muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6304, Karar No: 2013/14454, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6304 E.  ,  2013/14454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalıya ait işyerinde hizmet verilen bazı hastane ve diyaliz merkezlerine ilişkin hizmetlerde ve satımlardaki usulsüzlükleri tespit ettiği, bunlara alet edilmek istendiğinde reddetmesi üzerine baskı ile karşılaştığını, bu nedenle davacının Foça Devlet Hastanesi ve Dinar Devlet Hastanesi işlerinde yapıldığını iddia ettiği usulsüzlükleri yazılı olarak ihbar ettiği, bu ihbarların yetkili makamlarca dikkate alındığı ve gerekli işlemlerin başlatıldığını, bu sebeplerle davacının 21.06.2011 tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenlerle feshetmek zorunda kaldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, şirketin Ege, Akdeniz ve Çanakkale Bölgesinde Devlet Hastaneleri ile Diyaliz Merkezlerine servis, bakım ve onarım hizmeti veren bir şirket olduğunu, fabrika, ofis, mağaza gibi sabit bir işyerinin olmadığını, davacının işyerinde 01.06.2007-20.06.2011 tarihleri arasında teknisyen olarak çalıştığı, görevinin niteliği gereği İzmir dışındaki başka il ve yörelerde hastane, diyaliz merkezlerine teknik hizmet verdiğini; her türlü seyahat, konaklama ve yeme, içme masraflarının şirket tarafından karşılandığı; davacının işyerini kendisinin terk ettiği ve ihtara rağmen gelip İşe başlamadığı için kıdem tazminatı alacaklısı olamayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı tarafından gönderilen ihtar içeriğinde belirtilen ve yargılama sürecinde toplanan kanıtlar ve taraflarca bildirilen tanıkların ortak anlatımlarıyla eksik ödendiği belirlenen fazla çalışma ile hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmemesi yanında muvafakati olmaksızın ücrette indirim yapılması nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle, kıdem tazminatına hak kazanacak koşullarda fesheden davacının, yasal kanıt yükümlülüğü altındaki işveren tarafından aksi yönde yeterli kanıt sunamadığı da gözetilerek, kıdem tazminatı ve diğer iddia konusu alacaklarının hesaplanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacı, davalı tanığı olarak İzmir 9. İş Mahkemesinin 2010/45 Esas Sayılı dosyasında verdiği beyanında; "Cumartesi günleri takdirlerine ya da işin olup olmamasına bağlı olarak en fazla saat 14.00-15.00'e kadar çalıştıklarını, haftada 10 saat kadar fazla mesai yapıldığını, fazla mesai yaptıklarında veya yorucu iş yaptıklarında ertesi gün bunu izin olarak kullanabildiklerini, ayda 1-2 Pazar çalıştıklarını, 23 Nisan, 1 Mayıs ve 19 Mayıs’ta çalışıp diğer genel tatillerde çalışmadıklarını" belirtmiştir. Bu beyanı davacı yönünden bağlayıcı olmasına rağmen davacının haftanın 6 günü 08.30-18.30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesinin mahsubu ile günde 9 saat, haftanın 6 gününde 6 X 9= 54 saat çalıştığının, ayrıca ayda 10-12 gün (haftada ortalama 12/4=3 gün) 18.30 dan sonra da çalışmanın devam ettiğinin, bu çalışmanın gece en fazla 22.00'ye dek sürdüğünün; 3.5 saat X3=10.5 saat bu ilave çalışma ile davacının haftalık çalışma süresinin 10.5+54=64.5 saat, haftalık yasal 45 saatin üzerinde 64,5-45=19.5 saat fazla çalışmasının bulunduğunun kabul edilmesi, yine ayda en fazla 2 hafta tatili günü çalıştığı ve dini bayramların yarısı dışında kalan ulusal ... genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hazırlanan bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16348, Karar No: 2019/1202, Tarih: 17.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16348 E.  ,  2019/1202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenler nezdinde ve davalı Belediyeye ait işyerinde sürekli kesintisiz olarak davalı Belediyenin ... Belediyesi sınırları dahilinde şoför olarak çalıştığını, davacının hizmet akdinin hiçbir gerekçe gösterilmeksizin haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini, davacı tüm çalışma süresi içerisinde farklı işverenler nezdinde çalışmış gibi gösterilmiş olsa da yalnızca davalı Belediyeye ait işyerlerinde davalı ... tarafından belirlenmiş iş organizasyonu çerçevesinde davalı ... yetkililerinin emir ve talimatları altında çalıştığını, davalı ... ile davacının çalışmış görüldüğü diğer işverenler arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin mevcut olduğunu, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, resmi – genel tatil,fazla çalışma ücreti ve bakiye ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davalı ... ile diğer davalılar ve dolayısı ile davacı arasında geçici iş ilişkisi olduğunu, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin mevcut olmadığını, diğer davalıların davalı Belediyeye 01.06.2014 tarihinde hizmet vermeye başladıklarını, bu nedenle de davalı Belediyeye talep yöneltilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı ...Ltd. Şti. ve ... ... Ltd. Şti. Ortaklığının davaya cevap vermediği anlaşılmıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 05.09.2014 tarihine kadar davalı Belediyede çalıştığını iddia etmiştir. Ancak bu tarihe kadar çalıştığını dosya kapsamına göre ispat edememiştir. Davalı ... resmi bir kurum olup 11.08.2014 tarihinde sigorta kayıtlarından 22 koduyla çıkışı yapılmış olup davacı bu tarihten sonra çalıştığını ispat edememiştir. Hal böyle olunca fiilen 05.09.2014 tarihine kadar çalıştığını ispat edemeyen davacının hizmet süresinin bitimi 11.08.2014 olarak kabul edilerek davanın konusu alacaklar hesaplanmalıdır. Ayrıca 11.08.2014 – 05.09.2014 tarihleri arası fiili çalışma bulunmadığından ücret alacağı talebinin de reddine karar verilmelidir.

3-Davacı, davalı ... işyerinde Eylül ayının sonundan Haziran ayına kadar 8 ay 08: 00 – 17: 00 saatleri arasında, yaz sezonunda ise 4 ay 08:00 – 20:00 saatleri arasında çalıştığını, ayrıca yaz döneminde haftanın üç günü de düğün organizasyonlarında 08:00 – 01:00 saatleri arası şoför olarak çalıştığını iddia etmiştir.

Bilirkişi tarafından, davacı tanıklarının beyanlarını esas alarak kış döneminde haftanın altı günü 08:00 – 17:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesi ile 48 saat çalışarak haftada 3 saat fazla mesai yaptığını, yaz döneminde ise haftanın dört günü 08:00- 17:00 saatleri arasında, haftada iki gün de 08:00 – 24:00 saatleri arasında 1 saat 30 dk ara dinlenmesi ile çalışarak haftalık 16 saat fazla çalışma yaptığını kabul ederek fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Davacı iddiasını ispat etmek için tanık dinletmiştir. Ancak tanıklarından sadece bir tanesi davalı kurum çalışanı olup kış dönemine ilişkin çalışmalarını( davacının iddiasını) doğrulamış, ancak düğünlerde araç şoförlüğü yapmasına ilişkin beyanları somut, hesaplamaya elverişli olmadığı gibi şoförlerin düğünlerde dönüşümlü olarak çalıştığını belirtmiştir. Buna göre davalı işyerinde çalışan tanık ...'ın beyanı esas alınarak davacının tüm yıl boyunca 08:00 – 17:00 saatleri arasında haftanın 6 günü çalıştığı kabul edilerek fazla mesai alacağının hesaplanması gerekirken işyerinde çalışmayan tanık beyanları esas alınarak fazlaca fazla mesai hesabı yapılarak hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, davacı tanık beyanları esas alınarak dini bayramlarda bir gün süre ile izin kullanarak ve tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmış olduğu kabul edilerek ulusal bayram genel tatil ücreti hesaplanmıştır.

Davacı tanıklarından ikisi davalı işyerinde çalışmayan davacının akrabası ve arkadaşı olan kişilerdir.

İşyerinde çalışan davacı tanığı ...: '' Resmi ve genel tatillerde genelde çalışılırdı ancak uzun tatillerde, bayramlarda bir gün izin veriliyordu.'' şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacı tanığının bu beyanı davacının tüm ulusal bayram genel tatillerde çalıştığını ispata elverişli olmayan genel ve soyut ifadeler olup ispatlanamayan ulusal bayram genel tatil ücretinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40094, Karar No: 2015/36925, Tarih: 16.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/40094 E.  ,  2015/36925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4721 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 7485 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 6326,10 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 6326,10 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4721 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 7485 TL yapı bedeli ile 1158,90 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5091, Karar No: 2017/1197, Tarih: 07.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/5091 E.  ,  2017/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesinde, gerekçeli kararın duruşmada bildirdiği adrese tebliğ edildiği tarihte askerlik görevini yaptığını belirttiği, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 14/1 ve Tebligat Tüzüğünün 19/1. maddeleri uyarınca “erata yapılacak tebliğlerin, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılması” gerektiği halde gerekçeli kararın 26.11.2015 tarihinde muhtara tebliğ edildiği anlaşıldığından, sanığın tebliğ tarihinde asker olup olmadığı hususunda araştırma yapıldıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29807, Karar No: 2018/6097, Tarih: 30.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/29807 E.  ,  2018/6097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Başka suçtan Eskişehir H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ...'nun kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/71 Esas ve 2011/342 Karar sayılı ilamında yer alan cezanın kesinleşme tarihinin 18/07/2011 tarihi olduğu ve temyiz incelemesine konu karardaki suç tarihi olan 16/07/2011 tarihinden sonra kesinleşmiş olduğu, bu nedenle bu ilamın sanık bakımından tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikteki İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1172 Esas ve 2010/230 Karar sayılı ilamdaki mahkumiyetin, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı

Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamların esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamların esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık ... hakkında tekerrüre ilişkin olarak suç tarihi itibariyle hatalı şekilde tekerrüre esas alındığı anlaşılan ilam ile tekerrüre esas alınabilecek nitelikteki ilam yönünden 6763 sayılı Yasa değişikliği kapsamında uzlaşmaya ilişkin hükümler uygulandıktan sonra, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının şartlarının oluşmadığının tespiti halinde ise, sanık hakkında her iki suç yönünden TCK'nın 50 ve 51. maddesindeki seçenek yaptırım ve ertelemeye ilişkin hükümler ile CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasının zorunlu hale gelmesi,

4-Kabule göre de sanık ... hakkında; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri inceleyenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35354, Karar No: 2015/36324, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35354 E.  ,  2015/36324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 2714 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 12298 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 10822,50TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulün ile 10822,50 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 2714 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 12298 TL yapı bedeli ile 1475,50 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ...Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulünekarar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.