muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2481, Karar No: 2022/2929, Tarih: 08.03.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2481 E.  ,  2022/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 28. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin sendika üyesi olduğunu, 26. ve 27. dönem toplu iş sözleşmeleri 59/d ve 52/d maddesi gereğince kalibrasyon teknisyeni meslek kolunda fiilen kalite kontrol ve teknik kontrol görevlisi olarak çalışması nedeniyle C grubu idareci priminden yararlandığını, ... 22. İş Mahkemesi'nde bu primden yararlanması gerektiğinin tespiti ve alacak talepli dava açıldığını, tespit ve alacağa hükmedildiğini ve Yargıtay’ın onama kararı ile kesinleştiğini, ... 22. İş Mahkemesinin dava tarihi ile işbu davanın tarihi arasındaki dönem için ödeme yapılmadığını, davacının yaptığı işte bir değişiklik olmadığını ileri sürerek, C grubu idareci primi alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının asli görevini yaptığını ve ek ücret alamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/1 maddesi uyarınca "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı" olarak düzenlenmiş olup maddenin 2. fıkrasında ise "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

2-7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3/1 maddesi uyarınca "Kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi veya işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebiyle açılan davalarda, arabulucuya başvurulmuş olması dava şartı" olarak düzenlenmiş olup maddenin 2. fıkrasında ise "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir." denilmiştir.

Somut olayda davacı tarafından “C Grubu İdareci Primi” alacağının ödenmediği gerekçesiyle arabulucuya başvurulmuş, anlaşamama nedeniyle 11.11.2020 tarihli son tutanak dava dilekçesine eklenerek dava açılmıştır. Bununla birlikte mahkemece hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi raporundaki hesaplamalar 14.12.2020 tarihine kadar yapılmıştır. Arabuluculuk faaliyeti ise, tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihi olan 11.11.2020 tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirilmiştir.

Arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan, son tutanak tarihi ile 14.12.2020 tarihi arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-Mahkemece, davalı işyerinde yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı ‘C Grubu İdareci Primi’ alacağı hüküm altına alınarak, bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, Toplu İş Sözleşmesinde idareci primi yönünden bir ödeme günü belirlenmiş değildir.

Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca, işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibariyle temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla mahkemece hüküm altına alınan “C Grubu İdareci Primi” alacağına daha önce temerrüdün gerçekleştiği ispat edilemediğinden, arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11970, Karar No: 2020/2518, Tarih: 10.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11970 E.  ,  2020/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin

istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi ve çeşitli haber sitelerine eriş sağlaması eylemlerinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14642, Karar No: 2012/721, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14642 E.  ,  2012/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın iskele yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın mahallinde keşif icra edilerek Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sanık hakkında yi- ne bir başka iskele yapımından dolayı açılan Demre Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/156 esasına kayıtlı dava dosyası incelenerek aynı parselde kalıp kalmadığı araştırılıp gerektiğinde davaların birleştirilerek sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12771, Karar No: 2017/24695, Tarih: 14.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12771 E.  ,  2017/24695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 432. maddesine göre 15 günlük süresi geçtiğinden sonra temyiz dilekçesi verildiğinden davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin reddine,

Davacı vekilinin temyizine gelince,

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda incelenen emsal satışın değerlendirme tarihi olan dava tarihi itibariyle imar yada kadastro parseli olup olmadığı ilgili Belediye ve Tapu Müdürlüğünden sorulmadan, dava konusu taşınmaz ile emsal satışların resen belirlenen vergi değreleri ile emsal taşınmazın satış akit tablosu getirtilmeden denetleme imkanı olmayacak şekilde kıyaslama yapıldığı gibi, aynı taşınmazın 2004 ve 2008 değerlendirme tarihli kesinleşmiş m² fiyatları dava tarihine birebir endekslenmek suretiyle aradan geçen zamandaki bölgelerden sosyo ekonomik gelişme gözardı edilerek değerlendirmede esas alındığından bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 14/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9102, Karar No: 2023/4604, Tarih: 03.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9102 E.  ,  2023/4604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2020 tarihli, 2020/67 Esas, 2020/314 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 02.02.2021 tarihli 2021/48 Esas, 2021/184 Karar sayılı kararı ile; "...hak yoksunluklarına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3 üncü maddelerinin hatalı Esas No : 2022/9102

tatbik edildiği ayrıca suçta kullanılmayan ve 18.09.2019 tarihli tutanak ile evin mutfak kapısının girişinde yerde bulunduğu bildirilen 1 adet mavi renkli maket bıçağının 24.09.2019 tarihli uzmanlık raporu ile 6136 sayılı yasa kapsamında olmadığının bildirilmesine ve bu yönüyle müstakilen müsadereye tabi eşya vasfında olmadığının anlaşılmasına karşın adı geçen maket bıçağının sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verildiği anlaşılmış ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetkiye dayanılarak hükmün 2 nolu bendinin 6. paragrafının hükümden çıkarılmasına yerine "Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53/1-2-3 maddesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine, yine hükmün müsadereye ilişkin paragrafına sahip kelimesinden sonra gelmek üzere "bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesine aynı paragraftaki bıçağın kelimesinden sonra gelen "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine" ibarelerinin çıkarılarak yerine "sahibine iadesine" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle" düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.09.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.09.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz Sebepleri; sübuta, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeye, hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, öldürme kastının ve husumetin bulunmadığına, suç vasfının olası kastla yaralama olup suç vasfının hatalı belirlendiğine , meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ... sanığın, baba-kız oldukları, suç tarihinden bir gün önce pizza yemek için dışarı çıktıklarında sanık ...'in göğüs dekoltesi açık bir kıyafet giymesinden ötürü münakaşa yaşadıkları ve sanığın yemekten ayrıldığı, aynı günün gecesinde saat 00.30 sıralarında sanık ...'in alkollü bir vaziyet erkek arkadaşı tanık ...'ı ailesiyle yaşadığı eve getirmesi üzerine mağdurun tanık Fevzi'den ikametten ayrılmasını istediği, tanık çıktıktan sonra baba kız arasında yeniden münakaşanın başladığı, tartışma sırasında mağdur ...'ın Berfin'e "eve erkek mi atıyorsun, bundan sonra eve erkek mi atacaksın" şeklinde söylemde bulunduğu, sanık ...'in de babasına bağırdığı ve ''pezevenk'' diyerek hakaret ettiği, mağdur ...'ın ikrar ettiği üzere kızı sanık ...'i eliyle kafasına vurarak darp ettiği, dosya içerisinde mevcut adli rapor bulgularına göre; ''basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte'' yaralandığı, bu arada sanık ...'in, mağdur ...'ı tekme atarak yanından uzaklaştırdığı ve mutfağa giderek temin ettiği plastik saplı 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunmayan bıçakla mağduru " 2 adet göğsüne, 1 adet batına nafiz olacak şekilde vurarak pnömotoraks, hemotoraks oluşarak yaşamını tehlikeye sokacak ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek'' şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur ... tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporu, adli tıp raporları, güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Sanık savunmaları, mağdur ... tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporu, adli tıp raporları, güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, sanığın mağdura yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı ancak "...hak yoksunluklarına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3 üncü maddelerinin hatalı tatbik edildiği ayrıca suçta kullanılmayan ve 18.09.2019 tarihli tutanak ile evin mutfak kapısının girişinde yerde bulunduğu bildirilen 1 adet mavi renkli maket bıçağının 24.09.2019 tarihli uzmanlık raporu ile 6136 sayılı Yasa kapsamında olmadığının bildirilmesine ve bu yönüyle müstakilen müsadereye tabi eşya vasfında olmadığının anlaşılmasına karşın adı geçen maket bıçağının sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verildiği anlaşılmış ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının verdiği yetkiye dayanılarak hükmün 2 nolu bendinin 6. paragrafının hükümden çıkarılmasına yerine "Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53/1-2-3 maddesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine, yine hükmün müsadereye ilişkin paragrafına sahip kelimesinden sonra gelmek üzere "bıçağın 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesine aynı paragraftaki bıçağın kelimesinden sonra gelen "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine" ibarelerinin çıkarılarak yerine "sahibine iadesine" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle" düzeltilerek

istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Sübuta, Eksik İnceleme Ve Yetersiz Gerekçeye, Hatalı Kabul ve Delil değerlendirmesine, Öldürme Kastının ve Husumetin Bulunmadığına, Suç Vasfının Olası Kastla Yaralama Olup Hatalı Belirlendiğine , Meşru Savunma Ve Meşru Savunmada Sınırın Aşılması Şartlarının Varlığına Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden;

istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Sübuta, Eksik İnceleme Ve Yetersiz Gerekçeye, Hatalı Kabul ve Delil değerlendirmesine, Öldürme Kastının ve Husumetin Bulunmadığına, Suç Vasfının Olası Kastla Yaralama Olup Hatalı Belirlendiğine , Meşru Savunma Ve Meşru Savunmada Sınırın Aşılması Şartlarının Varlığına Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin, sanık tarafından gerçekleştirildiği, suçta kullanılan araç, isabet yerleri ve sayısı, katılanda meydana gelen yaralanmanın ağırlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunma, yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edildiği, savunmanın, meşru savunma şartlarının bulunduğu sırada başladığı, ancak orantılılık ilkesinin ihlal edilmesi nedeniyle meşru savunmanın gerçekleştiğinin kabul edilmediği durumlarda ise 5237 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinde düzenlenen "Sınırın aşılması" nın söz konusu olabildiği, buna göre somut olayda sanık lehine meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/184 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz Esas No : 2022/9102

sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.