muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12569, Karar No: 2023/11640, Tarih: 22.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12569 E.  ,  2023/11640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/69 E., 2023/141 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ve feri müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Nisan 1997 tarihinden 28.02.2013 tarihine kadar davalının evinde geçen çalışma sürelerinin tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Feri Müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarının tetkikinde davacının davalıya ait evinde hizmet akdine dayalı çalışmasının olmadığının anlaşıldığı, işyerinin 506/5510 sayılı Kanun kapsamına girip girmediğinin araştırılması gerektiğini, davacının tespitini talep ettiği döneme ilişkin davalı işverene ait işyeri kayıtlarının incelenmesi gerektiğini, davanın tespiti istenilen hizmetlerin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yılın içinde açılması gerektiğini savunup davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.11.2016 tarihli ve 2015/15 Esas, 2016/343 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile davacının 01.05.1997 - 28.02.2013 tarihleri arasında davalıya ait evde kesintisiz ve sürekli asgari ücretle çalıştığının tespitine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

... Adliye Mahkemesinin 04.04.2017 tarihli ve 2017/751 Esas, 2017/690 Karar sayılı kararıyla; dosyadaki kayıt ve belgeler ile davalı ... Karadağ vekilinin ve ... vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b maddesinin 1 inci alt bendi gereğince esastan reddine karar vermiştir..

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. 1.Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 02.10.2019 tarihli ve 2017/3184 Esas, 2019/6917 Karar sayılı bozma kararında; somut davada; davacı, Nisan 1997 tarihinden 28.02.2013 tarihine kadar davalının evinde geçen çalışma sürelerinin tespitini istemiş olup, Mahkemece davanın kabul edilmesine rağmen, davacının 01.05.1997 - 28.02.2013 tarihleri arasında davalıya ait evde kesintisiz ve sürekli çalıştığının tespitine karar verilerek hüküm kurulması nedeniyle hükmün kendi içinde çelişki oluşturulmuş olduğundan bahisle karar bozulmuştur.

Mahkemenin 1. Bozma ilamına uyarak verdiği 07.07.2020 tarihli ve 2020/74 Esas, 2020/111 Karar sayılı 2. kararıyla;

Mahkemenin 1. Bozma ilamına uyarak verdiği 07.07.2020 tarihli ve 2020/74 Esas, 2020/111 Karar sayılı 2. kararıyla;

Davanın kısmen kabulü ile davacının 01.05.1997-28.02.2013 tarihleri arasında davalıya ait evde kesintisiz ve sürekli asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

B. 2. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 03.03.2021 tarih, 2020/11072 Esas, 2021/2557 Karar sayılı bozma kararında; dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ile fer'i müdahil kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile Mahkemece davacının davalıya ait evde ev hizmetleri ve çocuk bakımı işlerinde Nisan 1997 - 28.02.2013 tarihleri arası sürekli çalıştığının tespitine ilişkin verilen kararda; 2001-2013 arası dönem yönünden verilen karar yerinde ise de, 1997-2001 arası dönem yönünden verilen karar eksik araştırmaya dayalı olup hatalı olduğu Mahkemece re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda, 1997-2001 tarihleri arasında talep edilen dönem yönünden civar apartmanlarda uzun yıllar oturan komşu ya da yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar (diğer apartmanların ve müstakil evlerin sakinleri ve kapıcıları) ile davacının bu çalışmalarını bilebilecek durumda olan mahalle muhtarı veya azaları tespit edilerek uzun yılları kapsayan bu bilgilerinin doğruluğu konusunda tanıklar özenle dinlenilmeli ve bu yöndeki beyanları buna göre irdelenmeli, gerekirse bu hususlar dinlenen bu tanıklara ayrıntılı şekilde açıklattırılmalı, böylelikle; çalışmanın varlığı kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Yargıtay bozma ilamına konu olan, dava konusu Nisan 1997-2001 dönem yönünden ise, Mahkemece Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda gerekli araştırmalar yapılıp ve kamu tanıklarının dinlendiği, davacının ev hizmetleri ve çocuk bakım işlerinde çalışması ve çalışmasının gerçekleştiği alan itibariyle çalışmasını bilebilecek tanıkların sınırlı olması, komşu tanıkların ise tanıklık yapmaktan çekinmelerinin hayatın olağan akışına uygunluğu nedeniyle, davacının ayrıntılı beyanı alınarak, beyanında geçen delillerin de toplandığı, dosya kapsamı ile sabit olduğu üzere, davalının bankada çalıştığı, 27.12.1996 tarihinde doğum yaptığı, 29.08.1989 d.lu bir çocuğunun daha olduğu ve 1989 d.lu çocuğunun okula anlaşılmaktadır. davalı ve eşinin çalışan anne ve baba olmaları nedeniyle ev hizmetleri ve çocukla ilgilenecek bir yardımcıya ihtiyaç duyduklarının dosya kapsamı ile sabit olduğu bu nedenle, davalının 17.02.1997-18.02.1998 tarihleri arasında doğum nedeniyle ücretsiz izne ayrıldığı, davacı aşamalardaki beyanı ile davalıya ait evde önceki işinden ayrıldıktan sonra aynı ay içinde başladığını, işe başladığında davalının yeni doğan bebeğinin 5 aylık olduğunu ve diğer çocuğunun ise Özel Toros Kolejinde öğrenci olduğunu beyan ettiği, Özel Toros İlkokul Müdürlüğünün (Toros Koleji) 07.03.2023 tarihli müzekkere cevabı ile davalının oğlu Ozan Karadağ'ın okullarında 11.09.1995 tarihinde kaydını yaptırdığı ve 1997 yılında 2.sınıfın sonunda ayrıldığının bildirildiği, davalının çocuğunun 1997 yılında 2. sınıfın sonunda Özel Toros Kolejinden ayrıldığının bildirilmesi karşısında, davacının işe giriş tarihindeki olaylara ilişkin beyanının toplanan delillerle ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, önceki iş yerindeki çalışmasının 30.04.1997 tarihi itibarı ile son bulması gözetildiğinde, davalıya ait evde en geç 01.06.1997 tarihinde çalışmaya başladığı kabul edilerek davacının 01.06.1997-28.02.2013 tarihleri arasında davalıya ait evde kesintisiz ve sürekli olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; salt tanık beyanı ile davanın ispatlanamayacağını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Feri müdahil vekili; hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının davalı işveren nezdinde hizmet akdine dayalı olarak Nisan 1997-28.02.2013 tarihleri arasında çalıştığının ve Kuruma bildirilmeyen sürelerin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık; davacının davalı işveren nezdinde hizmet akdine dayalı olarak Nisan 1997-28.02.2013 tarihleri arasında çalıştığının ve Kuruma bildirilmeyen sürelerin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davalı ve feri müdahil vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6118, Karar No: 2008/927, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6118 E.  ,  2008/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ....... Davalı vekili avukat.....’ın göndermiş olduğu duruşma erteleme mazeret dilekçesi reddedildi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davalı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 1,80 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3913, Karar No: 2023/13964, Tarih: 01.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/3913 E.  ,  2023/13964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/29 E., 2021/344 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan mahkûmiyetin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155/1 inci maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6763 sayılı Kanun) 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 ncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmekle, bozma sebebi yapılmamıştır.

I. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere ve sanık ...'u hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

I. Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere ve sanık ...'u hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanıklar ..., ..., ..., ..., hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II. Sanıklar ..., ..., ..., ..., hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2010 tarihli ve 2009/4 Esas, 2010/124 Karar sayılı ilâmıyla ..., ..., sanıklar ..., ... ve ...'nun, Hüseyin'e karşı hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçu işledikleri sabit görülerek 5237 sayılı Kanun'un 150, 106/1-2 ve 62. çerçevesinde neticeten 1 yıl 8 ay hapisle ayrı ayrı cezalandırılmalarına ve söz konusu cezaların (... hariç) ceza süresi kadar denetim süresi belirlenerek ertelenmesine, ... içinse ilk kez suçta tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, anılan iki mağdur-sanık ve üç sanığın ... karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu işledikleri iddiası yönündense ayrı ayrı beraatlarine karar verildiği, bu hükümlerin sanıklar tarafından ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından" sanıklar, ...,..., ..., ..., ..., hakkında zorla otomobile bindirdikleri mağdur sanık ...'e karşı hürriyeti tahdit suçunu da işledikleri sabit olmasına rağmen, mahkûmiyetleri yerine; beraatlerına karar verilmesi, sanık ...'nun, mağdur sanık ...'nun zorla otomobile bindirildiği ve yol aldıkları sırada, birkaç kez ve özellikle polis merkezi yakınından geçerken, şahsı polise teslim etme teklifi karşısında, ona karşı işlenen hürriyeti tahdit ve yağma suçlarına iştirak kastı bulunmadığı ortada iken, diğer sanıklarla birlikte aynı ceza ile cezalandırılması," istemiyle temyiz talebinde bulunmuş olduğu görülmekle; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.12.2020 tarihli, 2018/2733 esas ve 2020/5583 karar sayılı ilâmıyla; ..., ..., sanıklar ..., ... ve ... hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit ve anılan mağdur-sanıklarla (... dışındaki) sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna müstenit hükümlerin, eylemin silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu, buna rağmen hatalı biçimde hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit kabulüyle cezai mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu içinse beraat kararı verildiği gerekçesiyle bozulmalarına karar verilmiş olduğu anlaşıldığından sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde aleyhe temyiz olmadığı anlaşılmakla, bu miktarın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılamaya yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasına her bir sanık ..., ..., ..., ... 'in hüküm kısmına ''mahkememizin 29.04.2010 tarihli ve 2009/4 Esas, 2010/124 Karar sayılı ilâmıyla verilen cezai hüküm hilafına yalnızca kendisi lehine temyiz kanun yoluna başvurulmuş olması nedeniyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama şekli hakkında Kanun m.8/1 ve 1412 sayılı (mülga) Kanunu m.326/4 gereği ceza miktarı yönünden kendisinin kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 1 yıl 8 ay süreli, ertelenmiş ve 1 yıl 8 ay denetim süresi takdir edilmiş hapis cezası üzerinden yapılmasına," cümlelerinin eklenmesi süretiyle suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9965, Karar No: 2017/7744, Tarih: 05.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/9965 E.  ,  2017/7744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli kararın hüküm bölümünde, suça konu yerde yeni açma yapıldığının anlaşılması karşısında orman kadastrosu geçmediği halde 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinin uygulanması hususları sonuca etkili görülmeyerek bozma sebebi yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık aleyhinde; düzenlenen iddianamede, ağaç kesme suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde; sanık hakkında ek savunma alınarak ağaç kesme suçundan da hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5985, Karar No: 2015/8235, Tarih: 04.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5985 E.  ,  2015/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'in sürücüsü, davalı ... İnşaat Tur. Tic. Ltd.Şti'nin işleteni olduğu aracın, davacının yaya olan desteğine çarparak ölümüne neden olduğunu,kazanın davalı tarafın kusurundan kaynaklandığını, ...'ın anne ve babası olan diğer davalıların ise ehliyetsiz sürücünün kamyon kullanmasına izin verdikleri için sorumluluklarının bulunduğunu belirterek 100.000,00 TL maddi tazminat ile 150.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken; ıslah dilekçesi ile alacaklara 17.09.2008 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; karar verilmiş; davanın kısmen kabulü ile 84.646,56 TL maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminatın 17.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.(TBK 56) maddesindeki özel haller

dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. istemine ilişkindir.