muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19297, Karar No: 2014/30714, Tarih: 06.11.2014

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Bu alacakların yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yargılama sırasında dinlenen davacı şahitlerinin anlatımına ve devam çizelgesinde yer alan saatlere göre dava konusu alacak hesaplanmıştır. Karara dayanak yapılan bilirkişi raporunda yer alan hesaplamalar fazla mesai ücreti hususundaki Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir.

Dosya içeriğine göre davacının temizlik görevlisi olarak okul işyerinde çalıştığı sabittir. İşyerinin okulların tatil olduğu dönemlerde kapalı bulunduğu açık olduğuna göre, söz konusu alacağın okulun kapalı olduğu dönemler dışlanarak hesaplanması gerekirken yazılı şekilde tüm süreye göre hesaplanarak hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.

3-Yıllık izin ücretinin hesaplanması bir başka ihtilaf konusunu teşkil etmektedir. İşyerinin okul olması dikkate alınarak, davacının fiili çalışma süreleri aralıklı çalışma olarak nitelendirilmek suretiyle bir yıla tamamlanarak, söz konusu alacak hesaplanmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 06.11.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamına göre, davacının Milli Eğitim Bakanlığı bünyesindeki Çekmeköy Alemdar Çatalçeşme İlköğretim Okulunda temizlik görevlisi olarak, okulun açık olduğu Eylül- Haziran dönemi ile sınırlı olarak çalışmaktadır. Okulların kapalı olduğu yaz döneminde davacının çalışmadığı, maaş ödemesinin yapılmadığı anlaşılmakla, davacının davalı işveren işyerinde eğitim öğretim dönemine münhasıran mevsimlik işçi gibi çalıştığı kabul edilmelidir. Bu durumda davacının yıllık izin alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerektiğinden bozma kararının bu yöne ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 06.11.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/12977, Karar No: 2016/7407, Tarih: 28.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/12977 E.  ,  2016/7407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin kemik kırığı meydana gelecek şekilde, bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi gerektiği halde, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanunun 106. maddesi gereğince ihtarına karar verilmesi,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık ... hakkındaki hükmün 7. paragrafı çıkarılarak yerine, ''TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8558, Karar No: 2023/5170, Tarih: 04.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/8558 E.  ,  2023/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2023/8558

Karar No : 2023/5170

Tebliğname No : 2 - 2016/389629

Esas No : 2023/8558

Karar No : 2023/5170

Tebliğname No : 2 -2016/389629

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/77 E., 2016/420 K.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 2016/4844 iddianame numaralı ve 03.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın, temyiz dışı sanık E.M. ile birlikte şikâyetçinin ikametinin PVC pencere dış tarafındaki sinekliği yırtıp, doğal gaz menfezine zarar vererek ikametin içine gündüz vakti girmesinin akabinde, 3 kol saati, 1 adet altın zincir ile altın tuğrayı çaldığından bahisle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 151/1, 53/1. maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/420 Karar sayılı kararıyla sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 62, 53; 116/1, 119/1-c, 62, 53; 151/1, 62, 53. maddelerinden sırasıyla 2 yıl 6 ay, 10 ay, 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık "dosyasını temyiz ettiğini belirterek" temyiz iradesini ortaya koymuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

A) Dosya kapsamına göre sanığın, temyiz dışı sanık E.M. ile birlikte şikâyetçinin ikametinin PVC pencere dış tarafındaki sinekliği yırtıp, doğal gaz menfezine zarar vererek ikametin içine gündüz vakti girmesinin akabinde, toplam 4.000,00 TL değerindeki 3 kol saati, 1 adet altın zincir ile altın tuğrayı çaldığı, suça konu ikametin içindeki eşyalardan elde edilen parmak izlerinden sanık ve temyiz dışı sanık E.M'ye ulaşıldığı, bu şekilde atılı suçların işlendiğinin sabit olduğu, Yerel Mahkemece sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

B) Sanığın ve temyiz dışı sanık E.M'nin ikrara yönelik savunmaları, şikâyetçinin ifadeleri dosya içerisinde mevcuttur.

C) 30.11.2011 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, 07.05.2015 tarihli Ekspertiz Raporları (parmak izi raporları) dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

A) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme eylemlerinin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme eylemlerine uyan suçların vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B) 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olan (suç tarihindeki) 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesindeki suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırı 2 yıl olduğu hâlde “alt sınırdan ceza tayin edilmek suretiyle sanığın takdiren 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verildiği yazılarak hırsızlık suçundan kurulan hükümde çelişkiye düşülmesi hukuka aykırı kabul edilmiştir.

V. KARAR

1.Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/420 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen dikkate alınan hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

2.Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde;

Gerekçe başlığı altında (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/77 Esas, 2016/420 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18845, Karar No: 2015/4160, Tarih: 24.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/18845 E.  ,  2015/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2012/304-2013/402

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil ile ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 24.03.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat A.. T.. ile temyiz edilen vekili Avukat E.. M.. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi Derya Alaybeyoğlu tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ile ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan (babaları) A.. Ö..'un maliki olduğu 9274 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki 4 numaralı bağımsız bölümü ikinci eşinin kızı olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan satışın gerçek olmayıp murisin eşinin telkinleri ile öz çocukları olan kendilerinden mal kaçırdığını ve muvazaalı olarak temlikte bulunduğunu, muvazaalı işlemin tarafı olan davalının da iyiniyetli sayılamayacağını ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptali ve tescil ile ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, murisin emekli olduktan sonra Aliağa'ya yerleşmek için evini satılığa çıkardığını, 1994 yılının Ocak ayında emekli olduğunu, kendi oğlunun İzmir'de üniversitede okuması nedeniyle bedelini ödeyerek taşınmazı satın aldığını, 67.000.000 TL olan satış bedelinin de eşi tarafından murise elden ödendiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakan tarafından yapılan temlikin gerçek bir satış işlemi olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1934 doğumlu olan mirasbırakan A.. Ö..'un 30.04.2011 tarihinde öldüğü, geride ilk eşinden olma davacı çocukları ile dava dışı ikinci eşinin mirasçı olarak kaldıkları, çekişme konusu 9274 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki 4 numaralı bağımsız bölümün mülkiyetinin murise aitken 13.10.1993 tarihinde 67.000.000 TL bedelle ikinci eşinin kızı olan davalıya satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1934 doğumlu olan mirasbırakan A.. Ö..'un 30.04.2011 tarihinde öldüğü, geride ilk eşinden olma davacı çocukları ile dava dışı ikinci eşinin mirasçı olarak kaldıkları, çekişme konusu 9274 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki 4 numaralı bağımsız bölümün mülkiyetinin murise aitken 13.10.1993 tarihinde 67.000.000 TL bedelle ikinci eşinin kızı olan davalıya satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun 706. Türk Borçlar Kanunu'nun 237. (Borçlar Kanunu'nun 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; tanık anlatımlarından, murisin davacı çocukları ile ilişkisinin iyi olmadığı, davacıların annelerinin vefatından sonra teyzeleri tarafından büyütüldüğü, davalının taşınmazın resmi akitte gösterilen bedel karşılığında satın alındığını ve akitteki değerin taşınmazın gerçek değerinden fazla olduğunu savunmasına karşın akitteki satış bedeli ile taşınmazın temlik tarihindeki gerçek değeri arasında fahiş fark bulunduğu, yine murisin o tarihe kadar ikamet etmekte olduğu taşınmazı Aliağa'da yazlık ev alarak oraya yerleşmek niyetiyle sattığı ileri sürülmüş olmasına rağmen, murisin taşınmazın devrinden sonra Aliağa'ya yerleştiğine dair bir kanıtın bulunmadığı gibi ölünceye kadar çekişme konusu taşınmazda oturduğu, ayrıca devir tarihinde çalıştığı ve mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı hususları yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, temlikin muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7935, Karar No: 2011/11730, Tarih: 18.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7935 E.  ,  2011/11730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 120 ada 2 parsel sayılı 2483,58 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 3402 sayılı Yasanın 16/A maddesi gerekçe gösterilerek tarla niteliğiyle davalı köy tüzel kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Medeni Kanunun 715. maddesi uyarınca devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı köy tüzel kişiliği adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece taşınmazın tamamı orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildiren bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuşsa da, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; taşınmazın tamamı 1972 tarihli memleket haritasında yeşil alanda kaldığı halde, orman bilirkişisi ... tarafından, taşınmaz üzerinde iğne yapraklı ve yapraklı orman sembollerinin bulunmadığı, dava konusu taşınmaza en yakın yapraklı orman sembolünün doğu tarafta olduğu, bu sembolün araba yolunun üzerindeki şahıslar adına yazılmış olan parseldeki yapraklı ağacı belirttiği kanaatine varıldığı ifade edilmiştir. Ancak bilirkişi, memleket haritasında tamamen yeşil alanda kalan taşınmazın hava fotoğraflarında ki durumunu inceleme konusu yapmadığı gibi taşınmaz üzerinde bulunduğu ifade edilen fındık ağaçlarının sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, yine memleket haritasında fındık rumuzunun bulunup bulunmadığının değerlendirilmediği, dosya arasında bulunan çekişmeli taşınmaza ait fotoğrafta, yoğun bir bitki örtüsü ve ağaçlar ile kaplı olduğu görülen taşınmaz üzerinde bulunan bu ağaçların cinsi, sayısı ve yaşı, taşınmazın hangi bölümlerini hangi yoğunlukta kapladıkları ve kapalılık oranı, hakim ağaç türü incelenip tartışılmadığı ve bu yönüyle hükme esas alınan raporun soyut nitelikte ve hükme yeterli olmadığı gibi çekişmeli taşınmazın öncesinin niteliğini ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici değildir. Ayrıca taşınmaz üzerinde bulunduğu ifade edilen mezarlığın taşınmazın hangi bölümünde bulunduğu, mezarlığın kadim mezarlık olup olmadığı yine memleket haritasında mezarlık rumuzu olup olmadığı hususu da mahkemece incelenip tartışılmadığı ve ayrıca davalı köy tüzel kişiliğinin taşınmazı ne şekilde kullandığı da yöntemince araştırılmamıştır. Eksik araştırma ve bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi bilirkişi, bulunamadığı taktirde bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği (1/1000 ve 1/5000 ölçekli olarak ayrı ayrı) kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, yine taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü çevre parseller ile karşılaştırmak ve üzerindeki ağaçlar tek tek sayılmak suretiyle taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların cinsi, sayısı ve yaşı, taşınmazın hangi bölümlerini hangi yoğunlukta kapladıkları ve kapalılık oranı, hakim ağaç türü, varsa aşılı ağaçların kök yaşı ve aşı yaşı detaylı ve teknik ölçülerde saptanmalı, eğimi eğim ölçer klizimetre ve memleket haritasındaki münhaniler yardımıyla teknik olarak ölçülmeli, hava fotoğrafı steoroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin hava fotoğrafında ne şekilde görüldüğü belirlenmeli, dava konusu taşınmazın orman ya da 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesinde orman içi açıklık olup olmadığı belirlenmelidir.