muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9097, Karar No: 2023/4607, Tarih: 03.07.2023

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.09.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile katılan sanık ... arasında önceden öldürmeye gerektirecek bir husumet bulunduğuna yönelik tespit yapılamadığı ancak olay esnasında birbirleri ile karşılaştıklarında aralarındaki husumeti ortaya koyacak sözlerin sarf edildiğinin tanık beyanları ile anlaşıldığı, sanık ...'ın gittiği ikamette katılan sanık ...'ı görmesi üzerine aralarında tartışmanın yaşandığı, birbirlerine yakın oldukları esnada sanık ...'ın yakın mesafede ...'a ateş ettiği, katılan sanık ...'ın hayati tehlike geçirtecek ve batına nafiz olacak şekilde göğüs alt kısmından yaralandığı, genel adli muayene raporu ve Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen kesin rapora göre raporuna göre sadece mermi girişi olduğu ve mermi çekirdeğinin o esnada kas içinde kaldığı, akabinde olay yerinde bulunan tanıkların tarafları ayırdıkları ve ...'ı yere yatırdıkları, bu esnada sanığın silahını tekrar ateşlediği, bu atış neticesinde olay yerinde yapılan incelemeye göre halıda ve zeminde mermi giriş ve çıkışı olduğu, akabinde duvar dibindeki kanepeye saplandığı ve merminin kanepe döeşemesinde ele geçirildiği, ikametin içerisinde başkaca mermi ve kovanın bulunmadığı ikametin dışında sokak üzerinde sanık ...'ın silahından atıldığı tespit edilen bir adet kovanın ele geçirilmesi karşısında sanık ...'ın katılan sanık ...'ı yakın mesafeden öldürmeye elverişli silah ile hedef gözeterek göğüs altı kısmına ateş ettiği ve bu şekilde kastının öldürmeye yönelik olduğu değerlendirilerek, sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğu, ancak diğer tanıkların araya girmesi sebebiyle eylemine devam edemediği anlaşılmakla eylemin sanığın elinde olmayan sebeplerle devamını getiremediği ve bu şekilde eylemin

teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 81/1 ve 35 ... maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, adli tıp raporları, olay yeri inceleme ve uzmanlık raporları güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 81/1 ve 35 ... maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, adli tıp raporları, olay yeri inceleme ve uzmanlık raporları güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, kurulan hüküm yönünden bir isabetsizlik bulunmadığından hükmün TCK'nin 35 ... maddesi gereği uygulama yaparken eksik ceza nedeniyle eleştirilmesine, (A-1) bendine "TCK 29 maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesine, hükmün (C) bendindeki "... Memurluğu'nun 2019/640 sırasında kayıtlı montun dosyada delil olarak saklanmasına" cümlesindeki "dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin çıkartılarak, yerine "sahibine iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddeleri gereğince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Tebliğname Yönünden;

Sanık ...'ın yakın mesafeden 1 el ateş etmek suretiyle katılan ...'ı sol subcostal bölgeden batına nafiz olacak, iç organ yaralanmasına,sol kolon köşede ve jejumda perforasyolar olacak, retro peritonda hemotoma neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesi ile yapılan uygulama sırasında yaralanmanın niteliği meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek alt ve üst sınırlar arasında makul seviyeden de bir miktar ayrılmak suretiyle ceza tayini yerine yazılı şekilde alt sınıra yakın 10 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B.Sanık Müdafiinin Hatalı Kabul Ve Delil Değerlendirmesine, Sübuta, Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin, sanık tarafından gerçekleştirildiği, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2021/523 Esas, 2021/541 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/3385, Karar No: 2005/7184, Tarih: 29.12.2005

15. Hukuk Dairesi 2005/3385 E., 2005/7184 K.

**15. Hukuk Dairesi 2005/3385 E., 2005/7184 K.**

**- AYIP

- ESER SÖZLEŞMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 360 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı K... Giyim San. Tic. A.Ş. ile davalı F... Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı (Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi)'nce verilen 18.03.2004 gün ve 2002/316-2004/62 sayılı kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 01.11.2004 gün ve 2004/6430-5491 sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

Eser sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmeyen, kalan iş bedelinin tahsili istemiyle açılan alacak davası sonucunda, mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 01.11.2004 gün 2004/6430 Esas, 2004/5491 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Mahkeme kararının 05.02.2004 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiğinden bahisle, 09.04.2004 tarihli temyizin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, mahkeme kararı 18.03.2004 tarihli olup, tebligat parçasındaki PTT çıkış mühründeki tarihin 31.03.2004 olması karşısında tebliğ tarihinin 05.02.2004 olarak yazılmış olmasının maddi hataya müstenit olduğu, Dairemizce de hatalı yazılan bu tebliğ tarihine göre ret kararı verildiği, temyiz isteminin süresinde yapıldığı bu kez yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, temyiz isteminin süre yönünden reddine dair kararın kaldırılarak dosyanın esasının davacının temyiz itirazları üzerine incelenmesi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı iş sahibinin verdiği sipariş üzerine davacı yüklenici tarafından fason üretimi yapılan toplam 8065 adet tekstil ürününe ait iş bedelinin ödenmeyen kısmından kaynaklanmaktadır. Davacı, kalan 3.721.302.000 TL iş bedelinin tahsilini talep etmiş, davalı yapılan imalatın ayıplı olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir. Gerçekten de BK'nın 360. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre, yapılan işin kabule icbar edilemeyecek derecede ayıplı olmaması halinde iş sahibi bedelin tenzilini isteyebileceği gibi, ayıp oranında ödenmeyen bedelden mahsubunu da isteyebilir. Ancak bunun için, iş sahibinin eserin ayıplı olduğunu ve süresinde ayıp ihbarında bulunulduğunu kanıtlaması gerekir. Somut olayda kusurlu imal edildiği ileri sürülen tekstil ürünleri elde olmadığından, mahkemece ayıplı olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırma olanağı kalmamıştır. Davalı yanca bu konuda delil tespiti yaptırılmamış veya resmi makamlarca yapılan inceleme sonucunda düzenlenen bir rapor da sunulma-mıştır. İthalatçı firma tarafından düzenlenen adi yazılı belge ve reklamasyon faturasının varlığı, davacı tarafça ayıplı imalat kabul edilmediği ve reklamasyon faturası da iade edilmiş olduğundan, işin ayıplı olarak yapıldığını kabule yeterli değildir.

Bu durumda, ayıplı imalat davalı yanca kanıtlanamadığı ve davacı faturaları davalı defterlerinde kayıtlı olduğundan davanın kabulü gerekirken, mahkemece yanlış değerlendirme sonucu yazılı gerekçeyle reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle Dairemizin 01.11.2004 gün 2004/6430 Esas, 2004/5491 Karar sayılı temyiz isteminin süre yönünden reddine dair kararının kaldırılmasına, (2.) bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına (BOZULMASINA), ödediği tashihi karar peşin harcının istek halinde davacıya geri verilmesine, 29.12.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14374, Karar No: 2015/7119, Tarih: 25.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14374 E.  ,  2015/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/286163

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2012

NUMARASI : 2011/346 (E) ve 2012/1714 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar vermeye teşebbüs

SUÇ TARİHİ : 06/08/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan M..'ın, sanık E..'ın teyzesi olduğu ve aralarında alacak verecek meselesi nedeni ile önceye dayanan husumet bulunduğu, bu husumet nedeniyle, sanıkların olay günü, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, katılan M..'ın evine, içerisinde yanıcı madde bulunan iki adet şişeyi atarak yakmaya çalışmak suretiyle nitelikli mala zarar vermeye teşebbüs suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sanıkların tüm aşamalarda “katılanlara ait eve zarar vermediklerimi, olay saatinde başka yerde olduklarına ilişkin” istikrarlı savunmaları ile tanıklar E.., A.., S.. ve K..'ın da sanıkların bu savunmalarını doğrular nitelikteki beyanları karşısında, sanıkların nitelikli mala zarar vermeye teşebbüs suçundan cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2699, Karar No: 2021/5521, Tarih: 26.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2699 E.  ,  2021/5521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılar ile baba bir kardeş olduklarını, davalıların annesine ait taşınmazda çocuk yaştan itibaren kendisine satılacağını düşünerek çalıştığını, ihya ettiğini, tarla zeminini düzelttiğini, taşlardan ayıkladığını, teraslama yaptığını, borular döşeyerek su getirdiğini, havuz yaptığını, damlama sulama sistemi kurduğunu ve çeşitli meyve ağaçları diktiğini, davalıların katkılarının bulunmadığını, davalılar ile anlaşmış olmasına rağmen dava dışı 3. kişiye taşınmazı sattıklarını, davalıların sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, faydalı masrafları, iyileştirme bedelleri ve değer arttırıcı kazandırmaları karşılığı olmak üzere şimdilik 20.000 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar; taşınmazdaki çalışmaları davacının değil babalarının yaptığını, davacının elde ettiği geliri paylaşmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davacının taşınmazın kendine ait olmadığını bildiğinden iyiniyetli olmadığı, davalıların asgari levazım bedelinden sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 2.550 TL'nin davalılardan tahsiline dair verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine Dairece verilen 15/03/2017 tarihli ve 2015/17909 E. 2017/3112 K. sayılı kararla; davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, davacının başkasına ait olduğunu bilmesine rağmen taşınmazı kullanmaya devam etmesi nedeniyle iyiniyetli olmadığı, buna göre de sadece TMK'nın 723. maddesi gereğince asgari levazım bedelini davalılardan talep edebileceği, davacı tarafından taşınmaza yapıldığı ve dikildiği belirlenen unsurların asgari levazım bedeli konusunda ziraat ve inşaat mühendisi bilirkişilerinden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece; alınan bilirkişi kök ve ek raporu doğrultusunda, dava konusu parselde bulunan meyve ağaçlarının dava tarihi itibariyle toplam değerinin 34.000 TL, parselde kurulu olan damla sulama sisteminin değerinin 387,06 TL, parselin meyvelik olarak kullanılan kısmının tesviye edildiği ve bunun için 10 saatlik çalışma değerinin 1.500 TL, söz konusu havuzların durumları değerlendirilerek yapım özellikleri yıpranma oranı dikkate alındığında dava tarihi itibariyle toprak havuzun 400 TL, beton havuzun 990 TL olduğu gerekçesiyle; talep ile bağlı kalınarak davanın kabulü ile 20.000 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen karar, davalıların temyizi üzerine, Dairece verilen 17/04/2019 tarihli ve 2019/560 E. 3502 K. sayılı kararla; bozma gereklerinin yerine getirilmediği, davacının iyi niyetli olmadığı kabul edilmekle sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre kendisine iade edilecek bedelin belirlenmesinde taşınmaza davacı tarafından yapıldığı ve dikildiği belirlenen unsurların asgari levazım bedelini aşamayacağının düşünülmesi, bunun için de asgari levazım değerinin yapı ve eklentilerin yapımında kullanılan tüm malzemelerin işçilik ve yapımcı kârı gibi unsurlar gözetilmeksizin piyasadaki en düşük değerlerinden, yapım yılı veya yıllarına göre yıpranma payı düşüldükten sonra elde edilecek miktarın tespiti, dikilen ağaçlar yönünden de işçilik ve bakım giderleri gözetilmeksizin, ağaç değerine göre değil odun değerine göre teknik inceleme yapılması gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; ziraat ve inşaat mühendisi bilirkişilerin ek raporunda 2013 yılı için yapılan değerlemelerin ÜFE - TÜFE oranları ile yapım ve dikim yılı olan 1996 yılına dönüştürüldüğü, yapılan çalışmaların 1996 yılı fiyatlarının 154,97 TL, 2013 yılı dava tarihine göre değerinin 9.499,65 TL edeceğinin belirtildiği, bu halde asgari levazım bedelinin 1996 yılındaki 154,97 TL olması gerektiği kabul edilmek suretiyle; davanın kısmen kabulü ile 154,97 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece uyulan bozma kararında da açıklandığı üzere; asgari levazım bedeli belirlenirken; yapı ve eklentilerin yapımında kullanılan tüm malzemelerin işçilik ve yapımcı kârı gibi unsurlar gözetilmeksizin piyasadaki en düşük değerlerinden, yapım yılı veya yıllarına göre yıpranma payı düşüldükten sonra elde edilecek miktarın tespit edilmesi, dikilen ağaçlar yönünden de işçilik ve bakım giderleri gözetilmeksizin, ağaç değerine göre değil odun değerine göre teknik inceleme yapılması gerekir.

Somut olayda, dava konusu taşınmaz, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının zilyetliğindeyken, davalılar tarafından dava dışı üçüncü kişiye 25/03/2013 tarihinde resmi şekilde satılmış olup, sebepsiz zenginleşme bu tarih itibariyle gerçekleşmiştir.

Somut olayda, dava konusu taşınmaz, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının zilyetliğindeyken, davalılar tarafından dava dışı üçüncü kişiye 25/03/2013 tarihinde resmi şekilde satılmış olup, sebepsiz zenginleşme bu tarih itibariyle gerçekleşmiştir.

Hükme esas alınan ziraat ve inşaat bilirkişi ek raporunda ise; davacı tarafından yapılan havuz, damlama sulama sistemi, vs. muhtesatların ve dikilen ağaçların 1996 yılı fiyatlarının 154,97 TL edeceği, 2013 yılı dava tarihine göre ise yapım yılına göre yıpranma payları düşüldükten sonra değerinin 9.499,65 TL edeceği belirtilmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; muhtesatların davacının elinden çıktığı, diğer bir ifadeyle sebepsiz zenginleşmenin gerçekleştiği 2013 yılı itibariyle yapım yıllarına göre yıpranma payları düşülerek ve davacı tarafından dikilen ağaçların ise odun değeri hesaplanarak bulunan bedel olan toplam 9.449,65 TL asgari levazım bedeline hükmetmek gerekirken, hatalı değerlendirme ile davaya konu muhtesatların yapııldığı 1996 yılındaki İşçilik ve malzemenin yapımcı karı gözetilmeksizin hesaplanan değerlerinin esas alınması, 1996 (dikim) yılında henüz fidan vasfında olan ağaçların odun değerinin bulunmadığı, yine 1996 yılında imal edilen muhtesatın yapım/imal yılı itibariyle yıpranma değeri bulunmayacağı hususunun gözetilmemesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; ilk hükümde 2.550 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne dair verilen kararı yalnızca davacının temyiz ettiği, hükmün davacı yararına bozulduğu ve bu miktar yönünden davacı lehine usuli müktesep hak oluştuğu gözetilmeksizin, davacının aleyhine olacak ve kazanılmış hakkı ihlal edecek şekilde 154,97 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün HUMK’nın 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30347, Karar No: 2024/3402, Tarih: 13.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/30347 E.  ,  2024/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/27 E., 2016/61 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/27 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece; sanığın, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığında özel kalem müdürü olarak çalıştığını beyan edip işe sokacağını vadederek katılandan 390,00 TL para aldığı, kuruma ait bilgi vererek özel kalem müdürü olduğunu belirttiği ve bu şekliyle kuruma ait olan bir alamet veya işaret kullandığı, böylece kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, banka dekontu, katılanın beyanı, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3.Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, banka dekontu, katılanın beyanı, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın, kendini katılana Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığında özel kalem müdürü olarak tanıtıp işe sokacağını vadederek menfaat temin etmekten ibaret eyleminde, kamu kurumunun herhangi bir maddi varlığının kullanılmaması karşısında, sübut bulan eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek aynı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,

2.Gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 26.08.2014 tarihi olarak gösterilmesi yerine 2014 şeklinde gösterilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuş,

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Tekerrüre esas alınan ilamın dava konusu suç tarihinden sonra kesinleştiği, dolayısıyla bu ilam yönünden tekerrür koşullarının oluşmadığı, ancak adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek diğer ilamlar yönünden değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2016/27 Esas, 2016/61 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.