muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11252, Karar No: 2015/12975, Tarih: 17.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/11252 E.  ,  2015/12975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... taşınmazın bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2012 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değeri 103 TL, emsal alınan ... taşınmazın değeri ise 137 TL'dir. Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmaz yaklaşık 2 kat değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapor doğrultusunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21428, Karar No: 2015/17243, Tarih: 04.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21428 E.  ,  2015/17243 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ALANYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/07/2014

NUMARASI : 2013/110-2014/376

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı dağıtım şirketinin 2011 yılı 4. döneminden itibaren tüketim bedeline ek %15 oranında kayıp kaçak bedeli adı altında haksız tahsilat yaptığını belirterek, toplam 2.887,63TL'nin her bir fatura tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, görevli yargı merciinin idari yargı olduğunu, kayıp kaçak bedelinin EPDK Kurul Kararı gereği tüketicilerden tahsil edildiğini, dağıtım şirketinin tahsilde insiyatifinin bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; kaçak kullanımın önlenmesinin davalı kurumun görevi olduğunu, kaçak kullanmayan aboneye bu yükün yüklenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.887,63TL'nin her bir faturanın tahsil tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer.(TBK. 117 .maddesi)

Somut olayda; davaya konu alacağın ödenmesi için davacı tarafından davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğünü gösteren bir belge sunulmamıştır. Anılan nedenlerle mahkemece alacak miktarına ödeme tarihlerinden itibaren reeskont faiz işletilmesi isabetli bulunmamıştır.

Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK. 438/7 c2, 6100 sayılı Yasanın 370/2 ek 3/1 maddesi anlamında "Hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından hükmün birinci fıkrasında yer alan; " ... toplam 2.887,63-TL'nin her bir faturanın tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine "... toplam 2.887,63-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, " yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38341, Karar No: 2017/16644, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38341 E.  ,  2017/16644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18245, Karar No: 2016/8762, Tarih: 02.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18245 E.  ,  2016/8762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2015

NUMARASI : 2014/226-2015/311

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 10.04.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorulduktan,

2-Dava konusu taşınmazın şehir hali hazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari niteklikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

3-Dava konusu taşınmazın farklı cephelerden 16x9 ebadında fotoğrafları çektirilip dosyaya konulduktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23755, Karar No: 2013/770, Tarih: 22.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23755 E.  ,  2013/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) ....yazısı dikkate alındığında mücavir alan içinde ve belediye hizmetlerinden yararlanan taşınmaz arsa vasfındadır.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, arazi niteliğinde kabulü ile gelir metodu esas alınarak bedel tespiti,

-2-

2)Kamulaştırılan taşınmaz .... alanında kaldığından 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkini yerine, ... adına tescil edilmesi,

3) .... 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K. uyarınca ... Hakkındaki Kanunda yapılan değişiklikle; genel bütçeli idareler arasında çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alındığından, 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf olmadığı halde, bağışık kabul edilerek harç tahsiline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının .... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2018/7010, Karar No: 2019/2895, Tarih: 06.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7010 E.  ,  2019/2895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin süre tutum dilekçesi ile suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükümleri temyiz ettiğini ve ayrıca gerekçeli kararın tarafına tebliğini talep ettiği, ancak gerekçeli kararın müdafiiye tebliğ edildiğine ilişkin belgenin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; gerekçeli karar müdafiiye tebliğ edilmiş ise belgenin dosya içine eklenmesinden, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli karar tebliğ edildikten sonra ayrıntılı temyiz dilekçesi vermesi halinde gerekirse ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 06.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8742, Karar No: 2022/19108, Tarih: 16.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8742 E.  ,  2022/19108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın kalemde bizzat kendisine tebliğ edildiği, UYAP kayıtlarının incelenmesinde sanığın tebliğ tarihinde Afyonkarahisar Açık Ceza İnfaz Kurumunda göründüğü, sanık adına kararı temyiz eden vasisi Mine Kaynar’a ilişkin vesayet kararında, sanığın hükümlülük halinin son bulacağı şartla tahliye tarihi olan 09/03/2018 tarihine kadar sanığın kısıtlanmasına karar verildiği anlaşılmakla; karar tarihi itibarıyla vasi tayinine ilişkin bir karar bulunup bulunmadığı, var ise bu evrakların mahkemesinden veya cezaevi idaresinden araştırılarak asıl veya onaylı suretleri denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 16/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23939, Karar No: 2021/18299, Tarih: 27.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/23939 E.  ,  2021/18299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ... Kurumu vekilinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5500, Karar No: 2019/5396, Tarih: 19.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5500 E.  ,  2019/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-213 sayılı Kanun'un 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın 17/06/2011 tarihinde sanığın iş yerinde çalışanına tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; hesapların dairede incelenmesine imkan veren Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi dairesinden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılması gerektiğine ilişkin bir tespiti varsa buna ilişkin belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi

2-Kabule göre de;

a) Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 17.06.2011 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitiminin mali tatile denk gelmesi nedeniyle 5604 sayılı Kanun'un 1/6. maddesi uyarınca mali tatilin bitiminden itibaren 5 günlük sürenin sonu olan 25.07.2011 tarihinin, yüklenen suçun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26.09.2011 olarak yanlış gösterilmesi,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7143, Karar No: 2023/167, Tarih: 18.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/7143 E.  ,  2023/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/275 E., 2022/16 K.

KARAR : Görevsizlik

Taraflar arasındaki Orman Kadastrosuna İtiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; görev yönünden dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü 267 parsel sayılı 20.600 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı ... Yönetimi dava dilekçesiyle;... İlçesi ... Köyü 267 parsel sayılı taşınmazın kesinleşen orman kadastrosu içinde kaldığını ve orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, taşınmazın tapu kaydının iptali ve orman niteliğinde Hazine adına tesciline ve müdahalenin men'ine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçelerinde; taşınmazın orman niteliği taşımadığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.02.2014 tarih ve 2011/380 Esas, 2014/7 Karar sayılı ilk kararı ile,davanın kabulüne ve taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline, davalıların taşınmaza vaki müdahalelerinin men'ine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen ilk kararına karşı davalılar ... ve diğerleri vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 14.04.2015 tarih ve 2014/9057 Esas, 2015/3063 Karar sayılı ilamıyla, "eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesinin 10.07.2017 tarih ve 2015/621 Esas, 2017/228 Karar sayılı ikinci kararı ile, davanın kabulüne ve taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline, davalıların taşınmaza vaki müdahalelerinin men'ine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı Kararı

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesinin 10.07.2017 tarih ve 2015/621 Esas, 2017/228 Karar sayılı ikinci kararı ile, davanın kabulüne ve taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline, davalıların taşınmaza vaki müdahalelerinin men'ine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı Kararı

İlk derece mahkemesinin bu kararı, davalıların temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi neticesinde 27.01.2021 tarih ve 2020/3787 Esas, 2021/330 Karar sayılı ilamla, "orman kadastrosuna itiraz davası yönünden kadastro mahkemesi görevli olduğundan dava tefrik edilerek bu yönden görevsizlik kararı verilmesi, orman kadastrosuna itiraz davasının sonucunun bekletici mesele yapılıp kesinleşmesinden sonra sonucuna göre tapu iptali ve tescil istemi yönünden esas hakkında karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın aynı zamanda orman kadastrosuna itiraz davasına dönüştüğü, tapu iptali ve tescil talebi yönünden davanın tefriki ile mahkemenin ayrı bir esasına kaydedildiği, eldeki davaya orman kadastrosuna itiraz davası olarak devam edildiği, orman kadastro komisyonu işlemlerine karşı açılan davalara bakma görevinin kadastro mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... İdaresi vekili temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki kesinleşen orman kadastrosunun göz ardı edildiğini, görevsizlik kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun), 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun),

3. Değerlendirme

Dava, orman kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun), 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun),

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4 üncü bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.