muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22917, Karar No: 2012/751, Tarih: 19.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22917 E.  ,  2012/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kararın davalıya tebliğine ilişkin 22.07.2010 tebliğ tarihini ihtiva eden mazbata Tebligat Kanununun 39. maddesine göre geçersiz kabul edilerek davalıya kararın ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği için dosya 03.11.2011 tarihinde mahalline iade edilmiştir.

İade kararından sonra da, davalının daha önce tespit edilmiş olan 02.04.2010 tarihli adres belgesinde gösterilen "yerleşim yeri" adresine karar ve temyiz dilekçesi tebliğ için gönderilmiş bu adreste tebligat "aynı çatı altında ikamet eden eşi Yasemin Gürkcü'ye" yapılmıştır. Tebligatı, adreste muhatap namına teslim alan kişi bu davada "davacı" dır. Bu durumda davalıya karar ve temyiz dilekçesinin tebliği yine geçersizdir (Teb.K.m.39). Bu durumda; mahkemece,

1-Yargılama sırasında yaptırılan kolluk araştırmasında davalının Fransa'da ikamet ettiğinin bildirilmiş olduğu da gözetilerek, merkezi adres kayıt sistemin'deki yerleşim yeri adresinin ve varsa diğer adres bilgilerinin Nüfus Müdürlüğünden yeniden sorulması,

2-Merkezi adres kayıt sisteminde kayıtlı "yerleşim yeri adresi" haricinde diğer adres bilgisi varsa, tebligatın bu adrese çıkartılması,

3-Merkezi Adres Kayıt Sisteminde kayıtlı yerleşim yeri adresinin, daha önceki adresle aynı adres olarak gelmesi halinde, bu adreste Tebligat Kanununun 6099 sayılı Kanunla değişik 21. maddesinin ikinci fıkrası gereğince tebliğ yoluna gidilmesi gerekir. Açıklanan yönde işlem yapılarak karar ve temyiz dilekçesinin davalıya usulüne uygun olarak tebliğinden sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.19.01.2012 (Prş)
Yargıtay — Esas No: 2013/22348, Karar No: 2014/5645, Tarih: 13.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/22348 E.  ,  2014/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :04.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/260 Karar no:2013/482

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.03.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/3566, Karar No: 2014/6535, Tarih: 16.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3566 E.  ,  2014/6535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2010/1438 - 2014/60

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi ve davalı A.. S.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek-4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, K. İlçesi, G. Köyü 28046 ada 12 parsel sayılı 935,71 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilip beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarında orman sınırları dışına çıkarılmıştır, Ramazan kızı 1938 doğumlu A.. S.. kullanımında olduğu" yazılmıştır.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla tesbitinin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tesbitin iptaliyle eylemli orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, kadastro tutanağının beyanlar hanesine “6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır.” şerhinin yazılmasına karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından eylemli orman şerhi bulunan taşınmazda 2/B şerhinin bulunamayacağı, davalı A.. S.. tarafından ise, taşınmazın eylemli orman olmadığı, kendisi tarafından kullanıldığı iddiasıyla temyiz edilmiştir.

Dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki dava, 3402 sayılı Kanunun Ek-4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraz niteliğinde olup, davacı Orman Yönetimi tarafından çekişmeli taşınmazın eylemli orman olduğu iddiasına dayalı olarak dava açılabilir. Somut olayda keşifte bilgisine başvurulan orman bilirkişinin 16/12/2013 tarihli raporunda çekişmeli taşınmazın üzerinde çalı formu odunsu bitkiler, soğanlı bitkiler ve diğer yabani otlara ile kaplı olduğu, kapalılık oluşturacak şekilde her hangi bir orman ağacı bulunmadığı bildirildiği halde, hükme dayanak alınan 18/01/2014 tarihli ek raporunda parsel üzerinde yaşlı zeytin ağacı, yer yer kapalılık oluşturan pırnal meşesi türünün, yer yer münferit halde dağılım gösteren pırnal meşesi türünün, yoğun halde soğanlı bitkilerin ve diğer yabani otlarını yayılış gösterdiği eylemli orman olduğu bildirilmiştir. Orman bilirkişisinin birbiriyle çelişkili rapor ve ek raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.

Bu nedenle, mahkemece bir fen ve bir orman bilirkişi ile keşif yapılarak çekişmeli taşınmaz hâkim tarafından gözlemlenmeli, taşınmaz üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşları vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, taşınmaz üzerindeki, orman ağaçlarının sayısı, yaşı, cinsi, taşınmaz üzerinde toplu veya dağınık olarak bulunup bulunmadıkları, orman ağaçları taşınmaz üzerinde toplu halde bulunuyor ise o bölüm fen bilirkişi raporunda ayrıca gösterir ve çekişmeli taşınmazın tesbit tarihi itibariyle 6831 sayılı Kanunun 1. maddesine göre orman sayılan yerlerden olup olmadığını açıklar ayrıntılı rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmelidir.

Kabule göre de orman niteliği belirlendiği kabul edilen taşınmaz üzerindeki şerhlerin silinmesine karar verilmemiş olması da, usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Orman Yönetimi ve davalı A.. S..’in temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 16/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4176, Karar No: 2012/23357, Tarih: 03.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4176 E.  ,  2012/23357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

1-Taşkın hacze yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2- Haczedilmezlik şikayetine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu belediye aleyhindeki takipte, belediyenin PTT nezdindeki posta çeki hesabına haciz konulmuş, belediyece haczin kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurulmuştur. Alınan bilirkişi raporunda, borçlunun PTT Bank nezdindeki 148862 nolu posta çeki hesabının 3. şahıslar tarafından yatırılan vergi, resim ve harçlardan oluştuğu, bu hesaptan ödemelerin çekle yapılmış olup, ne amaçla yapıldığının izaha muhtaç olduğu ve kamu hizmetine sarf niteliğinin şüpheli olduğu, belediyenin ispat yükünü yerine getiremediği belirtilmiştir.

Mahkemece, bu rapor hükme esas alınarak dava konusu hesaba dahil paraların her ne kadar 3. şahıslar tarafından yatırılan vergi, resim ve harçların toplamından ibaret ise de, hesaptaki paranın fiilen kamu hizmeti dışında kullanıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle borçlunun 5393 Sayılı Yasa'nın 15/son maddesine dayalı haczedilmezlik şikayetinin kabul edilmediği görülmektedir.

5393 Sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan belediyeye ait taşınır ve taşınmaz mallar haczolunamaz. Ayrıca, 277 Sayılı Kanunun 1.maddesine göre, 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan paylar, belediye vergi ve resmi hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir.

5393 Sayılı Belediye Yasası'nın 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan belediyeye ait taşınır ve taşınmaz mallar haczolunamaz. Ayrıca, 277 Sayılı Kanunun 1.maddesine göre, 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan paylar, belediye vergi ve resmi hükmünde olup, bu paraların da haczi caiz değildir.

Somut olayda, haczedilmezlik şikayetine konu olan posta çeki hesabının vergi, resim ve harçlardan oluşan bir hesap olduğu, bilirkişi raporu ve dosyadaki mevcut bilgiler ile belirlenmiş olup, mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Şikayete konu olan hesabın bu niteliği (kaynağının vergi, resim ve harç oluşu) haczedilmezlik şikayetinin kabulüne yeterli olup, ayrıca hesaptaki paranın fiilen kamu hizmetinde kullanılması zorunlu değildir. Diğer bir ifadeyle bu durumda mahcuzun fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığının sonuca bir etkisi bulunmamaktadır. O halde mahkemece, açıklanan nedenlerle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2829, Karar No: 2013/17737, Tarih: 11.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/2829 E.  ,  2013/17737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Bozma kararından sonra mahkemece usulen duruşma açılarak taraflar- dan bozma kararına karşı iddia ve savunmaları sorulmadan tensip kararı ile yazılı biçimde hüküm kurulması

2- Kabule göre de; dava konusu taşınmaza ilişkin olarak mahallinde yapı- lan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda tecavüz edilen yerin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının bildirilmesi karşısında, taşınmaz üzerindeki yapıların bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı araştırılarak sonucuna göre, gerekirse Belediye Başkanlığı da şikayetçi sıfatıyla davadan haberdar edilerek TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28890, Karar No: 2013/20916, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28890 E.  ,  2013/20916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... 'ın resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 30.05.2003 tarihinde eşinden muvazzalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8602, Karar No: 2025/4266, Tarih: 27.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8602 E.  ,  2025/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1020 Esas, 2024/1191 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gelibolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/339 Esas, 2023/720 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Çanakkale ili, ..., ... köyü 233 ada 6 parsel ve 260 ada 13 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların arsa vasfında kabul edilerek emsal araştırması yapılmak suretiyle rayiç değerlerinin tespit edilmesini, taşınmazların konumu itibarıyla kıymetli bir bölgede yer aldığını, dava konusu taşınmaz için davacı idare tarafından teklif edilen bedelin düşük olduğunu, yapılacak keşif neticesinde gerçek değerinin tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri