muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14793, Karar No: 2017/16270, Tarih: 21.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14793 E.  ,  2017/16270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 2013 yılında evlendiklerini, davalının başka bir bayanla görüştüğünü, aile birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediğini, davalının kendisini evden kovması sonucu müşterek evden ayrıdığını ileri sürerek; dava tarihinden itibaren kendisi için 2.000 TL tedbir nafakasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı; vefat eden önceki eşinden olma özürlü çocuğunun bulunduğunu, davacının evlilik akabinde huzursuzluklar çıkarttığını, müvekkili ve müşterek çocuk ile ilgilenmediğini, ...'da ablasının yanına gidiyorum diyerek müvekkilinden 1.000 TL ile 3 adet 30 ar gram bileziği yanına alarak evi ve eşini terk ettiğini, açılmış bulunan boşanma dava dosyası ile dosyanın birleştirmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden itibaren aylık 600 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacı kadın için tedbir nafakası istemine ilişkindir.

1- Davalının hükmedilen tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TMK. 186/3.maddesi uyarınca; Eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılırlar. Yasanın 195.maddesine göre de; Evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Aynı yasanın 197.maddesine göre de; Eşlerden biri ortak hayat sebebi ile kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir. Bu durumda, hâkim eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya ilişkin önlemi alır.

Evlilik devam ederken eşlerin birbirleri hakkında koşulları oluştuğu takdirde tedbir nafakası davası açma ve bir takım önlemlerin alınmasını talep etme hakları vardır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eş ve çocuklarına sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; Dosyada sureti bulunan tarafların boşanmasına ilişkin ... Aile Mahkemesi'nin 2015/258 Esas, 2016/817 Karar sayılı ilamı incelendiğinde, davacısının ..., davalısının ... olduğu, mahkemece "... tarafların 17/12/2013 tarihinde evlendikleri, bu evliliğin her iki tarafın da ilk evliliği olmadığı, ...'da yaşamaya başladıkları, davalı kadının sürekli gideceğini söylediği, evin işleri ile ilgilenmediği, eşine sert ve agresif davrandığı, eve gelen misafirlerle ve ikramlarıyla davacının ilgilendiği, davalının eşinden para istediği, eşi vermeyince de evi terk ettiği, terk edişinden sonra eşine ve tanık olarak dinlenen komşularına mesaj gönderdiği, davalının üçüncü evliliğini gerçekleştirip maddi kazanım elde etme çabasında olduğu ve boşanmak için davalının eşinden para istediği, tarafların ayrı yaşadıkları dönemde davalının ... 13. Aile Mahkemesi'ne başvurarak önlem nafakası davası açtığı, davalıya mahkemece nafaka bağlandığı, ayrılığa neden olan olaylarda dinlenen tanık anlatımları ile davalı kadının tam kusurlu olup davacı kocaya atfedilecek kusur bulunmadığı, evliliğin devamında korunmaya değer bir yarar bulunmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı anlaşılmakla davacının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir." gerekçesi ile tarafların boşanmalarına hükmedildiği görülmüştür. Davalı tarafından boşanma dosyası delil olarak gösterildiğine göre, O halde mahkemece yapılması gereken iş; bahsi geçen boşanma dosyanın getirtilerek, davacının evi terk nedeni ve ayrı yaşamakta haklı olup olmadığı üzerinde durularak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-) Davalının vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı asilin bizzat davasını takip ettiği,kendisini bir vekille temsil ettirmediği halde mahkemece lehine vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12106, Karar No: 2014/28026, Tarih: 26.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/12106 E.  ,  2014/28026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/246444

MAHKEMESİ : Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/519 (E) ve 2013/506 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki G.. B.. vekilinin 30.05.2013 tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Kemer İlçesi Göynük Beldesi sınırları dahilinde bulunan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde yer alan kısmında, sanığın yetkilisi bulunduğu otele ait olup 12.10.2004 tarihinden önce yapıldığı anlaşılan barın, beton üzeri mermer tezgahlı, kiremit çatılı bir yapı olup bina niteliği taşıdığı, ayrıca yine kıyı kenar çizgisi içerisinde beton zemin ve yolların bulunduğunun anlaşılması karşısında; yapıların 3621 sayılı yasanın 15/4 madde ve fıkrası kapsamında kıyının doğal yapısını bozacak bir etki meydana getirip getirmediği hususunda bilirkişiden ek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9536, Karar No: 2020/7753, Tarih: 23.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/9536 E.  ,  2020/7753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'in temyiz dilekçesi içeriğinden kendisi hakkında silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olayın gerçekleştiği İnegöl ilçesinde halk otobüs şoförü olması, mağdur ...'nın, aracıyla sanığın kullandığı otobüsün arkasından sürekli korna çalarak gelmesi ve aracı ile otobüsün önünü kesmesi, araçtan inerek sanığın kullandığı otobüsün yanına gelerek dışarıdan sanığa yumruk atıp hakaret etmesi, eline almış olduğu taşı otobüsün camına atarak kırması, sanığın da şoför koltuğunun sol tarafında bulunan bıçağı eline alması şeklinde olayın gerçekleştiğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın tehdit söz söylemediğine ilişkin savunmaları ve tanığın da tehdit sözüne ilişkin beyanının bulunmaması da göz önüne alınarak, sanığın eylemini kendisine veya yakınlarına karşı gerçekleşmesi muhakkak olan haksız bir saldırıyı ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirip gerçekleştirmediği üzerinde durularak eylemin TCK'nın 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1791, Karar No: 2016/2253, Tarih: 07.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/1791 E.  ,  2016/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 133 ada 70 parsel sayılı 76.660.10 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın hükmen ifrazı ile 133 ada 104 parsel numarası ile 71.392.24 metrekare yüzölçümlü olarak ham toprak vasfı ile Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve muris ... mirasçıları adına miras payları oranında tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli 133 ada 104 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 29.228.82 metrekarelik kısmın taşınmazdan tefriki ile tarla niteliği ile 1/5'er payla ..., .... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, kalan kısmın ise mevcut hali ile mevcut malik adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacılar tarafından malik sıfatı ile ekonomik amaca uygun 20 yılı aşkın süredir zilyet olunduğu ve davacının tapulu arazisi olduğu gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de dava konusu taşınmazın ifraz gördüğü 133 ada 70 parsel sayılı taşınmaz hakkında davacı tarafından ...Kadastro Mahkemesi'nin 2009/461 Esas sayılı dosyası ile dava açılmış ve mahkemece 2009/719 Karar sayılı ilamı ile 20.11.2009 tarihinde karar verilmiş, davacı ve Hazine vekili tarafından yapılan temyiz itirazı neticesinde ilgili karar Dairemizce 21.10.2010 tarih 2010/1546-6202 Esas Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiş olup, davacı bu davada da zilyetliğe dayanmış olduğu ve karar da Yargıtay onamasından geçerek kesinleşmiş olduğu halde kesin hüküm nedeni ile reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/1853, Karar No: 2021/2387, Tarih: 03.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/1853 E.  ,  2021/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...'nın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10755, Karar No: 2014/1387, Tarih: 22.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10755 E.  ,  2014/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.02.2013 tarih ve 2011/152-2013/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkili şirkete ait iş makinesinin davalı şirket nezdinde makine kırılması poliçesi ile sigortalı olduğu sırada kule dönüş şanzımanının arızalandığını, davalıya başvuruda bulunulmasına rağmen davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek, 20.000,00 YTL hasar bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davaya konu hasarın aşırı yıpranma ve eskimeden dolayı meydana gelmiş olduğunu, bu nedenle poliçe teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2010/720 Esas sayılı dosyada davacı vekili, ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/648 E.sayılı dosyasında kısmi dava açıldığını, o davanın yargılaması sırasında bakiye hasar alacağı olan 78.476,00 TL'nin tahsili için ... 32. İcra Müdürlüğü'nün 2006/6800 sayılı dosyasında icra takibi başlattıklarını, takibe haksız olarak itiraz edildiğini beyanla, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminatla sorumluluğuna karar verilmesini ve dosyanın ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/641 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2010/720 Esas sayılı dosyada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, alınan bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, davalı sigorta şirketince makine sigortası yapılan iş makinesinde meydana gelen hasarın mutad ömrünü tamamlamış olan parçalardan rulmanların zorlamaya dayanmayarak dağılması ve dağılan parçaların da kullanım ömrünü tamamlamış olan diğer şanzıman parçalarına hasar vermesi sonucu meydana geldiği, oluşan hasarın poliçe genel şartları uyarınca teminat dahilinde olmadığı, davalı sigorta şirketinin iş makinesinde meydana gelen hasar sonucu oluşan tazminattan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4509, Karar No: 2022/5445, Tarih: 07.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4509 E.  ,  2022/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, tazminatlar ile mazeret talebinin reddiyle yokluğunda hüküm tesis edilmesi yönünden; davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası talebinin reddi ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 397.80'er TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 07.06.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/18961, Karar No: 2013/17048, Tarih: 30.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18961 E.  ,  2013/17048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.03.2012 tarih ve 2011/236-2012/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı...vekili ve Fako İlaç San. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından 29 Ekim 1997 Cumhuriyet Bayramı döneminde Çankaya Belediye Başkanlığı için “Cumhuriyet Halk Balosu” düzenlendiğini, bu organizasyonu daha etkili kılmak üzere “Biz Mustafa Kemaliz” isimli bir sergi oluşturulduğunu ve her meslekten Mustafa Kemallerin var olduğu düşüncesinden hareketle “Hekim Mustafa Kemal” imajının yaratıldığını, bu eserle 10. Kristal Elma 1997/1998 Türkiye Reklam Ödülleri Yarışması’na katıldıklarını, davalı ...Ş.’nin de aynı yarışmaya katılıp müvekkilinin eserinden haberdar olduğunu, davalı ... İlaçları A.Ş.’nin 29 Ekim 1998 günü verdiği gazete ilanlarında müvekkilinin bu eserini “Doktor Mustafa Kemal” adıyla ve izin almadan kullandığını, davalı şirketlerin anılan eserin mali haklarını diğer davalı Şadi’ye telif bedeli ödemek suretiyle devraldıklarını savunduğunu, oysa davalı Şadi’nin müvekkili şirkette çalışan ve eserin meydana getirilmesinde bilgisayar teknisyeni olarak görev alan bir kişi olup eser sahibi olmadığını ileri sürerek, anılan eserin sahibinin müvekkili olduğunun tespitini, şimdilik FSEK’in 68. maddesi kapsamında (10.000) TL maddi ve (5.000) TL manevi tazminatın, dava tarihinden itibaren en yüksek banka faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini, davalıların tecavüzünün önlenmesini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... İlaçları A.Ş. vekili, müvekkilinin Cumhuriyetin 75. yılı vesilesiyle diğer davalı şirkete sipariş vererek dava konusu reklamı yaptığını, ilanda kullanılan resmin telif haklarının davalı Şadi’den devralındığına dair sözleşmenin müvekkiline sunulduğunu, davacının eser sahibi olduğunu kanıtlaması gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar vekilleri de ayrı ayrı sundukları cevap dilekçeleri ile davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İlaçları A.Ş. vekili, müvekkilinin Cumhuriyetin 75. yılı vesilesiyle diğer davalı şirkete sipariş vererek dava konusu reklamı yaptığını, ilanda kullanılan resmin telif haklarının davalı Şadi’den devralındığına dair sözleşmenin müvekkiline sunulduğunu, davacının eser sahibi olduğunu kanıtlaması gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar vekilleri de ayrı ayrı sundukları cevap dilekçeleri ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, eser davalı ...'ın davacı şirkette çalıştığı dönemde meydana getirildiğinden, eser niteliğindeki bu fotoğrafın üzerindeki manevi hakkın bu davalıya ait olduğu ve sadece mali hakkın davacıya ait olduğu, davacının eser sahibi olduğunun tespitine yönelik talebi yerinde görülmediği gibi, mali hak sahibi olan davacının maddi tazminat talebinde bulunuyor olması sebebiyle ve ayrıca doğrudan eser sahibi olmadığından, uygulamalara yönelik tecavüzün ref'i ve müdahalenin men'i talepleri ile yine eserin yaratıcısı ve sahibi olmaması sebebiyle manevi tazminat talebinin reddi gerektiği, Doktor Kemal Atatürk isimli eserde mali hak sahibi olması sebebiyle fotoğrafın 1998 yılı için belirlenen tarife ücretinin Reklamcılar Birliği'nden gelen yazıdan, 520,00 TL. olduğu, FSEK 68/1 maddesi gereğince bu miktarın 3 katı 1.560 TL. edeceğinden, davanın maddi tazminat talebi yönünden kısmen kabulü gerektiği, gerekçesi ile 1.560 TL. maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla talep ve diğer taleplerin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı...vekili, davalı .... A.Ş vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı...vekili ve Fako İlaç San. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı...vekili ve Fako İlaç San. A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 83,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı...ve Fako İlaç San. A.Ş'den ayrı ayrı alınmasına, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.