muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12773, Karar No: 2019/2780, Tarih: 16.04.2019

... adına tescile karar verilmesi ve diğer davacılar ... ile ... ...'a ilk hükümle verilen taşınmaz miktarından fazla taşınmaz verilerek reddi kesinleşen taşınmaz bölümleri hakkında yeniden davacılar lehine hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, reddi kesinleşen bölümlerin dışında kalan ilk hükme esas fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 216 metrekare yüzölçümündeki ve (C) harfi ile gösterilen 231 metrekare yüzölçümündeki bölüm üzerinde davacılar lehine kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yönünde yapılan araştırmanın da yetersiz olduğu, bozma ilamında bu bölümlerin kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı saptansa bile kumluk, taşlık gibi devletin hüküm ve tasarrufu altında yerlerden olup olmadığının başka bir ifade ile bu bölümlerin toprak niteliğinin saptanarak özel mülke konu olup olamayacağının tespit edilmesi gerektiği belirtilmesine karşın bu yönde bir araştırma yapılmadığı gibi son hükümle davacılara verilen bölümler içinde kaldığı anlaşılan taşınmaz bölümleri için 27.10.1997 tarihli keşif neticesi alınan 24.11.1997 tarihli zirai bilirkişi raporunda kıyı kenar çizgisinin güneyinde kalan alanın taşlık karakterde olup sonradan üzerine dolgu toprağı dökülerek üzerinde bitki yetiştirmeye elverişli hale getirildiğinin açıklandığı, hal böyle olunca; sağlıklı sonuca varılabilmesi için bozma ilamı ile taraflar yararına oluşmuş usuli müktesep haklar gözetilerek, bozma ilamı ile kesinleşen bölümlerin dışında kalan ve ilk hükme esas fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 216 metrekare yüzölçümündeki bölüm ve (C) harfi ile gösterilen 231 metrekare yüzölçümündeki bölüm için taşınmaz başında fen bilirkişi, 3 kişilik zirai bilirkişi kurulu ve 3 kişilik jeolog bilirkişi kurulu ile yeniden keşif yapılması, keşif sırasında dinlenilecek davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından, taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, ziraatçi bilirkişi ve jeolog bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmaz bölümlerinin niteliği ve kullanım durumu hususunda rapor alınması ve toplanan ve toplanacak olan tüm deliller birlikte değerlendirilerek belirtilen bölümler üzerinde davacı ... ve ... ... lehine kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği saptanması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile, çekişmeli 2030 parsel (yeni: 350 ada 9 parsel) sayılı taşınmazın 10.02.2016 tarihli bilirkişi kurulu raporu ve ekindeki 15.01.2016 tarihinde belirlenen kıyı kenar çizgisine göre belirlenen krokiye göre (A-1) harfi ile gösterilen 20.62 metrekarelik kısmın kıyı olarak terkinine, (A-2) harfi ile gösterilen 259,03 metrekarelik bölümün tapu kaydının iptali ile davacı ..

. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile, çekişmeli 2030 parsel (yeni: 350 ada 9 parsel) sayılı taşınmazın 10.02.2016 tarihli bilirkişi kurulu raporu ve ekindeki 15.01.2016 tarihinde belirlenen kıyı kenar çizgisine göre belirlenen krokiye göre (A-1) harfi ile gösterilen 20.62 metrekarelik kısmın kıyı olarak terkinine, (A-2) harfi ile gösterilen 259,03 metrekarelik bölümün tapu kaydının iptali ile davacı ... adına, (B) harfi ile gösterilen 262,56 metrekarelik bölümün davacı ... adına, (C) harfi ile gösterilen 284,40 metrekarelik ve (D) harfi ile gösterilen 664,20 metrekarelik bölümün davacı ... adına tapuya tesciline, karara jeolog bilirkişi kurulunun 10.02.2016 tarihli raporu ve ekindeki 15.01.2016 tarihinde kıyı kenar çizgisine göre belirlenen kroki ile fen bilirkişisi ...'nin 18.01.2016 tarihli raporunun eklenmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma gereklerinin yerine getirilmesi zaruridir. Mahkemece verilen 19.03.2013 tarihli kararın temyizi üzerine yukarıda anılan Dairemizin 03.03.2015 tarih 2014/15209–2015/1577 Esas ve Karar sayılı bozma ilamının içeriğinde açıkça belirtildiği üzere; Mahkemece 22.11.1995 tarihli hükümle davacıların fen bilirkişi raporunda (B) ve (D) bölümlerine yönelik davalarının reddine, (A) ve (C) bölümleri yönüyle kabulüne karar verilmiş, ... ve davacıların temyizi üzerine 1. Hukuk Dairesi'nin 27.03.1996 tarih, 1996/3094-3512 Esas ve Karar sayılı ilamıyla davacıların temyiz itirazlarının reddine, ... yönüyle ise kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi için araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulmuştur. Diğer bir anlatımla (B) ve (D) bölümleri hakkında davanın reddine dair verilen kararın kesinleşmiş olduğunun ve bundan sonra yargılamanın (A) ve (C) bölümlerine yönelik devam ettiğinin kabulü gerekir. Bozma ilamları gereğince yapılan araştırma ve inceleme sonucunda (A) (20.82 metrekarelik kısmı dışında) ve (C) bölümlerinin kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı, davacılar ... lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu anlaşılmakla davalı Hazinenin bu yöne ilişen temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamı uyarınca taraflar arasında oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilmek suretiyle ilk fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün 216 metrekare ve (C) harfi ile gösterilen bölümün 231 metrekare olarak belirlenmiş olması karşısında davacılar ... adına ancak bu yüzölçümlerle tesciline karar verilebileceğinden taşınmazda geri kalan kısımlarının davalı ... üzerinde bırakılması gerekirken, (A) ve (B) bölümlerinin daha fazla yüzölçümlü olarak davacılar adına tesciline karar verilerek davalı ... aleyhine durum yaratılması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de, davada taraf sıfatı bulunmayan ... adına tescil hükmünün kurulması dahi isabetsizdir. Hal böyle olunca, dosyanın fen bilirkişisine tevdii edilerek, mahkemenin 1995 tarihli hükmüne esas alınan fen bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor dikkate alınmak suretiyle, bu raporda (A) harfi ile gösterilen 216 metrekare yüzölçümündeki bölüm ve (C) harfi ile gösterilen 231 metrekare yüzölçümündeki bölümün ve eldeki temyize konu hükme esas alınan jeolog bilirkişi raporunda kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı işaret edilen ve (A-1) ile gösterilen 20.62 metrekare yüzölçümündeki bölümü ile çekişmeli taşınmazın geri kalan bölümlerini gösterir şekilde infaza uygun ek rapor alınmalı ve alınacak rapor doğrultusunda 216 metrekare yüzölçümlü (A) bölümünün davacı ..., 231 metrekare yüzölçümlü (C) bölümünün davacı ... adına tesciline, 20

.62 metrekare yüzölçümündeki bölümü ile çekişmeli taşınmazın geri kalan bölümlerini gösterir şekilde infaza uygun ek rapor alınmalı ve alınacak rapor doğrultusunda 216 metrekare yüzölçümlü (A) bölümünün davacı ..., 231 metrekare yüzölçümlü (C) bölümünün davacı ... adına tesciline, 20.62 metrekare yüzölçümündeki bölümün kıyı-kenar çizgisi içinde kaldığından tescil harici bırakılmasına ve taşınmazın geri kalan bölümlerinin de ... üzerinde bırakılmasına karar verilmelidir. Mahkemece bozma ilamları sonucu oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,
Yargıtay — Esas No: 2016/39934, Karar No: 2017/306, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39934 E.  ,  2017/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9132, Karar No: 2012/13237, Tarih: 04.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9132 E.  ,  2012/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

7201 sayılı Tebligat Yasasının 11. maddesi uyarınca, vekil ile takip edilen davalarda tebligatın vekile yapılması gerektiğinden ve temyiz süresi sanık müdafiine yapılan tebligat ile başlayacağından; gerekçeli karar başlığında gösterilmemiş olsa da, sanık ...'in 26.01.2011 günlü oturumda sorgusu alınırken müdafii olarak duruşmaya katılan Av......'un sanık ...'in müdafii olduğunun kabülü gerektiğinden, 27.01.2011 günlü oturumda yoklukta verilen kararın adı geçen müdafii yerine, 24.05.2011 tarihinde Tebligat Kanunun 21. maddesine göre sanık ...'e tebliğ edilmesinin usulüne uygun olmadığı gibi Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.11.2009 gün ve 2009/11-164 Esas, 2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvuru süresi, mercii ve şeklinin 5271 sayılı CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun ve tereddüte mahal vermeyecek biçimde gösterilmiş olması gerektiği, somut olayda hüküm fıkrasında temyiz merciinin gösterilmemiş olması nedeniyle, sanık ... müdafinin temyizinin öğrenme tarihine göre süresinde olduğu kabul edilmiş, sanık ... hakkında ek iddianamenin düzenlenmesinden sonra 19.06.2008 günlü duruşmaya katılan ... suçtan doğrudan doğruya zarar görmesi nedeniyle katılan sıfatını alabilecek olup, müdahale talebi tutanağa geçirilen şikayetçi idarenin, sanık ... hakkındaki kamu davasında 5271 sayılı CMK.nun 237/2. madde ve fıkrası uyarınca müdahilliğine, hazine vekilinin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmiş, kararın gerekçe bölümünde oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen suçun “sahte fatura düzenlemek” olduğu kabul edilmiş olması ve uygulama maddesinin de bu kabule uygun olarak 213 sayılı VUK.nun 359/b-1. maddesinin gösterilmiş olması nedeniyle hüküm fıkrasında mahkumiyete konu suçun “defter ve belgeleri ibraz etmemek” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğu kabul edilmiştir.

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenlemek” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı, 22.11.2006 gün ve 2006/2781-1708 sayılı iddianame ile sanıklar hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendikleri iddiasıyla iki ayrı yılla ilgili dava açıldığı halde tek suçtan ceza tayini ve bunun da hangi yılla ilgili olduğunun gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenlemek” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı, 22.11.2006 gün ve 2006/2781-1708 sayılı iddianame ile sanıklar hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendikleri iddiasıyla iki ayrı yılla ilgili dava açıldığı halde tek suçtan ceza tayini ve bunun da hangi yılla ilgili olduğunun gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan idare vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait KDV beyannamelerinin 2003/3-12 dönem ve 2004/1-8 dönemlerinde matrahlı olarak verildiği, başkaca beyanname verilmediği anlaşıldığından, suç tarihlerinin 2003 takvim yılı için Aralık 2003, 2004 takvim yılı için Ağustos 2004 olarak kabulü gerektiğinden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suç tarihleri olan Aralık 2003 ve Ağustos 2004 (31.08.2004) tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/584, Karar No: 2022/16762, Tarih: 15.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/584 E.  ,  2022/16762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın müştekiye ait 3 adet ceviz ağacını keserek zarar verdiğinin anlaşılması karşısında; TCK.nın 152/1-c maddesinde belirtilen ... ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nın 154/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6743, Karar No: 2020/4122, Tarih: 09.06.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/6743 E.  ,  2020/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yolu ile ilamsız takipte; borçlunun yasal süresinde icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde borcu takipten önce ödediği iddiası ile borca, faize ve faiz oranına itiraz ettiği, alacaklının borçlunun itirazı ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla açtığı itirazın kaldırılması gerektiği iddiası ile icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararına karşı borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, bölge adliye mahkemesince, “davanın kısmen kabulü ile itirazın asıl alacak miktarı olan 315.844,96 TL yönünden kaldırılmasına,takibin ödeme emri ile talep edilen asıl alacağa takip tarihinden ödeme gününe (300.000,00 TL’si yönünden ödeme günü 15.08.2016 olduğu kabul edilerek) kadar işlemiş faizi, icra giderleri ve icra vekalet ücreti yönünden devamına, itirazın kaldırılmasına karar verilen asıl alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınmasına davacının takipten önce işlemiş faiz alacağına yönelik davasının davalının takipten önce temerrüde düştüğü ispatlanamadığından reddine, davalının 15.08.2016 tarihinde yaptığı 300.000,00 TL ödemenin dosya hesabında icra müdürlüğünce dikkate alınmasına” karar verildiği, bu kararın borçlu tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

İİK'nun 68/1.maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İcra takibine dayanak yapılan belgelerin, İİK.nun 68/1.maddesinde yazılı belgelerden olmadığı tartışmasızdır. Ancak, borçlu, icra müdürlüğüne sunduğu itiraz dilekçesinde, borç doğuran hukuki ilişkiye karşı çıkmayıp, itirazını sadece ödeme olgusuna dayandırdığına göre, artık itirazın kaldırılması isteminin icra mahkemesince incelenmesi sırasında, alacaklının dayandığı belgenin İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek yoktur. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borç olup, bu husus da kabul edildiğine göre ayrıca ispatına gerek bulunmamaktadır. Bu ilke HGK.nun 01/12/1985 tarih ve 1984/12-257 E.-984 K.sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Somut olayda, borçlunun yaptığı 300.000.00 TL tutarındaki ödemenin taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı ve söz konusu ödemenin ödeme emri tebliğinden önce, ancak takip tarihinden sonra 15.08.2019 tarihli olduğu anlaşılmaktadır. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 121. maddesi uyarınca, daha önce temerrüt gerçekleşmemiş olsa bile, alacaklı en geç takip tarihinden itibaren temerrüt faizi talep edebilir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, 300.000,00 TL asıl alacak üzerinden itirazın kaldırılması isteminin reddi ile kalan 15.844,96 TL asıl alacak ve 10.591,62 TL işlemiş faiz yönünden itirazın kaldırılmasına, 15.844,96 TL asıl alacak üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesine şeklinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 08.02.2019 tarihli, 2018/2634 E.- 2019/415 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1101, Karar No: 2024/1953, Tarih: 12.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1101 E.  ,  2024/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/255 E., 2023/664 K.

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 ... lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının ... ... sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği ve bu nedenle hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.01.2021 ve sonraki dönem için fark alacak bulunmadığının tespit edildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31475, Karar No: 2013/19492, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/31475 E.  ,  2013/19492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.