muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10096, Karar No: 2013/5749, Tarih: 25.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/10096 E.  ,  2013/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerin rucüan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverene ait kömür ocağı işyerinde çalışan sigortalının, arın havesine tahkimat kurulması ve arkanın göçertilmesi esnasında göçük havesinden düşen taşın yerdeki başka bir taşa vurması sonucu sıçrayarak yaralanması ile sonuçlanan iş kazasının meydana geldiği; üç kişilik iki ayrı bilirkişi heyeti raporunda iş kazasında %100 oranında kaçınılmazlığın etken olduğu belirtilerek davalıya kusur yüklenmediği, mahkemece, anılan raporlara dayanılarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanunun 26. maddesinde düzenlenmiş bulunan rücu davaları, sigortalının alacağından bağımsız, kanundan doğan basit rücu hakkına dayalı olup; anılan Yasal düzenleme çerçevesinde kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. İşverenin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için ise, anılan madde gereğince, işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri alması, uygun çalışma ortamı hazırlaması, araçları noksansız bulundurması, işçileri etkin bir biçimde denetlemesi, gözetlemesi, bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirmesi gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir. “Kaçınılmazlık, sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”... Kurumun işverene Rücuu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” ....

Hal böyle olunca dosya içinde mevcut kusur raporları, yukarıda açıklanan prensiplere uygun olmadığından, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Mahkemece yapılacak iş, İşçi sağlığı ve İş Güvenliği mevzuatında uzman maden mühendisi bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınıp irdelenerek, sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

0 halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2010/12804, Karar No: 2010/26105, Tarih: 21.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/12804 E.  ,  2010/26105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/159746

MAHKEMESİ : Kale (Denizli)Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2008

NUMARASI : 2008/21

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/09/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/541, Karar No: 2024/20438, Tarih: 18.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/541 E.  ,  2024/20438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1685 E., 2023/352 K.

KATILANLAR: ..., ...,...Mak. San. ve Tic.A.Ş

SUÇ : Nitelikli olarak iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/1685 Esas, 2023/352 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/1685 E., 2023/352 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10576, Karar No: 2015/18488, Tarih: 19.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10576 E.  ,  2015/18488 K.**

* EĞİTİMİ DEVAM EDEN ERGİN ÇOCUĞUN YARDIM NAFAKASI İSTEMİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 4

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 328

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 364

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin öğrenci olduğunu, eğitimine devam edebilmek için davalı babasının yardımına ihtiyaç duyduğunu, davalının, müvekkiline maddi destek vermediğini belirterek; aylık 1.800,00 TL nafakanın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, bugüne kadar davacı kızının bütün eğitim ve bakım giderlerini karşıladığını, davacı dışında, eğitimi devam eden 17 yaşında bir kızı ve 7 aylık ikiz çocuklarının bulunduğunu savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; aylık 300,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından, hükmedilen nafaka miktarının müvekkilinin ihtiyaçlarını karşılamayacağı gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava; yardım nafakası istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; mahkemece takdir edilen aylık 300,00 TL nafakanın, davacının ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek miktarda olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Kural olarak; anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.

Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba, durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür. (TMK m. 328/2) Diğer taraftan; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK m.364)

Eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Bu bağlamda belirlenecek nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Mahkemece nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Bu bağlamda belirlenecek nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Mahkemece nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; 08.10.1995 doğumlu davacının, Muğla Sıtkı Kocaman Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Kamu Yönetimi Bölümü öğrencisi olduğu, Kredi Yurtlar Kurumundan geri ödemeli aylık 330,00 TL öğrenim kredisi aldığı, Muğla'da üç arkadaşıyla evde kaldığı, payına düşen aylık kira giderinin 330,00 TL olduğu, davacının dava dışı annesi ile dava1ı babasının 1994 yılında evlenip, 2006 yılında boşandıkları, 1969 doğumlu babanın, 2008 de yeniden evlendiği, 2008 yılından önce çalıştırdığı tüp bayiliğini 2008 yılında eşine devrettiği, Kızılcıhamam'da kendi evinde eşi ve çocuklarıyla birlikte yaşadığı, kira giderinin bulunmadığı, 1978 ve 1991 model iki aracının ve eşinin işlettiği iki katlı tüpçü dükkanın bulunduğu, kendisinin inşaatlarda çalıştığı, davacı dışında 17 yaşında bir kızı ve 7 aylık ikiz çocuklarının olduğu, davacının dava dışı 1973 doğumlu annesinin, onkoloji hastanesinde röntgen teknisyeni olarak çalıştığı, aylık 2.500,00 TL geliri bulunduğu, kirada oturduğu, bekar olduğu ve tek başına yaşadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; nafakanın niteliği, davalı babanın ve mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin gelir durumu ile davacının ihtiyaçları birlikte nazara alındığında, hükmedilen nafaka miktarının az olduğu kanaatine varılmış, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek, daha yüksek oranda nafaka takdiri için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14135, Karar No: 2015/15287, Tarih: 28.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14135 E.  ,  2015/15287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2013/73-2014/784

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine Mamak Belediye Başkanlığı yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Mamak Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılardan Mamak Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı Mamak Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğunda usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7418, Karar No: 2013/6053, Tarih: 25.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/7418 E.  ,  2013/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; sanık ...'a gönderien duruşma gününü bildiren davetiyeye, "muhatabın verilen adresten taşındığı ve tanınmadığı" şerhi düşülerek Dairemize iade döndüğü; sanık savunmanı Av. ...'in ise duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmediği ve bir mazeret de bildirmediği anlaşılmakla, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/822, Karar No: 2007/2326, Tarih: 08.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/822 E.  ,  2007/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARDEŞEN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; Hazine, karayolları kamulaştırma haritasının .parsel no'su ile gösterilen yere davalının haksız olarak müdahale ettiğini, anılan yerin kıyıda kalıp, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, kıyıların zilyetlikle kazanılamayacağını ileri sürüp, davalının elatmasının önlenmesine ve yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yerin, keşfen belirlenen kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere, elatmanın önlenmesi, yıkım ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacı Hazine, çekişme konusu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, davalının yapılanmak suretiyle elattığını ileri sürerek eldeki davayı açmış olup, çekişme konusu yerle ilgili .parsel olarak kadastro tutanağının düzenlendiği anlaşılmaktadır.

O halde 3402 sayılı Kadastro Yasasının 25.maddesi hükmü gereğince elatmanın önlenmesi isteği yönünden Kadastro Mahkemesinin görevli olduğu gözetilmek suretiyle aynı Yasanın 27.maddesi hükmü uyarınca devir kararı verilmesi ve eldeki davanın yıkım isteğine hasredilmesi, Kadastro Mahkemesine aktarılacak elatmanın önlenmesi isteğinin eldeki yıkım isteği bakımından bekletici sorun yapılması ve orada belirlenecek mülkiyet durumuna göre eldeki davanın çözüme kavuşturulması gerekirken kamu düzeniyle ilgili olan görev kuralı gözardı edilmek suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.            Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince  BOZULMASINA,  8.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1501, Karar No: 2019/308, Tarih: 21.01.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/1501 E.  ,  2019/308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında lpg tüplü bayilik sözleşmesi imzalandığını, irsaliyeli faturalarla teslim edilen tüplerin bedellerinin ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine itiraz ettiğini iddia ederek davalının itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, tüm borçlarını ödediği ve işyerini başkasına devrettiği için itiraz ettiğini, bayilik süresince yanında daimi ya da geçici hiçbir çalışanı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu ile davacının alacaklı olduğu hususunun tesbit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mal satımına dayalı alacağın tahsilini amaçlayan itirazın iptali davasıdır. İtirazın iptali davaları takip talebine sıkı sıkıya bağlıdır. Davacı alacaklı takip talebinde faturalara dayanmıştır. Mahkemece yapılacak tahkikatın takip dayanağı faturalardaki malların davalıya veya davalı çalışanına teslim edilip edilmediği, edilmiş ise davalı tarafından bedelinin ödenip ödenmediği noktalarının açıklığa kavuşturulması yönünde olması gerekir. Davalı takip dayanağı faturadaki malları teslim almadığını bildirdiğine göre mahkemenin tahkikatı malların teslimi noktasında olmalıdır. Ancak mahkemece alınan bilirkişi raporları taraflar arasındaki cari hesaba göre değerlendirme yapıldığından hükme esas alınamaz. Mahkemece yapılması gereken iş, davacıdan takip dayanağı irsaliyeli fatura asıllarını isteyip bu faturalarda teslim alana atfen atılan imzaların davalıya veya davalı çalışanına ait olup olmadığını incelemekten ibarettir.

Mahkemece ayrıca davalının bağlı olduğu vergi dairesinden davalı tarafından takip dayanağı faturaların vergi dairesine BA(Büyük Alış) veya başka bir şekilde bildirilmiş olup olmadığı da araştırılmadan eksik tahkikatla yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22991, Karar No: 2016/14752, Tarih: 09.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/22991 E.  ,  2016/14752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı arsa sahib.... ile davalı müteahhit şirket arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince .... 5478 ada 2 parsel sayılı taşınmazda A ve B blok, yüzme havuzu, spor kompleksinden oluşan site inşaatından A blok 6 nolu daireyi satın aldığını, ... 1.Asliye hukuk Mahkemesinin 2010/16 D.İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile ayıpların tespit ettirildiğini, her ne kadar inşaat bitirilmiş ve genel iskan raporu şeklen alınmış gibi görünüyor ise de, binalarda ve ortak alanlarda bir çok eksik ve ayıplı imalatların bulunduğunu, 15.08.2010 tarihinde yapılan kat malikleri toplantısında davalı temsilcisi ...nduğunu ve eksikleri gidermeyi sözlü olarak kabul ettiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ortak alanlarda bulunan toplam 274.682,56 TL eksik ve ayıplı imalat bedelinden taşınmazdaki mülkiyet payları oranında hissesine düşen miktarın ve kendisine ait bağımsız bölümdeki ayıplı imalat bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de, ortak alanlar için 3.500 TL ve daire için 500,00 TL.nin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının 2005 yılından itibaren dairede oturduğunu, ayıp ve eksik imalatın bulunmadığını ve süresinde de bir ayıp ihbarı yapılmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacıya ait bağımsız bölümdeki eksik ve ayıplı iş bedeli 495,60 TL ortak alanlardan davacının hissesine düşen 2.694,40 TL olmak üzere toplam 3.190,00 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazla taleplerin reddine, karar verilmiş, hüküm; davacı ve davalı tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık; dava konusu inşaatta “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık; dava konusu inşaatta “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Bu saptamada bulunduktan sonra, öncelikle, uyuşmazlığın temelinde yatan ayıp kavramı üzerinde durmakta yarar vardır; Tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Görüldüğü üzere; Borçlar Kanunu’ndaki ayıp kavramı ile yukarıda açıklanan 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesinde yer alan ayıp kavramları birbiri ile örtüşmektedir.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmamasıdır. Öteki deyişle, hiç yapılmayan iştir.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 4.fıkrasında ise, konut satışlarında zamanaşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüştür. Eğer, ayıp ağır kusur veya hile ile gizlenmişse, zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağından, açılan davanın süresinde olduğunun kabulü ile sonuca varılacaktır.

Hukukumuzda ayıp ihbarı kural olarak herhangi bir şekle tabi tutulmamıştır.