muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/894, Karar No: 2025/614, Tarih: 04.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/894 E.  ,  2025/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1608 E., 2023/1778 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacılardan 2004 doğumlu ..., 2002 doğumlu ... ve 2005 doğumlu ...'ın 14.09.2011 tarihinde delik olan panodan elektrik akımına kapılmaları sonucu yaralandıklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 500,00 TL maddi, ..., ... ve ... için ayrı ayrı 50.000,00 TL manevi, anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 25.000,00'er TL manevi, kardeşleri ... ve ... için ayrı ayrı 10.000,00'er TL manevi, kardeşleri ... ve ... için ayrı ayrı 1.000,00'er TL olmak üzere toplam 222.000,00 TL manevi ve 500,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davalının olayda kusurunun bulunmadığını, olayın davacıların kusurlu hareketleri sonucu meydana geldiğini, davacıların trafoya dokunup yaralandıklarını, kesici ölçü kabini binasının kapılarının sağlam ve kilitli olduğunu, çevresinde uyarıcı yazı ve levhanın bulunduğunu, arıza bakım ve onarım işinin ... Yapı Grup şirketine verildiğini, tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davalının olayda kusurunun bulunmadığını, olayın davacıların kusurlu hareketleri sonucu meydana geldiğini, davacıların trafoya dokunup yaralandıklarını, kesici ölçü kabini binasının kapılarının sağlam ve kilitli olduğunu, çevresinde uyarıcı yazı ve levhanın bulunduğunu, arıza bakım ve onarım işinin ... Yapı Grup şirketine verildiğini, tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.02.2017 tarihli kararıyla; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 236.499,00 TL maddi, davacılar ... ve ... için 250,00 TL maddi, davacılar ... ve ... için 30.000,00 TL, ... için 40.000,00 TL, ... ve ... için 15.000,00 TL, ... ve ... için 6.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, davacı ... ve ... için talep edilen manevi tazminatın reddine dair verilen karar, davalı tarafın istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; kusur oranı ve kusur oranına göre tazminatın hesaplanması için yeniden bilirkişi heyetinden rapor alınması ve davacılardan ... açısından 224.674,00 TL talep edildiği halde talep aşılarak 236.499,00 TL tazminata karar verildiği gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile kaldırılmış; İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı ... için 224.674,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, ... için 30.000,00 TL, ... için 30.000,00 TL, ... için 12.000,00 TL, ... için 12.000,00 TL, ... için 6.000,00 TL, ... için 6.000,00 TL manevi tazminata, ... ve ... için 2.000,00 TL manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davacı ... ve ... yararına uygun bir manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği ve davacılar ... ve ...'ın maddi tazminat talepleri yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, dosyanın yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda verilen 11.06.2021 tarihli; davacı ... için 224.674,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, ... için 30.000,00 TL, ... için 30.000,00 TL, ... için 12.000,00 TL, ... için 12.000,00 TL, ... için 6.000,00 TL, ... için 6.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL manevi tazminat, ... ve ... için ayrı ayrı 250,00 TL talep edilen maddi tazminatlar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 11.06.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 02.02.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 11.06.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 02.02.2022 tarihli kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 02.02.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı ve ihbar olunan tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece verilen 26.05.2022 tarihli ilamla; davada taraf sıfatı olmayan ve hakkında hüküm kurulmayan ihbar olunanın temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesi ve davalının sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, Mahkemece, davacıların 14.02.2017 tarihli hükmü istinaf etmediği nazara alınıp davalı lehine usulü kazanılmış hak gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, davacılar ... ve ... yönünden manevi tazminat taleplerinin kabulüne, ... ve ... için 30.000,00 TL yerine ayrı ayrı 30.000,00 TL'ye, ... ve ... için 15.000,00 TL yerine ayrı ayrı 12.000,00 TL'ye, ... ve ... için toplam 6.000,00 TL yerine ayrı ayrı 6.000,00 TL'ye hükmedilmesinin yerinde görülmediği gerekçesiyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamına belirtildiği gibi davalı lehine usulü kazanılmış hak gözetilerek verilen karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları çok yüksek olup kusur oranında indirim uygulanmadığını, ayrıca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, davalı şirket tarafından tüm dağıtım sisteminin arıza bakım ve onarımının periyodik olarak yapılmakta olduğunu, davacı çocukların binaya girmiş olmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, olayda davacıların ve ailesinin ağır kusuru nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunu, davalının bir sorumluluğu olmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, elektrik çarpması nedeniyle yaralanmadan dolayı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olmasına, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen ve usuli kazanılmış hak oluşturan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının yeniden incelenemeyeceğinin ve yargılama sırasında vefat eden davacı ...'ın mirasçıları yönünden hüküm kurulmamış olmasının maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan mahallinde alınmasına,04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21891, Karar No: 2019/10770, Tarih: 15.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21891 E.  ,  2019/10770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından davaya karşı cevap verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davalı şirkete yapılan tebligatın usulüne uygun olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2011/21-866 esas- 2011/752 karar sayılı kararında;" .... 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12. ve 13. maddeleri ile Tebligat Tüzüğü’nün 17. ve 18. maddelerinde tüzel kişilere tebligatın yapılma usulü" açıklanmış; Hukuk Genel Kurulu’nun 04.04.2007 gün ve 2007/12-200 esas 2007/187 karar 30.12.2009 gün ve 2009/12-563 esas 2009/600 karar ile 13.05.2009 gün ve 2009/12-184 esas 2009/187 karar sayılı ilamlarında da aynı husus vurgulanmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2011/21-866 esas- 2011/752 karar sayılı kararında;" .... 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 12. ve 13. maddeleri ile Tebligat Tüzüğü’nün 17. ve 18. maddelerinde tüzel kişilere tebligatın yapılma usulü" açıklanmış; Hukuk Genel Kurulu’nun 04.04.2007 gün ve 2007/12-200 esas 2007/187 karar 30.12.2009 gün ve 2009/12-563 esas 2009/600 karar ile 13.05.2009 gün ve 2009/12-184 esas 2009/187 karar sayılı ilamlarında da aynı husus vurgulanmıştır.

Somut olayda, dava dilekçesinin davalı şirketin İzmir şubesinin bulunduğu adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak davalı tarafın temyiz dilekçesi ekinde yer alan Türkiye Ticaret Sicili Gazetesine göre davalı şirketin merkezinin Ümraniye/İstanbul adresinde bulunduğu görülmektedir. Davalı şirketin ticaret sicil kayıtlarındaki merkezi tespit edilerek bu adresine dava dilekçesinin tebliği gerekirken yasaya uygun tebligat yapılmadan, dolayısıyla taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılıp karar verilmesi usule aykırı olduğundan hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1299, Karar No: 2011/2130, Tarih: 21.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1299 E.  ,  2011/2130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla cinsi münasebette bulunma ve rızaen alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’un bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'ın cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetine, diğer sanıkların üzerlerine atılı suçlardan beraetlerine dair, Sinop Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2005 gün ve 2005/290 Esas, 2005/293 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin karar tarihinde reşit olup, babasının velayetinden çıktığı, kendisine tebliğ edilen hükmü de temyiz etmediği anlaşıldığından, mağdurenin babası ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13515, Karar No: 2011/12666, Tarih: 14.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13515 E.  ,  2011/12666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmaz ve deniz yüzeyini davalının çeşitli muhdesatlar yapmak ve kullanmak suretiyle işgal ettiğini ileri sürüp, kıyı vasfındaki alana ve deniz yüzeyine yönelik elatmasının önlenmesi ve üzerindeki muhdesatların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının dava tarihinden sonra imalatları yıkarak müdahaleye son verdiğinin anlaşıldığı ve davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kıyı niteliğindeki yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin olup mahkemece, yargılama sırasında imalatların yıkılarak elatmaya son verildiği gerekçesiyle dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 21.9.2006 tarihinde idarece tutulan tutanağa göre davalının ahşap iskele, beton dolgu ve beton zemin üzerine taş döşemek suretiyle kıyıya elattığının tespit edildiği, bunun üzerine eldeki davanın açıldığı, dosyada elde edilen 18.12.2009 tarihli bilirkişi raporuna göre davalının ahşap iskele yapmak suretiyle kıyıya elattığının belirlendiği, yargılama sırasında tutulan 15.5.2010 tarihli tutanakta ise davalının iskeleyi kaldırdığı, ancak 64,26 m²'lik beton zeminin çekişmeli yerde mevcut olduğunun saptandığı görülmektedir. O halde, iskele ile ilgili olarak kurulan hükümde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, davadan önceki tespit tutanağında dava konusu yerde zemine beton atıldığı belirlenmiş ve dava dilekçesinde bu husus da dava edilmiştir. Ne varki, keşfen elde edilen bilirkişi raporunda bu hususta bir bilgiye yer verilmemiştir. Hemen belirtilmelidir ki, fiilen elatma olgusuna son verilse bile beton zeminde bulunduğu sürece elatmanın devam ettiği kabul edilmelidir. Böylesi bir durumda da, davanın konusuz kaldığından söz edilemez. Öyle ise, yetersiz bilirkişi raporuyla yetinilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün ( 6100 sayılı HMK,nun geçici 3. Maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/390, Karar No: 2023/5990, Tarih: 26.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/390 E.  ,  2023/5990 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/201 E., 2022/640 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK :...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2014 tarihli ve 2014/1807 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... Demirkıran ve ... Men'in 16.05.2014 tarihinde gece 00:30 sıralarında şikayetçiye ait işyerinin pencere camını kırarak işyerine girdikleri ve içeride bulunan 90 adet 1 liralık bozuk para, 96 adet 5 kuruşluk bozuk para, 1 adet 100'lük ... Rakı, 5 adet 70'lik ... Rakı, 1 adet 70'lik Burgaz Rakı, 1 adet 35'lik Votka, 20 paket sigarayı alıp işyerinden çıktıkları ve ardından işyerinin önünde ... halinde bulunan şikayetçiye ait 39 ED 645 plaka sayılı motosikleti de alarak olay yerinden uzaklaştıkları iddiasıyla hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/2, 116/4 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/1297 Esas, 2015/480 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 116/1-4, 31/3, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla 6.600 TL ve 4.000 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 14.03.2019 tarihli ve 2019/3692 Esas, 2019/3376 Karar sayılı kararı ile;

3. Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 14.03.2019 tarihli ve 2019/3692 Esas, 2019/3376 Karar sayılı kararı ile;

" 5237 sayılı Kanun'un 32/1-2. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibarıyla akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin 2. fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte, işlediği fiillerle ilgili davranışları yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda rapor alınarak hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi birlikte işlediklerinin tespit edilmesine rağmen TCK'nun 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

- Olay gecesi suça sürüklenen çocuğun yakalandıktan sonra suçunu kabul ederek çaldıkları eşyaların yerini gösterdiğine ilişkin 16.05.2014 tarihli emniyet tutanakları bulunduğunun anlaşılması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 168/1. maddesi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

- Hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nun 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 8 ay hapis cezasından TCK’nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 1 yıl 9 ay 10 ... hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonra TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 5 ay 23 ... yerine 11 ay 3 ... hapis cezası belirlenerek bu miktarın TCK'nun 50/1-a, 52/2. maddeleri 6.600,00 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında eksik ceza tayin edilmesi" nedenleriyle kazanılmış hakkın gözetilmesi suretiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2020 tarihli ve 2019/565 Esas, 2020/303 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3, 168/1, 62, 116/1-4, 119/1-c, 31/3, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla 3.540,00 TL adli para cezası ve 13 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezanın CMUK 326/son maddesi uyarınca 4.000.00.-TL adli para cezası olarak infazına ve iş yeri dokunulmazığının ihlali suçundan hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

5. Anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 01.02.2022 tarihli ve 2021/17294 Esas, 2022/1054 Karar sayılı kararı ile;