muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15677, Karar No: 2015/2390, Tarih: 10.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15677 E.  ,  2015/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili; 15/10/2007 tarihinde ...'nın servis şöförünün geri manevra yapması sonucu yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile; ... ... için 1.000,00TL maddi ve 10.000,00TL manevi tazminat, baba ... için 1.000,00TL maddi ve 10.000,00TL manevi tazminat, anne ... için 10.000TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı sigorta şirketinin sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydı ile) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili; 06.12.2012 tarihinde ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 164.935,23 Tl olarak artırmıştır.

Davalılar ... ve ... vekili ve davalı .... vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 83.935,23TL maddi tazminatın ve 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihindeki yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'tan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacı ... ...'un maluliyeti nedeni ile iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece iş göremezlik zararının belirlenmesi için bilirkişi heyet raporu alınmış, 07.01.2013 tarihli raporda CSO 1980 yaşam tablosu esas alınarak hesaplama yapılmış olup bu rapor hükme esas alınmıştır.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et – Feminine (PMF) yaşam tablosu esas alınmalıdır. Ayrıca, tazminat hesaplanırken rapor tanzim tarihine kadar gerçekleşen zararın bilinen veriler nazara alınarak ve iskontoya tabi tutulmadan somut olarak, rapor tanzim tarihinden sonraki zarar da bilinen son gelir nazara alınıp 1/Kn katsayısına göre her yıl %10 oranında artırılmak ve iskonto edilmek suretiyle hesaplanmalıdır (YHGK., 28.06.1995 tarih, 1994/9-628 Esas, 1995/694 Karar).

Bu bakımdan dosya kapsamında 10.09.2012 havale tarihli raporda açıklanan hesaplama tarzına uygun olmasına karşın mahkemece belirtilen yönteme uygun olarak yapılmayan hesaplamayı içerir bilirkişi raporunun hükme esas alınması ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davacı taraf, trafik kazası sonucu yaralanması nedeni ile daimi maluliyete uğradığını ileri sürmüş, mahkemece, ... Raporunda Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik ölçükleri dikkate alınarak belirtilen % 32 sürekli çalışma gücü kaybına göre tazminat hesabı yapılan bilirkişi raporu hükme esas alınarak belirlenen maddi tazminata hükmedilmiştir.

“Cismani Zarar Halinde Lazım Gelen Zarar ve Ziyan” başlığı altında düzenlenen BK'nin 46. maddesinde, bedensel zarara uğranılması nedeni ile talep edilebilecek zarar türleri belirtilmekte olup çalışma gücü kaybı da bu zarar türleri arasında yer almaktadır. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlar tarafından (çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak) oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda davacının yaralanmasına neden olan kazaya bağlı maluliyetine ilişkin olarak dosyada 30.03.2012 tarihli ... Raporu bulunmakta ise de, maluliyet oranı kaza tarihine göre yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak belirlenmemiş olup yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak davacının çalışma gücü kaybı oranının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'ye geri verilmesine, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3765, Karar No: 2019/4829, Tarih: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3765 E.  ,  2019/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanun'unun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6918, Karar No: 2012/65, Tarih: 09.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/6918 E.  ,  2012/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Katılan idare vekilinin, "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen beraat kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, incelemenin sadece katma değer vergisi yönünden yapılması nedeniyle son fatura tarihine göre suç tarihi olan 26.05.2003'den iddianamenin düzenlendiği 30.06.2008 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan idare vekilinin, "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyizine gelince;

Kömür alım satımı işinden dolayı gelir vergisi mükellefi olan sanığın, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia olunan ...'ndan temin ettiği sahte faturaları kullandığının iddia olunmasına göre, adı geçen hakkında düzenlendiği anlaşılan 12.09.2005 tarih ve VDENR 2005-506/38 sayılı vergi tekniği raporu ile hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının anlaşılması halinde dava dosyasının getirtilip incelenmesi ve bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, gerekirse faturalar konusu malların gerçekten alınıp alınmadığının tespiti yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri ile teslim tesellüm belgeleri ile kasa mevcuduyla uyumlu ödeme belgelerinin ve banka hesaplarının incelenmesinden sonra delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla ve bilirkişi kurulunun yetersiz raporu esas alınarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/61, Karar No: 2025/2102, Tarih: 19.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/61 E.  ,  2025/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

SUÇ : 23.01.2020

HÜKÜMLER : Asıl karar esastan ret, ek karar süreden ret

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15/12/2022 tarihli asıl kararının sanık ve müdafii ve 26.02.2024 tarihli ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilip 30.12.2022 tarihinde usulüne uygun olarak bizzat kendisine tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra vekaletname sunan sanık müdafiinin 22.02.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, sanığın da 22.02.2024 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 26.02.2024 tarihli ek kararı ile sadece sanığın başvurusu değerlendirilip temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verildiği, buna dair ek kararın 28.02.2024 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, sanığın da ek karara 7 günlük süre geçtikten sonra 16.05.2024 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin eski hale getirme ve temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/962, Karar No: 2015/14824, Tarih: 16.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/962 E.  ,  2015/14824 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacılar ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ..... ve diğerleri aleyhine 02/07/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarının ihlali nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... yönünden davanın husumetten, diğer davalılar ...... ve ... yönünden esastan reddine dair verilen 27/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan..... tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacılardan ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalılardan ... yönünden davanın husumetten reddine, ...... ve ... yönünden ise esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu ...... 16/03/2014 tarihli sayısının dördüncü sayfasında yer alan ve davalılardan ... tarafından kaleme alınan "Kan davalısı sandı, yanlış adamı vurdu" başlığı altında yayınlanan yazıda davacılardan ...'a ait fotoğraf kullanılarak "...saldırının ardından polis yaptığı çalışmada, .... silahlı saldırıda bulunanların evde oturan eski kiracıların kan davalıları olduğunu belirledi.Saldırının ailenin hasımları tarafından gerçekleştirildiği ancak .... yanlışlık kurbanı olduğu ortaya .... yaşam mücadelesi verdiği öğrenilirken polis kaçan saldırganları arıyor.." ifadelerine yer verildiği anlaşılmıştır.

Davacılar, dava konusu yazıda olayla hiçbir ilgisi bulunmayan davacı ...'a ait fotoğrafın kullanılması nedeni ile kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalılar ise, haber içeriği ile davacıların ilgilerinin bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu haberde, davacının resminin hata sonucu kullanılarak davacı ile ilgili bir ifadeye yer verilmemiş olması gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

-/-

-2-

2015/962 - 2015/14824

Dava konusu yazı, kamuoyunun gündeminde bulunan kan davası konusunda kaleme alınmış ve yazı içeriğinde yanlışlıkla vurulan dava dışı üçüncü kişinin fotoğrafı yerine davacıya ait fotoğraf kullanılmıştır.Bu durum davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir.Açıklanan nedenlerle, davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

-/-

-2-

2015/962 - 2015/14824

Dava konusu yazı, kamuoyunun gündeminde bulunan kan davası konusunda kaleme alınmış ve yazı içeriğinde yanlışlıkla vurulan dava dışı üçüncü kişinin fotoğrafı yerine davacıya ait fotoğraf kullanılmıştır.Bu durum davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir.Açıklanan nedenlerle, davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılardan ... yararına BOZULMASINA, davacılardan ...'ın tüm temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacı ...'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3918, Karar No: 2021/9122, Tarih: 21.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3918 E.  ,  2021/9122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Yalvaç Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım tayini istenilenin ikamet adresinin ... /... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının dosya arasına uyaptan alınan nüfus kaydında mernis adresinin ... olduğu görülmüştür. Talep, vesayet hukukuna ilişkin çekişmesiz yargı işidir. Vesayet işlerinde yetki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 411/1 maddesi gereğince kısıtlının yerleşim yeri mahkemesine aittir. Mezkur yetki, kamu düzenine ilişkin kesin yetki olup mahkeme tarafından resen dikkate alınması gerekecektir. Yerleşim yerinin ise adı geçen Kanunun 19 ile 22. maddeleri arasında düzenlenip, bir kimsenin nüfusa kayıtlı olduğu yer, yerleşim yeri olduğuna karine teşkil etmeyecektir. Vesayet dosyasının, kısıtlının ikamet adresinin değiştiği sebebiyle yetkisizlikle gönderilebilmesi, başka bir değişle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 462/1.14 maddesi gereğince ikamet değişikliğine izin verilmesi için vesayet makamı olan dosyanın bulunduğu sulh hukuk mahkemesine vasinin talepte bulunmasının şart olduğu, somut vakada ise bu yönde ne dosya içerisinde ne de Uyap sisteminden yapılan sorgulamada bir talep bulunmadığı gerekçesiyle talebin, mahkemenin 4721 sayılı TMK'nın 411/1 ve 462/1.14. maddesi uyarınca yetkisizliği nedeniyle 6100 sayılı HKM'nın 385/1 ve 322/1 maddesi delaletiyle 114/1.ç ve 115/2 maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmişse de küçüğün tespit edilen adreslerde kolluk gücü ile yeterli araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece küçüğün tespit edilen tüm adreslerde kolluk gücü ile araştırma yapılması ve hali hazırda nerede yaşadığının tespit edilmesi , daha sonra hazırlanan tutanakların dosya arasına konulduktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4412, Karar No: 2015/4531, Tarih: 16.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4412 E.  ,  2015/4531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/168262

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2010/614 (E) ve 2012/261 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki '' Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- 27.10.2010 tarihli iddianame ile sanık hakkında vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından dava açıldığı, her takvim yılındaki eylemler ayrı suçları oluşturduğu gibi aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

3- 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.