muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4639, Karar No: 2023/681, Tarih: 09.02.2023

Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.06.2012 tarihli ve 2012/173 Esas, 2012/383 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 522 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tamamı ve 522 ada 6 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 211 m²'lik kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş, buna ilişkin kararın davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 26.10.2016 tarihli ve 2016/9965 Esas, 2016/14534 Karar sayılı kararı ile dava konusu 522 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 11.06.1954 tarihli ve 34 sıra numaralı tapu kaydının hükmen tescil sonucu oluştuğu, hükmen tescile dayanak Hazinenin de taraf olduğu Edremit Sulh Hukuk Mahkemesinin 1955/219 Esas ve 1955/327 Karar sayılı kararı ile tescil ilamı veya başka bir tescil ilamı ile hükmen oluşabileceğinin anlaşılmasına karşın hükmün eldeki davaya kesin hüküm oluşturabileceği ve Hazineyi bağlayacağı hususlarının Mahkemece gözardı edilerek karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.01.2020 tarihli ve 2019/32 Esas, 2020/18 Karar sayılı kararı ile 522 ada 8 parsel sayılı taşınmaz yönünden kesin hüküm nedeniyle davanın reddine, 522 ada 6 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise 15.07.2008 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile ve yeşil renk ile gösterilen 211 m²'lik kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş, buna ilişkin kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 08.12.2020 tarihli ve 2020/2580 Esas, 2020/7985 Karar sayılı kararı ile her ne kadar Mahkemece, bozmaya uyularak karar verilmiş ise de, bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme olanağının bulunmadığını, şöyle ki dava konusu taşınmazın kök tapusu olan 11.06.1954 tarihli ve 34 numaralı tapu kaydının oluşumuna esas Edremit Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.12.1955 tarihli ve 1955/219 Esas, 1955/327 Karar sayılı kararlı incelendiğinde, taşınmazın zilyetliği ile ilgili araştırma ve inceleme yapıldığı, eldeki davaya konu kıyı kenar çizgisi ile ilgili bir araştırma yapılmadığı düşünüldüğünde, eldeki dosyaya kesin hüküm teşkil edeceğinin düşünülmesinin hatalı olduğunu, o halde Mahkemece yapılması gereken işin dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporları da dikkate alınarak, toplanmış ve toplanacak deliller çerçevesinde, davacının talebi hakkında bir karar vermek olmalı iken, bu hususlar düşünülmeden hatalı değerlendirme ile davanın kısmen reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.01.2022 tarihli ve 2021/170 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararı ile taşınmazın zilyetliği ile ilgili araştırma ve inceleme yapıldığı, eldeki davaya konu kıyı kenar çizgisi ile bir araştırma yapılmadığı gerekçesiyle dava konusu taşınmazın kök tapusu olan 11.06.1954 tarihli ve 34 numaralı tapu kaydının oluşumuna esas Edremit Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.12.1955 tarihli ve 1955/219 Esas, 1955/327 Karar sayılı kararının eldeki dava yönünden kesin hüküm oluşturmayacağı, çekişme konusu taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının bilirkişi raporu ile sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, buna ilişkin karar davalı vekilince temyiz edilmekle 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK'nın 373. maddesinin 5. fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca 13.10.2010 tarihli ve 2010/1-506 Esas, 2010/514 Karar sayılı kararı sonrasında Edremit 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.05.2010 tarihli ve 2010/139 Esas, 2010/319 Karar sayılı kararın bozulmasına karar verilerek dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, sonrasında Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verildiği, buna ilişkin kararın denetim ve inceleme yetkisinin Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna ait olduğu anlaşılmakla, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18264, Karar No: 2018/27944, Tarih: 20.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18264 E.  ,  2018/27944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Öncelikle, davalı vekili yemin deliline dayanmış ve davalı tarafından yıllık izin konusunda davacıya yemin teklif edilmiş olmasına rağmen herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin bu teklifin yerine getirilmediği görülmektedir. Yemin delili toplanmaksızın ve hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek eksik dosya kapsamına göre karar verilmesi hatalıdır.

3-Kabule göre de davacı, dava dilekçesinde açıkça belirsiz alacak davası açtığını belirtmeden fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle kısmi olarak bildirdiği alacakların tahsilini talep etmiştir. Sonrasında da tam ıslah yapılarak usulüne uygun bir şekilde dava belirsiz alacak davasına dönüştürülmemiştir. Mahkemece davanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olduğu belirtilerek hüküm kurulmuş ise de, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığı açıktır. Hal böyle olunca, Mahkemece davanın kısmi dava olduğu dikkate alınarak, kısmi davaya ilişkin kurallara göre görülüp sonuçlandırılması gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/16502, Karar No: 2013/10820, Tarih: 27.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16502 E.  ,  2013/10820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının "2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçları bakımından suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve bu takvim yılları bakımından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı olduğundan, "2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçları yönünden ise suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar olağanüstü zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17111, Karar No: 2010/8814, Tarih: 17.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/17111 E.  ,  2010/8814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık ...'in 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca hükümlülük ve sanık ...'in 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 456/4. maddeleri uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklara atılı suçların temas ettiği yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırlarına ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, dava 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresine tabi olup suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin dolmuş olduğu anlaşılmakla, hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. ve 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 madde ve fıkraları gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle CMK.nun 223. maddesi de gözetilerek (DÜŞÜRÜLMESİNE), emanetin 2002/556 sırasında kayıtlı bir adet kelebek bıçağın, 2002/2664 sırasında kayıtlı bir adet Kırıkkale marka tabanca ve şarjörü ile bir adet deforme olmuş mermi çekirdeğinin, bir adet boş kovan ve bir adet döner bıçağının müsaderesine, 17.6.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10190, Karar No: 2024/2888, Tarih: 19.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/10190 E.  ,  2024/2888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1926 E., 2023/1102 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/795 E., 2021/523 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmek ve de davalı vekili tarafından duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 19.03.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. .... ile davacı adına Av. .... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; 12.08.2018 yılında meydana gelen iş kazasında müvekkilinin sürekli iş göremezliğe uğrayacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelişinde davalı işverenin kusurlu olduğundan bahisle 478.530,38 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; iş kazasının meydana gelişinde davacının %20, davalının %80 kusurlu oldukları, iş kazası nedeniyle davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının %49,00 olduğu kabulünden hareketle davacının maddi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, davalı işverenin tam kusurlu olduğunu, hesaba esas ücretin düşük tespit edildiğini ve brüt tutarların esas alınmadığını, davalı işverene ait iş yerinde meydana gelecek olan kazalara karşı kaza tarihini de kapsayan 24.09.2014 tarih ve 87768146 poliçe nolu işveren mali mesuliyet sigortası poliçesine esas primlerin USD cinsinden ödendiğini ve dövize endeksli bu poliçe nedeni ile sigorta şirketinin sorumluluğunun fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden hesaplanacak TL karşılığına kaza tarihinden işleyecek faizi ile birlikte sorumlu olması ve bu şekilde hüküm kurulması gerektiğini,

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, %49,00 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden hazırlanan bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, davacının sürekli iş göremezlik oranı konusundaki çelişkilerin giderilmediğini, davacının 12.08.2015-11.04.2016 tarihleri arasında %100 sürekli iş göremezlik oranı olduğu varsayılarak hesaplama yapılmasının herhangi bir hukuki dayanağı olmadığını, davacının son ücretinin asgari ücret olduğunu ve buna rağmen asgari ücretin 1,15 katı üzerinden yapılan hesaplamanın hatalı olduğunu, hükme esas alınan kusur oranının yerinde olmadığını, iş kazasının meydana gelmesinde davacının tam kusurlu olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davalının kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu, bilirkişi hesap raporunda yemek ve yol ücretinin 5 TL gibi çok düşük bir tutar belirlenerek hesaba dahil edilmesinin hatalı oldıuğunu, hesaplamada net tutar değil brüt tutarın dikkate alınması gerektiğini, ayrıca işveren tarafından verilen tüm sosyal hakların işverenden sorulup tespit edilmediğini, İlk Derece Mahkemesince 28.12.2021 tarihinde karar verildiğini, Yargıtay’ın yerleşmiş içtihatlarına göre karar tarihine en yakın emsal ücret baz alınıp yeniden hesaplama yapılması gerektiğini, bu hususa riayet edilmediğini ve müvekkili açısından büyük mağduriyet yaşanması durumunun ortaya çıktığını, ihbar olunan ... Sigorta A.Ş tarafından, davalı işverenin işyerinde meydana gelecek olan kazalara karşı kaza tarihini de kapsayan 24.09.2014 tarih 87768146 poliçe nolu işveren mali mesuliyet sigortası poliçesi bulunduğunu, sigorta primlerinin de amerikan doları cinsinden ödendiğini, poliçe dövize endeksli bir poliçe olduğundan 6098 sayılı TBK'nun 99 uncu maddesi gereğince; dava konusu alacağın aynen veya vade ya da fiilì ödeme günündeki rayiç üzerinden ülke parası ile ödenmesinin yasa gereği olduğunu,

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davacının sürekli iş göremezlik oranı konusunda çelişkilerin giderilmediğini, bu sebeple çelişkili sürekli iş göremezlik oranına dayanılarak yapılan hesaplamaların tamamının hatalı olduğunu, hesap bilirkişi raporunun son derece eksik ve yetersiz olduğunu, bilirkişi hesap raporunda davacının 12.08.2015-11.04.2016 tarihleri arasında %100 sürekli iş göremezlik oranı olduğu varsayılarak hesaplama yapıldığını, bu varsayımın herhangi bir hukuki dayanağı bulunmadığını, devam eden dönemlerde de dosyada mevcut olan farklı sürekli iş göremezlik oranı raporlarında farklı oranlar mevcut olmasına karşın devam eden dönemin tamamı için davacının %49,00 sürekli iş göremezlik oranı olduğu kabulünün mümkün olmadığını, zira yalnızca dava sürecinde alınan raporlarda bile %16,00 ile %49,00 sürekli iş göremezlik oranı arasında farklı maluliyet oranlarının tespit edildiğini, bu sebeple yapılan ve hükme esas alınan hesaplamaların fahiş olduğunu, davacının son ücretinin kendisinin de beyan ettiği ve bordrolarda da görüldüğü üzere asgari ücret olduğunu, hükme esas alınan kusur oranın da hatalı olduğunu, müvekkilin yaşanan iş kazasında kusuru bulunmadığını, iş kazasının meydana gelmesinde kazazedenin tam kusurlu olduğunu, ayrıca diğer tanık beyanlarından da açıkça anlaşılacağı üzere kazanın sanfor makinesi çalışır haldeyken, makine durdurulmadan davacı tarafından elle müdahale edilmesi nedeniyle meydana geldiğini, bu durumda kazazedenin yalnızca %20 kusurlu olduğunun kabulünün usule, kanuna ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21'inci maddeleri ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5252, Karar No: 2017/7238, Tarih: 02.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/5252 E.  ,  2017/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurumaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda incelenen emsal taşınmazlarla dava konusu taşınmazın kıyaslaması sonucu ayrı ayrı bulunan metrekare fiyatlarının ortalaması alınarak taşınmazın değerinin belirlenmesi doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde dava konusu taşınmazın ... parsel numaralı emsalden değersiz, ... parsel numaralı emsalden ise daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan bilimsel olmayan yöntem ile değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın,

değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.