muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11880, Karar No: 2013/18575, Tarih: 04.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11880 E.  ,  2013/18575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 8.04.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı araştırılmasından,

3) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenilmesinden,

4) Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile somut emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ve bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye Hükümet Konağı, Belediye Binası gibi) olan uzaklıklarının fen bilirkişisine işaret ettirilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/39070, Karar No: 2014/33147, Tarih: 06.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/39070 E.  ,  2014/33147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAN İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2012

NUMARASI : 2011/9-2012/468

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, dini ve milli bayram çalışma alacağı, genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; Müvekkilinin davalıya ait eczanede eczacı kalfası olarak 01/11/2003 tarihinden itibaren çalıştığını, pazar günleri hariç olmak üzere haftanın 6 günü kış aylarında 07.30-18.30, yaz aylarında 07.30-20.00 saatleri arasında çalıştığını, eczacı olan işyerinin nöbetçi olduğu günlerde nöbet süresince ertesi gün izin kullanmadan çalıştığını, nöbet günlerinin hafta tatili/dini-ulusal bayram/genel tatil günlerine denk gelmesi halinde bile aynı uygulamanın devam ettiğini, yıllık iznin kullandırılmayıp ücretinin ödenmediğini, hiçbir gerekçe gösterilmeden işten çıkarıldığını, ancak kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, 2009-2010 yıllarına ait ücretinin ekonomik sıkışıklık olduğu ve sonradan toplu olarak ödeneceği gerekçesi ile ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın Polat Eczanesine yöneltilmesi gerektiğini, iddianın aksine davacının 18/02/2006 tarihinde işe başladığını, davacının işten çıkarılmadığını, son zamanlarda diğer kalfalarla ve müşterilerle yaşadığı sorunlar nedeniyle 3 gün moral izni verildiğini, 3 gün geçmesine ve davet edilmesine rağmen işe dönmediğini, davalının davacıyı sıfırdan alıp işi öğrettiğini, eczanelerin çalışma saatlerinin belli olduğunu, tek bayan kalfa olduğu için pozitif ayrımcılık yapıldığını, yıllık iznini kullandığını, bir kimsenin 5 yıllık çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmamasının mümkün olmadığını, iddianın aksine davacının asgari ücretle çalıştığını, davacının eczaneden 34.800 TL alacağının olmasının mantığa uymadığını, davacının davayı açmasındaki sebebin bu hayali parayı almak olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence cevap dilekçesinde dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Dairemizce, çok uzun süre ücret ödenmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilerek, hakimce resen yemin teklifinde bulunulabileceği de kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD. 18.10.2004 gün 2004/7006 E. 2004/23275 K).

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence cevap dilekçesinde dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Dairemizce, çok uzun süre ücret ödenmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilerek, hakimce resen yemin teklifinde bulunulabileceği de kabul edilmektedir (Yargıtay 9.HD. 18.10.2004 gün 2004/7006 E. 2004/23275 K).

Somut olayda davacı, 2009 ve 2010 yıllarına ait ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı da davacının ücret alacağının bulunmadığını savunmuştur. Davalı işveren, davacının talep ettiği döneme ilişkin herhangi bir belge sunmamıştır. Bu itibarla ücret alacağına ilişkin talebin kabulü yerine reddi isabetli değildir.

3- Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine göre, hafta tatili Pazar günüdür. Bu genel kural mutlak nitelikte olmayıp, hafta tatili izninin Pazar günü dışında da kullandırılması mümkündür.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarında hafta tatili ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin hafta tatili alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, hafta tatili çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında hafta tatillerinde çalışmaların yazılı delille kanıtlaması mümkündür. Hafta tatili ücretlerinin tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt yoksa ödenen tutarın dışında hafta tatili çalışması yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerekir.

Hafta tatili çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Dairemizce son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, hafta tatili çalışmasının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda, böyle bir indirime gidilmemesi gerekir.

Hafta tatili çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Dairemizce son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, hafta tatili çalışmasının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda, böyle bir indirime gidilmemesi gerekir.

Dairemizin önceki kararlarında; hafta tatili ücretlerinden yapılan indirimler sebebiyle davalı tarafın kendisini avukat ile temsil ettirmesi durumunda, reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere hafta tatili ücretinden yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve hafta tatili ücretinden yapılan takdiri indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm çalışma süresi boyunca hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı işçi dava dilekçesinde işyerinde haftada 6 gün çalışıldığı ve Pazar gününün tatil olduğunu açıkça belirtmiştir. Tanık beyanları da davacının bu açıklamasını doğrulamaktadır. Bu durumda işyerinde hafta tatili çalışması yapılmadığı sabittir. Davacının hafta tatili alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6531, Karar No: 2022/16486, Tarih: 10.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6531 E.  ,  2022/16486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 02/07/2020 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından temyiz edilen 01/10/2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine verilen 11/01/2022 tarihli kararda, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, verilen cezanın da 10 ay hapis cezasına indirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, "10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına" karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/835, Karar No: 2007/2570, Tarih: 12.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/835 E.  ,  2007/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, tapuda davalı adına kayıtlı .parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp, tapunun iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, duruşmalara gelmemiş, bir cevap da vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Davacı Hazine, tapuda davalı adına kayıtlı ..ada ..parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptaline, davalının elatmasının önlenmesine ve yapıların yıkılmasına karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesiyle de isteğini çekişmeli taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölümüne hasretmiştir.

Mahkemece, .. ada ..nolu parselin 12.55 m2 lik bölümünün tapusunun iptaline, bu bölümde yer alan 12 m2 lik binanın da yıkılmasına karar verilmiştir.

Davanın ...ada .. sayılı parsel hakkında açıldığı ve bu parselin davalı adına tapuda kayıtlı olduğu tartışmasızdır. Nitekim keşif anılan parsel bakımından yapılmış ve bilirkişi kurulu,..nolu parselin 28.92 m2 lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, bina tecavüzü olmadığını rapor etmişlerdir.

Hal böyle olunca .. nolu parsel yönünden bir hüküm kurulması gerekirken, dava ile ve dosyadaki saptamalarla ilgisi olmayan ...ada ...sayılı parsel bakımından yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı Hazine'nin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMY'nın 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11589, Karar No: 2021/5463, Tarih: 05.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/11589 E.  ,  2021/5463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK’nın 85/2, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içerisinde gerekçeli kararın, ölen yakını olup davaya katılmasına karar verilen ...’a tebliğ edildiğine dair belgeye rastlanılmaması karşısında, gerekçeli karar katılana tebliğ edilmişse tebliğe ilişkin belgenin, tebliğ yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılıp tebliğ belgesinin, verilmesi halinde temyiz dilekçesinin ve katılanın temyiz istemine ilişkin düzenlenecek ek tebliğnamenin gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5727, Karar No: 2023/6095, Tarih: 21.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/5727 E.  ,  2023/6095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/63 E., 2016/80 K.

Taraflar arasındaki muhdesatın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi, ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 12.03.2020 tarihli ve 2016/13991 Esas, 2020/2506 Karar ... ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Her ne kadar karar düzeltme talebi sebebiyle yukarıda belirtilen dava dosyasının Dairemize gönderildiği İlk Derece Mahkemesince düzenlenen dosya gönderme formunda belirtilmiş ise de, Dairemize fiziken gönderilen dava dosyasının, karar düzeltme talep edildiği belirtilen dava dosyası ile aynı olmadığı anlaşılmıştır. Bu haliyle dosyada Dairemizce yapılacak bir işlem bulunmadığından dosyanın İlk Derece Mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosya hakkında herhangi bir işlem yapılmaksızın dosyanın İlk Derece Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE,

21.11.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6681, Karar No: 2020/10553, Tarih: 08.09.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/6681 E.  ,  2020/10553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Üretim bölmelerini kontrol sırasında dikili satış ihalesini satın alan sanık ... .... adına 79 nolu bölmede çalışan işçiler tarafından 191 adete denk damgasız kızılçam ağaçlarının kesilmesi eylemine ilişkin olarak sanığın; bölmede çalışan işçilerinin ağaçları damgalı zannederek hata sonucu kestikleri, kasıtlı hareket etmediklerine dair savunması karşısında; kesilen ağaçların cinsi ve miktarı nazara alınarak ilgili bölmede sanığın eylemin hatalı olarak gerçekleştirdiği yönündeki savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olup, dosyadaki delillere ve hayatın olağan akışına uygun düşmediği anlaşıldığından sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan yasal ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.