muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12251, Karar No: 2021/22085, Tarih: 21.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12251 E.  ,  2021/22085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlığa teşebbüs ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın bu suçlar yönünden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12 yaşını doldurmuş olup 15 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocukların gündüz vakti müştekinin iş yerine açık halde bulunan havalandırma penceresinden girdikleri, içerideki buzdolabının motorunu söktükleri, bakır kabloları ve demir profilleri çalmaları şeklindeki eylemlerinin TCK’nın 142/1-b,116/2, 119/1-c 31/2. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık dava zamanaşımının suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'un sorgularının yapıldığı 22.12.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddeleri gereğince hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 11.01.2014 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7673, Karar No: 2012/42136, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7673 E.  ,  2012/42136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat,mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında kurulan beraat, sanıklar ..., ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri bakımından yapılan temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporu ile ağaçların kesildiği 71 parsel numaralı taşınmazın katılan ...'e ait olduğu, ayrıca katılanların ağaçların kesilmesinde rızalarının bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen katılan vekili ve sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8760, Karar No: 2011/10427, Tarih: 04.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/8760 E.  ,  2011/10427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamı ve mahallinde yapılan keşiften, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılan dava konusu taşınmaz üzerinde tatil köyü adına bar, kamelya, havuz, mutfak, restaurant, iskele gibi yerlerin kurulduğu anlaşılmakla, şirketin mali müşaviri olduğuna, buraları yaptıranın kendisi olmadığına dair sanığın savunması ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri de gözönünde bulundurularak eylemin TCK.nun 184. maddesi kapsamında bulunan imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturup oluşturmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17857, Karar No: 2018/9836, Tarih: 26.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/17857 E.  ,  2018/9836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi Maliye hazinesinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında temyiz hakkı bulunmayan şikayetçi Hazine temsilcisinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanığın temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun oluşmadığına, müvekkilinin suç kastının bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13161, Karar No: 2011/9511, Tarih: 13.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/13161 E.  ,  2011/9511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2011

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar sondaj katkı payı alacağının tahsili için yapılan ilamsız takipteki itirazın iptali istemine ilişkin olup belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 13/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27353, Karar No: 2018/1991, Tarih: 26.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27353 E.  ,  2018/1991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İİK’nın 331. maddesinden yapılan şikayet yönünden yapılan incelemede,

Şikayet dilekçesinde sanıkların İİK'nın 331/1 maddesine aykırılıktan da cezalandırılması için şikayette bulunulduğu halde, bu suç açısından hüküm kurulmaması,

2- İİK’nın 333/a maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede,

İcra emrinin 15/03/2013 tarihinde borçlu şirketin vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Mahkemece kurulan hükümde asgari hadden hüküm kurulduğu belirtilerek hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5101, Karar No: 2010/1788, Tarih: 02.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5101 E.  ,  2010/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 3 Sulh Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın kaza sonrasında hasar gördüğünü ancak sigorta şirketi tarafından müvekkiline ödeme yapılmadığını, yapılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, araçta meydana gelen hasarın kaza anlatımı ile uyumlu olmadığını, sigortalının doğru ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, araçta oluşan hasarın dava konusu kaza sonrasında oluşmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

TTK'nun 1282'nci maddesi uyarınca sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı yasanın 1281'nci maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekir. Kaza sonrasında düzenlenen kaza tespit tutanağına göre, sigortalı araç park halindeki bir araca çarpmış ve park halindeki bu araç da önünde duran araca çarpmıştır. Mahkemece hükme esas

alınan bilirkişi raporunda kaza sonrasında sigortalı araçta oluşan hasarın kaza tespit tutanağı anatımı ile uyumlu olmadığı belirtilmiştir. Her ne kadar, sigortalının teminat dışında kalan bir hasarı teminat içinde kalacak şekilde doğru ihbar yükümlülüğüne aykırı davranışı sonucunda, meydana gelen hasarın sigorta teminatı kapsamında kaldığını kanıtlama yükümlülüğü TTK'nun 1292/3. maddesi uyarnca sigortalıya yüklenilmiş ise de, ispat yükümlülüğünü tersine çeviren bu hükmün uygulanabilmesi için öncelikle sigorta şirketi tarafından, sigortalının doğru ihbar yükümlüğünü kasten yerine getirmediğinin kanıtlanması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, sigorta ekpertizi tarafından yapılan araştırmada, hasar gören diğer araç malikleri ve tanıkların beyanlarına da yer verilmiş olup, bu beyanlar, kazanın tutanakta anlatıldığı şekilde meydana gelmediğine ilişkin şüphe doğuracak içeriktedir. Ne var ki, ispat yükümlülüğünün sigortalıya yüklenebilmesi için öncelikle, kazanın ihbar edildiği şekilde meydana gelmediğinin sigorta şirketi tarafından kanıtlanması gerekir. Mahkemece, davalı ... ekspertizi tarafından yapılan araştırmada beyanları bulunan kişiler ile kaza tespit tutanağını düzenleyen görevliler de tanık olarak dinlendikten ve sigortalı aracın daha öncebaşka bir kazaya karışıp karışmadığı da araştırıldıktan sonra hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıkalan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 2.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21571, Karar No: 2019/16988, Tarih: 23.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21571 E.  ,  2019/16988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Davacı vekili, fark ücret, iaşe bedeli ve fazla mesai ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece,23/12/2015 tarihli nihai kararla, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece, 29/02/2016 tarihli ek kararla, kararın kesin olması sebebiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Temyiz isteminin reddine ilişkin 29/02/2016 tarihli ek karar da davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak fark ücret, iaşe bedeli ve fazla mesai alacağının tahsili talebi ile dava açmıştır. Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir. Mahkemece dava edilen miktara bakılarak dava değerinin kesinlik sınırı altında kaldığından bahsedilemeyeceğinden, temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddedilmesi isabetsizdir. Anılan sebeple, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair tesis edilen 29/02/2016 tarihli ek karar, usul ve kanuna aykırı olduğundan, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile 29/02/2016 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle, davacının dava dilekçesindeki talep içeriği dikkate alındığında Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan değerlendirmelerin ve davanın reddi yönündeki mahkeme hükmünün yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, sonucu itibari ile doğru olan kararın bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, 23.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15306, Karar No: 2015/717, Tarih: 20.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15306 E.  ,  2015/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği olan ...'un yolcu olarak bulunduğu motosiklet ile davalıya trafik sigortasıyla sigortalı otomobilin çarpışması neticesinde desteğin vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne ... için 5.000,00 TL ve davacı baba ... için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihi olan 28.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 25.04.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile destekten yoksun kalma tazminatı talebini davacı anne ... için 33.420,01 TL'ye, davacı baba ... için 36.205,64 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 23.759,68 TL ve davacı ... için 21.936,45 TL olmak üzere toplam 45.696,13 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 28.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilerek davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Böyle bir davada destekten yoksun kalma tazminatının belirlenebilmesi için ölenin son gelir durumunun net olarak belirlenmesi gerekir. Dava dilekçesinde desteğin kaza tarihi itibariyle web tasarımcısı ve bilişim teknisyeni olduğu ve aylık net gelirinin 3.000,00 TL'den fazla olduğu iddia edilmiş, desteğin ... Merkez Ticaret Meslek Lisesi Bilişim Teknolojileri Bölümünden mezun olduğuna ilişkin diploması ile ... Bakanlığı'nın web tasarımı ve grafik animasyon sertifika programını tamamladığına dair sertifikası ibraz edilmiştir. Mahkemece emsal ücret araştırması için ilgili yerlere müzekkere yazılmış ise de, müzekkere cevaplarının bila ikmal döndüğü ve desteğin ücretinin tespit edilemediği anlaşılmıştır. 12/04/2013 tarihli hesap bilirkişisi raporunda desteğin gelirinin tespitine ilişkin dosya kapsamında bilgi ve belge bulunmadığı ve halihazırda çalışıyor olduğunun tespit edilemediği, ancak grafik animasyon işini yapan bilişim teknolojileri bölümü mezunu bir kimsenin asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilmek suretiyle desteğin asgari ücretin %40 fazlası ile gelir elde edebileceği düşünülerek hesaplama yapılmıştır. Davalı vekilinin rapora itirazı üzerine mahkemece hesap bilirkişisinden alınan 27/05/2013 tarihli ek raporda ise, desteğin aylık gelirinin asgari ücret düzeyinde olduğu kabul edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

...Lisesi Bilişim Teknolojileri Bölümünden mezun ve web tasarımı grafik animasyon programı sertifikasına sahip desteğin kaza tarihi itibariyle çalışıp çalışmadığının ve gelirinin ispatına yönelik yazılı delil sunulmamış ve tanık da dinletilmemiştir. Ayrıca mahkemece bu hususta zabıta araştırması da yaptırılmamıştır. O halde, geliri ispatlanamayan desteğin elde edebileceği gelirin ilgili meslek odalarından ve kuruluşlarından, varsa son çalıştığı iş yerinden araştırılarak, varsa tanıklar dinlenilerek ve gerektiği taktirde desteğin geliri konusunda bilirkişiden rapor aldırılarak hesaplama yapılması gerekirken eksik inceleme sonucunda desteğin gelirinin asgari ücret düzeyinde olduğu kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılmış olması doğru olmayıp bozma sebebidir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 20/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/370, Karar No: 2012/2241, Tarih: 20.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/370 E.  ,  2012/2241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.04.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.02.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali, icra takibinin devamı ve inkar tazminatı tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı, akti ilişkinin varlığını inkar etmiştir.

Mahkemece, davanın reddi ile asıl alacağın % 40'ı oranında kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, Borçlar Kanununun 355. vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmıştır. Bu gibi davalarda akti ilişkinin varlığının inkarı halinde, bunun yüklenici tarafından kanıtlanması gerekir. HUMK’nun 288. maddesi gereğince de takip konusu miktara göre olayda tanık dinlenmesine olanak yoktur. Somut olayda davalı akti ilişkiyi inkar etmiş, davacıdan mal ve hizmet almadığını savunma olarak bildirmiştir. Taraflar arasında yazılı bir eser sözleşmesi bulunmadığı çekişme konusu değildir. Akti ilişkinin varlığı iş sahibi tarafından inkar edildiğinden, bunu yöntemince ispat etme yükü iddia eden yükleniciye düşer. Çünkü, eser sözleşmesi bir iş görme sözleşmesi olup yüklenici, bir iş yaptığını ve sözleşmesine, fen ve amacına uygun yapılan bu işin teslim edildiğini ispatla yükümlüdür. Yazılı bir sözleşme bulunmadığına, iş sahibi de akti ilişkiyi inkar ettiğine göre, iddia yöntemince ispat edilememiştir.

Ne var ki, davacı dava dilekçesinde "sair yasal tüm takdiri deliller" demek suretiyle yemin deliline dayanmıştır. O nedenle davacıya yemin teklifi hakkı hatırlatılmalı, istem bunun sonucuna göre hükme bağlanmalıdır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 20.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.