muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6126, Karar No: 2025/6512, Tarih: 26.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/6126 E.  ,  2025/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/596 Değişik İş

SUÇ : Defter kayıt ve belgeleri gizleme

KARAR : İddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 27.03.2024 tarihli ve 2024/56919 Soruşturma, 2024/26389 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin, İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2024 tarihli ve 2024/285 İddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2024/596 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 13.05.2024’te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 21.10.2024 tarihli ve 2024/18297 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108955 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2024 tarihli ve KYB-2024/108955 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2024 tarihli kararı ile ''şüphelinin e tebligattan haberinin olmadığını kendisinin böyle bir adresi olmadığı ve istem konusu defter ve belgelerin mevcut olduğunu beyan etmesine karşın, Vergi Dairesinden şüpheli şahsın e tebligat adresinin olup olmadığı, şüpheli şahsın e tebligat başvurusunun olup olmadığı, hangi telefon numarası üzerinden e tebligat başvurusunun yapıldığı, e tebliğ talep bildirim formunun olup olmadığı, varsa talep edenin şüpheli olup olmadığı, mükellefin e tebliğ kullanma zorunluluğu olup olmadığı, kapalı zarf içerisinde e tebliğ şifresinin şüpheliye verilip verilmediği araştırılmamış olup suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği bahsi geçen soruların suçun varlığına doğrudan etki edecek mahiyete olup, sözde şüpheli ifadelerinin alındığı, tahkikat işlemi yapılmadığı gibi "eksiksiz soruşturma ve tek celsede kovuşturma "prensibine aykırı.." dava açıldığından bahisle iddianamenin iadesine karar verildiği anlaşılmakla;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19/12/2022 tarihli ve 2022/1372 esas, 2022/20556 karar sayılı ilâmında, "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun’un 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca, Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekeceği, şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli şüphenin bulunduğu, iddianamenin iadesi kararında belirtilen gerekçelerin CMK’nin 174/1-b maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenle yerinde görüldüğünden..." şeklinde,

Yine anılan Dairenin 20/09/2021 tarihli ve 2021/12170 esas, 2021/6782 karar sayılı ilâmı ile de ; "...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.01.2019 tarihli ve 2018/3659 esas, 2019/1297 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bilirkişi raporu alınmasının mahkemenin takdirinde olduğu, bu hususun iddianamenin iadesi sebebi yapılamayacağı, gerek görüldüğünde mahkemesince bilirkişi incelemesi yaptırılabileceği gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporu bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle ... kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA," şeklinde belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre şüpheli hakkında, defter ve belgeleri ibraz etmemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, soruşturma dosyası kapsamında İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 04/11/2023 tarihli vergi inceleme raporunun, yine aynı tarihli vergi suçu raporu ile mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheli hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu, Mahkemesince her ne kadar suçun sübutuna etki edecek bir çok delil toplanmadan eksik araştırma yapıldığından bahisle iddianame iade edilmiş ise de, iade sebeplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade nedenleri arasında da bulunmadığı ve anılan eksikliklerin yargılama aşamasında giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174/1. maddesi;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2024 tarihli ve 2024/285 İddianame değerlendirme sayılı kararı ile "..her ne kadar şüpheli hakkında 213 sayılı VUK'un 359/a2 maddesi uyarınca defter ve belge ibraz etmeme suçundan cezalandırılması istemi ile hakkında iddianame tanzim edilmiş ise de; şüphelinin e tebligattan haberinin olmadığını kendisinin böyle bir adresi olmadığı ve istem konusu defter ve belgelerin mevcut olduğunu beyan etmesine karşın, vergi Dairesinden şüpheli şahsın e tebligat adresinin olup olmadığı, şüpheli şahsın e-tebligat başvurusunun olup olmadığı, hangi telefon numarası üzerinden e tebligat başvurusunun yapıldığı, e-tebliğ talep bildirim formunun olup olmadığı, varsa talep edenin şüpheli olup olmadığı, mükellefin e tebliğ kullanma zorunluluğu olup olmadığı, kapalı zarf içerisinde e-tebliğ şifresinin şüpheliye verilip verilmediği araştırılmamış olup suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği bahsi geçen soruların suçun varlığına doğrudan etki edecek mahiyete olup, sözde şüpheli ifadelerinin alındığı, tahkikat işlemi yapılmadığı gibi "eksiksiz soruşturma ve tek celsede kovuşturma" prensibine aykırı tanzim edildiğinden.." bahisle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.03.2024 tarihli ve 2024/56919 Soruşturma, 2024/26389 Esas sayılı iddianamesinin, 5271 sayılı Kanun'un 174/1-b. maddesi uyarınca iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Ümraniye Vergi Dairesi Müdürlüğünün 541 054 7479 vergi kimlik numaralı mükellefi olan şüpheli hakkında, "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçunu işlediğinden bahisle Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığının, 04.11.2023 tarihli ve 2023-(2010-4-27)/69 sayılı vergi suçu raporunun düzenlendiği, dosya içerisinde 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunduğu, defter ve belge isteme yazısı ile e-tebligat iletim durumu alındı belgesinin dosyaya eklendiği, ilgili raporda defter tasdik ve belge basım bilgilerine yer verildiği, şüphelinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, iş yerinin halen aktif olarak çalıştığını, fakat sabit bir adresi bulunmadığını, 2015-2021 yıllarına ait defter ve belgelerin kendisinde olmadığını, muhasebecisinde olduğunu, 2021 sonrası muhasebeci ile çalışmayı sonlandırdıklarını, defter ve belgelerin muhasebeci tarafından ibraz edilip edilmediği hususunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında; defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, 213 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istenildiğinde ibraz etme sorumluluğunun mükellefe ait olduğu, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 23.11.1999 tarihli ve 1999/11- 273/288 sayılı içtihadında da açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı-kaybolduğu-bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde usûlüne uygun tebligat aranmayacağı anlaşılmakla; bu aşamada İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2024 tarihli ve 2024/285 İddianame değerlendirme sayılı kararında belirtilen nedenlerin, 5271 sayılı Kanun‘un 174/1-b. maddesi uyarınca suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mahiyette olmadığı, toplanan deliller ışığında şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunduğu ve iade gerekçesi olarak gösterilen hususlara yönelik diğer delillerin yargılama sırasında Mahkemece de toplanabileceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2024/596 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23770, Karar No: 2013/425, Tarih: 18.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23770 E.  ,  2013/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :...

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 10.10.2001-15.03.2007 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar .....avukatı ve.... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı....Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesidir. Anılan Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Çalışma olgusunun her türlü delille ispatı mümkün ise de; dava konusu dönemde adına herhangi bir çalışma bildiriminde bulunulmayan ve işe giriş bildirgesi verilmeyen davacının Mahkemece, davalı şirket tarafından içeriğinde “maaş ödemesi” ibaresi bulunan 2004, 2005 ve 2006 yıllarının bazı aylarına ait banka dekontları ile biri davacının amcasının oğlu, diğeri muhtar olan davacının köylüsü iki tanığın lehe beyanlarına itibar edilerek, eksik araştırma ve inceleme ile davacının dava konusu dönemde davalı işverene ait mıcır üretimi işyerinde çalıştığına hükmedilmesi isabetli bulunmamıştır.

./...

-2-

./...

-2-

Davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi amacıyla; davacının sürekli çalışma iddiasının, davacının bekçi olarak çalıştığı iddia edildiğine göre; işyerinin büyüklüğü, çalışan sayısı ile yapılan işin mıcır üretimi işi olduğu dikkate alınarak işyerinde davacının yılın tamamında çalışmasını gerektirecek ölçüde üretim yapılıp yapılmadığı ayrıca, bu husus belirlenirken işyerinde bulunan alet, edevat ve makinaların sayısı, niteliği ile ekonomik değeri de dikkate alınmalı, davacının yılın tamamında çalışmasını gerektirmeyecek ölçüde ise; ne kadar vakit alacağı, mıcır üretiminin kış mevsiminde yapılıp yapılmadığı, davacının bekçilik dışında başkaca hangi işlerde çalıştığı belirlenmeli, gerekli görüldüğünde üretim miktarının tespiti açısından dava konusu dönemde yapılan üretimin kimlere, ne miktarda dağıtıldığı yada satışının yapıldığı yönü araştırılmalı, , tespiti istenilen yaklaşık altı yıllık sürede davacının sosyal güvenlik ve dolayısıyla sağlık güvencesinden mahrum yaşamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu nedenle bu süre zarfında davacının başka bir sosyal güvenlik kuruluşuna kaydı olup olmadığı, prim ödeyip ödemediği, sağlık yardımından yararlanıp yararlanmadığı, belediye ve zabıtaca davalı işyerinde denetim yapılıp yapılmadığı, davalı işyeri dosyası ile dava konusu döneme ait tüm dönem bordroları celp olunmalı, davacının çalıştığı iddia olunan işyerinin kayıtlı çalışanları re’sen dinlenmeli Kuruma bildirim yapılmayan dava konusu dönemde davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile, gerektiğinde, aynı yörede komşu veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, bunun dışında sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu gereğince araştırılmalı; tespiti istenen dönemde davalı işyerinde Kurum müfettişlerince inceleme yapılıp yapılmadığı sorulmalı, inceleme yapılmışsa belgeler getirtilmeli; yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, işyerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de; talep 10.10.2001 ve sonrasına ilişkin olduğu halde talep aşılmak suretiyle kabul edilen sürenin başlangıcının 01.01.2001 tarihinden başlatılması, yılın 360 gün yerine 365 gün olarak kabulü isabetsizdir.

O halde, davalılardan .....'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

../...

-3-

Kabule göre de; talep 10.10.2001 ve sonrasına ilişkin olduğu halde talep aşılmak suretiyle kabul edilen sürenin başlangıcının 01.01.2001 tarihinden başlatılması, yılın 360 gün yerine 365 gün olarak kabulü isabetsizdir.

O halde, davalılardan .....'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

../...

-3-

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan.....'ye iadesine, 18.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2022/8213, Karar No: 2023/1184, Tarih: 21.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8213 E.  ,  2023/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi..

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı ve Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2018/515 Esas, 2021/81 Karar Sayılı Kararı İle,

a. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2021/1667 Esas, 2022/249 Karar Sayılı Kararı İle,

a. Sanık ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

b. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 yıl 1 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun suçlarının canavarca hisle işlendiğine, sanık ...' in cezasının az takdir edildiğine,

2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri, iştirakin derecesine, suçu işlemediğinden bahisle sübuta, haksız tahrike,

3. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz Sebepleri, eksik araştırmaya, haksız tahrike, cezanın fazla takdir edildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ve suça sürüklenen çocuğun arkadaşları ile birlikte .....,Büfe isimli işyerinden saat 21.00-21.30 sıralarında alkol ve sigara satın alarak alkol tüketebilecekleri bir yer aradıkları ve maktul tarafından balıkçı lokantası olarak işletilen işyerine geldikleri, iş yerinin kapalı olmasına ve maktulün işyerinde bulunmamasına rağmen lokantanın oturma yeri olarak kullanılan ve fermuarlı tente ile kapatılmış olan bölümüne girerek burada bir masaya oturdukları ve birlikte alkol alarak sohbet ettikleri, yaklaşık 1 saat sonra maktulün iş yerine geldiği ele geçirilemeyen bir sopa ile ''siktir olun gidin buradan'' şeklinde sözler söyleyerek ilk önce tentenin dışında bulunan ve alkol almakta olan şahısları kovduğu, sonrasında tentenin iç kısmında olan suça sürüklenen çocuk ve sanığa yöneldiği, suça sürüklenen çocuğun bel kısmına vurduğu sonrasında sanığa vurmaya çalıştığı ancak sopanın sanığın bacağını sıyırdığı, suça sürüklenen çocuk ve sanığın seyyar kokoreççinin bulunduğu yere kaçtıkları orada nasıl darbe aldıklarını konuştuktan sonra kavga etmek amacıyla tekrar iş yerine dönmeye karar verdikleri, görüntü izleme tutanaklarına göre, suça sürüklenen çocuğun elinde bıçak olduğu halde, sanığın hemen arkasında olduğu halde iş yerine geldikleri, maktulün suça sürüklenen çocuğun elinde bıçak olduğunu görmesi üzerine panikleyerek mutfak bölümüne kaçtığı sanık ve suça sürüklenen çocuğun arkasından gittikleri, sanığın saksılı bir çam fidesini maktule fırlatarak maktulün sırtına isabet ettirdiği, sanığın maktul ile boğuşmaya başladığı, sanığın maktule yumruk ile vurduğu esnada suça sürüklenen çocuğun bıçak ile maktule vurduğu, sanığın suça sürüklenen çocuğun bıçak ile vurduğunu görmesine rağmen maktulün kafasını yumruklamaya devam ettiği, sonrasında suça sürüklenen çocuk ve sanığın maktulü yaralı halde bırakarak olay yerinden ayrıldıkları anlaşılan olayda, sanık ve suça sürüklenen çocuğun maktule yönelik kasten öldürme suçunu işledikleri ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk ve sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiklerini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı anlaşılmakla suçun nitelikli halinin uygulanmadığı tespit edilmiştir.