muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/394, Karar No: 2019/5225, Tarih: 26.09.2019

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 gün ve 2009/4 - 383 E. - 2009/517 K.; 16.06.2010 gün ve 2010/4 - 349 E. - 2010/318 K. sayılı kararlarında da vurgulandığı gibi, tapu işlemleri kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğundan ve tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda yapılan hatalardan TMK'nın 1007. maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında, davacılara ait tapu kaydının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle kısmen iptal edildiği, her ne kadar kıyıların özel mülkiyete konu olması mümkün değil ise de genel arazi kadastrosu sırasında taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenerek, tapu kütüğünün gerçek kişiler adına oluşturulduğu, daha sonra satış yoluyla davacılara intikal ettiği, tapunun kısmen iptal edilmesinde TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacıların zararının tazmininin gerektiği kuşkusuzdur.

Açıklanan nedenlerle, TMK'nın 1007. maddesinde düzenlenen objektif (kusursuz) sorumluluk halinin, 6098 sayılı Borçlar Kanununun 41. ve devamı maddesinde düzenlenen haksız fiil sorumluluğu ile ilgisi bulunmadığından, aynı Kanunun 72. maddesindeki (818 sayılı Kanunun 66. maddesi) zamanaşımı kurallarının uygulanma imkanı olmadığı gibi, TMK'nın 1007. maddesine dayanılarak açılan davalar için de, ayrıca zamanaşımı süresi belirlenmemiştir. Bu itibarla, 6098 sayılı Borçlar Kanununun 146. maddesindeki (818 sayılı Kanunun 125. maddesi) 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin uygulanması esas olup, iş bu dava da tapu iptaline ilişkin kararın kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açıldığından, davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken zamanaşımı yönünden reddine karar verilmesi, doğru görülmemiştir." hususlarına değinilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılma sonucu; Davanın kabulü ile; 27.419,05 TL tazminatın davalıdan alınarak, 27/06/2016 tarihli bilirkişi heyeti raporunda belirtilen hisseleri oranında davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı tazminat davasıdır.

Mahkemece verilen karar usul ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 Esas - 2016/1 sayılı kararı ile “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK’nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Buna göre, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları gereğince bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değildir. Somut olayda; davacı dava dilekçesi ile 8.000,00 TL tazminat talep etmiş, 11/10/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarını 27.419,05- TL’ye artırmış ise de; ıslah tarihinden evvel verilen hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20/01/2016 tarihli kararı ile bozulmuştur. Bu nedenle, davacının dava dilekçesinde talep ettiği tazminat miktarı dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, mahkemece yanlış değerlendirme ile Yargıtay bozma ilamından sonra yaptığı ıslah talebi dikkate alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA 26/09/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3814, Karar No: 2012/8460, Tarih: 27.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3814 E.  ,  2012/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... İdaresi ve dahili davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 140 ada 10 parsel sayılı 1.466,92 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak iki katlı betonarme bina ve arsası niteliği ile 3402 Sayılı Yasa'nın 16/A maddesi uyarınca davalı ... adına tespit edilmiştir. Itirazı Kadastro Komisyonu'nca reddedilen davacı ... İdaresi, dava konusu taşınmazın ve üzerindeki binaların Orman İşletme Müdürlüğü'ne ait olduğunu öne sürerek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ise tapu kaydına dayanmıştır. Hazine, yasal hasım olduğu gerekçesiyle davalı yanında davaya dahil edilmiştir. Mahkemece, davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline, Hazine yasal hasım olduğundan lehine vekalet ücretine hükmedilmesine takdiren yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi ve dahili davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dahili davalı Hazine'nin tespit maliki olmadığı dolayısıyla davada taraf olmadığı usulüne uygun olarak davaya katılmadığı, sonradan davaya dahil edilmesinin de Hazine'ye taraf sıfatını bahşetmeyeceği mahkemece oluşturulan hükümle de Hazine aleyhine herhangi bir hukuksal durum yaratılmadığından Hazine'nin temyiz inceleme isteminin REDDİNE;

2-Davacı ... İdaresinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 140 ada 10 parsel sayılı taşınmazın davacı ... İdaresinin tutunduğu 14.3.1962 tarih ve 44 sayılı tapu kaydının kapsamında kalmadığı gibi dayanılan tapu kaydının dava dışı 137 ada 15 parsel sayılı taşınmaza revizyon gördüğü dava konusu taşınmazın 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/A maddesi hükmüne göre köy hizmet malı niteliğinde olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... İdaresinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın davacı ... İdaresinden alınmasına, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3417, Karar No: 2024/2571, Tarih: 19.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3417 E.  ,  2024/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1644 E., 2020/666 K. (Ek karar: 2021/2432 E., 2021/2105 K.)

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düşme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, ek karar onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2019/1644 Esas, 2020/666 Karar sayılı mala zarar verme suçuna ilişkin olarak verdiği kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilip 22.05.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 10.11.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu, anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, REDDİNE,

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hırsızlık suçuna ilişkin olarak verilen 01.12.2021 tarihli ve 2021/2432 Esas, 2021/2105 Karar sayılı ek kararın ise; 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 01.12.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34835, Karar No: 2018/15386, Tarih: 20.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34835 E.  ,  2018/15386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ... şubesi olarak faaliyet gösteren ... isimli işletmede 2010 yılının 4. ayı ile 2011 yılının 4. ayı arasında olan ilk sezonda soğuk şefi olarak, 2011 yılı sezonunda kahvaltı şefi, 2012 yılı sezonunda tekrar soğuk şefi olarak haftanın 6 günü saat 08:00 ile 21:00-22:00 arasında çalıştığını öne sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma hesabı konusu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda davacının en son soğuk şefi olarak davalı otelde çalıştığı, davalının Kasım- Nisan arası dönemde kış sezonu olması sebebiyle otelin kapalı olduğu, bu dönemde fazla çalışma yapılamayacağı savunması dikkate alınmaksızın, 01.04.2010- 31.03.2011 arası ilk dönem çalışmasında fazla çalışma ücreti hesabının yapıldığı anlaşılmıştır.

İlk dönem bakımından davalı savunmasında geçen dönemlerin sezon olup olmadığı, bu aylarda işyerinin kapalı olup olmadığı konusunda yeniden tanıkların beyanına başvurulmalıdır.

İlk dönem bakımından davalı savunmasında geçen dönemlerin sezon olup olmadığı, bu aylarda işyerinin kapalı olup olmadığı konusunda yeniden tanıkların beyanına başvurulmalıdır.

Diğer yandan dosyada yer alan 01.04.2011 tarihli el yazılı istifa dilekçesi de davacı asıla gösterilerek dilekçede geçen izin konusunda beyanı alınmalı, söz konusu günlerde izin kullandığının anlaşılması halinde, izinli olduğu dönemler bakımından fazla çalışma yapamayacağı dikkate alınmalıdır.

Alınan beyanlar sonrasında ilk dönem için fazla çalışma ücreti talebi yeniden değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/990, Karar No: 2016/11392, Tarih: 12.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/990 E.  ,  2016/11392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili; 15/07/2007 tarihinde davalı ... yönetimindeki davalılar ... (ortak) ait, davalı ...Ş. tarafından sigortalı araç ile

davacıların murisinin içinde yolcu olarak bulunduğu, .... yönetimindeki ve davalı ... tarafından sigortalı aracın karıştıkları kazada davacıların müşterek murisi yolcu ...'ın ölümüne neden olduğunu, davacıların kızını kaybettiğini belirterek her biri için 10.000,00 TL'şer maddi ve 20.000,00 TL'şer manevi tazminatın; birleşen davada ölen yolcu ....'nun anne ve babası için 10.000 TL'şer maddi tazminatın; diğer birleşen davada yaralanan yolcu ...l için sürekli maluliyeti nedeniyle 30.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın; birleşen davada ölen yolcu ....'nin çocukları için 3.000,00 TL'şer maddi ve 20.000,00 TL'şer manevi tazminatın ve kaza tarihinden sonra başka bir sebeple ölen babaları ....'in payına düşecek miktar için 20.000 TL maddi; birleşen davada ölen sürücü ....'in anne ve babası ....'in ölümünden dolayı 5.000 TL'şer maddi ve ölen yolcu kızları ....'nin ölümünden dolayı 15.000 TL'şer maddi ve diğer davacılar .... ve ....'nun çocukları ... babaları ....'in desteği için 2.000 TL'şer, anneleri ....'nun desteği için 13.000 TL'şer maddi tazmiantın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan (manevi tazminat sigorta şirketi dışındaki davalılardan) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 24.06.2010 tarihli celsede manevi tazminata ilişkin davayı taleplerini takip etmediklerini, 10.12.2010 tarihli dilekçesinde .... ...'un desteğini yitirenler için davayı takip etmediklerini ve tüm taleplerini .... A.Ş. dışındaki davalılara karşı devam ettiklerini beyan etmiştir.

Davacı vekili; 15.12.2010 tarihli ıslah dilekçesi ve açıklama yaptığı dilekçesinde; davacı ... için 19.909 TL, davacı ... 15.033 TL; davacı .... için 3.777 TL; davacı ... için 4.187 TL, davacı .... için 10.644 TL; davacı ... için 14.907 TL, davacı ... için 5.788 TL ve davacı ...'ün kendi maluliyetine ilişkin talebi 28.876 TL artırdığını bildirmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; müteveffa .... ...'un sigortalı araç sürücüsü olmasından dolayı davacı varislerinin talebinin poliçe teminatı harici olduğunu, maddi zararının tespiti gerektiğini ve poliçe limiti ile sorumlu olduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; müteveffa .... ...'un sigortalı araç sürücüsü olmasından dolayı davacı varislerinin talebinin poliçe teminatı harici olduğunu, maddi zararının tespiti gerektiğini ve poliçe limiti ile sorumlu olduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; poliçe limiti ile sigortalısının kusuru oranında sorumlu olduklarını, sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olup olmadığının ve gerçek zararın tespiti gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar .... ve ... vekili; meydana gelen kazada müvekkillerine ait araç sürücüsü ...'ın, kendisine yeşil ışık yandıktan sonra geçmesine rağmen ... plakalı araç sürücüsünün kırmızı ışıkta geçmesi nedeniyle üzücü kazanın meydana geldiğini, bu nedenle davalılara atfedilecek bir kusur bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiği savunmasında bulunmuştur.

Mahkemece, tüm davalarda davalılar .... ve .... AŞ aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat taleplerinin, yine tüm davalarda manevi tazminat taleplerinin tüm davalılar açısından HMK'nın 150.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına;

Asıl davada davacı ...'ın ve ...'ın alacağının yargılama sırasında ödenmiş olduğundan konusuz kalan talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına;

Birleşen davada davacıların miras bırakanı .... ...'un ölümü nedeni ile desteğini kayıp etmiş olduklarından davacı ... için 24.907,94 TL ve davacı ... için 15.788,21 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ...'den alınarak (poliçe limiti ile sınırlı kalmak kaydı ile) davacılara verilmesine,

Birleşen davada davacı ...'ın malul kalması nedeni ile 48.876,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak bu davacıya verilmesine,

Birleşen davada davacıların miras bırakanı ....'in ölümü nedeni ile desteğini kayıp etmiş olduklarından davacı ... için 3.426,08 TL ve davacı .... için 7.990,76 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak (poliçe limiti ile sınırlı kalmak kaydı ile) davacılara verilmesine; her ne kadar davacılar, babaları .... ... eşi olan ...'in ölüm nedeni ile desteğini kayıp ettiği, daha sonra babaları .... ....'in yaşamını farklı bir nedenden dolayı yitirdiğini belirterek babaları .... .... yönünden destekten yoksun kalma tazminat talebinde bulunmuş iseler de babaları .... .... yönünden davacıların alması gereken maddi tazminat alacağının 145.54 TL olduğu, dava sırasında, davalı ... tarafından tamamı ödenmiş olduğundan yapılan 145.54 TL ödeme yönünden davanın konusu kalmadığından, konusuz kalan talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 145.54 TL dışında kalan fazlaya dair talep yönünden davanın reddine,

Birleşen davada davalı ... aleyhine, davacıların miras bırakanları .... ... yönünden açmış oldukları destekten yoksun kalma tazminatı yönünden açılan davanın HMK nın 150.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına; davalı ... aleyhine açılan maddi tazminat davasının ıslah talebi de dahil kabulü ile davacıların miras bırakanı ....'in ölümü nedeni ile desteğini kayıp etmiş olduklarından davacı ... için 30.033,31 TL ve davacı ... için 34.909,17 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan alınarak ( poliçe limiti ile sınırlı kalmak kaydı ile) davacılara verilmesine; davalı ... aleyhine açılan maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacıların mirasbırakanı .... ...'un ölümü nedeni ile desteğini kayıp etmiş olduklarından davacı .... için 2.104,82 TL, davacı.... için 2.389,16 TL, davacı .... ... için 5.245,02 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalıdan alınarak (poliçe limiti ile sınırlı kalmak kaydı ile) davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından davalı ... şirketi tarafından 06.03.2008'de destek ....'nin ölümü nedeniyle eşi ....'e 20.565 TL, oğlu ...'ye 1.522 TL ve oğlu ... için 907,00 TL; 07.02.2008'de destek ....'nun ölümü nedeniyle çocukları ....'a 5.144 TL, ...'a 4.197 TL ve ....'a 5.360 TL olmak üzere ferileri ile birlikte 14.701 TL ödeme yaptığı anlaşılmaktadır.

Kaza tarihi itibariyle kişi başına limit 60.000 TL, kaza başına ise 300.000 TL'dir. Ölen destek ....'nun tüm hak sahiplerine yapılacak ödeme azami 60.000 TL'dir.

Bu nedenle mahkemece ek rapor almak suretiyle 60.000 TL limitten ....'nun ve ....'nin anneleri ve babalarına (çocuklarına yapılan ödemeler de dikkate alınarak) düşen miktar belirlenerek, bu limit miktarları aşılmamak koşuluyla davalılar .... ve ....'nin anne ve babalarına yapılacak ödeme miktarı belirlenmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş'ye geri verilmesine 12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3728, Karar No: 2020/5502, Tarih: 06.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/3728 E.  ,  2020/5502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, tefecilik

HÜKÜM : Beraat

1...Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün ...vergi kimlik numaralı mükellefi...Meşrubat Gıda İnş. San. Tic. Ltd. Şti’nin müdürü olan sanığın, 2008 takvim yılında iş yerinde bulunan POS cihazını kullanarak kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyaçlarını karşılayıp faiz-komisyon geliri elde edip kontör satışı yapmış gibi sahte belge düzenlediği ve kullandığı ve tefecilik yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasında; ...Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 28.06.2012 tarihli 2012-A-1586/51 sayılı vergi tekniği raporunda, kontör satışlarının büyük bir bölümünün kontör alışı yapılan kişi ve firmalara yapıldığı, sanığın kontör alış ve satışlarını yaptığı mükellefler hakkında yapılan vergi incelemelerinde kredi kartı vasıtasıyla komisyonla ödünç para verme işlemi yaptıklarının tespit edilmesi, sanığın kartından işlem yaptığı kişilerden farklı isimlere faturalar düzenlediği, bu şahıslardan aynı raporun ekinde ifade tutanağını yer alan ... ve yazılı beyanı bulunan Mustafa KUZU’nun finansman ihtiyacını gidermek amacıyla kredi kartlarını sanığa verdiklerini beyan ettikleri sanığın da vergi incelemesi sırasında verdiği beyanında kendisinin nakit ihtiyacı için POS cihazından kartla çekim işlemi yaptığını, kontör alış faturalarının bir kısmının gerçekte aldığı ve sattığı kontörlere ilişkin olduğunu ancak bir kısmının ise finansman amacıyla POS cihazından yaptığı kredi kartı çekişleri karşılığında kontör satış faturalarının stok girişini dengelemek için temin ettiği faturalar olduğunu beyan ettiği, daha sonraki aşamalarda hem sanığın hem de tanık olarak beyanına başvurulan ...’nun bu hususları reddetmeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;

a) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen ve kullanan haklarında düzenlenmiş Vergi Tekniği ve Vergi Suçu Raporu dosyada bulunan mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen ve kullanan mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,