muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17846, Karar No: 2019/2308, Tarih: 11.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2016/17846 E.  ,  2019/2308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

CMK'nın 231. maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yasa yolu açık olup, yine aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık ve müdafiinin dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin İADE edilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 08.09.2015 günü tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 17.09.2015 günü temyiz eden sanığın, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Her ne kadar katılan soruşturma aşamasında sanık ve temyiz dışı sanığın kendisine bıçak çekerek tehdit edip eşyalarını çaldıklarını beyan etmişse de, dosya içerisindeki 03.02.2015 günlü dilekçesiyle bu beyanından döndüğünü belirtmesi ve 24.02.2015 günlü oturumda korktuğu için sanıkların ellerinde bıçak olduğunu söylediğini; ancak bıçak olup olmadığını görmediğini beyan etmesi karşısında, mahkemenin sanığın ve temyiz dışı sanığın eylemlerinin hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu yönündeki kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12293, Karar No: 2024/17611, Tarih: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12293 E.  ,  2024/17611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/700 E., 2023/63 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine ilişkin İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 06.02.2013 tarihli ve 2012/656 Esas, 2013/96 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 20.10.2014 tarihli ve 2014/5112 Esas, 2014/28672 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçları yönünden hükümlerin onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2022 tarihli, KD-2022/95171 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderildiği, anılan ilâmına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.09.2022 tarihinde yapılan itirazın kabulüne karar verildiği ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından verilen onama kararının 18.10.2022 tarihinde kaldırıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 tarihli ve 6/94-133 sayılı kararında da belirtildiği üzere Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 20.10.2014 olan onama karar tarihi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği 18.10.2022 tarihi arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2763, Karar No: 2014/16136, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2763 E.  ,  2014/16136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2013

NUMARASI : 2013/317-2013/907

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2425, Karar No: 2011/5039, Tarih: 14.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2425 E.  ,  2011/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen vergi dairesi ve nüfus müdürlüğü yazılarında davalılar ..., ... ve ...'ın yeni adresleri tespit edilip bildirilmiş olduğu halde bu adreslere tebligat yapmak yerine ilanen tebligat yapıldığı ve somut emsal ile dava konusu taşınmazın vergi kayıtlarının yine getirtilmemiş olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz ve somut emsalin 2006 yılı emlak vergisine esas m² değerlerini gösterir yazı cevabı belediyeden getirtildikten ve yukarıda adı geçen davalıların tespit edilen yeni adreslerine gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz sürelerinin geçmesi beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16864, Karar No: 2016/21292, Tarih: 29.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16864 E.  ,  2016/21292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, davacı asilin duruşmaya çağrılarak, dosyaya sunulmuş belgelerin, yabancı dilde hazırlanan ibranameler ve ödeme belgelerinin değerlendirmeye tabi tutulması gerektiği belirtilmiş, ayrıca yurt dışı işyerinde çalışmış davacının brüt ücretinin tespitinde araştırılması ve değerlendirilmesi gereken yönler ayrıntılarıyla açıklanmıştır. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen, davacı asil duruşmaya çağrılmadığı gibi, brüt ücretin tespiti noktasında da bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Bozma kararına uyulmasına rağmen, bozma kararı gereklerinin yerine getirilmemesi hatalıdır. Anılan sebeple, bozma kararı gerekleri yerine getirilerek, dava konusu alacaklar değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Öte yandan, yabancı dili bildiği ispatlanmayan işçi tarafından, yabancı dilde düzenlenmiş belgenin anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Anılan sebeple, davacının duruşmaya çağrılması, yabancı dilde hazırlanmış belgelerde yazılı ödemelerin kabul edilmemesi halinde, işçinin ücret ödemelerinin yapıldığı banka hesap dökümleri celp edilerek değerlendirilmeli ve ödemenin banka aracılığıyla yapıldığı hususunun ispatlanmaması durumunda, yabancı dilde hazırlanmış belgelere itibar edilmemelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34087, Karar No: 2013/6459, Tarih: 28.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/34087 E.  ,  2013/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının reddini/bozulmasını mutazammın 20.09.2012 tarih ve 2012/13698-27243 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu R.Ç. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 54. maddesinde, "Mümessili olmayan bir tutuklu veya hükümlü aleyhine takipte, mümessil tayini vesayet makamına ait olmadıkça, icra memuru bir mümessil tayin etmesi için kendisine münasip bir mühlet verir ve takibi bu sürenin bitmesine bırakır. Bu mühlet içinde temsilci tayin edip bildirmeyen tutuklu veya hükümlü hakkında takibe devam olunur" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, ihalenin 05.09.2011 tarihinde gerçekleştirildiği, borçlunun 06.08.2011 tarihinde tutuklandığı ve şikayete konu ihalenin yapıldığı tarihte tutuklu olduğu İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.12.2011 tarihli yazısından anlaşılmaktadır. İİK.nun 54. maddesi gereğince, tutuklu veya hükümlüler aleyhine yapılan icra takibine, mümessil tayini suretiyle devam edilebilir. Ancak verilen sürede mümessil tayin edilmediği takdirde icra takibi sürdürülebilir. Yasanın emredici bu kuralına uyulmadan yapılan işlemler hükümsüz olacağından borçlunun sonradan bu hususu ileri sürmesi dinlenmesine engel teşkil etmez. Bu sürede icra takip işlemi yapılamaz. Satış işlemi de bir icra takip işlemi olduğuna göre icra müdürlüğünce İİK.nun 54.maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken takibe devam edip satış işlemini gerçekleştirmesi yasal değildir.

O halde mahkemece açıklanan nedenle borçlu R.Ç.'ın şikayetinin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın bu nedenle de bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ :Borçlu Recep Çakmak'ın karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 20.09.2012 tarih ve 2012/13698 Esas - 2012/27243 Karar sayılı red/bozma  kararının borçlunun temyiz talebinin reddine dair kısmının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenle de İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10874, Karar No: 2016/6327, Tarih: 13.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10874 E.  ,  2016/6327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanık ... hakkında: TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Sanık ... hakkında: TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği, sanık ...'ın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği olayda iki kişinin vücut fonksiyonlarını 6. derecede etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları ve sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek temel ceza tayininde, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve meydana gelen olayda her ne kadar sanık ... tali kusurlu ise de mağdurların yaralanma dereceleri nazara alındığında sanık hakkında temel ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetelmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin kusura, ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, sanık ... müdafinin ise sanığın kusursuz olduğuna, ceza miktarına ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3552, Karar No: 2019/3087, Tarih: 17.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3552 E.  ,  2019/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27/10/2015 gün ve 2014/89 - 2015/191 sayılı kararı onayan Dairenin 05/06/2017 gün ve 2016/580 - 2017/3350 sayılı kararı aleyhinde davalı - karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkiline ait KINDER markasının birçok ülkede olduğu gibi TPMK nezdinde özel/0078 sayı ile tanınmış marka olarak da koruma altına alındığını, "KINDER" markası çatısı altında birçok ürünü satışa sunduğunu, davalı/karşı davacı tarafından tescil edilen " ÜLKER SÜT DİLİMİ" ve "SMART SÜT DİLİMİ" markalarının müvekkiline ait 2012/27447 başvuru numaralı "SÜT DİLİMİ" markası ile 2006/57815 başvuru numaralı "KİNDER SÜT DİLİMİ" markaları ile benzer olduğunu, davalının çatı markası olan "ÜLKER" ve "SMART" ibarelerinin farklılık yaratmadığını ileri sürerek markaların hükümsüzlüğünü talep etmiş. Karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davanın reddini istemiş, karşı dava olarak da "SÜT DİLİMİ" markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre esas davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar davalı-karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı-karşı davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı-karşı davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29898, Karar No: 2020/2145, Tarih: 11.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/29898 E.  ,  2020/2145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde tesisat montaj işçisi olarak çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını Nisan-Aralık ayları çok yoğun bir şekilde çalıştığını, dini bayramlar dışında tüm tatillerde çalıştığını, işverenin işyerini kapattığı için iş sözleşmesini feshettiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinin davalıya devredildiğini, davacının da hem işçi hem işveren olarak çalışmaya devam ettiğini davacının ödenmeyen alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işyeri devrinin gerçekleştiği, feshe bağlı alacaklardan devir nedeniyle davalının sorumlu olmadığı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı dışındaki alacakların da ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıda bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma, ulusal bayram genel tatili ve hafta tatilinde çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Çalışma düzenin ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı, ulusal bayram genel tatili ile hafta tatilinde çalışma yapılıp yapılmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatili ve hafta tatili ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatili ile hafta tatili alacaklarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde sabah saat 08.00 den gece 22.00-23.00 saatleri olmak üzere çok yoğun bir mesai ile çalıştığını, özellikle Nisan ayının başından Aralık ayına kadar inşaat sezonu olduğundan maksimum fazla mesai yapıldığını beyanla fazla mesai talep etmiştir. Davacı tanığı ... köylere gidildiğinde dönüşün geç olduğunu beyan etmiş, tanık ... ise mesainin sabah 08.00 de başladığını akşam ise genelde uzadığını, davacıyla güneş sistemleri işini yaptıkları için genelde köylere gidildiğini dönüşlerinin yaz aylarında akşam 21.00-22.00 yi bulduğu şeklinde beyanda bulunmuştur.

Buna göre davacının kış mevsiminde (Kasım-Mart) 5 ay dışında yaz aylarında haftanın 3 günü 08.00-16.00 arası haftanın 3 günü ise 08.00-21.00 arası çalıştığının kabulü ile haftalık 10,5 saat fazla mesai alacağının hesaplanması gerekirken tanık beyanları ve işin niteliği gözardı edilerek ispat edilemediği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.