muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/358, Karar No: 2014/455, Tarih: 30.10.2014

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanıkların kaçak kesim yapmadıkları halde katılanlar .... hakkında konuları farklı ve ayrı tarihlerde düzenledikleri anlaşılan üç ayrı suç tutanağını aynı gün Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere orman işletme şefliğine vererek, katılanlar hakkında suç duyurusunda bulunmaları şeklinde gerçekleşen somut olayda, katılanların kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik suçunun mağduru olmayıp, suçtan zarar gören olmaları, orman muhafaza memuru olan sanıkların farklı tarihlerde düzenledikleri suça konu sahte tutanakları, sorumluluk bölgelerinde usulsüz yapılmış kesimlerin ortaya çıkması üzerine, kendilerini sorumluluktan kurtarmak amacıyla bir suç işleme kararı kapsamında düzenlemiş bulunmaları hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar hakkında hem 765 sayılı TCK, hem de 5237 sayılı TCK yönüyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, sanıkların eylemlerinin zincirleme biçimde tek bir sahtecilik suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17.04.2012 gün ve 2895-5898 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2006 gün ve 16-170 sayılı kararının, sanıkların eylemlerinin zincirleme biçimde tek bir sahtecilik suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2014 tarihinde yapılan müzakerede oybrliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/229, Karar No: 2023/1302, Tarih: 06.03.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/229 E.  ,  2023/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve asli müdahiller vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.11.2021 tarihli ek karar ile karar kesin olarak verildiğinden temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararların temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 05.11.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin (g) alt bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine kesin olarak karar verildiğinden anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.11.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42591, Karar No: 2017/17374, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42591 E.  ,  2017/17374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11843, Karar No: 2019/15307, Tarih: 03.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11843 E.  ,  2019/15307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 1.320,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29790, Karar No: 2016/5645, Tarih: 01.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/29790 E.  ,  2016/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Tehdit

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıklar ... ile ...'nin hala-dayı çocukları oldukları, olaydan yaklaşık 3 ay önce katılan ...'in sanık ...'ın erkek kardeşi ...'ı bıçakla yaraladığı, bu olay nedeniyle katılanın bir süre tutuklu kalarak tahliye olduğu, olay günü gündüz vakti katılan ..., yanında arkadaşı tanık ... ile dolaşırken, sanıklarla karşılaştıkları, katılanın sanıkları görür görmez koşar adımlarla uzaklaşarak arkadaşı ... ile birlikte Devlet Hastanesi'ne girdikleri, sanıkların peşinden gidip katılanı yakalayıp, kolundan tutarak dışarı çıkardıkları, sanık ... katılana hitaben “kardeşim senin yüzünden 3 ay hastanede yattı, sende cezaevinden hemen çıktın, kardeşimi yaralamanın bedelini, hastane masraflarını vereceksin, bana 1500-2000.-TL para ödeyeceksin, yoksa öldürürüm“ dediği, bu sırada sanık ...'nin de "ver şu bıçağı da şunu deleyim” diyerek sanık ...'ın cebinden bıçağını çıkartarak katılana gösterdiği, katılanın "babamdan para alıp size vereyim" diyerek sanıkların yanından ayrılarak kolluğa müracaat ettiği anlaşılmakla,

Hal böyle olunca;

1-Öncelikle, sanıkların iddia ettiği gibi katılan tarafından, sanık ...'ın kardeşine yapılan bir haksız eylem olup olmadığı, sanığın kardeşinin bu nedenle hastanede tedavi görüp görmediği, görmüş ise hastane masraflarının kim tarafından karşılandığı, sanık ...'ın bu nedenle bir harcama yapıp yapmadığı araştırılıp, sanıkların suç teşkil eden haksız fiilini hukuken korunan bir alacağı tahsil amacıyla gerçekleştirip gerçekleştirmedikleri tespit edildikten sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki vasfının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de, oluş ve dosya kapsamına göre yasal koşulları oluşmadığı halde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

3-TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3211, Karar No: 2010/2076, Tarih: 15.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/3211 E.  ,  2010/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma ve bu suça iştirak ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; her iki sanığın reşit olmayan mağdureyi rızayla kaçırıp alıkoyma suçlarından ve ayrıca sanık ...’ın reşit olmayan mağdureyle rızaen cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetlerine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.06.2005 gün ve 2005/79 Esas, 2005/102 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureden beş yaştan daha büyük olan sanık ...’ın rızaen cinsi münasebette bulunma eyleminin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesine uyan suçu oluşturduğu ve 43. madde de gözetildiğinde fazla ceza öngördüğü için daha lehe olan 765 sayılı Yasanın 416/3, 80. maddelerine göre cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 23.11.2005 gün ve 2005/103 Esas, 2005/89 sayılı Kararıyla 104. maddenin ikinci fıkrasının iptal edildiği, bunun sonucunda fiilin birinci fıkraya uyan takibi şikayete bağlı suça dönüştüğü ve 5560 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği, 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi de nazara alındığında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla; öncelikle CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma girişiminde bulunulması, uzlaşma girişiminin sonuçsuz kalması halinde 19.12.2006 günlü 5560 sayılı Yasanın 23 ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında, sanık ... hakkındaki cinsi münasebet suçu ile her iki sanık hakkındaki rızaen kaçırıp alıkoyma suçlarından dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13242, Karar No: 2018/10145, Tarih: 18.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/13242 E.  ,  2018/10145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 10/10/2017 tarih, 2016/20393 Esas - 2017/12253 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki şikayetçi üçüncü kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan icra takibinin devamı sırasında; şikayetçi üçüncü kişi ... ... A.Ş.'nin icra mahkemesine yaptığı başvuruda; 89/1, 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnamesi tebliğ işlemlerinin, şirketin tebliğ yapılan adreste faal olmasına rağmen kapalı şerhiyle iadesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince yapılması nedeniyle usulsüz olduğunu ileri sürerek, 89/1 haciz ihbarnamesine ıttıla tarihi olan 20.7.2015 tarihine göre tebliğ tarihinin düzeltilmesini ve öğrenme tarihine göre 89/1 haciz ihbarnamesine süresinde itiraz edilmiş olduğundan 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnamelerinin iptali ile uygulanan hacizlerin de fekkini talep ettiği, mahkemece, şikayetçi şirkete çıkartılan haciz ihbarnamelerinin, şirketin ticaret sicilde kayıtlı "... ... 1. ... 133/1 Ada ... / ..." adresine gönderildiği ve bila tebliğ iade edilmeleri üzerine TK'nun 35. maddesi gereğince tebligat işlemlerinin tamamlandığı, ancak ... ... Yönetim Kurulu'nun 15.02.2016 tarihli cevabi yazısı ile 133 Ada 1 nolu Parsel'in, 137 Ada 21 nolu Parsel olarak tescil edildiği, revize imar planı ve parselasyon işleminin Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Sanayi Bölgeleri Genel Müdürlüğünün onayı doğrultusunda re'sen yapılıp firmalara bilgi verilmediğinin belirtildiği, ayrıca mahkemece yapılan zabıta araştırmasında da şikayetçi şirketin tebliğ adresinde faaliyette bulunduğunun tespit edildiği, bu suretle şirketin fiilen aynı adreste bulunmasına rağmen ada ve parsel numarasının değiştirilmesinden ötürü tebligatların iade edildiği ve bu nedenle 89/1 haciz ihbarnamesi tebliğ işleminin usulsüz olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulü ile 89/1 haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihinin 20.7.2015 olarak düzeltilmesine, 89/2 ve 89/3 haciz ihbarnamelerinin, 89/1 haciz ihbarnamesine süresinde yapılan itiraz nedeniyle iptaline, şikayetçi hakkındaki hacizlerin de fekkine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.10.2017 tarih ve 2016/20393 E. - 2017/12253 K. sayılı ilamı ile şirketin adres değişikliğinin ticaret sicilde ilan edilmemiş olması nedeniyle, ticaret sicilde kayıtlı adrese yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olduğundan bahisle şikayetin reddi gerektiği belirtilerek kararın bozulduğu, şikayetçi 3. kişi tarafından karar düzeltme talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Hükmi şahıslara ne şekilde tebligat yapılacağı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddelerinde belirlenmiştir. Tebligat adresinin, borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresi olması ve tevziat saatlerinde kapalı olması veya tebligatın alınmasından imtina edilmesi halinde, bu adrese TK'nun 21/1. maddesine ya da koşullarının yerine getirilmesi halinde aynı Kanunun 35/4. maddesine göre tebligatın yapılması gerekir.

01.11.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik, TK'nun 35/4. maddesinde; “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır", Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 57/4. maddesinde ise; “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından ana statü, sicil ve tüzük ve kuruluş senedi gibi kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır” düzenlemeleri yer almaktadır.

01.11.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesinin gerekçesinde; "....Maddenin dördüncü fıkrası, tüzel kişiler bakımından özel ve açık bir düzenleme getirmektedir. Tüzel kişilerin adreslerinin, bir sicil veya resmi kayıtta belirli olması sebebiyle meçhul olması düşünülemez. Bu çerçevede daha önce kendilerine tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlarındaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı açıkça düzenlenmiştir...." ifadesine yer verilmiştir.

Somut olayda; dosya kapsamında bulunan 07.8.2015 tarihli ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün cevabi yazısı ile, şikayetçi şirketin ticari ikametgahının, "... 1. ... 2. Çıkış 133/1 Ada ... / ..." olduğunun bildirildiği, takip dosyasında şikayetçi adına çıkartılan 89/1 haciz ihbarnamesinin bu adrese gönderildiği, bila tebliğ iade edilmesi üzerine TK'nun 35. maddesi gereğince 14.4.2015 tarihinde, 89/2 haciz ihbarnamesinin 22.5.2015 ve 89/3 haciz ihbarnamesinin de 24.6.2015 tarihlerinde aynı şekilde tebliğ edildiği, şikayetçi tarafından 23.7.2015 tarihinde 89/1 haciz ihbarnamesine itiraz edildiği görülmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35/4. maddesinin açık düzenlemesi ve gerekçesi karşısında, borçlunun ticaret sicilinde kayıtlı bulunan adresinin, bilinen en son adresi olduğu ve adres değişikliği ile ilgili kararın, ticaret sicilinde tescil ve ilan edilmediği durumda, TK’nun 35/4. maddesi uyarınca yapılan tebliğ işlemlerinin usulüne uygun olduğunun kabulü gerekir ise de, somut olayda, ... ...'nin 15.02.2016 tarihli yazısından, adreste yapılan parselasyon değişikliğinin şikayetçi şirket kararı ile olmayıp, ilgili bakanlığın onayı ile ...'ce re'sen yapıldığı ve bu işlemden firmalara bilgi verilmediği anlaşılmakla, şikayetçi şirkete, haberdar olmadığı adres değişikliğini ticaret sicilde ilan ettirme yükümlülüğünün yüklenemeyeceği tabii olduğundan, ticaret sicilde kayıtlı adrese yapılan tebligatın usulüne uygun olduğunun kabulüne imkan bulunmamaktadır.

O halde mahkemece, ... ...'nin 15.02.2016 tarihli cevabi yazısı hükme esas alınarak sonuca gidilmesi doğru olduğundan, şikayetin reddi gerektiğine ilişkin bozma ilamı maddi hataya müstenit olup, Dairemizce, şikayetin kabulüne ilişkin mahkeme kararının onanması gerekirken bozulduğu anlaşılmakla, şikayetçinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmektedir.

SONUÇ : Şikayetçi üçüncü kişinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 10.10.2017 tarih ve 2016/20393 E., 2017/12253 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13079, Karar No: 2009/12168, Tarih: 06.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/13079 E.  ,  2009/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,Şoförler odasının,1983 yılı defterinde yer alan ...'ye ait kaydın kendisine ait olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı ... ..., şoförler odasının 1983 yılı defterinde yer alan ...’ye ait kaydın kendisine ait olduğunun tesbitini talep etmiş,mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Davacının 22.08.1983-10.12.1984 tarihleri arasında ve 03.04.1996 da başlayıp halen devam eden vergi,18.03.1998-30.05.2008 tarihleri arasında esnaf sicil kaydının mevcut olduğu davalı Kurumca vergi kaydı esas alınarak 22.3.1983 tarihinde 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak tescil edildiği,vergi kaydının sona erdiği 10.12.1984 tarihinde terkin edilerek Kahramanmaraş Şoförler ve Otomobilciler Odası davacının23.8.1983-29.5.2006 tarihleri arasında oda kaydı bulunduğunu bildirdiğinden oda kaydı esas alınarak 22.3.1985 tarihinde sigortalılığının tekrar başlatıldığı,ancak ilgili odanın bir dava dosyasıyla Kahramanmaraş 1.Asliye Hukuk Mahkemesine gönderdiğii üye kayıt defterlerinin bu mahkemece kaybedilmesi nedeniyle odaca sonradan yeni defterler oluşturulması üzerine davalı Kurumca yapılan teftiş sonucu davacının "..." olan soyadının yeni defterde "Dikili" olarak yazılması nedeniyle bu kaydın davacıya aidiyeti kabul edilmeyerek 22.3.1985 tarihinde başlatılan sigortalılığın iptal edilerek vergi kaydı esas alınarak 3.4.1996 tarihinde başlatılıp 22.3.1985-2.4.1996 tarihleri arasındaki sigortalılık süresinin iptal edildiği anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık konusu olan husus Şoförler odasına ait oda kayıt defterlerinin kaybolmuş olması nedeni ile kurum müfettişince 2003 yılında tutulan yeni defterler üzerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 2005/3 sayılı inceleme raporu içeriğinden anlaşılan ve üye kaydı geçersiz sayılan şahıslara ilişkin listede yer alan şahıslarla ilgili kayıtların ilgili kişilere mal edilmemesi nedeniyle ...’ye ait kaydın davacıya mal edilmemesi sonucu iptal edilen 22.3.1985-2.4.1996 tarihleri arasındaki sürede davacının sigortalı olup olmadığıdır.

Mahkeme davanın kabulüne karar vermiş ise de yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Öncelikle Kurum müfettişinin raporunda belirtilen ve kayıtları geçersiz sayılan şahıslarla ilgili liste dosya içinde bulunmamaktadır. Dolayısı ile davacının isminin bu listede yer alıp almadığı anlaşılamadığı gibi,mahkemece Şoförler Odasının 2003 yılında düzenlenen defterlerine esas alınan diğer oda kayıtları üzerinde de hüküm kurmaya yeterli bir inceleme yapılmamıştır.

Yapılacak iş;öncelikle Kahramanmaraş Nüfus Müdürlüğünden ... adlı bir şahsın nüfusta kayıtlı olup olmadığını sormak,bu isimde bir kişi var ise dava onun hak alanını ilgilendirdiğinden davacıya kişiyi davaya dahil etmesi için önel vermek, davacıya aidiyeti tesbit olunan kayıtla ilgili tüm bilgi belge ,üye sicil kartları üyelik bilgileri ,genel kurul kayıtları ,hazurun cetvelleri üzerinde gerekli incelemeleri yapmak, gerek görüldüğü takdirde üyelik konusunda bilgisi olan oda yöneticilerinin tanıklığına başvurarak kaydın davacıya ait olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.