiştir. Buna rağmen gerekçeli karar 14.09.2007 tarihinde davalı asile tebliğ edilmiştir. Davalı ... vekili tarafından 27.09.2007 tarihinde yapılan temyiz istemi de süresinde yapılmadığından reddedilmiştir. Kararın davalı asile tebliği doğru olmayıp vekile yapılması gerektiğinden ve temyizin süresinde olduğu kabul edilerek ret kararının kaldırılarak, esasa yönelik hükmün temyizen incelenmesi gerekmiştir. Esasa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Mahkemenin 13.11.2007 tarihli temyiz isteminin reddi kararının kaldırılmasına, 31.07.2007 tarihli kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3528, Karar No: 2022/361, Tarih: 13.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3528 E.  ,  2022/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2012 tarih ve 2012/1838 Esas sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporuna atıf yapılarak sanık hakkında “2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu ve birbirlerine dönüşmeyeceği, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken tek hüküm kurulması ve sahte fatura düzenleme suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde düzenlendiği ve cezasının alt sınırının 3 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeden, uygulama maddesinin aynı Kanun’un 359/a-2 maddesi olarak kabul edilip temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2012 tarih ve 2012/1838 Esas sayılı iddianamesi ve 21.09.2011 tarih ve 2011/M-19 sayılı komisyon mütalaası ile atıf yapılan vergi suçu raporuna göre; sanığın sadece 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme eyleminden sorumlu olduğu belirtildiğinden, bu sanık bakımından suç tarihinin en aleyhe kabulle "31.12.2006" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2012 tarih ve 2012/1838 Esas sayılı iddianamesi ve 21.09.2011 tarih ve 2011/M-19 sayılı komisyon mütalaası ile atıf yapılan vergi suçu raporuna göre; sanığın sadece 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme eyleminden sorumlu olduğu belirtildiğinden, bu sanık bakımından suç tarihinin en aleyhe kabulle "31.12.2006" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.