muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2581, Karar No: 2017/4601, Tarih: 04.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2581 E.  ,  2017/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-e, 35, 31/3, 62 ve 5395 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; çocuk olan mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 06.05.2014 tarihli dilekçesi ile elektronik olarak imzalanmak suretiyle suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2015 tarihli tebliğnamesi ile dosyanın Dairemize gönderildiği, bunun üzerine Dairemizin 27.01.2016 tarih, 2015/5833 esas ve 2016/284 sayılı kararı ile "hükmü temyiz etme hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiği" gerekçesiyle belirtilen eksiklin giderilmesi yönünden tevdii kararı verildiği, "gönderitakip.ptt.gov.tr" adresinden yapılan sorgulamada gerekçeli kararın mahkemesince ilgili kuruma 04.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP sisteminde bulunan kayıtlar üzerinde yapılan incelemede ise; anılan kurum vekili tarafından 10.03.2016 havale tarihli dilekçesi ile hükmün süresi içerisinde temyiz edilerek dilekçenin 11.03.2016 tarihinde UYAP sistemine aktarıldığı ve dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2016 tarihli ek tebliğnamesi ile birlikte Dairemize gönderildiğinin belirtildiği, ancak Dairemiz arşivinde yapılan tüm aramalara rağmen ilgili dosyanın ve dosya teslim fişinin bulunamaması üzerine, mahalline yazılan 13.09.2017 tarihli müzekkere uyarınca dosyanın mahalli mahkemenin arşivinde de bulunamadığının bildirildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan araştırmada ise "dosyanın yapılan araştırmalar neticesinde fiziken bulunamadığı ve ıslak imzalı dosya teslim fişine de ulaşılamadığı" yönünde 13.09.2017 tarihli tutanak düzenlenerek Dairemize gönderildiği ve Dairemiz Yazı İşleri Müdürü, Kalem Şefi ve Hizmetlisi tarafından 05.10.2017 tarihli tutanak tanzim edilerek dosyanın UYAP'ta bulunan e-imzalı ve taranmış evraklarından örnek dosya hazırlandığı anlaşılmakla; dosyanın UYAP sisteminde bulunan kayıtlarının incelenmesinde; iddianame ile kovuşturma evresine ait duruşma tutanakları ile gerekçeli kararın ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamelerinin elektronik olarak imzalandıkları anlaşılarak yapılan incelemede;

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; çocuk olan mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında, 6284 sayılı Kanunun 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nun 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Taranmak suretiyle UYAP sistemine aktarılan soruşturma evresine ait evrakların onaylı suretlerinin soruşturmayı yapan birim ve diğer kurumlardan temini, mümkün olmadığı takdirde dosya içerisine konulan bu belgelerin duruşmada ilgililerine sorularak teyidinin yapılması ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafii ile suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 04/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13836, Karar No: 2020/1202, Tarih: 11.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/13836 E.  ,  2020/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal ve Terkin, Elatmanın Önlenmesi ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda ... Valiliğince ... Gölü kıyı kenar çizgisi tespit çalışması yapıldığını ve tespit edilen kıyı çizgisinin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından 14.3.2011 tarihinde onandığını, dava konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, taşınmazın kıyı içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile terkinine, davalıların elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki ağaçların kaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, mülkiyet hakkının Anayasa ile koruma altına alındığını, açılan davanın kazanılmış haklara aykırı ve meyveli ağaçların kesilmesinin de suç olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın, yapılan araştırma ve incelemenin, karara esas alınan bilirkişi raporunun hüküm vermeye yeterli olmadığı gerekçesi ile Dairenin 19.1.2016 tarihli ve 2015/21997 Esas, 2016/485 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine, Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini, elatmanın önlenmesi ve kal isteklerine ilişkindir.

1.Davalılar vekilinin hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde, dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalılar vekilinin 4.12.2018 havale tarihli maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinin incelenmesinde ise; az yukarıda açıklandığı üzere, Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 2014/211 Esas, 2015/77 Karar sayılı hükmün, Dairenin 19.1.2016 tarihli ve 2015/21997 Esas, 2016/485 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, Harçlar Kanunu'na göre peşin harcın yatırana iadesi gerekirken maddi yanılgı sonucu bu konuda herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, Dairenin 19.1.2016 tarihli ve 2015/21997 Esas, 2016/485 Karar sayılı bozma ilamına, yazılması unutulan "temyiz eden tarafından peşin yatırılan 85,50 TL harcın istek halinde davalılara iadesine" ifadesinin eklenmesine, maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalılar vekilinin hükmün esasına yönelen temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle yerinde görülmediğinden reddi ile hükmün ONANMASINA, davalılar vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle kabulü ile Dairenin 19.1.2016 tarihli ve 2015/21997 Esas, 2016/485 Karar sayılı bozma ilamının sonuç kısmına "temyiz eden tarafından peşin yatırılan 85,50 TL harcın istek halinde davalılara iadesine" ifadesinin eklenmesine, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 11.2.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14623, Karar No: 2017/10654, Tarih: 28.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/14623 E.  ,  2017/10654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

1) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçuna yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... için hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 31/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılırken 1 yıl 6 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi ve ayrıca olay saatinin gece olduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık sürenin, karar tarihi olan 09/06/2011 gününden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken; TCK'nın 116/2. maddesinde seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, daha sonra bu hapis cezasının TCK'nın 50/3, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi, Ceza Genel Kurulu'nun 11.02.2014 tarih, 2012/12-1528 Esas ve 2014/62 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere yasaya aykırılık teşkil etmediğinden tebliğnamede belirtilen bu husustaki bozma nedeni yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen farik mümeyyiz raporunda yalnızca hırsızlık suçundan değerlendirme bulunduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen suça sürüklenen çocuğun gece vakti birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmaması,

Suça sürüklenen çocuğun, birden fazla kişiyle birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği anlaşılmakla; ek savunma hakkı verilerek, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 28.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7462, Karar No: 2019/3566, Tarih: 18.06.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/7462 E.  ,  2019/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; 08/03/2012 tarihinde mağdur ...'un mahalleden tanıdığı sanık ... ile yaş küçüklüğü nedeniyle hakkında ayrı kovuşturma yapılan ve ceza ehliyeti olmayan sanık ...'ın mağdurun öğrenim görmüş olduğu okuldaki sınıfına gelip izin alarak mağduru dışarı çıkardıkları, ardından ...'un mağdura hitaben "Bize 200 TL para getireceksin" diyerek okuldan ayrıldıkları, ders çıkışında okul önünde kendisini bekleyen ... ve ... ile tekrar karşılaştığı, sanıkların, mağduru da yanlarına alarak 450 Evler Camisinin arkasına gittikleri, burada sanık ...'ın ele geçmeyen bıçağı sanık ... vererek "Al ne yapıyorsan yap" diye söylediği, bunun üzerine ...'un elindeki bıçağı mağdura göstererek, "Bize 200 TL para vereceksin, para istediğimizi babana söylemiyeceksin söylersen seni bıçaklarım." diyerek mağdurdan para istediği, sanıklardan korkan mağdurun, babasının cebinden gizlice 200 TL para alarak ertesi gün kendisini okul önünde bekleyen ... ile ...'a verdiği, aynı gün okul çıkışında evine gitmekte olan mağdurun, mahallede tekrar ... ile ... ile karşılaştığı, sanıkların yine aynı şekilde mağdurdan 200 TL daha para istedikleri, sanıklardan çekinen mağdurun tekrar babasının cebinden gizlice aldığı 200 TL parayı ertesi gün sabahleyin sanıklara verdiği şeklinde gerçekleşen olayda;

1-Sanık ...'nın ceza ehliyeti olmayan sanık ... ile birlikte 08/03/2012 tarihli eyleme başından itibaren fikir ve eylem birliği içerisinde TCK'nin 37/1. maddesi anlamında asli fail olarak katıldığı gözetilmeden, aynı

Yasanın 39. maddesi uyarınca yardım eden sıfatı ile sorumlu olduğu gerekçesi ile cezasından indirim yapılması ve yağma eyleminin silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nin 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (c) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-08/03/2012 tarihli ilk eylemden sonra işlenen 2. eylemde, yağma suçlarında aranan cebir ve/veya tehditin ne şekilde gerçekleştiği mağdura açıklattırılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22440, Karar No: 2013/20198, Tarih: 27.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22440 E.  ,  2013/20198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun Vakıfbank nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan borçlu idarenin gördüğü hizmet kapsamında tüm mal hak ve alacaklarının nitelikleri gereği kamu hizmetinin sürdürülebilmesi için kamuya tahsisli olduğunu, ayrıca İİK'nun 82/1. maddesi kapsamında borçlu Kurum mallarının haczinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, takibin dayanağı olan ilamın karar tarihinin 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 5999 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra olduğu, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddeler gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hükmün esası, alacaklı vekili; yargılama giderlerine yönelik bölümü ise borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6.maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenlerdir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarih ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan Yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; takibe dayanak ilam tarihi 2011 yılı olup, 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesinin yürürlük tarihi olan 11.06.2013 tarihinden öncedir. Öte yandan, ilamda alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda; eldeki takipte, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.