muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5188, Karar No: 2017/6239, Tarih: 04.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5188 E.  ,  2017/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı araştırılıp, varsa; sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen ve iade edilen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10644, Karar No: 2007/11719, Tarih: 15.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10644 E.  ,  2007/11719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 12.05.2006 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve ağaç bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; müdahalenin meni talebinin kabulü ve ağaç bedeli tahsili isteminin reddine dair verilen 27.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9032, Karar No: 2014/10917, Tarih: 02.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/9032 E.  ,  2014/10917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın ......bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın .... maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık

iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: ......2004-5170/...md). Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS’nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altında altındadır. Sözleşmenin 2. maddesi uyarınca da, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Anılan sözleşmenin 3. maddesine göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Aynı sözleşmenin 8. maddesine göre de, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne - baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı ise, anne-baba arasındaki ilişkinin sona ermesinden sonra birlikte yaşamamaları ile boşanmış olsalar bile, eşler arasında birlikte yaşama ve çocukla kişisel ilişki kurma hakkını içerir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın, sanık ... Kabur ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden annesinden yetim maaşını alabilmek için 13/09/... tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni

bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un .... maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5500, Karar No: 2022/127, Tarih: 11.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/5500 E.  ,  2022/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 25.10.2019 tarih ve 2018/91 E- 2019/379 K. sayılı ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.01.2020 tarih ve 2020/51 E- 2020/40 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı aleyhine davalı tarafından 28/12/2017 tarihinde Bursa 20. İcra Müdürlüğünün 2017/14206 esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, icra dosyası üzerinden ihtiyati haciz kararı alındığını, sadece ... tarafından imza atılıp diğer bölümleri boş bırakılan senedin kredi kullanmak için bankaya verilen teminat senedi olduğunu, davalı bankanın bu teminat senedini 2017 yılında yeniymiş gibi çıkartarak kötüniyetli olarak doldurduğunu, cebri icra tehdidi altında borcu ödemek zorunda kaldığını, ihtiyati haciz miktarı olan 122.587,74 TL yerine 133.000,00 TL para ödediğini ileri sürerek icra tehdidi altında ödenen bu paranın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı ... tarafından düzenlenen ve davacı şirket tarafından imzalanarak davalı banka şubesine verilen 06/05/2011 tanzim tarihli 22/12/2017 vade tarihli senedin protesto edilmesi üzerine Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/3071 D. İş sayılı dosyası ile ihtiyati haciz alındığını ve kambiyo takibine başlandığını, senet borçlularından dava dışı ...' nin 128.650,00 TL ödeme yaptığını ve ibraname aldığını, davacı şirket tarafından yapılan herhangi bir ödeme olmadığını, istirdat talebinin yersiz olduğunu belirterek davanın reddi talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava konusu senede dayalı olarak davalı tarafından davacı Deveci Lastik Ltd. Şti'ne ve dava dışı ...'ye yönelik kambiyo senetlerine müstenit takip yapıldığı, takip sırasında borcun ... tarafından ödenip ibraname alındığı, her ne kadar davacı şirket istirdat talebi ile dava açmış ise de, davacı şirketin icra dosyasına yaptığı herhangi bir ödeme olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece 25.10.2019 tarihli ek karar ile, gerekçeli kararın davacılar vekiline 26/06/2019 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından süresinden sonra 11/07/2019 tarihinde Uyap üzerinden istinaf yoluna başvuru dilekçesi sunulduğu gerekçesiyle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 345/1 ve 346/1 maddesi uyarınca davacı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; gerekçeli kararın davacı vekiline 26/06/2019 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf süresinin 10/07/2019 tarihi mesai bitiminde (UYAP üzerinden başvurulduğunda saat: 24:00'da) sona erdiği, davacı vekilinin bu süre geçtikten sonra 11/07/2019 tarihinde istinaf başvurusunda bulunduğu, bu nedenle ilk derece mahkemesi tarafından davacının istinaf başvurusunun usulden reddi kararının doğru olduğu gerekçesiyle davacı vekili tarafından ilk derece mahkemesince verilen 25/10/2019 tarihli Ek Kararına yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen 25.10.2019 tarihli ek karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11.01.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2975, Karar No: 2021/2043, Tarih: 04.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/2975 E.  ,  2021/2043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.11.2018 tarih ve 2015/595-2018/949 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı ... Nakliyat Nakil Vasıtaları Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 23.02.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ...ile davalı ... Nakliyat Nakil Vasıtaları Ticaret Ltd. Şti. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta sözleşmesi ile teminat altına alınan emtianın davalı şirketin taşıyan, diğer davalının ise sürücüsü olduğu araç ile taşınması sırasında meydana gelen kaza sonucu hasarlandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, oluşan hasardan davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek, 381.584,25 TL’nin temerrüt faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, hasarın iddia edildiği gibi bir kaza sonucu meydana gelmediğini, aracın yolda arızalanması sonucu başka bir araca yükün nakledildiğini, hasarın da bu sırada meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, yoldaki bozukluk nedeniyle aracın direksiyon hakimiyetinin kaybedildiğini, müvekkiline atfedilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket yetkilisinin beyanından davalı taşıyıcının yükleme sırasında hazır olduğu anlaşıldığından bilirkişi kurulunun kusur dağılımın yerinde görüldüğü, meydana gelen hasarda, yükü taşıtan Öz-Ar Gümrük Müş. Ltd. Şti. ile nakliyeyi yapan davalı şirket ve bu şirketin sürücüsü olan davalı ...’nün hasardan müteselsilen sorumlu olduğu, davalı ... hakkında bozma öncesi verilen kararın temyiz

edilmeyerek kesinleştiği, davalı şirketin ise, kendi sürücüsü olan davalı ... ve dava dışı Öz-ar Gümrükleme Ltd. Şti.’nin kusurundan da müteselsilen sorumlu olduğu, meydana gelen hasardan müteselsilen olmak üzere tamamından sorumlu olup, kusur oranlarının iç ilişkide önem kazanacağı gerekçesiyle, davalı ... hakkında verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... Nakliyat Ltd. Şti. yönünden ise, davanın kısmen kabulü ile, 378.633,25 TL’nin 02.10.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Nakliyat Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... Nakliyat Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Nakliyat Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki (2) ve (3) no’lu bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkin olup, yukarıda özetlendiği şekilde karar verilmiştir. Ancak, mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında, davalı tarafın, emtianın kamyona ambalajsız yüklendiğini ve araç kasasına sabitlenmediğini, bu nedenle emtianın kayarak hasarın meydana geldiğini ve kamyondan vinç ile makinenin başka bir kamyona yüklenmesi sırasında hasarın arttığını, sorumluluğun yüklemeyi yapanda olduğunu savunduğu, davalının ileri sürdüğü gibi emtianın kamyona ambalajsız ve aparatsız olarak yüklendiği anlaşılmakta ise de, yüklemenin kim tarafından yapıldığı anlaşılamadığından yükleme ve istiflemenin davalı taşıyıcı tarafından yapılıp yapılmadığının belirlenmesi ve şayet davalı tarafından yapılmadığının anlaşılması halinde davalı taşıyıcının yükleme ve istiflemeye nezaret yükümlülüğünü ihlal etmesinin davalı için tam kusur olarak değil müterafik kusur olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda verilen hükmün gerekçesinde, Devlet Demiryolu İşletmesi Genel Müdürlüğü’ne yazılan müzekkereye verilen 17.02.2016 tarihli cevabi yazıda’’...Gümrük işlemlerinin bitiminden sonra eşyalar, firma elemanı, gümrük memuru ve işyerimiz personeli nezdinde taşeron firmaya ait forklift veya vinçle yüklenerek sevk edilmiştir....’’ ibarelerine yer verildiği ancak yazıda tam açıklık bulunmadığından bahisle firma elemanının hangi firmaya ait olduğunun sorulmasına ilişkin müzekkereye verilen 08.11.2017 tarihli cevabi yazıda ise; ‘’... davalı ...’nün Öz-Ar Gümrük Müşavirliği elemanı olduğunun tespit edildiği...’’ bildirilmiş olması karşısında ve Gümrük Beyannamesinde de beyan sahibinin Öz-Ar Gümrük Müşavirliği olarak yazılı olduğu ve dolayısıyla araç sürücüsü ...’nün aynı zamanda Öz-Ar Gümrük Müşavirliği elemanı olduğunun belirlendiği ifadelerine yer verilmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı ...’nün %35, Uysal Nakliyat Ltd. Şti.’nin %35 ve Öz-Ar Gümrükleme Ltd. Şti.’nin %30 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş ve yine mahkemece yükü taşıtan Öz-Ar Gümrük Müş. Ltd. Şti. ile nakliyeyi yapan davalı ... Nakliyat Ltd. Şti ve bu şirketin sürücüsü olan ...’nün hasardan müteselsilen sorumlu olduğu, davalı ... Nakliyat Ltd. Şti.’nin bilirkişi raporuyla belirlendiği gibi meydana gelen hasarda kusurlu olduğu, taşıyan olan davalının kendi sürücüsü olan ...’nün kusurundan ve dava dışı Öz-Ar Gümrükleme Ltd. Şti.’nin kusurundan da müteselsilen sorumlu olduğu, o halde meydana gelen hasardan müteselsilen olmak üzere tamamından sorumlu olup, kusur oranlarının kendi aralarındaki iç ilişkide önem kazanacağından bahisle karar verilmiş ise de, uyulan Dairemiz bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Zira, yukarıda açıklandığı üzere, uyulan bozma ilamında yükleme ve istiflemenin davalı taşıyıcı tarafından yapılıp yapılmadığının belirlenmesi ve şayet davalı tarafından yapılmadığının anlaşılması halinde davalı taşıyıcının yükleme ve istiflemeye nezaret yükümlülüğünü ihmal etmesi hususunun müterafik kusur olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen bozma sonrası yapılan yagılama sonucunda yükleme ve istiflemenin kim tarafından yapıldığı belirlenmemiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, yükleme ve istiflemenin kim tarafından yapıldığının belirlenmesi, daha sonra tarafların kusur ya da müterafik kusur durumunun ve özellikle yüklemenin gönderen ya da gönderen adına hareket eden tarafından yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi gerekirken, anılan husus nazara alınmaksızın hüküm tesisi cihetine gidilmesi doğru olmadığı gibi, olayda uygulama yeri bulunmayan Borçlar Kanunu’nun müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerinin uygulanması da doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de, mahkemece Öz-Ar Gümrük Müşavirliği Ltd. Şti. taşıtan olarak kabul edilmesine rağmen Borçlar Kanunu uyarınca davalının tüm zarardan sorumlu tutulması da doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalı ... Nakliyat Nakil Vasıtaları Ticaret Ltd. Şti.'ye verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden Uysal Nakliyat Nakil Vasıtaları Ticaret Ltd. Şti'ye iadesine, 04.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.