muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16218, Karar No: 2015/4979, Tarih: 03.12.2015

3- Mahkemeler ve çocuk hakimi, bu kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

4- Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanun'un 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", yine aynı kanunun geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında "Çocuk mahkemeleri ve çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başavcılığı ve görevli mahkemelerce bu kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 307/1. fıksarı uyarınca "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna muhalefet edilmiş sayılır.... 4-Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı; olumsuz görev uyuşmazlığını çözümlemekle görevli merci olan Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce, Hâkimler Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, Kurulun 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı "yargı çevresi değişikliği" konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesi ile karar tesis edilmiş ise de, HSYK' nın idari nitelikteki işlemi ile göreve ilişkin kanun hükümlerinin ortadan kaldırılmayacağı gözetilmeden, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesi'nce verilen karşı görevsizlik kararının kaldırılması gerektiği halde, yazılı şekilde Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin verdiği görevsizlik kararının kaldırılmasında isabet görülmemiştir" ifadelerine yer verilerek, ilgili kararın bozulması talep edilmiştir.

Kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/04/2015 tarihli ve 2015/214 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince BOZULMASINA; aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine,

03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13855, Karar No: 2011/45570, Tarih: 17.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/13855 E.  ,  2011/45570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, cinsel saldırı, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; Yargıtay C.Başsavcılığının 18/05/2011 tarihli kenar yazısı ile dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanlar ... ve ... ’a yönelik özgürlüğü kısıtlama suçundan sanık hakkında zamanaşımı içinde dava açılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanı, katılan ...'a velayeten ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, katılan ...'a yönelik cinsel istismar suçu yönünden de RESEN yapılan incelemede usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 17/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2588, Karar No: 2022/3894, Tarih: 25.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2588 E.  ,  2022/3894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı ve Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek ve katılma yoluyla davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalı erkeğin ve davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı erkeğin USD cinsi banka hesabı yönünden diğer temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Mahkemece, banka hesabında bulunan para yönünden boşanma dava tarihinde mevcut miktar dikkate alınarak artık değere katılma alacağına karar verilmiş ise de, karar hatalı olmuştur. Şöyle ki, USD cinsi hesapların 01.01.2002 tarihinden önce açıldığı ve birbirinin devamı niteliğinde vadeli hesap niteliğinde olduğu, 38944972-5001 nolu vadeli Euro hesabında (eski 483316 nolu hesap) 04.08.2001 tarihinde vadesi başlayan 05.08.2002 tarihinde vadesi biten toplam 21.362,31 Euro olduğu, bu paranın 01.01.2002 tarihinden önce vadeli hesaba yatırılan kişisel paradan oluştuğu, yani 01.01.2002 tarihinden önce hesapta para olduğu, ancak mahkemece banka hesaplarında 01.01.2002 tarihinden önce mevcut olan miktar belirlenmeden ve dikkate alınmadan, diğer bir ifadeyle kişisel mal denkleştirmesi yapılmadan artık değere katılma alacağına hükmedildiği anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece, USD cinsi banka hesaplarında 01.01.2002 tarihinden önce bulunan miktar belirlenerek, kişisel mal denkleştirmesi yapıldıktan sonra artık değere katılma alacağına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

Diğer yandan, mahkemece, USD cinsi paralar yönünden USD olarak tahsiline karar verilmesi de hatalı olmuştur. Şöyle ki, katılma alacağının belirlenmesinde tasfiye konusu malın karara en yakın tarihteki sürüm değeri esas alınması gerekli olup söz konusu paranın tasfiye tarihi itibariyle değeri (bozmadan sonra verilecek karara en yakın tarih) itibariyle reel (güncel) kur karşılığı tespit edildikten sonra katılma alacağının hesaplanması gerekirken bu hususun gözetilmemesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre davacı kadının faize yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 25.04.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/5928, Karar No: 2019/7135, Tarih: 13.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5928 E.  ,  2019/7135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 660,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz telebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 61/5. maddesine aykırı olarak aynı Yasa'nın 168. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15551, Karar No: 2011/14456, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/15551 E.  ,  2011/14456 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... Uluslararası Taş. Inş. Malz. Enerji Tic. A.Ş, 2-H. ... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 1.7.2010 tarih ve 10-257 sayılı hükmün Dairenin 1.7.2011 tarih ve 15508-10513 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar vekili, davalının müvekkillerine Yeminli Mali Müşavir olarak 2002 yılı ve davamında sözleşme ile hizmet verdiğini, 2000 yılında yapılan denetim sonucu düzenlenen raporda, muhasebe kayıtlarının vergi matrahının doğru-kesin tespitine imkan vermeyecek derecede usulsüz, karışık tanziminin tespit edildiğini, bundan dolayı müvekkilleri yönünden 1.derecede usulsüzlük cezası ve vergi tarhı uygulandığını, bütün bu aşamalarda sorumluluğun davalıda bulunduğunun, yapılan uygulama sebebiyle mecburen vergi mahkemesi ve Danıştay'da hak Arama yoluna gittiklerini ve cezaların kesinleştiğini anlatarak, davalının hatalı uygulamaları sonucu müvekkkillerinin gerek madden ve gerekse manen zarar gördüğünden bahisle, asli kusurlu olan davalıdan şimdilik 1.000 TL maddi ve 99.000 TL manevi tazminatların davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevaben, iddiaların yerinde olmadığını, müşavirlik ve denetim ilişkisinin 10 yılı geçkin bir süredir devam ettiğini, görevin kurallarına uygun yerine getirildiğini, dava dışı şirket tarafından kesilen faturalar itibariyle zamanında işlem yapılmadığını, vergi dairesi ile yazışma yapılmasına rağmensüresinde cevap gelmediğini, vergi mahkemesinde açılan ve şirket aleyhine sonuçlanan bir davanın bulunduğu açıklanarak, davacı şirket adına salınmış olan cezalı Katma Değer Vergisinin tek sorumlusunun müveklili olmadığını açıklayarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi heyet raporu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacılar tarafından temyizi üzerine 1.7.2011 tarih ve 15508-10513 sayılı karar ile, bütün temyiz itirazlarının

2011/15551-14456

reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiş, davacılar bu sefer karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Davacılar, uzun zamandan beri Yeminli Mali Müşvirlik görevini yapan davalının, yapılan denetim sonucunda dava dışı bir şirket tarafından kesilen faturaları muhasebe kayıtlarına özensiz olarak işlendiğinin ortaya çıkarılması ile müvekkillerinin cezalı katma değer vergisi ile muhatap kılınmasında davalının kusurlu olduğunu açıklayarak tazminat davası açmışlar ve neticeten mahkemece davalının kusurlu bulunmaması sebebiyle davanın reddine karar verildiği ve gerekçe kısmında alınan bilirkişi raporu ile taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinin belirtildiği açıktır.

Özellikle hükme esas alınan talimatla temin edilen, 3 kişilik bilirkişi raporunda, dava dışı şirketten temin edilen çok sayıdaki sahte faturanın alınması ve kullanılması sırasında davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, faturaların karşıt incelemesinin yapılması hususunda davalının kısmen meslek kusuru işlediği, bu suretle davacı şirketin sahte fatura kullandığını tespit edemediği, dolayısıyla da davacı şirket adına oluşan zararın bir anlamda artmasına sebebiyet verdiği ve ancak, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 3.3.maddesi gereğince bu kusurun ... Bakanlığı'na karşı işlendiği, bu kusurun davacı şirkete tazminat talep etme hakkı vermediği sonuç ve kanaatine ulaşıldığı açıktır.

Ancak, bütün bu açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, bilirkişi heyet raporunun sonuç kısmının olaya ulgun düşmediği açıktır. Şöyleki, dava dışı şirket tarafından davacı şirket adına düzenlenen 12 adet faturanın karşıt incelemesinin davalı tarafından ... Vergi Dairesi Müdürlüğünden talep edilmesine rağmen sonucunun beklenmediği gibi, bunun dışında aynı usulle 25 adet faturanın daha davacı şirket defterlerine kayıt edilmesine rağmen, karşıt inceleme yönünden bu sefer yazışma dahi yapılmadığı ve böylece davacı şirket defter kayıtlarının ve bunlarla ilgili belgelerin, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek şekilde noksan usulsüz ve karışık oluşmasına davalının mesleki kusuru ile sebebiyet verdiği açıkta ortaya çıkmaktadır.

Bu durumda, sabit olan gelişlemelere rağmen taraflar arasındaki sözleşmenin 3.3.maddesi gerekçe gösterilerek davalının olayda sorumlu tutulmaması hatalı olmuştur. Davalınınbu durumda cezalı işlemlerin gerçekleşmesindeki rolü uzman bilirkişiler tarafından değerlendirilerek, gerek davalı ve gerekse davacıların tutum ve davranışlarının

2011/15551-14456

değerlendirilmesi, kusur oranlarının belirlenmesi ve alınacak denetime elverişli kusur ve zarar tespitine dayalı rapor gereğince davacıların tazminat taleplerinin değerlendirilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Böyle olunca, davanın tümden reddine ilişkin kararın davacılar yararına bozulması gerekirken, Dairemizce hükmün zuhulen onandığı, bu defa yapılan inceleme ile anlaşıldığından davacıların karar düzeltme isteminin kabulü ile, dairemizin onama ilamının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacıların karar düzeltme talebinin kabulü ile dairemizin 1.7.2011 gün, 15508-10513 sayılı onama ilamının kaldırılmasına, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 38.20 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19478, Karar No: 2013/11824, Tarih: 28.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/19478 E.  ,  2013/11824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüz yüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir. (Ejder Yılmaz, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, Ankara 2001, s. 888) (Cenk Akil, Terazi Aylık Hukuk Dergisi, Kasım 2012, s.17).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşmadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Bu nedenle mahkeme ön inceleme için bir gün tespit ederek taraflara tebliğ edecektir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; eldeki davada, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Kabule göre de; 6183 sayılı Yasanın 58. maddesi hükmüne göre; ödeme emrine karşı, böyle bir borcun bulunmadığı veya kısmen ödendiği veya zamanaşımına uğradığı nedenleriyle ödeme emrinin ilgiliye tebliğinden itibaren 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde iptali için dava açılabileceğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42594, Karar No: 2017/17377, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42594 E.  ,  2017/17377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10381, Karar No: 2015/14245, Tarih: 13.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/10381 E.  ,  2015/14245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılardan.... vekili Av..... tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av...., davalı ..... vekili Av.... ve davalı .... vekili Av..... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davaya konu ve kat mülkiyetine tabi taşınmazda arsa paylarının hatalı tespit edildiğini belirterek yeniden belirlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Kat Mülkiyeti Yasasının 3. maddesine göre, bağımsız bölümlere özgülenmiş arsa paylarının, kat irtifakının veya kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerleri ile oranlı olup olmadığının açıkça saptanması gerekir. Bu inceleme yapılırken bağımsız bölümlerden her birine özgülenen arsa payının o bölümlerin değerinde sonradan oluşan çoğalma veya azalmanın dikkate alınmaması, her bir bağımsız bölümün değerlerinin ve dolayısıyla özgülenmesi gereken arsa paylarının belirlenmesinde bağımsız bölümlerin nev'i, konumu (cephesi, katı v.s) ile büyüklüklerinin gözönünde tutulması, buna göre dava konusu edilen bağımsız bölümlerin tapuda yazılı arsa payları ile saptanan arsa payları arasında bir oransızlık bulunması halinde davanın kabulü gerekir. Dosya kapsamından; 02.11.1976 olan kat irtifakına geçiş tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi, kat irtifakının kurulduğu tarihten bu yana geçen uzun süre içerisinde arsa paylarına karşı bir itiraz da ileri sürülmemiştir. Açıklanan nedenlerle arsa payı düzeltimi davasının reddi yerine kabulü,

2-Ayrıca bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/121 Esas sayılı dosyası yönünden de mahkemece olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.