muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10902, Karar No: 2016/3870, Tarih: 31.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/10902 E.  ,  2016/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'in 649 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını davalı torunu ...'e, ...'in de aynı payı diğer davalı ...'ya satış suretiyle devrettiğini, mirasbıranın geriye kalan 1/2 payını ise torunu olan davalı ...'ya satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapularının iptaliyle tüm mirasçılar adına miras payları oranında tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ... ve ..., kayıt maliki olmadıklarından kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davalı ..., iddiaların doğru olmadığını, işlemin gerçek satış olduğunu, belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, kayıt maliki olmadığından husumet yönetilemeyeceği gerekçesiyle ... hakkındaki davanın reddine, temlikin bağış olduğu, muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davalı ... yönünden davacıların payı oranında davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'in 649 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını 27.08.1997 tarihinde davalı torunu ...'e bağış suretiyle, ...'in de bu payı 15.07.2008 tarihinde kardeşi olan davalı ...'ya satış suretiyle temlik ettiği, murisin kalan 1/2 payını 14.07.2008 tarihinde davalı torunu ...'ya satış suretiyle temlik ettiği, böylece çekişmeli taşınmazın tam mülkiyet üzere davalı ... adına kayıtlı olduğu, mirasbırakanın 25.06.2013 tarihinde ölümüyle geride mirasçı olarak davacı kızları ... ve ... ile birlikte davalı oğlu ...'nın kaldıkları, davalı ... ile ...'in ...'nın çocukları yani murisin torunları olduklarını anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; davada tenkis isteği bulunmadığına göre, mirasbırakanın 649 parsel sayılı taşınmazdaki 27.08.1997 tarihinde davalı torunu ...'e bağış suretiyle temlik ettiği, 1/2 pay bakımından 1.4.1974 tarihli ½ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gözetilmek suretiyle davalı ... yönünden iptal ve tescil isteğinin reddine karar verilmesi doğru olduğu gibi kayıt maliki olmayan ...'a husumet yöneltilemeyeceğinden ... yönünden de davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Davalı ...'nun bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalı ...'nun öteki temyiz itirazlarına gelince;

Davalı ...'nun öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 190. maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla yükümlüdür.

Ne varki, davacılar tarafından davalı ...'ya temlikin muvazaalı yapıldığı iddiası usûlünce kanıtlamış değildir.

Davacılar, delil listesinde tanık deliline dayandıkları halde tanık isimleri birdirilmedikleri gibi mahkemece tanık isimlerini bildirmek üzere davacılara süre de verilmemiştir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 190. maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla yükümlüdür.

Ne varki, davacılar tarafından davalı ...'ya temlikin muvazaalı yapıldığı iddiası usûlünce kanıtlamış değildir.

Davacılar, delil listesinde tanık deliline dayandıkları halde tanık isimleri birdirilmedikleri gibi mahkemece tanık isimlerini bildirmek üzere davacılara süre de verilmemiştir.

Hâl böyle olunca; davacılara tanık isimlerini bildirmeleri için süre verilmesi, isimleri bildirilen tanıkların dinlenmesi, muris muvazaası iddiasına yönelik bilgilerinin alınması, davalı ...'ya mirasbırakan tarafından 14.07.2008 tarihinde yapılan temlikin muvazaalı olup olmadığının açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı ...'nun temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/784, Karar No: 2017/9504, Tarih: 08.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/784 E.  ,  2017/9504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili; müvekkillerinin miras bırakanları Sabit Dura adına kayıtlı iken, murisin vefatından sonra paydaşlığın giderilmesi davası sonucu yapılan satışla davalılar ... ile ... adına tescil olan avlulu ahşap ev vasfındaki taşınmazın anahtarlarını satış memurluğuna teslim ettiklerini ve muhdesattan yararlanmalarının son bulduğunu, paydaşlığın giderilmesi davası devam ederken taşınmazda yaptıkları iyileştirme giderlerinin tespiti için açtıkları davanın, Yargıtay tarafından bozulması neticesinde reddedildiğini, bu dosyadaki tüm delillerin iş bu davada dikkate alınmasını istediklerini ileri sürerek İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/484 esas sayılı dosyasındaki 25.01.2010 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği şekilde müvekkillerince yapılan iyileştirme gideri olarak 26.568 TL'nin faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ...; kendilerinin taşınmazı ihale suretiyle açık artırmada satın alan iyi niyetli üçüncü şahıslar olduklarını, dava konusu taşınmazın müşterek murisleri babalarının sağlığında yapılmış olduğunu ve taşınmazda davacıların kullanım bedeli ödemeden ikamet ettiklerini, bu nedenle toplam 60 ay karşılığı 18.000 TL ecrimisil alacaklarının mevcut olduğunu, buna ilişkin ihtarnamenin de davacılara tebliğ edildiğini, yine dava konusu taşınmazın elektrik borçlarının ve davacıların sosyal güvenlik borçlarının yasal mirasçılardan ...,.... tarafından ödendiğini, ayrıca dava konusu taşınmazda bulunan çatının yenilenmesi için 1.000 TL masrafın da kendilerince yapıldığını, taşınmazın davacılar tarafından kullanılmasından kaynaklı zorunlu masrafların zaten davacılar tarafından karşılanmak zorunda olduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Dahili davalı ...; dava konusu yerdeki taşınmaza davacıların masraf yaptıklarının doğru olduğunu, kendilerinin 35 yıldır burada oturduklarını ancak herhangi bir kira bedeli ödemediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer dahili davalılar adlarına çıkartılan usulüne uygun davetiyeye rağmen davaya cevap vermemişler, duruşmalara katılmamışlardır.

Dahili davalı ...; dava konusu yerdeki taşınmaza davacıların masraf yaptıklarının doğru olduğunu, kendilerinin 35 yıldır burada oturduklarını ancak herhangi bir kira bedeli ödemediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer dahili davalılar adlarına çıkartılan usulüne uygun davetiyeye rağmen davaya cevap vermemişler, duruşmalara katılmamışlardır.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın ortaklığın giderilmesi davasında alınan karar doğrultusunda davalılar ... ve ... adına satış suretiyle tescil edildiği, taşınmazda el birliği mülkiyetinin geçerli olduğu dönemde davacılar tarafından inşaat bilirkişisinin 25.01.2010 tarihli raporundan da anlaşıldığı üzere 26.568,00 TL zorunlu ve faydalı masraf yapıldığı, taşınmazın ortaklığın giderilmesi kararına istinaden satışı nedeniyle yapılan iyileştirme giderleri kadar masrafın taşınmaza kattığı değer ile birlikte taşınmazın değerinde ihale yolu ile tarafların bedel aldıkları, bu bakımdan tespit edilen iyileştirme giderinden davacıların taşınmazdaki payının düşülmesi suretiyle bakiye iyileştirme gideri kadar davalıların sebepsiz zenginleştiği kanaatine varılarak davanın kısmen kabulü ile; 24.564,85 TL'nin 25.01.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ve dahili davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, ortak taşınmaza yapılan faydalı ve zorunlu masrafların BK'nun 61.maddesi gereğince sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tahsili talebine ilişkindir

Paydaşlığın giderilmesine konu olan taşınmaza, paydaşlar tarafından faydalı ve zaruri masraf yapılmış ise; bu masraf, diğer paydaşlardan sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre istenebilir.

Sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için, bir tarafın mal varlığının diğer tarafın malvarlığı aleyhine çoğalması gerekir. İade borcunun kapsamını belirlemede öncelikle fakirleşme ve zenginleşme zamanının tesbit edilmesi gerekir. Sebepsiz zenginleşme borçlusunun bu muhdesatın yapıldığı anda ekonomik açıdan zenginleştiği, yapanın ise o anda fakirleştiği ileri sürülemez. Zira, vücuda getiren paydaş tarafından kullanılan muhdesatın, diğer paydaşlara herhangi bir katkısı bulunmamaktadır. Ekonomik yönden zenginleşme ve fakirleşmenin, satış suretiyle taşınmazdaki ortaklığın giderildiği anda gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Daha açık deyişle, sebepsiz zenginleşme; satışın yapılıp bedelinin ödendiği tarihte gerçekleşir. İyileştirmeden doğan sebepsiz zenginleşme nedeniyle hükmedilecek miktar, iyileştirmenin satış tarihinde taşınmazın değerinde meydana getirdiği artış oranında olmalıdır.

Buna göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın sağlıklı olarak çözümü için izlenecek yol şöyledir: dava konusu taşınmazın ihale yolu ile satışına ilişkin olarak İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/624 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi dosyası ve satış dosyası ayrıntılı incelenmek sureti ile, konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla davacılar tarafından yapılan faydalı giderlerin yapılmış ve yapılmamış olması halleri için ayrı ayrı olmak üzere taşınmazın ihale ile yapılan (satış) g

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12507, Karar No: 2022/8887, Tarih: 09.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/12507 E.  ,  2022/8887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde motosikletini direksiyon kilidiyle kilitleyerek ikametinin önüne parkettiği şeklinde beyanda bulunduğu da dikkate alındığında, suça konu ikametin niteliğinin dosya kapsamından kesin şekilde anlaşılamadığı, motosikletin park edildiği yerin etrafı çevrili şekilde bina ve eklentisi olup olmadığına ilişkin herhangi bir tespitin yapılmadığı da gözetilerek, suç yerinin tespiti amacıyla belirtilen hususların öncelikle müştekiye sorulması ve gerektiğinde keşif de yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi, olay tarihi itibariyle bina eklentisi niteliğinde olması veya sabit bir yere kilitlenmiş şekilde park edildiğinin tespiti halinde, suç tarihi itibariyle eylemin 5237 sayılı TCK'nin 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu, aksi halde ise aynı Kanun’un 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 09.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26398, Karar No: 2013/19597, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26398 E.  ,  2013/19597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, O kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin Milletlerarası Andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için eşi diğer sanık ... ile muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3190, Karar No: 2020/4347, Tarih: 17.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3190 E.  ,  2020/4347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İzmir Bölge Adliyesi Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının davacı ve davalı ... ile davalı ... vekilince murafaa talepli olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Murafaa için belirlenen günde duruşmalı temyiz eden davalı Asil ... ve vekili avukat vekili avukat ... ile temyiz eden davacı vekilleri avukat ..., avukat ... geldiler. Hazır olan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra kararın açıklanması başka güne bırakıldı. Yapılan incelemede temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin anlaşılması üzerine, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılar ... ile 9.3.2012 tarihinde imzalanan avukatlık ücret sözleşmesi gereğince davalı ... Türk Ltd.Şt.i tarafından bu davalılar aleyhine açılan ve 2012/217 esasta görülen davada avukatlık hizmeti verdiği gibi davalı şirket aleyhine dava açılması için gerekli evrakları hazırladığını, ancak davalıların kendisini bertaraf ederek haricen sulh olduklarını ve vekalet ücretinin ödenmedği gibi 10.4.2013 tarihli ihtarla da haksız olarak azlediğildiğini ileri sürerek ücret sözleşmesi ile kararlaştırılan avukatlık ücretinden fazla hakları saklı kalarak üç kalem ücretten şimdilik 30.000 TL.nin yasal faizi ile Avukatlık Kanunu'nun 165. maddesi de gözetilerek davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 300.960,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanını reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne, 40.267,50 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılar ...'den, 220.425,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tüm davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hükme karşı, davacı ve davalılar istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, davalıların istinaf talebinin ayrı ayrı reddine, davacının istinaf talebinin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 80.535,00 TL'nin davalı ... ve ... 'den, 220.425,00 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsiline, dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.