muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1018, Karar No: 2014/508, Tarih: 09.04.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1018 E.  ,  2014/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2010

NUMARASI : 2010/101-2010/104

Taraflar arasındaki “rücuan alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Sincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 04.12.2008 gün ve 2008/231 E, 2008/556 K sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 09.11.2009 gün ve 2009/6392 E, 2009/12976 K sayılı ilamı ile;

(...Davacı kendisinin emlakçı olduğunu,.. İlçesi, ..Mahallesi, .. Mevkisinde kain, ..ada, 1 parsel, 4. Blok, 1 numaralı bağımsız bölümün davalılar Günay, Cemile, Veda ve Elif . adına kayıtlı iken, harici satış sözleşmesi ile diğer davalı M.. K..'e satıldığını, M.. K.. tarafından da Sincan 1. Noterliği'nin 01.03.2002 tarih ve 4881 yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesi ile dava dışı C.l K.'a satıldığını, C.l K.'a tapu verilememesi üzerine C. K. tarafından kendisi ve davalılar aleyhine Sincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/839 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını, yapılan yargılama sonunda Sincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/839 Esas ve 2006/20 Karar sayılı ilamı ile C. K. akidinin kendisi olduğundan bahisle aleyhinde hüküm kurulduğunu, hükmün Ankara 2.İcra Müdürlüğü'nün 2006/1385 Esas sayılı icra dosyası ile takibe konularak 21.081,00 YTL.'nin kendisinden tahsil edildiği, C. K.’a elden de 850,00 YTL ödendiğini ileri sürerek ödediği 21.931,00 YTL.'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar C.. Y.. ile G.. Y.. ve M.. K.. davanın reddine karar verilmesini dilemiş, diğer davalılar Veda ve E.. Y.. ise duruşmalara katılmadıkları gibi cevapta vermemişlerdir.

Mahkemece, davacının, davaya konu taşınmazı harici senet ile dava dışı C. K.'a sattığını, tapuyu veremediği için C. K.’ın bu sözleşmeye dayanarak, ödemiş olduğu parayı, davacıdan tahsil ettiğini, davacının, ödemiş olduğu bu paranın rücuen diğer davalılardan tahsilini istediğini, davacı ile dava dışı C. K. arasında ilişki, bu ikisi arasındaki Sincan 1.Noterliği'nin 01.03.2002 gün ve 4881 yevmiye numaralı satış vaadi sözleşmesine dayandığını, davacı ile kendisinden önceki satıcı M.. K.. arasındaki sözleşme 05.10.2001 tarihli harici sözleşmeye dayandığını, davalılar G., C., V. ve E.. Y.. ile M.. K..'in dava dışı Cemal . ile akdi herhangi bir ilişkisi olmadığını, bu nedenle davacı kendisini akdi ilişki içerisinde bulunduğu C. K.'a tazminat olarak ödediği miktarı, bu davalılardan isteyemeyeceğini, davacının davalı Mahmut ile aralarında yapmış olduğu harici satış sözleşmesine dayanarak M.'a ödemiş olduğu 1.500,00 YTL'yi istemek için dava hakkı saklı olduğunu, bu hususta bir talep olmadığı için inceleme konusu yapılmadığını belirterek, davacının kanıtlanamayan davasını reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, emlakçı olup davalılar ile dava dışı Cemal arasındaki sözleşmelere taraf olmadığı halde, dava dışı Cemal .’ın taşınmaz bedeli olarak ödediği bedeli mahkeme kararı ile kendisinden tahsil ettiğini belirterek, ödediği bedelin rucuan tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Mahkemenin kabulünde olduğu üzere dava konusu taşınmazın davacı tarafından harici satış sözleşmesi ile davalı Mahmut’tan satın alınarak dava dışı Cemale satıldığı hususu kesinleşen mahkeme kararı ile de sabit olmuştur. Davacı her ne kadar Cemal ile aralarındaki sözleşme gereğince Cemale ödediği bedeli davalı akidi Mahmut’tan isteyemezse de yine mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalı Mahmut ile aralarındaki harici satım sözleşmesine dayanarak Mahmut’a ödediği bedeli isteyebilir. Öyle olunca davacının talebi dikkate alınarak, "çoğun içinde azda vardır "kuralı gereğince davacının davalı Mahmut ile aralarındaki harici satış sözleşmesi gereğince ödediği bedelin o tarihten denkleştirici adalet ilkesi gereğince ifanın imkansız hale geldiği tarihe kadar ulaştığı değerin (memur ve işçi ücretlerindeki artışlar, T. İstatistik Enstitüsünün verileri, altın ve dövizdeki değişimler, vs. Enstürmanlar nazara alınarak)tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına bozulmasına...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yazılı gerekçeyle bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararını, davacı vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacının dava dışı Cemal ile aralarındaki sözleşme gereğince Cemal'e ödediği bedeli mi, yoksa aralarındaki harici satım sözleşmesine dayanarak davalı M.. K..'e ödediği bedeli mi davalı Mahmut'tan talep edeceği noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle; taşınmaz satımının hukuki niteliği, unsurları, tabi olduğu şekil şartları üzerinde durmakta yarar vardır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacının dava dışı Cemal ile aralarındaki sözleşme gereğince Cemal'e ödediği bedeli mi, yoksa aralarındaki harici satım sözleşmesine dayanarak davalı M.. K..'e ödediği bedeli mi davalı Mahmut'tan talep edeceği noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle; taşınmaz satımının hukuki niteliği, unsurları, tabi olduğu şekil şartları üzerinde durmakta yarar vardır.

Bilindiği üzere, tapulu bir taşınmazın mülkiyetinin devrini öngören her türlü sözleşmelerin resmi şekilde yapılması geçerlilik koşuludur (743 sayılı Türk Kanunu Medenisi m. 634;4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 706; Borçlar Kanunu m. 213; Tapu Kanunu m. 26; 1512 sayılı Noterlik Kanunu m. 60). Tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davası kural olarak kabul edilemez. Yasa hükümlerinin öngördüğü biçimde yapılmayan sözleşmeler hukuken geçersizdir; burada öngörülen şekil, sözleşmenin geçerlilik koşulu olup, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenledir ki, gerek mahkemece gerekse Yargıtay’ca doğrudan göz önünde tutulur (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 05.12.2001 gün ve 2001/13-1021 E., 2001/1101 K.; 16.04.2008 gün ve 2008/8-324 E., 2008/328 K.; 27.05.2009 gün ve 2009/1-181 E., 2009/220 K.; 16.06.2010 gün ve 2010/14-290 E., 2010/328 K. sayılı ilamları).

Somut olayda da taraflar arasındaki taşınmaz satım sözleşmesinin adi yazılı şekilde yapıldığından geçersiz olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda geçersiz sözleşmelerde uygulanması gündeme gelecek olan sebepsiz zenginleşme kurumu üzerinde durulmalıdır.

Sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için; bir taraf zenginleşirken diğerinin fakirleşmesi, zenginleşme ve fakirleşme arasında uygun nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olmaması gerekir. Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu (818 sayılı BK)’nun konuya ilişkin 61 ve devamı maddelerindeki (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (Benzer hüküm 6098 sayılı TBK)’nun m. 77 vd.yer almıştır.) düzenlemelere göre, sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan veya tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir.

Bu genel açıklamadan sonra sebepsiz zenginleşmenin gerçekleşmesi için aranan şartların açıklanmasında yarar görülmüştür.

Birinci şart; taraflardan birisinin malvarlığında bir eksilmenin vukubulmasına karşı, diğerinin malvarlığında bir çoğalmanın gerçekleşmiş olmasıdır. Bir malvarlığındaki eksilme, aktifin azalması ya da pasifin çoğalması şeklinde olabileceği gibi, aktifin çoğalmasına ya da pasifin azalmasına engel olma yoluyla da gerçekleşebilir.

İkinci şart; sözü edilen eksilme ile çoğalma arasında bir illiyet bağının bulunmasıdır.

Birinci şart; taraflardan birisinin malvarlığında bir eksilmenin vukubulmasına karşı, diğerinin malvarlığında bir çoğalmanın gerçekleşmiş olmasıdır. Bir malvarlığındaki eksilme, aktifin azalması ya da pasifin çoğalması şeklinde olabileceği gibi, aktifin çoğalmasına ya da pasifin azalmasına engel olma yoluyla da gerçekleşebilir.

İkinci şart; sözü edilen eksilme ile çoğalma arasında bir illiyet bağının bulunmasıdır.

Üçüncü şart, yine sözü edilen azalma ile çoğalmanın haklı bir sebebe dayanmamasıdır. Taraflardan biri, diğerine hükümsüz bir sözleşme gereğince misli mahiyette bir şey vermişse muteber olmayan sebebe dayanan bir iktisap söz konusudur. Sözleşmedeki şekil noksanlığı, fiil ehliyetsizliği, imkansızlık, hukuka veya ahlaka aykırılık, muvazaa gibi sebepler, butlan nedeniyle kazandırmayı geçersiz kılan sebepler olduğundan bu durumlarda kazandırma geçerli hukuki sebebe dayanmamaktadır.

Dördüncü şart; vukubulan iktisabın (çoğalmanın) sebepsiz iktisap kuralları dışında, özel bir hukuk kuralına dayanılarak iadesi mümkün olmamalıdır. Zira böyle bir imkan varsa artık sebepsiz iktisap kuralları değil, sözü edilen özel kurallar uygulanır. İadenin; istihkak davası, haksız inşaat sebebiyle tazminat davası, sözleşmenin ifası davası, sözleşmeden dönme sebebiyle iade davası, vekaletsiz iş görmeye dayanan iade davası gibi yollarla gerçekleştirilmesi mümkünse, artık sebepsiz iktisap kurallarına başvurulamaz (Tekinay/Akman/Burcuoğlu/Altop, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 7.Baskı, İstanbul 1993, s. 734-738).

Bu tür işlemlerde amaç; davalının edindiği çoğalma sonucu, tüm malvarlığında meydana gelen artışın iadesinden ibarettir.

Bu tür işlemlerde amaç; davalının edindiği çoğalma sonucu, tüm malvarlığında meydana gelen artışın iadesinden ibarettir.

Somut olayda, davacı, davalılar C. G., Veda ve E.. Y.. adlarına kayıtlı taşınmazı diğer davalı M.. K..’den haricen satın alarak, dava dışı 3.kişiye sattığı, tapunun intikalini bu kişiye sağlayamayınca da, hakkında açılan tazminat davasında akidi olan 3.kişiye ödediği bedeli taşınmazı satın aldığı M.. K..’den talep etmiştir. Bu husus mahkeme ile Özel Daire’nin kabulünde olduğu gibi, kesinleşen mahkeme kararı ile de kabul edilmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere, taşınmaz satımına ilişkin sözleşmelerin tapu sicil memuru huzurunda düzenlenmesi gerekmekte olup, bu zorunluluğa uyulmaması, sözleşmeyi geçersiz kılar. Sözleşmenin geçersiz kabul edilmesi halinde ise, herkes akidine ödediği bedeli, sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca talep edebilir. Bu durumda, davacı kendi akidi olan davalı Mahmut’tan dava dışı 3.kişiye ödediği bedeli değil, davalı Mahmut’a harici satış sözleşmesi gereğince ödediği bedeli denkleştirici adalet ilkesi gereğince ifanın imkansız hale geldiği tarih itibariyle talep edebilir. Dava dışı 3.kişi ile aralarındaki sözleşmeyi ifa edememesi nedeniyle ödediği daha fazla olan bedeli davalıdan talep edemez. Davacı “çoğun içinde azda vardır” kuralı gereğince, davalı Mahmut ile aralarındaki harici satış sözleşmesi gereğince ödediği bedeli, az önce belirtilen ilkeler doğrultusunda denkleştirici adalet ilkesi gereğine talep etmesi mümkün olup, mahkemenin bu yöne ilişkin direnmesi doğru değildir.

Bu itibarla; Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle, direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, aynı Kanunun 440/I. maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.04.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3405, Karar No: 2023/4443, Tarih: 13.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/3405 E.  ,  2023/4443 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.05.2023

SAYISI : 2021/564 E., 2022/2555 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davaların feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 353/1-a-4 maddesi uyarınca kaldırılmasına, gerekli inceleme ve değerlendirme yapıldıktan sonra hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi için dosyanın kararı veren Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.05.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, kesinlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, kesin olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 05.05.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerince, davanın yeniden görülmesi için verilen gönderme kararları 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin 1-a bendi uyarınca kesin olduğundan, anılan kararlar 362. maddenin 1-g bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Ankara Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.05.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 89,95 TL bakiye onama harcının davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10144, Karar No: 2018/3546, Tarih: 29.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/10144 E.  ,  2018/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken ''suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri nazara alınarak takdiren'' hapis cezası verildiğinin belirtilmesi karşısında, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (6) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müşteki beyanı ve görgü tespit tutanağına göre, bahse konu atıl durumdaki beton direklerin, ...'a ait deponun yan kısmındaki etrafı çitle çevrili olmayan ve açık alan niteliğindeki yerden çalındığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un TCK'nun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun beton direklerdeki demirleri alamadan tanık ...'nun gelmesi üzerine kaçması şeklinde gerçekleşen olayda, teşebbüs aşamasında kalan suçlarda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmayıp, somut olayda da koşulları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

4-Müşteki beyanı ve görgü tespit tutanağına göre, bahse konu atıl durumdaki beton direklerin alındığı yerin ....'a ait deponun yan kısmındaki etrafı çitle çevrili olmayan, açık alan niteliğinin ve herhangi bir konut veya iş yerinin eklentisi durumunun da bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun unsurları itibariyle oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

5-Mala zarar verme suçunun konusunun hırsızlığa konu beton direkler olduğunun anlaşılması karşısında, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturduğu ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun bu suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

5-Mala zarar verme suçunun konusunun hırsızlığa konu beton direkler olduğunun anlaşılması karşısında, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturduğu ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun bu suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

6-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükmü kurulurken, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

7- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 10/04/2012 tarihli dilekçesi ile, suça sürüklenen çocuk hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebi karşısında; atılı suçlardan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri” değerlendirilerek sonucuna göre anılan maddenin uygulanması gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Kabule göre de;

8-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları yönünden de suçların hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek, yalnızca hırsızlık suçu nedeniyle alınan uzman hekim raporu ile yetinilmesi,

9-Müşteki beyanı ve görgü tespit tutanağına göre, bahse konu beton direklerin atıl durumda olduğu ve kamu malı niteliği taşımadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 151/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un TCK'nun 152/1-a maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

10-Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulurken, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

10-Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından hüküm kurulurken, cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3531, Karar No: 2021/2525, Tarih: 07.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/3531 E.  ,  2021/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl, karşı ve birleşen davada alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karşı davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne, asıl davada alacak davasının kabulüne, KDV alacağına yönelik davanın reddine, teminat senetlerinin iadesine yönelik davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik verilen hüküm süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı karşı davada davalı ...Hidrolik Pnömatik Makine Otomotiv Plastik San.ve Tic.Ltd.Şti. vekili ile asıl ve birleşen davada davalı kaşı davada davacı ... Enerji ve Madeni İnşaat İşleri T.A.Ş., vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dava eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağın ve KDV bedelinin tahsili ile teminat senedinin iadesi, karşı dava ayıplı ve geç teslimden kaynaklanan zararların tahsili, birleşen dava ise faiz alacağının tahsiline yönelik olup, mahkemece bozmaya uyulması sonrasında asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü, karşı davanın ise reddine dair verilen hüküm taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, asıl davada davacı-karşı davalı ve birleşen davacı vekilinin tüm, davalı-karşı davacı, birleşen davalı vekilinin karşı davaya yönelik tüm, asıl ve birleşen davaya yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Davalı vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili birleşen davada; davacı yüklenici ile davalı iş sahibi arasında makine yapım sözleşmesi imzalandığını, makinelerin davalıya teslim edildiğini, bakiye iş ve KDV bedelinin ödenmemesi nedeniyle açılan davada avans faizi talep edilmediğini beyanla 298.571,84 TL bakiye iş bedeline asıl dava tarihi olan 14.07.2008 tarihinden itibaren, asıl dava dilekçesinde talep edilip 04.12.2008 tarihinde harçlandırılan KDV alacağına ise harçlandırma tarihinden itibaren işleyen toplamda 560.000,00 TL faiz alacağının tahsili talep edilmiş, davalı vekili ise taraflar arasındaki ilişkinin eser sözleşmesi hükümlerine tabi olup alacağın zamanaşımına uğradığını, temerrüde düşülmediğinden dolayı işlemiş faize itiraz ettiklerini beyanla davanın reddini savunmuştur.