muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5443, Karar No: 2021/12988, Tarih: 24.06.2021

10-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçu yönünden; kolluk görevlilerince düzenlenen olay yeri inceleme raporunda, olay yerinde çalışma masası cam yüzeyinden parmak izleri alındığının anlaşılması karşında, olay yerinden alınan parmak izlerinin sanıklara ait parmak izleri ile karşılaştırmasının yapılması ve inceleme sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

11-Sanıklar ..., ... ve ...’ın savunmalarında üzerlerine atılı müşteki ...’ye yönelik hırsızlık suçunu ve kamera görüntülerini kabul etmediklerini beyan ettikleri, dosya içerisindeki kolluk görevlilerince düzenlenen 15/11/2008 tarihli tutanakta, olay yeri güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesi neticesinde sanıkların hırsızlık yaptıklarına dair herhangi bir anlatımın bulunmadığı, tutanakta sadece görüntülerde görülen kişilerin sanıklar ..., ... ve ... olduğuna dair görüş belirtildiği, kamera görüntüleri ile ilgili olarak ayrıntılı inceleme tutanağının düzenlenmediği, tutanak ekindeki fotoğraflarda, sadece 3 erkek şahsın bir kısım işyerleri önündeki kaldırımda yürüdüklerinin görüldüğünün anlaşılması karşısında; olay yerini gösteren kamera kayıtlarına ilişkin CD’nin bilirkişi marifetiyle büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle güvenlik kamera görüntülerinin değerlendirilmesi ve müşteki ...’nin işyerinden hırsızlık yapılması anına dair görüntü bulunup bulunmadığının ve görüntü bulunması halinde faillerin sanıklar ..., ... ve ... olup olmadığına ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarlardan veya Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Daire Başkanlığından rapor alınması ile; dosya kapsamından 14/11/2008 günü “... Apartmanı No: 6” sayılı adreste yapılan aramada müşteki ...’nin işyerinden çalınan 7 koli ... ... marka bayan giyim eşyasının bulunduğu, arama yapılan adreste hakkında ek kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilen ... isimli kişinin yakalandığı, açık kimlikleri tespit edilemeyen kişilerin ise kaçtıkları anlaşılmakla; sanıklar ..., ... ve ...’nın suç eşyalarının bulunduğu adreste suç tarihinde oturup oturmadıklarının araştırılması, ... isimli kişinin mahkemede tanık sıfatıyla dinlenilerek sanıklar ..., ... ve ...’nın teşhise elverişli fotoğrafları da gösterilerek, sanıkları arama yapılan adreste daha önce görüp görmediğinin sorulması, yapılacak araştırma sonucuna göre tüm deliller bir bütün halinde değerlendirilerek, müşteki ...’ye yönelik hırsızlık suçu yönünden sanıklar ..., ... ve ...’ın hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

12-Elektronik ortamda ...’ten alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...’un hükümden sonra 05/05/2020 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davalarının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

13- Kabule göre;

a-) Mahkumiyet hükümleri yönünden suçların işleniş şekilleri, suç konularının önem ve değerleri ile zarar miktarları nazara alınarak temel cezaların belirlenmesi sırasında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-) Sanık ... hakkında mükerrirliğe ilişkin hükümlerin uygulanmasına karar verilmişse de; sanığın adli sicil kaydında yer alan ve suç tarihinden önce kesinleşmiş olan tek ilamın ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2004 tarihli, 2003/916 Esas, 2004/116 Karar sayılı ilamı olup, nitelikli hırsızlık suçundan 6 ay hapis cezasını içeren mahkumiyet kararının 09/09/2004 tarihinde kesinleştiği ve 05/02/2004 tarihinde infaz edildiği anlaşılmakla, 05/02/2004 olan infaz tarihinden itibaren, temyize konu suçların işlendiği 04/10/2008 ve 19/10/2008 tarihlerine kadar 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

c-) Sanık ...’ın adli sicil kaydında yer alan ve nitelikli hırsızlık suçundan verilen 3 yıl 1 gün hapis cezasına ilişkin ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2003 tarihli, 2001/1767 Esas, 2003/2140 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

d-) 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi gerekirken, sanıklar hakkında cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine karar verilmemesi,

e-) Müşteki ...’na yönelik olayda, 5237 sayılı TCK'nın 54/3. maddesine göre, orantılılık ilkesi gereği müsaderesine karar verilen ... plakalı araç ile çalınan malın değerinin orantılı olup olmadığı tespit edilerek, suç tarihinde aracın ruhsat sahibi olan kişinin de duruşmaya çağrılıp dinlenilerek, müsadere kararının işlenen hırsızlık suçuna nazaran daha ağır ve hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurup doğurmayacağı hususları karar yerinde gösterilip tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

f-) Adli emanetin 2008/10470 sırasında kayıtlı 29 adet cep telefonu ile adli emanetin 2008/10569 sırasında kayıtlı para, ziynet eşyası ve kol saati gibi eşya ve paraların TCK’nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmişse de, belirtilen eşya ve paraların ne şekilde suçun işlenmesinde kullanıldığı veya suçtan meydana geldiği veya suçun işlenmesi ile elde edilen kazanç olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ... Cumhuriyet savcısının, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3899, Karar No: 2019/2032, Tarih: 20.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/3899 E.  ,  2019/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan; kendi arsası ile sanığın amcasına ait arsanın komşu olduklarını, iki arsa arasında üç metre boşluk bırakmadan bir inşaat yapıp, ortaya çıkacak yapıda yer alan dükkanlardan birinin sanık tarafından bir yıl süreyle bedelsiz kullanması yönünde anlaştıklarını, sanığın olay günü gelip boğazına bıçak dayayıp anlaşmaya konu bu dükkanı 5 yıl bedel almadan kullanmasına olanak sağlaması ve ayrıca 15.000 TL'de para vermesi yönünde tehdit ettiğini ileri sürdüğünü;

Sanık ve katılanın olmadığı ortamda dinlenen tanık ...’in ise olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisinin olmadığını, katılanın olayı kendisine anlattığını, birlikte adliyeye şikayet için gittikleri sırada sanık ve tanık ...’i gördüklerini, sanığa katılanın boğazına bıçak dayamışsın dediğinde sanığın, “Bıçak dayadım, bana yanlış yaptı” dediğini beyan ettiği;

Tanık ...’in ise tanık ...’in kendisini telefon ile aradığını, durumu söylediğini, köye gelin barıştıralım dediğini, sanık, tanık ve katılanın yanına gelmediğini, aralarında konuşma olmadığını beyan ettiği;

Tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosyada iddia, savunma ve tarafların yokluğunda dinlenen tanık ... ile tanık Ali’nin beyanları arasında oluşan açık aykırılıkların usulünce giderilmediği gibi duraksamalı halin ortadan kaldırılmadığı dikkate alındığında,

Öncelikle,

1-Tanıklar ... ve ...’in anlatımları arasında açık aykırılık usulüne göre giderilip;

2-Taşkın inşaata konu arzın tapu kayıt malikinin kim olduğu resen araştırılıp saptandıktan sonra; kayıt malikinden, taşkın inşaat karşılığı oluşan yerdeki dükkanlardan birinin 1 yıl süreyle kira ödemeksizin sanık tarafından kullanılması hususunda herhangi bir anlaşma olup olmadığı sorulup, sonucuna göre deliller bir bütün halinde takdir edilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 20.3.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8386, Karar No: 2017/6545, Tarih: 11.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/8386 E.  ,  2017/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanık müdafiinin temyiz isteminin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1-)... Gar Müdürlüğünde kondüktör olarak görev yapan sanığın 75 adet yolcu yanında eşya makbuzunu sahte olarak düzenlemek suretiyle üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu zincirleme şekilde işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanık yapmış olduğu savunmasında sadece 37591 numaralı eşya makbuzunu sahte olarak düzenlediğini, diğer makbuzların alt suretlerini ise yazılar tam olarak çıkmadığı için kurşun kalemle doldurduğunu bunların gerçek olduğunu savunması ve en üst nüsha olan A nüshalarının yolculara verildiğinden bunların asıllarının da ele geçirilemediği cihetle, alt nüshadaki bilgilerin gerçeğe aykırı olarak doldurulup doldurulmadığının tam olarak tespit edilememiş olması karşısında, bu belgelerin kurşun kalemle doldurulmuş olmasının tek başına bu belgelerin sahte olduğunu göstermeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında sadece 37591 numaralı eşya makbuzundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken diğer makbuzlarda sahte olarak kabul edilip TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümleri de uygulanarak fazla ceza tayin edilmiş olması,

2-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 43, 62 ve 53. maddelerinin tatbikine ilişkin olan 2, 3 ve 4. fıkralar çıkartılarak yerlerine "Sanığın yargılama sürecindeki iyi hali lehine takdiri indirim sebebi sayılarak hükmedilen ceza TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek sanığın sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” ve “ "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" paragraflarının eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34560, Karar No: 2024/7611, Tarih: 28.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/34560 E.  ,  2024/7611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/980 E., 2018/805 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34 üncü maddesinin ikinci ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin ilk fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin, hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtarlı şekilde kararın tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda ek temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının Dairemize gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/668, Karar No: 2012/2456, Tarih: 28.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/668 E.  ,  2012/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu için; 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi gereği 213 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 359/b-2. maddesi gereği 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu için; 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi gereği 213 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 359/b-2, 765 sayılı TCK.nun 80. maddeleri gereği 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri ile 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Yasanın 359. maddesi de olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık, hakkında "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 29.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31848, Karar No: 2017/15518, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31848 E.  ,  2017/15518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13277, Karar No: 2013/13529, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13277 E.  ,  2013/13529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasında bilirkişilerce -aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek- yapılacak değer tespitinde idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas tutulacağı öngörülmüş olup buna göre dava tarihi olan 2011 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2011 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2010 yılı verilerinin esas alınması,

2-Dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi raporlarında yazılı özellikleri gözönünde bulundurulduğunda objektif değer artırıcı unsur oranının %100 olacağı gözetilmeden %50 oranı uygulanarak kamulaştırma bedelinin eksik tesbiti,

3-Dava konusu taşınmazda daimi irtifak hakkının davacı adına tescili ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. sabit tesis yapılmamak koşuluyla irtifak hakkı tesisine karar verilmesi,

Kabule göre de;

4-Kamulaştırma bedeli hesaplanırken toplam zemin bedeli üzerinden irtifak değeri hesaplanıp, bulunan irtifak değerine ağaçların zarar gördüğü tesbit edilmiş ise ve varsa ağaç bedeli eklenmesi gerekirken, tesbit edilen ağaç bedelinin dava konusu taşınmazın toplam bedeline ilave edildikten sonra toplam bedel üzerinden irtifak bedelini hesaplayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5836, Karar No: 2012/1588, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5836 E.  ,  2012/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında gerçekleşen alım satım ilişkisi nedeniyle davalının kendisine satılan bu malların bedelini davacıya ödemediğini, davalıya noter kanalıyla ihtarname gönderilerek satışa konu malların bedelinin ödenmesi yada iade edilmesinin istenildiğini, sonuç alınamadığını, bedelinin tahsili için davalı hakkında başlatıkları icra takibine itiraz edildiğini bildirerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış, yargılamaya katılmamış, en son davalı vekili vekaletname ile birlikte mazeret bildirmiştir.

Mahkemece, davacının ticari defterleri üzerinde yaptırılan inceleme sonucu alınan bilirkişi raporlarından, davacının ticari defterlerinin usulüne uygun tutulduğu ve 05.06.2005 tarihinde 17.07.2005 tarihli çekin alındığının 20.07.2005 tarihinde de çek karşılığı alacağın nakit tahsil edilerek sıfırlandığının görüldüğü, davacının ticari defterlerindeki bu kayıtlar ve mal teslimine ilişkin başkaca delil olmadığını bildirmiş olması ve delil listesi nazara alınarak yemin delili hususunda beyanının alındığı, davacı tarafın yemin metnini ibraz ettiği, bu metnin dosya kapsamına uygun olduğunun anlaşıldığı, davalının talimat mahkemesinde alınan beyanında davaya konu malların bedelini ödemediğini kabul ederek yeminin hepsini yapamayacağını bildirmesinin bileşik bağlantılı ikrar anlamına geldiği, böylece ispat külfetinin davalı tarafa geçtiği, davalının ticari defterlerinin incelenmesi için talimat yazılarak davetiye tebliğ edildiğine, davalı adına vekalet ibraz edilerek müvekkilinin cezaevinde olduğu, bu sebeple talimat duruşmasının taliki talep edilmiş ise de mazeretin yasal ve yeterli olmadığı gibi davalının cezaevinde olmasının defterlerin ibraz edilmemesi için gerekçe olamayacağı, defterlerin ibrazının mümkün olduğu, davalının ödemeyi ispatlayamadığı, hatta ödemediğini ikrar ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne 4.520.43 TL asıl alacak, 510,80 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 5.031.23 TL alacak hakkındaki itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacının alacağını tahsil ettiği ve bu nedenle hesabı sıfırladığının davacı defterlerinin incelenmesinden anlaşıldığı belirtilmiştir. TTK'nun 84.maddesine göre (6100 sayılı HMK m.d.222/4) ticari defter kayıtları sahibi aleyhine delil olur.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin ispat yükünün tayininde yanılgıya düşülerek ve icapsız yemin yoluna gidilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacının alacağını tahsil ettiği ve bu nedenle hesabı sıfırladığının davacı defterlerinin incelenmesinden anlaşıldığı belirtilmiştir. TTK'nun 84.maddesine göre (6100 sayılı HMK m.d.222/4) ticari defter kayıtları sahibi aleyhine delil olur.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin ispat yükünün tayininde yanılgıya düşülerek ve icapsız yemin yoluna gidilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıkalan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.