muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5478, Karar No: 2024/357, Tarih: 23.01.2024

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından, soruşturma raporuna göre kurum zararına sebebiyet verildiği iddia edilen reçete tutarları, reçete ayrıntıları ve her bir reçetenin ayrı olarak tutarı, bunların ne kadarının kuruma fatura edildiği, kurum tarafından tahsil edilen 966.417,55 TL'lik tutara ilişkin banka kayıtları, kalan tutar olduğu ve kurum zararı oluşturduğu iddia edilen 449.811,89 TL'lik tutara ilişkin davalı kurum tarafından Ecz. ...'a ödeme yapılmış ise bu ödemlere ait bilgiler, kurum zararı oluşturduğu iddia edilen reçetelerin hangi tarihte kuruma fatura edildiği, fatura örnekleri ve bu bedellerin kurumdan tahsil edilip edilmediğine ilişkin somut bilgi ve belgelerin dosyaya sunulamadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine; uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesi, alacığın likit olmaması nedeniyle davacının kötü niyetinin bulunmadığı kabul edilerek kötü niyet tazminatının yasal koşulları oluşmadığı gerekçesiyle de kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 11.04.2023 tarihli ve 2022/8610 E., 2023/1098 K. sayılı kararıyla; Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1. Davacı SGK vekili; katılma yoluyla karar düzeltme dilekçesinde davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, edilecekse bile en fazla maktu ücret verilmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalılar vekili; davalı Kurumun müfettişlerince de ikrar olunduğu üzere var olmayan bir zarar hakkında icra takibi başlatılmasının ve akabinde itirazın iptali davası açılmasının kötü niyetin göstergesi olduğunu, olayda 5510 sayılı Yasanın değil, sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğini, SGK aleyhine kötü niyet tazminatı verilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gereke

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Karar düzeltme yoluyla incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davacı kurum tarafından dava konusu alacağın varlığının ispat edilmediğinin anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Karar düzeltme yoluyla incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davacı kurum tarafından dava konusu alacağın varlığının ispat edilmediğinin anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen davalılara ve para cezalarının karar düzeltme taraflara yükletilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4579, Karar No: 2012/29736, Tarih: 13.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/4579 E.  ,  2012/29736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, suça konu ağaçların yapacak vasıflı olduklarının bildirilmesine göre sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/1 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi temyizin kapsamına göre bozma sebebi yapılmamış, kabul ve uygulamaya göre tebliğnamenin 2. maddesinde yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK ve 5271 sayılı CMK'de bir düzenleme bulunmadığından, 1.6.2005 tarihinden sonra açılan davalarda şahsi hak taleplerine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2) Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 19/11/2009 tarihli bozma ilamına göre 5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanun hükümleri yönünden bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de ;

3) 5237 sayılı Kanunda nispi para cezası öngörülmeyip ... adli para cezası öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezasının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Kanunun 91/1-2 maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucu bulunan sonuç cezanın 1.00 liranın altında kalıp 5334 sayılı Kanunla değişik 5083 sayılı Kanunun 2. maddesi uyarınca 1,00 liranın altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve kanuna aykırı bulunduğunun gözetilmemesi,

4) Sanığın celbedilen adli sicil kaydından, kasıtlı suçtan verilen mahkumiyet hükmünün silinme koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına göre diğer objektif ve subjektif koşulların mevcudiyeti de değerlendirilmeden yerinde olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer C. savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

2.Heyet Başkanı

.
Yargıtay — Esas No: 2016/20508, Karar No: 2016/24670, Tarih: 07.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/20508 E.  ,  2016/24670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yol yardımı, yıllık izin, fazla çalışma, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, davalılar bünyesinde ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalıştığını,iş sözleşmesinin davalılar tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. - ... Gıda İnş Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı adına ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı ... ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... ile ... Tem. Tur. İnş İth. Tic. Ltd. Şti. - Asol Gıda İnş. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığına yöneltilmiş, dava dilekçesi adi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan davalılara ayrı ayrı tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalı bakanlık ve davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6175, Karar No: 2011/6334, Tarih: 25.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6175 E.  ,  2011/6334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Marin Tur.Tic.Tek.Bak.On.DenizÜr.İnş.San....İhr.Ltd.Şti tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız hacizden bir başka deyişle haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği ile dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece asıl davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Borçlar Kanununun 41. maddesi hükmünde açıklanan maddi zarar, fiilen gerçekleşen (eylemli) zarar ile kardan yoksun kalma zararını kapsar. Fiili zarar malvarlığının aktifinde bir azalma veya pasifinde bir çoğalmayı ifade eder. Oysaki kardan yoksun kalmada malvarlığının, fiilden önceki durumu ile sonraki durumu arasında bir fark yoktur. Zararı doğuran fiil malvarlığının çoğalmasına engel olmuş ise, bir başka deyişle fiil meydana gelmese idi gelecekte malvarlığının çoğalması söz konusu ise kardan yoksun kalmadan söz edilebilir. Kardan yoksun kalma zararı malvarlığının fiilden sonraki durumu ile çoğalma ihtimali gerçekleşmiş olsa idi ulaşabileceği varsayılan (farazi) durumu arasındaki fark gözönünde bulundurularak hesaplanır. Kural olarak Borçlar Kanununun 42. maddesi hükmüne göre, zararın kanıtlanması davacı tarafa, kapsamının belirlenmesi ise mahkemeye aittir. Zararın her tür delille kanıtlanması mümkündür. Hakim yoksun kalınan karı belirlerken halin icaplarını ve kusurun ağırlığını (Borçlar Kanunu 43) ve zararın azaltılması için davacının aldığı veya alması gereken tedbirleri (Borçlar Kanunu 44) gözönünde tutmalı, olayların olağan akışına ve davacının aldığı veya alması gereken tedbirlere göre elde edilmesi kuvvetle mümkün görülen kârı davacının zararı olarak kabul etmelidir.

Somut olaya gelince; davacı ticari yatının, davalı tarafından başlatılan takipte verilen haciz kararıyla 12.03.2005 tarihinde seferden men edilerek muhafaza altına alındığını, daha sonra haciz kararının kaldırılarak yatın 14.06.2007 tarihinde kendisine iade edildiğini, haksız haczin uygulandığı süreçte çalışamaması nedeniyle yatın gelirinden mahrum kaldığını öne sürmüştür. Mahkemece bilgilerine başvurulan bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, davacının haciz tarihinden önceki yıllara ait ticari defterleri ve vergi dairesi kayıtları incelenmeden, ortalama geliri duraksamasız belirlenmeden, sadece haczin tatbik edildiği dönem ticari defterleri incelenerek ve üç yıl üzerinden yapılan hesaplamaya göre, yoksun kalınan kâr kaybı belirlenmiş, mahkemece bu rapor benimsenerek karar verilmiştir. Kârdan yoksunluk zararının sağlıklı biçimde hesaplanabilmesi için davacının önceki yıllara ait ticari defterleri ile vergi kayıtlarının uzman bilirkişi kuruluna inceletilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yasal düzenlemelere aykırı hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, öncelikle davacı tarafın haczin tatabik edildiği dönemden önceki yıllara ait defterleri ile vergi kayıtlarının getirtilmesi, zararının kanıtlanması için taraflarca gösterilen ve gösterilecek tüm delillerin toplanması, daha sonra aralarında mali müşavir bir bilirkişinin de bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulu görevlendirilerek, ticari defterler ve vergi kayıtları inceletilmesi, kar-zarar durumunun, dava dilekçesinde belirtilen 12.03.2005 ilâ 14.06.2007 döneminde yatın çalışabileceği gün, muhtemel müşteri sayısı ile talep edilen hizmet bedelleri ve giderler dikkate alınarak net gelirin saptanması, bilirkişiden bu konuları açıklayıcı, muhtemel kârdan yoksunluk zararının hesap şeklini gösterir gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalının temyiz itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harçların istek halinde davalıya iadesine, 25.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/51093, Karar No: 2019/4608, Tarih: 19.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/51093 E.  ,  2019/4608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında kasten yaralama ve sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, katılan sanık ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında kasten yaralama ve sanık ... hakkında silahla tehdit suçların kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

a-Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, diğer sanık ...'un aşamalarda katılan ...'ın kafasına bardakla vurduğunu beyan etmesi karşısında; soruşturma aşamasında beyanı alınan ... , ... ve ... dinlenilmeden ve katılanın beyanının ne suretle sanık ve diğer sanık ...'nın beyanına üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Sanığın aşamalarda diğer sanık ...'nın bağırma sesini duyması üzerine olay yerine gittiğini ve sanık ...'in elindeki bıçağı ...'nın boğazına dayadığını görünce bıçağı almak için sanığa müdahale ettiğini savunması karşısında; olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

a-Sanığın aşamalarda katılan ...'nın masasına gelmek istediğini, kabul etmeyince kendisine tokat attığını savunması karşısında; olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Adli emanetin 2012/2770 sırasında kayıtlı bıçak hakkında müsadere talebi bulunmasına rağmen bu konuda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile katılan sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30066, Karar No: 2014/18658, Tarih: 01.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30066 E.  ,  2014/18658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/195494

MAHKEMESİ : Gediz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2012

NUMARASI : 2011/162 (E) ve 2012/41 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, rüzgarın devirmesi nedeniyle yerde yıkık vaziyette duran yakınana ait kavak ağaçlarını aracına yükleyerek çalmasından ibaret eyleminin, suça konu ağaçların “adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya” niteliğinde olmadığından eyleminin, 5237 Sayılı TCK.nun 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-e maddesi uygulanmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.07. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16545, Karar No: 2017/174, Tarih: 19.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16545 E.  ,  2017/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın acele el koyma dosyasında takdir edilen m2 bedeli ile idare tarafından takdir edilen m2 değerinin 615-TL olduğu anlaşılmakla, bozmadan önceki bilirkişi raporunda m2 değerine 700 -TL, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise m2 değerine 410-TL değer biçilmiş olup, alınan raporlar arasında çelişki olduğundan inandırıcı olmayan bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve

değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3391, Karar No: 2010/4150, Tarih: 12.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3391 E.  ,  2010/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalının kayden maliki olduğu 6900 ada, 2 sayılı parselin ön cephesinde, kıyı kenar çizgisi içinde kalan bir kısım yeri, masa sandalye koymak, ahşap pergole yapmak ve restaurant olarak işletmek suretiyle işgal ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine, muhdesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, haksız ve dayanaktan yoksun davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içinde 42 m2 lik alanın davalı tarafından işgal edildiğinin keşfen saptandığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesine, muhdesatın yıkımına karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişmeli bölümün davalının mülkiyet alanı dışında kaldığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu ve davalının bu yere masa, sandalye koymak ve pergule yapmak suretiyle işgal ettiği saptandığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.