muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7508, Karar No: 2014/14456, Tarih: 26.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7508 E.  ,  2014/14456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/09/2013

Numarası : 2011/560-2013/401

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde kapıcı olarak çalışırken yaptığı fazla mesailerin karşılığının ödenmediğinden bahisle fazla mesai alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının fazla mesai yapmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının fala mesai alacağını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının hizmetleri her ay sigortaya 30 gün üzerinden bildirilmiş olup davacı tam gün esasına göre çalışmaktadır. Davalı temsilcisi 13.11.2012 tarihli celsede alınan beyanında “ davacının sabah 07-08:00 saatlerinde havuz temizliği, 12:00 ye kadar bahçe veya blok temizliği, 12-16:00 istirahat, 16-18:00 sulama ve çim biçme, 21:00 de de çöp alma işlerine bakardı. Kışın 19:00 da başlardı.” demiştir. Bu beyandan açıkça anlaşıldığı üzere, davacının fazla mesai yaptığı sabittir. Bu beyana itibarla fazla mesai hesabı yapılması gerekirken ispat edilemediğinden bahisle reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13078, Karar No: 2022/7782, Tarih: 18.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13078 E.  ,  2022/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...Teknolojileri ve İletişim Kurumu vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 18.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17168, Karar No: 2022/10088, Tarih: 21.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/17168 E.  ,  2022/10088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunu uyuşturucu madde ticareti yapma suçuyla birlikte işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 251/8. maddesi gereğince basit yargılama usulü uygulanamayacağından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Adli emanetin 2013/11429 sırasında kayıtlı suça konu 1 adet bıçağın TCK.nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme “Adli emanetin 2013/11429 sırasında kayıtlı suçta kullanılan 1 adet bıçağın TCK.nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13866, Karar No: 2019/18888, Tarih: 05.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13866 E.  ,  2019/18888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar ..., ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanıklar ile suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamı ve oluşa göre; hırsızlık ihbarı üzerine polisin mağdurun ikametinin bulunduğu bina çevresinde güvenlik önlemi alıp bekledikleri sırada suça konu ikametin balkonundan sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun atlayıp kaçtıklarını gördükleri ve yapılan kovalamaca sonucu sanıklar ile suça sürüklenen çocuğu üzerlerinde çalınan malzemelerle birlikte yakaladıkları olayda, hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35965, Karar No: 2019/7821, Tarih: 18.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/35965 E.  ,  2019/7821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Tarım arazisi niteliğindeki ... Köyü 1595 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan ve taşınmaz mala bahçe niteliği vermeyen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2)Münavebeye esas alınan ürünlerin ve ağaçların değerlendirme tarihi olan 2016 yılı Tarım ve ... İlçe Müdürlüğünden resmi verileri getirtilip, bilirkişi raporu denetlenerek, sonuca göre karar verilmesi gerekirken, 2015 yılı verilerine göre belirleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

3)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında tespit edilen metrekare birim fiyatına Kamulaştırma Kanununun 11. maddesi gereği objektif değer artırıcı unsur ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4)Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların enkazının alındığı hususunda bilgi ve belge bulunmadığına göre kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin indirilemeyeceği düşünülmeden, enkaz bedeli düşülmek suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi;

5)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18982, Karar No: 2022/6135, Tarih: 18.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/18982 E.  ,  2022/6135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine dair İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/458 Esas, 2015/339 Karar sayılı kararına sanık ve müdafinin temyiz başvurusu üzerine Dairemizce yapılan inceleme neticesinde Dairemizin 12.02.2020 günlü ve 2019/8285 Esas, 2020/9491 Karar sayılı onama kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2021 gün ve KD-2021/99884 sayılı itiraznamesi ile itirazı üzerine dosya daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz nedenleri yerinde görüldüğünden itirazın KABULÜNE, Dairemizin 12.02.2020 günlü ve 2019/8285 Esas, 2020/9491 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında mağdureye yönelik cinsel istismar suçundan İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/47 Esas, 2010/179 Karar sayılı kararı ile 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası verildiği, hüküm ile birlikte suç duyurusunda bulunulması üzerine sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan incelemeye konu dava dosyası hakkında iddianame düzenlendiği ve mahkumiyet hükmü kurulduğu, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 25.02.2014 tarih, 2012/5023 Esas, 2014/2304 Karar sayılı ilamı ile cinsel istismar suçundan verilen hükmün kesinleştiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine ise, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 05.11.2018 tarih, 2018/6727 Esas, 2018/6416 Karar sayılı kararı ile İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/47 Esas, 2010/179 Karar sayılı kararının ''Nüfus kaydına göre kayden 28.10.1992 doğumlu olup suç tarihlerinde on dört yaşını doldurmasına az bir süre kalan mağdurenin incelenen nüfus kaydı ile doğum tutanağına göre beyan üzerine yaklaşık üç ay sonra nüfusa tescil edildiği doğumu hususunda annesinin beyanı alınmadığı gibi mahkemece bir gözlemde de

./..

S/2

./..

S/2

bulunulmadığı, mağdurenin yaşının tespiti için ... Alsancak Devlet Hastanesinden alınan raporda radyoloji uzmanının yer almadığı ve raporun içerik itibarıyla suç tarihlerinde mağdurenin yaşını tespitte yetersiz olduğu gözetilerek suçun niteliğine etkisi bakımından, öncelikle mağdurenin resmi bir kurumda doğup doğmadığının araştırılıp, resmi bir kurumda doğmadığının tespiti halinde, anılan rapora esas teşkil eden kemik grafileri ve dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi suretiyle suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması, şayet mağdurenin mevcut yaşı ve bilinen Adli Tıp uygulamalarına göre sağlıklı şekilde yaş tespitinin yapılmasının tıbben mümkün bulunmaması durumunda, doğumunu bilen kişilerin bu hususta tanık sıfatıyla dinlenmesi, nüfus aile kayıt tablosundaki diğer kardeşlerin durumu da gözetilerek, yaşı, okul kayıtları gibi diğer belgeler ve delillerle gerekli araştırma yapılarak, gerçek yaşının saptanmasından sonra, suçun niteliği ile suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması'' gerekçesiyle bozulduğu, UYAP üzerinden yapılan araştırmada, İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/6727 Esas sayılı dosyasında bozma üzerine yapılan yargılama sonunda sanık hakkında 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası verildiği ve Yargıtay incelemesinde olduğu görülmekle; dava dosyası ile bağlantılı olduğu anlaşılan İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/6727 Esas sayılı dosyasının aslı veya onaylı sureti dosya arasına alınıp, mağdurenin suç tarihindeki yaşının duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden temadinin gerçekleştiği tarihte 18 yaşını doldurup doldurmadığı hususunun da belirlenmesinden sonra hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10328, Karar No: 2024/12401, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10328 E.  ,  2024/12401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/613 E., 2024/269 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9759, Karar No: 2018/3215, Tarih: 22.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/9759 E.  ,  2018/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre şikayetçinin soruşturma aşamasında olay tarihinde saat 23:30'da ikametinde uyuduğunu ve ertesi gün saat 07.30 sıralarında uyandığında evde hırsızlık yapılmış olduğunu anladığını beyan etmesi, sanığın da aşamalarda ifadelerinde suçu kabul etmeyerek saat belirtmediği, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 06.00 da bittiğinin anlaşılması karşısında; eylemin işlendiği saatin kesin olarak bilinmemesi nedeniyle kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince, konut dokunulmazlığını bozma suçunun gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/1 maddesi yerine 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12649, Karar No: 2022/8246, Tarih: 21.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12649 E.  ,  2022/8246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7033, Karar No: 2018/6107, Tarih: 03.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7033 E.  ,  2018/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Bornova Vergi Dairesi Müdürlüğünün .... .... ... vergi numaralı mükellefi olan ... demir Çelik İnş. San. Tic. Ltd. Şti'nin ortakları olan sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık ... ...’in 2007 yılında yapılan ticaretin gerçek olduğu, sahte fatura düzenlemediği, ödemelerini banka yoluyla yaptığını, şirket zarar ettiği için 30.03.2007 de devir ettiğini savunması karşısında; sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, alım-satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların, Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanıkların düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin de dosya içerisinde bulunmadığı görülmekle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sanıkların ortağı oldukları şirketin düzenlemiş olduğu faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılması, bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığı belirlenip, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; sanığın savunmasının doğru olup olmadığının tespiti bakımından, faturaları kullanan şirket yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,