muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13169, Karar No: 2013/35140, Tarih: 26.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/13169 E.  ,  2013/35140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile izin, ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davacının sebepleri bildirilmeyen temyiz itirazlarının reddine,

2- Davalı temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Birlikte istihdam grup şirketlerinde ortaya çıkan bir çalışma biçimidir ve bu çalışma biçiminde işçilerin bir kısmı aynı anda birden fazla işverene ve birlikte hizmet vermektedirler. Daha çok yönetim organizasyonu kapsamında birbiriyle bağlantılı olan bu şirketler, aynı binalarda hizmet verebilmekte ve bir kısım işçiler iş görme edimini işverenlerin tamamına karşı yerine getirmektedir. Tüm şirketlerin idare müdürlüğünün aynı şahıs tarafından yapılması, şirketlerin birlikte kullandığı işyerinde verilen muhasebe, güvenlik, ulaşım, temizlik, kafeterya ve yemek hizmetlerinin yine tüm işverenlere karşı verilmiş olması buna örnek olarak gösterilebilir. Bu gibi bir ilişkide, işçi ile işverenler arasında tek bir iş ilişkisi vardır. Ancak bu ilişki başlangıçta bu şekilde kurulmuştur.

İş sözleşmesine katılmada ise başlangıçta tek bir işverenle kurulan iş ilişkisine zamanla diğer bir işveren katılmakta ve işçi iş görme edimini bu katılan şirkete karşı da yerine getirmektedir. İsçinin ilk işvereni ile bağlantısı kopmadığından iş sözleşmesinin devri söz konusu olmayıp, işveren tarafında bir çoğalma gerçekleşmekle birlikte, bu durumda da tek bir iş ilişkisi bulunmaktadır.(M. ALP. İş Sözleşmesinin Devrinde Bazı Sorunlar. DEÜ. Hukuk Fakültesi Dergisi. Cilt 9. Özel Sayı, 2007. s: 197).

Birlikte istihdam ve iş sözleşmesine katılmada tek bir iş ilişkisi ve dolayısı ile tek bir ücret ödemesi söz konusudur. İşçinin diğer şirketlere karşı iş görme edimi, fazla iş olarak değerlendirilemez ve bu nedenle ayrıca ücretin ödenmesi gerekmez.

Birlikte istihdam ve iş sözleşmesine katılmada tek bir iş ilişkisi ve dolayısı ile tek bir ücret ödemesi söz konusudur. İşçinin diğer şirketlere karşı iş görme edimi, fazla iş olarak değerlendirilemez ve bu nedenle ayrıca ücretin ödenmesi gerekmez.

Elbette ister başlangıçta birden fazla işveren olsun, ister sonradan işveren çoğalmasına gidilsin, ayrı ayrı iş ilişkisi de kurulabilir. Aksi öngörülmedikçe is akdinin kurulması özel bir sekle tabi olmadığından işin gereğine göre bu hizmetin ancak ücret karşılığında görülebileceği kabul edilebilir ve her şirket ile ayrı bir iş sözleşmesi kurulmuş sayılabilir. Fiili iş ilişkisi ile de aynı sonuca varmak mümkündür. Ancak bunun kanıtlanması gerekir.

Davacının aynı gruba bağlı dava dışı ... A.Ş’de çalıştığı ve istifa ederek bu iş yerinden ayrıldığı , dava dışı şirkette çalışırken aynı yerde faaliyet gösteren davalı şirkete de hizmet verdiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davalı şirket ile dava dışı şirketin davacı işçiyi birlikte istihdam ettikleri, iş yerinden kıdem ve ihbar tazminatı gerektirmeyecek şekilde ayrılan davacının davalıdan feshe bağlı bu hakları talep imkanı bulunmadığı kanaatine varılmıştır.

İki ayrı iş verene hizmet veren davacıya davalı şirketçe ayrıca ücret verileceğinin kararlaştırıldığına ilişkin somut delil bulunmadığı, davacının ücretini dava dışı ... A.Ş’den aldığı, görülmekle dava konusu feshe bağlı kıdem İhbar tazminatları, izin ücreti ve ücret alacağı taleplerinin reddinin gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7419, Karar No: 2022/15169, Tarih: 02.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7419 E.  ,  2022/15169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

1- Dava konusu edilen... İli, ...İlçesi, Aşağı ... Mahallesi, 135 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde tapu kaydı ile tapulama tutanağının ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilmesinden,

2- Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Yasa uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığı hususu Sakarya Valiliğinden sorularak, onaylı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıyorsa buna ilişkin karar ve paftaların istenilmesinden,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2430, Karar No: 2021/13799, Tarih: 07.07.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2430 E.  ,  2021/13799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’nın adli sicil kaydına göre, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2014 tarihinde kesinleşen ve 16/05/2017 tarihinde infaz edilen 2013/314 E., 2014/119 K. sayılı tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin ve soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ... isimli şahsın beyanında, saat 03.00 sıralarında dışarıdan seslerin gelmesi üzerine depoyu kontrol ettiğinde, depo içerisinde kabloları alan bir şahsı gördüğünü beyan ettiği, kolluk tarafından tutulan tutanakta ise saat 03.00 sıralarında hırsızlık olduğunun bildirildiğinin belirtildiği ve UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 06.31'de bittiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması ve sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında suç adının yalnızca hırsızlık olarak yazılması, yine sanık hakkında kurulan hükümde suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yerine konut dokunulmazlığını bozma suçu şeklinde yazılması ve hükümde, suça sürüklenen çocuk ... 15 yaşından küçük olduğu ve hakkında ½ oranında indirim yapıldığı halde, indirim oranının 1/3 olarak gösterilmiş olması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanık yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nin 151/1 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının 06/05/2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2, 67/3-4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 ay ve 11 yıl 3 aylık zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ... isimli şahsın beyanında, saat 03.00 sıralarında dışarıdan seslerin gelmesi üzerine depoyu kontrol ettiğinde, depo içerisinde kabloları alan bir şahsı gördüğünü beyan ettiği, kolluk tarafından tutulan tutanakta ise saat 03.00 sıralarında hırsızlık olduğunun bildirildiğinin belirtildiği ve UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 06.31'de bittiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklara verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

d- Suç tarihinde 12-15 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 Sayılı TCK'nın 31. maddesinin 2. fıkrası uyarınca işlediği iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman doktor raporu alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, uzman doktor raporunun yalnızca hırsızlık suçundan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiği konusunda alınmış olduğunun anlaşılması karşısında, bu raporla ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

e- Gerekçeli karar başlığında suç adının yalnızca hırsızlık olarak yazılması, yine suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yerine konut dokunulmazlığını bozma suçu şeklinde yazılması,

f- Hükümde, suça sürüklenen çocuk ... 15 yaşından küçük olduğu ve hakkında ½ oranında indirim yapıldığı halde, indirim oranının 1/3 olarak gösterilmiş olması,

g- Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5241, Karar No: 2019/1152, Tarih: 04.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/5241 E.  ,  2019/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/03/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile davalının davacının kişilik haklarına saldırıya uğradığının kabulü ile bu saldırıdan dolayı davalının kınanmasına, kınama kararının ... da yayınlanan yerel gazetede ilanına dair verilen 29/03/2017 günlü karara karşı davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulüne, ilk derece mahkemesi olan ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/163-2017/174 sayılı ve 29/03/2017 tarihli kararının kaldırılmasına ve düzeltilerek esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına dair verilen 05/10/2017 günlü kararın temyizi üzerine Yargıtayca incelenmesi sonucunda davanın reddedilmek üzere bozularak Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından verilen 17/09/2018 günlü direnme kararının Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle, 6100 sayılı HMK'nun 373/5. maddesi gereği temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı vekili; müvekkilinin ... Toplum Sağlığı Merkezinde hekim olarak görev yaptığını, Verem Savaş Dispanserinde hekim olarak görev yapan davalının ... Gazetesi’nde yazdığı 12/07/2013 tarihli “Kamudaki Ejderha”, 24/04/2014 tarihli “Yaşasın Kötülük”, 30/10/2014 tarihli “Kamusal Alanda Şemsiye”, 11/12/2014 tarihli “Haklar Konusunda Çok İnsaniler”, 16/01/2015 tarihli “Meşgulsün Ama Neyle”, 27/02/2015 tarihli “Kamusal Alanda Bozacının Şahidi Şıracı” başlıklı köşe yazılarıyla müvekkilinin kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek, basın yoluyla kişilik haklarının saldırıya uğradığının tespiti ile davalının kınanması ve kınama kararının yayınlanması istemlerinde bulunmuştur.

Davalı vekili; müvekkilinin köşe yazılarında kamuda yaşanan sıkıntıları ve kendi hakkındaki idari soruşturmanın süreçlerini aktardığını, yazıların hiçbirinde davacının adının geçmediğini, mobing konusunda farkındalık oluşturmak için yazılan yazıların ifade ve basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalının yazdığı köşe yazılarında kurum içerisindeki aksaklıkları ifade ederken, yasal yollardan hakkını aramış ve işlem sonuçlanmış olmasına rağmen, hak arama özgürlüğünü aşar şekilde kamuoyunu ilgilendirmeyen, haber ve tenkit sınırları dışında davacıyı hedef gösterdiği, sistematik olarak yazı yazıldığı, basın ve hak arama özgürlüğünün

Mahkemece; davalının yazdığı köşe yazılarında kurum içerisindeki aksaklıkları ifade ederken, yasal yollardan hakkını aramış ve işlem sonuçlanmış olmasına rağmen, hak arama özgürlüğünü aşar şekilde kamuoyunu ilgilendirmeyen, haber ve tenkit sınırları dışında davacıyı hedef gösterdiği, sistematik olarak yazı yazıldığı, basın ve hak arama özgürlüğünün

aşıldığı, yazıların davacıyı rencide edici mahiyette olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile bu saldırı nedeniyle davalının kınanmasına, kınama kararının Muğla’da yayınlanan yerel gazetede ilanına karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf isteminin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davalının 24/04/2014 tarihli köşe yazısı içeriğinin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması nedeniyle davalının kınanmasına, kınama kararının ayrıca yayınlanmasına yer olmadığına karar verilmiş; hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine de Dairemizin 24/04/2018 gün, 2017/5040 esas ve 2018/3234 karar sayılı ilamıyla matufiyet unsuru gerçekleşmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemiz bozma ilamı sonrasında, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi 05/10/2017 gün, 2017/786 esas ve 2017/950 karar sayılı önceki kararında direnilmesine, davalı vekilinin istinaf isteminin 6100 Sayılı HMK'nun 353/1 fıkra (b-2) bendi gereğince kabulü ile ilk derece Mahkemesi olan ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/163 esas ve 2017/174 karar sayılı, 29/03/2017 tarihli kararının kaldırılmasına, düzelterek yeniden esas hakkında hüküm hurulmak suretiyle; davanın kabulü ile davalının ... İli'nde yayınlanan "Hamle" isimli mahalli gazetenin 24/04/2014 tarihli nüshasında köşe yazısında yazdığı yazı içeriğinin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmasından dolayı davalının kınanmasına, kınama kararının ayrıca yayınlanmasına yer olmadığına dair direnme kararı verilmiştir.

Yapılan incelemede, direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373. maddesinin 5. fıkrası gereği Dairemizin bozma kararı kaldırılarak temyiz incelemesine geçildi;

Yapılan incelemede, direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373. maddesinin 5. fıkrası gereği Dairemizin bozma kararı kaldırılarak temyiz incelemesine geçildi;

Temyiz edenin sıfatına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının 44,40 TL'sinin davacıya, 44,40 TL'sinin de davalıya yükletilmesine ve peşin alınan harçların bundan mahsubuna 04/03/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Usul ve yasaya uygun bozma kararındaki gerekçelerle dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluk kararına katılmıyorum.04/03/2019
Yargıtay — Esas No: 2009/5596, Karar No: 2009/6601, Tarih: 16.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5596 E.  ,  2009/6601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen karar daha önce kamulaştırılan kesimin vasfının tespiti ve dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 5 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesi sonucu oluşup oluşmadıkların tespiti için geri çevrilmişse de gereği tam olarak yerine getirilmemiş ve Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanlığının 27.4.2009 günlü “kamulaştırılan alanın krokisinin gönderilmesi halinde bilgi verilecektir” şeklindeki cevabi yazısıyla yetinilmiştir.

Bu sebeple;

1-Kocasinan Belediye Başkanlığından gelen 30.10.2007 günlü yazıda, dava konusu taşınmazın 1/25000 ölçekli çevre düzeni planında bulunduğu, Büyükşehir Belediye Başkanlığından gelen 22.1.2008 günlü yazıda ise, dava konusu taşınmazın bir kısmının 1/5000 ve 1/1000 ölçekli imar planında ağaçlandırılacak alan, gelişme konut alanı, yol ve demiryolu olarak planlandığı, taşınmazın kuzeyinin imar planı dışında olduğu, belediye hizmetlerinden yararlanmadığı bildirilmiş; ancak, kamulaştırılan 7.230,54 m2 lik kısmın imar planı içersinde olup olmadığı, imar planı içersinde ise, imar planının ölçeği ve türü, imar planına alınma tarihi açıklanmamıştır.

Bu sebeple dava konusu taşınmazın kamulaştırılan 7.230,54 m2 lik kısmının krokisinin Büyükşehir Belediye Başkanlığına gönderilerek, kamulaştırılan kesimin imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının , kısmen imar planı içersinde ise imar planı içersinde bulunan ve bulunmayan kısımlarını (imar planının ölçeği ve türünü de gösterir şekilde) gösteren krokinin yine Belediye Başkanlığından,

2-Dava konusu 205 parsel numaralı taşınmazın değerlendirme tarihi (8.10.2007), somut emsal alınan 5 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi (27.10.1998) itibarıyla imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parseli olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşüldü ise ne oranda düşüldüğünün Belediye İmar Müdürlüğünden ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.