muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14757, Karar No: 2009/6141, Tarih: 05.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14757 E.  ,  2009/6141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, fazla istemin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının ... Ltd. Şti.ni temsilen kendisine 25.000 Amerikan Doları borçlandığını ve buna istinaden yazılı belge verdiğini, ancak ödemediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 3500 dolar karşılığı 5.950,00 YTL.nin faiziyle birlikte tahsilini istemişlerdir.

Davalı, un değirmeni yaparak satan ... Ltd. Şti.den un değirmeni almak için ...'a sipariş verdiğini, karşılığındada 25.000 dolar ödeyeceğine dair belge düzenlediğini, ancak değirmenin teslim edilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 4410 YTL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı tarafından düzenlenen belgede, davalının ... şirketine 25.000 dolar borcu olduğu belirtilmiş olup, davalı bu belgenin ... Ltd. Şti.ne yaptıracağı un değirmenine karşılık verildiğini beyan etmiş ve bu savunmasını ispat içinde şirketin ticari kayıtları ile yemin deliline dayanmıştır. Bu durumda öncelikle davacı şirketin ticari defter ve kayıtları üzerinde uzman bilirkişi vasıtasıyla inceleme yapılarak davalının

2008/14757-2009/6141

savunmasının değerlendirilmesi gerekir. Davalının savunması, davacı şirketin ticari defter ve kayıtları ile doğrulanmadığı takdirde, davalının yemin delilinede dayandığı gözetilerek, savunmasını ispat zımnında davacı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu davalıya hatırlatılmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gereklidir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davalının diğer temyiz itirazlarının reddine (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 5.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20720, Karar No: 2014/5746, Tarih: 27.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20720 E.  ,  2014/5746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

... Petrol…Ltd. ticari ünvanlı şirketi münferiden temsile yetkili olan katılanların, taşeron olarak kurdukları .. şantiyesinde alt taşeron olarak çalışan dayı ve yeğen olan sanıklara ... marka lastikli iş makinasını (kepçe) ve bir kısım inşaat malzemelerini inşaat faliyetinde kullanılmak üzere teslim etmelerini müteakip işin bitmesine rağmen iş makinesi ve inşaat malzemelerinin sanıklar tarafından iade edilmeyip, zilyedliğinin devri amacı dışında tasarrufta bulunarak üçüncü şahıslara satmaları eylemlerinin “nitelikli güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

I)“Nitelikli güveni kötüye kullanma” suçundan sanıklar hakkında verilen “beraat” hükümlerine yönelen katılan ...’in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın 26.07.2010 tarihinde usulünce tebliğ edilen 18.05.2010 tarihli beraat hükümlerine yönelik, yasal süresi geçtikten sonra 13.09.2010 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca süre yönünden REDDİNE,

II)“Nitelikli güveni kötüye kullanma” suçundan sanıklar hakkında verilen “beraat” hükümlerine yönelen katılan ...’ün temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Sanıkların yüklenen suçu işlediklerini gösterir soyut iddianın ötesinde, mahkûmiyetlerini gerektirir kuşkudan uzak, yeterli ve kesin delil olmadığını bu nedenlerle beraat kararları verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükümlerinin ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6258, Karar No: 2020/2391, Tarih: 02.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/6258 E.  ,  2020/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.10.2018 gün ve 2018/71 Esas, 2018/372 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri savcılık aşamasında alınan görüntülü beyanında eylemi uygulamalı olarak anlatımı, savunma ile tüm dosya kapsamına göre suç tarihlerinde okuldan dönmekte olan mağdurenin yanına yaklaşan sanığın eliyle mağdurenin kıyafetleri üzerinden göğsünü sıkma şeklindeki fiziksel temas içeren eylemlerinin kısa süreli, ani, kesintili olması ve fiillerin kendiliğinden sonlandırılması da göz önüne alındığında eylemlerin sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 09.04.2019 gün ve 2019/919 Esas, 2019/1017 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7906, Karar No: 2025/1989, Tarih: 12.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/7906 E.  ,  2025/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/101 Esas, 2016/221 Karar

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı

HÜKÜMLER : Karar verilmesine yer olmadığı, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmiş ise de; anılan kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/1. maddesinde düzenlenen hükümler arasında yer almadığı anlaşılmakla incelemenin sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan kurulan ek karar ile sınırlı yapılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Hatay (Kapatılan) 8. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde atılı suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara itiraz edildiği ve itirazın değerlendirilmesinde 28.03.2016 tarihli ek karar ile şikayet yokluğu nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan beraatine karar verilmesi ve sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Dosyada şikayetten vazgeçme beyanı bulunmamasına rağmen sanık hakkında düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre ek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hatay (Kapatılan) 8. Asliye Ceza Mahkemesinin ek kararında sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25003, Karar No: 2012/30041, Tarih: 28.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25003 E.  ,  2012/30041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, maaşından gelir vergisi kesintisinin yapılmaması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, üyesi adına sendika tarafından 01.03.2008 ile 28.02.2010 yürürlük tarihli Toplu ... Sözleşmesinin 32. maddesine göre çalışanların ücretlerinin İngiliz Sterlini üzerinden belirlendiğini, davacı ve Toplu ... Sözleşmesine göre çalışan işçilerin ücretlerinde 2007 yılı sonuna kadar gelir vergisi kesintisi yapılmaz iken 2008 ocak ayından itibaren Gelir Vergisi Kanunu'nun 23. maddesinin 14. fıkrasındaki çalışanların tamamından gelir vergisi kesintisi yapıldığını, ... defterdarlığa başvuruda yapıldığını, gelir vergisi istisnisına tabi olup olmadıklarının sorulduğunu, deftedarlık tarafından gönderilen cevaba göre; İngiliz mezarlıklarında çalışan işçilerin gelir vergisinden istisna tutulabilmesi için a) ...'de hizmet arzeden gerçek kişinin bağlı olduğu işverenin dar mükellef kurum olması, bu kurumunda ... de hiç bir şekilde kazanç elde edecek şekilde faaliyette bulunmaması, b) Dar mükellef kurumda çalışan kişinin hizmet erbabı ve yapılan ödemeninde ücret niteliğinde olması, c) Dar mükellef kurumun ...'de personeline yapılacak ödemenin bu kurumun yurtdışı kazançlarında karşılanması, ücretin döviz olarak, ödenen ücretin mükellef kurumun ... deki hesaplarına gider olarak kaydedilmemesi, şartlarını bir arada taşıması gerektiği belirtilmesi üzerine, çalışanlardan yapılan kesintilerin durdurulması ve o ana kadar yapılan kesintiler için defterdarlık yazı cevabı eklenerek işverenden düzeltme talebinde bulunulduğu ancak işveren tarafından üç koşulun sağlanmaması sebebi ile ... de çalışan yerel personellerin gelir vergisi kapsamında olduğunu bildirdiğini, Gelir Vergisi Kanununun 23. md 14. fıkrasındaki istisna gereği davacının gelir vergisi kesintisinden muaf tutulması gerektiği düşünüldüğünden davacının maaşından gelir vergisi kesintisi yapılmaması gerektiğinin tespitini, şimdiye kadar yapılmış olan gelir verigisi kesintileri için davalı tarafın düzeltme talebinde bulunması gerektiğinin belirlenmesi istenmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ...'nun 1923 tarihli Lozan anlaşmasına göre kurulmuş özel statüye haiz bir komisyon olduğunu, komisyonun GVK 23/14 te belirtilen şartları taşımadığını gelir vergisi mükellefi kurum olmadığını, her hangi bir kazancı bulunamdığını, ücretlerin ... Lirası olarak yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ...'nun 1923 tarihli Lozan anlaşmasına göre kurulmuş özel statüye haiz bir komisyon olduğunu, komisyonun GVK 23/14 te belirtilen şartları taşımadığını gelir vergisi mükellefi kurum olmadığını, her hangi bir kazancı bulunamdığını, ücretlerin ... Lirası olarak yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Davacının davalıya ait İngiliz mezarlıklarında işçi olarak çalıştığı, Genel ... Sendikasına üye olduğu, davalı ile sendika arasında 10.03.2008 tarihinde imzalanan Toplu ... Sözleşmesinin 32. maddesine göre çalışanların ücretlerinin İngiliz Sterlini üzerinden belirlendiği, Davalı ... Milletler Topluluğu Harp Mezarlıkları Topluluğunun 1923 tarihli Lozan anlaşması uyarınca faaliyet göstermekte olan özel statülü komisyon olduğu, bu komisyonunun merkezinin ... de olmadığı, yabancı kurum niteliğinde olduğu, ticari nitelikte yada gelir getirici başkaca herhangi bir faaliyeti bulunmadığı, davacı açısından işveren konumunda olduğu, ücretini doğrudan doğruya bu işverenden aldığı, Gelir Vergisi Kanunu'nun 95. maddesine göre gelir sahiplerinden alınan nihai vergilendirmenin istisnası olan ücretler belirlenmiş olup, bu maddede adı geçen hizmet erbabının ücretleri hakkında vergi kesintisi usulünün geçerli olmayacağı, Gelir Vergisi Kanunu'nun 95. maddesinin 1. bendinde ücretlerini yabancı bir memleketteki işverenden doğrudan doğruya alan hizmet erbabının bu kapsam içerisinde yer aldığı, davacının işvereni ...' de olmayan bu işverene bağlı olarak çalışan ve ücretini doğrudan doğruya işverenden alan hizmet erbabı olan davacının bu madde kapsamında gelir vergisi kesintisinin uygulanmayacağı kişiler arasında yer alması gerektiği, bu haliyle davalı işverenin davacıya yaptığı ücret ödemeleri esnasında gelir vergisi kesintisi yapılması imkanının olmadığı ancak davacıdan şu ana kadar yapılmış olan gelir vergisi kesintileri için davacının kendisinin vergi dairesine müracaat etmesi gerektiği, vergi dairesi ile aralarında çıkacak itilafların ise çözüm yerinin Adli Yargı değil Vergi Mahkemesinin görevi içerisinde değerlendirilmesi gerektiği, bu yükümlülüğün davalı işverene ait olmadığı, dava dışı vergi dairesinin Gelir Vergi Kanununda yer alan gelir vergisi kesintisine ilişkin istisna hükümlerini uygulamak suretiyle davacının başvurusu üzerine uyuşmazlığın çözümü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4857 sayılı ... Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda ... mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın 4857 sayılı ... Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda ... mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davacının Gelir Vergisi Kanunu 23/ 14. maddesinde belirtilen istisna kapsamında kaldığı ücretinde gelir vergisi kesintisi yapılmaması gerektiği belirtilerek talepte bulunulduğu uyuşmazlık konusunun vergi istisnaları ve uyuşmazlık yerinin Vergi Mahkemeleri olduğu anlaşılmaktadır. ... Mahkemesinin görev kapsamında bulunmayan konuda idari yargının görevli olduğu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken Mahkemece işin esasına girerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7230, Karar No: 2025/212, Tarih: 08.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/7230 E.  ,  2025/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1669 E., 2024/572 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığa 28.05.2024 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesi uyarınca muhtara tebliğ edilip, 2 nolu haber kağıdının kapıya yapıştırıldığı, en yakın komşuya haber verildiği görülmekte ise de; sanığın mahkemeye bildirdiği adresteki kapı numarası ile tebligat yapılan adresteki kapı numarası farklı olduğu gibi 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30/1. maddesine göre tebligat belgesinde haber verilen en yakın komşunun imzasının alınmaması veya imzadan çekinmesi halinde bu durumun belirtilmemesi sebebiyle tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, öğrenme üzerine sanık müdafiin temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66/1-e bendi uyarınca

zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 29.05.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendinde öngörülen 8 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1081, Karar No: 2025/1125, Tarih: 26.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1081 E.  ,  2025/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/300 E., 2022/542 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl dosyada davacılar vekili; davalıdan gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca aldıkları taşınmazların, teslim süresi ve taahhüt edilen inşai faaliyetler bakımından, ayıplı ve eksik ifalar nedeniyle maddi-manevi tazminat ve gecikme bedeli talebinde bulunmuşlardır. 2. Dairece verilen 04.07.2018 tarihli bozma ilam sonrası Birleşen Bakırköy 3. Tüketici Mahkemesinin 2019/195 E. sayılı dosyasında davacılar vekili; davalıdan gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca aldıkları taşınmazların, teslim süresi ve taahhüt edilen inşai faaliyetler bakımından, ayıplı ve eksik ifalar nedeniyle taşınmazın değerinde meydana gelen satış fiyatı olan 250.000,00 TL'nin %15'lik değer kaybına ilişkin olarak 37.500,00 TL'nin daire tesliminin yapıldığı tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; maddi ve manevi tazminat taleplerine dayanak olacak bir zararın mevcut olmadığını, teslimin zamanında yapıldığını ve herhangi bir gecikme söz konusu olmadığını, satış sözleşmesinin 5.11 maddesine göre iskan vergi ve harçlarının ödenmesinin davacının sorumluğunda olduğunu, Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından 2009/490 D. İş sayılı dosyası ile yapılan tespitlerin davaya dayanak gösterilemeyeceğini, söz konusu raporun tebliğ edilmediğini, itiraz imkanı olmadığını, satış sözlemesinin 5.7 maddesine göre eksik ve kusurlu işlerin tespiti satıcı ve alıcı tarafından birlikte yapılacağını, mutabık kalınmaması halinde İstanbul Ticaret Odası tarafından atanacak bilirkişi marifetiyle yapılacağını, mevcut tespit raporunun sözleşmeye aykırı olduğunu, muayene ve ihbar külfetini yerine getirmeyen alıcının ayıptan dolayı hak talep edemeyeceğini, davacıların anahtar teslimi sırasında herhangi bir tespit veya bildirimde bulunmadığını, satış sözleşmesinin 5.6 maddesine göre alıcının teslim tarihinden itibaren 7 gün içinde sözleşmeye veya teknik şartnameye uygun olup olmadığını kontrol ederek teslim alması gerektiğini, davacıların bu işlemi yapmadığını, daire bazındaki eksiklikler için teknik destek hizmeti sağlandığını, davaya konu taşınmazın değerinin azalmadığını, aksine arttığını, tazminat taleplerine dayanak olarak gösterilen ve yerine getirilmediği iddia edilen edimlerde herhangi bir eksiklik olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI