muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22437, Karar No: 2013/20210, Tarih: 27.12.2013

Bundan ayrı; İSKİ, 2560 sayılı Kanun gereğince ... Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapılandırmasında yer aldığından hakkında 5393 sayılı Kanun'un uygulanması zorunludur. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi uyarınca belediyenin kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez. Ayrıca, Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyeye verilen paylar, vergi ve resim hükmünde olduğundan haczi mümkün değildir. Somut olayda, borçlu Kurum'un haczedilen alacaklarının Vakıfbank Valide Sultan Şubesi'nin karşılık yazısından anlaşıldığı ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı üzere; su ve atık su bedelleri, çevre temizlik vergisi ile, İller Bankasından alınan paylardan kaynaklandığı sabittir. İSKİ'nin su ve atık su bedelleri gelirleri vergi, resim ve harç hükmünde olmadığından, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarınca kamu hizmetinde fiilen kullanılmadığı sürece haczine engel bir hüküm bulunmamaktadır. Borçlu kurumca şikayete konu edilen haciz konusu su bedellerinin fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı da ispatlanamamıştır. Öte yandan, borçlu idarece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, eldeki uyuşmazlık bakımından; borçlu idarenin Vakıfbank Valide Sultan Şubesi'ndeki hesabında haczi kabil ve haczi kabil olmayan paralar birlikte toplandığı anlaşıldığından; haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmesi gerekli bulunduğuna göre, tüm bu açıklamalar kapsamında anılan hesaba haciz uygulanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle, İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9876, Karar No: 2021/13701, Tarih: 24.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9876 E.  ,  2021/13701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kamulaştırmasız el atma tazminatı ve ağaç bedeline yönelik istemlerin konusuz kalması nedeniyle bu istemler yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece; kamulaştırmasız el atma tazminatı ve ağaç bedeline yönelik istemlerin konusuz kalması nedeniyle bu istemler yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin ise kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre; kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin ve ağaç bedeline ilişkin taleplerin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin ise kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/714, Karar No: 2016/643, Tarih: 19.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/714 E.  ,  2016/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemenin ek kararıyla davacı vekilinin temyizinin süresinde olmaması gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin mahkemece verilmiş olan ek kararı temyiz ettiği ancak buna ilişkin temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmamış olduğu anlaşıldığından, davacının ek karar temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3971, Karar No: 2022/6001, Tarih: 07.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/3971 E.  ,  2022/6001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 2006 takvim yılı yönünden "22.01.2007", 2007 takvim yılı yönünden "24.01.2008" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21056, Karar No: 2022/22109, Tarih: 08.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/21056 E.  ,  2022/22109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK 'nın 34/2 ve 232/6. maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde '' Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklinde, 295/1. maddesinde ise ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' içiminde düzenlemeler bulunması, Bölge Adliye Mahkemesince kararın son bölümünde, temyiz başvurunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligat yapılarak , tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 08/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12603, Karar No: 2014/13938, Tarih: 21.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12603 E.  ,  2014/13938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2012/1819-2014/246

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, uyuşmazlık toplu iş sözleşmesinin uygulanmasından doğmaktadır. Bu sebeple açılan davadaki hüküm altına alınan miktar toplu iş sözleşmesinin uygulanması yönünden tespit niteliği taşımaktadır. Bu durumda verilen kararın miktar yönünden kesin olduğu söylenemez. Buna göre, hüküm altına alınan miktarın kesin olduğu gerekçesiyle, davalının temyiz isteminin reddine ilişkin verilen mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalıya bağlı Diyarbakır işyerinde çalıştığını, T... H... Sendikası üye olduğunu ve toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, işverence geçici görevlendirmeler ile işverene ait başka işyerlerinde çalıştırıldığını, bu görevlendirmeler sırasında kışla içerisinde işverenin emrinde ve her an buyruğuna hazır bir şekilde beklediğini, gece gündüz günün her saati akdi ve hafta tatili günlerinde her an göreve çağrılabileceği ve karakol dışına çıkmanın yasak olduğu söylenerek hazır bekletildiğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. ve Toplu İş Sözleşmesinin 61. ve 62. maddeleri gereğince işverenin emrinde ve her an göreve hazır beklediği bu çalışmalar için zamlı ücret ödenmesi gerekirken ödenmediğini belirterek akdi ve hafta tatili günlerinde yapılan bu fazla çalışma ücretlerinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini ıslah ederek artırmıştır.

Davalı vekili, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunarak, davacının geçici görevlendirildiği sürelerde bakım merkezi komutanlığından izin alınmadan fazla mesai yapılmayacağının belirtildiğini, izin alınarak yaptırılan fazla mesai karşılıklarının ödendiğini, akdi ve hafta tatili günlerinde kendilerine konaklama yeri tahsis edildiğini ve hiçbir çalışma yapmadıklarını, emniyet sebebi ile kışla dışına çıkmalarına müsaade edilmemiş ise de, kışla içinde bulunmalarının, akdi ve hafta tatili günlerinde çalışmak için hazır bekledikleri anlamına gelmeyeceğini, bu günler için puantaj tanzim edilmediğini, emredilmediği halde çalışarak iş yapmış olmalarının mümkün bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının, davalı Bakanlığa bağlı P../D... işyerinde saat ücretli işçi pozisyonunda çalıştığı, işletmede uygulanan toplu iş sözleşmesine taraf T.. H.. Sendikası üyesi olduğu, toplu iş sözleşmesinden yararlandığı, davacı ile bir kısım işçinin, geçici görevle görevlendirildikleri, davacının geçici görevli olduğu dönemde kışlada konakladığı ve genel olarak haftanın beş günü ve 08:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı, haftalık fiili mesai süresinin kırkikibuçuk saat olduğu, hafta içinde arızi olarak yaptıkları fazla mesai karşılığı zamlı ücretlerin toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödendiği, ancak dava konusu 22, 23, 29, 30.09.2012, 06, 07, 13, 14.10.2012 sözleşmesi (Cumartesi) ve hafta tatili (Pazar) günleri için ödeme yapılmadığı, 23. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 30/a. maddesince, davacı dava konusu sözleşmesi (Cumartesi) ve hafta tatili günlerinde fiilen çalışmamış ise de geçici görevlendirme sebebi nazara alındığında, akdi ve hafta tatili günlerinde de işverenin emir ve buyruğuna hazır durumda beklediğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Davacının, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan akdi tatil ve hafta tatili ücretlerine hak kazanıp hak kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden, davacının T... H...Sendikası üyesi olduğu ve toplu iş sözleşmesinden yararlandığı, davacı ile bir kısım işçinin, iç güvenlik bölgesinde konuşlu operasyon birliklerinin arızalı araç, silah ve malzemelerinin onarımı maksadı ile Y.../H.. .. Hudut Tugay Komutanlığı ile Dağ Komando Tugay Komutanlığı üs bölgelerinde geçici olarak saat ücretli işçi olarak geçici süreyle görevlendirildiği, davacının çalışmakta olduğu .. Bakım Merkezi Komutanlığınca düzenlenen "Görevlendirme mesaj formu"nun 5. maddesinde "Görevlendirilen personele.. Bakım Merkezi Komutanının emri alınmadan kesinlikle fazla mesai yaptırılmayacağı, yapıldığı takdirde fazla mesai ödenmeyeceği, .. Bakım Merkezi Komutanının müsaadesi alındıktan sonra fazla mesai yapıldığında "seyyar ekip fazla mesai çizelgesi"nin eksiksiz doldurulacağı hususlarının belirtildiği, ancak bu konuda davacıya yazılı bir bildirim yapılmadığı, bu durumun davacıya sözlü olarark iletildiğinin iddia edildiği, davacının geçici görevli olduğu dönemde bulunduğu kışlada konakladığı ve genel olarak haftanın beş günü ve 08:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı, haftalık fiili mesai süresinin kırkikibuçuk saat olduğu, davacı ve diğer geçici görevli işçiye hafta içinde arızi olarak yaptıkları fazla mesai karşılığı zamlı ücretlerin toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödendiği, ancak dava konusu edilen 22-23-29-30.09.2012,06-07-13-14.10.2012 sözleşmesi (Cumartesi) ve hafta tatili (Pazar) günleri için herhangi bir ödeme yapılmadığı, 23. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin, “30/a. maddesinde,' İşçinin işinde ve işverenin her an buyruğunda hazır bir halde bulunmakla beraber, çalıştırılmaksızın ve çıkacak işi bekleyerek boş geçirdiği sürelerin iş süresinden sayılacağı, 61. Maddesinde, hafta tatili günleri için %80 zamlı ücret ödenmesi yapılacağı, 62. maddesine göre, Cumartesi günlerinde haftalık kırkbeş saatten eksik kalan ikibuçuk saat için %35 zamlı, kalan beş saat için ise %80 zamlı saat ücreti ödenmesi gerektiği, 25-a. İşyerlerinde normal çalışma süresinin günde sekizbuçuk saat, haftada beş gün ve kırkikibuçuk saat olduğu, işçilere bu çalışmaları karşılığında kırkbeş saat üzerinden ücret ödeneceği, b. İhtiyaç hallerinde, işyerinde işveren vekilinin onayı ile akdi tatil günleri mesai yaptırılabileceği, bu takdirde çalışma yapılacağının yirmidört saat önceden ilân edilmek suretiyle çalışacak işçilere duyurulacağı, c. Akdi tatil günlerinde çalıştırılan işçilere o günden önceki hafta içinde haftalık normal çalışma süresini fiilen tamamlayıp tamamlamadıklarına bakılmaksızın, haftalık normal çalışma süresine kadar çalışmaları ile ilgili ücretleri normal mesai üzerinden, normal haftalık çalışma süresi ile kırkbeş saat arasında geçen fazla süreli çalışmaları için ücretleri %35 zamlı olarak, kırkbeş saati aşan çalışmaları için ise, %80 zamlı ödeme yapılacağı, 31-Hafta tatilinden önceki gün akdi tatil günü olduğu,” hükümlerinin düzenlemiş olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının akdi tatil ve hafta tatillerinde fiili olarak çalışmadığı konusunda uyuşmazlık yoktur. Davacının, normal mesai saatleri dışında fiili olarak çalışmamış olsa bile çalışmaya hazır halde beklediğine dair işverene ait komutanlık sınırları içinde ikamet etmesi dışında bir delil bulunmamaktadır. Davacının Komutanlık dışında ikamet etmemesinin işçinin güvenliği gereği olduğu, davacının çalışmaya hazır halde beklemesine dair yazılı bir emir bulunmadığı, kaldı ki fazla çalışma yapan işçilere haklarının işverence ödendiği ve işyerinin kamu işyeri olduğu, yapılan ve yapılacak işlerin kayıtlarının bulunduğuda dikkate alındığında, mesai saatleri dışında çalışmaya hazır bekleme şartının oluşmadığı düşünülmeden davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 21.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3186, Karar No: 2016/4408, Tarih: 27.10.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/3186 E.  ,  2016/4408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış olup, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 21.378,76 TL'nin 07.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili müvekkili yüklenicinin davalıya ait fabrika binasının tüm uygulama işçiliğini ifa edip teslim etmesine rağmen bedelini ödemediğini, ... Noterliği'nden gönderilen ihtarname ile düzenlenen faturanın ödenmesinin istenmesine rağmen cevabi ihtarnameyle faturayı kabul etmediklerini bildirerek, bazı işlerin eksik ya da hatalı yapıldığını iddia ettiğini, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/3 D.iş dosyasında yapılan tespitte, bir takım eksiklere rağmen yapılan işin KDV dahil bedelinin 130.925,72 TL olduğunu, ne var ki, davalı iş sahibinin sadece 3.800,00 TL ödediğini, bakiye kısmını ödemediğini, bu nedenle bakiye 127.475,00 TL'nin fatura tarihinden itibaren faiziyle birlikte ve 541,50 TL delil tespiti masrafını davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı iş sahibi vekili ise, davacı yükleniciye 3.800,00 TL dışında ayrıca 22.200,00 TL tutarında çek ile ödeme yaptıklarını, davacının dava dışı ....'ın adi ortaklık oluşturarak yaptıkları ... Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi inşaatında kullanılmak üzere 148.546,96 TL'lik mermer aldıklarını, karşılığında sadece 65.000,00 TL ödediklerini, halen 83.546,96 TL borçları kaldığını, çatı işinden kalan alacağını borçlarına mahsup ettiklerini, sözleşmeye göre işin bitim tarihinin 18.07.2011 tarihi olduğu halde davacının işi tamamlamadığını, bu nedenle 20.02.2012 tarihli faturayı iade ettiklerini ve işi tamamlamalarını istediklerini, öte yandan işin yarım bırakılması nedeniyle yağan yağmurlar sonucu makinelerin zarar gördüğünü, boyama yapılmadığından küflenmeler oluştuğunu, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davalının mermer satımından kaynaklanan 83.546,96 TL alacağı ile 22.200,00 TL çekle yapılan ödeme toplamı iş bedeli olan 127.125,72 TL'den mahsubuyla bakiye 21.378,76 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davalının mermer satımından kaynaklanan 83.546,96 TL alacağı ile 22.200,00 TL çekle yapılan ödeme toplamı iş bedeli olan 127.125,72 TL'den mahsubuyla bakiye 21.378,76 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Sözleşme ilişkisi mülga 818 sayılı BK'nın yürürlükte olduğu tarihte kurulmuş olup, BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. Davacı yüklenicinin asıl edimi eseri iş sahibinin amacına ve fen ve teknik kurallara uygun imal edip teslim etmek, iş sahibinin yükümlülüğü ise iş bedelini ödemekle yükümlüdür. Taraflar arasında 03.06.2011 tarihi yazılı sözleşme bulunmakla birlikte ancak iş bedelinin KDV hariç birim fiyat olarak kararlaştırıldığı anlaşılmış olup, sözleşme tarafların kabulündedir. Davacı tarafından yaptırılan tespit dosyasında iş bedelinin KDV dahil 130.925,72 TL olduğu saptanmış, bu bedele herhangi bir itirazda bulunulmamıştır. Esasında kararın davalı tarafından bu yönüyle temyiz edilmemesi de, iş bedelinin bu miktar olduğu yönünde davacı açısından usuli kazanılmış hak oluşturmuştur. Uyuşmazlık iş bedelinin ödenip ödenmediği ve özellikle çek bedelleri ile adi ortaklığın borcu sebebiyle iş bedelinden mahsup gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır. TTK'nın 707. maddesinde de belirtildiği üzere çek görüldüğünde ödenmesi gereken bir ödeme vasıtasıdır (Yargıtay 12 Hukuk Dairesi'nin 15.03.2002 gün 2000/3254 Esas 2002/5259 Karar Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 03.05.2011 gün ve 2010/11728 Esas ve 2011/6063 Karar, sayılı kararları). Ancak, öncelikle mahsuba konu çeklerin bu hukuki ilişki için verildiğinin ispat külfeti davalıdadır. Davalı tarafın söz konusu çeklerde cirosu bulunmadığı ve ticari defterlerinde de bu çeklerin kayıtlı olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda ve çekin bir ödeme vasıtası olma özelliği dikkate alındığında iş bedeline mahsuben ödendiği kanıtlanamadığından, iş bedelinden mahsubu doğru değildir. Öte yandan mahkemece yüklenici alacağından dava dışı adi ortaklığın mermer satımından kaynaklanan borcu olan 83.546,96 TL'nin de mahsubuna karar verilmiştir. Davacı vekili, takas ve mahsuba karşı çıkmış ve mahsuba konu edilen faturanın adi ortaklığa ilişkin olup, Nasuhoğlu Kültür merkezi inşaatına ait olduğunu, mahsup edilemeyeceğini ileri sürmüştür. ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/180 Esas sayılı (bozulmakla 2015/834 Esas) dava dosyasında adi ortaklığın fesih ve tasfiyesi davasının bulunduğunu anlaşılmasına karşın, mahkemece de bu dosya getirtilip incelenmemiş ve sadece davalı tarafın defterinde borç kaydı nedeniyle alacaktan mahsup edilmiştir. Oysa mahkemece anılan dava dosyası getirtilerek bu davada bekletici mesele olup olmayacağı tartışılmalı ve hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Bu hususun gözetilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup, bu nedenlerle kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.