muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8212, Karar No: 2023/8298, Tarih: 18.09.2023

Davalı asil 11.10.2007 tarihli duruşmada: davacının kendi nezdinde 20/25 gün kadar çalıştığını beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2011 tarihli ve 2007/151 E. 2011/103 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 25.12.2012 tarihli ve 2011/6372 E. 2012/24500 K. sayılı ilamında; ihtilaflı dönemde davalı işyerinin vergi kayıtlarının getirtilmesi, davalı işyerinin faaliyet konusu sebebi ile Mersin Gümrük İl Müdürlüğünden hangi tarihlerde faaliyette olduğunun ve davacının davalı adına işlem yapıp yapmadığının araştırılması, zabıta araştırması ile davalı işyerinin hangi tarihlerde faal olduğunun ve davacının hangi tarihlerde davalı işyerinde çalıştığının araştırılarak, davalı işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek davacının çalışmasının niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir yönünden karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 03.04.2014 tarihli ve 2013/83 E. 2014/178 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 22.12.2014 tarihli, 2014/13137 E. 2014/27854 K. sayılı ilamında; yapılacak iş, daha önce ifadesine başvurulan tanıkların komşu işyeri tanığı olup olmadıklarını, davacı ile aynı yerde çalışması geçen kişiler olup olmadıklarını tespit etmek, davalının gümrük komisyonculuğu işi yaptığı, davacının çalışmasının davalı işyeri adresinin dışında limanda geçtiği anlaşıldığından, çalışmanın geçtiği yerde uyuşmazlık konusu dönemde çalışanları, yoksa işyeri sahiplerini araştırıp tespit etmek, ayrıca davalı işyeri adresinde de gerekirse Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahiplerini araştırıp tespit ederek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir yönlerinden bozulmuştur.

C. Üçüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 02.07.2018 tarihli ve 2015/19 E. 2018/267 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

C. Üçüncü Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemece verilen 02.07.2018 tarihli ve 2015/19 E. 2018/267 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairemizin 10.01.2022 tarihli, 2021/11401 E. 2022/68 K. sayılı ilamında; Mahkemece dosyada daha önce dinlenen bir kısım davacı ve davalı tanıklarının davacının da çalışmasının geçtiğini iddia ettiği Mersin Limanında çeşitli işlerde çalıştıklarını beyan ettikleri, davacının davalı nezdinde çalıştığını beyan ettikleri, tanıklar Saadettin Or, Yücel Kadir Kuş, Ufuk Yüksel, Ramazan Çifci kendilerinin de uyuşmazlık konusu dönemde limanda çalıştıkları, davacının davalı nezdinde çalıştığını bildikleri yönünde ifadeleri bulunduğundan dinlenen tanıkların komşu işyeri işvereni ya da çalışanı olup olmadıkları, limanda çalışıp çalışmadıkları tespit edilmeli, çalışmaları ile ilgili bilgi ve belgeler celp edilmek suretiyle beyanları denetlenmeli, yine 1994-1997 yıllarında gümrük komisyonculuğu yapan kişiler araştırılarak beyanları alınmalı, onların da çalışmaları ile ilgili bilgi ve belgeler celp edilmek suretiyle beyanları denetlenmeli, elde edilecek sonuç değerlendirilerek karar verilmelidir yönlerinden bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tüm toplanan bu bilgi ve belgeler kapsamında; komisyonculuk işi yapan kişilerce davalının tanındığı, ancak yanında çalışanları bilmedikleri davacıyı tanımadıkları görülmüş, Yargıtay ilamında isimleri geçen tanıklardan sadece Engin'in hizmet bildiriminin liman ile gümrük işi ile ilgili olduğu bu tanığın 20.04.1995 - 10.05.1995 tarihleri arası ... - Çağrı Gümrükleme de çalışması olduğu, sadece bu tarihlere şahitlik edebileceğinin kabulü ile davanın kabulüne, davacının 20.04.1995 - 10.05.1995 tarihleri arası davalı yanında asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri ile davalı asil tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, yeterli inceleme yapılmadığı, kısmen kabul kararının yerinde olmadığı, davalı Kurum vekili ve davalı ... çalışmanın ispatlanamadığı yönlerinden Mahkemece verilen kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.02.1994 - 01.04.1997 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesidir.

3. Değerlendirme

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.02.1994 - 01.04.1997 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 ncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesidir.

3. Değerlendirme

İnceleme konusu dosyada; davacı 01.02.1994 - 01.04.1997 tarihleri arasında davalı nezdinde çalıştığının tespitini talep etmiş, mahkemece davacının 20.04.1995 - 10.05.1995 döneminde çalıştığına karar verilmiştir.

İnceleme konusu dosyada; davacı adına davalı işveren tarafından verilmiş 01.02.1994 tarihli işe giriş bildirgesi bulunmaktadır. Bunun dışında davacı adına tanzim edilmiş ve işveren olarak davalı iş yeri ünvanı "öz-çağ gümrükleme" yazılan sağlık karnesi bulunmaktadır.

Davacıya işe giriş bildirgesinin bulunduğu tarihe göre iş yerinde kimlerle çalıştığı sorulmalı, ayrıca davacı gümrük komisyonculuğu yaptığını iddia etmesi nedeniyle bu dönemde gümrük komisyonculuğu yapan kişiler de sorulmalı, bildirdiği tanıkların beyanı alınmalı, beyanlar arasında çelişki olması halinde bu çelişkiler giderilmeli, dinlenen tanıklara ilişkin kayıtlar celp edilerek tanık beyanları denetlenmelidir. Davalı iş yeri talep edilen dönemde kanun kapsamında olmamakla birlikte 16.02.1988 - 31.12.1999 tarihleri arasına ilişkin vergi kayıtlarından gümrük komisyonculuğu işiyle iştigal ettiği anlaşıldığından ayrıntılı vergi kayıtları celp edilerek işin mahiyeti, sigortalı çalışıp çalışamayacağı irdelenmeli, dosyada dinlenmiş ve dinlenecek tanık beyanları ile toplanmış tüm deliller değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan mahkeme kararının BOZULMASINA,

2-Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

18.09.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12772, Karar No: 2024/13815, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12772 E.  ,  2024/13815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11996, Karar No: 2006/1794, Tarih: 21.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11996 E.  ,  2006/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.11.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare temsilcisi ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalılara ait 304 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 30m2 lik kısmının idarece tesbit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını ileri sürerek bu kısma ilişkin tapu kaydının iptalini ve müdahalenin menini ve muhdesatların kalini istemiştir.

Davalılardan ..., ... ve ... davanın reddini savunmuş,diğer davalılar yargılamaya katılmamışlar,mahkemece uzman bilirkişiler tarafından saptanan kıyı kenar çizgisine göre davalı taşınmazın kıyıya 26,37m2 tecavüzü bulunduğundan bu kısmın iptali ile kıyı vasfı ile terkinine,müdahalenin önlenmesine ve mevcut yapıların kaline karar vermiştir. Hükmü davacı idare temsilcisi ve davalı ... vekili temyize getirmiştir.

Uyuşmazlık Türk Medeni Kanunun 715 ve 3621 sayılı Kıyı Kanununa dayanılarak açılan tapu iptali istemine ilişkindir.Uyuşmazlığın bu niteliğine göre önemli olan kıyı-kenar çizgisinin yöntemince saptanmasıdır.

Az yukarıda söylendiği üzere kıyıların niteliği Türk Medeni Kanunun 715.maddesinde gösterilmiş,13.03.1972 tarih 7/4 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararında kıyıların menfaati umuma ait yerlerden olduğu, 28.11.1997 tarih ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu Kararında da ilke olarak mülkiyet hukuku Yönünden kıyı-kenar çizgisinin belirlenme görevinin Adli yargı yerine ait bulunduğu, ancak 3621 sayılı Yasanın 5 ve 9.maddeleri hükmünce idarenin belirlediği ve idari yargı yerine başvurulmaması yüzünden yargı yolunun kapanmış olması nedeniyle kesinleşmiş kıyı-kenar çizgisi bulunursa adli yargı yerinde saptamanın buna uygun yapılacağı kabul edilmiştir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun başka

./..

2005/11996-2006/1794 -2-

emsalleri varsa da 26.06.2003 tarih ve 2003/14-97 Esas ve 2003/110 karar sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun başka

./..

2005/11996-2006/1794 -2-

emsalleri varsa da 26.06.2003 tarih ve 2003/14-97 Esas ve 2003/110 karar sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Bütün bunlardan mülkiyet hukukundan kaynaklanan tüm uyuşmazlıkları çözmekle Adli Yargı yerinin görevli olduğu, 3621 sayılı Yasanın kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesinde ve uygulanmasında ortaya çıkacak çekişmelerde Adli Yargı görevini kısıtlayacak bir hüküm içermediği sonucu çıkmaktadır.O halde mahkemece kıyı-kenar çizgisinin az yukarıda sözü edilen 13.3.1972 tarih 7/4 sayılı ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları doğrultusunda saptanmasını benimseyen uygulaması yasalara aykırı değildir. Ne varki; bilirkişilerce kıyı kenar çizgisinin saptanması bakımından yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

Yukarıdan beri söylendiği üzere somut olayda idari merci olan Valilik taşınmazın bulunduğu mahalde 3621 sayılı kanunun 5 ve 9.maddelerine dayanarak kıyı kenar çizgisini belirlemiş ve bu 28.11.1983 tarihinde kesinleşmiştir. Bu belirleme 28.11.1997 günlü İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmediğinden Adli Yargı yerini bağlamaz.Ancak orta yerde idarenin bir saptaması ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmaları ve ortaya çıkardıkları bilimsel değerleri vardır.

Bu değerleri yok saymak ta olmaz.Bu nedenle mahkemece, aralarında bu konuda uzman ziraat, harita mühendisi ve jeolog veya jeomorfologların bulunduğu yeni bir bilirkişi heyeti oluşturmak suretiyle, bölgeye ait memleket ve askeri harita, ... fotoğrafları, Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünce kıyı kenar çizgisi saptaması ile ilgili tüm evrak, belge ve haritalar mahalline uygulatılmalı, gerekir ise çeşitli katmanlardan alınacak toprak numunelerinde nitelik araştırması yaptırılmalı ve tüm bu çalışmalar sonucu tespit edilen kıyı kenar çizgisi idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisi ile farklılık oluşur ise bunun nedenleri bilimsel değerlere dayalı gerekçeleri ile bilirkişilere açıklattırılmalı, mevcut ve belirlenen kıyı kenar-kenar çizgisi fen krokisinde gösterilmek ve yıkımına karar verilen muhdesatın da açık bir şekilde niteliği ve kapsadığı alan miktarını gösteren keşfi izlemeye uygun fen krokisi almak suretiyle, toplanan tüm bu delillerin değerlendirilmesi sonucu bir karar vermek gerekir iken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 21.2.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15857, Karar No: 2016/3573, Tarih: 21.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/15857 E.  ,  2016/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, dava değerini 8.500 TL göstererek, müvekkiline zorunlu trafik sigortası ile sigortalı olan davalı sigortalıya ait aracın 0,59 promil alkollü ve kusurlu olarak kullanımı sonucu meydana gelen kazada dava dışı araca ödenen 8.500,00 TL hasar bedelinin davalıdan rücuen tahsili için .... İcra Müdürlüğü'nde başlatılan takibe davalının yetki ve borca haksız itirazının iptali ile takibin devamını, 8.500,00 TL'nin ödeme tarihi olan 25.02.2014 tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini, %20' den aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sübut bulmayan davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu trafik sigortası poliçesine dayalı sigortacı ile sigortalı arasındaki rücuen tazminat istemine dayanan itirazın iptaline ilişkindir.

İcra İflas Kanunu’nun 50. maddesinde, para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yetkiye dair hükümlerinin kıyas yolu ile tatbik olunacağı hükmüne yer verilmiştir.

6100 sayılı HMK.'nin genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1.fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı HMK.'nin genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1.fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Davacı ... şirketi tarafından ..... İcra Müdürlüğü'nün 2014/7703 takip sayılı dosyası ile davalı aleyhinde icra takibinde bulunulmuştur. Davalı tarafından yerleşim yeri Manavgat olduğundan bahisle yetkiye ve borca itiraz edilmiş, bunun üzerine takip durmuş, davacı tarafından..... Tüketici Mahkemesi'nde işbu itirazın iptali davası açılmıştır. Mahkemece davalının ikametgahı olan Manavgat veya rizikonun gerçekleştiği yer olan yine ......icra dairelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir. Oysaki dosya içerisinde bulunan, polis memurlarınca tutulan 30.12.2013 tarihli kaza tespit tutanağına göre davaya konu trafik kazası..... ili Kepez ilçesinde meydana gelmiştir. Kepez ilçesinde takip tarihi itibariyle ayrı mahkeme ve icra dairesi bulunmayıp, Kepez ilçesi... ili yargı çevresi sınırları içinde yer almaktadır. Bu halde kazanın meydana geldiği yer olan .... İcra Dairesi'nin takipte yetkili olduğunun kabulü ile işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde somut olaya uymayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,. 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5428, Karar No: 2021/5817, Tarih: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5428 E.  ,  2021/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13600, Karar No: 2010/9328, Tarih: 28.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13600 E.  ,  2010/9328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : Yenice(Çanakkale) Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2005/120 - 2005/226

Taraflar arasında görülen davada Yenice(Çanakkale) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.07.2008 tarih ve 2005/117 - 2008/108 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak asıl davada davalılar-birleşen davada davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 28.09.2010 gününde davalı karşı davacı ... ve ... vekili Av....geldi, davetiye tebliğine rağmen davacı - karşı davalı duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: