muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11255, Karar No: 2019/4138, Tarih: 26.06.2019

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır. Ne varki; mahkemece hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme imkanı yoktur. Şöyle ki; mirasbırakana ait başka taşınmaz bulunup bulunmadığı araştırılmadığı gibi davacı tarafından bildirilen ve dinlenen tanıklardan mirasbırakanın davalıyı tercih sebebi, davacılar ile arasında bir problem olup olmadığı sorulmamış, davalı ile dava dışı ... İnşaat Taahhüt Turizm Sanayi ve Dış Ticaret Ltd Şti arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile hangi bağımsız bölümlerin davalıya isabet ettiği saptanmadığı gibi, davacı tarafından davalıya 3 nolu bağımsız bölümün isabet ettiği belirtilmesine rağmen anılan bağımsız bölümün tapu kaydı da dosya arasına alınmamıştır. O halde, yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, toplanacak deliller toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; davalının çekişme konusu 1781 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 100/561 payı dava dışı ... belediyesinden satın aldığı gözetilerek mirasbırakan tarafından devredilen ve kat irtifakı tesisi ile davalıya isabet eden bağımsız bölümlerin 461/561 payı üzerinden hüküm kurulması gerekirken, tamamı üzerinden iptal - tescil ve tazminata kararı verilmesi de isabetsizdir.Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1389, Karar No: 2007/5669, Tarih: 03.05.2007

20. Hukuk Dairesi 2007/1389 E., 2007/5669 K.

**20. Hukuk Dairesi 2007/1389 E., 2007/5669 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ

- TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 11 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 2 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 7 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı Hazine 20.06.2002 tarihli dilekçesiyle, İzmit Yassıbağ Köyü 544 sayılı parselin tapuda davalılar adına kayıtlı olduğu, bu parselin öncesinin orman sayılan yerlerden olduğunu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceğini, davalılar adına oluşan tapu kaydının iptalini ve Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava tapu iptal ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1984 yılında yapılıp, 06.11.1985 tarihinde ilan edilerek 06.11.1986 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2896 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

Yassıbağ Köyünde 1964 yılında yapılan genel kadastroda, Çökecek mevkii 544 sayılı çekişmeli parsel, 31280 m2 yüzölçümündeki tarla niteliğiyle, 651 yazım numaralı vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle dava dışı 545 sayılı parsel ile bir bütün olduğundan söz edilerek Salih Yanar adına tesbit edilmiş, 22.01.1964 ila 20.02.1964 tarihleri arasında yapılan askı ilan süresi içinde, Hazine kadastro tesbitine itiraz etmiş, Tapulama Komisyonu 31.03.1967 gün ve 5923 sayılı kararıyla "parsellerin tapulu olması ve iktisab davalarının karışık olması, komisyon işlerinin de yüklü bulunması nedeniyle uzun süre incelenmesi ile karar bağlanmasına olanak bulunamadığı" açıklandıktan sonra, tutanak ve ekleri itirazın halli için Tapulama Mahkemesine gönderilmiş, Kocaeli Tapulama Mahkemesinin, Hazinenin delillerini bildirmediğinden itiraz etmemiş sayılmasına ilişkin 24.04.1967 gün ve 1967/247-358 sayılı kararı, Hazine temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 24.01.1975 günlü kararıyla, Tapulama Tesbitine itirazda Tapulama Mahkemesinin görevli olmadığına, itirazın halli için tutanak ve eklerinin Tapulama Komisyonuna gönderilmesi gerektiğine değinerek, Tapulama Mahkemesi kararını bozmuş, Tapulama Mahkemesinin 06.03.1985 gün ve 1984/33-140 sayılı kararıyla, itiraz hakkında bir karar verilmek üzere, tutanak ve ekleri Tapulama Komisyonuna gönderilmiş, Tapulama Komisyonu da 03.11.1998 gün ve 2 sayılı kararıyla itirazı red etmiş, Komisyon kararı Hazineye 22.02.2001 tarihinde tebliğ edilmiş, bir aylık sürede dava açılmadığı için kesinleştirilerek, Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmiş ve davalılar adına tapuya tescil edilmiştir.

Kesinleşmiş orman kadastro haritası ile eski tarihli haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olmadığı gibi, orman kadastrosunda da orman sınırları dışında bırakıldığı, kısmen Batıdan ormana sınır olduğu, büyük bölümünün nadasa bırakıldığı, bir bölümünde sebze ekilmiş olduğu, % 8/10 eğimli tarım toprağı olduğu bildirilmiş, yerel bilirkişi ve tanık dinlenmemiş, Ziraat Uzmanı bilirkişi görüşüne başvurulmamış, Mahkemece, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kadastro tesbitinde esas alınan vergi kaydı uygulanmamış, çekişmeli taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilebilecek yerlerden olup olmadığı ve davalılar yararına bu koşulların oluşup oluşmadığı yöntemince araştırılmamış,

Çekişmeli taşınmazın kadastro tesbitine esas alınan, 11380 m2 yüzölçümünde olup, D: kendi tarlası, B: İbrahim Meşesi, K: Ali, G: yol okuyan 651 yazım numaralı vergi kaydı, Abdullah veresesi Saniye, Mahmut ve Salih Yanar adlarına kayıtlıdır. Vergi kaydı genel kadastroda çekişmeli parsel ile birlikte dava dışı 545 parsel sayılı tesbiti Saniye Ateş adına kesinleşen 9410 m2 yüzölçümündeki taşınmaza da uygulanmıştır.

Devlet ormanlarının mülkiyeti Hazineye, kullanma hakkı Orman Genel Müdürlüğüne ait olup, devlet ormanlarına ilişkin sav ve savunmalar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından ayrı ayrı yapabileceği gibi birlikte de yapılabilir.

Bu nedenlerle, daha önceki keşfe katılan bilirkişiler dışında bir uzman orman mühendisi ve bir fen elemanı bilirkişi vasıtasıyla yeniden yapılacak keşifte, kadastro tesbitine esas alınan vergi kaydı yeterince yaşlı bilirkişiler vasıtasıyla uygulanarak kapsadığı alan belirlenmeli, vergi kaydının orman sınırları içinde kalan İbrahim Meşesi sınırı itibariyle değişebilir nitelikte sınır içerdiğinden, 3402 sayılı yasanın 20/C maddesi gereğince kapsamı yüzölçümüne değer verilerek saptanacağından, sabit sınır olarak kabul edilebilecek yol sınırından uygulanarak, vergi kaydının aynı zamanda dava dışı 9410 m2 yüzölçümündeki 545 sayılı parsele de uygulandığı ve bu parselin tesbitinin itirazsız kesinleştiği yüzölçümü ile geçerli kapsamının belirlenmesinde dikkate alınmalı, bilirkişilere uygulamayı gösterir aşrı renkli kalemlerle işaretli müşterek rapor ve infaza olanak verir kroki düzenlettirilmeli,

Dayanılan vergi kaydının tutunanın yararına olduğu kadar, aleyhine de delil teşkil edeceği, bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parselin eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirilmediği bildirilmişse de, kayıt fazlasının vergi kaydı tarihinden sonra eski tarihli memleket haritasının düzenlendiği tarihe kadar çekişmeli taşınmazın batısındaki orman alanından açıldığı, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 Sayılı Yasanın 7 ila 11. maddeleri gereğince yapılan ve dava tarihinden önce 06.11.1986 tarihinde kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığı tarihe kadar orman sayılan yerlerden olduğu, orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolmadığı (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.11.2001 gün ve 2001/8-964-751 ve 13.03.2002 gün ve 2002/8-183-187 sayılı kararlarında da, öncesi orman sayılan yerlerden iken kesinleşmiş orman kadastrosu ile orman sınırları dışında bırakılan yerler için, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin, orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten başlayacağı kabul edilmiştir) gözetilerek, Hazinenin kayıt fazlası bölüme ilişkin davasının kabulüne ve Hazinenin istemine uyularak orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmeli,

Vergi kaydının yüzölçümü ile kapsamında kalan bölümü için, davacı Hazinenin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği iddiası bulunup, vergi kaydının ancak zilyetlikle birleşmesi halinde değer ifade edeceği gözetilerek, çekişmeli taşınmazın vergi kaydını yüzölçümüyle geçerli kapsamında kalan bölümü yönünden, davalı gerçek kişiler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluşup oluşmadığı yöntemince araştırılmalı,

Bu cümleden, yeniden yapılacak keşifte, davacı Hazinenin tanıkları ile varsa davalıların varsa zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenip, zilyetliğin nasıl ve ne zaman başladığı; kaç yıl süre ile ne şekilde devam ettiği sorulup, yeterli ve kesin yanıtlar alınmalı,

Toprak bilgisine sahip tarım uzman bilirkişi görevlendirilip, taşınmazın muhtelif yerlerinden ve muhtelif derinliklerinden toprak numuneleri alınıp, incelettirilerek, tarım toprağı olup olmadığı ve tarım toprağı ise, kaç yıldır, ne şekilde kullanıldığı saptanıp; bu yolda, bilimsel verilere dayalı kapsamlı rapor düzenlettirilmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA 03.05.2007 günü oybirliği ila karar verildi karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14502, Karar No: 2024/2868, Tarih: 21.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/14502 E.  ,  2024/2868 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/402 E., 2021/584 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık kastıyla gece vakti tek başına şikâyetçinin iş yerine girmesi şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 31/3. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin, 08.06.2016 olan mahkûmiyet tarihi ile inceleme konusu 08.12.2021 karar tarihi arasında dolduğu gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında anılan suçtan düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

A) Suça sürüklenen çocuğun (şikâyetçinin yer almadığı) 06.11.2015 tarihli 1. celsede "müştekinin zararını ödemek istediğini" ifade ettiği; şikâyetçinin 18.12.2015 tarihli 2. celsede maddi zarar talebinin olmadığını" ifade ettiği hâlde, kurulan hükümde yazılı ve yerinde olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinden uygulama yapılamayacağına karar verilmesi,

Kabule göre de;

B) Dairemizin 31.05.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 08.06.2016 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3, 168/2 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine aynı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 31/3, 62. maddeleri gereğince hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

C) Aleyhe temyiz yasağı gereği, suça sürüklenen çocuk hakkında, suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı korunarak hüküm kurulurken ,uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18682, Karar No: 2014/27409, Tarih: 15.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/18682 E.  ,  2014/27409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2012/560-2014/209

Davacı, Kuruma borcu olmadığının tespitine, davalı kuruma kesilen aylığın yeniden bağlanmasına, kesilen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının eski eşinden TMK.nun 166/3. fıkrası uyarınca anlaşmalı olarak 08/07/2002 kesinleşme tarihli ilam ile boşandığı, 02/08/2002 tarihli başvurusu üzerine, davacıya 1991 yılında ölen annesinden dolayı ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmış, telefon ihbarı üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, kontrol memuru tarafından tutulan 21/11/2011 tarihli rapora göre; eski eşin kayıtlı olduğu K. Mah. İ. Cad. No:.../.../... K. Sitesi Büyükçekmece/İstanbul adesinde yapılan araştırmada davacı ve eski eşinin bu adreste birlikte yaşadıkları, bu adresi yazlık olarak kullandıkları, kış aylarında ise genellikle Beylikdüzü'nde kaldıkları tespit edilmiş olup, K. sitesinin kapıcısı Z. A.'ın alınan beyanında, 4 yıldır bu sitenin kapıcısı olduğunu, işe girmeden önce de davacının eşi ve çocukları ile burada yaşadığını, yazları ve hafta sonları burada kaldıklarını bildirmiştir. Davacının kayıtlarda yer alan B. Mah. G. Sok. B. Sitesi ... Blok No: .../... Beylikdüzü/İstanbul adresinde yapılan araştırmada da davacının bu adreste eşi ve çocukları ile yaşadığı öğrenilmiş; davacı bu adreste alınan beyanında, eski eşinin Büyükçekmece'de Kaya sitesinde yalnız yaşadığını, çocukları hafta sonları görmek için geldiğinde, seyrek de olsa evde oğlu Atakan'ın odasında kaldığını; sonradan alınan beyanında ise eski eşinin evde kaldığı dönemlerde, kendisinin aynı sitede oturan ablasının yanında kaldığını bildirdiği görülmüştür. Mahkemesince dinlenen davacı tanıklarının, davacı ve boşandığı eşinin boşanma sonrası birlikte yaşamadıklarını; tanık Z. A.'ın ise önceki beyanını haklı nedene dayanmaksızın değiştirerek, Büyükçekmece'deki sitede eski eşin tek başına yaşadığını beyan ettikleri tespit edilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, kontrol memuru tarafından yapılan çevre araştırması ile beyanına başvurulan ve hakkında husumet iddiasında bulunulmayan tanık Z. A.'ın ifadesinden, davacı ve boşandığı eşinin, kayıtlı oldukları iki adreste de fiilen birlikte yaşadıklarının tespit edilmesi, çevre sakinlerinin boşanmadan haberdar olmadıklarının anlaşılması, davacının kontrol memuruna verdiği tevilli beyanında, çocuklarıı görmek için eve gelen eski eşinin, ara sıra oğlu Atakan'ın odasında kaldığını söylemesi, mahkeme huzurunda beyanı alınan tanık Zafer'in önceki beyanlarını haklı nedene dayanmaksızın değiştirmesi nedeni ile kontrol memuru huzurunda alınan beyanının hükme esas alınması gerektiği hususları gözönüne alındığında; davacı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12541, Karar No: 2012/16920, Tarih: 30.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12541 E.  ,  2012/16920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/05/2010 tarih ve 2007/698-2010/394 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30/10/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde taşıma rizikolarına karşı sigortalı emtianın davalı tarafından taşınması sırasında meydana gelen kaza sonrası yanarak hasara uğradığını, sigorta tazminatının ödendiğini, rucu koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, 205.762.24 YTL’nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazada müvekkili araç sürücüsünün kusurunun olmadığını, zararın iddia edilen tutarda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı nezdinde taşıma rizikolarına karşı sigortalanan emtiaların davalı tarafından alıcısına teslim edilmek üzere taşındığı, meydana gelen kazada sigortalı emtiaların yanarak hasarlandığı, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücüsünün tam kusurlu bulunduğu, zararın tespit edildiği, rücu koşullarının oluştuğu gerekçesiyle 205.762.24 TL’nın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 9.166,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.