muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4969, Karar No: 2021/2874, Tarih: 22.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/4969 E.  ,  2021/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 31/3, 62/1, 51/1-4-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafi ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun idaresindeki motosiklet ile yerleşim yeri içinde, gündüz vakti seyir halindeyken karşıdan karşıya geçmek isteyen yayaya çarpması şeklinde meydana gelen ve suça sürüklenen çocuğun asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan suça sürüklenen çocuk hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak suça sürüklenen çocuk hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17650, Karar No: 2013/16688, Tarih: 18.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17650 E.  ,  2013/16688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçta kullanılan ve 29/06/2010 tarihli celsedeki bilirkişi beyanından bulundurulması bizatihi suç teşkil etmediği anlaşılan bıçağın iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hükmün 3 numaralı fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine "Suçta kullanıldığı anlaşılan adli emanetin 2010/18 sırasına kayıtlı 1 adet 22 cm uzunluğunda açılır kapanır bıçağın sahibine iadesine" cümlesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/04/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2096, Karar No: 2015/1527, Tarih: 26.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2096 E.  ,  2015/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, zaman bakımından uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, davada sözleşmeye göre kesin kabulün yapıldığı 21.06.2004 tarihinde iade edilmesi gereken kesin teminat mektubunun 01.07.2011 tarihinde iade edildiği iddia edilerek 14.952,15 TL haksız yere fazladan ödenen devre komisyon bedelinin, 30.000,00 TL manevi tazminatın ve 5.000,00 TL HMK'nın 329/2. maddesi uyarınca verilecek disiplin para cezasının davalıdan tahsili, devre komisyon bedelleri için ödeme tarihlerinden ticari faiz işletilmesi talep edilmiş, ıslah dilekçesiyle talep edilen faiz alacağının miktarı 10.249,70 TL olarak açıklanmış, mahkemece yapılan yargılma sonunda ıslah da dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne, 14.952,15 TL devre komisyon bedeli ve 10.249,70 TL işlemiş faiz alacağının davalıdan tahsiline, manevi tazminat ve disiplin para cezasına ilişkin taleplerini reddine karar verilmiş karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava ve ıslah dilekçelerinde dava dışı bankaya ödenen devre komisyon bedellerinden dolayı ödeme tarihleri ile dava tarihi arası için işlemiş faiz talep edilmiş, mahkemece bu kalem istem de aynen kabul edilmiştir. Dava konusu alacak sözleşmeden kaynaklanmaktadır. Sözleşmeden kaynaklanan alacaklara temerrüt faizi yürütülebilmesi için borcun ifa edileceği günün tarafların anlaşmasıyla kesin olarak belirlenmesi (BK. m. 101/II.), veya alacağın muaccel olmasından sonra alacaklı tarafından borçluya ihtar gönderilerek borcun ifa edilmesinin istenmesi gerekir (BK. m. 101/I.). Yanlar arasındaki sözleşmede davacı yüklenici dava dışı bankaya ödenecek komisyonların davalı iş sahibinden rücu edilmesi halinde bu alacaklara ödeme tarihlerinden faiz uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Dava konusu alacağın muaccel olmasından sonra davacı tarafından davalıya keşide edilmiş bir ihtar da dosyaya sunulmamıştır. Bu durumda mahkemece temerrüdün dava açılmakla 07.10.2011 tarihinde oluştuğu kabul edilerek davacının dava öncesi döneme ait işlemiş faiz talebinin reddi gerekirken, temerrüt oluşturmayan komisyon ödeme tarihlerinin faize başlangıç yapılarak dava öncesi döneme ait faiz alacağının da hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/292, Karar No: 2017/6260, Tarih: 24.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/292 E.  ,  2017/6260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceğinden ve katılanın çantasının bina içerisinde çalıştığı yerde masanın üzerinde bıraktığı, sanığın masanın üzerinde bulanan çantanın içerisinden sanığın cüzdanın içerisinden kredi kartını aldığı anlaşılmakla sanık hakkında TCK'nın 141. maddesinin uygulanması grektiği yönündeki tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık müdafiince 06.11.2014 tarihli duruşmaya katılamayacağına ilişkin UYAP sistemi üzerinden mazeret dilekçesi gönderildiği,ancak mazeretin belgelendirilmemesi nedeniyle mahkemece reddine karar verildiği,sanık müdafiinin 24.12.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu dekontun incelenmesinde sanık tarafından müştekinin hesabına 06.11.2014 tarihinde saat 10.36‘da 387,00 TL‘lik havale yapıldığının, havale tarih ve saatinin de duruşma saatinden önce olduğunun anlaşıldığı,bu nedenle sanık hakkında TCK'nın 168/2-4 maddesinde düzenlenen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24669, Karar No: 2022/5283, Tarih: 29.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/24669 E.  ,  2022/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2. ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarının açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı Kanun'un 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; somut olayda sanık müdafisine gerekçeli kararın usule uygun olarak tebliğ edilmediği ve sanığın yüzüne karşı 29.05.2019 tarihinde tefhim olunan hükümde 5271 sayılı CMK’nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini içerir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan ( 7) günlük süre içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşılmakla, sanık müdafisine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde “CMK 295/1. fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini içerir ek temyiz dilekçesi verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31906, Karar No: 2017/25141, Tarih: 29.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/31906 E.  ,  2017/25141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : 1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 142/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 142/1-c, 31/3, 62 ve 51/1-3.maddeleri gereğince mahkumiyet

Suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

27/01/2017 gün ve 29961 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/02/2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümlerin 2. maddesindeki “Bu işbölümündeki düzenlemeler yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup temyiz incelemesi bu işbölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır”, 4. maddesinde ise “ceza daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi işi daire dışına gönderen dairece yapılır....Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olmuş bulunan dosyaların tekrar Yargıtay'a gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu işbölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır” şeklindeki düzenlemeye yer verildiği,

Bu kapsamda; iş bölümünün 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe girdiği ve 4. maddesinin birinci cümlesi uyarınca, bir dairenin iş bölümüne göre gerçekte bakma görevinde olmayan bir işe bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına göndermesinden dolayı yeniden bakma zorunluğunun ancak maddede de belirtildiği üzere 2017/1 sayılı iş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten önce daireye gelmesi diğer bir ifade ile tebliğnamesinin anılan tarihten önceye ait olması gerektiği, zira tebliğnamenin 2017/1 sayılı iş bölümünün yürürlüğe girdiği 01.02.2017 tarihi ve sonrası olması halinde ise maddenin devamında yer alan “Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olmuş bulunan dosyaların tekrar Yargıtaya gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu işbölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır” şeklindeki düzenleme uyarınca temyiz incelemesinin, dosyayı daha önceden bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderen daire tarafından değil 2017/1 sayılı işbölümüne göre tebliğnamedeki suça bakma görevi hangi daireye ait ise o daire tarafından yapılacağının kararlaştırılmış olduğu,

İncelenen dosya içeriğine göre; Sakarya Çocuk Mahkemesi'nin 23.09.2008 tarih ve 2008/149 E, 2008/363 K sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler, Dairemizin 11/04/2013 tarih ve 2011/22757 E, 2013/6641 K sayılı kararı ile bozularak mahalline gönderilmiş olup yeni verilen hükümlerin dairemizin görev alanında olmadığı, tebliğname tarihinin de 07/09/2017 olduğunun anlaşılması karşısında,

Tebliğname tarihine, hükmün ve temyizin kapsamına, 2017/1 sayılı iş bölümüne ve Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesine göre temyiz incelemesinin Yüksek (17.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye TEVDİİNE, 29/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3380, Karar No: 2013/2719, Tarih: 08.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3380 E.  ,  2013/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava,abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11364, Karar No: 2016/13201, Tarih: 01.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/11364 E.  ,  2016/13201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Ek karar tarihi : 08/08/2016

Şikayetçi : ...

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17/08/2011 tarih ve 28028 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 648 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca, doğal sit alanlarında izinsiz gerçekleştirilen müdahaleler nedeniyle açılan davalara katılma hakkının Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na ait olması karşısında, 25/04/2014 tarihli duruşmada katılma istemi reddedilen ...'nın, sanık hakkında tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmayıp, temyiz isteminin reddine dair 08/08/2016 tarih ve 2014/114 - 2014/788 sayılı ek kararın kanuna uygun olduğu anlaşıldığından, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6577, Karar No: 2023/3724, Tarih: 11.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/6577 E.  ,  2023/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleştirilen davada davanın davalı Hazine ve davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden davanın reddi ile davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince asıl davada davacılar vekilinin başvurusunun esastan reddi ile birleştirilen davada davacılar ile davalı ... vekillerinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl davanın reddine, birleştirilen davanın ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi karar davacılar, davalı ... ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihaî kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; birleştirilen dava yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle, birleştirilen davada davacılar yönünden davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, davacılar vekili ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11.04.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı ... Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... ile davalı Hazine vekili Avukat ... geldi, diğer davalı idare vekili ile davacılar vekili duruşmaya katılmamışlardır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Duruşma günü davalı ... Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... ile davalı Hazine vekili Avukat ... geldi, diğer davalı idare vekili ile davacılar vekili duruşmaya katılmamışlardır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen dava dilekçelerinde özetle; dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 2734 ada 56 ve 57 parsel sayılı taşınmazlara davalı idareler tarafından kamulaştırma yapılmadığı hâlde fiilen yol ve ... Otobüs Garajı yapılmak suretiyle el atıldığını ayrıca dava konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından mülkiyet hakları süresi belirsiz şekilde kısıtlandığından taşınmazların bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili asıl ve birleştirilen davalara verdiği cevap dilekçesinde özetle: dava konusu taşınmazların yetki ve sorumluluğunun müvekkili Belediyede olmadığından davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, bu itirazları yerinde görülmez ise haksız açılan davanın yasal şartları oluşmadığından esastan reddine, davanın kabul edilmesi hâlinde el atma tarihinin tespiti ile bu tarihin mahkemece verilecek hükümde yer almasına, tescile/terkine karar verilmesi hâlinde dava konusu taşınmazın tapu kaydı üzerinde varsa ipotek, haciz ve sair tüm takyidatlann sicilden terkini ile hükmedilecek bedel üzerine yansıtılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili asıl ve birleştirilen davalara verdiği cevap dilekçelerinde özetle: müvekkil idare tarafından dava konusu taşınmaza fiilen bir el atma olmadığını, halihazırda kıyı kenarına ilişkin açılan bir tapu iptal ve tescil davası bulunmadığını, tapu kaydının hâlen şahıslar adına olduğunu, davacı tarafın doğmuş bîr zararının bulunmadığını, davacıların zararı varsa el atan diğer davalı İdarelerce karşılanması gerektiğini, istenen tazminat miktarının çok yüksek olduğunu belirtilerek, haksız ve dayanaktan yoksun olarak açılan davanın öncelikle husumetten reddine, aksi takdirde esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili asıl ve birleştirilen davalara verdiği cevap dilekçelerinde özetle: davanın usulden reddinin gerektiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu mevkide inşaat izni bulunmadığını, kamulaştırmasız el koymanın şartlarının gerçekleşmediğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI