muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23016, Karar No: 2013/13827, Tarih: 18.06.2013

./...

-2-

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüzyüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir. ......

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşamadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön

../...

-3-

../...

-3-

incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Bu nedenle mahkeme, ön inceleme için bir gün tespit ederek taraflara tebliğ edecektir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; davacı tarafından davalı Kurum aleyhine geç ödenen yaşlılık aylıklarına ilişkin aylıkların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizin tahsiline dair eldeki davada, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2023/6834, Karar No: 2023/5586, Tarih: 13.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6834 E.  ,  2023/5586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir ... fazlası olarak belirlendiğini iddia ederek fark ücret, ikramiye, ilave tediye, ... ... ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ve gece çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından verilen karar uyarınca ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin ilgili maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir ... fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesinin 07.04.2022 tarihli kararı ile; taraflar arasında imzalanmış belirsiz süreli ... sözleşmesinde davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oranı olarak açıkça belirlendiği, ... taraflı olarak ücretin düşürülemeyeceği belirtilerek incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 23.....2022 tarihli ilâmı ile; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamaların, arabulucu tarafından düzenlenen son tutanak tarihi dikkate alınmaksızın yapıldığı, son tutanak tarihini aşan kısımlar yönünden davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, Bakanlık uygulamasının yerinde olduğunu, ücreti düşürülmeyen davacının dava dilekçesinde talep ettiği alacaklara hak kazanamayacağını, ücretin kanuna uygun olarak ödendiğini savunarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, arabuluculuk son tutanağının düzenlendiği tarihten sonraki döneme ilişkin fark alacaklar yönünden nasıl bir karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 696 sayılı KHK’nın 127 nci maddesi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23 üncü madde.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3641, Karar No: 2013/10353, Tarih: 23.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3641 E.  ,  2013/10353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dosyada bulunan birinci bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın zemin değerinin metrekare birim fiyatının değerlendirme tarihi itibariyle 3.175,00-TL olduğu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde kamulaştırma nedeniyle % 5 değer azalışı olacağı, taşınmazın üzerinde bulunan binanın yüzölçümünün 139,79 m² olduğu, sınıfının 3/A ve yıpranma payının % 25 olduğu; ikinci bilirkişi kurulu raporu ve ek raporunda ise, taşınmazın metrekare birim fiyatının değerlendirme tarihi itibariyle 3.350,00-TL olduğu, kamulaştırmadan arta kalan bölümünde % 3 değer kaybının olacağı, taşınmaz üzerinde bulunan binanın yüzölçümünün 208,19 m² olduğu ve kısmi kamulaştırmaya tabi olduğu, binanın kalan bölümünün kullanılır hale getirilmesi için maktuen onarım masrafının hesaplandığı, sınıfının 3/B ve yıpranma payının ise % 20 olarak tesbit edilmesi karşısında raporlar hüküm kurmaya elverişli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, taşınmazın zemini yönünden yeniden metrekare değerinin tesbit edilmesi, taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve kamulaştırılan bölümü gözönünde bulundurularak taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünde değer artışı ve azalışının olmayacağının gözetilmesi, taşınmazın üzerinde bulunan binanın yüzölçümünün sınıfının ve yıpranma payının belirlenmesi ve binanın tamamının mı yoksa kısmen mi kamulaştırılması gerektiği hususunda inceleme yapılması gerekirken, eksik inceleme ile çelişkili raporlara göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8230, Karar No: 2013/7430, Tarih: 16.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8230 E.  ,  2013/7430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....2011 tarih ve 2010/623-2011/1182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan aldığı ... adet teminat mektubunun süresi bitmesine rağmen, davalı banka tarafından 2010 yılı başına kadar müvekkilinin hesabından teminat mektubu komisyon bedellerinin alınmaya devam edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 1.000,00 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle de 1.000,00 TL'nin faiziyle tahsili ile birlikte bankanın kesmeye devam ettiği komisyonların kesilmemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, teminat mektupları metninde süre bitimine kadar tazmin talebinde bulunulmaması halinde bankanın sorumluluğunun sona ereceğine ilişkin herhangi bir ifade yer almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı banka tarafından teminat mektuplarının sürelerinin bitim tarihinden sonra davacı hesabından ...,580,46 TL komisyon tutarı tahsil edilmiş ise de, taraflar arasında yapılan genel kredi sözleşmelerinin 11. maddesinde süreli/vadeli teminat mektubu garanti ve kontr garantilerde sürenin geçmesine rağmen bunların iade edilmemesi halinde dahi davacının sözleşmede yazılı tahahhüdünün ve sorumluluğunun hiç bir surette değişmeyerek aynen geçerli olacağı kabul edildiği, davacı tarafından teminat mektupları bankaya iade edilmediğine göre banka tarafından komisyon alınmasının taraflar arasında yapılan sözleşmeye uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38349, Karar No: 2017/9353, Tarih: 20.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/38349 E.  ,  2017/9353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa gerekçeli kararın 17/11/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın 02/12/2014 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği, mahkemece hükümlerin kesin nitelikte oldukları gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve sanık tarafından ek kararın süresinde temyiz edildiği görülmekle, sanığın asıl karara ilişkin temyiz dilekçesinde eski hale getirme talebi olmadığı gibi temyiz süresinin geçmesine ilişkin bir mazeret de ileri sürmediği, bu itibarla temyizin süresinden sonra yapıldığı,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık ...'nin temyiz isteğinin reddine, redde ilişkin ek kararın ONANMASINA, 20/09/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17934, Karar No: 2018/4238, Tarih: 18.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17934 E.  ,  2018/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 06/05/2013 tarihli haciz bildirisi tebliğinin usulsüz yapıldığını, şirketin ticaret sicil gazetesinde yapılan adresinin İpekyol Caddesi Yetkin Apartmanı Kat: 2/3 ... olduğunu, usulsüz yapılan tebligatın bir süre sonra müvekkili şirketin ...'daki merkezine posta yoluyla gönderildiğini, tebligat eline ulaşan müvekkili şirket yetkililerinin derhal ... Vergi Dairesi'ne yazılı bildirimde bulunarak dava dışı işçi ...'nin maaşından kesinti yapılarak belirtilen hesaba yatırılacağının bildirildiğini, ilk kesintinin 05/08/2013 tarihinde yapılarak hesaba yatırılmaya başlandığını, Tebligat Kanunu'nun 32.maddesi uyarınca yasal sürenin müvekkilinin tebligat içeriğini öğrendiği tarih olarak esas alınması gerektiğini, ayrıca Battalgazi Vergi Dairesi tarafından 31/07/2013 tarihli haciz varakasının müvekkili şirketin Ticaret Sicil Gazetesinde yer alan adresinde tebliğ edilmediğini, ... 57. Noterliği aracılığı ile ... Vergi Dairesi'ne maaş haczi kararının öğrenildiği andan itibaren borçlunun maaşından kesinti yapılarak verilen hesaba yatırılmaya başlandığından bahisle işlemin düzeltilmesinin talep edildiğini ancak işlemin yasaya uygun olması nedeniyle tahakkuk fişinin iptal edilemeyeceğinin taraflara bildirildiğini belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığına, haciz varakasında belirtilen tutarın davalıya ödenmemesi için uygun görülecek teminat karşılığında ihtiyati tedbir kararı verilmesine ve ... işlemlerinin durdurulmasına, yargılama gideri ile vekalet ücretinin

davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, vergi yükümlüsü ...'nin ... Vergi Dairesi'ne olan borcundan dolayı borçlunun davacı şirket bünyesinde çalıştığı tespit edilerek davacı şirkete 06/05/2013 tarihli haciz bildiriminin yapıldığını ve 13/05/2013 tarihinde tebliğ edildiğini, haciz ihbarnamesine süresi içinde cevap vermeyen davacı şirkete vergi dairesi müdürlüğünce düzenlenen 31/07/2013 tarihli haciz varakasının gönderildiğini, davacı tarafça iş bu davanın açıldığını ancak yapılan tebligatın davacı şirketin iş yaptığı yerlerden birisinde davacı şirketin çalışanlarına usul ve yasaya uygun şekilde yapıldığını, davacı şirketin haciz bildirisinin tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde herhangi bir cevap vermemesi üzerine ödeme emri düzenlenerek 31/07/2013 tarihinde tebliğ edildiğini belirterek haksız ve yersiz davanın reddine, 6183 sayılı Kanunun 79.maddesi uyarınca davacının haksız çıktığı tutarın %10'u oranında inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve toplanan delillere göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, haciz ihbarnamesinin davacının çalışanına tebliğ edilmesine, ... kayıtlarında dava dışı borçlunun iş adresinin tebligatın yapıldığı adres görünmesine göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18.04.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19444, Karar No: 2016/5007, Tarih: 19.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/19444 E.  ,  2016/5007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıya ait aracın müvekkiline zorunlu trafik sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, davalının 29.06.2008 tarihinde alkollü şekilde çift taraflı trafik kazasına karıştığını,müvekkili tarafından karşı araç için 4.500 TL hasar ödemesi yapıldığını ve bu miktarın rücuen tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., duruşmaya katılmış ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde; “Uyuşturucu veya Uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile alkollü olan sürücülerin karayolunda araç sürmeleri yasaktır.” hükmüne yer verilmiştir.

Diğer taraftan Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinin başlığında "Alkol, Uyuşturucu veya Uyarıcı Maddeler Etkisi Altında Araç Sürme Yasağı” yazılmış olup, devamında ise “uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile kanlarındaki alkol miktarı 0.50 promilin üzerinde olan hususi otomobil sürücülerinin karayolunda araç sürmelerinin yasak olacağı” belirtilmiştir.

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Genel Şartlarının (trafik sigortası) B.4.d maddesinde; “tazminatı gerektiren olay, işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay, yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa” sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında ve konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 13.05.2015 tarih ve 2013/17-2156 E. ve 2015/1338 K. ve 26.02.2014 tarih ve 2013/17-626 E. 2014/146 K. sayılı kararları uyarınca, sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan yasa hükümlerine göre, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir.