muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3837, Karar No: 2010/9251, Tarih: 06.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/3837 E.  ,  2010/9251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

I-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda sanığa yüklenen 2000 ve 2001 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği 01.05.2001 ve 26.03.2001 tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle anılı suçlardan kurulan hükümlerin ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin, sanık hakkında 2000 ve 2001 takvim yıllarına ait “defter ve belgeleri gizlemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2000 ve 2001 takvim yıllarına ait “defter ve belgeleri gizlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi, defter ve belgelerin ibrazının istenilmesi için yapılan tebligat tarihinden 213 sayılı Yasanın 14. maddesine göre belirlenen onbeş gün sonrası olan 16.06.2004 olup, bu tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği göz önüne alınıp yargılamaya devamla sanığın anılan suçtan hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, istenen defter ve belgelerin ait olduğu takvim yılları esas alınarak zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen anılan suçtan kurulan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4034, Karar No: 2013/1700, Tarih: 18.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/4034 E.  ,  2013/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iptal davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... vekili, davalı borçlu Mustafa aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, dava konusu takibi diğer davalıya muvazaalı olarak borçlanarak yaptırdığını belirterek bu takibin B.K 18. maddesine göre iptalini talep etmiştir.

Davalı ... vekili ile davalı ... davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, takibin dayanağı senedin davalı ... tarafından davacının alacağının tahsilini önlemeye yönelik olarak verildiği ve icra takibinde ödeme emrinin bizzat tebliğ alındığı belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı ...’ın alacağının dayanağı bononun vade tarihi ile takip tarihi arasındaki zamanın ve itirazın iptali davasının bitme aşamasında icraya konulmasının hayatın olağan akışı uygun düşmemesine, davalı borçlu Mustafa’nın ödeme emrini icra dairesinde aynı gün tebellüğ ettiğinin tebligat arkasına şerh verilmiş olmasına ve aksinin aynı nitelikte bir delil ile ispatlanamamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun

bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 619,57 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 18.02.2013 gününde karar düzeltme yolu açık olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6296, Karar No: 2016/7598, Tarih: 25.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/6296 E.  ,  2016/7598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.03.2015 gün ve 353/133 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 25.04.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

.... tarafından açılan, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uygulamasına dayalı Tapu iptal/terkin davası mahkemece kısmen kabul edilerek tapulu taşınmazın kıyı kapsamında kaldığı anlaşılan bir bölümü için mevcut tapu kaydının iptaliyle, bu bölümün kıyı olarak tapu sicilinden terkinine karar verilmiş; hükmü, taşınmazı ... satışıyla aldığı gerekçesiyle davalı taraf temyiz etmiştir.

Davaya konu taşınmazın 2004 yılında ... tarafından ... adlı kişiye, ondan da 2005 yılında davalıya satış suretiyle temlik edildiği, getirtilen tapu kaydından anlaşılmaktadır.

Davaya konu taşınmazın 2004 yılında ... tarafından ... adlı kişiye, ondan da 2005 yılında davalıya satış suretiyle temlik edildiği, getirtilen tapu kaydından anlaşılmaktadır.

Davalı tapu kaydına güvenerek, üstelik bizzat davacı ... tarafından yapılan satışın soncunda oluşan tapu kaydını görerek taşınmazı satın almıştır. ...nin satış tarihinde 3621 sayılı Kıyı Kanunu yürürlüktedir. Ortada bir yolsuz tescil durumu olmadığı gibi, bir an için yolsuz tescilin varlığı kabul edilse bile, davalı TMK'nun 1023 ve 1024. maddelerindeki "iyiniyet koruması"ndan yararlanabilecek kişi konumundadır. Diğer yandan, davacı ...'nin kendi sattığı bir taşınmazı, sattığı tarihte de yürürlükte olan bir kanun hükümü uyarınca bedelsiz geriye almak istemesi; TMK'nun.2. maddesi anlamında tipik bir "hakkın kötüye kullanılması" davranışı niteliğindedir. Davacı ... Hazinesinin kıyıda kalan bölüm için belirlenecek bedelini ödemeden iptal tescile karar verilemez. Davacı ... ya kamulaştırma işlemine başvurmalı, ya da usul ekonomisi ilkesi uyarınca bu davada, tapu kaydı iptal edilen bölümün belirlenecek bedelini, iptal karşılığı davacıya ödenmek üzere depo etmeyi önermesi ve ancak bu bedel depo edildiği takdirde iptal/terkin kararı verilmesi gerekir. Aksi tutum mülkiyet hakkını koruyan TC. Anayasası, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kurallarına ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi İçtihatlarına aykırı olur. Davacı ...'nin belirtilen şekilde bedeli depo etme konusunda bir talebi mevcut değildir. O halde, davanın reddine karar verilmesi gerekir. Açıkladığı sebeplerle, temyiz edilen hükmün davanın reddine karar verilmek üzere bozulması gerektiğini düşünüyor; Sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/98, Karar No: 2009/145, Tarih: 29.04.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/8-98 E.  ,  2009/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2009/8-98

KARAR NO : 2009/145

MAHKEMESİ : Gökçeada Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25.12.2008

NUMARASI : 2008/135 E-2008/157 K.

Taraflar arasındaki “Tapu İptali ve Tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gökçeada Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 12.06.2008 gün ve 2006/91 E., 2008/71 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  8.Hukuk Dairesinin 28.10.2008 gün ve 2008/4655-5327  sayılı ilamı ile; (...Davacı vekili, miras yoluyla intikal ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle  ..ada ..parselin Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davacının davasını kanıtlamasını gerektiğini açıklayarak sonuçta davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece dava konusu taşınmazın davacı tarafından terk edildiği, 20 yıldan fazla süre ile kullanılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2209 m2 yüzölçüme sahip dava konusu parselin kadastro tutanağında;  A.  P.. ait olduğu, ancak adı geçenin başvurarak zilyetliğini kanıtlayıcı herhangi bir belge vermediğinin muhtar ve bilirkişiler tarafından bildirilmesi üzerine 05.05.1995 tarihinde tarla niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

2209 m2 yüzölçüme sahip dava konusu parselin kadastro tutanağında;  A.  P.. ait olduğu, ancak adı geçenin başvurarak zilyetliğini kanıtlayıcı herhangi bir belge vermediğinin muhtar ve bilirkişiler tarafından bildirilmesi üzerine 05.05.1995 tarihinde tarla niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı vekili tespitten önceki sebebe dayanarak süresinde açmış olduğu dava ile iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur. Yerel bilirkişi davacının annesine ait olan bu yerin sağlığında kendisine verildiğini, 1970’li yıllarda hububat ekiminin yapıldığını, 1980 yılından sonra davacının yurt dışına gitmesi nedeniyle taşınmazın kullanılmadığını, adada serbest hayvancılığın yaygın hale gelmesi üzerine hayvan otlatılan bir yer olduğunu, zaman zaman davacının taşınmazın sınırları ve öncesi hakkında kendisine başvurduğunu, ziraatçı uzman bilirkişi 3.sınıf kuru tarım arazisi niteliğinde olduğunu bildirmiştir. Mahkemece davacının tespit öncesi 20 seneyi aşkın bir zamandan beri bu yeri kullanmadığı, taşınmazı terk ettiği görüşünden hareketle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Bir yerin terk edilmesi, davacının bu yer üzerindeki zilyetliğinin kesilmesi, mülkiyet hakkının sona ermesi için terk işleminin iradi olması gerekir. Görülmekte olan davada yerel bilirkişi taşınmazın davacı tarafından kesin olarak terk edildiğini bildirmemiştir. Davacı vekili dilekçesinde diğer deliller yanında tanık deliline  dayanmış  olup,  kendisinden  tanık  dinletip  dinletmeyeceği  sorulmadan  ve  tanık dinlenilmesinden vazgeçilmeden yalnız bilirkişi sözlerine dayanarak uyuşmazlığın sona erdirilmiş olması doğru görülmemiştir. Davacı vekilinden varsa delillerinin sorulması, tanık gösterdiği takdirde yerel, teknik bilirkişiler aracılığıyla yeniden mahallinde keşif yapılması, tanıkların HUMK.nun 258.maddesi uyarınca davetiye ile çağırılarak aynı Kanunun 259.maddesi uyarınca taşınmaz başında dinlenilmeleri, davacının bu yer üzerindeki zilyetliğinin terk edilip edilmediğinin olaylara dayalı olarak kendilerinden ayrıntılı olarak sorulup belirlenmesi, tüm deliller eksiksiz toplanıp birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın daha önce davacının annesine ait iken kızı olan davacıya satıldığını, o tarihten itibaren davacının elinde bulunduğunu ancak kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın davalı Maliye Hazinesi adına tespit ve tescil edildiğini, yapılan bu tescilin yolsuz tescil hükmünde olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yargılama sırasında davayı kabul etmediklerini, davacının davasını ispat etmesi gerektiğini  beyan etmiştir.

Yerel Mahkeme, mahalli bilirkişi beyanına göre taşınmaz üzerindeki zilyetliğin iradi olarak terk edildiğinin kabulünün gerekeceği ve bu haliyle davacı lehine zilyetlik yoluyla kazanma şartlarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiş, davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıdaki gerekçe ile bozulmuş, yerel mahkeme aynı gerekçe ile kararında direnmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunun 14.maddesine göre tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların üzerindeki malik sıfatıyla zilyetlik belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispatlanabilir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 274.maddesinde tanık dinletecek kimsenin öncelikle bunların isimlerini mahkemeye bildirmesi gerektiği belirtilmiş ise de somut olayda davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış olduğuna göre mahkemece tanıklarının isimlerini bildirmesi için davacıya usulüne uygun önel verilmesi uyulmaması halinde ise kesin süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davacı tanık delilinden vazgeçmediği halde tanıklarını bildirmesi istenmeden sadece bilirkişi beyanına göre hüküm kurulması doğru olmamıştır.

O halde  Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 29.04.2009 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14637, Karar No: 2015/11850, Tarih: 26.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14637 E.  ,  2015/11850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada İzmir 11. Sulh Hukuk, Edirne 1. Sulh Hukuk ve Uzunköprü Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin "... Mah. .... Sk. No:... Merkez/..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Edirne 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin .../... Esas, .../... Karar sayılı ilâmında hükümlünün ikamet adresinin “... Mah. ... ... Sk. No:... Kat:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Uzunköprü Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün MERNİS adresinin "... Mah. .... Sk. No:... Merkez/..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2012 tarih ve .../... Esas, .../... Karar sayılı kararından hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah. ... ... Sk. No:...Kat:... .../...”adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Uzunköprü Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Uzunköprü Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1288, Karar No: 2017/13462, Tarih: 12.12.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/1288 E.  ,  2017/13462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin soruşturma aşamasındaki 08/08/2012 tarihli beyanından suçun saat 01:00-08:00 arasında işlendiğinin, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre güneşin saat 05:50’de doğduğunun, gece vaktinin ise saat 04:50'de sona erdiği, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında suçu işlediği saate ilişkin bir bilgi vermediği ancak olayın iddianamede gerçekleştiği şekilde meydana geldiğini beyan ettiği, iddianame içeriğinde olayın gece saat 01:00 sularında gerçekleştiğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında sanıktan eylemi hangi saatte gerçekleştirdiği açık bir şekilde sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2631, Karar No: 2021/10065, Tarih: 22.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2631 E.  ,  2021/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Dava konusu ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ... (eski ...) parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın, satışına ilişkin akit tablosu Tapu Müdürlüğünden istenilip, dava konusu taşınmaz ile somut emsal taşınmazın 2013 yılında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza 2013 yılı emlak vergisine esas arsa metrekare rayiç değeri olan 370,30-TL'nin dahi altında kalacak şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza 2013 yılı emlak vergisine esas arsa metrekare rayiç değeri olan 370,30-TL'nin dahi altında kalacak şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.