muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/408, Karar No: 2025/1063, Tarih: 03.03.2025

II. CEVAP

Davalı; dava konusu edilen kısmın adına kayıtlı dava dışı 306 parsel (yeni 107 ada 3) sayılı taşınmazda bulunan evinin önüne denk geldiğini, anılan taşınmazını 28.07.2015 tarihinde dava dışı ...’ya satış suretiyle devrettiğini, dolayısıyla bu tarihten itibaren taşınmazla hukuki ve fiili hiçbir bağının kalmadığını, dava konusu edilen yapıların kendisi tarafından yapılmadığını ve kullanılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.11.2020 tarih, 2019/136 E., 2020/451 K. sayılı kararıyla; bilirkişi raporuyla kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılan alana davalı tarafından ahşap iskele, sundurma, ahşap zemin, yeşil alan, kayrak merdiven yapılmak suretiyle işgal ve müdahalede bulunulduğu, kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağı, her ne kadar davalı dava konusu kısmın arkasına isabet eden evinin bulunuğu dava dışı taşınmazını 2015 yılında dava dışı 3. kişiye sattığını dolayısıyla artık dava konusu yerle ilgisinin kalmadığını savunmuş ise de satıştan sonra 2017 yılı dahil dava konusu taşınmazın ecrimisil bedellerinin davalı tarafından ödendiği, işgale konu yapıların davalı tarafından yapıldığı ve hala kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı anlaşılan ve 18.02.2020 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide belirtilen alana davalının el atmasının önlenmesine, aynı raporda (A) harfi ile gösterilen 156,57 m2'lik ahşap iskele, (B) harfi ile gösterilen 8,43 m2'lik kayrak taşından yapılmış merdiven, (C) harfi ile gösterilen 21,06 m2'lik yeşil alan, (D) harfi ile gösterilen 39,64 m2'lik betonarme yığma yapı sundurma, (E) harfi ile gösterilen 16,85 m2'lik ahşap zeminin yıkımına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin 20.01.2022 tarih, 2021/503 E., 2022/59 K. sayılı kararıyla; davalı tarafından dava tarihinden önce dava konusu edilen kısma komşu taşınmazın 28.07.2015 tarihinde satılarak dava dışı üçüncü kişiye devredildiği, dava konusu taşınmazın yeni malik tarafından kullanıldığı yönündeki tanık beyanları dikkate alındığında davalının dava konusu edilen taşınmaza müdahalesinin bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle hüküm ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine, Dairenin 14.05.2024 tarih, 2024/356 Esas, 2024/3503 Karar sayılı kararıyla; tarafların tanık deliline dayanmadıkları ve tanık bildirmedikleri, dolayısıyla Bölge Adliye Mahkemesince tanık sıfatı bulunmayan ilgili kişinin beyanının hükme esas alınmasının doğru olmadığı, davalının dava dışı 107 ada 3 parseldeki dubleks meskenini 28.07.2015 tarihinde 3. kişiye sattıktan sonra dava konusu taşınmazın ecrimisil bedellerini Hazineye ödemeye devam ettiği, diğer yandan satış tarihinden sonra İdarece tutulan tutanaklarda da dava konusu taşınmazın davalı tarafından işgal edildiğinin tespit edildiği, hüküm vermeye elverişli 18.02.2020 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde yer alan ahşap iskele, kayrak taşından yapılmış merdiven, yeşil alan, betonarme yığma yapı ve sundurma ile ahşap zeminin tamamının kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespit edildiği, tüm bu husular birlikte değerlendirildiğinde tamamı kıyı- kenar çizgisi içerisinde yer alan dava konusu taşınmazın ve üzerindeki yapıların davalı tarafından kullanıldığı sonuç ve kanaatine varıldığı, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararıyla; bozma kararındaki gerekçe benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ecrimisil tutanaklarının hatalı olarak eski malik olan davalı adına düzenlendiğini ancak ödemelerin yeni malik ... tarafından yapıldığını, davalının dava konusu yerin arkasına isabet edem taşınmazını 28.07.2015 tarihinde devrettiğini, keşif anında re'sen tespit edilen tanığın dinlendiğini, bu kişinin ...'nın çalışanı olduğunu, davalı aleyhine dosyada delil bulunmadığını, taşınmazın yeniden devredildiğini, bozma kararından sonra ecrimisil tahakkuk eden idareye müzekkere yazılarak dava tarihinden sonra tahakkuklarda bir değişiklik yapılıp yapılmadığının, yeni malik dava dışı ...'ya tahakkuk olup olmadığının ve yeni tahakkuk evraklarının yıl yıl sorulmasını talepettiklerini, ancak bu taleplerinin kabul edilmediğini, bu aşamada ...’nın davaya konu yer ile ilgili İmar Barışı'na başvurduğunu belirttiğini, anılan kayıtları dosyaya sunduklarını, 04.12.2019 tarihli duruşmada 7 nolu ara kararla 107 ada 2 parselde mevcut yapılar için alınmış yapı kayıt belgesinin geçerli olup olmadığının sorulmasına karar verildiğini ancak bu ara karar yerine getirilmeden veya ara karardan rücu edilmeden hüküm tesis edildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava; kıyı-kenar çizgisi içinde kalan kısma yönelik el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava; kıyı-kenar çizgisi içinde kalan kısma yönelik el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 29.261,99 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18854, Karar No: 2013/12443, Tarih: 06.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/18854 E.  ,  2013/12443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince

mahkumiyet - erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... vekilinin kısa kararın verildiği 01/07/2010 tarihli duruşmaya mazereti nedeni ile katılamadığı, yokluğunda verilen kararın katılan vekiline tebliğ edildiğine dair belgeye dosyada rastlanılmaması karşısında, gerekçeli karar katılan vekiline tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin belgelerin, tebliğ yapılmamış olması halinde ise, usulüne uygun tebligat yapılıp, buna dair belgeler ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenerek ve katılan vekilin temyiz istemine ilişkin düzenlenecek ek tebliğname taraflara tebliğ edilip iadesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06//05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10382, Karar No: 2018/12977, Tarih: 07.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10382 E.  ,  2018/12977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tüm dosya içeriğine göre; suç tarihinde müştekiye ait ikametin avlusundan bir adet kriko çalarken kolluk görevlileri tarafından yakalanan sanığın, aynı ikametten iki gün önce de 6 adet aks mili çalıp yerini gösterebileceği hurdacıya sattığını söylemesi üzerine bahsi geçen malzemeler müştekiye teslim edilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas - 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi, etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın, satın alan kişiden alınarak mağdura iade edilmiş olması da 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, sanık hakkında koşulları bulunmayan TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16739, Karar No: 2013/17396, Tarih: 10.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16739 E.  ,  2013/17396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargımla sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, davalı idarece kesilen ağaçlara yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesi ve davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin tümü ile çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 21,15-TL harcın mahsubu ile, bakiyesinin yatırana iadesine, davacı tarafından yatırılan 21,15-TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9973, Karar No: 2025/4067, Tarih: 25.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9973 E.  ,  2025/4067 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/920 Esas, 2024/1166 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/104 Esas, 2022/138 Karar

Taraflar arasındaki uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 18.06.2022 tarihli ek kararla istinaf dilekçelerinin miktardan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 13.06.2022 tarihli ek karar taraf vekillerince temyiz edilmekle, Bölge Adliye Mahkemesince ek kararın kaldırılmasına taraf vekillerinin asıl karara ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Bursa ili, İnegöl ilçesi, ... Mahallesi 101 ada 26 parselde kayıtlı taşınmazın ifraz ve diğer kadastro işlemleri sonrasında taşınmazın yüzölçümünün 7.190,22 m² olarak tespit edildiğini, ancak bu hususun gerçeği yansıtmadığını, müvekkiline ait taşınmazın yaklaşık 20.000 m² olduğunu, davaya konu edilen taşınmazın ölçülerinin hatalı olarak hesap edilip tapuya kayıt edildiğini belirterek tapu sicilinin yanlış tutulmasından dolayı müvekkillerinin zararının doğduğunu, 4721 sayılı Kanun'nun 1007 nci maddesi gereğince uğradığı zararın tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince verilen tashih kararı ile davalı lehine 1000,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

3.İlk Derece Mahkemesinin 13.06.2022 tarihli ek karar ile kararın miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf dilekçelerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi kararının hukuka aykırı olduğunu, davanın değerinin kesinlik sınırının üstünde olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükümde yapılan tashihin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi kararının hukuka aykırı olduğunu, davanın değerinin kesinlik sınırının üstünde olduğunu ileri sürmüştür.

2.Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükümde yapılan tashihin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ek kararın hatalı olduğu belirtilerek ek kararın kaldırılmasına karar verilip davanın esasına dair yapılan incelemede davanın reddine yönelik verilen kararda usul ve kanuna aykırılık görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan redine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrar ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar ve tashih kararı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3369, Karar No: 2013/17324, Tarih: 12.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3369 E.  ,  2013/17324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla,kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 20.11.2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 20.11.2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.