muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3745, Karar No: 2016/1639, Tarih: 11.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/3745 E.  ,  2016/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Bağ-Kur sigortalılığının tespitiyle, 07/05/2013 tarihinden itibaren emekli aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Kurum tarafından iptal edilen 23.06.1985-31.12.1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğunun tespiti ile 07.05.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.06.2013 tarihi itibari ile yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden, davacının vergi kaydına isitaneden 20.4.1982 tarihinde sigorta tescilinin yapıldığı ve 20.04.1984-30.04.1985, 23.06.1985-31.12.1995, 18.01.2000-31.12.2001 tarihleri arasında sigortalı kabul edildiği, 05.11.1981-30.04.1985, 23.06.1995-31.12.1995, 18.01.2000-31.12.2001tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, oda ve sicil kaydının bulunmadığı, 07.05.2013 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu ancak Kurumca bir kısım Bağ-Kur sigortalılığının iptal edilmesi nedeni ile 5400 günlük prim gün süresini doldurladığından talebinin reddedildiği ve tahsis talebi üzerine davacının 20.04.1982-30.04.1985, 20.05.1995-31.12.1995, 18.01.2000-31.12.2001 tarihleri arasında sigortalı kabul edildiği, davacının 1980/3-2013 yılları arasında 435 gün SSK'lı çalışmasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 1479 sayılı Kanunun 24. maddesinde; zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olmak için, ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usulde gelir vergisi mükellefi olma, gelir vergisinden muaf olanların da meslek kuruluşuna kayıtlı olması hükmü yer almaktadır. Yine, 22.03.1985 tarihinde 3165 sayılı Kanunla getirilen düzenleme ile de; kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olan, esnaf siciline veya meslek kuruluşuna kaydı olanların Bağ- Kur sigortalısı olacağı belirtilmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; davacının vergi kaydına istinaden 20.04.1982 tarihi itibari ile tescili yapılmış ise de, 30.04.1985-31.12.1995 tarihleri arasında vergi kaydının bulunmadığının tespit edilmesi üzerine sigortalılık süresinin değiştirildiği anlaşılmış olup, davacının vergi, meslek kuruluşu ve esnaf sicil kaydı olmayan 30.04.1985-31.12.1995 tarihleri arasında kalan dönemde 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabulü mümkün değildir.

.../...

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; davacının vergi kaydına istinaden 20.04.1982 tarihi itibari ile tescili yapılmış ise de, 30.04.1985-31.12.1995 tarihleri arasında vergi kaydının bulunmadığının tespit edilmesi üzerine sigortalılık süresinin değiştirildiği anlaşılmış olup, davacının vergi, meslek kuruluşu ve esnaf sicil kaydı olmayan 30.04.1985-31.12.1995 tarihleri arasında kalan dönemde 1479 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabulü mümkün değildir.

.../...

Öte yandan davacı, tecil ve taksitlendirme Kanunundan yararlanmak suretiyle geçmişe yönelik olarak dava konusu döneme ilişkin Kuruma prim ödemesinde bulunmuşsa da; gerek, 3780, gerekse, 4247 sayılı Kanunlar, kazanılmış ve mevcut sigortalılığa ilişkin olarak tahakkuk etmiş prim borçlarının ödenmesine ilişkin olup; Kurumun hatalı işlemi ile bu Kanunlardan yararlanmak suretiyle geriye yönelik olarak primlerin ödenmesinin, sigortalı olmadığı süreler yönünden davacı yararına usulü kazanılmış hak yaratması mümkün değildir. Ancak yapılan ödemeler, ödeme yapıldığı tarihten ileriye doğru davacıya isteğe bağlı sigortalılık süresi kazandırır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının zorunlu bağ-kur sigortalı kabul edildiği süreler dışında kalan dönem dışında ödediği primlerin, ödemeye başladığı tarihlerden sonra karşıladıkları süre kadar davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalı kabul edilerek çıkacak sonuca göre yaşlılık aylığı koşullarını değerlendirmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2487, Karar No: 2016/1066, Tarih: 27.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/2487 E.  ,  2016/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi vekili, 12/09/2013 hâkim havale tarihli dilekçe ile, ... mahallesi 117 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, müvekkili adına tapuda kayıtlı olduğunu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/249-2003/706 E.K. sayılı kararı ile taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapusunun iptal edildiğini ve bu kararın 01/07/2004 tarihinde kesinleştiğini belirterek, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak üzere 131.250.-TL maddi ve 20.000.-TL manevi tazminat olmak üzere 151.250.-TL tazminatın, zarar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesini talep etmiş, 16/04/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile (ilave harç yatırılmış) fazlaya dair haklar saklı kalmak üzere tazminat miktarı 239.313.-TL’ye yükseltilmiş ve dava tarihinde tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulü ile 239.313.-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat isteminin şartları bulunmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi gereğince tapu sicilinin tutulmasından kaynaklı tazminat davasıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; ... mahallesi 117 ada 1 parsel sayılı 87,50 m² yüzölçümündeki taşınmazın yapılan tapulama sırasında çapa bağlanarak kişiler adına tespit edildiği, tapu sicilinde davacı adına kayıtlı iken ... tarafından açılan tapu iptali davasında ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 27/06/2003 gün ve 2001/249 Esas-2003/706 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilerek, taşınmazın tapusunun iptaliyle ... adına tesciline dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 04/03/2004 gün ve 2004/1728-2289 E.K. sayılı ilâmıyla hükmün onandığı ve 01/07/2004 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın sorumluluk kenar başlığını taşıyan 1007. maddesi ''Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.'' hükmünü içermekte olup, bu maddede düzenlenen sorumluluk, kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluk türü olup, tapu müdür ya da memurunun kusuru olsun ya da olmasın, sicilin tutulmasında, kişilerin malvarlığı çıkarlarını koruyan hukuk kurallarına aykırı davranılmış olması yeterlidir. Kusurun varlığı ya da yokluğu Devletin sorumluluğu için önem taşımamakta, sadece, Devletin memuruna rücû halinde iç ilişkide etkili olmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 gün ve 2009/4 - 383 E. - 2009/517 K.; 16.06.2010 gün ve 2010/4 - 349 E. - 2010/318 K. sayılı kararlarında da vurgulandığı gibi, tapu işlemleri kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğundan ve tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan, bu kayıtlarda yapılan hatalardan TMK m. 1007 anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olaya bakıldığında, davacıya ait tapu kaydının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle iptal edildiği, her ne kadar kıyıların özel mülkiyete konu olması mümkün değil ise de, genel arazi kadastrosu sırasında taşınmaz hakkında kadastro tesbiti düzenlenerek tapu kütüğünün gerçek kişiler adına oluşturulduğu, daha sonra satış ve intikaller ile davacıya geçtiği anlaşılmakla, olayda, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının zararının tazmininin gerektiği kuşkusuzdur.

Hemen belirtilmelidir ki, Medenî Kanunun 1007. maddesinde sözü edilen zarar gerçek zarar olup, burada gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idi ise, aynı durumun yeniden tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E., 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve 2010/14-386 E., 2010/427 K.; 15.12.2010 gün ve 2010/13-618 E., 2010/668 K. sayılı kararı). Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise, tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup, bu tarih ise zararın meydana geldiği tarihtir.

Bu nedenle, değerlendirme tarihi olarak dava tarihin esas alınması doğru değildir. Ne var ki, hükme dayanak alınan denetime elverişli 28/03/2014 tarihli bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın tapusunun iptaline dair hükmün kesinleştiği 2004 yılı itibariyle de değeri belirlenmiş olup, buna göre tazminat miktarı olarak belirlenen 119.875.-TL üzerinden karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA 27/01/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/47599, Karar No: 2013/6946, Tarih: 26.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/47599 E.  ,  2013/6946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ücret, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, formen olarak çalışmakta olan davacının iş aktinin işveren tarafından haksız feshedildiği, davacının zorunlu ve sözlü olarak ücretsiz izne çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının fazla mesai yapılmadığı, pazar günleri ile dini ve resmi bayramlarda çalışılmadığı, ücretsiz izne çıkarıldığı iddiasının yersiz olduğunu, davacının kendi isteği ile yıllık izne ayrıldığı, izinde iken de ihtarname göndermek suretiyle iş akdini haksız olarak feshettiği, yıllık izinlerini kulandığı, iddia ettiği ücret meblağının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre iddia edilen ücretin banka kayıtları ile doğrunlanmakla itibar edildiği, iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğinin ispat külfetinin işverene ait olduğu, davacının emeği ile geçinen, 4,5 yıla yakın davalı işyerinde çalışan bir işçi olarak, yıllık ücretli izne çıkarıldığı halde iznin orta yerinde iş akdinin feshedildiği savunmasının olağan çalışma hayatına ve hakkaniyete uygun olmadığı, şahit beyanlarına göre davacının izin bitimi işyerine gittiğinde işbaşı yaptırılmayarak evine gönderildiği, kendisinden biraz daha dinlenmesi ve aranacağının söylendiği, bu uygulamanın işçinin rızası olmaksızın ücretsiz izne gönderilmesi ve iş akdinin işveren tarafından tek taraflı olarak feshi anlamına geldiği, son aya ait ücretinin ödendiğinin ispatlanamadığı, bir kısım yıllık izinlerinin kullandırıldığı ya da karşılığının ödendiğinin davalı tarafça ispatlanamadığı, fazla mesai yaptığı, resmi bayram ve yılbaşı tatillerinde çalıştığı kanatine varıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekili bilirkişi raporuna 23/08/2010 tarihli dilekçesi ile şirketin yaptığı iş ve çalışma şekline yönelik olarak somut itirazlar belirtmiş ve özellikle yapılan işin gereği Bursagaz Şirketi ile Trafik Bölge Müdürlüğü'nden çalışma saatlerinin sorulmasını istemiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekili bilirkişi raporuna 23/08/2010 tarihli dilekçesi ile şirketin yaptığı iş ve çalışma şekline yönelik olarak somut itirazlar belirtmiş ve özellikle yapılan işin gereği Bursagaz Şirketi ile Trafik Bölge Müdürlüğü'nden çalışma saatlerinin sorulmasını istemiştir.

Mahkemece davalı vekilinin bu itirazları değerlendirilmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, yapılan işin niteliği tam olarak ortaya konup inşaat işi izlenimi edinildiğinden gerekirse yaz kış çalışma şekli belirlenip davalı vekilinin Bursagaz Şirketi ve Trafik Bölge Müdürlüğü'nden araştırma yapılmasına dair talepleri karşılanıp alınacak rapora göre sonuca gitmektir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenler ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13955, Karar No: 2019/8655, Tarih: 21.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13955 E.  ,  2019/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan verilen karara ilişkin yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yolu açık olup, kararların temyizinin mümkün bulunmadığı cihetle, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın incelemeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında ağaç kesme suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin yapılan incelemede;

Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, suça konu meşe ve çam ağaçlarının dallarının kesildiğinin ve ağaçların hayatiyetini devam ettirdiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup suç tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımının gerçekleşmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 21.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4725, Karar No: 2009/5468, Tarih: 15.09.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/4725 E.  ,  2009/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 376 ada 6 parsel sayılı 265.07 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliği nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 376 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tarım arazisi olmadığı, davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme şartlarının gerçekleşmediği kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, çekişmeli taşınmazın arsa vasfında olduğu, 12.4.1970 tarihli senet ile kendisinin bayii olan ... ’ın babası ... ’a satıldığı, ... ’ın ise taşınmazı 15 yıl kadar önce kendisine sattığı ve zilyetliğini de devrettiği iddiasına dayanmıştır. Mahkemece, 12.4.1970 tarihli senedin tanıkları dinlenmemiş, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresi yöntemince araştırılmamış, zilyetlik tanıkları dinlenmemiş, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı üzerinde durulmamış, taşınmazın arsa mı yoksa tarım arazisi mi olduğu hususu netliğe kavuşturulmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar huzuru ile yeniden yapılacak keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi, tarafların bildirdikleri ve bildirecekleri tüm tanıklar ile 12.4.1970 tarihli satış senedin tanıkları ayrı ayrı dinlenip, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, ziraat bilirkişisinden taşınmazın arsa mı yoksa tarım arazisi mi olduğu hususunda tereddüde yer bırakmayacak şekilde rapor alınmalı, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmalıdır. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.09.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8809, Karar No: 2010/16450, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8809 E.  ,  2010/16450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 14.04.2009 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5351, Karar No: 2008/2713, Tarih: 03.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5351 E.  ,  2008/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran \* davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre \* davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası \* azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan yönlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2008 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/17199, Karar No: 2024/6207, Tarih: 08.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/17199 E.  ,  2024/6207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1518 E., 2022/29 K.

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

Sanık hakkında hakaret suçundan, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın sanığa usule uygun olarak 13.01.2022 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen sanığın 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra 04.03.2022 tarihinde temyiz talebinde bulunması ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması nedeniyle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Boyabat Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.