muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18689, Karar No: 2014/26902, Tarih: 20.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18689 E.  ,  2014/26902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/159-2013/387

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğu gibi, taşınmazın konumu itibariyle de dava konusu taşınmaza oldukca uzak mahalde bulunduğu anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/646, Karar No: 2010/6139, Tarih: 28.04.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/646 E.  ,  2010/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı kanunu muhalefet

HÜKÜM : Beraatlerine, kamu davasının TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-1998 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

26.01.1999 olan suç tarihi itibariyle hüküm tarihinde 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak temyiz inceleme tarihi itibariyle anılan yasa maddelerinde öngörülen zamanaşımı sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından sanıklar hakkındaki 1998 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasının anılan maddeler gereğince zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA,

II-1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının ORTADAN KALDIRILMASINA, 28.04.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35456, Karar No: 2019/5896, Tarih: 18.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/35456 E.  ,  2019/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirket emrinde 5901199810707 sigorta sicil nosu ile 22/03/2011 tarihinden itibaren belirsiz süreli hizmet akdi ile elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davalı şirketin hiçbir sebep göstermeksizin 29/04/2014 tarihinde müvekkilinin iş akdini feshettiğini iddia ederek, bakiye kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının son aylık brüt ücreti ve sağlanan diğer menfaatlerin ilavesi suretiyle ödendiğini, kıdem tazminatında eksik ödeme olmadığını, fazla çalışmanın yapıldığı aylarda bordroda fazla çalışmalarının gösterildiğini ve ödemelerinin yapıldığını, işyerlerinde dini bayramlarda herhangi bir çalışma yapılmadığını, çalışma olan diğer genel tatillerde çalışanların ücretlerinin ödendiğini, davacının asgari geçim indirimi alacağına ilişkin ödemelerin yapıldığının bordro ile sabit olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin asgari geçim indirimi alacağının ödenip ödenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasa'nın 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, T.C. Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, işveren tarafından davacıya ait imzasız ücret bordrolarının dosyaya sunulduğu ve bordrolarda asgari geçim indirimi tahakkuku olduğu, yine mahkemece getirtilen bir kısım banka kayıtlarında davacıya asgari geçim indirimi dahil bordrolarda yazılı net tutarın ödendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece alınan bilirkişi kök ve ek raporları dosyadaki bordro ve banka kayıtları ile uyumlu olmadığı gibi karar gerekçesinde "..asgari geçim indirimi alacağı yönünden de davalı tarafça sunulan imzasız ücret bordrolarında sadece 2011 yılı 6 ve 7. aylar, 2012 yılı 7 ve 8. aylar ile 2013 yılı 2. ayına dair fazla çalışma tahakkuku yapılmasına rağmen banka yazı cevaplarında bu aylara ilişkin bir ödemeye rastlanılmadığından söz konusu ödemelerin yapıldığı ispatlanamamış kabul edilerek.." denilmek suretiyle kök rapora itibar edildiği belirtilmiş ancak hüküm de ek rapordaki hesaplamaya göre karar verilerek gerekçe-hüküm çelişkisi de yaratılmıştır.

Bu nedenle, mahkemece yeniden ek rapor alınarak bordrolar ve banka kayıtları incelenip asgari geçim indirimi ödemelerinin yapılıp yapılmadığı kontrol edildikten sonra talep değerlendirilmelidir. Eksik inceleme sonucunda , gerekçe-hüküm çelişkisi de yaratılarak karar verilmesi HMK.nın 298/2. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Bu nedenle, mahkemece yeniden ek rapor alınarak bordrolar ve banka kayıtları incelenip asgari geçim indirimi ödemelerinin yapılıp yapılmadığı kontrol edildikten sonra talep değerlendirilmelidir. Eksik inceleme sonucunda , gerekçe-hüküm çelişkisi de yaratılarak karar verilmesi HMK.nın 298/2. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 18/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3557, Karar No: 2023/11136, Tarih: 16.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3557 E.  ,  2023/11136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/637 Esas, 2022/41 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Ordu ili, Altınordu ilçesi, ... Mahallesi 3007 ada 17 parsel (eski 179 parsel), 3008 ada 20 parsel (eski 46 parsel), 3008 ada 28 parsel (eski 40 parsel) ve 3008 ada 21 parselde (eski 44 parsel) kayıtlı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ile davacı idare adına tapuya tesciline ve yol olarak terkinine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05/02/2019 tarihli ve 2017/339 Esas, 2019/35 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararına karşı süresicinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2019/2452 Esas, 2019/2523 Karar sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2019/2452 Esas, 2019/2523 Karar sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 12.11.2020 tarihli ve 2019/12631 Esas, 2020/9930 Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karar sadece davacı idare vekili ile davalılardan ... vd. vekilleri tarafından istinaf edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen kamulaştırma bedeli, kararı istinaf etmeyen davalılar yönünden kesinleştiğinden ilk kararı istinaf etmeyen davalılar yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan; ilk kararı istinaf eden davalıların payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip adı geçene ödenmesine yönelik hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, tespit edilen bedel üzerinden tüm davalıların payını kapsar şekilde fark bedelin depo edilmesine ve bu bedele yasal faiz işletilmesine karar verilmesi ve idarece fazla yatırılan bedelin iadesine karar verilmemesi doğru görülmeyerek Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi Kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, belirlenen kamulaştırma bedelinin davalı tarafa ödenmesine ilk kararla terkin hususunda karar verildiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kapama fındık bahçesi verimi hesaplanırken verimin yüksek, masrafın düşük alındığını, hesaplamada uygulanan kapitalizasyon faizinin hatalı olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. Mahkemece verilen ilk karar bozma ile ortadan kalktığından dava konusu taşınmazların tapularının iptali ile tapudan yol olarak terkinine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin terkin hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi bozmayı gerektirir

4. Davacı idarece fazla bloke edilen bedelin davalılar tarafından bankadan çekilmişse çekildiği tarihe kadar varsa işlemiş nemaları ile davalıdan alınarak davacıya iadesine, çekilmemişse işlemiş nemalarıyla davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, tutar belirtilmeksizin artanın iadesine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hükmün 2 nci bendinde geçen "...Mahkememizin 18/10/2016 tarih 2015/842 Esas 2016/550 Karar sayılı kararı ile" ve " karar verildiğinden ve bu karar 2942 sayılı K.K.'nın 10/8.maddesi gereğince tapuda tescil-terkin hükmü yönünden kesin olduğundan bu konuda yeniden karar verilmesine gerek olmadığına" ibarelerinin hükümden çıkartılması; gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde geçen ‘artan paranın davacı idareye iadesine" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine ‘davacı idare tarafından ilk karardan önce fazla bloke edilen 1874,80 TL'nin payları oranında tüm davacılar, davacı idarece 05.02.2019 tarihli karar öncesi fazla bloke edilen 119.629,46 TL'nin ise ilk kararı istinaf etmeyen davalılar ... vd. tarafından bankadan çekilmişse çekildiği tarihe kadar varsa işlemiş nemaları ile adı geçenlerden alınarak davacıya iadesine, çekilmemişse işlemiş nemalarıyla davacıya iadesine" ibaresi yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9701, Karar No: 2012/20808, Tarih: 18.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9701 E.  ,  2012/20808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera ve ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygu- lama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ge- reğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12736, Karar No: 2016/2489, Tarih: 17.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/12736 E.  ,  2016/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza

Suç : Kenevir ekme, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün verildiği duruşma tutanağındaki katip imzası eksikliği inceleme öncesinde giderilmiştir.

1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen karara yönelik yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, temyiz incelemesine yer olmadığına gereğinin yetkili ve görevli itiraz merciince yerine getirilmesine,

2- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Kenevir ekme suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanığın elindeki poşetlerde ele geçirilen esrar maddesini, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; kenevir ektiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilemediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanları dışında, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.