muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21270, Karar No: 2019/6691, Tarih: 27.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21270 E.  ,  2019/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.02.2008-01.08.2011 tarihleri arasında haftanın 7 günü 08.00-20.00 saatleri arası çalıştığını, dini bayramların ilk günü dışındaki günler ile resmi tatillerde de çalışmasının devam ettiğini, yaz dönemi her Pazar, kış döneminde ise iki haftada bir Pazar günü çalıştığını ileri sürerek fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir..

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Ulusal bayram ve genel tatil günleri ile hafta tatili çalışmasının ispatında da fazla mesai hususundaki ispat koşulları geçerlidir.

Somut olayda; davacı fazla mesai yaptığının, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının ispatı konusunda tanık beyanlarına dayanmıştır. Dinlenilen davacı tanıklarının da davalıya karşı aynı mahiyette davalarının olduğu kendi yeminli anlatımlarından anlaşılmaktadır. Dosya kapsamında da davacının fazla mesai yaptığı hususunda husumetli tanık beyanları dışında başkaca bir delil bulunmaktadır. Dairemizin yerleşik içtihatları ile birlikte temyize konu karar bir arada değerlendirildiğinde, salt husumetli tanık beyanlarına itibarla davacının fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir. Buna göre Mahkemece, davacının dava konusu edilen alacakları ispatlayamadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gereklidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2670, Karar No: 2017/3217, Tarih: 14.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/2670 E.  ,  2017/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında 13.04.2010 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca Eskişehir İli Merkez İlçesi 2. Bölge Bucağı Çamlıca Mahallesinde bulunan tapunun 10343 ada 1983 parsel numarasında kayıtlı bulunan gayrimenkul üzerinde bulunan binaların yıkılıp yerlerine A ve B bloktan oluşan iki blok yapılacağını, yapılacak olan bloklarda davacıya toplam 4 dairenin teslim edileceğinin kararlaştırıldığını ancak taahhüt tarihi olan 13.04.2012'de inşaatın sözleşmeye uygun olarak tamamlanmadığını, sözleşme uyarınca davacıya kira ödemesi yapılması gerektiğini, ayrıca inşaatta eksiklikler olduğundan bahisle uğramış oldukları zararın tazmini amacıyla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 49.150,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, sözleşme uyarınca tüm dairelerin S.S. Nazarkent Konut Yapı Kooperatifi'nin 14.08.2011 tarihinde yapmış olduğu olağanüstü genel kurul toplantısında almış olduğu yetkiye istinaden devir işleminin yapıldığını, davada taraf olarak S.S. Nazarkent Konut Yapı Kooperatifi'nin gösterilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davalı yüklenicinin sözleşme uyarınca 13.04.2012 tarihi itibariyle davacı arsa sahibine verilmesi gereken B blok 2-4-6 ve 8 no'lu bağımsız bölümleri tamamlamadığı, dava açılmadan önce davalı tarafından 2,4 ve 8 no'lu bağımsız bölümlerdeki eksikliklerin giderildiği, 8 no'lu bağımsız bölüme ait eksiklik bedelinin 6.970,00 TL olduğu, davacının sözleşmede ön görülen teslim tarihi olan 13.04.2012 tarihi ile teslim tarihi olan 11.11.2013 tarihleri arasındaki döneme ilişkin her bir daire için 7.950,00 TL olmak üzere toplam daire için 31.800,00 TL, kira kayıp bedelinden kaynaklı zararının meydana geldiği, davacının 8 no'lu daireye ait 6.970,00 TL eksik iş bedeli ve 4 daire için toplam 31.800,00 TL kira kayıp bedelinden kaynaklı tazminatı davalıdan talep etme hakkı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı taraf temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2.

Kararı, davalı taraf temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3176, Karar No: 2020/7473, Tarih: 14.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/3176 E.  ,  2020/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’in hükmün kurulduğu tarihten sonra 17/06/2018 tarihinde öldüğü ve ölüm bilgisinin nüfus kayıtlarına işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/09/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5585, Karar No: 2017/5407, Tarih: 11.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/5585 E.  ,  2017/5407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar sanığın yüzüne karşı verilmiş ise de; hükümde kararın tebliği ile temyiz süresinin başlayacağının belirtilmesi karşısında, temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Üst aramasında ruhsatsız tabanca ve bıçak çıkan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca, en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiği gözetilmeden, iki ayrı suç kabulü ile hem tabanca taşımaktan, hemde bıçak taşımaktan hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3762, Karar No: 2011/1637, Tarih: 14.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/3762 E.  ,  2011/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : -K A R A R-

Dosyanın tetkikinden, hükmü davalı tarafın temyiz ettiği, dosyadaki 25.03.2011 tarih ve .... seri 3061 özel ve sıra nolu makbuzda temyiz harcını yatıranın davacı SS Karakasım Köyü Sulama Kooperatifi vekili Av. ... olduğu yazıldığı halde üzeri kalemle çizilerek el yazısıyla davalı ..., .... Vekili Av. ... yazılıp altının imzalandığı görülmüştür.

Temyiz harcının temyiz eden tarafından yatırılması yasa gereğidir. Açıklanan husus karşısında harcın kimin tarafından yatırıldığı yönünde tereddüt hasıl olmuştur. Bu durumda mahkeme defter ve kayıtları incelenerek temyiz harcının kim tarafından yatırıldığı, ayrıca davacı tarafın da temyizinin bulunup bulunmadığı araştırılarak, noksanlıklar tutanakla imza altına alınıp dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37228, Karar No: 2017/16464, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37228 E.  ,  2017/16464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14376, Karar No: 2014/15318, Tarih: 03.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/14376 E.  ,  2014/15318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

...-Dava konusu 710 ve 1080 parsel sayılı taşınmazların ....03.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüşse oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden, ayrıca ilk tesis tarihlerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

...-... Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün ....06.2014 tarihli yazısında, dava konusu 710 parsel ve 1080 parsel sayılı taşınmazların 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ....... TL olduğu belirtildiği halde, ..... Belediyesi Plan ve Proje Müdürlüğü'nün ....07.2014 tarihli yazısında dava konusu 710 parsel ve 1080 parsel sayılı taşınmazların 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin 38.65 TL olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır. Bu durum dikkate alınarak aynı parsellerle ilgili 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerine ilişkin çelişkinin neden kaynaklandığı ilgili belediye başkanlığından sorularak dava konusu 710 parsel ve 1080 parsel sayılı taşınmazların 2012 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10546, Karar No: 2015/11718, Tarih: 02.07.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/10546 E.  ,  2015/11718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde,... sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ile bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın denize yakın olması, karayoluna yakın olması, turizme yönelik iş kollarının yoğun olarak bulunması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, % 80 oranında objektif değer artışı uygulanarak fazlaya hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bundan ayrı olarak;

Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

./..

2015/10546-2015/11718 -2-

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalılara iadesine, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13854, Karar No: 2023/6129, Tarih: 16.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13854 E.  ,  2023/6129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 16.10.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

...

Üye ...'in Karşı Oy Yazısı;

17.04.2008 tarih ve 17.04. 2008 tarihli 5754 sayılı Yasa’nın 56. maddesi ile değişik 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortaları Kanunu’nun 93. maddesinde “Bu kanun gereğince sigortalılar ve hak sahiplerin gelir, aylık ve ödenekleri, sağlık hizmeti sunucularının Genel Sağlık Sigortası hükümlerinin uygulanması sonucu kurum nezdinde doğan alacakları, devir ve temlik edilemez. Gelir, aylık ve ödenekler 88. maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

İcra İflas Kanununda “Haczi caiz olmayan mallar ve haklar” başlığı altında (18.02.1965 tarih 538 sayılı Yasanın 46. maddesi ile değişik) 82. maddesinde 1 inci fıkrada “Aşağıdaki şeyler haczolunamaz” denildikten sonra 1. bentte “Devlet malları ile mahsus kanunlarında haczi caiz olmadığı gösterilen mallar” denilerek bu malların haczolunamayacağı; 83. maddesinde (03.07.1940 tarih 3890 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik) maaşlar, tahsisat ve

her nevi ücretler, intifa hakları ve hasılatı, ilama müstenit olmayan nafakaları, tekaüt maaşları, sigortalar veya tekaüt sandıkları tarafından tahsis edilen iratlar, borçlu ve ailesinin geçinmeleri

için icra memurunca lüzumlu olarak takdir edilen miktar tenzil edildikten sonra haczolunabileceği belirtilmiştir.

her nevi ücretler, intifa hakları ve hasılatı, ilama müstenit olmayan nafakaları, tekaüt maaşları, sigortalar veya tekaüt sandıkları tarafından tahsis edilen iratlar, borçlu ve ailesinin geçinmeleri

için icra memurunca lüzumlu olarak takdir edilen miktar tenzil edildikten sonra haczolunabileceği belirtilmiştir.

İcra İflas Kanunu’nun 83/a maddesinde (Ek madde 18.02.1965 tarih-538/47) ise “ 82 ve 83. maddelerde yazılı mal ve hakların haczedilebileceğine dair önceden yapılan anlaşmalar muteber değildir.” düzenlemesi yer almaktadır. İİK 83/a maddesinin amacını açıklayan hükümet gerekçesinde “borçlunun hacizden önce sonuçlarını tahmin edemeyeceği cihetle, bir mal veya maaş yahut ücretin haczedilemeyeceği yolunda şikayette bulunmayacağını bildirmesinin, lehine olan yasa hükmünün uygulanmasından feragat etmesinin hükümsüz sayılacağı, zira bu malın ne derece haczedilemez olduğunun borçlunun ve ailesinin haciz anındaki durumlarına göre saptanabileceği” ifade olunmuştur.

Bu durumda borçlu haczedilmesi mümkün olmayan haklarla ilgili olarak ancak bu hakla ilgili haczin gerçekleşmesinden sonra hakkından vazgeçebilir(HGK 31.03.2004 tarih, 2004/12-202 E. 196 K., 31.03.2004 tarih 2004/12-167 E. 185 K.) ( 12 HD 23.06.2009 tarih, 2009/5588 E. 13802 K.).

Somut olayda borçlunun işyerine hacze gidilmiş, bu haczi engellemek için emekli maaşından aylık 200 TL olarak kesilmesine muvafakat ettiği bildirilmiştir. Bu durumda borçlunun muvafakatı maaşına haciz uygulanmadan önce olduğundan geçerli değildir. Borçlu şikayetinin bu nedenle kabulü gerekir.