muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7874, Karar No: 2013/6029, Tarih: 09.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7874 E.  ,  2013/6029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde garson olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin feshi ile birlikte ödenen kıdem ve ihbar tazminatının sosyal hakların dikkate alınmaması nedeni ile eksik hesaplanarak ödendiğini, davacının yaz kampı niteliğindeki davalı işyerinde yazın ve kışın fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek fark kıdem tazminatı ile diğer kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davacıya tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, fazla mesai, milli bayram ve genel tatil mesai ücretine ilişkin iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 12/09/2011 tarihli kararı ile özetle kıdem ve ihbar tazminatı dışındaki feshe bağlı olmayan alacaklar bakımından gerekçesiz hüküm kurulması, kabule göre de dava ve ıslaha karşı yönelen zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi, fazla mesai ve tatil ücretlerinden hakkaniyet indirimi yapılmaması nedenleri ile bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkeme tarafından başka bir bilirkişiden zamanaşımı def'ini de kapsayacak şekilde rapor alındıktan sonra 29/05/2012 tarihinde fazla mesai ve milli bayram ve genel tatil mesai ücretleri bakımından davanın kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı hakkında ise bozma ilamı dışında kalıp kesinleşmesi nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu kararın da temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24/09/2012 tarihli kararı ile özetle "...Mahkeme tarafından hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda yapılan inceleme sonunda bütün talepler hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken “Kıdem ve ihbar tazminatı yönünden karar kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde karar verilmesi hatalı olduğu" gerekçesi ile yeniden bozulmuştur.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Bozma kararına uyan mahkeme davacının fark kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti bakımından taleple bağlı kalarak kabul, milli bayram ve genel tatil mesai ücreti bakımından ise kısmen kabul kararı vermiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporlarında kıdem ve ihbar tazminatı hesabında giydirilmiş ücretin tespitinde çıplak ücrete yol yardımı eklenmiş ve davacının tanık anlatımlarına istinaden kamp sezonunda yani 1 Haziran ile 10 Ekim tarihleri arasındaki dönemde haftanın 7 günü 08.00-23.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek 1,5 saat ara dinlenme tenzili ile haftalık 42 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.

Ancak dinlenen davacı tanığı Mustafa Arslantaş davacının sürekli olarak işyeri lojmanında kaldığını, davacı tanıklarının bir kısmı garsonların yaz-kış haftada 6 gün çalışıp 1 gün izin kullandıklarını beyan etmişlerdir. Davacı vekili de dava dilekçesinde davacının haftada 6 gün çalıştığını beyan ve kabul etmiştir. Bu hale göre kamp döneminde yani sezonda haftanın 6 günü yerine 7.günden 6 saat daha eklenmek sureti ile fazla mesai süresinin ve buna bağlı olarak fazla mesai ücretinin fazla hesap edilmesi ayrıca davacının yıllık izin belgeleri, vizite kağıtlar mevcut olup bunların tetkiki ile davacının yıllık izin, rapor ve sair nedenlerle fiilen çalışmadığı günlerin tespiti ve çalışılmayan bu günlerin fazla mesai ve milli bayram ve genel tatil mesai ücretlerinin hesabında dışlanması gerekirken bu yönde bir inceleme yapılmamış olması, davacının lojmanda kalması nedeniyle servis hizmetinden yararlanıp yararlanmadığı kesin bir biçimde belirlenerek sonucuna göre giydirilmiş ücrete yol yardımının eklenip eklenmeyeceği tespit edilerek kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanması gerekirken davalı vekilinin bu yöne ilişkin itirazı da nedensiz şekilde yerinde bulunmayarak tanzim edilen raporun hükme esas alınmış olması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; bilirkişiden ek hesap raporu alınarak bir değerlendirme yapıldıktan sonra çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalıya iadesine 09.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19480, Karar No: 2022/2785, Tarih: 22.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/19480 E.  ,  2022/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak mahkumiyet hükmü kurulması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dinar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/11/2017 tarihli 2017/18-2017/594 esas sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararının verildiği,o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp Dinar Asliye Ceza Mahkemesi'nin suça sürüklenen çocuklar yönünden mala zarar verme suçundan kurulan beraat kararı kaldırılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan TCK 'nın 151/1,31/3, 62. maddeleri uyarınca doğrudan 1320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 272/3-a maddesi uyarınca hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk lirası dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine dair bölge adliye mahkemesi kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMK 'nın 298. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır”, aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede;

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümle ilgili sunduğu süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği gibi, gerekçeli kararın 11/09/2018 tarihinde tebliğinden sonra da gerekçeli temyiz dilekçesi de vermediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE, 22/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7192, Karar No: 2022/20032, Tarih: 30.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7192 E.  ,  2022/20032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Müşteki ...’ın ikametinin eklentisi niteliğindeki bahçesi içinde bulunan ağılının kapısına zarar verilerek içeri girilmesinin akabinde ağıl içinde bulunan iki adet ineğinin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, müştekinin ifadesinde ”28.05.2014 günü saat 19:00 sıralarında ağıla girdiğinde ineklerin yerinde olduğunu, ancak 29.05.2014 saat 05:00 sıralarında ağılı kontrol ettiğinde ise iki adet ineğinin çalındığını fark ederek durumu kolluğa bildirdiğini” belirttiği, kollukça yapılan araştırmalar üzerine yol üzeri kameraları kontrol edildiğinde sanığa ait...plakalı kamyonetin Ceceli Köyü istikametinden...kara yoluna doğru seyir halinde iken 29.05.2014 günü saat 02:16’da görüntülere girdiği, aracın kasa kısmında iki adet büyük baş hayvan kafasının görüldüğü, kamyonetin 02:27’de...otoban gişelerinden kaçak geçiş yaptığının ve aracın 29.05.2014 günü saat 04:30 sıralarında ... otobanı 3 numaralı gişeden çıkış yaptığının tespit edildiği, sanığın, “5-6 yıldır büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık alım satımı ile uğraştığını, iddianameye konu olayla ilgili olarak, olay tarihi olan 29/05/2014 günü kendisine ait olan...plaka sayılı kamyonet ile taşımış olduğu iki adet büyükbaş hayvanı Kayseri hayvan pazarından soy ismini bilmediği ... veya..." diye çağrılan şahıstan tanesini 3.000,00 TL'den toplam 6.000,00 TL karşılığında satın aldığını, hayvan alım satımı yapılırken herhangi bir belge düzenlenmediğini, bu şekilde hayvan alım satımı ile uğraşan hiç kimsenin belge düzenlemediğini, hayvanları satın aldığı şahsın telefon numarasını bilmediğini, fakat görse tanıyabileceğini, olay günü bu hayvanları satın aldıktan sonra Kayseri'den yola çıkıp...gişelerinden otobana giriş yapıp ...'nın ... İlçesi’ne yetiştiğini ve sabah kurulan hayvan pazarında hayvanlardan birini ... isimli şahsa 3.600,00 TL karşılığında sattığını, diğer hayvanı sattığı kişinin ise ismini hatırlamadığını, olay tarihinde Kayseri-... istikametinde mecburi güzergah olduğu için ... İlçesi’nden geçtiğini, ...’nda durup bir lokantada yemek yediğini, hakkında dava açılmasının nedeninin atılı olayın meydana geldiği tarihte, tesadüfen Kayseri'den satın almış olduğu iki adet büyükbaş hayvanı, olayın meydana geldiği ilçeye yakın güzergahta taşıyor olması olduğunu, atılı suçlamalarla alakası bulunmadığını” savunduğu anlaşılmakla, sanığın iki adet büyükbaş hayvanı aldığını ifade ettiği Kayseri hayvan pazarında hayvan satısı işi ile uğraşan ... veya..." diye çağrılan şahıs ve hayvanlardan birini ...’de sattığını ifade ettiği ... isimli şahıs araştırılıp, bu kişilerin bulunması halinde tanık sıfatıyla dinlenilmesi; Kayseri’den Urfa-..

... veya..." diye çağrılan şahıs ve hayvanlardan birini ...’de sattığını ifade ettiği ... isimli şahıs araştırılıp, bu kişilerin bulunması halinde tanık sıfatıyla dinlenilmesi; Kayseri’den Urfa-...’e gittiğini ifade eden sanığın aracının geçtiği güzergah ile müştekinin suçlara konu ikametinin bulunduğu yer arasındaki konumda dikkate alınarak, müştekinin ikametinin, sanığın aracının geçtiği güzergah yolu üzerinde bulunup bulunmadığı hususu araştırılıp sonucuna göre tüm deliller kül halinde birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile her üç suçtan yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

2) Müştekinin ikametinin eklentisi niteliğindeki ağıldan suça konu ineklerin çalınması şeklindeki eylemin suç tarihi itibariyle 6545 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten önceki hali ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturmasına rağmen, aynı Kanun’un 142/2-g maddesinden uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini;

3) Tüm dosya kapsamından suçların 28.05.2014 günü saat 19:00 ile 29.05.2014 saat 05:00 arasındaki zaman dilliminde işlendiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin saat 19:49’da battığı, dolayısıyla gecenin saat 20:49’da başladığının anlaşılması karşısında sanığın, atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, anılan suçlardan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 143. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla cezalar tayini

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulacak hükümlerde CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9425, Karar No: 2013/9020, Tarih: 23.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/9425 E.  ,  2013/9020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet ve görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelendi;

Sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine göre itiraza tabi olup temyizinin mümkün olmadığı, kararların merciince de itirazen incelendiği anlaşıldığından, temyiz incelemesinin sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Kabul ve uygulamaya göre, suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış; sanıklar hakkında TCK'nın 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanmış olması karşısında, tebliğnamedeki bu konuya ilişkin eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Anayasanın 90/5. maddesine göre; kanun hükmünde olan, Anayasaya aykırılığı ileri sürülemeyen ve kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda öncelikle esas alınması gereken milletlerarası andlaşmalardan olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli kriterlerinden birisinin mahkemelerin tarafsızlığı ilkesi olduğu, bu sözleşmenin uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında da kabul edildiği üzere; tarafsızlık ilkesinin objektif ve subjektif olmak üzere iki kritere bağlı olduğu, subjektif kritere göre; yargılama makamında bulunan hakimlerden birinin, yargılamanın taraflarından birisine yönelik kişisel önyargısının ortaya konulmaması gerekmekte iken, objektif kritere göre; tarafsızlıktan şüphe duyulmasını gerektiren makul ve haklı sebeplerin bulunmamasının gerekli olduğu, somut olayda ise, mahkumiyet hükmünü veren mahkemeye başkanlık eden Emin Kürşat Demiralay'ın; mahkumiyet hükmünden önce, Kastamonu Adli Yargı İlk Derece Mahkemesi Adalet Komisyonu Başkanı sıfatıyla, ceza davasının dayanağını oluşturan disiplin soruşturması raporlarını esas alıp dava konusu eylemleri sabit kabul ederek, "kamu görevlisi olan sanıkların memurluktan çıkarılması teklifinde bulunulmasına" dair 19/03/2012 tarihli Komisyon kararına katıldığı, bu haliyle adı geçen Hakim yönünden sanıklar müdafiileri tarafından ileri sürülen red taleplerinin haklı sebeplere dayandığı gözetilmeksizin, dava konusu eylemlerin sübutu konusunda hükümden önce görüşünü bildiren Mahkeme Başkanının katılımıyla hüküm kurularak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nın 308/3. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Eylem tarihinde yürürlükte bulunan ve zabıt katipleri ile mübaşirlerin parasal konulara ilişkin hukuki statülerini düzenleyen Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 16/1. maddesinin “Tutanak yazıcıları, mübaşirler bir muamelenin yapılması için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar.” ve aynı Yönetmeliğin 17. maddesinin “Harç ve yargılama masraflarının tahsili işi kendisine verilmiş olan kalem şefi (yazı işleri müdürü) veya muavini vazife sebebiyle yerlerinden ayrıldıkları zaman iş sahiplerinin beklememesi için tedbir alırlar, bu tedbirleri reis veya hakimin tasvibine arz ederler.” hükümleri karşısında, zabıt katiplerinin mahkeme hakimince görevlendirilmedikleri sürece harç ve masraf (pul) alma yetkilerinin bulunmadığı, zimmet suçunun faile görevi nedeniyle tevdii olunan veya koruma ve gözetim sorumluluğu altında bulunan para, mal ve sair kıymetleri kendisi veya başkası yararına mal edinmesiyle oluştuğu nazara alınarak, zabıt katibi olan sanıklar ..., ... ve ...'nun 2802 sayılı Kanunun 114. maddesi gereğince Kastamonu Adli Yargı Adalet Komisyonu tarafından yazı işleri müdürü olan sanık ...'ın izinli ya da raporlu olduğu günlerde yazı işleri müdürü yerine görevlendirilip görevlendirilmediği, mahkeme kalemlerindeki işbölümünün ne şekilde olduğu araştırılıp, hükme esas alınan disiplin soruşturma raporlarına yapılan itirazların içeriği de dikkate alınarak; söz konusu raporlarda belirtilen dava dosyaları getirtildikten sonra dava dosyasının tüm ekleriyle birlikte 3 kişilik uzman bilirkişi kuruluna tevdii ile her bir sanık yönünden ayrı ayrı olmak üzere, çalıştıkları dönemler itibariyle ve görevlerinin gereği olarak kendilerine tevdi edilen ancak alınma amacı dışında menfaat temini için kullanılan mal varlığı değerlerinin (pul, para vs...) ne kadar olduğu hususunda, denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Dairemizin istikrarlı uygulamalarına göre; 2011 yılı itibariyle TCK'nın 249. maddesindeki değer azlığı sınırının 9.000,00 TL olduğu gözetilmeksizin ve zimmete konu edilen miktarının ne kadar olduğu da hükümde gösterilmeksizin, sanıklar hakkında TCK'nın 249. maddesine göre indirim yapılması,

TCK'nın 247/1, 249, 43 ve 248. maddelerinin bu sıraya uygun olarak tatbiki yerine, yazılı şekilde uygulama yapılması, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23440, Karar No: 2012/12920, Tarih: 26.06.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/23440 E.  ,  2012/12920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a, 31/2, 66/2 maddeleri gereği zamanaşımı nedeniyle düşme kararına dair

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müşteki Kurum vekili Av. ...'ün 08/10/2007 tarihli ilk duruşmaya mazeret dilekçesi verdiği, 07.03.2008 tarihli duruşma gününün usulüne uygun olarak müşteki kurum vekiline tebliğ edilmediği, bu nedenle kurum vekilinin duruşmaya katılamadığı ve aynı tarihli oturumda kararın verildiği, müşteki kurumun suçtan zarar gören olarak gerekçeli karara temyiz hakkı olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, müşteki kurum vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8846, Karar No: 2024/4672, Tarih: 17.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/8846 E.  ,  2024/4672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4820 E., 2020/1732 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, nitelikli kasten yaralama

HÜKÜMLER : Esastan red

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında nitelikli yağma ve sanık ... hakkında kasten nitelikli yaralama suçlarından kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Yasa'nın 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz sebebinin var olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve karar hukuka uygun olduğundan, sanıklar müdafilerinin eksik inceleme ile karar verildiğine, beraat kararına hükmedilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Tebliğname'ye uygun olarak 5271 sayılı Yasa'nın 302/1 inci maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN AYRI AYRI ONANMASINA

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.