muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2675, Karar No: 2021/3372, Tarih: 05.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2675 E.  ,  2021/3372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu kabul edilmekle, gerekçeli karar başlığında "2008 ve 2009" olarak eksik yazılan suç tarihlerinin, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan en aleyhe kabulle "31.12.2008 olduğu, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da mükellefin 2009 yılında matrahlı beyanname vermemesi ancak Ba-Bs bildirimlerine göre 2009 yılında Şubat ayında KDV hariç 74.300,00 TL tutarında mal ve hizmet satın aldığını beyan etmeleri karşısında; suç tarihinin en aleyhe kabulle 28.02.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 05.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12188, Karar No: 2024/8183, Tarih: 25.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/12188 E.  ,  2024/8183 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/643 D. İş, 2022/665 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI: 2022/İHK-31158

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI: K-2022/81434

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; sürücüsü ve plakası belli olmayan kamyonetin kasasının arkasındaki bir demir parçasının kaldırımda yaya olarak yürüyen davacının boğazına saplanması neticesinde meydana gelen kazada davacının yaralandığını ileri sürerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 107 nci maddesi gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.900,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 5.000,00 TL'nin başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının daimi maluliyetinin ve söz konusu kazanın meydana gelmesinde plakası tespit edilemeyen aracın varlığı ve kazaya kusuru ile sebep olduğunun somut delillerle ispatı gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; olayda sigorta sözleşmesine konu bir maddi vakanın (trafik kazasının) meydana geldiği ve davacının zararı ile faili meçhul olduğu belirtilen araç arasında illiyet bağı bulunduğu hususunun davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda, davacının bedensel zararına beyan ettiği olayın sebebiyet verdiğine dair resmi tutanak, kamera kaydı, görgü tanığı vs. herhangi bir delil bulunmadığı, davacının çelişkili beyanları ile meydana geldiği iddia edilen zarar ve iddia edilen vaka arasında nedensellik bağı kurulmasının mümkün görülmediği, öte yandan davacı tarafından sunulan fotoğraflar uyarınca mevcut sekeli de değerlendirildiğinde, skar dokusunun oldukça ufak olup belirgin olmadığı, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'te öngörülen objektif ölçüyü karşılamadığının anlaşıldığı belirtilerek davacının bedensel zararını ve neden olan olayı tam ve kesin delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; verilen kararın haksız ve hakkaniyete aykırı olduğunu, şahsın bulunamamasının ve başka somut delil olmamasının yükümlülüğünün davacı müvekkiline atfedilmemesi gerektiğini, ...'nın faili meçhul kazaların meydana getirdiği zararların karşılanması teminatını da kapsadığını, ayrıca Hakem Heyetince davacının mevcut sekeli yönünden değerlendirmenin evrak üzerinden yapılıp skar dokunun oldukça ufak ve belirgin olmadığı kanaatine varılmasının da hukuka aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın davacı yayaya çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13320, Karar No: 2012/424, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13320 E.  ,  2012/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza ev yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; taşınmazın çevresini de gösteren ayrıntılı ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2788, Karar No: 2024/2653, Tarih: 18.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2788 E.  ,  2024/2653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/764 E., 2023/2063 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/824 E., 2022/172 K.

Taraflar arasındaki çocuğun velâyet sahibi annesinin soyadını kullanmaya izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalı ile devam eden ilişki sırasında davacının hamile kalması sonucu evlilik işlemlerinin başladığını, düğünü davalının organize ettiğini, resmi şekle uygun nikah ritüeli ile tarafların düğünlerini yaptıklarını, her şeyin aslına uygun olarak yürütüldüğünü, düğün sonrasında davalı ve ailesinin son derece olumsuz fiziki ve psikolojik şiddetine maruz kaldığını, davalının annesinin telefonla arayarak davacıyı ve ailesini sürekli rahatsız ettiğini, davacının Savcılığa müracaat ederek bir çok kez davalı ve ailesine karşı uzaklaştırma kararları aldığını, davacının çocuğu nüfusa kaydettirmek için gittiğinde aslında hiç evlenmemiş olduğunu, organizasyonların sahte olduğunu doğumdan çok sonra öğrendiğini, davalının bu davranışlarına rağmen kızı İlya Ala'yı tanıdığını ve çocuğa kendi soyadını verdiğini, küçüğün menfaatleri doğrultusunda soyadının ''Keskin'' olarak değiştirilmesi gerektiğini iddia ederek, davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; tarafların ortak bir çocuklarının olduğunu, davacı evlilik öncesinde bebek beklediği için davalı babanın bütün ısrarlarına rağmen nikah yapılmasına müsaade etmediğini, davacının doğum sonrasında da kötü niyetli olarak çocuğu kendi nüfusuna kaydettirdiğini, davalının bu durumu öğrendiğinde derhal çocuğu kendi nüfusuna kaydettirdiğini, kişisel ilişki kurulması için dava açtığını, davalının çocuğuna karşı son derece ilgili olduğunu fakat davacı annenin çocuğu ısrarla babasına göstermediğini, buna ilişkin İstanbul Anadolu 21. Aile Mahkemesi'nde kişisel ilişki tesisine ilişkin dava açtıklarını, bu davada dinlenen tanıkların babanın çocuğuna karşı ilgili bir baba olduğunu doğrular beyanda bulunduklarını,davalının çocuğun maddî manevî, tüm yükümlülükleri yerine getirmek için elinden geleni yaptığını beyan ederek, açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından; davalı babanın çocukla ilgili ve kişisel ilişki kurma konusunda istekli olduğu, imkan tanındığı ölçüde çocukla kişisel ilişki kurduğu, bunun için çaba harcadığı, babanın çocuk ile kişisel bağının bulunduğu, annenin sırf velâyetin kendisinde olduğunu ileri sürerek çocuğa kendi soyadının verilmesini isteyemeyeceği gözetilerek davacının talebini dayandırdığı sebepler ve dosya kapsamı birlikte değerlendirdiğinde çocuğun annenin soyadını kullanmasının çocuğun üstün yararına olduğunun ispatlanamadığı, annenin soyadını kullanmasına izin verilmesinde çocuğun yüksek yararı bulunmadığı gerekçesi ile subut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının, karşı tarafın haksızca iddia ettiği üzere ortak çocuğu karşı tarafa göstermemesi ile ilgili olarak yargılandığı İstanbul Anadolu 18. İcra Ceza Mahkemesi'nden 2021/248 E. No'lu dosyadan beraat kararı aldığını, davalının çocukla düzenli olarak kişisel ilişki kurmamakta olduğunu, baba ilgisini ve şefkatini göstermediğnii, çocuğa karşı sert, uygunsuz davranışlar göstermekte olduğunu ve bu davranışları yer yer videoya çekip fotoğraflamakta olduğunu, Mahkemece çocuğun üstün yararının gözetilmediğini, anne ile çocuğun soyadlarının farklı olmasının resmi işlemlerde zorluk yaşanacağını, okul hayatında çocuğun psikolojisinin olumsuz etkileneceğini belirterek, açılan davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava tarihinde davacı annenin soyadının kızlık soyadı olan "Keskin" olmasına rağmen davacının İlk Derece Mahkemesi kararından sonra 23.03.2023 tarihinde evlilik yapması sonucu "Başaran" soyadını aldığı, bu bakımdan annenin, çocuğun soyadının kendi soyadıyla değiştirilmesinin koşulları oluşmadığından İlk Derece Mahkemesi kararının sonucu itibariyle doğru olduğu, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacı kadının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili, istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, ayrıca kadının evlenmesinden sonra aldığı "Başaran" soyadını, Anayasa Mahkemesi kararlarından sonra kızlık soyadı olan "Keskin" olarak değiştirdiğini beyan ederek, davanın reddi yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; annenin velâyeti altında bulunan ortak çocuğun, annenin bekarlık soyadını kullanmasına izin verilmesi için gerekli şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu maddesi, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 Esas, 2011/165 Karar sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21507, Karar No: 2009/1655, Tarih: 27.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/21507 E.  ,  2009/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca 277 sayılı Kanunun 1. maddesine göre 5237 sayılı belediye gelirleri kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan payları belediye vergi ve resim hükmünde olup bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde (fiilen) kullanılması gerekli olup kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, Mahkeme kararında bilirkişi raporuna göre hesap üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de; rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; haczedilen hesaba ilişkin banka tarafından gönderilen hesap ekstreleri incelendiğinde, belediye görevlilerince yatırılan paraların niteliği belli olmadığı gibi, başka kişilerce de niteliği belli olmayan paraların da yatırıldığı görülmektedir. Bu durumda belediye çalışanları ve diğer şahıslarca yatırılan paraların niteliğinin Belediyeden sorularak gerektiğinde defter ve kayıtları ve banka hesap ekstreleri üzerinde inceleme yaptırılarak bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21520, Karar No: 2009/1654, Tarih: 27.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/21520 E.  ,  2009/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca 277 sayılı Kanunun 1. maddesine göre, 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan payları, belediye vergi ve resim hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde (fiilen) kullanılması gerekli olup kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, Mahkeme kararında bilirkişi raporuna göre hesap üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de; rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; haczedilen hesaba ilişkin banka tarafından gönderilen hesap ekstreleri incelendiğinde, belediye görevlilerince yatırılan paraların niteliği belli olmadığı gibi başka kişilerce de niteliği belli olmayan paralarında yatırıldığı görülmektedir. Bu durumda belediye çalışanları ve diğer şahıslarca yatırılan paraların niteliğinin Belediyeden sorularak gerektiğinde defter ve kayıtları ve banka hesap ekstreleri üzerinde inceleme yaptırılarak bilirkişiden ek rapor alınıp sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/01/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12100, Karar No: 2012/127, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12100 E.  ,  2012/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında devletin hüküm ve tasarrufu altında olan taşınmaza açık lokanta ve iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; tecavüze konu taşınmazın pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı, binanın yapım tarihi ve köylünün ortak kullandığı yerlerden olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 154/2, 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1741, Karar No: 2014/638, Tarih: 14.05.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1741 E.  ,  2014/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2013/164 E-2013/244 K.

Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mersin 1.İcra Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 16.12.2010 gün ve 2010/685 E-2010/1033 K. sayılı kararın incelenmesi davalı-borçlu vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi’nin 24.10.2011 gün ve 2011/3906 E-2011/20864 K. Sayılı ilamı ile;

(...İİK.nun 68.maddesinde; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz ve belgeye müstenitse alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda borçlu ana para alacağını kabul etmekte ancak temerrüde düşürülmediği gerekçesi ile takip tarihinden önce işleyen faize ve alacağın bu kısmı için istenen icra vekalet ücretine itiraz etmektedir. Alacaklı, borçluyu takip tarihinden daha önce temerrüde düşürdüğünü İİK.nun 68.maddesinde yazılı nitelikte bir belge ile ispatlayamadığına göre, takip tarihinden öncesine ilişkin işlemiş faiz talep edemez. Bu nedenle mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı-borçlu vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, ilamsız icra takibinde itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

Davacı-alacaklı vekili, davalı idarece gümrük giriş beyannamesinde muhteviyatı eşyanın gümrük tarife istatistik pozisyon uygulamasından kaynaklanan anti damping vergisi ek tahakkukuna göre verilen para cezasına ilişkin karara itirazın reddine dair kararın iptali için idari dava açıldığını, vergi mahkemesince ilk olarak davanın reddine karar verilmesi üzerine cezanın yatırıldığını, ancak Danıştay 7.Daire’since verilen ilamla kanunsuz suç ve ceza olmaz prensibi uyarınca davanın kabul edilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine, Mersin Vergi Mahkemesi tarafından 16.12.2009 tarihinde 2009/1608 esaslı dava ile işlemin iptaline karar verildiğini, böylece haksız olarak tahsil edilmiş olan bedelin ödenmesi için icra takibi yapıldığını, davalı idarece sadece faize ve vekalet ücretine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın kaldırılmasını ve icra inkar tazminatı ödenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.