muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5114, Karar No: 2015/29902, Tarih: 13.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5114 E.  ,  2015/29902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılanın Bulancak Karacaresul köyü kırmalık mevkii, 131 ada 1 parselde bulunan arazisi üzerindeki 3 adet kiraz ağacını kestiği iddia edilen olayda sanığın savunmalarında katılan ile kardeş olduklarını,taşınmazın babalarından kaldığını, miras paylaşımı yapılmadan önce katılan ait kısmı kendisinin kullandığını ve suça konu ağaçları kendisinin diktiğini bu nedenle kestiğini ifade etmesi ve tanık Halil İbrahim'in katılan ile konuştuğunu katılanın kesmesine izin verdiğini belirtmesi karşısında sanığın katılanın rızası ile ağaçları kestiği ve suçun yasal unsurun oluşmadığı anlaşıldığından beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre;

Sanık ve katılanın "ayrı konutlarda yaşayan abi-kardeş" oldukları dosya kapsamından anlaşılmakla sanık hakkında TCK'nın 167/2.maddesinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7313, Karar No: 2021/18866, Tarih: 10.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/7313 E.  ,  2021/18866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Temyiz dilekçesinin süresi içerisinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık ... ve müdafisinin, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)İnceleme dışı sanık ...'ın aşamalarda, kendisinin dosyaya konu iş yerine ateş etme olayında bulunmadığına, yalnızca suça sürüklenen çocuğa silahını ödünç verdiğine ilişkin savunması ile suça sürüklenen çocuğun, sanık ...'dan silahı alıp arabadan indiği ve iş yerine ateş edip döndüğüne dair anlatımı karşısında; suça sürüklenen çocuğun, sanık ... ile birlikte suç işleme iradesine ne şekilde sahip olduğu ve nasıl birlikte hareket ettikleri hususları açıklanıp tartışılmadan, suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı Kanun maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ve müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, CMUK’nın 325. maddesi uyarınca bozma ilamının temyiz isteği reddedilen sanık ...'a sirayetine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26263, Karar No: 2012/21871, Tarih: 17.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/26263 E.  ,  2012/21871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak ve düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Birleştirilen Aliağa Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/805 E. Ve 2009/330 K. Sayılı dosyasının incelenmesinde, sanık hakkında Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2008 tarihli iddianamesi ile ayrıca "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- Katılan vekilinin mükerrer dava nedeniyle verilen red kararına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde:

Mahkemenin davaların aynı olduğu gerekçesi ile verdiği red kararının "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçuna ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında aynı eylemle Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 13.08.2008 günlü iddianame ve Aliağa Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/651 esas nolu dosyasında Hacasanlar Tur. ... Ltd. şirketiyle ilgili olarak 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan açılmış dava olup, eldeki davanın mükerrer olduğu mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyizinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık müdafii ve katılan vekilinin mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye

dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/482, Karar No: 2011/276, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/482 E.  ,  2011/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’nun yapılan yargılaması sonunda; kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, cinsi münasebette bulunma suçundan ise şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine dair, Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2005 gün ve 2005/638 Esas, 2005/1086 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure Pınar ve müşteki Halime’nin 20.05.2004 tarihli oturumda sanık hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerinin anlaşılması karşısında, 17.11.2005 tarihinde müşteki ve mağdurenin katılmasına dair verilen karar hukuki dayanaktan yoksun olup hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 20.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13841, Karar No: 2012/18148, Tarih: 02.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13841 E.  ,  2012/18148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak ... nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak ... nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen kesin sürede keşif masrafı karşılanmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.10.2004 tarih, 2004/9-512 esas, 2004/464 karar sayılı kararında; "Hukuk Genel Kurulunun 26.02.1975 tarih 1972/1-1273 esas, 1975/258 karar; 18.02.1983 tarih 1980/1-1284 esas, 1983/141 karar; 30.12.1992 tarih 1992/16-666 esas, 1992/69 karar; 01.05.2002 tarih 2002/20-393 esas, 2002/337 karar; 12.06.2002 tarih 2002/2473 esas, 2002/483 karar; 07.05.2003 tarih 2003/11-319 esas, 2003/335 karar sayılı ilamlarında da açıkça vurgulandığı üzere; mahkemelerin gerek maddi hukuka ve gerekse usul hukukuna ilişkin hak düşürücü ara kararlarının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması ve sonuçlarının sıfatı ne olursa olsun ilgilisine bildirilmesi zorunludur." denilerek kesin sürenin geçerlilik koşulları belirlenmiştir.

29.04.2011 tarihli oturumda her bir kalem açıklanmak suretiyle toplam keşif masrafı belirtilerek 20 günlük kesin süre verilmiş ise de; kesin süre içinde keşif giderlerinin yatırılmamasının sonuçları açıkça gösterilerek bu nedenle davanın reddedileceği izah edilip bu husus karar metnine yazılmadığından, ihtarat usulüne uygun yapılmamış olmakla, kesin süreye dayanılarak davanın reddi doğru değildir.

Öte yandan, dosyada bulunan bilirkişi raporunda arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılmadan yasa hükümlerine aykırı olarak piyasa rayicine göre değer biçildiğinden bu rapora göre karar verilemez.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6818, Karar No: 2012/12547, Tarih: 12.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6818 E.  ,  2012/12547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 25.01.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28573, Karar No: 2013/20713, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/28573 E.  ,  2013/20713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse… aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına… saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın ... edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 26/09/2007 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak eski eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK’ dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1770, Karar No: 2016/11652, Tarih: 09.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1770 E.  ,  2016/11652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vd. verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 09.06.2016 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan sonra,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2142, Karar No: 2021/7581, Tarih: 06.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2142 E.  ,  2021/7581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin Balıkesir Çocuk Mahkemesi'nin 18/02/2010 tarihli, 2009/273 esas sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemiz’in 11/07/2013 gün ve 2012/28653-2013/19457 karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden hükmün onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19/02/2021 gün, KD-2021/2142 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dairemiz tarafından verilen 11/07/2013 gün ve 2012/28653 - 2013/19457 sayılı ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 19/02/2021 günü yapılan itirazın KABULÜNE ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan verilen onama kararı KALDIRILARAK yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun UYAP sisteminde yapılan sorgulamaya göre hüküm tarihinde, Balıkesir Kapalı Cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun duruşmalarda hazır bulunmaktan bağışık tutulmayı isteyip istemediği sorulmadan, yokluğunda yargılamaya devam olunarak mahkumiyetine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11039, Karar No: 2023/1230, Tarih: 07.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/11039 E.  ,  2023/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 13.06.2017 tarihli ve 2016/159 Esas, 2017/114 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü ve son fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 09.07.2019 tarihli ve 2017/3391 Esas, 2019/1036 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuk hakkında az ceza tayin edildiğine, hakkaniyet indiriminin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, ... ilçesinde meydana gelen olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluştuğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

İyi hal indirimi uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Sanık müdafiinin temyiz istemi