muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/24579, Karar No: 2019/19092, Tarih: 16.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/24579 E.  ,  2019/19092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/04/2008-25/06/2011 tarihleri arası satış ve reyon görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma, yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin mazeretsiz devamsızlığı üzerine haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.

Somut olayda, davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatil ile fazla mesai ücreti alacakları davacı tanık beyanlarına göre yaz döneminde ( Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ayları) haftada 30 saat, kış dönemi ve pazarcılık yaptığı dönemde ise haftada 27 saat fazla mesai yaptığı, dini bayramların ilk iki günü dışındaki tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabulü ile hesaplanmıştır.

Somut olayda, davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatil ile fazla mesai ücreti alacakları davacı tanık beyanlarına göre yaz döneminde ( Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ayları) haftada 30 saat, kış dönemi ve pazarcılık yaptığı dönemde ise haftada 27 saat fazla mesai yaptığı, dini bayramların ilk iki günü dışındaki tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabulü ile hesaplanmıştır.

Ulusal bayram ve genel tatil ile fazla mesai alacaklarının ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir kayıt bulunmadığı, davacının ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma alacaklarının 01/04/2008-25/06/2011 tarihleri arası dönem yönünden davacı tanıklarının beyanlarına göre tespit edildiği, davacı tanığı ...’ın işyerinde 2007-2009 yılları arası, davacı tanığı ...’in ise 2008-2010 yılları arası çalıştığını beyan ettiği ve bu süreye göre davacı tanıklarının ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma hesaplanan dönemin tamamında çalışma koşullarını bilemeyeceği anlaşılmış olup davacı tanıkların davacıyla birlikte çalışmadıkları dönem yönünden davalı tanığı ...’in beyanına göre ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının ispatlanamadığı, fazla çalışmanın ise haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arası ara dinlenme sonrası haftalık 9 saatinin ispatlandığı gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ :Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6419, Karar No: 2024/3928, Tarih: 29.05.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/6419 E.  ,  2024/3928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/462 E., 2021/41 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen müdahalenin önlenmesi ve kal davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, davalının ... Koyunda, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyıda ve deniz yüzeyinde beton dolgu, kıyı düzenlemesi yapmak, Ilgın Koyunda da kıyının beton duvarla çevrilerek önüne büyük beton iskele yapmak ve kıyının da toprakla doldurulması suretiyle işgal ettiğinin idarece yapılan denetimlerle tespit edildiğini ileri sürerek, davalının kıyıya ve deniz yüzeyine yönelik müdahalesinin men'i ve üzerindeki muhdesatların kâl'ine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; kıyı kenar çizgisi içinde kalan alana müdahale edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 27.02.2020 tarihli ve 2018/13175 Esas, 2020/1925 Karar sayılı kararı ile; davalı vekilinin temyiz itirazlarının yerinde görülmediği, ancak davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olduğundan bahsedilerek, davacı Hazine harçtan muaf olup, keşfen belirlenen değer üzerinden avukatlık ücreti takdir edilmesi gerektiği, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Karara karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteği ise Yargıtay 8. Hukuk Dairesince reddedilmiştir.

3. Mahkemenin 27.01.2021 tarihli ve 2020/462 Esas, 2021/41 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde önceki gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş, davacı Hazine lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

3. Mahkemenin 27.01.2021 tarihli ve 2020/462 Esas, 2021/41 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde önceki gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş, davacı Hazine lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozmaya uyularak 23.08.2010 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmişse de bu değerin hatalı olduğunu, keşfin 2010 yılında yapıldığını, karar tarihine kadar 11 yıl geçtiğini ve bu süre boyunca işgallerin devam ettiğini, bilirkişilerden ek rapor alınarak dava değerinin belirlenmesi ve bu dava değeri üzerinden Hazine lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini bildirerek mahkeme kararının vekalet ücreti yönünden bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava değeri gösterilmemesine rağmen yapılan keşif ile saptanan değer üzerinden nispi harç hesabı yapılmasının ve yine nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin hakkaniyete uygun olmadığını, 23.02.2010 tarihli raporda yalnızca (kabul anlamına gelmemek kaydıyla) kıyı kenar çizgisi içerisinde yer alan kısımlar yönünden inceleme yapıldığını, müdahalenin önlenmesi ve kal bedeline yönelik bir hesaplama yapılmadığı gibi davacı tarafça da bu duruma karşı herhangi bir itiraz yöneltilmediğini, harcın ve vekâlet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiğini, hatalı olarak davanın kabulüne karar verildiğini, davalı kooperatif tarafından sahil düzenlemesi amacıyla seneler önce alınan gerekli yazılı izinlerin dosyada mevcut olduğunu, doldurma alan ve iskelenin halka açık olduğunu, kamusal yarar olgusunun oluştuğunu, site sakinleri dışında herkesin sahili kullanabildiğini, bilirkişi raporundaki eksiklikler dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, dava konusu yere ilişkin kiralama çalışmalarının sürdüğü hususunun dikkate alınmadığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43 üncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715 inci maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza müdahalenin önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa’nın "Kıyılardan yararlanma" başlıklı 43 üncü maddesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 5 inci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 715 inci maddesi.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; tarafların temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak; Mahkemece, duş-2; 4,12 metrekare olduğu halde 4,16 metrekare şeklinde, beton zemin; 485,64 metrekare olduğu halde 485,4 metrekare olarak hüküm tesis edildiği, WC-1 yerine WC-2 yazıldığı anlaşılmakla, hükmün infazında tereddüt oluşturacak şekilde bahsedildiği üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Ne var ki; anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 nci maddesi uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Tarafların temyizi üzerine ve re'sen yapılan inceleme sonucu Mahkeme kararının; hüküm fıkrasının (1-m) bendinde yer alan "4,16 m2'lik" ibaresinin çıkartılarak yerine "4,12 m2'lik" ibaresinin yazılması, (1-n) bendinde yer alan "WC-2" ibaresinin çıkartılarak yerine "WC-1" ibaresinin yazılması, (1) numaralı bendin yirmibir inci paragrafında yer alan "485,4 m2'lik" ibaresinin çıkartılarak yerine "485,64 m2'lik" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, temyiz eden davacı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10276, Karar No: 2019/5089, Tarih: 18.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10276 E.  ,  2019/5089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı şirket adına kayıtlı aracın 18/07/2012 tarihinde, davalı ... sevk ve idaresinde iken, müvekkili şirkete Kasko Sigorta Poliçesi ile sigortalı karşı araca çarpması neticesinde yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/92 D.İş sayılı dosyasında tespit yaptırdıklarını, davalı sürücü ...'nun haksız fiil eylemi nedeniyle, davalı araç maliki şirketin ise işleten sıfatıyla meydana gelen kaza ve hasardan sorumlu olduğunu, sigortalı araç için alınan ekspertiz raporunda araçta toplam 136.557,00 TL hasar tespit edildiğini, davacının sigortalısına 21/11/2012 tarihinde 61.557,00 TL, 11/09/2012 tarihinde 75.000,00 TL'nin banka kanalı ile ödendiğini, ancak ödemeler yapıldıktan sonra davalı tarafa ve ZMMS poliçesi ile İMMS poliçesini düzenleyen Ak Sigorta A.Ş'ye rücu mektubu gönderildiğini, ... Sigorta A.Ş'den 72.500,00 TL tahsil edildiğini, bakiyesinin tahsilinin ise mümkün olmadığını, kaza dolayısıyla ortaya çıkan ve bugüne kadar ödemesi gerçekleşmeyen 29.917,00 TL tutarındaki tazminatın ve fiili ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizlerinin tediyesi için davalılar aleyhine başlatılan ilamsız icra takibine davalıların süresi içerisinde itiraz ederek takibi durdurduklarını beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalıların.... İcra Müdürlüğünün 2014/4556 E. sayılı dosyasına ilişkin itirazlarının iptaline, takip konusu alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, davalıların İzmir 17. İcra Müdürlüğü’nün 2014/4516 takip sayılı dosyasında bulunan 11/04/2014 günlü itirazlarının asıl alacak ve faizleriyle birlikte iptali ile takibin aynen devamına, ancak kazanın 18/07/2012 tarihinde meydana geldiği, takibin 08/04/2014 tarihli olduğu, hasar tutarı bilirkişi incelemesi ile belirlendiğinden bu duruma göre alacak davalı yanca bilinebilir olmadığından davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.734,52 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 18/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2157, Karar No: 2019/2154, Tarih: 04.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/2157 E.  ,  2019/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

Hükmün açıklandığı ve Mahkemece temyiz isteminin reddine dair ek kararın tebliğ edildiği tarihlerde sanığın başka suçtan dolayı hükümlü olarak ceza infaz kurumunda bulunması nedeniyle; mahkemece hüküm fıkralarına, 5271 sayılı CMK‘nin 263/1. maddesi gereğince cezaevinde bulunan hükümlünün tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğinin de yazılması gerektiği halde, bu hususun hüküm fıkralarına yazılmamış olması nedeniyle sanığın 08.03.2016 tarihli 2016/116 Esas ve 2016/139 Karar sayılı asıl karar ile 23.03.2016 tarihli temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin ek karar yönünden temyiz süresinin asıl karar yönünden hükmün tefhimi ve ek karar yönünden kararın tebliğ tarihi olan 01.04.2016 tarihinde başlamayacağı, sanığın öğrenme üzerine 22.03.2016 ve 25.11.2016 tarihli temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, Mahkemenin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 23.03.2016 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, temel cezayı teşdit gerekçesi ile cezayı azaltan nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/489, Karar No: 2016/10425, Tarih: 07.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/489 E.  ,  2016/10425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından çeklere ve ihtarnameye dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca ve faize itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece dayanak belgenin İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen nitelikte borç ikrarını havi belge olduğu kabul edilerek itirazın kaldırılmasına ve ödeme emrinde talep edilmesi gereken işlemiş faizin 5.315,31 TL olmak üzere düzeltilmesine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Takip dayanağı çek, yasal süresinde muhatap bankaya ibraz edilmediği için TTK'nun 708 ve 720. maddeleri gereğince alacaklı müracaat hakkını kaybettiğinden, borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus özel yol ile takip yapılamayacağı gibi, dayanak belge bu hali ile adi havale vasfını taşımakta olup borç ikrarını içeren nitelikte sayılamayacağından İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belge mahiyetinde de olmadığından alacaklının sözü edilen belgeye dayalı olarak genel haciz yoluyla takip yapması da mümkün değildir.

Ancak alacaklının itirazın kaldırılması talebine dayanak yaptığı ... Noterliği'nin 14302 yevmiye ve 09.07.2014 tarihli İhtarnamesinde, "...31.07.2014 ,31.08.2014 ,30.09.2014 ve 31.10.2014 tarihli ve her biri 15.000 TL değerindeki çeklerin vadesi geldiğinde ...i'nin yukarıda verilen resmi adresine ibraz etmeniz halinde çek karşılığı tarafınıza ödenecektir ..." denilmekle bu belge anılan çek bedelleri yönünden borç ikrarını içermekte olup, İİK'nun 68. maddesi kapsamında belge niteliğindedir. Bu husus mahkemenin de kabulündedir. Fakat ihtarnamenin 30.11.2014 keşide tarihli 15.000 TL bedelli çeki kapsamadığı görülmektedir. Buna göre borç ikrarı ihtarname ile kabul edilen çek bedelleri toplamı olan 60.000,00 TL. içindir.

Bu durumda mahkemece, alacaklının talebine dayanak yaptığı ihtarnamede belirtilen çeklerin toplam bedeli olan 60.000 TL yönünden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken 30.11.2014 tarih ve 15.000 TL çek bedelini de kapsayacak şekilde itirazın tümden kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda mahkemece, alacaklının talebine dayanak yaptığı ihtarnamede belirtilen çeklerin toplam bedeli olan 60.000 TL yönünden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken 30.11.2014 tarih ve 15.000 TL çek bedelini de kapsayacak şekilde itirazın tümden kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, alacaklının temerrüt faizi isteyebilmesi için takip dayanağı belgede bir vadenin bulunması ya da borçlunun temerrüde düşürülmüş olması zorunludur. Nitekim 11.12.1957 tarih ve 17/29 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da adi senette vadenin olması halinde, faizin vade tarihinden itibaren istenebileceği kabul edilmiştir (HGK. nun 22.03.2000 tarih ve 12-706/181 sayılı kararı). Senette vade yok ise alacaklı tarafından borçlunun takip tarihinden daha evvel temerrüde düşürüldüğünün İİK'nun 68. maddesinde yazılı nitelikte bir belge ile ispatı gereklidir.

İcra takibe dayanak ihtarnamede çeklerin ibrazı halinde ödeneceği belirtilmiş olup herhangi bir vade mevcut olmadığına ve alacaklı icra takibinden önce borçlunun temerrüde düşürüldüğüne ilişkin İİK'nun 68. maddesinde belirtilen nitelikte herhangi bir belge ibraz etmediğine göre takip öncesine ait işlemiş faiz istenemez. Alacak, takip tarihi itibariyle muaccel hale geleceğinden alacaklı takip talebinde asıl alacak miktarı ile takip sonrası bu alacağa faiz işletilmesini isteyebilir.

O halde mahkemece işlemiş faize itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kısmen kabulü yönünde hüküm tesisi de isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.