muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28316, Karar No: 2013/23444, Tarih: 10.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/28316 E.  ,  2013/23444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi uyarınca, kendisine tebligat yapılacak kimse veya muhatap adına tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz ise tebligat evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine imza mukabilinde teslim edilip muhatabın kapısına ihbarname yapıştırılması, durumun muhatabın komşusuna bildirilmesinin gerektiği, tebligat işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Tüzüğü'nün 28. ve 30.maddeleri uyarınca ise tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından araştırılarak beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclisi azasından birine veyahut zabıta amir, veya memuruna imza karşılığında teslim etmesi, tüzüğe ekli 2 numaralı örneğe uygun olarak düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştırması ve durumu, muhataba duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerektiği halde, gerekçeli kararın 15.12.2008 tarihinde tebliğ edildiğine ilişkin evrakta, sanığın adreste oturup oturmadığına dair araştırmaya yer verilmemesi , ihbarın kapıya yapıştırılması ve komşusuna haber verilmesi şartlarını içerdiğine dair açıklamanın da bulunmaması nedeniyle söz konusu tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine 30.04.2013 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve temyiz isteminin reddine dair 17.05.2013 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 492/2. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 31.12.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9873, Karar No: 2015/22570, Tarih: 25.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/9873 E.  ,  2015/22570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla işlenmesi nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir. Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fail, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa, basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

... Halk Eğitim Merkezi'nde hizmetli olarak çalışan ve maddi sorunları bulunan sanık ...'in, bankalara olan kredi borcundan dolayı kredi alamaması sebebiyle kardeşi olan diğer sanık ... adına kredi çekmeye karar verdiği ve bu konuda sanık ...'ı bilgilendirip ikna ettiği, sanık ...'ın herhangi bir kamu kurumunda çalışmaması nedeniyle kredinin çıkmasını sağlamak amacıyla sanık İsmail'in çalıştığı kurumdan sanık ... adına kendi özlük bilgilerini içeren 2009 yılı Ağustos ayına ait maaş bordrosu tanzim edip mühürleyerek imzaladığı ve kredi çekmek amacıyla ...ne giderek sanık Selvihan'ın adına sahte olarak düzenlenmiş maaş bordrosu ile birlikte ikametgah ve nüfus cüzdanı fotokopilerini banka görevlisine ibraz ederek 7.220 TL tutarında kredi tahsisini sağladıklarının iddia edildiği olayda, sanığın ikrarı, kredi sözleşmesi, mahkeme tarafından yapılan incelemede üzerinde Milli Eğitim Bakanlığı ... Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü'ne ait mühür bulunan ve iğfal kabiliyeti olduğuna karar verilen sahte bordro ile tüm dosya kapsamına göre, eylemlerin resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup sanıklar tarafından bankaya kredi borcunun ilk iki taksiti ödendikten sonra yargılama aşamasında katılan banka vekilinin zararlarının karşılanmadığına ve şikayetçi olduklarına dair beyanı nedeniyle, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı Kanun’da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52

. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınıp indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması suretiyle sonuç olarak 12.020 TL yerine, 12.033 TL ceza verilerek fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümlerde adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın tamamen hükümlerden çıkartılarak yerlerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-j son maddesi gereğince 722 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 601 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 12.020 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak suretiyle; hüküm fıkralarından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30516, Karar No: 2014/19721, Tarih: 26.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/30516 E.  ,  2014/19721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan ve bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'in, şikayetçinin TEK sitesinde bulunan evinin bahçesindeki 3 adet zakkum ağacını sitenin bahçıvanlığını yapan diğer sanığa kestirdiği, sanıkların bu eylemleriyle dikili ağaç, fidan ve bağ çubuğuna zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıklar savunması, katılan ve tanık beyanı, görgü ve tespit tutanağı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların suç kastı ile hareket ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin, somut, inandırıcı bir delil bulunmadığından bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7357, Karar No: 2024/5800, Tarih: 30.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/7357 E.  ,  2024/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/37 E., 2016/97 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre, Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2015/37 Esas, 2016/97 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanığın eyleminin "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" kapsamında değerlendirilmesi gerekirken "resmi belgede sahtecilik" suçundan hüküm kurulması ... nedeniyle bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; samimi bir şekilde doğruları söylediğine, hayata tutunmak ve yaşam mücadelesini sürdürmek için böyle bir yalan söylediğine, kimseye zararı olmadığına, verilen cezanın asgariye indirilmesine veya hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına, açıklanan ve re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; samimi bir şekilde doğruları söylediğine, hayata tutunmak ve yaşam mücadelesini sürdürmek için böyle bir yalan söylediğine, kimseye zararı olmadığına, verilen cezanın asgariye indirilmesine veya hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına, açıklanan ve re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın işitme kaybının bulunduğu, bu nedenle sürücü belgesini yeniletmek için her iki yılda bir sağlık kurulu raporu alması gerektiği, suç tarihinde Isparta Devlet Hastanesi Kulak Burun Boğaz Polikliniğine söz konusu raporu almak için başvurduğu, KBB uzmanı olan temyiz dışı sanık ...'in muayene sonrasında odyometri ölçümü için sanık ...'ı, odyometri teknikeri olan temyiz dışı sanık ...'a yönlendirdiği, ...'ın ...'ın odyometri testini yaptığı sırada ...'ın daha önce bir çok kez söz konusu testi yaptırması nedeniyle gerekli yerlerde tepki vererek odyometri testi sonucunun kendi fiziki durumuyla uyumlu olmayacak şekilde ve sürücü belgesi alabilecek durumda olacak şekilde çıkmasını sağladığı, söz konusu test sonucuna göre temyiz dışı sanık ...'in, sanık ... hakkında 13.02.2013 tarihli, işitme cihazı ile olmak şartı ile B sınıfı sürücü belgesi alabileceğini ve ticari araç kullanamayacağını belirtir suça konu raporu düzenlediği, bu şekilde sanık ...'ın kendi tecrübeleriyle odyometri testi sonuçlarına etki ederek suça konu raporun düzenlenmesini sağladığı, sahte olduğunu bildiği söz konusu raporu kullanarak Burdur Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nden B sınıfı sürücü belgesini yeniletmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Yapılan yargılama neticesinde yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmamıştır.

3. Suça konu belge akıbeti konusunda herhangi bir karar verilmemiştir.

IV. GEREKÇE

2. Yapılan yargılama neticesinde yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmamıştır.

3. Suça konu belge akıbeti konusunda herhangi bir karar verilmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasına düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun, belgenin sahte olarak düzenlenmesi, başkasını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte olarak düzenlenen belgenin kullanılması eylemlerinden birisinin gerçekleştirilmesi ile oluşacağı cihetle; işitme kaybı bulunan sanığın, odyometri testini kendi fiziki durumuyla uyumlu olmayacak ve sürücü belgesi alabilecek şekilde çıkarttığı, bu şekilde kendi hilesi neticesinde düzenlenen rapora göre "13.02.2013 tarihli işitme cihazı ile olmak şartı ile B sınıfı sürücü belgesi alabileceği ve ticari araç kullanamayacağı" belirtilen gerçeğe aykırı belgeyi Burdur Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'ne ibraz ederek B sınıfı sürücü belgesini yenilettiği anlaşılmakla; sanığın eylemleri 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "zincirleme şekilde" resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğundan, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, suçu konu gerçeğe aykırı raporun düzenlenmesini sağlayıp ayrıca bu belgeye istinaden B sınıfı sürücü belgesini de yeniletmek şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen suça konu belge akıbeti hakkında bir karar verilmemesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle, Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2016 tarihli ve 2015/37 Esas, 2016/97 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “... suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ...'ın, sanığın eyleminin "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturacağına dair karşı oyu ile oy çokluğuyla DÜZELTİLEREK ONANMASINA,