muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2158, Karar No: 2024/607, Tarih: 24.01.2024

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalının dava konusu yeri belediyeden kiraladığını, davanın iyiniyet karinelerine aykırı olduğunu, dava konusu taşınmaza ilişkin değer belirlenmesinin ve belirlenen değer üzerinden yargılama giderlerine hükmedilmesinin doğru olmadığını, davanın açılmasına davalının sebebiyet vermediğini, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerektiğini, hatalı rapora dayalı olarak karar verildiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 7 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. 3621 sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7 nci maddesi hükmü ile dolgu suretiyle elde edilen alanların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıklanmıştır.

3. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 14.593,42 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5531, Karar No: 2021/3523, Tarih: 24.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5531 E.  ,  2021/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2673, Karar No: 2018/8546, Tarih: 03.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/2673 E.  ,  2018/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Hükmüne uyulan 15 HD'nin ... E- 2008/ 2008/5141 K sayılı bozma ilamında özetle; uyuşmazlık konusuna uygun uzmanlıkları olan kişilerden bir bilirkişi heyeti oluşturmak suretiyle yerinde keşif de yapılarak, alınacak raporla davalı ile dava dışı borçlu şirket arasında düzenlenmiş olan sözleşme hükümleri doğrultusunda tahakkuk eden kira bedeli belirlenmeli, bundan sonra özellikle sözleşmede, anılan tarafların ortak iradesinin tesisleri kullanıma elverişli hale getirme olduğu hususu gözardı edilmeksizin aynı amaca yönelik olarak yapılan bakım-onarım giderleri ile davalı şirket tarafından borçlu adına yapılan ödemeler tesbit edilmeli, ayrıca 25.04.2005 günlü önceleme raporunda bahsi geçen rehinli borç ödemelerinin de dayanağı belgeler getirtilerek incelenmeli, bu ödemelerin davalı şirket tarafından mı, yoksa başka kişilerce mi yapıldığı, başka kişilerce yapıldı ise kira alacağına mahsuben mi yapıldığı belirlenmeli, keza davalı ile borçlu şirketin tüm ticari sicil kayıtları ve ortaklık durumunu gösterir kayıtlar getirtilerek aralarında organik bir ilişki bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve sonuçta tüm bu vakıalar doğrultusunda davalının davacıya ödemesi gereken bir bedel bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyarak bilirkişi heyetinden aldırılan 01.04.2013 tarihli ve 12.06.2013 tarihli ek rapora göre; davalı ile dava dışı Söğüt Seramik AŞ arasında organik

bağ bulunduğunun anlaşıldığı, davalının defterlerinde yapılan inceleme neticesinde Kasım 2000-Aralık 2001 dönemine ilişkin üretim maliyetinin 22.814.989.143.805,00 TL olduğu, kira sözleşmesine istinaden %20 kira bedelinin toplam 4.562.997.828.761,00 TL olduğu, mükellef kurum tarafından yapılan denetim sırasında davalının bakım onarım giderinin toplam 2.395.485.713.648,00 TL olduğunun tespit edildiği, TEDAŞ a icra kanalı ile 296.259,00 TL ödendiği, diğer kurumlara (BOTAŞ; SSK, Vergi dairesi..) başkaca bir ödemenin bulunmadığı, söz konusu ödemeler düştükten sonra davacıya 1.871.262,12 TL'nin gecikme zaamı ile ödenmesi gerektiği belirtilmesine göre, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hüküm fıkrasında davalı Söğütsen Seramik San. İnş. Mad. İth. İhracaat AŞ isminin Söğüt Seramik A.Ş. olarak yanlış yazılmış olduğu tespit edilmiş olsa da bu durum mahalinde düzeltilebilecek maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece hüküm fıkrasında davalı Söğütsen Seramik San. İnş. Mad. İth. İhracaat AŞ isminin Söğüt Seramik A.Ş. olarak yanlış yazılmış olduğu tespit edilmiş olsa da bu durum mahalinde düzeltilebilecek maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Dava davacı tarafından dava dışı vergi mükellefi Söğüt Seramik A.Ş.'nin vergi borçlarını ödememek maksadı ile adına kayıtlı gayrımenkullerini davalıya muvazaalı devretmesi sebebi ile davalı nezdinde oluşan alacağın tarafına ödenmesi talebine ilişkindir.

Somut olaya bakıldığında; davalı ile dava dışı Söğüt Seramik AŞ arasında Beyoğlu 7. Noterliği’nin 20.07.2000 tarih, 32977 yevmiye nosu ile kira sözleşmesi düzenlendiği, kira sözleşmesine göre dava dışı Söğüt Sraimik A.Ş.'e ait fabrika ve gayrımenkullerin 5 yıllığına davalıya kiraya verildiği, davalı tarafından üretimin %20'sinin kira bedeli olarak ödeneceği, kiralanan yerlerin esaslı bakım ve onarım masraflarının ve Söğüt Seramik A.Ş.'e ait BOTAŞ, TEDAŞ'a olan borçların da ödenip kira bedelinden kesileceği,hüküm altına alınmıştır.

Davacı tarafından dava dışı vergi mükellefi Seramik ...nin hak ve alacaklarının haczini teminen davalıya 1. haciz ihbarnamesi gönderilmiş, 28.11.2001 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Davacı davalı ile dava dışı vergi mükellefi Söğüt Seramik AŞ arasında organik bağ bulunduğu, söz konusu kira sözleşmesinin de vergi borcunun ödenmemesi gayesi ile taraflar arasında imza edildiği gerekçesi ile iş bu dava açılmıştır.

Bozma öncesinde dosyadan aldırılan bilirkişi heyet raporlarında 28.11.2001 de tahakkuk eden kira bedelinin 4.327.347.004.501,00 TL olduğu, kira sözleşmesinin 5. maddesine göre kiralayana ait olduğu kabul edilen esaslı

Tamir giderlerinin inşaat işleri faturalarına göre 40.604.100.387,00 TL olduğu, ancak vergi denetmeni raporunda davalı şirketin yaptığı bakım onarım giderinin 2.395.485.743.648,00 TL olarak belirlendiği, TEDAŞ'a ödenen 241.700.000.000,00 TL'nin düşülmesinden sonra 4.045.042.906.114,00 TL kaldığı, vergi denetmen raporundaki kabule göre tespit edilen esaslı tamir bakım gideri toplamının 2.395.485.743.648,00 TL ile TEDAŞ'a icra kanalı ile ödenen 241.700.000.000,00 TL'nin düşülmesinden sonra kalan 1.690.161.260.853,00 TL olduğu, kalan 1.381.263.201.000,00 TL'nin davacıya ödenmesi gerektiği yönünde rapor düzelendiği,

Davalının itirazı üzerine aldırılan ek rapora göre davalı tarafından kiralayan adına yapılan ödemelerin 4.133.254.431.032,00 TL olduğu, toplam ödenmesi gereken kira bedelinin ise 3.123.729.426.752,00 TL olduğu kiracının kiralayandan alacaklı olduğu belirlenmiş, bozma öncesinde de mahkeme bu bilirkişi ek raporuna göre davanın reddine karar vermiştir.

Bozma sonrasında alınan bilirkişi raporlarında ise; söz konusu ödemeler düştükten sonra davacıya 1.871.262,12 TL'nin ödenmesi gerektiği belirtilerek hüküm kurulmuştur.

Bozma sonrasında alınan bilirkişi raporlarında ise; söz konusu ödemeler düştükten sonra davacıya 1.871.262,12 TL'nin ödenmesi gerektiği belirtilerek hüküm kurulmuştur.

Bozma öncesinde dosyadan aldırılan ve bozma sonrasında aldırılan bilirkişi raporlarına göre dava dışı vergi mükellefine ödenmesi gereken kira bedelinde ve esaslı tamir masrafları arasında farklılık olduğunun anlaşılmasına göre kira sözleşmesine istinaden davalı tarafından yapılan bakım onarım masraflarının faturalarının incelenerek, hangi masrafların rapora yansıtıldığının kalem kalem belirtilerek denetime açık rapor alınarak ve davalı ile dava dışı vergi mükellefi arasında da organi bağ olduğunun anlaşılmasına göre bu hususunda değerlendirmede gözönüne alınarak tartışılıp hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak alınan bilirkişi kök ve ek rapora göre hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1271, Karar No: 2018/3129, Tarih: 28.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1271 E.  ,  2018/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 03.06.2009 tarihinde ... trafo merkezinde kabloların ark yapması sonucu kuru otları tutuşturması ile yangın meydana geldiğini, 2.60 hektar büyüklüğünde bir orman alanının yandığını, meydana gelen orman yangını nedeni ile komisyon tarafından tespit edilen 20.310,60-TL zararın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; davanın süresinde açılmadığını, husumetin yanlış yöneltildiğini, görevliler hakkında takipsizlik kararı verildiğini, elektrik tellerinin bakım ve onarımının diğer davalı şirketçe yerine getirildiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini şartname ve sözleşme gereği bakımı yapılan hatlarda çıkan arızalardan sorumlu olduklarını, davanın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 20.310,60 TL tazminatın olay tarihi olan 03/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, yangın nedeni ile uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Somut olayda; olay tarihinde enerji nakil hatlarına ait iletkenlerin kopmasında şiddetli rüzgarın da etkili olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu'nun 43/1.maddesinde ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 51/1 maddesinde, hâkimin tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle

kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirleyeceği açıklanmış olup, bu yasal düzenleme gereğince, hükmedilecek tazminatın miktarının tayininde, yangının meydana gelmesinde şiddetli rüzgarın da etkili olduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

Hal böyle olunca mahkemece; enerji nakil hatlarına ait iletkenlerin koparak yangın meydana gelmesinde şiddetli rüzgarın da etkili olduğu gözetilerek; belirlenecek tazminat miktarından adalete uygun bir hakkaniyet indirimi de yapılması gerekirken, bu hususta bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; enerji nakil hatlarına ait iletkenlerin koparak yangın meydana gelmesinde şiddetli rüzgarın da etkili olduğu gözetilerek; belirlenecek tazminat miktarından adalete uygun bir hakkaniyet indirimi de yapılması gerekirken, bu hususta bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20542, Karar No: 2017/37118, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20542 E.  ,  2017/37118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8937, Karar No: 2018/11926, Tarih: 21.11.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/8937 E.  ,  2018/11926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yapan 18.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7.maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

Borçluların sair şikayetleri yanında mükerrer takibin iptalini talep ettikleri, mahkemece istemin reddedildiği, kararın borçlular tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 11.10.2017 tarih ve 2017/1626 E.- 2017/2035 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın borçlular tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

İİK 45. maddesinde rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusunun iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklı yalnız rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabileceği, poliçe ve emre muharrer senetlerle çekler hakkındaki 167. madde hükmü mahfuz olduğu, aynı kanunun 167. maddesinde ise alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senede müstenit olan alacaklının, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte bulunabileceği düzenlenmiştir.

Somut olayın incelenmesinde; ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2016/9467 Esas sayılı takip dosyasında; alacaklı tarafından borçlular hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibinde bulunulduğu, mükerrer olduğu iddia edilen ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2016/4560 Esas sayılı takip dosyasında alacaklı tarafından aynı asıl alacak miktarı için bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibi başlatıldığı ve şikayetçi borçluların borçlu sıfatı ile takibin tarafı olduğu, takip talebinde ve ödeme emrinde; “tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla” kaydına yer verildiği görülmüş olup takip talebinde yazılı ibareler ile her iki takip dosyasına konu borcun aynı borç olduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar yukarıda anılan kanun hükümleri uyarınca borç ipotek ile temin edilmiş olsa bile elinde kambiyo senedi bulunan alacaklı, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapabilirse de somut olayda öncelikle ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe geçildiğinden alacaklı tercih hakkını bu takip türünden yana kullanmış olup aynı borca dair olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapamaz. Bu durumda İİK'nun 45/1 hükmü uyarınca rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip sonucunda rehin tutarı borcu ödemeye yetmez ise alacaklı kalan alacağını iflas veya haciz yolu ile takip edebilir. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup süresiz şikayete tabidir.

Bu durumda; şikayete konu ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2016/4560 Esas sayılı takip dosyasına konu borçla ilgili olarak ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2016/9467 Esasında kayıtlı ve derdest ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibin bulunduğu anlaşılmakla mahkemece mükerrer takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 11.10.2017 tarih ve 2017/1626 E.- 2017/2035 K. sayılı İstinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve ... İcra Hukuk Mahkemesinin 23.02.2017 tarih ve 2016/522E-2017/108K sayılı kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 21.11.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6498, Karar No: 2024/3580, Tarih: 15.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6498 E.  ,  2024/3580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1438 E., 2023/1321 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/373 E., 2021/340 K.

Taraflar arasında görülen terkin istekli davada İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararı sonrası davanın kabulüne ilişkin verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf isteğinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2. maddesi gereğince kabulü ile karar kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Dairenin 15.05.2023 tarih 2022/5591 Esas, 2023/2576 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili; Yalova ili, Çınarcık ilçesi, ..., ... mevkiinde kain 112 ada 58 parsel sayılı taşınmazın 237,01 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptaline ve terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; çekişmeli taşınmazın davalı tarafından üzerinde hiçbir şerh ve takyidat olmaksızın 1970’li yıllarda tapu kayıtlarına güvenilerek satın alındığını, kıyı kenar çizgisinin ise 1990’lı yıllarda idarece belirlendiğini, ancak davalıya tebliğ edilmediğini, dosyada bulunan paftaya göre kıyı kenar çizgisi bilimsel verilerle uyuşmadığı gibi belirlenen kıyı kenar çizgisinin doğru olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19/09/2017 tarih, 2014/540 Esas, 2017/311 Karar sayılı kararı ile; 03.07.2017 havale tarihli fen bilirkişi raporundaki krokide A harfi ile gösterilen 29,12 m2 yüz ölçümündeki bölümü ait tapu kaydının iptali ile anılan A harfli bölümün kıyıya terkinine, davacı Hazine'nin fazlaya dair isteminin reddine karar verilmiş; kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2019 tarih 2019/627 Esas, 2019/730 Karar sayılı kararı ile, eksik inceleme ile karar verildiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmış, İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; dava konusu 112 ada 58 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 237,01 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç