muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14660, Karar No: 2015/11838, Tarih: 26.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14660 E.  ,  2015/11838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2015

NUMARASI : 2014/1021-2015/708

Vesayet hukukuna ilişkin davada Çubuk Sulh Hukuk ve Niğde Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesince; hükümlünün MERNİS adresinin "Y..K.Mah. Dokuzer Sk. No: 6 Merkez/NİĞDE" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Niğde Sulh Hukuk Mahkemesince ise; Karabük T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne yazılan yazı cevabına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin "Y.. S.. M... Hükümet Cad. Selimiye Sok. 15/2 Çubuk/ANKARA"olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Karabük T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce hükümlünün alınan beyanından cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin "Y. S. M. Hükümet Cad. Selimiye Sok. 15/2 Çubuk/ANKARA" olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5432, Karar No: 2022/8519, Tarih: 26.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5432 E.  ,  2022/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemine ilişkin açılan davadan dolayı Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine ilişkin verilen karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde;  merhum babasının Tunceli’den ABD 'ye çalışmaya gittiğini, döndükten sonra .... mevkiinde büyük bir arazi satın aldığını, bu araziye fabrika kurmak istediğini ancak 1937-38 tarihlerinde vuku bulan olaylar nedeni ile bu araziye askeri kışla kurulması için krokiler çıkartıldığını, can güvenliği nedeniyle göç ettiğini ve göç edilen yerde öldürüldüğünü, babası adına çok daha önceden tapulu oldukları sabit olan taşınmazların hiç bir hukuki sebep yok iken Hazine adına yapılan tespitinin haksız olduğunu belirterek, 133 ada 4, 112 ada 3, 4 ve 133 ada 29 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile babasının tek mirasçısı olarak adına tesciline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında davacının vefat etmesi nedeniyle davaya, mirasını vasiyetname ile bıraktığı mirasçısı ... devam etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazların mülkiyetinin Hazineye ait olduğunu, 19/01/1938 tarihli 67 cilt, 1 sahife, 1 sıra no.lu tapu kaydına dayalı olarak tespit ve tescillerinin yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Tunceli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/04/2016 tarihli ve 2014/493 E. 2016/195 K. sayılı kararıyla; malik olduğu iddia edilen ..... ile davacının nüfus kaydında babası gözüken.....'ın aynı kişi olup olmadığının belli olmaması nedeniyle davacının aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.  TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Tunceli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 30/05/2017 tarihli ve 2016/13854 E.-2017/1334 K. sayılı kararıyla;  tapu  iptali  ve  tescil  davalarında davanın, iptali istenen kayıt malikine  yöneltilmesi  gerektiği çekişmeli  133 ada 4 parsel  sayılı  taşınmaz,  dava dışı ..... adına tapuda kayıtlı olduğu halde dava, Hazine aleyhine açıldığından; Mahkemece davanın pasif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle usulden reddi gerekirken, esasa girilerek ret kararı verilmesinin isabetsiz olduğu ancak ret kararı sonuç itibari ile doğru olduğundan hükmün gerekçesi düzeltilmek suretiyle onanmasına,

112 ada 3, 4 ve 133 ada 29 parsellere yönelik olarak ise Mahkemece öncelikle davacıya dayandığı tapu kaydını sunması ya da hangi tapu kaydına dayandığını bildirmesi için usulünce süre verilmesi, tapu kaydının sunulması ya da hangi kayıt olduğunun bildirilmesi halinde, tüm tedavülleri ile birlikte getirilerek dosya arasına konulması, bundan sonra mahallinde keşif ve uygulama yapılarak dayanak kaydın kapsamının belirlenmesi, tapu kayıt maliki ile anılan kayda dayanan kişi arasındaki ırsi ilişkinin her türlü delille ispatının mümkün olduğunun göz önünde bulundurulması, davacı tarafından kayıt sunulmadığı ya da süresi içinde hangi kayıt olduğu bildirilmediği takdirde ise mevcut delil durumuna göre karar verilmesi gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.  Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Tunceli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29/09/2020  tarihli ve 2017/341 E. 2020/405 K. sayılı kararıyla; tanık beyanları ile  malik olduğu iddia edilen.... ile davacının nüfus kaydında babası gözüken ......'ın aynı kişi olduğu, davacının babasının adının ..... olduğu, ancak tüm dosya kapsamında yapılan inceleme, mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi beyanları, bilirkişi raporları ile dava konusu taşınmazların köy yerleşim alanları içinde olduğu, müştemilatlar dışında tarım yapılabilir nitelikte olduğu, bu taşınmazların 1936-38 yılları arasında köylünün kullanımda iken, Devletin kullanımı için terk edildiği, davacının iddia ettiği taşınmazlara ilişkin  davacının babasına ait olduğuna dair tescile esas dayanak belge sunulmadığı, 1936-38 yıllarından bu yana ..... köyü ve Hazine tarafından malik sıfatı ile kullanıldığı, taşınmazların davacının babası ve eklemeli olarak davacı tarafından kullanılmak suretiyle zilyet ve malik olduğu hususu ispatlanamadığından, davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Tunceli 1.  Asliye Hukuk Mahkemesinin  yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... mirasçısı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazların öncesinde kendi murislerine ait iken hiçbir gerekçe olmadan Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, ailesinin 1937-38 yıllarındaki olaylar neticesinde göç etmek zorunda kaldıklarını, bu nedenle kendilerine ait tapuya ulaşamadıklarını, bu hususun Mahkeme tarafından araştırılması gerektiğini, yerel Tapu Müdürlüğü ve Tapu Arşiv Daire Başkanlığının yeterli araştırmayı yapmadığını, Mahkeme tarafından resen refakate alınan yerel  bilirkişilerin   gerçeğe aykırı beyanlarını kabul etmediklerini belirterek, Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Tapuda kayıtlı taşınmaz malların tespiti başlıklı 13/B maddesi "Kayıt sahibi veya mirasçılarından başkası zilyet bulunuyorsa;

a) Kayıt sahibi veya mirasçılarının kadastro teknisyeni huzurunda muvafakatları halinde zilyet adına,

b) Zilyet, taşınmaz malı, kayıt malikinden veya mirasçılarından veya mümessillerinden tapu dışı bir yolla iktisap ettiğini, onların beyanı veya herhangi bir belge ile veya bilirkişi veyahut tanık sözleriyle ispat ettiği ve ayrıca en az on yıl müddetle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet bulunduğu takdirde zilyet adına,

c) (Değişik: 3/5/2012-6302/4 md.) Kayıt sahibinin yirmi yıl önce gaipliğine hüküm verilmiş veya tapu sicilinden malikin kim olduğu anlaşılamamış ise çekişmesiz ve aralıksız yirmi yıl müddetle ve malik sıfatıyla zilyet bulunan kimse adına tespit olunur..."

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesi “Tapu kayıtları ile diğer belgelerin kapsadığı yeri tayinde;

A) Kayıt ve belgeler, harita, plan ve krokiye dayanmakta ve bunların yerlerine uygulanması mümkün bulunmakta ise, harita, plan ve krokideki sınırlara itibar olunur."

B) Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılır.

C) Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bunlarda gösterilen miktara itibar olunur. Ancak değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlardaki taşınmaz malların kayıtları, fizik yapıları ve konumları itibariyle belli bir yeri kapsıyorsa, tespit o sınır esas alınarak yapılır.

D) Hazinece, özel kanunlar hükümlerine göre değişmez ve genişlemeye müsait olmayan sınırlarla miktar üzerinden satılan, tefviz veya tahsis veya parasız dağıtılan taşınmaz mallarda çıkan fazlalık, taşınmaz malla birlikte satış, tefviz, tahsis ve dağıtım tarihinden itibaren on yıl geçmiş ise, miktarına bakılmaksızın kayıt sahibi adına tespit edilir.

Bu maddede yazılı taşınmaz mallarda meydana gelen fazlalıklar hakında şartlar uygun bulunduğu takdirde, 14 üncü ve 17 nci madde hükümleri uygulanır.” hükümlerini içermektedir.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, Mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre (IV/3) numaralı paragrafta yer verilen Tunceli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Bu maddede yazılı taşınmaz mallarda meydana gelen fazlalıklar hakında şartlar uygun bulunduğu takdirde, 14 üncü ve 17 nci madde hükümleri uygulanır.” hükümlerini içermektedir.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, Mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre (IV/3) numaralı paragrafta yer verilen Tunceli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 438. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14181, Karar No: 2021/17817, Tarih: 21.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14181 E.  ,  2021/17817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun'un 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, sanığın temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 21/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11294, Karar No: 2012/7639, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11294 E.  ,  2012/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 6183 sayılı Yasadan kaynaklanan menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı vergi borçlusunun vergi borcundan ötürü tebliğ edilen haciz bildirisine karşı yasal süresinde itiraz edilememesi sonucu mal ellerinde ve borç zimmetlerinde sayılmış ise de, dava dışı vergi borçlusuna borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece haciz bildiriminin tebliğ edildiği tarihte dava dışı vergi borçlusunun davacı bankadan herhangi bir alacağının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 6183 sayılı Yasanın 79/III. maddesi gereğince haciz bildirisine 7 günlük süresi içerisinde itiraz etmeyen davacının, aynı yasanın 79/IV. maddesi uyarınca 1 yıllık süresi içerisinde açmış olduğu menfi tespit davasında haciz bildirisinin tebliği tarihinde kamu borçlusuna karşı borçlu olmadığının belirlenmiş olmasına, yasal sürede haciz bildirisine itiraz etmeyerek bu davanın açılmasına neden olması nedeniyle de davalı aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9996, Karar No: 2015/11328, Tarih: 18.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/9996 E.  ,  2015/11328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.06.2008 gün ve 148/169 sayılı kararında da açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde başka suçtan cezaevinde tutuklu bulunan ve duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmayan sanığın istinabe yoluyla alınan sorgusuyla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-İnegöl ilçesinde gerçekleştirilen hırsızlık suçlarında, suç faillerinin kırdıkları kapı göbek kilitlerinin kriminale gönderilerek rapor istendiği, kriminal inceleme raporuna göre, 10.07.2009 tarihinde aynı apartmanda oturan...'e ait evlerin kapı göbek kilitleri ile katılana ait evin kapı göbek kilitlerindeki izlerin ele geçmeyen aynı aletle oluşturulduğunun tespit edildiği, ...'e ait hırsızlıklar nedeniyle... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1183-2010/1074 sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve sanığın temyizi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği, bir sureti dosya içerisine alınan gerekçeli kararın incelenmesinde, müşteki ...'a ait iki TV'nin, sanığın eşyaları bıraktığı ...'ın işyerinde bulunduğu ve iki adet beyaz eşyanın da sanık ...'in evinde yapılan aramada ele geçirildiği, müşteki...'ın beyanına göre de olay günü bir şahsın araçta beklediği ve bir şahsın da sanık ... ile birlikte binaya girerek binadan elekronik eşyaları çıkarırken gördüğünü beyan ettiği, buna göre sanık ile birlikte kimliği tespit edilemeyen iki şahsın daha bulunduğunun anlaşılması karşısında; .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1183-2010/1074 sayılı dosyanın akibeti araştırılarak getirtilip incelendikten ve bir suretinin de denetime olanak sağlanması için dosya içerisine alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37384, Karar No: 2017/16494, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37384 E.  ,  2017/16494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1696, Karar No: 2014/20530, Tarih: 26.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/1696 E.  ,  2014/20530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/216896

MAHKEMESİ : Kandıra Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2011/306 (E) ve 2012/67 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, sanığın savunmasının istinabe yoluyla alınamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nin 196/2 maddesine aykırı şekilde yargılamaya devamla hüküm tesisi,

2) Suçun çakı bıçağı ile işlendiğine dair iddia ve kabul karşısında; gerekçeli kararda bıçağın künt tarafının kullanılması nedeniyle silahtan sayılmadığı şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile sanığın eylemini silahla işlemediği kabul edildiği halde, hükümde sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesi uygulanarak gerekçede çelişkiye yol açılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7912, Karar No: 2022/17291, Tarih: 20.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7912 E.  ,  2022/17291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Av. ...’ın, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunması nedeniyle zorunlu müdafii olarak kendisine Av. ...'in tayin edildiği, bozma sonrası suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını ikmal ettiği gerekçesi ile re’sen müdafilik ilişkisinin sona erdirilmesine karar verildiği ve karar duruşmasında suça sürüklenen çocuk ile Av. ...’in yüzüne karşı verilen kararı temyiz etmedikleri, diğer suça sürüklenen çocuk ...’a atanan zorunlu müdafii Av. ... Arslan’nın her iki suça sürüklenen çocuk adına kararı temyiz ettiği anlaşılmış ise de, suça sürüklenen çocuk ... ile Av. ... Arslan arasında müdafiilik ilişkisinin bulunmaması sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla; Av. ... ...n temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 116/4, 119/1-c. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 1 yıl 4 ay hapis yerine 1yıl hapis cezası, yine bu cezadan aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün yerine 1 yıl 1 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından ve TCK’nın 326/son maddesi gözetildiğinde sonuç cezalar doğru belirlendiğinden sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 09/07/2020 günlü ve 2020/5194 E., 2020/8211 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm yalnız suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezaların 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 4.000,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun CMK'nın 283/1. maddesi gereğince sonuç olarak 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA; ancak bu aykırığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin uygulandığı bölümden ''CMK 283/1.maddesi gereğince sanığın cezanın miktarı bakımından kazanılmış hakkının korunmasına ve NETİCETEN 4.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' ibaresinin çıkarılıp yerine ''CMK 326/son maddesi gereğince sanığın cezanın miktarı bakımından kazanılmış hakkının korunmasına ve NETİCETEN 4.000,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b. maddesi gereğince hükmedilecek temel cezanın suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca en fazla üçte birine kadar artırılabileceği gözetilmeden, yarı oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- Kabule göre de;

Dairemizin 09/07/2020 günlü ve 2020/5194 E., 2020/8211 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm yalnız suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezaların 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 6.000,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun CMK'nın 283/1. maddesi gereğince sonuç olarak 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 20/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.