muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/221, Karar No: 2015/21, Tarih: 25.03.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/221 E.  ,  2015/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2015/221

Karar No : 2015/21

Tebliğname No: 15 - 2011/317078

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Keşan(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2011

NUMARASI : 2011/70 (E) ve 2011/515 (K)

SANIK : E.. Y..

KATILAN : S.. K..

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ:30/09/2009

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık E... ile hakkında beraat kararı verilen diğer sanık Y... ve müştekinin Keşan'dan hayvan satın almak için aracı S... vasıtasıyla pazarlık yaptıkları, paralarının yetişmemesi üzerine müştekinin sanıkları katılanın yanına götürdüğü ve pazarlığa katılanı da dahil ettikleri, hep birlikte hayvanları satın almak için İnegöl'den Keşan'a gittikleri, burada yapılan pazarlık sonucu 20 adet hayvan alımında anlaşıldığı, sanık E...'un alınan hayvanlara karşılık alıcıya vermek üzere katılandan 25.000 TL parayı teslim aldığı ve müşteki ile katılandan kamyon temin etmelerini isteyerek kendisinin hayvanların menşei evrakını hazırlatması gerektiği bahanesiyle olay yerinden ayrıldığı ve kendisine bir daha ulaşılamadığı iddia edilmekle; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesindeki dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümde sanığa verilen sonuç adli para cezasının 180 gün üzerinden belirlenmiş olmasına karşın, hükmün ilgili kısmında “...mahkememizce verilen 150 gün hapis cezasının...” denilmek suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14424, Karar No: 2018/10137, Tarih: 26.06.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/14424 E.  ,  2018/10137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : İşyeri dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yerel Mahkemenin 31/01/2013 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararı verildiği, O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından beraat hükümlerinin temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Ceza dairesinin 10/11/2015 tarih, 2015/8024 esas, 2015/10758 Karar sayılı ilamıyla beraat hükümlerinin bozulmasına kararı verilmiş olması karşısında, ilk hükümde hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarının temyiz edilmemesi üzerine kesinleştiği gözetilmeden, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçuna ilişkin yeniden karar verilmiş ise de, bu hükümlerin yok hükmünde olduğu,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, hırsızlık suçuna ilişkin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemlerine ilişkin kurulan hükümlere temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar .... ve ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9104, Karar No: 2013/16174, Tarih: 03.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9104 E.  ,  2013/16174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, 10.09.2007-20.06.2010 tarihlerinde davalı Bakanlığa bağlı ... Cumhuriyet İlköğretim Okulunda hizmetli olarak çalıştığını, okul müdürü tarafından haklı hiçbir gerekçe gösterilmeksizin işten çıkarıldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi, yemek ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, 01.10.2007-30.06.2008 tarihlerinde 9 ay, 12.09.2008-12.06.2009 tarihlerinde 10 ay, Okul Aile Birliği tarafından çalıştırıldığını, haklarını aldığını, 11.09.2009 tarihi itibariyle de şirketin elemanı olduğunu, okul ve Okul Aile Birliği ile bağının bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, İş akdinin işveren tarafça haklı nedenle feshedildiği konusunda davacı iddiasının aksine, ispat yükü kendisinde olan davalı tarafça herhangi bir delil sunulmadığı, dinlenen davalı tanıklarının beyanlarından davacının iş akdinin hiçbir gerekçe gösterilmeksizin işveren tarafından feshedildiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacı fazla çalışma ücreti alacağını talep etmiş ve mahkemece davacı tanıklarının ortak anlatımlarına itibar eden bilirkişi raporuna itibarla davacı yararına fazla çalışma ücretine hükmedilmişse de; davacı tanıklarından biri davacının komşusu olup işyerinde çalışmamıştır. Diğeri davacı ... ise davacının çalıştığı okulun boyasını bir ay kadar süre ile yaptığını beyan etmiştir. Fazla çalışma yaptığını ileri süren davacı bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Davacı tanıklarının beyanlarının davacının iddiasını kanıtlamaya yeterli olmadığı, davacının fazla çalışma yaptığını usulünce ispatlayamadığı gözönünde bulundurulmaksızın davacının fazla çalışma ücreti talebinin reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

5-Davalının harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi de bir başka bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15558, Karar No: 2021/2071, Tarih: 09.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/15558 E.  ,  2021/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, tapu iptali ve terkin, tazminat davasının, asıl dava olan dava tapu iptali ve terkin davası yönünden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dava olan tazminat davası yönünden kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün asıl ve birleşen dosyada taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı/birleşen dosyada davalı Hazine vekili, mülkiyeti davalılara ait 39 parsel sayılı taşınmazın 55,52 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan yerlerden olduğunu açıklayarak, tapu kaydının bu miktar bakımından iptaline karar verilmesini istemiş, 22.10.2008 tarihli dilekçesi ile bilirkişi raporu uyarınca 134 m2 lik kısım yönünden davasını ıslah etmiş, birleşen davanın ise reddini savunmuştur.

Davalılar/birleşen dosyada davacılar, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddia edilen 55,52 m2'lik yüzölçümlü taşınmaz bakımından doğan zarar nedeniyle ıslahla birlikte 53.600,00 TL tazminatın davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini istemişler, asıl davanın ise reddini savunmuşlardır.

Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamlarından sonra, asıl davanın kabulüne, 39 parsel numarası ile kayıtlı yerin Fen bilirkişisi ...'ın 15.08.2008 tarihli raporunda "B" harfi ile gösterdiği 134 m2 miktarındaki bölümün tapusunun iptali ile deniz kıyısı olarak terkinine, (ilgili hüküm kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına) birleşen davanın kısmen kabulüne, 30.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini, birleşen dava, tapu kaydının Mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nin 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 39 parsel sayılı taşınmazın 1.036,00 m2 yüzölçümünde bahçeli kargir ev niteliğinde davalılar adına tapuda kayıtlı olduğu, bahse konu taşınmazın dosya içerisinde yer alan ve hükme esas alınan fen bilirkişisi ...'ın 15.08.2008 tarihli raporunda "B" harfi ile gösterdiği 134 m2 miktarındaki bölümünün kıyı kenar çizgisinin içinde kaldığı ve bu bölümün kıyı olarak terkinine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 39 parsel sayılı taşınmazın 1.036,00 m2 yüzölçümünde bahçeli kargir ev niteliğinde davalılar adına tapuda kayıtlı olduğu, bahse konu taşınmazın dosya içerisinde yer alan ve hükme esas alınan fen bilirkişisi ...'ın 15.08.2008 tarihli raporunda "B" harfi ile gösterdiği 134 m2 miktarındaki bölümünün kıyı kenar çizgisinin içinde kaldığı ve bu bölümün kıyı olarak terkinine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davanın konusu olan bir taşınmazın değeri belirlenirken: cins ve nev'i, yüzölçümü, değeri etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurlar, varsa imar durumu vergi beyanı, resmi kurumlarca yapılmış değer takdirleri, arazilerde taşınmaz malın mevki ve koşullarına göre olduğu gibi kullanılması durumunda getirebileceği net gelir: arsa ise emsal satışlara göre olması gereken satış değeri, taşınmazda yapı var ise, resmi birim fiyatları maliyet hesapları ve yıpranma payı ile bedelin saptanmasında etkili olacak diğer objektif ölçülerin göz önüne alınmasında zorunluluk vardır.

Bunun sonucu olarak, arsa niteliğindeki taşınmazın emsalinin üstün ve eksik yönleri belirlenip karşılaştırma yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payının düşülerek üzerindeki muhdesat durumuna göre değerinin saptanması; taşınmazın tarım arazisi olması halinde net gelir üzerinden bilimsel yollarla değerinin belirlenmesi; her iki halde de yıpranma payının varsa değer kaybının düşülmesi, emsalin zorunluluk olmadıkça yakın ve benzer bölge ve yüzölçümlü olması, bu konuda taraflara emsal gösterme olanağının tanınması: bu yönden Mahkemece de re'sen araştırma yapılması, bilirkişi kurullarının açıklanan hususları irdelemeye, saptamaya ve değerlendirmeye yetkin, sıfat ve yeteneğe sahip uzman bilirkişilerden oluşturulması icap eder.

Esasları yukarıda gösterilen tespitler yapılırken çekişmeli taşınmazın niteliğinin diğer deyişle arsa veya arazi olduğunun 17.04.1998 tarihli ve 1996/3 Esas, 1998/1 sayılı İnançları Birleştirme Kararı içeriği ve sonucu ile birlikte gözetilmesi gerekeceği de kuşkusuzdur. Diğer yandan Bakanlar Kurulunun 28.02.1983 tarihli ve 1983/6122 sayılı kararında değinildiği gibi, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde olduğunun kabulü için uygulamalı (1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılan yerlerde bulunması: imar planında yer almayan taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde ve belediye hizmetlerinden yararlanan meskun yerler arasında yer alması zorunluluğu da dikkate alınmalıdır.

Somut olayda, Mahkemece, hükme esas alınan 01.07.2015 tarihli inşaat ve mülk bilirkişisi raporunda, taşınmazın değeri belirlenirken, parselin büyüklüğü, konumu, rayiç değerleri, imar durumu gibi hususların göz önüne alındığı belirtilmiş ancak bu ifadeler soyut bir takım belirlemelerden öteye geçmemiş, tarafların, Mahkemenin ve Yargıtayın denetimine açık bir rapor düzenlenmemiştir. O halde, Mahkemece yapılması gereken iş, az yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, bilimsel verilere dayalı, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bir rapor alınması olmalıdır.

Kabule göre de, Mahkemece, bilirkişi raporunda belirlenen 40.200,00 TL üzerinden, hakkaniyet indirimi yapılarak karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosya taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalılar/birleşen davacılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 09.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2982, Karar No: 2021/3204, Tarih: 30.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2982 E.  ,  2021/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden önce 01.03.2013 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Sanık ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık hakkında 2003-2007 tarihleri arasında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalanın sadece 2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden verildiği, 2003, 2004 ve 2005 yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mütala bulunmadığı ve hangi takvim yılında hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeksizin hüküm kurulmuş ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu cihetle, suça konu faturaların en son 2007 Takvim yılında düzenlenmiş olması nedeniyle 2007 Takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dahi suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2007 tarihi olduğu dikkate alındığından sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 30.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11345, Karar No: 2012/18293, Tarih: 03.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11345 E.  ,  2012/18293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1) Arsa niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların cins, yaş ve sayıları dikkate alındığında taşınmazın, kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğunun kabulü ile ağaçların sık dikilmesi nedeniyle verime olan olumsuz etkisi de gözetilerek değer biçildikten ve zeminine ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre hesaplanan bedel düşüldükten sonra muhdesat bedelinin tespiti gerekirken, yazılı şekilde ağaçların maktu değerleri üzerinden bedel belirlenmesi,

2) Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yazılı olan ... Genel Müdürlüğü lehine kurulan irtifak hakkının, taşınmazın değerine olan olumsuz etkisi konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak, neden olacağı değer düşüklüğünün zemin değerinden indirilmesi suretiyle tazminat bedelinin hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8127, Karar No: 2019/4465, Tarih: 03.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/8127 E.  ,  2019/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Hakaret, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, tehdit, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme

Hüküm : 1-Hakaret suçundan TCK'nın 125/2-1, 62/1, 52/2-3-4. maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan TCK'nın 136, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet,

3-Tehdit suçundan TCK’nın 106/1-1. cümle, 43/1, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet,

4-Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan TCK’nın 244/2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, tehdit ve sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 17.02.2016 tarihinde doğrudan hükmedilen 1500 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.