muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1544, Karar No: 2023/2143, Tarih: 12.04.2023

2. 06.09.2022 tarihli ek karar ile ilgili temyiz eden dahili davalı ... vekili; satış nedeniyle müvekkilinin zarara uğrayacağını, mahkemece satışın durdurulmasına karar verildiğini davacı vekilinin bu kararı temyiz etmemesi nedeniyle kararın kesinleştiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK'nın 121 inci maddesine dayalı ortaklığın giderilmesi davasında kesinleşen karar sonrası tapuda hissedar değişikliği nedeniyle yeniden inceleme yapılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 121 inci maddesi

3. Değerlendirme

Her ne kadar temyizen incelenen dosyadan daha sonraki bir tarihte ...'ın hissedar haline gelmiş olduğu anlaşılsa da taşınmazda borçlu ...'in elbirliği hali devam ettiğinden ve satış bedeli taraflara tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki hisseleri nispetinde dağıtılacağından ... vekilinin talebinin ek karar ile reddedilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dairemizce dahili davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı görüldüğünden 01.09.2022 ve 06.09.2022 tarihli ek kararların onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Dahili davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan 01.09.2022 ve 06.09.2022 tarihli ek kararların ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12120, Karar No: 2021/11487, Tarih: 16.12.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/12120 E.  ,  2021/11487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının dosyası dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2021/544 Esas, 2021/867 Karar no ve 05/11/2021 tarihli ek kararına yönelik temyiz istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosya gönderme formu ve dizi pusulasının hazırlandığı, plastik bir dosya içerisine 04/06/2021 tarihli bölge adliye mahkemesi kararı, temyiz dilekçesi, Bölge Adliye Mahkemesinin 06/09/2021 tarihli ek kararı, işbu ek karara yönelik temyiz dilekçesi, bölge adliye mahkemesinin 05/11/2021 tarihli ek kararı ile işbu ek karara ilişkin temyiz dilekçesinin Dairemize gönderildiği, dizi pusulasında yer alan evrakların bir çoğunun gönderilmediği görülmüştür.

Bölge Adliye Ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik’in “Kanun yollarına başvurulması hâlinde dosyanın gönderilmesi için yapılacak işlemler” başlıklı 69/1. maddesinde, “Kanun yollarına başvurulması hâlinde usul kanunlarına göre yapılması gereken işlemler tamamlandıktan sonra dava dosyası, ilgili dairece elektronik ortamda dizi pusulası düzenlenip "Dosya Gönderme Formu" doldurularak, Yönetmeliğin 5 inci maddesinin sekizinci fıkrası saklı kalmak kaydıyla elektronik ortamda Yargıtay’ın ilgili dairesine gönderilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Anılan Yönetmelik maddesi gereğince usul ve yasaya uygun olarak dava dosyasının Dairemize gönderilmesi halinde temyiz incelemesi yapılabileceğinden yukarıda bahsi geçen evrakları içeren dosyanın işlemsiz iade edilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın işlemsiz iade edilmesine, 16/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15712, Karar No: 2013/4995, Tarih: 12.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15712 E.  ,  2013/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, iddianamenin ve sanığın savunmasının alındığı 25.02.2010 tarihli duruşma tutanağının Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7602, Karar No: 2021/1281, Tarih: 17.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/7602 E.  ,  2021/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 63, 58/9 maddeleri gereği kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın örgütle iltisaklı olan okula çocuğunu göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz

davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3327, Karar No: 2019/9564, Tarih: 17.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3327 E.  ,  2019/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

A) 2006 yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Suça konu faturaların 2006 takvim yılında en son Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı, suç tarihinin 21.01.2007 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) 2007 yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Suça konu faturaların 2007 takvim yılında en son Ocak ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı, suç tarihinin 21.02.2007 olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığa yüklenen "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 17/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13328, Karar No: 2018/2511, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13328 E.  ,  2018/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin ikinci fıkrasında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda bir cezaya hükmedileceğinin ancak bu cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırılacağının öngörülmesi cihetle, ticareti terk suçunda sanık hakkında birden fazla şikayetin bulunması halinde tayin olunacak cezanın TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırılması gerekecektir.

UYAP ortamında yapılan araştırmada temyiz davasına konu eylem nedeniyle, şikayetçisi farklı olan Silifke İcra Ceza Mahkemesi'nin 31/03/2015 tarih, 2014/60 Esas, 2015/189 karar sayılı kararı ile verilip Dairemizin 2016/8719 Esas numarasında kayıtlı dosyasında incelemesi yapılan ve 06.02.2018 tarihinde bozulmasına karar verilen dava dosyasının bulunduğunun tespiti karşısında; anılan dava ile temyiz davasına konu davanın birleştirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''29.08.2014'' yerine ''2015'' olarak yazılması,

2-Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''29.08.2014'' yerine ''2015'' olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12661, Karar No: 2024/14409, Tarih: 24.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12661 E.  ,  2024/14409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2388, Karar No: 2025/4014, Tarih: 15.05.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/2388 E.  ,  2025/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuru ile; tapunun 2 parselinde kayıtlı 33 bağımsız bölüm numaralı taşınmaza aynı takip dosyasında uygulanan 18.05.2021 tarihli haczi asıl dosyada, 24.07.2023 tarihli haczi ise birleşen dosyada şikayet konusu yaptığı ve meskeniyet iddiasına dayalı olarak söz konusu hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince, asıl dosya yönünden şikayetin kabulü ile 18.05.2021 tarihli haczin kaldırılmasına, birleşen dosya yönünden ise, 103 davetiyesi tebliğ tarihinin 17.08.2023 olarak düzeltilmesi ile meskeniyet iddiasının kabulüne ve 24.07.2023 tarihli haczin kaldırılmasına hükmedildiği, alacaklının istinaf yoluna başvurması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, asıl dosya hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildikten sonra, birleşen dosyaya ilişkin istinaf başvurusunun ise, 103 davetiyesi yönünden İİK’nın 363 ve 365. maddeleri gereğince kesin nitelikte olduğundan reddine, meskeniyet şikayeti yönünden ise esastan reddine hükmedildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce, birleşen dosyada meskeniyet şikayetinin esasının incelenebilmesi için öncelikle 103 davetiyesi tebliğ işlemine karşı yapılan usulsüz tebligat iddiasının değerlendirilmesi gerektiği, oluşacak sonuca göre de meskeniyet şikayetinin süresinde olduğunun tespiti halinde işin esasının incelenebileceğine işaret edilerek Bölge Adliye Mahkemesinin, 103 davetiyesi tebligatını, kesin nitelikte olduğundan bahisle incelememesi yönündeki kararının hatalı olduğu belirtilerek bozulmasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararına direnilerek önceki hükmün yeniden kurulduğu, direnme kararının alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

İİK'nın 82/1-12. maddesinde yer alan haczedilmezlik şikayeti, aynı Kanun’un 16/1. maddesi uyarınca 7 günlük süreye tabidir. Bu süre öğrenme tarihinden başlar.

Borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunduğu taşınmazına ilişkin olarak, haczin daha önceden öğrenildiğine dair bir bilgi olmaması halinde, İİK'nın 103. maddesine ilişkin davetiyenin borçluya tebliğ edildiği tarihe göre şikayetin süresinde olup olmadığı değerlendirilir. Borçlunun şikayet dilekçesinde 103 davetiyesi tebliğ işlemine yönelik bir tebligat usulsüzlüğü iddiasının bulunmadığı hallerde, bu tebliğ işleminin usulsüz olduğu mahkemece re'sen gözetilemez.

Borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunduğu taşınmazına ilişkin olarak, haczin daha önceden öğrenildiğine dair bir bilgi olmaması halinde, İİK'nın 103. maddesine ilişkin davetiyenin borçluya tebliğ edildiği tarihe göre şikayetin süresinde olup olmadığı değerlendirilir. Borçlunun şikayet dilekçesinde 103 davetiyesi tebliğ işlemine yönelik bir tebligat usulsüzlüğü iddiasının bulunmadığı hallerde, bu tebliğ işleminin usulsüz olduğu mahkemece re'sen gözetilemez.

Somut uyuşmazlıkta; birleşen dosyada şikayet konusu yapılan 24.07.2023 tarihli haciz işlemine ilişkin 103 davetiyesinin şikayetçi borçluya 17.08.2023 tarihinde tebliğ edildiği, söz konusu haczin bundan daha evvelki bir tarihte öğrenildiğine ilişkin bir bilgi bulunmadığı, birleşen dosyaya ilişkin şikayet tarihinin ise 17.08.2023 olup, meskeniyet şikayetinin yasal 7 günlük süre içerisinde yapıldığı anlaşılmakla, birleşen dosyada yapılan 103 davetiyesi tebligatının, vekil yerine asile yapılması nedeniyle iptaline dair talebin, meskeniyet iddiasının incelenmesi yönünden sonuca etkili olmadığı anlaşılmıştır. Kaldı ki, şikayetçi borçlunun da 103 davetiyesi tebligatının iptaline ilişkin bir temyizi yoktur.

O halde; İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince birleşen şikayetin kabulü ile haczin kaldırılması kararı da isabetli olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesinin, 103 davetiyesine yönelik kararın kesin olduğundan bahisle alacaklının istinaf başvurusunun bu yönden reddine dair kararının Dairemizce bozulmasının maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmış olup, Bölge Adliye Mahkemesinin direnmeye ilişkin kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre alacaklının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/5. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 615,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 15.05.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12324, Karar No: 2023/12888, Tarih: 18.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12324 E.  ,  2023/12888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1705 E., 2023/996 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/32 E., 2022/93 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dilekçesinde; iş kazası nedeniyle maddi - manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 28.01.2022 tarihli 2 nci celsede davalı vekili tarafından mazeret dilekçesi sunulmuş olmasına rağmen mazeret dilekçesinin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden dosyanın işlemden kaldırıldığını ve 3 aylık sürede davanın yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğunu, ön inceleme duruşmasının akabinde yapılan tahkikat duruşmasında taraflarına bir açıklama dahi yapılmadan soyut ve mesnetsiz bir gerekçeyle hukuka aykırı bir şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilerek hukuki dinlenilme hakları ihlal edildiğinden istinaf kanun yoluna başvurmak zorunda kaldıklarını belirterek, hükmün ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri