muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16200, Karar No: 2014/3120, Tarih: 27.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16200 E.  ,  2014/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/53148

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2008

NUMARASI : 2006/3789 (E) ve 2008/1131 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, bir otoparka bırakılan katılana ait kamyoneti, haksız olarak ele geçirdiği anahtarı kullanarak çaldığı, araçta yüklü bulunan giyim malzemelerini boşalttıktan sonra, kamyoneti bir okulun yanına park edip anahtarını kanalizasyona attığı, otopark sahibinin kendisinden şüphelenmesi üzerine, suçu kabullenerek, aracı park ettiği yeri göstermek suretiyle katılana iadesini sağladığı somut olayda; katılanan zararının soruşturma aşamasında kısmen karşılanmış olması nedeniyle, katılana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık T.. Ç.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13774, Karar No: 2024/10852, Tarih: 11.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/13774 E.  ,  2024/10852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/801 Değişik İş, 2022/801 Karar

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 14.02.2019 tarihinde davacı yayaya, davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın çarpması sonucu oluşan çift taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, sigorta şirketince yapılan ödemenin zararı karşılamadığını, zararın giderilmesi için sigorta şirketine başvurulduğunu ancak başvuruya olumlu yanıt verilmediğini iddia ederek açtığı belirsiz alacak davasında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini 239.381,65 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığını, bu eksikliğin tamamlanmasının istendiğini, bu eksiklik tamamlanmadan dava açıldığından talebin usulden reddi gerektiğini, ceza yargılamasında şikayette bulunmaması sebebiyle başvurunun reddi gerektiğini, zamanaşımı nedeniyle talebin reddi gerektiğini, ödeme ile gerçek zararın sigorta şirketince giderildiğini, müvekkilinin bu ödeme sonrası ibra edildiğini, sigorta şirketinin sigorta limiti ve kusur ile sınırlı olarak sorumlu olduğunu, kusur durumunun incelenmesi gerektiğini, maluliyet oranının Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre Adli Tıp Kurumu (ATK)' dan alınacak rapor ile belirlenmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatından ve rapor ücretinden sorumlu olmadıklarını, geçici bakıcı giderinden de sigorta şirketinin sorumlu olmadığını, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile aktüer siciline kayıtlı bilirkişiler tarafından yapılması gerektiğini, sigorta şirketinin başvuru tarihinden itibaren yasal faizden sorumlu olabileceğini, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından bir ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, aleyhe hüküm kurulması halinde karşı taraf lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi' ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5' i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, sunulan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın kabulüne, 239.381,65 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 27.01.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, sunulan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın kabulüne, 239.381,65 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 27.01.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet raporunun usulüne uygun olarak maluliyeti belirlediği, hesaplama yönteminde hata bulunmadığı, yapılan ödemenin açıkça yetersiz olduğu, bu nedenle ödemenin güncellenerek tazminat hesabından düşülmesinde bir hata bulunmadığı, sigorta şirketine yapılan başvurudan 8 iş günü sonrasından itibaren yasal faiz işletilmesinde hata bulunmadığı belirtilerek itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunun yetkili sağlık kuruluşu tarafından mevzuata uygun olarak sağlık kurulu raporu şeklinde düzenlenmediğini, medikal değerlendirmede daha az bir maluliyet oranı belirlendiğini, ATK'dan bu çelişkinin de giderileceği maluliyet raporu alınması gerektiğini, ödeme ile sigorta şirketinin tüm sorumluluğunu yerine getirdiğini, ibra edildiğini, ödeme ile hesaplanan rakam arasında fahiş fark bulunmadığını, bu nedenle de davanın reddi gerektiğini, hesaplamanın TRH-2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faiz ile yapılması gerektiğini, muhtemel ömrün hatalı belirlendiğini, işlemiş dönem hesabında güncel ücretin esas alınması gerektiğini, hesaplamanın aktüer siciline kayıtlı bilirkişi tarafından yapılması gerektiğini, faiz başlangıcının komisyona başvuru tarihinden itibaren yasal faiz olabileceğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle bakiye yaşam süresinin belirlenmesinde hata olmakla birlikte hatanın davalı lehine olmasına ve bilinen dönem davacının aldığı ücretlere göre hesaplanması gerekir ise de davacının aldığı kabul edilen ücretlerin yaptığı işe uygun ve hesabın davalı lehine olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,11.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13018, Karar No: 2024/14644, Tarih: 06.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13018 E.  ,  2024/14644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma ilâmından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12539, Karar No: 2016/15201, Tarih: 26.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12539 E.  ,  2016/15201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı birlikte su dağıtım teknisyeni olarak çalıştığını iş sözleşmesinin davalı tarafından 20.05.2013 tarihinde haksız feshedildiğini, yerine iki yeni kişinin alındığını, haftanın yedi günü 07.00-21.00 arası çalıştığı halde fazla mesai ücretinin ödenmediğini, resmi ve dini bayramlarda da çalışmasına rağmen ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının davalının mevsimlik işçi olduğunu, davacının her yıl ortalama 4-5 ay çalıştığını, iş sözleşmesinin her yıl yenilenmesi zorunluluğu bulunmadığını, fazla mesai, resmi dini bayram ücretlerinin düzenli olarak ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın işverence feshedilmesi sebebiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını, davacının diğer taleplerine ilişkin alacakları da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının Nisan-Eylül arası 07:00-20:00 saatleri arasında çalıştığı, günlük 1,5 saat ara dinlenmesi ile günde 11,5 saat, haftada 69 saat çalıştığı ve haftada 24 saat fazla çalışma yaptığı, bunun dışında kalan dönemde 08:00-17:00 saatleri arasında çalışarak haftada 48 saat çalıştığı ve haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek yapılan hesaplama mahkemece hüküm altına alınmış ise de isabetli olmamıştır. Yapılan işin niteliği taraf tanık beyanları ve dosya kapsamına göre sulama dönemi haftada dört gün 07.00-18.30 arası ve haftada iki gün 07.00-20.00 arası çalışma yapıldığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

Öte yandan fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir. Tanıklar öğle paydosunun uzadığını belirtmekte ise de ara dinlenme süresine ilişkin açık beyanları bulunmamaktadır. Mahkemece ara dinlenme süreleri tanıklara sorularak fazla çalışma alacağı ara dinlenme süresi de düşülmek suretiyle yeniden hesaplandıktan sonra sonuca gidilmelidir.

Belirtilen sebeplerlden ötürü eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15663, Karar No: 2017/1330, Tarih: 07.02.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/15663 E.  ,  2017/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay yeri krokisi ve bilirkişi raporu incelendiğinde kesilen kavak ağaçlarının sanık ile katılana ait tarlaların sınırında bulunduğu, sanığın aşamalardaki tutarlı savunması ile bu kavak ağaçlarını kendisinin yetiştirdiğini ve kendisine ait olduğu için kestiğini beyan etmesi ve sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair başkaca delilin bulunmaması karşısında atılı suçtan beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40083, Karar No: 2017/190, Tarih: 06.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40083 E.  ,  2017/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5882, Karar No: 2010/3651, Tarih: 10.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5882 E.  ,  2010/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 145 ada 23 parsel sayılı 1395326,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera niteliğiyle sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... kesinleşmiş mahkeme ilamına, satın almaya, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümü hakkında dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, 145 ada 123 parsel sayılı taşınmazın uzman biirkişi tarafından düzenlenen 3.9.2008 tarihli haritada (A) harfi ile gösterilen kısmının davacı ... adına tesciline, geriye kalan kısmının mera vasfı ile sınırlandırılıp, özel sicile kaydına karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraf kesin hükme dayanmıştır. Mahkemece dava konusu 145 ada 123 parsel sayılı taşınmazın temyize konu bölümünün dayanılan Kangal Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.9.1964 gün, 1964/77-1964/256 E.K. sayılı kesin hükmün kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur.

Dava konusu taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen haritada (A) harfi ile gösterilen bölümünün dayanılan kesin hükmün kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan aynı taşınmaz yada taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın ... koşullarındandır.

Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 10.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14204, Karar No: 2013/21861, Tarih: 09.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14204 E.  ,  2013/21861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesi kapsamına göre sanığın genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin bulunmadığı anlaşıldığından, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Dosyada mevcut Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 06.03.2006 tarih, BLS.2006/691 sayılı ekspertiz raporunda suça konu tabancanın 16.09.2005 günü Adana ili, ... mah. 92. sok. sayılı yer önünde meydana gelen yaralama ve 17.09.2005 günü Adana ili, PTT ... mah. 202. sok. no: 66, ... Sitesi, A Blok, Kat:5, Daire:10 sayılı yerde ikamet eden ... isimli şahsın ikametinin kurşunlanması olaylarında da kullanıldığının anlaşılması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun kesintisiz suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında anılan olaylardan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan dava açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihi saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca

uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13921, Karar No: 2020/5517, Tarih: 28.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13921 E.  ,  2020/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31/05/2013 gününde verilen dilekçe ile terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin muris ... alacaklı olduğunu ve muris mirasçılarının tamamının davayı reddediklerini belirterek terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesini talep etmiştir.

Dahili davalılar vekili, ipoteğe konu borcun davalılardan ... tarafından ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile “muris ...’a ait terekenin tespiti yapılmış olduğundan mahkememizin dosyadan el çekmesine, kaydın kapatılmasına, muris ...’ın terekesinin iflas usulü ve basit tasfiye yolu ile tasfiyesine, tasfiyeye terekenin defterinin düzenlenmesi ile başlanılmasına” karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 612. maddesi "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "Terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi 2004 sayılı İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Somut olaya gelince; 02.09.2012 tarihinde vefat eden muris ...’a ait dosyada bulunan 11.09.2012 tarihli mirasçılık belgesinde mirasçıları olarak Burak Kavaslar, Selcen Kavaslar ve Behiye Kavaslar görülmektedir. Adı geçen mirasçılardan Burak Kavaslar, murisinden kalan mirası, Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1006 Esas ve 2012/1299 Karar sayılı ilamıyla reddetmiş ve hüküm, 30.11.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Murisin geri kalan mirasçıları olan... de Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1015 Esas ve 2013/85 Karar sayılı ilamıyla mirassı reddetmişler ve hüküm, 19.02.2013 tarihinde kesinleşmiştir.