muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/970, Karar No: 2013/7938, Tarih: 19.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/970 E.  ,  2013/7938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/333282

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 17/06/2011, 2011/76 (E) ve 2011/177 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık M.. S.. hakkında mağdur İsmail'i yaralama suçu yönünden CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyizi kabil bulunmadığından itiraz merciince gereği yapılmak üzere bu hükmün inceleme dışı tutulmasına karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık G.. Ü..'ün mağdur Menduh'u nitelikli kasten yaralama suçu ile sanık Murat'ın mağdur Menduh'a karşı eyleminin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Güven'in nitelikli kasten yaralama suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sanık Güven bakımından yasal savunmaya, suç vasfına, ceza miktarına, sanık Murat bakımından sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre, sanıklardan Murat ile İsmail'in kız arkadaşlarının aynı evi paylaşmaları nedeniyle yaşanan anlaşmazlıkları konuşmak için buluşmaya karar verdikleri, olay gecesi Murat'ın yanında sanık Güven, İsmail'in de yanında mağdur Menduh olduğu halde olay yerine geldikleri, İsmail'in Murat'ı konuşmak için olay yerinden uzaklaştırmak istemesine sanık Güven'in müdahale etmesi üzerine taraflar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanık Murat dışındaki üç kişinin de bıçak kullandığı, sanık Murat'ın Menduh ile karşılıklı olarak birbirlerini darp ettikleri, İsmail ve Menduh'un da Güven'i sağ ve sol femur bölgelerinden iki isabetle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, sanık Güven'in Menduh'u toraksa nafiz tek bıçak darbesiyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda;

a-Sanık Murat hakkında mağdur Menduh'u nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdur Menduh'un sanık Güven tarafından tek bıçak darbesiyle yaralandığı ve sanık Murat'ın Güven tarafından gerçekleştirilen bıçakla yaralama eylemine doğrudan katıldığını ya da yardım ettiğini gösterir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut deliller bulunmadığı, sanık Murat ile mağdur Menduh'un kavganın hareketli ortamında birbirlerini yumrukla darp etmekten ibaret eylemlerinin de basit yaralama kapsamında kaldığı anlaşıldığından, TCK'nun 86/2 ve 73/4 maddeleri uyarınca mağdur Menduh'un sanıktan şikayetçi olmadığı gözetilerek sanık hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

b-Sanık Güven hakkında mağdur Menduh'u nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Kalabalık ve bıçaklı kavga ortamında ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğinin belli olmaması karşısında, sanık Güven hakkında verilen cezadan TCK'nun 29. maddesi uyarınca makul oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Güven ve Murat müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 19/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/13857, Karar No: 2012/13670, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13857 E.  ,  2012/13670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, projeye aykırı şekilde yapılan kış bahçesinin eski hale iadesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Karar gereğinin yerine getirilmesi için Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33.maddesi gereğince davalıya uygun bir süre verilmemiş olması doğru değil ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm kısmının 1 nolu bendinin sonuna "bunun için davalıya 10 gün süre verilmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16514, Karar No: 2023/3764, Tarih: 02.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16514 E.  ,  2023/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1229 E., 2021/1444 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2020/94 Esas, 2021/72 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 18 yıl hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2021/1229 Esas, 2021/1444 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Çarşı bekçilerinin yapmış olduğu aramanın hukuka aykırı olduğuna,

2. Yeterli, şüpheden uzak ve somut delil bulunmadığına,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

B. Sanığın temyiz sebeplerinden özetle;

1. Suç tarihi birbirine yakın dosyalarının birleştirilmesi gerektiğine,

2. Beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Çarşı bekçilerinin yapmış olduğu aramanın hukuka aykırı olduğuna,

2. Yeterli, şüpheden uzak ve somut delil bulunmadığına,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

ilişkindir.

B. Sanığın temyiz sebeplerinden özetle;

1. Suç tarihi birbirine yakın dosyalarının birleştirilmesi gerektiğine,

2. Beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü yaya görevini yapmakta olan mahalle bekçilerinin ilkokulun arka kısmında sanığı gördükleri, sanığın okulun arka kısmından okulun içerisine girmesi nedeniyle takip ettikleri, sanığa arkadan yaklaştıklarında sanığın yerde birşeyle uğraştığını gördükleri, daha sonra sanığın bekçileri fark ettiği ve yerde bulunan poşeti alarak avucunda saklamaya çalıştığı, daha sonra poşet içerisinden uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda; ele geçen maddelerin farklı nitelik arz etmesi ve büyük bir kısmının küçük paketçikler halinde satışa hazır halde olması, ayrı ayrı paketlenmiş maddelerin sentetik nitelikte olması, sanığın kullanım sınırlarını aşar miktarda uyuşturucu madde ile olağan sayılmayan bir saatte evine ya da işyerine yakın olmayan bir yerde yakalanması gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş, suça konu uyuşturucu maddenin sentetik niteliğinde olduğu ve eylemin okula yakın alanda işlendiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri gereğince cezasında yarı oranında artırım yapılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceği ihtarının belirtilmemesi ve yargılama giderinin yasal terkin sınırı altında kalması nedeniyle kamu üzerinde bırakılmaması nedenleriyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

25.08.2019 tarihli olay tutanağına göre; çarşı ve mahalle bekçileri tarafından durumundan şüphelenilerek sanığın takip edildiği ve ilkokul yakınında yerde birşeylerle uğraştığının görülmesi akabinde çarşı bekçilerini fark eden sanığın yerdeki malzemeleri eline alarak avucunda sakladığı, çarşı bekçilerinin avucunu açmasını istediğinde uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda; suç tarihinde yürürlükte olan

IV. GEREKÇE

25.08.2019 tarihli olay tutanağına göre; çarşı ve mahalle bekçileri tarafından durumundan şüphelenilerek sanığın takip edildiği ve ilkokul yakınında yerde birşeylerle uğraştığının görülmesi akabinde çarşı bekçilerini fark eden sanığın yerdeki malzemeleri eline alarak avucunda sakladığı, çarşı bekçilerinin avucunu açmasını istediğinde uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği olayda; suç tarihinde yürürlükte olan

772 sayılı Çarşı ve Mahalle Bekçileri Kanunu'na aykırı şekilde adli soruşturma yapma görev ve yetkisi bulunmayan çarşı ve mahalle bekçileri tarafından gerekli muhafaza tedbirleri alınarak olayın derhal en yakın adli soruşturma yapmaya yetkili adli mercilere haber verilmesi gerekirken, adli soruşturma yapılarak hukuka aykırı şekilde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin, “suçun maddi konusu” ve “suç delili” olarak hükme esas alınamayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu tespit edilmekle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2021/1229 Esas, 2021/1444 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozmanın niteliğine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2505, Karar No: 2010/6540, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2505 E.  ,  2010/6540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 187 ada 7 parsel sayılı 677.15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, köy konağı ve bahçesi niteliğinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16/A maddesi uyarınca davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, yasal süresi içinde 753.88 m2 yüzölçümünde Hazine adına tapuda kayıtlı ve sağlıkevi yapılmak üzere Sağlık Bakanlığına tahsis edilmiş taşınmazın bir bölümünün çekişmeli taşınmazda tespit edildiği ve bir bölümünün de köy boşluğu olarak bırakıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli parselin uzman bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün davacı Hazine adına, (B) harfi ile gösterilen bölümünün tespit gibi tesçiline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan uzman fen bilirkişi raporu yeterli bulunarak karar verilmiş ise de; mahkemece yapılan araştırma ve uygulama ile dosyaya sunulan uzman fen bilirkişi raporu karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazinenin dayanağını oluşturan tapu kaydı idari yoldan oluşmuş ve kadastro teknisyeni tarafından düzenlenmiş olup fenni sıhhati bulunan krokisi bulunmaktadır. Hükme esas alınan uzman fen bilirkişi raporunda, dayanak tapu kaydının krokisi yöntemince mahalline uygulanmamış; eski tuvalet yerinin mezarlık duvarı ile ilişkisi kesildiği gibi bu bölümde tescil krokisinde görülen 7.69 metrelik kırık da atlanmıştır. Yine, krokinin uygulanmasında okul duvarı ile olan mesafe farklı belirlenmiş; bu şekilde kroki hem kuzey ve kuzeydoğu yönlerden, hem de doğu ve kuzey doğu yönlerinden zemine tescil krokisinden farklı uygulanmış ve tescil krokisine yanılgılı olarak kapsam tayin edilmiştir. Ayrıca; davacı Hazinenin dayanağını oluşturan tapu kaydı idari yoldan oluştuğundan davalı Köy Tüzel Kişiliğini bağlamayacağı açıktır. Bu durumda, davacı Hazinenin tapu kaydının oluşturulduğu tarihe kadar davalı Köy Tüzel Kişiliği yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde düzenlenen zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığı da araştırılıp değerlendirilmemiştir. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemeyeceğinden mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte öncelikle davacı Hazinenin dayanağını oluşturan tapu kaydının krokisi uzman fen bilirkişi aracılığı ile yerel bilirkişi ve taraf tanıkları yardımı ./...

ile yerine uygulanmalı; tapu kaydına yöntemince kapsam tayin edilmelidir. Bundan sonra; Köy Tüzel Kişiliğinin davada taraf olması nedeniyle komşu köylerde oturan ve davada yararı bulunmayan kişiler arasından belirlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın öncesinde ne olduğu, kim tarafından hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, davalı Köy Tüzel Kişiliğinin çekişmeli taşınmaz üzerinde tapu kaydının oluşumundan önce zilyetliğinin bulunup bulunmadığı, bulunmuşsa edinmeye yeterli nitelik ve sürede olup olmadığı gibi hususlar tek tek ve olaylara dayalı olarak sorulup saptanmaya çalışılmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeli, tespit tutanağına aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, bundan sonra; toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Özellikle, kadastro tutanağı düzenlenmemiş yerler yönünden davaya bakma görevinin kadastro mahkemesinin görevine girmediği de gözetilerek yapılacak uygulama sonucu tescil krokisi kapsamında kalıp kadastro tutanağı düzenlenmemiş davaya konu bölüm yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gereği düşünülmelidir. Taraflarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5356, Karar No: 2017/10064, Tarih: 08.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/5356 E.  ,  2017/10064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamıyla % 40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

T.C. Anayasa’sının 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.’un 27. maddesinde hukuki dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden sözedilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemenin kararında dava dilekçesi özetlenmiş, davalının savunması yazılmadan sadece “ Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle davanın reddini talep etmiştir “ şeklinde bir açıklama yapılmıştır.

Gerekçe olarak da aynen;

“Yargılama basit usulde yürütülmüş, taraflar delilerini bildirmişler, tarafların delilleri toplanmış cevabi yazılar eklenmiş, dosya bilirkişiye tevdi edilmiş rapor alınmış ve tahkikat aşaması bu şekilde tamamlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemenin kararında dava dilekçesi özetlenmiş, davalının savunması yazılmadan sadece “ Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle davanın reddini talep etmiştir “ şeklinde bir açıklama yapılmıştır.

Gerekçe olarak da aynen;

“Yargılama basit usulde yürütülmüş, taraflar delilerini bildirmişler, tarafların delilleri toplanmış cevabi yazılar eklenmiş, dosya bilirkişiye tevdi edilmiş rapor alınmış ve tahkikat aşaması bu şekilde tamamlanmıştır.

Tüm dosya kapsamı itibariyle, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından onanan ... 4 İş Mahkemesinin 2013/36 esas sayılı dosyasından verilen hükmü ile davacının kayden 23.11.2004 ile 31/08/2009 tarihleri aralığında asıl işveren olan davalının alt işvereni yanında çalıştığı sabittir. ... 1 İş Mahkemesinin 2009/702 esas sayılı dosyası, ... 7 İcra Müdürlüğünün 2014/4277 esas sayılı takip dosyaları oluşa uygun ve denetime elverişli olduğundan itibar edilen 27/01/2015 tarihli bilirkişi raporu dikkate alınarak aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.” şeklinde bir açıklama yapılmıştır.

Salt davacının iddiasının yazılması ve içeriği dahi açıklanmayan bilirkişi raporuna atıf yapmak gerekçe değildir.

Savunma kararda yazılmamış, iddia ve savunma, özellikle davalının zamanaşımı def’i değerlendirilmemiş, alacak kalemlerinin niteliği ve kabulün gerekçesi açıklanmamıştır.

Öte yandan kararın hüküm fıkrasında takibin hangi alacak kalemi açısından, kaç TL. üzerinden devamına karar verildiği açıklanmadığı gibi, işlemiş faizin hangi alacak kalemine/ kalemlerine ait olduğu da belirtilmemiştir.

Bu itibarla Mahkemenin kararı tamamen gerekçeden yoksun olduğu gibi infazda da tereddüt oluşturacak niteliktedir.

Mahkemece gerekçesiz karar verilmesi T.C. Anayasa’sının 138 ve 141 ve HMK. nun 297. Maddesine aykırı olup, isabetsizdir.

Ayrıca davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesi ile davaya karşı zamanaşımı def’inde bulunmuştur.

Davalı aleyhine yapılan ilamsız takibe dayanak gösterilen, alt işveren aleyhine açılan davada bu davanın davalısı taraf değildir. Bu nedenle Mahkemece davalının davaya karşı süresinde yaptığı zamanaşımı def’inin değerlendirilmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, 08/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19787, Karar No: 2017/9195, Tarih: 10.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/19787 E.  ,  2017/9195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/1. maddeleri uyarınca sanığın bildirdiği en son adres olan ''. Güzelyalı Mah 2. Alay Sok.no:5, İç Kapı No:5 Mudanya/Bursa adresine gerekçeli kararın tebliğ edildiği, adresten taşındığı ve yeni adresi temin edilemediğinden mahalle muhtarının imzalı beyanıyla tebligatın iade edildiği, iade üzerine sanığın mernis adresine 18.12.3013 tarihinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2, 21/2 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 31/1,a maddeleri uyarınca çıkarılan tebligatın usulüne uygun olduğu, sanığın süresinden sonra 02.01.2014 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.01.2014 tarih, 2011/95 Esas ve 2013/416 Karar sayılı ek kararına karşı yaptığı temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan temyiz isteminin reddine dair hükmün tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek ONANMASINA, 10.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.