muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14678, Karar No: 2019/2839, Tarih: 27.03.2019

Mahkemece ceza ve tazminat dosyaları celp edilmek suretiyle, bu dosyalarda yapılan araştırmalar ve tespitler gözetilerek olayın oluş şekli, maddi olgu belirlenmeli, davalı şirketin işin yapılması esnasında yüklenici ...'a talimat verme veya yapılan işi denetleme yetkisinin olup olmadığı tespit edilmeli, olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçları irdeleyen, kusur aidiyet ve oranlarını gerekçeleriyle belirleyen, kusur raporları arasındaki çelişkiyi gideren denetime elverişli kusur raporu alınmalı, kusur raporunda davalı ... Profil şirketinin istisna akdi kapsamında, kaza olayında 3. kişi konumunda olduğu dikkate alınarak yukarıda açıklandığı üzere genel hükümlere göre sorumluluğu irdelenmeli, elde edilecek sonuç değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları gözetmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan ... ve ... Profil Boru San. Tic. Ltd. Şti. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2838, Karar No: 2020/7320, Tarih: 15.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2838 E.  ,  2020/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıklar hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davalarında; sanıkların savunmalarında; kendilerine iş bulacağını söyleyen ... isimli kişi ile notere giderek bazı belgeler imzaladıklarını ve söz konusu şirketten haberdar olmadıklarını savunmaları, 11.11.2012 tarihli vergi tekniği raporunda ise sanık ...’nın ... ile notere gittiklerinde orada ..., ... ve ... isimli şahısların bulunduğunu ve ...’nin bunlar sizin işverenleriniz dediği şeklindeki beyanı karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a)Sanıkların savunmalarında isimleri geçen ..., ..., ... ve ...’in açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi ile duruşmaya celp edilmeleri, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları bulunduğu da hatırlatılarak tanık sıfatıyla sanıkların savunmaları doğrultusunda bilgilerine başvurulması,

b)Sanıklar tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının, vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilebilmesi halinde dosyaya getirtilmesi, faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıkların veya ..., ..., ... ve ...’in eli ürünü olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c)Faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıkların ya da diğer kişilerin eli ürünü olmadığının belirlenmesi halinde; faturaları kullanan kişi ya da şirket yetkililerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle duruşmaya celp edilmeleri, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak sanıkların savunması doğrultusunda tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, faturaları kullanan tanıklardan faturaları kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları hususlarının ayrıntılı olarak sorulması,

d)Suç tarihlerinde mükellefiyet adına verilen matrahlı KDV beyannamelerinin kimin tarafından verildiğinin de araştırılması, muhasebeci tarafından verildiği tespit edilirse kimliği tespit edilerek tanık olarak dinlenilmesi, beyannameler için belgelerin kimin tarafından kendisine getirildiğinin sorulmasından sonra, sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2) Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda sahte fatura düzenleme eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı anlaşılmakla, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanıklar hakkında yazılı şekilde tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 15.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13780, Karar No: 2018/7419, Tarih: 03.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/13780 E.  ,  2018/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, icranın devamına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; 06.06.2000 tarihinde kesinleşen, kurum alacağının tahsiline yönelik ilama istinaden davacı Kurum tarafından borçlu ... hakkında ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2000/3108 sayılı dosyasından 07.08.2000 tarihinde icra takibi başlatıldığı, 18.04.2001 tarihinde borçlunun taşınmazına haciz konulduğu, dosya takipsizlik nedeniyle işlemden kaldırıldığından Kurumun yenileme talebine istinaden 24.01.2010 tarihinde dosyanın yenilenerek 2010/1638 sayılı esasa kaydedildiği, borçlu ...'ın vefat etmesi nedeniyle mirasçılarına icra emrinin tebliğ edildiği, 28.03.2011 tarihinde mirasçıların banka kayıtlarına ve tapu kayıtlarına haciz şerhi konulması için müzekkere yazıldığı, bu işlemin üzerine başka işlem yapılmadığından dolayı bir yıl sonra dosyanın yeniden işlemden kaldırıldığı ve Kurumun yenileme talebi üzerine dosyanın yenilenerek 2012/6376 sayılı esasa kaydının yapıldığı ve mirasçılara yenilime ile ilgili tebligat yapıldığı, mirasçılar tarafından ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/449 sayılı esasında alacağın zamanaşımına uğradığının tespiti,takibin iptali talebi ile dava açtıkları ve mahkemenin 11.04.2013 tarihli kararı ile ilamlı takibe konu alacak öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan zamanaşımı nedeniyle icranın geri bırakılmasına kesin olarak karar verildiği, davacı Kurum tarafından icranın geri bsırakılması kararının kaldırılarak icranın devamına karar verilmesi talebi ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/182 sayılı esasında işbu davanın açıldığı ve mahkemenin 25.12.2013 tarihli kararı ile davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

TBK 146. Maddesine göre kununda aksine bir hüküm bulunmadıkça her alacak 10 yıllık zamanaşımına tabidir. Aynı kanunun 154. Maddesinde zamanaşımını kesen nedaenler arasında dava açılması (takip başlatılması) sayılmış olup,156. Madddede " Zamanaşımının kesilmesiyle yeni bir süre işlemeye başlar.Borç bir senetle ikrar edilmiş veya bir mahkeme ya da hakem kararına bağlanmış ise yeni süre her zaman 10 yıldır." 157.meddede ise "Bir dava veya defi yolu ile kesilmiş olan zamanaşımı dava süresince tarafların yargılamaya ilişkin her işleminden ve hakimin her kararından sonra yeniden başlar. Zamanaşımı icra takibi ile kesilmişse, alacağın takibine ilişkin her işlemden sonra yeniden işlemeye başlar. " düzenlemeleri yer almaktadır.

2004 sayılı İcra-İflas Kanunu'nun 39/1. maddesinde ''İlama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.'' hükmü düzenlenmiştir. Zamanaşımının kesilmesi için alacaklının, icra dosyasında takibin devamını sağlayıcı nitelikte taleplerde bulunması ve takibi işlemsiz bırakmaması gerekir.

Somut olayda, 07.08.2000 tarihinde takip başlatıldıktan sonra, 18.04.2001 tarihinde borçlunun taşınmazına, 28.03.2011 tarihinde borçlunun mirasçılarının banka hesaplarına ve tapu kayıtlarına haciz konulması yönünde müzekkere yazıldığı, bu şekilde takibin devamını sağlayan işlemler yapıldığı görülmektedir. Takibin devamına yönelik 28.03 2011 tarihli haciz müzekkeresi ile zamanaşımı kesildiğinden, on yıllık zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlayacaktır. Bu nedenle zamanaşımı süresi dolmamış olup, mahkemece, esasa girilip yapılacak yargılama sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın zamanaşımı nedeniyle reddi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup,bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 03.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37874, Karar No: 2017/20068, Tarih: 02.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/37874 E.  ,  2017/20068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı şirket bünyesinde arıza bakım ve onarım teknisyeni olarak işe başladığını, işe başlarken taahhüt edilen ayda 200,00 TL yol, 300,00 TL yemek yardımı ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin tüm haklarının saklı kalması koşulu ile ödenmeyen; 400,00 TL yemek ücreti, 400,00 TL yol ücreti olmak üzere toplam 800,00 TL ‘nin dava tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının müvekkili şirketten ihale usulü anahtar teslimi işi alan yüklenici şirketin işçisi olması sebebi ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan işlem sonrasında toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, "Yapılması gereken, ihbarı talep edilen tüm alt işveren şirketlere ihbar dilekçesi ve dava dilekçesinin tebliği sağlanarak ve tebliğ edildiğine dair tebligat parçaları eksiksiz dosya arasına alınarak ihbar edilen taşeron şirket/şirketlerin, sunmaları halinde beyan dilekçeleri ile varsa delilleri dosya arasına alınmalı, ihbar olunan şirketlerin yargılamayı takip etmemeleri halinde ise asıl işveren olan davalı şirketin cevap dilekçesinde ve aşamalarda belirttiği üzere davacı işçiye ait özlük dosyası ile bordro gibi ödeme belgelerinin ve hizmet alım sözleşmelerinin birer suretlerinin söz konusu alt işveren şirketlerden müzekkere ile celp edilerek, gerekmesi halinde yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. " denilmiştir.

Mahkemece bozma ilamı sonrasında ihbar edilmesi gereken şirketlere davanın ihbar edildiği ve ücret bordrosu, hizmet sözleşmesi, puantaj kayıtları olmak kaydıyla iş yeri şahsi dosyasının istenildiğini içeren müzekkereler yazıldığı fakat ihbar olunan şirketlerden sadece ... Temizlik şirketi tarafından davacıya ait 2014 Şubat-2016 Ocak ayları bordrolarının sunulduğu, ancak bordrolarda yemek ve yol ücreti tahakkuklarının yapılmadığı görülmüş, bilirkişi tarafından da bu nedenle yeni hesaplama yapılmamıştır.

Somut olayda davacı, kesintisiz olarak davalı işyerinde çalıştığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da davacının talepleri doğrultusunda hizmet döküm cetvelinde de belli olduğu üzere 02/07/2010 tarihinde çalışmaya başladığı tarih ile dava tarihi olan 03/06/2014 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış fakat kesintili çalışmanın olduğu aylar dışlanmaksızın hesaplamaya gidilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuştur. Dosya içeriğine göre Sosyal Güvenlik Kurumu Hizmet Dökümünde çalışma süresinin kesintili olduğu, davacı her ne kadar kesintisiz çalıştığını ileri sürmüş ise de sigorta kayıtlarının aksini gösteren her hangi delil sunmadığı ve bu hususta tanık da dinletmediği anlaşılmaktadır. Bu halde sigorta kayıtları esas alınarak kesinti görünen aylar dışlanmak sureti ile dava konusu alacakların tespiti gerekirken, hatalı bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1214, Karar No: 2024/2082, Tarih: 11.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1214 E.  ,  2024/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/300 E., 2022/558 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi, ecrimisil davasından dolayı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 11.06.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen taraflardan gelen olmadığı anlaşılmakla, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinde incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İlk derece mahkemesinin 16.03.2017 tarihli ve 2014/38 E., 2017/176 K. sayılı ilk kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekilince, istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 10.07.2018 tarihli, 2017/976 E., 2018/961 K. sayılı kararıyla, istinaf başvuruları kısmen kabul edilerek, ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılıp yeniden esas hakkında karar verilmiş, bu karar, davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin (Kapatılan 15. Hukuk Dairesi) 17.04.2019 tarihli, 2018/5221 E., 2019/1843 K. Sayılı ilamında belirtilen nedenlerle, bölge adliye mahkemesi kararının davalı ... yararına bozulmasına karar verilmiştir. Fakat bozma ilamında sehven dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizin az yukarıda belirtilen bozma kararında, Bölge Adliye Mahkemesinin yeniden esas hakında verdiği 10.07.2018 tarihli karar bozulmuştur. Bu durumda, 6100 sayılı HMK'nın 373/2 inci maddesi uyarınca, bozma üzerine işin esası hakkında karar verme yetki ve görevi, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine ait olup, dosyanın sehven gönderildiği İlk derece mahkemesince işin esası hakkında verilen 27.10.2022 tarihli son karar yok hükmünde olduğundan, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli, 2019/300 E., 2022/558 K. sayılı kararının yok hükmünde olduğunun tespit ile kararın ORTADAN KALDIRILMASINA, davanın esası hakkında karar verilmek üzere, 6100 sayılı HMK’nın 373/2 inci maddesi uyarınca, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, kararın bir örneğinin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 11.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9006, Karar No: 2016/14808, Tarih: 14.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9006 E.  ,  2016/14808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedeli, trt payı ve bu bedeller üzerinden KDV adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 7.000,00 TL nin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; elektrik tüketim bedellerinin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından belirlendiği, kurul kararının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun bir düzenleyici işlemi olarak dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları ve EPDK'nın düzenleyici işlemlerinin idari yargı denetimine tabi olduğu gerekçesiyle davanın idari yargının görevine girdiğinden dava şartı yokluğu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava yersiz tahsil edildiği iddia edilen elektrik faturalarına yansıtılan kaçak kullanım bedeli, iletim, dağıtım bedeli ve sayaç okuma bedeli adı altında haksız tahsil edildiği iddia edilen bedellerin istirdadına ilişkin olup, uyuşmazlık özel hukuk ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Dava da; EPDK kararlarının kanuna aykırı olduğu iddia edilerek, kurul kararının iptali istenmediğine göre davaya bakmaya Adli Yargı görevlidir.

Bu durumda mahkemece, davacı ve davalının tüm delilleri toplanarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12773, Karar No: 2022/2028, Tarih: 14.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/12773 E.  ,  2022/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itirazların Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin suça sürüklenen çocuklar ... ve ... bakımından 18/07/2016 günlü, 2016/651 D. iş sayılı kararı, suça sürüklenen ... bakımından ise 24/08/2016 günlü, 2016/777 D. iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve bahse konu kararların itiraz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan; sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyizitirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/02/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8001, Karar No: 2023/83, Tarih: 18.01.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8001 E.  ,  2023/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/307 E., 2022/365 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/47 E., 2021/71 K.

Taraflar arasındaki tevdi mahalli belirlenmesi talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince talebin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın karşı tarafça istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı karşı tarafça temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 14.10.2022 tarihli ek kararla talebin niteliği gereği kararın kesin olduğu ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar karşı tarafça temyiz edilmekle; Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davanın (talebin) niteliği gereği hükmün kesin olduğu ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle karşı tarafın temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 14.10.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan, temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.10.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.