muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12195, Karar No: 2019/2368, Tarih: 02.04.2019

Dava; ... tespitine itiraza ilişkindir. Mahkemece, müdahil davacı ...'nin dayandığı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmaza uymadığı, davacı ...'nın dayandığı kayıtların ise kısmen uyduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yetersizdir. Davacı ... 30.01.1975 tarih ve 24 numaralı ... adına kayıtlı olup haricen satın aldığını iddia ettiği tapu kaydına ve ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1963/310 Esas, 1965/258 Karar sayılı ilamına dayanarak dava açmış, müdahil davacı ... mirasçıları ise 04.05.1937 tarih 2 ve 3 numaralı tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmıştır. Mahkemece her ne kadar ...'nın dayandığı tapu kaydının kısmen uyduğundan bahsedilmiş ise de, icra edilen keşiflerde yapılan tapu kaydı uygulamaları dikkate alındığında böyle yetersiz uygulamalarla sonuca varılması isabetsiz olduğu gibi zilyetlik hususunda yapılan araştırmalar da yetersizdir. Davacı ... aynı zamanda ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1963/310 Esas, 1965/258 Karar sayılı dosyasına dayanmış olup, bu dosyada dava dışı ..., davacı ...'nın annesi ...'yı ve müdahil davacıların murisi ...'yi hasım göstererek Mayıs 1963 tarih 75 numaralı tapu kaydına dayanarak davalıların müdahalesinin men'i istemiyle dava açmış, bu davada davacının dayandığı tapu kaydının nizalı yere aidiyetinin tespit edilemediği, davalı ...'ya ait Mart 1298 tarih 5 nolu tapu kaydının mevki ve 4 sınır itibariyle nizalı yere uyduğu kabul edilmiş olup, anılan karar 1. Hukuk Dairesi'nin 21.04.1966 tarih, 1966/2989-2792 Esas-Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Anılan dosyanın içinde bulunan krokide, ihtilaflı alan ile ...'ın, komşu kayıtlarda sınır olarak okunan......'un, davacının annesi ...'nin ve müdahil davacılar murisi ...'nin yerleri gösterilmekte olup, tapu kayıt tedavüllerinin incelenmesi neticesinde davacı ...'nın dayandığı ve haricen satın aldığını ileri sürdüğü 30.01.1975 tarih 24 nolu tapu kaydının geldisinin yine davacı ...'nın lehine delil olarak dayandığı ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1963/310 Esas, 1965/258 Karar sayılı dosyasında ...'ın dayandığı Mayıs 1963 tarih 75 nolu tapu kaydı olduğu anlaşılmaktadır. Ancak yukarıda açıklandığı üzere ...'ın dayandığı bu kaydın ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1963/310 Esas, 1965/258 Karar sayılı dosyasında ihtilaflı olan yeri kapsamadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Hal böyle olunca sağlıklı sonuca varılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları ve teknik fen bilirkişi hazır olduğu halde yeniden keşif icra edilmeli, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile tarafların dayandığı tapu kaydındaki sınırlar okunarak kapsamı usulen belirlenmeye çalışılmalı, dayanılan kayıtların sahibi lehine delil olabileceği gibi aleyhine de delil olabileceği göz önüne alınarak kayıt kapsamları tayin edilirken ..

... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1963/310 Esas, 1965/258 Karar sayılı dosyasında yapılan uygulama ve krokiden, bu krokide işaretli sınırlardan ve yapılan kapsam tayininden yararlanılmalı, dayanılan kaydın ait olduğu gösterilen yer itibariyle ... aleyhine olan bu hükmün aynı kaydın gittilerinden birine dayanan davacı ... yönünden bağlayıcı olup olmayacağı veya ne derece olacağı, yine iki dosyanın da tarafı olan ...'yi etkileyip etkilemeyeceği tartışılmalı, mahalli bilirkişi ve tanıklardan ayrıca çekişmeli taşınmaz bölümünün öncesi, kime ait olduğu, kimden kime intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne şekilde kullanıldığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri ile tapu uygulaması komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, teknik bilirkişiye kayıt uygulamasını gösterir keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra dayanılan tapu kaydı ve toplanan diğer tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Belirtilen ilkelere aykırı şekilde yetersiz araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 2.037,00 TL vekalet ücretinin aleyhine temyiz olunanlardan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren tarafa verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4994, Karar No: 2017/6565, Tarih: 17.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/4994 E.  ,  2017/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, önceki dava sonunda kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı kabul edilerek tapu kaydını iptal edilen taşınmazın yeniden kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi nedeniyle tapu iptali ve tescil olmazsa bedel isteğine ilişkin olup, Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin geri çevirme kararı sonrası dosya Daireye gönderilmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 20.01.2017 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 27.01.2017 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca bu davanın temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 17.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14599, Karar No: 2015/12451, Tarih: 22.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/14599 E.  ,  2015/12451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanakları olan 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddelerinde “...kendi adına ve hesabına çalışanlar olarak nitelendirilen bağımsız çalışanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına yazılı olan gerçek kişiler...”, “meslek kuruluşuna yazılarak çalışmaya başladıkları tarihten itibaren” zorunlu ...sigortalısı sayılmışken, anılan maddelerde 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile meslek kuruluş kaydı zorunluluğu kaldırılarak, “kendi adına ve hesabına” çalışma koşulu ve belirtilen nitelikte çalışmaya başlama tarihi sigortalılık niteliğini kazanmak için yeterli kabul edilmiştir.

20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemede, kendi adına ve hesabına çalışma koşuluna ek olarak “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar” için mükellefiyetin başlangıç tarihinden, “kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmakla beraber gelir vergisinden muaf olanlardan kanunla kurulu meslek kuruluşlarına usulüne uygun olarak kayıtlı olanlar” kayıtlı oldukları tarihten itibaren sigortalı sayılmaktadır.

22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikte ise, bu kez; “gerçek ve götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar,...Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlardan” gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da ... Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

20.04.1982 ve 22.03.1985 tarihlerinde 2654 ve 3165 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklikler; önceki mevzuatın öngördüğü koşullara sahip olan sigortalıların, sigortalılık

niteliklerine son vermemekte, değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra ...sigortalılık niteliğini kazananlar yönünden yeni düzenlemeler içermektedir. Tersinin kabulü, kazanılmış hakları ortadan kaldırmak olur ki, bu durumun kabulüne yasaca ve hukukça olanak olmadığı açıktır.

20.04.1982 ve 22.03.1985 tarihlerinde 2654 ve 3165 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklikler; önceki mevzuatın öngördüğü koşullara sahip olan sigortalıların, sigortalılık

niteliklerine son vermemekte, değişikliklerin yürürlüğe girdiği tarihten sonra ...sigortalılık niteliğini kazananlar yönünden yeni düzenlemeler içermektedir. Tersinin kabulü, kazanılmış hakları ortadan kaldırmak olur ki, bu durumun kabulüne yasaca ve hukukça olanak olmadığı açıktır.

Dava konusu somut olayda; davacının, 28.12.2001 varide tarihli sigortalılık giriş bildirgesine istinaden Kurumca 04.10.2000 tarihi itibari ile 1479 sayılı Yasa kapsamında tescilinin yapıldığı, 22.03.2000-28.12.2001 tarihleri arası ve 09.01.2004-devamla vergi kaydının, 03.12.1985- devamla oda kaydının, 13.12.1985-devamla sicil kaydının olduğu, Kurum tarafından 04.10.2000-28.12.2001 tarihleri arası ve 09.01.2004-devamla sigortalı kabul edildiği, eldeki dava ile 03.12.1985-04.05.2011 arası 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığının tespitini istediği, Mahkemece; davacının vergiden muaf olmadığı gerekçesi ile sadece vergi kaydının olduğu 22.03.2000-04.10.2000 tarihleri arasındaki dönemde sigortalılığın tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacının Bağ-Kur giriş bildirgesinin, Kuruma 28.12.2001 tarihinde intikal etmesi nedeni ile 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın Geçici 18. maddesinin uygulanamayacağına ve sigortalılığın 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe 3165 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddelerine göre belirlenmesi gerektiğine yönelik Mahkeme kabulü yerinde ise de; Mahkemece, 3165 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddelerine göre, oda veya sicil kaydı olan kişilerin sigortalı kabul edilmesi için, ayrıca vergiden muaf olma şartının aranmadığı gözetilerek, oda ve sicil kaydına göre de davacının sigortalı olması gereken süre belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9584, Karar No: 2021/11129, Tarih: 10.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/9584 E.  ,  2021/11129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmesi üzerine, davanın değeri itibariyle duruşma isteminin reddine karar verilmekle; dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, uyulan bozma ilamında özetle; ''6831 sayılı Orman Kanununun 11. maddesinde yer alan ilân süresi geçtikten sonra dava açılmayan kararlara ilişkin düzenlenen tutanak ve haritaların kesinleşeceği, temyize konu davanın, orman kadastrosunun 22.02.2011 tarihinde 6 aylık süre ile ilâna çıkarılmış olup davanın bu sürenin bitmesinden sonra 05.09.2011 tarihinde açıldığı, buna göre davaya bakma görevinin genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu açıklanarak, görev konusun kamu düzeniyle ilgili olup,yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulması'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, kesinleşen orman sınırları içinde kalan taşınmazın nitelik kaybı nedeniyle 2/B madde uygulaması sonucu orman rejimi dışına çıkartma ya da çıkartmama konusunun orman kadastro komisyonlarına verilmiş bir yetki olduğu, hangi nedenle olursa olsun orman rejimi dışına çıkartma konusunda Orman Yönetimini zorlayıcı nitelikte bir dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman tahdidi içinde kalan taşınmazda 2/B madde uygulaması yapılması isteğine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanuna göre yapılıp 22.02.2011 tarihinde 6 aylık askı ilânına çıkarılan orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4410, Karar No: 2024/13841, Tarih: 25.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4410 E.  ,  2024/13841 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 09.01.2023

SAYISI : 2009/755 E., 2013/246 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

EK KARAR : Memnu hakların iadesi talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasının "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, hükümlü hakkında temyize konu edilen "memnu hakların iadesi talebinin reddine" dair 09.01.2023 tarihli ek kararın daha önce Yargıtay incelemesinden geçmediğinin anlaşılması karşısında, incelemeye konu kararın kanun yolu bakımından istinafa tabi olduğu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin istinaf merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12280, Karar No: 2015/20089, Tarih: 10.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12280 E.  ,  2015/20089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın dava şartı yokluğundan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı arasında düzenlenen abonelik sözleşmesi gereğince davacıdan kayıp-kaçak, sayaç okuma bedeli adı altında ücretlerinin tahsil edildiğini belirterek, abone sözleşmesinde yer alan ilgili sözleşme maddelerinin haksız şart olduğunun tespiti ile iptaline, bundan sonra bu isimler altında kesinti yapılmamasına ve haksız tahsil edilen bedellere mahsuben fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; dosya üzerinde yapılan inceleme ile birlikte, dava konusu alacak miktarının 2200 TL'den az olması nedeniyle Tüketici İl Hakem Heyetine başvurulmadan doğrudan Tüketici Mahkemesine dava açılamayacağından bahisle, dava şartı bulunmadığından dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen elektrik abone sözleşmesi gereğince davacının meskeni ile ilgili abone kaydına gelen faturalarda perakende satış hizmet bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim bedeli gibi unsurların yer aldığı anlaşılmaktadır.

12.01.2015 dava tarihi itibariyle 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 68/1.maddesinde; "Değeri 2.000 TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketim hakem heyetlerine, 3.000 TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise 2.000 TL ile 3.000 TL arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamaz.", aynı maddenin 4.bendinde "Bu madde de belirtilen parasal sınırları her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, o yıl için 04.01.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298.maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır" hükmü getirilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; abone sözleşmesinde yer alan kayıp-kaçak, sayaç okuma bedeli gibi dayanak yapılan ve faturaya yansıtılan madde ve sair düzenlemelerin haksız şart olduğunun tespiti ile iptalini ve ayrıca ileriye dönük olarak bundan sonra bu isimler altında kesinti yapılmamasını istemiş, ödenen bedellerden ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; abone sözleşmesinde yer alan kayıp-kaçak, sayaç okuma bedeli gibi dayanak yapılan ve faturaya yansıtılan madde ve sair düzenlemelerin haksız şart olduğunun tespiti ile iptalini ve ayrıca ileriye dönük olarak bundan sonra bu isimler altında kesinti yapılmamasını istemiş, ödenen bedellerden ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacının bu talepleri bütün olarak değerlendirildiğinde; taraflar arasında kurulan sözleşme(abonelik) ilişkisi sırasında davalı tarafından kayıp-kaçak ve diğer bedellerin davacı tarafından ödeme yükümlülüğü altında olup olmadığı konusunda yaratılmış bir muaraza(çekişme) olduğu, davada da muarazanın(çekişmenin) giderilmesinin talep edildiği açıktır.

Hukuk Genel Kurulunun 29.09.2004 tarih, 2004/13-417 E.-2004/442 K.sayılı ilamında da açıklandığı üzere; muarazanın men'i(çekişmenin önlenmesi) davaları, usul hukuku anlamında tespit değil, eda davası niteliğindedir. Bu tür davalarda hem muarazanın(çekişmenin) varlığının tespiti ve hem de onun önlenmesi(men'i) talep edilir.

Bu durumda, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi feshedilmediğine ve davacının sözleşme ilişkisine yönelik davalının muaraza yarattığı ileri sürülerek, muarazanın önlenmesi, sözleşmede yer alan haksız şartların tespiti ile iptali ile ileriye yönelik talep de bulunduğuna ve davanın müddeabihinin 3.300 TL'den az olmadığı anlaşıldığına göre, davanın Tüketici Hakem Heyetine başvurulmadan doğrudan Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir, dava şartı oluşmuştur.

Mahkemece; davacının talebi hakkında davanın esası hakkında inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7450, Karar No: 2017/2705, Tarih: 03.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7450 E.  ,  2017/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasından (4). paragrafın çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 25 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 25 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.