muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1896, Karar No: 2017/3132, Tarih: 26.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1896 E.  ,  2017/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yokluğunda verilen hükmün sanığın duruşmada bildirdiği adres yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğ edildiği anlaşılmakla yapılan tebligat usülsüz olup sanık müdafiinin temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanığın atılı suça konu olan faturaları 2008 yılı Mayıs ayına ait KDV beyannamesinde kullanması nedeniyle, gerekçeli karar başlığına suç tarihinin 25.05.2008 olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içine faturaların aslı ya da onaylı örneklerinin bulunmadığı görülmekle; suça konu faturaların araştırılıp incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmemesi,

3- İsnat olunan suça konu olan faturaların unsurlarının tamam olmasının tespiti halinde; sanığın ortağı ve müdürü olduğu Üntaş şirketinin, 2008 yılında kullandığı faturaların sahte olduğu iddiası ile açılan davada sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında vergi incelemeleri yapılmış olduğunun anlaşılması karşısında;bu mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen şirket ile sanığa ait ticari defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,4-Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nın 43 maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği; somut olayda sanığın 2008 takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura kullanma iddiası karşısında hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması ,

b) Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptaline ilişkin 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı gereğince, belirtilen maddenin uygulanmasının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 26.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9257, Karar No: 2016/9596, Tarih: 27.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9257 E.  ,  2016/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ile dahili davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme dayanak yapılan bilirkişi kurul raporunda ve Dairenin geri çevirme kararı üzerine aynı bilirkişi kurulundan alınan ek raporda çekişmeli taşınmazın 1980'li yıllara ilişkin memleket haritası ve hava fotoğrafındaki konumunun gösterilmediği ve ... ile ... da gösterir şekilde hat uygulamasının yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple öncelikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ilişkin 1981 yılına ait yoksa anılan tarihe en yakın tarihli memleket haritası ve bu memleket haritasının yapımından kullanılan hava fotoğrafı bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişi kuruluna verilerek;

a) Getirtilen memleket haritası ile hava fotoğrafının ölçeklerini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında ... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde gösterecekleri ayrıca hava fotoğrafı, kadastro paftası ile çakıştırılarak stereoskop aletiyle incelenip, çekişmeli taşınmazın üzerinde neler gözüktüğünü (ağaçların cinsini, sayısını, kapalılık oluşturup oluşturmadıklarını) belirtir şekilde müşterek imzalı rapor alınarak,

b) Yine 3116 sayılı Kanuna göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman tahdit haritası, aplikasyon ve orman sınırları dışına çıkarma haritalarıyla tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek ayrıca ilk orman tahdidine ilişkin çalışma tutanaklarındaki açı, mesafe değerleri, yön tarifleri, sabit noktalar esas alınıp, 10575 ila 10592 orman tahdit sınır (...) noktaları, ... ve ... görülecek biçimde, dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların ilk orman kadastrosu, aplikasyon, ve orman rejimi dışına çıkarma hattına göre konumları, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma haritalarındaki sınır noktaları 1/5000 ve 1/10000 ölçekli kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle kendilerinden müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 27.10.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12612, Karar No: 2021/18623, Tarih: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/12612 E.  ,  2021/18623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 28/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1276, Karar No: 2016/6410, Tarih: 05.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/1276 E.  ,  2016/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın kollukta alınan 17/06/2011 tarihli ifadesinde "..müşteki ile karşılıklı küfürleştiklerini, dayanamayarak tekneye çıkıp bir bıçak alarak aşağıya indiğini, bıçağı teknenin önünde danışma masasının üzerine bırakarak tartışmaya devam ettiğini, sokarım dediğini" belirtmesi ve mağdur ...'in aşamalarda değişmeyen tutarlı anlatımları karşısında, mağdurun beyanlarına neden itibar edilmediği ve sanığa iftira atmasını gerektirir bir sebep bulunup bulunmadığı açıklanıp tartışılarak sonucuna göre eylemin silahlı tehdit veya yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4607, Karar No: 2015/5019, Tarih: 29.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4607 E.  ,  2015/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının, en son "..." ilinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kısıtlı adayının nüfus kayıtlarına göre yerleşim yeri adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da; “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından, ... Sulh Hukuk Mahkemesince nüfus kayıtlarına göre yerleşim yeri adresinin "... Köyü, .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuş ise de, söz konusu adresin nüfusa kayıtlı olduğu yer ve hükümlünün dosya arasında bulunan mektubundaki (fotokopi) belirtilen adres olduğu, oysa nüfus kaydı yerleşim yeri adresinin ise "..." olduğu gibi, ... nın 07.03.2014 tarihli tutanağı ve ... Ağır Ceza Mahkesinin 28.02.2012 tarihli ilâm içeriği ile kısıtlı adayının cezaevine girmeden önce en son, "... İli, ... İlçesi, ... kasabası" adresinde bahçeli ev yaparak 8 aydır ikamet ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16555, Karar No: 2014/17574, Tarih: 13.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16555 E.  ,  2014/17574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2012/107-2013/152

Taraflar arasında görülen davada Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/03/2013 tarih ve 2012/107-2013/152 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11/11/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. E.. A.. ile davalı vekili Av. T. . Ç.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2010 yılı kayısı ürününün çiçek açıp, tozlaşma meydana geldikten sonra mart ayı içinde meydana gelen donmalardan etkilendiğini ve hasarın meydana geldiğini, kayısı ürününün davalıya sigortalı olduğunu ancak zararın karşılanmadığını ileri sürerek, şimdilik 28.948 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sigortalı ürünün dondan zarar gördüğü, ancak oluşan zararın sigorta teminat başlangıcı öncesinde ortaya çıktığı, hasarın poliçe teminatı kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 17-18-19/03/2010 tarihinde meydana gelen don olayı nedeniyle müvekkilinin bahçesindeki kayısı meyvelerinin zayi olduğunu ileri sürerek zararının tazminini talep etmiş, mahkemece don olayının çiçeklenme döneminde gerçekleştiği için zararın poliçe kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 17-18-19/03/2010 tarihinde meydana gelen don olayı nedeniyle müvekkilinin bahçesindeki kayısı meyvelerinin zayi olduğunu ileri sürerek zararının tazminini talep etmiş, mahkemece don olayının çiçeklenme döneminde gerçekleştiği için zararın poliçe kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, dosyada bulunan Malatya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/190 D.İş sayılı dosyasından verilen bilirkişi raporunda, tespitin yapıldığı 25/03/2010 tarihi itibariyle dava konusu parsellerdeki kayısı ağaçlarının %80'inin dondan zarar gördüğü ve don olayının yaşandığı tarihteki görünümlerinin nasıl olduğunu tespit etmenin mümkün olmadığı, tespitin yapıldığı tarih itibariyle ağaçların meyve döneminde olduğu bildirilmiştir. 29/01/2013 tarihli bilirkişi raporunda aynı dönemde Meyvecilik Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü tarafından yaptırılan incelemeye ve Malatya İl Tarım Müdürlüğü'nün yaptırdığı tespite göre, zararın çiçeklenme döneminde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Oysa bilirkişi heyetini bu sonuca götüren veriler, dava konusu parsellere ait bulunup bulunmadığı belli olmayan bir CD kaydı ile genel nitelikte açıklamalar içeren resmi kurum görüşleridir. Bu itibarla mahkemece yetersiz inceleme sonucu düzenlenen 29/01/2013 tarihli rapora dayanılarak don olayının çiçekleme döneminde gerçekleştiğinden bahisle teminat haricinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

Ayrıca 2010 yılında meydana gelen ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 8/2. maddesinde, don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin Tarım Sigortaları Kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davacının 2010/418 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı kapsamında destekleme bedeli olarak para almasının davanın reddi için gerekçe oluşturması da mümkün değildir. Hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp, davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17499, Karar No: 2017/26793, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17499 E.  ,  2017/26793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1005, Karar No: 2014/8650, Tarih: 24.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1005 E.  ,  2014/8650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/233-2013/193

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Avukat olduğunu, davalı M.. K.. vekili olarak diğer davalı Belediye aleyhine işçilik haklarından doğan alacağın tahsili için dava açtığını, davanın neticelenmesini müteakip, icra takip aşamasında davalıların aralarında vardığı sulh anlaşması neticesinde kendisinin vekillikten azledildiğini ve akti vekalet ve kanuni vekalet ücreti ile yaptığı masrafların ihtara rağmen ödenmediğini, ödenmeyen bedellerden davalıların müştereken ve mütesilsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla akti ve kanuni vekalet ücreti karşılığı 13.124 TL'nin, yargılama ve icra giderleri ve işlemiş faizleri karşılığı 555 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyen yasal faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 7063,35 TL'nin dava tarihi olan 19/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil olunarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, davalı M.. K..’ın vekili olarak diğer davalı aleyhinde açtığı alacak davası neticesinde alacağın tahsili için icra takibine giriştiği, takibin kesinleştiği, ancak, icra takibinin tarafları olan davalıların sulh oldukları, davacı vekil ile vekil edeni davalı arasında yazılı bir ücret sözleşmesinin bulunmadığı dosya kapsamı ile sabit olup, bu hususlar mahkemenin de kabulündedir. Davacı, takip ettiği dava dosyası ve icra dosyaları nedeniyle vekalet ücretinin ödenmediği iddiasıyla hem vekil edeni, hem de onun hasmı olan diğer davalı hakkında Avukatlık Kanununun 165.maddesine dayanarak bu davayı açmıştır.

Bir davada görev yapan avukat, vekil edeninden aralarındaki sözleşmeye göre kararlaştırılan miktarı, şayet ücret kararlaştırılmamış ise Avukatlık Kanununun 164/4 Maddesine göre özetle “değeri para ile ölçülebilen dava ve işlerde asgari üret tarifelerinin altında olmamak koşulu ile davanın kazanılan bölümü üzerinden yüzde on ile yüzde yirmi arasında belirlenecek miktarı, şayet değeri para ile ölçülemeyecek işlerden ise Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenecek miktarı ücret olarak talep etmek hakkına sahip olduğu gibi, ayrıca yargılama sonunda haklı çıkılan kısım üzerinden hasma yüklenen vekalet ücretini de talep etmek hakkına sahiptir. Vekil eden avukatına belirlenen bu iki kalem ücreti ödemekle yükümlü olup, Avukatlık Kanunun 165. Maddesinde ise; “Sulh veya her ne suretle olursa olsun taraflar arasında anlaşmayla sonuçlanan ve takipsiz bırakılan işlerde her iki taraf avukat ücretinin ödenmesi hususunda müteselsil borçlu sayılırlar” hükmü yer almaktadır.

Dairemiz yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, Avukat tarafından takip edilen dosyada tarafların sulh olmaları halinde vekil eden ile avukat arasında sözleşme bulunmaması, sözleşmedeki ücretin geçersiz olması halinde gerek vekil eden gerekse hasım, sulh olunan miktar, sulh olunan miktar belli değilse, mahkemece gerçek sulh olunan miktar araştırılarak bulunacak miktar, aksi takdirde dava veya icra takibine konu müddeabihin tamamı üzerinden Avukatlık Kanununun 164/4.maddesine göre belirlenecek ücret nedeni ile mütesilsilen sorumlu sayılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında gerçekleşen somut olay değerlendirildiğinde, davacı avukatın talebine ve vekalet ücretine esas ilgili dava dosyası ve icra takip dosyası kesinleşmiş olup, davalıların aralarındaki sulh anlaşmasının ve davacı avukatın azil işleminin bu tarihten sonra yapılmış olması da nazara alındığında, mahkemece takip edilen dosyalarda müddeabihin tamamı sulh olunan miktar olarak kabul edilerek bu miktar üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, müddeabihin yarısı üzerinden vekalet ücreti hesaplaması yapılması gerektiği yönündeki bilirkişi raporuna atıf ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacı eldeki dava ile davalı M.. K.. vekili olarak tüm masrafların kendisi tarafından karşılandığını ileri sürerek, yapılan masraf bedellerinin de davalıdan tahsilini istemiş ise de; savunmasını bir belge ibraz ederek ispatlayamamıştır ancak davacının dava dilekçesinde “Yemin” delili demekle yemin deliline dayandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece davacıya bu hususta yemin delili hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu husustaki talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.