muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13894, Karar No: 2018/5014, Tarih: 11.04.2018

3-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu alınmadan duruşmada hazır bulunan sosyal hizmet uzmanının beyanı ile yetinilerek hükümlülüğüne karar verilmesi,

4-Hırsızlığın, iş yeri içerisine girilerek işlenmiş olması karşısında; suçun "konut dokunulmazlığının ihlali olarak yanlış yazılması,

5-İddianamede adli emanette kayıtlı bulunan paraların müştekiye iadesi istenildiği halde, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/941, Karar No: 2011/1546, Tarih: 16.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/941 E.  ,  2011/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılardan R.. A.. adına kayıtlı 298 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, yine 298 parselin önüne isabet eden kıyıda devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan alana da davalılar tarafından iskele, güneşlenme terası yapılmak,  şezlong vs. konulmak suretiyle müdahale edildiğini, ileri sürerek, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın iptali ile tescil dışı bırakılmasını, bu kısımda muhdesat bulunması halinde yıkımını ve davalıların kıyı vasfındaki alana elatmanın önlenmesi ve muhdesatların yıkımını istemiştir.

Davalı Raziye, muhdesatların dava açıldıktan sonra yıkıldığını bildirip, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar yanıt vermemiştir.

Mahkemece, dava konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığı, iskelenin davanın devamı sırasında yıkıldığı, tecavüzün ortadan kalktığı gerekçeleri ile tapu iptali davasının reddine,  devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere elatmanın önlemesi ve yıkım isteği bakımından konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere elatmanın önlenmesi ile yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerdeki iskelenin, davanın devamı sırasında yıkıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle bu istek yönünden karar verilmesine yer olmadığına, 298 sayılı parselin ise kıyı dışında kaldığının saptanması nedeniyle  tapu iptali davasının da reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, 28.11.1997 tarihli 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince saptanan kıyı kenar çizgisine göre 298 sayılı parselin  kıyıda kalmadığı tespit edilerek tapu iptali davasının reddine ve çekişme konusu parsel dışındaki devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer yönünden elatmanın önlenmesi ve yıkım isteği konusundaki davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuş olmasında kural olarak bir  isabetsizlik yoktur.

Ancak, çekişme konusu taşınmazın kadastro tespiti 23.7.1972 tarihinde yapılmış, 24.2.1973 tarihinde kesinleşmiştir.  Eldeki dava ise, 26.7.2004 tarihinde açılmış ve  2.4.2010 tarihinde karara bağlanmıştir.

Ancak, çekişme konusu taşınmazın kadastro tespiti 23.7.1972 tarihinde yapılmış, 24.2.1973 tarihinde kesinleşmiştir.  Eldeki dava ise, 26.7.2004 tarihinde açılmış ve  2.4.2010 tarihinde karara bağlanmıştir.

Oysa dava, derdest  iken 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren ve 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 12/3. maddesi hükmüne bazı ilave  düzenlemeler  getiren 5841 Sayılı Yasa ile taşınmazın niteliğine ve tarafların sıfatına bakılmaksızın kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin uygulanması gerekeceği öngörülmüştür. O halde, anılan yasa hükümlerinin eldeki bu davada da gözetilmesi gerekeceği tartışmasızdır.

Öte yandan, hak düşürücü süre olumsuz dava şartlarından olup, kamu düzeniyle ilgili bulunduğundan mahkemece dava süresince re'sen nazara alınması gerekli bir  kuraldır. Ayrıca, bir davada hak  düşürücü süre söz konusu ise işin esastan değil hak düşürücü süreden reddi gerekir. Buna göre, iptal ve terkin davasının hak düşürücü süreden reddi yerine  mahkemece somut  olayda çekişmeli taşınmazı  kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Diğer  taraftan, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe  giren ve 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 36.maddesi hükmüne 36/A maddesi ile ilave düzenlemeler  getiren 6099 Sayılı Yasanın 16. ve 17.maddelerine göre kadastro  işlemlerinden kaynaklanan sebeple devlet, kamu tüzel kişileri ve kamu kurumları  tarafından açılan davalar nedeniyle davalı tarafın yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan  avukatlık  ücretinden sorumlu tutulamayacağı  öngörülmüştür.

Anılan yasanın 17.maddesinde de bu kuralın infaz  aşamasına kadar geçerli olduğu ayrıca belirtilmiştir.

O halde, eldeki  davada anılan  yasal düzenlemelerin de gözetilmesi gerekeceğinde kuşku bulunmamaktadır.

Öyle  ise, tapu iptal ve terkin isteği bakımından  yapılan yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmaması gerekeceği açıktır.

Ne varki, davada tapu iptal isteği yanında çekişmeli parselin dışında kalan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere de elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunulduğundan ve dava sırasında elatmaya son verildiğinden bu konudaki talep bakımından davanın açıldığı tarihe göre davalı tarafın yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Öte yandan, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasal düzenleme uyarınca davanın reddi halinde davada vekille temsil  edilen davalı yararına  avukatlık ücretine karar  verilemeyeceği de tartışmasızdır.

Öte yandan, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasal düzenleme uyarınca davanın reddi halinde davada vekille temsil  edilen davalı yararına  avukatlık ücretine karar  verilemeyeceği de tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, öncelikle tapu iptali isteği bakımından davanın 5841 Sayılı Yasa hükümleri  gereğince hak  düşürücü süreden reddine, davacı yararına hüküm altına alınan avukatlık ücretinin tapu iptal davasına değil, elatmanın önlenmesi ve yıkım  isteğine hasredilmesine, davalı yararına avukatlık ücreti takdirine gerek bulunmadığına, ayrıca gerek iptal ve gerekse diğer istekler bakımından  istek ayırt  edilmeksizin müştereken yapılan yargılama giderlerinden tapu iptali davası için yapılacak  giderler ile diğer istekler bakımından hak ve nesafet kuralları gözetilerek, belirli oranlarda taraflara yükletilmesi bakımından bir hüküm kurulması için yerel mahkeme kararı bozulmalıdır.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21499, Karar No: 2012/4412, Tarih: 22.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/21499 E.  ,  2012/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.400,00 TL asıl alacak için itirazın iptali ile icra inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:Davacı vekili dilekçesinde; davalının tarlasındaki ürünü sulamak için davacının suyunu kullandığını, bundan dolayı davalının davacıdan 2.400,00 TL alacağının bulunduğunu, alacağın tahsili için davalı hakkında icra takibine girişildiğini, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazının iptaline, takibin devamına, davacı lehine inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının davacıya ait suyu kullanmadığını ve davacıya da herhangi bir borcunun bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.TMK'nın 6. maddesi gereğince kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda davacı, davalının kendisine ait sulama suyunu kullandığını, bundan dolayı davalıdan alacağı olduğunu iddia etmiş, davalıda bu iddiayı inkar etmiş olduğuna göre ispat yükü davacıdadır. Dava konusu alacak miktarına göre alacağın HUMK'nun 288. maddesinde belirtildiği şekilde senetle ispatı gerekir. Tanık beyanlarına itibar edilemez.Mahkemece, davacının dava dilekçesinde "şahadet, vs" demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğu gözetilerek, davacının davalıya yemin teklifine hakkı bulunduğu hatırlatılmak suretiyle oluşacak sonuca uygun şekilde karar verilmesi gerekirken, davanın yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8250, Karar No: 2017/16395, Tarih: 28.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/8250 E.  ,  2017/16395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 23/03/2017 tarih, 2016/29865 Esas - 2017/4500 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu ve üçüncü kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Şikayetçi üçüncü kişi ...'nın karar düzeltme isteminin incelenmesinde;

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 65,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline,

2-Şikayetçi borçlu ...'nın karar düzeltme isteminin incelenmesinde;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile yapılan ilamsız takipte, borçlu ... ile 3. kişi eşi ...'nın icra mahkemesine verdiği dilekçe ile, borçlu yönünden; icra müdürlüğünün 25.6.2015 tarihli yazısı üzerine haczedilen evin borçlu ve ailesinin haline münasip evi olduğunu ve hacizden 16.12.2015'te haberdar olunduğunu ileri sürerek haczedilmezlik şikayetinde bulunulduğu, şikayetçi eş yönünden ise; taşınmazın tapu kaydında lehine konulmuş olan aile konutu şerhi nedeniyle borçlunun taşınmazının haczedilemeyeceğini ileri sürerek haczin kaldırılmasının istendiği, mahkemece, hacze ilişkin 103 davetiyesinin borçluya 28.11.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olması nedeniyle meskeniyet şikayetinin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle süre aşımından, şikayetçi 3. kişi ...'nın şikayetinin ise taşınmazın kaydında aile konutu şerhi bulunmasının taşınmazın haczine engel olmadığı gerekçesiyle esastan reddine karar verildiği, kararın şikayetçi taraflarca temyizi üzerine Dairemizce kararın onanmasına karar verildiği, şikayetçilerin karar düzeltme dilekçelerinde meskeniyet şikayetinin 29.6.2015 tarihli hacze ilişkin olması nedeniyle sürede olduğundan bahisle meskeniyet şikayeti yönünden kararın bozulmasını istedikleri anlaşılmaktadır.

İİK'nun 82. maddesinde yer alan haczedilmezlik şikayeti, İİK'nun 16/1. maddesi uyarınca 7 günlük süreye tâbidir. Bu süre öğrenme tarihinden başlar.Diğer yandan, İcra ve İflas Kanunu'nda taşınmaz üzerine konulan haczin yenilenmesi diye bir müessese mevcut olmayıp, aynı takip dosyasından da olsa, konulan her haciz, yeni bir haciz olup, borçlunun her hacze yönelik olarak şikayet hakkı bulunmaktadır.Somut olayda ise, taşınmaz kaydı üzerine son olarak, alacaklı vekilinin 24.6.2015 tarihli talebi üzerine 29.6.2015 tarihinde haciz şerhi işlendiği, bu hacze ilişkin olarak icra dosyasından borçluya bildirimde bulunulmadığı, borçlunun, hacizden 16.12.2015 tarihinde haberdar olduğunu bildirerek 17.12.2015 tarihinde süresinde meskeniyet şikayetinde bulunduğu anlaşılmıştır.

O halde, her ne kadar taşınmaz üzerine daha önce konulmuş haciz bulunmakta ise de, yukarıda da açıklandığı üzere her haciz yeni bir şikayet hakkı doğuracağından, borçlunun 29.6.2015 tarihli hacze yönelik şikayeti, İİK.nun 16/1. maddesinde öngörülen yasal sürededir. Bu nedenle mahkemece, işin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, şikayet konusu yapılmayan 11.9.2014 tarihli haciz esas alınarak istemin süre aşımı nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle borçlu ... yönünden bozulması gerekirken Dairemizce maddi hataya müstenit olarak onandığı anlaşılmakla, borçlunun karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.SONUÇ : Borçlu ...'nın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.3.2017 tarih ve 2016/29865 E., 2017/4500 K. sayılı onama kararının borçlu ... yönünden kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12175, Karar No: 2022/13739, Tarih: 29.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/12175 E.  ,  2022/13739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Katılan vekilinin tüm mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiğinin kabulü ile yapılan incelemede;

1) İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından açılan bir dava ve kurulan bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin bu suçtan temyiz talebinin incelenmeksizin Mahkemesine İADESİNE,

2) 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7865, Karar No: 2023/5257, Tarih: 09.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7865 E.  ,  2023/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/649 E., 2022/693 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü / Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pazar(Rize) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/114 E., 2022/29 K.

Taraflar arasındaki 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na aykırılık nedeniyle açılan tapu terkini ve elatmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde, davalı adına kayıtlı ...., İli ....,İlçesi ....., Mahallesi 517 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek 517 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasını, davalının müdahalesinin önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, dava konusu 517 ada 1 parsel sayılı (eski 62 parsel) taşınmazın tarla vasfıyla üçüncü kişiler adına kayıtlıyken Doğu Karadeniz Sahil Yolu Çayeli - Ardeşen -Hopa Devlet Yolu Ek Kamulaştırma planı kapsamında açılan kamulaştırma davası sonucu kamulaştırma bedeli karşılığında İdareleri adına tescil edildiğini, yeşil alan olarak tabir edilen alanda kaldığını bu nedenle herhangi bir müdahalelerinin bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, fen bilirkişinin 28/01/2021 tarihli raporu ekinde bulunan krokide A harfi ile gösterilen kısmın kıyı kenar çizgisi kapsamında olduğu ve TMK md. 715 uyarınca özel mülkiyete konu olamayacağı anlaşıldığından tapu iptali ve terkin talebi yönünden davanın kısmen kabulüne, taşınmaza herhangi bir el atma bulunmadığından el atma taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle, fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen kısmın kıyı kenar çizgisinde kaldığından bahisle tapu kaydının iptaline karar verilmesine rağmen el atmanın önlenmesi taleplerinin reddedilmesinin, yargılama giderlerinin davacı Hazine üzerinde bırakılmasının ve davacı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, delillerin takdiri ve değerlendirilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/A maddesi uyarınca davalı Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmolunmamasının yerinde olduğu, davalı tarafın taşınmazda herhangi bir kullanımının bulunduğunun tespit edilemediği, İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf itirazlarını tekrarlayarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na aykırılık nedeniyle tapu kaydının iptali ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

T.C. Anayasası'nın 43 üncü maddesi,

3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci ve 9 uncu maddeleri,

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36A maddesi,

4721 sayılı ... Medeni Kanunu’nun 715 inci ve 999 uncu maddeleri,

28.11.1997 tarihli ve 1996/5 E., 1997/3 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Hazine vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz eden Hazine harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Hazine vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz eden Hazine harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10825, Karar No: 2013/16494, Tarih: 17.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/10825 E.  ,  2013/16494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51, 51/3. maddeleri uyarıncamahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dinlenme tesisinin işleteni olan sanığın sünnet düğünü için tesisi havuzun kullanımı olmadan ...'ya sözlü anlaşma ile kiraladığı, içkili lokanta ruhsatı olan tesiste davetlilerin kendi getirdikleri içkileri içmelerinden ve düğünün 23:00 bitmesinden sonra, düğüne katılan alkollü gençlerin, eğlenmek amacıyla birbirlireni havuza iteledikleri, düğün sahibi ve tesis çalışanlarının uyarılarına rağmen bir çok kişinin yüzme havuza girdiği, 1974 doğumlu olan Aslan Demirtaş'ın da elbiseleri ile havuza girmesinden sonra havuzdan çıkarak, elbiselerini çıkarmak suretiyle yeniden havuza girdiği, havuza giren kişilerin çıkmasından sonra, havuz kenarında bulunan elbiseler nedeniyle, dosya sanığı olup bozma öncesi mahkumiyet kararı kesinleşen Ramazan Özer tarafından havuz kenarındaki elbisenin sahibi araştırılırken havuzun 2.20 metre derinliği olan kısımda dipte bulunan ölenin görüldüğü, 2.06 promil alkollü olduğunun tespit edildiği sanığın olay günü tesiste olmayıp, olayın tesis çalışanı Ramazan Özer tarafından kendisine bildirildiğinin anlaşılması karşısında, yetişkin olan ölenin alkollü olarak tüm uyarılara karşın havuza girmesinden sonra, havuzdan çıkarak elbiselerini çıkarmak suretiyle yeniden havuza girmesi ile meydana gelen olayda sanığın kusuru bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebebten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.