muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7232, Karar No: 2014/12903, Tarih: 27.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7232 E.  ,  2014/12903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kocaeli 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 19.02.2014

No : 2012/148-2014/44

Dava, ölüm aylığının kesilmesi yönündeki Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 23.10.1998 tarihinde kesinleşen davacıya, 14.10.2001 tarihinde yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 21.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 21.10.2008 – 20.04.2011 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiş olup, hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas - 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat

hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı, talep konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, Mahkemece yapılacak iş; davacı ve boşandığı eşinin dava konusu döneme ilişkin, Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri tarihleri ile birlikte istenilmeli, ayrıntılı seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, Kurum denetim tarihinden sonra boşanılan eşin adres değişikliği yoluna gitmesi ve bu adreste yapılan denetim sonucu düzenlenen 16.08.2012 tarihli tutanak içeriği dikkate alınmalı, medula ve GSM operatörlerinde bulunan adres bilgileri celbedilmeli, kardeş tanık beyanı da değerlendirilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12767, Karar No: 2017/11941, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12767 E.  ,  2017/11941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6580, Karar No: 2010/5530, Tarih: 05.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6580 E.  ,  2010/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya 27.01.1999 tarihli sözleşmeyle 7.000 DM karşılığında 2 adet, 24.9.1999 tarihli sözleşmeyle 24.000 DM karşılığında 5 adet pres makinesi satıp teslim ettiğini, davalının malları teslim aldığı halde 27.500 DM.yi icra takibi sonucu ödeyip bakiye 3.500.DM borcunu ödemediğini ileri sürerek bu miktarın ödeme tarihindeki TL.karşılığının takip tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline 5 adet pres makinesi teslim ettiğini, 2 adet pres makinesini ise teslim etmediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının ticari defterlerini ibraz etmediği gibi, 2 adet makinenin davalıya teslim edildiğini yazılı delille ispatlayamadığı, davacının tacir olması ve davalı vekilinin de muvafakat etmemesi nedeniyle davacının tanık dinletemeyeceği, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı davalıya 7 adet pres makinesi teslim ettiğini iddia etmiş, davalı ise davacının kendisine 5 adet pres makinesi teslim ettiğini, 2 adet pres makinesini ise teslim etmediğini savunmuştur. Uyuşmazlık konusu 2 adet pres makinesinin davalıya teslimi konusunda ispat külfeti davacı taraftadır. Yemin delili başka delillerle kanıtlanamayan vakıanın en son kanıtlanması yolu olup davacı delil listesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacının davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 5.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11438, Karar No: 2020/6834, Tarih: 30.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/11438 E.  ,  2020/6834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Suça sürüklenen çocuk ... yönünden; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca bir başka suçtan Aydın E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’ın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuk ... yönünden, aynı gece bir başka soruşturma konusunu oluşturan hırsızlık suçundan yakalanan suça sürüklenen çocuğun, üst aramasından çıkan paranın 50 TL lik kısmını müştekiye ait kahvehaneden aldıklarını söyleyerek henüz suçtan dolayı kolluğa müracaatı olmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; müştekiye kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Müşteki ...’in aşamalardaki beyanında, dükkandan 50-60 TL bozuk para ve bir bıçak çalındığına yönelik beyanı karşısında; 5237 sayılı TCK’nun 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, ... hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4321, Karar No: 2012/8410, Tarih: 19.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4321 E.  ,  2012/8410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/102219

MAHKEMESİ : Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/11/2007, 2007/82 (E) ve 2007/408 (K)

SUÇ : Kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs, 6136 sayılı yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/01/2007 tarih ve 55/4 sayılı görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılamada, CMK.nun 191. maddeye göre iddianame yerine geçen görevsizlik kararı okunarak mağdur sanık İbrahim ve mağdur katılan sanık Mehmet’in, CMK.nun 147. maddesine uygun şekilde sorguları yapılmadan duruşmaya devamla karar verilmesi

b) Keşif zaptının, bilirkişi tarafından imzalanmaması suretiyle CMK.nun 219. maddesine aykırı davranılması,

c) Mağdur katılan sanık Mehmet’in kasten yaralamaya teşebbüs suçuyla ilgili olarak; teşebbüs indirimi nedeniyle cezada indirim yapılması sırasında madde numarasının gösterilmemesi,

d) Mağdur sanık İbrahim’in mala zarar verme suçundan açılan kamu davasıyla ilgili olarak herhangi bir karar verilmemesi,

2) Kabule göre;

Mağdur katılan sanık Mehmet’in kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçları yönünden; Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mağdur sanık İbrahim ve mağdur katılan sanık Mehmet müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin diğer yönleri incelenmeksizin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 19/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/623, Karar No: 2020/3739, Tarih: 22.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/623 E.  ,  2020/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 16.06.2020 Salı günü davalı ... AŞ. Vekili Av. ... ile davalı ... Lojistik Kiralama Hizmetleri İnşaat Taahhüt San Tic Ltd Şti. Vekili Av. ... geldiler. Davacı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl davada, davacı vekili; davalı ile sigortalıları arasındaki depolama sözleşmesiyle davalının sigortalının emtiasını güvenli biçimde depolama hizmetini üstlendiğini davalı sorumluluğundaki depo çatısındaki

giderlerin-çalışmaması nedeniyle biriken yağmur sularının çatının çökmesine neden olduğunu ve sigortalının emtiasında hasar oluştuğunu, davalının sözleşme hükümleri gereği zarardan sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 141.034,53 TL'nin 15.02.2013'ten işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davada, davacı vekili; sigortalıya ait emtianın depolandığı taşınmazın maliki olan davalının da bina yapım ve bakımındaki kusuru nedeniyle zarardan sorumlu olduğunu belirterek 59.927,99 Euro rücuen tazminatın 15.02.2013 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, yağış miktarı dikkate alındığında olayda mücbir sebep bulunduğunu ve illiyet bağının kesildiğini belirtip, kusur ve sorumluluk ile zarar miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; asıl davanın kabulü ile 141.034,53 TL'nin 15.02.2013 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte (birleşen dava davalısından tahsil edilecek miktarla tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla) davalıdan tahsiline; birleşen davanın kabulü ile 59.927,99 EURO tazminatın 15.02.2013'ten işleyecek yasal döviz faizi ile birlikte avans faizini geçmemek üzere (asıl dava davalısından tahsil edilecek miktarla tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla) davalıdan tahsiline dair verilen hükme karşı, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... Lojistik Kira Hizm. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... Lojistik Kira Hizm. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... Lojistik Kira Hizm. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, istinaf mahkemesi kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; alınacak tedbirlerle oluşması önlenebilecek nitelikte olan, aşırı yağıştan kaynaklanan çatı çökmesi olayının mücbir sebep olarak kabul edilemeyecek olmasına; davaya konu edilen su hasarının oluşmasında davalıların kusur ve sorumluluk sebeplerini teknik verilerle açıklayan uzman

bilirkişi heyeti raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemesine; zarardan müteselsilen sorumlu olan davalıların zararın tamamından sorumlu tutulmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı ...Ş. vekili ve davalı ... Lojistik Kira Hizm. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen dava, işyeri sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu iddia edilen davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Davacının hem asıl hem de birleşen davadaki talebi, sigortalısına yaptığı ödemeyle TTK hükümlerine göre kazandığı halefiyet hakkına dayanmaktadır. Bu itibarla davacı, sigortalısının davalılara karşı olan haklarıyla ve sigortalı ile davalılar arasındaki hukuki ilişkinin ilkeleriyle sınırlı biçimde davalılardan talep hakkına sahiptir. Davalılar ile davacı sigortalısı arasındaki hukuki ilişkiye ilişkin bir kısıtlama ya da talep hakkını daraltan bir kuralın, halefiyet gereği hak sahibi olan davacı sigortacı yönünden de cari olacağı açıktır.

Asıl davanın davalısı olan DHL Lojistik Hizmetleri A.Ş. ile davacının sigortalısı arasında 01.04.2011 başlangıç tarihli "depo yönetim sözleşmesi" yapılmış olup sigortalı ile davalı arasındaki hak ve borçlar belirlenmiştir. Bu sözleşmenin 13.2. maddesinde "LSP'nin (davalımız DHL) yükümlülükleri ve bu sözleşmeden doğan tüm sorumluluğu (kayıplarla ilgili olmak kaydıyla stok kayıp tolerans seviyesini aştıktan sonra), diğer taraftan kusurlu eylemleri neticesinde yol açtığı her türlü ürün kayıp ve hasarı ile ilgili olarak VG-TR'a (davacı sigortalısı) olan ikame (VGTR'nin kendi ürettiği ürünler için üretim maliyeti, satın aldığı ürünler için, üretim ve nakliye maliyeti) bedeli uyarınca hesaplanan stok değerini aşmaması şartıyla, her bir olay ile ilgili olarak en fazla 50.000 EURO ile sınırlı tutulacaktır..." düzenlemesi yapılmıştır.

Davalı ...Ş. tarafından, sözleşmenin anılan hükmü gereği sorumluluklarının en fazla 50.000 EURO ile sınırlı olduğu savunulmuş olmasına rağmen, sözleşmenin bu hükmü ile davalı yanın savunması üzerinde durulmamış ve bu hükmün somut olayda uygulanma imkanı olup olmadığı kararda tartışılmamıştır. Davacı sigortalısı ile davalı ...Ş. arasındaki sözleşmenin anılan hükmünün kararda tartışılmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

3-Birleşen davada, davalı ... Lojistik Kira Hizm. Ltd. Şti'ne, sigortalıya ait malların depolandığı taşınmazın maliki olduğu gerekçesiyle husumet yöneltilmiştir. Davacının sigortalısı ile davalı arasında herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmayıp, bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğuna ilişkin Borçlar Kanunu hükümleri gereği davalının zarardan sorumlu olduğu iddia edilmektedir.

Yukarıda açıklandığı üzere, davacı ... şirketi, sigortalısının haklarına halef olarak davalıya husumet yönelttiğinden, sigortalı ile davalı arasındaki hukuki ilişkinin kurallarına göre davalının sorumluluğunun belirlenmesi gerekir.

Davacı sigortalısı ile davalı arasında döviz cinsinden borç doğumuna yol açacak bir sözleşme ilişkisi bulunmadığı; olay tarihi (davalının sorumluluğunun doğduğu tarih) itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 58. maddesindeki bina malikinin sorumluluğu kuralları gereği davalının zarardan sorumlu olduğu dikkate alınarak; sorumlu olunan miktarın Türk Lirası cinsinden hüküm altına alınması gerektiği gözetilmediğinden, hukukun yanlış uygulanması nedeniyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... Lojistik Kira Hizm. Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekilinin ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Lojistik Kira Hizm. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 371/1-a maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA; aynı Kanun'un 373/2. maddesi uyarınca, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 2.540,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 22/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.