muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3279, Karar No: 2023/6774, Tarih: 25.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3279 E.  ,  2023/6774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/253 E., 2022/353 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.11.2014 tarih ve 2014/1815 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kamu davasının açıldığı olayda sanık hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/234 Esas, 2014/242 Karar sayılı kararı ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/234 Esas, 2014/242 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 24.05.2022 tarihli ve 2021/3603 Esas, 2022/4784 Karar sayılı kararı ile; "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın olay günü suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure ile üst geçidin kapalı kısmında oturduktan sonra mağdureyle öpüşüp cinsel bölgesine kıyafetlerinin içinden eliyle dokunduğu anlaşılan olayda 28.08.2014 tarihinde alınan vajinal raporun olaydan yaklaşık üç ay sonra alındığı nazara alındığında sanığın mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 6545 sayılı değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/253 Esas, 2022/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; sanığa verilen cezanın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık ile mağdurenin sosyal paylaşım sitesinde tanıştıklarına, 1-1,5 ay sevgili olarak görüşmüştüklerine, terminal bölgesi civarında bulunan üst geçitin kapalı bölmesinde buluştuklarına, mağdurenin umuma açık olan bir alanda rızası dışında gelişen bir eylemde kendisini korumak için yardım istememesi ya da oradan kaçarak uzaklaşmaya çalışmaması ilginç bir durum olduğuna, insanların sürekli olarak gelip geçtikleri umuma açık bir yerde böyle bir eylemin gerçekleşmesi de hayatın normal akışına ters bir durum olduğuna, 28.08.2014 tarihli genital muayene raporunun olay tarihinden 3 ay sonra alındığı ve söz konusu rapor ile eylemin olup olmadığının yahut sanık tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğin tespit edilememiş olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olarak ceza verildiğine, ... Devlet Hastanesince mağdure hakkında tanzim edilen doktor raporuna göre ruh sağlığının bozulmadığı şeklinde rapor düzenlendiğine, eylemin rızayla gerçekleştiğine ve hükmün sanık lehine bozularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle; olayın gerçekteki oluş şekline göre çocuğun nitelikli istismarı suçundan hüküm kurulması gerektiğine, alınan raporda katılan mağdurenin genital bölgesinde yapılan incelemeyle suça ilişkin bir takım iz ve emarelerle ve yırtıklar olduğunun açıkça tespit edildiğine, Mahkemece suç tarihinden yaklaşık 3 ay kadar sonra rapor alındığı için eylemin sanık tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği tespit edilemeyeceği bu durumun sanık lehine yorumlanması gerektiği şeklindeki gerekçenin yanlış olduğuna, katılan mağdurenin yaşı itibariyle küçük olduğuna, olay nedeni ile çok utandığına ve olayı ailesine dahi uzunca bir süre söyleyemediğine, olayı anlattığı zaman ancak rapor aldırılabilindiğine, katılan mağdurenin yaşının çok küçük olması, utanabileceği, korkup ailesine durumu açıklayamayacağı hususlarının göz ardı edildiğine, olay nedeni ile katılan mağdurenin ruh halinin bozulmadığı yönündeki tespite de katılmanın mümkün olmadığına, Katılanın yaşı, olayın oluş şekli, yaşadığı olay sebebi ile rahatsız olmaması, ruh halinin bozulmaması, travma yaşamaması hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, bu hususlarda da gerekli ve yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığına ve kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Yapılan yargılama, yukarıda yer verilen ve Mahkememizce ayrı ayrı değerlendirilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar sanık hakkında üzerine atılı nitelikli cinsel istismar suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; olay tarihinde henüz 15 yaşını ikmal etmeyen ve bu bağlamda TCK 103/1-a maddesi kapsamında 15 yaşından küçük çocuk durumunda bulunan katılan ...'nın daha önce facebook sosyal paylaşım sitesinden tanışıp arkadaş olduğu ve askerden izinli olarak ...'a dönen sanık ... ile ... otogar civarında bulunan üst geçitte buluştukları, üst geçidin dışarıdan görülemeyen kapalı alanında oturup konuşmaya başladıkları, burada tarafların birbiriyle yakınlaşmaya başladıkları, öpüştükleri, katılan ...'ın okuldan çıkıp buluşmaya geldiğinden üzerinden okul formasının altında ise etek bulunduğu, bir süre bu şekilde öpüştükten sonra ...'ın eve gitmek istediği, sanığın katılandan daha fazla yanında kalmasını istediği, sanığın bu ısrarı üzerine katılanın gitmekten vazgeçip sanığın yanında kaldığı, sanığın katılanın arkasında durur şekilde kendi merdivenin üst basamağındayken katılanın alt basamakta olduğu bir duruş şekliyle katılana arkadan sarıldığı, bu sırada elini katılanın eteğinden içeri sokarak katılanın cinsel organına eliyle dokunmaya başladığı, daha sonra sanığın herhangi bir cinsel davranışta bulunmayarak elini katılanın elbisesinden çıkarttığı, katılanın annesinin araması üzerine olay yerinden ayrıldığı anlaşılmış ve olay Mahkememizce bu şekli ile sabit görülmüştür. '' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında bulunan deliller; sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunmaları, katılan mağdure beyanları, tanık anlatımları, doktor raporları, emniyet evrakları ve olaya dair tüm tutanaklardan ibarettir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/253 Esas, 2022/353 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6685, Karar No: 2023/3, Tarih: 09.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/6685 E.  ,  2023/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/133 Esas, 2020/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16/02/2021 tarihli ve 2020/2897 Esas, 2021/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın parmak izinin bulunmadığına,

3. Satışa yönelik ve soyut beyan dışında delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın parmak izinin bulunmadığına,

3. Satışa yönelik ve soyut beyan dışında delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...’in babası olan temyiz incelemesi dışı sanık ... hakkında yapılan ihbar üzerine gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet Savcılığından alınan yazılı karar gereği 17.01.2020 tarihinde yapılan ikamet aramasında herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı, ancak, evin arkasında bulunan sivil ekibin, evin arkasındaki seradan bir şahsın büyük bir poşetle koşarak seradan çıktığı, toprak alana hızlıca bir şey gömmeye çalıştığının görülmesi üzerine söz konusu çuval açıldığında net 3 kilo 310 gram toz esrar ele geçirilen olayda, dosyadaki tanık ve sanıkların değişen beyanlarının aralarındaki beşeri ilişki nedeniyle sanıkları himayeye ve suçtan kurtulmaya matuf olduğu, somut olayda özellikle tanık Batuhan'ın savcılık aşamasındaki ifadeleri, sanık ...'un dilekçesi ve mahkeme huzurundaki beyanları, ele geçirilen uyuşturucu miktarı ve ele geçirilme şekli, her iki sanığın da idrar tahlilinde uyuşturucu maddeye rastlanmadığının anlaşılması hususları birlikte gözetildiğinde; sanığın üzerine atılı bulunan uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçeleriyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kullanım miktarı üzerinde net 3 kilo 310 gram toz esrar ele geçirilmiş olması, maddenin ele geçiriliş şekli, sanığın babası ve kardeşinin aşamalardaki çelişkili beyanları birlikte değerlendirildiğinde eylemin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu, mahkemenin temel cezanın belirlenmesinde ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16/02/2021 tarihli ve 2020/2897 Esas, 2021/450 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7266, Karar No: 2012/12677, Tarih: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7266 E.  ,  2012/12677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca, somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14148, Karar No: 2022/12449, Tarih: 29.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/14148 E.  ,  2022/12449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL (Kapatılan) 71. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın 15/06/2022 tarihli dilekçesi temyiz ve eski hale getirme isteği mahiyetinde olup, 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi gereğince hükmün temyiz aşamasında ileri sürülen eski hale getirme isteği hakkında Yargıtay tarafından bir karar verilmesi gerektiğinden, Mahkemesince verilen 28/06/2022 tarih, 2014/835 esas ve 2014/720 karar sayılı ek karar hukuken yok hükmünde sayılarak yapılan incelemede;

17/03/2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir hafta yasal süreden sonra temyiz eden ve geçerli mazereti olmadan temyiz süresini geçirdiği anlaşılan sanığın temyiz istemi ve eski hale getirme talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 29/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3164, Karar No: 2014/2340, Tarih: 14.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3164 E.  ,  2014/2340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2012

NUMARASI : 2012/25-2012/604

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı belediyede çalışıp 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesi gereğince norm kadro fazlalığı nedeniyle başka kuruma naklen atandığını belirterek, yıllık izin ücreti alacağı istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan ücretli izin alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin, herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 166. maddesinin 5. fıkrasında “ataması tekemmül ettirilen işçiler, çalıştıkları kurumlarınca atama emirlerinin tebliğini izleyen günden itibaren beş iş günü içinde yeni görevlerine başlamak zorundadırlar. Bu süre içinde yeni kurumunda işe başlamayan işçilerin atamaları iptal edilerek 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesine göre iş sözleşmeleri sona erdirilir." şeklinde düzenlemeye yer vermiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının 6111 sayılı Kanun uyarınca başka bir kuruma nakledildiği, iş sözleşmesinin nakledildiği kurumda aynen devam ettiği, nakil işleminin fesih niteliğinde olmadığı dosya kapsamı ve sözü edilen kanun hükmü ile sabittir.

Somut olayda, iş sözleşmesinin feshinin sözkonusu olmadığı dikkate alınmadan, iş sözleşmesinin feshine bağlı talep edilebilecek izin ücreti alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13368, Karar No: 2014/26029, Tarih: 02.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13368 E.  ,  2014/26029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2014

NUMARASI : 2013/394-2014/130

Davacı, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile kesilen aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ölen babası nedeniyle aldığı ölüm aylığının Kurum tarafından ayrıldığı eşle birlikte yaşama gerekçesi ile kesildiğini belirterek bu aylığın yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının almakta olduğu ölüm (yetim) aylığının 01/10/2009 tarihinde kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile; ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 22.10.2012tarihli SGK kontrol memur raporunda, davacı adresindeki apartmanın 3.katında ev sahibi M.. Ü..'ın eşinin beyanlarından davacı ile eski eşin beraber yaşadıkları, 2 çocuklarının olduğu, eski eşin Ev-Kur'da çalıştığı, ekonomik durumlarının çok iyi olduğu, esi eşin 14.12.2009 tarihinden itibaren adresinin annesinin ikameti olan “Üçgen mahallesi 94.sokaK Ata Emekçi Apartmanı no:9/4 Muratpaşa/Antalya” olduğu anlaşılmaktadır.