muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3167, Karar No: 2021/2764, Tarih: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/3167 E.  ,  2021/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9193, Karar No: 2023/8586, Tarih: 18.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9193 E.  ,  2023/8586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/63 E., 2023/83 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/328 Esas, 2021/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/328 Esas, 2021/410 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizce verilen 28.11.2022 tarihli ve 2022/7530 Esas, 2022/10616 Karar sayılı kararı ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile katılan mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2023/63 Esas, 2023/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Suçun sübut bulduğuna, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2023/63 Esas, 2023/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Suçun sübut bulduğuna, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "...Tüm bu hususular hep birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun sadece mağdura sürtündüğü yönündeki suçtan kurtulmaya yönelik inkar yollu savunmalara itibar edilmeyerek ssç'nin mağdura bir tl de vermek suretiyle kendi evlerinin ikinci katında ve tanık ...'in soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanında ve mağdurun anlatımında belirttiği üzere mağdura okullar açılmadan önce ... isimli kişinin kullanılmayan evinin önünde kum yığınlarının arkasında organ sokmak suretiyle bozma öncesi 22/12/2021 tarih ve 2021/328 Esas-2021/410 Karar sayılı karar ile verilen ve Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 28/11/2022 tarih ve 2022/7530 Esas-2022/10616 karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşen çocuğun nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği anlaşılmış ancak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede ssç'nin yukarıda bahsedilen ve sabit görülen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurun hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, suça sürüklenen çocuğun mağdurun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması karşısında, mevcut haliyle ssç'nin eyleminin sadece çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna vücut vermeyeceği anlaşılmakla ssç'nin üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nun 109/2, 109/3-f, 109/5., 43. maddesiyle tarif edilen suçun yasal unsurları oluşmadığından 5271 sayılı CMK 223/2-(a) maddesi uyarınca beraatine karar vermek gerekmiş ve takdiren aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekleyle kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2023/63 Esas, 2023/83 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7861, Karar No: 2017/8465, Tarih: 02.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/7861 E.  ,  2017/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde asıl dava davalıları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'un ... vergi numarası ile ... Vergi Dairesi mükellefi olup davalı adına tahakkuk eden vergi borçlarını zamanında ödemediğini, aleyhine ... takibi başlatıldığını, idarenin 24/06/2013 tarihi itibari ile yapmış olduğu sorgulamaya göre davalı mükellefin gecikme zammı dahil 58.434,43 TL vergi borcu bulunduğunu, takibe konu vergi borçlarının cebren tahsili için davalı borçlu ... hakkında yapılan malvarlığı araştırmasında borcuna yetecek malvarlığının bulunmadığının ancak ... ili, ... ilçesi, ... ada 19 parselde 1. kat 1 nolu, 2. kat 2 nolu ve 4. Kat 4 nolu bağımsız bölümlerdeki hisselerini diğer davalılar annesi ve kardeşlerine devrettiğinin tespit edildiğini, devir işleminin alacağın tahsilini önlemek amacı ile muvazaalı olarak yapıldığını, devir alan anne ve kardeşlerin davalı borçlunun durumunu bilebilecek konumda olduklarını bu nedenle tasarrufun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; yazılı cevaplarında ve duruşmadaki beyanlarında özetle; davalı ... in savurganlıklarından ve düşüncesizce ve bilgisizce ticari girişimlerde bulunmasından kaynaklanan borçların diğer davalılar annesi ve kardeşleri tarafından miras yolu ile sahip oldukları evlerini satarak karşılandığını, bu ödemenin karşılığında ... ten evi aldıklarını, mal kaçırma amacı olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında davalı borçlu tarafından vergi dairesine olan borcun ödendiği, bu nedenle davanın konusunun kalmadığından bahisle asıl ve birleşen dosya açısından konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dava tarihi itibari ile davacının davasında haklılığı gözetilerek AAÜT'nin 3.kısmına göre hesaplanan 6.787,00 TL nispi vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, asıl dava davalıları vekili tarafından aleyhlerine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 sayılı Yasanın 24 ve devamı maddesinden kaynaklanın tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde 16/06/2009 tarihinde ve 5904 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu hazırlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarının maktu olarak belirlenmesi gerekirken nisbi olarak takdir edilmesi hatalı olmuştur.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde 16/06/2009 tarihinde ve 5904 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu hazırlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarının maktu olarak belirlenmesi gerekirken nisbi olarak takdir edilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki, H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl dava davalılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 7.bentteki ibarelerin tümünün silinerek yerine “1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl davada davalılarına geri verilmesine, 02/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6493, Karar No: 2010/3704, Tarih: 31.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/6493 E.  ,  2010/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 04/04/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ... yönünden İdari Yargının görevli olduğuna, davalı ... yönünden kısmen kabulüne dair verilen 13/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacılar, desteğin sürücüsü olduğu aracın davalılardan ... Belediyesi sınırları içerindeki Devlet Su İşleri’ne ait sulama kanalına düşerek yaşamını yitirmesi nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir. Yerel mahkemece, davalılardan ... hakkındaki istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, desteğin sürücüsü olduğu aracın virajı alamayarak belediye sınırları içerisinde bulunan sulama kanalına düştüğü ve araç içerisinde sıkışan desteğin boğularak öldüğü anlaşılmaktadır.

Davacılar, davalılardan ...’nın, yerleşim yerine komşu (mücavir) alan içerisinde bulunan sulama kanalının etrafına çit çekmek, korkuluk koymak gibi güvenlik önlemlerini almadığını ve yol üzerine gerekli trafik işaretlemelerini yapmadığını ileri sürerek sorumlu tutulmasını istemişlerdir. İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacılar; açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmışlardır. Hizmet kusurundan doğan isteklerin, İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idareye karşı idari yargı yerinde açılacak tam yargı davasında ileri sürülmesi gerekir. Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...’nın öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6148, Karar No: 2012/9374, Tarih: 11.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6148 E.  ,  2012/9374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ- ECRİMİSİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar kayden maliki oldukları 4 ve 2 nolu parselleri davalının işgal ettiğini üzerindeki ağaçları kestiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesine, ecrimisile ve ağaç bedeli olarak 2.000 liranın tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı davanın reddini savunmuş.

Mahkemece, değer itibariyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; üye ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1265, Karar No: 2018/10176, Tarih: 17.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1265 E.  ,  2018/10176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali - menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı - birleşen dosya davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ... ; davalının, dava dışı elektrik abonesine ait sayaçtan kaçak elektrik kullandığının tespit edildiğini, bu nedenle davalı adına fatura tahakkuk ettirildiğini, tahsili için başlatılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini ileri sürerek; takibe vaki itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.Davalı ...; davacı dağıtım şirketi tarafından düzenlenen 05.05.2011, 07.06.2011 ve 10.06.2011 tarihli tutanaklarda abonenin tüm ölçümlerinin usul ve yasaya uygun olduğunun belirlenmesine rağmen sonradan fatura tahakkuk ettirildiğini, kaçak elektrik kullanımında bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.Birleşen 2012/213 Esas sayılı davada davacı ...; aynı vakıalara dayanarak, davalı dağıtım şirketi tarafından başlatılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tesbitini talep etmiş, davalı ise davanın reddi isteminde bulunmuştur.Mahkemece; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacı – birleşen dosyada davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 02.10.2013 günlü ve 2013/10632 E. 13750 K. sayılı ilamı ile;... Davalı-karşı davacının eyleminin, tutanak tarihinde yürürlükte bulunan Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13. maddesi hükmünde kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak tanımlandığı, bu durumda davacının eyleminin kaçak elektrik enerjisi tüketimi olduğu ve anılan yönetmelik hükümlerine göre kaçak elektrik bedeli hesabı yapılması gerektiği kuşkusuzdur.Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, dosya yeniden başka bir uzman bilirkişiye verilerek bilirkişiden davacı-karşı davalı kurumun davalı-karşı davacı taraftan isteyebileceği kaçak elektrik bedelinin anılan yönetmelik ve yönetmelik hükümlerine göre yayınlanan usül ve esaslara göre yeniden hesaplanması için rapor alınması, davacı-karşı davalı tarafın istemekte haklı olduğu gerçek alacak miktarının duraksamasız belirlenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, toplanan delillere ve yasal düzenlemelere aykırı olarak düzenlenmiş yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu " belirtilerek bozulmuştur.Bozma ilamına uyan mahkemece; elektrik mühendisi bilirkişiden rapor aldırılmış ve sonrasında bu rapor esas alınarak asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş; hükmün, davalı – birleşen dosyada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.03.2015 tarih, 2015/601 E, 2015/4152 K sayılı ilamı ile " ...Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05

.03.2015 tarih, 2015/601 E, 2015/4152 K sayılı ilamı ile " ...Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yukarıda değinilen Yargıtay HGK. kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre; kaçak elektrik tüketim ve kaçak ek tüketim bedellerinin hesaplanmasında, kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından ihdas edilen ikincil mevzuat (Yönetmelik, EPDK Kurul kararları ve tebliğleri) hükümleri uyarınca talep edilen, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmeti ve iletim bedelleri dikkate alınmayacaktır. Zira, TRT payında olduğu gibi bu bedellerde ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesindeki esas ve ilkeleri karşılayan bir kanun hükmüyle talep edilebilecektir.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, kaçak elektrik tüketim ve kaçak ek tüketim bedellerinin; dağıtım, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin ilave edilmesi suretiyle hesaplandığı, ayrıca hesaplanan bedellere, kayıp-kaçak bedelinin ilave edilip edilmediği hususunda bir açıklığın bulunmadığı, bu haliyle raporun hüküm vermeye yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.Hâl böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan maddî ve hukukî olgular gözetilerek, mahkemece öncelikle dosyanın önceki bilirkişiye verilmesi ve somut verilere dayalı, gerekçeli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınması, daha sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçeleri ile bozulmuştur.

Söz konusu bozma ilamı uyarınca mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda asıl davada, davanın kısmen kabulü ile, ... 4. İcra Müdürlüğünün 2011/7027 Esas sayılı takip dosyasında 16.751,17 TL asıl alacak, 427,47 TL gecikme zammı, 76,41 TL gecikme zammı KDV 'si yönünden itirazın iptaline, fazlaya ilişkin istem ile davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine, birleşen davada ise; davanın kısmen kabulü ile, davacının ... 4. İcra Müdürlüğünün 2011/7027 esas sayılı takip dosyasında 4.784,73 TL asıl alacak, 120,71 TL gecikme zammı, 21,72 TL gecikme zammı KDV'si yönünden borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı – birleşen dosyada davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı – birleşen dosya davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.