muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15719, Karar No: 2023/235, Tarih: 19.01.2023

4. Şikayetçi ...’in yargılama aşamasında alınan beyanında: "Ben daha önce ifade vermiştim, o ifadem doğrudur, aynen tekrar ederim. Ben Belediye'de su işleri ile ilgilenirim, bu nedenle müşteki olarak ismim yazılmış, çalınan eşyalar bana ait değildir, Belediye'ye aittir, biz Belediye olarak şikayetçiyiz ancak davayı avukatımız takip edecek, bu nedenle Belediye'nin avukatına tebligat yapılmasını istiyorum" şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Katılan kurum vekili alınan beyanında "Hırsızlanan mallar Belediyeye aittir, katılma talebinde bulunuyoruz, şikayetimiz devam etmektedir. Raporda aleyhe hususları kabul etmiyoruz, hırsızlanan mallar belediyeye teslim edilmiştir, bu nedenle kurumumuzun bir zararı bulunmamaktadır ancak kilitte zorlanma meydana geldiği için 50,00 TL kurum zararı mevcuttur. suça sürüklenen çocukların savunmalarını kabul etmiyoruz, şikayetimiz devam etmektedir, 50,00 TL'lik kurum zararı karşılanmamıştır, suça sürüklenen çocukların cezalandırılmasına karar verilsin" şeklinde beyanda bulunmuştur.

6.Suça sürüklenen çocuklar tüm aşamalarda alınan savunmalarında; olay günü ...’in evinde olduklarını, doğum günü kutladıktan sonra gece saatlerinde 24:00 civarı birlikte ...’in evinin yakınındaki dağa doğru hava almak için yürüyüşe çıktıklarını, yolda bir el arabası ve bunun yanında bir kaç kelepçe gibi küflü metal eşyalar gördüklerini, birisi atmıştır diye düşünerek el arabasına yüklediklerini, hurdacıya satıp bir miktar para alabilmek için taşımaya başladıklarını, fakat gece karanlık ve eşyalarda ağır olduğu için belli bir noktadan sonra bunları yolda bıraktıklarını, daha sonra polisler geldiğini, eşyaların belediye su deposuna ait olduğunu bilmediklerini, kim tarafından ne zaman, nasıl alındığını, nereden alındığını buldukları yere kim tarafından nasıl bırakıldığını bilmediklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

7.Kütahya Belediyesine ait su deposunda yapılan inceleme sonrası düzenlenen 05.11.2014 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, binanın tek katlı betonarme olduğu, giriş demir kapının metal ve asma kilitli olduğu, asma kilidin zorlanmış olduğu, kelebek vanaların yerinde olmadığı, teşhis ve tespite elverişli parmak izi ve bulguya rastlanmadığı tespit edilmiştir.

8. 05.11.2014 tarihli olay yeri basit krokisinde, depo kapısının asma kilitli olduğu asma kilitde hafif bir zorlama izi olduğu, binanın içerisine inen iniş merdivenin yanından 1 adet, binanın sol köşesinden de 6 adet döküm çekvalfın alınmış olduğu ve yerlerinin boş olduğu, ... isimli şahsın döküm çekvalfların alındığı noktaları göstermiş olduğu tespit edilmiştir.

9.Takdiri kıymet incelemesinde, malzemelerin hurda bedelinin 50,00 - 60,00 TL değerinde olduğu tespit edilmiştir.

8. 05.11.2014 tarihli olay yeri basit krokisinde, depo kapısının asma kilitli olduğu asma kilitde hafif bir zorlama izi olduğu, binanın içerisine inen iniş merdivenin yanından 1 adet, binanın sol köşesinden de 6 adet döküm çekvalfın alınmış olduğu ve yerlerinin boş olduğu, ... isimli şahsın döküm çekvalfların alındığı noktaları göstermiş olduğu tespit edilmiştir.

9.Takdiri kıymet incelemesinde, malzemelerin hurda bedelinin 50,00 - 60,00 TL değerinde olduğu tespit edilmiştir.

10.Mahkemesince yapılan keşfe istinaden alınan bilirkişi raporunda; Demir malzemelerin alındığı yer ile suça sürüklenen çocuk ...’in ailesine ait ev arasındaki mesafenin kuş uçuşu uzaklığının yaklaşık 150-200 m. olduğu, suça sürüklenen çocukların dava konusu malzemeleri açıktan aldıklarını ifade ettikleri yerin su deposuna yaklaşık 75 m. mesafede olduğu tespit edilmiştir.

11. Bozma öncesi mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; mahallinde yapılan keşif ve sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda belirtildiği üzere; suça sürüklenen çocuk ...'in oturduğu ev ile Belediye'ye ait su deposunun yakın mesafede olması, olay yeri inceleme raporunda deponun giriş demir kapısı üzerindeki asma kilidin zorlanmış olduğu belirtilmiş ise de; teşhis ve tespite elverişli parmak izinin bulunmaması, olay gününe ilişkin fotoğraflarda kilidin açılmış olduğu ya da kırıldığına dair herhangi bir tespitin bulunmaması, suça sürüklenen çocukların yakalandıkları yer ile deponun uzaklığı, keşif sırasında dahi deponun önünde açıkta atılı vaziyette malzemelerin bulunması birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocukların savunmalarının itibar edilebilir olduğu, suça sürüklenen çocukların deponun önündeki açık alana bırakılmış hurda malzemelerini aldıkları, söz konusu malzemelerin yalnızca hurda olarak satılabileceği ve bu nedenle değerinin düşük olduğu, suça sürüklenen çocukların binanın içerisine girmedikleri, deponun girişindeki asma kilide zarar vermedikleri anlaşıldığından, her ne kadar suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de; cezalandırılmalarına yeter her türlü şüpheden uzak kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ayrı ayrı beraatlerine, hırsızlık suçundan da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine göre cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm delillerin toplandığı dikkate alınarak tebliğnamede bu sebeple bozma isteyen görüşe de iştirak edilmemiştir.

1. Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

IV. GEREKÇE

Tüm delillerin toplandığı dikkate alınarak tebliğnamede bu sebeple bozma isteyen görüşe de iştirak edilmemiştir.

1. Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca mahkemesince alt hadden ceza tayin edildiği gibi katılan vekilinin suça sürüklenen çocuklar lehine temyiz isteminde bulunamayacağı anlaşıldığından, katılan vekilinin üst sınırından uzaklaşılarak karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiş, ancak hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine 5,100,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmış, suça sürüklenen çocukların suça konu malzemeleri hakimiyet alanlarına soktuktan sonra bırakıp kaçtıkları ve malzemelerin bulunduğu sokaktan farklı bir sokakta yakalandıkları bu nedenle eylemin tamamlanmış olduğu kanaatine varıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkin temyiz sebebi ve diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocukların su deposu kapısının kilidine zarar verdiği iddiası ile açılan kamu davası nedeniyle yapılan yargılamada deponun giriş demir kapısı üzerindeki asma kilidin zorlanmış olduğu belirtilmiş ise de; teşhis ve tespite elverişli parmak izinin bulunmaması, olay gününe ilişkin fotoğraflarda kilidin açılmış olduğu ya da kırıldığına dair herhangi bir tespitin bulunmaması nedeniyle mahkemesince suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlarına karar verildiği ve hükmün temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin ilgili ilamı ile onanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, su deposuna suça sürüklenen çocukların girip girmedikleri hususunun şüphe oluşturduğu, şikayetçinin savcılık huzurunda alınan beyanı ve suça sürüklenen çocukların tüm aşamalardaki birbiri ile tutarlı ve değişmeyen beyanları dikkate alınarak, suça sürüklenen çocukların çaldıkları malzemelerin su deposuna 75 metre mesafede olduğu, çalınan malzemelerin aktif olarak kamu hizmetine tahsis edilmediği göz önüne alınarak suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141 inci maddesinin birinci fıkrasına uyduğu halde suça sürüklenen çocukların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2020/397 Esas, 2021/558 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6529, Karar No: 2019/1937, Tarih: 19.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6529 E.  ,  2019/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanımı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve banka ve kredi kartlarının kötüye kullanımı suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkeme kararının C bendinde TCK’nun 116/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına hükmedilmiş ise de suçun iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali şeklinde belirtilmiş olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Katılan ...’a yönelik olarak işlenen kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun aynı suça sürüklenen çocuk tarafından birden fazla işlendiğinin anlaşılmasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması sonucu eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2148, Karar No: 2016/13640, Tarih: 10.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/2148 E.  ,  2016/13640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.10.2016 günü temyiz eden davalı-davacı ... ve vekili ile karşı taraf davacı-davalı ... ve vekilleri gelmedi. Davacı-davalı ... vekili Av. ...'ın başka mahkemelerde duruşması olmasından bahisle duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Temyiz eden davacı-davalı ...'nin birden fazla vekili olduğu görülmekle mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, herhangi bir araştırma yapılmaksızın müşterek çocukların velayeti babaya bırakılmıştır. Velayet düzenlemesinde asıl olan çocuğun menfaatidir ve bu düzenlemede ana ve baba ile çocuğun yararı çatıştığı takdirde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gerekir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddesi gereğince, idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocuğun üstün yararı gerektirdiği takdirde: çocuğun tercihinin aksine karar verilebilir. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumlan gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Müşterek

çocuk Ahmet 2007, Taha ise 2009 doğumlu olup inceleme tarihi itibariyle idrak çağındadırlar. Mahkemece müşterek çocukların velayet konusunda görüşlerine başvurularak ve 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan inceleme ve rapor alınarak; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumuna göre çocukların sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması ve tüm delillerin hep birlikte değerlendirilmesi suretiyle gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırma ile velayet konusunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün diğer yönlerinin yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.10.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/10252, Karar No: 2014/24418, Tarih: 30.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10252 E.  ,  2014/24418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/959-2013/1075

Taraflar arasındaki imar uygulanması nedeniyle davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulanması nedeniyle davacı payına takdir edilen karşılığın artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1)11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanunun geçici 6/12. maddesi uyarınca '' 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan imar uygulamalarından değer ve ipotekle teminat altına alınmakla da dahil olmak üzere her türlü alacak ve bedeller borçlu idarelerce ipotek veya uygulama tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunda belirtilen Kanuni faiz oranı uygulanmak suretiyle güncelenerek ödenir. Bu hüküm devam eden davalarında da uygulanır '' hükmü getirilmiş olup,

Bu değişiklik uyarınca taşınmazın uygulama tarihindeki niteliği esas alınmak suretiyle bedele dönüştürülen davacılar payının o tarihteki karşılğı tespit edilirken, uygulama tarihinden önce satışı yapılan yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda piyasa rayicinden sözedilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda, taraflarca, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve benzer yözüölçümlü ve uygulama tarihinden önceki satışı yapılan serbest alım ve satıma ilişkin emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre uygulama tarihi itibariyle taşınmaza değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

Yukarıda belirtilen hususlar doğrultusunda uygulama tarihindeki davacı payı karşılığının tespit edilerek bu bedele 3095 sayılı Kanunda belirtilen Kanuni faiz oranı uygulanarak dava tarihine günceleme yapılırken faiz oranlarını denetime elverişli olacak şekilde açıkça belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece faiz miktarı belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12156, Karar No: 2015/15928, Tarih: 17.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/12156 E.  ,  2015/15928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/197056

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2014/27 (E) ve 2014/239 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın mağdura ait etrafı çevrili olmayan inşaat alanının yanındaki boş alandan demir direkleri ve panoları çaldığı anlaşılmakla; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının

değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması,

2-19/08/2006 tarihli kolluk görevlileri tarafından tutulan zapt etme ve teslim tutanağının içeriğinden; mağdura ait inşaattan 40 adet demir direği, 40 adet panoyu ve 15 adet sac panoyu çalmasının ardından, malzemeleri götürdüğü aracın plakasından hareketle

tespit edilen sanığın kolluk görevlileri ikametine geldiğinde ikametinin bahçesinde 5 adet sac bulunduğunu beyan ederek ve bunları rızasıyla kolluğa teslim ederek mağdura iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmî iade nedeniyle mağdurdan, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, yeni kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1465, Karar No: 2011/5637, Tarih: 01.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1465 E.  ,  2011/5637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR

Dava konusu 2442 parsele kadastro sırasında revizyon gören Köyyaman mevkii, 246 tahrir, 58 kapı nolu vergi kaydı dosya arasında bulunmamaktadır. Söz konusu vergi kaydının Özel İdare Müdürlüğünden istenilerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra geri çevrilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12277, Karar No: 2019/6331, Tarih: 18.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/12277 E.  ,  2019/6331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin davalı işverence haklı neden bulunmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaptığını, istifa edip başka bir yerde çalışmaya başladığını savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanın deliller ve yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.