muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2692, Karar No: 2012/9139, Tarih: 17.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2692 E.  ,  2012/9139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1- 26/11/2002 tarihli suç için; 765 sayılı TCK.nun 102/4 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırma

2- 26/09/2003 tarihli suç için; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, CMK.nun 231. maddeleri gereğince 22 ay 15 gün hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair

Gerekçeli karar başlığında yanlış ve eksik yazılan suç tarihlerinin "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçu için 26.11.2002, "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçu yönünden ise 26.09.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Sanıklar müdafiinin, "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, vaki istemlerinin Bandırma Ağır Ceza Mahkemesince 16.07.2009 tarih 2009/273 D. İş sayılı kararı ile kesin olmak üzere karara bağlandığından dava dosyasının mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Katılan vekilinin sanıklar hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı olan dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden bahisle ortadan kaldırma kararı verilmesi yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 26.11.2002 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığı, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6879, Karar No: 2010/4513, Tarih: 13.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6879 E.  ,  2010/4513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Tüzel Kişiliği tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 110 ada 38 parsel sayılı 186.584,94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kadim kullanıma dayanılarak mera niteliğiyle sınırlandırılmıştır. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, dava sırasında tapu kaydı ve miras yoluyla gelen hakka da dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tespitinin iptaliyle davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Tüzel Kişiliği tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu 110 ada 38 parsel sayılı taşınmaz mera niteliğiyle sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiş, davacı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır.

Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre kural olarak meraların çıplak mülkiyeti hazineye (intifaı) yararlanma hakkı ise köy tüzel kişiliğine aittir. Hal böyle olunca hazinenin davada taraf olması zorunludur. Taraf koşulunun oluşturulmamış olması başlı başına bozma nedenidir. O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle dava dilekçesi ve duruşma günü dava dışı hazineye 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesi uyarınca yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmeli, husumet yaygınlaştırılarak davada bu yolla taraf koşulu oluşturulmalı, hazine temsilcisi duruşmaya geldiğinde kendisinden davaya karşı diyeceği delilleri sorulup saptanmalı, göstereceği deliller toplanmalı, davada bu yolla taraf koşulu oluşturulduktan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hükmüm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de davalı köy tüzel kişiliğinin kaymakamlıktan izin almadıkça kabul yetkisinin bulunmadığının gözardı edilmiş olması dahi isabetsiz olup davalı köy tüzel kişiliğinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedinine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 68,80 TL harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 13.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6435, Karar No: 2020/11631, Tarih: 22.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/6435 E.  ,  2020/11631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22/12/2020 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalılar vekili yönünden ise kısmen kabulü ile vekalet ücreti yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde sabit bir sulama ekipmanı ya da aktif su kuyusu bulunmadığı bu nedenle kuru tarım arazisi olarak kabul edileceği belirtilmiş, keşif

mahallinde yapılan mahkeme gözleminde ise dava konusu taşınmazın içerisinde kendisine ait su kuyusunun bulunduğu ancak kuyu üzerinde motopomp vb benzeri herhangi bir teçhizatın bulunmadığının gözlemlendiği, yine keşif mahallinde dinlenen köy muhtarı beyanında, taşınmazın içerisinde su kuyusunun bulunduğu, yan parselde bulunan kuyudan da sulandığını, taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu beyan edilmiştir.

mahallinde yapılan mahkeme gözleminde ise dava konusu taşınmazın içerisinde kendisine ait su kuyusunun bulunduğu ancak kuyu üzerinde motopomp vb benzeri herhangi bir teçhizatın bulunmadığının gözlemlendiği, yine keşif mahallinde dinlenen köy muhtarı beyanında, taşınmazın içerisinde su kuyusunun bulunduğu, yan parselde bulunan kuyudan da sulandığını, taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu beyan edilmiştir.

Bu itibarla; dava konusu taşınmazın içerisinde su kuyusu bulunduğu sabit olup, bu kuyunun kuruyup kurumadığı, kuyunun dava konusu taşınmazı sulamaya yeterli olup olmadığı, istenildiği takdirde bu kuyudan dava konusu taşınmazın sulama imkanı bulunup bulunmadığı, mahallinde yeniden keşif yapılarak, araştırılıp tespit edilerek, dava konusu taşınmazın içerisinde bulunan su kuyusundan istenildiği takdirde sulama yapılabileceğinin anlaşılması halinde dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olarak kabulü ile, bu niteliğine göre ekimi yapılan mutat münavebe ürünlerine ait resmi veriler esas alınıp değer biçilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz rapora göre yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.540,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 2.540,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 22/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13425, Karar No: 2024/15168, Tarih: 21.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13425 E.  ,  2024/15168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5556, Karar No: 2014/17003, Tarih: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5556 E.  ,  2014/17003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2013/287-2013/572

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6954, Karar No: 2015/13331, Tarih: 10.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6954 E.  ,  2015/13331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.....FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2011/253-2014/99

Taraflar arasında görülen davada .......Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2014 gün ve 2011/253-2014/99 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/02/2015 gün ve 2014/15728-2015/1286 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin "C..-F..." markalı ağaç şeklindeki ev ve araç kokuları ile hava temizleyicilerinin Türkiye'deki fikri ve sınai mülkiyet haklarını elinde bulundurduğunu, ağaç şeklini ihtiva eden markaların müvekkilleri adına tescilli olduğunu, müvekkillerinin ağaç görünümlü araç kokusu tasarımını, Türkiye haricinde de çok sayıda ülke ve uluslararası kuruluş nezdinde marka olarak tescil ettirdiğini, müvekkilleri adına tescilli ağaç görünümlü araç kokusu tasarımının neredeyse aynı ve belirgin derecede benzeri olan 2008/06253 sayılı tasarımın davalı tarafından tescil ettirildiğini, ancak tescilli tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına haiz olmadığını ileri sürerek davalı adına kayıtlı 2008/06253 sayılı tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21779, Karar No: 2016/12195, Tarih: 17.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21779 E.  ,  2016/12195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünün kullanılamadığından bahisle taşınmaz bedelinin, bu mümkün olmadığı takdirde taşınmazda meydana gelen değer kaybının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünün kullanılamadığından bahisle taşınmaz bedelinin, bu mümkün olmadığı takdirde taşınmazda meydana gelen değer kaybının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, ecrimisil talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Tazminat talebi yönünden ise;

Dava konusu taşınmaz öncesinde ... parsel olarak 27.000,00 m2 iken 2.708,25 m2'lik kısmının kamulaştırılmasına karar verildiği, bu bölüm için idarece açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili istemli davada her ne kadar kamulaştırmadan arta kalan ve iş bu davada davaya konu edilen 10.777,08 m2'lik (ifrazen oluşan ... parsel/yenileme sonucu ... ada ... parsel) bölümün büyüklüğü ve geometrik şekli dikkate alındığında bu kısımda tarımsal faaliyete devam edilebileceğinden değer kaybı olmayacağı belirtilmiş ise de, hızlı tren hattının yapımından sonra taşınmazın kullanımında yeni kısıtlamalar meydana gelmiştir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın hızlı tren hattı ile eski tren yolu arasında kaldığı, hızlı tren hattı inşa edilip her iki tarafı tel örgü ile kapatılınca taşınmazın ana yol ile bağlantısının kesildiği, bu sebeple taşınmaza giden yol uzadığı gibi kontrolsüz hemzemin geçitten geçilmek suretiyle taşınmaza ulaşılabildiği, hızlı tren hattı altındaki menfezin ise yağışlı havalarda suyla dolması sebebiyle geçişlere mani olduğu ve biçerdöver gibi tarım aletlerinin bu menfezden geçemediği mahallinde yapılan keşif

sonucu düzenlenen bilirkişi raporları, mahkeme gözlemi ve dosyada bulunan fotoğraflar ile sabittir. Ayrıca davalı idarenin 08.10.2013 tarihli yazı cevabına ve 24.10.2014 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisine göre dava konusu taşınmazın krokide (M) harfi ile gösterilen 917,30 m2'lik bölümünün de 50 metrelik güvenlik koridorunda kaldığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla; mevcut duruma göre idarenin yaptığı kamulaştırma sonucu taşınmazdan yararlanma olanağının tümüyle ortadan kalkmadığı, fakat ulaşımın güçleşmesi sebebiyle taşınmazda değer düşüklüğü meydana geldiği anlaşıldığından, dosyadaki raporlar denetlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla; mevcut duruma göre idarenin yaptığı kamulaştırma sonucu taşınmazdan yararlanma olanağının tümüyle ortadan kalkmadığı, fakat ulaşımın güçleşmesi sebebiyle taşınmazda değer düşüklüğü meydana geldiği anlaşıldığından, dosyadaki raporlar denetlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5788, Karar No: 2011/7251, Tarih: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5788 E.  ,  2011/7251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kayıtlı 6 parsel sayılı taşınmazın 414 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, özel mülke konu olamayacağını ileri sürerek tapunun iptal ve terkinini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, karşı dava ile aleyhine açılan davanın kabulü halinde tazminat isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, tapu iptal ve terkin davasının 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle reddine, karşı davanın da reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl dava; tapu iptal ve terkin, karşı dava; tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın hak düşürücü süreden reddine, karşı davanın da reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 Esas 2011/77 sayılı kararı ile iptal edilmiş ve henüz Resmi Gazetede yayınlanmadığı için bu defa aynı tarih aynı esas ve 2011/27 sayılı karar ile iptal hükmünün de eldeki davalara uygulanmak üzere yürütmenin durdurulmasına karar verilmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse de, meydana gelen Anayasa değişikliğinden sonra doğru olduğu söylenemez.

Öte yandan; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasanın 36.maddesi hükmüne bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulmayacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; asıl dava bakımından işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulması asıl davanın kabul edilmesi halinde karşı dava bakımından işin esasının incelenmesi için karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.