muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28112, Karar No: 2015/15052, Tarih: 15.09.2015

Askı hali, yasadan veya iş sözleşmesinden kaynaklanabileceği gibi işyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinden de kaynaklanabilir. Aynı şekilde işyeri uygulaması haline gelmiş olmasından da kaynaklanabilir. Bununla birlikte kural olarak iş sözleşmesinin askıya alınması tarafların rızasıyla mümkündür. Dolayısıyla askıya alma veya askı halinin özel bir hali olan ücretsiz izin uygulaması kural olarak çalışma koşullarında işçi aleyhine esaslı değişiklik oluşturacağından 4857 sayılı İş Kanununun 22.maddesi hükümlerinin uygulanması gerekecektir. Yani askı alma işlemi yazılı yapılmalı, işçiye bildirimde bulunulup 6 iş günü içinde kabul edip etmediğini gösterir iradesi, yazılı olarak alınmalıdır. Aksi halde yapılacak askı işlemi ya da ücretsiz izin uygulaması geçerlilik kazanmayacaktır.

İş sözleşmesinin askıya alınması halinde ortaya çeşitli sonuçlar çıkmaktadır. Buna göre askı ile iş sözleşmesi geçici bir şekilde hükmünü yitirmektedir. Fakat bu hüküm ifade etmeme geçici olup iş sözleşmesinin asli yükümleri olan iş görme borcu ile ücret ödeme yönünden geçerlidir. Dolayısıyla askı hali, sadece işin ifası yani işçinin iş görme borcu ile işverenin ücret ödeme borcu yönünden sonuç doğuracak olup iş sözleşmesinin diğer yükümlülükleri ise devam edecektir. Ancak ücretin ödenmesi ile ilgili İş Kanununda ya da diğer kanunlarda bir kısım düzenlemeler yer almıştır. Buna göre 4857 sayılı İş Kanuunun 40.maddesi uyarınca, “ 24 ve 25 nci maddelerin (III) numaralı bentlerinde gösterilen zorlayıcı sebepler dolayısıyla çalışamayan veya çalıştırılmayan işçiye bu bekleme süresi içinde bir haftaya kadar her gün için yarım ücret ödenir.” düzenlemesi bulunmaktadır. Benzer düzenlemler 4447 sayılı Kanunun Ek 2.maddesinde de yer almıştır. ( aynı yönde Prof.Dr.Hamdi Mollamahmutoğlu, Doç.Dr. Muhittin Astarlı, Dr.Ulaş Baysal; İş Hukuku 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu işlenmiş, Gözden Geçirilmiş ve Genişletilmiş 6.Bası, Turhan Kitabevi, ankara 2014, sh.776 vd)

Her ne kadar 4857 sayılı İş Kanunun'da askı hali açıkça düzenlenmemiş ise de 6098 sayılı Borçlar Kanununun 409.maddesinde askı hali düzenlenmiştir. Buna göre, “ Uzun süreli bir hizmet ilişkisinde işçi, hastalık, askerlik veya kanundan doğan çalışma ve benzeri sebeplerle kusuru olmaksızın, iş gördüğü süreye oranla kısa bir süre için işgörme edimini ifa edemezse işveren, başka bir yolla karşılanmadığı takdirde o süre için işçiye hakkaniyete uygun bir ücret ödemekle yükümlüdür.” Ancak söz konusu ücreti istenebilmesi için Borçlar Kanunu'na tabi olmak gerekli olup özel kanun niteliğinde bulunan 4857 sayılı İş Kanuna tabi işçiler yönünden mümkün değildir. Çünkü 4857 sayılı İş Kanununun 31/4 fıkrası uyarınca özel askı hali olan askerlik ve kanundan doğan çalışma hallerinde sözleşmenin askıya alınmasında işverence ücret ödenmeyeceği açıkça belirtilmiş olduğundan, bir kanun boşluğundan söz edilmesi mümkün olmayacak ve dolayısıyla İş Kanunu'na tabi işçiler yönünden askı halinde ücret ödemesi ( istisna 4857 sayılı İş Kanunun 40.maddesi) söz konusu olmayacaktır.

Askı hali süresince temel edimler dışında iş sözleşmesi devam ettiğinden, işçinin işverenin yönetim hakkı kapsamında sınırlı da olsa itaat etme borcu devam etmektedir. Aynı şekilde bu dönemde işveren, işçinin kişilik haklarını ihlal edecek söz ve davranışlardan kaçınmalı, işçinin de işverenin itibarını zedeleyici tutum içerisine girmemeli, işverenin mesleki ve ticari sırlarını açıklamamalıdır. Yani bu süreçte işverenin işçisini gözetme, işçinin ise sadakat borcu devam etmektedir.

İş aktinin askıya alınması sonucu yaratan ifa engeli ortadan kalktığı anda hukuken askı hali sone erer. İşçinin iş görme edimini ifa etmesine veya işverenin de bu edimi kabulüne engel olan neden ortadan kalkınca, iş akti, kendiliğinden kaldığı yerden hüküm ve sonuç doğurmaya başlar, tarafların askıya alınmış karşılıklı borçları otomatik olarak yürürlüğe girer. ( Süzek, a.g.e. sh.525)

Somut olayda ise davalı işveren tarafından “ şirketimizde işçi statüsünde çalışmaktasınız. Kış mevsiminin gelmiş olması ve şirketimizin iş yoğunluğunun azalması nedeniyle iş aktiniz 30.11.2014 tarihinden itibaren askıya alınmıştır” şeklinde yazı tebliğ edilmek istenmiş, davacı ise imzalamaktan imtina etmiştir.

Dosya içeriği incelendiğinde iş yoğunluğunun azaldığına dair hiçbir kayıt sunulmadığı gibi askıya alma işlem tarihine kadar ( yani 28.11.2014 tarihi) olan 7 aylık süreçte 133 yeni işçi alınmış, bu işçilerden hiçbirinin iş aktinin askıya alınmamış olduğu da görülmüştür.

Aynı şekilde 5 aylık sürenin sonunda işçiye işe başlaması için yazı gönderilmiş ise de aynı tarihte bu sefer bir kısım başka işçiye de ( 30 kadar işçiye) yine askıya alma teklifinde bulunulmakla bu hali ile işverenin çelişkili davranışta bulunduğu anlaşılmıştır.

Aynı şekilde 5 aylık sürenin sonunda işçiye işe başlaması için yazı gönderilmiş ise de aynı tarihte bu sefer bir kısım başka işçiye de ( 30 kadar işçiye) yine askıya alma teklifinde bulunulmakla bu hali ile işverenin çelişkili davranışta bulunduğu anlaşılmıştır.

Bununla birlikte aynı gün temyiz incelemesi yapılan bir kısım dosyada işçilere 2008 ya da 2009 yıllarında sadece 1 ay ile sınırlı olacak şekilde askı işlemi ya da ücretsiz izin uygulaması yapıldığı, işçilerin buna itiraz etmedikleri görülmüş ise de; bu uygulamanın işyeri uygulaması haline geldiği de söylenemez. Çünkü sürekli ve uzun dönem bu yönde bir uygulama yapıldığına dair dosyaya başkaca delil sunulmamış, takip eden dönemlerde sigorta kayıtlarından da bu yönde bir tespit yer almadığı anlaşılmıştır.

Medeni Kanunun 2.maddesi uyarınca herkes haklarını kullanırken dürüstlük kuralına uymak zorundadır. Kimse hakkını kötüye kullanarak sonucundan hak elde edemez. Davalı işveren bir yandan iş yoğunluğunun azaldığını belirtirken bir yandan da 133 yeni işçi almıştır. Dolayısıyla davalı işverence yapılan tek taraflı askıya alma işlemi bir işveren feshidir. Feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşılmakta olup, yargılama sürecinde davacı işçi işe başlatılmış olmakla davanın bu yönden konusuz kaldığı görülmüştür.

2- Somut olayda davalı işveren feshi söz konusu olup geçersiz olduğu kabul edilmekle çözülmesi gereken diğer husus feshin sendikal nedenlere dayanıp dayanmadığıdır.

Askıya alma işlemi teklif edilen işçi sayısı 64 kişidir. Bunlardan 61'i sendikaya üyedir. Davalı işveren ile sendika arasındaki uyuşmazlık 15.07.2014 tarihinde Yüksek Hakem Kurulu'nca çözülmüş olup işyerinde T.İ.S. de uygulanmaktadır.

İşyerinde yetkili sendika tarafından 12.01.2015 havale tarihli yazı ile bildirildiği üzere, davacı ve arkadaşlarının Şubat-Mayıs-Haziran 2014 aylarında sendikaya üye oldukları, Şubat 2014 ayından cevap tarihine kadar 206 işçinin sendikaya üye olduğu, sendikaya üye olduktan sonra 156 üye işçinin istifa ettiğini, halen işyerinde çalışan 32 üye bulunduğu, fesih tarihinde işyerinde çalışan sendikalı işçi sayısının ise 139 kişi olduğunu belirtmiştir.

Dolayısıyla belirtilen deliller ile tanık beyanları birlikte değerledirildiğinde, davalı işveren tarafından askı hali uygulanmak istenen sendikalı işçi sayısı 61 kişidir. İşverenin daha sonra bu işçileri işe davet etmesi sendikal nedeni ortadan kaldırmaz. İşveren, fesih tarihinde sendikalı işçi sayısının yarısı kadar işçiye askı hali yazısı tebliğ etmek isterken, geri kalan sendika üyesi olmayan işçilerden sadece 3 tanesine böyle bir yazı teklifinde bulunması karşısında yapılan fesih işleminin sendikal nedene dayandığı sonucuna varılmıştır.

Davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin sendikal nedenlere dayandığı ve geçersiz olduğu anlaşılması karşısında; davacının yargılama devam ederken davalı işveren bünyesinde işe başladığı, dolayısıyla işe iade yönünden dava konusuz kaldığı, işe iade yönünden karar verilmesine yer olmadığı, ancak sendikal nedenle fesih yapıldığı sabit olduğundan ve 6356 sayılı Yasanın 25/5 gereği işe başlatmama ( sendikal ) tazminatı işe başlatmama şartına bağlı olmadığından, sendikal tazminata hükmedilmeli; davacının en çok 4 aya kadar boşta geçen süre ücretine hükmedilirken 4 ayı geçmemek kaydıyla işe başlatıldığı tarihe kadar boşta geçen süre ücreti ve diğer hakları ile birlikte hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının yargılama sırasında işe başlatılması nedeniyle dava konusuz kaldığından işe iade yönünde KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

3-Davalı işverence yapılan feshin sendikal nedene dayandığı anlaşılmakla 6356 sayılı Yasanın 25/5 fıkrası uyarınca işe başlatma -başlatmama şartına bağlı olmaksızın ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni ve talebi de dikkate alınarak takdiren davacının 1 (bir) yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının ( fesih tarihinden davacının işe başladığı tarihe kadar) davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 27,70 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubuyla bakiye 2,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ye göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan toplam 117,25.-TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.09.2015 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2041, Karar No: 2018/7667, Tarih: 05.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2041 E.  ,  2018/7667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/01/2017 tarih ve 2016/369-2017/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili, davalı ... Bank vekili ve ihbar olunan ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 15/11/1999 tarihinde davalı ...Bank ...Şubesi'nde 20.000 USD tutarında mevduat hesabı açtırdığını, şube müdürü tarafından yapılan yönlendirme ve iknalar sonucunda paranın off-shore hesabına aktarıldığını, ... A.Ş'nin 22.12.1999 tarihinde ...'ye devredilmesi nedeniyle davacıya faiz ödemeleri yapılmadığını, bankaya yatırdığı paranın geri ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 USD'nin fiili tahsil tarihindeki TL karşılığının 22.12.1999 tarihinden itibaren kamu bankalarının 1 yıl vadeli mevduata uyguladıkları en yüksek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Banka vekili, husumet itirazında bulunduklarını, işlemlerin bizzat davacı tarafından özgür iradesiyle yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ... ...Şubesi'ne 15.11.1999 tarihinde yatırmış olduğu 20.000,00 USD tutarlı mevduatın off-shore hesabına aktarılmış gibi gösterildiği, olayın havale görünümlü mevduat toplama olarak değerlendirilmesi gerektiği, ...Bank yöneticileri hakkında açılan ceza davası zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmış olsa da banka yöneticilerinin ...Bank ismini kullanmak suretiyle kişilerden mevduat topladıkları, sözkonusu eylemlerinin banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık olarak kabul edilmesi gerektiği, davalı bankanın ödenmeyen mevduattan dolayı davacıya karşı BK'nın 41. ve 55. maddelerine göre sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili, davalı ... Bank vekili, ihbar olunan ... vekili temyiz etmiştir.

1-İhbar olunan ... vekili temyize cevap dilekçesi içerisinde her ne kadar mahkeme hükmünün temyizen incelenerek bozulmasını talep etmişse de, ...'a karşı husumet yöneltilerek açılan bir dava bulunmadığı, mahkeme karar başlığında ihbar olunan sıfatı ile gösterildiği, aleyhinde herhangi bir hüküm tesis edilmediği ve kararı usulüne uygun şekilde temyiz etmediği görülmekle hükmü temyiz etmekte hukuki yararı da bulunmadığı anlaşıldığından ihbar olunan ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalıların temyiz itirazlarına gelince, dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ayrıca mahkemece hükmedilen faiz oranının 3095 sayılı Kanun 4/A bendine göre infaz aşamasında dikkate alınacağının tabii bulunmasına göre, davalı vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunan ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı bankaya iadesine, davalı ...'den harç alınmasına yer olmadığına, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12189, Karar No: 2011/5601, Tarih: 08.07.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/12189 E.  ,  2011/5601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Vergi kaçakçılığı suçundan sanık ...’nun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1, 765 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 80, 59(dört kez), 71. maddeleri uyarınca 70 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2006 tarihli ve 2004/48 esas, 2006/487 sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre;

Sanığa yüklenen 1999 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçları yönünden hükmün zamanaşımı sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 14.05.2010 tarihli ve 2009/18158 esas, 2010/6049 sayılı ilamıyla ortadan kaldırılmasına karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosyada mevcut 11.12.2000 tarihli ve 29/255-68 sayılı Kaçakçılık Suçu Raporu ile 11.12.2000 tarihli ve 29/251-64 sayılı Vergi Tekniği Raporu içeriğine göre; 07.01.1999 tarihinde Bornova Vergi Dairesinde... Demir Çelik İnş. Nak. Turz. Tekstil Gıda San ve Tic. Ltd. Şti adına mükellefiyet tesis ettiren hükümlünün. Bu şirketteki hisselerini Bornova 2. Noterliğinin 08.09.1999 gün ve 24254 yevmiye sayılı sözleşmesi ile Bayram Sel’e devrettiği ve yetkili müdür olarak da şirket kuruluşundan 08.09.1999 tarihine kadar hükümlü ..., 08.09.1999- 28.12.2000 tarihleri arasında Bayram Sel, 28.01.2000 tarihinden sonra ise ... isimli kişilerin sorumlu olduklarının bildirildiği ve hükümlü hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.12.2001 tarihli ve 2001/66860 hazırlık, 2001/2407 esas, 2001/2260 sayılı iddianame ile 1999 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından dolayı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmasına karşın, hükümlü ... hakkında kamu davası açılmayan 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından da mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 27.06.2010 gün ve 2010/7948-42633 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 22.07.2010 gün ve KYB.2010/169958 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.11.2006 gün ve 2004/48 esas, 2006/487 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, mahkemece hükümlü hakkında kamu davası açılmayan 2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nın 80 ve 59. maddeleri uyarınca verilmiş bulunan 17 ay 15 gün hapis cezası ile 2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nın 80 ve 59. maddeleri uyarınca verilmiş bulunan 17 ay 15 gün hapis cezalarının infaz edilmemesine, hükümdeki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14585, Karar No: 2013/15328, Tarih: 09.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/14585 E.  ,  2013/15328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi, kal ve geçit hakkı kurulması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 18.04.2013 günlü ve 2013/2606-6024 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, davalıların sahilin etrafını demir telle çevirmek ve yapılan beton merdiveni kullanmalarını engellemek suretiyle sahildeki kumsaldan yararlanmalarını engellediklerini öne sürerek elatmanın önlenmesi, kal ve lehlerine geçit hakkı kurulması isteminde bulunmuştur.

Yargılama sırasında ... Belediye Başkanlığı, davalıların kamunun sahilden yararlanmasını engellediği gerekçesiyle davaya asli müdahil olmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ... Yönetiminin Kat Mülkiyeti Kanununda sayılan hususlarla sınırlı olarak dava açabileceğinden aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle davasının reddine, asli müdahilin davasının ise kısmen kabulü ile davalıların fen bilirkişi raporunda gösterilen merdivene yönelik elatmasının önlenmesi ve muarazanın giderilmesine, tedbir kararından sonra tel örgü kaldırıldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 18.04.2013 tarihli ve 2013/2606-6024 E.-K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Bunun üzerine davalılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Daha önce davacı Hazine tarafından davalı ... Sözen ve diğerleri aleyhine açılan tapu iptali ve tescil ile kal davası sonucunda Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.04.2002 tarihli 1999/276-2002/268 E.-K. sayılı ilamında davalı ...'in paylı malik olduğu 961 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tespit dışı bırakılmasına, geri kalan bölümlere yönelik davanın ise reddine dair karar verilmiş ve bu karar Yargıtay denetiminden geçerek 30.10.2003 tarihinde kesinleşmiştir. Bu ilamın infazı sonucu 961 parsel sayılı taşınmazın bir bölümü tespit dışı bırakılmış, geri kalan bölümleri ise dava konusu 237 ada 2 ve 3 parsellere ifraz görmüştür.

Harita kadastro mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen rapor ve eki 4 no'lu krokide, henüz infaz edilmemiş Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/276-2002/268 E.-K. sayılı ilamı uyarınca tespit dışı bırakılan bölümün resmi onaylı kıyı kenar çizgisine göre yola 1,02 metre cephesinin bulunduğu belirtilmiştir.

Harita kadastro mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen rapor ve eki 4 no'lu krokide, henüz infaz edilmemiş Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/276-2002/268 E.-K. sayılı ilamı uyarınca tespit dışı bırakılan bölümün resmi onaylı kıyı kenar çizgisine göre yola 1,02 metre cephesinin bulunduğu belirtilmiştir.

Harita teknikeri ... ve harita mühendisi ... tarafından düzenlenen rapor, ek rapor ve krokilerinde, infaz edilmiş Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/276-2002/268 E.-K. sayılı ilamına göre davacıların kullanmak istediği (A) ile gösterilen merdivenin bir kısmının yolda bir kısmının davacı tarafa ait 237 ada 3 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı, tel çitin de 237 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların sınırında olduğu, bakanlık onaylı kıyı kenar çizgisine göre ise davacıya ait 237 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar arasında 1,02 metre boşluk olduğu bildirilmiştir.

Bilirkişi raporlarından, tespit dışı bırakılan bölümün (sahilin) resmi kıyı kenar çizgisine göre yola 1,02 metre cephesi olduğu ancak kesinleşmiş ve infaz edilmiş Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/276-2002/268 E.-K. sayılı ilamında belirtilen koordinatlara göre ise genel yola herhangi bir cephesi (boşluk) olmadığı, çekilen tel çitin de davacı tarafa ait taşınmazların sınırında kaldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kesinleşmiş ve infaz edilmiş Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/276-2002/268 E.-K. sayılı ilamını esas alan bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın reddi gerekirken resmi kıyı kenar çizgisini esas alan bilirkişi raporları dikkate alınarak asli müdahil ... Belediye Başkanlığının davasının kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple davalılar vekilinin yerinde görülen karar düzeltme itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda belirtilen gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.04.2013 günlü ve 2013/2606-6024 sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda belirtilen gerekçe ile BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan karar düzeltme harcının davacıya iadesine, 09.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.