muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7190, Karar No: 2011/9508, Tarih: 28.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7190 E.  ,  2011/9508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya ait 100 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar  çizgisine göre kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu iptali ve terkin ile varsa muhdesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"... 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda kıyı kenar çizgisinin saptanması, tarafların haklılık durumlarına göre tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulmaları" gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine dair karar kesinleşmiş olduğundan, bu hususta hüküm kurulmasına yer  olmadığına karar  verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini ile muhtesatın yıkımı isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; önceden yerel mahkemece kurulan hükmün temyizi üzerine 14.03.2009 tarihinde yürülüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddinin doğru olduğu, ancak  uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak taşınmazın 28.11.1997 gün, 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenecek kıyı-kenar çizgisine  göre  kıyıda  kalıp kalmadığının saptanması ve tarafların haklılık durumları dikkate alınarak yargılama giderleri ile avukatlık ücretine hükmedilmesi gereğine değinilerek bozulmuştur.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve usuli kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, Anayasa Mahkemesinin iptal ve yürürlüğünün durdurulması, kararından sonra doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak taşınmazın 28.11.1997 gün, 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenecek kıyı-kenar çizgisine  göre  kıyıda  kalıp kalmadığının saptanması, sonucuna göre işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması  doğru değildir.

Hal böyle olunca; uzman bilirkişiler aracılığıyla mahallinde keşif yapılarak taşınmazın 28.11.1997 gün, 5/3 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda belirlenecek kıyı-kenar çizgisine  göre  kıyıda  kalıp kalmadığının saptanması, sonucuna göre işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması  doğru değildir.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3466, Karar No: 2023/2741, Tarih: 17.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/3466 E.  ,  2023/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 11.02.2005

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu ile arasında tedavisiyle yükümlü bulunduğu kimselere ilaç temini hususunda yapılan sözleşmenin Kurum Teftiş Kurulu Başkanlığınca düzenlenen 26.10.2004 tarihli ve 4 sayılı rapora istinaden Genel Müdürlük makamından alınan 18.11.2004 tarihli onay doğrultusunda davalı Kurum tarafından 14 yıl süreyle feshine karar verildiğini, Kurumun kendi bünyesinde yapmış olduğu inceleme neticesinde verilmiş olan fesih kararının haksız olduğunu belirterek davanın kabulü ile sözleşmenin 14 yıl süre ile feshine ilişkin kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, Kurum müfettişleri tarafından düzenlenen 26.10.2004 tarihli ve 4 sayılı soruşturma raporunda davacı eczacının fatura ettiği reçetelerin bir bölümünün, sigortalıların ve hak sahiplerinin bilgi ve idareleri dışında reçete düzenlendiği ve teslim edilmeyen ilaçların küpürlerinin fatura edildiğinin tespit edildiğini, bu durum nedeni ile davacı ile yapılan sözleşmenin ilgili hükümleri nedeni ile toplam 14 yıl süre ile sözleşmenin fesh edildiğini, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/27 E. sayılı dava dosyasında davacı ... hakkında beraat kararı verildiği, bu kararın kesinleştiği, gerek dinlenen tanıklar, gerekse Ağır Ceza Mahkemesince soruşturma aşamasında ve mahkeme aşamasında dinlenen tanıklar ve toplanan deliller hep birlikte değerlendirildiğinde; davalı Kurum müfettişlerinin soruşturma raporlarında davalıya isnat ettikleri suçun davacı tarafından işlendiğini gösteren her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı, davacının dava açmakta hakkı ve hukuki yararı bulunduğu, davanın kanıtlandığı gerekçesiyle, davalı Kurum tarafından sözleşmenin 14 yıl süre ile feshedilmesi kararının fiil ile ilgili somut veriler bulunmadığından ve davasını kanıtladığı anlaşıldığından davanın kabulü ile taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin davalı yanca İl Müdürlüğünün 30.11.2004 günlü oluru ile 14 yıl süre feshine dair işlemin neticeleriyle birlikte iptaline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı, hükme esas alınan Ağır Ceza Mahkemesi dosyasının hala derdest olduğunu, bilirkişiden kapsamlı rapor alınması gerektiğini, mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından davacıya uygulanan 14 yıl süre ile sözleşmenin feshine ilişkin Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74 üncü maddesi şu şekildedir;

“Hakim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hakimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hakimini bağlamaz.”

3. Değerlendirme

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74 üncü maddesi hükmüne göre Ceza Mahkemesince verilen beraat kararı; kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliliği, illiyet gibi esasları hukuk hakimini bağlamayacaktır. Ancak hemen belirtilmelidir ki gerek öğretide gerekse Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarında, ceza hakiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle “fiilin hukuka aykırılığı” konusu ile hukuk hâkiminin tamamen bağlı olacağı kabul edilmektedir. Diğer bir anlatımla, maddi olayları ve yasak eylemlerin varlığını saptayan Ceza Mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliğini taşıyacaktır. Bu doğrultuda maddi vakıanın tespitine ilişkin Ceza Mahkemesi kararı hukuk hakimini bağlayıcı olup Ceza Mahkemesince bir maddi vakıanın varlığı ya da yokluğu konusundaki kesinleşmiş kabule rağmen, aynı konunun hukuk mahkemesinde yeniden tartışılması olanaklı değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2017/11-92 E., 2018/1362 K. sayılı kararı)

2. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/27 E. sayılı dosyasının incelenmesinde ise, davacının dava konusu feshe sebep fiillerin işlendiğine dair herhangi bir maddi vakıa tespit edilememiştir.

3. Bu nedenle, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, Ceza Mahkemesindeki yargılama esnasında dinlenen tanık beyanları ile işbu davada dilekçe sunan hasta ve doktor beyanlarına, davacının resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından beraat edip hükmün kesinleşmesine göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmektedir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanununa uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2090, Karar No: 2017/6916, Tarih: 02.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/2090 E.  ,  2017/6916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 23. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 19/04/2016 tarih, 2016/7875-11515 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu aleyhine limit ipoteğine dayalı olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan ilamlı takipte borçlunun takibe diğer itirazları ile birlikte derdestlik itirazı ile icra mahkemesine başvurduğu,mahkemece istemin reddine ilişkin verilen kararın temyiz incelemesinde, Dairemizin 19.04.2016 tarih ve 2016/7875-11515 sayılı ilâmı ile; aynı ipoteğe dayalı olarak... .İcra Müdürlüğünün 2013/1992 E. sayılı takip dosyası ile 25.04.2013 tarihinde başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takibin ... 23.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2015/147 E. sayılı dosyası ile süresinde satış talep edilmediğinin alacaklı tarafından kabul edildiği gerekçesi ile 26.02.2015 tarihinde iptaline karar verildiği, bu takibin iptaline karar verilmeden önce 20.02.2015 tarihinde şikayete konu ilamlı (örnek 6) takibin başlatıldığı, her iki takip dosyasının mükerrer olduğu gerekçesi ile takibin iptali gerektiği belirtilerek kararın bozulduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, alacaklı tarafından, aynı rehin belgesine dayalı olarak başlatılan ... İcra Müdürlüğünün 2013/1992 E. sayılı takip dosyasında 150/c şerhinin 09.05.2013 tarihinde konulduğu, satış avansının ise 02.06.2014 tarihinde bir yıllık süreden sonra yatırıldığı, takibin 09.05.2014 tarihi itibariyle kendiliğinden düştüğü anlaşılmıştır. Her ne kadar ... 23. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2015/147 E. sayılı dosyası ile 26.02.2015 tarihinde takibin iptali hüküm altına alınmış ise de mükerrerlik iddiasının değerlendirilmesinde takibin fiilen düştüğü tarih olan 09.05.2014 tarihi esas alınmalıdır. Süresinde satış talep edilmemesi nedeniyle takibin kendiğinden düştüğü 09.05.2014 tarihinden sonra 20.02.2015 tarihinde şikayete konu takibin başlatılmasında isabetsizlik olmayıp mükerrer takipten söz edilemez.

İİK'nun 149. maddesi; ipotek akit tablosunun kayıtsız ve şartsız para borcu ikrarını ihtiva etmesi ve alacağın muaccel olması halinde borçluya icra emri gönderileceğini öngörmektedir.

Yine İİK'nun 150/ı maddesinde; "Borçlu cari hesap veya kısa orta, uzun vadeli kredi şeklinde işleyen nakdi veya gayrinakdi bir krediyi kullandıran tarafın ibraz ettiği ipotek akit tablosu kayıtsız ve şartsız bir para borcu ikrarını ihtiva etmese dahi,..." krediyi kullandıran tarafın başvurusu üzerine ve anılan maddede yazılı koşulların oluşması halinde "...icra müdürü 149. madde uyarınca işlem yapar..." hükmüne yer verilmiştir.

Yine İİK'nun 150/ı maddesinde; "Borçlu cari hesap veya kısa orta, uzun vadeli kredi şeklinde işleyen nakdi veya gayrinakdi bir krediyi kullandıran tarafın ibraz ettiği ipotek akit tablosu kayıtsız ve şartsız bir para borcu ikrarını ihtiva etmese dahi,..." krediyi kullandıran tarafın başvurusu üzerine ve anılan maddede yazılı koşulların oluşması halinde "...icra müdürü 149. madde uyarınca işlem yapar..." hükmüne yer verilmiştir.

Takip dayanağı ipotek, limit (üst sınır) ipoteği niteliğinde olup, alacaklı ve borçlular arasında cari hesap veya kısa, orta ve uzun vadeli kredi şeklinde işleyen nakdi veya gayrinakdi bir kredi ilişkisi bulunmadığı gibi, alacaklının da kredi veren kuruluş(banka) niteliğini haiz olmadığı açıktır. Dolayısıyla, taraflar arasında İİK'nun 150/ı maddesinde açıklanan koşullarda cari hesap ve kredi ilişkisi söz konusu olmadığından icra emri gönderilmesine olanak tanıyan anılan maddenin olayda uygulanma yeri bulunmamaktadır. Diğer taraftan, takip konusu ipoteğin, İİK'nun 149. maddesinde düzenlenen kesin borç ipoteği mahiyetinde olmadığı da kuşkusuzdur. Öyleyse, temlik alan alacaklı Final Varlık Yönetim A.Ş tarafından sözü edilen maddelere dayanılarak ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibi yapılması mümkün olmayıp, yapılan takip usulsüzdür. Bu husus İİK'nun 16/2. maddesine göre süresiz şikayete tâbi olup, mahkemece re'sen gözetilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece, yukarıda değinilen yasal düzenleme ve açıklamalar gözetilerek borçlu hakkındaki icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde olmadığından, Dairemizce kararın belirtilen nedenle bozulması gerekirken, yazılı gerekçe ile bozulmasının maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmakla, karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.04.2016 tarih ve 2016/7875 E.-2016/11515 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/953, Karar No: 2022/5248, Tarih: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/953 E.  ,  2022/5248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A) 2010 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte müstahsil makbuzu düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

B) 2009 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

En son aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle, suç tarihinin en aleyhe kabulle "31.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte belge düzenleme” suçunun kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1459, Karar No: 2008/3828, Tarih: 26.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/1459 E.  ,  2008/3828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/05/2006

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;Davacı Hazine, çekişme konusu 820 parsel sayılı taşınmazın önünde bulunan 30 m2 lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, terkin ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının belirlendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl ve birleştirilerek görülen dava  tapu iptali ve sicil kaydının terkini ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar  verilmiştir.

Dosyada mevcut kayıt ve belgelerden asıl davanın davalılarının dava tarihinden önce ölmüş oldukları ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı anlaşıldığına göre sonucu itibariyle doğru olan asıl davanın reddine karar  verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Birleştirilen davaya gelince; davacı Hazinenin davalıların miras bırakanları adına tapuda kayıtlı bulunan 820 parsel sayılı taşınmaza bitişik 30 m2 lik bölümün kıyıda kaldığını, davalıların bu bölümü kullandıklarını ileri sürerek, bu bölümün kamu malı niteliğinde olduğunun tesbiti ile kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının saptanması ve bu bölüm üzerindeki muhdesatın sökülüp kaldırılması  bu şekilde davalıların elatmasının önlenmesi isteğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yapılan uygulama sonucu, çekişmeye konu edilen yerin davalılara ait tapu (çap) kaydı kapsamı dışında kaldığı belirlenmek suretiyle terkin isteğinin reddine karar  verilmiş olması da doğrudur.

Davacı Hazine'nin bu yöne ve asıl  davaya ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, mahkemece, yerinde yapılan uygulamaya dayalı olarak düzenlenen 24.1.2005 tarihli ek bilirkişi raporunda, 820 parsel sayılı taşınmaz ile kıyı kenar çizgisi arasında kalan ve 820 parselin önünde bulunan çekişmeye konu 30 m2 lik alanın zeminde karo taşları ile döşemesinin yapıldığı, bu yerin kaldırım ve yol olarak kullanılmakta olduğunun açıklandığı halde, karo taşlarını davalıların döşeyip, döşemedikleri, bu alanı davalıların kullanıp, kullanmadıkları yönünde bir araştırma ve soruşturmanın yapılmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, çekişme konusu alanda bulunan kaldırım taşlarının davalılarca döşenip döşenmediğinin, bu yeri davalıların kullanıp, kullanmadıklarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması, bu yönde taraflarca bildirilecek tüm delillerin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, sonucuna göre elatmanın önlenmesi ve yıkım isteği konusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru edğiltir.

Hal böyle olunca, çekişme konusu alanda bulunan kaldırım taşlarının davalılarca döşenip döşenmediğinin, bu yeri davalıların kullanıp, kullanmadıklarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması, bu yönde taraflarca bildirilecek tüm delillerin toplanması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, sonucuna göre elatmanın önlenmesi ve yıkım isteği konusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru edğiltir.

Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2314, Karar No: 2012/17503, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/2314 E.  ,  2012/17503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVACILAR : ... vs. Vek. Av. ... ......

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/10/2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının tüm,davacıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava,Davacılar murisi ... ...’ın 10.04.2007 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu ölümü nedeni ile hak sahibi davacıların maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiş ise de varılan bu sonuç aşağıdaki nedenler ile yerinde değildir.

a) Davacılar murisinin davalı işyerinde makine ikmal atölyesinde bakım tamir işinde çalıştığı sırada oluşan patlamada öldüğü olayda kazalının %30, davalı işverenliğin % 70 oranında kusurları olduğu, davacılar murisinin işyerinde ... ile belirlenen ücret ile çalıştığı uyuşmazlık konusu değildir. Ne var ki dosya içersine alınan ve rapor tarihine kadar belli olan ... hüküm ve ücret artışları belirli iken bilirkişinin son ... ve ücret artışlarının belli olmadığı gerekçesi ile izafi olarak murisin ücreti ile ... artışlarını belirleyerek bulduğu ücret üzerinden hesaplama yapması ve mahkemenin de bu rapora göre tazminat belirlemesi hatalı olmuştur.

Bu yönden yapılacak iş; kazalı işçinin ücret ve artışlarının ... hükümlerine göre belirlemek hüküm tarihine en yakın tarihteki ücret artışları da nazara alınarak tazminatı yöntemince belirlemektir.