muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21131, Karar No: 2013/16000, Tarih: 28.10.2013

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 26/11/2007 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'ten boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının ve resmi nikah yapılmamasının maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 28/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6371, Karar No: 2011/21896, Tarih: 21.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/6371 E.  ,  2011/21896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2,son maddeleri ile 5237 sayılı TCK.nun 62 ve 52/4. maddeleri gereği 42.187 YTL adli para cezasının birer ay arayla 24 eşit taksitte ödenmesine - Mahkemede oluşan vicdani kanaat nedeniyle 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesi gereğince HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASINA YER OLMADIĞINA

Hükümden sonra 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5624, Karar No: 2018/12344, Tarih: 22.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5624 E.  ,  2018/12344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun 01/04/2016 tarihli alınan savunmasında iş yeri sahibinin ... olduğunu, ele geçirilen kumaşların bu şahsa ait olduğunu, adı geçenin yönlendirmesiyle suçu üstlendiğini, kendisinin işçi olarak çalıştığını beyan etmesi, ...'nun 04/07/2013 tarihli arama tutanağında iş yeri sahibi olarak imzası bulunması ve ...'nun kollukta alınan savunmasında ise; kendisine ait olan iş yerinde ele geçirilen kumaşların suça sürüklenen çocuğa ait olduğunu beyan etmesi hususları ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun "İştirak hâlinde işlenen suçlar" başlıklı 17. maddesinde;

"(1)Çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturma ayrı yürütülür.

(2)Bu hâlde de çocuklar hakkında gerekli tedbirler uygulanmakla beraber, mahkeme lüzum gördüğü takdirde çocuk hakkındaki yargılamayı genel mahkemedeki davanın sonucuna kadar bekletebilir.

(3)Davaların birlikte yürütülmesinin zorunlu görülmesi hâlinde, genel mahkemelerde, yargılamanın her aşamasında, mahkemelerin uygun bulması şartıyla birleştirme kararı verilebilir. Bu takdirde birleştirilen davalar genel mahkemelerde görülür." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında; ... hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/69860 sayılı soruşturma dosyasıyla ayrı soruşturma yürütüldüğü anlaşıldığından, anılan soruşturma sonucunda kamu davası açılıp açılmadığı tespit edilerek mümkün olması halinde incelemeye konu davanın ... hakkında yürütülen dava ile birleştirilmesi, mümkün değil ise ...'ya ait dava dosyasının incelemeye konu dosya arasına alındıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18045, Karar No: 2024/6015, Tarih: 06.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/18045 E.  ,  2024/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/81 E., 2015/110 K.

SUÇ :Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2015 tarihli ve 2015/81 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü, ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinde sahibinden.com adlı internet sitesinde satılık televizyon ilânı verdiği, katılanın bu ilânı görerek yüz yüze gelmeksizin sanıkla iletişim kurduğu, sanığın sözde televizyonu kargo ile yollayacağı vaadiyle katılandan 1.200,00 TL haksız menfaat temin ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında "Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık" şeklinde yanlış yazılan suç adının "Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında "Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık" şeklinde yanlış yazılan suç adının "Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması hususu, temel ceza belirlenirken sağlanan menfaate göre gün adli para cezasının takdiri gerekirken asgari gün para cezasıyla hükme başlanması ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde belirtilen nitelikli hâllerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise aynı Kanun'un 52 nci maddesi de gözetilmek suretiyle haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52 nci maddenin ikinci fıkrası hükmü gereği 20,00 TL ile 100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı üzerinden indirim yapılmak suretiyle sonuç para cezasının 2.000,00 TL yerine 2.400,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hususun, Yargıtay tarafından giderilebileceği anlaşılmış, adli para cezasının ödenmemesi halinde ise infaza esas olmak üzere adli para cezasından çevrilen hapis cezası süresinin 4 gün olacağı hususunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların düzeltilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) bendinin (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2015/81 Esas, 2015/110 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde adli para cezasının belirlenmesine ilişkin 4. bentteki 2.400,00 ibaresinin bulunduğu uygulamanın hüküm fıkralarından çıkarılması ve yerine; " 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ve "adli para cezasının ödenmemesi halinde infaza esas olmak üzere adli para cezasından çevrilen hapis cezası süresinin 4 gün olacağı hususunun infazda gözetilmesine " ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32958, Karar No: 2011/186, Tarih: 18.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/32958 E.  ,  2011/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/46036

MAHKEMESİ : İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

NUMARASI : 2008/601

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın babası olan İ.. G..'in 25.08.2003 tarihli suç tutanağı ile ilgili emniyet ifadesinde, tutanak düzenlenen evin 2.katında oğlu M.. G..'in oturduğuna dair ifadesi ve tutanakta ikameti kullanan isim olarak sanığın da isminin bulunması, birleştirme kararı verilen İzmir 25.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/12 sayılı dosyasında ise, kendisi başka bir yerde ikamet etmekte iken tutanağa konu yerde oturan oğlunun yanına 4-5 ay önce hastalanması sebebi ile taşındığına dair beyanı, sanığın 20/08/2004 tarihli emniyet ifadesinde, tutanak düzenlenen adreste oturduğunu bildirmesi ve sanığa çıkartılan tebligat adresinin tutanak düzenlenen adres olduğu ve tebligatların bu adreste yapıldığının anlaşılması, bilirkişinin keşifte tutanak düzenlenen 2.katta E.. G..'in oturduğunu belirtmesi ve nüfus kaydına dair bilgilerden E.. G...'in sanığın çocuklarını tanıdığı nikahsız yaşadığı bayan olduğunun anlaşılması ve 10/12/2007 tarihli emniyet araştırmasında, kayıtlarda 2001 yılından itibaren M.. G..'in göründüğü bildirilmesine göre, bu yerde sanığın oturduğu anlaşıldığından mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, kovuşturma aşamasında sanığın babası olan tanık İ.. G..'in bu yerde M.. G..'in değil kendisinin oturduğuna dair değiştirdiği ifadesine itibar edilerek sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA

18.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24178, Karar No: 2014/1085, Tarih: 16.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/24178 E.  ,  2014/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/201883

MAHKEMESİ : Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2010/63 (E) ve 2012/501 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık yönünden usulüne uygun müdahale talebinde bulunan orman idaresinin bu talebiyle ilgili bir karar verilmeyerek sadece vekilinin duruşmaya kabulüne karar verilmesi temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda, dava konusu ağaç kesim yerinin sanığın tapuda hisseleri bulunan 700 ve 701 nolu parsellerde kaldığının bildirilmesine, dosya kapsamından mahallinde orman kadastrosunun yapılmadığının anlaşılmasına göre bahse konu tapu kayıtlarının tüm tedavülleri ile birlikte celbedilerek suç tarihi itibariyle geçerli olup olmadıklarının araştırılması , hisseli ise diğer hissedarların ağaç kesimi yönünden muvafakatları bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ile tapunun hukuki değerini koruduğunun belirlenmesi halinde diğer hissedarların rızaları dışında ağaç kesilmiş ise sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmadığı yönünden değerlendirme yapılması için görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi; hissedarların rızalarının bulunması halinde sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 116. maddesi kapsamında kaldığının gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de ;

2) Orman idaresinin müdahilliğine karar verilmediği halde vekalet ücreti tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15282, Karar No: 2011/15851, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15282 E.  ,  2011/15851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün katılma yoluyla davalı vekilince duruşmasız davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde de davacı vek.Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin babası ...'tan almış olduğu taşınmaz bedelinin bakiyesi için sadece imzasının bulunduğu üç adet senet verdiğini, borcunu ödediği halde senetleri iade almadığını, babasında kaldığını, babasının ölümünden sonra boş senetleri ele geçiren kardeşi ...'ın davalı ile anlaşarak, haksız kazanç sağlamak amacıyla senetlerden birini davalı lehine doldurup, aleyhe icra takibine başlandığını belirterek, davalıya borçlu olunmadığının tespitine, senedin iptaline, tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile bacanağı ...'nin 2004 senesinde davacıdan haricen iki ev satın aldıklarını, ödemelerin iki yıl içinde bitmesinden sonra tapu devrinin yapılacağı hususunda anlaşmaya varıldığını, davaya konu senedin davacı yanca düzenlenip, güvence olarak verildiğini, ödemelerin 70.000.00 TL.'lik kısmını davalının, kalanını ...'nin yaptığını, ödemeler tamamlandığı halde tapu devri gerçekleştirilmediğinden icra takibine başlandığını bildirerek davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davaya ve icraya konu 200.000.00 TL bedelli senetteki imzanın davacıya ait olduğu hususunda uyuşmazlık olmadığı, davacının iddialarını sunduğu delillerle kanıtlayamadığı, davacı yanca teklif olunan yeminin davalı tarafından eda edildiği gerekçesiyle ispat edilemeyen davacının davası ile şartları oluşmadığından davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile katılma yolu ile davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile katılma yolu ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasından hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 825.00 TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3634, Karar No: 2013/9707, Tarih: 11.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3634 E.  ,  2013/9707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine, Çağlayan'ın beraatine, ... hakkında düşmeye dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'ı, sanık ... hakkında mağdur ...'u yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

CMK'nin 231/12. maddesi gereğince "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir" hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'i yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

a) Sanığın, mağdur ...'ı yaralama amacıyla bıçağı sallayıp, hedefte sapma sonucu kavgayı ayırmaya ve kendisini engellemeye çalışan mağdur ...'i yaralaması eyleminde, sanığın kavgayı ayırmaya ve kendisini engellemeye çalışan ...'in yaralanabileceğini öngörmesine rağmen 'olursa olsun' düşüncesi ile eylemini olası kastla gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu eyleminin takibi şikayete bağlı olmayan TCK'nin 21/2, 86/3.e maddeleri kapsamında kaldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) Mağdur ...'in adli raporunda; 'sağ el 4. parmak iç kısımda 2 cm kesi' dışında patoloji tanımlanmamış olması karşısında; mağdurdaki bu yaralanmanın emsallerine göre basit bir tıbbi müdahaleyle giderilip giderilemeyeceği hususunda ATK'ndan rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanığın suçta kullandığı çakmak olarak kullanılabilen, çakı bıçağı şeklinde olup, mandal marifetiyle açılıp-kapanan ve sabitleme özelliği bulunan 3 cm keski uzunluğu bulunan bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığının tespiti açısından Polis Kriminal Labaratuvarından ya da ATK'ndan rapor alınmadan, eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14289, Karar No: 2020/200, Tarih: 15.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/14289 E.  ,  2020/200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın maliki olduğu ... ada ... sayılı parseli davalı ...’a, ... sayılı parseli davalı ...’ya, ..., ... ve ...sayılı parselleri davalılar ... ve ...’e, ... ada ... sayılı parseldeki daireyi de davalı ...’a satış yoluyla devrettiğini, devrin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile mirasbırakan adına tescilini istemiş, cevaba cevap dilekçesinde isteğini miras payına hasretmiştir.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu, mirasbırakanın sağlığında tüm mirasçılarını kapsar şekilde paylaştırma yaptığını, davacıya ev inşa ettirdiği gibi davacının o dönem cezaevinde olması nedeniyle davacının eşi ...’ya da bir daire verdiğini bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakanın tüm mirasçılarına yerler verdiği, mal varlığını paylaştırdığı, mal kaçırma iradesi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

1939 doğumlu mirasbırakan ...’ın 20.10.2014 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı oğlu ... ile davalı çocukları ..., ..., ... ve dava dışı oğlu ...’i bıraktığı, davalı ...’in davalı ...’in eşi, davalı ...’ın da dava dışı ...’in eşi olduğu dosya içerisine alınan veraset ilamından anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece, mirasbırakanın tüm mirasçılarını kapsar biçimde mal varlığını paylaştırdığı, çekişmeli temliklerde mal kaçırma amacı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hüküm vermeye yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, davaya konu taşınmazların devirlerinin gösterir akit tablolarının ( ya da tapu kütüğü örneklerinin ) ilgili tapu müdürlüğünden celp edilmediği, devirlerin kayda dayalı olarak incelenmediği, yine davalıların savunmasında geçen ve mirasbırakanın paylaştırma amacıyla mirasçılarına gerek devrederek gerekse satıp bedeli ile taşınmaz satın aldığı savunulan taşınmazların ada-parsel bilgilerinin davalılara sorularak kayda dayalı tespit edilmediği, yine mirasbırakanın davacının eşi ...’ya da bir daire devrettiği savunulmasına karşın bu hususun açıklığa kavuşturulmadığı tespit edilmiştir.