muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5484, Karar No: 2021/3446, Tarih: 31.05.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/5484 E.  ,  2021/3446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

..., ... yönünden; 08.10.2016,

Sanıklar ..., ... ve ... yönünden; 09.10.2016

Hüküm : Sanıklar ..., ..., ... ... ve ... hakkında ayrı

ayrı; 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun

3-5/1, TCK'nın 53, 58/7-9 ve 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun

esastan reddi,

Sanıklar ..., ..., Sümeyye

Keşci hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 314/2,

3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 62, 53, 58/7-9 ve

63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin

istinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 03.12.2020 tarihli ek kararı ile, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin kanuni süresi içerisinde sunulmadığı gerekçeleri gösterilerek temyiz isteminin reddine karar verildiği; söz konusu ek karara karşı sanık müdafii tarafından kanuni süresi içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu ancak tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği anlaşılmakla; sanık ... müdafiinin ek karara karşı temyiz istemine ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra gönderilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12751, Karar No: 2019/8480, Tarih: 28.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12751 E.  ,  2019/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Kamu davasının reddi

Sanık hakkında, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Mahkemenin ret kararına dayanak teşkil eden, Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 01.04.2014 tarihli 2011/297 esas ve 2014/183 karar sayılı, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararının Dairemizin 2016/7863 sırasında temyiz incelemesinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin, yeni bir suç oluşturmayıp zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceğinden, söz konusu dosyanın getirtilip incelenmesi ve davaların birleştirilmesi ile sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, mükerrer kamu davası açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1594, Karar No: 2017/4220, Tarih: 05.07.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/1594 E.  ,  2017/4220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

20/07/2006 tarihinde sanığın evinin ahırında yapılan aramada net 174,462 gram esrar ele geçirildiği, sanığın savunmasında söz konusu esrarı, kışın ekmiş olduğu bir kök kenevir bitkisinden elde ettiğini belirttiği, sanığın bu savunmasının, suçla ilgili kişi ya da kişileri gizleme ya da daha az ceza verilmesini sağlama düşüncesine dayalı olabileceği, keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi bir maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olamayacağı, bu durumlar karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin, soyut beyanı dışında, kuşku sınırlarını aşan, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15674, Karar No: 2022/15399, Tarih: 26.10.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/15674 E.  ,  2022/15399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 293/2. maddesinde yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği,gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere,hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek

üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/622, Karar No: 2013/19102, Tarih: 11.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/622 E.  ,  2013/19102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava; rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ....Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverene ait yer altı kömür ocağı işyerinde dava dışı ..... ile birlikte tertip olunan kazalı sigortalı .... 'ın pnömotik patlatma ve tahkimatla görevlendirildikleri, saat 02.55 sıralarında göçük postası altında kalarak vefat ettikleri, Mahkemece, yapılan yargılamada; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kazanın gerçekleşmesinde % 100 oranında kaçınılmazlığın bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakta olup, anılan rapora dayanılarak hüküm kurulmuştur.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun, “İşverenin sorumluluğu” başlığını taşıyan 26’ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince, işverenin rücu alacağından sorumluluğu, ancak kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir davranışının varlığı halinde olanaklıdır. Başka bir anlatımla, işverenin yalnızca, fıkrada öngörülen sınırlı sayıdaki durumlarda sorumluluğu söz konusudur. Anılan fıkraya 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 28’inci maddesiyle eklenen “İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır” cümlesi gereğince, iş kazalarında ilgililerin kusur durumları belirlenirken kaçınılmazlığın da göz önünde bulundurulması ve belirlenen kaçınılmazlık payından işverenin sorumlu tutulmaması gerekmektedir. Kaçınılmazlık olgusundan ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda geçerli mevzuat hükümleri çerçevesinde, doğabilecek olası zararlı sonuçların önlenmesi yönünde, duruma ve koşullara göre ilgililerden beklenebilecek tüm özenli ve dikkatli çabaya karşın sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan iş kazasının meydana gelmesi durumunda söz edilebilir. Günümüz teknolojisinde bir takım olayların sonuçlarının kısmen kaçınılmazlık/kötü rastlantılarla açıklanması, alınabilecek önlemler düşünüldüğünde olanaksızdır. Kaçınılmazlık/kötü rastlantı olarak adlandırılan olguların birçoğunun temelinde insan yanılgı ve savsamaları, özen eksikliği bulunduğu bir gerçektir. Unutulmamalıdır ki, her birey, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların kendisine yüklediği özen ve dikkat yükümünü göstermek zorundadır. Öngörülebilir sonuçlar karşısında kaçınılmazlık/kötü rastlantı yönünde değerlendirme yapılamaz.

Ayrıca, “kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram …” (Prof. Dr. A.Can Tuncay, Kurumun işverene Rücuu - Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup, bu olgunun kabulünün koşulu, “ … vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof. Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139).

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17’nci maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma olasılığının tamamen ortadan kaldırılabileceği de yadsınamaz bir gerçektir.

Bu açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; tüm dosya içeriği ve olayın oluş şekline göre, davalı işveren ve sigortalının kusur durumlarının yasal mevzuat çerçevesinde irdelenmediği, yanılgıya dayalı, yargısal denetime elverişli olmayan raporların hükme dayanak alınması yerinde değildir. Bu bakımdan, 506 sayılı Kanunun 26., davaya konu işkazasının meydana geldiği tarihte yürürlükte olan 1475 sayılı Kanunun 73. maddeleri ile İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü ve diğer yasal mevzuat kapsamında iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan yöntemince düzenlenecek bilirkişi raporu alınmalı, oluşan kazaya karşı hangi önlemlerin alınması gerektiği, bunların işverence alınıp alınmadığı ve alınmış tedbirlere sigortalı ve diğer ilgililerin uyup uymadığı hususları ortaya konulmalı, kaçınılmazlık olgusunun var olup olmadığı da ayrıca irdelenmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddi yönünde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.10. 2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3645, Karar No: 2023/5542, Tarih: 05.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/3645 E.  ,  2023/5542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/434 E., 2021/1201 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2012 tarihli ve 2011/406 Esas, 2012/256 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçu nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir.

2.Denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlenmesi üzerine önceki kararın açıklanmasına karar verilmesi suretiyle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/1955 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararı ile 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sanık hakkında neticeten; 1 yıl 8 ... hapis ve 10.000 TL adlî para cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.İşbu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü ve 5 inci maddelerinde sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle mahalline iade edilmiştir.

4.Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2020/434 Esas, 2021/1201 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 1 yıl 8 ... hapis ve 10.000,00 TL adlî para cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığa atılı eylem nedeniyle zarar doğmadığından suçun oluşmadığına, gerekli araştırmanın yapılması halinde ortada zarar olmadığı ya da ödenebilecek miktarda bir zarar olduğu tespit edilerek bu miktarın sanık tarafından ödenebileceğine, sanık lehine olan maddelerin uygulanmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığa atılı eylem nedeniyle zarar doğmadığından suçun oluşmadığına, gerekli araştırmanın yapılması halinde ortada zarar olmadığı ya da ödenebilecek miktarda bir zarar olduğu tespit edilerek bu miktarın sanık tarafından ödenebileceğine, sanık lehine olan maddelerin uygulanmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Devriye görevi esnasında, sanık ...'na ait madeni yağ ticareti üzerine faaliyet gösteren iş yerinde park hâlindeki bir otobüsün yakıt deposuna, santrifüj ve hortuma bağlı düzenek ile yağ tenekelerindeki sıvının boşaltıldığı görülerek suçüstü kapsamında tenekeler içerisinde 10.116 kg yağın muhafaza altına alındığı, TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi raporuna göre numunenin bitkisel ve mineral yağ ile organik çözücü içerdiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında, faturalı olarak aldığı madeni yağları akaryakıt olarak satmadıklarını, olay günü işçisi olan şahsın müşterinin isteği üzerine deposunu temizlemek için bir teneke yağı aracın deposuna koyduğunu, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1.El konulan karışımlı akaryakıt, bunlar ait teneke kutular ile santrifüjlü düzeneğin mahallinde her zaman müsaderesine karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2."Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın uhdesinde bulunan 10.116 kg akaryakıt haricinde kalan petrol ürününün akaryakıt yerine ikmal edilmesi, ele geçirilen akaryakıtın ticari iş yerinde yakalanması ve ticari nitelikte araca ikmal edilecek olması, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanının suçüstü halindeki olay ile örtüşmediği gibi akaryakıt yerine ikmal edilmekle kaçak petrol kapsamına giren suça konu yağın satıldığı nazara alınarak 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinde düzenlenen suç tanımındaki unsurların oluştuğunun anlaşılması karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Dosya kapsamında suçtan doğan zarar ve eşyanın değeri Gümrük İdaresi'nden sorulmak suretiyle usulüne uygun biçimde belirlendiğinden sanık müdafiinin bu hususa yönelen temyiz sebepleri reddedilerek hükümde bu yönüyle isabetsizlik görülmemiştir.

4.Sanık hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanmış olup sanık müdafiinin lehe hükümlerin

uygulanması gerektiğine dair temyiz sebebi reddedilerek hükümde bu yönüyle hukuka aykırılığa rastlanmamamıştır.

5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2020/434 Esas, 2021/1201 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6447, Karar No: 2021/7424, Tarih: 01.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/6447 E.  ,  2021/7424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 8. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

Kadastro sonucu ... İlçesi ... köyü çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı taşınmaz tarla vasfı ile paylı olarak ..., ..., ... ve Hazine adına tespiti yapılmış, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmış olması nedeniyle hükmen tescil harici bırakılmıştır. .

Davacılar ... ve ..., ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmış olması nedeniyle tescil harici bırakıldığını, söz konusu kıyı kenar çizgisinin idare mahkemesi tarafından iptal edildiğini, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın yeni hazırlanan ve kesinleşen kıyı kenar çizgisi dışında kalmış olması nedeniyle adlarına tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı Hazine, taraflar arasında kesin hüküm olduğunu, ayrıca davacılar lehine zilyetlik koşullarının oluşmadığını, bu nedenle reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 08.01.2019 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 872,56 metrekare bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalılar Hazine, ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince, davacıların istinaf başvurusunun reddine, davalıların istinaf taleplerinin kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın reddine, karar verilmiş

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.12.2021 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı Hazine vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer davalılar gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 3.815.00 TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edenden alınmasına, davacılardan harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 01/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.