muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3254, Karar No: 2023/2586, Tarih: 23.05.2023

. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/299 Esas ve 2019/56 Karar sayılı dosyasıyla, dosyanın taraflarına yönelik diğer isnatlar yanında erkek hakkında kadının "kişisel verilerini ele geçirmek ve yaymak" suçundan da ceza davası açıldığı, yargılama sonunda, bu suçlama ile ilgili; "...Sanık ...'ün kendisini aldattığına ilişkin delil toplamak için eşi olan Elif'e ait cep telefonu ve bilgisayarlara zorla el koyarak, gerek kişisel mesajlarını, gerek sosyal medya hesaplarını, gerekse yapılan telefon görüşmelerine ait bilgilerin yazılı çıktılarını alıp, Elif'in çalıştığı fakülte yönetimine ve arkadaşlarına gösterdiği, haklarında açılan ceza ve hukuk davalarına delil olarak sunduğu, sanık tarafından ele geçirilen bilgilerin Elif'e ait kişisel veriler olduğu, sanığın Elif'in rızası olmaksızın haksız yolla elde ettiği verileri aynı zamanda yaymak şeklinde sübuta ... eyleminin TCK nun 136. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, iddianamede bahsi geçen video kaydının ise Elif'in rızası ile yapıldığının görüntü kaydından anlaşıldığı, sanığın kaydettiği Elif'e ait başkaca ses ve görüntü kaydı bulunmadığı..." gerekçesiyle erkeğin 5237 sayılı TCK 136/1. maddesi gereğince 1 yıl 8 ... hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün açıklanması geri bırakılmak suretiyle cezanın ertelendiği, bu karar itiraz sonrası kesinleştiği, bu durumda erkeğin kadına ait telefon ve bilgisayardan elde ettiği, kadın ile M.A. isimli erkek arasında geçen mesajların hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu açık olup Mahkemenin bu yöndeki kabulünde usulsüzlük bulunmadığı gibi, Mahkemenin video kaydına yönelik hukuka uygun elde edilmiş delil niteliğinde olduğu yönündeki değerlendirmesinde ve taraflar arasında geçen mesajlara itibar etmiş olmasında bir isabetsizlik görülmediği, kadının zinasına ilişkin istinaflar yönünden; zinanın varlığı için, eşlerden birinin başka bir kimse ile cinsel ilişkide bulunması veya bu ilişkiye muhakkak gözüyle bakılmasını gerektiren bir durum içinde bulunması, bunun da ispatlanmış olmasının gerektiği, Yargıtay kararlarına göre boşanma davalarında zinanın ispatı için kişilerin cinsel ilişki sırasında yakalanması veya görüntülenmesi şart olmadığı, cinsel ilişkinin gerçekleştiğini gösteren eylemlerin kanıtlanması Yargıtay uygulamasına göre yeterli olduğu, erkeğin dayandığı taraflar arasında geçen sosyal medya yazışmaları ile hukuka uygun olarak elde edildiği ceza mahkemesi kararıyla sabit olan video kaydının içeriği, erkeğin çalışanı olan tanıkların son dönemde kadının tavır ve davranış değiştirdiğine yönelik anlatımları, kadının ön inceleme duruşmasındaki açıklaması gözetildiğinde zinaya muhakkak gözüyle bakılmasını gerektirir nitelikte olup, bu deliller zinanın varlığına delalet edeceği, açıklanan durum karşısında kadının zina eyleminin ispatlanmış olduğunun ve kadının zinası yönünden 4721 sayılı Kanun'un 161 ..

... maddesi koşullarının oluştuğunun kabulünde isabetsizlik olmadığı, erkeğin zinasına ilişkin istinaflar yönünden; erkek hakkındaki zina iddiası, kadının M.A. ile yaşadıklarının erkek tarafından öğrenildiği, taraflar arasında fiili ayrılığın gerçekleştiği 16.01.2016 gününün akşamında, erkeğin yanında çalışan M.İ. isimli hanım ile bir otelde bir süre kaldığına yönelik olduğu, dosyada otelden alınan üç ayrı yazı cevabınn bulunduğu, 12.10.2016 havale tarihli cevapta erkeğin 16.01.2016 tarihinde beraberinde M.İ. isimli kişi ile birlikte otellerinde konakladığının bildirildiği, erkeğe ve bu kişiye ait otel kayıtlarının ekran çıktıları ile erkeğin nüfus cüzdanı suretinin eklendiği, tarafların itirazı üzerine, yazı ekindeki belgelerin anlaşılamadığı belirtilerek, kişilerin aynı odada birlikte kalıp kalmadıklarının bildirilmesi, M.İ.'nin de kimlik bilgilerinin gönderilmesi istemli ikinci yazı üzerine, 04.11.2016 tarihli cevapta bu kez erkeğin saat 17.41'de kayıt yaptırdığı, M.İ.'nin evrak vermek üzere saat 20.26'da resepsiyona geldiği kimlik tespiti yapılarak katlara çıkmasına izin verildiği, evrak teslimi sonrası da otelden ayrıldığı, kimlik fotokopisinin olmadığı, ancak nüfus bilgilerinin alındığının bildirildiği, ilk karar sonrası istinaf aşamasında, Dairece iki yazı arasındaki çelişkinin giderilmesi için yazılan yazıya verilen 15.10.2018 tarihli üçüncü cevapta ise ilk yazıdaki talep gereği kişinin konaklama detayları ile odasına giriş kaydı yaptıran kişilerin kimlik bilgilerinin bildirildiği, güvenlik prosedürü ve 1774 sayılı kimlik bildirme kanunu gereğince misafirler dışında otele gelen tüm kişilerin kimlik bilgileri alınmadan katlara çıkılmasına izin verilmediği, otelde konaklamayan bir kişinin de ancak resepsiyona kayıt yaptırıp, asansör kartı aldıktan sonra katlara çıkabileceği, saat 20.26'da evrak bırakmak üzere resepsiyona gelen M.İ.'nin de, konaklama sisteminde odaya eklenen notlar bölümüne kaydı yapılıp kısa süreli asansör kartı alarak odaya çıktığı, kısa süre sonra da ayrıldığına dair not düşüldüğü, ancak ayrılma saatinin belirtilmediği, ikinci yazı üzerine detaylı araştırma yapılarak erkeğin saat 17.41'de otele kayıt yaptırdığı, 20.54'te de ödemesini yaparak ayrıldığının bildirildiği, ekinde konaklama kaydı ekran görüntüsü ile emniyet müdürlüğüne verilen konaklama listesinin bir sureti, erkeğin ödediği fatura sureti, emsal olarak da tek kişilik normal oda ile iki kişilik suit oda için düzenlenmiş iki ayrı fatura suretinin gönderildiği, otel tarafından verilen üçüncü cevabın ekindeki, emniyet müdürlüğüne gönderilen konaklayanlar listesinde erkek ile aynı oda numarasında M.İ.'nin de konaklama kaydının bulunduğu, otelden gelen ilk cevap ekindeki belgelerde kişinin evrak teslim etmek için kısa süreli geldiğine ilişkin bir kayıt ve bilginin bulunmadığı, üçüncü cevap ekinde gönderilen belgelerde ise otel kayıt sistemindeki odanın notlar kısmında bu yönde bir İngilizce açıklamanın yer aldığı, 1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanununun 2

.İ.'nin de konaklama kaydının bulunduğu, otelden gelen ilk cevap ekindeki belgelerde kişinin evrak teslim etmek için kısa süreli geldiğine ilişkin bir kayıt ve bilginin bulunmadığı, üçüncü cevap ekinde gönderilen belgelerde ise otel kayıt sistemindeki odanın notlar kısmında bu yönde bir İngilizce açıklamanın yer aldığı, 1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanununun 2. ve kanununun uygulanmasına ilişkin yönetmeliğin 23. maddesine göre oteller ücretli veya ücretsiz, gündüz veya gece yatacak yer gösterdikleri kişilerin kimlik, otele geliş - ayrılış kayıtlarını tutmak ve kolluk örgütlerinin her an incelemesine hazır bulundurmakla yükümlü olduğu, buna göre "otelde yatacak yer gösterilmeyen" kişilerin kayıtlarının tutulma ve bildirim zorunluluğu bulunmadığı, otel tarafından "yatacak yer gösterilmeyen" geçici ve kısa süreli olarak, otelde konaklayan kişileri ziyaret, onlara hizmet verme ya da başka sebeplerle odasına girmesine izin verilen kişilerin güvenlik amaçlı kontrol ve kimlik tespitleri yapılması bu kanun kapsamında görülemeyeceği, bu durumda, ilk verilen cevapta M.İ.'nin de erkeğin "beraberinde kalan" kişi olarak nitelenmiş olması, ekindeki M.İ.'ye ait bilgisayar ekran görüntüsünün rezervasyon kaydı olarak bildirilmesi, bu görüntüde "Notes-Notlar" sekmesinin boş olması, evrak teslimi için gelen kişi olduğuna yönelik herhangi bir kayıttan söz edilmemesi, üçüncü cevap ekinde gönderilen kolluğa verilen konaklayanlar listesinde M.İ.'nin de adının bulunması, ilk yazıdaki erkeğin otel kaydı ekranına ait ekran görüntüsünün aksine bu kez aynı ekrandaki "notlar" bölümünde M.İ. masaya geldi ve ... Bey'e bir belge bırakmak istedi. Kimlik bilgileri kayıt altına alındı. Odaya gitti ve bir süre sonra ayrıldı. UT 16.01.2016 şeklinde İngilizce olarak not düşülmüş olduğu dikkate alındığında, Mahkemece erkek yönünden de 4721 sayılı Kanun'un 161 ... maddesi koşullarının oluştuğu yönündeki kabulde ve kadının zina hukuki sebebiyle boşanma talebinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir yanlışlık görülmediği, erkeğin hayata kast sebebiyle boşanma talebi yönünden; erkek, kadının evden ayrılmasından sonra şahsi bilgisayarı ve telefonundaki mesajlardan defalarca kanda çıkmayan zehir araştırması yaptığının, doktor arkadaşlarına danıştığının ortaya çıktığını, araştırdığı zehrin de şahsi eşyaları arasında bulunarak karakola teslim edildiğini ileri sürerek aynı zamanda 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi uyarınca hayata kast sebebiyle de boşanma kararı verilmesini istediği, Mahkemece, "..

...polise teslim edilen permasol isimli ilaç esas alınarak kadının, kocanın hayatına kast ettiği ileri sürülmüş ise de bu ilacın antiseptik ve dezenfekte özellikleri dikkate alındığında, kadının öldürme amaçlı zehir ararken kocanın muayenehanesinde ona tabi olarak çalışan tanık Ülkü'ye bu amaçla soru sorduğunun hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki bu hususta kadın hakkında yapılan tahkikat sonucu takipsizlik kararı verildiği göz önünde bulundurulduğunda kadının,kocasının hayatına kast ettiğinden söz edilemez..." gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği, erkeğin, kadına ait telefon ve bilgisayardan elde ettiği bilgi ve belgeler hukuka aykırı elde edilen delil niteliğinde olup hükme esas alınmaları olanaklı olmadığı, öte yandan, erkeğin bu konuda yaptığı şikayet üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/12198 sayılı soruşturma evrakında yapılan soruşturma sonunda "...potasyum permenganatı ne niyetle alırsa alsın müştekiyi zehirlemek üzere harekete geçmediği ve atılı suçun icrai hareketlerine başlamadığı sübuttur dolayısıyla şüpheli Elif'in üzerine atılı adam öldürmeye teşebbüs suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, şüpheli M.A.'nın da üzerine atılı suçu işlemediği toplanan deliller ve dosya kapsamıyla anlaşıldığı.." belirtilerek 22.03

...potasyum permenganatı ne niyetle alırsa alsın müştekiyi zehirlemek üzere harekete geçmediği ve atılı suçun icrai hareketlerine başlamadığı sübuttur dolayısıyla şüpheli Elif'in üzerine atılı adam öldürmeye teşebbüs suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, şüpheli M.A.'nın da üzerine atılı suçu işlemediği toplanan deliller ve dosya kapsamıyla anlaşıldığı.." belirtilerek 22.03.2016 tarihinde kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş olması gözetildiğinde, Mahkemece erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi kapsamındaki boşanma talebinin reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği, kusur belirlemesi yönünden; yapılan soruşturmaya, toplanan delillerden yasaya uygun, Mahkemece hükme esas alınabilecek nitelikteki delillere ve özellikle savcılık soruşturma evrakları ile ceza dava dosyalarının kapsamına göre Mahkemece taraflara yüklenen kusurlu davranışların sabit olduğu, başka bir ifadeyle tarafların bu eylemlerinin Mahkemece taraflara kusur olarak yüklenmesinin dosya kapsamına uygun olduğu, taraflara yüklenmesi gereken başkaca bir kusurlu davranışın varlığının ispat edilemediği, Mahkemece yapılan kusur belirlemesinde ve boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit oranda kusurlu oldukları yönündeki kabulünde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, velâyet düzenlemesi yönünden; sosyal inceleme raporlarına ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların birbirleri hakkındaki çocuğa yönelik olumsuz davranma suçlamalarının sabit olmadığı, her iki ebeveynin de yargılama süresinde çocuğa karşı sorumluluklarını ihmal ettiklerine ilişkin somut deliller bulunmadığı, çocuğun yargılamanın başında kısa bir süre hariç olmak üzere, annesi ile yaşadığı, babasıyla da kişisel ilişki içinde olduğu, ortak çocuk, her iki ebeveynine yönelik olumlu duygulara sahip olduğu, ilk sosyal inceleme raporundan sonra alınan raporların düzenlendiği tarihlerde ve karar tarihinde idrak çağında olduğu, annenin yargılama sırasında velâyet görevini kötüye kullandığına ilişkin somut bir olgu olmadığı, ortak çocuk annesiyle birlikte kalmaktan mutlu olduğunu ifade ettiği, bu durumda tercihinin anneden yana olduğunun kabul edilmesi gerektiği, bu tercihinin yüksek menfaatine aykırı olacağına ilişkin bir delil de bulunmadığı, velâyete ilişkin kararların kesin hüküm teşkil etmeyip koşulların değişmesi ve ortak çocuğun ... yararının gerektirmesi halinde her zaman dava konusu edilebilecek olmasına göre ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesi ortak çocuğun çıkarlarına uygun olduğu, kişisel ilişki düzenlemesi yönünden; Mahkemece daha önce cumartesi sabahından kurulan kişisel ilişki düzenlemesi, babanın isteği ve 01.04.2019 tarihli sosyal inceleme raporu doğrultusunda 02.04.2019 tarihli ara kararıyla cuma akşamlarından başlayacak ve kişisel ilişki kurulmayan haftaların çarşamba günü akşamları da olacak şekilde değiştirilmiş ise de gerek 12.11

.04.2019 tarihli sosyal inceleme raporu doğrultusunda 02.04.2019 tarihli ara kararıyla cuma akşamlarından başlayacak ve kişisel ilişki kurulmayan haftaların çarşamba günü akşamları da olacak şekilde değiştirilmiş ise de gerek 12.11.2019 tarihli sosyal inceleme raporundaki küçüğün değişen kişisel ilişki sürelerine ilişkin olumsuz düşüncesi, gerek uzmanların bu yöndeki görüşü, gerekse boşanmanın gerçekleşmesi ve halen yakın olan konutlar arasındaki mesafenin açılma olasılığının yüksekliği, buna bağlı olarak 02.04.2019 tarihli düzenlemenin ortak çocuğun günlük yaşam döngüsünde ve eğitim düzeninde sebep olacağı olumsuzluklar gözetildiğinde haftalık görüşmelerin hafta sonları için cumartesi sabahından başlayacak şekilde düzenlenmiş olmasında ve hafta içinde ayrıca kişisel ilişki düzenlemesi yapılmamasında isabetsizlik görülmediği, diğer taraftan, Mahkemece çocuk ile baba arasında Yargıtay ve Daire uygulamasına uygun düşecek şekilde, ayrıntılı kişisel ilişki düzenlemesinin yapıldığı, babanın kişisel ilişki düzenlemesine ek olarak Milli Eğitim Bakanlığının kararıyla belirlenen Nisan ve ... aylarındaki ara tatiller ile yılbaşı için de kişisel ilişki kurulmasına, babalar günü için kurulan kişisel ilişkinin de yatılı olacak şekilde düzenlenmesine yönelik taleplerinin kamu düzeni açısından zorunlu ve gerekli olmamasına, bu yönde tarafların yaptığı bir anlaşmanın varlığından da söz edilmemesine, kişisel ilişki kurulmasına ilişkin kararların kesin hüküm oluşturmayıp çocuğun ... yararını gerektirmesi halinde her an yeniden dava konusu yapılabilecek olmasına göre söz konusu ara tatiller için ayrıca düzenleme yapılması çocuğun ..

... yararını gerektirmesi halinde her an yeniden dava konusu yapılabilecek olmasına göre söz konusu ara tatiller için ayrıca düzenleme yapılması çocuğun ... yararına uygun bulunmadığından kurulan kişisel ilişkide usul ve yasaya aykırı bir yön görülmediği, tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı yönünden; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesine, küçüğün ihtiyaçlarına, annenin de çocuğun giderlerine katılma yükümlülüğünün bulunmasına nazaran takdir edilen tedbir ve iştirak nafakası miktarlarında bir isabetsizlik bulunmadığı, tarafların tazminat taleplerinin reddi yönünden; toplanan delillerden tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduğu, eşit kusurlu eş lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilemeyeceğinden, tarafların tazminat taleplerinin reddine yönelik kararının usul ve yasaya uygun olduğu, birleşen velâyetin kaldırılması ve tedbir nafakası davalarına ilişkin yargılama gideri ve vekâlet ücretine yönelik kadının istinafı yönünden; kadının birleşen davalarına konu ettiği hususlarda karar verme yetkisi, 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi gereğince boşanma veya ayrılık davasına bakan hakime (mahkemeye) ait olduğu, istinafa konu boşanma davasının yargılamasına devam olunduğu ve 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi kapsamında geçici önlem alma yetkisine sahip Mahkeme mevcut olduğu bir sırada ayrıca dava açmakta, kadın açısından hukuki yarar bulunmadığı, nitekim, Mahkemece de boşanmanın fer'îsi olarak bu hükümler hakkında gerekli kararlar verilmiş olup birleşen davalar hakkında da bu sebeplerle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuş olmasında göre yargılama giderlerinden birleşen dosyaların davacısı olan kadının sorumlu tutulmasında isabetsizlik görülmediği, ortak konutun kadına ve çocuğa özgülenmesi yönünden; Mahkemenin ara kararı ile ortak konutun 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi kapsamında kadına ve ortak çocuğa özgülendiği, Mahkemece bu kapsamda alınan geçici önlem niteliğindeki konutun, yargılama süresince kadına ve çocuğa özgülenmiş olmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçelerini tekrarla kadının kabul edilen zinaya dayalı davası, reddedilen 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı davası, kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, ortak çocukla kurulan kişisel ilişki, reddedilen manevî tazminat talebi, tedbir ve iştirak nafakasının miktarı, evin kadın ve ortak çocuğa özgülenmesi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf başvuru dilekçelerini tekrarla, erkeğin zinaya dayalı kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, tedbir ve iştirak nafakasının miktarı, birleşen davaları yönünden lehine hükmedilmeyen yargılama giderleri ile vekâlet ücreti yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddeye dayalı davasının kabulünün gerekip gerekmediği, tarafların zinaya dayalı davalarının kabulünün yerinde olup olmadığı, velâyet düzenlemesi, ortak çocukla kurulan kişisel ilişki, ortak çocuk yararına hükmedilen nafakalar ve tarafların reddedilen tazminat talepleri, kadının birleşen davaları nedeniyle lehine vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği, aile konutunun kadına ve çocuğa özgülenmesi kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 161 ... maddesi, 162 nci maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 182 nci, 323 üncü, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 3 üncü maddesi; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 12 nci maddesi; Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi üçüncü maddesi, dördüncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 6 ncı maddeleri; 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24906, Karar No: 2014/8449, Tarih: 09.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24906 E.  ,  2014/8449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, 14.08.2013 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulüyle tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiştir. Verilen bu karar henüz kesinleşmeden, davacı (kadın)02.08.2013 tarihinde verdiği dilekçesiyle açtığı davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Mahkemece bu talep üzerine dosya yeniden ele alınarak 14.08.2013 tarihli ek kararla davacının davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmiş ve bu karar davalı koca tarafından temyiz olunmuştur.

Davadan feragat, kesin hükmün hukuki sonuçlarını hasıl eder (...md.311/1). Yerel mahkemece hükmün verilmesinden sonra, ancak hüküm henüz kesinleşmeden davacı davadan feragat ettiğine göre; yerel mahkemenin dosyayı tekrar ele alıp, ek karar oluşturması ve önceki kararını değiştirmesi artık mümkün değildir. Bu durumda dosyanın Yargıtay’a gönderilmesi gerekir. Bu konuda ilgili mahkemeye yetki veren bir yönetmelik hükmü (Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği md. 57) bulunduğu ileri sürülebilirse de; Hukuk Muhakemeleri Kanununda veya başka bir kanunda öngörülmemiş ve düzenlenmemiş bir konuda yönetmelikle getirilen düzenlemeye üstünlük tanınamaz. O halde, mahkemenin hükümden sonra dosyayı ele alıp, davacının davadan feragati sebebiyle ek karar oluşturması usul ve yasaya aykırıdır. Belirtilen sebeple 14.08.2013 tarihli davanın feragat nedeniyle reddine ilişkin ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Davacının feragat dilekçesine hasren yapılan incelemeye gelince;

Davacı kadının davadan feragat dilekçesi temyiz dilekçesi mahiyetindedir. Ne var ki davacı kadın tarafından temyiz harç ve giderleri dosyaya eklenmemiştir. Mahkemece davacı kadına temyiz harç ve giderlerini yatırmak üzere usulünce süre verilip (HUMK md. 434/3) temyiz harç ve giderlerinin yatırılması halinde temyiz dilekçesinin davalıya, kısıtlanmış ise vasisine tebliğ edilerek yasal temyiz süresinin beklenmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmek üzere mahalli mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı kocanın temyiz isteminin kabulüyle yerel mahkemece verilen 14.08.2013 tarihli ek kararın yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple bozularak kaldırılmasına, dosyanın yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple eksikliğin ikmali için mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2014 (Çrş.)