muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1471, Karar No: 2024/2389, Tarih: 15.02.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 10.12.2021 tarihli ve 2021/364 Esas, 2021/776 Karar ... kararı ile; bozma doğrultusunda dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek davacının bilirkişi ek raporunda ayrıntıları açıklanan dönemlerde, fazla çalışma, hafta tatili ile ... ... ve genel tatil çalışması yaptığının anlaşıldığı, işverence sunulan belgelerdeki fazla çalışma ücreti tahakkuklarının mahsup edildiği, hafta tatili ücreti tahakkuku bulunmadığından mahsup yapılamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.04.2022 tarihli ve 2022/4225 Esas, 2022/5366 Karar ... kararı ile; Dairemizin bozma kararında imzalı bordrolarda tahakkuk bulunan ayların fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti hesaplamasından dışlanması gerektiğinin belirtildiği, bu konuda davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğundan hükme esas alınan bilirkişi raporunda imzalı ücret bordrolarında tahakkuk bulunan ayların dışlanması yerine tahakkuların mahsup edilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararı doğrultusunda hesaplama yapılması amacıyla dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, fazla çalışma ücretinin bozma kararına uygun hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; bilirkişinin davacının tüm hizmet süresini davalı Şirket bünyesinde geçirmiş gibi hesaplama yapmasının hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda tahakkuk yapılan aylar yönünden tespit ve incelemenin eksik olduğunu, hafta tatili tahakkuku olmasına rağmen dikkate alınmadığını, davacının ücretinin bordroda belirtildiği gibi olduğunu, hesaplamaların hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 41, 46 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 ... ... Kanunu'nun 41, 46 ve 63 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. İlk Derece Mahkemesince verilen 28.12.2023 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23579, Karar No: 2023/8705, Tarih: 07.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23579 E.  ,  2023/8705 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/29770 soruşturma numaralı ve 18.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2017 tarihli ve 2015/328 Esas, 2017/399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-h, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsubuna karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.05.2018 tarihli ve 2018/762 Esas, 2018/1277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-h maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna, müştekinin yaralandığını gösterir adli rapor bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine,

2. Kabul edilmemek kaydıyla, olayda bıçak kullanılmadığına zira bıçağın ele geçmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Şikâyetçinin olay gecesi saat 23.00 sıralarında parkta yürüdüğü sırada sanığın, yanında başka bir şahıs olduğu halde müştekinin yanına gelerek sigara istedikleri, şikâyetçinin sigarasının olmadığını söylemesi üzerine sanığın cebinden ele geçirilemeyen bıçağı çıkartarak cep telefonunu istediği, şikâyetçinin korkarak sanığa cep telefonunu verdiği ve sanığın meçhul şüpheli ile birlikte olay yerinden uzaklaştığının kabul edildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Şikâyetçinin olay gecesi saat 23.00 sıralarında parkta yürüdüğü sırada sanığın, yanında başka bir şahıs olduğu halde müştekinin yanına gelerek sigara istedikleri, şikâyetçinin sigarasının olmadığını söylemesi üzerine sanığın cebinden ele geçirilemeyen bıçağı çıkartarak cep telefonunu istediği, şikâyetçinin korkarak sanığa cep telefonunu verdiği ve sanığın meçhul şüpheli ile birlikte olay yerinden uzaklaştığının kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Şikâyetçinin boğazına bıçak dayayarak cebindeki telefonunu alan şahsın, sanık ... olduğunu teşhis ettiğine ilişkin 20.05.2015 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı ile aynı tarihli canlı teşhis tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3. Şikâyetçinin aşamalarda (1) numaralı paragraftaki olay anlatımı yönünde beyanda bulunarak sanığı kesin ve net olarak teşhis ettiği görülmüştür.

4. Sanık savunmasında özetle; "...müşteki bizim üst sokağımızda oturur, ben arakadaşım ... ile parkta otururken şahıs yanımıza gelmişti, muhtelemelen uyuşturucu kullanmıştı, ne dediğini bilmiyordu, aramızda tartışma ve kavga çıkmıştı, bu yüzden üstüme ifade veriyor, ben kesinlikle iddia edildiği gibi geceleyin bıçak ile bu şahsı tehdit edip telefonunu almış değilim, müşteki ile aramızda resmiyette karakola ya da adliyeye intikal etmiş bir husumet yoktur" şeklinde tevil yollu beyanda bulunduğu görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak 30,00 TL tercüman giderinin sanığa yükletilemeyeceğinden bahisle hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümünün hüküm fıkrasından çıkarılarak "Sanığın yargılama nedeniyle sarfına sebebiyet verdiği 7 adet tebligat gideri 70,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibaresinin yazılmasına karar verilmek sureti ile sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçinin beyanı, sanığın savunması ile dosya içerisinde mevcut teşhis tutanakları ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, sanığın eyleminin sabit olduğu, kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna, şikâyetçinin yaralandığını gösterir adli rapor bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, ilişkin temyiz sebepleri yönünden kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suçun işlenmesi sırasında sanığın şikâyetçinin boğazına bıçak dayayarak katılanı korkutup telefonunu aldığı anlaşılmakla hükümde, olayda bıçak kullanılmadığına ilişkin temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suçun işlenmesi sırasında sanığın şikâyetçinin boğazına bıçak dayayarak katılanı korkutup telefonunu aldığı anlaşılmakla hükümde, olayda bıçak kullanılmadığına ilişkin temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.05.2018 tarihli ve 2018/762 Esas, 2018/1277 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Gerekçe Bölümünün (C) paragrafında belirtilen eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10165, Karar No: 2023/6644, Tarih: 28.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/10165 E.  ,  2023/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/449 E., 2015/465 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/449 Esas, 2015/465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulamasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiileri ayrı ayrı süre tutum talebinde bulunmuş, gerekçeli karar usule uygun tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesini sunmamış; sanık, dosyanın “temyize gönderilmesi” talepli dilekçe sunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Hakkında yakalama emri bulunan sanığın, kolluk birimlerinin kimlik ibraz etmesini istemesi üzerine, kardeşi mağdur ...'ye ait nüfus cüzdanını verdiği, uzmanlık raporu ile orijinal olan nüfus cüzdanı üzerindeki asıl fotoğrafın sökülerek başka bir fotoğraf yapıştırıldığının, sahteciliğin aldatma kâbiliyetinin bulunduğunun belirtildiği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. Mağdur ..., ağabeyi olan sanığın nüfus cüzdanını aldığından haberi bulunmadığını, şikayetçi olmadığını beyan etmiştir.

4. Bursa Krıminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nden alınan uzmanlık raporunda; suça konu nüfus cüzdanının orijinal olmakla birlikte fotoğrafın değiştirildiği ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu belirtilmiştir.

5. Mahkemece duruşmada sahte nüfus cüzdanının incelendiği ve aldatma niteliğini haiz olduğunun gerekçeli olarak duruşma zaptına yazdığı görülmüştür.

6. Mahkemece sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

4. Bursa Krıminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nden alınan uzmanlık raporunda; suça konu nüfus cüzdanının orijinal olmakla birlikte fotoğrafın değiştirildiği ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu belirtilmiştir.

5. Mahkemece duruşmada sahte nüfus cüzdanının incelendiği ve aldatma niteliğini haiz olduğunun gerekçeli olarak duruşma zaptına yazdığı görülmüştür.

6. Mahkemece sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, mağdur beyanı, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanığın gözaltında geçen süresinin hükmedilen cezasından, 5237 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi gereğince mahsubu gerekirken bu hususun düşünülmemesi hatalı ise de bunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5. Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 57/74 sayılı kararında ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtildiği üzere suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınamayacağı; UYAP üzerinden yapılan incelemede, Mahkemece tekerrüre esas alınan Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/307 Esas, 2011/378 Karar sayılı kararının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/5555 Esas, 2015/33428 Karar sayılı kararı ile bozulduğu anlaşıldığından sanık hakkında, 11.08.2015 olan suç tarihinde kesinleşmemiş bulunan Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/307 Esas, 2011/378 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, Hukuka aykırı görülmüş olup bahse konu bu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/449 Esas, 2015/465 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve müdafıinın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin "Sanığın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/307 E, 2011/378 K sayılı ilamı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına mahkum olduğu, kararın 18.11.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın sözü edilen mahkumiyeti nedeniyle yargılama konusu suç bakımından miikerrir olduğu anlaşılmakla TCK 58 maddesi gereğince cezalarının infazı sırasında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" şeklindeki bölümü çıkartılarak yerine "Sanığın İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/161 Esas, 2013/342 Karar sayılı ilamı ile bina içerisinde muhafaza altına alman eşya hakkında hırsızlık suçundan verilen ve 02.10.2013 tarihinde kesinleşen 7.000,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince cezasının infazı sırasında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" şeklindeki bendin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/987, Karar No: 2017/8462, Tarih: 12.07.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/987 E.  ,  2017/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/644 esas 2014/308 karar sayılı dosyası ile mevcut dosya birleştirilmek suretiyle sanığın aynı zaman diliminde Mimar Sinan ilköğretim okulunun iki ayrı binasını ayıran demir kapının kilidini kırıp çalmaya kalkışması ve okul bahçesinde bulunan kantinin kapısını kırmak suretiyle içerisinde bulunanları götürmek istediği sırada yakalanması şeklinde meydana gelen olayda; okul kantininin müşteki ... tarafından işletildiğini bilebilecek durumda olup olmadığı araştırılarak sanığın tek bir hırsızlık ve mala zarar verme suçu yerine iki ayrı hırsızlık ve iki ayrı mala zarar verme suçlarından hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 12.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4209, Karar No: 2024/3917, Tarih: 27.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4209 E.  ,  2024/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2163 E., 2023/1199 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/149 E., 2021/508 K.

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı şirketin Karaman İlinde lisanssız güneş enerjisi santrali kurmak için gerekli bütün proje ve belgeleri tamamlayarak 30.10.2015, 29.12.2015 ve 29.02.2016 tarihlerinde davalı şirkete müracaatta bulunduğunu, üç başvurunun da mevzuata aykırı olarak reddedildiğini, red gerekçelerinin ilgili yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek; 30.10.2015, 29.12.2015 ve 29.02.2016 tarihli başvurularının davalı tarafça reddinin haksızlığının tespitine; bağlantı başvurusunun kabulü ile çağrı belgesi verilmesine; verilecek çağrı belgesi ve santral yapım süresi de nazara alınarak kâr kaybı, üretim maliyetleri düzeyindeki artışın döviz cinsinden olması ve maliyetlerdeki aşırı artıştan kaynaklı zararı için şimdilik 10.000,00 TL'nin haksız işlem tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline; çağrı belgesi verilmesine hükmedilmesi halinde 31.12.2017 tarihine kadar geçici kabulü yapılacak tesislerin dağıtım sistemi kulanım bedellerinin indirimli uygulanması mümkün iken bu tarihten sonra geçici kabulü yapılacak tesislerin bu indirimden yararlanması mümkün olmadığından ve 2017 yılının sonuna kadar tesisi bitirmesi imkansız olduğundan, dağıtım sistemi kullanımı bedeli alacak olan davalının başvuru esnasındaki mevzuat ve kurul kararları çerçevesinde indirimli tahsil etmesine; çağrı belgesi verilmesi taleplerinin imkansızlık sebebiyle reddi halinde davanın haksız eylemi sonucu üretim tesisi yapması imkansız hale geldiğinden, uğradığı kâr kaybının ve zararından şimdilik 10.000,00 TL'nin haksız işlem tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP