muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9082, Karar No: 2014/10985, Tarih: 17.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/9082 E.  ,  2014/10985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/241874

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2011

NUMARASI : 2009/602 Esas, 2011/251 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihi gözetildiğinde adli sicil kaydında yer alan kayıt, hukuki sonuç doğurmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olup, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir hali bulunmayan, duruşmalardaki tutum ve davranışları lehine değerlendirilerek hakkında TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanan ve kişiliği gözetilerek temel cezaları alt sınırdan tayin edilen sanık hakkında bu gerekçelerle çelişki oluşturan, yasal ve yeterli olmayan "geçmiş hali ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin önceki ilamı" şeklindeki gerekçelerle her iki suç yönünden CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Sanığın gözaltında geçirdiği 1 günlük sürenin gerekçeli karar başlığında gösterilmeyerek CMK'nın 232/2d maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13096, Karar No: 2022/8302, Tarih: 25.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13096 E.  ,  2022/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılanın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak, REDDİNE, 25.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19651, Karar No: 2016/10522, Tarih: 24.11.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/19651 E.  ,  2016/10522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptal tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteği ile açılmış, tam ıslahla bedele dönüştürülmüştür.

Davacılar, mirasbırakan babaları ....'un 5687 ada 11 parsel sayılı taşınmazdaki 10 nolu bağımsız bölümünün intifa hakkını üzerinde bırakıp çıplak mülkiyetini 30.12.1991 tarihinde davalı oğlu ....'e satış göstermek suretiyle devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişler, taşınmazın dava açılmadan kısa bir süre önce dava dışı 3. kişiye devrediliğini öğrendikleri, bu nedenle davalarını tamamen ıslah ederek miras paylarına karşılık 20.000-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın zamanaşımı süresi içinde açılmadığını, iddiaların doğru olmayıp taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1930 doğumlu mirasbırakan...'un 16.09.2011 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davanın tarafları ile dava dışı kızı ....'nin kaldığı, muris....'ın maliki olduğu çekişme konusu 5687 ada 11 parsel sayılı taşınmazdaki 10 nolu bağımsız bölümü 30.12.1991 tarihinde davalı oğlu...'e satış suretiyle temlik ettiği, davalının eldeki dava tarihinden önce 27.07.2012 tarihinde taşınmazı dava dışı ...'a satış suretiyle devrettiği, aşamalarda ıslahla davanın bedele dönüştürüldüğü anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olay gelince; mahkemece yukarıda belirtilen ilkeleri kapsar biçimde hükme yeterli bir inceleme ve araştırma yapıldığını söyleme imkanı bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca, yukarıdaki ilkeler gözetilmek suretiyle hükme yeterli bir soruşturma yapılması, özellikle miras bırakanın tüm mal varlığının değerinin tespiti ile mal varlığı içerisinde çekişmeye konu taşınmazın konumunun saptanması, murisin taşınmaz satmaya ihtiyacı olup olmadığı ile davalının alım gücünün olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde araştırılarak belirlenmesi satışa ilişkin semenin ne şekilde ödendiğinin tespiti tüm deliller birlikte değerlendirilerek murisin iradesinin mirasçıdan mal kaçırma amacı taşıyıp taşımadığının tereddüde mahal bırakmayacak şekilde tespit edilerek ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken anılan hususlar gözardı edilerek noksan soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27713, Karar No: 2013/20446, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27713 E.  ,  2013/20446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı,o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda, sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından kalan sigorta maaşını alabilmek için 13.09.2005 tarihinde eşinden muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia ve kabul olunmuş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraati yerine, mahkumiyetine dair hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/95, Karar No: 2023/111, Tarih: 01.03.2023

**Ceza Genel Kurulu         2023/95 E.  ,  2023/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ...'in, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/2, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2, 109/3-f, 109/5, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis; cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahsuba ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05.02.2020 tarihli ve 554-70 sayılı hükümlerin, katılan ... vekili, katılan mağdure vekili ve sanık müdafisi tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince 03.07.2020 tarih ve 545-726 sayı ile duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda Yerel Mahkemece sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ise kaldırılarak, sanığın TCK'nın 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, bu kararların da katılan ... vekili, katılanlar vekili ve sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi Yargıtay 9. Ceza Dairesince 10.03.2022 tarih, 16345-2170 sayı ve oy çokluğu ile onanmasına karar verilmiştir.

Daire Üyesi Y..... ise; "Sayın Heyet çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olup olmadığı hususundadır.

Mağdure ile sanık akraba olup intikalden önce nişanlıdırlar. İntikal tarihinde aralarındaki nişan akdi bozulmuştur.

Mağdure sanığa kaçmak için çantasını hazırlamış olup annesi görünce sanıkla tekrar buluşmak için kaçmaya başlamış kardeşi tarafından yakalanarak kaçması engellenmiştir.

Olayın intikali üzerine kolluk kuvvetlerince ifadesi alınan sanık mağdurenin kendisiyle evlenmeyi sağlamak için kızlığını bozacağını söyledi ve akabinde de vajinasına parmak soktuğu görüntülerin olduğu videoyu gönderdiğini ancak mağdurenin gönderdiğim videoyu sil demesi üzerine sildiğini mağdure ile birlikte olmadığını beyan etmektedir. Telefonlar üzerine yapılan incelemede bu video çıkmamışsa da mağdurenin duruşma sırasında çıplak videolarını gönderdim şeklindeki beyanı sanığı kısmen doğrulamaktadır. Sanığın akrabalarının da sanıkla mağdurenin baş başa kalmadığına dair beyanları da nazara alınmalıdır. Tanıkların beyanlarının aksine mağdurenin baş başa kalıp cinsel ilişkiye girdiği şeklindeki soyut beyanlarına üstünlük tanımak içinde bir neden bulunmamaktadır. Sanığın atılı suçları işlediğine dair kesin, somut deliller bulunmadığından atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 05.07.2022 tarih ve 86133 sayı ile;

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 05.07.2022 tarih ve 86133 sayı ile;

"…Olayın mağdur ... sanık arasındaki nişanın bozulmasını müteakip mağdurun sanığa kaçmak üzere hazırlık yaptığının annesi tarafından fark edilmesi üzerine ortaya çıktığı ve resmi makamlara intikal ettirildiği, mağdurun adli muayenesinde kızlık zarında eski yırtık tespit edilmişse de sanığın aşamalarda mağdurun kızlık zarının mağdur tarafından parmak sokularak bozulduğuna ve buna ilişkin bir videonun kendisine mağdur tarafından gönderildiğine dair savunmasının aksinin kanıtlanamadığı gözetildiğinde, atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 24.11.2022 tarih ve 10665-10527 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Kolluk görevlilerince 26.09.2019 tarihinde saat 03.35’te düzenlenen tutanağa göre; saat 01.25’te katılan mağdurenin babası katılan ...’un gelerek 2018 yılı başlarında 07.03.2005 tarihi doğumlu katılan mağdurenin nişanlısı olan sanıkla cinsel ilişkiye girdiğini beyan ettiği,

... Devlet Hastanesinde görevli kadın hastalıkları ve doğum uzmanı tarafından mağdure hakkında düzenlenen raporda; dıştan bakı suretiyle yapılan muayenede; hymenin saat 3, 7 ve 11 hizalarında eski yırtıkların olduğunun, mağdurenin anatomik olarak bakire olmadığının, cinsel birleşmenin zamanı ile ilgili olarak herhangi bir tespit yapılamadığının belirtildiği,

Kolluk görevlilerince 26.09.2019 tarihinde düzenlenen tutanağa göre; sanığın ailesi tarafından mağdureye nişan hediyesi olarak verilen telefon ile sanık tarafından kullanılan telefon ve hattın sanığın rızasıyla görevlilere teslim edildiği,

Kolluk görevlilerince 30.09.2019 tarihinde düzenlenen tutanağa göre; sanığın babasıyla yapılan görüşmede; sanığın ailesi tarafından mağdureye nişan hediyesi olarak verilen telefon ile sanığın kullandığı telefon ve hattın sanık tarafından savcılığa teslim edildiğinin belirtildiği,

Kolluk görevlilerince 30.09.2019 tarihinde düzenlenen tutanağa göre; sanığın babasıyla yapılan görüşmede; sanığın ailesi tarafından mağdureye nişan hediyesi olarak verilen telefon ile sanığın kullandığı telefon ve hattın sanık tarafından savcılığa teslim edildiğinin belirtildiği,

08.10.2019 tarihli adli görüşme raporuna göre; ön görüşme ile adli görüşmenin temel unsurlar açısından tutarlı olduğunun, mağdurenin anlama, kavrama ve kendisini ifade etme hususlarında yeterli bulunduğunun, gelişim düzeyine uygun mental kapasiteye ve sözel beceriye sahip olduğunun, görüşme boyunca işbirliği içerisinde davrandığının, yöneltilen sorulara açık yanıtlar verdiğinin, anlatımları ile beden dili ve duygulanımı arasında herhangi bir tutarsızlık gözlemlenmediğinin mütalaa edildiği,

16.11.2019 tarihli adli görüşme raporuna göre; mağdureyle yapılan görüşmede önceki beyanından farklı olarak; eve gittiklerinde sanığın annesi, babası ve kız kardeşlerinin evde olduklarını, bir süre sonra evden ayrıldıklarını beyan ettiği,

18.10.2019 tarihinde imaj suretli flaş bellek inceleme tutanağına göre; cinsel istismar olayına delil teşkil edebilecek bir mesaj, fotoğraf veya videonun tespit edilemediği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdure 26.09.2019 tarihinde Savcılıkta; İmam Hatip Lisesinde 9. sınıfta okuduğunu, anne babasıyla yaşadığını, uzaktan akrabası olan sanıkla nişanlandığını, bir yıl ya da 7-8 ay önce öğleye kadar okula gittiğini, öğleden sonra derslere girmeyerek sanıkla buluştuğunu, birlikte sanığın evine gittiklerini, evde sanığın annesi, babası ve kız kardeşlerinin de bulunduğunu, bir süre onların yanında durduktan sonra üst kata çıktıklarını, orada sanığın kendisini dudağından öpmeye başladığını ancak kendisinin sanığa karşılık vermediğini, zorla kıyafetlerini çıkarmaya başlayan engel olmak için ittiği sanığa gücünün yetmediğini, ardından sanığın da pantolonunu çıkarıp cinsel organını vajinasına soktuğunu, vajinal yoldan ilişki sonrası sanığın göğsüne boşaldığını, ilişki sırasında bekaretinin bozulduğunu ve vajinasından kan geldiğini, bağırıp yardım istemediğini, bu olaydan 3-4 ay sonra tekrar buluştukları sanık ile araçla dağlık bir alana gittiklerini, rızası dahilinde arabada vajinal yoldan ilişkiye girdiklerini, ayrıca birbirlerinin cinsel organını yaladıklarını, daha sonra yaptığından pişman olduğunu, bu nedenle sanıkla tekrar ilişkiye girmediğini, yaklaşık 5 gün önce ailesinin, sanığın iyi birisi olmadığını belirtip nişanı bozmak istediklerini, ailesinin sözünden çıkmayarak sanıktan ayrıldığını ancak sanıkla görüşmeye devam ettiğini, bir gün önce sanığa kaçmak için evden çıktığını, yolda kardeşinin kendisini gördüğünü, yoldan çevirip eve götürdüğünü, ailesinin evde sıkıştırması ve üzerine gelmesi nedeniyle sanığın zorlamasıyla ilişkiye girdiği kısmı anlattığını, olayın bu şekilde ortaya çıktığını, kızlığını kendi kendine bozmadığını, sanığın kendisinin kaç yaşında olduğunu bildiğini,