muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5468, Karar No: 2024/1859, Tarih: 07.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5468 E.  ,  2024/1859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1685 Esas, 2022/706 Karar

vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1....

2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT)

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/455 E., 2016/544 K.

Taraflar arasındaki davalı Kurum kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2012/67568, 2012/17772, 2012/111459, 2012/111490 sayılı ve sertoflex, sertofen, SERTOLAC, SERTOHOL ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki SETFLEX ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı Kuruma başvurduğunu, 2013/45899 kod numarasını ... başvuruya müvekkilince yapılan itirazın önce Markalar Dairesi Başkanlığı, sonrasında ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili markaları ile dava konusu başvuru arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, ayrıca markalar arasında iltibas tehlikesinin de bulunduğunu, markaların kapsamlarındaki emtianın da benzer olduğunu, bu nedenle 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 7 nci ve 8 ... maddeleri gereğince başvurunun reddinin gerektiğini ileri sürerek YİDK'in 2015-M-9136 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 556 sayılı KHK'nın 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (b) bendindeki koşulların somut olayda bulunmadığı, YİDK’in 2015-M-9136 sayılı kararının iptali ve 2013/45899 sayılı SETFLEX markasının hükümsüzlüğü koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili markaları ile dava konusu başvuru arasında benzerlik ve karıştırılma tehlikesinin bulunduğunu, söz konusu markaların kapsamlarında her ne kadar 5. sınıf mallar yer almakta ise de dava konusu başvurunun müvekkili markalarının serisi olarak algılanacağını, markaların başlangıç kısımlarının aynı olduğunu ve markaların benzerliği değerlendirmesinde başlangıç kısmının büyük önem taşıdığını, markaların son kısımlarının okunuşlarının da aynı olduğunu, yerel mahkemenin FLEX ibaresinin etken madde olduğu tespitinin de hatalı bulunduğunu, zira etken madde ismi olduğu değerlendirilen FLEX ibaresinin markanın sonunda yer aldığını, markaların bütünsel olarak benzer olduklarını, markalar arasındaki ... harf farklılıklarının markaları birbirinden ayırmadığını, markaların ilaç dışında kalan 5. sınıftaki diğer mallar bakımından da tescilli olacağını, bu malların herkes tarafından kolayca ulaşılabilen mallar olduklarını, ilaç emtiası dışında kalan 5. sınıf mallar yönünden iltibas değerlendirmesinin daha geniş yapılmasının gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SETFLEX ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira özellikle davacının itirazına mesnet sertoflex ibareli markası ile dava konusu başvuruda ortak olarak yer ... flex ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğu ve bunun dışında kalan ibarelerin iltibasa yol açacak derecede benzer olmadıkları, iltibas tehlikesinin yalnızca doktor ve eczacı gibi dikkat ve ... seviyesi yüksek tüketiciler açısından değil, 5. sınıfta yer ... ilaç emtiası dışındaki malların diğer ortalama tüketicileri yönünden de doğmayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 nci maddesi.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2064, Karar No: 2012/19370, Tarih: 06.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/2064 E.  ,  2012/19370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza büfe, voleybol sahası, büfe oturma alanı, şezlong alanı ve gölgelik alan, duş kabini ve depo yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı,ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihide araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10271, Karar No: 2017/5054, Tarih: 04.05.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/10271 E.  ,  2017/5054 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 13/1 ve 14/1. maddeleri gereğince 1 yıl hapis, 450,00 Türk Lirası adlî para, 6 ay hapis ve 450,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair KÜÇÜKÇEKMECE 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2014 tarihli ve 2013/837 esas, 2014/247 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1- Sanığın Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2013 tarihli oturumda alınan savunmasında, iddianameye konu silahın da bıçağında kendisine ait olmadığını belirttiği hâlde, anılan Mahkemece yazılan gerekçeli kararda sanığın savunmasının, ihtiyacı olduğu için ... isimli şahıstan hırsızlık malı olduğunu bilmediği televizyonu aldığını, atılı hırsızlık suçunu işlemediği şeklinde belirtildiği, ayrıca dosya kapsamında herhangi bir katılan bulunmamasına rağmen gerekçeli kararda katılan vekilinin beyanından bahsedildiği, bahse konu kısımların tamamen farklı başka bir olaya ilişkin olduğu cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. maddesine aykırı şekilde karar verilmesinde,

2- Suç tarihi itibarıyla sanığın ikametinde yapılan aramada bir adet tabanca ve bir adet bıçak bulunmasının fikri içtima ilkesi uyarınca tek suç oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında iki kez 6136 sayılı Kanun hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.08.2016 gün ve 8543 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2016 gün ve KYB/2016-333953 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, yokluğunda verilen kararın 17.03.2014 tarihinde sanığa bulunduğu cezaevinde bizzat tebliğ edildiği ve temyiz edilmediği için kesinleştiği kabul edilerek kanun yararına bozulmasının istenildiği anlaşılmakta ise de, 5271 sayılı CMK.nun 35/3 maddesine göre cezaevindeki sanığa kararın okunarak anlatılması gerektiği ancak gerekçeli karar okunarak anlatılmadığından, yapılan tebligatın usulsüz olup, kararın henüz kesinleşmediği cihetle kanun yararına bozmaya konu edilemeyeceği anlaşıldığından,

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen ihbarname içeriği açıklanan nedenle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 04.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10222, Karar No: 2008/10801, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10222 E.  ,  2008/10801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 14.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve yoğun meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı mahallenin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı ve imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 14.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 550,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14162, Karar No: 2014/4739, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14162 E.  ,  2014/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma, tehdit

HÜKÜM : Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan davanın düşmesine, tehdit suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kovuşturma aşamasında 18 yaşını dolduran mağdurenin vekil talebinde bulunmadığı ve gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, vekilin hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2910, Karar No: 2015/1753, Tarih: 09.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2910 E.  ,  2015/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOĞAZLIYAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2012/113-2013/463

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan N. A..'ın maliki olduğu 1433 parsel sayılı taşınmazını, ileride torunu N.A..'a devrini sağlamak maksadıyla davalı M.. B..'a satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan devrin gerçek bir satış işlemi olmayıp mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı; iddianın doğru olmadığını, işlemin gerçek bir satış olup taşınmazı bedeli karşılığında aldığını, muris ve torunu ile de hiç bir yakınlığının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın ekonomik durumunun iyi olduğu, taşınmazını satmasını gerektirir makul bir sebebin bulunmadığı, akitte gösterilen satış bedeli ile gerçek değer arasında da fahiş bir fark bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1938 doğumlu olan muris Nurettin Adıyaman'ın 19.03.2012 tarihinde öldüğü, geride davacı çocukları ile kendinden önce ölen oğlu İbrahim'in çocukları olan üç torununun mirasçı olarak kaldıkları, torunlarından Nurettin'in 2001 doğumlu olduğu, çekişme konusu taşınmaz muris adına kayıtlı iken 25.01.2011 tarihinde 5.000,00 TL bedelle ve satış suretiyle davalıya temlik ettiği, mahkemece yapılan uygulama sonucunda taşınmazın temlik tarihindeki değerinin 22.843,54 TL olarak saptandığı, bunun dışında murisin başka taşınmazlarının da bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, Türk Medeni Kanununun 6. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 190. maddeleri uyarınca ; davanın taraflarından her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür.

Somut olayda; davacılar, davalı M.. B..’ın emanetçi olduğunu ve taşınmazın ileride murisin torununa devredileceğini ileri sürerek eldeki davayı açmışlar ise de, bu iddianın kanıtlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, mirasbırakanın davacı çocuklarından mal kaçırmasını gerektirir her hangi bir sebep ileri sürülmemiş olup, davacılarla arasının iyi olduğu, davacı tanığı ve mahalli bilirkişi de dahil olmak üzere mahkemece dinlenen bütün tanıkların murisin taşınmazını davalıya sattığını beyan ettikleri, taşınmazın emaneten davalıya devredildiğine ilişkin olarak hiç bir tanık beyanının bulunmadığı, davalının ise alım gücünün mevcut olduğu, öteden beri çiftçilik yaptığı, taşınmazı edindiği tarihten itibaren ve halen bizzat kullandığı, keza murisin davalıya emaneten temlik yapacak kadar aralarında bir yakınlık ya da güven ilişkisinin bulunduğu hususunda da bir iddia ve kanıtın bulunmadığı, davacı tanığı Rasim'in anlatımından da yaptığı trafik kazası nedeniyle murisin borcunun bulunduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan, akitte gösterilen bedel ile taşınmazın gerçek değeri arasında fahiş bir fark var ise de, bu durumun tek başına muvazaanın kanıtı sayılmayacağı da açıktır.

O halde, kanıtlanamayan davanın mahkemece reddine karar verilmesi gerekirken, delilerin değerlendirmesinde yanılgıya düşülerek ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23600, Karar No: 2022/11830, Tarih: 08.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/23600 E.  ,  2022/11830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizinin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine, o yer Cumhuriyet savcısının temyizinin ise iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile iddianame ile dava konusu yapılmayan, anlatımda olmayan mala zarar verme suçundan ek savunma ile hüküm kurulmamasına yönelik olduğu ve gerekçeli karar başlığında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu yerine konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yazılmasının mahallinde düzeltilebilir hata olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dava zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.

A) Suça sürüklenen çocuk müdafiinin mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun 10/06/2016 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklaması öncesi mazereti sebebiyle günsüz olarak alınan ifade esnasında 18 yaşını doldurmuş olması sebebiyle isteğe bağlı müdafii hakkı hatırlatıldığı ve müdafii talep etmediğini beyan ederek savunmasını kendisinin yapması karşısında ve yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 16/07/2021 tarihinde bizzat kendine tebliğ edilen kararı suça sürüklenen çocuğun temyiz etmediği anlaşılmakla yine zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümler mahkeme tarafından daha önce atanan zorunlu müdafii de hazır iken verilmiş ve müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı, bu nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) I- O yer Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- O yer Cumhuriyet savcısının iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;