muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11208, Karar No: 2012/45898, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11208 E.  ,  2012/45898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet,beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tehdit, bir kimsenin başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin, onun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi, verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır.Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun ... İlköğretim Okulu müdür odasının camına insan dışkısı sürerek kirletmek suretiyle zarar verdiği,bu olay ile ilgili olarak ...'nin tanık sıfatıyla ifadesine başvurulduktan sonra aleyhine tanıklık yaptığı gerekçesiyle ...'yi tekme ... vurmak suretiyle kasten yaraladığı, anlaşılmakla;

1-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

a-Mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nun 152/1-a maddesi yerine 151/1 maddesinin gösterilmesi,

b-Mağdur ...'nin 11 yaşını tamamlamış olması nedeniyle, TCK'nun 86/3-b kapsamında beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunmadığı gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nun 86/2 maddesinde düzenlenen yaralama suçunu oluşturduğundan, bu suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğundan mağdurun velisinin de vazgeçmesi karşısında suça sürüklenen çocuktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

5237 Sayılı Kanunun 50/3.maddesi gereğince, fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezalarının aynı maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin 1.fıkrasında yer alan hak yoksunluklarının, aynı maddenin 4.fıkrası gereğince dosyada mevcut nüfus kaydına göre suç tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanamayacağının gözetilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16823, Karar No: 2011/26657, Tarih: 20.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/16823 E.  ,  2011/26657 K.**

**"İçtihat Metni"**

5187 sayılı Basın Kanununa muhalefet suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2007 tarihli ve 2007/606-187 sayılı kararma karşı yapılan itirazın kabulüne, görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2007 tarihli ve 2007/112 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09.07.2009 gün ve 37410 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2009 gün ve KYB. 2009-182696 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1.maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1.maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında resen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1.maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanununun 27.maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308.maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi…" hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, 12.07.2007 tarihli, 302 ve 16.07.2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2007 gün ve 2007/112 Değişik iş Esas - Karar sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 20.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10904, Karar No: 2009/1207, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10904 E.  ,  2009/1207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan Mart-Temmuz 2006 yılı içinde peyder pey toplam 5.000,00 YTL ödünç para aldığını, kendisinin imzası bulunan boş senedi davalıya verdiğini, davalının bunu 11 626,00 YTL olarak doldurup toplam 12 718,82 YTL üzerinden icra takibi yaptığını,ancak asıl borcunun 5.000,00 YTL olduğunu ileri sürerek bunun üstündeki miktardan borçlu olmadığının tespitini, ıslah dilekçesi ile de otomobilinin üzerindeki haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı, senedin kambiyo senedi olduğunu, tanıkla ispata muvafakatlarının olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, senedin kambiyo senedi vasfında olup, anlaşmaya aykırı doldurulduğunun ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, borcunun 5.000,00 YTL olmasına rağmen imzasını kabul ettiği boş senedin davalı tarafından anlaşmaya aykırı doldurulduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğunun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemenin kabulünde olduğu gibi davacı senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğunu yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki davacı dava dilekçesinde “sair delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Bu nedenle davacının, davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sunucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) bentte yazılı gerekçelerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) bentte açıklanan gerekçelerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8289, Karar No: 2017/25104, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/8289 E.  ,  2017/25104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1016, Karar No: 2014/3146, Tarih: 19.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1016 E.  ,  2014/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Giresun 1.Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :19.12.2013

No :2013/616-2013/455

Dava, Alman Rant Sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti ile 3201 sayılı Kanun uyarınca borçlanmasının 5510 sayılı Kanun’un 4/1-a maddesi kapsamında olduğunun tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 02.03.2005 – 28.02.2006 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanunun 4/1-a (506 sayılı Kanun) kapsamında bir kısım bildirimleri davalı Kurum tarafından iptal edilen davacının; 3201 sayılı Kanun uyarınca borçlanmasının da 5510 sayılı Kanun’un 4/1-a maddesi kapsamında kabul edilmesi gerektiğinin tespiti isteminin, Mahkemece reddedildiği ve usulüne uygun tebliğe rağmen davacı tarafından temyiz yoluna başvurulmadığı anlaşıldığından, temyiz edenin sıfatına göre hükmün söz konusu bölümü bozma kapsamı dışında tutulmuştur.

2- İnceleme konusu olayda, 05.12.1968 doğumlu davacı, Almanya’da ev kadını olarak geçen 06.12.1986 – 09.10.2009 tarihleri arası 6285 günlük süreyi 3201 sayılı Kanun uyarınca borçlanmıştır. Dava dosyası içerisinde yer alan ikamet belgelerine göre davacının borçlanmaya esas sürelerde Almanya’da ev kadını olarak ikamet ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan tercümeli ikamet belgesi gereği, 18 yaş ikmal tarihine göre 05.12.1986 günlü Alman sigortalılık başlangıcının Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak kabulü gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiş, Mahkemece,

Almanya’da ev kadını olarak geçen ikamet başlangıcı ve 18 yaş ikmaline göre 05.12.1986 tarihli ikamet başlangıcı, Alman Rant Sigortasına giriş alınmak suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davacı, anılan tercümeli ikamet belgesi gereği, 18 yaş ikmal tarihine göre 05.12.1986 günlü Alman sigortalılık başlangıcının Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak kabulü gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiş, Mahkemece,

Almanya’da ev kadını olarak geçen ikamet başlangıcı ve 18 yaş ikmaline göre 05.12.1986 tarihli ikamet başlangıcı, Alman Rant Sigortasına giriş alınmak suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Uzun vadeli sigorta kolları bakımından sigortalılık süresini düzenleyen 5510 sayılı Kanun’un 38’inci madde hükmü; malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında dikkate alınacak sigortalılık süresinin başlangıcını; sigortalının, 5417, 6900, 506, 1479, 2925, 2926 ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununa, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun Geçici 20’nci maddesi kapsamındaki sandıklara veya bu Kanuna tâbi olarak malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olarak ilk defa kapsama girdiği tarih olarak kabul edileceğini; kanunun uygulanmasında 18 yaşından önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tâbi olanların sigortalılık süresinin, 18 yaşının ikmal edildiği tarihte başlamış olacağını, bu tarihten önceki süreler için ödenen malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin, prim ödeme gün sayısı hesabına dâhil edileceğini öngörürken, Uluslararası sosyal güvenlik sözleşme hükümlerinin saklı bulunduğu ifade edilmiştir.

Öte yandan, Anayasamızın 90/son maddesi uyarınca, yöntemince yürürlüğe konulmuş Uluslararası sözleşmeler kanun hükmünde olduğu gibi, normlar hiyerarşisi yönünden uluslararası sözleşme kurallarına uygulamada yasal güç tanınmakta ve bu kuralların uygulanma önceliği de haiz bulunmaktadır.

10.04.1965 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01.11.1965 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin uzun vadeli sigorta kollarından olan “Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları(aylıkları)” başlıklı beşinci bölümde düzenlenen konuya ilişkin Ek Sözleşmenin 29’uncu maddesi “Türk Sosyal Sigorta Mercii için aşağıdaki hususlar geçerlidir:

…Bir kimsenin Türk sigortasına girişinden önce bir Alman Rant Sigortasına girmiş bulunması halinde, Alman Rant Sigortasına girişi, Türk Sigortasına giriş olarak kabul edilir...” hükmünü öngörmüştür.

Anılan Uluslararası sözleşme hükmü ile sözleşme hükmünün düzenlendiği bölüm birlikte değerlendirildiğinde; bir kimsenin Türk sigortasına girmeden önce, sözleşme hükmü kapsamında, malullük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından Alman Rant Sigortasına girmiş bulunması halinde, Rant Sigortasına giriş tarihinin, Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edilmesi gerekecektir.

Anılan Uluslararası sözleşme hükmü ile sözleşme hükmünün düzenlendiği bölüm birlikte değerlendirildiğinde; bir kimsenin Türk sigortasına girmeden önce, sözleşme hükmü kapsamında, malullük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından Alman Rant Sigortasına girmiş bulunması halinde, Rant Sigortasına giriş tarihinin, Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edilmesi gerekecektir.

Somut olayda, davaya konu yapılan ve Rant Sigortasına da giriş olarak öngörülen ve 18 yaşını ikmal tarihi nazara alınarak 06.12.1986 – 09.10.2009 tarihleri arası borçlanma döneminin “Ev kadınlığı süresi” olması karşısında; anılan ev kadınlığı süresinin, yukarıda bahsedilen Uluslararası sözleşme hükmü kapsamında, uzun vadeli sigorta kollarından olan malullük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından Alman Rant Sigortasına giriş niteliğinde bir sigortalılık süresi olup olmadığının usulünce araştırılması gerekir. Kuşkusuz, ev kadınlığı süresinin Rant Sigortasına giriş niteliğinde olmadığının ve davacının Rant Sigortası kapsamında başkaca sigortalı sürelerinin de bulunmadığının anlaşılması halinde sigorta başlangıcının, 3201 sayılı Kanun’un 5’inci madde hükmü çerçevesinde belirlenmesi gerekecektir.

Şu halde yapılması gereken iş; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, ev kadınlığı süresinin, uzun vadeli sigorta kollarından olan malullük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından Alman Rant Sigortası niteliğinde bir sigortalılık süresi olup olmadığı ve davacının Rant Sigortası kapsamında başkaca sigortalı sürelerinin bulunup bulunmadığı usulünce araştırılmalı ve böylece davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 19.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1881, Karar No: 2020/2675, Tarih: 14.09.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1881 E.  ,  2020/2675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c-h, 35, 53, 63, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen verilen 30.06.2015 gün ve 2015/233 Esas ve 2015/213 karar sayılı hükmü sanık ... savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 11.02.2016 gün ve 2015/6826 Esas, 2016/712 Karar sayı ile;

"B-) Sanığın, yakınan ...'a karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...'ın emniyetteki anlatımına göre, sanığın kendisinden de para istediği ancak parasının olmadığını söylerek vermediği, olayın devamında diğer mağdur ... ...'ün, telefonunu iade etmesini istediğinde sanığın, ...'den aldığı telefonu vermemek için mağdurlara yönelik bıçak kullandığı somut olayda; oluş ve dosya kapsamı itibariyle, müşteki ...'a yönelik yağmaya teşebbüs suçunun işlendiğini gösterir kanıtlar açıklanmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması" şeklinde bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2016 gün 2016/151- 2016/93 sayılı kararı ile;

“Sanık ... hakkında mahkememize nitelikli yağma ve nitelikli yağma suçuna teşebbüsten açılan kamu davasında mahkememizce 30/06/2015 tarih, 2015/233 esas, 2015/213 karar sayılı ilam ile sanığın mahkumiyetine müşteki ... ... ve müşteki ... Yazar yönünden mahkumiyetine karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 11/02/2016 tarih, 2015/6826 esas, 2016/712 karar sayılı ilamıyla sanığın ... ...'e karşı işlemiş olduğu yağma suçundan onama kararı verdiği, ...'a yönelik yağmaya teşebbüs suçunun işlendiğini gösterir kanıtlar açıklanmadan yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi sebebiyle bozma kararı verilmesi üzerine yapılan yargılamada mahkememizce verilen 30/06/2015 tarih, 2015/233 esas, 2015/213 karar sayılı ilamda belirtildiği şekilde sanığın müşteki ...'a karşı eylemi hakkında ayrıntılı bir şekilde gerekçe yazılmış olduğundan ve buna göre,