muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16445, Karar No: 2023/3961, Tarih: 26.04.2023

2.Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri; suç kastının bulunmadığına, zamanaşımı gerçekleştiği halde mahkûmiyet kararı verildiğine ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Sanıklar hakkında zamanaşımını en son kesen sebep olan mahkûmiyet kararının verildiği 26.03.2014 tarihinden itibaren hüküm tarihi olan 29.03.2022 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı ve 67 nci maddeleri uyarınca öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla esasa ilişkin yazılı şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

3.Dava konusu akaryakıtın gümrük kaçağı olduğu sabittir.

IV. KARAR

Sanıklar hakkında zamanaşımını en son kesen sebep olan 26.03.2014 tarihi itibarıyla hüküm tarihinde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin tamamlanmış bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi kanuna aykırı olup,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2020/181 Esas, 2022/431 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı

nedeniyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, dava konusu nakil aracının MÜSADERESİNE YER OLMADIĞINA, trafik tescil kaydı üzerindeki şerhinin kaldırılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5916, Karar No: 2024/360, Tarih: 11.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/5916 E.  ,  2024/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1901 E., 2022/1872 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/67 Esas, 2022/322 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/1901 Esas, 2022/1872 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ve sanık ...'ın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların birlikte kaldıkları ikamette uyuşturucu madde sattıklarına dair edinilen bilgiler üzerine yapılan fiziki takipte; belirtilen ikamete hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık ... ile tanık ...’ın girdikleri, yaklaşık 20 dakika sonra sanık ... ile birlikte ikametten çıktıkları ve bir süre konuşup ayrıldıklarının kolluk görevlilerince görüldüğü, akabinde durdurulan tanık ...’in yırtmak üzere iken elinde net 0,020 gram metamfetamin ve üst aramasında net 1,8 gram esrar ve sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu maddeler ele geçirildiği, sanık ...’ın ikametten çıkınca yakalandığı ve sanıkların ikametinde sanık ... ve tanık ... da bulunduğu sırada Cumhuriyet savcısının yazılı arama emriyle yapılan aramada; ikametin mutfak dolabında net 0,8 gram sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde ve sanık ...’in çorabının içinde net 0,33 gram metamfetaminin ele geçirildiği olayda; sanıkların eyleminin haklarındaki bilgi, fiziki takip tutanağı, tanık ve sanık ...’in üzerindeki maddelerin aynı cins olması, tanık ...’in aşamalardaki beyanları ve teşhisi, tanıklar ... ve ...’un soruşturma aşamasındaki beyanları, sanık ...’ın aşamalardaki ikrarları, sanıkların telefonlarındaki mesajlaşma içerikleri ve sanıkların idrar tahlil raporları birlikte değerlendirildiğinde sabit olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

Sanık ve müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 08.09.2023 ve 12.10.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Tüm dosya kapsamı, sanık ... ve tanık ...'in beyanları dikkate alındığında sanıkların tanık ...'e metamfetamin maddesi satışının sabit olduğu olayda; her ne kadar sanıkların idrar tahlillerinde sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu maddeye rastlanmamış ise de, sanıkların tanık ...'de ele geçirilen ve karışımında esrar ile sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu maddeyi tanığa sattıklarına ve ikamette ele geçirilen kullanım sınırlarındaki sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu maddeyi de kullanma dışında bir amaçla bulundurduklarına dair, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

Gerekçe bölümünde "A" numaralı bentte açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

Gerekçe bölümünde "B" numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/1901 Esas, 2022/1872 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Bozmanın 5271 sayılı Kanun'un 306 ncı maddesi uyarınca hakkındaki mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinden vazgeçen sanık ...'e SİRAYETİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14197, Karar No: 2015/17715, Tarih: 16.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/14197 E.  ,  2015/17715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ... (1984 doğumlu ... oğlu) hakkında verilen mahkumiyet kararının temyizi üzerine yapılan incelemede;

23/10/2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü yasal süresinden sonra 12/11/2012 tarihinde temyiz etmiş bulunan sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ...'in ve ...'in (.. oğlu 1963 doğumlu) haklarında verilen mahkumiyet kararının temyizine gelince;

Sanık Bekir oğlu ...'in savunmasına göre; Kamyonda bulunan yakıt deposunun standartlara göre büyük olması nedeniyle bu deponun aracın normal taşıma kapasitesine uygun hale getirilmesi kendisinden istenildiği beyan etmesine göre, idareden sanıktan veya genel olarak bu tip kamyon sürücüleri için yakıt deposunun uygun hale getirilmesi konusunda bildirim yapılıp yapılmadığı ve Sanık ..oğlu ...'in suç tarihinden önce ve yakın tarihte ... plakalı aracı ile yurda giriş yapıp yapmadığı belirtildikten sonra sanıkların kukuki durumlarının değerlendirilmsi gerekmesi,

Kabule göre de;

Adli sicil kaydında CMK 231. madde uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karardan başka kaydı bulunmayan sanık ...'in savunmasında; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına objektif koşullar yönünden engel halin bulunmaması hususları nazara alınarak davaya konu eşyanın cif değerine göre, Gümrük İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK.'nun 231/9 maddesi hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Adli sicil kaydı bulunmayan ve dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakası talimat evrakına eklenmeksizin talimat yoluyla alınan savunmasında sanık ...'in ( 1963 doğumlu) hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına objektif şartlar bakımından engel halin bulunmaması hususları nazara alınarak davaya konu eşyanın cif değerine göre, Gümrük İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK.'nun 231/9. maddesi hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın inceleme yapılmayan ... oğlu ...'e de sirayetine, 16.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1973, Karar No: 2020/6414, Tarih: 11.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2020/1973 E.  ,  2020/6414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Bölge Adliye Mahkemeleri, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulmuş ve Adalet Bakanlığının 07.11.2015 tarihli 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlamışlardır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341. maddesi istinaf kanun yoluna başvurulabilen kararları düzenlemekte olup, anılan maddeye göre, ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği düzenlenmiştir. İlgili madde hükmü uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar istinaf kanun yoluna tabidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 17/10/2018 havale tarihli dava dilekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatlarını davalıdan tahsilini talep ettiği, söz konusu taleplere ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince verilen 21/06/2019 tarihli kararla arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğinden bahisle davanın usulden reddine hükmedildiği, bu kararın davacı tarafından istinaf edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda verilen 01/10/2019 tarihli kararla; taraflar arasında düzenlenen 04/07/2018 tarihli arabuluculuk tutanağına göre arabuluculuk dava şartının yerine getirildiği gerekçe gösterilerek İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 353/1.a-6 hükmü gereğince ortadan kaldırılmasına ve dosyanın davanın yeniden görülmesi için mahkemesine gönderilmesine hükmedildiği, 01/10/2019 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince 16/01/2020 tarihinde verilen nihai kararda; tüm delillerin mahkemelerince toplandığı, toplanacak başkaca delil bulunmadığı, 6100 sayılı HMK'nun 353/1.a maddesinde tahdidi olarak düzenlenen hiçbir hale uymamasına rağmen dosyanın İlk Derece Mahkemesine yeniden yargılama yapılmak üzere gönderildiği gerekçesi ile temyiz yolu açık olduğunu belirtilerek mahkemelerinin görevsizliğine karar verildiği ve davacı temyizi üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmış olup yukarıda işaret edilen Kanun hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararda temyiz yolunun açık olduğuna ilişkin açıklama yerinde olmamıştır.

Kaldı ki Bölge Adliye Mahkemesince ortadan kaldırılan 21/06/2019 tarihli Derece Mahkemesi kararının dava şartı yokluğu nedeniyle usulden redde ilişkin olduğu ve HMK'nun 353/1.a-6 maddesinde açıkça belirtilen şekilde “gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden” verildiğinin tartışılamayacağı düşünüldüğünde; İlk Derece Mahkemesince “HMK'nın 353/1.a maddesindeki tahdidi koşullara uygun olmayan” bir gönderme kararı verildiği konusunda yapılan değerlendirme de hatalıdır.

Kaldı ki Bölge Adliye Mahkemesince ortadan kaldırılan 21/06/2019 tarihli Derece Mahkemesi kararının dava şartı yokluğu nedeniyle usulden redde ilişkin olduğu ve HMK'nun 353/1.a-6 maddesinde açıkça belirtilen şekilde “gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden” verildiğinin tartışılamayacağı düşünüldüğünde; İlk Derece Mahkemesince “HMK'nın 353/1.a maddesindeki tahdidi koşullara uygun olmayan” bir gönderme kararı verildiği konusunda yapılan değerlendirme de hatalıdır.

Tüm bu nedenlerle temyiz incelemesi için gönderilen dosyada İlk Derece Mahkemesince verilen nihai karara dair kanun yolu inceleme görevi HMK’nın 341. maddesi hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerine ait olup, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmek üzere İlk Derece MAHKEMESİNE İADESİNE, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/274, Karar No: 2024/6253, Tarih: 06.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/274 E.  ,  2024/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/674 E., 2016/252 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusursuz olduğuna, olay yerinde tehlikeli viraj levhasının bulunmadığı, kazada yakın arkadaşını kaybeden ve öğrenci olan sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın asli ve tam kusurlu olmasına rağmen sanığa az ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusursuz olduğuna, olay yerinde tehlikeli viraj levhasının bulunmadığı, kazada yakın arkadaşını kaybeden ve öğrenci olan sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın asli ve tam kusurlu olmasına rağmen sanığa az ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 06.09.2015 günü saat 21:45 sıralarında gece vakti, havanın açık, zeminin kuru ve asfalt olduğu, meskun mahal dışında, Çeşme ilçesi, Germiyan mahallesi Ildırı -Şifne sahil yoluna seyir halinde iken yol üzerinde yeteri kadar trafik işaret ve uyarı levhalarının bulunduğu, şerit çizgilerinin belirgin olduğu, kaza mahalline yaklaşık 350 metre mesafede yolun sağında 50 km hız sınırı levhası ile kaza mahalline yaklaşık 150 metre mesafede sağa tehlikeli viraj yön levhasının bulunduğu, sanığın ... plakalı araç ile seyir halindeyken yolun sol tarafından yoldan çıkarak savrulup takla atması sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olan ...’in ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; bu kazanın meydana gelmesinde araç sürücüsü ...’nin 2918 sayılı KTK’nın 52/1-a ve 52/1-b.maddeleri uyarınca birinci dereceden kusurlu olduğunun kazanın meydana geldiği yolda yapılan incelemede kazaya sebep olacak yol kusurunun olmadığı kanaatine varıldığının belirtildiği, mahkemece trafik bilirkişisinden alınan 01.04.2016 tarihli bilirkişi raporunda: meydana gelen trafik kazasında ... plaka sayılı otomobil sürücüsü ...’nin 2918 sayılı KTK’nın 52/1-.maddesi uyarınca araçların hızını, kavşaklara yaklaşırken azaltmamak kuralını ve aynı Kanunun 52/1-b.maddesi uyarınca sürücülerin araçların hızlarını kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ederek asli kusurlu olduğunun belirlendiği, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet vermek suçunu asli kusurlu olarak işlemiş olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Çeşme 1.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.