muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12990, Karar No: 2013/23537, Tarih: 19.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12990 E.  ,  2013/23537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dava değeri ....650,00-TL'yi aşmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş ise de bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyleki;

...- Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünlerinin üretim giderleri bozma hususu yapılmadığı halde üretim giderlerinin fazla hesaplanması suretiyle düşük bedel tespit eden bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

...- Taşınmaz üzerinde bulunan ve maktuen değer biçilen ağaç bedellerinden enkaz bedeli indirilmesi bozma nedeni yapıldığı, bu durumda ağaçlardan enkaz bedeli indirilmemesi gerekirken bozma dışına çıkılarak ağaçların kapladığı alana kapama erik bahçesi olarak değer biçen bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle az bedel tespiti,

Kabule göre de ;

...- Bozma öncesi belirlenen 7176,53-TL bedel davacı idare tarafından temyiz edilmemekle davalı lehine kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeksizin, bozma sonrası alınan ek rapor hükme esas alınarak eksik bedel tespiti,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/5070, Karar No: 2014/9374, Tarih: 30.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/5070 E.  ,  2014/9374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6352 sayılı Yasa ile TCK'ya eklenen 250/4. maddesinin lehe yasa karşılaştırılması sırasında gözetilmemesi sonuca etkili görülmemiştir.

CMK'nın 150/3. maddesinin amir hükmü ve 765 sayılı Yasanın 209/1. maddesine göre düzenlenen iddianame uyarınca alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren cebri irtikap suçundan yargılanmakta olan sanıkların esaslı işlemlerin yapıldığı oturumlarda müdafiileri tarafından temsil edilmesi gerektiği gözetilmeden; sanık ... müdafiisinin mazeretinin reddi yönünde ara kararı kurulması ve sanık ... müdafiinin hazır edilmesinin sağlanmaması, yokluklarında esas hakkında mütalaa alınarak hüküm kurulması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4769, Karar No: 2024/299, Tarih: 22.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4769 E.  ,  2024/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 17.07.2023

SAYISI : 2021/2233 E., 2023/1073 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/52 E., 2021/50 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 17.07.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 17.07.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen 3.400,00 USD'nin TCMB'nın dava tarihindeki efektif satış kuruna göre karşılığı 185.990,20 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 17.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı fazla alınan temyiz giderinin istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7910, Karar No: 2010/3642, Tarih: 17.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/7910 E.  ,  2010/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla ırza geçme, reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma, cinsi münasebette bulunma ve tehdit suçlarından sanıklar ...,...,...'in yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ...,...'in reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından, sanık ..'nın ise tehdit suçundan mahkümiyetlerine, sanıklar ...,...'nun üzerlerine atılı suçlardan beraetlerine dair, Karaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.01.2004 gün ve 2003/65 Esas, 2004/5 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ...,... müdafii ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Katılanın, sanık ... hakkında açılan kamu davasına yönelik bir katılma istemi bulunmadığından, vekilinin bu sanığa yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin katılanlar vekilinin diğer sanıklara yönelik temyiziyle ve sanıklar ...,... müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olayın oluşumu ve mahkemenin kabulüne göre, sanıklar ...,...'in eylemlerine uyan, diğer sanıklara da isnat olunan reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarının kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, karar tarihi olan 22.01.2004’den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/18013, Karar No: 2014/19975, Tarih: 01.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/18013 E.  ,  2014/19975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/300359

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler A.. Ç.., A.. S.., Ö.. G.., R.. K.. ve M.. Y.. haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2014 tarihli ve 2006/51689 soruşturma, 2014/327 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/02/2014 tarihli ve 2014/2460 soruşturma, 2014/196 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesince yetki uyuşmazlığı bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair 10/03/2014 tarihli ve 2014/189 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/08/2014 tarih ve 2014/15857/53769 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/09/2014 tarih ve 2014/300359 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161. maddesine, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle eklenen 7. fıkrada "Yetkisizlik karan ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir" hükmünün yer alması karşısında, söz konusu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığının, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyayı en yakın ağır ceza mahkemesine göndermesinin gerektiği, madde hükmünün sadece ilk yetkisizlik kararı veren Cumhuriyet başsavcılığına dosyanın gönderilmesi durumunda değil, üçüncü bir Cumhuriyet savcılığına yetkisizlik karan verilmesi durumunda da uygulanması gerektiği gözetilmeden yetkili savcılığın belirlenmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/03/2014 tarihli ve 2014/189 D. İş sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine 01/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22041, Karar No: 2024/1502, Tarih: 12.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22041 E.  ,  2024/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/97 E., 2016/277 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, mağdurun kendisine hakaretini algılayabildiği hallerde gıyapta değil huzurda hakaretin sözkonusu olacağına, gıyapta hakaret olarak değerlendirilse bile olay anından üç kişiden fazla sayıda kişinin bulunduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın halasının kızı olan sanığın katılana hitaben "... kızı o..." şekilde hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece ıhtılat unsuru oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11794, Karar No: 2014/13783, Tarih: 11.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/11794 E.  ,  2014/13783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2013/226-2014/49

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tarafından kira farkları için icra takibi başlatılmış ve davalı tarafından itiraz edilmesi üzerine itirazın kaldırılması ve tahliye ile inkar tazminatı tahsili istenmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takipte dayanılan karara esas alınan 01.08.2007 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 20.05.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 2012 yılı Temmuz ayından 2013 yılı Nisan ayına kadar toplam 7600 TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Davalı borçlu kira sözleşmesine karşı çıkmamış, kiralananı tahliye ettiğini ve kendisinden sonra üçüncü bir şahsa kiralandığını belirterek itiraz etmiştir. İİK 269. maddesi uyarınca, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini 62. madde hükümleri dâhilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak ret etmez ise akdi kabul etmiş sayılır hükmüne yer verilmiştir. Davacı 01.08.2007 tarihli kira sözleşmesine dayanmış olup, davalı itirazında kira sözleşmesine ve aylık kira miktarına itiraz etmediğinden sözleşme ve kira miktarı takip hukuku açısından kesinleşmiş sayılır. Davalı kira parasının ödendiğini veya kiralananın tahliye edildiğini yazılı delil ile kanıtlaması gerekir. Bu durum karşısında mahkemece yargılamayı gerektirir bir husus bulunmadığından işin esasının incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36304, Karar No: 2017/3485, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36304 E.  ,  2017/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/694, Karar No: 2024/8787, Tarih: 09.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/694 E.  ,  2024/8787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI :2022/1323 Esas, 2023/2402 Karar

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Bolvadin Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2020/511 E., 2022/230 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.06.2017 tarihinde devlet destekli ... projesi kapsamında hayvan barınağı yaptırmak üzere dava dışı inşaat mühendisi ... ile imzaladığı sözleşmeye teminat olarak dava konusu senedi sadece isim-soyisim yazıp imzalayarak adı geçene teslim ettiğini, davacının ...'e yapılan proje kapsamında borcunun kalmadığını, adı geçenin senedi davacıya vermemek için onu sürekli oyaladığını, davalı ...'ın müvekkilinin aleyhine olan kambiyo senedine müstenit takip başlattığını, söz konusu senedi ... ile ...'ın birlikte yasalara aykırı şekilde doldurduklarını, sonrasında ... tarafından icra takibi başlatıldığını, ... ve davalı ...'ın Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/115 Esas sayılı dosyası ile nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yargılandıklarını, icra dosyasında maaş haczi talebi doğrultusunda müvekkilinin maaşından İİK hükümlerince zorunlu olarak 17.04.2019 tarihinden itibaren kesinti yapıldığını, müvekkili ile davalı arasında hiçbir temel ilişki olmadığını ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile Bolvadin İcra Müdürlüğünün 2019/106 Esas sayılı icra takibinin ve takibe konu senedin iptaline, cebri icra zorunluluğu altında kesinti yapılarak davalıya ödenen paraların kesinti tarihlerinden işlenecek yasal faizi ile birlikte istirdadına, davalının %20'den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu senedin davacının müvekkilinden aldığı borç karşılığında verildiğini, davacının senedin teminat senedi olduğunu ispatlaması gerektiğini, davacının müvekkilinden borç para almasına rağmen borcunu ödemediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini ve davacının alacağın %20'si oranında kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/115 Esas sayılı dosyası ile davalı ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama neticesinde suça konu senedin katılan tarafından imzalanıp miktar kısmı boş bırakılacak şekilde sanık olan yargılanan ...'e teslim edildiği, Mehmet'in katılanın kendisine olan proje borcunu ödemiş olduğunu kabul etmesine karşılık, katılana teslim etmesi gereken senedi teslim etmediği, mezkur senedi sanık ... lehine doldurduğu ve Bolvadin İcra Müdürlüğünün 2019/106 Esas sayılı alacaklısının sanık ... olduğu dosya ile kambiyo senetlerine mahsus icra takibi başlatıldığının kabul edildiği, sanıkların iştirak iradesi içerisinde hareket ederek sanık ...'in katılana teslim edilmesi gereken senedi teslim etmemesi nedeniyle hukuka aykırı olarak elinde bulundurduğu senedi diğer sanık ... lehine doldurarak icra takibine koyması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde yer alan nitelikli dolandırıcılık ve aynı kanunun 209/2 maddesi delaletiyle 204/1 maddesinde gösterilen sahtecilik suçlarını oluşturduğu gerekçesiyle sanıkların cezalandırılmalarına karar verildiği, verilen kararın 23.02.2022 tarihinde istinaf denetiminden geçerek onandığı, karar içeriğinde bahsi geçen bono ile eldeki davaya konu bononun aynı olduğu, bu şekilde eldeki dava yönünden bedelsizlik ve menfi tespit iddialarının kanıtlandığı, davacının hakkındaki takip nedeniyle davalıya bir kısım ödemede bulunduğu, dava konusu senedin davacı tarafından imzalanıp miktar kısmı boş bırakılacak şekilde dava dışı ...'e teslim edildiği, dava dışı Mehmet'in davacının kendisine olan proje borcunu ödemiş olduğunu kabul etmesine karşılık, davacıya teslim etmesi gereken senedi teslim etmediği, senedi davalı ... lehine doldurduğu hususunun Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/115 Esas sayılı dosyası ile sabit olduğu, maddi olayın varlığı ya da yokluğu konusunda kesinleşmiş kabulüne rağmen aynı konunun hukuk mahkemesinde yeniden tartışılmasının olanaklı bulunmadığı, davalının bedelsiz kalan bonoyu ... ile el ve iş birliği içerisinde kendi lehine doldurup icra takibine koyarak kötü niyetli olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının Bolvadin İcra Müdürlüğünün 2019/106 Esas sayılı takibine konu 01.06.2017 keşide tarihli, 10.09.2018 vade tarihli, 744.500,00 TL bedelli senetten dolayı davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine, takibe konu senedin iptaline, Bolvadin İcra Müdürlüğünün 2019/106 Esas sayılı dosyası nezdinde davacının yapmış olduğu ödemeler toplamı 24.376,00 TL'nin kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, Bolvadin İcra Müdürlüğünün 2019/106 esas sayılı dosyasında bulunan 1.430,00 TL’nin davacıya iadesine, davalının asıl alacağın (744.500,00 TL) %20 si oranında (148

.376,00 TL'nin kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, Bolvadin İcra Müdürlüğünün 2019/106 esas sayılı dosyasında bulunan 1.430,00 TL’nin davacıya iadesine, davalının asıl alacağın (744.500,00 TL) %20 si oranında (148.900,00 TL) kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine, tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bono nedeni ile menfi tespit ve istirdat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.