muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12893, Karar No: 2020/3890, Tarih: 23.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/12893 E.  ,  2020/3890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet sanıklar ..., ..., ..., Emine Öner ve ... hakkında CMK’nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine, diğer sanıkların ise beraatlerine ilişkin hükümler katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosyada; 05.08.2017 tarihli ve 30145 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasındaki 15 günlük sürenin istinaf mahkemelerine ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle katılanlar vekilinin yanıltıldığı anlaşıldığından, katılanlar vekilinin yüzüne verilen 28.12.2017 tarihli hükme ilişkin 09.01.2018 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Dilovası Organize Sanayi Bölgesi içerisinde yer alan ve üzerinde herhangi bir ticari faaliyet gerçekleştirilmeyen 179 ada 9 parsel nolu taşınmazın 29.04.2011 tarihinde Marmara ... A.Ş tarafından satın alındığı, olay günü katılanların oğulları olan 12 yaşındaki Ayhan ve Hakan’ın hayvanlarını otlatmak için ikametlerine yakın olan araziye geldikleri, arazi içerisinde nasıl oluştuğu tespit edilemeyen yaklaşık 9.80\*10.60 genişliğindeki yaklaşık 10 metre derinliğindeki içerisine yağmur suları dolmuş kuyuya serinlemek amacıyla girdikleri ve boğularak hayatlarını kaybettikleri olayda;

I- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

I- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dilovası Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü görevine suç tarihinden 1 ay 9 gün önce getirilen sanık ...’in, organize sanayilerin işleyişi ile görev ve sorumluluklarını düzenleyen 4562 sayılı kanundaki düzenlemelerden organize sanayi bölgesindeki alt yapı ve genel hizmet tesisleri kurma görevinin yalnız organize sanayi bölgesinin yetkisinde olduğunun ve katılımcılara ait olmayan ortak alanlar üzerinde tasarrufda bulunabileceğinin düzenlendiği, yine organize sanayi bölgesinin giriş çıkışının kontrol altında bulundurulması gerektiğine yönelik de bir düzenleme bulunmadığı; her ne kadar bir kısım bilirkişi raporlarında sanığa suça konu arazinin hemen yanında bulunan, inşaatı tamamlanan organize sanayiye ait atık su fabrikasının inşaatı sırasında söz konusu arazinin şantiye alanı olarak kullanıldığı ve bu alandan alınan dolgu malzemesi sebebiyle çukurun oluşmuş olduğundan bahisle fabrikanın kabulünün bu çukurun eski hale getirilmesinin ardından yapılması gerektiğinden bahisle kusur izafe edilmiş ise de; söz konusu çukurun bu inşaat sırasında açıldığına ve arazinin şantiye alanı olarak kullanıldığına yönelik her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması sebebiyle böyle bir sorumluluk yüklenemeyeceği; kaldı ki sanığın, fabrika inşaatının yapımı ve kabulü sırasında da görevde olmadığının anlaşılması nedeniyle sanık ...’in kusursuz olduğuna yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanığın kusurlu olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar Hüseyin, Emine, Mehmet Ali ve Nihat hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklardan Hüseyin’in Marmara ... A.Ş’nin yönetim kurulu başkanı ve şirketi müstakilen temsil ile imzaya yetkili olduğu, sanık ...’nin kendisinin eşi olup yönetim kurulu üyesi olduğu, her ne kadar 24.06.2008 tarih ve 10565 numaralı vekaletname ile sanık ... tarafından şirketi temsile yetkili kılınmış ise de; fiilen işlerle ilgilenmediği, sanık ...’ın şirketin yönetim kurulu başkan yardımcısı, diğer sanık ...’nin ise şirket ortağı olduğu, şirketin bir aile şirketin olduğu, yazılı bir belge bulunmasa da sanıkların beyanlarından ve sanık ...’ın kabulünden şirketin gayrımenkul alım satımlarıyla sanık ...’ın fiilen ilgilendiğinin anlaşılması karşısında, söz konusu araziyi alımından önce gördüğüne ve içerisinde su dolu bir çukur olduğunu bildiğine dair delil bulunmayan sanıklara kusur izafe edilmesinin mümkün olmadığına yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanıkların kusurlu olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre, yukarıda izah edildiği üzere meydana gelen olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, satın aldığı etrafı tam olarak çevrili olmayan 3. kişilerin girişine mümkün, içerisinde su dolu derin bir çukur bulunan araziye yönelik gerekli kontrolleri yaptırmadığından ve buna yönelik tedbir almadığından tali kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması katılanlar vekilinin temyiz talebinin yalnızca beraat hükümlerine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; sanık yönünden aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının belirtilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün B-3 ile numaralandırılan paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 630 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4061, Karar No: 2011/1136, Tarih: 03.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4061 E.  ,  2011/1136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil İstemli

KARAR

Temyiz incelemesine konu davanın davalısı Karagedik Belediye Başkanlığının tüzel kişiliği yargılama aşamasında ........2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5747 sayılı Kanunun ....maddesi ve ekli 42 sayılı listesine göre kaldırılarak, ... Belediye hudutları içine alınmış, ... Belediye Başkanlığı vekili bu tarihten sonra bir kısım yargılama oturumlarına katıldığı halde, hüküm tebliğ edilmemiştir.

Yargılama aşamasında davalı ... Başkanlığının tüzel kişiliğinin belirtilen kanunla kaldırılmasını takiben davada yeralan ... Belediye Başkanlığı vekiline hükmün tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9337, Karar No: 2019/11402, Tarih: 30.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9337 E.  ,  2019/11402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK' nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Karar başlığında iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/384, Karar No: 2014/20781, Tarih: 03.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/384 E.  ,  2014/20781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/216043

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2010

NUMARASI : 2007/254 (E) ve 2010/101 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

1- Sanık H. O..'in 2006 yılında S.S. ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifi adına gerçek bir mal veya hizmet karşılığı olmaksızın farklı tarihlerde 3 adet sahte fatura düzenlediğinin, diğer sanık M.. D..'in ise bu suça iştirak ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda; aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,

2- Sanık H.. O..'in muhasebecisi olan sanık M.. D.. hakkında 2006 takvim yılında adı geçen sanığın sahte fatura düzenlemek suçuna iştirak ettiğinden bahisle kamu davası açılmış ise de; 213 sayılı VUK.nun “iştirak” başlıklı 360. maddesi uyarınca muhasebeci olan sanığın 2006 takvim yılında diğer sanığın sahte fatura düzenlemek suçuna nasıl iştirak ettiği ve menfaat sağlayıp sağlamadığı karar yerinde tartışılıp açıklanmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

3- Sanık M.. D.. hakkındaki birleştirilen Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/280, 2008/705 sayılı dava dosyası ile 2005 takvim yılında, muhasebeciliğini yaptığı ... Kardeşler Gıda Ltd. Şti'nin faturalarını aralarında bir ticari bir ilişki bulunmamasına rağmen, yine muhasebecisi olduğu S.S. ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifi adına sahte olarak düzenlediğinin iddia olunduğu; suça konu faturalar üzerinde imza incelemesi yaptırılıp, adına sahte fatura düzenlenen şirket yetkililerinin bu faturaları kim/kimlerden aldıkları hususunda dinlenmelerinden sonra suçun sübuta erdiğinin kabulü halinde her takvim dönemine ilişkin eylemlerin ayrı suçları oluşturduğuda gözetilerek karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma sonucu eylemin tek suç oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4161, Karar No: 2020/974, Tarih: 06.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/4161 E.  ,  2020/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... ili ... ilçesi ... köyü'nde kain 792 parsel sayılı taşınmazı 40 yıl boyunca zilyetliğinde tuttuğunu, taşınmaz üzerine 1600m² sera ve işçi evi yaptığını, farklı cins ve sayıda meyve ağaçları diktiğini, taşınmazın ecrimisil bedellerini de ödediğini, söz konusu taşınmazın Maliye Hazinesi tarafından, Toplu Konut İdaresine (o zamanki adıyla Arsa Ofisi Genel Müdürlüğüne) devredildiğini, daha sonra diğer davalı ...'a ihale yoluyla satıldığını, ihalenin iptali için idare mahkemesine açtığı davanın reddedildiğini, reddedilen kararın Danıştay'ca onandığını ve dosyanın halen karar düzeltme aşamasında olduğunu belirterek, 1600m² sera, işçi evi, ağaçlar ve semerelerin bedeli olarak şimdilik 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, 14/11/2018 tarihinde talebini 127.490,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...; davacının taşınmazı işgalci sıfatıyla kullandığını ve kendisine tahakkuk ettirilen ecrimisil bedelini ödediğini, taşınmazın satışında hukuka ve kamu düzenine aykırı bir durum olmadığını, ecrimisil tutanaklarında muhdesat belirtilmediğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı; taleplerin zamanaşımına uğradığını, taşınmazın arsa ofisine devrinden sonra ihale ile davalı ...'a satıldığını, davacının satış ilanına başvurusunun bulunmadığını, iddia edilen hususlara ilişkin tespit bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ...; davanın zamanaşımına uğradığını, taşınmazı hukuka uygun bir şekilde satın aldığını, herhangi bir tazminat ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını, taşınmaz üzerinde davacının iddia ettiği gibi herhangi bir muhdesat bulunmadığını, kendisine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ...; davanın zamanaşımına uğradığını, taşınmazı hukuka uygun bir şekilde satın aldığını, herhangi bir tazminat ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını, taşınmaz üzerinde davacının iddia ettiği gibi herhangi bir muhdesat bulunmadığını, kendisine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; TOKİ aleyhine açılan davanın zamanaşımı nedeni ile reddine, Hazine aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın esas yönünden reddine dair verilen hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 20/01/2015 günlü ve 2014/8676 E., 2015/1139 K. sayılı ilamı ile özetle; taşınmaza ilişkin ihaleyle yapılan satışın iptali için idare mahkemesine açılan davanın zamanaşımını kesmesi nedeniyle davanın davalı TOKİ yönünden zamanaşımı nedeniyle reddi doğru görülmediğinden, işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiği, bozma nedenine göre diğer davalıların sorumluluğu yönünden dava konusu taşınmaza ilişkin ihalenin iptal edilip edilmemesi sonuca etkili olacağından davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmediği gerekçesiyle bozulmuş, davalı TOKİ'nin karar düzeltme istemi Dairemizin 12/05/2016 tarihli ve 2015/17531 E., 2016/7697 K.sayılı ilamı ile reddedilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda; taşınmazın satışının köy muhtarlığının ilan panosunda ve Türkiye Geneli yayım yapan genel gazete yoluyla ilan edildiği, satışın iptali talebi ile açılan davanın reddine karar verildiği ve Danıştay denetiminden geçerek kesinleştiği, 1999 yılında yapılan kıymet takdiri ve tespit raporlarında taşınmaz üzerinde herhangi bir muhdesatın bulunmadığının belirlendiği, meyve ağaçlarının taşınmazın TOKİ'ye satışı yapıldıktan sonra dikildiği, deponun baraka halinde sökülebilir ve taşınabilir mahiyette olduğu, taşınmaz üzerinde sera bulunmadığı, davacının iyiniyetli olmadığı gibi baraka ve ağaç bedellerinin tazminini istemesinin haklı nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının, taşınmaz üzerine diktiği ağaçların bedellerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Medeni Kanunu'nun 729.maddesinde; "Bir kimse başkasının fidanını kendi arazisine ya da kendisinin veya bir üçüncü kişinin fidanını başkasının arazisine dikerse, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin hükümler bunlar hakkında da uygulanır" denilmektedir.

2-Davacının, taşınmaz üzerine diktiği ağaçların bedellerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Medeni Kanunu'nun 729.maddesinde; "Bir kimse başkasının fidanını kendi arazisine ya da kendisinin veya bir üçüncü kişinin fidanını başkasının arazisine dikerse, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin hükümler bunlar hakkında da uygulanır" denilmektedir.

TMK'nın 722.maddesinde ise; Bir kimsenin kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanması halinde bu malzemenin arazinin bütünleyici parçası olacağı; ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesinin aşırı zarara yol açmaması halinde malzeme sahibinin, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebileceği; aynı koşullar altında arazinin malikinin de rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebileceği hükme bağlanmıştır.

Aynı Kanunun 723.maddesi gereğince; Malzeme sökülüp alınamazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyi niyetli değilse, hâkimin hükmedeceği miktar, bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir. Anılan hükümler, esas itibariyle (BK'nın 61 ve devamı maddelerinde) TBK'nın 77 ve devamı maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşmenin özel bir halidir.

Bu bağlamda davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesinde, 14.02.1951 tarih ve 1949/17-1951/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca davacının iyi niyetli olup olmadığının mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazın 23/07/1979 tarihinde Maliye Hazinesi adına tescilinin yapıldığı, 03/08/2000 tarihinde Maliye Hazinesi tarafından Mülga Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü adına, 09/06/2004 tarihinde ise davalı ...'a satışının yapıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda taşınmaz üzerindeki ağaçların dava tarihi itibariyle 6-14 yaş aralığında olduğu tespit edilmiştir. Ağaçların yaşı ve dikildiği tarih itibariyle taşınmazın tapuda başkası adına kayıtlı olduğu, davacının kendisine ait olmayan taşınmaz üzerine ağaçlar diktiği için iyiniyetli olmadığı açıktır.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda taşınmaz üzerindeki ağaçların dava tarihi itibariyle 6-14 yaş aralığında olduğu tespit edilmiştir. Ağaçların yaşı ve dikildiği tarih itibariyle taşınmazın tapuda başkası adına kayıtlı olduğu, davacının kendisine ait olmayan taşınmaz üzerine ağaçlar diktiği için iyiniyetli olmadığı açıktır.

Gerek öğreti ile gerekse sapma göstermeyen uygulama ile asgari levazım değerinin yapı ve eklentilerinin yapımında kullanılan tüm malzemelerin işçilik ve yapımcı kârı gibi unsurlar gözetilmeksizin piyasadaki en düşük değerlerinden, yapım yılı veya yıllarına göre yıpranma payı düşüldükten sonra elde edilecek miktar şeklinde benimsenmiş bulunmaktadır. Dikilen ağaçlar yönünden işçilik ve bakım giderleri gözetilmeksizin, piyasadaki en düşük değerlerinden, dikim yılı veya yıllarına göre yıpranma payı düşüldükten sonra elde edilecek miktar şeklinde hesaplanacağı benimsenmiş bulunmakla, odun değerine göre teknik inceleme yapılmalıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece, davacı tarafın iyiniyetli olmadığı göz önüne alınıp, davacı tarafından dikilen ağaçların odun değerini davalı ...'dan talep edebileceği dikkate alınarak bu hususta yeniden alınacak bilirkişi raporu doğrultusunda oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.