muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11101, Karar No: 2020/2231, Tarih: 10.02.2020

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların aşamalarda, yüklenen suçları işlemediklerini savunmaları, müştekilere ait iş yerlerinin bulunduğu iş merkezinin giriş çıkışını yahut içerisini gösterir kamera kaydının bulunmaması, dosya içerisindeki 19.08.2014 tarihli kriminal uzmanlık raporuna göre, olay yerinden elde edilen bulgulardan sadece bir adedinin sanık ...’in DNA’sı ile uyumlu olduğunun, diğer bulguların analizlere cevap vermediğinin anlaşılması ve suça konu iş yerlerinden olan Özgür Ticaret isimli iş yerini kardeşi olan müşteki ... ile birlikte işleten tanık ...’ın, sanık ...’ın bir arkadaşına, “Bize bu işi sanık ... yaptırdı.” diye söylediğini ve o arkadaşının da bunu gelip kendisine anlattığını, ancak Sinan’ın arkadaşı olan bu kişinin kimlik bilgilerini vermek istemediğini, atılı suçu sanıkların birlikte işlediklerini düşündüğünü beyan etmesi ve tanığın bu beyanlarının duyumdan ibaret ve tahmine dayalı olması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların atılı suçları işlediklerine dair inkara yönelik savunmalarının aksini gösterir, mahkumiyetlerine yeter nitelikte, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9759, Karar No: 2024/6577, Tarih: 23.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/9759 E.  ,  2024/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/ 3679 E., 2020/1895 K.

SUÇLAR : Nitelikli tehdit, kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İlk derece mahkeme kararlarının kaldırılması suretiyle mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık Hakkında Kasten Yaralama ve Mala Zarar Verme Suçlarına Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçları bakımından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d ve 272/3-a maddeleri uyarınca, verilen bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık Hakkında Nitelikli Tehdit Suçuna Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesine Gelince;

5271 sayılı Yasa'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

Sanık ile katılan arasında trafikte yaşanan tartışmada, sanığın önce katılanı etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaraladığı, ardından aracından bıçak çıkartarak bıçağı açmaya çalıştığı, bunu gören katılanın kaçtığı, sanığın katılanı kovaladığı ancak yakalayamayınca tekrar olay yerine dönerek katılana ait araca elindeki bıçağı kullanmak suretiyle hasar vermesi şeklinde gerçekleşen eylemlerde sanığın suç kastlarının inceleme dışı kasten yaralama ve mala zarar verme eylemlerine yönelik olduğu dikkate alınarak ayrıca silahla nitelikli tehdit suçunun unsurları itibariyle oluşamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15993, Karar No: 2017/26539, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15993 E.  ,  2017/26539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/339, Karar No: 2012/5215, Tarih: 03.07.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/339 E.  ,  2012/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 26.06.2012 günü belirlenen saatte temyiz eden ... vekili Av.... geldi, gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız ihtiyati tedbirden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, davacı ve davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Tarafların hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi, varılan sonuç da yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Borçlar Kanununun 41. maddesi hükmünde açıklanan maddi zarar, fiilen gerçekleşen (eylemli) zarar ile kardan yoksun kalma zararını kapsar. Fiili zarar malvarlığının aktifinde bir azalma veya pasifinde bir çoğalmayı ifade eder. Oysaki kardan yoksun kalmada malvarlığının, fiilden önceki durumu ile sonraki durumu arasında bir fark yoktur. Zararı doğuran fiil malvarlığının çoğalmasına engel olmuş ise, bir başka deyişle fiil meydana gelmese idi gelecekte malvarlığının çoğalması söz konusu ise kardan yoksun kalmadan söz edilebilir. Kardan yoksun kalma zararı malvarlığının fiilden sonraki durumu ile çoğalma ihtimali gerçekleşmiş olsa idi ulaşabileceği varsayılan (farazi) durumu arasındaki fark gözönünde bulundurularak hesaplanır. Kural olarak Borçlar Kanununun 42. maddesi hükmüne göre, zararın kanıtlanması davacı tarafa, kapsamının belirlenmesi ise mahkemeye aittir. Zararın her tür delille kanıtlanması mümkündür. Hâkim yoksun kalınan karı belirlerken halin icaplarını ve kusurun ağırlığını (Borçlar Kanunu 43) ve zararın azaltılması için davacının aldığı veya alması gereken tedbirleri (Borçlar Kanunu 44) gözönünde tutmalı, olayların olağan akışına ve davacının aldığı veya alması gereken tedbirlere göre elde edilmesi kuvvetle mümkün görülen karı davacının zararı olarak kabul etmelidir.

Ayrıca, HUMK'nun 284. maddesi hükmüne göre hakim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Davanın tarafları da sözle veya dilekçe ile bilirkişi raporuna itiraz ederek, yeniden bilirkişi incelemesi ve keşif yaptırılmasını isteyebilirler.

Ayrıca, HUMK'nun 284. maddesi hükmüne göre hakim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Davanın tarafları da sözle veya dilekçe ile bilirkişi raporuna itiraz ederek, yeniden bilirkişi incelemesi ve keşif yaptırılmasını isteyebilirler.

Somut olaya gelince; davacı, davalı tarafından alınan ihtiyati tedbir kararıyla işyerinde bulunan imal edilmiş çok miktarda tutkal emtiasına el konularak muhafaza altına alındığını, daha sonra tedbir kararının kaldırılarak haczedilen emtianın kendisine iade edildiğini, haksız ihtiyati tedbirin uygulandığı süreçte kazanç kaybına uğradığını öne sürmüştür. Mahkemece bilgilerine başvurulan ilk bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda, davacının maddi zararının doğmadığı açıklanmış; ikinci bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda ise, davacının yıllık gelir vergisi beyannamesi ve gelir tablosu üzerinden yapılan hesaplamaya göre, yoksun kalınan kâr kaybı hesaplanmış, mahkemece bu ikinci rapor benimsenerek karar verilmiştir. İlk bilirkişi kurulunun düzenlediği rapor ile hükme dayanak yapılan ikinci bilirkişi kurulu raporu arasında, kazanç kaybı hesabı yönünden çelişki bulunmaktadır. Çelişkili raporlara dayanılarak karar verilemeyeceği, kârdan yoksunluk zararının sağlıklı biçimde hesaplanabilmesi için davacının ticari defterleri ile önceki yıllara ait vergi kayıtlarının inceletilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, öncelikle davacı tarafın defterleri ile önceki yıllara ait vergi kayıtlarının getirtilmesi, zararının kanıtlanması için taraflarca gösterilen ve gösterilecek tüm delillerin toplanması, daha sonra aralarında mali müşavir bir bilirkişinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulu görevlendirilerek, ticari defterler ve vergi kayıtları inceletilmesi, kar-zarar durumunun, talep edilen bedeller ve giderler dikkate alınarak net gelirin saptanması, bilirkişiden bu konuları açıklayıcı, muhtemel kârdan yoksunluk zararının hesap şeklini gösterir gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması, bu şekilde kazanç kaybı yönünden ilk bilirkişi kurulunun düzenlediği rapor ile ikinci bilirkişi kurulu raporu arasındaki çelişkinin üçüncü kez bilirkişi incelemesi yaptırılarak giderilmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir şekilde karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, tarafların temyiz itirazının bu yönden kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harçların istek halinde taraflara iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı taraf yararına takdir ve tespit olunan 900,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 03.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19605, Karar No: 2012/5464, Tarih: 16.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/19605 E.  ,  2012/5464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme, müsadere

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz istemi vasfa yönelik olmakla yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Sanık tarafından imzalanmış olan suç tutanağından sanığın, tarlasının kenarına çit yapmak için ağaç kestiğini beyan etmesine ve bilirkişi raporunda emvalin dikiliden temin edilmiş olduğunun belirtilmesine göre 6831 sayılı Kanunun 91/1 maddesinde belirtilen ağaç kesme suçu subut bulduğu halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7197, Karar No: 2012/19783, Tarih: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/7197 E.  ,  2012/19783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, yapı vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı kapsamına girip girmediği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapının belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapının yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184. ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3461, Karar No: 2020/15325, Tarih: 15.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3461 E.  ,  2020/15325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Çocuk Mahkemesinin 08.04.2014 tarihli 2013/491 E 2014/201 K sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 24.06.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içinde suça sürüklenen çocuğun 25.09.2014 tarihinde ‘‘mala zarar verme’ suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda ... Çocuk Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli 2014/538 E 2015/545 K sayılı kararıyla TCK’nın 151/1, 31/3 maddeleri gereğince 7 kez 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması sonucu önceki hükümlerin açıklandığı anlaşılmakla, hükümlerin açıklanmasına esas alınan mahkumiyetlerin karar tarihinden sonra CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alındığı ve henüz uzlaşma işlemlerinin yapılmadığı, suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydının incelenmesinde deneme süresi içinde 04.11.2014 tarihinde işlediği TCK’nın 153/1 maddesine uyan suça istinaden ... Çocuk Mahkemesinin 19.02.2015 tarihli 2014/589 E 2015/152 K sayılı 10.04.2019 tarihinde kesinleşen ilamı nedeniyle hükümlerin açıklanması koşulları oluştuğundan, hükümlerin açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükümlerin açıklanmış olması sonuca etkili görülmeyerek, yapılan incelemede;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuk Ömer Çatalçam ile birlikte müşteki ...’a ait iş yerinin su saatinin borusunu kırması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2 maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan( hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle 4 ay 10 günlük durma süresi de çıkartıldığında) 6 yıllık zamanaşımının, 05.08.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1. ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, “suça sürüklenen çocuğun 3 yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir başka suçu işlemiş olduğu anlaşıldığından, CMK 231/11 maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında mahkememizin açıklanması geri bırakılan suçlara ilişkin hükümlerin ayrı ayrı açıklanmasına karar vermek gerekmiştir” şekilde gerekçesiz karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/848, Karar No: 2011/4676, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/848 E.  ,  2011/4676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; ırza geçme eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine, alıkoyma suçundan beraatine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.11.2005 gün ve 2005/350 Esas, 2005/483 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun olarak, sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve sanığa atılı reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle, 765 sayılı ...nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 5 yıllık asli, 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, alıkoyma suçu yönünden 31.12.2002 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren inceleme gününe kadar; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu yönünden ise suç tarihi olan 14.07.2001 ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı ...nun 7 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7010, Karar No: 2013/14534, Tarih: 27.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/7010 E.  ,  2013/14534 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Davacı, yurt dışında çalışmağa başladığı 19.01.1988 tarihinin, ......’de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesi ve borçlanma isteminin, 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında geçerliliğini istemiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesi uyarınca dosya üzerinden esasa ilişkin olarak yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. ....

./...

-2-

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.