muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12602, Karar No: 2014/13937, Tarih: 21.05.2014

Dosya içeriğinden, davacının T... H...Sendikası üyesi olduğu ve toplu iş sözleşmesinden yararlandığı, davacı ile bir kısım işçinin, iç güvenlik bölgesinde konuşlu operasyon birliklerinin arızalı araç, silah ve malzemelerinin onarımı maksadı ile Y.../H...... Hudut Tugay Komutanlığı ile Dağ Komando Tugay Komutanlığı üs bölgelerinde geçici olarak saat ücretli işçi olarak geçici süreyle görevlendirildiği, davacının çalışmakta olduğu .. Bakım Merkezi Komutanlığınca düzenlenen "Görevlendirme mesaj formu"nun 5. maddesinde "Görevlendirilen personele .. Bakım Merkezi Komutanının emri alınmadan kesinlikle fazla mesai yaptırılmayacağı, yapıldığı takdirde fazla mesai ödenmeyeceği, .. Bakım Merkezi Komutanının müsaadesi alındıktan sonra fazla mesai yapıldığında "seyyar ekip fazla mesai çizelgesi"nin eksiksiz doldurulacağı hususlarının belirtildiği, ancak bu konuda davacıya yazılı bir bildirim yapılmadığı, bu durumun davacıya sözlü olarark iletildiğinin iddia edildiği, davacının geçici görevli olduğu dönemde bulunduğu kışlada konakladığı ve genel olarak haftanın beş günü ve 08:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı, haftalık fiili mesai süresinin kırkikibuçuk saat olduğu, davacı ve diğer geçici görevli işçiye hafta içinde arızi olarak yaptıkları fazla mesai karşılığı zamlı ücretlerin toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun olarak ödendiği, ancak dava konusu edilen 22-23-29-30.09.2012,06-07-13-14.10.2012 sözleşmesi (Cumartesi) ve hafta tatili (Pazar) günleri için herhangi bir ödeme yapılmadığı, 23. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin, “30/a. maddesinde,' İşçinin işinde ve işverenin her an buyruğunda hazır bir halde bulunmakla beraber, çalıştırılmaksızın ve çıkacak işi bekleyerek boş geçirdiği sürelerin iş süresinden sayılacağı, 61. Maddesinde, hafta tatili günleri için %80 zamlı ücret ödenmesi yapılacağı, 62. maddesine göre, Cumartesi günlerinde haftalık kırkbeş saatten eksik kalan ikibuçuk saat için %35 zamlı, kalan beş saat için ise %80 zamlı saat ücreti ödenmesi gerektiği, 25-a. İşyerlerinde normal çalışma süresinin günde sekizbuçuk saat, haftada beş gün ve kırkikibuçuk saat olduğu, işçilere bu çalışmaları karşılığında kırkbeş saat üzerinden ücret ödeneceği, b. İhtiyaç hallerinde, işyerinde işveren vekilinin onayı ile akdi tatil günleri mesai yaptırılabileceği, bu takdirde çalışma yapılacağının yirmidört saat önceden ilân edilmek suretiyle çalışacak işçilere duyurulacağı, c. Akdi tatil günlerinde çalıştırılan işçilere o günden önceki hafta içinde haftalık normal çalışma süresini fiilen tamamlayıp tamamlamadıklarına bakılmaksızın, haftalık normal çalışma süresine kadar çalışmaları ile ilgili ücretleri normal mesai üzerinden, normal haftalık çalışma süresi ile kırkbeş saat arasında geçen fazla süreli çalışmaları için ücretleri %35 zamlı olarak, kırkbeş saati aşan çalışmaları için ise, %80 zamlı ödeme yapılacağı, 31-Hafta tatilinden önceki gün akdi tatil günü olduğu,” hükümlerinin düzenlemiş olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının akdi tatil ve hafta tatillerinde fiili olarak çalışmadığı konusunda uyuşmazlık yoktur. Davacının, normal mesai saatleri dışında fiili olarak çalışmamış olsa bile çalışmaya hazır halde beklediğine dair işverene ait komutanlık sınırları içinde ikamet etmesi dışında bir delil bulunmamaktadır. Davacının Komutanlık dışında ikamet etmemesinin işçinin güvenliği gereği olduğu, davacının çalışmaya hazır halde beklemesine dair yazılı bir emir bulunmadığı, kaldı ki fazla çalışma yapan işçilere haklarının işverence ödendiği ve işyerinin kamu işyeri olduğu, yapılan ve yapılacak işlerin kayıtlarının bulunduğuda dikkate alındığında, mesai saatleri dışında çalışmaya hazır bekleme şartının oluşmadığı düşünülmeden davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 21.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1434, Karar No: 2014/13112, Tarih: 17.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/1434 E.  ,  2014/13112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/133-2013/812

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 04.01.2010-31.12.2012 tarihleri arasında teknisyen olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin fesih bildirimi yapılmaksızın sözleşmenin sona ermesi nedeniyle feshedildiğini kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini iddia ederek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı S.. R.. vekili davacının iş akdinin fesih edildiği tarihe kadar sağlık kültür ve spor dairesi başkanlığında davalı taşeron firmaya bağlı olarak üniversitede çalıştığı, iş akdi ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davranışları nedeniyle 31/12/2012 tarihinde taşeron firma tarafından fesh edildiği, işçinin ahlak ve iyiniyet kurallarına uymaması dolayısıyla iş sözleşmesi fesih edilen işçiye kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesinin mümkün olmadığı savunularak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı K. Sos.Hizm.Tur Dağıtım Org.İnş.San ve Tic.Ltd.Şti. vekili; davacının kendi isteği ile istifa ettiği, istifa iradesini kullanan davacının tekrar işe dönmek için bu davayı açmış olması davacının kötü niyetli olduğunu gösterdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin geçersiz olduğu gerekçesiyle davacının işe iadesine, işe iadenin mali haklarından her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, mahkeme kararında kanun yolunun ve süresinin belirtilmemesi 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesine aykırı olup bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7996, Karar No: 2025/1330, Tarih: 18.02.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/7996 E.  ,  2025/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nın 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Alacaklının, genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde vaki itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, İlk Derece Mahkemesince; istemin kabulü ile itirazın kaldırılmasına ve borçlu aleyhine asıl alacağın %20'si oranında hesaplanacak icra inkar tazminatına hükmedildiği, kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince icra takibine konu alacağın kira alacağı niteliğinde bulunduğu 13.09.2018 tarihi öncesinde akdedilmiş olan ve halen ifası devam eden sözleşmede döviz cinsinden olan kira bedellerinin Türk parası cinsinden yeniden belirlenmesi kuralına tabi olduğu, takipte döviz cinsinden talepte bulunulduğundan alacağın miktarının yargılamayı gerektirdiği ve dayanak sözleşmenin İİK’nın 68. maddesi anlamında belge olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nın 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK'nın 68/1. maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Borçlu tarafından imzası inkar edilmeyen kira sözleşmesinin, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre İİK'nın 68/1. maddesinde sayılan takibe itirazın kaldırılmasını sağlayan belgelerden olduğu (HGK’nın 22.06.2016 tarih ve 2014/6-1170 E. 2016/840 K. Sayılı kararı) kabul edilmektedir.

Borçlu tarafından imzası inkar edilmeyen kira sözleşmesinin, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre İİK'nın 68/1. maddesinde sayılan takibe itirazın kaldırılmasını sağlayan belgelerden olduğu (HGK’nın 22.06.2016 tarih ve 2014/6-1170 E. 2016/840 K. Sayılı kararı) kabul edilmektedir.

Somut olayda, alacaklı tarafından 01.10.2016 tarihli Yap İşlet Devret sözleşmesine dayalı olarak takip yapıldığı, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince sözleşmenin kira sözleşmesi olduğundan bahisle İİK’nın 68. maddesi kapsamında belge olduğu kabul edilerek alacağın miktarının yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yap işlet devret sözleşmesi karma nitelikte bir sözleşme olduğundan kira sözleşmesi olduğunun kabulü mümkün olmayıp, alacağın varlığı ve miktarının İİK'nın 68/1. maddesinde yazılı belgelerle ispatlanamadığı anlaşılmaktadır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince davanın bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ:

Alacaklının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 615,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7661, Karar No: 2022/12638, Tarih: 18.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/7661 E.  ,  2022/12638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı 250.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince davacı lehine 233.607,25 TL maddi, 75.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı lehine 180.157,36 TL maddi, 75.000,00 TL manevi verdi.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bölge adliye mahkemesince itirazlarının olmadığından bahisle sürekli iş göremezlik oranının azaltılmasının doğru olmadığını, farazi olarak hesaplanan ilk peşin sermaye deperinin tenzil edilmesinin hatalı olduğunu, hüküm altına alınan manevi tazminatın az olduğunu,

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı tarafın davacının %20, davalının %80 oranında kusurlu bulunduğu rapora itiraz etmediğini, bu nedenle davacının %10, davalının %90 oranında kusurlu bulunduğu bilirkişi kusur raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, Kurum raporları ile eldeki dosyadaki raporlar arasında çelişki olduğunu, davacının ağır kusurlu olduğunu, temyiz itirazları kabul görürse yargılama giderleri değişeceğinden hak kaybına sebebiyet vermemek adına bu hususa da itiraz ettiklerini ileri sürmüşlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamından yargılamaya konu 26/01/2008 tarihli iş kazası nedeniyle düzenlenen iş müfettişi inceleme raporunda davacı sigortalının %40, davalı işverenin %60 oranında kusurlu olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu Müfettişi tarafından düzenlenen inceleme raporunda davacı sigortalının %10, davalı işverenin %90 oranında kusurlu olduğu, mahkemece alınan 30/09/2015 tarihli bilirkişi kusur raporunda davacı sigortalının %20, davalı işverenin %80 oranında kusurlu olduğu, mahkemece alınan 14/10/2019 tarihli bilirkişi kusur raporunda davacı sigortalının %10, davalı işverenin %90 oranında kusurlu olduğu yönünde görüş bildirildiği, mahkemece davacı sigortalının %10, davalı işverenin %90 oranında kusurlu olduğu kabulünden hareketle yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmaktadır.

İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının kazanç kaybının hesaplanmasında davacının kendi kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.

Somut olayda davacı sigortalının, tanık ... ... ile davalıya ait işyerinin asma katında bulunan alanın temizlenip düzenlenmesi işinde görevlendirildikleri, asma katın beton kısmının temizlenip düzenlenmesi işi bittikten sonra, kazalının sunta ile kaplı kısmı da temizlerken bastığı yerin kırılması ile aşağı düşerek yaralanması şeklinde meydana gelen iş kazasından dolayı açılan temyiz incelemesine konu eldeki maddi ve manevi tazminat davasında, mahkemece, hükme esas alınen bilirkişi kusur raporunda, davalı işverenin %90, davacı kazalının %10 kusurlu olduğu tespiti yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de yapılan kusur incelemesinin oluşa uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından kaza günü olay mahallinde davacı ile birlikte çalışmakta olan tanık ...’in Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişine verdiği 11/04/2008 tarihli ifadesi ve aynı tanığın Sosyal Güvenlik Kurumu başmüfettişine verdiği 10/05/2016 tarihli ifadesine göre davacıyı tehlikeli olduğu anlaşılan suntalara basmaması gerektiği konusunda uyarmasına karşın davacının tehlikeli işi yapmakta ısrar etmesi nedeniyle davacı kazalının olayın oluşumunda hükme esas alınan %10 kusur oranından daha fazla kusurlu olduğu dikkate alınmaksızın karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, iş kazasının meydana geldiği iş kolunda yetkin iş güvenliği uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden, yukarıda açıklanan hususları gözeten ve yine aynı olaydan kaynaklanan rücuan tazminat dava dosyasında alınan bilirkişi kusur raporlarını da irdeleyen yeni bir kusur raporu almak, yeniden hesap raporu alınmasının gerekmesi halinde hükme esas bilirkişi hesap raporundaki bilinen (iskontosuz) /bilinmeyen (iskontolu) dönem başlangıç ve bitiş tarihlerinin değiştirilmemesi gerektiğini gözetmek, usuli kazanılmış hakları da dikkate alarak çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 29/04/2021 Tarih, 2020/2058 Esas, 2021/1128 Karar sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2. maddesi gereği BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazları ile davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...’ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...’nın oyları ve oy çokluğuyla, 18/10/2022 gününde karar verildi.

(M)

KARŞI OY GEREKÇESİ

1.Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık “tazminata esas kusur incelemesinin eksikliği” yönünde bozulması nedeni ile ilk derece mahkemesinin bozmadan sonra hesaplanacak ve hüküm altına alınacak tazminatı, davacının temyiz etmediği dikkate alınarak önceki raporun bilinen ve bilinmeyen dönem başlangıç ve bitiş tarihlerini değiştirmesinin davalı yararına lehine usulü kazanılmış hak olup olmayacağı, buna göre yeniden değerlemenin son karar tarihine yakın tazminata esas değerlere taşınıp taşınmayacağı” noktasında toplanmaktadır.

2.Dairemizin 2021/6262 Esas, 2022/6811 Karar sayılı ilamında yazılı karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere özellikle maddi tazminatın karar tarihine yakın verilerle hesaplanması gerektiğinden ve bu durum usulü kazanılmış hakkın istisnası olması nedeni ile çoğunluğun usulü kazanılmış hak teşkil ettiği” görüşüne katılınmamıştır. Zira;

3.Maddi tazminat hesapları yapılırken, en son bilinen ücret unsurlarının hesaplamada gözetilmesi gerektiğinden, hüküm gününe en yakın güne kadar yürürlüğe giren tüm asgari ücretlerin uygulanması gerekir. Daha önce bir veya birkaç hesap raporu verilmiş olsa bile, dava bitinceye kadar yürürlüğe giren asgari ücretlerden dolayı yeniden değişen değerler nedeni ile ek rapor alınması zorunludur.

3.Maddi tazminat hesapları yapılırken, en son bilinen ücret unsurlarının hesaplamada gözetilmesi gerektiğinden, hüküm gününe en yakın güne kadar yürürlüğe giren tüm asgari ücretlerin uygulanması gerekir. Daha önce bir veya birkaç hesap raporu verilmiş olsa bile, dava bitinceye kadar yürürlüğe giren asgari ücretlerden dolayı yeniden değişen değerler nedeni ile ek rapor alınması zorunludur.

4.Maluliyet oranı gibi zararın hesaplanmasına ilişkin diğer bir unsur da ücrettir. Asgari ücretin artması halinde, karar tarihine yakın ücrette değişeceğinden, bu ücrete göre zararın hesaplanması gerekmektedir. Zira asgari ücret, kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davanın her aşamasında uygulanması zorunludur. Bozmadan sonra dahi asgari ücretlerde artış olmuşsa, yeniden tazminat hesabı yapılması gerekir. Yargıç, bir istek olmasa dahi, yargılamanın her aşamasında asgari ücret artışlarını doğrudan dikkate almakla yükümlüdür. Davacı, bilirkişi raporuna itiraz etmemiş olsa dahi, sonradan yürürlüğe giren asgari ücretlerin uygulanması kamu düzeni gereği ve zorunlu olduğundan, davalı yararına usulü kazanılmış hak oluşmaz.

5.Somut uyuşmazlıkta davacı tarafın itiraz etmediği hesap, karar tarihine en yakın bilinen ücret üzerinden hesaplanmıştır. Bozmadan sonra karar tarihine yakın veriler alındığında, hesabın unsurları değişeceğinden, tazminat miktarı da elbette değişecektir. Davacı taraf bozmadan önceki ilk kararda bilinen ücret üzerinden hesaplanan tazminata itiraz etmemiştir. Ancak bu bilinen ücret bozmadan sonra değişecektir. Bir tarafın ilerde değişecek diye kararı temyiz etmesi hayatın olağan akışına uygun olmayacaktır. Zira karar onanmış olsa idi hesaplama bilinen ücrete göre hesaplandığından sorun olmayacaktır. Ancak bozmadan sonra değişen durum nedeni ile daha önce doğmayan hesaba esas unsur olan ücrete itiraz etmeme usulü kazanılmış hak oluşturmayacaktır. Sayın çoğunluğun bu yöndeki bozma nedenine katılınmamıştır.