muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11134, Karar No: 2019/10220, Tarih: 09.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/11134 E.  ,  2019/10220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı şirket nezdinde 08/08/2004 tarihinde teknik eleman olarak çalışmaya başladığını ve 30/08/2009 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, 30/08/2009 tarihinde davalı şirket tarafından arçelik bakım onarım servis bayiliğinin davalının elinden alındığı gerekçesi ile hiç bir ihbarda bulunulmadan işten çıkarıldığını, defaetle talep etmesine rağmen kıdem tazminatı ve yasadan kaynaklanan diğer tazminat ve alacaklarının ödenmediğini, fiilen çalıştığı dönemde sabah 08.00 de işe başlayıp hemen hemen her akşam onarım kayıtları bitene kadar (akşam 20.00-21.00) çalıştığını, müvekkiline hafta tatili yaptırılmadığı gibi hafta tatili, bayram tatili, yıllık izin ve fazla mesai ücretlerinin de ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya karşı zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının iş sözleşmesi son bulduğunda tüm haklarını aldığını ve müvekkile ibraname verdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftanın yedi günü 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı, buna göre haftalık 28 saat fazla mesai yaptığı belirterek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Dosyadaki davalı işyerinde çalışan davacı tanık beyanı ile Dairemizin aynı gün incelenen emsal nitelikteki 2016/22434-22345 esas sayılı dosyalarındaki tanık beyanları ile dava dilekçesinde belirtilen çalışma saatleri dikkate alındığında davacının yaz aylarında haftanın yedi günü 08.00-20.00 saatleri arasında haftalık 21 saat fazla mesai yaptığı, kış aylarında ayda iki hafta haftanın yedi günü diğer iki hafta haftanın altı günü 08.00-18.00 saatlerinde çalıştığı, haftanın altı günü çalışmasında haftalık 9 saat, haftanın yedi günü çalıştığı haftalarda haftalık 10,5 saat fazla mesai yaptığının kabul edilmesi dosya kapsamına daha uygun olacaktır. Hal böyle olunca yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davacının fazla mesai süresi tespit edilerek fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekli iken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11613, Karar No: 2008/5674, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11613 E.  ,  2008/5674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin maden işletmeciliği ile uğraştığını ve satın alınması düşünülen maden sahasının satın alma işlemlerini gerçekleştirmesi için davalıya 24.03.2004 tarihinde 50.000.-USD. banka havalesi ile ödemede bulunduklarını, ancak daha sonra sahanın alımından vazgeçilmesi üzerine, davalıya ödenen paranın iadesinin istendiğini, 10.000.-USD.yi iade eden davalının kalan 40.000.-USD.nı iade etmemesi üzerine alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davacının banka yolu ile ödediği paranın alacağına karşılık olduğunu, davacı ile arasında işçi-işveren ilişkisi olmadığı gibi iddia konusu vakıanın da asılsız bulunduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davaya konu ettiği havale bedelini davalıya ... görme bedeli olarak gönderildiği yolundaki iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle, kural olarak havalenin bir borcun tasfiyesi için yapıldığının kabulü ile bunun aksinin usulüne uygun deliller ile kanıtlanamadığı gözetilerek, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasını ispat için yemin deliline de dayanmış olup, mahkemece davalıya yemin teklif hakkı bulunduğu hatırlatılmamış olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16524, Karar No: 2019/4614, Tarih: 16.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/16524 E.  ,  2019/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ADLİYE MAHK. 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketilerin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın esastan reddine, davalı vekili kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesap edilen 1.980 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Mahkemece verilen karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; davacı tarafın "davanın reddine" yönelik istinaf başvurusunun HMK.nun 353/1 b-1. maddesi gereğince esastan reddine, davacı tarafın kendi lehine masraf ve vekalet ücretine karar verilmesi talepli istinaf başvurusu ile davalı lehine verilen vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile, ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 04/01/2017 tarih ve 2016/473 Esas-2017/11 Karar sayılı istinaf konusu kararı HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında; davanın reddine, davacı kendini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacı tarafça yapılan 646,80 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verimesine, davanın yasa değişikliği sebebiyle reddine karar verildiği gözetilerek, davalı yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların tüm, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların tüm, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin istirdatı talebine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup, eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nun 371. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 16/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15870, Karar No: 2013/17514, Tarih: 18.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15870 E.  ,  2013/17514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Kasten yaralama

HÜKÜM : Kısmen Beraat, Kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İşyerinde gerçekleştirilen yağma eylemi nedeniyle, sanıklar hakkında TCK’nun 149/1-d maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3198, Karar No: 2023/10606, Tarih: 09.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3198 E.  ,  2023/10606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/107 Esas, 2021/224 Karar

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacılardan ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerine ait ... ili, Çarşamba ilçesi, ... köyü 239 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının kesinleşen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; kıyıların özel mülkiyete konu olmasının mümkün olamayacağını, tapuya tescil edilmiş olmasının hukuki değer taşımadığını, müvekkili Hazineye yöneltilebilecek bir kusur veya sorumluluğun bulunmadığını, dava konusu taşınmaz için talep edilen tazminatın yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.07.2015 tarihli ve 2014/89 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararı ile davacılardan ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacılar yönünden davanın kısmen kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 2.07.2015 tarihli ve 2014/89 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 2.07.2015 tarihli ve 2014/89 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 23.11.2017 tarihli ve 2016/2484 Esas, 2017/9909 Karar sayılı kararı ile arazi niteliğinde bulunan dava konusu taşınmaza yönelik olarak sulu olup olmadığı, yerleşim alanlarına uzaklığı, iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu gözetilerek oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmî verileri İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmek suretiyle yeniden yapılacak keşifte elde edilen verilere uygun biçimde değerlendirme yapılarak taşınmazın gerçek değeri, tapu iptaline ilişkin kararın kesinleştiği 21.04.2008 tarihi dikkate alınarak hesaplanmak suretiyle davacıların tapudaki payları dikkate alınarak oluşan gerçek zararlarının saptanması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 08.06.2018 tarihli ve 2018/63 Esas, 2018/253 Karar sayılı kararı ile davacılardan ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacılar yönünden davanın kısmen kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 08.06.2018 tarihli ve 2018/63 Esas, 2018/253 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkemenin 08.06.2018 tarihli ve 2018/63 Esas, 2018/253 Karar sayılı kararı ile davacılardan ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacılar yönünden davanın kısmen kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 08.06.2018 tarihli ve 2018/63 Esas, 2018/253 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan mısır ürününde üretim masrafının brüt gelirin %50'sinden fazla alınmasının ekonomik tarım yapılmasında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi doğru olmadığı gibi, değerlendirmede esas alınan ürünlerin 2008 yılı itibarıyla verim, dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemi toptan kilogram satış fiyatları İl/İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporu denetlenmeden tek bilirkişi tarafından hazırlanan rapor esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, kapitalizasyon faiz oranının %4 olarak uygulanması gerekirken, bu oranın %4,5 olarak kabulü ile az bedel tespiti, kabule göre de birden çok ürün yetiştirilebilen yörelerde gerçek değere ulaşılabilmesi için tek ürünle yetinilmeyerek çevrede ekilmesi mutat olan ürünlerin dikkate alınması gerektiğinden, sulu şartlarda yetiştirilebilecek ürünler Tarım ve Orman İlçe Müdürlüğünden sorularak, mısır ürünün yanına sulu şartlarda ekilebilecek başka ürün/ürünlerin de münavebeye eklenmesi gerekirken, tek ürün gelirine göre değer biçen rapora göre hüküm kurulması, talep edilen miktar dikkate alındığında davanın kısmen kabulüne karar verildiği hâlde, tam kabul gibi hüküm kurulması, dava ve ıslah dilekçelerindeki talep dikkate alınarak tescil tarihi olan 29.07.2009 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, talep aşılmak suretiyle tapu iptali kararının kesinleştiği 21.04.2008 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi, davalı Hazinenin harçtan muaf olduğu gözetilmeden aleyhine harca hükmedilmesi, dava kısmen kabul edildiğinden reddedilen miktar yönünden davalı Hazine lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin kabul-ret oranına göre taraflar üzerinde bırakılması gerektiğinin düşünülmemesinin doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılardan ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacılar yönünden davanın kısmen kabulüne ve taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca davalı Hazineden tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri