muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7036, Karar No: 2019/7066, Tarih: 08.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7036 E.  ,  2019/7066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller, gerekçeli kararda gösterilip, tartışılarak, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

1- Sanığın, 2009 takvim yılında hakkında sahte fatura düzenlediğine dair rapor hazırlanan, Kocasinan Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi ...’den temin ettiği sahte faturaları defterlerine işlemek suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık hakkında aynı mükellefiyeti nedeniyle vergi müfettiş yardımcısı ... tarafından hazırlanan, 16.08.2011 tarihli, VDENR-2011-XI-100/4 sayılı vergi inceleme raporuna dayanılarak, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2011 tarihli, 2011/23926 esas sayılı iddianamesi ile 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan davanın Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2018/1016 esas sırasında derdest olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin, yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceğinden; mükerrer yargılama yapılmaması, fiilin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının, suç konusu faturalar ile belgelendirilen maliyetin, satışların toplam maliyetine oranının ve sanığın kastının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyanın duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, dosyanın kesinleşmiş olması nedeniyle davaların birleştirilememesi halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli, 2014/847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümleri uygulanarak tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39939, Karar No: 2017/311, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39939 E.  ,  2017/311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11295, Karar No: 2016/4454, Tarih: 15.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11295 E.  ,  2016/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 171 ada 14 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 15.03.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu 171 ada 14 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü 222,26 m² olup tamamı kamulaştırılmış ve üzerinde verim çağında 14 yaşında 2 ceviz, 24 yaşında 3 ceviz, 7 yaşında 3 elma, 7 yaşında 2 erik ağacı olmak üzere toplam 10 ağacın bulunduğu anlaşıldığından; taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi kabul edilerek değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi olarak kabulü ile zemin ve meyve ağaçlarına ayrı ayrı değer verilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti,

2-Dosyada bulunan kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazı mal sahibine bırakıldığı belirtilmiştir. Ancak taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz. Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş, mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkazın değeri tespit edilerek kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece, mal sahibinin enkazı alıp almadığı, isteyip istemediği araştırılıp enkazın mal sahibi tarafından alındığının anlaşılması halinde enkaz değerinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşülmesi, aksi halde düşülmemesi gerekirken, yeterli araştırma yapılmadan davanın kabulüne karar verilmesi,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların tesbit edilen bedellerinden şartları varsa enkaz bedelinin düşülmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca ceviz ağaçlarının hesaplanan kereste değerlerinin de düşülmüş olması,

Doğru görülmemiştir.

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların tesbit edilen bedellerinden şartları varsa enkaz bedelinin düşülmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca ceviz ağaçlarının hesaplanan kereste değerlerinin de düşülmüş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine,

temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2211, Karar No: 2023/3939, Tarih: 12.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/2211 E.  ,  2023/3939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/141 E., 2022/73 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanıkların hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2013 tarihli ve 2011/68 Esas, 2013/23 Karar sayılı kararı ile 12 sanık hakkında (, ..., ..., ..., ..., ..., , ..., ..., hakkında taksirle öldürme ve görevi kötüye kullanma suçlarından açılan dava da; görevi kötüye kullanma suçundan tüm sanıkların BERAATİNE, taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ın MAHKUMİYETİNE, taksirle öldürme suçundan diğer 10 sanığın ise BERAATİNE KARAR VERİLMİŞTİR.

2.Sözkonusu kararın sanıklar ... ve ... müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28.04.2015 tarih, 2014/8893 Esas, 2015/6933 Karar sayılı kararı ile, mahkumiyet kararı verilen sanıklar ... ve .. hakkındaki hükümlerin DÜZELTİLEREK ONAMASINA, beraat kararı verilen sanıklar ,.., ... ve ...hakkındaki hükmün ONANMASINA, beraat kararı verilen sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 257/2 deki suçun oluştuğu ve mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekçesi ile BOZULMASINA, beraat kararı verilen sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile BOZULMASINA karar verilmiştir.

3.Mahkemece Bozma ilamına uyularak, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan kusurlarının bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK madde 223/2-c uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE, sanıklar ..., ... ve ...'ın görevi ihmal suçundan sanıkların üzerlerine atılı suçta kusurlarının bulunmadığı anlaşıldığından sanıkların 5271 sayılı CMK madde 223/2-c uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE, karar verilmiştir

3.Mahkemece Bozma ilamına uyularak, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan kusurlarının bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK madde 223/2-c uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE, sanıklar ..., ... ve ...'ın görevi ihmal suçundan sanıkların üzerlerine atılı suçta kusurlarının bulunmadığı anlaşıldığından sanıkların 5271 sayılı CMK madde 223/2-c uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE, karar verilmiştir

4. Sözkonusu beraat kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 19.03.2019 tarih, 2017/11898 Esas, 2019/3742 Karar sayılı kararı ile beraat kararı verilen sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 257/2 deki suçun oluştuğu, mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekçesi ile BOZULMASINA, beraat kararı verilen sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile BOZULMASINA karar verilmiştir.

5.Dairemizce ikinci kez verilen bozma kararı üzerine, Çaykara Asliye Ceza Mahkemesi 02.03.2022 tarihli, 2019/141 Esas ve 2022/73 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine ve 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereği HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASINA; sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 85 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca, takdiren günlüğü 20,00 TL dan paraya çevrilerek 18.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren 01.02.2023 tarihli ve 2022/161264 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların Temyiz Sebepleri;

Trabzon Arama Kurtarma Ekibine yardımcı olmak üzere görevlendirildiklerine, su altı veya su üstünde yaşanacak acil durumlara arşı tedbir alınmasının festival komitesinin sorumluluğunda olduğuna, festival program akışına ilişkin bilgilendirme yapılmadığına, ekip amirleri olan kurum müdürünün emir ve talimatları doğrultusunda hareket edildiğine, kazanın uygun olmayan hava şartlarına rağmen uçuş yapan ölenin kusurundan kaynaklandığına, su altı ve su üstü kurtarma çalışmalarında AFAD Başkanlığının görevli olduğuna, beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

"...Trabzon ili Çaykara ilçesine bağlı Uzungöl beldesinde 18-20 Haziran tarihleri arasında yapılan 2.Uluslararası Havacılık Şenliği programında, Trabzon Valiliğinin Gümüşhane Valiliğine yazdığı 10.06.2010 tarih, 979 sayılı yazısı ile “....Uzungöl Beldesinde yapılacak olan Havacılık Festivalinde arama ve kurtarma gerektirecek herhangi bir olay olması halinde, ekibimize yardımcı olmak üzere İliniz Afet ve Acil Durum Müdürlüğünden 1 adet motoru ile birlikte şişme bot ve 4 arama ve kurtarma teknisyenin görevlendirilmesi....” talep edilmesi üzerine, Gümüşhane İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü 16.06.2010 tarih, 312 sayılı görevlendirme yazısı ile festivalde görev almak üzere İl Afet ve Acil Durum Müdürü Mesut Bayrak nezaretinde, sivil savunma arama ve kurtarma teknisyenleri olan, sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın görevlendirilmesine karar verdiği; 14.06.2010 tarih, 2009 sayılı Trabzon İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğünün görevlendirme yazısı ile de İl Afet ve Acil Durum Müdür vekili sanık ...'nın nezaretinde ise sivil savunma arama ve kurtarma teknisyeni olan diğer sanıklar ..., ... ve ...’ın görevlendirildikleri;

Sivil Savunma Arama ve Kurtarma Birlikleri ve Ekiplerinin Kuruluşu, Görevleri, Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Yönetmeliğin “Birlik ve Ekiplerin Görevleri” başlıklı 7. maddesinin k) bendinde Sivil savunma arama ve kurtarma birlikleri ile il arama ve kurtarma ekipleri yukarıda sayılan bendlerdeki görevler dışında; “Bakanlık ve Valilikçe verilecek diğer görevleri yapmak” şeklindeki amir hükmüne yer verildiği, Valiliğin görevlendirme yazısında “arama ve kurtarma gerektirecek herhangi bir olay olması halinde” ifadesinin yer aldığı, profesyonel yamaç paraşütçüsü ...’ın yamaç paraşütü yaptığı sırada olumsuz hava akımına kapıldığı, paraşütün burgu olması üzerine, yedek paraşütü açması sonucu göle hafifçe iniş yaptığı, ardından da çırpınmaya başladığı, geçen 14 dakika boyunca çevreden hiç bir yardım gelmemesi sebebiyle boğularak öldüğü olayda;

Gümüşhane İl Afet ve Acil Durum müdürü sanık ... emrindeki arama ve kurtarma teknisyenleri sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın bir botla birlikte görevlendirildikleri, bu görevlerini atlayışlar sırasında göl üzerinde bekleyerek yapmaları gerektiği, sanıkların ölümle sonuçlanan olayın vukuu sırasında görevleri başında olmadıklarının anlaşılması karşısında; ihmali eylemleri ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın eylemlerine uyan TCK'nın 85/1. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerekmiş olup suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, sanıkların kusur durumu nazara alınarak takdiren ve teşdiden ayrı ayrı 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yargılama aşamasındaki saygılı tutum ve davranışları, cezanın sanıklar üzerindeki olası etkileri takdiri indirim sebebi kabul edilmekle sanıklar hakkında verilen cezanın her bir sanık için takdiren 1/6 oranında indirilerek sanıkların ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında şartlar oluşmadığından 5271 sayılı CMK madde 231/5 de düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, sanıklar hakkında şartlar oluşmadığından 5237 sayılı TCK madde 51. düzenlenen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında tayin olunan 2 yıl 6 ay süreli hapis cezasının sanıkların sosyal ve ekonomik durumları ve ailevi yükümlülükleri nazara alınarak TCK 50/1-a maddesi gereğince ayrı ayrı para cezasına çevrilmesine, aynı yasanın 52/2 maddesi gereğince sanıkların ekonomik durumu göz önüne alınarak günlüğü takdiren 20.00 TL’den paraya çevrilerek 900 gün hapis karşılığı olmak üzere her bir sanığın ayrı ayrı 18.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir...." şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin oluşa ilişkin kabulünde isabetsizlik bulunmamış, sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 18.200 TL yerine hesap hatası yapılarak 18.000 TL olarak eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Gümüşhane İl Afet ve Acil Durum müdürü sanık ... emrindeki arama ve kurtarma teknisyenleri sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın bir botla birlikte görevlendirildikleri, bu görevlerini atlayışlar sırasında göl üzerinde bekleyerek yapmaları gerektiği, sanıkların ölümle sonuçlanan olayın vukuu sırasında görevleri başında olmadıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların ihmali eylemleri ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşıldığından Yargıtay bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonrası sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın cezalandırılmalarına ilişkin kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle: Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2022 tarih, 2019/141 Esas, 2022/73 karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4965, Karar No: 2025/1653, Tarih: 10.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4965 E.  ,  2025/1653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/396 Değişik iş

ŞİKÂYETÇİ : İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter kayıt ve belgeleri gizleme

SUÇ TARİHLERİ : 2022 takvim yılı, 29.01.2023

İNCELEME KONUSU

KARAR : İddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 27.02.2024 tarihli ve 2023/212668 Soruşturma, 2024/16754 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2024 tarihli ve 2024/192 İddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2024 tarihli ve 2024/396 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 22.03.2024’te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 2024/18274 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve KYB-2024/95057 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve KYB-2024/95057 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklinde,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmı ile de ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklinde belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre şüpheli hakkında, sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, soruşturma dosyası kapsamında İstanbul Vergi Kaçakçılığı Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen vergi tekniği raporunun vergi suçu raporu ile mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheli hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu,

Mahkemesince her ne kadar suça konu faturalardan kimlik bilgilerinin tespitinin yapılarak şirket yetkilileri belirlendikten sonra bilgi sahibi olarak dinlenilmesi gerektiği, şüpheliden sahte fatura aldığı iddia edilen şahıslar ile ilgili dava açılıp açılmadığının araştırılması gerektiğinden bahisle iddianame iade edilmiş ise de, iade sebeplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade nedenleri arasında da bulunmadığı ve anılan eksikliklerin yargılama aşamasında giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe