muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3918, Karar No: 2023/7710, Tarih: 30.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/3918 E.  ,  2023/7710 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/870 E., 2019/48 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2017/870 Esas, 2019/48 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı (18 kez) 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 30.05.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/11426 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/66638 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/66638 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2019 tarihli ve 2017/870 esas, 2019/48 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, dosyanın yeniden ele alınarak sanıkların müştekiler ... ve ...'a yönelik mükerrir ceza aldıklarından bahisle haklarındaki hükmün ayrı ayrı kaldırılarak davanın reddine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2022 tarihli ve 2017/870 esas, 2019/48 sayılı ek kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

1-Sanıklar hakkında, müştekiler ... ve ...'a yönelik 25/02/2013 tarihinde işlenen dolandırıcılık suçundan dolayı ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06/01/2014 tarihli ve 2013/7943 soruşturma, 2014/40 esas, 2014/21 sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2018 tarihli ve 2014/23 esas, 2018/205 sayılı kararı ile mahkumiyetlerine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında aynı müştekilere karşı gerçekleştirilen aynı eylem sebebiyle ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21/05/2013 tarihli ve 2013/3735 soruşturma, 2013/3344 esas, 2013/1296 sayılı iddianame ile açılan davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıkların yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilerek, mükerrer ceza tayininde,

2-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/1, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/1 ve 230/1-c maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetime olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açık olarak belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği, anılan kararın gerekçeli kararın iddia bölümünde, bu davanın konusu olmayan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06/01/2014 tarih ve 2014/40 esas sayılı iddianamesi ile dava açıldığı ve sanıkların 18 kez cezalandırılmalarının talep olunduğunun belirtildiği, savunma bölümünde yazılan sanık beyanlarının, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/23 esas sayılı dosyası kapsamında yapılan savunmalar olduğu ve hüküm kısmında iddianamede 48 kişi müşteki olarak gösterilmesine rağmen, hangi müştekilere yönelik olduğu da anlaşılamayacak şekilde sanıkların ayrı ayrı 18 kez hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilerek, Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı ve dosya kapsamıyla uyumlu olmayacak biçimde gerekçe ve hüküm oluşturulmasında,

İsabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasında;"Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.", 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci fıkrasında; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir.", aynı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasında; " (1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir: a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler. b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi...", 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında; "Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir.

" ve yine aynı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasında da; "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır:...g) Hükmün 230 uncu madde gereğince gerekçeyi içermemesi.

.." hükümleri yer almaktadır.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağından, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2017/870 Esas, 2019/48 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2019 tarihli ve 2017/870 Esas, 2019/48 Karar sayılı dosyasına konu ... Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2013 tarihli ve 2013/3344 Esas sayılı iddianamesinde 48 kişinin şikâyetçi olarak gösterildiği, sevk maddesinde ise sanıklar ... ve ...‘ın, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 46 kez cezalandırılmalarının talep olunduğu; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2018 tarihli ve 2014/23 Esas, 2018/205 Karar sayılı dosyasına konu ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2014 tarihli ve 2014/40 Esas sayılı iddianamesi ile de sanıkların 18 şikâyetçiye karşı gerçekleştirdikleri eylemleri nedeniyle cezalandırılmaları talep olunarak, aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davası açıldığı, bu davaya istinaden ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/23 Esas sayılı dosyası kapsamında yapılan yargılamada, sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri gereğince ayrı ayrı 17 kez 2 yıl 6 ay hapis ve 7.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, şikâyetçilerden Havva Kuş'a yönelik eylemleri yönünden ise beraatlerine karar verildiği, verilen hükümlerin 31.12.2018 tarihinde kesinleştiği, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince, mahkeme kararlarının denetime olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulmasının gerektiği, kanun yararına bozma istemine konu ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2019 tarihli ve 2017/870 Esas, 2019/48 Karar sayılı dosyasına ilişkin gerekçeli karar incelendiğinde; iddia bölümünde, bu davanın konusu olmayan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2014 tarihli ve 2014/40 Esas sayılı iddianamesi ile dava açıldığı ve sanıkların 18 kez cezalandırılmalarının talep olunduğunun belirtildiği, savunma bölümünde yazılan sanık beyanlarının, ... 1

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2019 tarihli ve 2017/870 Esas, 2019/48 Karar sayılı dosyasına ilişkin gerekçeli karar incelendiğinde; iddia bölümünde, bu davanın konusu olmayan ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2014 tarihli ve 2014/40 Esas sayılı iddianamesi ile dava açıldığı ve sanıkların 18 kez cezalandırılmalarının talep olunduğunun belirtildiği, savunma bölümünde yazılan sanık beyanlarının, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/23 Esas sayılı dosyası kapsamında yapılan savunmalar olduğu, gerekçe bölümündeki anlatımın da belirtilen dosyayla ilgili olduğu, diğer yandan iddianamede 48 kişi şikâyetçi olarak gösterilmesine rağmen, hangi şikâyetçilere yönelik olduğu da anlaşılamayacak şekilde sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince ayrı ayrı 18 kez 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilerek, Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı ve dosya kapsamıyla uyumlu olmayacak biçimde gerekçe ve hüküm oluşturulması karşısında, kanun yararına bozma talebindeki (2) numaralı istem yerinde görülmüş; bozma nedeni dikkate alınarak (1) numaralı istem hakkında herhangi bir karar verilmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2017/870 Esas, 2019/48 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Sanıklar hakkındaki infazın durdurulmasına, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değillerse derhal TAHLİYELERİNE,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2457, Karar No: 2020/19624, Tarih: 15.12.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/2457 E.  ,  2020/19624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, müştekinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 15/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2586, Karar No: 2010/5508, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2586 E.  ,  2010/5508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli Kazancılı Köyü 158 ada 33 sayılı parsele komşu olan parsellerin tesbit tutanakların, var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, kadastro tesbiti kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenlerin yada davalı olanların dava dosyalarının,

2) Hükme dayanak yapılan Orman Yüksek Mühendisi bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, çekişmeli parsele uygulandığı bildirilen,

a) 1955 yılında bütünlemesi yapılıp 1959 yılında basıldığı bildirilen 1/25000 ölçekli haritanın yapılması sırasında kullanılan ... fotoğraflarının,

b) Bilirkişi raporuna esas alınan 1973 yılında çekilen ... fotoğraflarının getirtilip dosyasına eklenmesi,

3) Daha sonra dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi kuruluna verilerek, çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritasında işaretlendiği yerde meyve ağacı sembolü bulunmadığı, işaretlendiği yerin yakınında bazı meyve ağacı sembolleri ile birlikte geniş yapraklı orman ağacı ve ... yapraklı ağaç sembollerinin çıplak gözle görüldüğü ve 161 ada 118 sayılı parsele ait Mahkemenin 2005/43 sayılı ve yine 159 ada 4 sayılı parsele ait Mahkemenin 2005/60 sayılı ve 161 ada 10 sayılı parsele ait Mahkemenin 2005/44 sayılı dava dosyasında Orman Yüksek Mühendisi ... ... tarafından düzenlenen raporlarda sözü edilen parsellerin yeşil orman alanında gösterildiği de göz önünde bulundurulmaları istenerek,

a) Yukarıda ... belgeler ile çekişmeli parsele uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte ve üzerinde bulunan semboller farklı bir kalemle halka içine alınıp, kenara bir ok çıkarılmak ve anlamı açıklanmak suretiyle, haritalar üzerinde gösterecekleri, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ek rapor ve kroki alınması;

b) 1955 yılında bütünlemesi yapılan memleket haritasının hazırlanmasında kullanılan 1955 yılından daha eski tarihli ... fotoğraflarında çekişmeli parselin ne şekilde görüldüğü belirlenerek, 1955 yılından önce çekilmiş olan ... fotoğrafları ile çekişmeli parselin geniş çevresini gösteren haritası aynı ölçeği dönüştürülüp çakıştırılarak, çekişmeli parselin 1955 yılından daha önce çekilmiş olan ... fotoğraflarındaki görünümünü gösteren ek kroki düzenlettirilmesi,

b) 1955 yılında bütünlemesi yapılan memleket haritasının hazırlanmasında kullanılan 1955 yılından daha eski tarihli ... fotoğraflarında çekişmeli parselin ne şekilde görüldüğü belirlenerek, 1955 yılından önce çekilmiş olan ... fotoğrafları ile çekişmeli parselin geniş çevresini gösteren haritası aynı ölçeği dönüştürülüp çakıştırılarak, çekişmeli parselin 1955 yılından daha önce çekilmiş olan ... fotoğraflarındaki görünümünü gösteren ek kroki düzenlettirilmesi,

c) Keşifte bilirkişiler tarafından tutulan notlara ve yapılan incelemelere göre çekişmeli parsel(ler)in üzerinde bulunduğu bildirilen fındık ağaçlarının yaşları, sayıları ve dağılımı, kapalılık oranı detaylı olarak ek raporda açıklattırılması,

4) Ek rapor ile asıl rapor arasındaki çelişkilerin bilimsel yöntemlerle giderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12276, Karar No: 2008/541, Tarih: 28.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/12276 E.  ,  2008/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu Çekmece 500 sayılı taşınmazın dosya içerisine getirtilen 27.12.2005 tarihli imar yazısında belediye imar planı dışında olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye yerleşim alanı dışında kaldığı belirtilmiş, geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 28.11.2007 tarihli belediye başkanlığı yazısında ise imar planı dışında olup yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon gibi altyapı hizmetlerinden yararlandığı belirtilmiş böylece her iki yazı arasında çelişki doğmuştur. Bu çelişki giderilerek dava konusu Çekmece 500 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.11.2005 tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2759, Karar No: 2018/3293, Tarih: 23.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/2759 E.  ,  2018/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı .... ile dava dışı müteahhit arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini devraldıklarını, inşaatın %85’lik kısmının bitmesine rağmen davalıların sözleşmeye göre müteahhite verilmesi gereken daireleri 3. şahıslara devretmeleri üzerine zarara uğradıklarını ileri sürerek, 100.000 TL zararın davalılardan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin devredildiğini sonradan öğrendiklerini, davacının inşaatı durma noktasına getirdiğini, ikinci bir masraf çıkmaması sebebiyle davacı tarafından verilen yazılı talimat sonucu dairelerin davacının talep ettiği şahıslara devredildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafından dosyaya sunulan, davacı tarafça imzasına itiraz edilen ve soruşturma konusu edilen ‘Talimattır’ başlıklı evrak üzerindeki imzanın savcılık aşamasında alınan bilirkişi raporunda davacı şirket yetkilisine ait olduğuna dair kanaatin oluştuğu, tanık anlatımları ve alınan bilirkişi raporunda inşaatın tamamlanma seviyesinin dava dilekçesinin aksine %60’da kaldığı görüldüğünden açılan davanın, Medeni Kanunun 2. maddesine de aykırı olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5436, Karar No: 2022/179, Tarih: 11.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5436 E.  ,  2022/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;Sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; kurum nezdinde yapılan yoklamalara göre hiç işçi çalıştırmadığının, bu nedenle PVC yapımı faaliyetini yürütebilecek iş gücüne sahip olmadığının tespit edilmesi, 2009 ve 2010 BA formlarında alış yaptığını beyan ettiği mükelleflerin tamamına yakını hakkında sahte belge düzenlemeleri nedeniyle Vergi Tekniği Raporları düzenlendiğinin belirlenmesi, mükellefin aktifinde kayıtlı herhangi bir aracı ve sahip olduğu bir işgücü bulunmadığı gibi şirkete ait şube, depo vb. kaydı bulunmadığı, iş yerinin büyüklüğü ve kapasitesi dikkate alındığında mükellef kurumun beyannamelerinde yer alan tutarlarda emtia temini için gerekli kapasiteye sahip olmadığının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesine gelince;

2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden en son Aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihinin, en aleyhe kabulle "31.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;