muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5974, Karar No: 2024/6054, Tarih: 04.06.2024

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebebi, 20.05.2015 tarihli olayla ilgili olarak postada el koyma işleminin hukuka aykırı olduğuna; 13.11.2014 ve 19.11.2014 tarihli olaylarla ilgili olarak kaçak sigaraların müvekkilinin çalıştığı iş yerine emaneten bırakıldığını, arama ve el koyma işlemi olmadan yapılan işlemin hukuka aykırı olması nedeniyle müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanaklarına göre, 12.11.2014 tarihinde Tütün Dünyası isimli iş yerinde kaçak sigara satışı yapıldığına dair ihbar üzerine kolluk görevlilerinin 13.11.2014 tarihinde iş yerine gittiklerinde suça sürüklenen çocuk ...'nın iş yerinde bulunduğu ve kasa yanında bulunan camlı tezgah içerisinde sigara paketlerinin ve aynı zamanda tezgahın yanında karton koli içinde sigaralar görülmesi üzerine 548 paket kaçak sigara el geçirildiği; 19.11.2014 tarihinde iş yerinde kaçak sigara satışı yapıldığına dair ihbar üzerine kolluk görevlilerinin iş yerine gittiklerinde suça sürüklenen çocuk ...'nın iş yerinde bulunduğu ve tezgahın üzerinde gözle görünür şekilde toplam 172 paket kaçak sigara ele geçirildiği; 19.05.2015 tarihinde yapılan ihbarda, 18.05.2015 tarihinde ... Kargo ile ... kargo takip numarasıyla ... tarafından suça sürüklenen çocuk ... adına 4 adet kaçak sigara kolisi gönderildiği ve 20.05.2015 tarihinde kargo şubesine ulaşacağının bildirilmesi üzerine kolluk görevlilerinin 20.05.2015 tarihinde kargo şubesine gittikleri ve kargoyu almaya gelecek şahsın beklenilmeye başlandığı ve koliyi ...'nın alması üzerine ...'nın telefonla arayarak oğlu olan suça sürüklenen çocuk ...'yı kargo şubesine çağırdığı ve suça sürüklenen çocuk ...'nın gelmesi üzerine kargo kolisinin açılarak toplam 360 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği; 22.04.2015 tarihinde Tütün Dünyası isimli iş yerinde kaçak sigara satışı yapıldığına dair ihbar üzerine kolluk görevlilerinin 24.04.2015 tarihinde iş yerine gittiklerinde suça sürüklenen çocuk ...'nın iş yerinde bulunduğu ve iş yerinde görünür vaziyette sigaralar görülmesi üzerine toplam 100 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle ayrı ayrı kamu davası açılmış, açılan kamu davalarının birleştirilmesine karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk savunmalarında; 13.11.2014 tarihli eylemde iş yerinde ele geçen 548 paket kaçak sigarayı sattığını beyan ettiği; 19.11.2014 tarihli eylemde iş yerinde ele geçen 172 paket kaçak sigarayı satmanın suç olduğunu bilmediğini beyan ettiği; 20.05.2015 tarihli eylemde ...'in kendisine kargoyla ayakkabı göndereceğini, ancak kargo kolisinde yapılan aramada 360 karton kaçak sigara ele geçirildiğini beyan ettiği; 24.05.2015 tarihli eylemde ise, iş yerinde ele geçen 100 karton kaçak sigaranın kaçak olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kaçakçılık eylemlerinden dolayı mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu hükmü kaldırarak 13.11.2014 ile 19.11.2014 ve 20.05.2015 ile 24.05.2015 tarihli eylemlerin kendi aralarında zincirleme suç hükümleri kapsamında işlendiği kabul edilerek suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

A. 20.05.2015 Tarihli Eylem Hakkında Yapılan İncelemede

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, 19.05.2015 tarihinde yapılan ihbarla suça sürüklenen çocuk ... adına 4 adet kaçak sigara kolisinin kargoyla gönderildiğinin bildirilmesi üzerine kolluk görevlilerinin 20.05.2015 tarihinde kargo şubesine gittikleri ve kargoyu almaya gelecek şahsın beklenilmeye başlandığı ve koliyi ...'nın alması üzerine ...'nın oğlu olan suça sürüklenen çocuk ...'yı kargo şubesine çağırdığı ve suça sürüklenen çocuk ...'nın gelmesi üzerine kargo kolisi açılarak toplam 360 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 271 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesi arama kararı verilebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı Kanun'un 119 uncu maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Dosya kapsamına göre; Sulh Ceza Mahkemesinden alınan arama kararı olmadığı gibi, Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle verilmiş yazılı bir arama izni bulunmadığı, usulüne uygun arama kararı alınmadan kolluk gücü tarafından yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu, suça sürüklenen çocuğun savunmasında ... isimli kişinin kargoyla terlik göndereceğini, ancak kolilerden kaçak sigara çıktığını beyan etmiş olup usulsüz arama sonucu kanuna aykırı olarak elde edilen delil (eşya) dışında suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetini gerektirecek başka bir delil de elde edilemediği gözetildiğinde suça sürüklenen çocuğun beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. 13.11.2014, 19.11.2014 Ve 24.05.2015 Tarihli Eylemler Hakkında Yapılan İncelemede

B. 13.11.2014, 19.11.2014 Ve 24.05.2015 Tarihli Eylemler Hakkında Yapılan İncelemede

Dosya kapsamı incelendiğinde, suça sürüklenen çocuğun 13.11.2014, 19.11.2014 ve 24.05.2015 tarihli eylemleri işlediği sabit kabul edilerek verilen mahkûmiyet kararlarına dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Ancak,

1.Suça sürüklenen çocuk ...'nın suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılmakla İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesince 11.10.2022 tarihinde yapılan hüküm duruşmasının ''Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla'' görülmesine karşılık duruşmaya Cumhuriyet savcısının katılımıyla ve mütalaası alınarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında, b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında; soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan suça sürüklenen çocuğa 13.11.2014 ve 19.11.2014 tarihli eylemlerin zincirleme suç hükümleri kapsamında işlenmesi nedeniyle KEMT varakalarında belirlenen ve gümrüklenmiş değeri en yüksek olan 4,675,60 TL'nin iki katının ödenmesi halinde verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağı ile 24.05.2015 tarihli eyleme yönelik olarak alınan KEMT varakasında belirlenen gümrüklenmiş değer olan 10.360,59 TL'nin iki katının ödenmesi halinde verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Ele geçen kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

3.Ele geçen kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (A ve B) bentlerinde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca dosyanın gereği için İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1310, Karar No: 2016/18378, Tarih: 24.05.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/1310 E.  ,  2016/18378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın savunmalarında, ...’ın dikili ağaçları babasına sattığını beyan etmesine karşılık, sanık ile aralarında husumet iddiası bulunmayan tanık ...’un hem 20.04.2012 tarihli soruşturma aşamasındaki hem 14.12.2012 tarihli kovuşturma aşamasındaki beyanlarında ...’ın kendi koruma bölgesinden sattığı dikili ağaçları ... ile birlikte sanığın motorlu testere kestiğini beyan etmesine göre; sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

... hakkında yakacak emval veren ağaç kesme suçundan mahallinde soruşturma yapılması mümkün görülmüştür

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/45066, Karar No: 2019/2697, Tarih: 21.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/45066 E.  ,  2019/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın soruşturma aşamasında müştekinin sırtına vurması üzerine elindeki tırnak çakısını kendisine gösterdiğini ikrar etmesi, müştekinin soruşturma aşamasında sanığın kendisini çakı bıçağıyla tehdit ettiğini, kovuşturma da ise sanığın kendisini tehdit etmediğini beyan etmesi, tanıklar ... ve ...'ın soruşturmada çakı bıçağı ile tehdit olayını doğrulamalarına karşın kovuşturmada sanığın tehdit eylemini gerçekleştirmediğini beyan etmeleri ve 20.07.2012 tarihli olay yeri tutanak içeriği karşısında; sanık, müşteki ve tanıkların soruşturma beyanlarına ne suretle itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27070, Karar No: 2018/661, Tarih: 24.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27070 E.  ,  2018/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebeplerinin reddi, ancak;

Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetle, ticareti terk suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedenlerle sanık hakkında ticareti terk suçundan verilip Dairemizin 2015/23099 ve 2015/28258 esasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen dosyaların bulunması karşısında; anılan dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanıkların cezada kazanılmış hakkının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11818, Karar No: 2022/3160, Tarih: 28.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/11818 E.  ,  2022/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Katılan vekilinin temyiz talebinin 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı; “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29767, Karar No: 2013/19826, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29767 E.  ,  2013/19826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10.03.2000 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.