muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/265, Karar No: 2023/2176, Tarih: 13.04.2023

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 01.03.2022 tarih ve 2021/4844 Esas, 2022/1553 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA,

2. Yukarıda belirtilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA,

Peşin yatırılan harcın yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, müvekkilinin maliki bulunduğu ve davanın konusunu oluşturan 70 ada 12 ve 13 No.lu taşınmazların umumi yola bakan demir kapısını kilitli tutarak el attıkları, elatmanın önlenmesi için keşide edilen 08.10.2013 tarih ve 5109 yevmiye numaralı ihtarnamenin sonuçsuz kaldığı, ayrıca, davalıların maliki oldukları ....No.lu taşınmazın kuzeyinde bulunan 2 ve 3 No.lu parsellere de elattıkları, bu parsel malikleri tarafından Germencik Asliye Hukuk Mahkemesinde 2010/300 Esas, 2012/42 Karar numarası ile görülen davada davalılar aleyhine karar verildiğinden bahisle; 12 ve 13 No.lu parsellere vaki elatmanın önlenmesine, taşınmaz üzerinde bulunan kantarın sökülmesine karar verilmesi talebiyle görülmekte olan davayı açmıştır.

Davalı vekili; dava konusu taşınmazların, önceki malik tarafından ...'ya, ... tarafından da ....Ltd. Şti.'ne kiralandığı, bu kira sözleşmesinin, yeni malik davacı için de geçerli olduğundan bahisle davanın reddini savunmuştur.

Germencik Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.02.2020 tarih ve 2018/217 Esas, 2020/95 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, vaki elatmanın önlenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz talepleri Dairemizin 01.03.2022 tarih ve 2021/4844 Esas, 2022/1553 Karar sayılı kararı ile reddedilerek karar onanmıştır. Ancak; davalılar vekilinin karar düzeltme talebi sayın çoğunluk tarafından kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dava dışı ... ... vekili ile ... arasında düzenlenen 08.07.1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesi, davalı tarafça mahkemeye sunulmuştur. Yine dosya içerisine alınan tapu kayıtları ve Satış Senetlerinden, davacının, dava konusu taşınmazları 10.09.2013 tarihinde ... ...'den satın aldığı anlaşılmaktadır. Davacının taşınmazları edindiği tarihte 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu yürürlüğe girmiştir. Bu nedenle taraflar arasındaki ihtilafa 818 sayılı Yasa değil, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun uygulanması gerekmektedir. 6098 sayılı Yasa'nın 310 uncu maddesi ise, "Sözleşmenin kurulmasından sonra kiralanan herhangi bir sebeple el değiştirirse, yeni malik kira sözleşmesinin tarafı olur." hükmünü içermektedir. Bu nedenle, önceki malik ile davalı arasında yapılan kira sözleşmesi davacı taraf için de bağlayıcıdır. Ancak; dosyaya sunulan ve yukarıda sözü edilen Kira Sözleşmesinde, kira konusunun, dava konusunu oluşturan 12 ve 13 No.lu parselleri de kapsadığı belirtilmemiştir. Bu durumda, niteliği belirlenmemiş kira sözleşmesinin sonraki malik davacı için de bağlayıcı olacağı kabul edilemez.

Önceki malik veya kiracı arasında yapılan alt kira sözleşmesinin davacı yeni malik için bağlayıcı olduğu kabul edilse dahi; Türk Borçlar Kanunu'nda kira sözleşmesi; "Kira sözleşmesi, kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanmayla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği sözleşmedir." şeklinde tanımlanmıştır. Kiracının borçlarının düzenlendiği 313 üncü maddesi ise; "Kiracı, kira bedelini ödemekle yükümlüdür." hükmünü taşımaktadır. Dolayısı ile davalının, davacıya kira bedelini ödeme yükümlülüğü bulunmaktadır. Davalılar vekili karar düzeltme talebini içeren dilekçesinde, davacının, dava konusu yerin davalılar tarafından kullanılmasına 14 yıl boyunca sessiz kaldığı, müdahalenin men'i talebinde bulunmadığı savunması ile kararın bozulmasını talep etmiş, ancak, davacıya kira ödendiği yolunda bir iddiada bulunmamıştır. Oysa davacı, Germencik Noterliği aracılığı ile 08 Ekim 2013 tarih 5109 yevmiyeli numaralı ihtarnameyi keşide etmiş, bu ihtarnamede davalılardan, 70 Ada 12 ve 13 No.lu parsel sayılı taşınmazları boşaltmasını, kantarın da sökülüp götürülmesini istemiştir. T.C. Anayasası'nın 35 inci maddesi "Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir."; Türk Medeni Kanunu'nun 683/1-2 nci maddesi ise; "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir." şeklindeki düzenlemeleri içermektedir. Davacının, mülkiyeti kendisine ait olan taşınmazları davalıların kullanmasına bir süre sessiz kalmış olması, Anayasa ile teminat altına alınan mülkiyet hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi, davalıların, mülkiyeti davacıya ait olan taşınmazları bedelsiz ve keyfi kullanma hakkı sağlayacağı şeklinde de yorumlanamaz. Böyle bir yorum, hem Anayasa'ya, hem de TMK'nın 683 üncü maddesine aykırı bir yorum olacaktır.

Bu gerekçelerle, davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar verilmesi kanaati ile sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/11899, Karar No: 2016/8051, Tarih: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/11899 E.  ,  2016/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 7.747,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3503, Karar No: 2025/971, Tarih: 27.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/3503 E.  ,  2025/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/555 E., 2024/786 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Boyabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/92 E., 2024/92 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Sinop ili, Boyabat ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan ve sınırları dava dilekçesinde belirtilen 3 parça tapusuz taşınmazın 20 yıldan fazla süredir eklemeli zilyetlikle davacı tarafından kullanıldığını, kadastro tespitinden sonra taşınmazın yeniden büyük masrafla imar ve ihya edildiğini ileri sürerek sınırları belirtilen taşınmazların davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; görev, yetki, zamanaşımı ve husumet itirazlarında bulunmuş, taşınmazın mera olabileceğini, zilyetlikle iktisap koşullarının davacı lehine oluşup oluşmadığının araştırılması ve hava fotoğraflarının uygulanması gerektiğini belirterek davanın reddini, çekişmeli taşınmazların Hazine adına tescilini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmazların 1955 yılında yapılan kadastro çalışmalarında ırmak yatağı olarak tapulama harici bırakıldığı, dinlenen yerel bilirkişi beyanlarına göre taşınmazların ilk defa davacı tarafından kullanılmaya başlandığı, jeolog raporuna göre ekime uygun yapıda olduğu ve komşu taşınmazlarla aynı toprak yapısına sahip olduğu, hava fotoğraflarına göre 1990 yılından evvel imar ve ihyasının tamamlandığı ve davacının norm kısıtlamasını aşmadığı, dava dilekçesinde ikinci sırada belirtilen taşınmazın Hazine adına kayıtlı 104 ada 6 parsel sayılı taşınmaz olduğu ve davacı vekili tarafından bu taşınmazla ilgili davadan vazgeçildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 11.08.2023 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.849,73 m2 ve (B) harfi ile gösterilen 1.749,71 m2 yüz ölçümündeki taşınmazların davacı adına tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; verilen kararın dosya kapsamı ile uyumlu olmadığı, davacının taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetliğini ispatlaması gerektiği, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin 1967 tarihli hava fotoğrafında ırmak yatağında kaldığı, jeolog bilirkişi raporunda çekişmeli bölümlerin taşkın sahası kapsamı içinde kaldığının belirlendiği, davacı lehine 3402 sayılı Kanun'un 14. ve TMK'nın 713. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle davalı Hazine temsilcisinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin “çok ... yağar ise taşınmazı su basar ancak tarıma mani olmaz” şeklinde beyanda bulunduklarını, iddialarının dinlenen beyanlarla ve alınan raporlarla kanıtlandığını, taşınmazın tarla olarak ekonomik amaca uygun kullanıldığının sabit olduğunu, arazinin konumu, niteliği, toprak yapısı ve eğiminin diğer bitişik arazilerle uyum içerisinde olduğunu, taşınmazların sel sularına maruz kalmasının ise ancak aşırı yağmurlarda ve bir iki günlük geçici bir durum olduğunu ve her sene ekim yapılabildiğini, taşınmazların çevresinde tapulu araziler bulunup bunların da Gökırmak kenarında olduğunu, 200 metrelik taşkın saha durumunun bu saha içerisinde herhangi bir yapı yapılmaması için alınmış bir karar olup Gökırmak çevresinde bulunan köylerin tüm arazilerinin bu 200 metrelik saha içerisinde kaldığını ancak bu taşınmazların kadastro çalışmaları ile tapulu hale geldiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosyanın incelenmesinden; çekişmeli taşınmaz bölümlerinin 1955 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ırmak yatağı olarak tespit harici bırakıldığı, davanın 2023 yılında davacının müstakil zilyetliğine dayanılarak açıldığı, keşif üzerine düzenlenen jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazların 1967 yılında ırmak yatağında kaldığının, jeolog mühendisi bilirkişi raporunda ise taşkın sahası kapsamı içerisinde kaldığının ve taşkın zamanlarında ırmakla etkileşim içinde olduğunun gözlemlendiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, 1955 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ırmak yatağı olduğu gerekçesiyle tespit harici bırakılan iki parça taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Dava, İlk Derece Mahkemesinde kabul edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı Hazinenin istinaf talebi kabul edilerek jeolog bilirkişinin raporuna göre dava konusu bölümlerin taşkın sahası kapsamında kaldığı, davacı lehine 3402 sayılı Yasa’nın 14. ve Medeni Kanun’un 713. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle yeniden hüküm kurularak (A) ve (B) bölümleri yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de; (B) bölümü yönünden verilen kararın eksik inceleme ile verildiği kanaatindeyiz.

Şöyle ki; yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişisi raporuna ekli çaplı krokide (B) harfi ile gösterilen taşınmaz ile Gökırmak arasında sedde bulunduğu, ayrıca taşınmazın ırmak yönü dışında etrafında özel mülkiyete konu haline geldiği, parsel numarası aldığı, Gökırmak’a aynı uzaklıkta ve aynı konumda yan yana birçok taşınmaz bulunduğu ve hatta doğusundaki taşınmazın, raporu düzenleyen bilirkişi tarafından “... İnan Taşınmazı” olarak adlandırıldığı görüldüğünden, (B) bölümüne komşu, Gökırmak’ın kenarında doğu batı istikametinde yan yana bulunan 13, 166, 165, 19, 20, 21, 171, 32 ve 43 parsel sayılı taşınmazların tescil sebepleri ve varsa tescile esas dava dosyaları ya da tescil evrakı ile özellikle dosyalarındaki jeoloji raporlarının getirilip incelenmesi, DSİ’den taşkın önleyici tedbir alınıp alınmadığının sorulması, dosya kapsamının toplanacak bu delillerle birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirdi.

Hal böyle olunca, yapılan araştırma ve incelemenin karar vermek için yeterli olmadığı, yukarıda değinilen şekilde eksik inceleme ile karar verilmiş olmasının toplumdaki adalet duygusunu zedeleyebileceği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun Bölge Adliye Mahkemesinin (B) bölümü yönünden verdiği ret kararının onanması yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/33941, Karar No: 2024/7854, Tarih: 30.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33941 E.  ,  2024/7854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2209 E., 2019/1601 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf talebinin esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 30.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/712, Karar No: 2013/3840, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/712 E.  ,  2013/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için :

1) Çekişmeli taşınmaza yakın komşu 925 ve 926 sayılı parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ile itirazlı iseler dava dosyalarını, kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının ve varsa dayanak vergi ve tapu kayıt örneklerinin,

2) Komşu 915 ve 916 parsel sayılı taşınmazların 216 nolu vergi kaydına dayanarak tesbit edildiği anlaşıldığından, 216 nolu vergi kayıt örneğinin dava dosyası içine yer alması gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/04/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27112, Karar No: 2012/37182, Tarih: 12.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/27112 E.  ,  2012/37182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik sebebi ile sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davaya cevap vermemiş duruşmalara katılmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesinin yaşlılık aylığı almak üzere işten ayrıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Karar davacı ve davalı vekillerinin yüzlerine karşı 09.02.2010 tarihinde tefhim edilmiştir. Davalı şirket yetkilisi kararı 18.02.2010 tarihinde temyiz etmiş.

Mahkemece 09.02.2010 tarihli ek karar ile “temyiz harcının 18.02.2010 tarihinde yatırıldığı anlaşılmış olup temyiz başvurusunun süresinde olmadığı” gerekçesi ile HUMK.nun 432-426/F maddeleri gereğince “temyiz talebinin reddine” karar verilmiştir.

Mahkemenin “temyiz talebinin reddine” ilişkin ek kararı 06.04.2010 tarihinde davalı vekili Avukat ...'a tebliğ edilmiştir.

Davalı vekili ek kararı yasal 7 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 11.05.2010 tarihinde temyiz etmiştir.

Yargıtay'ın Mahkeme kararını temyizen inceleyebilmesi usulüne uygun bir temyiz talebinin varlığı halinde mümkündür.

Davalı vekili Mahkemenin “temyiz talebinin reddine” ilişkin 09.02.2010 tarihli ek kararını süresinde usulüne uygun şekilde temyiz etmemiştir.

Mahkemenin “temyiz talebinin reddine” ilişkin 09.02.2010 tarihli ek kararını süresinde temyiz etmediğinden davalı vekilinin temyiz talebinin süre geçtiğinden REDDİNE karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11071, Karar No: 2014/18534, Tarih: 27.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11071 E.  ,  2014/18534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/02/2014 tarih ve 2011/98-2014/44 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından 45508330 nolu nakliyat emtea poliçesi ile ...Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait polyester pamuk baskılı kumaş emtialarının nakliyat rizikolarına karşı sigorta ettirildiğini, ilgili emtianın alıcıya nakliyesinin AD/GEM10/1311 nolu "..." konşimento tahtında davalı taşıyan tarafından üstlenildiğini, davalının üstlendiği taşımanın ifası sırasında 29/08/2010 tarihinde Rusya, Novorossiysk-Ivanova Karayolunda xxxxxxxx plakalı araçta yangın meydana geldiğini, römork ile içindeki 1181 rulodan oluşan sigortalı emtianın 387 rulosu yanarak hasarlandığını, müvekkilinin sigortalının 167.320,00 TL hasarını ödeyerek zararı tazmin ettiğinden, sigortalının tüm haklarına kanuni halef olduğunu, davalı tarafça düzenlenen konşimentonun "Combiconbill" yani kombine taşıma niteliğinde olup, taşımanın her aşamasında oluşabilecek hasardan dolayı davalının sorumluluğunun bulunduğunu, taşıyıcının eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunan tarihe kadar, meydana gelen zıya ve hasardan mesul olunduğunu ileri sürerek, davalı taşıyanın sorumluluğunda hasıl olan hasar tutarının ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın deniz taşıması sırasında meydana gelmediğini, kara taşıması sırasında oluştuğunu, müvekkilinin yükün kara taşıması sırasında hiçbir şekilde yer almadığını, bir sorumluluk üstlenmediğini, dolayısıyla hasarda müvekkilinin sorumluluğunun olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi kök-ek bilirkişi raporlarına göre, davalı taşıyanın sadece deniz yolu ile taşımayı üstlendiği, hasarın ise limandan yük ilgilisi gönderilenin yaklaşık bir günlük mesafedeki Ivanova şehrinde teslim için karayolu ile yapılan taşıma sırasında araçta çıkan yangın sebebi ile meydana gelmiş bulunduğu ve bu aşamada mal, davalı taşıyanın gözetim ve denetimi altında olmadığına göre davalı taşıyanın zarardan sorumlu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.