muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21027, Karar No: 2015/16922, Tarih: 28.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21027 E.  ,  2015/16922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HALFETİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2012/245-2014/533

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıların çocuğu ve kardeşi A. C. 'un 30/04/2011 tarihinde evlerinin damında oynarken 1 metre üzerinden geçen ve davalıya ait yüksek gerilim hattına yaklaşması, temas etmeden elektrik akımına kapılması sonucu ağır yaralandığını, vücudunda kalıcı maluliyet meydana geldiğini, davalı kurumun periyodik bakımları yapmadığı, gerekli özeni göstermediği ve tedbirsiliği nedeniyle olayın meydana geldiğini, davalının sorumluluğunun bulunduğunu, dava konusu elektrik tellerinin yerleşim birim içinde, evlere çok yakın, bakımsız ve kontrolsüz olduğunu, olay sonrasında davacıların üzüntü ve korku yaşadığını belirterek davacı A. C. yönünden fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla 1.000,00 TL kalıcı işgöremezlik tazminatı, 1.000,00 TL bakıcı gideri ve 50.000,00 TL manevi tazminatın, davacılar anne ve baba yönünden ayrı ayrı 20.000,00 TL manevi tazminatın, diğer davacı kardeşleri Ferhat, Emine, Merve ve Halise yönünden ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; olayın meydana gelmesinde davalı kurumun kusurun bulunmadığını, hattın mevzuata uygun şekilde yıllardır aynı yerde bulunduğunu, kazazedenin gerekli dikkat ve özeni göstermediğinden kusurlu olduğunu, kendi kusurundan dolayı başkasına zarar tazmin ettirilemeyeceğini, olay öncesinde hattın problemli olduğuna ilişkin başvuru yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, olayın gerçekleştiği inşaatın ruhsatsız olarak A. Y. isimli kişi tarafından yapıldığı, yapımına ara verilen inşaata girilmemesi için gerekleri önlemleri almadığı, inşaatın elektrik hattına yakınlaşması halinde elektrik şirketinden izin alınması gerektiği, daha önceden sorunsuz çalışmakta olan enerji hattına ilişkin bakım, onarım ve arızasıyla ilgili sorunun bulunmaması, davalı şirkete kusur atfedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Davalı şirket, bölgedeki elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet varlığı ve niteliği itibariyle tehlike ve dolayısıyla zarar ihtimali taşıdığından davalı şirketin sorumluluğu, kusursuz sorumluluktur.

Davalı şirket, bölgedeki elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet varlığı ve niteliği itibariyle tehlike ve dolayısıyla zarar ihtimali taşıdığından davalı şirketin sorumluluğu, kusursuz sorumluluktur.

Borçlar Yasasının 58/1.maddesi gereğince imal olunan bir şeyin sahibi o şeyin korunmasındaki kusurundan dolayı oluşan zararlardan kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumludur. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

BK. m. 58'de öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, yapı eserinin yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden bir zarar doğması gerekir. Anılan maddedeki sorumluluk kusura dayanmayan kusursuz sorumluluk hallerinden olup, yapı eseri sahibi ancak davacının kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru ve mücbir sebebin varlığının ispatı halinde sorumluluktan kurtulabilir.

Sorumlu kişi veya işletmenin kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, her türlü özen gösterilse, denetim ve gözetim görevi yerine getirilse, gerekli tüm tedbirler alınsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir.

Bu sebeple, sorumluluğun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk gerçekleşmiş olacağından bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır. (Prof.Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı, Cilt 2 sy.14-15)

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Halfeti Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/286 sayılı soruşturma dosyasındaki olay yeri krokisine göre elektrik telleri ile inşaatın çatısı arasında 60 cm yüksekliğin bulunduğu, kusursuz sorumluluk ilkesi gereği gerekli tedbir ve kontrollerin yapılması gerektiği, davalı şirket tarafından denetim ve özen yükümlülüğünün yerine getirildiğinin tespit edilmediği görülmekle davalı şirketin faaliyeti ile ortaya çıkan zarar arasında illiyet bağının bulunduğu, davalı şirketin zarardan sorumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Ancak, zararın meydana gelmesinde davacı A. C. 'un müterafik kusuru bulunduğunun tespiti halinde, davalı idarenin müteselsilen sorumlu olduğu miktardan davacının müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerekmektedir.

Ancak, zararın meydana gelmesinde davacı A. C. 'un müterafik kusuru bulunduğunun tespiti halinde, davalı idarenin müteselsilen sorumlu olduğu miktardan davacının müterafik kusuru oranında indirim yapılması gerekmektedir.

O halde; mahkemece önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifeti ile davalı şirketin kusursuz olarak sorumlu olduğu ve olayın meydana gelmesi sonucunda ortaya çıkan zarar ile davalı şirketin faaliyeti arasında illiyet bağı bulunduğu gözetilerek, davacının müterafik kusur oranı belirlendikten sonra, zarar bedelinin tamamından bu oranda indirim yapılmak suretiyle geri kalan miktara TBK'nun 61. ve 62.(BK'nun 50. ve 51.) maddeleri gereğince müteselsil sorumluluk gereği karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18243, Karar No: 2013/30768, Tarih: 25.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/18243 E.  ,  2013/30768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :8.4.2013
Yargıtay — Esas No: 2021/6256, Karar No: 2021/6817, Tarih: 16.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/6256 E.  ,  2021/6817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, Katılan ...'in temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 16/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7547, Karar No: 2018/16385, Tarih: 18.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/7547 E.  ,  2018/16385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken “3 ay 10 gün karşılığı adli para cezaları ile cezalandırılmalarına” denilmek suretiyle doğrudan adli para cezalarına ilişkin hüküm kurulduğu anlaşılmakla; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL ve 2.640,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

C-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde,

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneği olup olmadığının tespiti açısından rapor aldırılmadan, sadece hırsızlık suçuna ilişkin alınan rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/227, Karar No: 2021/13934, Tarih: 08.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/227 E.  ,  2021/13934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme

HÜKÜMLER : Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/09/2020 tarih ve 2020/53 (E) - 2020/190 (K) sayılı kararı ile;

a) Sanık ...'ın kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Sanıklar ... ve ...'ın kasten öldürmeye yardım etme suçundan ayrı ayrı TCK'nin 81/1, 39, 62, 53 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair karar

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadıkları anlaşıldığından inceleme duruşmasız olarak yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdire ve ilişen sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan re'sen de temyiz tabi mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,

B) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın ikametlerinde bulunduğu sırada uyuşturucu krizine girdiği, daha önceden uyuşturucu satın aldığı maktul ...'ı aradığı ve kardeşi sanık ...'ı uyuşturucu almaya gönderdiği, maktul ...'ın sanık ...'a uyuşturucu satmaması üzerine sanık ...'ın sanık ...'ı aradığı ve maktul ...'ın kendisine uyuşturucu vermediğini söylediği, devamında sanık ...'ın maktul ... ile telefonda görüştükleri, maktul ...'ın sanık ...'a kendisinin gelmesi gerektiğini söyleyerek telefon görüşmesini sonlandırdıkları, buna sinirlenen sanık ...'ın ikametinden çıktığı ve koşarak olay yerine gitmeye başladığı, o sırada ikamette bulunan dayıları ... ve ... ile kardeşi sanık ...'in sanık ...'ın peşinden gittikleri, bu sırada sanık ...'ın ikametlerine döndüğü, ancak diğerlerinin evden çıktıklarını öğrenmesi üzerine tekrar maktul ...'ın yanına gitmeye başladığı, sanık ...'ın olay yerine vardığında maktul ... ile uyuşturucu verme meselesinden dolayı tartışmaya başladığı, tartışmanın bir süre sonra kavgaya dönüştüğü, sanık ...'ın maktulün sırt, bel ve göğüs bölgesinden bıçakladığı, bu sırada diğerlerinin yetiştiği ve sanık ...'ı maktulün üzerinden aldıkları, sonrasında maktulün aldığı bıçak darbeleri nedeniyle kot , diafram, perikart ve kalbinde oluşan kesi nedeniyle iç kanama sonucu hayatını kaybettiği olayda,

Sanıklar, tanık ... ve diğer tanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarından açıkça anlaşılacağı üzere, sanıklar ... ve ...'in maktulün ölümüne ilişkin herhangi bir katkılarının bulunmadığı, tanık ...'nin kovuşturma aşamasındaki beyanında, sanıklar ... ve ...'in maktule yumruk ve tekme atmak suretiyle sanık ...'ın eylemine destek olduklarını beyan ettiği, soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanı arasındaki çelişkiyi, sanıkların aşiret olmalarından dolayı korkusuna bağladığı, ancak hazırlık aşamasındaki beyanlardan anlaşılacağı üzere sanıkların maktulün uyuşturucu satıcısı olduğunu bildiklerinden korkularından tüm ailenin ...'a göç ettikleri ve sanıkların ... ilinde yakalandıkları, tanık ...'in bu nedenle kovuşturma aşamasındaki beyanına itibar edilemeyeceği, bu suretle sanıklar ... ve ...'in üzerine atılı suçu işlediklerine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanıkların beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar vermek suretiyle ceza tayini,

Kabule göre de; yerel mahkemece olayın kabul ediliş şekli göz önüne alındığında, sanıklar ... ve ...'in eyleme TCK'nin 37.maddesi kapsamında asli fail olarak katıldıklarının kabulü yerine, yazılı şekilde TCK'nin 39.maddesi delaletiyle cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08.11.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.

AYÇ./TH.(S.P.)
Yargıtay — Esas No: 2016/14902, Karar No: 2020/292, Tarih: 20.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/14902 E.  ,  2020/292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan anneleri ...’in ... ada ... parseldeki ... nolu bağımsız bölümü intifa hakkını uhdesinde bırakıp, çıplak mülkiyetini davalı oğlu ...’e satış göstermek suretiyle devrettiğini, ancak asıl amacının bağış olduğunu, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mirasbırakan adına tescilini istemişlerdir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, ölümüne kadar birlikte yaşadıkları mirasbırakan annesine en iyi şekilde baktığını, taşınmazın bakım karşılığında verildiğini, davacıların ise mirasbırakanla ilgilenmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1937 doğumlu mirasbırakan ...’in 14.11.2014 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davanın tarafları olan, ikinci eşi ...’tan olma davacı oğlu ... ve üçüncü eşi ...’den olma davacı oğlu ... ile ilk eşi ...’dan olma davalı oğlu ...’in kaldığı, mirasbırakanın maliki olduğu ... ada ... parselde yar alan ... nolu bağımsız bölümün intifa hakkını üzerinde bırakıp çıplak mülkiyetini 30.12.2011 tarihinde davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 günlü 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Somut olaya gelince, mirasbırakanın temlik tarihinde 74 yaşında olduğu, kalça kemiğinin kırıldığı ve kalp ameliyatı geçirdiği, dolayısıyla hasta olduğu, mirasbırakanın 3 evlilik yaptığı, en son eşinden boşandığı ve davalı oğluyla birlikte yaşadığı, davalının hiç evlenmediği, diğer çocuklarının başka yerlerde yaşadığı, dinlenilen davalı tanıklarından birinin, mirasbırakanın oğlu Mehmet’in kendisine baktığı için taşınmazın ölene kadar kendisinin öldükten sonra Mehmet’in olacağı şeklinde beyanda bulunduğu, nitekim mirasbırakanın taşınmazın çıplak mülkiyetini devredip intifa hakkını uhdesinde tuttuğu, açıklanan ilkeler çerçevesinde tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde murisin mirasçılardan mal kaçırma amacının bulunmadığı, kendisine bakan davalıya minnet duyguları ile çekişmeli taşınmazı temlik ettiği sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 20/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18875, Karar No: 2022/3911, Tarih: 02.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18875 E.  ,  2022/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ormandan ağaç kesip tarlada bulundurduğu ihbarı üzerine yapılan araştırmada şikayete konu alanda 3 kental emval ele geçirilmesi üzerine sanık hakkında ağaç kesme suçundan dava açılıp kaçak emval bulundurma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; ihbar edilen orman bölmesinde yapılan incelemede kesilmiş dip köke rastlanmaması, ihbar eden şahsın sanığı ağaç keserken görmediğini fakat odun doğrarken gördüğünü beyan etmesi, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek suça konu odunlar ile ilgisinin olmadığını ve tanıklar ile arasında husumet bulunduğunu savunması, suç tutanağında kaçak orman emvalinin ele geçirildiği yere ilişkin bir tespit yer almaması ve sadece odunların bulunduğu alanın orman sınırları içinde kaldığının belirtilmesi, diğer tanık ...'ın da sanığı emval taşırken görmediğini beyan etmesi karşısında; sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.