muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5717, Karar No: 2019/4294, Tarih: 20.06.2019

.......

Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından, ayın hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk asıl ve nesnel (Objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan, zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

Somut olaya bakıldığında;...... sayılı kararıyla 436 parsel sayılı taşınmazın 3.154,19 m² yüzölçümlü kesiminin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptal edilip, sicilden terkin edilmesine karar verildiği, temyiz incelemesinden geçerek 11.07.2012 tarihinde kesinleştiği, kıyı kenar çizgisi içinde kalan yere ilişkin tapu kütüğünün oluşturulmak suretiyle tapu sicilinin hatalı olarak tutulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının gerçek zararlarının karşılanması gerektiği kuşkusuzdur.

Tapusu iptal edilen taşınmazın belediye sınırları içinde bulunduğu, belediye hizmetlerinden faydalandığı, arsa niteliğinde olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yönde olduğundan, gerçek zararın, tapu iptal kararının kesinleşme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Ne var ki; hükme dayanak yapılan bilirkişi kurul raporunda; dosyada emsal bulunmadığından......sayılı dava dosyasında bulunan üç adet emsalin incelendiğini, ....... parsellerin kamulaştırma yoluyla satıldıklarından gerçek emsal olarak alınmadıklarını, ...... mahallesinde bulunan 1.465 m² yüzölçümlü 60 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 24.03.2000 tarihinde 20.000,00.-TL'ye satıldığını, anılan satışın emsal alındığını, emsal taşınmazda 7 kat yapılaşmaya izin verildiğini, belediye hizmetlerinden faydalandığını, heyelan riski bulunduğunu, çekişmeli taşınmaza nazaran 2, 4 kat daha az değerli olduğunu, çekişmeli taşınmazın ise sahil şeridinde olduğunu, belediye hizmetlerinden faydalandığını, arsa niteliğinde bulunduğunu, yakınında işyerleri, okullar, bölge trafik müdürlüğünün yeraldığını, emsal taşınmazdan 2, 4 kat değerli olduğunu, çekişmeli 236 sayılı parselin kalan kesiminde değer azalışı bulunmadığını, emsal alınan taşınmazın ..... endeksleri uygulanarak tespit edilen m² birim fiyatının 2, 4 daha artırılarak çekişmeli yerin 11.07.2012 tarihindeki m² birim fiyatını 212.76,00.-TL olarak belirlediklerini, buna göre sicilden terkin edilen taşınmazın gerçek değerinin 671.085,00.-TL olduğunu belirtmişlerdir.

.... 11.02.2014 tarihli yazısında; çekişmeli 436 parselin imar planı ve belediye mücavir alan sınırları içinde bulunduğunu, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden yararlandığını, 1/5000 ölçekli nazım imar planında park alanı kullanımına ayrıldığını, emlak vergisine esas m² birim değerinin 2.20,00.-TL olduğunu, ..... mahallesinde bulunan 60 ada 5 sayılı parselin imar planı ve belediye sınırları içinde olduğunu, uygulama imar planının bulunduğunu, belediye ve alt yapı hizmetlerinden faydalandığını, uygulama imar planında konut kullanımlı olduğunu, emlak vergisine esas m² birim fiyatının 90,00.-TL olduğunu bildirmiştir. Emsal alınan 60 ada 5 parsel sayılı taşınmaz belediye sınırları ve imar planı sınırları içinde olup, uygulama imar planında konut kullanımlıdır. Çekişmeli taşınmaz ise belediye mücavir alan sınırları içinde olup, nazım imar planında park alanı kullanımına ayrılmıştır. Bu durumda, çekişmeli taşınmazın emsalden 2.4 kat daha fazla değerli olduğu yönünde duraksama meydana gelmiştir. Ayrıca emsal alınan taşınmazın satış tarihi de değerlendirme tarihine yakın değildir. Diğer taraftan, emsal alınan ..... parsel sayılı taşınmaza ve emsal kıyaslaması yapılan ....... 97 ve 141 parsellere ilişkin satış akit tabloları da dosyada bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle, mahkemece arsa niteliğinde bulunan dava konusu taşınmaza yönelik olarak, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinden, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve değerlendirme tarihi olan 11.07.2012 tarihinden önce ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için olanak tanınması, gerekli görülürse re'sen emsal getirtme yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu vasıtasıyla keşif yapılarak, denetlemeye olanak veren bilimsel verileri içeren, emsal ile dava konusu taşınmazların eksik ve üstün yönlerinin karşılaştırıldığı rapor alınması, alınan emsal ile

.....

çekişmeli taşınmaza ait ..... tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır." hususlarına değinilmiştir.

.....

çekişmeli taşınmaza ait ..... tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır." hususlarına değinilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu; davanın kısmen kabulü ile; 665.534,09-TL’nin 220.000,00-TL’sinin dava tarihinden bakiye 445.534,09-TL’sinin ıslah harcının yatırıldığı tarih olan 28/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuşsa da gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki, mahkemece yeterli emsal araştırılması yapılmamış, belediye başkanlığının Hamidiye köyünde 2013 yılında m2 fiyatının 200 TL satışının uygun olduğunu belirttiği 133 ada 18 nolu parsele ilişkin kıymet takdiri raporuna göre değer belirleyen ve dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın eksik ve üstün yönlerin tartışılmadığı yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Yine, 133 ada 18 parselin değerlendirme tarihinden önce yapılan gerçek bir satışı bulunup bulunmadığı da araştırılmamış, varsa bu satışa ilişkin satış akit tablosu getirtilmemiştir.

Bu durumda somut olayda davaya konu taşınmazın değerinin yöntemine uygun şekilde tespit edildiği söylenemez.

Bu durumda somut olayda davaya konu taşınmazın değerinin yöntemine uygun şekilde tespit edildiği söylenemez.

Bu nedenle, mahkemece arsa niteliğinde bulunan dava konusu taşınmaza yönelik olarak, emsal satışların değerlendirme tarihindeki (iptal kararının kesinleştiği 11/7/2012 tarihi) karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak, taşınmazdan ...... payının düşülmesinin gerekip gerekmediği belirtilmek suretiyle gerçek zararın belirlenmesi gerektiğinden, taraflara, dava konusu taşınmaz ile aynı bölgeden bulunamaması halinde yakın bölgelerden ve değerlendirme tarihinden önce ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer nitelikli ve yüzölçümlü satışları bildirmeleri için olanak tanınması, gerekli görülürse re'sen emsal getirtme yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu vasıtasıyla keşif yapılarak, denetlemeye olanak veren bilimsel verileri içeren rapor alınması, emsal alınan taşınmazlara ilişkin resmi satış akit tablolarının tapu müdürlüğünden getirtilmesi, emsal taşınmazlar ile çekişmeli taşınmaza ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerleri, ilgili belediye başkanlığı emlak vergi dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporununda denetlenmesi, dava konusu taşınmazın ve emsal alınan taşınmaz/taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu oluşmuş imar parselleri olup olmadıkları, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye başkanlığı imar ve tapu müdürlüklerinden sorulup, emsalin İmar Kanunu uyarınca imar parseli, dava konusu taşınmazın ise kadastral arsa parseli olduğunun belirlenmesi halinde çekişmeli taşınmazın emsalle karşılaştırma sonucu bulunan değerinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmesi, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24068, Karar No: 2008/20553, Tarih: 20.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/24068 E.  ,  2008/20553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus yolla başlatılan takipte borçlu dayanak senedin Alman Markı olarak düzenlendiğini, senedin tanzim tarihinde Markın tedavülde olmadığını, 01.03.2002 tarihinde kesin olarak tedavülden kalktığını, bononun geçersiz olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep etmiş, Mahkemece istem kabul edilerek takibin iptaline karar verilmiştir.

Takip konusu bonoda tanzim tarihinin 07.10.2004 vade tarihinin 07.11.2004 bedelin ise 5.500.DM olduğu görülmüştür.

BK.nun 83/2.maddesinde; "akit tediye mahallinde kanuni rayici olmayan bir para üzerine varit olmuş ise akdin harfiyen icrası aynen ödemek kelimeleri veya buna muadil sair tabirat ile şart edilmiş olmadıkça borç vadenin hulülü günündeki rayici üzerinden memleket parası ile ödenebilir" düzenlenmesine yer verilmiştir. Alman Markı tanzim tarihi itibarı ile tedavülden kaldırılarak Avrupa Birliğince kabul edilen para birimi olan EURO yürürlüğe girmiş ise de, Markın değeri EURO üzerinde hesap edilmektedir. Bu değer TC. Merkez Bankası'ndan araştırılarak takip konusu miktarın belirlenmesi gerekir. Kaldı ki yukarıda belirtildiği üzere BK.nun 83/2.maddesi kapsamında mutlak suretle vade tarihinde bono bedelinin Mark olarak ödeneceği taraflarca kararlaştırılmamıştır. Alacaklı tarafından bono bedelinin Türk Parası karşılığı takip konusu yapılmıştır. Bu durumda yasaya uymayan bir husus yoktur. Mahkemece bononun tanzim tarihinde yürürlükte olmayan para birimi ile düzenlendiğinden bahisle takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2962, Karar No: 2021/18142, Tarih: 24.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2962 E.  ,  2021/18142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Cd. izleme tutanağına göre olayın saat 18.06 sıralarında gerçekleştiği, kış saati uygulamasına göre, Selçuklu ilçesinde güneşin 16.56‘de battığı ve gecenin 17:56'de başladığı, bu nedenle eylemin geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın, çaldığı altı adet şampuanın değerinin toplam 60 TL değerinde olduğunun anlaşılması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 24/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12724, Karar No: 2016/6980, Tarih: 03.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/12724 E.  ,  2016/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın yetkisizlik nedeni ile reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 03.05.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8765, Karar No: 2021/12991, Tarih: 27.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8765 E.  ,  2021/12991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 01.07.2005-31.05.2013 tarihleri arasında mekanik teknisyeni olarak çalıştığını, işyerinde yılda 16 maaş uygulamasının olduğunu, yılda bir kez ocak ayı maaşı kadar prim uygulamasının olduğunu, yol ve yemek masraflarının karşılandığını, haftanın 6 gününde çalışıldığını, işyerinde mesainin 08:00-18:00 saatleri arasında olduğunu, haftalık 45 saati aşan fazla çalışma yapıldığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, yemek molası vermeksizin çalıştırıldığını, genel tatil günlerinde çalıştığını ve karşılığının ödenmediğini iddia ederek; fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını ve tüm haklarını aldığını, 31.05.2013 tarihli ibraname ile tüm haklarının ödendiğini, davacının 2009 yılında 18 saat, 2010 yılında 47 saat, 2011 yılında 16 saat, 2012 yılında 9 saat, 2013 yılında 21 saat fazla mesai yaptığını ve karşılığının ödendiğini, denkleştirme uygulandığını, fazla mesai ücretinin maktu ücretine dahil olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine karar, Dairemizce özetle ve sonuç olarak;

“1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; dosyada mübrez imzasız ücret bordrolarının bazılarında fazla mesai ücreti tahakkuk ettirilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla mesai ücreti hesaplanırken bu tahakkukların gözetilmediği (mahsup edilmediği) anlaşılmaktadır. Yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda, imzasız ücret bordrolarındaki fazla mesai tahakkuklarının toplamının hesaplanan fazla mesai ücretinden mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3-Hüküm altına alınan alacağın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının gözetilmemesi de isabetsizdir. “ gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda bilirkişi, takdiri indirim yapılarak bulunan miktardan davalı tarafça ödenen kısmı mahsup ederek alacağı belirlemiş ve Mahkemece, belirlenen bu alacaktan ikinci kez takdiri indirim yapılarak bakiye fazla mesai ücretine hükmedilmiştir.

Bilirkişi raporunda bozmaya uyularak gerçekleştirilen mahsup işlemi sonrası bulunan 11.874,26 TL fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması gerekirken, bu miktardan ikinci kez takdiri indirim yapılarak 8.311,98-TL'ye hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19674, Karar No: 2010/20046, Tarih: 01.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/19674 E.  ,  2010/20046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tefenni Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.07.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili 14.07.2010 tarihli oturum için mazaret bildirmiştir. Mahkemece mazereti aynı oturum kabul edildiği halde yeni duruşma günü davacıya bildirilmeden yargılamaya devamla aynı oturumda karar verilmesi savunma haklarını kısıtlayan esaslı bir usul hatası olup doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.12.2010(Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2017/804, Karar No: 2018/4959, Tarih: 24.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/804 E.  ,  2018/4959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Artvin Ticaret Sicil Müdürlüğü’nden gelen yazı cevabına göre sanığın şirketin şubesini temsile yetkili bulunduğunun ve en geniş anlamda temsil yetkisine sahip şirket müdürünün ... isimli şahıs olduğunun bildirilmesi ve icra takip dosyasında borçlu şirkete ödeme emrinin tebliğ edilmediği, dolayısıyla henüz takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında; atılı suçun yasal unsurları oluşmayacağından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçu, özelliği itibariyle bir defa işlenebilen bir suç olup, temyiz davasına konu eylem nedeni ile suçu, sanığı ve şikayetçisi aynı olan birden fazla şikayet sebebiyle ayrı ayrı yargılaması yapılan davaların birleştirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, Artvin İcra Ceza Mahkemesi’nin, Dairemizin 2017/1449 E. numarasına kayıtlı dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu aynı gün bozulmasına karar verilen dava dosyası ile temyiz incelemesine konu dava dosyasının birleştirilerek, sanığın eyleminin tek suç oluşturduğu kabul edilip karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,