muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/320, Karar No: 2021/1394, Tarih: 11.11.2021

24. Maliye Bakanlığınca Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Listesi Uygulama Tebliğinde de konuyla ilgili uygulamanın ne suretle yapılacağı düzenlenmiş, taşıtın niteliği, motor ve silindir gücü, engele göre yapılan tertibatın taşıması gereken unsurlar ve istisnadan yararlanmak için mükellefin takip etmesi gereken süreç açıklanmıştır.

25. Somut uyuşmazlıkta davacı, davalının ödemesi gereken ÖTV yi kendisinin vergi cezasıyla birlikte ödemek zorunda kaldığını ileri sürmüş ve bu bedelin davalından rücuen tahsilini istemiş, davalı ise ÖTV istisnası kapsamında kaldığını, bu çerçevede davacı tarafça modifiye edilen aracı satın aldığını, araca yapılan teknik müdahalenin ÖTV istisnası uygulamasına tabi olup olmadığını davacının tetkik etmesi gerektiğini, vergi dairesinde uygulanan cezai işlemin vergi mahkemesine taşınsa iptal edilmesi imkânı varken bu yol kullanılmayıp ödenen bedelin kendisinden istenmesinin de haksız olduğu savunulmuştur. Mahkemece kurulan ilk hükümde davacının rücuen alacak iddiasının vergi mevzuatı kapsamında haklı olup olmadığı hiç tartışılmamış, araca yapılan müdahalenin tarafların vergi sorumluluğuna etkisini ortaya koyacak herhangi bir bilirkişi incelemesi yapılmadan, doğrudan davalının savunması doğru kabul edilerek davanın reddi sonucuna varılmıştır.

26. Elbette ki hâkimin hukuk bilgisiyle çözebileceği konularda bilirkişi görüşüne başvurulamaz. Ne var ki somut olayda taraflar arasındaki ihtilâfın çözülebilmesi, davacının dava konusu bedeli davalıya rücu etmesinin haklı olup olmadığının tartışılabilmesi için engelli araçlarına ait ÖTV istisnası uygulamasının o tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri çerçevesinde ne şekilde tezahür ettiği, davalının engel durumuna göre araçta yapılan değişiklikliğin teknik olarak kapsamının belirlenip vergi mevzuatı açısından ÖTV istisnasından yaralanıp yararlanamayacağı açıkça ortaya konulmalıdır.

27. Özel Daire bozma kararında işaret edilen bilirkişi incelemesi eksikliği de bu ihtiyaçtan kaynaklanmaktadır.

28. Hâl böyle olunca mahkemece yapılan açıklamalar çerçevesinde değerlendirme yapabilecek nitelikte, somut olayın özellliği gereği, içerisinde makine mühendisi ve malî müşavirin de bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

29. Sonuç olarak direnme kararının Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenler yanında yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve Özel Daire bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Geçici Madde 3” hükmü uyarınca uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve Özel Daire bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Geçici Madde 3” hükmü uyarınca uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440/III-1. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.11.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15356, Karar No: 2010/34, Tarih: 18.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/15356 E.  ,  2010/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozma ilamına uyarak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının, davalı işverenden 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca rücuan tahsiline ilişkin olup, mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan kusur raporuna dayanarak olayın meydana gelmesinde kaçınılmazlık bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kaçınılmazlık, olayın vukuu bulduğu tarihte geçerli bilimsel ve teknik kurallar gereğince alınacak tüm önlemlere rağmen, zararın kısmen, ya da, tamamen meydana gelmesi durumudur.

Zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği trafik kazası konusunda uzman olmadığı açıkca anlaşılan bilirkişi tarafından verilen ve hükme esas alınan kusur raporunda olayın lastik patlamasından kaynaklandığı, lastiğin gerekli teknik yeterliliğe sahip olduğu ve patlamasına neden olacak biçiminde aracın aşırı yüklenmediği, bu açıdan işverene kusur verilmeyeceği, kaçınılmazlık faktörünün etkili olabileceği benimsenerek kimseye kusur verilmemiştir.Ancak, kazadan sonra yapılan tesbitte, aracın fazla yük ve aşırı hız ile seyrettiği anlaşılmaktadır.Yükün, ön tekerleklere ulaşamayacağı yönündeki bilirkişi görüşü de isabetsiz olup; kusur raporu düzenlenirken, bu hususlarında gözetilmesi, ayrıca, Karayollarının yük taşıyan

./..

-2-

araçlardaki yükün ağırlığını tartan kantarlarda ölçüm yapılıp yapılmadığı, yola çıkarken tartılıp tartılmadığı, konuları da araştırılarak, kusur oranlarının ve kaçınılmazlığın irdelenmesi gerekirken, işçi sağlığı ve işgüvenliği kuralları yönünden ayrıntılı bir irdeleme içermeyen, konusunda uzman olmayan bilirkişi tarafından düzenlenen raporun hükme esas alınması isabetsizdir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2014/17545, Karar No: 2016/1345, Tarih: 27.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/17545 E.  ,  2016/1345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre hükümlerin; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafilik ücretlerinin, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak, suça sürüklenen çocukları savunmak üzere avukatların görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafiler için ödenen avukatlık ücretlerinin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, zorunlu müdafiler için ödenen ücretlerin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına; karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1207, Karar No: 2013/14989, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1207 E.  ,  2013/14989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

01.06.2004 ile 01.06.2006 tarihleri arasında katılanın da ikamet ettiği Gökhan isimli apartmanın yöneticisi olan sanık ...'ın, apartman sakinleri tarafından toplanarak kendisine teslim edilen aidat bedellerinden, apartmanın otomatiklerine ait 454 TL tutarında gelen elektirik faturalarını idareye yatırmadığı, çatı yapımı için toplanan 6000 TL nin tamamını çatı için kullanmadığı, apartmana ait merdiven boşluklarının boya ve badana işini de 3000 TL ile yapmayı kendisi üstlenmesine rağmen boyama işini tamamlanmadan yarım bıraktığı, apartman zilleri ve otomatiklerin yapılması için 820 TL toplanıldığı halde herhangi bir işlemin yapılmadığı öne sürülerek sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; Sanık ile apartmanda ikamet eden kişiler arasında hizmet ilişkisinin kurulmuş olması karşısında;

Eylemin 5237 sayılı TCK'nın 152/2 maddesinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli

asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7099, Karar No: 2015/19524, Tarih: 15.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/7099 E.  ,  2015/19524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adıyaman İş Mahkemesi

Tarihi : 16/12/2014

Numarası : 2014/64-2014/491

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde 26.03.2010 yılında işe başladığını, iş akdinin 21.10.2013 tarihinde işverence haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ve müvekkiline rızası dışında istifa dilekçesi imzalatıldığını belirterek bazı işçilik haklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, istifa eden bir kişinin de kıdem ve ihbar tazminatı talep etmesinin yasal olarak mümkün olmadığını, istifa dilekçesinin davacının rızası dışında imzalatıldığı iddia edilse de bunun yasal bir dayanağının bulunmadığını, davacının müvekkilini ibra edip talep ve dava hakkından feragat ettiğini, feragatın hakkı ortadan kaldıran bir işlem olduğunu, davacının feragat ettiği hususlarda dava açmasının mümkün olmadığını bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının kendi el yazısı ile tanzim edilen dilekçe ile istifa etmek suretiyle işten ayrıldığı, yine davacının imzasını taşıyan ibranamede alacak kalemleri ve miktarlarının tek tek belirtildiği, istifa dilekçesi ve ibranameyi davacının kendi özgür iradesi ile tanzim edip işverene sunduğu, zira davacı tarafın da bu hususta aksi bir beyanının bulunmadığı ve bu suretle dosya içinde mevcut davacının imzasını havi istifa dilekçesi ve ibranamenin geçerli olduğu kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, işyerinden istifa etmek suretiyle kendisi ayrılmış olup bu nedenle ihbar tazminatı talebinin reddi doğrudur ancak davacı iş akdini haklı nedenle feshederse kıdem tazminatı almaya hak kazanır. 21.11.2013 tarihli ibraname 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu yürürlüğe girmesinden sonra düzenlenmiş olup ibranamede yazılı miktarların ödendiğinin ispatı ancak banka ödemesi ile yapılabilir. O halde davacı isticvab edilerek bu ibranamede yazılı miktarların kendisine ödenip ödenmediğini sorularak ödendiğini kabul etmesi halinde fesihten 1 ay sonra 21/11/2013 tarihinde yapılan 183,20 TL ubgt ücreti alacağının fesih sırasında muaccel alacak olup olmadığını tespit ederek son aya ilişkin alacak olduğunun anlaşılması durumunda davanın şimdiki gibi tümden reddine karar vermek; ödenmediğinin tespiti durumunda ise 183,20 TL ubgt ücreti alacağının son aya ilişkin olmayıp daha önceki çalışma sürelerine ilişkin alacak olduğunun anlaşılması ve bu alacağın fesihten sonra ibraname imzalaması ile birlikte ödendiğinin kabulü halinde davacının ibranamede yazılı olduğu gibi ve işvereninde kabulünde olan 183,20 TL genel tatil alacağı bulunduğundan işçinin eylemli feshi haklı nitelikte kabul edilerek davacının kıdem tazminatı talebi ile ödenmemiş 183,20 TL genel tatil alacağının kabulüne karar verilmesi gerekmektedir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2044, Karar No: 2020/4184, Tarih: 17.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2020/2044 E.  ,  2020/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ve suça sürüklenen ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının Amasya Ağır Ceza Mahkemesi tarafından karara bağlandığı anlaşılarak yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

28/05/2015 tarihli ek kararda sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm hakkında karar verilmediği anlaşılarak yapılan incelemede;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan ek kararın incelenmesinde;

4/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1000 TL olan adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanıklar müdafiinin temyiz talebi üzerine mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun bulunduğundan, 28/05/2015 tarihli ek karara karşı yapılan itirazın CMUK'un 315/2. maddesi uyarınca reddi ile, ek kararın ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17/03/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1123, Karar No: 2020/4638, Tarih: 05.03.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1123 E.  ,  2020/4638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 30.03.2018 tarihli dilekçesi ile hem eski hale getirme hem de temyiz isteminde bulunduğu ve eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin temyiz aşamasında Dairemize ait olduğu anlaşılmakla, hukuki değerden yoksun Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2018 tarih, 2013/362 Esas ve 2014/489 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 10.07.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 30.03.2020 tarihinde geçerli mazereti olmadan sanığın temyiz etmesi nedeniyle, yerinde görülmeyen eski hale getirmeye dair talebinin ve temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 05.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15905, Karar No: 2017/4557, Tarih: 18.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/15905 E.  ,  2017/4557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 13/12/1989 tarihinde ... Belediye Başkanlığına müracaat ederek 1/15-1-2 paftada kayıtlı taşınmazın 180/370 hissesinin tapusunu almak istediğinden bahisle tapu işlemleri için gerekli işlemlerin yapılmasını istediğini, ayrıca 2.700,00 TL bedel ödediğini, ... Belediye Başkanlığınca müvekkili adına tahsisine karar verilen 180/370 hissenin tescili hususunda ... Tapu Müdürlüğüne yazı yazıldığını, ancak tapunun hatalı işlemi sonucu 180/370 hisse yerine 70/370 hissenin davacı adına tescil edildiğini beyanla davacının maruz kaldığı zarara karşılık 10.000,00 TL tazminatın hukuka aykırı işlemin yapıldığı 17/05/1990 tarihinden itibaren işleyerek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair kurulan hükmün davalı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 29/04/2014 tarih -2013/29640 E.-2014/11741 K. sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan yargıtay bozma ilamında özetle; “ ... Belediye Başkanlığı tarafından 3290 sayılı Kanun ile değişik 2981 sayılı Kanun uyarınca 2659 ada 8 parsel sayılı 370 m² yüzölçümündeki taşınmazın 180/370 payının davacı adına tahsis edildiği, ... Belediye Başkanlığınca, bu payın belirlenen 2.700.000.-TL karşılığında davacı adına tescili için ... Tapu Müdürlüğüne müzekkere yazıldığı, dava konusu taşınmazda ... Belediye Başkanlığının 250/370 payı bulunduğu, ... Tapu Müdürlüğünün 17.05.1990 Tarih 2485 yevmiye nolu işlemi ile belediye ait paydan 180/370 payın davacı adına, kalan 70/370 payın belediye adına tescili yerine, 70/370 payın davacı adına, kalan 180/370 payın belediye adına tescil edildiği, ancak davacının eline verilen tapu suretinde davacının payının 180/370 göründüğü, daha sonra yapılan imar uygulaması ile oluşan 3895 ada 12 parsel sayılı taşınmazda davacının 80/1136 oranında, ... Belediye Başkanlığı’nın ise 148/1136 oranında paydaş olduğu anlaşılmaktadır.

4721 sayılı TMK.nun 1007. maddesinde, "Tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararlardan devlet sorumludur. Devlet zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücu eder" hükmü yer almaktadır. Tapu işlemleri kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden sıralı işlemler olup, bu kayıtlarda oluşan hatalardan Devlet, TMK'nın 1007. maddesi gereğince kusursuz olarak sorumludur.

-2- 2015/15905-2017/4557

4721 sayılı TMK.nun 1007. maddesinde, "Tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararlardan devlet sorumludur. Devlet zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücu eder" hükmü yer almaktadır. Tapu işlemleri kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden sıralı işlemler olup, bu kayıtlarda oluşan hatalardan Devlet, TMK'nın 1007. maddesi gereğince kusursuz olarak sorumludur.

-2- 2015/15905-2017/4557

... Tapu Müdürlüğü tarafından yapılan hatalı işlem nedeniyle davacının zarara uğradığı sabittir. Ancak; TMK’nın 1007. maddesi uyarınca tazminat talep edilebilmesi için uğranılan zararın başka türlü karşılanabilme olanağının bulunmaması gerekir. Davacı adına tescil edilmesi gereken payın ... Belediye Başkanlığı adına tescil edildiği ve belediyenin bu taşınmazda halen paydaş olduğu anlaşılmaktadır. Davacının ... Belediye Başkanlığı’na karşı tapu iptali ve tescil davası açmak suretiyle zararını giderme olanağı varken TMK’nın 1007. maddesi uyarınca tazminat talep edemez. Davanın bu nedenle reddi yerine, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi, doğru görülmemiştir.” denilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini isteğine ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/05/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.