muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16442, Karar No: 2023/2615, Tarih: 21.03.2023

3.Bozma uyarınca yapılan yargılama sonrasında İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2022/29 Esas, 2022/519 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının, aynı Mahkemenin 2020/3217 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine ve yargılamanın 2020/3217 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yürütülmesine karar verilmiştir.

C.Birleşen 14.05.2014 Suç Tarihli Dava Yönünden;

1.İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2014 tarihli ve 2014/1267 Esas, 2014/1877 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına, 58 ... maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve suça konu kaçak eşyaların 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesi'nin 16.11.2020 tarihli ve 2019/18482 Esas, 2020/15141 Karar sayılı ilâmıyla; '' Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,.." nedenleriyle sair yönleri incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma uyarınca yapılan yargılama sonrasında İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2020/3387 Esas, 2021/1861 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının, aynı Mahkemenin 2020/3217 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine ve yargılamanın 2020/3217 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yürütülmesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararın temyiz edildiğine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.İhbar üzerine olay yerine giden emniyet görevlileri tarafından, hırdavatçı dükkanı yanında bulunan merdiven boşluğunda sanığa ait 1240 paket gümrük kaçağı sigaranın tespit edildiği anlaşılmış ve bu olay kapsamında asıl davaya konu iddianame tanzim edilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararın temyiz edildiğine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.İhbar üzerine olay yerine giden emniyet görevlileri tarafından, hırdavatçı dükkanı yanında bulunan merdiven boşluğunda sanığa ait 1240 paket gümrük kaçağı sigaranın tespit edildiği anlaşılmış ve bu olay kapsamında asıl davaya konu iddianame tanzim edilmiştir.

2.Sanık tarafından tezgah üzerinde sigara satışı yapıldığı ve 50 paket gümrük kaçağı sigaranın tespit edildiği anlaşılmış, bu olay kapsamında 06.03.2014 suç tarihli davaya konu iddianame tanzim edilmiştir.

3.Sanık tarafından karton kutu içinde sigara satışı yapıldığı ve 81 paket gümrük kaçağı sigaranın tespit edildiği anlaşılmış, bu olay kapsamında 14.05.2014 suç tarihli davaya konu iddianame tanzim edilmiştir.

4.Sanık, asıl dava kapsamında alınan savunmalarında, merdiven boşluğunda karton kolilere koymuş olduğu sigaraları sattığını, ancak artık bu işi bıraktığını beyan etmiş, 06.03.2014 suç tarihli dava kapsamında bozma öncesinde alınan savunmalarında tezgahta sigara satarken yakalandığını, pişman olduğunu, işi olmadığı için sigara satmak zorunda olduğunu ve pişman olduğunu beyan etmiş, 14.05.2014 suç tarihli dava kapsamında bozma öncesinde alınan savunmalarında ise daha önce sigara sattığını ancak 5-6 aydır satmadığını, suça konu sigaraları da içmek amacı ile aldığını, satmak amacı ile almadığını beyan ettiği görülmüştür.

5.Asıl davaya konu iddianamede suç tarihi 01.02.2014, iddianame düzenleme tarihi 23.09.2014 olup, birleşen davalardan 06.03.2014 suç tarihli olaya ilişkin iddianame düzenleme tarihinin 07.04.2014 olduğu, 14.05.2014 suç tarihli olaya ilişkin iddianame düzenleme tarihinin ise 11.09.2014 olduğu anlaşılmıştır.

6.Sanığa, soruşturma aşamalarında da bozma sonrasında da etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Asıl davaya ilişkin suç tarihinin 01.02.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 23.09.2014 olduğu, birleştirilmesine karar verilen aynı Mahkemenin 2022/29 Esas, 2022/519 Karar sayılı davasında suç tarihinin 06.03.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 07.04.2014 olduğu ve bu iki dava arasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanmasının kanuna uygun olduğu anlaşılmakla birlikte; birleştirilmesine karar verilen aynı Mahkemenin 2020/3387 Esas, 2021/1861 Karar sayılı davasındaki suç tarihinin, hukuki kesintinin gerçekleştiği 07.04.2014 tarihinden sonra olması nedeni ile 14.05.2014 tarihli suçun, müstakil suç oluşturduğu ve ayrı hüküm kurulması gerekirken, tüm eylemler nedeni ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sureti ile eksik ceza tayini,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

1.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasının ''...Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz...'' hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun' un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında ''...Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır...'' düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece asıl ve birleşen davalardaki suça konu kaçak eşyanın toplam gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirimin "yarı oranında" olacağının bildirilmesi gerekirken, ihtarat yapılmadan kovuşturmaya son verilmesi,

2.Sanığın tekerrüre esas adlî sicil kaydı, 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu olarak gözükmekte ise de dosya içerisinde yer alan ilamın incelenmesinde, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Tütün,Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına (10.12.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun' un 8 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun' un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının '' yirmiüçüncü'' fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek) eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesinin gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi,

3.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile onuncu fıkrasının son cümlesi gereğince belirlenen cezadan, 5237 sayılı Kanun' un 61 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği, öncelikle aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapılıp, sonrasında belirlenen cezadan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına göre indirim uygulanması gerekirken, cezanın tertibinde hataya düşülerek 5237 sayılı Kanun' un 61 ... maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2020/3217 Esas, 2022/740 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6043, Karar No: 2021/2022, Tarih: 06.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/6043 E.  ,  2021/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 06.12.2021 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan inşaatta tüm maliklerin ortak kullanımında bulunan bina dış cephesi zemin imalatı, otopark, sığınak, ve yağmur atık sularının tahliyesi gibi bölümlerde eksik ve ayıplı yapılan bölümlerin tespiti ve tazminata ilişkindir.

Mahkemece davacı site yönetiminin aktif husumet ehliyeti bulunmadığından bahisle usulden red kararı verilmiş, ve verilen bu hüküm çoğunluk kararı ile onanmıştır.

Yüklenici davacı inşaatı tamamlayarak teslim etmiş ve kat mülkiyeti kanununa göre site yönetimi oluşmuştur. Site yönetimi tüm maliklere temsilen dava konusu eksik ve ayıpları mahkeme aracılığıyla tespit ederek gerekli ihtarları bildirmiş ve ihtar sonucu eksik ve ayıplar giderilmediği için bu davayı açmıştır. Tespit edilen dava konusu eksik ve ayıplar tüm malikleri ilgilendiren bölümlere ilişkindir. Usul ekonomisi açısından davanın en kısa süre de ve en az giderle sonuçlandırılması gerekir. Kat Mülkiyeti Kanunu'na uygun olarak site yönetimi oluşmuş ve tüm kat maliklerini ilgilendiren hususlarda site yönetimi gerekli tespitleri yaptırarak söz konusu davayı açmıştır. Kat maliklerinin site yönetimini temsiline yönelik herhangi bir itirazları söz konusu değildir. Bu nedenle site yönetiminin aktif husumet ehliyetinin bulunmadığına yönelik sayın çoğunluk kararına katılamamaktayım.

MUHALEFET ŞERHİ

Eldeki davada, taraflar arasındaki uyuşmazlık, yüklenicinin inşa ettiği binanın ortak alanlarında bulunan eksik ve ayıplı işlerin tamir edilmesi veya yenisinin yapılması için açılan davalarda, bina yönetimi/site yönetimini dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusundadır.

MUHALEFET ŞERHİ

Eldeki davada, taraflar arasındaki uyuşmazlık, yüklenicinin inşa ettiği binanın ortak alanlarında bulunan eksik ve ayıplı işlerin tamir edilmesi veya yenisinin yapılması için açılan davalarda, bina yönetimi/site yönetimini dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusundadır.

Kat karşılığı inşaat sözleşmesi veya eser sözleşmesi hükümlerine göre yapılan binalarda, dış cephe, asansör, binanın ortak merdivenleri, çatı, otopark, yeşil alanlar, ana su boruları, pis su boruları gibi ortak alanlar, tüm kat malikleri tarafından kullanılan ortak alanlardır. Yüklenici tarafından imal edilen binalarda ferdi mülkiyete geçildikten sonra zamanaşımı süresi içinde binanın ortak alanlarında eksik ve ayıplı işler olduğunun anlaşılması halinde, bu eksik ve ayıplı işler bedelinin tahsili veya bina yönetimimin ortak alanlarda yaptığı bakım ve onarım giderlerinin tahsili amacıyla, bina/site yönetiminin dava ehliyeti bulunup bulunmadığı, bu tür davaların bina yönetimi veya site yönetimi tarafından açılıp açılamayacağı öğretide ve Yargıtay uygulamalarında tartışmalıdır.

Yargıtay tarafından, 2010 yılına kadar olan dönemde verilen kararlarda, eser sözleşmesi veya eser sözleşmesinin özel bir türü olan kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında yapılan binalarda iskan alınıp kat mülkiyetine geçildikten sonra, dış cephe, otopark, yeşil alan, ortak çatı, binanın ana temiz ve pis su boruları, ısı yalıtımı gibi ortak alanlarda eksik veya ayıplı işler olduğunun anlaşılması halinde, bu eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi, tamiri veya yenilenmesi amacıyla açılan davaların, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca oluşturulan site yönetimi veya bina yönetimi tarafından açılıp açılamayacağı, bunların dava ehliyeti olup olmadığı tartışmalıdır. Buna karşılık, bu tür davaların, kat maliklerinin tamamı veya tüm kat malikleri tarafından ortak vekâletname verilen bir avukat marifetiyle açılabileceği konusunda tartışma bulunmamaktadır.

Yargıtay 13. HD. 03.10.2011, 2011/5061 E. 2011/13755 K, sayılı kararında “…Kat mülkiyetine tabi toplu yapılarda birden fazla blok olması veya birden fazla parsel üzerinde bina olması halinde sadece ortak alanlarla sınırlı olmak üzere eksik ve ayıplı işler nedeniyle tüzel kişiliği bulunmamasına rağmen zaruret hali ve pratik olması nedeniyle site yönetiminin aktif dava ehliyeti olduğu kabul edilir… Bunun aksinin kabulü halinde uyuşmazlıklar çözümsüzlüğe terk edilmiş olur…” şeklinde karar vermiştir.

Günümüz modern toplum hayatında, kat mülkiyetine tabi bina ve site olarak ifade edilen toplu yaşam alanlarında milyonlarla ifade edilecek sayıda insan yaşadığı, bu durumun modern şehir hayatının kaçınılmaz bir sonucu olduğu dikkate alındığında, bina veya sitedeki ortak asansörün bozulması, binanın dış cephesindeki yalıtımın kendiliğinden düşmesi, asansör, merdiven, otopark gibi ortak alanlarda önemli eksik ve ayıpların olması nedeniyle can ve mal güvenliğinin ciddi risk altında olduğu durumlarda, ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işlerin tamiri, yenisiyle değişimi veya bedel iadesi amacıyla açılacak davaların, sitedeki tüm bağımsız bölüm maliklerinin tamamı veya tamamının ortak vekâletname verdiği bir avukat marifetiyle dava açılabileceğini kabul etmek, adalet ve hakkaniyetle bağdaşmaz. Örneğin; Ankara, İzmir veya İstanbul gibi büyük şehirlerde sayısı binlerle ifade edilebilecek site ve toplu yapı olduğu dikkate alındığında, ortak alan sayılan binaların dış cephe, asansör, merdiven, otopark veya yeşil alanlarında yapılan imalatlarda eksik veya gizli ayıplar olduğunun anlaşılması halinde, ortak alanlarda bulunan asansörlerin peş peşe bozulması, pis su borularındaki kırık ve çatlaklar nedeniyle su sızıntısı meydana gelmesi durumunda, site yönetimi veya bina yönetiminin dava ehliyetinin olmadığını kabul etmek, burada yaşayan insanların hayatını çekilmez hale getireceği tartışmasızdır.

Yukarıda yapılan açıklamalardan anlaşıldığı üzere, toplu yapılarda, ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler bedelinin tahsili için açılacak davalarda, bina yönetimi, site yönetimi veya toplu yapı yönetiminin dava ve taraf ehliyeti olduğunu kabul etmek modern toplum hayatının zorunlu bir sonucudur. Toplu yapılardaki bağımsız bölüm sayısının bazı durumlarda, binlerle ifade edildiği dikkate alındığında, bina veya site yönetiminin dava ehliyeti olmadığını kabul etmek, hukuk devletinde adalete erişimi engelleyen önemli bir hak ihlali sayılır. Bu nedenle, toplu yapılarda, ortak alanlarda bulunun eksik ve ayıplı işler bedelinin yükleniciden tahsili için açılacak davalarda site yönetimi veya bağımsız blok yönetimlerinin dava ehliyetine sahip olduğunu kabul etmek gerektiği düşüncesinde olduğumdan, çoğunluk görüşüne muhalifim. 19.01.2022
Yargıtay — Esas No: 2015/16532, Karar No: 2016/8435, Tarih: 12.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/16532 E.  ,  2016/8435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

2-... Vek. Av. ...

Davacı, maluliyet oranının yeniden tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davalı ...'nın geçirmiş olduğu iş kazası sebebi ile maluliyet oranının % 15,2 olarak belirlenmesine ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalının meslekte kazanma gücünün (Maluliyet oranının) A.T.K Genel Kurul raporunda belirtildiği gibi 15.2 olduğunun tespiti ve bu oranın sürekli olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı Kurum tarafından davalı ...'nın geçirdiği işkazası sonucu maluliyet oranının %15,2 olarak tespit edildiği, davacı işverenin Kuruma itirazı üzerine Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunun 09.04.2010 karar tarihli raporunda, davalının maluliyet oranının tekrar %15,2 olarak belirlendiği, Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulunun 31.10.2012 tarihli raporunda, davalının %15,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, maluliyet oranının sürekli olduğunun mütalaa edildiği, Adli Tıp Genel Kurulu'nun 14.08.2014 tarihli raporunda da, davalının E cetveline göre % 15,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, maluliyet oranının sürekli olduğu, iyileşme sürecinin 23.09.2006 tarihinden itibaren 2 aya kadar uzayabileceği, çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmemiş olduğuna karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı ...'nın Kurum tarafından tespit edilen % 15,2 oranındaki meslekte kazanma gücü kayıp oranı, davacı işverenin itirazı üzerine alınan Yüksek Sağlık Kurulu raporu ve sonrasında mahkemece alınan Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Genel Kurulu raporlarında da değişmemiş olup, yapılan yargılama neticesinde davacı lehine davalının meslekte kazanma gücü kayıp oranında bir değişiklik olmaması karşısında, davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'ya iadesine,

12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

C.C
Yargıtay — Esas No: 2016/17957, Karar No: 2018/3014, Tarih: 28.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/17957 E.  ,  2018/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki asıl menfi tespit-birleşen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, taraflar arasında mal alımına dair sözleşme imzalandığını, davacının tanımlanan işin miktarı kadar elektriği temin ederek sözleşmede yazılı satış bedelini tahsil ettiğini, ancak daha sonra davalının ödenen satış bedelleri içinde ..... (Belediye Tüketim Vergisi) de bulunduğunu, bazı tesisler bakımından ..... sözkonusu olmadığını, bunların hataen ödendiğini belirterek 71.187,80 TL'nın iadesini talep ettiğini, sözleşmede bedelin götürü olarak kararlaştırılmış olduğunu, BTV'ye tabi olan ve olmayan yerler diye ayrıştırma yapılmadığını belirterek borçlu bulunmadığının tespiti ile birleşen davada bu tutarın faizi olarak ödenen 15.100,00 TL'nın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, davacı ile 17.01.2012 tarihinde sözleşme imzalandığını, elektrik tedarikine 01.04.2012 tarihinde başlandığını, davacının ihalede teklif sunarken teknik şartnamenin 8. maddesi gereği birim fiyat içerisine BTV de eklediğini,2464 sayılı belediye gelirleri kanununun 36. md. gereği davalı kurumun Belediye Tüketim vergisinden muaf olduğunu, davacının Nisan 2012 tarihinde kestiği faturada BTV için ayrı kalem oluşturulduğunun farkedildiğini, davacının faturayı geri aldığını, yeni faturada ise BTV oranını %0 gösterdiğini ancak ödenecek bedelin değişmediğinin farkedildiğini, davacıya konuya ilişkin ihtarnameler gönderildiğini belirterek davaların reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalının BTV ödememesi gerektiği, davacının bir kısım faturalara % 5 BTV yansıttığını daha sonra BTV oranını % 0 olarak gösterdiğini ancak birim fiyatı oluşturan bir başka kalem olan aktif enerji bedeli kalemini artırarak BTV bedellerini dolaylı olarak edindiği, bunun dürüstlük kurallarına aykırı haksız bir uygulama olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan raporda taraflar arasındaki sözleşme hükümleri gereğince davacı tarafından davalıya satılan elektrik bedelinin birim fiyatı ile ilgili olarak hangi faturalarda BTV tahsil edildiği, hangi faturalarda BTV'nin diğer kalemlere dahil edilerek BTV %0 olarak gösterildiği halde birim fiyatının yükseltildiği hususlarında inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Davacı tek faturada BTV'nin faturaya dahil edildiğini, diğer faturalarda dahil edilmediğini iddia etmektedir. Mahkemece bu iddialar üzerinde durulmadan yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen dava davacısına iadesine, 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.