muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/38563, Karar No: 2018/3032, Tarih: 13.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/38563 E.  ,  2018/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından 5.248,24 TL alacağın tahsili için icra takibi başlatıldığını ancak davalı tarafa takibe konu yapılan böyle bir borcu olmadığını, icra takibinin herhangi bir yazılı belgeye dayanmadığını, sadece borcu olduğu iddiası ile ödeme emri gönderildiğini ileri sürerek, ... . İcra Müdürlüğünün 2013/2751 sayılı takip dosyası sebebiyle borçlu olmadığının tespitine, davalının haksız takip nedeniyle % 20 oranında tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ödenmeyen akaryakıt alacağını alabilmek için davacı hakkında icra takip talebinde kalem kalem belirtilen veresiye fişlerinden kaynaklı ilamsız icra takibi başlattığını, borçlunun ödeme emrine itiraz etmemesi nedeniyle ilamsız icra takibinin kesinleştiğini, icra takibinden sonra açılan menfi tespit davasında ispat yükünün davacı borçluya ait olduğunu, davalının borç ilişkisine itiraz etmediğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile hakkında başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Davalı, borca dayanak belgelerin veresiye fişleri olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, " davalı tarafından davacıya akaryakıt satıldığı imzaya itiraz edilmemiş olan veresiye fişleri ile belirlenmiş olup davacı, borçlu olmadığı iddiasında bulunduğuna göre ispat külfeti davacı tarafta olup, iddianın kesin delillerle kanıtlanması gerekir. İİK 72.maddesi uyarınca ise borçlu borçlu bulunmadığını ispatla mükelleftir. Ancak davacı, borçlu olmadığını ispat için herhangi bir delil veya belge ibraz edememiş olup ispatlanamayan " davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı yargılama sırasında veresiye fişlerindeki imzaların kendisine ait olmadığını iddia etmiştir. Buna rağmen bu hususta bir inceleme yapılmamıştır. O halde, mahkemece, belge asılları dosyaya ibraz edildikten sonra davacının imza itirazı ile ilgili olarak imza incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18049, Karar No: 2012/5630, Tarih: 20.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/18049 E.  ,  2012/5630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Sanığın savunmasında suça konu yeri kullanmadığını beyan etmesine göre dava konusu yerin kimin tasarrufunda olduğunu bilecek konumda olan köy muhtarı,ihtiyar heyeti üyeleri varsa köy bekçisi ve suça konu yere yakın arazi sahipleri ile suç zaptında bahsi geçen sanığın oğlu da dinlenerek neticesine göre hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15167, Karar No: 2015/32576, Tarih: 17.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15167 E.  ,  2015/32576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/138750

MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2015

NUMARASI : 2013/946 (E) ve 2015/217 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık R.. A.. ve T.. B.. hakkında birbirlerine yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. Maddesi ile 23..03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanıkların temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik itirazlarının 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince reddine ve redde ilişkin 3.4.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2)Sanık R.. A.. hakkında mağdur S.. B..'ı kasten yaralama suçundan kurulan hüküme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın savunmasında özetle, tartışma sırasında mağdur S.. B.. ve yeğeni sanık T.. B..'ın bıçakla kendilerine saldırdığını, arbede sırasında mağdur Sait'in yeğeni Tayfun'un elindeki bıçakla yaralandığını, sonrasında mağdur ve yeğeni Tayfun'u evden zorla dışarı çıkarttıklarını söylemesi; 19.7.2012 tarihli polis tutanağına göre de ; olay sonrası sanık Tayfun'un elinde bıçak olduğu halde polis tarafından etkisiz hale getirildiği, sanık Ramazan'ın ikamet ettiği evin antresinde kan izleri ve sanıklardan Tayfun'a ait olduğu değerlendirilen spor ayakkabının bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eylemini meşru müdafaa sınırları içinde gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin tartışılması gerektiğini gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılıEsas

yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4024, Karar No: 2021/1065, Tarih: 04.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/4024 E.  ,  2021/1065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 2010-2011 takvim yıllarında POS cihazlarından gerçek bir alım ve satıma dayanmayan komisyon karşılığı kredi kartı çekimleri yapmak sureti ile sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanıkların faturaların gerçek alım satım karşılığı olduğunu savunması, vergi inceleme raporlarında sanıkların kontör alışlarının haklarında sahte fatura düzenlemek ve POS tefeciliği yapmaktan vergi tekniği düzenlenen mükelleflerden olduğunun ve POS cihazı ile kartlarından çekim yapılan kişilerin alınan ifadelerinde nakit para karşılığı kredi kartlarından komisyon karşılığı çekim yapıldığını beyan ettiklerinin belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Vergi tekniği ve vergi suçu raporlarında sanığın mal alımı yaptığı mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme ve POS tefecilik eylemleri nedeniyle düzenlendiği belirtilen karşıt inceleme raporları ile varsa açılan dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,

b) İlgili vergi dairesinden sanıkların adlarına fatura düzenlediği ve mükellefiyeti olan kişiler hakkında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının sorulması, yapılmış ise raporlarının onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) POS cihazı ile çekim yapılan kişiler veya mükelleflerden, sanıklar tarafından düzenlenen fatura ele geçirilip geçirilmediğinin sorulması varsa asıllarının veya örneklerinin istenmesi,

d)Sanıkların iş yerinde POS cihazı ile çekim yapılan kişiler arasından kanaat oluşturacak sayıda kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, yapılan işlemlerin gerçek kontör alımına dair ve fatura karşılığı olup olmadığının sorulması,

e)Gerektiğinde faturaların, gerçek kontör satımına ilişkin olup olmadığının belirlenmesi yönünden, sanıkların satımını yaptığını söyledikleri kontörlerle ilgili kayıtları getirtilerek, yeterli kontör girişi olup olmadığı, alım ve satım miktarlarının uygunluğu yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre, toplanan tüm deliller değerlendirilip sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 04.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1396, Karar No: 2021/6639, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1396 E.  ,  2021/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29/04/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 2063 ada 449 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Aynı amaçla kamulaştırılan ve birbirine komşu olan ... Mahallesi 444 ada 16 parsel sayılı taşınmaza 21.07.2014 değerlendirme tarihinde, 807.60 TL/m², ... Mahallesi 315 ada 27 parsel sayılı taşınmaza 24.03.2014 değerlendirme tarihinde 714.98 TL/m², ... Mahallesi 315 ada 163 parsel sayılı taşınmaza 21.07.2014 değerlendirme tarihinde 807.59 TL/m² ve 315 ada 560 parsel sayılı taşınmaza 884.00 TL/m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedellerin Dairemiz denetiminden geçerek 2019/3055 Esas, 2019/3584 Esas, 2020/753 Esas, 2020/757 Esas sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, değerlendirme tarihi olan 24.03.2014 itibariyle dava konusu taşınmaza takdir edilen m² birim fiyatı inandırıcı görülmediğinden, aynı konumda bulunan ve değerlendirme tarihi yakın olan parseller için tespit edilen m2 değerinden ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın geldisinden yola terk ve ifraz edilerek oluştuğu belirtilmiş olup, dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtları getirilip, İmar Kanununun 15 ve 16. maddeleri uyarınca taşınmazın bir kısmının kamuya terk edildiğinin tespiti halinde, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre imar parseli olarak; aksi takdirde kadastro parseli olarak değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2)Fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın geldisinden yola terk ve ifraz edilerek oluştuğu belirtilmiş olup, dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtları getirilip, İmar Kanununun 15 ve 16. maddeleri uyarınca taşınmazın bir kısmının kamuya terk edildiğinin tespiti halinde, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre imar parseli olarak; aksi takdirde kadastro parseli olarak değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

3)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

4)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2211, Karar No: 2015/28793, Tarih: 16.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2211 E.  ,  2015/28793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır. Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Sanık hakkında İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesine açılan davanın duruşmasında, mahkemede huzuru ve mahkemenin işleyişini bozduğu için düzgün durması söylenmesine karşın mahkeme hakimine hitaben sanığın "Durmuyorum, senin karşında hazırolda mı duracağım" şeklinde söylemde bulunarak mahkeme katibinin önünde bulunan monitörü çekerek yere düşürdüğü sonrasında sanığın üzerine atılı bulunan suçla ilgili kendisine sorular sorulmasına karşın sanığın "Ben ve annemi Savcı tutukladı. Eğer anneme içeride birşey olursa, çıkınca o savcının kafasına sıkacağım, ona aynen söyleyin'" şeklinde beyanda bulunarak görevini yapan Cumhuriyet savcısını kendisine iletilmek üzere tehdit ettiği, bu suretle kamu malına zarar vermeye teşebbüs ve tehdit suçlarını işlediği iddia edilen olayda,

Dosya kapsamında bulunan tüm beyanlar ile sanık ikrarına göre, sanığın üzerine atılı suçları işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 53 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yer alan, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

16/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8167, Karar No: 2015/943, Tarih: 19.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/8167 E.  ,  2015/943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 24.04.2007 - 26.11.2009 tarihleri arasında muhasebe sorumlusu olarak aylık 750.00 TL ücretle çalıştığını, iş akdinin haksız ve nedensiz feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalıya yapılan tebligatların usulsüz olup olmadığı ve bu kapsamda davada taraf teşkilinin sağlanıp sağlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.Tebligat Kanununun 12 nci ve 13 üncü maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu da olanaklı değilse, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması yasal zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır.

Somut olayda, davalıya yapılan usulsüz tebligat sonucunda yargılamaya devam edilmesi davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanmasına neden olmuştur. Mahkemece davalıya usulüne uygun olarak dava dilekçesi tebliğ edilmeli, davalının davaya katılımı ve taraf teşkili sağlanmalıdır. Bu eksiklikler giderilmeden, davalının yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.