muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20363, Karar No: 2013/17926, Tarih: 19.11.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın 20/06/1995 tarihinde vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 02/11/1999 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen, birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 19/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16620, Karar No: 2023/1929, Tarih: 03.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/16620 E.  ,  2023/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2017/621 Esas, 2018/782 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ile 5 inci maddesinin birinci fıkrası, Türk Ceza Kanunu'nun 62'inci maddesinin birinci fıkrası, 58'inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2019/455 Esas, 2020/531 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 20.03.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin hükme karşı temyiz sebepleri özetle;

1-Müvekkilinin üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2-Bank Asyaya para yatırmanın hesabın bulunduğu tarihlerde suç sayılmadığına,

3-ByLockun hukuka uygun elde edilmiş verilere dayanmadığına,

4-Müvekkilinin örgüt üyesi kabul edilebilmesi için ne zaman örgüte girdiği, kimlerle irtibatlı olduğu, kimden talimat aldığı, kime talimat verdiği gibi birçok hususun netleştirilmesi gerektiğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Diyarbakır İl Bayan yapılanmasının çözülmesine yönelik çalışmalarda ByLock kullanıcısı olduğu, Bankasya hesabının bulunduğu ve iltisaklı şirketlerde çalıştığı tespit edilince hakkında soruşturma başlatılan sanığın, savunması, bylock sorgu raporları, cgnat kayıtları, tespit ve değerlendirme tutanakları, tanık beyanları, Emniyet Müdürlüğünden gelen yazı cevapları, adli raporlar, tespit tutunakları, nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde;

Diyarbakır İl Bayan yapılanmasının çözülmesine yönelik çalışmalarda ByLock kullanıcısı olduğu, Bankasya hesabının bulunduğu ve iltisaklı şirketlerde çalıştığı tespit edilince hakkında soruşturma başlatılan sanığın, savunması, bylock sorgu raporları, cgnat kayıtları, tespit ve değerlendirme tutanakları, tanık beyanları, Emniyet Müdürlüğünden gelen yazı cevapları, adli raporlar, tespit tutunakları, nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde;

Sanığın eşi V.O.Y'nin adına kayıtlı olan 0546 (...) (..) (..) numaralı GSM hattında bylock programının kullanıldığı, ByLock programının ID No: 444093, kullanıcı adı: cem kem olduğu, ilgili programdan birçok mesaj atma-alma işleminin gerçekleştiği, her ne kadar sanık ilgili telefon numarasını ve bylock programını kullanmadığını beyan etse de; dosyada bulunan bylock tespit ve değerlendirme tutanağının incelenmesinde; mesajlarda karşı taraftaki şahsın dosyamız bylock kullanıcısına "canım" diye hitap etmesi, bylock listesinde bulunan diğer şahısların dosyamız bylock kullanıcısını "esra" diye kaydetmesi, yine başka bir GSM numarasından bylock kullanıcısı olan sanığın eşinin dosyamız bylock kullanıcısını "esramm" diye kaydetmesi, ilgili telefonun HTS kayıtlarının incelenmesinde, Veysel'in en çok iletişim kurulan şahıs olarak görülmesi karşısında, ByLock programı kullanılan ilgili 0546 (...) (..) (..) numaralı GSM hattının sanık ... tarafından kullanıldığı kanaatine varılmış olması, tanık olarak beyanı alınan A.K'nın "..., Fetö'ye ait Diyarbakır özel kız yurtları genel müdürüdür, yapı içerisinde beni karşılayan ve mülakata alan kişidir, sohbetlerine gittim" şeklinde beyanda bulunarak sanığı fotoğraftan teşhis etmiş olması, tanık olarak beyanı alınan B.D.D'nin "..., Fetö'nün Diyarbakır genel ilahiyat mesulüdür, sohbet verir"şeklinde beyanda bulunarak sanığı fotoğraftan teşhis etmiş olması, tanık olarak beyanı alınan M.G.'nin "... FETÖ'nün büyük bölgecisidir" şeklinde beyanda bulunarak sanığı fotoğraftan teşhis etmiş olması, tanık olarak beyanı alınan G.A'nın "..., FETÖ'nün büyük bölgecisidir" şeklinde beyanda bulunarak sanığı fotoğraftan teşhis etmiş olması, sanığın örgüte müzahir olduğu gerekçesiyle 667 sayılı KHK ile kapatılan EHİDER (Eğitim Halkla İlişkiler Geliştirme Derneği) başkanlığı yaptığının tespit edilmiş olması, sanığın örgüte müzahir Özel Dicle Leyla Hanım Anadolu Lisesi'nde öğretmen olarak çalıştığının, Özel Yağmur Kız Öğrenci Yurdun'da SGK kaydının olduğunun tespit edilmiş olması karşısında sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine yapmış olduğu incelemede Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık hakkındaki tespitlerinde bir isabetsizlik bulunmadığına kanaat getirerek istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine yapmış olduğu incelemede Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık hakkındaki tespitlerinde bir isabetsizlik bulunmadığına kanaat getirerek istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı Kararında da belirtildiği üzere bylock programının Fetö/Pdy silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren bir delil olacağı nazara alındığında, sanığın bylock kullanıcısı olduğuna ilişkin ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının temin edilmesi, tanıkların beyanlarına göre sanığın örgütte sorumluluk alan ve görevlere getirilen biri olması ve örgütün görünen yüzünün ortaya çıkmasından sonra da irtibatını devam ettirmesi karşısında sanığın örgüt üyesi olmadığına ilişkin savunmalarına itibar edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2019/455 Esas, 2020/531 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14961, Karar No: 2009/5234, Tarih: 07.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14961 E.  ,  2009/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Dearsan Gemi İnş.San.A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalı Dearsan Gemi AŞ’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava iş kazası sonucu % 42 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin aynen, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Somut olayda davacının olay tarihindeki ücreti, SGK müfettişi tarafından düzenlenen 01.11.2006 tarihli tutanakta, davacının 2006/1. döneminde SPEK’nın 89.00 TL ve 2006/2. dönemde SPEK’nın 356.00 TL olduğu tespit edilmiş, sigortalı ise olay tarihinde aldığı ücret miktarı konusunda bir iddiada bulunmamış, mahkemece dinlenen davalı tanığı davacının kaza tarihinde net 45.00 TL. yevmiye aldığını, öğle yemeklerinin işverence karşılandığını belirtmiştir. Hükme esas alınan hesap raporunun da tanık beyanı doğrultusunda günlük net 45.00 TL. ücretle düzenlendiği görülmektedir. Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir. Somut olayda sigortalının 1984 doğumlu kaynak işçisi olup, günlük 45.00 TL. net ücretin kaza tarihinde geçerli olan asgari ücretin 3,54 katı olduğu hesap raporu kapsamından anlaşılmakta ve davalının söz konusu ücrete itirazı bulunmakla; davacının yaşı ve tecrübesi de dikkate alındığında, tanık beyanı ile belirlenen ücretin hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği, giderek hesap bilirkişisinin yapmış olduğu saptamanın gerçeği yansıtmadığı açık seçiktir. Çünkü tanık beyanı ile ücret belirlenemez. HGK’nun 14.11.2001 tarih ve 2001/21-1025/1022 sayılı kararı)

Yapılacak iş öncelikle davacı işçinin gemi kaynak işçisi olduğu gözetilerek, meslek odasından yaşı, kıdemi, eğitim durumu, yaptığı iş belirtilerek emsal işçinin alabileceği ücret araştırılarak gerçek ücret belirlendikten sonra tazminatı yeniden hesaplatmak ve kurum tarafından bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın peşin sermaye değerini zarardan indirmek 15.05.2008 tarihli kararı davacının temyiz etmemesi nedeniyle davalı yararına oluşan usuli müktesep hak ilkesi de gözetilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Dearsan Gemi AŞ’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının maddi tazminata yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yerolmadığına, temyiz harcının istek halinde davalı Dearsan Gemi İnş.San.A.Ş.'ne iadesine, 07.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40880, Karar No: 2017/19009, Tarih: 21.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40880 E.  ,  2017/19009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin görünürde davalı .... bünyesinde ancak aslen asıl işveren olan diğer davalı ...’nün emir ve talimatları altında çalıştığını, müvekkilinin iş akdinin haksız ve geçersiz bir şekilde feshedildiğini, yapılan fesih işleminin hukuka aykırı olduğunu beyanla fesih işleminin geçersizliğine, müvekkilinin ...'ne işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevaplarının Özeti:

Davalı ... vekili; diğer davalı ...’nün 19.04.2016 tarih ve 798 sayılı yazısı, 19.04.2016 tarih ve 000597 sayılı yazısı ve 27.04.2016 tarih ve 05624 sayılı yazısı ile iş ve araç eksiltilmesi yoluna gidilmesi, bu nedenle istihdam fazlalığının meydana gelmesi sebebiyle davacının iş akdinin alınan işletmesel karar çerçevesinde feshedildiğini, davacının başka bir yerde çalıştırılmasının mümkün olmaması sebebiyle son çare olarak iş akdinin feshedildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davacının 657 sayılı Memur, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca tam zamanlı sözleşmeli personel ya da 4857 sayılı Kanuna tabi işçi çalışanı olmadığını, husumet itirazında bulunduklarını, davacının diğer davalı şirket olan .... bünyesinde çalıştığını, davacının iş akdinin davalı ... Şirketi tarafından sonlandırıldığını, feshin sonuçlarının diğer davalı şirketi bağlandığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece; feshin geçersiz olduğu, ... ile .... arasında yapılan hizmet akdinin muvazaalı olduğu gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalılar istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

Bölge Adliye Mahkemesince; fesih sebebinin açık kesin olarak belirtilmediği, ...’ye ait hisselerin tamamına yakınının diğer davalı ... Müdürlüğüne ait olduğu, davalılar arasında ...' Genel Müdürlüğüne ait asıl işlerin "Personel ve Araç Temini Hizmet Alım Sözleşmesi" imzalanmak sureti ile davalı .... tarafından yürütüldüğü ve davalı ...’ne işçi temin edildiği, davalılar arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu gerekçeleri ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesi kararını davalıların vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesi kararını davalıların vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli olup olmadığı, davalılar arasında muvazaa olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır.

Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Yazılı şekil şartına uymamak ve yazılı fesih bildiriminde, fesih sebebinin açık ve kesin olarak gösterilmemesi, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

Yine aynı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Öte yandan, alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.