muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2837, Karar No: 2024/7366, Tarih: 27.06.2024

3.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle, davacı işverenin kendisini 19 yıl çalıştırdığını, iş kazası geçirdiğini, SSK denetmenlerince 7 ay soruşturma yapıldığını, nereleri imzaladıysa, ilaçlama formlarında kimlerin imzası varsa tek tek müfettişler tarafından araştırılıp teyitli imza doğruluğu yapıldığı ve kesinleştiği, SSK hizmetlerinin yapıldığını, davacı işyeri komşularından Ziraat Mühendisi ...'ün beyanında kendisinin davacının yanında 1 yıl çalıştığı, diğer işyeri komşusu ...'un ise 1,5 yıl davacının yanında çalıştığını beyan ettiğini, davacıya verilen cezaların kendisi ile alakası bulunmadığını, davacının yanında çalışan üçüncü bir şahsı SSK'lı yapmadığı için ayrıca süresi içerisinde SSK müfettişlerine gerekli iş yeri belgelerini vermediği için ceza aldığını, davacının kendisini umredeyken SSK girişini yaptırdığını, davacının kendisini 15 gün SSK'lı çalıştırdığı için yanında 15 gün çalıştı dediğini, davacının verdiği ilaçlama formlarını davacının kendisinin doldurduğunu beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

4.Birleşen dosyadaki davada, davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının davalı yanında hizmet akdine dayalı sadece 15 günlük çalışmasının olduğunu, 15 günlük çalışmanın SGK'ya bildirildiğini, davalının davacıdan iş verimi alamaması, iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayan davranışlarda bulunması nedeniyle hizmet akdini feshettiğini, davacının 15 gün haricinde davalıya bağımlı çalışmasının olmadığını, iş olduğunda sadece bir kaç kez davacıyı ilaçlamaya gönderdiğini, aynı günde yevmiyesini verdiğini, ilaçlama işinin mevsimlik ve sürekli olmayan bir iş olduğunu, davacının davalının bilgisi dışında birçok kişi ve kuruluşa "Kara İlaçlama Firmasından Geliyorum" diyerek üçüncü şahısları aldatıcı beyanda bulunduğunu, sahte belge düzenleyerek ilaçlama yaptığını, davacının 08.11.2010 ile 15.06.2012 tarihleri arasında başka şahısların yanında çalıştığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.MAHKEME KARARI

Özetle; “Asıl davanın reddine, birleşen dosyada davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine,” karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Dairece; "1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre birleşen davada hizmet tespitine dair verilen hüküm isabetli olup davacı vekilinin sair, davalı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-... idari para cezası ve ferilerinin iptali istemine ilişkin olarak eldeki davanın tefrik edilerek, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması; usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenleridir.” gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Özetle; “ İdari para cezası ve ferilerinin iptaline ilişkin talebin tefriki ile ayrı bir esasa kaydına,

Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 17.10.2016 tarihli, 2016/8887 Esas ve 2016/12493 Karar sayılı ilamı ile Mahkememizin birleşen 2015/100 Esas sayılı dosyasında, verilen kararın bozmaya konu edilmediği dikkate alınarak, bu talep yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına,” karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava Kurum işleminin iptali, birleşen dava ise hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu.

3. Değerlendirme

Eldeki dosyanın incelenmesinde; asıl davaki talep, davacıya ait işyeri ile ilgili davalı Kurum tarafından hazırlanan denetmen raporu sonucunda, davalı ...’in davacının işyerinde 08.11.2010-07.07.2012 tarihleri arasında tam süre ile çalıştığının tespiti ile 6916,47 TL prim borcuna dair Kurum işleminin iptaline karar verilmesi olup, birleşen davadaki talep ise birleşen dava davacısı ...'in 08.11.2010-15.06.2012 tarihleri arasında davalı ... yanında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, Yargıtay bozma kararında bozmaya konu edilmeyen hususların kesinleştiğinden bahisle, birleşen dava hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuş ise de, bozma kararı ile Mahkemece verilen önceki tüm hüküm ortadan kalkmış olduğundan, asıl ve birleşen dava hakkındaki talepler yönünden yeniden hüküm tesis edilmelidir. Bu bakımdan Mahkemece, asıl dava yönünden Kurum denetmen raporunun aksi ispatlanamadığından talebin reddine, birleşen dava yönünden ise davalı Kurumun tespiti üzerine sigortalı ...'in bildirimlerinin hizmet döküm cetveline işlenip işlenmediği, böylelikle birleşen davanın konusuz kalıp kalmadığı hususu araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14353, Karar No: 2024/1287, Tarih: 14.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14353 E.  ,  2024/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/348 E., 2023/408 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Bölge Adliye Mahkemesi Kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, İlk Derece Mahkemesi kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı

ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar

verildikten ve ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki

belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili davacının primi ödenmiş olan 01.12.1992 – 31.12.1995 tarihleri arasındaki dönem için 3 yıl 1 ay 1 gün süreyle Bağ – Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.11.2020 tarihli ve 2019/420-2020/246 sayılı kararı ile; "davanın kabulüne, davacının (... bağkur numaralı) 01.12.1992 ile 31.12.1995 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b. maddesi kapsamında 3 yıl 1 ay sigortalı olduğunun tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline" karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içerisinde davalı Kurum vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 28.02.2022 tarihli ve 2021/11374 E. 2022/2687 K. sayılı ilamında; 6111 sayılı Kanun kapsamında yapılan ödemenin hangi döneme ait prim borçlarına karşılık geldiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden belirlenememekte olup, Mahkemece davacı tarafından yapılan prim ödemelerinin hangi döneme ait prim borçlarına tekabül ettiği Kurumdan sorularak kuşku ve duraksamaya neden olmayacak şekilde belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli ve 2022/195 E., 2023/206 K. sayılı kararı "davanın kabulüne, davacının (.... Bağ-Kur numaralı) 01.12.1992 ile 31.12.1995 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-b. maddesi kapsamında 3 yıl 1 ay sigortalı olduğunun tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline" karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli ve 2022/195 E., 2023/206 K. sayılı kararı "davanın kabulüne, davacının (.... Bağ-Kur numaralı) 01.12.1992 ile 31.12.1995 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-b. maddesi kapsamında 3 yıl 1 ay sigortalı olduğunun tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline" karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 10.07.2023 tarih ve 2023/7597- 2023/7746 Karar sayılı kararında; 6100 sayılı HMK’nun 297 nci maddesinde düzenlenen “Hükmün Kapsamı” içerisinde “1/c” bendinde “Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri.”nin hükümde yer alması gerektiği, hükmün incelemesinde dava ve cevap dilekçesi bölümü dosya içeriği ile uyumlu olmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararı ile "Davanın kabulüne, davacının (.... Bağ-Kur numaralı) 01.12.1992 ile 31.12.1995 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanun'un 4/1-b. maddesi kapsamında 3 yıl 1 ay sigortalı olduğunun tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; Yerel Mahkeme kararının ve karara esas alınan bilirkişi raporunun Yargıtay bozma ilamına açıkça aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6795, Karar No: 2014/3079, Tarih: 28.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/6795 E.  ,  2014/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...'un mağdur ...'ı bıçakla kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

2) Sanıkların birbirlerini bıçakla yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 28/01/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5044, Karar No: 2022/8896, Tarih: 08.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5044 E.  ,  2022/8896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı- birleşen dosya davacısı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davalı- birleşen dosya davacısı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, ... İli ...., İlçesi ....., Mahallesi çalışma alanında bulunan 1177 ada 226 ve 227 parsel sayılı sırasıyla 1.775,77 ve 2.233,69 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan; 1177 ada 227 parsel sayılı taşınmaz, yirmi yılı aşkın zamandan beri nizasız fasılasız ve malik sıfatıyla ... ve ...’ın zilyet ve tasarruflarında bulunduğu belirtilerek ve taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesine taşınmaz üzerindeki mandalin ağaçlarının bu kişilere ait olduğuna dair şerh verilmek suretiyle tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, Hazine'nin itirazı Kadastro Komisyonunca reddedilmiş; 1177 ada 226 parsel sayılı taşınmaz, yirmi yılı aşkın zamandan beri nizasız fasılasız ve malik sıfatıyla ... ve ...’ın zilyet ve tasarruflarında bulunduğu belirtilerek ve taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesine taşınmaz üzerindeki ev ve mandalin ağaçlarının bu kişilere ait olduğuna dair şerh verilmek suretiyle tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, Hazinenin itirazı üzerine Kadastro Komisyonunca kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki şerh aynen kalmak suretiyle taşınmazın 1.033,61 metrekare yüzölçümü ile Hazine adına tespitine karar verilmiş; 1177 ada 228 parsel sayılı taşınmazın kadastro komisyonunca ifrazı ile oluşan 1177 ada 336 parsel sayılı 6.807,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın ise kadastro tutanağının beyanlar hanesinde üzerindeki zeytin ve mandalin ağaçlarının ...’a ait olduğu belirtilmek suretiyle tarla vasfıyla Hazine adına tespitine karar verilmiştir.

Davacılar ... ve ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, çekişmeli 1177 ada 227 ve 336 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ve adlarına tescili istemiyle, 1177 ada 226 parsel sayılı taşınmaz hakkında aynı nedene dayanarak, taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde bulunan muhdesat şerhi ile birlikte kadastro tespitinin iptali ve adlarına tescili istemiyle, mümkün olmaması halinde ise taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesine taşınmazda kendilerinin işgalci olduklarına dair şerh verilmesi istemiyle; davacı Hazine ise çekişmeli 1177 ada 226 ve 227 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının beyanlar hanelerindeki şerhlerin iptali istemiyle, ayrı ayrı dava açmışlardır.

Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacılar ... ve ...’ın davasının kabulüne, davacı Hazine'nin davasının reddine, çekişmeli 1177 ada 226, 227 ve 336 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile taşınmazların hüküm yerinde gösterilen payları oranında davacı ... ve yargılama sırasında ölen davacı ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş; hükmün, davalı birleşen dosya davacısı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, bu karar, davalı birleşen dosya davacısı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların öncesinde çalılık ve fundalık olduğunu, 40-50 yıl önce davacılar tarafından taşınmazların temizlendiğini, taşınmazlar üzerinde erozyonun önlenmesi için davacılar tarafından teraslama yapıldığını ve ağaçların dikildiğini, taşınmazlarda bulunan zeytin ağaçları ile muhtelif cinste meyve ağaçlarının davacılara ait olduğunu, çekişmeli taşınmazların kadastro tespit tarihine kadar davacılar tarafından tarım arazisi olarak kullanıldığını, taşınmazlar üzerinde 1993 yılından önce başlayan imar ihya çalışmalarının 1993 yılında tamamlandığını ve davacılar yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Taşınmazın zilyetlikle kazanılabilmesi için, öncelikle zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olması, bundan sonra da 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. maddeleri uyarınca, emek ve para harcanmak suretiyle imar-ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu işlemlerin tamamlanmasından sonra kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi zorunludur. Somut olayda; her ne kadar, harita, ziraat ve orman mühendisi bilirkişilerince hazırlanan 17.01.2019 tarihli raporda; dava konusu taşınmazların 1995 tarihinde zeminlerinin temiz olduğu, taşınmazlarda tarımsal faaliyetin devam ettiği, üzerlerinde ağaçların bulunduğu, taşınmazların tarım arazisi haline getirilmesi, erozyonu önlemek amacıyla teraslamaların yapılması ve ağaçların dikilmesiyle 1993 yılından önce başlayan imar ihya çalışmalarının 1993 yılında tamamlanmış olduğu kanaatine varıldığı ifade edilmiş ise de, aynı raporda ziraat mühendisi bilirkişisinin zirai yönden yaptığı değerlendirmede taşınmazlarda imar ihya çalışmalarının 25 yıl önce tamamlandığı kanaatine varıldığı belirtilmiş, 22.04.2016 tarihli bilirkişi kurulu ek raporunda ise; 1993 tarihli hava fotoğrafında, çekişmeli taşınmazların zemininin temiz olduğu, tarımsal faaliyetin başlamış olduğu belirtilmiş olup, dosya kapsamında alınan tüm raporlarda; taşınmazlar üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların yaşları da dikkate alındığında çekişmeli taşınmazların kadastro tespit tarihleri olan 2013 yılı itibariyle taşınmazların imar-ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilmesinden sonra kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmediği ve taşınmazlar üzerinde davacılar yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı kuşkusuzdur. Öte yandan, çekişmeli 1177 ada 226 ve 227 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatların kadastro tespitinden önce davacılar tarafından meydana getirildiği ve davacılara ait olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, dava konusu taşınmazlar üzerinde davacılar lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı, çekişmeli 1177 ada 226 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların ise davacılara ait olduğu dikkate alınarak, davacı gerçek kişilerin çekişmeli 1177 ada 227 ve 336 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davalarının reddine, 1177 ada 227 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi; 1177 ada 336 parsel sayılı taşınmazın komisyon kararı gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline; 1177 ada 226 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın ise kısmen kabulüne, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların davacılara ait olduğuna dair kadastro tutanağının beyanlar hanesine şerh verilmek suretiyle komisyon kararı gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, Hazinenin davasının ise reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçelerle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı- birleşen dosya davacısı Hazine vekilinin temyiz itirazları kısmen yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1 maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1613, Karar No: 2018/3405, Tarih: 03.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1613 E.  ,  2018/3405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 921.037,67 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı temyiz dilekçesinde, Yargıtay bozma ilamından önce verilen ilk kararda 47.176,43-TL. bakiye harca hükmedildiğini ve bu bedeli Vergi Dairesine ödediklerini, bozma ilamı üzerine karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen ikinci kararda ilk hüküm gereğince ödedikleri harcın kendilerine iadesine yönelik karar verilmesi gerekirken bu yönde bir hüküm kurulmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Yargılama giderlerine hükmedilmesi başlıklı 332.maddesinde; yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, hükümden sonraki yargılama giderlerini hangi tarafın ödeyeceği, miktarı ve dökümü ile bu giderlerin hangi tarafa yükletileceğinin, mahkemece ilamın altına yazılacağı düzenlenmiştir.

492 Sayılı Harçlar Kanununun "Peşin alınan karar ve ilam harclarının geri verilmesi" başlıklı 31. maddesinde ise; peşin alınan karar ve ilam harcının işin hitamında ödenmesi gerekenden fazla olduğunun anlaşılması halinde fazlalığın istek üzerine geri verileceği düzenlenmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile 492 Sayılı Harçlar Kanunu dikkate alınarak talep hakkında Vergi Dairesi'ne yazılacak bir müzekkere ile fazla yatırılan harcın talep edene iadesi sağlanabileceğinden bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.