muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4529, Karar No: 2018/4183, Tarih: 15.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/4529 E.  ,  2018/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı T.C. Ziraat Bankası A.Ş. vekili tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 11/05/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalılar ..., ... ve ... yönünden reddine, diğer davalılar ..., ... ve ... yönünden kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2016 günlü karara karşı davacı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulü ile, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/12/2016 gün ve 2006/88-2016/549 sayılı kararının kaldırılmasına, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-B.3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; davalılar ..., ..., ... ve ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine dair verilen 22/06/2017

günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 15/05/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı ... adına gelen olmadı, karşı taraftan davacı banka vekili Avukat ... geldi, davalı ... vekili Avukat ...'in mazeret dilekçesi gönderdiği, sağlık sorunu nedeniyle duruşmaya gelemeyeceğini, ileri bir tarihe ertelenmesini istediği anlaşıldı. Mazereti reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava dosyasının incelenmesinde; davalılardan ...'nin Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2008 tarih, 2004/194 esas ve 2008/79 sayılı kararı ile 11 yıl 8 ay hapis cezası mahkumiyetinin Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 02/07/2009 tarihli ilamı ile kesinleştiği; ancak cezanın infazına başlanıp başlanmadığının belli olmadığı anlaşılmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 407. maddesi ile bir yıl veya daha uzun süreli özgürlüğü bağlayıcı bir cezaya mahkûm olan her erginin kısıtlanacağı, cezayı yerine getirmekle görevli makamın, böyle bir hükümlünün cezayı çekmeye başladığını, kendisine vasi atanmak üzere hemen yetkili vesayet makamına bildirmekle yükümlü olduğu hususu düzenlemiş olup, davalı ..., hakkındaki cezanın infazına başlanılması ile yasal kısıtlılık altına gireceğinden, öncelikle cezanın infazına başlanmış ise davalıya bir vasi atanması sağlanmalı ve karar ile davacının temyiz başvuru dilekçesinin davalının vasisine tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19853, Karar No: 2018/804, Tarih: 12.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/19853 E.  ,  2018/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., Köyü çalışma alanında bulunan ve 1976 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak tescil istemiyle dava açmış, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları tarafından davaya devam edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 16.09.2014 tarihli kadastro teknisyeni ...ve harita mühendisi Gürkan Kaba tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ve (B) harfleriyle gösterilen tapulama harici bırakılan yerlerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, taşınmazın geçmişteki niteliğini, kullanım şeklini ve sınırlarını belirleme bakımından en önemli yöntem olan hava fotoğraflarından yararlanılmış ise de; dava tarihinden 28 yıl öncesine ait 1984 tarihli hava fotoğrafı üzerinden yapılan inceleme sonucunda harita bilirkişi tarafından düzenlenen raporda "taşınmazın imar-ihyasına başlandığı" şeklinde kanaat bildirilmesi karşısında imar-ihyanın tamamlandığı ve tarım arazisi olarak kullanımın başlamış olup olmadığının açıklığa kavuşturulmamış olması nedeniyle anılan hava fotoğrafı davayı aydınlatmaya elverişli değildir. Diğer taraftan çekişmeli taşınmazların mera olduğu iddia edildiği halde yöntemince mera araştırması da yapılmamış, taşınmazlar hakkında mera tahsis kararı bulunup bulunmadığı ilgili mercilerden sorulup saptanmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için; taşınmazın bulunduğu yerde varsa mera tahsis kararları, ekleri ve haritaları ile dava tarihi olan 2012 tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra; taşınmaz başında komşu köyler halkından seçilecek tarafsız, olabildiğince yaşlı, çekişmeli taşınmazı iyi bilen yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, fen bilirkişi ve ziraat mühendisi bilirkişiden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, varsa mera tahsis kararı ve haritaları uygulanıp kapsamları belirlenmeli, mera tahsisi yoksa, taşınmazın öncesinin geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığı, çekişmeli taşınmaz bölümleri ile taşınmazın diğer bölümleri arasında ayırıcı nitelikte bir unsur bulunup bulunmadığı araştırılmalı, taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, zaman içinde sınırlarında genişleme olup olmadığı hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, ziraat mühendisi bilirkişiden temyize konu taşınmaz bölümlerinin toprak yapısı ve niteliğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazın temyize konu bölümlerinin incelenen 3 adet fotoğrafına göre sınırları ve niteliği belirlenmeli, bu bölümler üzerinde imar – ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığını ve tamamlanmış ise tamamlanma tarihini belirten rapor alınmalı, taşınmazın temyize konu bölümlerini her yönden gösterir fotoğrafları da çektirilmek suretiyle teknik bilirkişiye keşfi takibe imkan verir ve denetime elverişli kroki ve ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli, taşınmazın bizzat mahkeme hakimince yapılan gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden ... Belediye Başkanlığı ve Haliliye Belediye Başkanlığı'na ayrı ayrı iadesine, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10832, Karar No: 2021/13472, Tarih: 27.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/10832 E.  ,  2021/13472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen ve 17.07.2017 tarihinde tebliğ olunan hükümde CMK'nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde" CMK'nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği" hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35509, Karar No: 2017/16034, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35509 E.  ,  2017/16034 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10560, Karar No: 2012/1759, Tarih: 09.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/10560 E.  ,  2012/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa aykırı davranmak suçundan sanık ...'nın, anılan Kanunun 81/9-1-a (2 kez), 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/3, 62 (2'şer kez), 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddeleri uyarınca 5.404,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 22.09.2008 tarihli ve 2007/741 Esas, 2008/1108 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 24.08.2011 gün ve 44621 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2011 gün ve KYB. 2011-273955 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-5846 sayılı Kanunun 81/9-1-a maddesinde öngörülen para cezasının alt sınırının 5.000,00 Türk lirası olduğu halde, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir sebep gösterilmeksizin veya teşdit uygulandığına dair bir ibareye yer verilmeksizin temel cezanın 5.560,00 Türk lirası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

2-Sanık hakkında hükmolunan iki ayrı para cezasının ayrı ayrı infaz edilmesi gerektiği, para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesi durumunda şartla salıvermenin hesaplanması bakımından mahkemesinden toplama kararı istenebileceği gözetilmeden, hükümde her iki para cezasının toplanarak tek bir para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkumiyet hükmü kurulurken sanığın savunmasının alınmadığı anlaşılmakla, bu konuda kanun yararına bozma talebinde bulunup bulunulmayacağı hususunun Adalet Bakanlığınca değerlendirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2439, Karar No: 2014/4306, Tarih: 13.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2439 E.  ,  2014/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyşeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hüküm tarihi itibariyle mala zarar verme suçundan kurulan hükmün de temyize tabi olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

A-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Mahkemenin gerekçesinin yeterli olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki hırsızlık suçu yönüyle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın kamu kurumu niteliğindeki okulun kantininden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından, sanığın kamu kurumu niteliğindeki okulun kantininin camını kırdığının anlaşılması karşısında; eylemi 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı Yasanın 151/1. maddesi ile uygulama yapılması ise karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun birden fazla kişi tarafından işlendiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun birden fazla kişi tarafından işlendiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından işyeri dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin ceza kısımları çıkartılarak yerine; ''sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca hükmolunan 180 gün adli para cezasından aynı Yasanın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 indirim yapılarak 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen hapis cezasının yaşı nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a,3 ve 52/2 maddeleri uyarınca 1 günü 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek sonuçta bu suçtan 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' cümleleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1108, Karar No: 2024/1959, Tarih: 12.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1108 E.  ,  2024/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/262 E., 2023/671 K.

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 ... lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının ... ... sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği ve bu nedenle hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.01.2021 ve sonraki dönem için fark alacak bulunmadığının tespit edildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2582, Karar No: 2016/10878, Tarih: 14.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/2582 E.  ,  2016/10878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebebe dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslah dilekçesinin davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği ve dolayısıyla savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamanın aşamalarından haberdar edilmeleri mümkündür. Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması gerekmektedir. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda, ıslah dilekçesinin davada vekil sıfatı olmayan avukata tebliğ edildiği, davalı avukatına tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, söz konusu belgenin davalı avukatına tebliğ edilerek sonuca gidilmesi gerekirken savunma hakları kısıtlanarak yargılama yapılıp karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu da tartışmalıdır.

Somut olayda, davacının emsal dosya olan Dairemizin 2014/36080 esas-2016/6840 karar sayılı dosyasında tanık olarak dinlendiği ve kış aylarında mesainin sabah 06.00, akşam 17.00 saatleri arasında; yaz aylarında ise 07.00-18.00 saatleri arasında olduğunu, bir saat yemek molası ile haftada yedi gün bu şekilde çalıştıklarını, davalının izinleri bir ay çalıştıktan sonra toplu olarak kullandırdıklarını, Elazığ şantiyesinde ayda iki gün hafta tatili, Gaziantep ve Hekimhan şantiyesinde ise ayda üç gün izin kullandırdıklarını beyan etmiştir. Mahkemece davacının bu beyanı değerlendirilerek fazla mesai alacağının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1436, Karar No: 2016/6157, Tarih: 17.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1436 E.  ,  2016/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

27.12.2012 tarihinde elektriği kesilen ve mühürlenen sayaçtan elektrik geçirmek sureti ile mührün konuluş amacına aykırı hareket edildiğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın suç tarihi itibariyle işletmenin faal olmadığı ve elektriği açmadığını savunması, tanık ....'ün işyerini yaz aylarında kendisinin, kış aylarında ise dayısı olan sanığın işlettiğini ifade etmesi ve mühürleme tarihi ile fek tarihi arasında sayaçta endeks farkının bulunduğunun tespit edilmiş olması karşısında; işyerinin suç tarihi itibari ile faal olup olmadığı ve kim tarafından işletildiği yöntemince araştırılıp, mühürleme ve fek tutanaklarını düzenleyen görevlilerin beyanlarının alınması ve gerekirse sayaca dışarıdan müdahale edilip edilemeyeceği, edilmiş ise ne şekilde müdahale edildiği hususunun belirlenmesi bakımından mahallinde keşif icra edildikten sonra elde edilen deliller bir bütün olarak değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya dayalı yazılı şekilde karar verilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.