muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5124, Karar No: 2024/4086, Tarih: 30.05.2024

II. CEVAP

Davalı erkek süresinde verdiği cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının doğru olmadığını, davacı kadının doğum yaptıktan sonra psikolojisinin bozulduğunu, evde temizlik, yemek yapmadığını, yılın altı ayında ailesinin evinde kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taraflar arasında geçimsizlik olduğu, davalının, davacı eşine ekonomik şiddet uyguladığı, 5 kuruşun hesabını dahi sorduğu, eşinin ve evinin ihtiyaçlarını karşılamadığı, faturalarını ödemediği, küçük nedenlerden dolayı tartışma çıkardığı, davalının evde misafirlerin olduğu ortamda davacı eşine "sen karı mısın, sen ne biçim kadınsın, niye sofrayı düzgün kurmuyorsun, niye benim çayımı kontrol etmiyorsun" şeklinde küçük düşürücü sözler sarfettiği, bu şekilde evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, tarafların bundan sonra tekrar bir araya gelmelerinin mümkün olmadığı ve taraflar arasında yaşanan olaylardan sonra tarafları birlikte yaşamaya zorlamanın da anlamsız olacağı gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocukları 14.10.2017 doğumlu Nurdan Yağmur`un yaşı, anne ile birlikte yaşıyor olması ve alıştığı çevrenin değiştirilmesinin kişisel gelişimini olumsuz etkileyeceği gerekçesi ile velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere ortak çocuk için aylık 300,00 TL tedbir nafakasının davalı babadan alınarak küçük çocuğa velâyeten davacı anneye verilmesine, karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, bu nafakanın her yıl yıllık enflasyon oranında arttırılmasına, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davacı için aylık 500,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, bu nafakanın her yıl yıllık enflasyon oranında arttırılmasına, mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın kusurlu taraftan uygun bir maddî tazminat isteyebileceğinin öngörüldüğü, toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddî tazminat isteyen davacının kusurunun daha ağır olmadığı, boşanma sonucu davacının, en azından davalının maddî desteğini yitirdiği, boşanmaya neden olan olaylar yüzünden davacının kişilik hakları zarar gördüğü gerekçesi ile 10.000,00 TL maddî ve 7.500,00 TL manevî tazminatın karar kesinleştiğinde davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı erkek vekili; boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhe hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı erkek vekili; boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhe hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davacı kadın vekili katılma yoluyla; tazminat ve nafaka miktarları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda ekonomik şiddet uygulayan beş kuruşun hesabını soran, eşinin ve evinin ihtiyaçlarını karşılamayan faturaları ödemeyen, "sen karı mısın, sen ne biçim kadınsın, niye sofrayı düzgün kurmuyorsun, niye benim çayımı kontrol etmiyorsun" şeklinde küçük düşürücü sözler sarfeden erkeğin tam kusurlu olduğu, kadına atfı kabil bir kusurun varlığı ispat edilemediğinden boşanma davasının kabulüne karar verilmesi koşulları oluştuğu için kadın lehine maddî-manevî tazminata ve boşanma ile yoksulluğa düşecek olması nedeniyle de yoksulluk nafakasına karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu, yoksulluk nafakasının miktarının makul olduğu, maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesi ile davalı erkeğin kusur tespiti ve hükmün bütününe yönelik istinaf talepleri ile kadının kusur tespitine esas vakıalar ve nafakaların miktarına ilişkin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine, davacı kadının tazminat miktarlarına yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, yerine yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davacı kadın lehine takdiren 30.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı erkek vekili; boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhe hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davacı kadın vekili, tazminat ve nafaka miktarları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulü, maddî, manevî tazminat ile nafaka koşullarının davacı kadın yararına oluşup oluşmadığı, miktarları ve davalı erkek yararına reddedilen yönlerden vekâlet ücreti verilmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu`nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerekmiştir.

3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

4.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece, 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı görülmüş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminat, yoksulluk nafakası ve ortak çocuk için hükmolunan iştirak nafakasının miktarları yönünden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin ise sair temyiz tirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki temyiz giderinin ..'e yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'e iadesine,

2.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin ise sair temyiz tirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki temyiz giderinin ..'e yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'e iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2480, Karar No: 2022/2928, Tarih: 08.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2480 E.  ,  2022/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 28. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin sendika üyesi olduğunu, 26. ve 27. dönem toplu iş sözleşmeleri 59/d ve 52/d maddesi gereğince kalibrasyon teknisyeni meslek kolunda fiilen kalite kontrol ve teknik kontrol görevlisi olarak çalışması nedeniyle C grubu idareci priminden yararlandığını, ... 22. İş Mahkemesi'nde bu primden yararlanması gerektiğinin tespiti ve alacak talepli dava açıldığını, tespit ve alacağa hükmedildiğini ve Yargıtay’ın onama kararı ile kesinleştiğini, ... 22. İş Mahkemesinin dava tarihi ile işbu davanın tarihi arasındaki dönem için ödeme yapılmadığını, davacının yaptığı işte bir değişiklik olmadığını ileri sürerek, C grubu idareci primi alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının asli görevini yaptığını ve ek ücret alamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/1 maddesi uyarınca "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı" olarak düzenlenmiş olup maddenin 2. fıkrasında ise "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

2-7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/1 maddesi uyarınca "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı" olarak düzenlenmiş olup maddenin 2. fıkrasında ise "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

Somut olayda davacı tarafından “C Grubu İdareci Primi” alacağının ödenmediği gerekçesiyle arabulucuya başvurulmuş, anlaşamama nedeniyle 11.11.2020 tarihli son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açılmıştır. Bununla birlikte mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporundaki hesaplamalar 14.12.2020 tarihine kadar yapılmıştır. Arabuluculuk faaliyeti ise, tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihi olan 11.11.2020 tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirilmiştir.

Arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan, son tutanak tarihi ile 14.12.2020 tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-Mahkemece, davalı işyerinde yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı ‘C Grubu İdareci Primi’ alacağı hüküm altına alınarak, bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, Toplu İş Sözleşmesinde idareci primi yönünden bir ödeme günü belirlenmiş değildir.

Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibariyle temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla mahkemece hüküm altına alınan “C Grubu İdareci Primi” alacağına daha önce temerrüdün gerçekleştiği ispat edilemediğinden, arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6661, Karar No: 2013/10313, Tarih: 18.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/6661 E.  ,  2013/10313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1)Sanıklar ... ve ... hakkında:Kamu davasının düşürülmesi

I-)Hazine vekili 07.04.2010 havale tarihli dilekçesine tüm sanıkların isimlerini yazarak müdahale talebinde bulunmasına rağmen, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 11.09.2007 gün, 2007/23619-13909-8646 sayılı iddianame ile açılan davada, diğer sanık ... hakkında ise, 31.12.2007 gün, 2007/27589-21341-13339 sayılı iddianame ile açılan davada katılma kararı verilmediği anlaşılmakla, suçtan doğrudan doğruya zarar gören Hazinenin, 5271 sayılı CMK.nun 237/2 maddesi gereğince müdahilliğine karar verilerek katılan vekilinin, sanıklar ... ve ...'a yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Gelir İdaresi Başkanlığı, Bursa Vergi Dairesi Başkanlığının 20 Mart 2008 gün ve 1224 sayılı yazısından, sanıklar ... ve ... hakkında vergi suçu raporu düzenlenmediği ve “mütalaa” verilmediği halde dava açıldığı, idarenin adı geçen sanıklarla ilgili dava şartı olan “mütalaa” yı vermeyeceği belirtildiğinden, haklarındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan sanıklar ... ve ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin kararın ONANMASINA,

II-)Katılan Hazine vekilinin, sanıklar ..., ... ve ...'ün 2004 ve 2005 yıllarında sahte fatura düzenlemek, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyizine gelince;

Sanıklar ... ve ... hakkında düzenlenen iddianamelerde 25 adet sahte fatura düzenlediklerinden bahsedilmiş ise de, iddianamelerin dayanağı olan Vergi Suçu ve İnceleme Raporlarındaki tüm faturalar nedeniyle dava açıldığı buna göre, suç tarihleri, düzenlenen en son fatura tarihlerine göre 31.12.2004 ve 25.03.2005, sanık ... yönünden ise suç tarihleri 29.12.2004 ve 20.03.2005 olarak tespit edilmiş; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın 2004 yılında sahte fatura kullanarak gelir vergisi kaybına sebebiyet verdiklerinin iddia olunmasına göre suç tarihlerinin, 25.12.2003 tarihinde yürürlüğe giren 5035 sayılı Yasanın 48. maddesi ile değişik 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 98 ve 109. maddeleri de dikkate alındığında 16.03.2005, sanık ... 2004 takvim yılında sahte fatura kullanarak kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verdiğinin iddia olunmasına göre, 25.12.2003 tarih ve 5035 sayılı Yasanın 48. maddesi ile değişik 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunun 22 ve 29. maddeleri gereğince suç tarihinin 16.04.2005 olacağının tespit ve kabulüyle yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıklar ..., ... ve ...'e yüklenen “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, sahte fatura düzenlemek suçlarının işlendiği 29.12.2004, 31.12.2004, 20.03.2005, 25.03.2005 ve sahte fatura kullanmak suçlarının işlendiği 16.03.2005 ve 16.04.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar ..., ... ve ... hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek”, diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-)Katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ve ...'ın, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suretiyle gelir vergisi, sanık ...'in ise kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verdikleri tespit ve iddia olunmasına göre suç tarihlerinin 16.03.2006 ve 16.04.2006 olacağından, gerekçeli kararda gösterilmeyen suç tarihlerinin mahallinde yazılması mümkün görülmüştür.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suretiyle gelir vergisi, sanık ...'in ise kurumlar vergisi kaybına sebebiyet verdikleri tespit ve iddia olunmasına göre suç tarihlerinin 16.03.2006 ve 16.04.2006 olacağından, gerekçeli kararda gösterilmeyen suç tarihlerinin mahallinde yazılması mümkün görülmüştür.

Sanıkların, Uysalsan Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ne ait petrol istasyonunda pompacı olarak çalışan ve haklarında “sahte fatura düzenlemek” suçundan dava açılan ... ile ... tarafından alt ve üst nüshaları farklı olarak düzenlenen faturaları kullanarak, vergi kaybına sebebiyet verdikleri iddiasına karşılık sanıklar savunmalarında, yaptıkları alışveriş tutarı kadar fatura aldıklarını, faturaların kendilerinde bulunan üst nüshalarının gerçeği yansıttığını, şirketin az vergi ödemek için kendisinde kalan alt nüshalarına düşük meblağlar yazmış olabileceğini belirttikleri, Uysalsan Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ne ait defter ve belgeler ile suça konu faturalar ve dava dosyaları üzerinde yapılan inceleme sonunda rapor düzenleyen bilirkişi Nevzat Kara 17.03.2010 tarihli raporunda, faturaların alt ve üst nüshaları arasındaki farkın, şirketin akaryakıt alımları ve stokları ile uyumlu olmadığı, ancak faturaların bir kısmının gerçeği yansıttığının kabulü gerekeceği, hangi mükelleflere kesilen faturaların gerçeği yansıttığının tespiti için adına fatura kesilen firma ve şahısların iş hacminin büyüklüğü, ilgili dönemlerdeki iş hacminde değişiklik olup olmadığı, Uysalsan Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret A.Ş. dışında başka firmalardan da akaryakıt alıp almadıkları, yaptıkları iş ya da hizmetleri belgeyen faturalara göre iş kapasitelerinin tespiti gerektiğinin belirtilmiş olması da dikkate alınarak, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti amacıyla, sanıkların 2005 takvim yılında adlarına kayıtlı olan ya da fiilen kullandıkları taşıt araçlarının sayısı ile iş kapasitelerinin miktarının (ilgili dönemlerdeki katma değer vergisi, gelir veya kurumlar vergisi beyanları, hasılat alış- satış faturalarına göre yıllık ciroları vs. göre) belirlenerek, suça konu faturaların gerçek alış veriş sonunda düzenlenip düzenlenmediğinin ve buna göre sanıkların hukuki durumları ile suç vasfının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, beraat hükümlerinin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37377, Karar No: 2017/16491, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37377 E.  ,  2017/16491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.