muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7617, Karar No: 2022/8959, Tarih: 19.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/7617 E.  ,  2022/8959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

" İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

" 134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10' u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge

Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 20/04/2022 tarih ve 2022/834 E. - 2022/1110 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 20/04/2022 tarih ve 2022/834 E. - 2022/1110 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 12/01/2022 tarih ve 2021/250 E.2022/1K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin “2” numaralı bendinde yer alan “ % 10’u oranında ( 34.170,00 TL)” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ % 5’i ” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3406, Karar No: 2022/2732, Tarih: 23.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3406 E.  ,  2022/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu ... İlçesi, ... Köyü, ... mevkii 180 ada 7 parsel sayılı 5.371,81 m2 ve 185 ada 1 parsel sayılı 2.060,71 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, miras ve paylaşma yoluyla gelen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., vergi kaydına ve miras hakkına dayanarak tesbite itiraz etmiştir. Yargılama sırasında davalı ... satın almaya dayanmıştır.

Mahkemece verilen önceki karar, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2013/25217 Esas ve 2013/22801 Karar sayılı ilamıyla eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna işaret edilerek bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; anılan hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 2015/9124 Esas, 2017/5309 Karar sayılı ilamıyla "bozma ilamına uyulduğu halde gerekleri yerine getirilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiği" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece anılan bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın reddine, dava konusu 180 ada 7 ve 185 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma ilamı gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 36,30 TL'nin temyiz edenden alınmasına 23.03.222 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1041, Karar No: 2021/9715, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1041 E.  ,  2021/9715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

14/02/2014 tarihli karar ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırılmasına; ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, hükmün 13/03/2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra 15/06/2015 tarihinde kasten yeni suç bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının 21/01/2016 tarihinde kesinleştiği belirlenmekle;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kolluk tarafından düzenlenen görgü ve tespit tutanağında “iş yerinin metruk binayı andırdığının” belirtildiğinin, müşteki ...'ün soruşturma aşamasındaki 25/06/2013 tarihli beyanından olay yerinin “her tarafı 3,5-4 m. yüksekliğinde beton duvar ile çevrili, üzerinin bir kısmı beton ile bir kısmı da çinko ile kapalı olan ve depo olarak kullandığı iş yeri” olduğunun anlaşılması karşısında, bahse konu iş yerinde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, bu yerde iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı kesin olarak belirlenip, herhangi bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan ve sadece malzeme deposu olarak kullanılan bir yerin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna konu olamayacağı da göz önünde bulundurularak, gerekirse mahallinde yapılacak keşif ile suça konu yerin iş yeri vasfında olup olmadığı belirlenerek ve sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7043, Karar No: 2025/663, Tarih: 04.02.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/7043 E.  ,  2025/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçlu ...’nun temyizine ilişkin yapılan incelemede;

Dosya incelendiğinde, İlk Derece Mahkemesinin " şikayetin kabulüne " ilişkin kararına karşı borçlunun istinaf başvurusunda bulunmadığı anlaşılmıştır.

Öncelikli sorun İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan tarafın, somut olayda davalının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karşı tarafın istinaf başvurusunu yeni bir karar verilmeden reddetmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da katılma yolu ile temyiz etme hakkının olup olmadığıdır.

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından "Temyiz yolu ile" yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK. daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesince değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine takılacaktır. Zira istinaf mahkemesinin elinin değmediği bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Kural olarak İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, borçlu ..., İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmemiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz etmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere borçlu ..., İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmadığından ve aleyhine yeni bir karar verilmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da “katılma yoluyla" temyiz hakkı bulunmamaktadır. Aksi düşüncede istinaf başvurusunda bulunmayan tarafa İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf kanun yolunu atlayarak temyiz etme hakkı tanınmış olur ki, bu durum 6100 sayılı HMK ile hayata geçirilen üç kademeli yargılama sistemini iki kademeli yargılama sistemine dönüştürür ve istinafın devre dışı bırakılmasına yol açar.

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen borçlu ... Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-İhale alıcısı ...’nın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen borçlu ... Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-İhale alıcısı ...’nın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Şikayetçi alacaklının, İcra Mahkemesine başvurusunda; ihale bedelini ödemeyen ihale alıcısının İİK’nın 133/2. maddesi uyarınca iki ihale bedeli arasındaki farktan sorumlulu olduğunu ileri sürerek, ihale alıcısının ihaleye girebilmek için yatırdığı teminatın iadesi yönündeki icra müdürlüğü kararının iptalini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince, ihale alıcısı ...'nın İİK’nın 133/2. maddesi uyarınca ihale bedelini ödemeyen ilk ihale alıcısı ile müteselsil sorumlu olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne, İcra Müdürlüğünün teminatın ihale alıcısına iadesi yönündeki kararının iptaline hükmedildiği; kararın ihale alıcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

Eskişehir 4. İcra Müdürlüğünün 2020/81 E. sayılı dosyasından yapılan ihalede Eskişehir ili ... ilçesi ... Mah. ... 11557 Ada 31 Parse 1 numaralı taşınmazın satış günü olan 30.06.2022 tarihinde 25.000.000,00 TL bedelle Özgür Fatih Demirdaş’a satıldığı, yasal süresi içerisinde ihale bedeli dosyaya ödenmediği için ikinci sırada pey süren Murat Yıldız'a taşınmazın teklif edildiği, onun da ihaleyi kabul etmemesi üzerine İcra Müdürlüğünce İİK’nın 133. maddesi uyarınca tamamlayıcı ihaleye çıkıldığı ve 15.09.2022 tarihinde ...’nın elektronik ortamda 25.010.000,00 TL teklif verdiği ancak 10 gün içinde ihale bedelini yatırmadığından satışın düştüğü anlaşılmıştır.

İİK’nın 133/2. maddesinde "ihaleye katılıp daha sonra ihale bedelini yatırmamak suretiyle ihalenin feshine sebep olan tüm alıcılar ve kefilleri teklif ettikleri bedel ile son ihale bedeli arasındaki farktan ve diğer zararlardan ve ayrıca temerrüt faizinden müteselsilen mesüldürler. İhale farkı ve temerrüt faizi ayrıca hükme hacet kalmaksızın dairece tahsil olunur. Bu fark, varsa öncelikle teminat bedelinden tahsil olunur."hükmü yer almaktadır.

İki ihale bedeli arasındaki farktan sorumluluk, İİK’nın 133.maddesi uyarınca yapılacak satış ile sınırlıdır. Taşınmazın, İİK’nın 133.maddesi hükmü uygulanmadan 123.vd.maddeleri uyarınca yeniden satışa çıkarılması halinde ve İİK’nın 133.maddesine göre satışa çıkarılmasına rağmen, satışın yapılamaması veya satış bedelinin alıcı tarafından yatırılmaması nedeniyle satışın düşmesi halinde, ihaleye katılıp daha sonra ihale bedelini yatırmamak suretiyle ihalenin düşmesine sebep olan tüm alıcılar ve kefillerin sorumluluğu sona erer. Somut olayda İİK’nın 133.maddesine göre yapılan satışın ihale bedelinin yatırılmaması nedeniyle düştüğü görülmekle artık alacaklı tarafından yeniden satış talebinde bulunulduğu taktirde, koşulları oluşturularak yeni bir satış kararı ile satış günleri belirlenecektir.

O halde, İlk Derece Mahkemesince, İİK’nın 133/2.maddesinde kastedilen sorumluluğun aynı satış kararına dayalı ihaleler için söz konusu olduğu değerlendirilerek şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ve ihale alıcısının istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : İhale alıcısının temyiz isteminin kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca,Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 18.01.2024 tarih ve 2023/262 E.-2024/47 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 11.11.2022 tarih ve 2022/524 E. - 2022/599 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/122, Karar No: 2011/1878, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/122 E.  ,  2011/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 64.777,06 YTL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesinde, davalılardan ...’nun ... Harp Okulu öğrencisi iken istifa etmesi nedeniyle ilişiğinin kesildiğini, yükümlüye eğitimi döneminde 64.777,06 TL masrafın 03.08.2007 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenen ve dosya içerisinde bulunan Karaman 1. Noterli'ğince düzenlenmiş 07.09.2005 gün ve 13000 yevmiye numaralı yüklenme senedinde, yükümlünün okulla ilişiğinin kesilmesi halinde ödeyeceği masraf kalemleri arasında personel ve amortisman giderleri de sayılmış ise de; yargılamadan sonra 30.06.2010 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 18. maddesiyle 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 115. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde yapılan değişiklikle personel ve amortisman giderlerinin bundan böyle yükümlünün tazminat hesabında dikkate alınmayacağı öngörülmüştür. Bu durum karşısında mahkemece; yükümlüye eğitimi sırasında yapılan masraflar içerisinde yer alan personel ve amortisman giderinden sorumlu tutulmaması gerekirken, bu kalem masraflardan da davalıları sorumlu tutan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.