muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6422, Karar No: 2025/88, Tarih: 20.01.2025

**1. Hukuk Dairesi         2023/6422 E.  ,  2025/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 06.10.2023

SAYISI : 2021/242 E., 2023/95 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkemenin 06.10.2023 tarihli ek kararının davalı Hazineye tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla Mahkemenin 06.10.2023 tarihli ek kararının;

1.Davalı Hazineye tebliğ edilip edilmediği araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihlerinin saptanması,

2. Ek karar tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek,

a) Temyiz süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Gevaş Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24700, Karar No: 2012/18342, Tarih: 02.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24700 E.  ,  2012/18342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; iddianamedeki anlatıma, dayanağı olan mütalaa ve ekindeki 28.11.2007 tarihli vergi suçu raporuna göre suç tarihlerinin 2003 ve 2004 takvim yılları olduğu görülerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.03.2004 ve 16.03.2005 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5417, Karar No: 2021/66, Tarih: 12.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5417 E.  ,  2021/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının 05/11/2008 - 30/04/2010 tarihleri arasında (ara verilen kış dönemi haricinde) davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17644, Karar No: 2008/2066, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17644 E.  ,  2008/2066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 104 ada 16 parsel sayılı 3122,54 m2 yüzölçümündeki taşınmaz,tarla niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine dava konusu parselin tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce yapılan orman kadastrosu yoktur.

Dairece ayni gün temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2006/25 - 2006/32 - 2006/33 - 2006/31 Esas sayılı dava dosyalarında 104 ada 14, 17 ve 7, 107 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlarında itirazlı olduğu ve mahkemece davanın reddi ile bu parsellerinde tespit gibi gerçek kişiler adına tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır. Dava konusu parselle birlikte 104 ada 14, 17, 7 ve 107 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlarında Orman Yönetimi tarafından aynı nedenle davaya konu edildiği anlaşılmakta olup mahkemece ... yüzölçümlü bu taşınmazların her biri için ayrı keşifler yapıldığı, orman bilirkişiler tarafından taşınmazların durumu memleket haritasında incelenmekle birlikte memleket haritasının kenarındaki lejant işaretlerini taşımadığı ve taşınmazların bir bütün halinde değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Ayrıca Resmi belgelerin uygulanmasına dayalı 19.05.2007 tarihli keşif sonucu Orman Mühendisi Bilirkişiler ... ve ... ... ... ve ... tarafından düzenlenen raporda çekişmeli parsellerin 1959 ve 1981 tarihli memleket haritalarında ... renkli açıklık- ... arazisi olarak görüldüğü ve sonuç olarak taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve rapora eklenen orijinalinden renkli memleket haritasında sayılan parseller nokta şeklinde işaretlenmiştir. Ayni bilirkişiler tarafından düzenlenen 09.11.2007 tarihli ek rapora eklenen kadastro paftası ile çakıştırılmış orijinalinden renkli memleket haritasında ise çekişmeli parselin büyük bir kısmı iğne yapraklı ağaç sembolü bulunan yeşil alanda gösterilmiştir. Rapor ile ek rapor çelişkili olup bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

-2-

2007/17644-2008/2066

-2-

2007/17644-2008/2066

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur. İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

O halde, Mahkemece, çekişmeli parsel ile birlikte aynı nedenle dava konusu edilen aynı adada ve ve yakın komşu ada da ki tüm parseller belirlenmeli, ... yüzölçümlü kadastro parsellerinin aynı nedenle dava konusu edilmesi nedeniyle parsel bazında yapılacak incelemeyle sonuca gidilemeyeceği gözetilerek, aynı adada ve yakın komşu ada da aynı nedenle dava konusu edilen parsellerden birine ilişkin dava dosyası ... dosya olarak belirlenmeli, aynı adada ve yakın komşu ada da ki tüm parsellerin kadastro tesbit tutanakları ve var ise dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları ile kadastro tesbitleri itirazsız kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtları, hükmen kesinleşenlerin yada davalı olanların dava dosyaları, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, dosya keşif hazırlanmalı, ... dosyada önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri ada bazında gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde bulunduğu ada bazında gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazın etrafındaki parsellerin kadastro tesbitinin kesinleşmesi suretiyle yada hükmen belirlenen hukuki durumlarına göre orman içi açıklığı olup olmadığı üzerinde durulmalı, orman içi açıklıkların etrafındaki orman alanları ile bütünlük arz eden ve orman sayılan yerlerden olduğu, 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi gereğince özel mülkiyete konu edilemeyecekleri düşünülmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir

. maddesi gereğince özel mülkiyete konu edilemeyecekleri düşünülmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 11/02/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8194, Karar No: 2011/26966, Tarih: 06.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/8194 E.  ,  2011/26966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Narman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun, mahkemenin 28.01.2011 tarih ve 2009/21 esas, 2010/14 sayılı ek kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Borçlu vekilinin Narman İcra Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Oltu İcra Hukuk Mahkemesine sunduğu 24.11.2010 tarihli temyizle ilgili süre tutum dilekçesinde, ilgili hakimin (T.D.K) şerhi düşü1erek havalesinin bulunduğu ve Narman İcra Mahkemesi'nin temyiz defterine de 29.11.2010 tarihinde kaydının yapıldığı görülmüştür. Yargıtay İçtihatı Birleştirme Genel Kurulu'nun 25.1.1985 tarih 1984/5 E. 1985/1 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere harca tabi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında, HUMK.nun 2494 Sayılı Yasa ile değişik 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü benzetme yolu ile uygulanır. Bu durumda temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp, temyiz edenden istendiği halde, süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Kararı temyiz eden borçlu vekilinin temyiz harcını, temyiz (süre tutum) dilekçesini Oltu İcra Mahkemesine verdiği tarih olan 24.11.2010 tarihinde yatırdığı görülmektedir. Buna rağmen borçluya, muhtıra çıkartılarak temyiz harcını yatırması için tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük süre verilmesi ve tebliğden itibaren de süresinde temyiz harcının yatırılmadığından bahisle borçlunun temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, mahkemenin 28.01.2011 tarih ve 2009/21 esas, 2010/14 sayılı ek kararının oy birliğiyle kaldırılmasına karar verildi. İşin esasının incelenmesine geçildi.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK' nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İİK' nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).

Somut olayda, alacaklının, 3.kişi Halk Bankası ile borçlu arasında yapılan kredi

Somut olayda, alacaklının, 3.kişi Halk Bankası ile borçlu arasında yapılan kredi

sözleşmesi ve banka ödeme dekontlarına dayalı olarak kefil sıfatıyla ödediği miktarın kredi sözleşmesinin asıl borçlusu olan muteriz borçludan rücuen tahsili amacıyla genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Kredi sözleşmesi ve banka ödeme dekontları, İİK.nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Öte yandan, kredi sözleşmesinin kefili olan alacaklının, kredi borcu nedeniyle ödemek zorunda kaldığı miktarın ne kadarı için sözleşmenin asıl borçlusuna rücu edebileceği de yargılamayı gerektirir.

O halde, alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin tümden reddi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/486, Karar No: 2015/40550, Tarih: 11.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/486 E.  ,  2015/40550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-) Yakınan... hazırlık aşamasında verdiği beyanında; olay günü saat:06.00 sıralarında yolda yürümekte iken sanığın kendilerinden para istediğini, paralarının olmadığını söylediklerinde sanığın kemerinden tutarak kendisine çektiğini, cebinden bıçak çıkarıp parayı vermezsen sokarım bıçağı dedikten sonra sanığın elini ayağını öpeyim diyerek kendisini bıraktığını ve ayrıldığını, olayın hemen akabinde ceplerine baktığında cep telefonunun olmadığını anladığını, arkadaşının cep telefonu ile polisi aradığını bildirmiş, yakınan mahkeme aşamasındaki ifadesinde ise 02.00 da yolda yürümekte iken sanığın yanında dört kişi olduğu halde bıçak çekerek elinde ne varsa çıkar, bana ver dediğini, sanığın aşırı alkollü olduğunu, sanığa parası olmadığını söylediğini, biraz ileri gittiğinde cebindeki telefonun olmadığını anladığını, hemen karakola bildirdiğini beyan etmiş, tanık ... hazırlık aşamasında olayın gelişimini yakınanın hazırlık beyanında bildirdiği şekilde anlatmış, tanık mahkeme aşamasında ise; yakınan ile yolda yürürken sanık ve yanında bulunan 2 kişinin aşırı alkollü şekilde yanlarına geldiğini, para istediklerini, paraları olmadığını söylediklerinde parayı vereceksiniz diyerek yakınan ve kendisinin kemerinden tuttuğunu, daha sonra taksiye bindiklerini, az ilerde yakınanın cep telefonunun çalınmış olduğunu anladıklarını, polise haber verdiklerini, sanığın yakalandığında sarhoş olduğunu ve polislerin sabaha kadar ayılmasını beklediğini beyan ettiği, 17.09.2014 tarihli tutanakta saat:06.00 sıralarında haber merkezinden bir şahsın gasp edildiğinin anons edilmesi üzerine olay yerine gidildiği, yakınan ve tanık ile birlikte bir süre bölgede arama yapıldığı, olay yerine tekrar dönüldüğünde sanığın yakalandığı, üzerinde yapılan aramada bıçak ele geçtiği ancak yakınana ait cep telefonunun ele geçmediğinin bildirildiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle yakınan ve tanığın hazırlık beyanı ile mahkeme aşamasındaki beyanları arasındaki açık aykırılık giderilip, 17.09.2014 tarihli tutanak mümzileri tanık olarak dinlenip, yakınana ait cep telefonunun olaydan sonra kim tarafından kullanıldığı tespit edildikten sonra sanık hakkında teşebbüs hükümleri ile TCK'nın 149/1. maddesinin (a) bendinin yanı sıra koşullarının varlığı halinde (c) ve (h) bendi ile de uygulama yapılması yerine eksik inceleme ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi ile TCK'nın 149/1. maddesinin (c) ve (h) bentleri ile uygulama yapılması,

2-) TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmemiş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15982, Karar No: 2022/16179, Tarih: 09.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/15982 E.  ,  2022/16179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 293/2. maddesinde yer alan "Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi gün içinde tebliğ edilir." Aynı Yasanın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Yasanın 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanıkların yüzüne karşı verilen hükme yönelik CMK.nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli karar tebligatının da ihtarat içermediği anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD- 554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren CMK.nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanıkların süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile

birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.