muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7673, Karar No: 2016/9411, Tarih: 07.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/7673 E.  ,  2016/9411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, iş kazasının, meslekte kazanma gücü kayıp oranının ve maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9735, Karar No: 2024/11332, Tarih: 12.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9735 E.  ,  2024/11332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/32 E., 2024/1285 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 55. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/370 E., 2023/666 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2020 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yapılan yargılama sonunda, 10.03.2022 tarihli karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut davada verilen hükmün, davalı bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak mahiyette ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19843, Karar No: 2015/4825, Tarih: 24.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19843 E.  ,  2015/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, hükmün kesin olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davacılar vekilince bu defa temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği ...'ın davalıya trafik sigortalı araç ile tek taraflı olarak yaptığı kazada yaşamını yitirdiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 150,00'şer TL toplamı 300,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, meydana gelen kazada ölen kişinin tamamen kusurlu olması nedeniyle uzamış ceza zamanaşımı süresinin uygulanamayacağını belirterek zamanaşımı itirazında bulunmuş; davanın esastan da reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, 01/10/2013 tarihli ek karar ile verilen kararın miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş; davacılar vekilince temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar temyiz edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece verilen 01/10/2013 tarihli ek karar, davacılar vekiline 07/10/2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup söz konusu karar, davacılar vekili tarafından 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 432/5. maddesi gereğince yedi günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 21/10/2013 tarihinde temyiz edilmiştir.

Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan ek karara yönelik temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 24/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17513, Karar No: 2018/8048, Tarih: 23.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/17513 E.  ,  2018/8048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılan ...'ın ikametlerinden saat 08.30'da, müşteki ...'ın ise saat 14.20'de ayrıldıkları, ikametlerine döndüklerinde ise saatin 21.15 olduğu ve katılan ...'un mahkemede alınan beyanında eve döndüklerinde akşamüstü olduğunu havanın kararmadığını beyan etmesi karşısında "şüpheden sanık yararlanır" kuralı uyarınca eylemin gündüz saatlerinde işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden aleyhe değerlendirilerek koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 143/1 ve 116/4 maddelerinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle fazla cezalara hükmedilmesi,

2-Çalınan eşyaların maddi değeri olmayan iki adet imitasyon kolye ve bir adet inci kolye olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan değerin az olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.05.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29868, Karar No: 2012/15021, Tarih: 03.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/29868 E.  ,  2012/15021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şuhut İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki  taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2)Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla 13.05.2010 tarihinde icra takibine geçilmiş olup; ödeme emri 31.05.2010 tarihinde itiraz eden borçluya tebliğ edilmiştir. Borçlunun takibin kesinleşmesinden önce yapmış olduğu ödemelere istinaden icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borcun takip dosyasına yatırılması sebebiyle, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm tesis edildiği görülmektedir.  Hemen belirtmek gerekir ki; İİK'nun 169/a-1. maddesi hükmü aynen; “Hakim, duruşma sonucunda borcun olmadığının veya itfa veya imhal edildiğinin resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispatı halinde itirazı kabul eder” düzenlemesini içermektedir. Borçlu İİK'nun 168/5 ve 169. maddeleri uyarınca yasal 5 günlük sürede borca itiraz etmiş, itiraz dilekçesi ekinde tahsilat makbuzlarına dayanmıştır. Borçlu şikayetinden açıkça feragat etmediği sürece, borcun ödenmesi ya da icra takip dosyasının infaz edilmiş olması itirazın incelenmesine engel değildir. Kaldı ki, borçlu, ödemeyi icra tehdidi altında yaptığını, bunun borcu kabul ettiği anlamına gelmediğini belirtmiş ve duruşmada da borcu cebri icra tehdidi altında ödemek zorunda kaldığını, itirazlarının devam ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan İİK'nun 169/a-1. maddesi de gözetilerek, sözü edilen bu ödemeler ile ilgili belge asılları dosyaya celp edilip, yapılan ödemelerin takibe konu senede ilişkin olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6704, Karar No: 2023/174, Tarih: 19.01.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/6704 E.  ,  2023/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Taksirle öldürme

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılanlar vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 02/05/2018 tarih ve 2018/36 Esas 2018/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan beraat kararı verildiği, verilen hükme karşı katılan vekilinin istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmıştır.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin, 11.03.2019 tarih ve 2018/2400 E., 2019/803 K. sayılı kararında; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine, istinaf başvurusunda ileri sürülen sebepler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.09.2021 tarihli ve 2019/47624 sayılı, temyiz talebinin esastan reddi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyizi;

1. Sanığın kusurlu olduğuna,

2.Eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 02/05/2018 tarih ve 2018/36 Esas 2018/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

"31/07/2017 tarihinde ... ilçesi Karakurt köyü, Karakurt-Horasan yolu 9. Kilometresinde sanık ...'un sevk ve idaresindeki ... ile maktul ...''ın sevk ve idaresindekiki aracın çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında maktul ...'ın vefat ettiği, katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, bu kapsamda sanığın taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

"31/07/2017 tarihinde ... ilçesi Karakurt köyü, Karakurt-Horasan yolu 9. Kilometresinde sanık ...'un sevk ve idaresindeki ... ile maktul ...''ın sevk ve idaresindekiki aracın çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında maktul ...'ın vefat ettiği, katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, bu kapsamda sanığın taksirle ölüme ve yaralanmaya neden olma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Kaza sonrası trafik ekiplerince düzenlenen Ölümlü/Yaralanmalı Trafik Kazası Tespit Tutanağında kazanın oluşumunda ...'ın aracının hızını, aracın yük ve teknik özelliğine görüş, yol, hava ve trafik durumunun getirdiği şartlara uydurmamak maddesini ihlal ettiğine dair görüş ve kanaate varılması, Trafik Kazası Ekip Bilgi Tutanağı'nda sanık ...'un herhangi bir kusurunun olmadığı görüş ve kanaatine varılması, 05/09/2017 tarihli Trafik Bilirkişi Raporunda Sanık ...'un kazada kusurlu olmadığı kanaatine varılması, nihayetinde 11/01/2018 tarihli Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporda ise mevcut bulgulara göre kesin kanaate varılamayıp, alternatifli kusur dağılımına gidilerek kusur durumu belirtilmiş olup, sanığın üzerine atılı Taksirle Ölüme ve Yaralanmaya Neden Olma suçunu işlediğine dair soyut iddia dışında, her türlü şüpheden uzak, açık, kesin, inandırıcı ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, öte yandan ayrıca katılan ...'nın da hazırlık ifadelerinde tırın içerisinde bulunan sanık Tugay'ın ne yaptığı noktasında herhangi bir anlatımının olmamasına rağmen mahkememiz nezdinde alınan ifadesinde "tır şoförünün kafası direksiyone eğilmiş vaziyette idi, direksiyondan kafasını kaldırdı, bizi gördü ..." şeklinde beyanlarda bulunması itibariyle çelişkili anlatımları da gözetildiğinde sanığın atılı suçu işlediği yönünde mahkememiz nezdinde şüphe hasıl olduğu ve şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği gözetilerek yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar vermek gerekmiştir. " gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verildiği, verilen hükme karşı katılan vekilinin istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalardaki beyanlarında normal hızında ve şeridinde seyir halindeyken yanından bir ... geçtiğini, bu aracın yanından geçmesi ile birlikte aracının sol arka köşesinde bir patlatma sesi gibi duyduğunu, aracını durdurup aynadan baktığında yanından geçen aracın kendi aracına çarptığını gördüğünü ifade etmiştir.

2. Sanığın aşamalardaki beyanlarında normal hızında ve şeridinde seyir halindeyken yanından bir ... geçtiğini, bu aracın yanından geçmesi ile birlikte aracının sol arka köşesinde bir patlatma sesi gibi duyduğunu, aracını durdurup aynadan baktığında yanından geçen aracın kendi aracına çarptığını gördüğünü ifade etmiştir.

3. Katılan ..., 01.08.2014 tarihli soruşturma aşamasındaki beyanında "eşi Zarif 'in kullandığı ... ile ... iline gittiklerini, bu sırada ... yağdığını, yerlerin ıslak olduğunu, viraja doğru ilerlerken karşıdan süratle bir tır geldiğini, tır şoförünün tam virajı alacakken, tırın çekici kısmını (şoförün tırın kullandığı kısım) sağ tarafa doğru yani kendi şeridine kırdığını fakat tırın dorsesinin kendilerinin şeridinde kaldığını, tırın süratli olması ve yerin kaygan olmasından dolayı tırın dorsesinin sol arka kısmının aracın sol ön kısmına çarptığını, çarptıktan sonra yolun sağına doğru savrulduklarını, aracın yoldaki bariyerlere çarparak durduğunu" ifade etmiştir.

4. Dosya içinde yer alan 01.08.2017 tarihli Trafik Kazası Ekip Bilgi Tutanağına göre ... istikametinden gelerek ... istikametine seyretmekte olan ... yönetimindeki 06 EV 8904 plakalı panelvanın sağanak yağmurdan dolayı kayganlaşan yol ve azalan görüş mesafesi nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek aracın arka kısmının virajın dışına doğru kızaklamaya başladığı, sürüş açısı virajın içine doğru yönelen aracın kazandığı ivmeden dolayı harekete devam ederek yaklaşık 50 cm kadar karşı şeride girdiği ve ... istikametinden gelerek ... istikametine seyretmekte olan ... yönetimindeki 76 AG 708 plakalı çekiciye bağlı 76 AF 667 plakalı yarı römorkun sol arka kısmına aracının sol ön kısmıyla çarptığı ve savrularak sağ arka kısmıyla da bariyere çarparak anlaşılmış olup, kaza tespit tutanağına göre sürücü ...' ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanun'unun 52 inci maddesinin birinci fıkrasının b bendi gereğince aracın hızını aracın yük ve teknik özelliğine yol hava ve trafik durumunun getirdiği şartlara uydurmamak maddesini ihlal etmesi nedeniyle kusurlu olduğu, sanık ...' un ise herhangi bir kusuru olmadığı görüş ve kanaatine varılmıştır. Bu görüş ve kanaate varılmasında; 76 AG 708 plakalı çekicinin takograf raporuna göre hızının kaza anında 65-70 km aralığında olduğu ve yol üzerinde herhangi bir manevra izinin bulunmadığı, kendi şeridi içerisinde ve doğru istikamette seyrettiği, yapılan alkol kontrolünde sürücü ...'un alkollü olmadığının anlaşıldığı, kaza yerine varıldığında yolun kullanılmayan kısımlarının hala ıslak olduğu görüldüğünden kaza anında havanın yağışlı ve yolun ıslak olduğu kanaatine varıldığı, etrafa saçılan parçaların başlangıç noktası ve saçılma yönü, yol üzerindeki izlerin yönü, bariyer üzerindeki izler, araçların son duruş pozisyonu, araçlardaki hasarlanma şekli ve miktarı incelendiğinde ... yönetimindeki 06 EV 8904 plakalı panelvanın kontrolden çıkarak viraj içine doğru yönelip yaklaşık 50 cm kadar karşı şeride geçtiği ve çarpışmanın karşı şeritte meydana geldiği tespitleri yer almaktadır.

5. Mahkeme keşfi ve 05/09/2017 tarihli trafik bilirkişi raporunda sanık ...'un kazada kusurlu olmadığı, ölen ...'ın aracının hızını, aracın yük ve teknik özelliğine görüş, yol, hava ve trafik durumunun getirdiği şartlara uydurmamak maddesini ihlal ettiğinden kusurlu olduğu belirtilmiştir.

6. Sanığın adlî sicil kaydı ve nüfus kaydı, dosyada bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin,11.03.2019 tarih ve 2018/2400 E., 2019/803 K. sayılı kararında;

6. Sanığın adlî sicil kaydı ve nüfus kaydı, dosyada bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin,11.03.2019 tarih ve 2018/2400 E., 2019/803 K. sayılı kararında;

"İddia, sanık savunması, katılan beyanları, trafik kaza tespit tutanağı, otopsi tutanağı, adli raporlar, trafik kazası ekip bilgi tutanağı, olay yer görgü ve tespit tutanağı, bilirkişi raporu, ATK Trafik İhtisas Dairesi raporu, katılanlar vekili tarafından dosyaya sunulan olay yeri krokisi ve fotoğrafları, katılanlar vekili tarafından sunulan 08/03/2019 tarihli uzman görüşü teknik raporu Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Güvenliği Dairesi uzmanlarından oluşan bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 07/01/2019 tarihli rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Dairemizce kusur durumunun değerlendirilmesi amacıyla davanın yeniden görülmesine karar verilmiş ise de, istinaf aşamasında Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Güvenliği Dairesi uzmanları tarafından düzenlenen rapora göre de sanığın olayda kusurunun bulunmadığı dikkate alınarak;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, inceleme konusu hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesi ile sanık hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

2.İstinaf aşamasında alınan Karayolları Trafik Dairesi Başkanlığından alınan 07.01.2019 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre;

Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre yol üzerinde 06 EV 8904 plakalı aracın seyir şeridi üzerinde ıslak zeminde kayma (sürtünme) izlerinin mevcut olduğu tespit edilmiştir. İki ... arasındaki çarpışmanın ise 06 EV 8904 plakalı aracın sol ön kesimi ve 76 AF 667 plakalı yarı römorkun sol arka tekerlek kısmı bölgeleri arasında gerçekleştiği, bu çarpışma noktasının da 76 AG 708-76 AF 667 plakalı yarı römorklu ... kompozisyonun seyir şeridi üzerinde orta şerit çizgisine 50 cm mesafede bulunduğu, Olayın meydana gelişi ve dosya muhteviyatında bulunan bilgi belge ve beyanlar ile taraf açıklamaları incelendiğinde 06 EV 8904 plakalı aracın sürücüsü ...'ın yağışlı hava ve ıslak yol koşullarının hakim olduğu bir anda tedbirsiz davranışlar göstererek 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 52.Maddesine aykırı hareket ettiği tespit edilmiştir. Ayrıca sürücü ...'ın olayın gelişimi esnasında, ıslak yol zemini üzerinde uyguladığı etkili fren tedbiri nedeniyle de savrularak iki yönlü karayolunda karşı yönden gelen trafiğin kullandığı seyir şeride girmesi ile şerit tecavüzü yaptığı ve bu nedenle de dava konusu kazanın oluşumuna sebebiyet verdiği görülmektedir. Açıklanan bu hatalı davranışları sonrasında sürücü ...'ın yine aynı Kanunun 84.Maddesi gereği de meydana gelen olayda tamamen kusurlu olduğu,kendi şeridinde seyrini sürdüren ...’un kusurunun olmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde bölge adliye mahkemesinin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Katılanlar Vekilinin Eksik İncelemeye Ve Kusura İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Kaza tespit tutanağı, trafik kazası ekip bilgi tutanağı, trafik bilirkişi raporu ile uyumlu Karayolları Trafik Dairesi Başkanlığından alınan 07.01.2019 tarihli bilirkişi heyet raporunun, oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin, 11.03.2019 tarih ve 2018/2400 E., 2019/803 K. sayılı kararında; katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.