muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13719, Karar No: 2011/5002, Tarih: 27.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2009/13719 E.  ,  2011/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcen içerikli filmi gösterime sunmak ve 3257 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanıklar ... ve ...'un yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.04.2008 gün ve 20096/209 Esas, 2008/216 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında iki suçtan kamu davası açıldığı halde, hangi suçtan ne miktarda ceza verildiği belirtilmeden tek hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5252 sayılı Yasanın 4/1-b-7 maddesi ile yürürlük tarihine göre 765 sayılı TCK.nun 426/1. maddesinde öngörülen para cezasının bindörtyüzotuz katına çıkartıldığı ve bu durumun sanık lehine olduğu, keza 3257 sayılı Kanunun da 5224 sayılı Kanunun 16. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanıkların adli sicil kayıtları da değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

765 sayılı TCK. lehe kabul edildiği halde, aynı Kanunun 119. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37982, Karar No: 2017/18300, Tarih: 18.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/37982 E.  ,  2017/18300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

MAHKEMESİ : ... 14. İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 18/11/2008 tarihinde davalı Üniversite Rektörlüğünde acil tıp teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmenin davalı işveren tarafından hazırlanan ve müvekkiline 31/08/2016 tarihinde bildirilen fesih ihbarı ile sona erdirildiğini, feshin geçerli olmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işine iadesini, işe başlatmama tazminatı ile müvekkilinin çalıştırılmadığı süreler için ücret ve diğer tüm haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının görevini gereği gibi yerine getirmemekte ısrar etmesi, hastanenin kurumsal işleyiş ilkelerine uygun davranmaması ile çalışmasından verim alınmaması gerekçeleriyle davacının iş akdinin geçerli sebeple feshedildiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının iş akdinin geçerli nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya uygunluk bulunmadığı, davanın kabulünün gerektiği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılması ve feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması isabetlidir.

Ancak, davalı Üniversite harçtan muaf olmasına rağmen, bakiye 2,20 TL harç gideri bakımından davalı Üniversitenin sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davacının davasının KABULÜ ile İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalı tarafından ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalı tarafından davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça dava ile yatırılan 29,20 TL harcın talep halinde davacıya iadesine,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1,980, 000 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 276,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

8-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373. maddesinin 2. fıkrasında “Bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir” hükmü bulunmakta ise de, eldeki davanın işe iade davası olduğu ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce verilen kararın kesin nitelikte olduğu gözetilerek, dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

9-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 18/09/2017 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7488, Karar No: 2021/20820, Tarih: 11.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/7488 E.  ,  2021/20820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 10 ay hapis ve 400 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç ceza olarak 10 ay hapis ve 400 TL adli para cezası cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

b- Bozmadan önce verilen Merzifon Sulh Ceza Mahkemesinin 07.03.2012 tarihli hükmünde, sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nın 52/4. maddesi gereğince 4 eşit taksitte birer ay aralıkla tahsiline karar verildiği ve hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği halde, bozma sonrası verilen kararda ''Adli para cezasının miktarı dikkate alınarak takdiren taksitlendirilmesine yer olmadığına,'' denilmek suretiyle CMUK.nın 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı bölüm çıkartılarak yerine, "CMUK.nın 326. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 10 ay hapis ve 400 Tl adli para cezası üzerinden infazına, adli para cezasının TCK.nın 52/4. maddesi gereğince 4 eşit taksitte birer ay aralıkla tahsiline," ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10914, Karar No: 2013/16505, Tarih: 30.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/10914 E.  ,  2013/16505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından taşınmaz ihalesinin feshi talep edilmiş olup mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

İİK.nun 54. maddesi gereğince; mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takip yapılması halinde mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra müdürü bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır.

Somut olayda borçlu 23.01.2009 tarihinde tutuklanmıştır. Borçluya İİK.'nun 54. maddesi uyarınca 20 gün süre verilmesine dair muhtıra 14.06.2010 tarihinde tebliğ edilmiştir. Öncelikle İİK.'nun 54. maddesinde belirtilen  işlemler yapılmadan çıkartılan ve 17.02.2010 tarihinde tebliğ edilen ödeme emri tebligatı ve 07.05.2010 tarihinde gerçekleştirilen taşınmaz haczi yok hükmünde sayılır.

O halde mahkemece  ödeme emrinin tebliği ve taşınmaz haczinin yok hükmünde olması nedeniyle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7453, Karar No: 2015/18459, Tarih: 26.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7453 E.  ,  2015/18459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/246-2014/714

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13327, Karar No: 2014/23088, Tarih: 02.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13327 E.  ,  2014/23088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2010/624-2013/334

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. Fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

B.. B..nın yazısına göre dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle arsa metrekare birim değeri 51,80-TL, somut emsal taşınmazın ise 90,65-TL olarak belirlendiği halde, dava konusu taşınmazların emsalden daha değerli olduğunu kabul eden, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Tapu maliki Sosun Kaygusuz ile davacılar arasındaki hukuki ilişkiyi gösterir veraset ilamı davacılar vekilinden temin edilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz ititrazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13060, Karar No: 2014/16287, Tarih: 05.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13060 E.  ,  2014/16287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/979-2013/1127

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borç ödemeden aciz belgesine dayalı olarak genel haciz yolu ile başlatılan takipte 7 örnek ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu tarafından süresinde yetkiye, borca, faize itiraz edildiği ve zamanaşımı iddiasında bulunulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, icra takip dosyasının SEKA'ya gönderildiği, İstanbul 6. İcra Müdürlüğü'nün 2001/9564 E. sayılı dosyasından verilen aciz vesikasının tarihinin okunamadığı, bu dosyadaki tebligatların ve tahsilatların takip edilemediği, icra müdürlüğünce 10.12.2013 tarihli yazıyla bildirilen tarihin aciz vesikasındaki tarihin okunabilen kısmıyla çelişkili olduğu belirtilerek, takip dayanağı belgenin İİK.nun 68.maddesinde yer alan belgelerden sayılamayacağı gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

Borç ödemeden aciz belgesinin verilmesi ile alacaklının alacağı son bulmaz, aksine bu alacak borçluya karşı mevcut olmakta devam eder; hatta alacaklının durumu borç ödemeden aciz belgesi ile kısmen kuvvetlendirilmiş de olur; mesela, zamanaşımı süresinin yirmi yıla çıkarılması gibi. Bundan başka, aciz belgesi alacaklı için önemli bir ispat aracıdır. Alacaklı, bu belgeyi aldıktan sonraki dönemde alacağını ispat ile yükümlü olmayıp, sadece aciz belgesini ibraz etmekle yetinecektir. Borçlu, alacağın mevcut olmadığını iddia ederse, bu iddiasını ispat zorunda kalacaktır (Prof. Dr. Baki Kuru -İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Türkmen kitabevi syf 635).

İİK.nun 143. maddesi uyarınca düzenlenen kesin aciz vesikası zamanaşımını keser ve aynı maddenin 6. fıkrası uyarınca aciz vesikasına bağlanan borç, borçluya karşı, aciz vesikasının düzenlenmesinden itibaren yirmi yıl geçmesiyle zamanaşımına uğrar.

İİK.nun 143. maddesi uyarınca düzenlenen kesin aciz vesikası zamanaşımını keser ve aynı maddenin 6. fıkrası uyarınca aciz vesikasına bağlanan borç, borçluya karşı, aciz vesikasının düzenlenmesinden itibaren yirmi yıl geçmesiyle zamanaşımına uğrar.

Somut olayda, icra müdürlüğünce 20.09.200... tarihinde İİK.nun 143.maddesine dayalı olarak kesin aciz vesikası düzenlendiği görülmüştür. Aciz vesikasının, icra müdürlüğünce İİK.nun 143.maddesine göre düzenlediğinin belirtilmesi karşısında, bu madde uyarınca verilmiş kesin aciz vesikası olduğunun kabulü zorunludur. Taraflardan her hangi birinin şikayeti sonucu icra mahkemesince iptal edilmediği sürece de geçerliliğini koruyacaktır. İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK'nun 143. maddesine göre düzenlenen kesin aciz vesikası, İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olmakla, alacaklının aciz vesikasında yazılı miktar üzerinden icra takibi yapması mümkün olup, itirazın kaldırılması aşamasında icra mahkemesince aciz vesikasında yazılı borç miktarı tartışma konusu yapılamaz.

İstanbul 6. İcra Müdürlüğü'nün 10.12.2013 tarihli yazısında belirtilen 29.11.2014 tarihi, aciz vesikasının düzenlenme tarihi olmayıp dosya kaydının kapatılma tarihidir. Kaldı ki, İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliğinin 94.maddesinde; "İcra dairelerince, yapılan takipler sonunda alacağının tamamını alamayan alacaklılara verilen aciz vesikalarının bir nüshasının, bulundukları il merkezinde Adalet Bakanlığınca aciz vesikası sicili tutmakla görevlendirilen icra dairesine derhal gönderileceği" düzenlenmiş olup aciz vesikasının verilme tarihinin buradan da tesbiti mümkündür.

Gerek aciz vesikasındaki tarih, gerekse aciz vesikasının verildiği icra dosyası esas numarası göz önüne alındığında 20 yıllık sürenin dolmadığı da açıktır.

Bu durumda takip dayanağı kesin aciz vesikası İİK.nun 68/1. maddesi anlamında belge olup, mahkemece borçlunun itirazlarının esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17237, Karar No: 2021/5739, Tarih: 22.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/17237 E.  ,  2021/5739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna yönelik verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi;

Vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak 2009 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan dava açıldığı ve gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 2009 yazdığı halde hüküm fıkrasında ve gerekçenin son bölümünde 2010 yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün olan maddi hata olarak değerlendirilmiş ve bozma sebebi yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna yönelik verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 22.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.