muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7989, Karar No: 2013/5186, Tarih: 28.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/7989 E.  ,  2013/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2005 yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi gereğince 24 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. 2006 yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi gereğince 24 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Sanık hakkında KDZ. Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.07.2007 tarihli iddianamesi ile ayrıca "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüş, şikayetçi kurum vekilinin katılma talebinin kabulüne karar verildiği 10.12.2007 tarihli celsede ve sonraki diğer duruşmalarda hazır bulunan sanık ... müdafiinin katılma kararına yönelik herhangi bir itirazlarının bulunmaması karşısında; tebliğnamedeki bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

I-İddianamenin başlığında sanık "..."un ismi yazılı olduğu halde, iddianamenin anlatım kısmında şüpheli ismi olarak "..."ın adının yazılması karşısında, şüphelinin ismi konusunda iddianamedeki çelişki gidertilmeden hüküm kurulması,

II- Sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia edilmiş ise de, 21.05.2007 tarih ve VDENR-2007/-1720/16 sayılı vergi suçu raporunda, sanığın 2005 takvim yılında hem sahte fatura kullandığı, hem de sahte fatura düzenlediğinin, 2006 takvim yılında ise sadece sahte fatura kullandığının belirtilmesi, 30.04.2007 gün ve VDENR-2007/-1720/9

sayılı vergi tekniği raporunda, tüm sahte faturaların 25.11.2005 -31.12.2005 tarihleri arasında düzenlendiğinin, 2006 tarihli olup Oğuz Kara'ya verilen faturaların ise gerçek mal teslimlerine dayandığının ifade edilmesi, dosya arasında sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediğine ilişkin hiç bir belge ve delilin bulunmaması karşısında anılan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

III-Kabule göre de;

1-)5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

2-) Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması gerekçesinin kararda gösterilmemesi,

III-Kabule göre de;

1-)5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

2-) Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması gerekçesinin kararda gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18971, Karar No: 2022/11105, Tarih: 29.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/18971 E.  ,  2022/11105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mühürde sahtecilik, resmi belgede sahtecilik

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Karayolları Genel Müdürlüğünün davaya katılması konusunda bir karar verilmemiş ise de, vekilin mazeret dilekçesinde mazeretleriyle birlikte yokluklarında karar verilmesini talep etmesi atılı mühürde sahtecilik suçundan zarar gören ve katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi kurumun mühürde sahtecilik suçu yönünden 5271 sayılı CMK'nın 237/1. maddesi uyarınca katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

1-) Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda hükmolunan ve usulüne uygun şekilde 07.12.2020 tarihinde tebliğ edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden ve mahkemenin yanıltıcı ifadesi olan on beş günlük süreden sonra 31.12.2021 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-) Katılan ... vekilinin "Resmi belgede sahtecilik" suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Resmi belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmeyen katılan ...'nün katılma hakkı olmadığı anlaşılmakla atılı suçtan zarar gören veya suçun mağdur sıfatı bulunmayan kurum adına vekilinin temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3-) Katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mühürde sahtecilik suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik incelemede;

./..

S/2

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin sanıkların cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

4-) Katılan vekilinin ve sanık ... müdafinin, sanık ... hakkında mühürde sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede ise;

a-) Oluş ve tüm dosya kapsamına göre, sahte olduğu iddia ve kabul edilen suça konu mührün sahteliği ve iğfal kabiliyetine sahip olup olmadığı ile ilgili olarak; mühürleri üreten T.C. Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Darphane ve Damga Matbaası Genel Müdürlüğü’nden rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b-) Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 3.400,00 TL vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5530, Karar No: 2023/21399, Tarih: 20.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/5530 E.  ,  2023/21399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3211 E., 2017/3159 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçiminde düzenlemeler bulunması ve sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermediğinin anlaşılması karşısında; açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılması gerektiği anlaşıldığından, sanığa belirtilen şekilde tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8295, Karar No: 2016/6014, Tarih: 10.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8295 E.  ,  2016/6014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince 6000 TL adli para cezası ve 10.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait... Kuyumculuk isimli işyerinde çalışırken olay tarihinde işyerinde bulunan altın ve paraları alarak kayıplara karıştığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği beyanlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 600 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “600 gün”, “500 gün” ve “10.000 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14005, Karar No: 2016/1683, Tarih: 11.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14005 E.  ,  2016/1683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.989.70 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6018, Karar No: 2018/510, Tarih: 22.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6018 E.  ,  2018/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, değerlendirmelerin, açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve 5237 sayılı TCK’nın 50. ile 51. maddelerinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme nedenlerinin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken tartışılmaması,

Kabule göre de,

Şikayet dilekçesinde İİK’nın 345. maddesinin sanıkların ticareti usulüne aykırı olarak terk ettiği iddia edilen şirketin yetkilileri olmaları nedeniyle cezalandırılmaları talebine yönelik olarak yazılmış olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin 1 numaralı bendindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Borçlu şirketin şikayet tarihinden önce tasfiyeye girdiğinin anlaşılması karşısında sanıklar hakkında beraat hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın CMUK’nın 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen sanık ...’e sirayetine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3622, Karar No: 2021/2565, Tarih: 17.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3622 E.  ,  2021/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12.09.2017 tarih ve 2017/53 E- 2017/121 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.05.2019 tarih ve 2017/6327 E- 2019/1228 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin duruşmalı olarak davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 16.03.2021 günü hazır bulunan davacılar vekilleri Av. ... ve Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden Farmanova Ltd. Şti.'nin diğer müvekkilinin bulduğu ve geliştirdiği ilaçları ruhsat aldıktan sonra Türk halkının yararına sunduğunu, davacı ...'nın izin ve yetki verdiği şirketin Fingya 0.5 Kapsül ilacı için 22.04.2011 tarihli ruhsatnameyi alıp diğer davacı ... Ltd. Şti.'ne devrettiğini, ilaca ait verilerin müvekkiline ait olduğunu, verilerin ruhsat makamı olan Sağlık Bakanlığına sunulmasının mülkiyet hakkından vazgeçildiği ya da kamuya terk edildiği anlamına gelmediğini, davalının Judex isimli ilacına ruhsat almak için 14.12.2016 tarihinde jenerik/kısaltılmış ruhsat başvurusu yaptığını, bu esnada müvekkilinin Fingya ilacına ait verilerden izinsiz ve haksız olarak yararlandığını, müvekkilinin verilerini referans göstermek suretiyle müvekkilinin mülkiyet hakkını ve idari alandaki özel koruma hakkını ihlal edip haksız rekabete giriştiğini ileri sürerek davalının fiillerinin müvekkiline ait verilerden izinsiz yararlanma yoluyla müvekkilinin mülkiyet hakkını ihlal ettiğinin, bunun dürüstlük kuralına aykırılık oluşturduğunun, dolayısıyla haksız rekabetinin tespitine, önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin başvurusundan önce aynı ilaç referans verilerek biri geri çekilmiş 3 ruhsat başvurusunun daha yapıldığını, Beşeri Tıbbî Ürünler Ruhsatlandırma Yönetmeliğinin 9. maddesi uyarınca yapılan kısaltılmış ruhsat başvurusunun yasal düzenlemeden kaynaklanan bir hakkın kullanımı niteliği taşıdığını, kısaltılmış ruhsat başvuru sahibinin önceden ruhsatlandırılmış bir tıbbî ürünün bilgilerini kullanma imkanına sahip olduğunu, müvekkilinin bir

Davalı vekili, müvekkilinin başvurusundan önce aynı ilaç referans verilerek biri geri çekilmiş 3 ruhsat başvurusunun daha yapıldığını, Beşeri Tıbbî Ürünler Ruhsatlandırma Yönetmeliğinin 9. maddesi uyarınca yapılan kısaltılmış ruhsat başvurusunun yasal düzenlemeden kaynaklanan bir hakkın kullanımı niteliği taşıdığını, kısaltılmış ruhsat başvuru sahibinin önceden ruhsatlandırılmış bir tıbbî ürünün bilgilerini kullanma imkanına sahip olduğunu, müvekkilinin bir

idari süreç başlatma niteliğindeki ruhsat başvurusunun halen sonuçlanmadığını, 6 yıllık veri koruma süresi içinde ruhsat başvurusu yapılmış olmasının hukuka aykırılık içermediğini, henüz idari süreçteki bir idari işlem başvurusu nedeniyle haksız rekabetten söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, Novartis A.Ş'ye Sağlık Bakanlığı tarafından verilen 22.04.2011 tarihli ruhsatnamenin 6 yıllık veri imtiyazı süresi dolmadan 07.12.2016 tarihli kısaltılmış ruhsat başvurusu yaptığı, davacının verilerine dayandığı, Tıbbı Formasötik Ürünler Ruhsatlandırma Yönetmeliğinin 9/a bendine dayanılıp davacı adına daha önce ruhsatlandırılmış ilaç test sonuçlarının ve klinik çalışmalarının yer aldığı veri dosyası referans gösterilerek kısaltılmış başvuru yapılmasının Sağlık Bakanlığı nezdinde yasal düzenlemeden kaynaklanan başvuru hakkının kullanılmasından ibaret olduğu, TTK'nın 56. vd. maddelerine göre haksız rekabet tehlikesine yol açmadığı, dava hakkı doğmadan davanın açıldığı, dava şartının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili, istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 17.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7827, Karar No: 2008/11665, Tarih: 23.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7827 E.  ,  2008/11665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 110 ada 7 ve 8 parsel sayılı sırasıyla 7429 m2 ve 7080 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, ham ... niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, taşınmazların kendi zilyetliğinde olduğu ve 189 tahrir numaralı vergi kaydı bulunduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Davacının tutunduğu vergi kaydı 18.000 m2 yüzölçümünde sınırları D: Orman, B ve G: ..., K: ... olan ... oğlu ... adına kayıtlı olup, 19.03.2007 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişi kaydın 6, 7 ve 8 parsellere ait olduğunu ve kayıt malikinin davacının annesi ...’nin babası olduğunu ifade etmişlerdir. 6, 7 ve 8 parsellerin kadastro tespit tutanakları incelendiğinde revizyon gören kayıt bulunmadığı, ancak 6 parselin 8456 m2 yüzölçümüyle davacının kardeşi ... adına kesinleştiği anlaşılmaktadır. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil eder. Tutunulan vergi kaydı değişir sınırlı olduğuna göre kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmelidir. Kesinleşen 8456 m2’lik miktar da kayıt kapsamından düşüldüğünden davacının 7 ve 8 parsellerin tamamını kazanması mümkün değildir. 4964 m2 taşınmaz bölümü kayıt miktar fazlası olup, bunun sınırdaki orman parselinden kazanıldığı kabul edilmelidir.

Ne var ki; mahkemece 189 numaralı vergi kaydının başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği araştırılmamıştır.

O halde; öncelikle bu husus İl Özel İdare Müdürlüğünden ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, başka parsele revizyon görmüşse çekişmeli taşınmazlarla ilgisinin bulunmadığı düşünülmeli, görmemişse yukarıda açıklandığı üzere kayıt miktar fazlası olan 4964 m2 bölüm ... bilirkişiye tespit ettirilerek (ormana sınır olan taraftan) bu bölüm yönünden davanın reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 23/09/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.