muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15504, Karar No: 2018/4310, Tarih: 13.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/15504 E.  ,  2018/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir. Mahallinde yapılan keşif sonucu, ... İlçesi ... Mahallesi 1067 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10527, Karar No: 2018/6081, Tarih: 01.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10527 E.  ,  2018/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana ait İzmir-Ayrancılar güzergahındaki yolcu taşımacılığı hattını 12.08.2008-11.11.2008 tarihleri arasında kullanması için sanığa Bornova 4. Noterliği’nin 12/08/2008 tarih 32979 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde vekaletname verdiği, ancak sanığın vekaletnamede yetkisi olmamasına rağmen bu güzergah izin belgesini 14/08/2008 tarihinde Sıraç Güzel isimli şahsa sattığı bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunmasında; suç tarihlerinde S.S Ayrancılar Motorlu Taşıtlar Kooperatifi başkanı olarak görev yaptığını, katılanın kendisine dolmuş hattını çalıştırması konusunda vekaletname verdiğini, bu vekaletname ile söz konusu hattın kullanması için devir ettiğini bunun karşılığında hattı alan şahsın katılanın kooperatife borçlarının ödendiğini daha sonra hat kullanma izin belgelerinin Valilikten alınıp Belediyeye verildiğini fakat Belediyeden bir türlü bu belgeleri tamamlayıp hat kullanma izinlerini alamadıklarını bu şekilde altı adet hattın kullanımı konusunda izin alamadıkları için katılanın hattını da kendisine teslim edemediğini beyan etmiş olması, yine söz konusu hattın dosyada mevcut olan güzergah izin belgesinin 2 yıllık olup, alınıp satılmasının söz konusu olmaması ve bu kullanım izninin 12.03.2010 tarihinde dolmuş olması göz önüne alınarak katılanın sanığa vermiş olduğu vekalet süresinin 11.11.2008 tarihinde bitmesine rağmen sanık hakkında 05.04.2013 tarihinde şikayetçi olması da dikkate alındığında taraflar arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette olması karşısında sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle mahkemece beraatine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 01/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17958, Karar No: 2014/20619, Tarih: 23.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17958 E.  ,  2014/20619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Köyde kamu ortak malı olarak tapuya kayıtlı bulunan mera parseline tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen maliye hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığından, şikayetçi vekilinin kurulan hükme ilişkin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanığın temyizinin incelenmesinde;

Suça konu parsel dışında bir başka parsel hükme esas alınmadığından ve Mahkemenin TCK.nun 53. maddesi uygulaması yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak cezaya hükmolunduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, cezanın adli para cezasına çevrilmediğine, cezanın ertelenmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

CMK.nun 232/6. maddesine aykırı olarak hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı para cezasına çevrilmesine ve para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birim gün sayısının adli para cezasına çevrilmesine ve adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümüne, “TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca” ve “TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca” ibarelerinin ilavesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/296, Karar No: 2005/329, Tarih: 11.05.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/4-296 E.  ,  2005/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Manisa Asliye 2.Hukuk Mahkemesi

**Günü** : 28.12.2004

**Sayısı** : 684-506

Taraflar arasındaki “*manevi tazminat”* davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Manisa Asliye 2.Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 4.6.2003 gün ve 2002/173 E. 2003/378 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 8.3.2004 gün ve 2003/13532-2004/2834 sayılı ilamı ile;

*(..****..****Davacı, yapılan yayının hukuka aykırı olması nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığı savı ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur.*

*Davalılar yayının, Basın Yasasının, tanıdığı sınırlar dışına çıkılmadan, özle biçim arasındaki denge korunarak verildiğini bu nedenle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.*

*Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.*

*Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının saldırıya uğradığı savına dayanmaktadır. Diğer bir anlatımla dava, yapılan yayında yer alan açıklamaların kişilik değerlerine saldırı içerdiği ve böylece hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.*

*Böyle bir uyuşmazlığın çözüme kavuşturulmasında, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerden farklı bir yöntemin izlenmesi ve ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması gerekmektedir.*

*Bunun nedeni, Anayasanın 28. maddesindeki basının özgür olduğu güvencesine ve bu ilkeyi güçlendiren 5680 sayılı Basın Yasasının 1. maddesindeki düzenlemedir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Diğer bir anlatımla basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bunun içindir ki basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. İşte bu farklılık ve ayrık durum gözetilerek yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluk sınırı belirlenmelidir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğu kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. İşte basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.*

*Ne var ki basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi ve gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan ve gerekse MK.nun 24 ve 25 maddesinde ve yine özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluk ve gerekliliktir.*

*Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı üzere, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği, diğer bir anlatımla, hukuk düzenince koruma altına alınan yararların birbirine karşı çatışma içinde bulundukları biçiminde bir görünümün var olduğu kanısı uyanmaktadır.*

*Halbuki hukuk düzeninin, çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Aksi halde hukukun kendisi, kendi kuralları ile çatışmış olur. Aslında, yapılan düzenleme, hukukun diğer temel kavramları ile birlikte incelendiğinde, iki yararın aynı anda ve aynı olayda birbiri ile çatışmadıkları, somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması*

*gerektiği anlaşılacaktır. Bunun sonucunda da, daha az üstün olan yarar, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında, o olayda ve o an için hukuk düzenince korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir.*

*Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Diğer bir anlatımla yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini ve haber verilirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Aksi bir yayının ise, gerek Anayasa ve Basın Yasası ve gerekse basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.*

*Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O an için o olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmak, incelemek ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen ve var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.*

*Davaya konu edilen yayında “tam adamını buldurlar!” başlığı altında “Manisa Cezaevleri İzleme Kurulu’na işkence yapmakla suçlanan polislerin avukatları seçildi. Seçen isim de bu polisleri beraat ettiren yargıç...il Adalet Komisyonu’nun seçeneği kurula, tarafsız ve çevresinde güvenilir olarak bilinen kişiler alınacaktı...Manisa Barosu iki aday önerdi. Komisyon hiçbirini beğenmedi, Halit Moralıoğlu ve Emin Uz’u seçti. Bu avukatlar, işkenceyle suçlanan polisleri savunuyordu. Komisyonun başında ise polisleri beraat ettiren Yargıç M.Y.bulunuyordu....” şeklinde haber yapıldığı anlaşılmaktadır.*

*Dava konusu yayının özetlenen içeriği ve yukarıda açıklanan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde dava konusu yayının hukuka uygun olduğunun kabulü ile davanın tümden reddi gerekirken yerel mahkemece kısmen kabul edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir....)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davalılar vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**S O N U Ç** : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 11.5.2005 gününde yapılan 2.görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.

**KARŞI OY YAZISI**

Ağır Ceza Mahkemesi ve Adalet Komisyonu Başkanı olan davacı Yargıcın; görevi icabı yargılayıp, beraat kararı verdiği sanıklar ve suç konusu fiille; keza mesleği gereği savunma yapan avukatın; müvekkili ve ona isnat edilen suçla, ilgili tutulup, özdeşleştirilerek, başka bir nedende yokken davacının seçtiği sanık avukatlarının da içinde bulunduğu, Cezaevi İzleme Kurulu'nun teşekkülü ile ilgili olarak "Tam adamını buldular!)", "Yargıçta içinde" başlıklı ve aynı içerikli yayında: davacının, kurulda bulunma ve üye seçme konusunda en uygunsuz kimse olduğu, işkence suçunu hoş görüp suçluları koruyarak kolladığı intibaı yaratılmış, gerçek bir olayın haber olarak, verilmesi yerine her türlü eleştiri sınırları da aşılarak, davacı hakim haksız bir şekilde "işin tam adamı" olarak vasıflandırılmış, kötülenip küçük düşürülmüş, alay konusu yaptırılmıştır. Böylece de kişilik haklarına yayın yolu ile açık bir şekilde saldırıda bulunulmuştur. Bu nedenlerle yayının haber niteliği taşıdığı, gerçeği aksettirdiği ve eleştiri sınırları içinde kaldığı yolundaki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/1386, Karar No: 2012/5155, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1386 E.  ,  2012/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Geri çevirme kararından sonra dosya içerisine getirtilen davalılardan ...’a ait mirasçılık belgesine göre; adı geçen davalının yargılama sırasında 12.06.2009 tarihinde öldüğü anlaşılmıştır. Bu sebeple adı geçen davalının mirasçıları davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11. maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın tamamı kapama elma bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan armut, erik, şeftali ağaçları ile asmalara da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Dava konusu taşınmazın kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle elma ağaçları dışındaki meyveli ağaçların değeri de kapama meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların ancak idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2012/1386-5155

3-Değerlendirmeye alınan ürünlerin işlenmeden tarlada elde edildiği haliyle satışından sağlanacak gelir esas alınarak değerlendirilmesi gerekirken meyve suyu fabrikasına verilen elma yan gelir kapsamına alınarak daha yüksek değere ulaşılan rapora dayanılarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16743, Karar No: 2017/26665, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16743 E.  ,  2017/26665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16741, Karar No: 2014/4794, Tarih: 04.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16741 E.  ,  2014/4794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın kasten yaralama suçuyla ilgili eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 87/3 ve 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, karar tarihi olan 30/10/2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmeyerek, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

II- Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1-) Yakınan ...'ın aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, “Saat 22:00 sıralarında ağabeyi ... ile birlikte kullanmakta olduğu motora binerek yola çıktığını, bir süre gittikten sonra beyaz renkli ... marka bir aracın yolunu kestiğini, araçtan önceden tanıdığı ..., ..., ... ve ...’nin indiğini, ...’ın yanına gelerek ‘in lan motordan aşağı’ dediğini ve motorun arkasında oturan ağabeyi ...’i motordan aşağı attığını, bunun üzerine dördünün birlikte ağabeyine vurmaya başladıklarını, ...’ın yanına gelerek kafa attığını, bu darbe üzerine yere düştüğünü, ardından fırsatını bulup ağabeyi ile birlikte yaya olarak kaçtıklarını, 15 dakika sonra motorsikletin yanına tekrar geldiklerini, herhangi bir zarar verilmemiş olan motosikleti çalıştırıp yola devam ettiklerini, bir süre gittikten sonra ağabeyinin bağırması üzerine dönüp baktığında, ..., ... , ... ve ...’ı gördüğünü, ...’in sağ ayağının kanadığını, ...’i 2 metre mesafeden üzerlerine doğru taş atarken gördüğünü, attığı taşın ağabeyi ...’e isabet ettiğini, durmayarak yola devam ettiğini” söylediği; sanıkların savunmalarında özetle “ Olay günü ..., ... ve ...'ın arabayla bir süre gezdiklerini, saat 19:30 sularında arkadaşları ...’ı cadde üzerinde sarhoş halde gördüklerini, evine götürmek istediklerini, ancak ...’ın gelmediğini ve yaya olarak ... İlköğretim Okuluna doğru gittiğini, birlikte arkasından gittiklerini, ...’ın burada yol kenarında motosiklet ile duran ve mahalleye yeni taşınan iki çocuk ile tartışmaya başladığını, ayırmaya çalıştıklarını, bu sırada ...’ın çocuklara 2 ... attığını, sanık ...'ın çocuklara 'gitmelerini' söylediğini, bunun üzerine yaya olarak gittiklerini, ...’ı da alarak yürümeye başladıklarını, bir süre sonra ... ile tartışan 2 çocuğun motosiklet ile yanlarından geçtiğini, motorun arkasında oturan çocuğun elindeki bıçakla hızlı bir şekilde ...’ın üzerine doğru geldiğini, ancak bıçağın isabet etmediğini, çocukların motosikletle aşağıya doğru inerken düştüklerini, kendilerinin de ...’ı alarak evine götürdüklerini” beyan ettiği; 07.10.2008 tarihli oturumda dinlenen bilirkişinin beyanında, “Java marka bütün motorların aynı olduğunu, bunlara ait anahtarların piyasadan 35 kuruşa temin edilebileceğini, hatta anahtar yuvasına uyan bir çivi ile çalıştırılabileceğini, motorun ağırlığının 162 kg olduğunu, anahtar takılmadığı zaman direksiyon mekanizmasının kilitlenmediğini, motorun itilerek dahi götürülebileceğini” belirttiği olayda, sanıkların aleyhinde suça konu motorsikleti yağmaladıklarına dair yakınanların anlatımından başka kanıt elde edilmediği, kasıtlarının yakınanları yaralamaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yeterli olmayan gerekçeyle yağma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-) Kabule göre de;

2-) Kabule göre de;

Sanıklar ..., ... ve ...’ın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanları ile sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.