muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8074, Karar No: 2024/8534, Tarih: 16.09.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli, 2020/1526 Esas, 2022/751 Karar sayılı kararı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin istinaf başvurularının, HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 06.10.2022 tarihli ve 2022/8889 E. 2022/12035 K. sayılı kararında; çevrede kapıcılık işi yapmakta olan komşu iş yeri tanıkları ile market gibi iş yeri sahibi veya çalışanlarından, davalı apartmanda ve çevrede ihtilaf konusu dönemde ikamet etmekte olan kişilerden re'sen tanık tespiti yapılarak davacının çalışması ile ilgili beyanlarının alınması, dinlenen tanıkların ikamet ve çalışma kayıtlarının celp edilerek beyanlarının denetlenmesi, beyanlar arasında çelişki olması halinde çelişkilerin giderilmesi, apartmanın kaç daireli olduğunun bu şekilde apartmanda kapıcılık kapsamında yapılan işlerin tespit edilmesi, apartmanın ısınma şekli ve hangi tarihte bireysel ısınmaya geçildiğinin araştırılarak belirlenmesi, davacı ve eşinin hizmet cetvelinin celp edilerek ihtilaf konusu dönemde başka iş yerlerinde çalışmasının olup olmadığının veya farklı statüde sigortalılık kaydının olup olmadığının irdelenmesi, davacının ikamet kayıtlarının celp edilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kısmen kabulüne, davacının 23.10.2001-14.10.2015 tarihleri arasında haftada 6 gün günde 1 saat çöp toplama ve haftada 1 gün 2 saat apartman temizliği olmak üzere ayda 4 gün prime esas alt kazanç üzerinden çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, iş yerinde sürekli çalıştığını, davalı vekili, yeterli inceleme yapılmadığını, fer'i müdahil Kurum vekili çalışmanın ispatlanamadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 01.01.2001-14.10.2015 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 ncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, davacının 01.01.2001-14.10.2015 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 ncu, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11795, Karar No: 2017/6070, Tarih: 29.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11795 E.  ,  2017/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası kaynaklı tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeni ile Bakırköy Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Gıda Dağıtım Pazarlama ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili tarafından verilen dilekçede özetle; 28.05.2015 tarihinde meydana gelen kazada müvekkilinin aracında ağır derecede maddi hasar meydana geldiğini, davalı sürücünün tam ve asli kusurlu olduğunu, bunun neticesinde müvekkilinin aracında değeri azımsanmayacak derecede düştüğünü, aracın halen kullanılamadığını belirterek, alacağın temini açısından ...'in sevk ve idaresindeki ve ... Gıda Dağ. Paz. Ve Tic. Ltd. Şti'nin işleteni olduğu araç üzerine tedbir konulmasına, fazlaya ilişkin her türlü talep, dava ve ıslah haklarının saklı kalması kaydıyla gerçek zarar belirleninceye kadar müvekkilinin aracında meydana gelen değer kaybı için şimdilik 100 TL'nin değişken oranlarda kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ... Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı ... Gıda Dağ. Paz. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde ücreti vekalete yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Gıda Dağıtım Paz. ve Tic. Ltd. Şti vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Gıda Dağıtım Paz. ve Tic. Ltd. Şti'nden alınmasına 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7199, Karar No: 2014/13432, Tarih: 26.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7199 E.  ,  2014/13432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/368-2013/513

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.07,2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda;davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen 24.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, F.. Anadolu İmam Hatip Lisesi ve Pansiyon binasının bulunduğu arsanın yan parselinde davalı tarafından yapılan kazı çalışmaları sonucu oluşan toprak kayması nedeniyle okul yolunun kapandığını, okul binasında çatlakların meydana geldiğini ve okulun boşaltıldığını belirterek Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/64 D.İş sayılı dosyasında yaptırılan tespit sonucunda belirlenen okul, garaj, atölye, pansiyon, istinat duvarları ve arsasında oluştuğunu belirttiği toplam zarar miktarı 2.567.816,40 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, yokluklarında yapılan tespiti kabul etmediklerini, inşaatın belediye tarafından tanzim edilen inşaat ruhsatı ve zemin etüdü esas alınarak yapıldığını, ortaya çıkan zarardan tek başına müvekkilinin sorumlu tutulmasının doğru olmadığını, okulun zemininde de sorunlar olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 1.367.668,40 TL tazminatın bilirkişi raporunda belirtilen kusur durumuna göre 683.834,00 TL'sinin ava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/64 D.İş sayılı dosyasında yapılan tespit sonucu düzenlenen 27.06.2012 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu yerde ...Blokta çatlak ve kırıkların mevcut olduğu, ara ve .. Blokta da çatlakların oluştuğu, atölyede yapıda oturmaya işaret eden hasar mevcut olmamakla birlikte B Blok ile bitişik kısımlarında yapı farklılığından dolayı çatlaklar oluştuğu, pansiyon binasında hasar tespit edilmediği, garajın güney kısmındaki duvarının öne doğru yer değiştirdiği, tabanında çatlaklar olduğu belirtilerek Anadolu Lisesi binası, pansiyon, garaj, atölye ve istinat duvarında dava tarihi itibariyle oluşan toplam zarar 2.177.566,40 TL olarak saptanmıştır.

Yargılama esnasında yapılan keşif sonucu düzenlenen 10.05.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporunda ise; İmam Hatip Lisesinin kuzeydoğusundan geçen yolun altında yapılan kazı çalışmasının ana kaya üzerindeki zemin kütlesinin akmasına neden olduğu ve bina içerisinde çatlakların ve oturmaların olduğu, A ve B Blokta zemin haraketlerinden kaynaklanan hasarların oluştuğu, güçlendirme işleminin başarılı olmayacağı, yıkılıp yeniden yapılması gerektiği, pansiyon binası ile C Blokta zemin hareketlerinden dolayı hasarın bulunmadığı ancak A ve B Blokların yıkılıp yeniden yapılması durumunda okul binasının ağır hasar görmesinin muhtemel olduğu belirtilerek 2012 yılı itibariyle aşınma payı düşülerek okul binasının yıkılıp yeniden yapılması için hesaplanan bedelden yıkım maliyeti ile enkazdan geri dönüşüm bedeli çıkarılarak toplam bedel 1.367.668,40 TL olarak hesaplanmıştir. 02.07.2013 tarihli ek rapor ile de her iki taraf için %50 kusur oranı belirlenmiştir.

Davacı idare tarafından yaptırılan tespit sonucu düzenlenen 27.06.2012 tarihli bilirkişi kurulu raporunda kusur belirlemesi yapılmaksızın davacının yukarıda açıkça belirtildiği şekilde toplam 2.177.566,40 TL zararının olduğu ifade edilmiştir. Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen 10.05.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporunda davacı idarenin 1.367.668,40 TL zararı olduğu, ek bilirkişi raporu ile tarafların %50 oranında kusurlu olduğu bildirilmiş ise de her iki bilirkişi raporu arasında zarar gördüğü tespit edilen ve hesaplamaya esas alınan yapılar arasında farklılıklar bulunduğu görülmektedir.

Her iki bilirkişi raporu arasında açıkça çelişki bulunduğu anlaşılmakla mahkemece yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak tarafların itirazlarını da karşılayacak ve raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek nitelikte, denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken değinilen çelişkiler giderilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12016, Karar No: 2010/8715, Tarih: 08.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12016 E.  ,  2010/8715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya satılarak teslim edilidği iddia edildiği unların fatura bedellerini davalının ödememesi nedeniyle başlatılan takibin, davalının itirazı üzerine durduğunu bildirerek itirazın iptali ile takibin devamına, %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip konusu faturalarda belirtilen malların müvekkiline teslim edilmediği gibi taraflar arasında faturalarda belirtildiği şekilde hiçbir alışveriş olmadığı, ayrıca faturaların müvekkili şirket tarafından davacıya süresinde iade edildiğini bildirerek davanın reddini, %40 tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, fatura tek taraflı olarak ticari ilişki ve borcu kanıtlamaya yeterli bulunmasa da, faturanın Ticaret Borsası Alım-Satım Beyannamesi ve tanık anlatımlarıyla da desteklenmesi karşısında davacının iddiasında haklı sebeplere dayandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile takibin devamına, asıl alacağın %40’ı oranında inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, davalıya fatura düzenleyerek mal teslim ettiğini iddia etmekte; davalı ise faturalar nedeniyle taraflar arasında ticari ilişki bulunmayıp kendisine mal teslimi yapılmadığını savunmaktadır. Dosya kapsamına göre davacı mal teslimini kanıtlayamamıştır. Ancak davacı vekili delil listesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunduğundan iddiası hakkında davalı tarafa yemin teklif etmeye hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10536, Karar No: 2015/36441, Tarih: 21.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10536 E.  ,  2015/36441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/119379

MAHKEMESİ : Ordu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/147 (E) ve 2014/29 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık Hayati hakkında, hem katılan Medet'e karşı hem de müşteki Gamze'ye karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan kamu davası açıldığı halde, mahkemece sanık Hayati hakkında sadece müşteki Gamze'ye karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak hüküm kurulduğu anlaşılmakla, katılan Medet'e karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Müşteki Gamze'nin katılan sıfatıyla temyiz isteminde bulunmadığı, sanık Medet'in eşi sıfatıyla sanık Medet hakkındaki mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık Hayati hakkında müşteki Gamze'ye karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan beraat hükmü temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

1) Sanık Medet'in eşi Gamze'nin sanık Medet hakkında müşteki Hayati'yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilip 30.01.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı sanığın eşinin 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 12.03.014 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2) Sanık Hayati hakkında, katılan Medet'e karşı hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık Medet hakkında, müşteki Hayati'yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık Medet hakkında, müşteki Hayati'yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Suç tarihi itibariyle sanık Medet ile müşteki Gamze'nin nişanlı oldukları ve aynı evde yaklaşık 2 yıldır gayri resmi birlikte yaşadıkları, Gamze'nin sanık Medet'ten önce bir süre müşteki Hayati ile arkadaşlığının olduğu ve bu arkadaşlıklarının bittiği, Gamze ile arkadaşlıklarının bitmesini kabullenemeyen müşteki Hayati'nin Gamze'nin peşini bırakmadığı ve müşteki hakkında gerek Gamze'ye yönelik gerek sanık Medet'e yönelik konut dokunulmazlığını bozma, kasten yaralama, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma vb. suçlarından soruşturma ve yargılamalar yapıldığı, müşteki hakkında mahkumiyet kararları verilerek bu mahkumiyetlerin bir kısmının kesinleştiği, en son müşteki Hayati'nin 12.01.2013 tarihinde geceleyin sanık Medet ve müşteki Gamze'nin birlikte yaşadıkları konuta geceleyin pencereden çarşaf sarkıtmak suretiyle girerek konut dokunulmazlıklarını ihlal ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, müştekinin olay tarihinde de 137 promil alkollü vaziyette, geceleyin sanığın ve nişanlısının bulunduğu apartmana girerek sanığın ikametinin önündeki merdivenlerde beklemeye başladığı, müşteki Gamze'nin ve sanığın kızkardeşi tanık Tenzile'nin müştekinin merdivenlerde beklediğini farketmeleri üzerine müştekiyi apartmandan dışarıya çıkartmak istedikleri sırada apartman dışından gelip olaya müdahil olan sanığın çıkan tartışma sonucu müştekiyi yaraladığı anlaşılmakla, müştekinin sanığın nişanlısı ve birlikte yaşadığı Gamze ile ilişkisi bitmesine rağmen yıllardır ısrarla hem Gamze'ye hem de sanığa yönelik rahatsız edici eylemlerde bulunması nedeniyle sanığın tahrik altında atılı suçu işlediği anlaşılmakla birlikte, müşteki Hayati'in haksız tahrik nedeni sayılacak eylemlerinin çokluğu, ağırlığı ve sürekliliği gözetilerek, sanık lehine üst hadden haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken yarı oranında haksız tahrik indirimi yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) 5271 sayılı CMK'nin 324/1. maddesinde ödenmesi gereken avukatlık

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) 5271 sayılı CMK'nin 324/1. maddesinde ödenmesi gereken avukatlık

ücretleri yargılama giderlerinden sayılarak cezaya veya güvenlik tedbirine hükmolunması halinde bu giderlerin sanığa yükletilmesi gerektiği bildirilmiş ise de, Türkiye Cumhuriyeti Devletinin de tarafı olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki bir suç ile isnat edilen herkesin avukat tutmak için gerekli maddi olanaklardan yoksun olması halinde ve adaletin yerine gelmesi için gerekli görüldüğünde re'sen atanacak bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanabileceği yönündeki düzenleme ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90/5. maddesindeki usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümlerinin esas alınacağı yönündeki düzenleme karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 324. maddesi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi arasında çıkan uyuşmazlıkta milletlerarası andlaşma hükmü olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi hükümlerinin esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanık için yapılan müdafiilik giderinin 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca kendisine zorunlu olarak müdafii tayin edilen sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.