muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15514, Karar No: 2024/3788, Tarih: 02.05.2024

CMK 286 maddesinin temyiz kanun yolunun istisnalarını düzenleyen 2. fıkrasının bentlerine yakından bakıldığında gerek CMK.nın 286/2fıkrası (b) bendindeki cezaları arttırmayan kararlar ifadesinden, gerek (c) bendindeki hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ifadesinden, gerekse (d) bendinde düzenlenen ve istisnanın istisnası niteliğindeki düzenlemelerden ve (e) bendinde düzenlenen "ilk derece mahkemesince verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları" (f) bendindeki "sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları," ile ilgili istinaf başvurusunun esastan reddine dair temyizin istisnaları niteliğindeki düzenlemelerin hepsinde hapis cezası olsun, para cezası olsun veya tedbir niteliğindeki diğer kararlar olsun (bölge adliye mahkemesince denetlenerek esastan red verilen veya cezaları azaltılarak esastan red kararı verilen kararlar da) sonuçta ortada mahkumiyet veya ilk derece mahkemesi kararı ile aynı yönde bir karar bulunmaktadır. Yani ilk derece mahkemesinin verdiği bu kararlar iki dereceli yargı denetiminden geçerek kesinlik kazanmakta bu nedenle ne sanığın ne de katılanın hak arama özgürlüğünün önü kapatılmamaktadır. Görüldüğü üzere bu düzenlemelerde bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin kararı beraatse beraat, mahkumiyet ise mahkumiyet yönünde sonuçlanmakta ve bölge adliye mahkemesinin kararına yönelik temyiz yasa yolunun kapalı olduğu anlaşılmaktadır. Keza CMK 286 maddesinin 2 fıkrasının (h) bendindeki davanın düşmesine ceza verilmesine yer olmadığına güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesince verilen kararlara ilişkin olarak da bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar (davanın düşmesi veya ceza verilmesine yer olmadığı) veya istinaf başvurusunun reddine dair kararlar aleyhine temyiz yoluna gidilemez ifadelerine baktığımızda bu düzenlemelerde de ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının bölge adliye mahkemesince beraat kararına çevrilmesine ilişkin bir durumun olmadığı görülmektedir. Bu tür kararlarda da sanığın haklılığına (yani beraatine) dair bir tespit yapılmadığından katılanın özel hukuka ilişkin haklarına bir halel getirmemektedir. CMK.nın 286 maddesinin 2 fıkrasının (g) bendindeki düzenlemeye baktığımızda ise bu maddedeki düzenlemenin üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarının istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince esastan red kararı verilmesi halinde yani bölge adliye mahkemesince beraat şeklinde aynı yönde kararlar verilmesi halinde bu kararların temyize tabi olmadığını düzenlemiş olduğu görülmektedir

. CMK.nın 286 maddesinin 2 fıkrasının (g) bendindeki düzenlemeye baktığımızda ise bu maddedeki düzenlemenin üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarının istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince esastan red kararı verilmesi halinde yani bölge adliye mahkemesince beraat şeklinde aynı yönde kararlar verilmesi halinde bu kararların temyize tabi olmadığını düzenlemiş olduğu görülmektedir. Bu düzenlemenin karşı anlamından Kanun koyucunun üst sınırı belli bir miktarın üzerinde( on yıl üzeri) olan suçlarda mahkemelerce aynı(beraat) yönde kararlar verilmiş olsa bile ilk derece mahkemelerinde beraatle sonuçlandırılan bu davaları temyize (üç dereceli incelemeye) tabi tuttuğu anlaşılmaktadır. Buna göre üst sınırı on yılın üzerinde olan suçlarda kanun koyucunun, ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi kararları aynı yönde bile olsa beraat kararlarına karşı denetim yönüne gittiği ve kanun yolunu açık tuttuğu görülmektedir. Yani kanun koyucunun üst sınırı belli bir miktarın altında olan(on yılın altında) suçlarda aynı yönde verilen (ilk derece ve bölge adliye mahkemesi) beraat kararlarının temyize tabi olmadığını kabul ettiği halde on yıl üzerinde cezayı gerektiren suçlarda bu kararlar aynı yönde olsa bile temyiz kanun yoluna tabi olması gerektiğini dolaylı yoldan düzenlediği görülmektedir. Buna karşın kanunda yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının bölge adliye mahkemesince beraat kararına çevrilmesi halinde ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen bu beraat kararının temyiz kanun yoluna tabi olmadığına dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Buna rağmen bu kararların temyiz kanun yoluna tabi tutulmadığını kabul etmek, kanunda açıkça ifade edilmeyen bir karar çeşidinin hak arama özgürlüğünün hilafına genişletilerek istisna kapsamına alınması anlamına gelecektir. Aksinin kabulü ortada ilk defa bölge adliye mahkemesince verilmiş beraat kararının denetimsiz bırakılması olacaktır. Oysa CMK.nın 286 ncı maddesinde kanun koyucu kural olarak en az iki dereceli kanun yolu denetimini öngörmektedir. Bu nedenlerle Kanaatimizce Kanundaki düzenlemeye göre Bölge adliye mahkemesince verilen bir kararın temyiz edilemez olması için ya bölge adliye mahkemesi kararının ilk derece mahkemesi kararıyla aynı yönde olması (ki CMK.nın 286/2. fırkrası g bendi üst sınırı on yılın üzerindeki suçlarda ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının istinaf mahkemesince esastan red edilmesi halinde bunun dahi temyize tabi olduğunu kabul etmektedir.) yada cezayı azaltıcı nitelikte olsa bile beraat sonucunu doğurmayan karar niteliğinde olması gerekmektedir. Aksi düşünce istisnanın kanun koyucunun iradesinin hilafına genişletilmesi anlamına gelecektir.

Kanun koyucunun Üç dereceli yargı sisteminde kesin olduğu belirtilenler dışında kalan kararlar bakımından en azından bir denetim yolunu öngördüğü gözetildiğinde ilk derece mahkemelerince verilen "mahkumiyet" hükmünü beraat şeklinde değiştiren ve birbirlerinden tamamen ayrı nitelikte olan ilk derece ve bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları yönünden bir denetim yolunu ön görmediği düşünülemez. Aksi takdirde kanunlarımızda yer alan bir çok suça yönelik olarak ilk defa bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin verebileceği bu tür kararlara karşı her hangi bir kanun yolunun öngörülmediği kanun yolunun kapatıldığı anlamı çıkacaktır ki bu durum kanundaki düzenlemenin içeriğine kanun koyucunun gerçek iradesine ve hak arama özgürlüğüne aykırılık oluşturacaktır. Nitekim CMK.nın 286 maddesi 2 nci fıkrasının (d) bendinin ilk cümlesi ile ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyize tabi olduğu açıkça düzenlenmiştir. Olayda ilk derece mahkemesi kararının mahkumiyet, bölge adliye mahkemesinin bu karara yönelik itiraza karşı beraat yönünde bir karar vermesi hali nazara alındığında artık ortada tamamen farklı ilk defa bölge adliye mahkemesince verilmiş bir karar bulunmaktadır. Burada artık ilk derece mahkemesince verilmiş mahkumiyet kararından tamamen ayrı ve beraat yönünde bir karar mevcut olduğundan bu karara karşı temyiz yasa yolunun açık olduğunun kabul edilmesi gerekir. CMK.nın 286 maddesinde temyiz edilemeyecek kararların açıkça ve ayrı ayrı sayıldığı nazara alındığında bu sayılanlar arasında açıkça belirtilmeyen ilk defa bölge adliye mahkemesince verilmiş beraat kararlarının temyiz kanun yoluna tabi olacaklarının yani açıkça sınırlayıcı hükümler kapsamında yer almayan ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen beraate ilişkin hükümlerin temyize tabi olduğunun kabul edilmesinin kanun koyucunun gerçek iradesine, kanunundaki düzenlemenin lafzına, ruhuna ve hak arama özgürlüğüne daha uygun olacağı kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında söz konusu olay değerlendirildiğinde incelemeye konu genel güvenliğin "taksirle tehlikeye sokulması" suçunun cezasının üst sınırı iki yıla kadar(iki yıl dahil) hapis cezası olması nedeni ile CMK.nın 286/2 nci fıkrasının (d) bendi kapsamında kaldığı görülmekte ise de yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince beraat kararına çevrilmesi ve bu kararında ilk defa bölge adliye mahkemesince verilmiş olması karşısında bu hüküm ve kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolunun açık olmasının kural, kanun yolunun kapalı

olmasının ise istisna olması gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde kanunda bu şekilde verilen beraat kararlarının temyiz edilemeyeceğine ilişkin açık ifadenin bulunmaması nedeni ile istisnanın dar yorumlanması gerektiği ve her türlü karar ifadesinin ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararlarını kapsamaması gerektiği düşüncesi ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, davayı inceleyerek ilk defa verdiği kararla davayı beraatle sonuçlandıran bölge adliye mahkemesi ceza dairesi kararına karşı, kanun (temyiz) yolunun açık olması gerektiğinden hareketle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi yerine kabulüne karar verilmesine ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmadığımı saygıyla arz ederim. 02.05.2024

...

Karşı Düşünce
Yargıtay — Esas No: 2015/17445, Karar No: 2016/668, Tarih: 28.01.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/17445 E.  ,  2016/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ithal etme

Hüküm : Mahkumiyet

Yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, sanık hakkında duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı da dikkate alınarak bu hususların infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15999, Karar No: 2014/4872, Tarih: 24.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/15999 E.  ,  2014/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/143355

MAHKEMESİ : Çeşme Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2011/144 (E) ve 2012/148 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü belirlenemeyen bir vakitte, yakınanın müdürü olduğu ilköğretim okulunun eklentisi konumundaki depodan 55 metre drenaj kablosunun çalınması, sanığın evinin 50-60 metre mesafede yanık kablo izleri ile içi boşaltılmış kablo parçalarının bulunması, yakınanın bu kablo parçalarının okuldan çalınan kablolardan olduğunu teşhis etmesi, buna karşılık sanığın, aşamalardaki savunmalarında söz konusu kablo parçalarının 4 yıllık olduğunu, kısım kısım bulduğu bu kabloları uzun zaman önce yakarak sattığını belirterek üzerine atılı suçu inkar etmesi karşısında; bulunan kablo parçalarının, okuldan çalınan kablolardan olup olmadığı, piyasada kolayca bulunup bulunmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sanığın evinin yakınlarındaki yanık kablo izleri ile kablo parçalarının bulunduğuna dair tutanağı düzenleyen kolluk görevlilerinin, yanık izlerinin eski olup olmadığı konusunda tanık olarak dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunu belirlemek gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1777, Karar No: 2012/4623, Tarih: 22.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1777 E.  ,  2012/4623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 12/05/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Vakıflar Genel Müdürlüğünde müfettiş olup; 11.10.1994 günü teftiş kurulu başkanlığının görevlendirmesi ile... Vakfı hakkında inceleme yaptığını, aradan 15 yıldan fazla süre geçmiş bulunmasına ve yazdığı raporun hiçbir güncelliği kalmamasına karşın “Dalan’ı kurtaran teftiş raporu yüzünden mi başkanlıktan oldu” başlığı ile yapılan yayın ile ... olarak bilinen örgütün firarı sanığı ... ve ... cephaneliği gibi olaylar ile ilişkilendirilmesinin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu haberin gerçek ve güncel olduğunu, içeriğinde davacının açık isminin geçmediğini ileri sürerek usul ve esas yönden davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, davacı tarafından 1994 yılında ... Vakfı’nın denetimi sonucu düzenlen ve güncelliği bulunmayan denetim raporunun ... davası ile ilişkilendirilmeye çalışılması nedeni ile davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunun kabulü ile istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, halen kovuşturma aşamasında bulunan bir kamu davasının kaçak sanığı durumunda bulunan dava dışı ...’ın kurucusu olduğu ... Vakfı’nın hesaplarında bazı usulsüzlükler tespit edilmesi üzerine Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından davacı müfettişin aynı vakıfta ikinci kez inceleme yapmak üzere görevlendirildiği, neticesinde davacı tarafından 11.10.1994 günlü raporun düzenlendiği, vakıf hakkında düzenlenen önceki raporun aksine, usulsüzlük değil bir takım usul hataları bulunduğu, bunların da ilerleyen yıllarda düzeltildiği biçiminde kanaat bildirildiği anlaşılmaktadır. ... Vakfı’nın kurucusu ...’ın halen kovuşturması devam eden bir kamu davasının kaçak sanığı durumunda bulunduğu, davacının haber tarihinden kısa bir süre önce Vakıflar Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu Başkanlığı görevinden

bir başka göreve atandığı anlaşılmaktadır. Davacının oğlunun ilgili vakfa ait üniversitede burslu olarak okuduğu, davacının vakıf ile ilgili teftiş yapmış bulunduğu davacı tarafından da kabul edilen gerçeklerdir.

bir başka göreve atandığı anlaşılmaktadır. Davacının oğlunun ilgili vakfa ait üniversitede burslu olarak okuduğu, davacının vakıf ile ilgili teftiş yapmış bulunduğu davacı tarafından da kabul edilen gerçeklerdir.

Şu durumda, dava konusu yayının, tümü itibari ile güncel ve gerçek olduğu, ayrıntı niteliğindeki bölümlerin bu durumu değiştirmeyeceği, sonuç olarak davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı bulunmadığı gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/03/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.22/03/2012
Yargıtay — Esas No: 2017/2062, Karar No: 2020/3271, Tarih: 26.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2062 E.  ,  2020/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECEMAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl davada şikayetçi-birleşen davada şikayet olunan ... Tekstil San. Tic.ve Turz. A.Ş. vekili ve asıl ve birleşen davada şikayet olunan ... San. Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satıldığını, bakiye ihale bedeli üzerine ihtiyati haciz konulduğunu müvekkilinin ihtiyati haciz ve kesinleşme tarihi hatalı yazıldığından garameye dahil edilmediğini ileri sürerek 16.02.2016 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazla ilgili olarak tasarrufun iptali davası açtıklarını, tapu kaydına ihtiyati haciz konulduğunu, dava sonuçlanmadan taşınmazın satıldığını, yapılan paylaşımdan arta kalan ihale bedelinin devam eden davalar için satış dosyasında bloke edildiğini, müvekkili alacağının garameye katılmadan öncelikli olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 16.02.2016 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve Birleşen dosyada şikayet olunan ... San ve Tic A.Ş vekili davaya cevap vermemiştir.

Asıl ve Birleşen dosyada şikayet olunan ... San ve Tic A.Ş vekili davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; bilirkişi tarafından sunulan 19.12.2016 tarihli raporun sonuç kısmında belirtilen hususlara göre asıl ve birleşen davada şikayetin kabulü ile 16.02.2016 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar vermiştir. İlk derece mahkemesinin kararına karşı asıl ve birleşen davada taraf vekillerinin istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, Asıl dosyada şikayetçinin tasarrufun iptali davası kabulle sonuçlandığından garameye girmesi gerektiği, birleşen dosya bakımından İcra Müdürlüğünün 08.07.2014 tarihli paylaşım kararına itiraz edilmediği, ... Mensucat San. Tic. Ltd. Şti.nin alacağının ileride ödenmek üzere depo edilmesine yönelik kararın davacı lehine kazanılmış hak oluşturduğu, paylaştırma anında ... Mensucat San. Tic. Ltd. Şti. için bloke edilen paranın bu alacaklıya ödenmesinden sonra bakiye paranın diğer alacaklılar arasında garameten paylaştırılması gerektiği, ilk derece mahkemesince her iki davanın da kabulü şeklinde hüküm kurulması sonucu itibariyle doğru olmakla birlikte her dava için ayrı ayrı hüküm kurulmaması ve hüküm kısmında bilirkişi raporunun sonuç kısmına atıfta bulunarak uygulamada karışıklığa sebebiyet verecek şekilde hüküm tesisi de doğru olmamış ancak bu durum yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden birleşen dosyada şikayetçi/asıl dosyada şikayet olunan ... Mensucat San.ve Tic.Ltd. Şti. vekilinin ve asıl dosyada şikayetçi/birleşen dosyada şikayet olunan Tekstil San. Tic.ve Tur. A.Ş.vekilinin istinaf talebinin kabulüne, Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ... San.ve Tic. A.Ş.vekilinin istinaf taleplerinin reddine, Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 24/01/2017 Tarih ve 2016/111 E. 2017/56 K. sayılı kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı Asıl dosyada şikayetçi /birleşen dosyada şikayet olunan ... Tekstil San. Tic.ve Turz. A.Ş. vekili ve asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... San. Tic. A.Ş. vekilinin asıl davaya yönelik temyizi bakımından;

Asıl davada davacı ... ve asıl ve birleşen davada davalı Korteks’in tasarrufun iptali davalarının aynı gün kesinleştiğinden asıl davada davacı ... Tekstil San. Tic.ve Turz. A.Ş’nin garameye katılması gerekir bu nedenle asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... San. Tic. A.Ş. vekilinin asıl davaya ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Asıl dosyada şikayetçi /birleşen dosyada şikayet olunan ... Tekstil San. Tic.ve Turz. A.Ş. vekili ve asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... San. Tic. A.Ş. vekilinin birleşen davaya yönelik temyizleri bakımından;

2- Asıl dosyada şikayetçi /birleşen dosyada şikayet olunan ... Tekstil San. Tic.ve Turz. A.Ş. vekili ve asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... San. Tic. A.Ş. vekilinin birleşen davaya yönelik temyizleri bakımından;

İİK'nın 261 ve İİK'nın 100/1. maddesi gereğince İlk haciz ilamsız takibe müstenitse takip talebinden ve ilama istinat ediyorsa dava ikamesinden mukaddem yapılmış bir takip üzerine alınan aciz vesikasına dayanan alacaklı İlk haciz üzerine satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar aynı derecede hacze iştirak edebilir. Birleşen dosyada davacı ... Mensucat San. Tic. Ltd Şti. açmış olduğu tasarrufun iptali davası, takip tarihi ve ihtiyati haciz tarihi diğer alacaklılardan daha önce ise de tasarrufun iptali davasında 26.01.2016 tarihinde karar verildiği bu durumda ihtiyati haczi diğer alacaklılardan daha sonra kesinleştiğinden diğer alacaklılarla garameye girmesi gerekir. Dava konusu 16.02.2016 tarihli sıra cetvelinde birleşen dosyada davacı ... Mensucat San. Tic. Ltd Şti. ve diğer alacalılar arasında garame yapıldığından birleşen davanın reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... San. Tic. A.Ş. vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddine (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Asıl dosyada şikayetçi /birleşen dosyada şikayet olunan ... Tekstil San. Tic.ve Turz. A.Ş. vekili ve asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... San. Tic. A.Ş. vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin ve ilk derece mahkemesinin birleşen davaya yönelik kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin ve İlk derece mahkemesinin birleşen davaya yönelik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, aşağıda yazılı harcın asıl dava yönünden temyiz eden şikayet olunan ... San. Tic. A.Ş'den alınmasına, temyiz peşin harcın talep halinde birleşen dosyada şikayet olunan ... Tekstil San. Tic.ve Turz. A.Ş.'ne iadesine 26.10.2020 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.