muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16552, Karar No: 2015/30648, Tarih: 02.11.2015

Davacı taraf, davalı iki şirket aleyhine dava açmış, önce birinde işe girdiğini, daha sonra diğerinde çalışmaya devam ettiğini, şirketler arasında organik bağ olduğunu iddia etmiş, davalılar ise grup şirketleri arasında naklin esaslı değişiklik olmadığını savunmuş, Mahkemece, iki davalı bulunmasına rağmen sorumluluklarının ne şekilde olduğu gerekçelendirilmeden, hüküm altına alınan alacakların davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece gerekçede davalıların sorumluluk şekli belirlenmeden, tanınan hakların ve yükümlülüklerin hangi taraf veya taraflara ait olduğu açıkça belirtilmeden özellikle iki davalı olmasına rağmen, davalıdan tahsili şeklinde hüküm kurularak kararın infazında tereddüte yol açacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5842, Karar No: 2010/3238, Tarih: 03.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/5842 E.  ,  2010/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’un yapılan yargılanması sonunda; reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine, cinsi münasebette bulunma suçundan ise mahkümiyetine dair, Ilgaz Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.01.2006 gün ve 2005/88 Esas, 2006/1 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanık hakkında cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 günlü 2005/103-89 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanunun 104/2. maddesinin iptal edilmesi karşısında, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunan sanığın eyleminin aynı Kanunun 104. maddesinin 1. fıkrası kapsamında yer alması ve bu suçun da takibinin şikayete bağlı bulunması, 17 yaşındaki mağdurenin ise hazırlıkta sanıktan şikayetçi olmadığını ifade etmiş olmasına göre, kamu davasının aynı Kanunun 73 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının DÜŞMESİNE, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/6613, Karar No: 2025/3933, Tarih: 16.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/6613 E.  ,  2025/3933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2358 E. 2019/269 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 28.01.2019 tarihli ve 2018/2358 E. 2019/269 K. sayılı kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin huzurunda verilen 28.01.2019 tarihli kararı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî sürede 04.02.2019 tarihli temyiz nedeni içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, gerekçeli kararın 18.02.2019 tarihinde tebliğ edildiği ancak yapılan gerekçeli karar tebligatı ile gerekçeli kararda 5271 Sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre katılanlar vekiline yapılacak meşruhatlı tebligatla 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda mevcut hâliyle süre tutum dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle,16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7823, Karar No: 2013/9074, Tarih: 27.09.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/7823 E.  ,  2013/9074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Davanın mülkiyetin aktarılmasına yönelik tapu kaydının iptali ve tescil isteğine ilişkin olduğu; bu tür davalarda davanın kayıt malikine, kayıt maliki ölü ise mirasçılarına yöneltilmesi gerektiği; dava konusu parsellerin, tapuda Akdeniz Belediye Başkanlığı adına kayıtlı bulunmakta olup; bu bakımdan, Hazine aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olmasının doğru olmadığı; bundan ayrı, dava konusu taşınmazların ... ada ... ve ... parseller kapsamında kaldığı ve kazanma koşulları oluştuğu takdirde iptal ve tescile karar verilebilmesi için dava konusu taşınmaz bölümünün ana parselden ayrılmasının mümkün olması gerektiği; bu durumda, dava konusu taşınmaz bölümlerinin ifrazının mümkün bulunup bulunmadığının Belediyeden sorularak belirlenmesinin zorunlu bulunduğu” hususlarına değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davalı Hazine aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, davacılar ... mirasçıları ... ve ...’in davalı Belediye aleyhine açmış olduğu davasının kabulü ile Mersin İli Akdeniz İlçesi ... Mah. ... ada ... parsel nolu taşınmazın davalı belediye adına olan tapusunun iptali ile 1/... paylı olarak davacılar ... mirasçıları ... ve Şükran adına tapuya tesciline, davacı ...’in davalı Belediye aleyhine açmış olduğu davasının kısmen kabulü ile Mersin İli Akdeniz İlçesi Nusratiye Mah. ... ada ... parsel nolu taşınmazın tamamının 18806 pay kabul edilerek bu payda 14238/18806 davalı belediye payının iptali ile davacı adına tapuya teciline, kalan 4568/18806 payın davalı belediye adına bırakılmasına, davacı ... Berkili’nin davasının kısmen kabulü ile Mersin İli Akdeniz İlçesi ... Mah. ... ada ... parsel nolu taşınmazda davalı belediyenin 11081/17864 payından 9087/17864 payı iptal edilerek davacı ...’in adına tapuya tesciline, artan 1984/17864 payın davalı belediye adına bırakılmasına, davacı tarafın fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozma ile oluşan muktesep hak ihlal edilemeyeceğine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 27.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14812, Karar No: 2011/19952, Tarih: 07.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/14812 E.  ,  2011/19952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.630.00 TL alacağa vaki itirazın iptaliyle %40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili müvekkilinin, davalıya ait banka hesabına değişik tarihlerde toplam 5.630,00-TL havale yaptığını, davalının parayı ödünç aldığını ancak borcunu ödemediği ve tahsili için yapılan takibe itiraz ettiği ileri sürülerek takibe itirazın iptaliyle %40 tazminat karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; dava konusu paranın ödünç olmadığını, nakit para borcuna karşılık olduğunu, davacının müvekkilinin maliki olduğu aracı kiralandığını, halen 5.500,00 TL kira borcu bulunduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Somut olayımızda davalı, söz konusu banka havalelerinin, davacının kendisine olan borcun ödenmesi amacıyla yapıldığını iddia ederek davacının ileri sürdüğü borç ilişkisini inkar etmiştir. Bu durumda borç (ödünç) ilişkisinin varlığını davacı ispat etmelidir. Her ne kadar, davacı havale makbuzuna dayanmış ise de havale bir ödeme vasıtası olup, makbuzda paranın ödünç olarak gönderildiğine dair herhangi bir kayıt da bulunmamaktadır.

Davacı, dava konusu parayı davalıya ödünç verdiğini yazılı delillerle ispatlayamamıştır. Ne var ki, davacı, dava dilekçesinde “vs. delil” demekle yemin deliline de dayandığından, mahkemece; davacıya davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; ispat yükü üzerinde olmayan davalıya davacıya yemin teklif etme hakkı olduğunu hatırlatıp davalıda yemin teklif etmeyeceğini bildirdiği için yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8891, Karar No: 2023/823, Tarih: 08.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/8891 E.  ,  2023/823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, ancak sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verilmediği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanığın temyiz isteminin ise reddi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanık müdafiinin temyizine hasren inceleme yapılmıştır.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hükmolunan cezanın süresine göre reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/152 Esas, 2020/481 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2021/344 Esas, 2021/321 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

3. Sanığın ikametinde yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna,

4. Gökhan isimli şahsın dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

5. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

3. Sanığın ikametinde yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna,

4. Gökhan isimli şahsın dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

5. Adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tutanağında sanığın ikametinin izlendiği sırada tanık B.'in sanığın ikametinden çıktığının belirtildiği, sanığın tanık B.'i tanımam şeklindeki beyanının tanığın sanığın ikametinde bulunma nedenini açıklayamaması nedeniyle olağan olmadığı, olay tutanağını doğrular şekilde tanığın ilk beyanlarında sanığı uyuşturucu maddeyi aldığı kişi olarak belirterek teşhis ettiği, duruşma sırasında da beyanlarını tekrarladığı, sanığın üzerinde tanığın beyanı doğrultusunda 5 TL'lik banknotlar çıkması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın ikametinde Cumhuriyet savcısının arama emri ile usule uygun şekilde yapılan arama sonucunda, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık B.'de ele geçtiği gibi metamfetamin maddesi ele geçmesi, ayrıca sanığın kolluk beyanında belirttiği Gökhan isimli şahsın duruşmada dinlenilmesinin sonuca etkili olmayacağı değerlendirilmekle sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun yanlış yazıldığı,

C. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin hatalı gösterildiği,

Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2021/344 Esas, 2021/321 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği,

A. İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümünde yer alan "tutuklu veya hükümlünün kaçması" ibaresinin çıkarılması ve yerine "ruhsatsız silah bulundurma" ibaresinin eklenmesi,

A. İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümünde yer alan "tutuklu veya hükümlünün kaçması" ibaresinin çıkarılması ve yerine "ruhsatsız silah bulundurma" ibaresinin eklenmesi,

B. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarının suç tarihi kısımlarından "14.03.2019" ibarelerinin çıkarılması ve yerlerine "13.03.2019" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükümlerdeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29073, Karar No: 2018/12684, Tarih: 25.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/29073 E.  ,  2018/12684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasında verilen ilk kararda direnilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 23/03/2017 gün ve 2017/675 Esas - 2017/9087 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kıyı kenar çizgisi uygulamasından doğan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde bulunduğundan bahisle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozma kararına karşı mahkemece direnilmiş, bu kez direnme kararı Dairemizce onanmış; bu karara karşı davacılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.HUMK'nun 440/III.3.maddesi uyarınca mahkemece verilen görevsizlik kararlarının onanmasına ya da bozulmasına ilişkin kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz.Yukarıda açıklanan nedenle davacılar vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/137, Karar No: 2020/806, Tarih: 21.10.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/137 E.  ,  2020/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 15.03.2013 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılar tarafından birlikte organize edilen “Nişantaşı Sanat Parkı” projesi kapsamında talep üzerine eser mahiyetinde bank hazırladığını, proje kapsamında bankın teslim edildiğini ve “Nişantaşı Sanat Parkı”nda sergilenmeye başlandığını, üç yıl sonra müvekkiline teslim edilmesi gereken bankın 2012 yılında parkta olmadığının tespit edildiğini, müvekkili tarafından davalı belediyeye yapılan müracaat üzerine bankın üçüncü kişiler tarafından tahrif edildiğinin ve çalındığının belirtildiğini, davalıların eserin korunması için yeterli özeni göstermediklerini ileri sürerek FSEK’in 70. maddesi gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00TL maddi ve 20.000,00TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... Sinema Pazarlama Reklamcılık Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili 13.05.2013 tarihli cevap dilekçesinde; “Nişantaşı Sanat Parkı” projesinin sahibinin Şişli Belediye Başkanlığı olduğunu, müvekkilinin sadece belediye ile sanatçıların iletişim kurması ve projeye başvuran eserlerin sergide değerlendirilmesi konusunda destek verdiğini, proje bünyesinde yer alma ve eser sunma talebinin davacıdan geldiğini, müvekkili ile davacı arasında dava konusu eseri konu alan herhangi bir sözleşme bulunmadığını, proje kapsamında eserin Nişantaşı Sanat Parkı’na konulduğunu, davacının iddiasının aksine projeye dahil olan eserlerin iadesinin mümkün olmadığını, zira eserin yerleşik ve sürekli olarak parkta bulunmasının proje özelliği itibariyle hayatın olağan akışına uygun olduğunu, projenin parkın açılması ile tamamlandığını ve müvekkilinin sorumluluğunun da sona erdiğini, bu nedenle dava konusu eserin parkta çalınmasında müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.