muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/18655, Karar No: 2023/7759, Tarih: 19.10.2023

2. 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu, hukuki veya fiili kesintinin oluşmasına kadar gerçekleşen eylemlerin zincirleme şeklinde tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı cihetle, sanıkların aynı suç işleme kararı altında silah ticareti yapmaları şeklinde temadi eden eylemlerinde, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı ise de bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

1. 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü Maddesi Kapsamında Kurulan Hüküm Yönünden

a) Sanığın, 18.08.2013 tarihli eyleminden sonra, 18.03.2014 tarihinde ikametinde yapılan aramada bir adet tabanca ve 24 adet fişek ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, aradaki zaman dilimi ve saiki dikkate alındığında, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

b) Sanığın ikametinde silah bulundurması eylemi ile ilgili olarak;

Anayasa Mahkemesinin 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'na aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

2. 6136 sayılı Kanun'un 12 nci Maddesi Kapsamında Kurulan Hüküm Yönünden

Ceza Genel Kurulu ve Dairemizin süreklilik gösteren kararlarında açıklandığı üzere, 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrasında "satmaya aracılık etme" suçunun düzenlendiği, anılan Kanun'da "alıcıya aracılık etme" şeklinde bir suç tipine yer verilmediği, dava konusu olayda,

2. 6136 sayılı Kanun'un 12 nci Maddesi Kapsamında Kurulan Hüküm Yönünden

Ceza Genel Kurulu ve Dairemizin süreklilik gösteren kararlarında açıklandığı üzere, 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrasında "satmaya aracılık etme" suçunun düzenlendiği, anılan Kanun'da "alıcıya aracılık etme" şeklinde bir suç tipine yer verilmediği, dava konusu olayda,

18.08.2013 tarihinde sanık ...'nin silah satın almak isteyen temyiz dışı sanık ...'e yardım etmek maksadıyla onu diğer sanık ...'ın çalıştığı otoparka götürüp buluşturduğu ve suça konu tabancayı almasını sağladığı, dosyada mevcut tape kayıtları, fiziki takip ve yakalama tutanakları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın silahın satımına aracılık ettiğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

D. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Dosyadaki mevcut tape kayıtları, sanık savunması ve bu savunmayı destekleyen yakalanan şahıslar ..., ..., ... ..., .... ve ...'ın beyanları, ve dava dosyası kapsamındaki diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, resmi olarak silah tamirciliği yapan sanığın ruhsatlı silahların yanında ruhsatsız silahların tamirini de yaptığı ve bu işleri gizli yapmaya çalıştığı, tamir ettiği silahları da zaman zaman işyerinde, bazen de dışarıda (.... vasıtasıyla ...'a teslim ettiği silah) teslim ettiği, dosya kapsamında sanığın silah ticareti yaptığına dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve ruhsatsız silah tamir etmekten ibaret eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu ve ele geçen silah sayısı gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 3 ve 61 inci maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararında sanık ... müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararında sanık ... müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararında sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca yapılan uygulamanın kaldırılarak, 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tayin edilen temel ceza olan "8 yıl hapis ve 1000 gün adli para cezası"ndan, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca yapılan indirim ile belirlenen "8 yıl 4 ay hapis ve 1041 gün adli para cezası"nın "6 yıl 8 ay hapis ve 833 gün adli para cezası", aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca "833 gün adli para cezası"nın paraya çevrilmesi ile belirlenen "20.820,00 TL" yerine "16.660,00 TL" olarak düzeltilmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

1. 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü Maddesi Kapsamında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (C-1(b)) bendinde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

2. 6136 sayılı Kanun'un 12 nci Maddesi Kapsamında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (C-2) bendinde açıklanan nedenle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

D. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (D) bendinde açıklanan nedenle Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4462, Karar No: 2022/19191, Tarih: 19.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/4462 E.  ,  2022/19191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay günü sanığın mağdurun yanına gelerek yaka kısmından tuttuğu ve okulun dışına zorla çıkardığı, mağdur ve tanık beyanlarından mağduru bulunduğu yerden başka bir yere zorla götürülmek sureti ile hürriyeti tahdit edildiği anlaşılmakla tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.12.2022 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30769, Karar No: 2017/7006, Tarih: 19.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30769 E.  ,  2017/7006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-İİK'nın 333’a maddesine ilişkin olarak kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanıkların beraatine karar verilmesine rağmen, kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasına hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 300,00 TL vekalet ücretinin şikayetçiden tahsiliyle sanıklara verilmesine” ibaresi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan HÜKÜMLERİN tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- İİK'nın 337/a maddesine ilişkin olarak kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede;

Tüm dosya kapsamı ve yerel mahkemenin gerekçeli kararına göre tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekili ile sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3600, Karar No: 2025/1514, Tarih: 20.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/3600 E.  ,  2025/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1246 E., 2024/475 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Genç Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/193 E., 2022/74 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği vekili dava dilekçesinde; 14 parça taşınmazla birlikte tefrik edilerek temyize ve davaya konu olan Bingöl ili, Genç ilçesi, ... köyünde bulunan 101 ada 30 parsel sayılı taşınmazın da köy halkı tarafından kadimden beri kışlak vasfı ile kullanıldığını, dava konusu yerlerin özel mülkiyete elverişli olmadığını, davalının dava konusu taşınmazın kendisine ait olduğu iddiasıyla açıp tek taraflı olarak görülen dava sonucunda taşınmazın davalı adına tapuya tescil edildiğini, aynı yerde bulunan aynı vasıfta taşınmazlar hakkında Genç Kadastro Mahkemesinde açılan tapu iptali davalarının kabul edilerek taşınmazların kışlak vasfı ile tescil edildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile kışlak vasfı ile sınırlandırılarak özel sicile kaydedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığını, her taşınmaz yönünden dosyanın tefrik edilmesi gerektiğini, ... köyünün idari sınırları içerisinde yer alan ... mevkiinde ... köyünün geçmişten bu yana hiçbir şekilde tasarrufunun bulunmadığını, ... köyünden hiç kimsenin taşınmazların bulunduğu bölgede mülkiyeti ya da fiili kullanımının bulunmadığını, her iki köy arasında derin husumet ve derdest davalar bulunduğunu, taşınmazlar hakkında uzun süredir dava açılmamasının da eldeki davanın kötüniyetli olduğunu ortaya koyduğunu, ... köyünün 1966 yılında ... köyünden ayrıldığını bu nedenle köylünün kadim kullanımından bahsedilemeyeceğini, taşınmazların davalılar adına hükmen tescil edildiğini, bölgede terör nedeniyle zorunlu göçün yaşanmasından önce dava konusu taşınmazların özellikle bahar ve yaz aylarında kısmen de kış aylarında kullanıldığını, 5233 sayılı Terör ve Terörle Mücadeleden Doğan Zararların Karşılanması Hakkında Kanun kapsamında ... mevkiine dair tazminat başvurularının yalnızca ... köyü sakinleri tarafından yapıldığını, ... köyü halkının geçmişten bu yana ... mevkiine girerek hayvanlarını otlatmaya dahi teşebbüs edemediğini, çekişmeli taşınmazda ... ve ...’in eşit hisse ile paydaş olmasına rağmen sadece ...’in davalı olarak gösterildiğini, davada taraf koşulunun sağlanmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.10.2020 tarihli ve 2019/34 Esas, 2020/130 Karar sayılı kararıyla; davalı tarafın dava konusu taşınmaz üzerine ev yapmak ve evi kullanmak sureti ile imar-ihya gerçekleştirdiği, imar-ihyanın terör nedeniyle kesintiye uğradığı, taşınmazın yaylak ve kışlak niteliğinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 28.05.2021 tarihli ve 2021/326 Esas, 2021/659 Karar sayılı kararıyla; yapılan araştırmanın eksik olduğu belirtilerek komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmak, hava fotoğrafı incelemesi yaptırılmak ve 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan rapor alınmak sureti ile çekişmeli taşınmazla ilgili mera-yaylak-kışlak ve zilyetlik araştırması yapılması gereğine değinilerek karar kaldırılmış, dosya Mahkemesine gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen yerel bilirkişi beyanlarından davalıların dava konusu taşınmazda sonbahar ayında yaprak kesimi yaptıkları ve kışın hayvanları barındırdıkları, hayvanlara bakan kişilerin kış aylarında aynı yerde kaldığı, ilkbahar aylarında eş ve çocuklarının da geldiği ve yaza doğru hayvanlarla birlikte tekrar köye çıktıkları, bu haliyle dava konusu taşınmazların bir yaşam alanı olduğu fakat dava konusu yerin yerleşim alanı olarak sınırlandırılmadığı, davalı ve ataları tarafından hayvanları barındırmak amacıyla yapılan yapının kanunun aradığı imar ve ihya kapsamında olmadığı, taşınmazın tarıma elverişli hale getirilmediği, taşınmazın kışlak olarak sınırlandırılmasına karar verilen ve Yargıtayca onanan komşu 101 ada 18, 20, 22, 23, 24, 25, 29, 35 ve 189 ada 20, 21, 22, 23, 25, 30, 31, 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazlar ile benzer özellikte olduğu, taşınmazın kışlak vasfında olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davaya konu 101 ada 30 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile 3402 sayılı Kanun’un 16/B maddesi uyarınca kışlak vasfı ile sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu taşınmazın jeodezi bilirkişi raporuna göre 1977, 1982, 1984 ve 2002 yıllarına ait hava fotoğraflarında sınırlarının seçilemediği, herhangi bir tarımsal faaliyet yapılmadığı, köm niteliğinde yapıların görüldüğü ancak söz konusu yapıların 2002 yılı hava fotoğrafında ve keşif günü itibarıyla yapı kalıntılarına dönüştüğü, imar ve ihyanın söz konusu olmadığı, üçlü ziraat bilirkişileri kurulu raporuna göre kültür arazisi niteliğinde olmadığı, bölgedeki tarım parsellerine benzemediği, zemin itibariyle fiziki sınırlarının oluşmadığı, zeminde tuzluluk, yabani ot, çalı ve taşlılık gibi kısıtlayıcı unsurların bulunduğu taşınmazın özel mülkiyete konu olmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kışlak ve benzeri arazilerden olabileceği, evveliyatından günümüze kadar zirai faaliyetlerin yapılmadığı, toprak işlemeli tarımın hiç uygulanmadığı, Genç Kadastro Mahkemesince kışlak olarak sınırlandırılmasına karar verilen ve Yargıtay tarafından da onanan 101 ada 18, 20, 22, 23, 24, 25, 29, 35 ve 189 ada 20, 21, 22, 23, 25, 31, 32, 33 parsel sayılı taşınmazlarla nitelik ve kullanım yönünden aynı vasıfları taşıdığı, yine Dairece aynı gün istinaf incelemesi yapılan aynı adada yer alan 101 ada 12, 28, 16, 10, 11, 31, 13, 26, 8, 6, 32, 14 parsel sayılı taşınmazlar hakkında da kışlak niteliğinde olduğu kabul edilerek davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, bilirkişi raporlarında varılan sonuçların bu kapsamda birbirleriyle ve mahkeme gözlemiyle de uyumlu olduğu, bu nedenlerle Yerel Mahkemenin davanın kabulüne dair kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; davacı tarafın taşınmaz üzerinde hiçbir tasarrufunun olmamasına rağmen taşınmazın ... köylülerinin mülkiyetinden çıkması adına eldeki davada ve diğer seri davalarda mahkemeyi yanılttığını, kaldırma ilamı öncesindeki bilirkişi raporlarında taşınmazların imar ve ihyasının tamamlandığı ve taşınmazın özel mülkiyete konu olabilen yerlerden olduğunun tespit edildiğini, kaldırma ilamından sonra yapılan keşifte taşınmazın bahar ve yaz aylarında da kullanılan yaşam alanı olduğu yönündeki tanık ve bir kısım yerel bilirkişilerin beyanlarının dikkate alınmadığını, Mahkemece zilyetlik şartlarının yalnızca taşınmazlar üzerinde zirai faaliyet yapılıp yapılmadığı yönünden değerlendirildiğini, alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin de bundan kaynaklandığını, bilirkişilerce yalnızca taşınmaz üzerinde zirai faaliyet sürdürülüp sürdürülmemesi yönünden değerlendirme yapılmasının isabetsiz olduğunu, raporların taşınmazların fiili ve hukuki durumunu ifade etmekten uzak ve denetime elverişsiz olduğunu, taşınmazın bulunduğu bölgede yaklaşık 30 hane yaşamış olup bu alanın toplu ve nizami bir yerleşim yeri olduğunu, bu hususun hava fotoğraflarından da görüldüğünü, kesinleşmiş diğer mahkeme kararlarının dava konusu taşınmaz yönünden esas alınamayacağını, anılan dosyalarda dinlenen beyanların yanlı olduğunu, Mahkemece taşınmaz üzerinde bulunan enkazların ve çeşmelerin imar faaliyeti olup olmadığı yahut insanların taşınmazda bahar ve yaz aylarında aileleri ile birlikte yaşayıp yaşamadıkları hususlarının değerlendirilmesi gerektiğini, toplanan delillerden taşınmazın kışlak vasfında olmadığının anlaşıldığını, davacı ... muhtarının dahi keşifteki beyanında taşınmazın ilkbahar ayında 2-3 ay kullanıldığını beyan ettiğini, bir kısım davalıların davaya konu orman alanında bulunan kömlere giderek 20.05.1983 tarihinde hayvan otlatması nedeniyle sulh ceza mahkemesinde yargılandığını, bu tarihin de yaz aylarına tekabül ettiğini, taşınmazda bulunan dut ağaçlarının dahi yazın meyve verdiğini, yazlık hayvan barınakları olduğunun keşif sırasında beyan edildiğini, bölgede fiili bir toplu yerleşim olmasının taşınmazların özel mülkiyete konu olabilmesi için yeterli olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastrodan önceki hukuki nedene dayalı olarak tapu iptali ve taşınmazın kışlak olarak sınırlandırılması ile özel siciline kaydı istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastrodan önceki hukuki nedene dayalı olarak tapu iptali ve taşınmazın kışlak olarak sınırlandırılması ile özel siciline kaydı istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Kadastro sonucu, temyize konu 101 ada 30 parsel sayılı taşınmaz ...’in zilyetliğindeyken yaklaşık 30 senedir terk edildiği, köm adlı binaların onarımlarının yapılmadığı için yıkılıp harabe halini aldığı, halen de zeminde aynı şekilde olduğu ve bu yerin kullanılan süre içerisinde de en fazla 3 aylığına hayvanları barındırma amaçlı kullanıldığı, tarla veya kültür arazisi niteliğini kaybettiği ve zilyetlik şartlarını tam ve kesin olarak taşımadığı belirtilerek 14.11.2005 tarihinde ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edildiği, askı ilan süresi içerisinde kadastro tespitine itiraz edilmesi üzerine Genç Kadastro Mahkemesinin 10.06.2008 tarihli ve 2006/106 Esas, 2008/37 Karar sayılı ilamıyla taşınmazın davacıya ait ev yeri olduğu ve davacının terör nedeniyle zorunlu olarak göç etmesinin zilyetliğe zarar vermeyeceği gerekçesiyle davacılar ... ve ... adlarına tesciline karar verildiği, kararın onanarak 23.02.2009 tarihinde kesinleştiği ve taşınmazın ham toprak vasfıyla eşit hisserle ... ve ... adına hükmen tescil edildiği anlaşılmıştır.