muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11595, Karar No: 2021/5910, Tarih: 20.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/11595 E.  ,  2021/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/657 Esas–2018/498 Karar) davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20/04/2021 günü günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/657 – 2018/498 E/K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Karacabey İlçesi, Gönü Mahallesi 2 ada 8,9,11,12 ve 13 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Dava konusu 2 ada 13 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısımların geometrik durumu, yüzölçümü, kamulaştırma amacı nazara alındığında bu bölümün kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığından bu kısımların tamamının bedeline hükmedilmesi gerekirken değer azalışı olduğu kabul edilerek aza hükmedilmesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınmaksızın davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda HMK’nun 371.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 20/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11553, Karar No: 2015/11183, Tarih: 03.12.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/11553 E.  ,  2015/11183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Adana (Kapatılan) 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2014/65-2014/579

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.02.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 26.11.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece taşınmazda fiili taksim yapıldığı, bu nedenle şuf'a hakkı kullanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Davacı 19.03.2014 tarihinde verdiği delil listesinde tanık deliline de dayanmış, iki tanığın adını bildirmiştir. Davacı tanık delilinden vazgeçmemiştir. Mahkemenin HMK'nın 241. maddesi uyarınca tanıkların dinlenmesine gerek kalmadığına dair bir kararı da bulunmamaktadır.

./..

2015/11553-11183 - 2 -

Davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak açıklama ve ispat hakkını da içerir ( HMK md. 27). Taraflar, kanunda belirtilen süre ve usule uygun olarak ispat hakkına sahiptir (HMK md. 189/1). Bu davada ispat yükü üzerinde olan davacının gösterdiği tüm deliller toplanmadan, mahkemenin taşınmazda fiili taksim olgusunu kabul etmesini doğru bulmadığımdan eksik araştırma ile verilen kararın bozulması gerekir.

Açıkladığım nedenlerle Sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/1604, Karar No: 2018/7580, Tarih: 03.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1604 E.  ,  2018/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/09/2014 tarih ve 2012/10-2014/273 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından paketlenmiş un emtiasının Türkiye’den Gine’ye taşınması için davalı donatana ait gemiye tam ve sağlam olarak yüklendiğini, varış limanında düzenlenen ekspertiz raporuna göre, taşımaya konu emtianın ıslanma, çuvallardaki delinme ve yırtılma nedeniyle zayi olduğunun ve davacının toplamda 37.936,34 USD zarara uğradığının tespit edildiğini, davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 37.936,34 USD’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında navlun sözleşmesi akdedildiği, davanın yükün boşaltılma tarihine göre, 6762 sayılı ...’nın 1067. maddesi uyarınca bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı davacının taşımaya konu emtia için düzenlediği faturaya göre, emtianın satıcısının davacı, alıcısının ise dava dışı Mobex SPRL şirketi olduğu ve mezkur faturada teslim şekline dair CIF ve ödeme şekline dair Payment: Cash in Advance kayıtlarının bulunduğu, CIF teslim şartı satışta, navlun sözleşmesini kurma borcunun satıcıya ait olduğu, bu tür satışlarda alıcı tarafından ödenecek bedelin navlun ve sigorta bedelleri dahil edilerek belirlendiği, navlun ve sigorta primini ödeme yükümlüğünün satıcıda olduğu, ...’nın 1143.maddesiyle, CIF teslim şartı satışlarda, yük geminin küpeştesini geçtiği andan itibaren yarar ve hasar alıcıya geçeceğinin hüküm altına alındığı, davacının zarar iddiasına konu emtiayı CIF teslim şartı ile sattığı, mal geminin küpeştesini aştığı andan itibaren yarar ve hasarın alıcıya geçtiği, 18/08/2006 düzenleme tarihli konişmentolara emtianın iyi durumda yüklendiğinde dair şerh konulduğu, buna göre, meydana gelen zararın mal geminin küpeştesini aştıktan sonra meydana geldiğinin kabulü gerekeceği, mal bedelini peşin olarak alan davacının mal bedelini tahsil etmekle mal ile menfaat ilişkisinin sona erdiği, bir zarar söz konusu ise zararın alıcının mal varlığından meydana geldiği, aksine kabulün mal bedelini tahsil eden satıcının sebepsiz zenginleşmesi sonucunu doğuracağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12405, Karar No: 2018/21824, Tarih: 11.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/12405 E.  ,  2018/21824 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili işçinin, davalı asıl işverene ait işyerinde alt işveren işçisi olarak arıza bakım onarım işinde ... teknisyeni olarak çalıştığını, çalışma süresi boyunca ödenmeyen ... ve yemek ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; davacının kurumlarında ihale usulü anahtar teslimi ... alan yüklenici şirkette çalışması nedeniyle husumet itirazında bulunduklarını, davacının talep ettikleri alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, belirsiz alacak davası itirazları yönünden davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini, muvazaa iddiasının yersiz ve reddinin gerektiğini, davacının talep ettiği ... ücretine ilişkin olarak yapılan işin mahiyeti gereği işçilere ... yapmaları için yüklenici tarafından araç tahsis edildiğini, davacının yemek ücreti talebine ilişkin olarak, kurumun kendi bünyesinde tüm çalışanlara yemek hizmeti sunan yemekhanesinin bulunduğunu ve kurumda çalışan tüm personelin bu hizmetten faydalandırıldığını, ücret bordrolarının kayıtsız şartsız imzalandığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının ... ve yemek ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, Mahkemece idari şartnameler ve davalı ...Ş.’nin ... İl Müdürlüğü’nün 31.10.2012 tarihli yazısına dayanılarak, davacının beyan ettiği aylık yemek ve ... ücreti tutarları esas alınarak yapılan hesaplamaya göre ... ve yemek ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

2-Taraflar arasında, davacının ... ve yemek ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda, Mahkemece idari şartnameler ve davalı ...Ş.’nin ... İl Müdürlüğü’nün 31.10.2012 tarihli yazısına dayanılarak, davacının beyan ettiği aylık yemek ve ... ücreti tutarları esas alınarak yapılan hesaplamaya göre ... ve yemek ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

Şöyle ki; davacının çalıştığı alt işverenlerin davalı ile yaptıkları hizmet alım sözleşmesi ve ekleri dosyaya kapsamında bulunmamaktadır. Emsal dava dosyasına atıf yapılmış ise de, dosya ekinde emsal olduğu belirtilen dava dosyası fiziken dosya içerisinde yer almadığından bu aşamada bir değerlendirme yapılması mümkün değildir. Bu sebeple, öncelikle, davacının çalıştığı alt işveren şirketlerle yapılan tüm hizmet alım sözleşmeleri, teknik ve idari şartnameler ile hizmet sözleşmelerinin ekleri ile birlikte davalı ...'tan temin edilerek yemek ve ... yardımına ilişkin düzenleme bulunup bulunmadığı, ihale sözleşmelerinde şartnameye atıf olup olmadığı ve sözleşmede birim fiyata ... ve yemek ücretinin dahil edilip edilmediği belirlenmeli emsal dava dosyası içeriğindeki bilgi ve belgeler de incelenerek, aylık 200,00 TL ... ücreti ve aylık 300,00 TL yemek ücreti ödenmesine ilişkin kabullerin dayanaklarının ne olduğu tespit edilmelidir.

Ayrıca, başka bir dava dosyasına cevaben düzenlendiği anlaşılan ... ... Dağıtım A.Ş. ... İl Müdürlüğü’nün cevabi yazısında, ... ve yemek ücretlerinin nakdi olarak ödendiğine ilişkin ifade bulunmakta olup, bu yazı içeriği üzerinde durularak, hangi tarih aralıklarında ne miktarda ödeme yapıldığı hususunun kararlaştırıldığı, ilgili müdürlükten sorularak, alınacak cevabi yazı ve ekleri değerlendirilmelidir.

Yukarıda belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra davalının yemek ve ... ücreti ödemesi gerektiği anlaşılıp da ödenecek yemek ve ... yardımının miktarının belirlenememesi halinde ilgili oda ve kurumlara müzekkere yazarak, davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı ve gidiş geliş toplu taşıma ücreti sorulmalı, yine davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı günlük yemek ücreti konusunda emsal araştırması yapılmalı, gelen yazı cevapları ve araştırma yazıları ile birlikte dosya bilirkişiye tevdi edilerek ek rapor alınmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10534, Karar No: 2022/4775, Tarih: 16.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/10534 E.  ,  2022/4775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili Davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; dava konusu Siirt İli, Merkez İlçesi, Akyayla Köyü, 102 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan davacıya ait ağaç bedelinin davalı idareden tahsili istemi ile açılan davada davanın reddine karar verilmiş bu karar davacı vekilinin temyizi üzerine Daire'mizce yapılan inceleme neticesinde 07/10/2015 tarih ve 2015/10902 - 16407 E-K sayılı karar ile onanmış hüküm, 28/09/2016 tarihinde kesinleşmiştir..

Davacı vekili tarafından mülkiyet hakkı ihlal edildiği iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne bireysel başvuruda bulunulmuş, Anayasa Mahkemesi'nin 29/05/2019 tarih ve 2016/58283 başvuru numaralı kararında, mülkiyeti Hazine'ye ait taşınmaz üzerindeki fıstık ağaçlarının 20-30 yıllık dönem içerisinde davacı tarafından yetiştirildiği, baraj yapımı sırasında ağaçların zarar gördüğü bu itibarla davacının mülkiyet hakkı ihlal edildiğinden yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın, Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/ 585 sırasında yeniden esas alarak yapılan yargılama sonucunda; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; mahkemece dava konusu Siirt İli, Merkez İlçesi, Akyayla Köyü, 102 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan davacıya ait fıstık ağaçlarına değer biçilmek suretiyle bedel tespit edilerek, tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17528, Karar No: 2013/31958, Tarih: 19.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/17528 E.  ,  2013/31958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın taraflar yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı şirketin işlettiği otelde tatil yaparken otelin kaydıraklı havuzunda oynayan çocuklarına başka birinin çarpması sonucu ağır şekilde yaralandığını, olayın davalının ihmal ve kusurundan kaynaklandığını ileri sürerek maddi ve manevi zararının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalının işlettiği otelin kaydıraklı havuzunda, başkasının çarpması sonucu davacıların çocuğunun yaralanması nedeniyle tazminat talebine ilişkindir. Davacı yan 4077. Sayılı Yasanın 4/A. maddesinde düzenlenen ayıplı hizmete dayanmış olup, 4077 sayılı yasanın 23. maddesi, bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.Bu durumda mahkemece, mahallinde ayrı bir tüketici mahkemesi mevcut olmadığından bir ara kararı ile davaya tüketici mahkemesi sıfatı ile bakılmasına karar verilerek yargılamaya devam edilip hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde görev hususu gözetilmeksizin hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, ikinci bent gereğince tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2885, Karar No: 2019/4549, Tarih: 23.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2885 E.  ,  2019/4549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, suç delillerini gizleme

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; TCK'nin 82/1-e, 35/1-2, 29, 31/3, 62, 54. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur çocuk ...'i, üç bıçak darbesi ile sol pnömohemotoraksa neden olan ve iki adet kesici delici alet yaralarından en az birinin göğüs boşluğuna nafiz, basit tıbbi bir müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı,araya girenler sebebiyle kavganın ayrıldığı, suça sürüklenen çocuk ...’ın olay yerinden kaçarken suçta kullandığı bıçağı diğer suça sürüklenen çocuk ...’ya verdiği, ...’nın bıçağı olay yerinin yakınlarındaki ağacın altına attığı olayda;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, teşebbüs nedeniyle indirim yapılırken 5237 sayılı TCK'nin 13 ile 20 arasında indirim öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre makul oranda ceza verilmesi yerine somut olaya uygun düşmeyecek şekilde 14 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur çocuk ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik, yaş küçüklüğü ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, yine suça sürüklenen çocuk ...’nın suç delillerini gizleme suçunun sübuta ermediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin suç vasfına, Cumhuriyet savcısının suça sürüklenen çocuk ...’nın üzerine atılı suçun oluştuğuna yönelen vesair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/10/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.