muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1661, Karar No: 2018/12870, Tarih: 26.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/1661 E.  ,  2018/12870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirketin sigortalısının işyerinde çıkan yangın sonucu meydana gelen hasar nedeni ile zararı tazmin ettikten sonra meydana gelen yangında kusur tespiti yaparak dava açması gerekirken müvekkilinin kusurunun olmadığı halde tazmin ettiği 30.934,61 TL'nin tahsili için ... İcra Müdürlüğünün 2012/7654 sayılı dosyası ile takip başlattığını, müvekkilinin takibe itiraz etmemesi nedeni ile takibin kesinleştiğini, bu nedenle menfi tespit davası açmak zorunda kaldıklarını, müvekkilinin meydana gelen haksız fiilde bir kusurunun olmadığını, takibin haksız ve kötü niyetli yapıldığını belirterek müvekkilinin ... İcra Müdürlüğünün ... sayılı dosyası ile yapılan 30.934,61 TL'den ve dolayı faiz ve ferileri ile birlikte borçlu olmadığının tespitine, davalının kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile davacının ... İcra Müdürlüğünün 2012/7654 sayılı icra takibindeki borçtan ve ferilerinden dolayı borçlu olmadığının tespitine, alacağın varlığının bilirkişi raporu ile belirlenebildiğinden davalının takipte kötü niyetli olmadığından davacının kötü niyet tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, işyeri sigorta poliçesi nedeniyle rücuen alacak istemi ile başlatılan icra takibine yönelik menfi tespit istemine ilişkindir. Davacı, dava dilekçesinde işyeri paket sigorta poliçesi gereğince sigorta şemsiyesi altına aldığı işyerinde davacının da maliki olduğu binada çıkan yangın nedeni ile meydana gelen zararı sigortalısına ödediğini ileri sürerek yangın çıkan kat maliklerinden biri olan davalıdan ... İcra Müdürlüğünün ... sayılı dosyasından rücuen alacak isteminde bulunmuş, dosya borçlusu davacı ... icra takibindeki borçtan ve ferilerinden dolayı borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Bu tür davalarda görevli mahkemenin sigortalı ile zarar sorumlusu arasındaki ilişkiye göre belirlenmesi gerekir(24.03.1944 tarih, 1944-9 sayılı İBK). Kat Mülkiyeti Kanununun 19/3. maddesi uyarınca bağımsız bölüm maliklerinin kusurları ile diğer bağımsız bölümlere verdikleri zarardan dolayı diğer maliklere karşı sorumlu oldukları düzenlenmiştir. Yine aynı Yasanın Ek-1 maddesi uyarınca Kat Mülkiyeti Kanunu'nun uygulanmasından kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görüleceği kararlaştırılmıştır. Açıklanan nedenlerle bu davaya bakmaya Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 26/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7282, Karar No: 2019/11588, Tarih: 27.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7282 E.  ,  2019/11588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından ziynet alacağı davasının reddi, manevi tazminatın miktarı ve maddi tazminat talebi yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Davacı kadın ,dava dilekçesinde ziynet eşyalarının düğünden hemen sonra davalı ve ailesi tarafından elinden alındığını ve kendisine verilmediğini belirtmiş ve ziynet eşyalarının aynen veya bedelinin kendisine iadesini talep etmiştir. Somut olayda, kadın dava konusu ziynet eşyalarının davalı ve ailesi tarafından elinden alındığını ve bunların iade edilmediğini sunduğu delillerle ispat edememiştir. Ancak, davacı kadın delil listesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır. Bu sebeple, mahkemece ziynet alacağı istemiyle ilgili olarak davacı kadına yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, kabul edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 218.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/13133, Karar No: 2010/10192, Tarih: 14.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13133 E.  ,  2010/10192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Maliye Hazinesi aleyhine 01/09/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, tapu sicilinin tutulmasından dolayı uğranılan zararın Devletin sorumluluğuna ilişkin Medeni Yasa'nın 1007. maddesi gereğince ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı Hazine; kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup özel mülkiyet konusu olamayacağını; sahil şeridinden yararlanma önceliğinin kamuya ait olduğunu; tam değere göre karar verilmesi durumunda, iptal edilen bölümün herkesin kullanması gereken bir yer olması nedeniyle, davacıya hak etmediği bir bedelin ödenmesi sonucunu doğuracağını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece yapılan keşif üzerine taşınmaz bedelinin 19.950,84 TL olduğu belirlenmiş, belirlenen bedel üzerinden davacıların elinde kalan taşınmaz bölümünün yeri ve niteliği ile davacıların uzun yıllar taşınmazdan yararlanmış olmaları nedeniyle % 10 oranında indirim yapılarak istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenler ve dosyadaki bilgi ve belgelerin tümü birlikte değerlendirildiğinde yerel mahkemece yapılan indirim azdır. Daha üst düzeyde indirim yapılmak üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davalının 15.000,00 TL tazminat ile sorumlu tutulması suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle, hüküm fıkrasının maddi tazminat tutarına ilişkin ilk paragrafında yer alan “…17.995,00…” biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine “…15.000,00…” sayı dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 14/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29994, Karar No: 2015/9961, Tarih: 04.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29994 E.  ,  2015/9961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/285-2014/483

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23663, Karar No: 2014/21892, Tarih: 25.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/23663 E.  ,  2014/21892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ACIPAYAM ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2010/227-2012/14

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, hafta tatili ücreti ile resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin yaklaşık 3 yıl kooperatifin almış olduğu orman ihalesi tomruk yükleme işinde çalıştığını, yöneticilerin ihmali yüzünden bazı maaşları ödenmediği gibi, özellikle işe ilk girdikleri 2007 yılının Nisan Mayıs ayında yaklaşık 3 ay (110-120 gün civarı) hiç izin kullanmadan çalıştırıldığını, yaz aylarında 08.00-20.00, 21.00 arasında çalıştırıldığını, bazı günler 23.00-24.00 saatine kadar sürdüğünü, bu çalışmaları karşılığında fazla mesai ücretleri ödenmediği gibi, 23 Nisan, 19 Mayıs gibi ulusal bayramlarda çalışma yapıldığını, davacıya ve iş akdi sonlandırılan arkadaşlarına yasal haklarının ödeneceğine dair söz verilmiş ise de yönetim değişikliği bahane edilerek ödeme yapılmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai, ücret, hafta tatili ve resmi tatil alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı kooperatif başkanı duruşmada, açılan davayı kabul etmediğini, tanık beyanlarından aleyhe olan hususları kabul etmediğini, O. Ş. ve İ. Y. isimli kişileri dinletmek istediğini, ayrıca mesai saatleri dışında ormanda ağaç istifi ve yükleme yapmanın yasak olduğunu, ayrıca tomruk yükleme işinin çok riskli bir iş olduğunu, bu yüzden yağmur yağdığı zaman, gece saatlerinde, çiğ olduğunda zaten yükleme işi yapılamadığını, ayrıca orman idaresinden mesai saatleri dışında tomruk istifleme ve yükleme işinin yapılıp yapılmadığının sorulmasını talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriği incelendiğinde;

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriği incelendiğinde;

Davacı tanığı M.. A..’ın, davalı kooperatifte 2004-2005 yıllarında çalıştığını, davalı kooperatifin 2005 yılından sonra ormandan tomruk toplama ihalesine kendi adına girmeye başladığını, davacının da bildiğim kadarıyla tomruk toplama işinde çalıştığını, davacının 1980'li yıllardan beri söz konusu kooperatifte çalıştığını, davacının da aralarında bulunduğu personelin sabah saat 08:00’de işe başladığını akşam da iş durumuna göre gece 23:00 - 00:00 saatlerine kadar çalıştıklarını bildiğini, ancak bu çalışma saatlerinin her gün bu şekilde olmadığını, iş durumuna göre değiştiğini, ancak ekseriyetle gece geç saatlere kadar çalıştıklarını bildiğini, hafta sonları da çalıştıklarını, yine dini ve resmi bayramlarda çalıştıklarını,

Davacı tanığı A.. A..’ın, davacının kooperatifin ağaç istifleme işinde çalıştığını, davacının odun istifleme işi yaptığı için gece yarılarına kadar çalıştığını bildiğini, ancak her gün ne şekilde çalıştığını bilmediğini, ancak çoğu günlerde gece yarılarına kadar çalıştıklarını bildiğini, yine çoğu cumartesi pazar günleri de istifleme işi yaptıklarını, dini ve resmi bayramlarda çalışıp çalışmadıklarını bilmediğini,

Davacı tanığı U.. A..’ın, davalı kooperatifte 2008 yılında 5-6 ay kadar tomruk istifi işinde çalıştığını, işe girdiğinde davacının kooperatifte kepçeci olarak görev yaptığını, kendisi dahil bütün işçilerin davalı kooperatifte sabah saat 08.00’da işe başlayıp akşam da gün batımına kadar çalıştıklarını, akşam çıkış saatleri gün batımına kadar olduğu için kışın ve yazın saatlerin değiştiğini, cumartesi Pazar dâhil her gün çalıştıklarını, ancak işçilerin mazeret durumlarına göre ara ara izin kullandığını, resmi bayramlarda çalıştıklarını, dini bayramlarda çalışmadıklarını, fazla çalışmaları için ekstra bir ücret ödenmediğini,

Davalı tanığı İlhan Yıldırım’ın, davalı kooperatifte 2005 yılında işe başladığını, halen de tomruk istifleme işinde çalıştığını, işyerinde sabah 08.00’da işe başlayıp akşam saat 17.00’da çıktıklarını, ancak bazen iş durumuna göre akşam 21.00-22.00 saatlerine kadar da çalıştıkları olduğunu, hafta sonları çalıştıklarını, resmi bayramlarda çalıştıklarını, dini bayramlarda çalışmadıklarını, fazla çalışmaları için ekstra bir ücret ödenmediğini beyan etmiştir.

Davalı tanığı İlhan Yıldırım’ın, davalı kooperatifte 2005 yılında işe başladığını, halen de tomruk istifleme işinde çalıştığını, işyerinde sabah 08.00’da işe başlayıp akşam saat 17.00’da çıktıklarını, ancak bazen iş durumuna göre akşam 21.00-22.00 saatlerine kadar da çalıştıkları olduğunu, hafta sonları çalıştıklarını, resmi bayramlarda çalıştıklarını, dini bayramlarda çalışmadıklarını, fazla çalışmaları için ekstra bir ücret ödenmediğini beyan etmiştir.

Davalı Tanığı O. Ş.’ün, davalı kooperatifte 2006 yılı Mart ayında işe başladığını, işyerinde sabah 08.00’da işe başlayıp akşam saat 18.00’da çıktıklarını, ancak bazen iş durumuna göre bir saat kadar geciktikleri olduğunu, normalde hafta sonları çalışmadıklarını, ancak çok nadir olarak Cumartesi günleri çalıştıkları olduğunu, hafta sonu çalıştıkları günleri hafta içinde izinli olarak geçirdiklerini, resmi bayramlarda çalıştıklarını, dini bayramlarda çalışmadıklarını, fazla çalışmaları için bize ekstra bir ücret ödenmediğini,

Davalı tanığı N. G.’nun, davacının tomruk yükleme işi yaptığını, bu işin yalnızca yaz aylarında ve yağışların olmadığı aylarda yapıldığını, bir sene boyunca toplam 6-7 ay çalışıldığını, hafta sonları işçilerin çalışmadığını, hafta içi sabah 08:00’de mesai başladığını akşam 17:00’de bittiğini, gece saatlerinde tomruk yükleme işinin yapılması mümkün olmadığını, yine yağışlı günlerde de tomruk yükleme işi yapılmadığını, işçilerin resmi tatil ve bayramlarda ve dini bayramlarda çalışmadığını,

Davalı tanığı M. Ş.’ün, davalı kooperatifte 1993-2009 yılları arasında kooperatif başkanlığı yaptığını, davacının tomruk yükleme işinde çalıştığını, hafta içi sabah 08:00’de mesai başladığını, akşam 17:00’de bittiğini, yağışlı havalarda ve kış aylarında çalışma yapılmadığını, bir sene boyunca toplam 6-7 ay çalışıldığını, resmi bayramlarda ve dini bayramlarda çalışma yapılmadığını, çünkü orman idaresinde memur olmadığı için çalışmalarının zaten mümkün olmadığını, orman istifleme işinin ihale ile alındığını beyan etmiştir.

Dinlenen tanık beyanları soyuttur.

Kelekçi İşletme şefliğinin 01.12.2010 tarihli yazısında, ilgili emir gereği Kelekçi orman dışı deposunda istifleme işinin personel kontrolünde sağlıklı ve güvenli bir şekilde yapılması gerektiği için mesai saatleri içerisinde yapıldığı, mesai saatleri dışında güvenlik açısından istifleme işine müsaade edilmediği bildirilmiştir.

Davalı tanığının zaman zaman 21.00-22.00’ye kadar çalışıldığı yönündeki beyanı soyuttur. Bilirkişinin yağış olmayan zamanlara dair belirlemeleri de varsayıma dayalıdır.

Kelekçi Orman İşletme yazısı içeriği de dikkate alınarak fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacağı taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6280, Karar No: 2021/6351, Tarih: 26.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6280 E.  ,  2021/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Mustafakemalpaşa Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliği adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekili ile davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalılar vekilleri yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Mustafakemalpaşa Organize Sanayi Bölgesi tüzel kişiliği adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili ile davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince davalılar vekili yönünden esastan reddine, davacı idare vekili yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen zeytin bahçesi kısmen tarım arazisi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, ... Mahallesi, 2084 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan (kuru şartlarda) buğday, bamya ve nohutun ve zeytinin dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü, değerlendirme tarihi olan 2017 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan yeniden sorulup, veri listesi esas alınmak suretiyle değerlendirme yapılması gerekirken, tereddüte düşürecek şekilde 15.11.2017 tarihli Mustafakemalpaşa İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü yazı ekindeki veri listesinde yazan "Yan ürün gelirleri ortalama üretim masrafından düşülmüştür" ibaresinden dolayı buğday samanı münavebeye dahil edilmemek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın kıymet takdiri rapounda sulu tarım arazisi olduğu belirtildiği halde 25/04/2018 tarihli keşif gözleminde, kuru tarım arazisi olduğunun açıklandığı ve bilirkişi raporunda taşınmaz kuru tarım arazisi olarak değerlendirildiğinden, öncelikle dava konusu taşınmazın sulu veya kuru arazi vasfının araştırılarak çelişkinin giderilmesi gerekirken, çelişki giderilmeden kuru tarım arazisi kabul edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.