muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1278, Karar No: 2023/889, Tarih: 04.10.2023

17. Somut olayda davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Müdürlüğüne ait Alanya-Gazipaşa yol yapım işinde davalı ...Ş. işçisi olarak 30.10.2013-02.11.2016 tarihleri arasında aşçı konumunda kesintisiz çalıştığını iddia etmiştir.

18. Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının 31.10.2013- 02.11.2016 tarihleri arasında 3 yıl 1 gün çalıştığı kabul edilerek kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücreti alacaklarının asıl ve birleşen dava davalılarından müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

19. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; birleşen dava davalısı Karayolları Genel Müdürlüğünün asıl işi yol yapımı ise de bu durumun işi yükleniciye gördüremeyeceği anlamına gelmediği, eldeki davada Alanya-Gazipaşa-5. Bl. Hd. Yolu (Takriben Km:26+000-64+400 Kesimine Ait) Toprak İşleri, Sanat Yapıları ve Bsk Üstyapı İşleri İnşaatı işinin tümüyle asıl dava davalısı şirkete ihale edildiği, işin bölünerek verilmesi söz konusu olmadığı gibi davalı ... Müdürlüğünün bu işte işçi çalıştırmadığı, uzun süren, yüksek maliyetli ve yapılan imalat hatalarının veya eksikliklerinin sonradan giderilmesinin yine yüksek maliyet ve zaman kayıplarına yol açabileceği inşaat işlerinde, taahhüt edilen yapım işinin gidişatının izlenmesinin ve işin sözleşme ile eklerine ayrıca fen ve sanat kurallarına uygun yapılıp yapılmadığının denetimi için personel bulundurulmasının davalı ... Müdürlüğünün asıl işveren olduğu sonucunu doğurmayacağı, öte yandan davalı ... Müdürlüğünün denetim yetkisini aşan ve işveren olarak kabulünü gerektirecek bir yetkisinin bulunduğunun da iddia ve ispat edilmediği, bu nedenle birleşen dava davalısı Karayolları Genel Müdürlüğünün asıl işveren olmayıp ihale makamı olduğu anlaşılmakla sorumluluğunun da bu kapsamda değerlendirilmesi gerekmektedir.

20. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, yol yapım işinin birleşen davada davalı olan Karayolları Genel Müdürlüğünün asıl işi olduğu, asıl dava davalısı olan şirket ile davalı ... arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, bu nedenle direnme kararının isabetli olduğu ve miktar incelemesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

21. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

22. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Birleşen davada davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 maddesinin birinci fıkrası uyarınca kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Birleşen davada davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 maddesinin birinci fıkrası uyarınca kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.10.2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5549, Karar No: 2017/13332, Tarih: 05.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5549 E.  ,  2017/13332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı bünyesinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, normal mesai saatleri dışında arıza olduğunda, saat gözetilmeksizin çağırılarak arıza giderilinceye kadar fabrikada kaldığını, fazla mesai, yıllık izin ücreti ve teşvik primi alacalarının ödenmediğini belirterek anılan alacak kalemlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ücretinin emsallerine göre daha fazla olduğunu, yaptığı cüzi fazla mesailerin aylık ücretinin içinde bulunduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

4857 sayılı Kanun'un 66. maddesinde; "Aşağıdaki süreler işçinin günlük çalışma sürelerinden sayılır:

4857 sayılı Kanun'un 66. maddesinde; "Aşağıdaki süreler işçinin günlük çalışma sürelerinden sayılır:

a) Madenlerde, taş ocaklarında yahut her ne şekilde olursa olsun yeraltında veya su altında çalışılacak işlerde işçilerin kuyulara, dehlizlere veya asıl çalışma yerlerine inmeleri veya girmeleri ve bu yerlerden çıkmaları için gereken süreler.

b) İşçilerin işveren tarafından iş yerlerinden başka bir yerde çalıştırılmak üzere gönderilmeleri halinde yolda geçen süreler.

c) İşçinin işinde ve her an iş görmeye hazır bir halde bulunmakla beraber çalıştırılmaksızın ve çıkacak işi bekleyerek boş geçirdiği süreler.

d) İşçinin işveren tarafından başka bir yere gönderilmesi veya işveren evinde veya bürosunda yahut işverenle ilgili herhangi bir yerde meşgul edilmesi suretiyle asıl işini yapmaksızın geçirdiği süreler." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı tarafından dosyaya sunulan duruş sürelerine (arıza giderimi için beklenilen süre) göre davacının, 10.06.2006-24.01.2013 tarihleri arasında, dokuz arızaya müdahele ettiği ve toplam 142 saat 15 dakika duruş süresi bulunduğu belirtilmiş, 01.12.2004-31.01.2013 aralığındaki çalışma süresi için ortalama yılda 17,75 saat duruş süresi bulunduğu kabul edilmiştir. Bu verilere göre yılda ortalama 17 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dava konusunun nöbetteki fazla mesaiye ilişkin olmadığı gerekçesi ile davacının nöbette geçirdiği süreler hesaplamaya dahil edilmemiştir.

Davacı ve davalı tanıkları ortak beyanlarında, normal mesai saatlerinin haftaiçi 08:00-18:00 saatleri arasında olduğunu, ancak mesai saatleri dışındaki arazıların giderimi için nöbet usulü ile çalıştıklarını ve bu şekilde yaptıkları fazla mesailerin karşılığının ödenmediğini belirtmişlerdir. Dosyaya sunulan 01.12.2010 tarihli iş sözleşmesinin 4. maddesinde fazla mesainin aylık ücrete dahil olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda, duruş kaydı sunulan tarihler bakımından bu kayıtlara göre, bunun dışındaki dönemlerde ise tanık anlatımları gözetilerek, 4857 sayılı Kanun'un 66. maddesi gereğince nöbette geçirilen süreler çalışma süresinden kabul edilerek fazla mesai ücreti alacağı yeniden değerlendirilmelidir. 01.12.2010 tarihinden sonrası için yapılan hesaplama sırasında, sözleşmelerde fazla mesai ücretinin aylık ücrete dahil olduğunun kabul edildiği durumlarda yıllık 270 saat fazla mesainin ücret kapsamında olduğu gözetilerek ödenmeyen fazla mesai ücreti bulunup bulunmadığı, varsa miktarı denetime açık şekilde ortaya koyulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12385, Karar No: 2012/18184, Tarih: 03.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12385 E.  ,  2012/18184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapusu iptal edilen taşınmazın tapu kaydının iptali nedeniyle MK 1007.maddeye dayalı olarak bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeniyle tapusu iptal edilen taşınmazın tapu kaydının iptali nedeniyle MK 1007.maddeye dayalı olarak bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü ile emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve taşınmazın bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11970, Karar No: 2015/12542, Tarih: 14.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11970 E.  ,  2015/12542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği 14.09.2011 tarihli dava dilekçesi ile; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 115 ada 33 parsel sayılı 12815 m² yüzölçümündeki taşınmazın davalılara ait olduğu, ancak, halen eylemli orman ağaçları ile kaplı olup, orman vasfında olduğu iddiasıyla, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescile karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2011/448 E. - 2013/226 K. sayılı yetkisizlik kararı ile dosya ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 115 ada 33 sayılı parselin 10/05/2012 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 11.698,484 m² bölümünün tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen kısma ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından (B) bölümüne; davalılar vekili tarafından (A) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 1949 yılında 3116 sayılı Kanuna göre seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu 2005 yılında yapılmıştır.

1) Davalılar vekilinin çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile işaretli bölümüne yönelik itirazları bakımından;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile işaretli bölümünün orman sayılan yerlerden ve halen 80 yaşa kadar orman ağacı bulunan eylemli orman niteliğinde olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı Hazinenin çekişmeli taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2) Davacı Hazinenin çekişmeli taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Her ne kadar, orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümünün 1958 tarihli belgelerde açık alanda kaldığı belirtilmiş ise de; eylemli olarak üzerinde 20-80 yaşlarında meşe, ıhlamur, kestane ve gürgen ağaçları ile örtülü bulunduğu, ağaçların büyük bölümünün daha önceden kesilen aynı cins ağaçların kök ve gövdelerinden gelme sürgün kökenli olduğu, 45 yıldır hiç müdahale görmediği ve orman sayılan yerlerden olduğu belirtildiği halde mahkemece bu kısma yönelik de davacı Hazinenin davasının kabulüne orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda bir numaralı bentde açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazların reddi ile (A) bölümüne ilişkin hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine,

2) İki numaralı bentde açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile (B) harfi ile işaretli bölüme ilişkin hükmün BOZULMASINA 14/12/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1779, Karar No: 2011/7058, Tarih: 03.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1779 E.  ,  2011/7058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 6.11.2008 tarihli vekaletname ile davalının vekili olduğunu, yazılı ücret sözleşmesi yapılmadığını, davalının vekili olarak Karayolları Genel Müdürlüğü aleyhine Kalecik Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/25 esas sayılı dosyası üzerinden kamulaştırmasız el atma davası açıp sonuçlandırdığını, Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinde de 2009/4 esas sayılı davayı takip ettiğini, haksız olarak azledildiği, vekalet ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 7.500,00 TL vekalet ücretinin faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, vekalet görevini özenle yerine getirmeyen davacıyı haklı olarak azlettiğini, vekalet ücretini de ödediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 4.517,15 TL vekalet ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2011/1779-7058

2-Dava, avukatlık ücret sözleşmesine dayalı vekalet ücreti alacağının tahsili talebine ilişkin olup, davacı vekalet ücretinin ödenmediğini ileri sürerek tahsilini talep etmiş, davalı ise dava konusu alacağı davacıya ödediğini savunmuştur. Davalı bu savunmasını yasal delillerle ispat edememişse de, cevap dilekçesinde açıkça “yemin” deliline de dayanmış olduğundan, bu savunması konusunda davacıya yemin yöneltmeye ... bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 169.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23228, Karar No: 2016/2472, Tarih: 17.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23228 E.  ,  2016/2472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında suça konu telefonu çamlıkta bulduğunu ve Belediye Başkanlığına bu durumu bildirip, kayıp anonsu yaptırdığını beyan ettiği, ...Belediye Başkanlığının 31.10.2008 tarihli yazısında sanığın 16 - 17 - 18 Eylül 2008 tarihinde Belediye Başkanlığına başvurduğunu ve bulduğu cep telefonu ile ilgili olarak anons yaptırdığı, suça konu telefon ile ilgili bir başvuruda bulunulması halinde kendi cep telefonu numarasını bıraktığının bildirildiğinin anlaşılması karşısında sanığın suça konu eşyayı kabul etme kastı ile haraket ettiğine ilişkin delillerin neler olduğu karar yerinde tartışılıp gösterilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/404, Karar No: 2012/2490, Tarih: 04.04.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/404 E.  ,  2012/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 21.04.2010 tarih, 2009/4013-2377 E.K. sayılı ve 23.03.2011 tarih 2011/950-1768 E.K. sayılı iade kararları tam olarak yerine getirilmemiştir.

Davalı tarafın tutunduğu Şubat 326 tarih 5 sayılı tapu kaydı ilk tesis gününden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nden istenmeli, özellikle Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü'nün 17.02.1992 tarih 1075 sayılı yazı cevabında da belirtildiği üzere dosya içindeki tapu örneği de eklenmek suretiyle bu kayıtlar talep edilmeli, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, aksi takdirde ilgili hakim hakkında Hakimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna, ilgili kalem personeli hakkında o yer C. Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulacağının gözönünde tutulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 04.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4280, Karar No: 2014/5452, Tarih: 24.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4280 E.  ,  2014/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/345105

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2010

NUMARASI : 2008/675 (E) ve 2010/39 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın ikametinde kullandığı doğalgaz sayacının borcundan dolayı 26.02.2008 günü mühürlenmesine rağmen 27.02.2008 tarihinde yapılan kontrolde mührü bozarak doğalgaz kullanmaya devam ettiğinin iddia olunması, sanığın gazı kesmeye gelen görevlilerden ricada bulunmasına rağmen gazın kesildiğini bu nedenle aynı gün borcunu ödediğini ancak mevsimin kış olması ve görevlilerin açmaya gelmemesi nedeniyle mührü kırarak gazı açtığını savunması, katılan kurumun 01.12.2009 tarihli yazısı ekinde gönderilen 26.02.2008 tarihli “doğalgaz kesme bildirimi” başlıklı tutanakta düzenleyen görevlilerin isim ve ünvanları ile imzalarının bulunmaması, mühürleme tutanağında sadece “M-943” ibaresinin yer alması karşısında, eylem öncesinde var olması gereken mühür ön koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti ve sanığın suç kastının tayini bakımından; katılan kurumdan 26.02.2008 tarihli tutanağın aslı getirtilip üzerinde düzenleyen görevlilerin isim ve imzalarının olup olmadığı araştırılıp, düzenleyen görevlilerin tespiti halinde beyanları alınıp belge üzerindeki “M-943” ibaresinin ne anlama geldiği belirlendikten ve katılan kurumdan sanığın 26.02.2008 tarihli mühürleme işlemine konu doğalgaz borcunu hangi tarihte ödediği de sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5341, Karar No: 2016/225, Tarih: 25.01.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/5341 E.  ,  2016/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/343893

Mahkeme : İNEGÖL Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 28.08.2015 - 2015/164 esas ve 2015/125 karar

Suç : Zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Suça konu esrarların TCK'nın 54. maddesinin 4. fıkrası yerine, aynı maddenin 1. fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi,

3- Bursa Kriminal Polis Laboratuarı'nca alınan şahit numunelerin müsadere edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu durumların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

2- Hüküm fıkrasının 16. paragrafından yer alan “TCK'nın 54/1. maddesi” ibaresi çıkarılarak yerine “TCK'nın 54. maddesinin 4. fıkrası ibaresinin yazılması” ve “uyuşturucu maddelerinin” ibaresinden sonra gelmek üzere, “ve Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı'nca alınan şahit numunelerin” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.