muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/510, Karar No: 2019/1197, Tarih: 21.02.2019

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 16.70 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21/02/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -

Dava, bağıştan rücu hukuksal nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, paydaşı olduğu 8428 ada, 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların (geldisi 778,779,781,782,783,784,785 ve 787parseller) yapılan, imar uygulaması ile pazar yeri, belediye hizmet alanı ve park alanı olarak ayrıldığını, DOP kesintisi yapıldıktan sonra oluşan imar parsellerinin kamuya tahsisli alan olarak tanımlanmış olması nedeniyle taşınmazlarını tasarruf etmesinin engellendiğini, kamulaştırma işlemide yapılmadığını, taşınmazlarını tasarruf edebilmek için büyük bir kısmını davalı Belediyeye bağışlamak zorunda kaldığını ve bu şartlarda bağışlama işleminin gerçekleştiğini ve taşınmazın bir kısmının bedelsiz belediyeye terk etmesi sonucu imar plan değişikliği yapılarak yapı izni verildiğini, kamuya tahsisli alan olarak kullanılması kaydıyla bağışlanmış olmasına karşın imar plan değişikliği ile ticaret alanına sonrada özel mülke dönüştürülen taşınmazların üçüncü kişilere satıldığını, 2013 yılı Kasım ayında öğrendiğini, bağıştan rücu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek satışı yapılan taşınmazlar bedelinin HMK’nun 107. maddesi ve ilgili yasalar gereğince tazminini, belirlenen tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı ..., davacının hür iradesi ile kayıtsız, şartsız ve bedelsiz bağış işlemi ile taşınmazların devredildiğini, bağış sonucu 8 kat inşaat izni verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlardaki payların kayıtsız şatsız ve bedelsiz olarak bağışlandığı, buna karşılık davacılar lehine parseller oluşturulup, inşaat hakları artırılarak menfaat tanındığı, davacının noterde yaptığı resmi taahhütnamede kayıtsız ve şartsız bağışın yapıldığı, bağıştan rücu koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlardaki payların kayıtsız şatsız ve bedelsiz olarak bağışlandığı, buna karşılık davacılar lehine parseller oluşturulup, inşaat hakları artırılarak menfaat tanındığı, davacının noterde yaptığı resmi taahhütnamede kayıtsız ve şartsız bağışın yapıldığı, bağıştan rücu koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar tapu kayıtları ve imar kayıtlarından; davacının paydaşı olduğu 8428 ada 1 ve 2 parsellerin, 14.10.2004 tarih ve 7502 sayılı imar uygulaması ile aynı yer 778,779,783 parsellerden oluştuğu, 8428 ada 1ve 2 parsel sayılı taşınmazların 26.02.2007 tarih ve 2471 sayılı imar işlemi ile 8428 ada 10 ve 11 parsellere gittiği, 10 parselde 66 bağımsız bölümden oluşan kat irtifakı kurulduğu, 8428 ada 11 parselinde 29.05.2008 tarih 9479 sayılı imar uygulaması ile 8428 ada 14 ve 15 parsellere gittiği, 07.06.2012 tarih 8451 sayılı imar uygulaması ile 14 parselin birçok imar parseline, 15 parselinde 16 parsele gittiği, 8428 ada, 2 parsel sayılı taşınmazın 26.02..2007 tarihinde yapılan imar uygulaması ile oluşan 12 parsel sayılı taşınmazda 05.06.2012 tarihinde yapılan imar uygulaması sonucu 17,18,19 parsellerin oluştuğu, bağış suretiyle davalı ... adına kayıtlı taşınmazlardan, 8428 ada 15 ve 8427 ada 28 parsel sayılı taşınmazların ihale sonucu, satış suretiyle üçüncü kişiler adına tescil edildiği, diğer taşınmazların arsa niteliği ile davalı ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır..

... Belediye Meclisinin 22.12.2004 tarih ve 15/2 sayılı kararında, 8428 ada, 1,2,3 parsel maliklerinin ilgili parsellerdeki hisselerinin tamamını ... Belediyesine bağışlamaları karşılığında, 4 sayılı parselde 9 kat, 5 sayılı parselde 10 kat, 6 sayılı parselde 10 kat verilmek üzere imar değişikliği yapılması kabul edilmiştir.

Yine ... Belediye Meclisinin 14.01.2005 tarih 2/20 sayılı kararıyla; uygulama imar planında 8428 ada 1,2 ve 3 parsellerin bulunduğu alanda, ... Belediye Meclisinin 22.11.2004 tarih ve 15/2 sayılı kararıyla, pazaryeri ve park alanı olan kullanım hakkının bir kısmının konut alanına çevrilmesi karşılığında, kalan kısmın ... Belediyesine bedelsiz terk edilmesine ilişkin kabul edilen uygulama imar plan değişikliği onaylanmıştır.

... Belediye Encümeninin 11.04.2006 tarih ve 74 sayılı kararıyla; ...'nun plan tadilatı karşılığı paylarını bağışlamak istediğinden, ...'nun, 8428 ada,1 parseldeki 462/2400, 8428 ada 2 parseldeki 430/2400, 8428 ada 3 parseldeki 430/ 2400 paylarını "kayıtsız, şartsız ve bedelsiz" bağış işleminin kabulüyle ve tapu işlemleri için yetkilendirme yapıldığı tespit edilmiştir.

Davacının, ... 5.Noterliğinde düzenlenen taahhütnamesinde; ... 778, 783,784 parseller üzerinde zeminde 500 m2 ticaret, normal katta 390 m2 inşaat alanı olacak şekilde 9 katlı bir adet blok verilmesi karşılığında parseldeki kamulaştırmaya bırakılmış olan tahmini 600.000,00TL olan, parseldeki hisselerini ... Belediyesine bedelsiz olarak terk etmeyi kabul ettiği saptanmıştır.

Davacının, ... 5.Noterliğinde düzenlenen taahhütnamesinde; ... 778, 783,784 parseller üzerinde zeminde 500 m2 ticaret, normal katta 390 m2 inşaat alanı olacak şekilde 9 katlı bir adet blok verilmesi karşılığında parseldeki kamulaştırmaya bırakılmış olan tahmini 600.000,00TL olan, parseldeki hisselerini ... Belediyesine bedelsiz olarak terk etmeyi kabul ettiği saptanmıştır.

... Belediyesinin bağış suretiyle edindiği 8428 ada, 15 parsel sayılı taşınmazı kamu alanından ticaret alanına dönüştürülerek, 25.09.2008 tarih 170 sayılı kararla ihale sonucu satışından ... Yapı Malzemeleri Ltd. Şt. adına tescil edildiği, yine davalı Belediyenin bağış suretiyle edindiği 8427 ada, 28 parsel sayılı taşınmazın ticaret alanına dönüştürülerek ihale sonucu ... Özel Sağlık Hizmetleri İnşaat Turizm ve Sanayi A.Ş adına tescil edildiği tespit edilmiştir.

Somut olayda, resmi akitte bağışın, kayıtsız, şartsız ve bedelsiz olduğu yazılmış ise de; bağışta tarafların gerçek iradesi önem taşıdığından yukarıda açıklanan belgelerden, davacının paydaşı olduğu dava konusu 8428 ada, 1 ve 2 sayılı parsellerde bulunan pazar yeri ve park alanı olarak belirlenen kamusal alanlar kamulaştırılamadığı için yapı izni alınamadığından, pazar yeri ve park alanı olarak kamu hizmetinde kullanılmak koşuluyla bağış suretiyle paylarını devrettiği bu durumda, bağışın koşullu olduğu ve bağış suretiyle oluşan bazı taşınmazların, imar plan değişiklikleri ile ticaret alanına ve özel mülke dönüştürülerek üçüncü kişilere satıldığı, bu koşullarda davacıların bedelsiz Belediyeye terk ettikleri bu yerlerin kamu yararına kullanılamayacağı sabittir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 2003/6489 Başvuru sayılı, Karaman-Türkiye kararında; kamu yararı için idareye bırakılan taşınmazda, her hangi bir kamu yararına kullanılmayan ve elatılan taşınmazın, kamu hizmetlerinde kullanılmamasının genel menfaatlerin gerektirdikleri ile bireysel hakların korunması zorunluluğu arasında hüküm sürmesi gereken adil dengeyi bozduğu sonucuna vararak, başvurucular lehine tazminata hükmedilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 2003/6489 Başvuru sayılı, Karaman-Türkiye kararında; kamu yararı için idareye bırakılan taşınmazda, her hangi bir kamu yararına kullanılmayan ve elatılan taşınmazın, kamu hizmetlerinde kullanılmamasının genel menfaatlerin gerektirdikleri ile bireysel hakların korunması zorunluluğu arasında hüküm sürmesi gereken adil dengeyi bozduğu sonucuna vararak, başvurucular lehine tazminata hükmedilmiştir.

T.C Anayasa Mahkemesinin 09.03.2017 tarih 2014/11994 Başvuru numaralı ... ve ... kararında (benzer bir olayda) özetle “ ...başvurucuların maliki oldukları taşınmazı yol yapılması şartıyla Belediyeye bağışladıkları ancak Belediye tarafından yapılan imar planı değişiklikleriyle taşınmaz konut alanına dönüştürülmek suretiyle bağış vaadi sözleşmesinde belirtilen mükellefiyetin ihlal edildiği, ihlalin başvurucular açısından taşınmazın iadesi yönünde meşru beklenti yarattığı.. konut alanına dönüştürülen taşınmazın eski maliklerine iade edilmeyerek Belediyenin özel mülkü haline getirilmesi, amme menfaatlerinin gözetilmesindeki kamusal yarar ile bireyin mülkiyet hakkının korunmasındaki bireysel yarar arasında kurulması gereken makul dengenin malik aleyhine orantısız bir biçimde zedelenmesine yol açtığı, bu durumda başvurucuların mülkiyet hakkına yapılan müdahalenin ölçülü olduğundan söz edilemeyeceği, açıklanan nedenlerle mülkiyet hakkının ihlal edildiği.” sonucuna varılmıştır.

Anayasa Mahkemesinin 20.09.2018 tarih, 2017/24715 başvuru sayılı, Hüseyin Ünal kararında;" .. İmar uygulamalarının ve bu bağlamda taşınmazın imar durumunun kamu hizmet alanı olarak belirlenmesinin mülkiyet hakkına müdahele teşkil ettiği kuşkusuzdur ancak bu müdahelenin kanuni dayanağının bulunduğu ve meşru bir amacının olduğu kabul edilmiştir....Taşınmaz üzerinde imar kısıtlılığının devam ettiği bu süre zarfında başvurucunun mülkiyet hakkından dilediği gibi yararlanabilmesi, mülkiyetini kullanabilmesi veya ondan tasarruf edebilmesi mümkün olmamaştır. Sonuç olarak uygulama imar planının onaylanmasından itibaren yaklaşık on dört yıl geçmesine rağmen imar planında yol olarak kamu hizmetine ayrılan taşınmazın kamulaştırılmaması başvurucuya aşırı bir külfet yüklemektedir. Bu durumda başvurucunun mülkiyet hakkının korunması ile kamunun yararı arasında olması gereken adil dengenin başvurucu aleyhine bozulduğu ve müdahelenin ölçülü olmadığı sonucuna varılmıştır." Anayasa Mahkemesi anılan gerekçelerle Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Dairenin 05.12.2017 gün, 2015/2881 Esas, 2017/7079 sayılı kararında; “ özellikle, kamu yararı amacıyla park alanı olarak kullanılmak üzere Belediyeye bedelsiz terk edilen taşınmazın imar plan tadilatıyla özel mülkiyete konu edilip 3. kişilere satılması nedeniyle, Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan davacının mülkiyet hakkına aynı maddede düzenlenen meşru amaç (kamu yararı) unsuru gerçekleşmeden müdahale edildiği anlaşıldığı gerekçesiyle” mahkemenin, park alanına terk edilen taşınmazların Belediyeye mal edilmesinin yolsuz olduğu gerekçesiyle verilen tazminat kararı oy birliğiyle onanmıştır.

Yine Dairenin 03.04.2018 gün, 2015/9529 Esas, 2018/8665 Karar sayılı ilamında da; “ okul ve park alanı olarak Belediyeye terk edilen alanlarda, imar plan değişiklikleri tevhit ifraz işlemleri sonucu konut alanına çevrilen taşınmazlardan, Belediye adına kayıtlı payların tapu kayıtlarının iptaliyle davacı adına tesciline, üçüncü kişilere satılanların davacı payına isabet eden bedele hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle mahkeme kararı oy birliğiyle bozulmuştur.

Benzer bir olayla ilgili, Y.1.H.D. 2005/9169 Esas, 2005/10496 Karar sayılı kararında; da“ kural olarak bu tür taşınmazların terkin amacına uygun kullanılması ve bunun sürdürülmesi asıldır. Davacılara terke zorlayan nedenin ortadan kalkması halinde, bağışlama niteliğindeki hukuki işlemin nedeninde var olan bağışlama koşulunun da gerçekleşmeyeceği, bir başka anlatımla taşınmazın artık yol olarak kullanılmayacağı sonucuna varılmaktadır. Bu durumda davalı belediyenin bedelsiz olarak aldığı taşınmazı bedelsiz olarak iade etmesi yükümlülüğü doğar.” denilmiştir.

Somut olgular, tapu kayıtları, Belediye encümeni ve meclis kararları, belirtilen Yargı kararları ışığında değerlendirildiğinde; davacının, paydaşı olduğu dava konusu taşınmazlarda imar planında pazar yeri ve park alanı olarak kamuya ayrılan ve davalı Belediyenin kamulaştırması gereken alanların davalı ... tarafından kamulaştırılmaması nedeniyle yapı izni alınamadığı ve taşınmazlardan yararlanılamadığı, belirtilen kamu hizmetlerinde kullanılmak üzere dava konusu payların bedelsiz bağışlandığı, bağış sonucu yapı izni verildiği, davalı ..., bedelsiz terk sonucu davacının inşaat hakkının artırıldığını savunmuş isede bu savunma doğrultusunda inceleme yapılmadan, mahkemenin gerekçesinde inşaat hakkının artırılarak davacıya hak ve menfaat tanındığının kabul edildiği, davalı Belediyenin kamuya ayrılan bu yerlerde imar plan değişikliği yaparak bir kısım alanı ticaret alanına ve özel mülke dönüştürüp 3. kişilere satması nedeniyle kamuya terk edilen yerlerin bu amaçla kullanılmasının mümkün olamayacağının da saptandığı, iddia ve savunma doğrultusunda açık ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Bu gerekçelerle, kararın bozulması gerektiğini düşündüğümden, davanın reddine ilişkin mahkeme kararının onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/19997, Karar No: 2012/7366, Tarih: 10.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19997 E.  ,  2012/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı taktirde ferağı verilen taşınmazın zemin ve üzerindeki ağaçların kamulaştırma bedellerinin arttırılması davasının tapu iptali ve tescile ilişkin istem ile zemin bedeli yönünden reddine, agaç bedellerine ilişkin talebin ise kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 10.04.2012 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı taktirde ferağı verilen taşınmazın zemin ve üzerindeki ağaçların kamulaştırma bedellerinin arttırılması istemine ilişkindir.,

Mahkemece tapu iptali ve tescile ilişkin istem ile zemin bedeli yönünden davanın reddine, ağaç bedellerine ilişkin talebin ise kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın değindiği gerekçelere göre yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının davalı idareden alınmasına 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4075, Karar No: 2024/2303, Tarih: 16.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4075 E.  ,  2024/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/524 E., 2023/120 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar 86.163,88 TL olup karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL

’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar itibariyle) REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4472, Karar No: 2011/1714, Tarih: 28.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4472 E.  ,  2011/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.05.2010 gün ve 409/316 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, dava konusu 143 ada 339 parsel numaralı taşınmazı 1.1.2000 tarihinde harici senetle satın aldığını açıklayarak tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur. Mahkemece, tapulu taşınmazın harici satışının geçersiz olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu 143 ada 339 numaralı parsel kadastro tutanağı 31.08.1999 tarihinde düzenlenmiş, tutanak 17.5.2001 tarihinde itirazsız olarak kesinleşmiş ve tapu siciline işlenmiştir. Davaya konu edilen harici satış ise, 01.01.2000 tarihli olup, tespit tarihinden sonra tutanağın kesinleşmesinden öncedir. Dolayısıyla satış tarihi itibariyle taşınmaz tapusuzdur. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen bilirkişi ve şahitler bu satışı doğrulamışlardır. Davacı da dava dilekçesinde, bu harici satış senedine dayanmıştır. Satış senedinin ibraz edilmemesi nedeniyle satışın tapu sicilinin oluştuğu tarihten sonra yapıldığı kanaatine ulaşılması keşif mahallinde dinlenen şahit beyanlarına uygun düşmemektedir.

Mahkemece, yapılacak iş; tutanağın kesinleşmesinden, başka bir deyişle sicilin tutulmasından önce vaki olan satışa ve HUMK. nun 95. maddesine göre davalının kabulüne değer vermek, dava konusu 143 ada 339 parselin 14800 m2 yüzölçümünde bulunduğu, davacının bu yerden 400 m2 yer satın aldığı gözetilerek taşınmazın ifrazının mümkün olup olmadığı araştırıldıktan sonra, ifrazı mümkünse ifrazen; değil ise taşınmazın tamamına nispetle paylı olarak (3402 sayılı Kadastro Kanununun m. 15/2) tescile ve buna göre de davanın kabulüne karar vermek olmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17182, Karar No: 2021/12825, Tarih: 20.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/17182 E.  ,  2021/12825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Gerekçeli karar başlığında 2006 ve 2007 şeklinde eksik gösterilen suç tarihlerinin, en aleyhe kabulle sırasıyla “31.12.2006 ve 31.12.2007” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğundan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12966, Karar No: 2020/16499, Tarih: 17.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/12966 E.  ,  2020/16499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararları gereğince, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre,

2) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, temyiz dışı sanık Özgür Baltacı ve sanık ...'in aynı fikir ve eylem birliği içerisinde katılana saldırdıkları, temyiz dışı sanığın soda şişesi ile, sanığın ise elleri ile vurmak suretiyle katılanı iştirak halinde basit tıbbi müdahale ile giderilemeycek şekilde yaraladıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanığın, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 17.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.