muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3546, Karar No: 2015/11582, Tarih: 13.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/3546 E.  ,  2015/11582 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.4.2014 tarih ve 2013/163 2014/158 sayılı hükmün Dairenin 20.10.2014 tarih ve 2014/33180-31761 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı idare ile aralarında imzalanan sözleşme süresince 5510 sayılı yasada yapılan değişikliğin davalı tarafından yanlış yorumlandığını ve şirketin istihkaklarından haksız kesintiler yapıldığını, 5510 sayılı yasanın 81 maddesine eklenen bende göre sigorta primlerini düzenli ödeyen ve sigortasız işçi çalıştırmayan işverenleri teşvik etmek amacıyla sigorta pirim oranının %5 lik kısmının hazinece karşılanacağının belirtildiğini, müvekkilinin 5510 sayılı yasanın yürürlüğünden itibaren bu kanun gereğince 5 puanlık indirimleri uygulamak suretiyle sigorta primlerini tahakkuk ettirdiğini ve ödediğini, ancak davalı idarenin söz konusu pirim indirimlerini hak edişlerinden haksız olarak kestiğini ileri sürerek 13.722 TL nin kesinti tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.10.2014 tarih ve 2014/33180 Esas, 2014/31761 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş; davalı bu kez karar düzeltme isteğinde bulunmuştur

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, hak edişlerinden haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek haksız yere kesinti yapılan 13.722 TL.nin kesinti tarihinden itibaren avans faiziyle tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile, 13.722 nin kesinti tarihlerinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 117. maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Muaccel hale gelmiş bir borçtan dolayı alacaklının herhangi bir ihtarı yok ise anılan yasa maddesi uyarınca faize ancak dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekir. Dava konusu olayda davacı, kendi hak edişlerinden kesilen dava konusu miktarların ödenmesi için dava tarihinden önce davalıya ihtar çekerek onu temerrüde düşürdüğünü iddia ve ispat etmemiştir. Bu itibarla hüküm altına alınan miktara dava tarihinden itibaren faiz uygulanması zorunludur. Mahkemece, davadan önce davalının temerrüde düşmediği gözetilerek hüküm altına alınan miktara dava tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7. maddesi gereğidir. Dairemizce hükmün onanmış olmasının zuhule müstenit olduğu, yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle sair karar düzeltme itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle karar düzeltme talebinde bulunan davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 20.10.2014 tarih ve 2014/33180 Esas, 2014/31761 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına , hüküm fıkrasının birinci bendinin tümüyle hükümden çıkartılarak yerine “ Davanın KABULÜ ile 13.722,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11524, Karar No: 2018/18135, Tarih: 11.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/11524 E.  ,  2018/18135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi ve davalı ... Beton Boru ve İnş. San. A.Ş. vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15/05/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrildi. Eksiklik giderildikten sonra dosya yeniden Dairemize gelmekle, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin ... sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davalı ... Beton Boru ve İnş. San. A.Ş. vekilinin temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... Beton Boru ve İnş. San. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ... Müdürlüğünün hüküm altına alınan alacaklardan sorumluluğunun bulunup bulunmadığı noktasındadır.

4857 sayılı ... Kanunu’nun 2. maddesinde; işveren, bir ... sözleşmesine dayanarak işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ya da tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar olarak açıklanmıştır. O halde asıl işveren-alt işveren ilişkisinden söz edilebilmesi için, öncelikle mal veya hizmetin üretildiği işyeri bulunan bir işverenin ve aynı işyerinde ... alan ikinci bir işverenin varlığı gerekir ki, asıl işveren-alt işveren ilişkisinden söz edilebilsin.

Bir işin bütünü ile anahtar teslimi olarak ihale ile başka bir işverene verildiği hallerde 4857 sayılı Kanunu’nun 2.maddesi anlamında asıl işveren-alt işveren ilişkisinden sözedilemez. Bu halde işini ihale ile anahtar teslimi veren işveren asıl işveren değil, ihale makamı olup sorumluluğu 4857 sayılı Kanunu’nun 36.maddesine göre belirlenmelidir.

Bir işin bütünü ile anahtar teslimi olarak ihale ile başka bir işverene verildiği hallerde 4857 sayılı Kanunu’nun 2.maddesi anlamında asıl işveren-alt işveren ilişkisinden sözedilemez. Bu halde işini ihale ile anahtar teslimi veren işveren asıl işveren değil, ihale makamı olup sorumluluğu 4857 sayılı Kanunu’nun 36.maddesine göre belirlenmelidir.

4857 sayılı Kanun’un 36. maddesinde, “Genel ve katma bütçeli dairelerle mahalli idareler veya kamu iktisadi teşebbüsleri yahut özel kanuna veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesine dayanılarak kurulan banka ve kuruluşlar; asıl işverenler müteahhide verdikleri her türlü bina, köprü, ... ve ... inşası gibi yapım ve onarım işlerinde çalışan işçilerden müteahhit veya taşeronlarca ücretleri ödenmeyenlerin bulunup bulunmadığının kontrolü, ya da ücreti ödenmeyen işçinin başvurusu üzerine, ücretleri ödenmeyen varsa müteahhitten veya taşeronlardan istenecek bordrolara göre bu ücretleri bunların hakedişlerinden öderler.” şeklinde kurala yer verilmiştir. Bu düzenlemeye göre ihale makamı, işçi ücretlerinin ödenip ödenmediğini kontrol etmek durumundadır. Yapılacak olan kontrol ya da işçinin başvurusu üzerine ödenmeyen ücretlerin bulunduğunun tespit edilmesi halinde, belli şartlarla ihale makamının sorumluluğu söz konusu olur. İhale makamının yapmış olduğu ilan üzerine işçilerin başvuruda bulunmamış olmaları, kamu kurumunun anılan madde kapsamındaki sorumluluğunu ortadan kaldırmayacaktır.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, işçilerin her hak ediş dönemi için olan ücret alacaklarının üç aylık tutarından fazlası hakkında adı geçen idarelere herhangi bir sorumluluk düşmeyeceği öngörülmüştür. Maddede sözü edilen ücret her hak ediş dönemi için “son üç aylık temel ücret” olarak değerlendirilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre, anahtar teslimi suretiyle ihale edilen işlerde, kamu makamlarının fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatili alacakları yönlerinden sorumluluğu bulunmamaktadır. Yine ihale makamının ihbar ve kıdem tazminatı ile kullandırılmayan izinler sebebiyle herhangi bir sorumluluğu söz konusu değildir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, davalı ... Müdürlüğüne ait işte, alt işveren işçisi olarak çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ... ise, ihale makamı olduklarını, davacıyı çalıştıran şirket ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını savunmuştur.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, davalı ... Müdürlüğüne ait işte, alt işveren işçisi olarak çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ... ise, ihale makamı olduklarını, davacıyı çalıştıran şirket ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını savunmuştur.

Davalı idarenin, davalı şirketle yaptığı sözleşmenin konusu ... Yenimahalle İlçesi atık su ve yağmur suyu hatları yapım işi olup, geçici ve kesin kabul sistemi ile çalışıldığı, yükleniciden teminat alındığı, sözleşme konusu işin belirli bir süre içerisinde bitirilmesinin kararlaştırıldığı ve gecikme halinde cezalar öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Bu itibarla, davalı ... Müdürlüğünün, sözü edilen sözleşme ile ihale ettiği işin anahtar teslimi verildiği açıktır. Anılan sebeple, davalı ... ihale makamı olduğundan, sorumluluğu, her hakediş dönemi için işçinin üçer aylık ücreti ile sınırlıdır. Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından ise bir sorumluluğu bulunmamaktadır. Mahkemece, davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu kabul edilerek, davalı ... Müdürlüğünün kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumlu tutulması hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebepten kararın davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9202, Karar No: 2013/11244, Tarih: 27.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9202 E.  ,  2013/11244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen kısmi kabul kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, davalı ile ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/18 Esas sayılı ilamı ile boşandıklarını, müşterek çocuk 1992 doğumlu...'in velayetinin kendisine verildiğini, ve boşanma ilamıyla birlikte kendisi için 75 TL yoksulluk, çocuk için de 50 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, 2002 yılında hükmedilen nafakanın günün ekonomik şartları ve Hidayet'in üniversite eğitim masraflarının artması nedeniyle yetersiz kaldığını belirterek iştirak nafakasının 350 TL arttırılarak, aylık 400 TL 'ye yoksulluk nafakasının ise 325 TL arttırılarak aylık 400 TL'ye yükseltilmesini, ayrıca... artış oranında yıllık artışa karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap layihasında: müşterek çocuk...'un reşit olması nedeniyle, iştirak nafakası talebi yönünden davanın aktif husumetten reddine, yoksulluk nafakası talebi yönünden ise ... 1.Aile Mahkemesinin 2004/196 Esas sayılı ilamı ile nafakanın her yıl ... miktarında arttırılmasına karar verildiğinden davalının boşanmadan sonra 2.evliliğini yaparak bu evlilikten okul çağında olan 2 çocuğunun yaşlarının büyümesi, eğitim masraflarının artması nedeniyle ekonomik durumunun zayıfladığını, davalının kirada oturduğunu, akrabaların yardımlarıyla geçinmeye çalıştığını, emekli maaşından başka bir gelirinin olmadığını, buna karşılık davacının ev satın aldığını, maddi durumunun davalıya oranla daha iyi olduğunu belirterek davanın esas yönünden de reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; müşterek çocuk...için taktir edilen nafakanın arttırılması davasının aktif husumet yönünden reddine, davacı eş için taktir edilen yoksulluk nafakasının arttırılması talebinin kabulüne ... 1.Aile Mahkemesinin 2004/196 E.- 2005/263 K. sayılı ilamı ile takdir edilen 130 TL yoksulluk nafakasının takdiren 270 TL arttırılarak aylık 400 TL'ye çıkartılmasına, bu nafakanın dava tarihinden itibaren başlamak üzere davalı ...'tan alınarak davacı ......'a verilmesine, arttırılan bu nafakanın dava tarihinden başlamak üzere bundan sonra birer yıllık dönemler için ... tarafından yayınlanan ...e oranında arttırılmasına dair karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya içerisinde yapılan sosyo ekonomik durum araştırması sonucunda; davacının, 54 yaşında, ilkokul mezunu ve ev hanımı olup, üniversiteye giden oğlu ile birlikte kendine ait evde oturduğu anlaşılmıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya içerisinde yapılan sosyo ekonomik durum araştırması sonucunda; davacının, 54 yaşında, ilkokul mezunu ve ev hanımı olup, üniversiteye giden oğlu ile birlikte kendine ait evde oturduğu anlaşılmıştır.

Davalı yönünden yapılan sosyo-ekonomik durum tahkikinde ise, davalının lise mezunu ve emekli olduğu, 2. eşine ait evde ikinci eşinden olan ve ilköğretim çağındaki 2 çocuğuyla birlikte ikamet ettiği, aylık 905.00 TL emekli maaşı dışında başka bir geliri olmadığı, üzerine kayıtlı gayrimenkul ve aracının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Davacı lehine hükmolunan ilk nafaka tarihinin 19.01.2001 olup; sözkonusu ilamla davacı lehine aylık 50.000,00 TL, müşterek çocuk lehine aylık 30.000,00 TL ye hükmolunduğu, sözkonusu nafakanın 26.09.2002 tarihinde müşterek çoçuk için 50.000,00 TL, davacı için 75.000,00 TL ye çıkarıldığı; 3.artışın ise 29.03.2005 tarihinde yapıldığı ve sözkonusu tarihte davacı lehine hükmolunan nafakanın 125.00 TL; müşterek çoçuk için hükmolunan nafakanın 75.00 TL ye çıkarılmasına dair karar alındığı ve sözkonusu ilamla nafakanın her yı... tarafından yayınlanan... oranında arıtırılması yönünde karar alındığı anlaşılmıştır.

Ancak, somut olayda; tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile ...'in yayınladığı... artış oranları nazara alındığında takdir edilen miktar çok olup, TMK.'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmak suretiyle hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10456, Karar No: 2015/31121, Tarih: 12.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/10456 E.  ,  2015/31121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/173413

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2010

NUMARASI : 2009/436 (E) ve 2010/1094 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen yaralama ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Yaralama eyleminin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, katılanın evine giderek katılanla tartışması üzerine yanında getirdiği bıçakla katılanı tehdit etmesi şeklinde gelişen eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasfında yanılgıya düşülerek, aynı Kanunun 106/1-2. cümlesinden hüküm kurulmuş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Eleştiri dışında cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık T.. T..'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12 /06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9223, Karar No: 2024/2643, Tarih: 04.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9223 E.  ,  2024/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/115 Esas, 2023/1526 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/590 Esas, 2022/690 Karar

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın bedel depo edilmediğinden usulden reddine karar verilmiş, karar İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü maddesi uyarınca temyiz yolu açık olarak karar verilmesi gerekirken, istinaf yolu açık olarak karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dairemizce bozulmasına karar verilen karar, Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.06.2018 tarihli ve 2017/688 Esas, 2018/548 Karar sayılı kararı olup Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesinin verdiği karar Dairemizce bozulduğundan, bozmaya uyularak İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca temyiz yolu açık olarak verilmesi ve doğrudan Dairemize gönderilmesi gerekirken, maddi hataya dayalı olarak istinaf yolu açık olarak karar verildiği ve dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, yetkisiz Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ve 2022/2665 Esas, 2022/2313 Karar sayılı kararı, Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.11.2022 tarihli ve 2022/590 Esas, 2022/690 Karar sayılı kararı ve Bölge Adliye Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli ve 2023/115 Esas, 2023/1526 Karar sayılı kararı "yok hükmünde olduğunun tespitiyle; kararın ortadan kaldırılmasına" ve Dairemizin 30.09.2021 tarihli ve 2021/3630 Esas, 2021/10761 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak verilen İlk Derece Mahkemesinin 08.06.2022 tarihli ve 2021/646 Esas, 2022/372 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, Karacabey ilçesi, ... Mahallesi 1999 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.08.2018 tarihli ve 2017/688 Esas 2018/548 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 14.10.2020 tarihli ve 2019/415 Esas, 2020/1203 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; dava konusu taşınmazın bitişiği ve yakınındaki parsellerin sulu arazi olarak değerlendirildiği hususu da gözetilerek dava konusu taşınmazın yakınında bulunan Fındık Deresi ve Kaynak Deresinden sulanıp sulanamadığı hususunda ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği ve dava konusu taşınmazın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi nedeniyle kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kamulaştırma bedelinin depo edilmemesi nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelini depo ettiklerini, işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme