muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19765, Karar No: 2017/11471, Tarih: 11.12.2017

Ayrıca, Motorlu Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinde; Taşıtın, uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla

içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların sigorta teminatı dışında olduğu belirtilmiştir.

Bununla birlikte, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine, karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün ve 2005/11-624-713; YHGK 10.12.2014 gün ve 2013/17-1199 E. 2014/1018 K. sayılı ilamları).

Somut olayda ise; davacı sigortalı aracının trafikte seyri sırasında, direksiyon hakimiyetini kaybedip aracın takla atmasıyla kaza meydana gelmiş. Dairemiz 25/10/2011 tarih ve 2010/11063-2011/9767 sayılı bozma ilamına göre; aracı kullanan kişi ... olmayıp başka bir kişinin olduğu anlaşılmış ve bu şekilde TTK.nun 1281. maddesi gereğince ispat külfeti yer değiştirerek davacı tarafa geçmiştir. İspat külfeti yer değiştirip, davacı tarafa geçtiğinden, davacıya kazanın (rizikonun) kasko sigortası poliçesi teminatı içinde kaldığının ispatı konusunda tüm delillerin sunması için mehil verilmesi, tüm deliller toplandıktan sonra TTK.nun 1292/son maddesi de

gözönünde bulundurularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Dairemiz bozma ilamına göre aracın sürücüsü ... olmayıp oğlu ... olduğuna göre ve tanık beyanlarında kazadan önce ...’in alkollü olduğu tespit edildiğine göre; dava konusu alacağın teminat kapsamı dahilinde olduğunu ispat yükü davacı tarafta olup; Mahkemece; her ne kadar bozmadan sonra ...'ün alkollü olması, davacı tarafın başkaca delil bildirmemesi nedeniyle kazanın ... tarafından alkolün etkisi ile meydana geldiği, kasko sigortası genel şartlarının a.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan zararlardan olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olsa da; kazanın münhasıran alkol etkisinde meydana gelip gelmediği yönünden mahkemece inceleme yapılmamıştır. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda mahkemece, davacının tazminat hakkının doğumu için, kazanın münhasıran alkol etkisinde meydana gelmediğinin uzman bilirkişi heyetinden alınacak raporla saptanması gerektiği; tazminata konu edilen zararın teminat dahilinde kaldığını ispat yükünün davacı sigortalıda olduğu ve bu hususun somut biçimde ispat edilememesi halinde tazminat hakkının doğmayacağını kabulün zorunlu olduğu da göz önünde bulundurularak; İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kuruluşlardan seçilecek makine mühendisi ve bir nörolog bilirkişiden oluşan bilirkişi kurulundan, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurların da kazada etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19647, Karar No: 2017/1306, Tarih: 07.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/19647 E.  ,  2017/1306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında her ne kadar soruşturma ve bozma öncesi kovuşturma aşamasında alınan bir uzman doktor raporu bulunmasa da, bozma sonrası TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca rapor temini için mahkemenin yaptığı araştırma sırasında Bursa Devlet Hastanesi Ruh Sağlığı Uzmanı tarafından düzenlenen raporda hali hazırda suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anladığının ancak suç tarihi itibariyle suça sürüklenen çocuğun durumunun tespitinin tıbben mümkün olmadığının belirtilmesi nedeniyle mahkemece suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydında bulunan yaş tashine ilişkin dosya içinde UYAP'ta yaptığı araştırma ile tespit ettiği ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki ... Numune Hastanesince düzenlenen yaş tashihine ilişkin 20/06/2008 tarihli sağlık kurulu raporunda o dosyadaki suç tarihi olan 18/06/2008 gününde işlediği hırsızlık filinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneği olduğuna ilişkin raporun ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında 25/01/2012 tarihli sosyal inceleme raporunun dosya arasında bulunması nedeniyle tebliğnamedeki 2 ve 3 numaralı, ayrıca UYAP kayıtlarında yapılan incelemede İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17/06/2009 tarih ve 261 – 351 sayılı yaş tashihi kararının suça sürüklenen çocuk ... hakkında değil onun kardeşi ... hakkında olduğu ve 25/11/2009 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, bu hususun suça sürüklenen çocuk ... hakkında UYAP'tan 07/09/2010 tarihinde alınan nüfus kaydından ve ilgili yaş tashihine ilişkin karardan anlaşılması nedeniyle tebliğnamedeki 3 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21683, Karar No: 2014/21589, Tarih: 25.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/21683 E.  ,  2014/21589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2012/269-2014/151

Hazine ile Mümine Yılmaz Kaya ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve terkin davasında karar verilmesine yer olmadığına dair Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 10.04.2014 gün ve 269/151 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, davalılar adına kayıtlı 27 ada 8 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar G.. S.. ve arkadaşları vekili, hak düşürücü sürenin geçtiğini, dava konusu taşınmazın tapu kaydına güvenilerek satın alındığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur. Davalı M.. Y.. K.. vekili, davanın reddini savunmuştur. Diğer davalı M.. D.. ise, usulüne uygun dava dilekçesi tebliğine karşın duruşmalara katılmamış ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamından sonra ''Mahkememizce 07.05.2009 tarih 2007/566 Esas, 2009/191 Karar sayılı davanın hak düşürücü süreden reddine dair kararın Yargıtay 1.Hukuk Dairesi'nin 04.02.2010 tarih 2009/13910 Esas 2010/1072 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına,....'' karar verilmiştir.

Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın, reddine dair önceki hüküm davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 17.10.2011 tarih ve 2011/9253-10388 Esas, Karar sayılı ilamı ile özet olarak “...davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer. Hal böyle olunca, işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır....” gereğine işaret edilmek suretiyle bozulmuştur. Mahkemece söz konusu bu bozma ilamına da uyulması kararı verildikten sonra, yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; mahkemenin esasa ilişkin ilk kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin yukarıda açıklanan bozma kararı ile temyize konu son mahkeme kararları tümüyle, 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; mahkemenin esasa ilişkin ilk kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin yukarıda açıklanan bozma kararı ile temyize konu son mahkeme kararları tümüyle, 5841 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanunun 2. ve 3.maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur

14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer Kamu Tüzel Kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı kanuna eklenen Geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu yasanın yürürlük tarihinden sonra Hazine'nin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, bozma ve mahkeme kararlarının verilmesinden sonra, son kararın temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas 2011/77 Karar sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2.maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasaya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33. maddesinde yer alan “Hakim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibariyle doğru olduğu düşünülse ve kural olarak Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararları geriye yürümez ise de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Bir başka yönüyle, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararları usuli kazanılmış hakların istisnasını teşkil ederler. Her ne kadar Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nce, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle yerel mahkemenin verdiği redde ilişkin ilk kararla ilgili esasa ilişkin Hazine'nin temyiz itirazları reddedilmiş ise de, bozma ilamının dayanağını oluşturan yasa metni Anayasa Mahkemesi'nce yukarıda değinildiği üzere iptal edilmiş olmakla; artık taraflar yararına lehte ya da aleyhte usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir.

Bu husus, 28.06.1960 tarih ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, temyiz mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya temyiz mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir...” şeklinde ifade edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar, aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle, Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; öncelikle işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ondan sonra oluşacak duruma göre ayrıca çekişme konusu taşınmaza kadastro tespiti esnasında uygulanan tapu kaydının Hazine'nin de taraf olduğu Silivri Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1978/11 Esas, 1983/119 Karar sayılı tescil ilamı ile oluştuğu anlaşıldığına göre, öncelikle tescil ilamının dayanağı harita uygulanarak kapsamının saptanması ve belirlenen durumun krokiye yansıtılması, çekişmeli taşınmazın kroki kapsamında kalması halinde tescil ilamının tarafı olan Hazineyi bağlayacağının düşünülmesi ve sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 25.11.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılmış; kadastro tespitinin kesinleşmesiyle tapuya bağlanmış taşınmazın "kıyı" olduğu gerekçesiyle mevcut tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak tapu sicilinden terkinine ilişkin tapu iptal/terkin davasıdır.

KARŞI OY

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca açılmış; kadastro tespitinin kesinleşmesiyle tapuya bağlanmış taşınmazın "kıyı" olduğu gerekçesiyle mevcut tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak tapu sicilinden terkinine ilişkin tapu iptal/terkin davasıdır.

Mahkemece verilen 07.05.2009 tarihli ilk kararla; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca hak düşürücü süre geçirilerek davanın açılmış olması sebebiyle reddine karar verilmiş; hükmü davacı Maliye Hazinesi temyiz etmiş, temyizi inceleyen Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 04.02.2010 tarihli ilamla esasa ilişkin temyiz talebinin reddine karar vermiş; hükmü yargılama giderlerinin dağıtımı yönünden bozmuştur. Mahkeme bozmaya uymuş, bu sefer verdiği 07.12.2010 tarihli kararla gerekmediği halde yine davanın reddine ve davalının yargılama gideri ve vekalet ücretiyle yükümlü tutulmasına ilişkin kararın Maliye Hazinesi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 17.10.2011 tarihli ilamıyla, hükmün esasını kapsayacak şekilde AYM'nin Hazine'nin 3402/12. maddedeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi tutan hükmünü iptal eden 2009/31 Esas, 2011/77 Karar sayılı kararını gerekçe göstererek bozma kararı vermiştir.

Mahkemece bu bozma ilamına uyma kararı verilmekle birlikte; sonradan davanın reddine ilişkin kararın temyiz denetiminden de geçerek kesinleştiği ve bu sebeple esas yönünden derdest bir dava bulunmadığı, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 17.10.2011 tarihli bozma ilamının, sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle son olarak 10.04.2014 tarihli kararla, "davanın reddi kararının kesinleşmiş olduğunda karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir.

Kanımca, mahkemenin son kararı isabetlidir. Davanın reddine ilişkin karar temyiz süreci de tamamlanarak kesinleşmiştir. Davanın esasına yönelik derdest bir dava ortadan kalkmıştır. Sonradan derdest bir dava varmış gibi, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin verdiği 17.10.2011 tarihli esasa ilişkin bozma ilamı bu sebeple yok hükmünde olup, sonuç doğurmaz. Ancak bu bozma ilamı hukuk aleminde şeklen var olduğundan; bunun bir tespit ilamıyla ortadan kaldırılması gerekir. Mahkemenin son kararı bu çerçevededir. Bu kararın onanmasıyla şeklen var olan ilam, hukuk aleminden de çıkmış olacaktır. Artık, Maliye Hazinesi tarafından başvurulacak yol kıyının kamulaştırılmasına karar vermektir. Hükmün bu nedenlerle onanması gerektiğini düşünüyor, değerli çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 25.11.2014
Yargıtay — Esas No: 2018/786, Karar No: 2018/1780, Tarih: 27.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/786 E.  ,  2018/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜTEKİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin kendisinden kayıp kaçak vs. bedeli adı altında haksız ücret tahsil ettiğini ileri sürerek, davalı kurum tarafından yapılan bu kesintilerin hesaplanarak tarafına iade edilmesini talep emiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.12.2016 günlü ve 2016/16355E.-2016/... sayılı ilamı ile karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedeli ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ... gereğince 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının tüm davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, ... abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vs. bedelin istirdatı istemine ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesinde; ''Anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul, sulh veya herhangi bir nedenle; ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur.'' hükmü bulunmaktadır.

HMK’nın 331. maddesinin birinci fıkrası; “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” yasal ifadesini içermektedir. Anılan madde doğrultusunda davanın konusuz kalması halinde davanın açıldığı tarihte haksız olduğu tespit edilen taraf yargılama giderini ödemekle yükümlü olacaktır.

HMK’nın 331. maddesinin birinci fıkrası; “Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” yasal ifadesini içermektedir. Anılan madde doğrultusunda davanın konusuz kalması halinde davanın açıldığı tarihte haksız olduğu tespit edilen taraf yargılama giderini ödemekle yükümlü olacaktır.

Somut olayda, davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava ve karar tarihinde, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Mahkemece; davanın görüldüğü mahkemenin sıfatına göre davada kendini vekille temsil ettiren davacı lehine karar tarihinde yürürlükteki tarife gereğince 990 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davacı lehine 1.980 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'un 438/7. maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle vekalet ücretine yönelik hüküm fıkrasında yer alan "...1.980,00 TL vekalet ücreti" ifadesinin çıkartılarak yerine "990 TL vekalet ücreti" ifadesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.