muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4857, Karar No: 2014/8253, Tarih: 13.10.2014

parsellerin orman olarak tescili anlaşılamamıştır. Mahkemece orman bilirkişi raporu hükme yeterli görülmüyorsa yeniden başka bilirkişilerden rapor alınması gerekir. O halde, ... ada ... ve ... sayılı parsellerin davalı olduklarından malik hanesi açık olduğu düşünülerek taşınmazların kimden kime kaldığı, taşınmazlara ne zamandan beri nasıl zilyet edildiği, muris tarafından satılıp hibe edilip edilmediği, zilyetliğin ekonomik amacına uygun olup olmadığı taraf tanıkları ve bilirkişilerden ayrıntılarıyla maddi olaylara dayalı sorulup saptanmalı, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi gereğince mahkemece lüzum görülen diğer delillerde toplanarak ... ada ... ve ... sayılı parsellerin gerçek hak sahipleri adına tesciline karar verilmelidir. Davacılar ... ve ... vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki hükmün bozulmasına" karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, dava konusu ... ada ..., ... ve ... ada ..., ... ve ... sayılı parseller ve ... ada ... parsel hakkında ... Kadastro Mahkemesince verilen 23/05/2008 tarih ve 1991/3-2008/6 E.K. sayılı karar, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 30/09/2010 tarih ve 2010/11849-11605 E.K. sayılı kararıyla onanmış ve kesinleşmiş olduğundan bu parseller hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına,

Dava konusu ... ada ... nolu parsel hakkındaki davanın reddine, parselin davalı ... mirasçıları adına olmak üzere 4 pay kabul edilerek; 1 payının ..., 1 payının ..., 1 payının ..., 1 payının ... adına tapuya tesciline,

Dava konusu ... ada ... nolu parsel hakkındaki davanın kabulüne, parselin ...’in mirasçıları adına ve payları oranında olmak üzere 240 pay kabul edilerek; 56 payının ..., 56 payının ..., 36 payının ..., 9 payının ..., 9 payının ... (...), 9 payının ..., 9 payının ..., 14 payının ..., 14 payının ..., 14 payının ..., 14 payının ... adına tapuya tesciline,

karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve ... vekili ile katılan davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1978 yılında yapılıp 17.05.1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

1) Davacılar ... ve ... vekilinin Kuşlar Köyü ... ada ... sayılı parsele yönelik temyiz itirazları bakımından;

Çekişmeli taşınmazın ortak miras bırakan Hüseyin tarafından davalı Hasan Sönmez'e satıldığı ve zilyetliğin devredildiği belirlenerek hüküm kurulmuş olduğu anlaşıldığından davacılar ... ve ...'nın bu parsel hakkındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Orman Yönetiminin dava konusu ... Köyü ... ada ... ve ... sayılı parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1) Davacılar ... ve ... vekilinin Kuşlar Köyü ... ada ... sayılı parsele yönelik temyiz itirazları bakımından;

Çekişmeli taşınmazın ortak miras bırakan Hüseyin tarafından davalı Hasan Sönmez'e satıldığı ve zilyetliğin devredildiği belirlenerek hüküm kurulmuş olduğu anlaşıldığından davacılar ... ve ...'nın bu parsel hakkındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Orman Yönetiminin dava konusu ... Köyü ... ada ... ve ... sayılı parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşen orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiğinden Orman Yönetiminin bu parsellere ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenler ile; davacılar ... ve ... ile katılan ... Yönetiminin dava konusu ... Köyü ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 13/10/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2194, Karar No: 2021/6023, Tarih: 25.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2194 E.  ,  2021/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, resmi nikahlı eşinin kendisini terk etmesi sonucu 8 yıldır tek başına yaşadığını, yaşı bir hayli ilerlemiş olduğundan bakıma muhtaç durumda olduğunu, davalı ...’in maddi durumunu öğrendiğini ve kendisiyle evleneceği ümidi vererek zaman zaman ekonomik taleplerde bulunduğunu, davalı ile arasında 35 yaş fark bulunduğunu, davalıya 20.000,00 TL değerinde altın aldığını, 10.000,00 TL nakit para verdiğini, ... ada ... parsel sayılı taşınmazdaki 10 numaralı bağımsız bölümü de davalıya devrettiğini, davalının kendisiyle evlenmediğini ve hile ile taşınmazın devrini sağladığını, bu hususta suç duyurusunda bulunduğunu ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini talep etmiştir. Davacı ...’ın yargılama sırasında ölmesi nedeniyle mirasçıları davaya katılmıştır.

Davalı, davacı ile beraber yaşadıklarını ancak daha sonra davacının ev eşyalarını kaçırarak evden ayrıldığını, davacı ...'ın dava konusu evde ikamete başlaması üzerine kendisine bir aylık kira bedeli olarak 400,00 TL gönderdiğini, sonraki kira bedelleri ödenmediği için davacıya ihtarname çektiğini, taşınmazın tarafların özgür iradesi ile devredildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, hile olgusunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalının istinaf başvurusu da ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma talepli olarak temyiz edilmiş olmakla; duruşma talebi değerden reddedilerek tetkik hakiminin raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle taraflarca gösterilen ortak tanıkların beyanıyla davaya konu uyuşmazlık aydınlanmış bulunmakla 6100 sayılı HMK’nın 241. maddesi gereğince diğer davalı tanıklarının dinlenmemesinde usule aykırı bir yön bulunmadığına göre davanın kabulüne karar verilmiş olması doğrudur. Davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle taraflarca gösterilen ortak tanıkların beyanıyla davaya konu uyuşmazlık aydınlanmış bulunmakla 6100 sayılı HMK’nın 241. maddesi gereğince diğer davalı tanıklarının dinlenmemesinde usule aykırı bir yön bulunmadığına göre davanın kabulüne karar verilmiş olması doğrudur. Davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

Bilindiği gibi TMK 28. maddenin de "Kişilik çocuğun sağ olarak tamamıyla doğduğu anda başlar ve ölümle sona erer" hükmü düzenlenmiştir. Anılan Yasa hükmü gereğince tapu kaydının yargılama sırasında ölen kişi adına tescili mümkün bulunmadığından Mahkemece tapu kaydının ... 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/788 Esas, 2016/676 Karar sayılı ve 01.11.2016 tarihli mirasçılık belgesindeki payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken ölü kişi adına tescile karar verilmiş ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “ölen davacı ...” ifadesinin çıkarılarak yerine “... 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/788 Esas, 2016/676 Karar sayılı ve 01.11.2016 tarihli mirasçılık belgesindeki payları oranında davacılar” ifadesinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, yatırılan peşin harcın temyiz edene iadesine, 25/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5513, Karar No: 2015/22113, Tarih: 05.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5513 E.  ,  2015/22113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/122827

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2012/1433 (E) ve 2014/132 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evraklarının, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14519, Karar No: 2021/1270, Tarih: 15.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/14519 E.  ,  2021/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, müdahalenin men'i talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebi yönünden davanın reddine, hapis hakkı bedeli yönünden talebin kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, davalıların 10 yıldan uzun bir zamandan beri kendilerinden daireyi boşaltmalarının istendiğinin belirtilerek işgale son vermedikleri belirterek davalıların dava konusu taşınmaza yaptıkları haksız el atmanın önlenmesini, ecrimisil olarak 30.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili, 08.06.2010 tarihli duruşmadaki beyanında taleplerini 5 yıllık 12.04.2005 tarihinden itibaren aylık 500,00 TL den 30.000,00 TL olarak istediğini belirterek açıklamıştır. Davacılar vekili talebini, 19.10.2010 ile 19.04.2012 tarihleri arası dönem olarak belirterek 13.934 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazın 15.01.1980 tarihli anlaşma senedi ile davalılardan ...'e kaba inşaatı yapılmış olarak 150.000 TL bedel ile satıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazın 15.01.1980 tarihli anlaşma senedi ile davalılardan ...'e kaba inşaatı yapılmış olarak 150.000 TL bedel ile satıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ...'ın aktif dava ehliyeti kalmadığından ... yönünden davanın reddine, davalıların 760 ada 2 nolu parsele ilişkin olarak davacıların hissesine vaki tecavüzün men’ine, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiş, bu karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 03.12.2013 tarihli 2013/1960 Esas, 2013/17119 Karar sayılı ilamı ile "Dosya içeriği ve toplanan deliller ile dava konusu 760 ada 2 parsel sayılı arsa vasıflı taşınmaza, davacı ... dışındaki davacıların dava dışı kişilerle birlikte kayden paydaş oldukları, taşınmazdaki binanın 5 nolu dairesini, davalıların, kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakları bulunmadığı halde kullandıkları belirlenmek suretiyle, Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteği yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalıların, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine. Ancak, davalıların, inşaat halindeyken davaya konu daireyi haricen satın aldıklarını, dairenin tüm eksikliklerini tamamlayarak daireye yerleştiklerini, 1980 yılından beri kullandıklarını, davacıların da bu duruma rıza gösterdiklerini belirterek harici satın almaya dayalı olarak, iyiniyetli olarak taşınmaza faydalı ve zaruri masraflar yaptıklarını belirterek, savunma yoluyla yaptıkları masrafların kendilerine ödenmesini istediklerine göre gerçekten davalılar, tarafından taşınmaza zorunlu ve faydalı masraflar yapılmışsa iyi veya kötüniyetli olup olmadıklarına göre 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 994. ve 995. maddelerine göre bir değerlendirme yapılması gerekeceği açıktır. Ne var ki, mahkemece, davalıların iyiniyetli olarak taşınmazı kullandıkları kabul edildiği halde, TMK'nin 994. maddesi gereğince bir değerlendirme yapılmamıştır. Hal böyle olunca, TMK'nin 994. maddesi gereğince bir değerlendirme yapılarak, davalılar taşınmaza zorunlu ve faydalı masraf yapmışlarsa bunlar belirlenerek, belirlenen değer üzerinden hapis hakkı tanınması.." gerektiği açıklanarak bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, Davanın kısmen kabulüne, TMK'nin 994.maddesi gereğince 21.934,08 TL üzerinden hapis hakkı tanınmak suretiyle davalıların dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 760 ada 2 parsel sayılı 314,17 m² sahalı arsa üzerine inşa edilmiş olan 5 katlı binanın 3. normal kat 5 nolu mesken niteliğindeki taşınmazda davacıların hisselerine vaki tecavüzlerinin men'ine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, Davanın kısmen kabulüne, TMK'nin 994.maddesi gereğince 21.934,08 TL üzerinden hapis hakkı tanınmak suretiyle davalıların dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 760 ada 2 parsel sayılı 314,17 m² sahalı arsa üzerine inşa edilmiş olan 5 katlı binanın 3. normal kat 5 nolu mesken niteliğindeki taşınmazda davacıların hisselerine vaki tecavüzlerinin men'ine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 09.05.2016 tarihli ve 2016/1705 Esas, 2016/5760 Karar sayılı bozma ilamında kısaca "...Hâl böyle olunca; davalılar tarafından dava konusu taşınmazı yargılama aşamasında boşaltılarak davacılara teslim edilmesi hususunun değerlendirilmesi ve ecrimisil isteği yönünden bir hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir. Kabule göre de; bozmadan önce reddedilen 30.000.00 ecrimisil isteği üzerinden karar tarihindeki Avukatlık Ücret Tarifesine göre davalılar lehine hükmedilmesi gerekirken vekâlet ücretinin eksik hesaplanması da doğru değildir..." gerekçesiyle kararı bozmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece, müdahalenin men'i talebi yönünden; dava konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebi yönünden davanın reddine, dava konusu taşınmaz yargılama safasında teslim edildiğinden hapis hakkı bedeli olan 21.934,08 TL bedelin davacılardan alınarak davalılara verilmesine karar verilmiştir. Daha sonra davalılar vekilinin talebi üzerine 04.07.2018 tarihli tashih şerhi ile "...Müdahalenin men'i yönünden; Davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davacılar vekili için hesap edilen 2.180 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine," şeklinde ibare eklenmek suretiyle kararın tashihine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından mahkeme kararı ve tashih şerhi, davacılar vekili tarafından ise mahkeme kararı temyiz edilmiştir.

Dava, mülkiyet hakkına dayalı olarak çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

1. Davacılar vekilinin tavzihe ilişkin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükümdeki maddi hataların tashihi (düzeltimi) ve tavzih üzerinde kısaca durmak gerekirse; hükümlerin tashihi (düzeltilmesi) 6100 sayılı HMK'nin 304. maddesinde, hükümlerin tavzihi ise aynı Kanunun 305. maddesinde düzenlenmiştir.

Hükümlerin tashihi, mahkemece res'en veya taraflarından birinin talebi üzerine hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların düzeltilebilmesine dair bir yoldur. Maddi hata düzeltimi ile hükmü veren mahkeme, sadece yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların düzeltilebilir.

Hükümlerin tavzihi ise, hükmün müphem olması veya birbirine aykırı (çelişik) fıkralar ihtiva etmesi halinde, hükmün gerçek anlamının meydana çıkarılması için başvurulan bir yoldur.

Hükümlerin tashihi, mahkemece res'en veya taraflarından birinin talebi üzerine hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların düzeltilebilmesine dair bir yoldur. Maddi hata düzeltimi ile hükmü veren mahkeme, sadece yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların düzeltilebilir.

Hükümlerin tavzihi ise, hükmün müphem olması veya birbirine aykırı (çelişik) fıkralar ihtiva etmesi halinde, hükmün gerçek anlamının meydana çıkarılması için başvurulan bir yoldur.

Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanması veya tereddüt veya aykırılığın giderilmesini kararı veren mahkemeden isteyebilirler.

Yukarıda belirtildiği gibi, açık olmayan veya çelişik fıkraları kapsayan hükümlerin açıklanması istenebilir. Yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça, verilen hükmün değiştirilmesi mümkün değildir. Hükümlerin tavzihi de bunun bir istisnası olarak kabul edilemez. Hâkim burada hükmün başka türlü anlaşılmasını önlemek için gerçeği ortaya koymakla ödevlidir.

Tavzih, kural olarak sadece hüküm fıkrası hakkında olur. Hükmün gerekçesinin açıklanması bakımından tavzih yoluna gidilemez. Ancak, hüküm fıkrası ile gerekçe arasında bir çelişki varsa, bu çelişkinin giderilmesi için tavzih yoluna başvurulabilir (YHGK’nin 14.6.1967 tarihli ve 1967/9–462 Esas 300 Karar sayılı ilamı).

Hâkim, tavzih yolu ile hükümde unutmuş olduğu talepler hakkında karar verip bunu kararına ekleyemeyeceği gibi, hüküm verirken unuttuğu vekâlet ücreti veya faiz hakkında tavzih yolu ile bir karar verip bunu hükmüne dâhil edemez. Aynı şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki de tavzih yolu ile giderilemez. Bütün bu anlatımlardan çıkan netice; tavzih yolu ile kesinleşmiş olan hüküm sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, cilt 5, Altıncı Baskı şehir 2001 cilt 5, s. 5270 vd.).

Somut olayda, mahkemece verilen kararda davanın müdahalenin men'i talebi yönünden; dava konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebi yönünden davanın reddine, dava konusu taşınmaz yargılama safasında teslim edildiğinden hapis hakkı bedeli olan 21.934,08-TL bedelin davacılardan alınarak davalılara verilmesi ile davacılar lehine 11.950,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiş iken, 04.07.2018 tarihli tashih şerhi ile 11.950,00 TL nisbi vekalet ücretinin men'i müdahale talebi yönünden harcın tamamlanmadığı gerekçesiyle 2.180,00 TL maktu vekalet ücreti olarak düzeltimine karar verildiği, bu şekilde yani maddi hata düzeltimi ile hüküm değiştirilmesi mümkün olmadığından davacılar vekilinin bu yöne ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken hüküm sonucunu değiştirecek şekilde tavzih yapılmayacağından, Yerel Mahkemenin 04.07.2018 tarihli tavzih kararının kaldırılmasına karar verildi.

2. a) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre asıl karara yönelen davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) Davalılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazına gelince;

Bilindiği üzere, elatmanın önlenmesi istekli davalarda dava değeri elatılan yerin değerinden ibaret olacağı, davacı tarafından dava dilekçesinde dava değeri olarak ecrimisil talebi açısından 30.000,00 TL gösterilerek bu değer üzerinden 445,50 TL peşin harç yatırıldığı, davacı tarafça dava dilekçesinde meni müdahale talebi için dava değeri gösterilmediği ve bu talep hakkında harç yatırılmadığının anlaşılması üzerine mahkemece verilen süre içerisinde bu talep için 08.07.2010 tarihinde 10.000,00 TL üzerinden 148,50 TL tamamlama harcı yatırıldığı, 29.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre taşınmazın değerinin 115.000 TL olarak tespit edildiği, yargılama boyunca el atmanın önlenmesi talebi yönünden dava konusu taşınmazın değeri için harç ikmali yapılmadığı, Mahkemece, müdahalenin men'i talebi yönünden dava konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, müdahalenin men'i talebine ilişkin olarak davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davacılar vekili için hesap edilen 11.950TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verildiği, karar tarihinden sonra davacılar tarafından 05.04.2018 tarihinde meni müdahale talebi için 1.990,00 TL tamamlama harcı yatırıldığı, yargılama aşamasında dava konusu taşınmazın değeri üzerinden harç ikmalinin yapılmaması sebebiyle davacılar lehine takdir edilmesi gereken vekalet ücretinin karar tarihi olan 2018 yılındaki maktu vekalet ücreti olan 2.180,00 TL olması gerekirken, davacılar lehine 11.950,00 TL vekalet ücreti takdir edilmesi doğru değil ise de; anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad. 438/7, HMK mad. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenle davacılar vekilinin tavzih kararına yönelik temyiz itirazlarını kabulü ile 04.07.2018 tarihli tavzih kararının kaldırılmasına, (2-b) numaralı bentte yazılı nedenle davalılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile kararın 6. paragrafında yer alan " ...11.950,00 TL vekalet ücretinin ... " ibaresinin metinden çıkarılarak yerine " ... 2.180,000 TL nisbi vekalet ücretinin ... " ibaresinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, (2-a) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, REDDİNE, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 15.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.