muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6459, Karar No: 2023/9067, Tarih: 14.06.2023

2. Davalı ... Den AŞ vekili cevap dilekçesinde; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının devamsızlığının tutulan tutanaklar ile tespit edildiğini, davacının çeşitli nedenlerle davalı Şirket tarafından uyarıldığını ve savunmasının alındığını, savunma talep yazısına cevap vermediğini, davalı Şirkette kural olarak fazla çalışma ve ... ... ve genel tatil çalışması yapılmadığını, arızi olarak yapılan fazla çalışmaların aylık ücret bordrolarında tahakkuk ettirildiğini ve banka hesabına ödendiğini, davacının, davalı ... AŞ ile akdetmiş olduğu belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalışmaya başladığını ve sonrasında davalı Şirkete devredildiğini, davacının feshinin haklı nedene dayanmadığını, kıdem tazminatı talebinin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 5 yıl, 4 ay, 18 ... aralıksız olarak fiilî çalışmasının olduğu, dosya kapsamına göre davacı hakkında tutanakların tutulduğu ve hakkında sürdürülmekte olan disiplin soruşturmasının bulunduğu, bu tutanakların verilen görevleri yerine getirmemekle ile ilgili olduğu, bu konudaki uyarı yazısını almaktan imtina ettiği, bu olay üzerine ihtar çekerek ... sözleşmesini feshettiği, haklı fesih sebebi olarak ileri sürdüğü iddiaların soyut iddialar olduğu, iddia edilen konuların işverenin yönetim hakkıyla ilgili olduğu ve tüm çalışanlara uygulandığı, fazla çalışma yaptığını ispatlayamadığı, davacının feshinin haklı fesih olmadığının değerlendirildiği, ... sözleşmesine göre davacının aldığı ücrete yıllık 270 saat yasal fazla çalışmanın dâhil olduğu, dosyada sunulu ücret bordroları ve puantaj kayıtlarının imzalı olduğu, her ne kadar puantaj kayıtlarında giriş çıkış saatlerini belirten bir sütun yoksa da ay içerisinde yapılan fazla çalışmanın gösterildiği fazla çalışma sütunu olduğu, imzalı puantaj kayıtlarına yansıtılan fazla çalışma saatlerinin yine aynı aya ait imzalı ücret bordrolarına yansıtılmak suretiyle ödendiğinin görüldüğü, davacının yıllık 270 saati geçen bir çalışmasının varlığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; ... sözleşmesinde kararlaştırılan yıllık 270 saat fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğunun kabul edilebilmesi için ücretin asgari ücretin belli bir miktar üzerinde olması gerektiğini, bilirkişi puantajların ve ücret bordrolarının imzalı olduğunu belirtmekte ise de bordrolarında ve puantaj kaytlarının hepsinde müvekkilinin imzasının bulunmadığını, puantaj kayıtlarında giriş çıkış saatlerinin de olmadığını, whatsapp kayıtlarından fazla çalışma yapıldığının görüleceğini, vardiyadaki çalışan kişilerin sayısına bakıdığında shift sayılarının yetmesi için her hâlükârda fazla çalışma yapılması gerektiğinin anlaşılacağını, davacı tekniker iken teknisyen olarak çalıştırıldığını, davacıya izin istediğinde verilmediğini, fazla çalışma yaptırıldığını, Sosyal Güvenlik Kurumu kaydında giriş çıkışlar yapıldığını, unvanın düşürüldüğünü, davacıya psikolojik taciz uygulandığının açık olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dilekçesinde ileri sürülen hususlar, ... sözleşmesinde bulunan fazla çalışmanın aylık ücrete dâhil olduğu yönündeki düzenleme nedeniyle fazla çalışma yapıldığının ve dolayısıyla ... sözleşmesinin tazminatı gerektirir şekilde sonlandığının ispatlanamadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının ... sözleşmesini haklı nedenle feshedip feshetmediği, fazla çalışma ücreti alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 ... maddesi.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 41 ... maddesi ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi yollamasıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

3. Değerlendirme

1. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

3. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması hâlinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı hâlde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazı kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

4. Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde; işyerinde vardiya saatlerinin 08.00-16.00, 16.00-24.00, 24.00-08.00 olduğunu, birçok defa vardiya bitimlerinde personel olmamasından dolayı davacının fazla çalışma yaptığını ve fazladan 8 saate yakın günlük çift vardiya yaptırıldığını, bir hafta süresince 16.00-24.00 çalıştırıldıktan sonra pazarı pazartesine bağlayan gece 24.00-08.00 vardiyasının verildiğini iddia etmiştir. Davacı tanık beyanlarına bakıldığında; davacı tanığı M.K. arıza bölümünde 3 vardiya hâlinde çalışıldığını, haftada 2 ... çift vardiya yapıldığını, davacı tanığı Y.Y. ise arıza bölümünde 3 vardiya olduğunu, ortalama günlük 1,5-2 saat kadar fazla çalışma olduğunu beyan etmiştir. Davacının, dava dilekçesindeki belirttiği çalışma düzeninde son 6 ay çalıştığı arıza bölümünde fazla çalışma yaptığı ve karşılığının ödenmediği iddiasında bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu dönem yönünden puantaj kayıtlarından ve davalı tanıkları M.D. ve M.A.K'nin "4 saat fazla çalışma yapıldığında 1 öğün daha verildiği"ne ilişkin beyanlarından, arıza bölümünde fazla çalışma yapıldığı anlaşılmaktadır.

5. Bu itibarla Mahkemece, arıza bölümündeki çalışma şeklinin taraflara açıklattırılması, gerekirse tanıklar tekrar dinlenerek davacının fiilen yaptığı ..., işin yoğunluğu ve arıza bölümündeki çalışma düzeninin açıklığa kavuşturulması, sonucuna göre davacının çalışma süresi ve fazla çalışma yapıp yapmadığının belirlendikten sonra dava konusu alacakların yeniden değerlendirilmesi gerekir. Eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

6. Mahkemece puantaj kayıtları ve bordroların imzalı olduğu belirtilmiş ise de son 6 aylık dönemde sadece 2019 Ocak ayı puntaj kaydı ve bordrosunun imzalı olduğu diğer dönemlerin imzasız olduğu, tahakkuk ettirilen fazla çalışma ücretlerinin banka kanalıyla ödendiği anlaşılmıştır. Bu itibarla davacının fazla çalışmasının tespit edilmesi hâlinde puantaj kayıtları, bordrolardaki tahakkuklar ve banka kanalıyla yapılan ödemelerin de değerlendirilmesi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4281, Karar No: 2011/16095, Tarih: 03.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4281 E.  ,  2011/16095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,

1) Sanığa iddianame okunmadan savunmasının alınması suretiyle CMK 191/3-b maddesine muhalefet edilmesi,

2) Keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu yerde tesis niteliğinde meyve ağaçlarının da dikili olduğu belirtildiği halde bu ağaçların müsaderesi hakkında karar verilmemesi,

3) Yasal dayanağı bulunmadığı halde müsaderesine karar verilen tesislerin değeri üzerinden nisbi harç tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 3.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5394, Karar No: 2022/13964, Tarih: 07.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/5394 E.  ,  2022/13964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/01/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle ölüm sebebiyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat davasının kabulüne dair verilen 18.09.2018 günlü kararın ve tashihinin davacılar vekili tarafından istenmesi üzerine mahkemece verilen talebin reddine ilişkin 14.12.2021 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacılar vekili; 04.02.2008 tarihinde meydana gelen, davalının işleteni olduğu aracın karıştığı trafik kazasında davacıların desteğinin vefat ettiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 2.500,00'er TL maddi tazminat ile 15.000,00'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine ilişkin kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 20.04.2017 tarih 2014/23678 Esas ve 2017/4386 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; maddi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat davasının kabulüne karar verilmiş; davacılar vekilinin hükmün infazında tereddüt oluştuğu gerekçesi ile kararın tashihini talep etmesi üzerine mahkemece bu kez 14.12.2021 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verilmiş, ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; hakimin gerekçesi, kısa karar ve gerekçeli karar içeriği ve hüküm fıkrasından, davacıların manevi tazminat davasının tam kabulüne karar verildiği; ancak, hüküm fıkrasında kabul edilen miktarın rakamsal olarak belirtilmediği anlaşılmasına göre, davacıların bu husustaki tavzih talebi yerinde görülmekle mahkemece verilen 14/12/2021 tarihli ek karar ile tashih talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ek kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen 14.12.2021 tarihli ek kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 07.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12591, Karar No: 2017/25888, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12591 E.  ,  2017/25888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2132, Karar No: 2015/889, Tarih: 23.02.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2132 E.  ,  2015/889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacakla ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı davasında, davalı ile aralarında 14.08.2006 tarihinde .......... mezbaha inşaatı yapım işi sözleşmesi düzenlendiğini, .......... Bakanlığı hesap uzmanları tarafından yapılan vergi incelemeleri sonucunda damga vergilerinin eksik tahsil edildiğinin belirlenmesi üzerine tahakkuk eden vergi ve gecikme cezalarının 6111 sayılı Yasa'dan faydalanılarak 25.04.2011 tarihinde davalı nam ve hesabına kendileri tarafından ödendiğini, ödenen bu bedellerin sözleşmenin 8. maddesine dayanılarak davalıdan talep edilmesine rağmen ödenmediğini, yapılan icra takibine de itiraz edildiğini belirterek, davalının icra takibine itirazının iptâline, takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, verilen kesin süreye rağmen imzalandığı belirtilen diğer dört nüshanın davacı tarafından mahkemeye sunulmadığı ve hangi kurumlara verildiğinin de bildirilmediği, sözleşmede nüsha adedinin 5 olarak yazılmasının tek başına iddianın ispatına yeterli olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği ihtilâfsız olan 14.08.2006 tarihli sözleşmenin 33. maddesinde sözleşmenin 5 nüsha olarak düzenlendiği belirtilmiş, 8. maddesinde de her türlü vergi, resim ve harçların davalı yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmıştır. 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 5. maddesinde “bir nüshadan fazla olarak düzenlenen kağıtların her nüshası ayrı ayrı miktar veya nispette damga vergisi'ne tâbidir” hükmü bulunmaktadır. Kanundaki nüsha tanımlamasının belgenin birden çok aslından bir tanesi olarak kabulü gerekir. Suret ise nüshanın fotografik görünümü olup, kanıt değeri yoktur. Yine Damga Vergisi Kanunu'nun 1. maddesi gereği, damga vergisinden sorumluluk için belgenin ibrazı da zorunlu değildir. Vergi sorumluluğu için bu belgenin her hangi bir hususu kanıtlamak veya belli etmek için ibraz edilebilecek olması yeterli olup ibraz edilmesi gerekli değildir. Somut olayda da mahkemece eksik damga vergisi ödenen nüshaların dosyaya sunulmaması ve hangi kurumlara verildiğinin bildirilmemesi nedeni ile iddianın ispatlanamadığı kabul edilmiş ise de, düzenlenen ve tarafların ıslak imzası bulunan diğer nüshaların herhangi bir kuruma sunulmamış olması onların ispata elverişli belge olmadığı sonucunu ortaya çıkarmaz. Taraflar serbest iradeleriyle sözleşmenin 5 nüsha olarak düzenleneceğini kabul ettiklerine göre her nüshanın ispat kuvveti vardır.

Bu nedenle mahkemece, düzenlenen tüm nüshalarla ilgili istirdat talebinin kabulü ve davacı idare taleplerinin bu kabul çercevesinde değerlendirilmesi gerekirken bilirkişi raporuyla doğrudan bağlı kalınarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5279, Karar No: 2007/4351, Tarih: 18.12.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/5279 E.  ,  2007/4351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 7.370.00-YTL’sı hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, davalının kusur oranına isabet eden miktardan trafik sigorta şirketi tarafından yapılan 2.000.00-YTL ödemenin mahsubu ile kalan 1.685.00-YTL’sı tazminatın tahsili için yapılan takibe davalının itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile Giresun 2.İcra Müdürlüğünün 2005/154 esas sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptali ile asıl alacağa takip tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte takibin devamına, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı taraf dava dilekçesi ile davalının %50 kusuruna dayanmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, sigortalıya ait aracın arka bölümünde meydana gelen 5.465,00-YTL'lik hasarın %75 kusur oranına isabet eden 4.098,75-YTL'sinden, sigorta şirketinin ödemesi mahsup edilerek 2.097,00-YTL zarar belirlenmiş ve takip miktarına göre davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak davacı taraf dava dilekçesi ile davalının %50 oranında kusurlu olduğunu kabul ettiğine göre, HUMK'nun 74.maddesine aykırı şekilde talep aşılarak fazlaya hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 18.12.2007 tarihinide oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/120, Karar No: 2019/607, Tarih: 17.10.2019

**Ceza Genel Kurulu         2019/120 E.  ,  2019/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 260-273

Kasten öldürme suçundan sanık ...'nun TCK'nın 81/1, 53, 63 ve 54, maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.11.2015 tarihli ve 188-316 sayılı, karar tarihi itibarı ile re'sen temyize tabi olan hükmün sanık ... müdafisi, katılan ... vekili ile katılanlar ... ve ... vekili tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.03.2018 tarih ve 2548-1267 sayı ile;

"...Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, kollukta sıcağı sıcağına verdiği ilk ifadesinde, maktulü, kendisine hakaret etmesi, montunun yakasından tutarak iteklemesi ve tokat atması nedeniyle sinirlenerek öldürdüğünü iddia ettiği olayda,

Aksi ispat edilemeyen sanık beyanına itibar edilmeyerek TCK'nın 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 140-85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedenlerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi ise 05.06.2018 tarih ve 260-273 sayı ile; Özel Dairenin TCK'nın 53. maddesi ile ilgili bozma nedenine eylemli olarak uymuş, tahrike ilişkin bozma nedenine ise;