muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2790, Karar No: 2017/10860, Tarih: 14.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2790 E.  ,  2017/10860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dilekçesinde, davacının babası Türk vatandaşı olan ... ile Suriye vatandaşı ... aynı kişi oldukkarının ve Suriye vatandaşı davacı ...'nin bu kişilerin kızı olduğunun tespitini istemiş; Mahkemece, aynı kişi olduklarının tespiti talebi yönünden davanın kabulüne, davacının ilgili kişilerin kızı olduğunun tespiti talebi yönünden Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesince iddiayı destekler nitelikte rapor düzenlenememesi ve tanık beyanlarının tek başına yeterli olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava Nüfus Hizmetleri Kanunundan kaynaklanan tespit istemine aittir.

1-Nüfus Hizmetleri Kanununun 36.maddesine göre, Nüfus kayıtlarının düzeltilmesine (ad ve soyadı değişikliği davaları dahil) ilişkin davalarda nüfus müdürü veya memurunun bulunması ve kararın onların önünde verilmesi zorunludur.

Mahkemenin oluşumuna ilişkin bu kanun hükmü dikkate alınmadan nüfus idaresi temsilcisinin yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesi,

2-Davacının teyzesi torunundan ve davacının annesinin amcasının torunundan alınan kan örnekleri ile DNA testi yapılması istenmiş, Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesince bu donelerle taleple ilgili sonuca gidilemeyeceği bildirilmiş ve mahkemece bu olumsuzlukta esas alınarak dava reddedilmiş ise de; Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile yakından ilgili olup bu kayıtlarındaki düzeltme ve değişikliklere ait davalarda, Mahkemelerin, taleple bağlı kalmadan, resen de yapacağı araştırma ile hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır. Dosyada mevcut nüfus kayıtları incelendiğinde, Türkiye ve Suriye nüfus kayıtları anne-baba ve dört çocuk yönünden örtüşmekte ise de, Çocukların dördü (davacı dahil) Suriye kayıtlarında mevcut olup, Türkiye'deki Nüfus kaydında bulunmamaktadır. Kayıtlarındaki bu benzerlik dikkate alınarak Hasan Fehmi ve Kevser'in bütün mirasçıları davaya dahil edilip,iddia ile ilgili olarak kan bağı yönünden davacıya en yakın derecedeki akrabalarından alınacak örneklerle DNA testi yaptırılıp, toplanacak delillere göre bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14429, Karar No: 2012/4412, Tarih: 17.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14429 E.  ,  2012/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.06.2010 gün ve 530-571 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Hüküm, Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürü tarafından davalı şirket vekiline 30.09.2011 tarihinde kalemde bizzat tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise 01.11.2011 günü verilmiştir.

Tebliğ günü ile temyiz tarihi arasında 15 günden fazla süre bulunduğundan davalı şirket vekilinin temyiz istemi (6100 sayılı HMK.'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK'nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 432/4. maddesi ve 1.6.1990 tarih 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca REDDİNE, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11094, Karar No: 2024/4903, Tarih: 06.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/11094 E.  ,  2024/4903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/894 E., 2022/1581 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/24 E., 2021/599 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın ... Hızlı Kargo Taşımacılığı A.Ş. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ... 'nin davalı ... işçisi olarak çalışırken 28.02.2013 günü ... Kargo Depo bölümünde peron ve konteynır arasında mal yükleme sırasında konteynırın peron tarafına kayması sonucu araya sıkışarak yaralandığını belirterek, 50.000 TL manevi tazminat ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, 31.01.2017 tarihli dilekçesi ile maddi tazminata yönelik istemini 162.207,13 TL olarak arttırmıştır.

Davacı ...'nin yargılama sırasında vefatı üzerine mirasçıları ... ve ... tarafından davaya devam edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, meydana gelen kazanın müvekkili işverenin iş güvenliği ile ilgili mevzuata aykırı hareketi veya işverenin kusurundan kaynaklanmadığını, davaya konu iş kazasında uygun illiyet bağı olmadığını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı UNSPED vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının diğer davalı şirketin personeli olduğunu, husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesini, müvekkil şirket ile diğer davalı şirket arasında 01.02.2009 tarihinde akdedilen hizmet alım sözleşmesi gereği diğer davalı şirketin müvekkil şirketin deposuna gelen gönderilerin yükleme, boşaltma, ayrıştırma işini yapmayı yüklendiğini, yine bu sözleşme ile iş güvenliği ve işçi sağlığı hususunda önlemlerin diğer davalı şirket tarafından alınacağının hüküm altına alındığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SGK Rehberlik ve Teftiş Müfettişi tarafından hazırlanan 12.11.2015 tarihli raporda, işverenlerin %100 kusurlu olduğunun tespit edildiği, davalı UPSPET şirketinin asıl işveren davalı ... şirketinin alt işveren olduğunun tespit edildiği, kusur raporunda asıl işveren Unsped şirketinin %40 oranında, diğer davalı ... şirketinin %30 oranında, davacının ise %30 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, 24.01.2017 tarihli bilirkişi raporunda davacının, SGK ödemelerini aşan maddi zararının 162.407,13 TL olduğunun hesaplandığı, Bölge Adliye Mahkemesinin maluliyet oranı kesinleştirilmeden karar verilmesinin hatalı olduğuna dair kaldırma kararı üzerine Adli Tıp Kurumu raporu ile davacının E cetveline göre %41,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybettiği, başka birisinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığının tespit edildiği, davacı işçinin 19.08.2017 tarihinde vefat ettiği ve mirasçılarının ... ve ... olduğu , davacının yaralanma derecesi, tarafların sosyo-ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı ve olay tarihi gözönünde tutulduğunda, ayrıca hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de değerlendirildiğinde, bu talebin kısmen kabulüne karar verilerek 25.000,00 TL manevi tazminat takdir edildiği, her ne kadar davacı vefat etmişse de, vefatından evvel açılan davada manevi tazminat talebinde bulunmuş olduğu gözetilerek, ... davacının mirasçıları lehine manevi tazminata hükmetmek gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne ,davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile, 162.407,13 TL sürekli işgöremezlikten kaynaklanan maddi tazminatın kaza tarihi olan 28.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacının miraşçılarına verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 28.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacının miraşçılarına verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Hızlı Kargo Taşımacılığı A.Ş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Hızlı Kargo Taşımacılığı A.Ş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... Hızlı Kargo Taşımacılığı A.Ş vekili, kazalı işçinin yargılamanın devamı esnasında 19.08.2017 tarihinde vefat ettiğini, vefat sebebinin, iş kazası olmayıp, doğal ölüm olduğunu, dolayısı ile davacının mirasçılarının, huzurdaki davaya, davacının mirasçısı olarak devam ettikleri için, ... davacının bilinen dönem için, yani, iş kazası tarihi ile ölüm tarihi arasındaki maddi zararını talep edebileceklerini, ... davacının varsayılan/farazi yaşam süresi için hesap olunan maddi tazminat tutarının talep edilmesinin, hüküm altına alınmasının, kazalı işçinin yargılama esnasında vefat etmesi sebebiyle hukuken mümkün olmadığını, kazalı işçinin bilinen dönem iş kazası tarihi ile vefat tarihi arasındaki dönemde, SGK' nın yaptığı fiili ödemelerin tenzili ile maddi zararının 8.101,79 TL olduğu 28.06.2021 tarihli ek rapor ile hesap edilmiş olmakla, bu tutarı aşan talebin reddine karar verilmesi gerekir iken kazalı işçi yaşamaya devam ediyormuş, hayattaymış gibi varsayılan, bilinmeyen dönem için yapılan hesaplamanın tahsiline karar verilmesinin hukuki dayanağı bulunmadığını, manevi tazminat talebi ile ilgili olarak ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'nin ... Mh. ... Cd. No: 145 Antalya adresinde bulunan ... kargo firmasının tahliye ve tasnif işlerini yapan taşeron ... İnsankaynakları...Ltd.Şti'nin çalışanı olarak görev yaptığı sırada 28.02.2013 günü kargonun depo bölümünden konteynere bantla koli yüklemesi yaparken konteyner ile peron arasına düşmüş olan koliyi yerden almak için konteynerden destek aldığı sırada konteynerın ayaklarının kayması sonucu konteyner ile peron arasında kalarak yaralandığı, SGK tarafından olayın iş kazası sayıldığı, Kurum Sağlık Kuruluşu, Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp Kurumundan alınan rapor neticesinde davacının %41.2 oranında malûl kaldığının belirlendiği, hükme esas alınan kusur raporuna göre davalı işverenlerin %70 davacının ise %30 nispetinde kusurlu olduklarının belirlendiği, davacının maddi zararının tespiti bakımından aktüerya bilirkişiden alınan 24.01.2017 tarihli hesap raporuna göre davacı ...'nin maddi tazminata esas zararının 162.407,13TL olarak hesaplandığı, Mahkemece 17.03.2017 tarihinde verilen karar ile davacı lehine 162.407,13TL maddi ve 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, kararın davalı şirketlerce yasal süresi içerisinde istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 19.01.2018 gün ve 2017/2236 Esas, 2018/14 karar sayılı ilamı ile maluliyetin kesinleştirilmesi bakımından ortadan kaldırılarak dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği, iade kararı sonrasında davacının maluliyet durumunun Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan raporlar neticesinde kesinleştirildiği, bu arada davacı ...'nin yargılama devam ettiği sırada 19.08.2017 tarihinde vefat ettiği ve geriye mirasçı olarak babası ... ile annesi ...'yi bıraktığı, davacı mirasçılarının davaya devam ettikleri ve bunun üzerine mahkemece aktüerya uzmanı bilirkişiden alınan 28.06.2020 tarihli ek rapora göre 28.02.2013 tarihinde iş kazası sonucu %41.2 oranında sürekli iş gücü kaybına uğrayan ... ...'nin ölüm tarihine kadar iş gücü (efor) kaybından kaynaklanan ve SGK geçici iş göremezlik ödemeleri ile ölüm tarihine kadar SGK fiili ödemelerini aşan maddi zararın 8.101,79TL olarak hesaplandığı, davanın mirasçılar yönünden destekten yoksun kalma tazminatına dönüşmeyeceği, buna göre mahkemece 8.101,79TL maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile 162.407,13TL maddi tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle istinaf talebinde bulunan davalı ... Hızlı Kargo Taşımacılık A.Ş 'nin istinafının bu yönden kabulüne karar verilmiş, ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davalı ... Hızlı Kargo Taşımacılık A.Ş yönünden 8.101,79TL maddi tazminata hükmedilmesi, diğer davalı yönünden ise daha önceden hükmedilen 162.407,13TL maddi tazminatın aynen korunmasına karar verilerek; "davanın kısmen kabuüne, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile, 162.407,13 TL sürekli işgöremezlikten kaynaklanan maddi tazminatın kaza tarihi olan 28.02

.. Hızlı Kargo Taşımacılık A.Ş 'nin istinafının bu yönden kabulüne karar verilmiş, ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davalı ... Hızlı Kargo Taşımacılık A.Ş yönünden 8.101,79TL maddi tazminata hükmedilmesi, diğer davalı yönünden ise daha önceden hükmedilen 162.407,13TL maddi tazminatın aynen korunmasına karar verilerek; "davanın kısmen kabuüne, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile, 162.407,13 TL sürekli işgöremezlikten kaynaklanan maddi tazminatın kaza tarihi olan 28.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ... Hızlı Kargo Taşımacılığı A.Ş'nin sorumluluğu 8.101,79TL ile sınırlı olmak kaydı ile) müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacının miraşçılarına verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 28.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacının miraşçılarına verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, yasal kesintilerin infazda dikkate alınmasına" dair hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, müteveffanın yargılama sırasında ölümü ile bütün yasal haklarının, dolayısıyla maddi ve manevi tazminat talep haklarının mirasçılara geçeceğini, ilk derece mahkemesince 162.407,12 TL olarak hükmedilen tazminatın doğru olduğunu belirterek bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunun 77, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 51, 52, 54, 55 ve 417 nci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16,19 ve 21 inci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu hükümleri .

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1712, Karar No: 2018/4653, Tarih: 17.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1712 E.  ,  2018/4653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Suçun unsurlarının tespitinin uyuşmazlığı çözmekle görevli hakimin münhasır yetki alanında bulunduğu halde, bu hususta bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle yargılamanın seriliği ve ucuzluğu ilkesine aykırı davranıldığı gibi ayrıca 5271 sayılı CMK'nın 66. maddesinde belirtilen "Bilirkişi incelemesi yaptırılmasına ilişkin kararda, cevaplandırılması uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren sorularla inceleme konusu ve görevin yerine getirileceği süre belirtilir" ilkesine uyulmadan bilirkişiye sorulan sorular ve inceleme konusu belirtilmeksizin rapor istenilmesi suretiyle fazladan yargılama giderine hükmolunması,

2- Hükmolunan hapis cezaları alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, sanıkların sosyal ekonomik durumu açıklanmadan adli para cezasının alt sınırdan ayrılmak suretiyle ve günlüğü 50 TL olarak hesaplanması,

3- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

4- Gerekçeli kararın hüküm kısmında iki sanık hakkında "sanıklar" ibaresi yerine hangi sanığı kapsadığı konusunda belirsizlik yaratacak şekilde "sanığın" ibaresinin kullanılarak çelişkiye neden olunması,

3- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

4- Gerekçeli kararın hüküm kısmında iki sanık hakkında "sanıklar" ibaresi yerine hangi sanığı kapsadığı konusunda belirsizlik yaratacak şekilde "sanığın" ibaresinin kullanılarak çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16194, Karar No: 2015/11656, Tarih: 05.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16194 E.  ,  2015/11656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2006/407-2014/429

Taraflar arasında görülen davada Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/06/2014 tarih ve 2006/407-2014/429 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/11/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. H.. K.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya nakliyat emtia sigorta poliçesiyle sigortalı malların İstanbul'dan Sivas'a taşınmak üzere 29/11/2005 tarihinde .. plakalı kamyona yüklendiğini, malların nakliyesinin davalı tarafından üstlenildiğini, ancak 30/11/2005 tarihinde aracın park halinde bırakıldığı yerden içindeki emtialarla birlikte çalındığını ve aracın 04/01/2006 tarihinde boş olarak bulunduğunu, müvekkilinin meydana gelen zarar sebebiyle sigortalı emtiaların bedeli olan 43.660,00 TL'yi 08/02/2006 tarihinde sigortalıya ödediğini, söz konusu zararın meydana gelmesinde davalı şirketin TTK'nın 814. ve 809. maddeleri gereğince sorumlu olduğunu ileri sürerek; 43.660,00 TL'in ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin taşıma karşılığında herhangi bir ücret almadığını, kendi nam ve hesabına eşyayı taşımayı üstlenmediğini, zararın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, meydana gelen hırsızlık neticesinde sigortalanan emtianın çalınmasında araç sürücüsü R. K.'ın kusurlu olduğu, davalının ise taşıma sözleşmesini yapan firma olarak sorumlu bulunduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, taleple bağlı kalınarak 43.660,00 TL alacağın 08/02/2006 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.