muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16135, Karar No: 2015/5449, Tarih: 17.03.2015

Yapılacak iş, sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının değişip değişmediği yöntemince araştırılmak, ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde tarafların vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre tarafların sair temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, davalı yararına takdir edilen 1.100.00.TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3004, Karar No: 2014/3883, Tarih: 27.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3004 E.  ,  2014/3883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 21.02.2013

No : 2011/1264-2013/86

Davacı : Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. S.. D..

Davalı : R.. A..

Dava,itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen ve babası üzerinden kendisine hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla ölüm aylığı bağlanan davalının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, davacı Kurumca 17.10.2008-16.12.2010 arası yersiz ödenen aylığın tahsiline yönelik takibe vaki itirazın iptalinin talep edildiği, Mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının, yersiz aylık tahakkuna yönelik olarak Ankara 14. İdare Mahkemesine dava açtığı anlaşılmaktadır. Sözü edilen dosyanın akıbeti araştırılmak suretiyle, belirtilen dosya kesinleşmişse sonucuna göre işlem yapılmalıdır. Anılan dosya kesinleşmemişse, verilen hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı,adres hareketleri ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli,

boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu dava yönünden ise; mahkemece öncelikle, ölüm aylığının hangi tarih itibarıyla ne zaman iptal edilip (kesilip), Kurumca hangi dönem yönünden borç tahakkuk işlemi tesis edildiği belirlenerek dava konusu dönem saptanmalı, sonrasında, hak sahibi ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasına ilişkin olarak yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için, davacı ve eski eşinin boşandıkları tarihten sonraki adresleri yönünden Jandarma Komutanlığı ve Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, anılan yerlerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davalı ve boşandığı eşinin talep konusu dönemde verdikleri medula sisteminde kayıtlarda görülen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı,Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri sorulmalı, boşandıkları tarihden sonra yapılan seçimlerde aynı sandıkta oy kullandıkları hususu göz önünde bulundurulmalı, kontrol memuru raporunun aksinin ispat edilip edilmediği hususu araştırılmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5207, Karar No: 2018/5551, Tarih: 25.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/5207 E.  ,  2018/5551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, Asıl ve birleşen davaların davacısı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ... ve davalılardan Kurum ile .... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 07.04.1999-15.03.2004 tarihleri arasında davalı ... Bakanlığına bağlı ... Merkez İlköğretim Okulunda geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacı adına .... sicil numaralı davalı okul işyerinden 06.09.1999-30.06.2000; 02.11.2000-10.04.2001; 11.10.2001-05.06.2002; 17.02.2003-30.05.2003 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yaz ayları dışında davalı okulda çalıştığı kabul edilerek eksik bildirilen sürenin hesaplandığı belirtilmişse de tespit edilen gün sayılarının hatalı olduğu; 01.01.2001-10.04.2001 tarihleri arasında çalıştığının kabul edildiği, bu tarihler arasında eksik bildirim olmadığı halde 20 gün eksik bildirim olduğu; 0.01.2003-17.02.2003 tarihleri arasında çalıştığının kabul edildiği ve eksik gün sayısı daha fazla olduğu halde 34 gün olarak kabul edildiği; 17.02.2003-01.05.2003 tarihleri arasında eksik bildirim olmadığı halde 14 gün eksik gün belirlendiği anlaşılmış olup hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmiş olması ayrıca ihtilaflı dönemde ilköğretim okullarında hangi tarihlerde eğitim öğretim yapıldığı Milli Eğitim Bakanlığından sorulmadan eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Yapılacak iş, ...’ndan ihtilaflı dönemde ilköğretim okullarında hangi tarihlerde eğitim öğretim yapıldığı, yaz tatilinin hangi tarihlerde başlayıp sona erdiği sorularak, davacının davalı okuldan bildirilen sigortalılık süreleri dışında ve yaz tatilleri haricinde, 15.08.2003 tarihine kadar çalıştığının kabulü ile eksik sigortalılık süresi belirlenerek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

25.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17067, Karar No: 2011/2913, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/17067 E.  ,  2011/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanık ...’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.04.2008 gün ve 2007/614 Esas, 2008/269 Karar sayılı hüküm ve 28.11.2008 gün ve 2007/614 Esas, 2008/269 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mahkemece verilen 29.04.2008 gün ve 2007/614 Esas, 2008/269 Karar sayılı hükmün son fıkrasında Anayasa’nın 40/2 ve CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri gösterilmediğinden, aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı nazara alınarak istemin süresi içinde yapıldığı kabul edilerek, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2005 tarih ve 2005/10/140-143 sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanığın keşide ettiği çek nedeniyle verilen 1.600 YTL adli para cezası miktar itibariyle 1412 sayılı CMK.nun 5219 sayılı Kanunla değişik 305. maddesi uyarınca kesinlik sınırı içinde ise de, aynı hükümle 3167 sayılı Kanunun 16. maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanığın 1 yıl süre ile çek hesabı açtırmasının yasaklanmasına da karar verilmesi nedeniyle hüküm kesinlik kapsamı dışında kaldığından, temyiz talebinin reddine ilişkin 28.11.2008 tarihli Ek Karar kaldırılarak asıl karara ilişkin temyiz incelemesine karar verilmekle gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, 20.12.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10195, Karar No: 2024/10091, Tarih: 23.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10195 E.  ,  2024/10091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/43 E., 2024/62 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca; Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verilmesi halinde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırına tabidir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre taraf vekilleri tarafından temyize konu edilen miktarlar ayrı ayrı karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2396, Karar No: 2023/10650, Tarih: 06.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2022/2396 E.  ,  2023/10650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2026 E., 2021/1288 K.

SUÇLAR : Zimmet, denetim görevinin ihmali

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2018/2026 Esas, 2021/1288 sayılı Kararının, katılanlar ve şikayetçi vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Katılan ... Reformu Genel Müdürlüğü vekiline 06.11.2021 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılan vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9702, Karar No: 2010/5536, Tarih: 05.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9702 E.  ,  2010/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...Otomotiv San.A.Ş.’nin ürettiği minibüsü diğer davalı ...Oto.Motorlu Araçlar Tic.A.Ş.’den satın aldığını, aracın şasesinde çatlaklar oluştuğunun serviste belirlendiğini ileri sürerek aracın ayıpsız yenisiyle değiştirilmesine, bunun mümkün olmaması halinde araç bedelinin ve araç için yapılan faydalı masrafların temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Otomotiv.San.AŞ.vekili, davacının aracı 02.08.2005 tarihinde aldığını, davanın ise 15.10.2007 tarihinde açıldığını, TTK.nun 25/4.maddesine göre davanın 6 aylık sürede açılmadığını, araçta üretim hatasının bulunmadığını, aracın şasesinde meydana gelen çatlakların aracın limitini aşacak şekilde yük taşınmasından ve kullanım hatasından kaynaklandığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...A.Ş vekili, davacının aracı aldıktan 2 yıl sonra ve garanti süresi geçtikten sonra dava açtığını, müvekkilinin satıcı bayi olarak sorumlu tutulamayacağını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda aracın istiap haddinden fazla yükleme yapılması durumunda aracın şasesinde ve şase kollarında aşırı yük gelmesi nedeniyle oluşan gerilmelerin şasede çatlamalara ve şase kollarında kırılmalara sebep olduğu, araçtaki arızanın üretim hatasından meydana gelmeyip kullanım hatasından meydana geldiği, bunun aksine durumun varlığının tespit edilebilmesi için araçtaki şasenin kesilerek test edilmesine davacı vekilinin razı olmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13500, Karar No: 2017/5892, Tarih: 26.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13500 E.  ,  2017/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 18.03.2017 gün ve 2016/6709 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.03.2017 gün ve KYB. 2017/1965843821 sayılı ihbarnamesi ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...’in, aynı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca iki kez 6.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2013 tarihli ve 2012/730 esas, 2013/393 sayılı kararının

"1-Sanığın yetkilisi bulunduğu şirkete ilişkin 2010 ve 2011 yıllarına ait defter ve belgeleri ibraz etmemek şeklindeki eyleminin tek bir suç oluşturacağı gözetilmeden, sanığın her bir takvim yılı için (2010 ve 2011) ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesinde,

2- 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait defter ve belgeleri isteme yazısının sanığın aynı konutta oturan eşine 14/03/2012 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, hükmolunan temel cezanın suç tarihi itibariyle 5904 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun’un 359/a-2. maddesince 18 ay olduğu gözetilmeyerek sanık hakkında temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin 14.03.2012 tarihinde tebliğ edilen tek bir yazı ile istenmesine rağmen sanığın defter ve belgeleri teslim etmemesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, tek suç oluşturacağı ve yine suç tarihi itibariyle 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 18 ay olduğu dikkate alınarak sanığın neticeten 15 ay hapis cezası ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden her takvim yılı için ayrı ayrı 6000 TL adli para cezası ile mahkumiyet kararı verilmesi isabetli değil ise de sonuç olarak, uygulamanın daha lehe olduğu anlaşıldığından; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmekle, Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26.09.2013 günlü 2012/730 E, 2013/393 K sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak kaydıyla BOZULMASINA, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 26.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.