muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3975, Karar No: 2020/2216, Tarih: 11.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/3975 E.  ,  2020/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A) DAVACININ İSTEMİ :

Davacı vekili; davacının 10/10/1990 tarihinde davalı işveren yanında işe girdiğini, asgari ücret ile iki ay boyunca çalıştığını, fakat Kuruma başvurduğunda giriş bildirgesi ve 2 aylık fiili çalışması olduğu halde çalışmalarının kendi sigorta numarasına ancak ... adında bir şahıs adına bildirildiğinin anlaşıldığını belirterek bu hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) DAVALI CEVABI :

Davalı;davacının 10.10.1990 - 09.12.1990 tarihleri arasında kendisine ait olan ... eczanesinde eczacı çırağı olarak 2 ay boyunca çalışmış olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Fer'i müdahil SGK vekili ; öncelikle 5510 sayılı yasanın 86/9.maddesine göre bu tür davaların 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, anılan sürenin fazlasıyla geçmiş olduğunu,davanın hak düşürücü süre yönünden reddinin gerektiği, kurum kayıtlarının tetkikinde; davacının davalı işyerinde belirtilen tarihler arasında çalışmasının bulunmadığı, ancak ilgilinin hizmet dökümünde 15/05/1990-05/08/1990 tarihleri arasında ise Vahap Toz Kavran adına çalışma göründüğü belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

C) İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI :

İlk derece Mahkemesince, “davanın kabulü ile davacının 2301019675502 sigorta sicil nosu ile davalıya ait işyerinde 10/10/1990 - 09/12/1990 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının TESPİTİNE,” karar verilmiştir.

D) BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNİN KARARI :

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece Mahkemesi kararı yerinde olup kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığından davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

E) TEMYİZ TALEPLERİ :

Davalı Kurum vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile hak düşürücü sürenin gerçekleşti, davacının çalışmalarını yazılı belge ile ispatlaması gerektiği belirtilerek hükmün bozulması talep edilmiştir.

F) DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE :

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 31/03/1957 doğumlu davacı adına 10/10/1990 tarihli ilk işe giriş bildirgesinin ... sigorta sicil numarası ile 17277 sicil numaralı ... Eczanesi ünvanlı işyerince düzenlenmiş olup Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davacının hizmet kaydında davacıya verilmiş olan ...sigorta sicil numarası ile ... isimli şahsa ait 60 günlük hizmetin kayıtlı bulunduğu ,davacıya 10/10/1990 tarihli ilk işe giriş bildirgesindekinden farklı bir sigorta sicil numarası verilmek suretiyle diğer hizmetlerinin kayıt altına alındığı ,davalı işyerinin 01/02/1989 ile 25/11/1991 tarihleri arasında kanun kapsamında bulunduğu,bordro tanıklarının dinlendiği ve alınan bilirkişi raporunun dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.

Dava aidiyet davası olup bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirmesinden dolayı çalışmanın başka bir sigortalıya ait olup olmadığı noktasında titizlikle inceleme yapılması ve toplanan delillerle hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak şekilde hizmetin gerçekte kime ait olduğunun saptanması gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19/09/2007 gün ve 2007/21-600E,2007/604 K. sayılı kararı da aynı yöndedir. Aidiyet davalarında Kurum kayıtlarına göre çalışma kime ait gözüküyor ise bu kişinin gerçekte olup olmadığı veya davacı ile aynı kişi olup olmadığı hiçbir kuşku ve tereddüte yer bırakmayacak bir biçimde araştırılmalı, böyle bir kişinin bulunduğu belirlenir ise davanın hak alanını etkilemesi nedeniyle davaya davalı sıfatıyla dahil edilmesi zorunludur. Mahkemece ...adında bir kişinin bulunup bulunmadığının araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Davada gösterilmesi gereken özen gereğince sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için yapılacak iş, ülke genelinde yapılacak araştırma neticesine göre Vahap Toz Kavran adında nüfusa kayıtlı herhangi bir kişinin olup olmadığını sormak, bu kişinin varlığının tespiti halinde, dava onun da hak alanını ilgilendireceğinden yöntemince davaya katılımının sağlanması için davacıya önel vermek ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre Mahkemece bir karar vermekten ibarettir.

İlk derece Mahkemesince yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma neticesi yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılmalı, ilk derece Mahkemesi kararı bozulmalıdır. G) SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5916, Karar No: 2024/12246, Tarih: 10.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/5916 E.  ,  2024/12246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine, sanığın dilekçesinde belirttiği usulsüz tebliğ iddiasının temyiz isteği, ek kararın da temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi niteliğinde oldukları tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda kurulup 10.08.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 16.01.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, aynı Kanun'un 305/1. maddesi gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, 315/1. maddesinde yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna ... yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/666, Karar No: 2025/1289, Tarih: 18.02.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/666 E.  ,  2025/1289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi hissedar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine İcra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra Mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi; " 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi; " 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan

değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi-hissedarın temyiz isteminin kısmen kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 07.11.2024 tarih ve 2023/2774 E.-2024/2604 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Orhaneli Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.07.2023 tarih ve 2023/89 E. - 2023/437 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2. bendinde yer alan “%10’u olan 95.116,20 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ %5’i oranında ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 18.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2023/821, Karar No: 2023/7461, Tarih: 19.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/821 E.  ,  2023/7461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1229 Esas, 2022/2581 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/162 Esas, 2021/478 Karar

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin maliki olduğu İstanbul ili, Tuzla ilçesi,... Mahallesi 3954 parsel sayılı taşınmazın ... tarafından açılan dava sonucunda kıyı olarak terkinine karar verildiğini, uğranılan zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve mesnetsiz olarak açıldığını, dava konusu taşınmazın ilgili kanuna göre kıyı kenar çizgisi içinde kalması sebebiyle tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkini için taraflarınca dava açıldığını, bahse konu davanın derdest olduğunu, henüz oluşmamış muhtemel zararın tazmini için açılan davanın reddini talep etmiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve tespit edilen bedelin yasal faizi ile birlikte davalı ... Hazinesinden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve tespit edilen bedelin yasal faizi ile birlikte davalı ... Hazinesinden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyaya ve bilirkişi raporlarına itirazlarının nazara alınmadığını, eksik inceleme ve araştırma neticesinde tanzim olunan bilirkişi raporu dayanak edilerek hüküm kurulduğunu, davaya konu taşınmaz 3621 sayılı Kıyı Kanun'u (3621 sayılı Kanun) hükümleri uyarınca kıyı olarak sınırlandırıldığını, dava konusu taşınmazın iptal kararıyla bilimsel inceleme neticesinde kıyıda bulunduğu kesinleşmiş olmasına rağmen bu defa arsa olarak nitelendirildiğini, bilirkişi heyetince düzenlenen raporun yönetmelik esaslarına uygun yapılmadığını ve bu yüzden de hukuka uygun olmadığını, dava konusu tapu iptali işlemi tapu idaresinin hatalı kayıt tutmasından kaynaklı bir işlem olmayıp yörede ülkenin doğal varlığı kıyı alanlarının tespiti sonucu olduğunu, tespiti yapılan kıyı alanlarının özel mülkiyet kaydının iptali de ilama dayandığından, idare görevlilerinin kusuruna dayalı tazminat yükümlüğünün Maliye Hazinesine yüklenemeyeceğini, taşınmaz kıyı kenar çizgisi içinde olması nedeniyle imar planı sınırları dışında olduğunu ve belediye hizmetlerinden yararlanmadığını, taşınmazın kıyı vasfında olması nedeniyle arsa olarak değerlendirilemeyeceğini, aynı bölgede pek çok taşınmazın emsal olabilecekken tek emsalle yetinilerek değerlendirme yapılmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu, dava konusu yere yakın aynı mevkide ve dava konusu taşınmazın tapu iptal tarihine en yakın tarihteki özel amacı olmayan satışların emsal alınması gerektiğini, farklı emsal incelemesi yapılmayan raporun bu yönüyle de yetersiz olduğunu, ilamda davaya kusuruyla sebebiyet vermeyen müvekkil idare aleyhine yüksek oranda nispi vekâlet ücretine hükmolunmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın evveliyatında davacılar ile dava dışı kayıt malikleri adına müştereken kayıtlı olduğu, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle ... tarafından açılan tapu iptal davası sonucu İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/298 Esas, 2012/655 Karar sayılı kararıyla taşınmazın kıyı olarak tapudan terkinine karar verildiği, hükmün Yargıtay aşamasından geçerek 01.07.2019 tarihinde kesinleştiği, davacılarının tapu iptal kararının kesinleşmesinden önce 02.01.2018 tarihinde eldeki tazminat davasını açtıkları kaldırma kararından sonra dosya kendisine iade edilen İlk Derece Mahkemesince Tapu Müdürlüğü ile Belediye Başkanlığından gerekli kayıt ve belgeler celbedilerek yeniden yapılan keşif ve alınan bilirkişi kurulu raporu ile kaldırma nedenlerinin karşılanmış olmasına, aynı parsele ilişkin diğer dava dosyalarındaki bilirkişi raporları dikkate alınarak değerlendirme tarihi itibarıyla vasfı arsa olarak belirlenen taşınmazın değerinin resmi veriler ışığında emsal satış yöntemiyle belirlenmesine göre mahkemece verilen karar usul ve kanuna uygun olup delillerin takdirinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz itirazında bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2.4721 sayılı Kanun’un “Sorumluluk” başlıklı 1007 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.”

3.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı ilâmında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4.4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5.4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davacıların dava konusu taşınmazın 1988,1992 ve 2003 yıllarında üzerinde herhangi bir şerh olmaksızın satın alınarak malik oldukları, ... tarafından açılan dava sonucunda, İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/298 Esas, 2012/655 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile kıyı olarak terkinine karar verildiği, temyiz incelemesinden geçerek 01.07.2019 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 02.01.2018 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3.Dosya içindeki bilgi ve belgelere, Belediye Başkanlığı cevabi yazısı,hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın belirtilen özelliklerine göre dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunun kabulü ile dava konusu taşınmaza emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve dava konusu taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.