muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22625, Karar No: 2020/10375, Tarih: 05.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/22625 E.  ,  2020/10375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... Mahallesi .../... adresinde bulunan ... Kent Sitesi Yöneticiliği isimli iş yerinde 01/03/2008 tarihinden 31/12/2011 tarihine kadar bekçi, bahçıvan ve kapıcı olarak belirsiz süreli hizmet akdi ile aralıksız çalıştığını ve iş akdinin emeklilik sebebi ile son bulduğunu belirterek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve hafta tatili ücret taleplerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretinin hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre işverence imzalı ücret bordrolarında işçilerin fazla çalışma ücreti talep etmesine engel olacak şekilde sembolik fazla çalışma tahakkukları yapılırsa bu aylar imzalı olsa bile fazla çalışma hesabından dışlanmaz ancak yapılan fazla çalışma ödemeleri tespit edilen fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilir.

Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre işverence imzalı ücret bordrolarında işçilerin fazla çalışma ücreti talep etmesine engel olacak şekilde sembolik fazla çalışma tahakkukları yapılırsa bu aylar imzalı olsa bile fazla çalışma hesabından dışlanmaz ancak yapılan fazla çalışma ödemeleri tespit edilen fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı ... yönetimine ait iş yerinde bekçilik, bahçıvanlık ve kapıcılık gibi işler yaptığını, günlük fazla mesaisinin 5 saat olduğunu iddia etmiş olup davacı tanıklarından ... “... Barbaros'ta bulunan ... sitesinde benim yazlık dairem vardır, okullar kapandığında yaz başında tatile bu siteye giderim, 2-3-4 ay kadar yazı burada geçiririm,... sitede bekçilik yapıyordu, ben 6 senedir bu siteye giderim, ben gitmeye başladığımda davacı bekçilik yapıyordu, 6 senedir davacının bekçilik yaptığını,aynı zamanda kapıcılık yaptığını bahçe ile de ilgilendiğini biliyorum, davacı hem gece hem gündüz bekçiliğini yapıyordu, kapıcılık işlerine de karısı yardım ediyordu,hatta oğlu da yardım ediyordu, davacı tatil yaptığı zaman hanımı çalışıyordu, ben dini ve milli bayramlarda sitede olduğum zamanlarda davacıya da ailece görüyordum “şeklinde, ... “Benim davalı sitede villam vardır. Davacı ise bizim sitede bekçi olarak çalışmaktaydı. Davacı 5-6 yıl kadar bizim sitede çalışmıştır Davacı yılın 12 ayı sitede bekçilik yapıyordu Davacı milli bayramlarda çalışmaya devam ediyordu, dini bayramlarda ise bir günlüğüne uygun koşullar varsa izin kullanıyordu. Diğer günlerde çalışıyordu. Davalı işyerinde haftanın 7 günü çalışıyordu. Davacı devamlı surette günün her saatinde sitede bulunmak ve bekçilik yapmak zorunda idi.” şeklinde, Davalı tanıklarından ... “ Ben 6 yıldan buyana davalı sitede oturmaktayım. Aynı zamanda son bir yıldan beride yönetici yardımcılığı yapmaktayım. Davacı ise bizim sitede kapıcı olarak çalışmıştır. Dini ve milli bayramlarda çalışıyordu. Haftanın 7 günü çalışıyordu davalı ... yazlık bir sitedir bizler yılın 3 ayı bu sitede kalmaktayız onun dışındaki dönemlerde davacı sadece bekçilik yapmaktadır. Daha doğrusu o üç aylık dönemde de yine bekçilik yapmaktadır herhangi bir servis işi yapmamaktadır. “ ... ise “ 5 yıldan beri ben davalı sitede oturmaktayım. Sitemiz 24 villadan oluşan yazlık bir sitedir. Site sakinleri sadece bir kaç ay yazlıkta bulunmaktadır Davacı yılın 12 ayı orada kalıyordu. Yazın 3 aylık dönemde site sakinleri siteye geliyordu onun dışındaki dönemlerde davacı yine sitede yaşamaya devam ediyordu. Davacı dini ve milli bayramlarda çalışıyordu. Davacı haftanın 7 günü çalışıyordu. Bahçe temizlik işleri ile uğraşıyordu sabah ve akşam belli bir mesai saati yoktu. “ şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Yargılama esnasında mahkemece davalı sitede ziraat mühendisine keşif yaptırılmış ve bu keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda yapılan tespit ve incelemeler sonucunda sitede bulunan meyve ağaçlarının ve süs bitkilerinin sadece yazın yaklaşık 4 aylık bir bakımının söz konusu olduğu, villaların ortasında bulunan yaklaşık 1800m2 lik rekreasyon alanında herhangi bir bakımın yapılmadığı, yürüme yollarının ve doğal çimin bulunduğu belirlenmiş ve burada da herhangi bir işgücünün harcanmadığı, site içerisinde sadece villalarının önünde ve arkasında ufak bir alanda güller ve yazlık çiçeklerin yetiştirildiği alan olduğu belirlenmiş, buradaki faaliyetin sadece yazın yürütüldüğü ancak meyve ağaçlarının kış budaması ve ilaçlaması için ilkbaharda 3 günlük bir işgücü harcandığı, taşınmazda bulunan zirai faaliyetler için yazın 4 aylık (15 Mayıs - 15 Eylül arası) bir dönemde günlük 4 saat işgücü harcandığı, kış döneminde sadece meyve ağaçlarının ilaçlaması ve budaması için 3 günlük bir işgücü harcandığı hususları bildirilmiştir.

Hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda ise keşif sonucuna göre davacının günlük 7,5 saatin altında çalışma yaptığının anlaşıldığı gerekçesiyle fazla mesaisinin bulunmadığı kanaatinin oluştuğu ancak davacı iddiası doğrultusunda günlük 5 saat üzerinden fazla mesai hesaplanmış ve mahkemece dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre davacının çalıştığı dönemde hem kapıcı hem de bekçi olarak çalıştığının anlaşıldığı, davalı tanığı ... ve ...'in beyanlarına göre davacının günün her saati sitede bulunup bekçilik, kapıcılık ve bahçe bakım işleriyle uğraştığının anlaşıldığı gerekçesiyle davacının günlük 5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının çalıştığı sitede ailesi ile birlikte yaşadığı, aile yaşamı ve iş yaşamının iç içe geçtiği bu nedenle serbest zaman kullanma imkanı bulunduğu, ara dinlenme süresinin fazla olduğu hususları ile mahkemece keşif sonucu aldırılan bilirkişi raporu göz önünde bulundurulduğunda davacının kapıcılık, bahçıvanlık ve sitenin diğer işleri ile ilgilenmesinin fazla mesaiyi gerektirmediği anlaşılmış ancak davacının 12 ay boyunca davalı sitede bekçilik görevinde bulunduğundan, davacının yaptığı bu işin niteliği, çalışma şekli dikkate alınarak davacının 24 saat çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılması gerekmektedir. Dairemizce de benimsenen şekilde 24 saatlik çalışmada davacının en fazla 14 saat çalışabileceği ve bu 14 saatinde 3 saatinin fazla mesai olarak değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmış olup bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8871, Karar No: 2018/4830, Tarih: 27.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8871 E.  ,  2018/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ... ve ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanıklar ... ve ... ile savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yüklenen suçun alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi nedeniyle, Cumhuriyet Savcısı’nın esasa ilişkin görüşünü bildirdiği ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda, sanık ... ve savunmanının hazır bulundurulmaması suretiyle aynı yasanın 188/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve savunmanları ile sanık ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönlerden incelenmeyen hükmün, açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28974, Karar No: 2012/16000, Tarih: 04.07.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/28974 E.  ,  2012/16000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen hükümlünün kaçması eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCY'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/l. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY'nın 322.maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, "5237 sayılı TCY'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, biçiminde DÜZELTİLMEK başkaca yönleri Yasa'ya uygun bulunan hüküm bu bağlamda ONANMAK suretiyle dayanın esasına 04/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3650, Karar No: 2014/7306, Tarih: 17.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3650 E.  ,  2014/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/185-2013/235

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı yüklenici kooperatif ile davacılar murisi A. Ö. 08.09.2004 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, sözleşme gereği davacının arsa payına karşılık davalı kooperatifçe bir adet iş yeri ile üç adet dairenin verileceğinin kararlaştırıldığını, dairenin teslim tarihinin sözleşmede, sözleşme tarihinden 6 ay içinde yapı ruhsatı alınması ve takip eden 48 ay sonrası olarak belirlendiğini, süresinde teslim edilmediği takdirde, arsa sahibine isabet edecek daireler için günün ekonomik koşullarına göre kira bedelini davalının ödemesinin kararlaştırıldığını, 18.03.2009 tarihinden itibaren 36 aylık kira bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkın saklı kalması kaydıyla 21.600,00 TL' nin her bir aya ilişkin muacceliyet tarihlerinden işleyecek ticari temerrüt faziyle birlikte, tazminatın dava tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslahla netice-i talebini 5.660,00 TL daha arttırmıştır.

Davalı vekili, sözleşmeye konu inşaatın bitme aşamasına geldiğini, alacak muaccel hale gelmeden faiz isteminde bulunulamayacağını, kira alacaklarına ticari faiz uygulanamayacağını, faize hükmedilecek ise bunun yasal faiz olması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; ıslah dilekçesi ile davacıların miras hisselerinin de gözetilmesi suretiyle, davanın toplam 27.260,00 TL miktar üzerinden kabulüne, davalının davadan önce temerrüde düşürülmemesi nedeniyle kabul edilen alacağa dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi uygulanmasına, karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6131, Karar No: 2010/8343, Tarih: 10.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6131 E.  ,  2010/8343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın kamu yararı kararının alındığı 22.4.2008 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığının, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığının ve etrafının meskun olup olmadığının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/108, Karar No: 2024/12049, Tarih: 22.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/108 E.  ,  2024/12049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanıkların farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinin, mükellefiyet kaydının 30.04.2012 tarihinde re'sen terkin edilmesi, en son verilen KDV ve muhtasar beyannamelerinin Nisan/2012 dönemine ait olması ve dosya içeriğine göre, Nisan/2012 döneminden sonra fatura düzenlendiğine dair delil bulunmaması nedeniyle en aleyhe kabulle 30.04.2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 22/8. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/979, Karar No: 2006/3609, Tarih: 06.04.2006

**21. Hukuk Dairesi         2005/979 E.  ,  2006/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Manisa  İş Mahkemesi

Tarih                : 14.11.2005
Yargıtay — Esas No: 2021/253, Karar No: 2022/518, Tarih: 12.04.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/253 E.  ,  2022/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 8. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 8. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın esastan reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı dava dilekçesinde; kendisinin kısıtlanmasını gerektirir bir sebep bulunmadığını, eski raporlarına ve Mustafa Kemal Üniversitesi Hastanesinden verilen raporlara göre de kısıtlanmasını gerektirir bir durum bulunmadığını, buna rağmen Aile Bakanlığının eski avukatı olan mahkeme hâkimi ...'ın Aile Bakanlığında çalışan eski arkadaşlarının telkiniyle kendisine duyduğu husumet nedeniyle Antakya Devlet Hastanesindeki doktorlara etkide bulunarak “sanrısal bozukluk” tanısıyla vasi atanması gerektiği şeklinde kurul raporu aldırttığını, bu rapora dayanarak hakkında kısıtlama kararı verdiğini, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadığı gerekçesiyle hükmün bozulduğunu, adli tıptan alınan rapor doğrultusunda vasi tayini talebine ilişkin davanın reddine karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, böylece hâkim ...'ın haksız, hukuka aykırı ve kasıtlı olarak yaptığı eylem ve işlemler nedeniyle dava açamadığını, hakkını arayamadığını, özgürlüğünün kısıtlandığını, hastane ve Adli Tıp Kurumunda müşahede altında kaldığını, yakınlarının da vasi tayin edilmeyerek mağduriyet yaşadıklarını ileri sürerek hâkimin hukukî sorumluluğu kapsamında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46/1. maddesinin a, b, c, d ve e bentleri gereğince yararına 100.000TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili; davacı iddialarının hiç birinin HMK'nın 46/1 maddesindeki şartlara uymadığını, yapılan işlemlerin hâkimin görevi kapsamında olduğunu ileri sürerek davanın reddi ile davacının disiplin para cezasına çarptırılmasını savunmuştur.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2019/5 E., 2020/2 K. sayılı karar ile;

“…Dava, Hâkimin hukuki sorumluluğuna dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, ihbar edilen hakimin HMK'nin 46/1 (a), (b), (c), (d) ve (e) fıkralarındaki eylemleri gerçekleştirdiği iddiasıyla Devlet aleyhine tazminat isteminde bulunmuştur.