muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/41628, Karar No: 2022/10656, Tarih: 30.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/41628 E.  ,  2022/10656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanık müdafisinin yüzüne karşı 26.03.2019 tarihinde tefhim olunan hükümde, 5271 sayılı CMK’nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği açıklamasına yer verilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği gözetilerek, sanık müdafisinin gerekçeli kararın 20.04.2019 tarihinde tebliğinden itibaren yedi gün geçtikten sonra sunduğu 03.05.2019 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16220, Karar No: 2016/6712, Tarih: 14.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/16220 E.  ,  2016/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 15/01/1990-30/06/2004 tarihleri arasında Esnaf Bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.05.1990-30.06.2004 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanunda yapılan değişiklikte; “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, Esnaf ve Sanatkarlar Siciline kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlar” dan, gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da Esnaf ve Sanatkarlar Siciline veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 22.11.2000 tarihli işe giriş bildirgesi ile 4.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya tabi Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 04.10.2000-31.10.2001,16.09.2002-30.06.2004 tarihleri arasında sigortalı kabul edildiği, 15.01.1990-31.12.1991, 01.01.92-31.03.92, 01.04.1992-15.01.93, 26.01.1995-26.02.1996, 16.12.1998-30.10.2001, 16.09.2002-30.06.2004 tarihleri arasında vergi kaydının, 24.01.2001-10.08.2005 tarihleri arasında oda kaydının, 10.05.1990-13.08.2005 tarihleri arasında esnaf sicil kaydının bulunduğu, 29.09.2003 tarihinde borçlanma talebinde bulnduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının 22.11.2000 tarihinde kayda alınan giriş bildirgesi ile 4.10.2000 tarihi itibariyle tescili yapılmış olup vergi ve oda kaydının bulunduğu süreler belgelenmiştir. Bu durumda davacının talebiyle bağlı kalınarak 15.01.1990-30.06.2004 tarihleri arasında kabul edilen süreler hariç aralıksız şekilde 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5247, Karar No: 2023/5493, Tarih: 16.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/5247 E.  ,  2023/5493 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2019/2225 E., 2021/396 K.

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.05.2021 tarihli ve 2019/2225 Esas, 2021/396 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer ...; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 06.05.2021 tarihli ve 2019/2225 Esas, 2021/396 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2385, Karar No: 2020/5172, Tarih: 09.06.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/2385 E.  ,  2020/5172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’in yokluğunda verilen hükme ait gerekçeli kararın, askerlik görevini yaptığı piyade astsubay imzasına tebliğ edildiği, ancak tebligat evrakında tebliğ yapılan kişinin kıta kumandanı veya kurum amiri olup olmadığının belirtilmediği, asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, bu maddelere aykırı olarak yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanık ...’e usulüne uygun şekilde mahkeme hükmü tebliğ edilerek vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11023, Karar No: 2014/12503, Tarih: 13.11.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/11023 E.  ,  2014/12503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira bedelinin tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.11.2014 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kira bedelinin tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkiline ait yerde davalıların 01.05.2012 başlangıç tarili sözlü kira akdi ile kiracı olduklarını bildirerek, 01.05.2012 tarihinden itibaren aylık net kiranın 600 TL olarak, 01.05.2013 tarihinden itibaren ise aylık net kiranın 1200 TL olarak tesbitini istemiştir. Davalılar 05.09.2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile aylık 50'şer

TL'den 100 TL bedelle kiracı olduklarını, 2012 yılı kirasının ise 60'şer TL'den aylık 120 TL olarak ödediklerini, yazılı sözleşmeyi davacı adına vekaleten davacının babasının imzaladığını ileri sürerek davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, taraflar arasında yazılı sözleşme düzenlendiği ve 5 yıllık olup, kanunen geçerli olan artış oranı bulunduğundan kira tesbitinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalıların davacıya ait işyerinde kiracı oldukları konusunda uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık kira başlangıç tarihli ve süresi ile ilk yıl kira bedelinin ne olduğu noktasında toplanmaktadır. Davacı 01.05.2012 başlangıç tarihli sözlü akde dayanmış, davalılar ise davacı adına vakeleten davacının babası tarafından imzalanan 05.09.2011 başlangıç tarihli yazılı sözlemeye dayanmışlardır. Davacı taraf yazılı sözleşmeyi kabul etmeyerek vakelet ilişkisine karşı çıkmıştır. Davalılar kira sözleşmesi düzenlemesi konusunda davacının babasına vekalet verdiğini kanıtlayamamışlardır.

Yazılı sözleşme doğrultusunda davacının banka hesabına davalıların bir kısım ödeme yapmış olmalarından davacının vekaleten sözleşme düzenlendiğini önceden öğrendiği ve adına düzenlenen sözleşmeye icazet verdiği anlamı çıkarılamaz. Bu nedenle uyuşmazlığın çözümünde davalıların ibraz ettikleri yazılı sözleşmelerin hukuken bir öneminin olmadığı açıktır. Bunun dışında davacı taraf da dayandığı sözlü akdin varlığını kanıtlayabilmiş değildir. Ancak davacı dava dilekçesinde her türlü delile dayandığına göre yemin deliline de dayandığının kabulü gerekir. Mahkemece yapılacak iş kira sözleşmesinin başlangıç tarihi, süresi ile ilk yıl kira parasının ne olduğunun ispatı yönünden davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verildiğinden hükmün bozulması gerektiği kanaatinde olduğum için sayın çoğunluğun görüşüne katılamıyorum. 13.11.2014

KARŞI OY YAZISI

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Kira parasının miktarına ilişkin olarak taraflar arasında bir uyuşmazlık olup, mahkemeye müracaat edildiğinde ve kira parasının dava yoluyla tespiti istenildiğinde, kiracı olan taraf artırılması istenilen veya karar verilebilecek miktarı ve bundan daha fazlasını ödese bile dava reddedilmeyip kira bedelinin tespitine karar verilmelidir. Taraflar arasında hükmen tespit edilmiş ya da sözleşme ile kararlaştırılmış bir kira parası olmadığı takdirde davacının yeni dönem kira parasının mahkemece tespiti ile hüküm altına alınmasını istemekte hukuki yararı vardır.

Somut olayda; Davalıların, davacıya ait işyerinde kiracı oldukları konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık kiranın başlangıcı, süresi ve kira bedeli ile ilgilidir. Mahkemece hükme esas alınan, davalılar tarafından ibraz edilen, kiraya veren sıfatı ile davacının babasının vekaleten imzaladığını bildirdikleri, 05.09.2011 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli yazılı kira sözleşmelerini davacı kabul etmemiştir. Türk Borçlar Kanunu'nun 46.maddesi (BK.nun 38.maddesi) gereğince kural olarak yetkisi olmaksızın veya yetki sınırlarını aşarak başkası adına hukuki işlem yapan kişinin yaptığı akde, yetkisiz temsil olunan tarafından icazet verilmedikçe bu akit temsil olunanı bağlamaz. Davacı temsil ilişkisine karşı çıkmış, bu durumun aksi veya icazet olgusu davalılar tarafından usulüne uygun delillerle kanıtlanamamıştır.

Davacının, davalılarla aralarında var olan kira ilişkisine dayanarak ödenen kira bedellerini bankadan alması yazılı sözleşmeleri kabul ettiğini göstermeyeceği için bu sözleşmeler hükme esas alınamaz. Bu durumda mahkemece taraflar arasındaki kira sözleşmesinin başlangıcını, süresini ve ilk yıl ödenen kira parasının miktarını ispat etmesi için davacı tarafa imkan tanınmalı, dava dilekçesinde her türlü delile dayandığı nazara alınarak davalıya yemin teklif etme hakkı da olduğu davacıya hatırlatılmalı, ... 10. Noterliği'nde keşide edilip 19.12.2012 tarihinde davalılara tebliğ edilen ihtarname de nazara alınarak sonucuna göre kira bedeli ile ilgili bir tespit kararı verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 13.11.2014
Yargıtay — Esas No: 2013/36265, Karar No: 2014/26493, Tarih: 23.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/36265 E.  ,  2014/26493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/98899

MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2009/39 (E) ve 2012/1105 (K)

SUÇ : Bilişim sisteminin kullanılması suretiyle hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamından, 31.1.2007 günü müştekinin Yapı Kredi Bankası Mardin şubesi nezdindeki hesabından internet şifresi kırılmak suretiyle hakkında beraat kararı verilen İ.. K.. adına kayıtlı hat üzerinden 85.101....... IP işlemcisi kullanılarak saat 23.41 de sanık E.. E.. adına açılmış bulunan aynı bankanın G.. şubesi nezdindeki hesaba 4.999 TL nin havale edildiği, ilgili banka yazısı uyarınca bu tutarın 1600 TL sinin ATM cihazından nakit olarak çekildiği, 500 TL sinin ise hakkında beraat kararı verilen C.. K..'un işyerinde alışveriş esnasında kullanıldığının bildirildiği, bakiye miktara ise banka tarafından bloke konulduğu, sanığın atılı suçu kabullenmediği, suça konu hesabın maaş hesabı olduğu, kartını 2007 yılı Ocak ayı içinde kaybettiği, ne zaman kaybettiğini hatırlamadığı, kartı kaybettiğini anlayınca 30.1.2007 tarihinde Yapı Kredi Bankası müşteri hizmetlerini arayarak kayıp kart bildiriminde bulunduğu, buna rağmen kartın iptal edilmediği yolunda beyanda bulunduğu anlaşılmakla;

1-İlgili banka tarafından gönderilen 15.1.2008 tarihli yazıda .... numaralı sanık adına açılı bulunan hesabın 1.2.2007 günü saat 9.31 de iptal edildiğinin bildirildiği, havale gelen tutarın bir kısmının alışverişte kullanılması üzerine hakkında beraat kararı verilen işyeri sahibi C.. K.. tarafından işlem bilgilerini gösterir slipte ise işlemi gerçekleştiren kart numarasının 4943 ---- ---- 28... olarak yazılı bulunduğu, mahkemece alışverişte kullanılan kart ile iptal edilen kart numaralarının farklı olduğu bildirilerek bu husus bankadan sorulduğunda, ilgili bankanın 20.7.2010 tarihli yazısında .... numaralı kartın Adem ve Hayriye oğlu 1987 doğumlu E.. E.. adına kayıtlı olup bu kartın 16.3.2007 tarihinde; 4943 ---- ---- 28.. numaralı kartın ise Hayrettin ve Fatma oğlu 1972 doğumlu E.. E.. adına kayıtlı olup, bu kartın da 1.2.2007 tarihinde iptal edildiğinin bildirildiği anlaşılmakla ilgili bankaya yeniden müzekkere yazılarak kart sahiplerinin kimlik bilgilerinin farklılığına dair çelişkinin açıklattırılması,

2-İlgili bankadan sanığın savunmasında bahsettiği gibi 30.1.2007 tarihinde telefon yoluyla kayıp kart müracaatında bulunup bulunmadığının ve bu görüşmeye ilişkin ses kaydı olup olmadığının sorulması ile ses kaydının tespiti halinde sanığa aidiyeti konusunda teknik inceleme yaptırılması,

2-İlgili bankadan sanığın savunmasında bahsettiği gibi 30.1.2007 tarihinde telefon yoluyla kayıp kart müracaatında bulunup bulunmadığının ve bu görüşmeye ilişkin ses kaydı olup olmadığının sorulması ile ses kaydının tespiti halinde sanığa aidiyeti konusunda teknik inceleme yaptırılması,

3-Havale işleminin hemen akabinde havale edilen paranın bir kısmı ile hakkında beraat kararı verilen C.. K..'un işyerinde 500 TL değerinde alışveriş yapıldığı ve C.. K.. tarafından sunulan slipte alışveriş karşılığının banka kartı kullanılarak şifre ile ödendiğinin anlaşılması karşısında ilgili bankaya müzekkere yazılarak bu alışveriş sırasında kullanılan şifrenin sanığın kayıp kart müracaatında bulunmadan önce kullandığı şifre ile aynı olup olmadığının sorulması ile söz konusu şifre sonradan değiştirilmiş ise değiştirilme tarihi ve şifre değiştirme işlemi telefon yoluyla arama talebi üzerine gerçekleştirilmiş ise bu görüşmeye ait ses kayıtlarının celbi ile sanığa aidiyeti konusunda teknik inceleme yaptırılması, müzekkere sonucuna göre suça konu kart üzerine şifresini yazıp yazmadığı hususunun sanığa açıklattırılması,

4-İlgili banka tarafından havale yoluyla gelen paranın L.. Ç.. Plus B.. ATM cihazından çekildiği bildirilmekle paranın, çekildiği ana ilişkin kamera görüntülerinin temin edilerek görüntülerdeki kişinin kimliğine dair araştırma yoluna gidilmesi ile sonucuna göre tüm deliller çerçevesinde sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerekirken, bu konularda kovuşturma genişletilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. E.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12048, Karar No: 2019/2197, Tarih: 18.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12048 E.  ,  2019/2197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Müşteki Ceylanpınar Mal Müdürlüğünün temyiz talebinin incelenmesinde;

Müşteki kurumun usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki kurum temsilcisinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

Sanıklar müdafinin yüzüne karşı usulüne uygun 22.04.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 15.06.2015 tarihinde temyiz eden sanıklar müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 18.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20936, Karar No: 2022/21324, Tarih: 01.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/20936 E.  ,  2022/21324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakaret, genel güvenliğin tehlikeye sokulması, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre ve 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik CMK'nın 286. maddesi gereğince hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir hale geldiği anlaşılarak, dosya görüşüldü:

Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK 'nın 34/2 ve 232/6. Maddeleri gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. Maddesinde '' Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklinde, 295/1. maddesinde ise ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' biçimnde düzenlemeler bulunması, Bölge Adliye Mahkemesince kararın son bölümünde, temyiz başvurunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimin yer almadığının anlaşılması karşısında; sanığa, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, yukarıda belirtilen şekilde sanık müdafisine tebligat yapılarak, tebliğe ilişkin evrakın dosya içerisine konulması, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe verildiği takdirde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 01/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.