muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5672, Karar No: 2012/23468, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/5672 E.  ,  2012/23468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(...) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/04/2002-06/04/2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, görevsizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalı yanındaki 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; 4857 sayılı ... Kanunu'nun 4/1-e maddesi gereğince ev hizmetlerinde çalışanlar hakkında 506 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanmayacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı ile dosyanın Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi ve davacının Kurum'a bildirilen çalışmasının bulunmadığı, davacının eşi ve hasta olan kayınvalidesi ile birlikte davalıya ait villanın en alt katında yaşadığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; davacının davalı yanındaki çalışmalarının 506 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği hususunda toplanmaktadır.

Somut olayda; davacı tanıkları, davacı ve ailesinin davalıya ait villanın alt katında yaz kış kaldıklarını, 2002 yılı Nisan ayından 2010 yılı Nisan ayına kadar villanın temizlik, bahçe bakımı, havuz temizliği gibi işlerini yaptığını, davacı ve ailesinin davalının kiracısı olmadığını beyan etmişler, buna karşılık davalı tanıkları; davacı ve ailesinin davalıya ait villanın alt katında oturduğunu doğrulamalarına rağmen, davacı ve ailesinin havuzun, bahçenin ve hayvanların bakımı karşılığı villanın alt katında oturduklarını beyan etmişlerdir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 3/I-D ve 5510 sayılı Yasa'nın 6/c maddelerinde; ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç olmak üzere ev hizmetlerinde çalışanların Yasa kapsamında sigortalı sayılmayacakları düzenlenmiş olmakla; davacının davalı yanında sürekli ve ücret karşılığında çalıştığını iddia etmesi karşısında, mahkemece işin esasına girilip sonuca gidilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilerek dosyanın Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekili ile davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14867, Karar No: 2014/32552, Tarih: 04.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14867 E.  ,  2014/32552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 23. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/536-2014/39

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı müvekkilin davalı şirkette 23/09/2009 tarihinden itibaren ortopedi ve travmatoloji teknisyeni olarak işe başladığını , geçerli bir sebep bulunmaksızın iş akdine son verildiğini , 4857 Sayılı Yasanın 19/1 maddesi gereğince fesih sebebinin açık ve kesin olmaması halinde fesih işleminin geçersiz olup, fesih işleminde geçerli ve haklı bir sebep gösterilmediği, davada işe iade şartlarının mevcut olduğunu bu nedenlerle feshin geçersizliğini tesbiti ile davacının işe iadesine, işverenin işçiyi işe başlatmaması halinde 8 aylık brüt ücreti tutarında tazminatın, boşta geçen sürelere ilişkin 4 aylık ücretin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı vekilinin dava dilekçesinde belirtiği hususların kabulünün mümkün olmayıp haksız ve hukuka aykırı olarak açılan davanın reddi gerektiğini , davacının iş akdinin müvekkil şirket tarafından haklı nedenle feshedildiğini , işçinin raporlu olduğu sürede başka bir işyerinde çalışması veya mesai dışında işverenin iznini almadan kendi nam ve hesabına iş yapması doğruluk ve bağlılığa uymayan bir davranış olduğunu , davacı tarafın iddia ve beyanları gerçeğe aykırı olmakla birlikte tutarsız olduğunu kendi içerisinde dahi çeliştiğini, ve bu nedenlerle davacının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının hastaya ücret karşılığında evde tedavi uyguladığı ve şikayet üzerine davalının haberdar olması sonucu ilgililerin hizmet akdinin feshinin güvenin sarsılması nedeniyle geçerlik koşullarını taşıdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre davacının, davalı işyerinde ameliyat edilip nekahat dönemini geçirmekte olan bir hastanın dikişlerinin alınması ve pansuman tedavisini, ameliyatı yapan hekimin istemi üzerine ve mesai saatleri dışında yerine getirmesi şeklinde gelişen olayda, doğruluk ve bağlılığa aykırı bir davranışın varlığından söz edilemez. Davalı feshinin haklı veya geçerli olması söz konusu değildir. Bu nedenle davanın reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi ve fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 451.35 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 04/11/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17235, Karar No: 2024/2076, Tarih: 05.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17235 E.  ,  2024/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1749 E., 2020/989 K.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295 inci maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın yüzüne karşı verilen hükme yönelik 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ...'ya tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanık ...'nın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19858, Karar No: 2023/9672, Tarih: 21.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/19858 E.  ,  2023/9672 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2018/962 E. 2018/1836 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 05.10.2018 tarihli ve 2018/962 Esas, 2018/1836 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçunun yanında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından da hükümler kurulduğu ve sanığın 15.10.2018 tarihli temyiz dilekçesi ile hakkında kurulan bütün hükümleri temyiz ettiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince 31.10.2018 tarihli ve 2018/962 Esas, 2018/1836 Karar sayılı ek kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin reddine, mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin ise itiraz niteliğinde görülerek üst dairece değerlendirilmesine karar verildiği, sanığın 09.11.2018 havale tarihli dilekçesi ile hakkında verilen ek kararı temyiz ettiği ancak Tebliğnamede bu konuda görüş belirtilmediği anlaşıldığından, bu suçlar yönünden ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4268, Karar No: 2022/4998, Tarih: 24.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4268 E.  ,  2022/4998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2014 tarihli ve 2014/704 Esas sayılı iddianamesiyle “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan dava açılmasına karşın, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporunun “2008 takvim yıllında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30607, Karar No: 2015/33101, Tarih: 07.07.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/30607 E.  ,  2015/33101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/100575

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/211 (E) ve 2013/90 (K)

SUÇ : Terk

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın boşanma sonucunda velayeti kendisine bırakılmış ağır düzeyde mental retarde olan 2003 doğumlu mağduru ortak arkadaşları E.. K..'ye boşandığı eşi M.. Ç..'ye teslim etmesi için bırakması ve bir daha geri almaması şeklinde gerçekleşen eyleminde suçun yasal unsuru olan, “kendi haline terk” unsuru gerçekleşmediği için terk suçunun oluşmayacağı, ancak sanığın mağdura karşı bakım, eğitim ve destek olma yükümlülüğünü ihlal etmesi nedeniyle eyleminin TCK'nın 233. maddesinde düzenlenen aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlal suçunu oluşturacağı gözetilmeden beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan G.. Ç.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14677, Karar No: 2011/20205, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/14677 E.  ,  2011/20205 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Havacılık A.Ş vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.5.2010 tarih ve 114-172 sayılı hükmün Dairenin 12.5.2011 tarih ve 13107-7786 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı şirket nezdinde 01.06.1999-01.04.2005 tarihleri arasında ‘baş pilot’ olarak çalıştığını, yasal haklarının ödenmemesi nedeniyle ... 18.Noterliği'nin 18.03.2005 tarihli ihtarnamesi ile ... akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek fazla hakları saklı olmak üzere 1.000,00.TL maaş alacağı, 2.000,00.TL tazminat, 1.000,00 TL yıllık izin ücreti alacağı ile cep telefonu bedeli 395,00.TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ... akdini haksız şekilde feshettiğini, çalışma dönemine ilişkin ödenmeyen hak ve alacağı bulunmadığını, ... akdinin feshinin geçerli olduğu 01.04.2005 tarihinden önce 24.03.2005 tarihinde ... Havayollarında çalışmaya başladığını, şirkette çalışması devem ederken diğer şirketteki çalışması nedeniyle ABD'nde kurslara katıldığını, istifanamesinde önel verdiği halde bu önele uymadığını, feshin 4857 S.K. 26 md. belirtilen süre içinde yapılmadığını, ... akdinin haklı feshinde dahi ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, yıllık izin kullanılmadığı iddiasının hayatın olağan akışına ve yasal düzenlemelere aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, fazla hakları saklı olmak üzere 2.000,00 TL tazminat, 1.000,00 TL ücret alacağı, 395,30 TL cep telefonu alacağı olmak üzere toplam 3.395,30 TL’nin davalıdan tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiş; davalı tarafça temyiz edilen hüküm, Dairemizce onanmış, davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Davacı, eldeki davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak istekte bulunmuş, Mahkemece, atıfta bulunulan bilirkişi rapor ve ek raporu ile, davacının tazminat ve ücret alacaklarının talebinin de üzerinde olduğu belirtilmek suretiyle taleple bağlı kalınarak davacının bir kısım ücret ve tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, atıfta bulunulan 25.2.2008 tarihli bilirkişi raporu ve 30.10.2009 tarihli ek rapor ile davacının talep edebileceği tazminat miktarı dosyaya ibraz edilen belgelere göre hesap edilmiş ancak miktarı hususundaki nihai belirleme mahkemenin takdirine bırakılmıştır.

2011/14677-20205

2011/14677-20205

Dava, kısmi dava niteliğindedir. Alacaklı, alacağının tümü için dava açmak zorunda olmayıp, şimdilik belli bir bölümünü dava konusu yapabilir. Ancak alacaklının böyle bir kısmi dava açması halinde de, alacağın tümü için açılan davalarda olduğu gibi talep edilebilecek alacak miktarının tam ve kesin olarak belirlenmesi zorunludur. Öte yandan, HUMK.nun 388/son ve 389. maddeleri gereğince de, davadaki taleplerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, açık ve tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi de gereklidir.

Somut olayda mahkemece bilirkişi raporuna atıf yapılmış olup tüm alacak miktarları kalem kalem, açık, tam ve kesin olarak belirlenmediği gibi, verilen hüküm de, HUMK’nun 388. ve 389. maddelerinde belirtildiği gibi, açık ve tereddüte yer vermeyecek nitelikte de değildir. O halde mahkemece kısmi dava niteliğinde de olsa, talep konusu olan her alacak kalemi, tam ve tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenip, bundan sonra taleple bağlı kalınmak suretiyle alacağın dava konusu yapılan bölümü ile ilgili hüküm kurulması gerekirken, açıklanan hususlar gözardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekirken, Dairemizce sehven onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olmakla, davalının açıklanan hususlara ilişkin karar düzeltme taleplerinin kabulüne, Dairemize ait 12.5.2011 tarihli, 2010/13107 esas ve 2011/7786 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı birinci bent gereğince davalının karar düzeltme isteminin kabulüne, dairemizin 12.5.2011 gün, 2010/13107 esas ve 2011/7786 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme hükmünün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 38.20 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35765, Karar No: 2018/8647, Tarih: 28.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/35765 E.  ,  2018/8647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nun 157/1, 52/2-4 , 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün suç tarihinde katılan ...'nın Dağlıca mesire alanından ikametinin olduğu Dağlıca Köyü'ne yürüyerek gittiği esnada kullandığı motosiklet ile durarak katılana "gideceğin yere kadar bırakayım" dediği, katılanın da kabul ederek motosiklete bindiği, katılanın ikametine geldiklerinde sanığın katılana cebinden çıkardığı 200 TL parayı göstererek katılandan parayı bozmasını istediği, katılanın da cebinde bulunan 50 TL ve eve girip babasından aldığı 100 TL toplamda 150 TL parayı göstererek o kadar para olmadığını söylediği, sanığın müştekiye "sen 150 TL'yi bana ver, 50 TL yerine de bahçeden meyve topla bana ver" diyerek 150 TL parayı aldığı, katılanın meyve toplamak için yanından ayrılması ile sanığın kaçtığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri uzlaşmanın sağlanmadığına dair rapor beyanları ve dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13663, Karar No: 2025/1072, Tarih: 04.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/13663 E.  ,  2025/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 19.11.2019

İlk Derece Mahkemesince verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Belediye işçisi olarak çalışmakta iken 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun gereğince davalı İdareye düz işçi olarak geçişinin yapıldığını, 01.03.2011-28.02.2013 tarihleri arasında yürürlükte olan 14. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nde işçinin yevmiyesinin tespiti hususunda devirle gelinen işyerindeki kıdemin ve devirle gelinen işyerinde aynı statüde çalışan personelin dikkate alınacağının düzenlendiğini, davalı İdare tarafından müvekkilinin yevmiyesi belirlenirken anılan toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre uygulama yapılmadığını, doğrudan davacının geldiği kurumdaki kıdemi esas alınarak yevmiyesinin eksik belirlendiğini, davacının bulunduğu kadroya en yakın emsal işçi esas alınarak yevmiyesinin belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek yevmiye farkından kaynaklanan fark ücret, ilave tediye, ikramiye ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının ücretinin 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'na uygun olarak belirlendiğini, 1991-2013 tarihleri arasında engelli-eski hükümlü dışında sanat sınıfı personelinin işe alınmadığını, kaldı ki engelli-eski hükümlü personelin özlük haklarının toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenerek diğer işçilerden bir farklılık arz etmediğini, davanın hukuki dayanağı olan 14. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'ne göre emsal mukayesesinde davacıya davalı İdare tarafından verilen görev ve işe giriş tarihinde ise kamu işverenindeki kıdeminin esas alınacağının düzenlendiğini, davacının tüm hak edişlerinin eksiksiz olarak ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI