muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10827, Karar No: 2016/7682, Tarih: 12.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10827 E.  ,  2016/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı .. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 296,80 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4663, Karar No: 2013/5522, Tarih: 18.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/4663 E.  ,  2013/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 29.07.2009 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, müvekkilinin daha fazla ücret almasına rağmen ücretinin asgari ücretten gösterildiğini, sabah 08:00'den kış saatlerinde 18:00-18:30 kadar yaz döneminde 20:30-21:00 kadar çalıştığını, hafta tatillerinde de çalıştığını belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili alacağı, fazla mesai alacağı, genel tatil alacağı ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir. Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin idari işler amirini hırsızlıkla itham ettiğini, yapılan araştırmada bu suçlamanın doğru olmadığının anlaşıldığını, bunun üzerine davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının açtığı işe iade davasının reddine karar verildiğini, yıllık izin alacağının bulunmadığını, diğer alacaklar yönünden de alacak iddialarının gerçek olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık konusu bozma içeriğine göre davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla mesaisinin tahakkuk ettiği ayları fazla mesai alacağından mahsup ederek hesaplamıştır.Fazla mesai tahakkuk eden aylar dışlanarak fazla mesai alacağının hesaplanması gerekirken,fazla mesai tahakkuku yapılan aylar için ödenen miktarın mahsubu suretiyle fazla mesai alacağının hesaplanarak hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 18.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24957, Karar No: 2018/4339, Tarih: 11.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24957 E.  ,  2018/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçluya ödeme emrinin 31.07.2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, takip kesinleşmeden 05.08.2013 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında isnat edilen İİK’nın 338/1. maddesinde düzenlenen “gerçeğe aykırı beyanda bulunma” suçunun oluşabilmesi için, borçlunun; aleyhine başlatılan bir icra takibi nedeniyle İcra İflas Kanunu’na göre istenmesi nedeniyle, süresi içerisinde verdiği ve bu Kanun’un 74 üncü maddesindeki unsurları da içermek suretiyle geçerli olan mal beyanındaki bildirimlerin gerçeğe aykırı olarak yapılmasının gerekmesi ve İİK’nın 74. maddesi uyarınca borçlunun borcuna yetecek miktarda beyanda bulunmasının yeterli olması karşısında, borçlu sanığın 01.08.2013 tarihli mal beyanı dilekçesinde bildirdiği, ... Köyü’ndeki evi ve ... plakalı aracının değerleri belirlenip, satışları halinde üzerlerindeki diğer hacizli dosya alacakları ile birlikte bu dosya borcunu da karşılayıp karşılamayacakları yönünde araştırma yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

3)Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13023, Karar No: 2024/14649, Tarih: 06.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13023 E.  ,  2024/14649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma ilâmından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2772, Karar No: 2023/5750, Tarih: 29.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2772 E.  ,  2023/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2546 E., 2022/1872 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/688 E., 2020/312 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın lehine nafaka, maddî ve manevî tazminata, birleşen boşanma davasının reddine, erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının kabulü, kabul edilen maddî-manevî tazminat, nafakanın kabulü ve miktarları, birleşen boşanma davasının reddi, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... kadın dava dilekçesinde özetle; eşi tarafından evlilik birliği içinde defalarca aldatıldığını, kötü muameleye ve çocukları ile ailesinin yanında sözlü şiddete maruz kaldığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, tarafına tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.... kadın vekili Mahkemece tensip zaptında nafaka ve tazminat taleplerini açıklaması için süre verilmesi üzerine sunduğu 02.11.2018 tarihli dilekçesinde özetle; kadın lehine aylık 1500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, 50 gram ziynet eşyası bedelinin kadına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

3.... kadın sunmuş olduğu birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin bitmesinde erkeğin kusurlu olduğunu, erkeğin, kadını aldattığını, evin geçimi için kullanması gereken gelirini başka kadınların faturalarını ödemekte kullandığını, kadının ve kızının, erkeğin başka kadınlarla yazışmalarını gördüklerini, erkeğin kendilerine hakaret ettiğini, asıl davadaki taleplerini yinelediklerini belirterek birleşen davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

3.... kadın sunmuş olduğu birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin bitmesinde erkeğin kusurlu olduğunu, erkeğin, kadını aldattığını, evin geçimi için kullanması gereken gelirini başka kadınların faturalarını ödemekte kullandığını, kadının ve kızının, erkeğin başka kadınlarla yazışmalarını gördüklerini, erkeğin kendilerine hakaret ettiğini, asıl davadaki taleplerini yinelediklerini belirterek birleşen davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı erkek vekili 16.01.2019 tarihinde dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği ile yasal süre geçtikten sonra 12.03.2019 tarihinde sunduğu cevap dilekçesinde özetle; kadının, davalı eşinin yaşadığı adresi biliyor olmasına karşın dava dilekçesinde adresi yanlış gösterdiğini, adres araştırması yapılmasına karşın bu defa da tebligatların davalının Mernis'te kayıtlı adresine gönderilmek suretiyle muhtara tebliğ edildiğini, davalı adına yapılan usulüne aykırı tebligatları kabul etmediklerini, nafaka ve tazminat miktarını dava dilekçesinde belirtmeyen kadına Mahkemece kanunda belirtilen süreyi aşar şekilde süre verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, nafaka ve tazminat taleplerinin bir haftalık süre içerisinde açıklanmaması sebebiyle kadının boşanma haricindeki taleplerinin reddinin gerekmekte olduğunu, dava dilekçesinde delil olarak gösterilen telefon mesajları ve ses kayıtlarının celbine muvafakatlerinin bulunmadığını, kadının sunduğu 02.11.2018 tarihli dilekçesi ile iddia ve savunmalarını genişletmesine ve yeni deliller sunmasına muvafakatlerinin bulunmadığını, erkeğin, eşi tarafından eve alınmadığını, kilit değiştirmekle tehdit edildiğini, kadının, eşinin kıyafetlerini çöp poşetlerine doldurarak kapının önüne bıraktığını beyan ederek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek birleşen dava dosyasında sunduğu dava dilekçesinde özetle; tarafların uzun yıllar erkeğin ailesinin desteği ile yaşadıklarını, evin faturalarının erkeğin babası tarafından ödendiğini, kadının söz konusu destekleri aşar şekilde farklı taleplerde bulunduğunu, erkeğin hasta annesi taburcu edildiği gün kadın tarafından eve kasıtlı olarak usta çağırılarak evde ağır tadilat yaptırıldığını ve evin duvarlarını yıktırdığını, annesinin evi sedye ile terketmek zorunda kaldığını, ortak konutunun bulunduğu taşınmazın yıkılarak yeni bir bina yapılmasına karar verildiğini, binayı tüm aile bireyleri boşaltmasına karşın kadının kasten ve ısrarla daireyi boşaltmadığını, para karşılığında daireyi boşalttığını, erkekten ve ailesinden sürekli olarak maddî taleplerde bulunmakta olduğunu, sürekli olarak tüm ortamlarda eşinden boşanacağını dile getirdiğini ve herkese kötülediğini, taşınmazın kendisine devredilmesi talebinde bulunduğunu, yaşanan bu olaylar sonrasında kadının evin işlerini yapmadığını, tarafların uzun süredir ayrı odalarda uyumakta olduklarını, erkeği evden kovduğunu, eşyalarını merdiven boşluğuna attığını, eve girip ilaçlarını almasının dahi engellenmiş olduğunu, erkeği aylarca eve almadığını iddia ederek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, 10.000,00 TL maddî tazminata, 10.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı-davacı erkeğin sürekli küfür ve hakaretler ettiği, düzgün bir iletişimlerinin olmadığı, başka kadınlarla mesajlaştığı, onların fatura vs.lerini ödeyerek maddî katkıda bulunduğu, güven sarsıcı davranışlarının olduğu, erkeğin dava dilekçesinde ... kadına kusur olarak izafe edilen vakıaların ise ispatının yapılamadığı ve evliliğin erkeğin kusurlu hareketleri nedeniyle temelinden sarsıldığı gerekçesi ile asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın lehine aylık 350,00 TL tedbir ve aylık 450,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın lehine 20.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin birleşen boşanma davasının reddine, erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesinin davalı-davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini, Mahkemece ön inceleme duruşmasında davalı-davacıya tanık ve delilleri bildirmesi için süre verilmediğini, adil yargılanması ve savunma hakkının kısıtlandığını, asıl davanın usul yönünden reddi gerektiğini, davacı-davalının dava dilekçesinde maddî ve manevî tazminat ile nafaka isteğini açıklamadığını, Mahkemenin bu konuda davacı-davalıya kanunen belirtilen süreyi aşar şekilde süre vermesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, kadının maddî ve manevî tazminat ile nafaka talebinin bir haftalık süre içerisinde açıklanmaması sebebiyle kadının boşanma haricindeki taleplerinin reddi gerektiğini, kadının sunduğu 02.11.2018 tarihli dilekçesi ile iddiasını genişletmesine ve yeni delil sunmasına muvafakat etmediklerini, erkeğin yazışmaları olduğu iddia edilen telefon ekran görüntülerinin ne şekilde elde edildiği belli olmayan ve erkeğe ait olmayan, herkes tarafından üretilebilecek deliller olduğunu, hükmedilen tazminat miktarlarının ve nafakanın da fahiş olduğunu, görgüye dayalı beyanda bulunmayan tanık beyanlarının karara esas alınmasının usul ve kanuna aykırı olduğunu, tanıkları olan O. G.'nin beyanlarının dikkate alınmadığını ve bunun herhangi bir sebebinin dahi açıklanmadığını belirterek kusur belirlemesi, asıl boşanma davasıın kabulü, kabul edilen maddî- manevî tazminat, nafakanın kabulü ve miktarları, birleşen davanın, erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin reddi, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı-davacı erkeğin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, asıl boşanma davasıın kabulü, birleşen boşanma davasının reddi, kabul edilen maddî- manevî tazminat, nafakanın kabulü ve miktarları, reddedilen maddî ve manevî tazminat, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, asıl boşanma davasıın kabulü, birleşen boşanma davasının reddi, kabul edilen maddî- manevî tazminat, nafakanın kabulü ve miktarları, reddedilen maddî ve manevî tazminat, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmasında davalı- karşı davacı kadının kusurunun bulunup bulunmadığı, erkeğe yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddî ve manevî tazminat, nafaka isteminin kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarların hakkaniyete uygun olup olmadığı, süresinde talepte bulunulmuş olup olmadığı, birleşen davanın reddine karar verilmesinin, asıl ve birleşen davada vekâlet ücreti ve yargılama giderinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci, ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

269.85 TL İlam H.

179.90 TL Peşin H.

89.95 TL Kalan H.

886.80 TL TBH.

1-AK/ÖH/SE/YY/AK