muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1640, Karar No: 2019/1171, Tarih: 26.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/1640 E.  ,  2019/1171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : a) Mahkûmiyet; Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 30.01.2017 tarihli 2016/3 esas ve 2017/23 sayılı kararı

b) İstinaf başvurularının esastan reddi; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 12.09.2017 tarihli 2017/651 esas ve 2017/888 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm tüm sanıklar (sanık ... hariç) ile sanıklar ...,..., ... ve ... müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... hakkında Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 20.10.2017 tarihli 2017/651 esas ve 2017/888 karar sayılı ek kararı ile temyiz isteminin süre yönünden reddine dair karar verildiği, 12.12.2017 tarihinde sanık tarafından ek kararı da kapsayacak şekilde temyiz dilekçesi verildiği; ancak sanığın 12.12.2017 tarihli dilekçesi ve 20.10.2017 tarihli ek karara ilişkin olarak tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından; ek tebliğname düzenlenmesi konusunda gereğinin takdiri için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 26.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2544, Karar No: 2008/2235, Tarih: 08.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/2544 E.  ,  2008/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 1268 parsel sayılı 5787.75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz malikinin kim olduğunun belirlenememiş olması nedeniyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içerisinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne nizalı 101 ada 1268 sayılı parselin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece temyize konu 101 ada 1268 sayılı parselin zilyetlikle mülk edinme koşulları oluştuğundan davacı adına tesciline dair yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de bu kabul eksik inceleme, uygulama ve araştırmaya dayalıdır. Davacı dava dilekçesinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmış, yargılama sırasında 1938 tarih 14 tahrir numaralı vergi kaydı ibraz etmiştir. Mahkemece dayanılan vergi kaydının okunaklı ve onaylı örneği Özel İdare Müdürlüğünden getirtilerek mahalline gereği gibi uygulanmamış, revizyon görüp görmediği araştırılmamış, 1268 sayılı parsele komşu tüm parsellerin onaylı tutanak suretleri ve dayanakları da getirtilmemiş, ayrıca keşifte ziraat bilirkişisi hazır bulunduğu halde temyize konu 1268 sayılı parselle ilgili olarak ziraat bilirkişisinden rapor alınmamıştır. Yetersiz inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu nedenle, davacının dayandığı vergi kaydının okunaklı onaylı örneği getirtilmeli, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği sorulmalı, mahallinde yeniden yapılacak keşifte gereği gibi uygulanıp kapsamı belirlenmeli, vergi kaydının lehe olduğu gibi aleyhe de delil olabileceği, mülkiyet belgesi olmadığı, zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilmeyeceği hususları da gözönünde tutularak yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kim tarafından ne şekilde kullanıldığı hususunda maddi olaylara dayalı olarak bilgi alınmalı, tespit bilirkişilerinin tamamı tanık sıfatıyla dinlenilmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, gerektiğinde beyanlar arasındaki çelişkiler taşınmazın başında yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, taşınmazın niteliği ve toprak yapısı ile ilgili olarak hakimin gözlemi de zapta yazılmalı, ziraat bilirkişisinden taşınmazın niteliği hususunda ayrıntılı rapor alınmalı, toplanan ve toplanacak olan tüm deliller birlikte değerlendirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5200, Karar No: 2014/12654, Tarih: 11.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5200 E.  ,  2014/12654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2011/506-2013/34

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında harman yeri olarak davalı belediye adına tespit edildiğini ancak bu amaçla kullanılmadığını, Medeni Kanun hükümleri gereğince çıplak mülkiyetin sahibi olan Hazineye devredilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu kaydının iptalini ve adına tescilini istemiştir.

Davalı Belediye, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı Hazinenin temyizi üzerine karar Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gereğince 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmayacağı gerekçesi ile, Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu taşınmazların imar görerek arsa niteliğini aldıkları, harman yeri vasfını yitirdikleri bu nedenle tescile dayanak 1580 sayılı Belediye Kanunun 159. maddesinde ve yürürlükte bulunan 5393 sayılı Belediye Kanunun 79. maddesinde sayılan taşınmazlardan olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Belediye vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu 13.. ada 2. ve 2. parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında “harman yeri” niteliği ile davalı Kırşehir Belediyesi adına tespit ve tescil edilen 13.. ada 8 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluştukları anlaşılmıştır.

5393 sayılı Belediye Kanununun “Belediye tasarrufundaki yerler” başlıklı 79. maddesi hükmüne göre “Diğer kanunlarla getirilen hükümler saklı kalmak üzere, mezarlıklar ile belediye sınırları içinde bulunan ve sahipsiz arazi niteliğinde olan seyrangâh, harman yeri, koruluk, dinlenme yerleri, meydanlar, bataklık, çöp döküm sahaları, yıkılmış kale ve kulelerin arsaları ve enkazı ve benzeri yerler belediyenin tasarrufundadır...”

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazların imar planı yapılmadan önce harman yeri niteliğinde olduğu ve halen de imar planında 13.. ada 2. parsel sayılı taşınmazın trafo yeri, 13.. ada 2. parsel sayılı taşınmazın dinlenme alanı, yarı açık cezaevi ve park alanında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece davacı Hazinenin tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazların imar planı yapılmadan önce harman yeri niteliğinde olduğu ve halen de imar planında 13.. ada 2. parsel sayılı taşınmazın trafo yeri, 13.. ada 2. parsel sayılı taşınmazın dinlenme alanı, yarı açık cezaevi ve park alanında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece davacı Hazinenin tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, harman yeri ve trafo yeri niteliğinde tapuda kayıtlı taşınmaların üzerinde haciz şerhleri bulunmadığı, var olduğu düşünülse bile bu şerhlerin lehtarlarının davada taraf olmadığı halde haciz şerhlerinin kaldırılmasına karar verilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11394, Karar No: 2012/15222, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/11394 E.  ,  2012/15222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, icra takibine konu çeklerin müvekkilinin yetkilisi olduğu şirkette muhasebeci olarak çalışan dava dışı ...'e hatır çeki olarak verildiğini, adı geçen 3 şahıs tarafından çeklerin bankaya ibraz edilip arkası yazdırıldıktan sonra davalıya temlik edildiğini ileri sürerek müvekkilinin icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline, %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibine konu çekin müvekkiline temlik cirosu ile geçtiğini, müvekkili ile temlik cirosu yapan dava dışı ... arasında yazılı bir temlik sözleşmesinin bulunduğunu, davacının iddiasını yazılı delil ile kanıtlaması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini ve %40 kötü niyet tazminatı verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre; her ne kadar davacı ... tarafından imzalanan tarihi olmayan iki adet çekin hatır çeki olarak ...'e verildiğini ve bu çekler nedeniyle ...'e herhangi bir borcunun bulunmadığını belirten belgeye dayanmış ise de belge tarihsiz olduğundan hangi tarihte verildiğinin anlaşılamadığı, çekin yasal olarak temlik edilip temlik alan tarafından icraya koyulmasının usul ve yasaya uygun olduğu, çeki icraya koyan 3. kişinin kötü niyetli ve çekin geçersiz olduğu veya hatır çeki olduğunu bildiği, bilerek temlik aldığına dair herhangi bir belge sunulamadığı, çekin bedeli dikkate alındığında iddiaların yazılı delil ile ispatının gerektiği, davacı davasını yazılı delil ile ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14981, Karar No: 2020/7712, Tarih: 16.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/14981 E.  ,  2020/7712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Ceza Genel Kurulu’nun 2016/128 Karar sayılı kararında da ifade edildiği şekilde, temyize gelen tamamlanmış hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları üzerinden TCK’nun 43/1. maddesi uygulanarak ulaşılacak sonuç cezadan, daha önce kesinleşmiş olan ceza indirilmek suretiyle uygulama yapılması gerektiği halde, farklı bir uygulama sonucu eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibarıyle 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocukların müşteki ...’nin camını kırmak ve duvar kağıtlarını yırtmak şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.'nın 152/1-a maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık uzamış dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 05/02/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36526, Karar No: 2021/12377, Tarih: 14.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/36526 E.  ,  2021/12377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; sanığın yokluğunda verilen ve 26.05.2017 tarihinde tebliğ olunan hükümde CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''CMK’nin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9912, Karar No: 2013/16419, Tarih: 12.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9912 E.  ,  2013/16419 K.**

**"İçtihat Metni"**

............

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2-Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, 29.03.2013 tarihli yazı ile borçlunu........nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun 1. maddesiyle eklenen Geçici 6. ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesine göre, kamulaştırmasız elatma nedeniyle hüküm altına alınan tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödenekler ve personele ait maaşlar ile diğer kurum ve kuruluşların yatırım vs. hizmetlerinde kullanılmak üzere bütçelerinden gönderilen ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin İİK'nun 82/1. maddesine de aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağını, yine 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 22/02/2013 tarihli 28567 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 01/11/2012 tarihli ve 2010/83 Esas 2012/169 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve aynı kararda, iptal kararının Resmi Gazete'de yayımlandığı tarihten itibaren 6 ay sonra yürürlüğe gireceği hüküm altına alındığından anılan kanun maddesinin 22/08/2013 tarihine kadar yürürlükte olduğu ve 01/11/1983 tarihinden sonraki döneme ait kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalar neticesinde verilen tazminat kararlarına dayanılarak yapılan icra takiplerinde, borçlu idarenin mal, hak ve alacaklarının 22/08/2013 tarihine kadar haczedilemeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile borçlu........esabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

.......

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

.......

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren bazı kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanun’un 21 maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6'ncı maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında, bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilerek, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 22.08.2012 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen yasanın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir............ İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir. Öte yandan 6111 sayılı Yasa’nın Geçici 2. maddesinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 01.11.2012 tarihli kararı sadece iptal tarihinden sonra konulan hacizler için değil, Anayasa'nın 153. maddesindeki geriye yürümeme ilkesinin kesinleşmiş yargı kararları için geçerli olması nedeniyle iptal tarihinden önce konulan hacizlerde de uygulanır.

Ayrıca 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile Değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin son fıkrasında bu fıkra hükmünün bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar

.........

hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanacağı düzenlemesinin İdare tarafından kamulaştırılmaksızın el konulan taşınmazlara ilişkin tazminat davaları ile kamulaştırma bedeli tespitine ilişkin davalar için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Dava niteliği taşımayan İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapılan şikayet başvuruları bu kapsamda kalmamaktadır. Bu nedenledir ki haczedilmezlik şikayetleri para alacaklarına ilişkin olup doğrudan taşınmaza ilişkin dava olarak nitelendirilemez, anılan son fıkra kapsamında düşünülemez.