muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1775, Karar No: 2019/6857, Tarih: 28.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/1775 E.  ,  2019/6857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankada saha donanım bakım teknisyeni olarak çalışırken Genel Müdürlük kadrosuna tabi tüm çalışanlara yemek ücreti verilirken ... İli dışında çalışanlara 2006 Şubat ayından sonra yemek ücreti verilmediğini, bu durumun ise eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, yine çalıştığı süre boyunca fazla çalışmalarını Bankanın oluşturduğu sisteme girmiş olmasına rağmen karşılıklarının Toplu İş Sözleşmesinde belirlenen %75 zamlı olarak yansıtılmadan eksik ödendiğini, Toplu İş Sözleşmesi’nin 26. Maddesine göre yükselme zammı ücretinin ödenmediğini iddia ederek; yemek ücreti, fazla çalışma ücreti ve yükselme zammı alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davalı Bankanın yemek uygulamasının eşitlik ilkesine aykırı olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının yemek ücretine hak kazanıp kazanmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı Banka bünyesinde 2006 yılına kadar TİS hükümleri gereğince çalışanların tamamına yemek yardımı ödenirken 2006 yılından itibaren akdedilen toplu iş sözleşmelerinde yemek yardımı ödenmesine ilişkin düzenleme kaldırıldığı için yemek parası ödenmediği, ancak ... Genel Müdürlük ve ... de bulunan işyerlerinde yemekhane bulunması sebebiyle bu yerdeki işçilere yemek hizmetinin sağlandığı anlaşılmaktadır.

Eşitlik ilkesini düzenleyen Anayasal ve yasal düzenlemelere göre eşit davranma borcu işverenin genel anlamda borçları arasında yer almakla birlikte yargısal içtihatlara göre bu borç işvereni her durumda mutlak bir eşit davranma ile yükümlü kılmamakta, haklı ve objektif nedenlerin varlığı halinde yönetim hakkını kullanırken farklı uygulamalara gidebilmesini kabul etmektedir.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında davalı işvereni yemek ücreti ödemesi hususunda yükümlü kılan bir sözleşme bulunmadığı gibi davalı Bankanın ...'da bulunan işyerinde yemekhane bulunması nedeniyle yemek hizmeti verip diğer illerde bu hizmeti vermemesinde subjektif bir ayrımcılıktan söz edilemez.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında davalı işvereni yemek ücreti ödemesi hususunda yükümlü kılan bir sözleşme bulunmadığı gibi davalı Bankanın ...'da bulunan işyerinde yemekhane bulunması nedeniyle yemek hizmeti verip diğer illerde bu hizmeti vermemesinde subjektif bir ayrımcılıktan söz edilemez.

Belirtilen nedenle Mahkemece, hatalı değerlendirme ve yazılı gerekçelere dayanarak yemek ücreti alacağının kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Somut uyuşmazlıkta davacı işçi İnsan Kaynakları Uygulama Esasları başlıklı yönerge ve kıdemine göre yönetici olması gerektiğini ancak BT Yetkili 1 olarak görev yaptığını, koşulları taşıdığı halde yükseltilmediğini, işverence Toplu İş Sözleşmesinin 26. maddesi uyarınca kendisine yükselme zammı verilmesi gerektiğini ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının sahada çalıştığını ve sahada çalışanların görev seviyesinin en fazla Yetkili 1 pozisyonu olduğunu savunmuştur. Mahkemece İnsan Kaynakları Uygulama Esasları başlıklı yönerge ve Toplu İş Sözleşmesinin 26. maddesine göre davacının 29/01/2010 tarihinde yönetici olarak atanması gerektiği kabul edilerek yükselme zammı alacağına hükmedilmiş ise de söz konusu İnsan Kaynakları Uygulama Esasları başlıklı yönergenin 02/12/2013 tarihinde yürürlüğe girdiği, davacının iş sözleşmesinin 18/11/2013 tarihinde sona erdiğinin anlaşılmasına göre davacının iş sözleşmesinin feshinden sonra yürürlüğe giren yönergeye göre dava konusu yükselme zammı alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13336, Karar No: 2016/67, Tarih: 11.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13336 E.  ,  2016/67 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasında görülen el atmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, 1010 ve 1160 parsel sayılı taşınmazlara el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, 11/03/2013 tarihli fen bilirkişi raporu ve eki krokide 1010 parsel sayılı taşınmaz üzerinde T1 ile gösterilen 457,22 m²'lik bölüm ile 1160 parsel sayılı taşınmaz üzerinde T2 ile gösterilen 434,25 m²'lik bölüme davalının el atmasının önlenmesine, yıkım isteğinin ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile kayden davacıya ait 1010 ve 1160 parsel sayılı taşınmazlara davalının haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiği saptanarak el atmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, Reddine.

Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanunu'nun 724 ve 725. maddelerinde düzenlenen temliken tescil bakımından öncelikle taşkın inşaat ya da haksız inşaat sahibinin iyi niyetli olması ön koşuldur. Somut olayda, davacının maliki olduğu çaplı taşınmaza ağaç diken davalının iyi niyetli olduğu söylenemez. Esasen bu husus Mahkemenin de kabulündedir. Bu durumda temliken tescilin diğer koşullarının aranmasına gerek yoktur. Bu bakımdan eldeki davada yıkım isteğinin de kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile bu isteğin reddedilmesi doğru değil ise de temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak, yıkım isteği reddedildiğine göre, ağaç bedeli üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gözetilerek davada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmadığı gibi, karar ve ilam harcına da el atmanın önlenmesine karar verilen zemin değeri üzerinden hükmedilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile zemin ve ağaç bedellerinin toplamı üzerinden harca hükmedilmesi de isabetsizdir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/32049, Karar No: 2024/4215, Tarih: 26.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/32049 E.  ,  2024/4215 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/245 E. 2019/528 K.

SUÇLAR : Dolandırıcılık , hırsızlık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.09.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında a.Dolandırıcılık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

b.Nitelikli hırsızlık suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından ; dolandırıcılık suçu açısından uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliği, sanıklara atılı nitelikli hırsızlık suçunun ise basit hırsızlık suçunu oluşturduğu gerekçeleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında

a. Dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar verilen hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğunu, haklarında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını talep ederek hükümleri temyiz etmişlerdir.

III. OLAY VE OLGULAR

b. Hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar verilen hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğunu, haklarında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını talep ederek hükümleri temyiz etmişlerdir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların, katılanın iş yerine giderek, kendilerini başka isimlerle tanıttıkları ve madeni yağ alacaklarını söyledikleri, 350 teneke yağı 15.050,00 TL karşılığında alma hususunda anlaştıkları, katılana ait... plaka sayılı araca yağları yükleyerek hep birlikte ...de bulunan...Taşıyıcılar Kooperatifine gittikleri, parayı bankada vereceklerini söyleyip madeni yağları başka bir araca yükledikleri, katılan ile sanık ...'ın banka şubesine gittikleri, sanığın burada katılanı oyaladığı, katılana ait kamyonun yanında kalan sanık ...'in ise anahtarı üzerinde bulunan kamyonu alarak kaçtığı, çalınan kamyonun bilahare terk edilmiş vaziyette kolluk kuvvetlerince bulunarak katılana teslim edildiği bu suretle sanıkların üzerine atılı suçları işlediği iddiasıyla sanıklar hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanıkların atılı suçları işledikleri kanaatine varılarak temyize konu hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12771, Karar No: 2017/11944, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12771 E.  ,  2017/11944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8709, Karar No: 2017/16021, Tarih: 14.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/8709 E.  ,  2017/16021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 12/02/2007 tarihinde işlenen suç için 10/10/2012 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 24/10/2012 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde 28/05/2013 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 26/03/2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 11/11/2014 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24/10/2012 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 28/05/2013 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçu hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 151, 31/3. maddelerindeki suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 12/02/2007 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçları hakkında verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Her ne kadar tebliğnamede suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereği daha önce kasıtlı suçtan hapis cezası ile mahkûm edilmediği anlaşıldığından seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozma istenmiş ise de; gerekçeli kararın “D” bendinde bu hususun gözetildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bu görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında, iddianamede TCK'nın 143/1, 116/4 ve 119/1-c maddelerinin uygulanması talep edilmediği halde, CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nın 143/1, 116/4 ve 119/1-c maddeleri ile uygulama yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müşteki Orkun Büyüktuncay’ın işletmekte olduğu okul kantininden suç tarihi itibarıyla 3-5 YTL değerinde çikolata alan suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/54, Karar No: 2011/1864, Tarih: 21.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/54 E.  ,  2011/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVAYA DAHİL ED : AMASYA BELEDİYE BAŞKANLIĞI

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılara ait 1659 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufunda olup özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, tapunun iptaline karar verilmisini istemiştir.

Bir kısım davalılar çekişme konusu taşınmazın kamulaştırıldığını belirtmişler, davaya dahil edilen Belediye vekili de davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 Sayılı Yasanın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12. Maddesi uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/15135, Karar No: 2006/13720, Tarih: 05.12.2006

**10. Ceza Dairesi         2005/15135 E.  ,  2006/13720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ... hakkında ADANA 6. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 18.11.2003 tarihinde, 2003/859 esas, 2003/1668 karar sayı ile mahkûmiyet kararı verildiği; hükmün sanık tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay C. Başsavcılığınca düzelterek onama isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 22.11.2005 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümde Türk Lirası olarak ifade edilen ağır para cezasının; 5083 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddeleri ile 5252 sayılı Kanunun 5/1 ve 8. maddeleri uyarınca Yeni Türk Lirası (YTL) olarak belirlenmesinde ve adlî para cezasına dönüştürülmesinde zorunluluk bulunması,

2-647 sayılı Kanunun 5275 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılması ve bu Kanunda gecikme zammı öngörülmemiş olması nedeniyle, para cezasının ödenmemesi durumunda “gecikme zammı” uygulanmasına olanak bulunmaması,

3- 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 4667 sayılı Kanunun 77. maddesi ile değişik 164/ son maddesi yanlış yorumlanarak, avukatlık ücretinin “katılan” yerine davanın tarafı olmayan “katılan vekili” lehine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1) Hükmolunan sonuç ağır para cezasının 8.142 YTL olarak belirlenmesi ve adli para cezasına dönüştürülmesi,

2) Para cezasına “gecikme zammı” uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması,

3) Hüküm fıkrasında yer alan “müdahil vekiline verilmesine” ibaresinin “katılana verilmesine” biçiminde değiştirilmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.