muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4093, Karar No: 2013/17235, Tarih: 12.11.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14.09.2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32126, Karar No: 2015/5163, Tarih: 17.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/32126 E.  ,  2015/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait otelde güvenlik personeli olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması ücreti isteğinde bulunmuş, mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir. Dosyada fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ispatlayan yazılı bir delil bulunmamaktadır.

Fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yaptığını iddia eden işçi iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen bu alacakların ödendiği varsayılır. Bordroda bu bölümlerin boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

./..

-2-

Bu çalışmaların ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

./..

-2-

Bu çalışmaların ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışması konusunda hesap yapılırken tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil çalışması hesaplanırken yapılan işin niteliği gereği yaz ve kış sezonu ayrımı yapılmaması, çalışan güvenlikçi sayısının ve dönüşümlü çalışma sisteminin dikkate alınmaması hatalıdır. Mahkemece, belirtilen hususlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/13033, Karar No: 2011/1424, Tarih: 16.03.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/13033 E.  ,  2011/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık-sahtecilik

HÜKÜM : CMK 296 maddeleri gereğince; temyiz talebinin REDDİNE, uyarlama isteminin REDDİNE, sahtecilik suçundan 2 yıl hapis dolandırıcılık suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 4.162 TL adli para cezasının AYNEN İNFAZINA

26.09.2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunan 09.09.2008 gün, 2007/233 esas ve 2008/284 karar sayılı ek kararın 04.12.2009 havale tarihli dilekçeyle temyizi üzerine aynı mahkemece verilen 08.12.2009 gün ve aynı sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar süresinden sonra temyiz edilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemce 5271 sayılı CMUK.nun 232/6.maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; 08.12.2009 gün, 2007/233 esas ve 2008/284 karar sayılı ek kararda "temyizin süresinin ve başvuru yapılacak merciin", 09.09.2008 gün ve 2007/233 esas ve 2008/284 karar sayılı ek karar da "başvuru şeklinin" gösterilmemesi nedeniyle, 08.12.2009 gün, 2007/233 esas ve 2008/284 karar sayılı karara yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak ve 09.09.2008 gün 2007/233 esas ve 2008/284 karar sayılı ek karara yönelik temyiz isteminin de süresinde yapıldığı kabul olunarak, yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uyun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak önceki hükmolunan ceza ile uygulanması gereken 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm Kurulmuş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2495, Karar No: 2015/3915, Tarih: 16.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2495 E.  ,  2015/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, silahla tehdit

1-Katılan .....’ün 06.12.2013 tarihli dilekçesinin kapsamına göre; kararı sadece bu sıfatla temyiz ettiği anlaşılmakla, mağdur....'i kasten yaralama suçundan hakkında kurulan hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Sanık ... hakkında kasten öldürme ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; kuyumcu olan sanık ....'in maktül .....'ün ve temyiz dışı sanık.....'ün kardeşi ....'ten alacağını istemek üzere evlerine gittiği,...'ün oğlu olan ...'in ....'nin evde olmadığını söylemesi üzerine küfür ederek ayrılıp, tekrar geldiğinde bu defa ...'ün ...i'nin evde olmadığını söylemesi üzerine evine gitmek için yürüdüğü sırada akşam yemeğinden sonra dışarda dolaştıp evlerine dönmekte olan ... ve ... ile karşılaştığı,...'yi kastederek "Karısını satsın borcunu ödesin" dedikten sonra küfür ettiği, bunun üzerine çıkan kavgada ...'in bıçakla, ...'in taşla vurmak suretiyle etkisi basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları sanığın bunun üzerine geri çekildiği ve kendisine yönelik saldırının bitmesinden sonra tabanca ile uzak atış mesafesinden ateş ederek ...'i öldürdüğü, ...'in sağına ve soluna 5 kez ateş ettiği, silah sesleri üzerine evden gelen ... ve ...'nin müdahale ettikleri, sanığın olay yerine gelen yakınları tarafından uzaklaştırıldığı anlaşılan olayda;

Sanığın ...'nin yokluğunda, maktül ve yeğeni ...'in huzurunda küfür etmek suretiyle ilk haksız hareketleri başlatması üzerine maktul ve ...'in bıçak ve taşla vurarak etki-tepki arasındaki ve dolayısıyla tahrikteki dengeyi sanık yararına bozmalarından sonra sanığın, eylemlerini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, haksız tahrik altında kasten öldürme ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu koşulları oluşmadığı halde yasal savunma sınırları içinde hareket ettiği kabul edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafii, katılan ..... vekili ile katılanlar ..... ve .....'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 16/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8010, Karar No: 2017/9008, Tarih: 09.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/8010 E.  ,  2017/9008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, meslek hastalığı neticesinde oluşan maluliyet oranının, meslekte kazanma gücünün kayıp oranı ile efor kaybının tespit edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2804, Karar No: 2011/4031, Tarih: 28.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2804 E.  ,  2011/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı sonrasında Dazkırı Belediye Başkanlığından gelen 06.12.2010 tarihli yazıda sadece dava konusu ve emsal taşınmazın Belediye ilçe imar planı ve mücavir alan dışında olduğu belirtilmiş, diğer hususlara cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ile (Bozan Köyü 1353 parsel sayılı) emsal taşınmazın (1354 parsel sayılı taşınmaz) Belediye sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısından istenilen hususları karşılayıp karşılamadığı da mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26248, Karar No: 2013/19454, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26248 E.  ,  2013/19454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesininin 5. fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz.

(Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre,her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre,hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 16.12.2002 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği,bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/629, Karar No: 2016/5200, Tarih: 20.10.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/629 E.  ,  2016/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanıklar (suça sürüklenen çocuklar) ..., .... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında, "Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararı ile .... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinden itibaren faaliyete geçirildiği gerekçesi ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. ve geçici 1. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili ... Çocuk Mahkemesi'ne gönderilmesine" ilişkin ... 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/03/2015 tarihli, 2014/330 esas ve 2015/186 karar sayılı kararının kesinleşmesinin ardından, ... 1. Çocuk Mahkemesi'nin itiraz edilmeksizin kesinleşen 27/04/2015 tarihli, 2015/227 esas ve 2015/135 karar sayılı "karşı görevsizlik" kararı üzerine, olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin, "... 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/03/2015 tarihli, 2014/330 esas ve 2015/186 karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına" ilişkin 12/05/2015 tarihli ve 2015/397 değişik iş sayılı, 5271 sayılı CMK'nın 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikteki kararının kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 23/10/2015 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderilmesi üzerine.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında ... 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/330 esas sayılı dosyası üzerinden kovuştuma devam ettiği sırada, Hâkimler Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararı ile 25/02/2015 tarihinden itibaren ... Çocuk Mahkemeleri'nin faaliyete geçirilmesi üzerine, ... 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/03/2015 tarihli, 2014/330 esas ve 2015/186 karar sayılı kararı ile "mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili ... Çocuk Mahkemesi'ne gönderilmesine" karar verildiği, ilgili kararın itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Mahkemesi'nin itiraz edilmeksizin kesinleşen 27/04/2015 tarihli, 2015/227 esas ve 2015/135 karar sayılı "karşı görevsizlik" kararı üzerine, oluşan "olumsuz görev uyuşmazlığını" giderilmesi için dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, 12/05/2015 tarihli ve 2015/397 değişik iş sayılı kararı ile "... 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/03/2015 tarihli, 2014/330 esas ve 2015/186 karar sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına" karar verildiği, ilgili kararın CMK'nın 271/4. fıkrası uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.