muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8908, Karar No: 2015/4679, Tarih: 13.04.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/8908 E.  ,  2015/4679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/03/2009 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Yasaya aykırılık nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddine.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince,

Dava, 6831 sayılı Yasaya muhalefet nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ormanlık alandan ağaç kestiğini, durumun olay tarihinde tutulan tutanak ile sabit olduğunu, Sulh Ceza Mahkemesinde davalının ceza aldığını belirterek uğramış oldukları zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalının yargılanmış olduğu Sulh Ceza Mahkemesi 2011/935 esas 2012/626 karar sayılı dosyada bozma kararından önce olay yerinde keşif yapılmış ve alınan bilirkişi raporunda, davacının uğramış olduğu maddi zararın, idare tarafından belirlenen tazminat raporundan değişik olarak kesilen ağaçların yaşları ve fidan olarak belirlenen ağaç sayısının miktarının farklı olarak alınmış olmasından dolayı, toplam 2.436.40 TL olarak belirlenmiş olduğu görülmüştür. İş bu dosyada alınan bilirkişi raporunda ise kesilen ağaçların niteliklerinin belirlenme şeklinden dolayı hesaplanan maddi zararın ise 7.361,14 TL olduğu anlaşılmıştır.

Şu halde; ceza dosyasında alınan bilirkişi raporu ile iş bu dosyada alınan bilirkişi raporu arasında meydana gelen zararın miktarı konusunda çelişki bulunmaktadır. Mahkemece, çelişki giderilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Açıklanan nedenler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/405, Karar No: 2014/1773, Tarih: 27.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/405 E.  ,  2014/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 22.10.2013 tarihli geri çevirme kararı gereği yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1- Dava konusu bulunduğu yerde yapılan kıyı kenar çizgisine ilişkin idari işlem ve dayanağı belge ve krokiler ile kıyı kenar çizgisinin tebliğine ilişkin belgelerin,

2- Dava konusu taşınmaza komşu parsellerin kadastro tutanağı ile dayanağı belgelerin getirtilerek dosyasına konulması, geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmemesinde ihmali ya da kusuru bulunanlar hakkında yasal sorumluluğun doğacağı hususunun göz önünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33374, Karar No: 2021/6290, Tarih: 23.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/33374 E.  ,  2021/6290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu ve eylemine uyan TCK'nın 151, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 14/07/2014 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içerisinde mevcut 13.07.2014 tarihli tutanağa göre, kamera görüntülerinde olayın saat 03.52 sıralarında meydana geldiği ve UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alınarak suç tarihinde gece vaktinin saat 04.40'da bittiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları gece vakti işlendiği halde TCK’nın 143. ve 116/4. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuğun cezasında arttırım yapılmaması, aynı tutanağa göre motosiklet ile 3 kişinin iş yerine geldiğinin görülmesi karşısında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan suça sürüklenen çocuğun cezasının TCK’nın 119/1-c maddesi gereğince arttırılmaması ve dosya içerisinde mevcut 13.07.2014 tarihli olay, yakalama, muhafaza altına alma tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun başka bir sokakta şüphe üzerine yakalandığı anlaşılmakla, hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden TCK’nın 35. maddesi gereğince cezasında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23 /03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11500, Karar No: 2021/11403, Tarih: 02.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11500 E.  ,  2021/11403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanıklar ..., ... ve ...’e yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulması, yasaya aykırı; sanıklar ..., ... ve ...’e yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ve sanıklar ..., ..., ... ve ...’a yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31843, Karar No: 2017/15514, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31843 E.  ,  2017/15514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12442, Karar No: 2012/30563, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12442 E.  ,  2012/30563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin belediye sınırlarında ve kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının anlaşılması karşısında, Belediye Başkanlığına duruşma davetiyesi çıkarılıp, iskelenin yapım tarihi de araştırılarak, sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16136, Karar No: 2020/1230, Tarih: 24.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16136 E.  ,  2020/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil ve tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’un ... parsel sayılı taşınmazdaki ... numaralı bağımsız bölümünü torunu olan davalıya muvazaalı olarak temlik ettiğini, devrin bedelsiz olduğunu, davalının taşınmazı alacak ekonomik gücü olmadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline, olmadığı taktirde tenkisine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, temlikin gerçek olduğunu, davacıların da taşınmazın kendisine devredilmesini istediğini, mirasbırakanın mal kaçırma veya muvazaa kastı olmadığını, taşınmazı alabilecek ekonomik güce sahip olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’un ... parsel sayılı taşınmazdaki .../... arsa paylı ... numaralı meskenini 05.05.2011 tarihinde satış suretiyle davalı torunu ...’e (... oğlu) temlik ettiği, mirasbırakanın 29.06.2014 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak çocukları ..., ..., ..., ..., ..., ölü oğlu ...’in çocukları ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın kaldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ile durumun aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ispat külfeti 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 190. maddesi ile TMK'nın 6. maddesi gereği davacı tarafa aittir.

Somut olayda, dinlenilen tanıklar mirasbırakanın diğer çocukları ile arasında mal kaçırmasını gerektirir bir problemi olduğu şeklinde beyanda bulunmadıkları gibi davanın kabulü halinde hak sahibi olacak mirasçı Huriye’nin de mirasbırakanın paraya ihtiyacı olduğu ve dava konusu taşınmazı satacağını söylediği, ...in maddi durumunun iyi olduğu, mirasbırakanın ...’in annesinin yanında kaldığı, onlar dışında mirasbırasbırakana bakanın olmadığı yönünde beyanda bulunduğu görülmüştür. Dolayısıyla, davacılar temlikin muvazaalı olduğu iddiasını kanıtlayamamıştır. Öte yandan, bedeller arasındaki fark da tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hal böyle olunca, davacıların iddialarını HMK’nın 190. ve TMK’nın 6. maddeleri uyarınca kanıtlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5186, Karar No: 2009/792, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5186 E.  ,  2009/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait, davalı şirkete trafik sigortalı 0 ... plakalı aracın karıştığı trafik kazasında ... plakalı karşı araçta meydana gelen hasarın davalı tarafından ödendiğini, ödenen miktarın davacının kaza sırasında alkollü olduğu gerekçesiyle davalı ... tarafından rücuen tahsili amacıyla müvekkili aleyhine icra takibi yapıldığını belirtip, kaza sonrası yapılan alkol ölçümünün doğru olmadığını, müvekkilinin sürüş yeteneğini kaybedecek derecede alkollü olmadığını ve kazanın alkolün etkisi ile meydana gelmediğini belirterek, davacının borçlu olmadığının tespitine, icra takibinin iptaline, davalının kötü niyetli olması nedeniyle tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının kaza sırasında alkollü ve kusurlu olduğunu bildirip, kazanın davacının alkollü olması nedeniyle meydana geldiğini belirterek davanın reddiyle, davacının icra inkar tazminatına hükmedilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, tüm dosya kapsamına ve davacının olay anında %50 promil üzerinde alkollü olarak araç kullandığının yasal delillerle ispatlanamamasına göre, davacının haksız eylem hukuksal nedenine dayalı olarak menfi tespit davasının kabulüne, davalıya İzmir 18. İcra Müdürlüğü’nün 2007/3160 esas sayılı takip dosyası nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve icra inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat nedeniyle yapılan icra takibinde, davacının borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

2918 Sayılı KTK.nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin“ Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı” başlıklı 97. maddesinde alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra konu ile ilgili olan “b-2” bendinde “ alkollü içki almış olarak kandaki alkol miktarına göre araç sürme yasağı kenar başlığı altında” alkollü içki almış olarak araç kullandığı tespit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları açıklanmıştır.

Ayrıca Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden K.T.K.nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlemesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından Karayolları Trafik yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda trafik kazası tespit tutanağına göre kaza 14.04.2007 günü saat 23:00’de meydana gelmiştir. Davacı ...’ın kazadan 10 dakika önce düzenlenen alkol raporunda, 0.25 promil, kazadan 18 dakika sonra trafik polis ekiplerince düzenlenen raporda ise, 0.54 promil alkollü olduğu kazadan 2 saat 15 dakika sonra hastanede yapılan kontrolde ise, davacının kanında 0.10 promilin altında alkol olduğu tespit edilmiştir.

Somut olayda trafik kazası tespit tutanağına göre kaza 14.04.2007 günü saat 23:00’de meydana gelmiştir. Davacı ...’ın kazadan 10 dakika önce düzenlenen alkol raporunda, 0.25 promil, kazadan 18 dakika sonra trafik polis ekiplerince düzenlenen raporda ise, 0.54 promil alkollü olduğu kazadan 2 saat 15 dakika sonra hastanede yapılan kontrolde ise, davacının kanında 0.10 promilin altında alkol olduğu tespit edilmiştir.

Bu durumda yapılacak iş, sürücünün alkol aldığı kabul edilerek, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında olup olmadığı üzerinde durulmalı, içinde nörolog doktorunda bulunduğu uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 19.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1833, Karar No: 2025/1148, Tarih: 27.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1833 E.  ,  2025/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2241 E., 2024/502 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/39 E., 2023/173 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA