muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13499, Karar No: 2025/6603, Tarih: 30.04.2025

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın şehir merkezine yakın olduğunu, bilirkişilerce hatalı değerlendirme yapıldığını objektif değer artış oranının düşük hesaplandığını ve belirlenen bedelin düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza dava tarihi itibarıyla geçerli resmî verilere göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu ile resmî verilerin uyumlu ve münavebeye alınan ürünlerin yörenin münavebe sistemi ile uyumlu olduğu, bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın niteliği ve konumuna göre belirlenen kapitalizasyon faizi ile objektif değer artırıcı unsur oranlarının yerinde bulunduğu, taşınmazın bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre kamulaştırma bedelinin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin yerinde olduğu böylece Mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( 6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3.Dosyadaki bilgi ve belgeler, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Parsel Sorgu Sisteminde yapılan inceleme, dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan ve nitelikleri ile metrekare birim bedelleri Dairemiz denetiminden geçen taşınmazlara ait kararlar ve bilgiler ile taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında dava konusu taşınmazların arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

3.Dosyadaki bilgi ve belgeler, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Parsel Sorgu Sisteminde yapılan inceleme, dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan ve nitelikleri ile metrekare birim bedelleri Dairemiz denetiminden geçen taşınmazlara ait kararlar ve bilgiler ile taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında dava konusu taşınmazların arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

4. Bu nedenle taşınmaza arsa niteliğine göre; 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi gerektiğinden taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu hâlinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken taşınmazı arazi olarak nitelendirip net gelirine göre değer belirleyen rapora itibar edilerek hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/42, Karar No: 2016/2437, Tarih: 14.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/42 E.  ,  2016/2437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen 11.06.2015 günlü Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında temyize konu edilen Ek karar 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkında kanunun 98/1 maddesi gereğince verilmiş bir karar olmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Mahkemece, sanık hakkında 29.01.2015 günlü karar ile doğrudan 2740 TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği, ancak; hükümde adli para cezasının 2700 TL yerine 2740 TL yazıldığı gerekçesiyle bu hususun düzeltilmesine yönelik yeniden hüküm kurmak suretiyle 11.06.2015 tarihli temyize konu Ek karar verilmişse de; kesinleşen ilk hüküm üzerine dosyanın tekrar ele alınarak ceza miktarının değiştirilmesi sonucu doğuran yeni bir karar verilemeyeceği, dolayısıyla verilen temyize konu iş bu Ek kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2851, Karar No: 2024/572, Tarih: 18.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/2851 E.  ,  2024/572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin davalı/borçlu şirket vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine karşı borçlunun yasal sürede borca ve ferilerine itirazı ile duran takipte alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, İlk Derece Mahkemesince; takibe dayanak belge olan fatura her ne kadar İİK 68 kapsamında belge kabul edilmese de borçlu tarafça alacaklı tarafla arasındaki hukuki ilişkiye karşı çıkılmadığı dolayısı ile İİK 68 kapsamında belge olarak kabul edildiği, ödemeye ilişkin de herhangi bir belge sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile takip dosyasında yapılmış olan itirazın kaldırılmasına, takibin devamına ve asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatına davalı/borçlu aleyhine hükmedilmesine karar verildiği, borçlunun istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

İİK'nın 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, borçlunun borç doğuran hukuki ilişkiyi kabul etmesi borcu kabul anlamına gelmez. Bu nedenle alacaklının alacağını İİK'nın 68/2 maddesinde belirtilen belgelerce ispat etmesi gerekir.

Somut olayda, alacaklı tarafından fatura alacağına dayalı takip yapılmış olup, borçlunun itiraz dilekçesinde borca, faize ve tüm ferilere açıkça itiraz ettiği, yine itirazın kaldırılması istemine yönelik cevap dilekçesinde de bu itirazı tekrar ettiği, mahkeme sürecinde de borçlu şirket cari hesap kayıtlarına göre takibe konu edilen kadar borcun bulunmadığını beyan ettiği, haliyle borcun açıkça kabul edilmediği gibi ödeme iddiasının da bulunmadığı, yalnızca hukuki ilişkinin kabulünün itirazın kaldırılması için yeterli olmadığı, dolayısıyla borçlunun bahsi geçen beyanlarının alacaklı yanın takipte İİK'nun 68/1 maddesinde belirtilen nitelikte bir belgeye dayanması zorunluluğunu ortadan kaldırmadığı, netice olarak alacağın varlığı ve miktarının İİK'nın 68/1. maddesinde yazılı belgelerle ispatlanamadığı alacağın varlığı ve miktarının tespitinin yargılamayı gerektirdiği anlaşılmakla mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

O halde yukarıda açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesince, itirazın kaldırılması isteminin kabulüne ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 26.01.2023 tarihli ve 2022/364 E. 2023/134 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA), Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/1401 E. 2021/1790 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10082, Karar No: 2013/4141, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10082 E.  ,  2013/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisi, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 23.08.2001 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğudur.

Mahkemece davacılar murisinin ölümü ile sonuçlanan kazanın, sigortalının kusurlu davranışı sonucu meydana geldiğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiş ise de eksik inceleme ve araştırma ile bu sonuca varıldığı anlaşılmaktadır.

Davacılar murisinin, beyaz eşya tamir ve bakımların yapıldığı iş yerinde yardımcı servis elemanı olarak çalıştığı, olay günü işverence; işyerinde teknisyen olarak çalışan davalı ...’un kullanımına verilen kamyonet ile gün içerisinde servis hizmetlerine gidilmesi sırasında, aracın kontrolünün kaybedilerek takla atması ile araç içindekilerin yola savrulmaları ile davacılar murisinin ölümü davalı ...’un ise yaralanması ile sonuçlanan trafik iş kazasının meydana geldiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Trafik iş kazasının araç sürücüsünün tam kusurlu eylemi ile meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık kaza sırasında aracın sürücüsünün kimliğine ilişkindir. Mahkemece davacılar murisinin araç sürücüsü olduğunun kabulü ile sonuca gidilmiş ise de varılan bu sonuç eksik inceleme ve araştırma sonucu olmakla isabetli olmamıştır.

Gerçekten aracın davalı ...’un kullanımına tahsislendiği dosya içerisinden belli olduğu gibi, yaşça ve kıdemce önde olması nedeniyle bu durum hayatın olağan akışına da uygundur. Öte yandan kaza sonrası araç resimleri incelendiğinde aracın şoför mahallinin kısmen, yolcu bölümünün ise tamamen ezildiği anlaşılmaktadır. Davacılar murisinin ölüm nedeni otopsi tutanağında, kafatasının sağ bölümünün tümden göçmesine bağlı kafa travması ve beyin ezilmesi olarak açıklanmıştır. Davalı ... ile ilgili olarak olay sonrası düzenlenen adli raporda ise hayati tehlikeye yol açmayacak düzeyde yaralardan söz edilmektedir.

Hal böyle olunca kaza sırasında aracın sürücüsünün tespitinde, araçtan fırlayan kazalıların kaza sonrasında bulundukları yer kadar, kaza sonucu araçtaki hasar durumunun ve kazalılarda kaza nedeniyle ortaya çıkan tıbbi bulguların da dikkate alınması gerektiği açık ve seçiktir.

Mahkemece yapılacak iş; Olay yeri inceleme tutanağı, otopsi raporu, davalı ... hakkında düzenlenen adli rapor ve özellikle kaza sonrası aracın durumuna ilişkin resimler de incelenmek suretiyle, mevcut bulgulara göre araç sürücüsünün tespitinin tıbben ve teknik olarak mümkün olup olmadığına ilişkin olarak, konusunda uzman tıp doktoru ile trafik ve iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bir heyete konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacılar vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine

07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4810, Karar No: 2021/4293, Tarih: 17.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/4810 E.  ,  2021/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık ...'nin temyiz dilekçesinin incelenmesinde, sanık ... hakkında tehdit ve dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçlarından verilen beraat kararlarını temyiz ettiğinin anlaşıldığı ancak; düzenlenen tebliğnamede bu hükümler yönünden görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu hususta EK TEBLİĞNAME düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

AÜ./TH.(B.Ç.-46)
Yargıtay — Esas No: 2016/16840, Karar No: 2017/8596, Tarih: 04.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/16840 E.  ,  2017/8596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı asil ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dilekçesinde özetle; müvekkili kuruma ait...plakalı araç ile devriye görevi ifa edilmekte iken, davalının kontrolsüz ve dikkatsiz bir şekilde yola aniden çıkması ve trafik güvenliğini tehlikeye sokmasına bağlı olarak trafik kazasının meydana geldiğini, müvekkili kuruma ait araçta ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/80 D.İş dosyası üzerinden tespit yapıldığını ifade ve özetle; 10.181,69-TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı yapmış olduğu savunmasında; kazanın meydana geldiği anda yaya olduğunu, açılan davayı kabul etmediğini beyan ederek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı, denetime elverişli ve gerekçeli olduğu değerlendirilip hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davalının %100 oranında kusurlu olduğu ve dava konusu araçta meydana gelen hasarın 9.406,69-TL olduğu, oluşan hasar sonrası yapılan masrafların delil tespitine yönelik ve yargısal giderler amaçlı olduğu da gözetilerek davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı asil ... tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı asil ...'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 481,92 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 04/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5848, Karar No: 2015/1245, Tarih: 16.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/5848 E.  ,  2015/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasıdır. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

Davacı-karşı davalı yüklenici vekili, davacı müvekkilinin davalıya ait binada inşaat yaptığını ve teslim edip 12.02.2007 tarihli faturayı keserek davalıya gönderdiğini, davalının faturayı iade ettiğini, bundan doğan borcunun bir kısmını ödemediğini, bunun üzerine ihtarname çekildiğini ve davalının 16.02.2007 tarihli ihtarnamede alacağın varlığını kabul ettiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 6.000,00 TL'nin fatura tarihinden işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı-karşı davacı iş sahibi vekili ise; davacının taahhüt ettiği işleri zamanında bitirmediğini, işlerin eksik ve ayıplı olduğunu, müvekkilinin değişik zamanlarda davacıya 136.758,70 TL ödeme yaptığını savunarak davanın reddini istemiş ve karşı dava olarak da hatalı ve eksik işlerin bir başka şahsa yaptırıldığını iddia ederek 9.557,00 TL'nin tahsilini talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda 28.04.2011 tarihli karar ile asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş ve yeniden yapılan yargılama sonucu asıl davanın kabulüne ve karşı dava ile ilgili verilen karar kesinleşmiş olduğundan yeniden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, verilen karar davalı-karşı davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece daha önce verilen 28.04.2011 tarih, 2007/386 Esas, 2011/165 karar sayılı asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair kararı davalı-karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemiz'in 24.04.2012 tarih, 2012/4890 Esas ve 2012/2740 Karar sayılı ilâmıyla; KDV alacağının reddine karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuş ve davalı-karşı davacının karar düzeltme talebi üzerine bu defa Dairemiz'in 19.02.2013 tarih, 2012/4677 Esas ve 2013/1106 Karar sayılı ilâmıyla; sözleşme dışı işlerin yapıldığı yıl mahalli piyasa raiçlerine göre hesaplanması gereğine işaret edilerek karar düzeltme talebi kabul edilip karar bozulmuş ve mahkemece yapılan yargılamanın 30.05.2013 tarihli oturumunda bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay'ın bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararı uyarınca işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile, bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulü müktesep hak doğmuştur. Bozma ilâmına uyan mahkeme bozma doğrultusunda yeni bilirkişi heyetinden rapor almış ve bu rapor hükme dayanak alınarak karar verilmiş ise de; verilen kararın bozmaya uygun olduğu söylenemez. Şöyle ki; mahkemece verilen ilk kararda sözleşme dışı ilave iş bedeli 11.271,00 TL olarak belirlenip bu miktara hükmedilmiş olup, bu karar davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmediğinden bu kalem yönünden davalı-karşı davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşmuş durumdadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; davacı-karşı davalının talep ettiği kalemlerden; sözleşme kapsamında yapılan iş bedeli: 30.587,00 TL, şifahi sözleşmeye dayalı yapılan iş bedeli:131.697,44 TL ve ilave iş bedeli 11.271,00 TL olmak üzere (30.587,00 + 131.697,44 + 11.271,00 = 173.555,44TL) iş bedeli 173.555,44 TL olarak hesaplanıp, bundan çekişmesiz olan 144.998,00 TL ödeme mahsup edilerek 28.557,44 TL'ye hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı-karşı davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37803, Karar No: 2014/34092, Tarih: 25.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/37803 E.  ,  2014/34092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İnegöl Belediye Başkanlığının 16/03/2006 tarihli yazısına göre, suça konu binanın belediye sınırları dışında, mücavir alanda kaldığının belirtilmesi ve TCK'nm 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü karşısında, imar kirliliğine neden olma suçundan beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nm 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası; tebliğnameye aykırı olarak, hükümden mahkumiyete ilişkin kısımların çıkartılarak, yerine “Sanık ...'nun üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından CMK'nın 223/2- a maddesi uyarınea beraatine,” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.