muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3330, Karar No: 2020/3400, Tarih: 02.07.2020

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nun 190. maddesi ile 4721 sayılı TMK'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. Bir başka ifade ile temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı olduğunu ispat külfeti davacı tarafa aittir.

Somut olaya gelince; mirasbırakan adına kayıtlı olduğu saptanmak suretiyle dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki; mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığı gerekçesiyle dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dinlenen davacı tanıklarından ... ve ...’un taşınmazın satışıyla ilgili somut bir bilgilerinin bulunmadığı, tarafların kardeşi olup ayrıca taşınmazda hak sahibi olabilecek bir kısım davacı ve davalı tanıklarının ise mirasbırakanın dava dışı başka bir taşınmazını satarak bedelini kız çocuklarına dağıttığını ifade ettikleri, ayrıca davacılar dışındaki mirasçıların 2003 yılında noterde düzenlenen muvafakatnamelerde satışın gerçek ve bedeli mukabilinde yapıldığı yönünde beyanda bulundukları gözetildiğinde temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun söylenemeyeceği, davacıların iddialarını ispat edemedikleri sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı yanın temyiz itirazlarının reddine, alınan peşin harcın temyiz edene davalıya geri verilmesine, 200,22-TL.fazla yatırılan harcın davacılara iadesine, 02.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9730, Karar No: 2022/3998, Tarih: 09.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/9730 E.  ,  2022/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi ... vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın Antalya Büyükşehir Belediyesi yönünden kabulüne, ... yönünden husumetten reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Antalya İli, Muratpaşa İlçesi, Kışla Mahallesi, 27912 ada 1 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı ...'ndan alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5122, Karar No: 2016/3758, Tarih: 07.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/5122 E.  ,  2016/3758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanı içinde kalan 294 ve 804 parsel sayılı 78.000 ve 178.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar 98 ve 625 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan vergi kayıtlarının miktar fazlası olup meradan açma oldukları belirtilerek mera olarak sınırlandırılmıştır. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen davacılar ... ve müşterekleri, vergi kaydına, miras yolu ile gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu 294 parsel sayılı taşınmazın payları da gösterilmek sureti ile ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, 804 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılardan ..... ve ... vekili ile davacı ... ve davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar .....ve müştereklerinin 804 parsel sayılı taşınmaza yönelik sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, mera niteliğinde olduğu belirlenen taşınmazın bu niteliği ile sınırlandırılarak mera özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken bu yönde hüküm kurulmaması isabetsiz ise de; bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “taşınmazın” kelimesinden sonra gelen “tespit gibi tesciline” sözlerinin çıkartılmasına, yerine “mera olarak sınırlandırılmasına ve mera özel siciline işlenmesine” sözlerinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA,

2- Mahkemece, kadastro tespiti sırasında mera olarak sınırlandırılan bu taşınmaz üzerinde davacılar ve murisleri yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Çekişmeli taşınmaz komşu 98 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 1937 tarihli, 296 tahrir nolu vergi kaydının miktar fazlası olarak mera niteliği ile sınırlandırılmıştır. Söz konusu vergi kaydı 80 ar miktarında olup vergi kaydının batı ve güney hudutları mera olarak okumaktadır. 98 parsel sayılı taşınmaz 8.200 metrekare yüzölçümü ile vergi kaydı miktarı olarak davacılar adına tespit ve tescil edilmiştir. Zirai bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın çevresinde bulunan ve mera olarak tespit görüp kesinleşen 95, 96 ve 299 parsel sayılı taşınmazlarla toprak yapısı ve kullanım durumu itibariyle benzerlik gösterdiği belirtildiği gibi rapor ekinde sunulan fotoğraflarda da bu durum açıkça görülmektedir. Hal böyle olunca; taşınmazın meraya el atılarak kazanıldığının kabulü gerekir. Kural olarak bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça bir değer taşımamaktadır. Bu nedenlerle davanın reddine ve taşınmazın tespit gibi 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16/B maddesi gereğince mera niteliği ile sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 07.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/283, Karar No: 2015/9156, Tarih: 11.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/283 E.  ,  2015/9156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/256750

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 27. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2012

NUMARASI : 2011/1828 (E) ve 2012/610 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Oluşa, katılanların aşamalardaki istikrarlı beyanlarına, sanığın soruşturma aşamasındaki ikrarına ve dosya kapsamına göre; sanığın aynı zaman dilimi ve aynı kavga içerisinde, katılan Ümmügülsüm'ü önce tokat ile yaraladığı, daha sonra katılan Ümmügülsüm'e doğru bıçak fırlattığı fakat bıçağın katılana isabet etmeyip kapıya saplanması nedeniyle eylemin teşebbüs aşamasında kalması karşısında, olayda bir bütünlük arz eden bu eylemler nedeniyle sanığın sadece tamamlanmış kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde iki ayrı suç kabul edilerek beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3879, Karar No: 2018/8022, Tarih: 18.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2018/3879 E.  ,  2018/8022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/04/2016 tarih ve 2014/856-2016/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işletmenin aydınlatma işinin davalı ... şirketi tarafından montaj tüm riskler sigorta poliçesi kapsamında sigortalandığını, montaj işlerinin henüz sonlanmamış olduğu 22.08.2012 tarihinde yangın nedeniyle işletmede hasarın meydana geldiğini, poliçe kapsamında bulunan hasar nedeniyle ödenmesi gereken tazminatın ödenmediğini ileri sürerek 1.018.040,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, montaj sigortalarında montajı tamamlanmış işlerin poliçe kapsamı dışında kaldığını, montajı biten işlerin kesin ya da geçici teslimin şart olmadığını, kalıcı enerji verilmesinin yeterli olduğunu, nitekim kalıcı enerjinin de verildiğini, buna dair davacı personelinin de mailinin de delil listesinde sunulduğunu, işletmenin açılmasına ... gün kala yangın çıktığını, bu durumda hayatın olağan akışına göre iş listesinde belirtilen işlerin büyük bir kısmının da bitmiş olması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait tesiste 22/08/2012 tarihinde yangın çıktığı, bu tarih itibariyle tesis bünyesinde bulunan aydınlatma armatürlerinin projede belirtilen yerlerine montaj işlemlerinin tamamlanmış olduğu, armatürlerin enerjilenmiş olduğu ancak davacıya teslimatının yapılmamış olduğu ve işletmenin faaliyete başlanılmamış olduğu, ayrıca dosya kapsamında da işin bitirildiğine dair herhangi bir delil bulunmadığı,bu nedenle 22/08/2012 tarihinde çıkan yangın nedeniyle meydana gelen hasarın davalı tarafından düzenlenen sigorta poliçesi teminat kapsamında bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre poliçe kapsamındaki zararın 717.643,80 TL olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne 717.643,80 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, montaj all risk sigorta poliçesinden kaynaklanan hasar bedelinin tahsili istemine ilişkindir, Mahkemece, yangının meydana geldiği tarih itibariyle tesis bünyesinde bulunan aydınlatma armatürlerinin projede belirtilen montaj işlemlerinin tamamlanmış ve armatürlerin enerjilenmiş olduğu tespit edilmiştir. Sigorta poliçesinin “NOTLARA EKTİR” kısmının .... bendinde “İnşaatın tamamlanan veya geçici kabulü yapılan, yahut işverene teslim edilen veya işveren tarafından kullanılan veya elektrik verilen kısımlarda doğrudan doğruya veya dolayısıyla

meydana gelecek ziya ve hasarlar teminat haricidir.” şeklinde düzenleme bulunduğu ve montaj sigortası genel şartlar teminat müddeti başlıklı 4. maddesinin 1. fıkrası “Teminatın müddeti, poliçede belirtilen başlangıç tarihi esas olmak kaydiyle ekli listedeki kıymetlerin montaj sahasına boşaltıldığı andan itibaren başlar ve poliçede belirtilen bitiş tarihinde sona erer. Ancak montajın bu tarihten evvel kısmen veya tamamen bitirilip işverene teslimi halinde teminat müddeti bu kısımlar itibariyle sona erer. Bu teminata konu teşkil eden, montaj mahalline boşaltılan makine ve malzeme için nakliyat sigortası mevcut ise bunlar itibariyle teminat, nakliyat sigortası teminatının bitiminden itibaren başlar.” hükmünü haiz olup, anılan düzenlemeler ve mahkemece yapılan tespitler nazara alındığında yangının meydana geldiği tarihte montaj evresinin sona ermiş olduğu, bakım devresinin yürürlükte bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece, genişletilmiş bakım klozu uyarınca sigortacının, ancak bakım faaliyetlerinden kaynaklanan hasardan sorumlu olacağı gözetilerek, yangının bakım faaliyetleri ile ilgili olup olmadığı hususunda önceki bilirkişi heyetinden ya da gerektiğinde yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle eksik incelemeye dayalı bir karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü le hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/.../2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14133, Karar No: 2021/18475, Tarih: 28.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14133 E.  ,  2021/18475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan ...'nin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5336, Karar No: 2016/4372, Tarih: 07.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/5336 E.  ,  2016/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlular aleyhine yürütülen icra takibinde borca yeterli malvarlığı bulunamadığını, borçluların alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla taşınmazlarını davalı 3.kişilere satarak devir ettiklerini ileri sürerek tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlular ... ve ... vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, satışların gerçek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı 3.kişiler ... ve ... vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, tasarrufun iptali davası koşullarının oluşmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tasarrufun iptali davalarının genel yetki kuralına tabi olduğu, tüm davalıların ...'nda ikamet etmeleri nedeniyle davaya ... Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, tacirler arası olmayan yetki sözleşmesinin bağlayıcı olmamasına, tasarrufun iptali davalarının ayni hakkı değil şahsi hakka dayanan davalar olması nedeniyle genel yetki kuralına tabi olmasına ve davalıların ...'nda ikamet ettiklerinin anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 7.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10459, Karar No: 2011/2949, Tarih: 21.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10459 E.  ,  2011/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/03/2009 tarih ve 2009/11-2009/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından gerçekleştirilen reklamlarda "sınırları ezip geçin, Vodafone'nin özgür dünyasını seçin" sloganı kullanılmakta olup reklamlarda yasakların simgelendiği işaretlerin çöpe atıldığını, böylece sınırların ezilip geçileceği algısının uyandırıldığını, sınırları ezip geçme yöntemi sunulurken ayaklar altına alınan, ezilen alışkanlıklar arasına davacı tarafından tescil edilmiş "Tarife Yumurtlayan Tavuk" görüntüsünün de kullanıldığını, bu şekilde yapılan kötüleme ile müvekkili şirketin eski, gereksiz, bir an önce kurtulunması gereken bir alışkanlık olarak gösterilmeye çalışıldığını, davalının dava konusu reklamlarla müvekkili şirketin “emtiasını, faaliyetlerini ve ticari işlerini yanlış, yanıltıcı, incitici bir şekilde kötülediğini, bu durumun TTK'nun 57/1. maddesi hükmüne aykırılık teşkil ettiğini, ayrıca TTK'nun 56. ve devamındaki maddelere göre reklam yolu ile ekonomik rekabet etme hakkının objektif iyiniyet kurallarına aykırı kullanıldığını ileri sürerek, haksız rekabete yol açan reklamların durdurulması sureti ile haksız rekabetin men'ini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin reklamında kullandığı tavuk figürünün davacının tescilli tavuk karakterine benzemediğini, tavuk karakterinin birçok markanın reklamında kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının reklamlarında kullandığı ve davacıya ait olduğu iddia olunan tavuk figürünün "marka" olarak davacı adına tescilli olduğu, dava konusu eylemin 556 sayılı KHK'nin marka tescilinden doğan hakların kapsamını düzenleyen 9. maddesi ve marka hakkına tecavüz sayılan fiillere ilişkin 61. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu tür davalara bakma görevinin ihtisas mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK’nin 71. ve 5846 sayılı Yasa’nın 76. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık markasal kullanıma dayalı olmayıp yanıltıcı -karşılaştırmalı reklam yoluyla TTK hükümlerine dayalı haksız rekabetin önlenmesine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkilinin tescilli markasının davalı tarafça markasal kullanıma yönelik olarak 556 sayılı KHK’den kaynaklanan bir talepte bulunmadığına göre dava genel mahkemelerin görevine girmektedir. Bu itibarla mahkemece davanın esasına girilerek sonucuna göre karar verilmek gerekirken yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.