muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4245, Karar No: 2025/5164, Tarih: 11.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/4245 E.  ,  2025/5164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/251 E. 2024/281 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin süresi geçtikten sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 20.04.2017 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda, Dairemizce verilen 05.06.2024 tarihli bozma ilâmı üzerine İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına uyularak kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, kusur tespitine, kazanın meydana geldiği yolda sinyalizasyonun bulunmadığına, tali yoldan araç çıkabileceğine dair uyarı bulunmadığına, olay yerinde keşif yapılmadığına, savunma hakkının ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, Yerel mahkemenin eksik incelemeye dayalı ve savunma hakkını ortadan kaldıran nitelikteki mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi 16.Ceza Dairesi tarafından da görmezden gelinerek istinaf başvurusunun esastan reddedilmiş olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 16:30 sıralarında, ölen sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile Batman istikametinden İdil istikametine meskun mahalde, gündüz vakti iki yönlü asfalt kaplama yolda seyri sırasında, olay mahalli kavşağa geldiğinde, seyrine göre sağdan gelerek kendisine hitap eden "Dur" işaret levhasını dikkate almadan dönüş yapmak için anayola çıkan sanık sürücü ...'ün sevk ve idaresindeki otomobilin sağ ön kesimiyle aracının sol ön kesiminin çarpışması sonucu sürücü ... ile aynı araçta yolcu olarak bulunan ..., ..., ...'ın öldüğü, şikayeti bulunmayan müştekiler ... ve oğlu ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, ... Adli Tıp Grup Başkanlığı ... Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığına ait 02.01.2017 tarihli raporuna göre sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında olay mahalli kavşağa geldiğinde, kavşak girişinde bulunan "Dur" işaret levhasına rağmen, durup anayolu takiben gelen trafiği iyice kontrol etmeden, dönüş yapacağı sol tarafından gelen araçların hız ve yakınlığını dikkate almadan, dikkatsiz ve hatalı biçimde kavşağa girip Batman istikametine dönüş yapmak istemesiyle, sol tarafından anayolu takiben gelen ve ilk geçiş hakkını bırakmayıp önüne çıktığı sürücü ...'ın kullandığı otomobil ile çarpışıp hakimiyetini kaybederek takla atmasına sebebiyet verdiği olayda, dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu kabul edilmiş ve sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 05.06.2024 tarihli bozma ilâmında; "Sanık müdafii tarafından 02.03.2017 tarihli son oturum öncesinde, aynı gün olan diğer duruşmaları nedeniyle, oturuma katılamayacağına ilişkin mesleki mazeret dilekçesi sunulduğu, dilekçe içeriğinde, ayrıca bir önceki celse gelen bilirkişi raporuna karşı beyanda bulunmak için süre verilmesinin istendiği, Mahkemece, anılan dilekçe "Sanık ... müdafii Av....'in mazeret dilekçesi verdiği görülmekle okundu." şeklinde zapta geçirilmiş, mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olduğu, ayrıca sanık müdafinin mazeret dilekçesinin yokluğunda karar verilmesine ilişkin de olmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince sanığın savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan CMK’nın 289. maddesine aykırı davranılması" gerekçesi ile verilen İlk Derece Mahkemesinin verdiği hükmün bozulmasına karar verilmiş ve bozma ilâmı sonrası Mahkemece uyma kararı verilmiş, sanığın savunması alınmış ve sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6

. maddesine aykırı davranılması" gerekçesi ile verilen İlk Derece Mahkemesinin verdiği hükmün bozulmasına karar verilmiş ve bozma ilâmı sonrası Mahkemece uyma kararı verilmiş, sanığın savunması alınmış ve sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş olup, Dairemizce verilen bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Midyat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31460, Karar No: 2018/4568, Tarih: 16.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31460 E.  ,  2018/4568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

Zincirleme suçta suçların çokluğu söz konusu olduğundan TCK'nın 43/2 maddesinde düzenlenen aynı nev'iden fikri içtimadan söz edebilmek için öncelikle birden fazla bağımsız suçun, Kanun'da belirtilen istisnai durumlarda bir araya gelmesi zorunludur.

Ticareti terk suçu aynı ticari işletme için bir kez işlenebilen bir suçtur. Zira aynı ticari işletmeyi Kanun'da belirtilen yükümlülüklere riayet etmeksizin birden fazla terketmek mümkün değildir. Burada mağdur sayısının fazlalığı temel cezanın tayini sırasında dikkate alınsa dahi, aynı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Temyiz davasına konu eylem nedeniyle, Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarih ve 2014/923 E. 2014/1201 K. sayılı kararıyla aynı sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizce 2016/5346 Esas sayılı dosyası üzerinde yapılan inceleme sonucu 22.03.2018 tarihinde bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, mümkünse anılan dosyalar birleştirilerek her iki dava dosyasının aynı ticari işletmeyle ilgili olup olmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra aynı ticari işletmeyle ilgili eylemlerin tek suç oluşturacağı, önceki hüküm kesinleşmişse sonradan açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilerek buna göre hüküm kurulması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21520, Karar No: 2013/11737, Tarih: 29.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21520 E.  ,  2013/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Dardanel Su Ürünleri Anonim Şirketinin Gazipaşa ilçesi yetkilisi olduğu, Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 22/04/1999 tarih ve 4197 sayılı kararı ile suça konu kıyının ve kumsalın deniz kaplumbağalarının üreme ve koruma alanı olması nedeniyle 3. derece doğal sit alanı olarak tespit ve tescil edildiği, anılan şirket tarafından söz konusu yerde bulunan yüzer havuzların bakımının yapılması için “...” firması ile anlaştıkları, sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından havuzların kıyıya kadar çekildiği, ... firması çalışanlarının ise yüzer havuzları kumsal alana çekerek bakımlarını yaptıkları, tarafsız arkeolog bilirkişi raporu ile dava konusu yerde kültür varlığına rastlanılmadığının, dolayısıyla belirtilen varlıklara yönelik herhangi bir tahribatın söz konusu olmadığının belirlendiği, biyolog bilirkişi raporunda ise söz konusu alanda deniz kaplumbağalarının yumurtlama ve yumurtadan çıkma dönemlerinin Mayıs ve Eylül ayları arası olduğunun, suç tarihinin yumurtlama dönemine tekabül etmemesi nedeniyle deniz kaplumbağaları için bir tehlikenin söz konusu olmadığının, dava konusu alanda deniz kaplumbağaları ve diğer canlılar yönünden tehlikeli bir durum oluşmadığının belirlendiği anlaşılmış olup,

Ülkemizin taraf olduğu Uluslararası Sözleşmeler (Bern, Barselona Sözleşmeleri) çerçevesinde nesli tehlikede olan ve Türkiye sahillerini üreme alanı olarak kullanan deniz kaplumbağalarının korunması yönünde çalışmalar yapıldığı, Türkiye’deki yuvalama alanları; Ekincik, Dalyan, Dalaman, Fethiye, Patara, Kumluca, Belek, Kızılot, Demirtaş, Gazipaşa, Anamur ve Göksu Deltası olan deniz kaplumbağalarının yaşamlarının büyük bölümünü denizde geçirmekle birlikte, nesillerini devam ettirebilmek için üreme kumsallarına son derece bağımlı canlılar olup bu tip kumsalların insan eliyle farklı amaçlar için işgal edilmesi (turizm amaçlı faaliyetler, kum alımı, otlatma, tarım için kumsalların toprak ile örtülmesi vs.) ve artık Türkiye, Yunanistan ve Kıbrıs gibi birkaç ülkede sınırlı kalması, bu bölgelere yumurta bırakan kaplumbağaların nasıl yavaş yavaş yok olmaya mahkum edildiklerini ortaya koyduğu, bunu engellemek için yüksek yuva yoğunluğuna sahip üreme kumsallarını, olumsuz yönde etkileyecek eylemlerden yine kumsallarda, doğal yapıyı bozucu, ışık, gürültü, çevre kirliliği, tehlikeli atıklar, yasal olmayan yapılar, tesadüfi avlanma, kaçak kum çıkarımı ve kıyı erozyonu gibi uygulamalardan kaçınılması gerektiği,

Suça konu kumsalın da, deniz kaplumbağalarının üreme ve koruma alanı olması nedeniyle doğal sit alanı olarak tespit ve tescil edildiği, kültür katmanlarının zarara uğramasına neden olunup olunmadığı hususunun sanığa atılı suçun unsurları arasında yer almadığı, bu itibarla öncelikle

mahkemece üniversitelerin su ürünleri ve ekoloji kürsülerine mensup öğretim görevlilerinden oluşan bilirkişi kurulu vasıtasıyla sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından gerçekleştirilen yüzer havuzların bakımı işlemi ve bu bakım işlemi sonucu suça konu yerde bırakılan atık maddelerin söz konusu kumsalın deniz kaplumbağalarının ürüme ve yumurtlama alanı olarak kullanılmasına mesnet teşkil eden özelliklerinin yok olmasına, neden olup olmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/654, Karar No: 2020/1244, Tarih: 06.10.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/654 E.  ,  2020/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapmak

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın müşteki ...'a 5.000 TL nakit borç para verip karşılığında faiziyle birlikte 14.000 TL bedelli senet alıp daha sonra icra takibine koyduğu iddia edilen olayda; sanığın tefecilik suçunu işleyip işlemediğinin saptanabilmesi ve bu konudaki maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi için, sanık hakkında tefecilik yapıp yapmadığına dair kolluk marifetiyle ayrıntılı ve gizli araştırma yaptırılması ve vergi mükellefi ise ilgili vergi dairesine yazı yazılarak, bu konuda vergi inceleme raporu düzenlettirilmesi ile hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2710, Karar No: 2023/2218, Tarih: 13.09.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2710 E.  ,  2023/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2021/193 E., 2022/220 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen kararda reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 59.369,14 TL olup, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1066, Karar No: 2019/10073, Tarih: 25.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1066 E.  ,  2019/10073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Kasten işlenmiş suçlardan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

2007 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların ele geçirilememesi, aynı dönemde en son matrahlı KDV beyannamesinin kasım ayında verilmesi karşısında; suç tarihinin en aleyhe 30.11.2007 olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “ 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; katılan vekili vesanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

25.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4563, Karar No: 2015/16951, Tarih: 12.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4563 E.  ,  2015/16951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2014

NUMARASI : 2014/251-2014/668

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2508, Karar No: 2013/1637, Tarih: 28.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2508 E.  ,  2013/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava,elektrik abonelik sözleşmesinden kaynaklanan kayıp kaçak bedeliyle ilgili tüketici sorunları hakem heyeti kararının iptaline ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.