muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3932, Karar No: 2018/13321, Tarih: 17.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3932 E.  ,  2018/13321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Malatya Ticaret Sicil Müdürlüğünün 20/07/2015 tarihli yazısı ile borçlu şirkete ait tasfiye evraklarının gönderildiği, şikayet tarihi olan 01/04/2015 tarihinden önce borçlu şirketin 27/08/2012 tarihinde tasfiye kararı aldığı, tasfiyenin 28/08/2012 tarihinde tescil edildiğinin 19/09/2012 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edildiğinin anlaşılması karşısında sanığın suçları işleme kastının oluşmadığı gözetilmeksizin beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a ve 345/a maddelerinde düzenlenen suçlar yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçların işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Karar başlığında suç tarihinin 2011 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14747, Karar No: 2017/12313, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14747 E.  ,  2017/12313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12847, Karar No: 2010/13776, Tarih: 10.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/12847 E.  ,  2010/13776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisi eşinden intikal eden 146, 239 ve 1185 parsel sayılı taşınmazları davalının hiçbir hukuki ilişkiye dayanmadan kullandığını ve 239 parsel sayılı taşınmazdaki üç adet armut ağacını kestiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesini ve 2004-2006 yıllarına ait ecrimisil ile ağaç bedelinin davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazları kullanmadığını ve bir adet armut ağacını dava dışı Server’in istemi ile kestiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteminin reddine; 1185 ve 239 parsel sayılı taşınmazların 2006 yılı ecrimisil ve kesilen ağaç bedeli olarak toplam 352,88TL.nin dava tarihinden itibaren işleyen faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin tüm; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat istemlerine ilişkindir.Mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkları beyanlarıyla, dava konusu taşınmazlardan 1185 sayılı parselin tamamı ile 239 sayılı parselin bir bölümünün davalının kullanımında olduğu saptanmıştır. Fen bilirkişi tarafından düzenlenen 06.05.2008 tarihli rapor eki krokiden, 239 parsel sayılı taşınmazda davalı tarafından kullanıldığı belirlenen yerin 2.730metrekarelik yeşil renkli bölümün olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, mahkemece, 1185 ve 239 parseller yönünden elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 10.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20225, Karar No: 2016/19075, Tarih: 13.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/20225 E.  ,  2016/19075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a. maddesi gereğince tayini yerine, aynı Kanunun 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılması, sonuca etkili olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizine gelince:başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılan ...'in beyanında sanığın elinde bıçak görmediğini söylemesi, çözümü yapılan CD kayıtlarında sanığın elini salladığının görüldüğü ancak elinde bıçak olup olmadığının tespit edilememesi karşısında, sanığın elini sallamaktan ibaret eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunu oluşturmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması

2- Kabule göre de;

Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile bıçakla ve birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin kabul edilmesine karşın sanık hakkında TCK'nın 265/3-4, 43/2. maddelerinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13873, Karar No: 2016/9962, Tarih: 01.11.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13873 E.  ,  2016/9962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.11.2016 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat gelmedi, temyiz edilen vekili Avukat ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan...'ın hukuki ehliyete haiz olmadığı dönemde mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla 387 ada 120 parselde üzerinde bina bulunan taşınmazın 1/3 payını satış suretiyle davalı oğlu ...'a temlik ettiğini, kısa bir süre sonra tesis edilen kat irtifakı sonucu 2 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin davalı adına tescil edildiğini ileri sürerek ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı olarak 2 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını, temlikin muvazaalı olmadığı belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1942 doğumlu mirasbırakan...'ın 01.08.2011 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacılar, davalı ve dava dışı eş ...'nin kaldığı, mirasbırakanın üzerinde bina bulunan arsa vasıflı 387 ada 20 parsel sayılı taşınmazdaki 1/3 payını 17.02.2011 tarihinde davalı oğlu ...'a satış suretiyle temlik ettiği, 22.02.2011 tarihinde ise taşınmazda kat irtifakı tesis edilerek çekişme konusu 2 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin davalı adına kayıtlandığı, davacıların mirasbırakanın anılan temliki hukuki işlem yapma ehliyeti olmadığı dönemde gerçekleştirildiği gibi ayrıca mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı yapıldığını ileri sürerek eldeki davayı açtıkları,...Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesi'nin 27.01.2014 tarihli raporuyla akit tarihi olan 17.02.2011 tarihinde murisin fiil ehliyetine haiz olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; miras bırakanın yaşlılık maaşı aldığı ve sabit bir gelirinin bulunduğu, ayrıca adına kayıtlı başkaca taşınmazlar olup mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı, satış bedelinin ödendiğinin de kanıtlanamadığı, öte yandan dosyaya yansıyan diğer bilgi ve belgeler, dinlenen tanık anlatımları yukarıdaki ilkelerle birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde anılan temlikin muvazaalı ve diğer mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğu anlaşılmaktadır.

O hâlde, bu olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde mirasbırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğu kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

O hâlde, bu olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde mirasbırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğu kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.11.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, hukuki ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, davalı ile ortak mirasbırakan babaları ...'ın ölümünden 6 ay önce 17.02.2011 tarihinde 387 ada, 120 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payını davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiğini, işlemden 5 gün sonra taşınmazda kat irtifakı tesis edilerek, (1/8) arsa paylı zemin 4 nolu bağımsız bölüm ile (5/8) arsa paylı birinci kat 2 nolu bağımsız bölümün davalı ... adına tescil edildiğini babalarının ölümünden sonra bu durumu öğrendiklerini, miras bırakanın hastalığı nedeniyle akıl sağlığının yerinde olmadığını, yaşı itibariyle doktor raporu alınmadan işlem yapıldığını, öldüğünde bankada parasının çıkmadığını ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptaliyle davcıların miras payları oranında tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazdaki binanın zemin katındaki dükkanın önce yapıldığını, daha sonra tadilat projesiyle ikiye ayrıldığını, adına tescil edilen dükkanın bedelini ödendiğini, birinci kattaki bir dairenin tarafından inşa edildiğini, mal kaçırma kastının bulunmadığını ileri sürerek davanın redddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacıların temyizi üzerine, muris muvazaası iddiası yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle sayın çoğunluk tarafın bozulmuştur.

Uyuşmazlık, hukuki ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davada iddianın kanıtlanıp kanıtlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, Türk Medeni Kanunun 6. maddesinde "kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." hükmüne yer verilmiş, aynı yönde düzenleme getiren 6100 sayılı HMK'nun 190. Maddesinde "ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir." hükmünü içermektedir.

Hukuki ehliyetsizlik iddiası yönünden alınan Adli Tıp 4. İhtisas Dairesinin 27.01.2014 tarihli raporunda; miras bırakan...'ın akit tarihi 17.02.2011 tarihinde fiil ehliyetine haiz olduğu belirtilmiştir.

Hukuki ehliyetsizlik iddiası yönünden alınan Adli Tıp 4. İhtisas Dairesinin 27.01.2014 tarihli raporunda; miras bırakan...'ın akit tarihi 17.02.2011 tarihinde fiil ehliyetine haiz olduğu belirtilmiştir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 0l.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Borçlar Kanunu'nun 213. (6098 sayılı Türk Borçlar Yasasının 237.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; özellikle bu davanın kabulü halinde mirasçı sıfatı ile çekişmeli taşınmazda hak sahibi olabilecek dava dışı mirasçılardan, mirasbırakanın eşi, tarafların annesi ... ve diğer tanık anlatımlarından, davalının çocukluğundan itibaren 30 yıl muris babası ile birlikte çalıştığı, taşınmaz üzerindeki binanın 31.12.1990 tarihli yapı ruhsatı ile önce zemindeki iki dükkanın inşa edildiği, 02.05.1994 tarihli yapı kullanma ruhsatı ile dükkanların kullanılmaya başlandığı, 06.08.1998 tarihli yapı ruhsatı ile birinci kattaki iki daire inşaatı tamamlanarak 20.06.2001 tarih yapı kullanma izni ile bir daireyi davalının konut olarak kullanmaya başladığı, binanın yapımında davalının da maddi katkısının bulunduğu, bu katkısına karşılık miras bırakanın 17.02.2011 tarihinde taşınmazda (2/3) payı üzerinde bırakarak , (1/3) payı davalıya devrettiği, kat mülkiyeti oluştuktan sonra da 22.02.2011 tarihinde zemin 4 nolu işyeri ile 1. kat 2 nolu dairenin 1/3 paya karşılık davalı adına tescil edildiği, diğer bağımsız bölümlerin miras bırakan terekesinde bulunduğu, miras bırakanın bina yapımındaki maddi katkısı ve emeğine karşılık davalıya taşınmazda pay devrettiği, miras bırakanın tüm payı devredebilecekken sadece 1/3 payı devretmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığı bu durumda 6100 sayılı HMK. nun 190. ve 4721 sayılı TMK. nun 6. maddeleri uyarınca davacıların muvazaa iddiasını kanıtlayamadığı sonucuna varıldığından, davanı reddine ilişkin mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun kararın bozulması yönündeki görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/7332, Karar No: 2022/1119, Tarih: 09.02.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/7332 E.  ,  2022/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından maddi tazminat miktarı yönünden, davalı erkek tarafından tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.02.2022 günü tebligata rağmen taraflar gelmediler. Davalı ... vekili Av. ...'nın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak görülen boşanma davasının ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir nafakası, aylık 400,00 TL yoksulluk nafakası, 30.000 TL maddi tazminat ve 30.000 TL manevi tazminata karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen karar, davalı erkek tarafından tamamına yönelik olarak istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince davalı erkeğin kusur belirlemesine ve tazminatlara yönelik istinaf itirazının kısmen kabulü ile diğer istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesince verilen karar taraflarca temyiz edilmiş ve Dairemizin 08.03.2021 Tarih, 2021/821 Esas, 2021/1997 Karar sayılı ilamı ile davacı kadın yararına hükmedilen maddi tazminat miktarının az olması sebebiyle bozma kararı verilerek dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacı kadın yararına 25.000 TL maddi tazminata karar verilmiş, karar yukarıda belirtildiği şekilde taraflarca temyiz edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde verilen karar davacı kadın tarafından 19.07.2021 tarihinde temyiz edilmiş, dosya içerisindeki nüfus kaydına göre davacı kadın 24.10.2021 tarihinde vefat etmiş, davacı mirasçıları tarafından 26.01.2022 havale tarihli dilekçeyle; iş bu dava doyasına müdahil olmayacakları, takip etmeyecekleri ve davanın mevcut hali ile düşmesine karar verilmesi talep edilmiş, davacı mirasçıları tarafından Dairemize gönderilen dilekçe içeriği ile ilgili olumlu olumsuz karar vermek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilm

sine oy birliğiyle karar verildi.09.02.2022 (Çar.)