muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/24547, Karar No: 2019/19155, Tarih: 16.10.2019

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülüp düşürülmediği ve davacının fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanmadığı dönemde son günlük brüt ücretinin 40,40 TL olduğu, sendikal haklardan ve toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmaya başlanmasından sonra 2006 yılı Temmuz ayından itibaren 28,80 TL olarak ödendiği dosya kapsamı ile sabittir. Dairemizden geçen emsal dosyalarda belirtildiği üzere, davalı ile sendika arasında, işçilerin toplu iş sözleşmesinden protokoldeki şartlar ve öngörüler doğrultusunda yararlandırılmaları kararlaştırılmış, getirilen özel hükümlere göre davacı ve onunla aynı şartlarda çalışan işçilerin ücretleri belirlenmiştir. Dolayısıyla, sadece davacının şahsına ilişkin ücretinin düşürülmesi veya ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülmesi söz konusu değildir. Davacıya yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Bu şekilde davacının toplu iş sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte toplu iş sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup, davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Kaldı ki davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi imzalanırken günlük brüt ücreti belirlenmekle birlikte toplu iş sözleşmesinden yararlanma durumunda ücretin toplu iş sözleşmesi ile yeniden belirleneceği hususu düzenlenmiştir. Davacı sendikaya üye olup toplu iş sözleşmesinden yararlanmak istediğini belirttiğine göre, toplu iş sözleşmesi gereği belirlenen yeni ücretini kabul etmiş olup, hem toplu iş sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları, hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep etmesi mümkün değildir.

Aynı gerekçelerle fark alacak talep eden emsal işçinin dosyasında Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından verilen son kararda özetle; tarafların anlaşması ya da düzen ilkesi gereği toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca kök ücretin düşürülebileceği, bireysel ve toplu iş sözleşmesindeki aynı amaca yönelik hükümlerinin gruplandırılarak karşılaştırılması gerektiği ve yapılan karşılaştırma neticesinde, işçinin kök ücreti düşürülsede toplu iş sözleşmesinden faydalanmakla bireysel iş sözleşmesine nazaran çok daha avantajlı bir konuma geldiği, objektiflik ölçütü açısından da işçi yararına bir sonucun gerçekleştiği, işçinin bir yandan bireysel iş sözleşmesindeki günlük çıplak ücretinin esas alınmasını, diğer taraftan da toplu iş sözleşmesi ile öngörülen ücret kriterlerinin uygulanmasını istemesi mümkün olamayacağı gerekçesiyle işçinin hem toplu iş sözleşmesi kapsamındaki sosyal hakları hem de kapsam dışı işçilere ödenen günlük brüt ücreti talep edemeyeceği kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 03.05.2017 tarih, 2017/887 esas, 2017/885 karar sayılı kararı).

Mahkemece, bu yönler gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20955, Karar No: 2011/21176, Tarih: 07.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/20955 E.  ,  2011/21176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.06.2010
Yargıtay — Esas No: 2020/1793, Karar No: 2020/3844, Tarih: 03.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1793 E.  ,  2020/3844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının suçu sürüklenen çocuklar hakkında yalnızca iş yerinin dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ...'nın nüfus kaydına göre 12/10/1998 doğumlu olup 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle 30/04/2013, 10/09/2013, 10/12/2013, 17/03/2015, 06/10/2015 ve 10/11/2015 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının 20.08.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında psikiyatri uzmanı doktor tarafından suçun fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiğine yönelik rapor düzenlendiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamenin bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihi itibari ile 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın lehine olan ve eylemine uyan 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişiklikten önceki haliyle TCK'nın 142/1-a maddesinde temel cezanın 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olarak öngörüldüğü ve hüküm kurulurken suça sürüklenen çocukların cezalarının alt sınırdan tayinine karar verildiği belirtildiği halde temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak tayin edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

1- Suç tarihi itibari ile 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın lehine olan ve eylemine uyan 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişiklikten önceki haliyle TCK'nın 142/1-a maddesinde temel cezanın 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olarak öngörüldüğü ve hüküm kurulurken suça sürüklenen çocukların cezalarının alt sınırdan tayinine karar verildiği belirtildiği halde temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak tayin edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında, hâkimin 15-18 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırma zorunluğu olmadığından rapor aldırılmamasının bozma nedeni yapılamayacağı, ancak neden sosyal inceleme yaptırılmadığına ilişkin gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve 12-15 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca zorunlu olduğu halde sosyal inceleme raporu aldırılmadan yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hüküm kurulurken TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

5- Suça konu mallardan büyük bir kısmının araştırma sonucu kolluk ekiplerince ele geçirildiği kalan kısmının da yalnızca suça sürüklenen çocuk ... tarafından sakladığı yeri göstermek suretiyle iadesini sağlandığının anlaşılması karşısında, mağdurun 26/11/2014 tarihli duruşmada zararının giderildiğini beyan etmesi üzerine suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçu yönünden 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılmışsa da giderilmesi gerekli herhangi bir zararın kalmadığı dolayısıyla suça sürüklenen çocuk ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı, suça sürüklenen çocuk ... açısından ise mağdurdan kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmeden ve uygulama maddesi de 168/2. yerine sehven 168/1. şeklinde yazılarak hüküm kurulması,

6- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

7- Mağdurun 26/11/2014 tarihli duruşmada zararın giderildiğini beyan etmesi karşısında, mağdurdan zararının ne zaman giderildiği sorularak suça sürüklenen çocuk ... hakkında, kamu malına zarar verme suçundan hüküm kurulurken zararın soruşturma aşamasında karşılanması halinde, TCK'nın 168/1, kovuşturma aşamasında karşılanması halinde ise TCK'nın 168/2. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla ve uygulama maddesi de 168/2. yerine sehven 168/1. şeklinde yazılarak hüküm kurulması,

8-Adli sicil kaydında belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel mahkumiyet niteliğinde olmadığı, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarında da zararların giderildiği nazara alınarak sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, suça sürüklenen çocukların haklarında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği şeklindeki yetersiz gerekçe ile suça sürüklenen çocukların haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

9-Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yerine konut dokunulmazlığını bozma suçu olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, hırsızlık suçu bakımından bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 03/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7267, Karar No: 2019/2467, Tarih: 08.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7267 E.  ,  2019/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 349 parsel sayılı ve 8.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ve "kışla" vasfıyla ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil davası açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, dava kadastro tespitinden önceki hukuki sebebe dayalı tapu iptali ve tescil davası niteliğinde olup, 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesine göre reddedildiğine ve bu nitelikteki davalarda "zamanaşımı" söz konusu olmayıp, anılan yasal düzenlemedeki süre mahkemece re'sen dikkate alınması gereken "hak düşürücü" süre olduğuna göre, hüküm kısmında "davanın zamanaşımı nedeniyle reddine" şeklinde karar verilmiş olması isabetsiz ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1. bendinde yer alan cümlenin tamamen çıkartılmasına yerine "davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açılması nedeniyle reddine" sözlerinin yazılmasına ve hükmün açıklanan şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9956, Karar No: 2012/23102, Tarih: 03.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9956 E.  ,  2012/23102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmazlara ev ve sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazların pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazların niteliği belirlenmek suretiyle sanığın bina ve sera yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazların Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın ve seranın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1, Karar No: 2019/3230, Tarih: 28.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/1 E.  ,  2019/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 17/09/2018 tarihli ve 2018/8156 Esas - 2018/8050 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlunun, sair fesih iddialarının yanı sıra, borçlu şirket hakkında iflasın ertelenmesi davası sırasında verilen rehinli malların satışının yapılamamasına ilişkin ihtiyati tedbir kararına rağmen yapılan satışın usulsüz olduğunu ileri sürerek araç ihalesinin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; şikayetin reddedildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22/06/2016 tarih ve 2016/15729 E.-2016/17564 K. sayılı kararı ile; "....... Mahkemesi, 14/09/2015 tarih, 2015/970-775 sayılı ilamında, ihalenin feshi isteminde yetkisizlik kararı üzerine şikayetçi vekilinin 30.11.2015 tarihinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesini talep ettiği, ihalenin feshine ilişkin şikayette verilen yetkisizlik kararı İİK'nun 134/4. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğundan, 6100 sayılı HMK.nun 20/1. maddesi gereğince dosyanın iki hafta süre geçtikten sonra 30.11.2015 tarihinde yetkili mahkemeye gönderilmesi talebinde bulunulduğu anlaşıldığından, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulduğu, borçlunun karar düzeltme istemininde reddine karar verildiği, mahkemece Dairemizin bozma kararına uyularak davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, bu kararın da borçluca temyiz edildiği ve Dairemizin 17.9.2018 gün ve 2018/8156 E. - 2018/8050 K. sayılı ilamı ile; Anayasa Mahkemesi'nin 10/02/2016 tarihli ve 2015/96 E. - 2016/9 K. ile 6100 sayılı HMK'nun 20. maddesinde belirtilen “ bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten” ifadesinin iptal edilmesi nedeniyle, bozmaya uyulmuş olmasının taraflar lehine usulü kazanılmış hak oluşturmayacağı gibi kararın şikayetçi tarafından temyiz edilmesi halinde dahi aleyhe bozma ilkesinin nazara alınamayacağı (Hukuk Genel Kurulunun 06/10/2004 tarih ve 2004/1-433 sayılı kararında benimsendiği gibi) gerekçesiyle ihalenin feshini gerektiren bir neden bulunmadığı ve şikayetçi tarafından ileri sürülen fesih nedenlerinin de yerinde olmadığı belirtilerek, mahkemece şikayetin reddi gerektiğinden bahisle bozulduğu, borçlunun karar düzeltme talebinde bulunduğu görülmektedir.

İİK'nun 179/b maddesi hükmü gereğince, iflasın ertelenmesi kararı üzerine borçlu aleyhine 6183 sayılı Kanun'a göre yapılan takipler de dahil olmak üzere, hiçbir takip yapılamaz ve evvelce başlamış takipler durur. Aynı maddenin ikinci fıkrasına göre de, erteleme sırasında taşınır, taşınmaz veya ticari işletme rehniyle temin edilmiş alacaklar nedeniyle rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatılabilir veya başlamış olan takiplere devam edilebilir; ancak, bu takip nedeniyle muhafaza tedbirleri alınamaz ve rehinli malın satışı gerçekleştirilemez.

Somut olayda, taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla takipte asıl borçlunun......olduğu,.......2012/261 E. sayılı dosyası ile borçlu şirket tarafından açılan iflas erteleme davasının devamı sırasında anılan mahkemece, 18.06.2012 tarihinde; rehnin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takiplerden takibe konu rehinli mallarla ilgili muhafaza tedbirlerinin alınmasının ve satışının önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verildiği, mahkemece borçlu şirketin İİK’nun 179 ve devamı maddeleri uyarınca 14.3.2013 tarihi itibariyle iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine, 18.6.2012 tarihli ihtiyati tedbirin devamına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, İİK'nun 179/b-2. maddesi gereğince, borçlu şirket hakkında rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takibe başlanmasında yasaya uymayan bir yön yoktur. Ancak, aynı madde hükmüne ve ihtiyati tedbir kararına göre, tedbirin devamı süresince rehinli aracın satışı gerçekleştirilemez.

Hal böyle olunca; HMK'nun 20/1. maddesi gereğince ihalenin feshi şikayeti hakkında verilen yetkisizlik kararı üzerine dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesinin süresi içerisinde istenmiş olduğu anlaşıldığından, Dairemizin 22.6.2016 tarih ve 2016/15729 E. - 2016/17564 K. sayılı bozma ilamının maddi hataya müstenit olduğu görülmekle birlikte, bozmaya uyulmuş olmasının taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı nazara alındığında, mahkemenin davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararı yerinde olmayıp, mahkemece; yukarıda anılan yasal düzenlemeler ve ilkeler ışığında, .......Ticaret Mahkemesi'nin 2012/261 E. - 2013/132 K. sayılı dosyası incelenerek ve ihale tarihinde (05.8.2015), borçlu .......hakkındaki tedbirin devam edip etmediği, iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir kararı kapsamında İİK'nun 179/b maddesi gereğince, rehin konusu aracın satışının gerçekleştirilip gerçekleştirilemeyeceği tespit edilmek suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken, Dairemizce sehven şikayetin reddi gerektiğinden bahisle bozulduğu anlaşıldığından, Dairemizin 17.9.2018 tarih ve 2018/8156 E. - 2018/8050 K. sayılı bozma ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 17.9.2018 tarih ve 2018/8156 E. - 2018/8050 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca değişik gerekçeyle BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

......