muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8179, Karar No: 2024/4155, Tarih: 03.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8179 E.  ,  2024/4155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/524 E., 2023/639 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/763 E., 2021/13 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 05.05.2018 tarihinde evlendiklerini, düğün günü başlayan ve küçük ayrıntı gibi görünen takı merasimindeki tarafların görüş ayrılığının tarafların ayrılmalarında fitilin ateşlenmesine neden olduğunu, davalının ailenin tek çocuğu olduğunu, özellikle annesinin davalının üzerine titrediğini, bu durumun evlilik sürecinde de devam ettiğini, eşlerin ikamet edecekleri evi seçmelerinde bile müvekkilinin karşı çıkmasına rağmen baskın rol oynayarak kendisine yakın bir yerde ev kiraladıklarını, tarafların balayı dönüşü evlerine uğramadan davalının annesinin evine gittiklerini, bu durumun bir kaç gün devam ettiğini, müvekkilinin artık rahatsızlığını dile getirmesi üzerine davalının annesinin müvekkiline tavır aldığını, müvekkili tarafından getirilen halıları davalının annesinin beğenmediğini ve yeni halılar aldığını, bunun gibi davalının annesinin müdahalesinin olduğu bir çok olayın olduğunu, davalının annesinin tesirinde olduğunu onun dediklerinin dışına çıkmadığını, davalının annesi ile müvekkili arasındaki görüş farklılığı neticesinde davalının müvekkiline 20 Mayıs günü birlikte olamayacaklarına dair mesaj gönderdiğini, 26 Haziran günü ise gönderdiği mesajda davalının annesinin apartmanında boşalacak olan daireye taşınmalarını istediğini, davalının aralarındaki sorunun davalının annesine çok yakınlık olduğunu anlayamadığını, davalının annesinin tarafların evliliklerine birebir dahil olmak istemesi sonucu pek çok anlaşmazlık çıkarak evlilik birliğinin sorunlu hale gelip bitmesine neden olduğunu ileri sürerek, tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili dilekçesinde özetle; davacının her ne kadar müvekkilinin annesinden kaynaklanan sorunlar yaşandığını bildirmişse de; davacının ailesinin davacıya evliliğini bitirmesi ve evi terk etmesi konusunda baskı yaptığını, bunun üzerine davacının 07.07.2018 günü ailesini ikna etmek üzere evlerine gittiğini, ancak ailesini ikna edemediğinden akşam eve geldiğinde müvekkiline evden ayrılacağını bildirdiğini ve o akşam evi terk ettiğini, ertesi gün davacı, davacının annesi ve abisinin eve gelerek tüm kıyafetlerini aldıklarını, buzdolabını boşaltıp kendi aldığı düdüklü tencereye kadar götürdüklerini, duvarda asılı tarafların düğün fotoğraflarını indirip ters çevirdiklerini, diğer fotoğrafları yırttıklarını, müvekkilinin hamileliği belli olunca 21.07.2018 günü hamileliğini davacıya ve ailesine bildirdiğini, davacı ve ailesinin çocuğu aldırması yönünde psikolojik şiddet uyguladıklarını, 05.08.2018 günü müvekkilinin yaşadığı evin boşaltıldığını, davacının ailesinin baskısı ve korkusundan onların dediklerini birebir uyguladıklarını, davacının 13.09.2018 tarihinde müvekkiline bir problemlerinin olmadığını, kendisini çok sevdiğini ama ayrılmak zorunda olduklarını bildiren mesaj gönderdiğini, tarafların düğünlerinde takı merasiminin daha önce anlaşılan şekilde yapılması sırasında davacının babasının misafirlerin önünde tarafları azarladığını ve küçük düşürdüğünü, düğünün ertesi günü davacının ailesinin evine gittiklerinde davacının annesinin müvekkiline takıların büyük çoğunluğunu kendilerinin taktığını söyleyerek rencide edici konuşmalar yaptığını, tarafların ortak altın hesabı açarak takılan takıları bu hesaba aktardıklarını, 20.08.2018 tarihinde bu hesabın yarı yarıya paylaşılarak kapatıldığını, evliliğin başından beri davacının ailesinin sürekli davacıya müdahale ettiklerini ve yönlendirmeye çalıştıklarını, müvekkilinin hamile olduğu için boşanmak istemediğini, evliliğin sürdürülmesinden yana olduğunu ileri, sürerek, davanın reddine, aksi kanaatte olunması halinde müvekkili için 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, çocuğun dünyaya gelmesinden sonra çocuk için de aylık1.500,00 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı kadının davacı erkeğe birden fazla kez ayrılmak istediğine yönelik söylemlerde bulunduğu, yine davacı erkeğin de davalı kadına karşı ayrılmak istediğine yönelik beyanının olduğu, tarafların evlilik süreçlerinde ailelerinin baskısı altında kaldıkları ve bu anlamda birlik sorumluluklarını yerine getiremedikleri, davacı erkeğin davalı kadının hamilelik sürecinde yeterli desteği de göstermediği anlaşılmış olup, evliliğin bu hale gelmesinde her iki tarafın da eşit kusurlu olduğu anlaşılmakla, taraflar için evlilik birliği ortak yaşamı sürdürmesi kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığından davacının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medei Kanun'unun 166/1 inci maddesi uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk velâyetinin davalı anneye verilmesine, velâyeti anneye verilen küçük ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, doğum tarihinden itibaren geçerli olmak üzere ortak çocuk için takdir edilen aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşene kadar devamına, bu nafakanın karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, davalı kadın için, davalı kadının işten çıkış tarihi olan 12.09.2019 tarihinden itibaren aylık 500,00 TL tedbir nafakasının davacı erkekten alınarak davalı kadına verilmesine, bu nafakanın karar kesinleşene kadar da devamına, bu nafakanın karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, davalı kadının maddî-manevî tazminat taleplerinin yasal koşullar oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davcı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadın için takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden, istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocuk için takdir edilen tedbir ve iştirak nafakası miktarları ile kişisel ilişki yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu, kadın için takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu, kadın için takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle, kendisi için taktir edilen tedbir ve yoksulluk nafakasını istemediğini, sadece çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kadının, lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakasına yönelik temyiz dilekçesindeki beyanının feragat niteliğinde olup olmadığı, çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin şekli ve süresinin uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 169 uncu, 175 inci ve 323 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 307 nci vd. maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9/3, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 4/1-2.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre kadın vekilinin tüm, erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile diğer fer'îlere karar verilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir. Vekâletnamesinde davadan ve kanun yolundan feragat yetkisi bulunan davalı kadın vekili Av. ... temyiz dilekçesinde müvekkilinin kendisine bağlanan tedbir ve yoksulluk nafakasının istemediğini beyan etmiş olup vekilin kayıtsız ve şartsız olarak bildirdiği bu talebinin feragat beyanı olarak değerlendirildirilerek davalı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebi hakkında bu yönde hüküm kurulması gerekli olduğundan hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına BOZULMASINA,

3.Kadın vekilinin tüm, erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1705, Karar No: 2022/2187, Tarih: 18.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/1705 E.  ,  2022/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı kooperatif vekili, müvekkilinin 21.04.2019 tarihli genel kurulunda alınan karar uyarınca önceden yapılan kesin maliyet hesaplarının iptaline karar verildiğini ve yeniden yapılan maliyet hesabına göre davalıdan talep edilen bedeli davalının ödemediğini iddia ederek ıslah talebiyle 181.332,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi sunmamış, duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece, kooperatif genel kurulunca oluşturulan komisyon tarafından belirlenen kesin maliyet hesabını davalının ödemek zorunda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf talebi Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından esastan reddedilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2- Dava kooperatif genel kurulu kararı uyarınca oluşturulan komisyon tarafından yapılan kesin maliyet hesabı doğrultusunda davalıdan talep edilen alacağa ilişkindir.

Yapı kooperatiflerinin amacı ortaklarının konut ihtiyaçlarını karşılamaktır. Bu amaçla bir araya gelen ortaklar emeklerini ve birikimlerini birleştirerek amaçlarını gerçekleştirirler.

Kooperatifler Kanunu 23. maddesine göre “kooperatif ortakları bu yasanın kabul ettiği ilkeler ışığında hak ve yükümlülüklerde eşittirler.

Kooperatiflerin ana sözleşmesi kooperatif ortaklarının birbiri ve ortaklarla kooperatif tüzel kişiliği arasında özel hukuk sözleşmesidir.

Ana sözleşmeye Kooperatifler Kanunu’na aykırı olmamak koşulu ile sözleşme serbestisi çerçevesinde istenilen hükümler konulabilir.

Somut olayda; Kooperatif Ana Sözleşmesinin kesin maliyete ilişkin 61. maddesi ve kur’a çekimine ilişkin 62. maddesinde değişiklik yapılarak kooperatifin etap etap yapılacağı, inşaat bittikçe biten binalar için kur’a çekileceği ve çıkarılan kesin maliyet hesabına göre %10 fazla ödeyenlerin bağımsız bölümlerinin teslim edilerek kooperatiften istifa edebilecekleri ana sözleşme hükmü olarak belirlenmiştir.

Somut olayda; Kooperatif Ana Sözleşmesinin kesin maliyete ilişkin 61. maddesi ve kur’a çekimine ilişkin 62. maddesinde değişiklik yapılarak kooperatifin etap etap yapılacağı, inşaat bittikçe biten binalar için kur’a çekileceği ve çıkarılan kesin maliyet hesabına göre %10 fazla ödeyenlerin bağımsız bölümlerinin teslim edilerek kooperatiften istifa edebilecekleri ana sözleşme hükmü olarak belirlenmiştir.

Bu ana sözleşme hükmü; gerek kanunla belirlenen kooperatiflerin ana ilkesine, gerekse eşitlik ilkesine aykırıdır. Her ne kadar ana sözleşme değişikliği ile ilgili iptal davası açılmamış ise de kanuna aykırı kararlar yok hükmünde olacağından her zaman göz önünde bulundurulur. Ana sözleşmenin 61 ve 62. maddelerindeki değişiklikler Kooperatifler Kanununda çerçevesi çizilen ana ilkelere ve eşitlik ilkesine aykırı olduğundan yok hükmünde oldukları eldeki davada da gözetilmelidir.

Konut sahibi olmak isteyen kooperatif ortakları son bağımsız bölüm bitip teslim edilene kadar kooperatif ortağı olmaya devam etmelidir. Kooperatif, inşaatlar bitmeden bağımsız bölümü teslim alıp istifa eden üyelerden bağımsız bölümü geri alma hakkına sahiptir. İnşaatlar devam ederken başkaca aidat alınmayacağına ilişkin taahhütlerin kooperatif açısından geçerli kabul edilemeyeceği, maliyetin artması halinde bu bedelin kooperatif ortaklarından talep edilebileceği yerleşmiş Yargıtay içtihatları ile kabul edilmiştir.

Yine somut olaya gelindiğinde, kooperatif üyeleri geçersizde olsa ana sözleşmenin değişik 61 ve 62. maddelerine istinaden istifa etmiş olduğundan bu istifanın gerçek iradeyi yansıtmadığından bu üyelerin üyeliklerinin devam ettiğini kabul ederek usulüne uygun kesin maliyet hesabı yapılıp bu üyelerden tahsili talep edilebilir. Ancak kooperatif yukarıda belirlenen gerekçeyle geçersiz olan ana sözleşmenin 61 ve 62. maddesi uyarınca kesin maliyet hesabı çıkartıp bu bedeli davalıdan talep etmiş ise de henüz tüm inşaatlar bitmeden yapılacak kesin maliyet hesabı hiçbir zaman kesin maliyet sonucunu vermeyecek, her genel kurul sonrasında yapılacak hesaplamaya göre ortaklardan yeniden talepte bulunma zorunluluğu doğacaktır.

Bu gerekçeler doğrultusunda kanuna aykırı olarak düzenlenen ana sözleşme uyarınca belirlenen bedelin davalıdan talep edilebilmesini kabul etmek mümkün değildir. Ancak kooperatif, inşaatlarının bitmesini müteakip yapılacak kesin hesap sonucunda belirlenen bedeli bağımsız bölüm teslim alan ortaktan kooperatiften istifa edip etmediğine bakılmaksızın talepte bulunulabilecektir. Bu durumda mahkemece eldeki davanın erken dava olduğu gerekçesiyle reddi ile masraf ve vekalet ücretinin bu doğrultuda sonuçlandırılması gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILARAK, ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 18/04/2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davalı vekili, müvekkilinin 2011 yılında yapılan genel kurulun 6. maddesi gereğince kurulan kesin hesap komisyonunun raporunun kendisine tebliği edildiğini talep edilen meblağı ödediğini kendisine taahhütname ve ilişik kesme belgesi ve bağımsız bölüm

tapusunun verildiğini, daha sonraki genel kurula çağrılmadığını, dolayısıyla anasözleşmenin 61/e maddesine istinaden kesin maliyet ve % 10 fazlası ödeme yaparak üyelikten ayrıldığını beyanla, davanın tapu iptal, tescil olmazsa tazminat isteminin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince tapu iptali ve tescil talebinin reddine 2019 yılında yapılan kesin maliyet raporuna göre, 181.332,00 TL bedelin davalıdan tahsiline karar verilmiş bu kararın istinafı üzerine istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, davalı bu kararı temyiz etmiştir.

Dosya arasında bulunan davacı kooperatif anasözleşmesinin 61/e maddesine göre, ortaklar, tüm konutlar tamamlanmadan önce, kura neticesinde tamamlanmış konut tahsis edilen ortak, anasözleşmenin 61/a,b,c,d fıkralarına göre hesaplanan kesin maliyet bedelini ve kesin maliyet bedelinin % 10 fazlasını ödeyerek tapusunu alarak ortaklıktan ayrılabileceği kararlaştırılmıştır.

20.02. 2011 tarihli genel kurulun 6 . Maddesinde ise, geçici/kesin maliyetlerin hesaplanması için komisyon kurulmasına, …kesin maliyete istinaden tapusunu alan ortaklar hariç kesin maliyetintamamını ödemeyenlerden aidat bedelinin % 40 kadar aylık kira alınması kararlaştırılmıştır.

KK nın 4. maddesinde üyeliğin kazanılması ve kaybedilmesi ile ilgili hükümlerin ana sözleşmede yer olması mecburi hükümler arasındadır. Ana sözleşme; kooperatif ortaklarının birbiri ve ortaklarla kooperatif tüzel kişiliği arasında özel hukuk sözleşmesidir. Anasözleşmeye Kooperatifler Kanununa aykırı olmamak koşuluyla sözleşme serbestisi çerçevesinde istenen hükümler konabilir. Davacı kooperatif anasözleşmesinin 61. maddesinde genel olarak çıkma nedenleri yanında “özel çıkma” nedeni de kabul edilmiştir. Bu hüküm, genel kurul kararı ile anasözleşmeden çıkarılmadığı veya iptal edilmediği sürece kooperatifi ve tüm üyeleri bağlayıcı niteliktedir.

Kooperatifçilikte eşitlik ilkesi, eşit statüde olan ortakların aynı hakka sahip olması ve aynı borçlardan sorumlu tutulmalarını gerektirir. Eşitlik ilkesini düzenleyen 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 23. maddesindeki, “kooperatif ortakları, bu yasanın kabul ettiği ilkeler ışığında hak ve yükümlülüklerde eşittirler” hükmüne göre, örneğin yapı kooperatiflerinde; peşin bedelli üyeler kendi aralarında, normal statüde üyeler ise normal statüde olan üyeler arasında karşılaştırma yapılarak; her üyenin kendi statüsü içerisindeki emsal üyelere göre eşitliği gözetilir. Kooperatifler hukukunda çoğu zaman mutlak değil, nispi eşitlik ilkesi geçerlidir.

Somut olayda, kura neticesinde tamamlanmış konut tahsis edilen ortakların tapu intikali tarihinde “tüm konutlar tamamlanmış gibi kesin maliyet bedeli ve kesin maliyet bedelinin % 10 oranında erken teslim ilave bedeli ve sonraki ortak giderler” için ödeme yaparak ortaklıktan çıkmalarına imkân veren anasözleşmenin 61/e madde hükmünün nispi eşitlik ilkesine aykırı olduğu söylenemez. Anılan anasözleşme hükmüne rağmen ortaklıktan ayrılan üyeden tapunun geri alınması veya verilen konut bedelinin tekrar tahsilinin mümkün olmaması gerekir.

Davacı taraf, davalının konutunu teslim alarak anasözleşmenin 61/e maddesi gereğince ödemelerini yapmadığını iddia etmediğine göre; ilk derece mahkeme kararının esastan bozulması gerekirken, “erken dava” gerekçesiyle bozulmasına dair Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine muhalifim.