muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/23020, Karar No: 2013/13459, Tarih: 06.05.2013

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırk beş saatin altında belirlenmesi hâlinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırk beş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma hâlinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmi beş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat ... beş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması hâlinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama hâlini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün, 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir (Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Somut olayda davacının fazla çalışma alacağı, tanık beyanına göre tüm yıl boyunca haftada 21 saat şeklinde hesaplanmıştır.

Davacı, davalı ... Belediyesi’nin ihale ile alt işverenlere verdiği park ve bahçeler işinde çalışmıştır. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalarda, aynı işyerinde çalışan temizlik görevlilerinin günde 3 vardiya hâlinde çalışıp, fazla mesai yapmadıkları, diğer çalışanların ise yazın haftada 21 saat, kışın haftada 6 saat fazla çalışma yaptıkları kabul edilmiştir.

Davacının fazla çalışma alacağının, yazın haftada 21 saat, kışın ise haftada 6 saat şeklinde hesaplanması yerine mahkemece tüm yıl boyunca haftalık 21 saat olarak hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de günlük 12 saat mesai sisteminde ara dinlenmesinin en az 1,5 saat olması gerekirken 1 saat olarak hesaplanması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 06.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28803, Karar No: 2015/36840, Tarih: 15.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/28803 E.  ,  2015/36840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket davalıdan meyve satın aldığını, bedelini ödemesine rağmen meyvelerin teslim edilmediği gibi parayı da iade etmediğini ileri sürerek Bursa 10. İcra Müdürlüğünde icra takibine geçtiğini, davalının takipte borca ve icra dairesinin yetkisine itiraz ettiğini, davalının haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, yerleşim yerinin İnegöl olduğunu takibin İnegöl icra müdürlüğünde yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davacı şirket merkezinin Mersin'de olması, Bursa'da yapılan takibin geçerli olmaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı şirket merkezinin Mersin'de olması, Bursa'da yapılan takibin geçerli olmaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, satım sözleşmesine istinaden fazla ödenen avansın iadesi istemiyle açılmış itirazın iptali davasıdır. Uyuşmazlık yetkili icra dairesinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. İcra dairesinin yetkisini düzenleyen İcra İflas Kanunu’nun 50/1 maddesine göre “Para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile tatbik olunur. Şu kadar ki, takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de takibe salahiyetlidir.” HMK nın 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir. Öte yandan HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde düzenlenen mahkemenin yetkisi ise özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Davacı, davasını özel veya genel yetkili mahkemelerden herhangi birinde açabilir. Bu husus icra takibi için de geçerlidir. Somut olayda dava, sözleşmeye dayalı bir miktar paranın ödenmesine ilişkin olduğuna göre TBK.nun 89. maddesi gereğince, götürülecek borç niteliğinde olup alacaklının ikametgahında da dava açılabilir. Yine HMK.nun 10. maddesi gereğince alacaklı, para borcunun ödenmesi için borcun yerine getirileceği yer olan kendi ikametgahında dava açabilir. Şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkisine gelince; mahkemece davacının takibini ancak şirketin merkezi olan Mersin’de yapması gerektiğine karar verilmiş ise de 6100 sayılı HMK.14/1 cümlesinde aynen; “Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.” Şeklinde ifade edilmiştir. Şubenin yaptığı işlemlerden doğan hak ve borçlar merkeze ait olsa da davacı ister merkezde isterse şubenin bulunduğu yerde dava ve icra takibine geçebilir.” Kuralı bulunmaktadır. Bir tüzel kişinin başka bir yerde şubesi varsa o şubenin işlemlerinden dolayı şubenin bulunduğu yer mahkemesi veya icra dairesi yetkili olabilir. Gerçekten davacı şirketin merkezi Mersin ise de şubesi Bursa'da olup davaya konu meyve alım satım sözleşmesi de davacı şirketin ...şubesi ile yapılmıştır. Hal böyle olunca şubenin yapmış olduğu konusu para olan işlemlerden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, şubenin bulunduğu yer icra dairesi ve mahkemeleri yetkili olacaktır. Hal böyle olunca taraflar arasındaki götürülecek borcun bizzat Şubenin davalı ile yaptığı işlemden kaynaklanması nedeniyle alacaklının ikametgahı mahkemesinde icra takibine geçilmesinde davacının seçimlik hakkı bulunmaktadır. Mahkemece bu husus ön sorun (hadise) şeklinde incelenerek yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yetki itirazının kabul edilmesi sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına bozulmasının, 2.bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 15/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2200, Karar No: 2014/3489, Tarih: 11.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2200 E.  ,  2014/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Kooperatif, dava dışı ... Bankası A.Ş’nin ... Şubesiyle ... sözleşmesi imzaladıklarını, bu kapsamda kredinin teminatı olarak 14/08/2000 tarih 6033 yevmiye no’lu ipotek belgesi ile mülkiyeti kooperatife ait olan ..., 127 Ada 1 parsel ve 131 Ada 1 parsel no’lu taşınmazlarına 868.000,00 TL limitli ipotek konulduğunu, daha sonra ... Bankasının davalı ...'na devredildiğini, bu kredinin 493,369,82 TL sinin muhtelif tarihlerde geri ödendiğini, almış oldukları paradan çok daha fazla geri ödeme yapıldığı halde davalı bankanın, ... 6. İcra Müd. 2003/1484 E. sayılı takip dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başlatarak icra emri gönderdiğini ileri sürerek, önce borçlu olmadıklarının tespiti ile %40 dan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiş, daha sonra 13.01.2012 tarihli dilekçe ile de davalı bankanın kendilerinden 457.247,36 TL fazla tahsilat yaptığından bahisle 457.247,36 TL.nın ödemenin yapıldığı tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka, davanın reddini dilemiş; birleşen diğer davaların davacısı olarak da ... Koop. Ortakları olan davalıların kooperatifin, Halkbankası A.Ş.’den 14/08/2000 tarihli sözleşmeye istinaden kullanmış olduğu toplu konut kredisine aynı tarihli borçlanma sözleşmesi ile 5.000,00 er TL limitli müteselsilen kefil olduklarını, ... borcunun geri ödenmesinde aksaklıklar meydana geldiğinde bir kısım kooperatif üyeleri haklarında yapılan takibe, itiraz edildiğini ileri sürerek itirazların iptalini talep ve dava etmiştir.

2014/2200-2014/3489

Mahkemece, istirdat davasının kısmen kabul ve kısmen reddine; 457.247,36 TL’nin dava tarihinden itibaren yürütülecek reskoont faiziyle birlikte davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine; birleşen davalar yönünden, konusuz kalan 2005/454 ve 2004/451 Esas sayılı davalar hakkında karar verilmesine mahal olmadığına karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle mahkeme kararının karar başlığında dava tarihinin 03.11.2011 olarak gösterilmesi maddi hataya müstenit olup, mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre davalının (birleşen davada davacının) tüm davacının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle mahkeme kararının karar başlığında dava tarihinin 03.11.2011 olarak gösterilmesi maddi hataya müstenit olup, mahallinde her zaman düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre davalının (birleşen davada davacının) tüm davacının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı ... Kooperatifi, 28/04/2003 tarihinde menfi tespit davası olarak açmış olduğu davanın, dava konusu paranın takip dosyasına ödenmiş olması nedeniyle, 27/03/2008 tarihinde verdikleri dilekçe ile davanın istirdat davasına dönüştüğünü ödenen paranın ödeme tarihi olan 06.9.2007 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemenin davacının bu talebini gözardı ederek muallak bir ifadeyle dava tarihinden itibaren reeskont faizine hükmetmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının birinci bendinin birinci satırında yer alan "dava tarihinden" sözlerinin hükümden çıkarılmasına yerine "06.09.2007" rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17932, Karar No: 2016/23999, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17932 E.  ,  2016/23999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı .... adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, ... sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5153, Karar No: 2023/5235, Tarih: 11.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5153 E.  ,  2023/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1395 E., 2022/1378 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2014/855 E., 2019/257 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, fer'i müdahil kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı, 01.01.1993-31.01.1997 tarihlerinde Nuh Otomotiv'de teknisyen ve atölye formeni olarak kesintisiz çalışmasına rağmen 01.01.1994 - 25.07.1995 arası çalışmasının Kuruma bildirilmediğini, Nuh Otomotiv şirketinin kapanarak ticari hayata Nuhpanel adıyla devam ettiğini belirterek hizmet tespiti talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Nuhpanel Yapı Elemanları San. ve Tic. A.Ş vekili, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, davacının Nuh Otomotiv firması çalışanı olduğunun Kurum kayıtları ile sabit olduğunu, işveren şirketle aralarında organik bağ bulunmadığını savunarak davanın husumet yönünden reddini istemişitr.

Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, fiili çalışmanın yöntemince ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı Nuh Panel Yapı Elemanları San. ve Tic. A.Ş. yönünden, davanın husumet yönünden reddine, davalı Nuh Otomotiv Ticaret ve San. Ltd. Şti. yönünden açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı fer'i müdahil Kurum vekili, eylemli çalışmanın ispat edilemediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile fer'i müdahil kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde fer'i müdahil kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde fer'i müdahil kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79. ve 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, fer'i müdahil kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19168, Karar No: 2013/7572, Tarih: 24.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/19168 E.  ,  2013/7572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, katılana ait ağaçların diplerini kesici aletle soyup kurutarak zarar verdikleri iddiası ile yapılan yargılamada, olaya ilişkin beyanına başvurulan tanık ...'ın karakol ifadesinde ağaçların diplerini soyan şahsın yüzünü görmediğini söyleyip sonrasında kovuşturma aşamasında failin sanık ... olduğuna dair çelişkili ifadesinin dışında sanıkların cezalandırılmalarına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil elde edilemediğinden beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.