muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20342, Karar No: 2013/17925, Tarih: 19.11.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... Saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, 03/12/1998 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10/11/2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak boşandığı eşi ile aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1023, Karar No: 2015/11299, Tarih: 27.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/1023 E.  ,  2015/11299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, ... 9. Aile Mahkemesi'nin 24.03.2014 tarih 2013/719 E. sayılı tedbir nafakasına ilişkin ara kararına dayalı olarak nafaka alacağının tahsili talebiyle genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, borçlunun yasal sürede itfa itirazında bulunması üzerine alacaklı tarafından itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurulduğu anlaşılmıştır.Borçlunun, itfa itirazına dayanak olarak lojman giderleri ile müşterek çocukların eğitim öğretim giderleri için özel eğitim kurumlarına yapılan ödemelere ilişkin ödeme belgeleri sunduğu, ödeme belgelerinin incelenmesinde, ödemelerin alacaklıya yapılmadığı gibi, nafaka borcu için yapıldığına ilişkin herhangi bir açıklama da içermediği görülmüştür.

Borçlunun itfa itirazının kabul edilebilmesi için ödeme belgelerinde takibe konu alacak (somut olayda nafaka alacağı) için yapıldığına dair açık atıf bulunması zorunludur.

Öte yandan ödemenin okul ücreti vs gibi açıklamalar ile yapılması halinde ise ahlaki bir vecibenin yerine getirilmesi olarak kabul edilmesi gerektiğinden nafakaya mahsup edilemez.

Bu durumda borçlu itfa itirazını İİK.nun 68.maddesine uygun bir belge ile ispatlayamadığına göre mahkemece alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31934, Karar No: 2018/509, Tarih: 31.01.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/31934 E.  ,  2018/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-)... Köyü 1089 ve 1091 parsel sayılı taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen taşınmazın vergi değerleri arasında 50 kat değer farkı olmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal taşınmazın 1,1 kat değerli kabul edilmesi inandırıcı olmayıp, bu rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi

itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-)Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2-)Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12574, Karar No: 2014/12930, Tarih: 18.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12574 E.  ,  2014/12930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tapu maliki ile davalılar arasındaki bağlantıyı gösterir belgenin (veraset ilamı vd. belgelerin) ilgililerden,

2-Davalı ... tarafından, zeytin ağaçlarının kendisine ait olduğunun tespit edildiğini bildirdiği Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/555 Esas sayılı dosyasının mahkemesinden,

3-Taşınmaz üzerinde bulunan 5 yaşındaki zeytin ağaçlarının verim çağında olup olmayacakları ve 2010 yılı itibarıyla 5 yaş zeytinliğin dekar başına asgari ve azami verimleri, ayrıntılı üretim giderleri (her bir masraf kalemini gösteren) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir biçimde veri cetveli ile 5 yaşındaki zeytin ağacının yaşı ve cinsine göre rayiç değerinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden,

Temin edilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine, karar verilmiş olup, karar gereği tam olarark yerine getirilmeden ( sadece 2010/555 Esas sayılı dosya bu dosya içerisine konularak ) dosya iade edilmiştir. Mahkemece 2010/555 Esas sayılı tesbit kararının kesinleşmiş örneğinin dosyaya konulması ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi için yapılmak üzere dosyanın mahkemeye yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25134, Karar No: 2013/21275, Tarih: 12.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/25134 E.  ,  2013/21275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketle imzalanan “NP 12 Evleri Villa (Konut) İnşaat Yapım ve Taşınmaz Devir Hizmet Sözleşmesi” gereğince davalı şirketten, 12 dönüm alan içinde bulunan ..., ... Mahallesi, pafta 112, ada 725, 91 parseldeki NP 12 Evleri D-1 no’lu villayı satın aldığını, 898.275 TL. satış bedelini ödediğini, ne var ki 12 dönümlük bir koru içinde park, tenis kortu, voleybol, basket sahaları ve ortak alan olarak planlanan site alanının 4 dönümlük bölümünün davalı şirkete ait olmadığının anlaşıldığını, söz konusu bu alanın ... Belediyesince park alanı olarak değerlendirildiğini, oysa ki davalı şirket tarafından gerek sözleşmede gerekse internet sitesinde, sözü edilen 4 dönümlük arazinin de, site içinde bulunacağının ve sosyal ve sportif tesisler olarak kullanılabileceğinin taahhüt edildiğini, villanın bu koşullarla ve fiyatla satılması nedeniyle satış bedelinin de, taşınmazın değerinde ortaya çıkan eksiklik oranında indirilmesi gerektiğini ileri sürerek, taşınmazın değerinde meydana gelen eksikliğin tespiti ile, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 1000,00 TL’nin,

Satış tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalı şirket, davacının herhangi bir itirazda bulunmadan teslim tutanağını imzaladığını, İmar Kanunu uyarınca taşınmazın bir kısmının 9.6.2003 tarihinde zorunlu olarak Belediyeye terk edildiğini, teknik şartnamede sosyal ve sportif tesislerin terk edilen bu alanda yapılmasının, Belediyeden kiralanması kaydına bağlandığını, basiretli bir tacirden beklenen tüm gayreti göstermelerine rağmen Belediyenin söz konusu yeri kamuya açık park alanı olarak düzenlediğini, olayda sözleşmenin 9.1. maddesinde belirtilen mücbir sebebin söz konusu olması nedeniyle de davacının herhangi bir talepte bulunamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 89.776,76 TL.nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 89.776,76 TL.nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacıya satılan konutun, internet sitesinde taahhüt edildiği halde 12 dönümlük bir koruda inşa edilmemesi, sosyal ve sportif tesislerin yapılmaması nedeniyle eksik ve ayıplı olarak inşa edildiği iddiası ile, ayıp oranında ödenen satış bedelinin iadesi istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki 3.11.2003 tarihli sözleşme ile teknik şartnamenin eki olan vaziyet planında gösterilen ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 212 pafta, 725 ada, 91 parsel üzerinde inşa edilecek NP 12 evleri içinde yer alan D-1 no’lu villanın davacıların murisine satıldığı, 16.8.2004 tarihinde tapuda tescil işleminin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Villaların satışına ilişkin internet ilanlarında, NP Evlerinin 12 dönümlük bir alanda inşaa edileceği, sitede kapalı yüzme havuzu, tenis kortu, basketbol ve voleybol sahası, çocuk oyun alanları, otoparklar ve yürüme yolları bulunacağı, sözleşmenin eki niteliğindeki teknik şartnamenin “Sitede Sosyal ve Sportif Tesisler” başlıklı 9. maddesinde de, tenis kortu, basket potaları, masa tenisi ve çocuk oyun alanının, Belediyeye terk edilen yeşil alan üzerinde yapılacağının ve villa sahipleri tarafından Belediyeye kira ödenmek kaydıyla kullanılacağının belirtildiği, sitede yüzme havuzu bulunan sosyal tesis bloku ve açık otoparkın yer aldığı, ana taşınmazın alanının 9.6.2003 tarihinde İmar

Kanunu uyarınca yola ve yeşil alana terk sonucunda 6679,45 m2 kaldığı, Belediyeye terk edilen ve üzerinde sosyal tesisler yapılması taahhüt edilen 4 dönümlük alanın da Belediye tarafından halka açık park haline getirildiği ve siteden bu parka geçiş için kapı açıldığı, bu parkta, yeşil alan, oturma bankları, egzersiz aletleri, süs havuzları ve çocuk oyun alanının yer aldığı, dosyadaki bilgi ve belgelerle, mahkemece alınan bilirkişi raporu kapsamından anlaşılmaktadır.

Kanunu uyarınca yola ve yeşil alana terk sonucunda 6679,45 m2 kaldığı, Belediyeye terk edilen ve üzerinde sosyal tesisler yapılması taahhüt edilen 4 dönümlük alanın da Belediye tarafından halka açık park haline getirildiği ve siteden bu parka geçiş için kapı açıldığı, bu parkta, yeşil alan, oturma bankları, egzersiz aletleri, süs havuzları ve çocuk oyun alanının yer aldığı, dosyadaki bilgi ve belgelerle, mahkemece alınan bilirkişi raporu kapsamından anlaşılmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, konutun eksik ifa söz konusu olmadan değeri ile eksik ifalı değeri birbirine oranlanmış ve bu oran da satış bedeline uygulanarak, yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak eksik ifalı değer ile eksik ifa bulunmadan mevcut değerinin tesbiti yapılırken somut verilere dayanılmamış, soyut olarak bedel belirlemesi yapılmıştır. O halde mahkemece, konusunda uzman bilirkişi kurulundan ayrıntılı olarak rapor alınarak, hangi eksikliklerin bulunduğu kalem kalem açıklanarak, bu eksik tesislerin değerlerinin ne olduğu somut, denetime açık ve gerekçeli olarak belirlenmelidir. Ancak, satış bedelinden indirilecek tutar hesaplanırken yukarıda teknik şartname 9. maddede açıklandığı üzere, eksik ifa kabul edilen tesislerden site sakinlerinin belediyeye kira bedeli ödeyerek yararlanacakları gözetilerek bu kira bedellerinin de hesaplamada dikkate alınması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. Bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Bent gereğince, temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 1.333,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23226, Karar No: 2012/7751, Tarih: 13.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/23226 E.  ,  2012/7751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 169/a.maddesinde; "İcra hakimi, itiraz sebeplerinin tahkiki için iki tarafı en geç otuz gün içinde duruşmaya çağırır. Hakim duruşma sonucunda borcun olmadığının veya itfa veyaimhal edildiğinin resmi veya imzası ikrar edilmiş belge ile ispatı halinde itirazı kabul eder."

İİK.nun 169/a-3.maddesinde; "Borçlunun ibraz ettiği belge altındaki imza alacaklı tarafından inkar edilirse, icra mahkemesi hakimi, 68/a maddesindeki usule göre yapacağı inceleme neticesinde imzanın alacaklıya ait olduğuna kanaat getirdiği taktirde borçlunun itirazının kabulüne karar verir...Alacaklı birinci fıkra gereğince çağrıldığı duruşmaya gelmediği takdirde icra mahkemesi hakimi alacağın itiraz edilen kısmı izin itirazın muvakkaten durdurulmasına karar verir"  hükümleri yer almaktadır.

İİK.nun 68/a-5.maddesinde ise; duruşmaya gelmeyen borçlunun itirazının muvakkaten kaldırılabilmesi ve hakkında para cezasına hükmedilebilmesi için (İİK.nun 169/a-3.maddesinde borçlunun itirazının muvakkaten kabulü için) keyfiyetin devetiyeye yazılması koşulu getirilmiştir.

Somut olayda borçlu itirazında ödeme iddiasına "ibraname"ye dayandırmış alacaklı İİK.nun 68/a-5 kapsamında meşruat taşıyan davetiye ile bilgilendirilip uyarılmamış belge altındaki imzasını kabul edip etmediği, yukarıda yazılı yasal düzenlemeler ışığında tartışılmadan takibin iptaline karar verilmiştir.

Bu durumda eksik incelemeye dayalı mahkeme hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5671, Karar No: 2011/9486, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5671 E.  ,  2011/9486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İstanbul 13.İcra Müdürlüğünün 2010/18166 takip sayılı dosyasında, haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, haczin müvekkilinin evinde gerçekleştirildiğini, borçlunun müvekkilinin oğlu olmasına rağmen haciz yapıldığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin borçlu ile davacının müşterek ikamet adreslerinde yapıldığını, borçluya gönderilen ihtarnamenin bu adreste tebliğ edildiğini, borçlunun müvekkili bankaya bildirdiği ikamet adresinin haciz adresi olduğunu, istihkak iddiasının danışıklı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haciz yapılan adrese tebliğe çıkartılan ödeme emrinin borçlunun bu adresten ayrıldığından bahisle tebliğ edilemediği İİK.nun 97/a maddesinde öngörülen karinenin 3.kişi yararına olduğu, aksinin yeterli ve inandırıcı delillerle alacaklı tarafından ispat edilemediği gerekçeleriyle davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, göre, davalı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 486,50. TL kalan onama harcının temyiz eden davalı alacaklıdan alınmasına 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.