muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21685, Karar No: 2013/7947, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21685 E.  ,  2013/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, eksik işçilik bildirimi nedeniyle tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammının iptaline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı Kurumca eksik işçilik bildirimi nedeniyle tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammı toplamı 22.251,00 TL borçlu olmadığının tesbiti ile aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemizin 06.07.2010 tarih ve 2010/7057-8012 E.K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile davalı Kurum tarafından resen prim tahakkuku işleminin iptaline karar verilmiş ise de ihale konusu işin devamlı mahiyetteki işyeri işçileriyle yapılıp yapılmadığına dair yeterli bir inceleme ve araştırmanın yapıldığı söylenemez.

Somut olayda, davacının ... Anadolu Lisesi parke döşemesi (yağmur oluğu ve bordür taşı dahil) işini 18.11.2004 tarihinde yer teslimiyle aldığı, fiilen 10.12.2004 tarihinde işe başlayıp 17.12.2004 tarihinde işin bitirildiği, KDV'siz kesin istihkak tutarının 21.186,45 TL olup Kurum müfettişi tarafından yapılan tahkikat raporunda; işverenin ihaleli işi devamlı mahiyetteki işyeri işçileri ile yaptığını beyan etmesi üzerine devamlı işyerinin 1.11.2004-31.12.2004 dönemindeki üretiminin bir bütün olarak incelenmesi, yaptığı tüm faaliyetleri nedeniyle Kuruma yeterli işçilik bildirip bildirmediğinin de tespitinin gerekeceği düşüncesinden hareketle, işyerinde temel olarak iki tür faaliyetin bulunduğu, Genelgeye göre beton bordür imali işinin asgari işçilik oranının % 5, hazır beton işinin ise % 1,5 olduğu, ikisi için ayrı ayrı hesaplandığında ve Kuruma bildirilen 60.014,55 TL işçilik düşüldüğünde kalan eksik işçilik miktarının 48.178,58 TL olduğu hesaplanarak, bu tutar kadar ek tahakkuk yapılması ve fark işçiliğin incelemenin son ayı olan 2004/12. aya maledilmesi yönünde görüş bildirilmesi üzerine, Kurumca iptale konu prim borcunun çıkarıldığı, davacı şirket tarafından yapılan itirazın Prim Tahakkuk İtiraz Komisyonunca reddedilmesi üzerine süresinde bu davanın açıldığı görülmektedir.

Kural olarak ihale konusu işin yapıldığı işyeri ile inşaat işyeri Kurumda geciçi mahiyette işyeri olarak tescil edilmelidir. Devamlı işyeri, yapılan işin niteliği (işyerinde üretilen mal veya verilen hizmet) itibariyle işyerinin varlığını belirli bir süreyle sınırlı olarak muhafaza etmediği işyeridir. Bu tür işyerlerinin mahiyet kodu kamu ise (1), özel sektör ise (2) olur. İhale konusu işin, "2" mahiyet kodlu yani özel sektöre ait devamlı işyeri çalışanlarınca yapılması mümkündür.

Kural olarak ihale konusu işin yapıldığı işyeri ile inşaat işyeri Kurumda geciçi mahiyette işyeri olarak tescil edilmelidir. Devamlı işyeri, yapılan işin niteliği (işyerinde üretilen mal veya verilen hizmet) itibariyle işyerinin varlığını belirli bir süreyle sınırlı olarak muhafaza etmediği işyeridir. Bu tür işyerlerinin mahiyet kodu kamu ise (1), özel sektör ise (2) olur. İhale konusu işin, "2" mahiyet kodlu yani özel sektöre ait devamlı işyeri çalışanlarınca yapılması mümkündür.

İşverenin, ihale konusu işi "devamlı mahiyetteki işyeri işçileri ile yaptığını" iddia etmesi halinde aşağıda belirtilen araştırma ve incelemenin titizlikle yapılması gerekir. Bu şekilde yapılan araştırma ve inceleme sonucunda ihale konusu işin devamlı mahiyetteki işyeri işçileriyle yapıldığı ve bu işyerinden de yeterli işçilik bildirildiği anlaşılır ise işverenin ihale konusu iş nedeniyle Kuruma yeterli işçilik bildirdiği kabul edilir.

a) Ekonomik anlamda "kapasite", bir işyerinin olağan çalışma koşullarındaki üretim miktarı olup devamlı mahiyetteki işyerinin donanımı, organizasyon biçimi, yapılan işe uzaklığı ve teknolojisi gözönünde tutularak ihale konusu işi yapmaya yeterli kapasitesinin (üretim miktarı) olup olmadığı araştırılır. Bu araştırma yapılırken işyeri defter, kayıt ve belgelerine yansıyan diğer işlerin getirdiği işyükü de gözönünde tutulur.

b) İlke olarak devamlı mahiyetteki işyerinin işkolu, ihale konusu işin işkoluna uygun olmalıdır. İşkolu kodunun yapılan işe uygun olmaması tek başına devamlı mahiyetteki işyeri ile ihale konusu işin yapılmadığı/yapılamayacağı anlamına gelmez. İhale konusu işin, devamlı mahiyetteki işyeri işçileriyle yapıldığına dair iddia bulunmakta ise bu iddianın (hukuki dayanağın) mahkemece bilirkişi eliyle araştırılması gerekir. Bilirkişilerin ihale konusu işe dair tüm belgeleri ve devamlı mahiyetteki işyerinin defter, kayıt ve belgelerini inceleyerek ve gerek görülür ise işyerindeki kapasitenin tespiti amacıyla mahallinde keşif yapılarak, tarafların bu konuya dair iddia ve savunmalarını karşılayan, açıklayıcı ve denetime elverişli rapor sunmaları gerekir.

c) İhale konusu işin yapıldığı dönemde, işyerinde yapılan diğer işler de gözetilerek devamlı mahiyetteki işyerinde çalıştırılan sigortalıların işi yapabilecek sayı ve nitelikte (vasıfta) olup olmadığı, ihale konusu işin yapımına başlanılmasından önce sigortalı çalıştırılıp çalıştırılmadığı araştırılır.

d) Devamlı mahiyetteki işyerinin, ihale konusu işin yapımına yönelik olarak üçüncü kişilerden fatura mukabili malzemeli veya salt işçilikli hizmet alıp almadığı araştırılır. Bu araştırma işyerinin defter, kayıt ve belgeleri incelenerek yapılır.

e) Devamlı mahiyetteki işyerinden Kuruma bildirilen ve ihale konusu işin yapımında çalışan sigortalılar yanında işyerinin işvereni veya ortaklarının yada sigortalı sayılması mümkün olmayan kişilerin (ücretsiz çalışan eşi, diğer sigortalılık hallerine tabi kişilerin) çalışmaları bulunup bulunmadığı araştırılır.

e) Devamlı mahiyetteki işyerinden Kuruma bildirilen ve ihale konusu işin yapımında çalışan sigortalılar yanında işyerinin işvereni veya ortaklarının yada sigortalı sayılması mümkün olmayan kişilerin (ücretsiz çalışan eşi, diğer sigortalılık hallerine tabi kişilerin) çalışmaları bulunup bulunmadığı araştırılır.

Yapılacak iş, devamlı mahiyetteki işyerinin defter, kayıt ve belgelerini getirtmek, devamlı mahiyetteki işyerinin kapasitesini, işyerinin donanımını, organizasyon biçimini, yapılan işe uzaklığını, teknolojik durumunu, makine parkını mahallinde yapılacak keşif ile belirlemek, asgari işçilik uygulamasını ve eksik işçiliğin teknik hesabını bilen hukukçu, mühendis ve serbest masebeci mali müşavirden (veya yeminli mali müşavir) oluşan üç kişilik bilirkişi kurulu oluşturarak ihale konusu işin devamlı mahiyetteki işyeri işçileri eliyle yapılıp yapılmadığı hususunda tarafların iddia ve savunmalarını karşılayan, açıklayıcı ve denetime elverişli rapor alarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12898, Karar No: 2020/16829, Tarih: 19.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/12898 E.  ,  2020/16829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın eylemi neticesinde müştekide meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Aydın Devlet Hastanesinde görevi ortopedi uzmanınca tanzim edilen 02/12/2014 tarihli raporda, müştekide meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin “orta” derecede olduğunun belirtildiği, fakat dereceye ilişkin skorlama yapılmadığı, Adli Tıp kriterleri ve Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2 ve 3. derece) ve ağır (4, 5 ve 6. derece) olarak sınıflandırıldığı ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesine göre cezanın en fazla (½) oranında artırılmasının öngörüldüğü anlaşılmakla, müştekiye ait tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile geçici ve kesin raporlarının temini ile müştekide meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin tespitine yönelik en yakın Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğünden rapor temini ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, yetersiz rapora istinaden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezada aynı Kanun'un 87/3. maddesi uyarınca (1/6) oranında artırım yapılmak suretiyle hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 19/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6000, Karar No: 2013/5356, Tarih: 06.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6000 E.  ,  2013/5356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 6.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7175, Karar No: 2013/9268, Tarih: 20.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7175 E.  ,  2013/9268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı HMK'nun 150/6 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında bir kısım yayınların müvekkiline teslimi konusunda 01.04.2008 tarihli sözleşmenin akdedildiğini, müvekkilinin sözleşme uyarınca davalı tarafa 2.000-TL'lik 10 adet bono teslim ettiğini, davalının sözleşmeye aykırı hareket ederek sözleşme konusu yayınları teslim etmediğini belirterek söz konusu bonoların iptaliyle davalının sözleşmeye aykırı davranışı nedeniyle davacı tarafın uğramış olduğu zararlara karşılık 5.000-TL'lik maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığını, davacı şirketle yapılan sözlü anlaşma gereğince müvekkili tarafından sözleşme konusu edimin tümüyle ifa edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre; davacı tarafından davanın takip edilmemesi üzerine 27/10/2011 ve 25/01/2012 günlü oturumlarda dosyanın işlemden kaldırıldığı, 09/10/2012 tarihli oturumda davacı vekilinin mesleki mazeretinin reddine karar verildiği, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150/1. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesine karşın ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla davacı tarafından dosyanın takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle aynı Yasanın 150/6. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 150/6. maddesi uyarınca; “işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi hâlde dava açılmamış sayılır.”

Somut olayda 02/06/2011 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile yargılama gününü kalemden öğrenmesine ve yargılamanın 27/10/2011 gününe bırakılmasına dair ara kararı verilmiş olmasına rağmen mahkemece 02/06/2011 tarihli celsede dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş gibi yanılgılı bir değerlendirme sonucu HMK'nın 150/6. maddesindeki koşullar gerçekleşmediği halde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi anılan yasa hükmüne aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11344, Karar No: 2012/11649, Tarih: 15.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/11344 E.  ,  2012/11649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, yasak bıçak taşıma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında yaralama ve hakaret suçları ile sanık ... hakkında yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 ... Yasanın 8/1 ve 1412 ... CYY'nın 317.maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında yasak bıçak taşımak suçları ile sanık ... hakkında hakaret suçlarına ilişkin verilen hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçların oluştuğu 09.09.2004 tarihine göre temyiz süreci içinde sanıklar yararına olan 765 ... TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, ... ve ...'in temyiz nedenleri bu sebeple yerinde bulunmakla 5271 ... CMK’nun 223. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak KAMU DAVALARININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25976, Karar No: 2020/6608, Tarih: 11.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/25976 E.  ,  2020/6608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Davacı temyizi yönünden;

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Mahkemece verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiş olup, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 10.05.2016 tarihli geri çevirme kararı ve Dairemizin 13.12.2019 tarihli yazısı sonrasında Mahkemece temyiz yoluna başvurma harcı ve nispi temyiz karar harcının bir haftalık kesin sürede tamamlanması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağı ihtarını içerir muhtıranın davacı vekiline tebliğ edildiği ancak, verilen kesin süre içinde söz konusu harçların yatırılmadığı anlaşılmıştır. Tebliğ edilen muhtıraya rağmen temyiz karar harcı ile temyiz yoluna başvurma harcı yatırılmadığından, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi ile uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 432. maddesi gereğince davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

Davalı temyizi yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında giydirilmiş ücrete yemek yardımının dahil edilip edilmeyeceği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı temyizi yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında giydirilmiş ücrete yemek yardımının dahil edilip edilmeyeceği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Giydirilmiş ücretin tespitinde, 4857 sayılı Kanun'un 32. maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler dikkate alınır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır. Buna göre, dava dilekçesinde davacının yemek yardımına ilişkin bir beyan bulunmamasına rağmen, mahkemece hükme esas bilirkişi raporunda davacının giydirilmiş ücretine yemek yardımı eklenerek hüküm kurulması 6100 sayılı Kanun'un 26. maddesine göre talep aşımı mahiyetinde olup hatalıdır. Anılan husus gözetilmeden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti alacağı olup olmadığı konusunda uyuşmazlık vardır.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak yaz – kış ayrımı yapılmaksızın haftalık 21 saat fazla çalışma ücreti alacağı hesaplandığı görülmektedir. Ancak, davacı tanıklarının beyanlarında davacının çalışma düzeninin yaz- kış ayrımı yapılarak ifade edilmiştir. Bu beyanlara göre; kışın 08.00-19.00 saatleri arasında 11 saat çalışma ve 1 saat ara dinlenme gözetilerek günlük 10 saat olmak üzere haftalık 60 saat çalışmadan yasal 45 saatlik çalışma mahsup edildiğinde haftalık 15 saatlik fazla çalışma yapıldığı, yazın ise 08.00-20.00 saatleri arasında 12 saat çalışma ve 1,5 saat ara dinlenme gözetilerek günlük 10,5 saat olmak üzere haftalık 63 saat çalışmadan yasal 45 saatlik çalışma mahsup edildiğinde haftalık 18 saatlik fazla çalışma yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kabul edilen haftalık fazla çalışma süresi dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Kararın bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

4-Ayrıca, kabul edilen miktarlara göre davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinde fazlaya hükmedilirken, indirimler dışında reddedilen miktara göre de davalı lehine hükmedilen miktarlar yönünden olması gerekenden daha aza hükmedilmiştir.

5-Diğer yandan, dava tarihi 18.09.2014 olmasına rağmen fazla mesai, genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarının bir kısmı yönünden faiz başlangıçlarında dava tarihinin 18.01.2013 olarak belirtilmesi de hatalı olmuştur.

4-Ayrıca, kabul edilen miktarlara göre davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinde fazlaya hükmedilirken, indirimler dışında reddedilen miktara göre de davalı lehine hükmedilen miktarlar yönünden olması gerekenden daha aza hükmedilmiştir.

5-Diğer yandan, dava tarihi 18.09.2014 olmasına rağmen fazla mesai, genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarının bir kısmı yönünden faiz başlangıçlarında dava tarihinin 18.01.2013 olarak belirtilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.