muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7584, Karar No: 2010/9698, Tarih: 22.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7584 E.  ,  2010/9698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 10.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :26.8.2009

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı-davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklılar vekili tarafından davalı borçlu hakkında 1.4.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanılarak taşınmazın taahhüt nedeniyle tahliyesi amacıyla başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacılar vekili icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece takibe dayanak yapılan tahliye taahhütnamesinin kira sözleşmesi ile birlikte alındığı yanında dava dilekçesinde kiraya verenlerden ... ... isimli şahsın bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalının temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;davacı 3.4.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.4.2008 başlangıç tarihli 31.3.2009'a kadar süreli olan kira sözleşmesine dayanmış olup, davalı bu kira sözleşmesinin özel şartlar bölümünün 8.maddesinde taşınmazı 31.3.2009 tarihinde tahliye edeceğini taahhüt etmiştir. Davalı süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında taahhütnamenin geçersiz olduğunu savunmuştur. Her ne kadar kiraya verenlerden ... ...'ün adına dava dilekçesinde yer verilmemiş ise de davayı açan Av....'a vermiş olduğu vekaletnamesinin dosyada mevcut olduğu gibi adı geçenin icra takibinde de bulunduğu görülmüştür. Karar başlığında ... dışındaki davacıların adına yer verilmemiş ise de bu eksikliğin mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmıştır. Ayrıca davalı itirazında tahliye taahhütnamesinin ilk kira sözleşmesi ile birlikte alındığına dair bir itiraz ileri sürmemiştir. Dosyanın incelenmesinde takibe dayanak yapılan kira sözleşmesinin yenilenen bir kira sözleşmesi olduğu anlaşılmakta olup, yenilenen kira sözleşmesinde yer alan tahliye taahhütnamesi geçerlidir. bu durumda mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1439, Karar No: 2022/2249, Tarih: 19.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1439 E.  ,  2022/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. 19.04.2022 gününde duruşmalı temyiz talebinde bulunan davalı kooperatif vekili Avukat ... geldi. Teliğata rağmen başka gelen olmadığı ve davacı vekilinin mazeret dilekçesi verdiği müdafaanın yokluğunda yapılmasını talep ettiği görüldü. Hazır olanın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7804, Karar No: 2014/737, Tarih: 04.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7804 E.  ,  2014/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/526-2013/1064

Taraflar arasındaki kooperatif ortaklığından ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl davada; müvekkilinin davalı kooperatif üyesiyken 28.08.2012 tarihli yönetim kurulu kararıyla herhangi bir ihtarname gönderilmeden üyelikten çıkarıldığını ileri sürerek, ihraç kararının iptaline karar verilmesini, birleşen davada ise, davacıya ait olan Gaziantep İli Şahinbey İlçesi Bağlarbaşı Mahallesi ...Ada,.. Parsel, B-2 Blok 9 nolu bağımsız bölümün ferdileşme yoluyla önce davalı kooperatif yöneticisi M. A..'a devredildiğini, onun da davalı Süleyman Keskin'e devrettiğini ileri sürerek, davalı S. K.. adına olan yolsuz tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini ve derdest dosyayla birleştirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl davada; davacının müvekkiline olan aidat borcunu ödememesi nedeniyle ihraç edildiğini ve buna ilişkin kararın tebliğ edildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davada; birinci ve ikinci ihtarnamenin davacıya tebliğine ilişkin belgelerin dosyaya sunulmadığı, ihtarnamelerde aidat borcunun kalem kalem açıklanmadığı, birinci ve ikinci ihtar arasında geçmesi gereken bir aylık süreye riayet edilmediği, üyelikten ihraç kararının yasal prosedüre uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile ihraç kararının iptaline karar verilmiş, birleşen dosyaya ilişkin herhangi bir karar verilmemiştir.

Kararı, birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yönetim kurulu ihraç kararının iptali ile tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde: " Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemece, esas davaya ilişkin bir karar verildiği, davacı vekilinin talebi üzerine 16.05.2013 tarihli celsede verilen "3" nolu ara kararla birleşen dosyada davalı olan tapu kaydına ihtiyati tedbir konulmasına karar verildiği ve buna ilişkin tapu sicil müdürlüğüne müzekkere de yazıldığı halde, birleşen davadaki tapu iptal ve tescil talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, 6100 sayılı HMK'nın 297/2. ( HUMK 388) maddesine göre doğru görülmemiştir.

Mahkemece, esas davaya ilişkin bir karar verildiği, davacı vekilinin talebi üzerine 16.05.2013 tarihli celsede verilen "3" nolu ara kararla birleşen dosyada davalı olan tapu kaydına ihtiyati tedbir konulmasına karar verildiği ve buna ilişkin tapu sicil müdürlüğüne müzekkere de yazıldığı halde, birleşen davadaki tapu iptal ve tescil talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, 6100 sayılı HMK'nın 297/2. ( HUMK 388) maddesine göre doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5615, Karar No: 2019/13574, Tarih: 04.11.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5615 E.  ,  2019/13574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında ağaç kesme ve işgal ve faydalanma suçlarından sanık ... hakkında ise ağaç kesme suçundan hükmedilen beraat kararlarına ilişkin temyiz incelenmesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında işgal ve faydalanma suçundan hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz incelenmesinde;

Dosya kapsamından ve mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın eyleminin işgal ve faydalanma suçundan ibaret olduğu, ağaç kesme suçunu oluşturmadığından tazmini gereken doğrudan zarar doğmadığı ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanığın 26/03/2015 tarihli duruşmadaki savunmasında hakkında Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasının uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken 114. maddeye göre ağaçlandırma gideri masraflarının dikkate alınarak katılan kurumun maddi zararını gidermediğinden bahisle Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına ilişkin CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10880, Karar No: 2018/8428, Tarih: 10.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10880 E.  ,  2018/8428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminat Talebinin Kısmen Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ;

I- İİK’nın 338. maddesi uyarınca kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçunun oluşabilmesi için bildirimin bizzat borçlu tarafından ve gerçeğe aykırı olduğu bilinerek yapılması gerekli olup, 21/05/2014 tarihinde tebliğ edilen birinci haciz ihbarnamesine sanık tarafından yapılmış vaki bir itirazın bulunmaması nedeniyle, sanığın unsurları oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine ve tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

2) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

3) Şikayet dilekçesinde, İİK'nın 338. maddesi uyarınca cezalandırma isteği ile birlikte aynı Kanunun 89/4. maddesi uyarınca da tazminat isteminde bulunulduğu, aynı Kanun'un 89/4. maddesindeki “İcra mahkemesi, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü ile Harçlar Kanun'un 32. maddesinde yer alan “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz” hükmü uyarınca tazminata ilişkin dava ile ilgili olarak yargılamanın yapılabilmesi için harcının yatırılması gerektiği cihetle, şikayetçi vekiline eksik dava harcını yatırması hususunda süre verilerek sonucuna göre hukuki durumun takdiri gerekirken, yazılı şekilde tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9758, Karar No: 2013/12986, Tarih: 19.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9758 E.  ,  2013/12986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davalı ...'in davacının ağabeyi, diğer davalı ...'in ise yengesi olduğunu, davalı ...'in aslen malik olduğu ancak dava dışı Kazım Işık adına kayıtlı arsa üzerine davalı ...'in oluruyla davacının ev yaptırdığını, arsanın ... eşi diğer davalı ...'e tapuda devir edildiğini, yeni malik ...'in ise davacı aleyhine tahliye davası açtığını ancak arsa üzerine yapılan binanın davacı tarafından yaptırıldığnı davalıların bina bedeli kadar sebepsiz zenginleştiklerini, şimdilik bina bedeli olan 10000 TL'nin davalılardan tahsili ile şirkete ait makinelerinin davalı ... tarafından satılması nedeniyle uğranılan zararın tazmini için 10.000 TL maddi tazminat ve davacıya ait çek yaprağının davalı ... tarafından kullanılması 5000 TL maddi, 5000 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece; davacının davalı ... adına kayıtlı arsa üzerine bina yaptığı, arsanın bilahare dava dışı üçüncü kişiye satıldığı, davacının yaptırdığı binanın değerini ...'den talep edebileceği, diğer davalı ...'e husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın kabulü ile 10.000 TL'nin davalı ...'den tahsiline, diğer davalı ... aleyhine açılan bütün davaların ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı tarafından yaptırılan yapılar yönünden davalıların, sebepsiz zenginleşip zenginleşmedikleri ve zenginleşme zamanının tespitinde toplanmaktadır.

02.02.1991 gün, 1990/1 E-1991/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, iade borcunun kapsamını belirleme de öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tespit edilmesi gerekir. Uyuşmazlık konusu olayda olduğu gibi dava tarihinden çok önce yapılan ve davacı tarafından kullanılarak yararlanılan giderler nedeniyle, sebepsiz zenginleşme borçlusunun (davalıların) bu giderlerin yapıldığı tarihte ekonomik açıdan zenginleştiği, yapanın ise o anda fakirleştiği kabul edilemez. Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın malvarlığının diğer tarafın mal varlığı aleyhine çoğalması gerekir. Bu azalma ve çoğalmanın dava konusu taşınmazın davacı tarafından davalılara teslim edildiği tarihte gerçekleştiğinin kabulü zorunludur.

Buna göre, giderlerin yapıldığı tarih itibariyle değil, taşınmazın fiilen davalılara teslim edildiği gün itibariyle sebepsiz zenginleşme miktarı iade anındaki değeri gözetilerek belirlenmelidir. Davacı, taşınmazı iade etmeden yaptığı masrafları talep edemez.

Buna göre, giderlerin yapıldığı tarih itibariyle değil, taşınmazın fiilen davalılara teslim edildiği gün itibariyle sebepsiz zenginleşme miktarı iade anındaki değeri gözetilerek belirlenmelidir. Davacı, taşınmazı iade etmeden yaptığı masrafları talep edemez.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar dikkate alınarak davacının dava tarihinde davaya konu ettiği yapıları halen kullandığı gözetilerek bu yer için yapmış olduğu masrafları davalılardan isteyemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2413, Karar No: 2024/3223, Tarih: 27.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2413 E.  ,  2024/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/163 E., 2023/95 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre taraf vekilleri yönünden temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 27.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8349, Karar No: 2017/2834, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/8349 E.  ,  2017/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4172, Karar No: 2013/25008, Tarih: 08.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4172 E.  ,  2013/25008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 31/3, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; suç tarihi itibariyle yaşı küçük olup ehliyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuğun sevk ve idaresindeki motosiklet ile bölünmüş yolda ters istikamette seyri sırasında, kırmızı ışıkta bekleyen araçların arasından, karşıdan karşıya geçmek isteyen katılana çarpması şeklinde meydana gelen olayda; suça sürüklenen çocuğun, bölünmüş yolda ters istikamette seyrettiğini kabul etmesi karşısında; mahkemenin kabulü de bu yönde olmasına rağmen, suça sürüklenen çocuğun kavşağa ters yönden girerek kazaya sebebiyet verdiği ve atılı suçu bilinçli taksirle işlediği, tayin olunan cezasında bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; asli kusurlu olduğu kabul edilen ve dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu,meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmanın niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin hayat fonksiyonlarına ağır derece etkili kemik kırığına yol açacak şekilde yaralanmasına neden olan suça sürüklenen çocuk hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4789, Karar No: 2014/28836, Tarih: 10.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/4789 E.  ,  2014/28836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/248767

MAHKEMESİ : Bilecik Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2011/147 (E) ve 2012/272 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca sanık tarafından denetim süresi içerisinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, duruşma açılmasını müteakip sanığın duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, yasal ve kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymadığının sabit olması halinde yeniden bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, duruşma açılmadan dosya üzerinden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.