muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5514, Karar No: 2010/3434, Tarih: 29.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/5514 E.  ,  2010/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2009

Davacı,  davalılardan işverene ait işyerinde 03.09.2003 tarihinden itibaren geçen çalışmalarının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava; davacının 03.09.2003 tarihinden itibaren  H. İlçe Milli Eğitim müdürlüğü bünyesinde geçen 2 yılı aşkın   çalışmalarının tesbiti ile işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsili  istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının davalı işyerinde 03.09.2003-17.06.2005  tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının davalı Bakanlıktan tahsiline  karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının  davalı işyerinden Kuruma bildirilen hizmetlerinin bulunmadığı, 31.05.2004 tarihinde Hani Kaymakamlığı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı tarafından Ziraat Bankasına davacıya 80.000.000-TL (80.000-TL)  ödenmesi için talimat verildiği, 01.10.2003  tarihli  "diğer yardımcı Personelin Görevleri" başlıklı  belgede okul müdürü Ü.A.ile hizmetli olarak davacının ismi ve imzasının bulunduğu, Hani İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından davacının ilçedeki  okullarda çalışmadığının bildirildiği, davacının köylüsü olduğunu söyleyen tanıkların bilgisine başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri  sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara  geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Somut olayda davacının, Hani İlçesindeki okullarda  çalışmadığının ilçe Milli Eğitim Müdürlüğünce bildirilmiş olması nedeni ile Milli Eğitim Müdürlüğünden  01.10.2003  tarihli  "diğer yardımcı Personelin Görevleri" başlıklı  belgede okul müdürü Ü.A.ile hizmetli olarak davacının ismi ve imzası bulunan belge de eklenerek davacının isim ve imzasının bulunma sebebini sormak,  işyerinde çalışan hakkında tutulması gereken ücret ve puantaj  belgelerinde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırılarak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir,  müdür gibi yetkili kişileri özellikle, Okul Müdürü olarak ismi geçen Ü.A. ile Ö.C.İlköğretim Müdürlüğünde 03.09.2003-17.06.2005 tarihleri arasında görev yapan öğretmen, memur ve hizmetlileri dinleyerek bir sonuca ulaşmak gerekirken, yetersiz  tanık beyanına dayanarak karar verilmesi  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre  davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin işçilik alacaklarına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4307, Karar No: 2021/5082, Tarih: 21.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4307 E.  ,  2021/5082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 26/12/2019 tarih 2019/İHK-20363 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı nezdinde ... ile sigortalanan aracın karıştığı trafik kazası sonucunda yaya olan müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 15.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının ve 354,00 TL adli rapor ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 27/08/2019 tarihli dilekçesiyle talebini 64.245,57 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, başvurunun kabulü ile 64.245,57 TL’nin 11/01/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak başvuru sahibine verilmesine karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili itiraz yoluna başvurmuştur. İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerekçeye, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davacı tarafın bakiye ömrünün doksan dokuz yaşa kadar hesaplanması doğru değil ise de, davalının Uyuşmazlık Hakem Heyeti dosyasında bilirkişi raporuna itiraz etmediğinden, bu hususun davacı yönünden usuli kazanılmış hak teşkil etmesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30.maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmelik'in 16. maddesine eklenen 13. fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde (AAÜT) yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17. maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekâlet ücretine hükmederken Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte gösterilen nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 5.3. bendinde yer alan "7.417,01 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "2.725,00 TL" ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24637, Karar No: 2014/27643, Tarih: 18.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/24637 E.  ,  2014/27643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2011/1286-2013/1983

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil T.. P.. ve vekili avukat S.. E.. ile davalı L..Elektronik Tic. A.Ş vekili avukat Ş.. K..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2009 yılında satın aldığı davalının ürettiği televizyonda oluşan arıza sebebiyle evinde çıkan yangın dolayısıyla uğradığı maddi ve manevi kayıplarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek tespit olunacak maddi kayıpları ile 20.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çıkan olayda kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayıplı olduğu ileri sürülen mal nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı evinde meydana gelen yangının davalı firma tarafından üretilen televizyondan kaynaklandığını, davalı ise sorumluluk şartlarının mevcut olmadığını savunmuştur. Mahkemece bilirkişi incelemesi neticesinde nedensellik bağının ispatlanamadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir. Elektrik- elektronik yüksek mühendisi ve bilgi-iletişim teknolojileri uzmanı olan bilirkişi yaptığı inceleme sonucunda yangının çıkış nedeninin prize bağlı olmayan bir cihazdan kaynaklandığı, yangının çıkış yerindeki elektronik aletlerin prize bağlı olmadıkları halde de yangına neden olabileceği, yangının çıkış yerinin dava konusu LCD televizyon olduğuna dair herhangi bir bulguya rastlanmadığını bildirmiştir. Ne var ki, dosyada delil olarak sunulmuş fotoğraflardan, yalnızca davaya konu televizyonun bulunduğu bölümün yandığı görülmekte ve olay sonrası tanzim edilen itfaiye tespit raporu da yangının buradan çıktığını belirtmektedir. Bilirkişi, yangının televizyondan çıktığını kesin olarak ispatlamanın mümkün olmayacağı yönünde görüş bildirmiş ise de, raporun mahiyeti taraf itirazını karşılar, çekişmeyi şüphe götürmeyecek şekilde çözümleyecek ve bu surette hükme esas teşkil edecek mahiyette değildir. Bu nedenlerle mahkemece elektrik mühendisi, elektronik mühendisi ve yangın konusunda uzman bilirkişi heyeti marifetiyle yeniden inceleme yaptırılarak yangının çıkış sebebinin ve davalıya atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığının tespiti ile neticesine göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16762, Karar No: 2015/2394, Tarih: 10.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16762 E.  ,  2015/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından sigortalı konutta, davalıya ait üst katta bulunan dairedeki tesisatın su sızdırması sonucu sigortalı 12/10/2010 tarihinde hasar meydana geldiğini belirterek 2.155,00-TL nin ödeme tarihi olan 16.12.2010 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının sigortalısına ait dairede mutfak dolabı takılırken tesisatı delmeleri sonucu hasar meydana geldiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 2.155,00-TL'nin 16/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ev yangın poliçesi kapsamında rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı sigortalısına ödediği 2.155TL'yi sigortalı dairedeki hasardan sorumlu olduğunu iddia ettiği davalıdan istemiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda davalı daireden suların akması sonucu hasarın meydana geldiği belirtilmiştir. Bilirkişi, raporunda davalı daireden kaynaklandığından bahsetmiş ise de raporun son kısmında 26 nolu daireden kaynaklandığını belirtmiştir. Davalı ise 25 nolu dairede oturduğunu beyan etmektedir. Bilirkişi raporunda yer alan daire numarası maddi hata olup olmadığı dosyadaki belgelere göre anlaşılamamaktadır.

Yine davalı, davacının sigortalısından aldığı iddia edilen belge ile hasarın sigortalı dairede duvara monte edilen bir dolabın montelenirken su borusunu deldiği belirlendiği beyan edilmiştir.

Mahkemece davalının iddialarının doğruluğunu ve itirazlarını karşılar şekilde yeni bir bilirkişi raporu alınması gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8250, Karar No: 2023/6022, Tarih: 30.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8250 E.  ,  2023/6022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/522 E., 2022/1501 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/593 E., 2021/252 K.

Taraflar arasındaki muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali tescil ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin 2013 yılında vefat eden ...'in çocukları, davalının ise torunu Yasin Özten'in eşi olduğunu, mirasbırakan adına kayıtlı ...İli, ... İlçesi, ... Köyü 221 parsel taşınmazı 01.07.2013 tarihinde oğlu İsmail'den olma torunu Yasin'in eşi davalıya tapuda satış gibi göstermek suretiyle muvazaalı şekilde devrettiğini, davalının ise taşınmazı yaklaşık 45 gün sonra tapuda CihanYıldız isimli kişiye,...'ında 24.09.2014 tarihinde taşınmazı tekrar davalı ...'e temlik ettiğini satışların tümüyle muvazaalı olduğunu ileri sürerek taşınmazın mirasbırakanın veraset ilamındaki payları oranında davacılar adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın eşinin babaannesi...'e ait olduğunu, bu yeri eşinin para ile satın aldığını, daha sonra ekonomik sıkıntılardan dolayı taşınmazın...'a satıldığını, eşinin maddi durumu düzelince taşınmazı geri aldığını, yapılan işlemlerin gerçek olduğunu, muvazaalı bir satış bulunmadığını belirtip davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulü ile, 113.219,52 TL'nin davacı ... için, 113.219,52 TL'nin davacı ... ... için, 113.219,52 TL'nin davacı ... için, 113.219,52 TL'nin davacı ... için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak adı geçen davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, Mahkemenin eksik inceleme sonucu karar verdiğini, müvekkilinin kayın pederi ve kayın validesi ile birlikte köyde yaşamakta olduğunu, kayın pederinin annesi olan mirasbırakan ...'in de aynı evde yaşandığını, genç olması sebebi ile ...'in tüm bakımını müvekkilinin yaptığını, karşılığında da taşınmazın verildiğini, muvazaa bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mirasbırakanın davalı ve eşiyle birlikte yaşaması nedeniyle davalı ile beşeri ilişkilerinin davacılar ile olandan daha yakın olduğu, ayrıca devir tarihindeki taşınmaz değerlerine göre yapılan satış işleminde gösterilen değerler arasında fahiş farklılık bulunduğu, mirasbırakanın mal satmasını gerektirir bir ihtiyacının olmadığı dikkate alındığında davalıya taşınmazı devrindeki amacının mirasçılardan mal kaçırmak olduğu İlk Dereceli Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde de bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali tescil, olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, 4121 sayılı TMK'nın 6'ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı HMK'nın 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olayda çekişmeli 221 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan ...'e ait olduğu, mirasbırakan tarafından taşınmazın önce davalıya 01.07.2013 tarihli satış işlemiyle devredildiği, sonrasında davalının dava konusu taşınmazı dava dışı...'a 13.09.2013 tarihli işlemle satış suretiyle devrettiği, taşınmazın 24.09.2014 tarihli satış işlemiyle de tekrar davalıya devredildiği, dava tarihinde davalı adına kayıtlı taşınmazın yargılama sırasında cebri icra yoluyla dava dışı bir kişiye satılması nedeniyle davaya tazminat davası olarak devam edildiği anlaşılmıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 23.202,10 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5216, Karar No: 2016/8581, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5216 E.  ,  2016/8581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Aksu mahallesi 262 ada 19 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle, fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu, ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

2)Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas alınan Aksu mahallesi 262 ada 19 parsel parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihdeki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıdı Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

3)Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değeri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

4)Şehir Hali Hazır Haritası üzerinde dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazın birbirlerine olan mesafeleri ile bu taşınmazların ilçenin merkezi yerlerine (Adliye, Hükümet Konağı, Belediye Binası, ticari nitelikte olan yerler gibi) olan uzaklıkları fen bilirkişiye işaretlettirildikten,

5)Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 19/12/2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.