muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18878, Karar No: 2014/2539, Tarih: 18.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18878 E.  ,  2014/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av....geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazların 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazların tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazların belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmazlar belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazların nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dairenin daha önce incelenen 2013/19205 Esas 2013/18141 Karar sayılı (... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.02.2013 gün ve 2012/179 Esas 2013/68 Karar sayılı) dosyasına Dairenin geri çevirme kararından sonra getirtilen ...

2-Dairenin daha önce incelenen 2013/19205 Esas 2013/18141 Karar sayılı (... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.02.2013 gün ve 2012/179 Esas 2013/68 Karar sayılı) dosyasına Dairenin geri çevirme kararından sonra getirtilen ...

Belediye Başkanlığının 18.11.2013 günlü yazısında, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesine tabi tutulmadığı bildlirilmesine karşın, ...Tapu Müdürlüğünün 23.10.2013 günlü yazısında, 493 parselin daha önce 347 parsel numarasıyla 14150 m² büyüklüğünde iken 2199 m²'lik kısmının yola terkinden sonra ifrazen oluştuğu belirtilmiştir.

Her iki kurum cevapları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için; sözü edilen dosyadaki yazı örnekleri belediye imar ve tapu müdürlüklerine gönderilerek bu farklılığın nereden kaynaklandığının ve emsalin satış tarihi olan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Kanunu hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, tabi tutulmuşsa ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/695, Karar No: 2015/712, Tarih: 22.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/695 E.  ,  2015/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle Orman Yangınına Sebep Olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki Orman İdaresi vekilinin15/02/2012 tarihli mazeret dilekçesinde "şikayetimizin devamı da göz önüne alınarak sanık hakkında ceza verilmesi talep olunur."şeklindeki isteminin katılma iradesi içermesine rağmen bu hususta bir karar verilmediği görülmekle; suçtan zarar görme ihtimaline binaen müşteki İdarenin CMK'nin 237/2 ve 260 maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemedc;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18274, Karar No: 2012/30570, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/18274 E.  ,  2012/30570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza açık şezlong alanı ve iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklikte gözetilerek refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yapının belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanununun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18808, Karar No: 2023/1464, Tarih: 26.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/18808 E.  ,  2023/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2020/136 E., 2022/426 K.

DAVA TARİHİ : 24.....2015

KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... Ağır Silindirme ve Makina İmalatı San. ve Tic. AŞ vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılara ait işyerinde kaynak ustası olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini, çalıştığı süre içinde yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, en son ücretinin net 1.850,00 TL olduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde; davacının vasıfsız işçi olduğu, davacının işe bir çok defa uykusuz ve alkollü gelmesi sebebiyle uyarılarda bulunulduğunu, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.10.2016 tarihli ve 2015/338 Esas, 2016/367 Karar sayılı kararıyla, ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin davalılarca ispatlanamadığı, davacının Sosyal Güvenlik Kurumundan emeklilik hakkını kazandığına dair belgeyi işverene sunduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesinin 31.01.2017 tarihli ve 2017/20 Esas, 2017/116 Karar sayılı ilâmı ile gerekçeli istinaf dilekçesinin süresinde sunulmadığı ve İlk Derece Mahkemesi kararında kamu düzenine aykırılık tespit edilmediği gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 02.03.2018 tarihli ve 2017/20235 Esas, 2020/333 Karar sayılı ilâmı ile davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davalı Ahmet Cengiz Tekin'in davalı Şirketin ortağı olduğu bu nedenle Şirket ortağına husumet yöneltilemeyeceği ve davalı tarafça sunulan 07.....2013 tarihli ibraname davacı asıla gösterildikten sonra değerlendirmeye tâbi tutularak karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda inceleme yapılarak davalı Ahmet Cengiz Tekin yönünden davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine, diğer davalı yönünden ise ibranamenin geçerlilik şartlarını taşımadığı belirtilerek davanın kabulüne karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Ağır Silindirme ve Makina İmalatı San. ve Tic. AŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Ağır Silindirme ve Makina İmalatı San. ve Tic. AŞ vekili temyiz dilekçesinde; davacının ibranamenin altında yer alan imzanın kendisine ait olduğunu kabul ettiği, yazılı belgenin aksinin ancak yazılı delil ile ispat edilebileceği, yanılma hâlleri için öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği, imza ve miktar içeren ibranamenin makbuz hükmünde değerlendirilmesi gerektiği, zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 07.....2013 tarihli ibranamenin geçerli olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 420 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... Ağır Silindirme ve Makina İmalatı San. ve Tic. AŞ vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10175, Karar No: 2015/11396, Tarih: 14.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10175 E.  ,  2015/11396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2014

NUMARASI : 2013/803-2014/803

Davacı M.. B.. vekili Avukat Hasan tarafından, davalı A.. Ç.. aleyhine 25/02/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 05/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu hazineye ait olan 80 parsel sayılı taşınmaza davalı tarafından taş çıkarmak, stok sahası olarak kullanmak ve taş kırma makinaları park etmek suretiyle zarar verildiğini, taşınmazın tarım dışı faaliyetlerde kullanılması nedeniyle tarımsal arazi olma vasfını yitirdiğini belirterek öncelikle taşınmazın eski hale getirilmesini, mümkün olmaması halinde ise eski hale getirme tazminatının davalıya ödetilmesini isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/498-758 esas ve karar sayılı men'i müdahale ve kal davasında müdahalenin varlığının tespiti yapılmış ise de, dava konusu alanlar üzerinde madencilik faaliyetlerinin fiilen devam ettiği, bu nedenle arazinin konumunun her an değişebilecek olması sebebiyle fiili olarak çalışılan alanda tespit yapılmasının mümkün olmadığı belirtilerek istemin reddine karar verilmiştir.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/498-758 esas ve karar sayılı men'i müdahale ve kal davasında müdahalenin varlığının tespiti yapılmış ise de, dava konusu alanlar üzerinde madencilik faaliyetlerinin fiilen devam ettiği, bu nedenle arazinin konumunun her an değişebilecek olması sebebiyle fiili olarak çalışılan alanda tespit yapılmasının mümkün olmadığı belirtilerek istemin reddine karar verilmiştir.

Dairemizin 22/04/2013 tarih, 2013/4439 Esas ve 2013/7521 Karar sayılı bozma ilamında; Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/498-758 esas ve karar sayılı dava dosyasında, dava konusu taşınmazla ilgili olarak davacı hazine tarafından davalı A.. Ç.. aleyhine açılan men'i müdahale ve kal davasında alınan bilirkişi raporlarında müdahalenin ve taşınmazların ekonomik olarak dönüştürülemeyecek şekilde tarımsal vasfını kaybettiğinin tespit edilmesi ve eldeki dosyada alınan 19/01/2011 tarihli ilk bilirkişi raporunda davalının faaliyetleri nedeniyle dava konusu taşınmazın tarımsal arazi olma vasfını yitirdiği kabul edilerek 39.000 m²'lik müdahale edilen alan için eski hale getirme bedelinin hesaplanması, mahkemece hükme esas alınan 04/05/2011 tarihli teknik bilirkişi raporunda ve 23/05/2011 tarihli hukukçu bilirkişi raporunda ise davalı tarafından dava konusu taşınmazda 4200 m²'lik alanda bazalt kayalarının kırılması, öğütülmesi sonucu ortaya çıkan mamul, kum, kırmataş ile iş makineleri ve ekipmanları tarafından yer işgali söz konusu olduğu, herhangi bir taş çıkartma işleminin olmadığı, bu haliyle vaki müdahalenin zeminin bozulmasına yol açmadığı, eski hale getirme bedelinin hukuka uygun olmadığının mütalaa edilmesi nedeniyle bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi için eksik inceleme nedeni ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sırasında, yeniden mahallinde maden mühendisi, kadastro teknisyeni, harita mühendisi ve ziraat mühendisi ile birlikte keşif yapıldığı, teknik bilirkişiler tarafından yapılan ölçüm ve tespitler sonucu hazırlanan 25/03/2014 tarihli bilirkişi raporunda; Hazine adına tescilli 80 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 4200 m²'lik alanda faaliyet gösteren davalının faaliyet alanının 1740,80 m²'sinde taşınmazın doğal yapısının bozulduğu, 6059,40 m³ kazı yapıldığı ve taşınmazın doğal yapısının eski hale dönüştürülmesi için 6059,40 m³ dolgu malzemesine ihtiyaç duyulduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, gerek Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/498-758 Esas ve Karar sayılı dava dosyası gerekse eldeki dava dosyasındaki tüm deliller ile davalının davacı Hazine'ye ait 80 parsel sayılı taşınmaza el attığı, taşınmazın 4.200 m²'lik kısmına, stok sahası olarak kullanmak ve taş kırma makinaları park etmek suretiyle zarar verdiği, bu alanın 1747.80 m²'lik kısmından ise 6059,40 m³ dolgu malzemesi almak suretiyle taşınmazın doğal yapısını bozduğu dosya kapsamı ile sabittir. Mahkemece, alındığı belirlenen malzeme bedeline hükmedilmesi gerekirken taşınmazda halihazırda madencilik faaliyetelerinin devam ettiği gerekçesiyle istemin tümden reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanana nedenle BOZULMASINA 14/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15861, Karar No: 2016/1656, Tarih: 11.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15861 E.  ,  2016/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 28/12/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yargı yolu nedeniyle görevsizliğine dair verilen 05/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, tapuda kendileri adına kayıtlı olan taşınmazın yol yapımı için bir kısmının kamulaştırıldığını, bir kısmının ise kamulaştırma dışında bırakıldığını, kamulaştırılmayan kısma yol yapım çalışmaları sırasında taş, menfez, harfiyat dökümü yapılarak taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının ve bahçe sulamasında kullanılan kaynak suyu ile ağaçlarının üstünün kapandığını belirterek uğradığı zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia edilen eylemin idarenin kamu hizmeti gördüğü sırada gerçekleştiği, hizmet kusuru niteliğinde olduğu gerekçesiyle yargı yolu bakımından dava reddedilmiştir.

Bir kamu kurumu tarafından bir tesisin yaptırılması sırasında devlet malı olmayan yerlerden toprak veya kum alınması yahut böyle yerlere toprak, kum veya moloz yığılması neticesinde doğan zararların ödetilmesi istekleri, başkasının malına kamu kurumunun dilediği gibi el atma hakkı bulunmadığı ve plan veya projelere ve şartnamelere başkasının malına ihtiyaca göre el atılabilmesini gerektirecek esaslar konulamayacağı nedeniyle haksız eylemden doğan tazminat davası sayılır. Aynı kural ağaç kesilmesi durumunda da söz konusudur. Bundan başka yapılan işlerin plan ve projelere aykırı yapılması da idari karara aykırı bir hareketin varlığı nedeni ile yine idari kararın uygulanmasından doğan bir zarar sayılamaz ve bu bakımdan dava haksız eylemden doğan ve adli yargı yerinde bakılması gereken bir tazminat davası olarak kabul edilir.

Temyize konu edilen davada davacılar, davalı idare tarafından yol yapımı sırasında taşınmazların kamulaştırma yapılmayan kısmına taş ve harfiyat dökümü yapılarak, menfez inşa edilerek taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının ve bahçe sulamasında kullanılan kaynak suyunun üstünün kapandığını belirterek uğradığı zararın ödetilmesini istediğine göre yukarıda yazılı esasları belirten 11/2/1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının III. bendi göz önünde bulundurulmaksızın dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7207, Karar No: 2025/3064, Tarih: 20.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/7207 E.  ,  2025/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1370 E., 2019/1658 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın mahkumiyetine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz Talebinin Esastan Reddi

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.06.2019 tarihli ve 2019/1370 Esas, 2019/1658 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin huzurunda verilen 17.06.2019 tarihli kararı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî sürede 18.06.2019 tarihli temyiz nedeni içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, gerekçeli kararın 02.07.2019 tarihinde tebliğ edildiği ancak yapılan tebligatta, 5271 Sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre katılanlar vekiline yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle süre tutum dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 20.03.2025 tarihinde karar verildi.