muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4318, Karar No: 2018/1238, Tarih: 14.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/4318 E.  ,  2018/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...’nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 08.03.2006 tarihli bayilik sözleşmesi ve ariyet sözleşmesi imzalandığını, ayrıca davalı tarafından 21.10.2005 tarihinde 15 yıl süreli intifa hakkı tesis edildiğini, sözleşme çerçevesinde davalı şirkete işletme destek ödemesi ile sabit yatırım harcaması yapıldığını, taraflar arasındaki sözleşmelerin ve intifa hakkının Rekabet Kurulu'nun kararı doğrultusunda karşılıklı anlaşma ile 18.09.2010 tarihinde sona erdirildiğini ileri sürerek, sözleşmenin sona ermesi sonucu kullanılamayan süreye isabet eden 320.188,35 TL işletme yatırım destek ve 579.691,02 TL bakiye duran varlık-inşaat bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte iadesini, dava dilekçesi ekinde belirtilen ve davalıya ariyet olarak verilen malzemelerin hasarsız ve kullanılabilir şekilde iadesine, aksi halde bedellerinin teslim tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre açılan davada 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolmuş olduğunu, davacının 2007,2008 ve 2010 yıllarına ait yatırım destek bedellerini ödemediğini, müvekkilinin taşınmazı üzerinde tesis edilen ipotek hala kaldırılmadığından müvekkilinin yüksek faizli krediler kullandığını, davacının aylar sonra 13.12.2010 tarihinde intifa hakkını kaldırdığını, bayilik sözleşmesinin devam ettiğini, davacının maddi değer taşıyan ariyet mallarını söküp götürdüğünü ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere ve benimsenen son bilirkişi heyet raporuna göre, sebepsiz zenginleşen davalıdan sözleşmenin sona ermesi ile birlikte bu ödemelerin geri istenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 460.349,54 TL.sabit yatırım tutarı ile yatırım destek bedelinden doğan alacağı olan 279.586,08 TL ve iade edilmeyen ariyet bedelleri 5.929,26 TL olmak üzere toplam 745.864,88 TL alacağın davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, ana alacak toplamı 686.125,01 TL ye dava tarihinden itibaren değişen oranlardaki avans faizinin uygulanmasına, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25/03/2015 gün 2014/7445E., 2015/4254 K. sayılı ilamı ile “1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden; davacının talep ettiği duran varlık-inşaat bedeli bakımından mahkemece mahallinde keşif yapılıp yapıldığı iddia olunan duran varlıkların halen davalının kullanımında olup olmadığı ve böylece bu bedellerin sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde davalıdan talep edilip edilemeyeceği hususunda ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlarla ilgili olarak dosya üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi düzenlenen rapora göre hüküm kurulması isabetsizdir. Diğer taraftan, davalıya davadan önce çekilen 08.09.2010 tarihli noter ihtarnamesi 22.09.2010 tarihinde tebliğ edilmiş olup ihtarnamede 15 günlük süre tanınmış olup, tebliğ tarihinden itibaren bu süre geçtikten sonra bulunacak sürenin temerrüt tarihi olduğu, o tarihten itibaren işlemiş faize hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi davacının dava dilekçesinde nitelik ve oran belirtilmeden sadece faiz talebinde bulunduğu, bu durumda yasal faiz talep etmiş olduğu düşünülmeden HMK'nın 26.maddesine aykırı bir şekilde değişen oranlarda avans faizine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, duran varlık inşaat bedelinin halen davalının kullanımında olduğu, sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde davalıdan talep edilebileceği duran varlık inşaat bedelinin 423.477,95-TL, bakiye yatırım bedelinin 257.192,70-TL olduğu, davalıya daha önceden çekilen 08/09/2010 tarihli noter ihtarnamesinin 22/09/2010 tarihinde tebliğ edildiği, ihtarnamede tanınan 15 günlük süre sonunda davacının 08/10/2010 tarihinde temerrüde düştüğü, dava dilekçesinde talep edilen faizin niteliği ve oranı belirtilmediğinden temerrüt tarihinden dava tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle duran varlıklar yönünden 423.477,95-TL asıl alacak, 19.374,11-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 442.852,06-TL, işletme yatırım bedeli açısından 257.192,70-TL asıl alacak, 11.766,00-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 268.958,70-TL, ariyet bedeli açısından 5.454,36-TL asıl alacak, 249,53-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 5.703,89-TL olmak üzere toplam 717.514,15-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacının iddia ettiği sabit yatırımların davalıya ait taşınmazın değerinde bir artış/fayda sağlaması, kalıcı nitelikteki bu yatırımları kullanarak ticari faaliyetinin devam ettiğinin sabit olmasına bağlıdır. İstasyonun faaliyete geçmesi için zaruri olmayan (oto yıkama çelik yapı, çevre duvarı, zemin betonu, tel çit, bordür döşemesi, yağmur suyu ızgarası, yangın ve elektrik tesisatı, yer altı tesisatı vs.) giderlerinin geri istenmesi mümkün değildir. Ne var ki, istasyonun işletilmesi için zorunlu olup halen davalıya fayda sağlayan (akaryakıt tankı, tank havuzu, hizmet binası, kanopi-tonoz, vb.) sabit yatırım bedelleri davacı yanca talep edilebilir. Dairemizin istikrar kazanmış uygulaması bu yöndedir. Bu durumda mahkemece ayrıntılı bozma kararı çerçevesinde hesap yapılıp varılacak uygun sonuç çerçevesinde karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.630,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harçların istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 14/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15090, Karar No: 2018/9178, Tarih: 10.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/15090 E.  ,  2018/9178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama, yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine, sanıklar ... ve ...'ın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı itirazlarının Kalecik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/41 D.İş sayılı 27.07.2012 tarihli kararı ile reddedildiği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılması gerektiği kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen tehdit, hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalardan ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince;

CMK'nın 225/1. maddesine göre, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu ve iddianame anlatımında, sanığın, katılanların bulunduğu markete doğru elinde bıçakla yürüdüğünden bahsedildiği ve bıçakla tehdit eyleminden dava açıldığı, bıçakla yaralamaya teşebbüs eyleminden ise bahsedilmediği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8264, Karar No: 2017/8472, Tarih: 04.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/8264 E.  ,  2017/8472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği” iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek, düzenlenen faturalarla herhangi bir ilgisinin bulunmadığını,... ve... isimli kişilere vekalet verdiğini, faturaların kendi bilgisi dışında sahte olarak düzenlediğini, bu kişilerin muhasebecilerinin ... ve... olduğunu belirtmesi, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, alım-satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların, Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin de dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturalardaki yazı ve imzalar ile sanık tarafından imzalanmış görünen 26.06.2003, 17.07.2003 ve 08.02.2008 tarihli dilekçelerdeki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanığın savunmasında bildirdiği ...., ... ve ...ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin de dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulmasından sonra, toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenlemek suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3809, Karar No: 2018/7697, Tarih: 18.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/3809 E.  ,  2018/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın çalıştığı kurum olan ve suçtan doğrudan zarar gören Halkalı Vergi Dairesi Müdürlüğünün bağlı bulunduğu Maliye Bakanlığı adına hükmü temyiz eden Hazine vekilinin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğu, keza kurulan ilk hükmün katılan vekilinin temyizi ile incelendiği anlaşılmakla, temyiz talebinin reddi yönündeki tebliğnamede yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.

Halkalı Vergi Dairesi Müdürlüğünde yoklama memuru olarak görev yapan sanık hakkında, vergi dairesi yetki alanı dışında yer alan mükellef ...'e ait şube iş yeri ile alakalı herhangi bir görevlendirme yapılmamasına rağmen, 19/02/2009 tarihli yoklama fişini düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; sanığın görevlendirme üzerine ilgili yere giderek yaptığı tespite dayalı olarak suça konu belgeyi düzenlediğini savunması, ancak Atışalanı Vergi Dairesi tarafından 07/01/2009 tarihinde yapılan yoklamada iş yerinin kapalı ve faaliyetsiz olduğunun tespit edilmiş olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından, olay hakkında bilgi ve görgüleri bulunduğu anlaşılan, fakat adli soruşturma ve kovuşturma evresinde beyanlarına başvurulmayan ...,.....ve suça konu belgede iş yerinde çalıştığı tespit edilen kişiler tanık olarak dinlenilmek suretiyle 19/02/2009 tarihli yoklama fişi içeriğinin gerçek olup olmadığı hususunun araştırılmasından, UYAP sorgulamasında halen derdest olduğu anlaşılan mükellef ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/144 esasında kayıtlı dosyanın getirtilip incelenmesinden, suça konu belge aslının denetime olanak verecek şekilde temin edilip duruşmada incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ile iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının belirlenmesinden, gerekirse bu hususta bilirkişi raporu da alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11263, Karar No: 2013/6407, Tarih: 02.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/11263 E.  ,  2013/6407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.03.2012 gün ve 57/33 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde, pafta 3, parsel 85'te kayıtlı arsa niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan 2 odalı meskende yaklaşık 45 yıldan beri malik sıfatıyla çekişmesiz ve aralıksız oturduğunu, Hazine'nin, köyün ve üçüncü kişilerin bu yerde hakkının bulunmadığını açıklayarak taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi duruşmada davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, tescil dışı olan nizalı taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, süresi içinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; pafta 3, parsel 85 sayılı taşınmazın, dosyada mevcut ... Tapulama Mahkemesi'nin 13.12.1983 tarihinde kesinleşen, 21.10.1983 tarih 1979/29 Esas ve 1983/99 Karar sayılı ilamı ile yol niteliğinde olduğu açıklanarak; tapulama tutanağı ve komisyon kararının iptaline, bu yerin tescil harici bırakılmasına karar verildiği görülmüştür. 20.02.2012 tarihinde mahallinde yapılan keşifte görevlendirilen fen bilirkişisi 24.02.2012 tarihli 1/1000 ölçekli krokili parorunu dosyaya sunmuştur. Raporda, dava konusu yerin ... Tapulama Mahkemesi kararı nedeniyle zamanaşımı ile iktisabı mümkün olmayan yerlerden olduğu şeklinde görüş bildirmiştir. Aynı keşifte incelemelerini yapan ziraatçi bilirkişi, dava konusu yerin tarımsal işlem yapılacak yerlerden olmadığını belirtmiştir. Belediyede görevli teknisyen inşaatçı bilirkişi sunmuş olduğu rapor ve ekindeki krokide, taşınmazın bir kısmının imar yolunda kaldığını açıklamış, dava konusu yerin arsa değeri olarak 27.000 TL, bina ve eklentilerinin 7.200 TL olduğunu belirlemiştir. Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Uyuşmazlık, dava dilekçesindeki iddiaya göre tespit öncesi, tespit sonrası ve Tapulama Mahkemesinin kararından sonra davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşip

gerçekleşmediği, ayrıca TMK'nun 713/3. maddesi uyarınca ilgili belediyeye ve köy tüzel kişiliğine husumet yöneltilip yöneltilmediği noktasında toplanmaktadır.

gerçekleşmediği, ayrıca TMK'nun 713/3. maddesi uyarınca ilgili belediyeye ve köy tüzel kişiliğine husumet yöneltilip yöneltilmediği noktasında toplanmaktadır.

Kural olarak ve Daire'nin istikrar kazanmış kararları gereğince, salt ev ve müştemilatı için zilyetlikle tescil kararı verilmemektedir. Öte yandan, inşaatçı bilirkişinin rapor ve krokisine göre nizalı yerin bir kısmının imar yolunda kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda belediyeden 1/1000 veya 1/5000'lik imar planlarının hangi tarihte onaylandığının soruşturulması zorunludur. Bunun yanında, bilirkişilerin hakim yerine geçerek dava konusu yerle ilgili zilyetlikle kazanılır-kazanılmaz şeklinde görüş bildirmeleri görevleri değildir. Bu konunun takdiri mahkemeye aittir.

Hal böyle olunca; öncelikle yasal hasım olan kurum ve kuruluşlara husumet yöneltilmesi, varsa delillerini bildirmesi için süre ve imkan verilmesi, ilgili belediyeden "imarla ilgili planların kesinleşme tarihlerinin sorulması mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılması, keşifte, eldeki davanın temliken tescil davası olmadığından inşaatçı bilirkişinin dinlenmesinin gerekmediğinin düşünülmesi, yerel bilirkişiler ile tüm taraf tanıklarının HMK'nun 243 ve 244. maddeleri gereğince keşif yerine davetiyeyle çağırılmaları, aynı Kanun'un 259 ve 290/2.maddeleri uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların mümkün olduğunca keşif yerinde dinlenmeleri, kadastro bilirkişisinden ölçekli krokinin alınması, Daire'nin yukarıda açıklanan ilkelerinin gözönünde bulundurulması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13062, Karar No: 2017/151, Tarih: 12.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/13062 E.  ,  2017/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...'a velayeten ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (kendi adına asaleten, ...'e velayeten) aleyhine 30/04/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/04/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalı ... yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalılardan ...’in velisi olduğu diğer davalı ...’in, sınıf arkadaşı olan davacı ...’a ders esnasında kalem fırlattığını, kalemin davacının gözüne saplandığını ve olay neticesinde yaralandığını belirterek uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde, aynı olay nedeniyle dava dilekçesinde Milli Eğitim Bakanlığı'nın da davalı olarak gösterildiği, fakat mahkemece Milli Eğitim Bakanlığı’na yönelik dosyanın tefrik edildiği ve bu davalı yönünden idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Davaya konu istemlerden davalı ...’in yanı sıra Milli Eğitim Bakanlığı'ndan da tahsili imkanının bulunmasına göre; dava konusu tutarın davalı ...’ten tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla tahsiline hükmedilmesi gerekir. Mahkemece bu durumun gözetilmemesi doğru değil ise de; anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMUK'un 438. maddesi uyarınca hüküm fıkrasına tahsilde tekerrür olmamak üzere ibaresi eklenerek kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin birinci fıkrasında yer alan ''...davalıdan...'' ve yine 2 nolu bendinin üçüncü fıkrasında yer alan ''...davalı ... den...'' ifadelerinden sonra gelmek üzere "...tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla...'' sözcük dizisinin eklenmesine, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.