muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4552, Karar No: 2014/7143, Tarih: 15.04.2014

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ...'ın sanık ... ile resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 10/05/2004 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9019, Karar No: 2011/7281, Tarih: 26.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/9019 E.  ,  2011/7281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda: başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma eyleminin, iki sanık tarafından, gece 23.00 sıralarında yakınanın taş ve kalın sopa ile darp edilmesi suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında; temel cezanın belirlenmesi sırasında TCK.nun 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (h) bendlerinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 26/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13804, Karar No: 2012/11532, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13804 E.  ,  2012/11532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ..., reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ..., ... ve ..., reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ..., ırza geçme, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve uyuşturucu madde tedarik etme suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; Sanık ...’in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...’nin atılı suçlardan beraatine, sanık ...’in reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...’in reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıklar ... ve ...’in atılı suçlardan beraatlerine, sanık ...’ın reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, ırza geçme suçundan mahkûmiyetine ve uyuşturucu madde kullanmak suçundan hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2008 gün ve 2005/116 Esas, 2008/350 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ... ve ... müdafileri, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 gün ve 2011/785 Esas, 2012/101 sayılı Kararda belirtildiği üzere itiraz kanun yoluna tâbi olup bu hususta itiraz merciince karar verilmesi gerektiğinden yine sanık ... hakkında reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan, sanık ... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan, sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tâbi olup bu hususta itiraz merciince de bir karar verilmiş olduğundan incelemenin sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık ... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, sanık ... hakkında ırza geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma, sanık ... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma, sanıklar ..., ... ve ... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükümler ile sanık ... hakkında reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklara isnat edilen reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının 765 sayılı Kanunun 430/2 ve 416/3. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in sorgularının yapıldığı 11.07.2005, sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 10.08.2005 ve sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 17.01.2006, tarihleri ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1. ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Mağdurenin 23.04.2005 tarihli ifadesinde sanık ...le 3-4 ay önce ilişkiye girdiğini, 24.04.2005 tarihli savcılık ifadesinde ... ile ... bayramından sonra tanıştıklarını, tanıştıktan 10 gün sonra ilişkiye girdiklerini, duruşmada da Tanık ... ...'nin sanıkla mağdurenin Ocak ayı içerisinde evlerine geldiklerini söylemesi mağdurenin de bunun cinsel ilişkiden önce olduğunu beyan etmesi karşısında, suç tarihinin kesin olarak tespit edilemediği, mağdurenin bu tarihlerde 15 yaşını doldurmuş olabileceği gözetildiğinde suç tarihinin kesin olarak tespiti ile sanık ...'in hukuki durumunun değerlendirilmesi, suç tarihinin kesin olarak saptanamaması halinde bu şüpheli durumun sanık lehine düşünülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Mağdurenin aşamalardaki değişen anlatımları ve tüm dosya içeriği karşısında sanık ...'ın, mağdurenin rızası dışında esrar kullandırdıktan sonra bunun etkisi ile mağdurenin zorla ırzına geçtiğine yönelik mahkûmiyetine yeter şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, eylemin ... ile gerçekleştiğinin kabulü ile uygulama yapılması yerine yazılı şekilde sanığın ırza geçme suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39138, Karar No: 2017/19759, Tarih: 28.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39138 E.  ,  2017/19759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine Mahkemece davalı vekiline gönderilen muhtırada tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin belirtildiği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine Mahkemece davalı vekiline gönderilen muhtırada tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin belirtildiği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde nispi temyiz harcının (sayman mutemedi alındısında harç ismi doğru yazılmak ve sehven yatırlan istinaf harcı talep halinde iade edilmek üzere ) yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1900, Karar No: 2011/2063, Tarih: 28.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1900 E.  ,  2011/2063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 06/03/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı Valiliğin okul alanı ihtiyacı talebi de dikkate alınarak davalı ... tarafından yapılan imar planı ile arsasının kaydına "okul alanı" şerhi konulan davacının maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemenin davanın reddine dair kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının imar planında konut alanı kapsamında olan arsası, İmar ve İskan Bakanlığı Planlama ve İmar Genel Müdürlüğü'nün 18.05.1979 günlü kararı ile yeşil alan olarak ayrılmışken, davalı ... tarafından 02.12.1981 günü yapılan imar değişikliği ile okul alanı olarak özgülenmiş (tahsis edilmiş), 29.07.2003 günü yapılan revizyonla da yeniden konut alanı olarak ilan edilmiştir.

Davacı, davalı ... tarafından okul alanı olarak ilan edilmesi ve diğer davalı Valiliğin de el atması nedeni ile arsasını kullanamadığını belirterek, zarara uğradığını ileri sürmektedir..

Dava konusu olayda, çözümlenmesi gereken sorunun, bir idari işlem nedeniyle ortaya çıktığı anlaşıldığına göre öncelikle, kamu düzenine ilişkin olan görev sorununun çözümlenmesi gerekir.

2577 sayılı idari Yargılama Usulü Yasası'nın 2/1-b maddesi gereğince idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarara uğrayanlar tarafından, ilgili idareye karşı açılan tam yargı davalarına idari yargı yerinde bakılır.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese de yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1695, Karar No: 2023/1637, Tarih: 03.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1695 E.  ,  2023/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 13.03.2023

SAYISI : 2022/1798 E., 2023/94 K.

DAVA TARİHİ : 14.02.2020

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/84 E., 2022/219 K.

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 13.03.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 13.03.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre feshine karar verilen sözleşmenin bedeli ve temyize konu edilen toplam miktar 1.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.03.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacıdan alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22882, Karar No: 2017/30290, Tarih: 20.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/22882 E.  ,  2017/30290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız nedenle işverence feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ve asgari geçim indirim alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili vermiş olduğu cevap dilekçesi ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacı her ne kadar işverence işten çıkartıldığını iddia etmiş ise de, tanık beyanları ve dosya kapsamı ile ispatlandığı üzere davacının fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve ücretine zam yapılmaması nedeni ile 4857 Sayılı Kanun'un 24/2-e maddesi gereğince iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle ihbar tazminatının reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı işçinin fazla çalışma hesabı konusu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Somut olayda, davacı davalı iş yerinde fotoğraf çekimi ve kameraman olarak çalışmış olup, dava dilekçesinde haftada 6 gün 08.30-19.30 saatleri arasında çalıştığını, düğün olduğunda gece 01.00 e kadar çalışmalarının devam ettiğini Nisan-Kasım ayları arası organizasyon ayları olduğundan bu dönemde her hafta sonu gece 01.00-02.00 ye kadar çalıştığını ve net ücret haricinde gece işlerinde ayrıca 100 TL ücret verildiğini iddia etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıkları iş yerinde çalışan kişiler olmadığından beyanlarına itibar edilmemiş ve davalı tanık beyanlarına göre hesaplama yapılarak yazın Mayıs-Eylül arası 09.00-19.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme ile 4 gün 36 saat, 2 gün cuma ve cumartesi günleri 09.00-24.00 saatleri arası 15 saat çalışarak 2 saat ara dinlenme sonucu 26 saat çalışma ile haftada 17 saat fazla mesai, kışın Ekim-Nisan arası 09.00-19.00 saatleri arası haftada 6 gün 9 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile fazla mesai alacağı hesaplanmıştır. Davacı düğün ve organizasyonların yoğun olduğu gece çalışmaları yaptığı dönemlerde 100,00 TL ücret verildiğini belirtmiş ve bu durum tanık beyanları ve Dairemizce aynı gün temyiz incelemesinden geçen emsal nitelikteki 2016/8426 esas sayılı dosya içeriği ile de sabittir. Bu durum karşısında Mahkemece yapılacak iş sezon dönemi olan Mayıs-Eylül arası için hesaplanan fazla mesai ücret alacağından gece çalışmaları yapılan cuma ve cumartesi günleri için 100,00 TL den haftalık 200,00 TL nin (ayda 800,00 TL ) mahsup edilerek hesaplama yapılmak suretiyle sonucuna göre bir karar vermektir. Eksik inceleme ile yazılı gerekçeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.