muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24283, Karar No: 2015/6861, Tarih: 09.04.2015

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüzyüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir (Ejder Yılmaz, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, ... 2001, s. 888).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın, dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak, hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşmadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Bu nedenle, mahkeme ön inceleme için bir gün tespit ederek taraflara tebliğ edecektir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; eldeki davada, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp,karar verilmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2534, Karar No: 2021/675, Tarih: 09.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2534 E.  ,  2021/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜMLER : 1- Sanıklar hakkında nitelikli tehdit ve kasten öldürme suçlarından mahkumiyetine dair; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2017 tarih 2016/161 (E) ve 2017/356 (K) sayılı kararı

2- Sanıklar ... ..., ..., ... hakkında Kasten öldürme suçundan İstinaf Başvurularının esastan reddine, bir kısım istinaf başvurularının kabulü ile sanıklar hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan beraatlarına, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan mahkumiyetine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/11/2019 gün ve 2019/3801 (E), 2019/2842 (K)

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, katılanlar vekili, Cumhuriyet Savcısı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/11/2019 gün 2019/3801 Esas, 2019/2842 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri, katılanlar vekili ve Cumhuriyet Savcısınca 5271 sayılı CMK’nin 291/1. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/11/2019 gün 2019/3801 Esas, 2019/2842 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri, katılanlar vekili ve Cumhuriyet Savcısınca 5271 sayılı CMK’nin 291/1. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli tehdit ve kasten öldürme suçlarından mahkumiyetlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanıklar ... ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli tehdit suçundan verilen hükümleri kaldırarak nitelikli yağma suçundan ayrı ayrı beraatlarına, sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm kaldırarak kasten öldürmeye yardım suçundan mahkumiyetine dair kararının, Dairemizin 02/07/2019 gün ve 2019/931 esas, 2019/3558 karar sayılı kararı ile "Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktulün faiz karşılığında borç para verip tefecilik yapan dava dışı ...’dan 50,000 TL borç para aldığı, ancak zaman içinde bu borcunu ödeyemediği, bunun üzerine ...’nın üçüncü kişiler adına para karşılığında çek ve senet tahsilatı yapan sanıklara başvurarak borcu tahsil etmelerini istediği, bu minvalde sanıkların belirli zaman aralıkları ile maktul ve ailesinden tehdit yolu ile para tahsil etme gayretine girdikleri, hatta olaydan dört beş gün kadar önce ...'in maktulün oğlu ...’ın yanına gittiği ve kendisine “... Çoşkun ve ... ağabeyimin selamı var, 6000 TL para hazırla eğer parayı vermezsen onların kaybedecek bir şeyi yok, kaçak dolaşıyorlar, bir hafta içinde ciğerini yakacaklar” dediği, borcunun bir miktarını ödediğini iddia eden maktul ve ailesinin bu tehditlere kayıtsız kaldıkları, olay günü saat 21:00 sıralarında ...’ın ...’i aradığı, maktul ...’nın otogarın içinde bulunan kahvehanede olup olmadığını kontrol etmesini istediği, ...’in otogarda değnekçilik yapan Saim aracılığıyla maktulün kahvehanede olduğunu öğrendiği, akabinde ...’ı telefonla arayarak maktulün orada olduğunu söylediği, aynı zamanda cep telefonundan saat 19:11’de ...’ın telefonuna “aradığın şahıs adrese gelmiş abi” şeklinde mesaj atarak maktulün yerini ...’a bildirdiği, ...’ın maktulün kahvehanede olduğunu öğrenmesi üzerine sanık ...’ın kullanımındaki kiralık araç ile araç içerisinde sanıklar ... ve ... bulunduğu halde sanık ...’i de alarak Kadirli otogarının arka tarafına geldikleri, ...’ın, ... ile ...’i maktulü olay yerine çağırmaları için arabadan indirdiği, ... ile ... ...’ın araba içinde kaldıkları, ...’ın olay yerinde bulunan köprünün üzerinde beklediği, ...’in ise maktulü çağırmak için kahvehaneye girerek işleten ...’e maktulü sorduğu, maktulün ...’in yanına geldiği ...’in maktulün kulağına birşeyler söylediği ve sonrasında maktul ile birlikte dışarı .../...

S/3

çıktıkları, ...’in bu şekilde maktulü olay yerine götürdüğü, katılan ...’ın da maktul ve ...’in arkasından gittiği, maktulün ...’ın yanına gittiği, ... ... ve ...’ın, ...’ın hemen arkasında beklediği, ...’ın maktule hitaben “sen ne yapmaya çalışıyon aydınlı” diye bağırarak belinde bulunan silahı çektiği, maktulün silahın ateşlenmesine engel olmak adına hamle yaptığı ve bu amaçla sanık ...’ın eline sarıldığı esnada silahın ateş aldığı ve sanık ...’ın bacağından yaralandığı, bu süreçte sanık ...’ın, sanık ...’ın lehine maktule fiziki müdahalede bulunduğu, ardından sanık ...’ın bir fırsatını bulup kaçmaya çalışan maktulü ateş ederek öldürdüğü, o sırada olay yerinde bulunan maktulün kardeşi katılan ...’ı da sol bacağından yaraladığı anlaşılan olayda,

1- Sanıklar ... ..., ..., ... ve ... hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde; anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının nitelikli yağmaya teşebbüs suçunun sübutuna yönelen temyiz itirazları yerinde görülmekle,

2- Üçüncü kişiler adına tehdit ve zorlama yoluyla aralarında herhangi bir hukuki ilişki bulunmayan maktul ve ailesinden alacak tahsil etmeye çalışan sanıkların, yağmaya teşebbüs suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanıkların beraatlarına karar verilmesi,

B- Sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan verilen esastan red kararı ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan sanık ... müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, TCK’nin 25, 27 ve 29. maddelerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, sanık ... müdafiinin sübuta, sanık ... müdafiinin iştirakin derecesine, eksik incelemeye, kasten öldürme suçunun ceza miktarına, sanık ... hakkında 39. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz itirazlarının reddiyle, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve sanık ... hakkında TCK’nin 37. maddesinin uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet savcısının ise sanık ... hakkında iştirakin derecesine yönelen temyiz itirazları yerinde görülmekle,

Maktulü olay yerine getirip fiili hakimiyetleri altına alan tüm sanıkların, “fail” sıfatıyla ve yağma suçunu işleyememekten dolayı duydukları infialle fiillerini işledikleri anlaşıldığı halde, sanıklar ... ..., ..., ... ve ...’in TCK’nin 37. maddesi delaletiyle 82/1-i maddesi ile cezalandırılmaları yerine, suç niteliğinde ve sanık ... yönünden ise iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde sanıklar ..., ... ... ve ...’ın TCK’nin 37, 81. maddeleri uyarınca kurulan hükümler yönünden istinaf talebinin esastan reddine, sanık .....'in ise aynı Kanunun 81, 39. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi," gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine bölge adliye mahkemesince eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10193, Karar No: 2014/13598, Tarih: 11.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10193 E.  ,  2014/13598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada ozmaya uyularak verilen 15/03/2013 tarih ve 2013/10-2013/98 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09.09.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, yapılan ıslah sonucu 57.811,20 TL’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davaya konu edilen taşınmazlar üzerinde bulunan kayısı meyvesinin gördüğü zararın ağaçların çiçeklenme dönemini bitirip meyveye döndüğü dönemde meydana geldiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 57.811,20 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, alacağın 30.000 TL'lik kısmına 05.09.2010 tarihinden itibaren, kalan kısmına ise ıslah tarihi olan 25.11.2011 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.961,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1350, Karar No: 2019/17331, Tarih: 06.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/1350 E.  ,  2019/17331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma üzerine yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suça sürüklenen çocuk hakkında, “çağrı kağıdına rağmen ilk duruşmaya mazereti olmadan katılmaması" gerekçe gösterilerek, TCK'nın 62. maddesindeki yasal ölçütlere aykırı olarak takdiri indirim yoluna gidilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27642, Karar No: 2013/13172, Tarih: 16.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27642 E.  ,  2013/13172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir aylık yasal sürenin son gününün 18.04.2009 cumartesi gününe denk gelmesi nedeniyle, o yer Cumhuriyet Savcısının 20.04.2009 pazartesi günü yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hükmün başında, sanığın gözlem altında kaldığı tarihler doğru yazılmakla beraber, sürenin bir gün yerine iki gün şeklinde yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan, 5237 sayılı TCK. nun 125/3-a maddesi gereğince hüküm kurulurken, seçenek yaptırımlardan olan adli para cezası tercih edilmesi nedeniyle, temel cezanın alt sınırı olan, 365 gün karşılığı adli para cezası yerine, 1 yıl karşılığı adli para cezasına hükmolunması ve indirimin yıl ve ay üzerinden yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.madesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesi uyarınca 365 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 62.maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gibi 1/6 oranında indirim yapılarak 304 gün karşılığı adli

para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanunun 52.maddesi uyarınca belirlenen gün sayısının bir gün karşılığı mahkemenin takdiri gibi 20,00 TL ile çarpılması sonucu 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6483, Karar No: 2006/8431, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6483 E.  ,  2006/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının hissedarı bulunduğu taşınmazlarla ilgili olarak izaleyi şuyu davası açıp davalının vekili olarak davaları takip ettiğini, kesinleşen kararın infazı amacıyla başlatılan satış dosyaları devam ederken davalının, kendisinin muvafakatini almadan başka bir vekile vekaletname vererek dosyaya ibraz ettirdiğini, bu durumda ilgili dosyalardaki vekillikten çekildiğini, davalının 15.7.2004 tarihli vekalet ücreti sözleşmesinden doğan vekalet ücretini ödemediğini ileri sürerek 7.253.00 YTL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı davasını açarken 15.7.2004 tarihli ücret sözleşmesine dayanmış, davaya cevap veren davalı vekili ise, ortada bir sözleşme bulunmadığını bildirdikten sonra sözleşmenin ibrazını takiben müvekkilinin ücret sözleşmesini imzaladığını hatırlamadığını savunmuştur. Mahkemece taraflar arasında yazılı sözleşme bulunduğu ve sözleşmenin geçerli olduğu kabul edilerek karar verilmiştir. Ancak mahkemece sözleşme altındaki imzanın davalıya ait olup olmadığı araştırılmamış, davalı asıl duruşmaya çağrılarak sözleşme altındaki imza gösterilip sorulmamıştır. O halde Mahkemece, vekalet ücret sözleşmesi altındaki bu imzanın kendisine ait olup olmadığına ilişkin beyanda bulunmak üzere, davalı asıl isticvap edilmeli ve bu yazı altındaki imzayı kabul etmemesi halinde, HUMK.nun 308 ve devamı maddeleri gereğince, imzanın

davalıya ait olup olmadığı hususunda imza incelemesi yaptırılmalı, bunun sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2- Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazların incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci berte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2738, Karar No: 2013/5721, Tarih: 28.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2738 E.  ,  2013/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmazlara, Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan emsal taşınmazların satış tarihinde ki m2 birim bedellerinin ortalaması alınmak suretiyle değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Davalı idarece yapılan ilk imar uygulamasının idare mahkemesince iptal edilmesi üzerine 2004 yılında yapılıp kesinleşen imar uygulmasına göre davacı adına tescil edilen taşınmazlardan 755 ada 5 parsel sayılı taşınmazda fen bilirkişisi raporunda A harfi ile gösterilen 8 m2'lik, 755 ada 6 parsel sayılı taşınmazda ise C harfi ile gösterilen 48 m2'lik kısma davalı idarece yol ve kaldırım yapılmak suretiyle el atıldığı belirtildiği halde, davacı beyanı esas alınarak yazılı gerekçelerle 166 m2'lik kısmın bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.