muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3233, Karar No: 2019/9257, Tarih: 25.11.2019

Görüldüğü üzere, 6719 sayılı kanunun 21 inci maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinde yapılan değişiklikler ile dava konusu uyuşmazlığın da özünü oluşturan bedel konusunda, davanın açıldığı tarihteki içtihat durumundan farklı ve yeni bir düzenleme getirilmiş; hem de geçici 20 nci maddeyle, anılan düzenleme devam etmekte olan davalarda da uygulanacak şekilde geçmişe yürütülmüştür.

Bu aşamada, davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28/11/1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun yada Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık değerlendirildiğinde; yargılama sırasında yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliklerinin, dava konusu hakkın özünü ortadan kaldırdığı açıktır. Diğer bir anlatımla, geçmişe etkili yeni yasa nedeniyle dava konusuz kalmıştır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun " Esastan Sonuçlanamayan Davalarda Yargılama Gideri " başlıklı 331. maddesinin 1. Fıkrasında; " Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 E.- 2014/679 K. sayılı ilamı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir.

Hal böyle olunca, ilk Derece Mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca, ilk Derece Mahkemesince; yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişiklikleri nedeniyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması, HMK'nın 370/2 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA , İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1), ( 3) numaralı bentlerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla;

" 1- Konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına,",

" 3- Davacı tarafından karşılanan 31,40 TL maktu karar harcı ile yine davacı tarafından yargılama sırasında yapılan toplam 855,00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalı tarafça yapılan yargılama giderinin kendisi üzerinde bırakılmasına; davacı yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin ilgili maddeleri uyarınca dava miktarı da dikkate alınarak belirlenen 1.000,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," bentlerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3274, Karar No: 2019/1894, Tarih: 21.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2018/3274 E.  ,  2019/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle,

Sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nin 53. maddesinin uygulanması sanık ... yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 21/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10338, Karar No: 2013/15142, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10338 E.  ,  2013/15142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar Mehmet ..., ..., ... ve ...'a gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasası'nın 21. maddesine aykırı olarak komşunun imzası alınmadan tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 Sayılı Tebligat Yasası ile Yönetmelikte öngörülen yöntemlere uygun olarak ve 7201 Sayılı Tebligat Yasası'nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa ile değişik hükümleri de gözetilerek gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davacı ...'nün Avukat ...'e verdiği vekaletname dosyada bulunmamaktadır. Davacının verdiği vekaletname varsa temin edilerek dosyaya konulması, yoksa veya temin edilemiyorsa adı geçen davacı idareye mahkeme kararının tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesinden,

3-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kayısı ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, kapama kayısı bahçesinin 2012 yılı itibarıyla dekara ortalama verimini, satış fiyatını ve ayrıntılı üretim giderlerini, 15 yaş kayısı ağacının yaş ve cinsine göre ağaç başına (2012 yılı) rayiç değerlerinin ve değerlendirmeye alınan buğday (saman), domates, biber ve kavunun 2012 yılı itibarıyla dekara ortalama verimini, satış fiyatını ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir veri cetvellerinin Akçadağ Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25362, Karar No: 2017/3337, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25362 E.  ,  2017/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16373, Karar No: 2014/1129, Tarih: 03.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/16373 E.  ,  2014/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2010/1674-2012/1938

Dava dilekçesinde, ortaklığın aynen veya satış yoluyla giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, taşınmaz mal ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir

Davacı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini, istemiş, mahkemece ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiş, bir kısım davalılar temyiz dilekçelerinde kat mülkiyeti kurulmasını istemişlerdir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 10. maddesinin son fıkrasına göre; kat mülkiyetine konu olmaya elverişli bir taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi davasında, ortak maliklerden birinin yargılamanın herhangi bir aşamasında paylaşmanın kat mülkiyeti kurulması yoluyla yapılmasını istemesi durumunda, hakim, Kat Mülkiyeti Kanunu'ndaki yasal koşulların oluşması halinde ve 12. maddedeki belgeleri de tamamlattırıp taşınmaz mülkiyetinin kat mülkiyetine çevrilmesine ve paylar denkleştirilmek suretiyle bağımsız bölümlerin ortaklara ayrı ayrı özgülenmesine karar vermelidir.

Dosyada toplanan belge ve bilgiler ile özellikle bilirkişi raporundan; dava konusu taşınmazın üzerinde bir bodrum, bir zemin, üç normal katlı betonarme yapı olduğu, normal katlarda beşer zeminde ise ikişer bağımsız bölüm bulunduğu ve bodrum kattaki bağımsız bölüm sayısının belirlenmediği, taşınmazın tapuda muris adına kayıtlı olup üzerindeki yapının Kat Mülkiyeti Yasasının 50/2. maddesine uygun nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine uygun olarak, üzerinde kat mülkiyetine elverişli yapı bulunan ortak taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilmesi için, üzerindeki yapının mimari projesine uygun biçimde tamamlanmış ya da projesi olmamakla birlikte fiili durumuna göre çizdirilmiş imara ve fenne uygunluğu ilgili makamca onaylanmış projesinin bulunması, bağımsız bölümlerinin başlı başına kullanmaya elverişli (M.1) ve yapının tümünün kargir olması (M.50/2), her paydaşa en az bir bağımsız bölüm düşmesi, ayrıca 12. maddede yazılı belgelerin (belediyeden onaylı proje, yapı kullanma izin belgesi ve yönetim planı) tamamlattırılması gerekmektedir. Bu koşulların gerçekleşmesi durumunda anılan Yasanın 10. maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmazda kat mülkiyetine geçilebilecek ve açılan davada ortaklığın bu yolda giderilmesine karar verilebilecektir.

Dava konusu taşınmazın üzerindeki yapı kargir olup, taşınmaz bu yönüyle üzerinde kat mülkiyeti kurulmasına elverişli ise de, kat mülkiyetine geçiş için bu yeterli olmayıp, yukarıda açıklanan diğer koşulların (12. madde yazılı belgelerin) varlığı da aranmalıdır.

Dava konusu taşınmazın üzerindeki yapı kargir olup, taşınmaz bu yönüyle üzerinde kat mülkiyeti kurulmasına elverişli ise de, kat mülkiyetine geçiş için bu yeterli olmayıp, yukarıda açıklanan diğer koşulların (12. madde yazılı belgelerin) varlığı da aranmalıdır.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında; tamamlanmış yapının fiili durumu ile onaylı projesi arasında aykırılıkların bulunması ya da yapının imara uygun ancak projesiz inşa edilmiş olması gibi kat mülkiyeti kurulmasına engel oluşturan eksikliklerin bulunması halinde, hemen kat mülkiyeti kurulamayacağı sonucuna varılmayarak, bu eksikliklerin giderilip yasal koşullara uygun hale getirilmesi mümkün ise bunun isteyen tarafa tamamlattırılması yoluna gidilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Buna göre; mahkemece öncelikle davaya konu taşınmaz üzerindeki yapının onaylı projesinin ve sonradan değişiklik yapılmış ise buna ilişkin tadilat projesinin olup olmadığının taraflara ve ilgili belediyeye sorulup etraflıca araştırılması, proje mevcut değilse ilgili belediyeden alınacak ön bilgiye göre yapının mevcut haliyle imar mevzuatına ve bulunduğu yerin imar durumu ile fenne aykırılık oluşturmadığı veya imara ya da projeye aykırılıklar giderildiği takdirde onay verilebileceğinin saptanması halinde öncelikle aykırılıkların giderilmesi daha sonra yapının fiili durumunu yansıtan projenin hazırlattırılıp ilgili imar müdürlüğünün onayının ve buna bağlı olarak yapı kullanma izin belgesinin alınması, ayrıca Kat Mülkiyeti Yasasının 12. maddesinde sayılan diğer belgelerin tamamlattırılması için kat mülkiyetine geçiş suretiyle ortaklığın giderilmesini isteyen tarafa yetki ve yeterli süre verilmesi, bu hususlar eksiksiz olarak yerine getirildiği takdirde de dava konusu taşınmaz üzerindeki yapıda kaç adet bağımsız bölüm olduğu her bir bağımsız bölümün (konumu, yüzölçümü, kullanım amacı ve eklentileri yerinde incelenip irdelenerek) değeri ve bu değere göre özgülenecek arsa payı uzman bilirkişi aracılığıyla saptanıp varsa fiili taksime göre taksim yoksa çekilecek kura ile önce her paydaşa bir bağımsız bölüm özgülendikten sonra arta kalan bağımsız bölümlerin pay oranları da gözetilmek suretiyle yine kura ile paydaşlara özgülenerek gerekiyorsa bedel farkı nedeni ile ödenecek ivaz da belirlenmek suretiyle payların denkleştirilmesi, yönetim planı gibi belgeleri paydaşların (tanınan süreye rağmen) imzalamaktan kaçınması halinde bunların imzalanmış sayılması böylece tahkikatın tamamlanmasından sonra kat mülkiyetine geçiş yoluyla ortaklığın giderilmesi, belirtilen koşulların oluşmaması halinde ise satışa karar verilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan hususlar yerine getirilmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan hususlar yerine getirilmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/26, Karar No: 2023/140, Tarih: 19.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/26 E.  ,  2023/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve müdahiller ... ve ... İnşaat Hafriyat Tic. A.Ş., ..., ... Sigorta Acenteliği Ltd. Şti. vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve müdahil ... İnşaat Hafriyat ve Tic. Ltd Şti vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya karşı İskenderun Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/34 E. sayılı dosyasında alacak davası açıldığını, yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiğini, kararın 28.11.2018 tarihinde kesinleştiğini ve kesinleşme üzerine davalı hakkında Adana 11.İcra Müdürlüğünün 2018/12594 E. Sayılı dosyasıyla ilama dayalı takip başlatıldığını, borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiğini ve takibin kesinleştiğini ancak davalının borcunu ödemediğini, yapılan hacizlerden de bir sonuç elde edilemediğini, davalı borçlu şirketin ilama dayalı alacağı ödememek amacıyla müvekkili şirketi oyalamakta ve ilama dayalı alacağın tahsilini sürüncemede bıraktığını ileri sürerek, İİK’nun 177/4 maddesi uyarınca davalının iflasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, müvekkili şirketin müflis durumda olmadığını, dava dışı ... şirketine tazminat davası açtıklarını, o davanın sonucunun davacı ... de etkileyeceğini, tazminat davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, davacı şirketin iflas isteminin alacağını kavuşma olanağını tamamen ortadan kaldıracak nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın yetkili mahkemede açıldığı, İİK'nın 166. maddesi gereğince ilanların yaptırıldığı, anılan yasanın 177/4 maddesi uyarınca şirket yetkililerinin dinlendiği, davacının ilama dayalı alacağının ödenmediği, şirket yetkililerinin alınan beyanları ile bu durumun doğrulandığı, ilama müstenit alacağın icra emri ile istenildiği halde ödemenin yapılmadığı gerekçesiyle, davalı şirketin iflasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davalı vekili ve müdahiller ... ve ... İnşaat Hafriyat Tic. A.Ş. vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuş olup, müdahiller ... ve ... Sigorta Acenteliği Ltd. Şti. vekilince yasal süresi geçtikten sonra istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

B-1 Davalı vekili ve müdahiller ... ve ... İnşaat Hafriyat ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri istinaf dilekçelerinde, İİK’nın 166/2 maddesi uyarınca usulüne uygun ilanların yapılmadığını, şirket merkezinin bulunduğu yerel gazetede de ilanın yapılması gerektiğini, davalı ile dava dışı ... arasındaki tazminat davası devam ederken, dava dışı ... şirketinin yönlendirmesi ile iş bu iflas davasının kötüniyetle açıldığını, davacının iflas isteminin doğal olarak alacağına kavuşma olanağını tamamen ortadan kaldıracak nitelikte olduğunu, bu nedenle tazminat davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, yargılamanın davalı lehine sonuçlanması halinde tüm alacaklıların alacağını tahsil imkanı doğacağını, aksi durumda davalının söz konusu borçları ödeme imkanı olmayacağını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmişlerdir.

B.2 Yasal süresi geçtikten sonra başvuruda bulunan müdahiller ... ve ... Sigorta Acenteliği Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçelerinde, İİK’nın 166/2 maddesi uyarınca usulüne uygun ilanların yapılmadığını, müvekkillerinin alacaklarına kavuşmalarının tek yolu davalı şirketin faaliyetine devam ederek dava dışı ...’tan alacağının tahsil edilmesine bağlı olduğunu, bu nedenle tazminat davasının bekletici mesele yapılmasını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, iflas davasının borçlu şirketin muamele merkezinin bulunduğu yer ticaret mahkemesinde açıldığı, İİK’nın 166/2 maddesindeki " Tirajı ellibinin üzerinde olan ve yurt düzeyinde dağıtımı yapılan gazetenin yayınlandığı yer aynı zamanda muamele merkezi ise mahalli gazetede ilan yapılmaz" hükmü uyarınca ayrıca mahalli gazetede ilana gerek olmadığı, ilanların usulüne uygun olduğu, borcun ödenmediği, davalı şirket yetkililerin dinlenmek üzere duruşmaya çağrıldığı, beyanlarının alındığı, İİK’nın 177/4 maddesindeki iflas koşullarının oluştuğu, davalı borçlu şirketin dava dışı ... ile aralarındaki tazminat davasının işbu davanın sonucunu etkilemediği gerekçesiyle, müdahil ...’nin istinaf başvurusunun süreden reddine, müdahil ... Sigorta Acenteliği Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına, davalı vekili ile müdahiller ... ve ... İnşaat Hafriyat ve Tic. Ltd Şti vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve müdahil ... İnşaat Hafriyat ve Tic. Ltd Şti vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve müdahil ... İnşaat Hafriyat ve Tic. Ltd Şti vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili ve müdahil ... İnşaat Hafriyat ve Tic. Ltd Şti vekili temyiz dilekçelerinde, istinaf dilekçelerinde ileri sürdükleri sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüşlerdir.

C. Gerekçe

C.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının iflasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

C.2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, İcra ve İflas Kanunu’nun 177/4. maddesi

C.3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup Davalı ve müdahil ... İnşaat Hafriyat ve Tic. Ltd Şti vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.