muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6333, Karar No: 2023/2065, Tarih: 10.07.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında yap-işlet-devret niteliğinde imzalanan sözleşme kapsamı dışında kalan ek imalatlar nedeniyle sözleşme süresinin uzatılması, bunun mümkün olmaması halinde imalat bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 77 nci maddesi; ''Haklı bir sebep olmaksızın, bir başkasının malvarlığından veya emeğinden zenginleşen, bu zenginleşmeyi geri vermekle yükümlüdür. Bu yükümlülük, özellikle zenginleşmenin geçerli olmayan veya gerçekleşmemiş ya da sona ermiş bir sebebe dayanması durumunda doğmuş olur.'',

2. 6098 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrası; ''Sebepsiz zenginleşen, zenginleşmenin geri istenmesi sırasında elinden çıkmış olduğunu ispat ettiği kısmın dışında kalanı geri vermekle yükümlüdür.

'' şeklindedir.

3. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına göre, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi raporu alındığı, alınan raporun taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu, davacının dava tarihi itibariyle dava konusu taşınmazda işletme hakkının devam ettiği, bu durumda henüz dava tarihi itibariyle davalı lehine sebepsiz zenginleşme koşullarının oluşmadığı, her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceği, bozmaya uymakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.07.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12741, Karar No: 2024/13787, Tarih: 17.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12741 E.  ,  2024/13787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35670, Karar No: 2014/29277, Tarih: 13.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/35670 E.  ,  2014/29277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/09/2012

NUMARASI : 2009/468-2012/498

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, prim alacağı, resmi bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde elektrik teknikeri olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ücret, yıllık izin, prim, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işi bırakıp gittiğini, davacının işyerini izinsiz ve mazeretsiz terk edip gitmesine müteakip ihtarname göndererek mazeret bildirmesinin istenildiğini, davacının mazeret bildirmediği gibi işe gelmemesi üzerine iş akdininin haklı nedenle fesh edildiğini, tüm ücretlerinin ödendiğini, fazla mesai yapılmadığını, davacı taleplerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı davalı şirkette çalışırken davalı tarafça 10/06/2009 tarihli noter ihtarı ile davacının 08/06/2009 tarihinden 10/06/2009 tarihine kadar işyerine gelmediğinden bahsedildiği, 22/06/2009 tarihinde de 10/06/2009 tarihli noter ihtarnamesine rağmen hiçbir cevap verilmediği belirtilerek devamsızlığa dayalı olarak davacının iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/II-g bendi gereğince noter ihtarı ile feshedildiği ancak ilk ihtarda belirtilen sürenin sonunun beklenmediği gibi, gelmediği iddia olunan 08/06/2009 ve 09/06/2009 tarihinde davacının çalışmasa da işe gittiği, bir defaya mahsus ve iki saatlik Cumartesi çalışmasının zaten geride kaldığı, feshinde sadece 09/06/2009 tarihine kadar ki devamsızlığa dayalı olarak yapıldığı, bu tarihlerdeki devamsızlığın mazeretinin istendiği, bu tarihten sonraki devamsızlıkların iş akdi feshinde etkisinin olmadığı, değerlendirmenin sadece bu tarihler itibariyle yapılmasının gerektiği, bu şekilde değerlendirme yapıldığında da yasada aranan 2 iş gününde devamsızlığın gerçekleşmediği, ayrıca son gün işyerine giden davacının bu şartlarda çalışmayacağını söylediği iddiasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatını hakedeceği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, izin ve ücret alcağına hak kazandığı ancak davacının genel tatiller çalışması ve prim alacağına hak kazanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacının iş sözleşmesinin eylemli olarak sona erdiği dosya içeriğinden anlaşılmakta olup eylemli fesih fazla çalışma ücreti alacağına dayandığından iş sözleşmesinin feshi haklı ise de, haklı nedenle de olsa iş sözleşmesini sona erdiren tarafın ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gözetilerek bu talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

3- Davacı, davalıca ödenmediğinden bahisle son aylık ücret ile yıllık izin ücreti alacağı istemiş, davalı ise alacakların ödendiğini savunmuştur.

Yargılama sırasında davalı tarafça 2 adet banka dekontu sunulmuş olup, 07/07/2009 işlem tarihli bu dekentlora göre davacının banka hesabına " 2008-14 günlük izin" ve "6/2009 maaş" açıklamalı ödemeler yapıldığı görülmüştür.

Davacı vekili tarafından verilen 24/02/2010 tarihli cevaba cevap dilekçesinde ise "işverence sunulan dekontların dava tarihinden sonraya ilişkin olduğu ve dava dilekçesindeki taleplerinin yerinde olduğu, karşı taraf lehine red vekalet ücretine hükmedilmesinin söz konusu olamaycağı" beyan edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafın açıklanan beyanı ile davalının sunduğu ödemeye yönelik belgeler değerlendirilmeden yıllık izin ücreti ile aylık ücret alcağına hükmedilmesi de hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3071, Karar No: 2018/876, Tarih: 14.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3071 E.  ,  2018/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... ve Maden İşletmesi Tic. San. A.Ş. aleyhine 30/09/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalılar tarafından işletilen taş ocağına ait araçların geçişi sırasında oluşan toz nedeniyle dava konusu 130 ada 5 parsel sayılı taşınmazda bulunan kayısı ağaçlarında ürün kaybı meydana geldiğini belirterek, 2011-2012 ve 2013 yıllarına ait zararının giderilmesi isteminde bulunmuştur.Davalılar ise, zamanaşımı nedeniyle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, zarara neden olan haksız fiilin devam etmesi nedeniyle zamanaşımı defiinin reddi ile alınan bilirkişi raporu benimsenerek 2011-2012 ve 2013 yıllarına ait ürün gelir kaybı zararı ile kayısı ağaçlarında meydana gelen ağaç değer kaybı zararının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Davaya konu edilen olayda; davacının talebi 2011-2012 ve 2013 yıllarına ait kayısı bahçesinde meydana gelen ürün gelir kaybı zararı olup, burada devam eden zarardan söz edilemez. Davalılar, dava ve bilirkişi raporu sonrası ıslah edilen miktara karşı süresinde zamanaşımı defiini ileri sürmüştür. Mahkemece, dava konusu taşınmazlarda bulunan kayısı meyve bahçesinin hasat dönemi sonu araştırılarak her bir yıla ilişkin talep yönündendava zamanaşımı ve ıslah zamanaşımı defiinin değerlendirilmesi gerekir. 2011 yılına ait talebin değerlendirilmesi sırasında olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60/1. maddesi uyarınca 1 yıllık zamanaşımı süresinin gözetilmesi, 2012 ve 2013 yıllarına ait talebin değerlendirilmesi sırasında ise 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 72/1 maddesi uyarınca 2 yıllık zamanaşımı süresinin gözetilmesi ile davalıların dava zamanaşımı ve ıslaha karşı zamanaşımı defii hakkında karar verilmesi gerekir. Anılan bu hususlar gözetilmeksinin haksız fiilin devam ettiği gerekçesi ile davalıların zamanaşımı defiinin reddine karar verilmesi doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

2-Dava dilekçesinden; eldeki davada davacının yalnızca 2011-2012 ve 2013 yıllarına ait ürün zararını istediği anlaşılmaktadır. 09/10/2015 tarihli bilirkişi raporunda; üç yıllık gelir kaybı ile ağaçlarda tozlanma nedeniyle meydana gelen değer kaybı hesaplanmış; mahkemece de anılan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur. Dava dilekçesinin içeriği gözetildiğinde, ağaçlarda meydana gelen değer kaybı zararına ilişkin davacı talebinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda, talep edilmeyen ve ıslah dilekçesinde istenen ağaçlarda meydana gelen değer kaybına ilişkin zararın talep aşacak şekilde tazminine karar verilmesi doğru değildir. HMK’nın 26. (HUMK’un 74.) maddesi uyarınca; "Hâkim, tarafların talep ve sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

3-) Dosya içeriğinden, davacıya ait taşınmazda ürün zararına neden olan tozlanmanın oluştuğu yolun davalılar dışında başka araçlar ve köylüler tarafından da kullanıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51,52. maddeleri uyarınca (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43,44. maddeleri uyarınca) takdir edilen tazminattan uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Anılan yön gözetilmeden verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1-2 ve 3) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2242, Karar No: 2013/15672, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/2242 E.  ,  2013/15672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanandaki ayıpdan dolayı yoksun kalınan kar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin davalıya ait alışveriş merkezinde kiracı olduğunu, 09.09.2009 tarihinde yağışlı hava neticesinde, su basması sonucu alış veriş merkezinin 1. ve 2. katlarının tamamen sular altında kaldığını, kiracıların uğradığı zararların bilirkişi raporları ile tespit edildiğini, işyerinin binanın üst katında yer aldığından kiralananda herhangi bir maddi zararın olmadığını, ancak alışveriş merkezinin hizmete açılmaması sebebi ile ciro kaybına uğradığını, işletme projesine göre gölet kısmından gelecek su baskınını engelleyecek olan istinat duvarının davalı tarafından yıkıldığını, su basması sonucu gerekli tadilatın yapılmasının geciktiğini bu nedenlerden dolayı davalının kusuru olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 8000 TL tazminatın tahsilini istemiştir. Davalı hasarın mücbir sebep sayılabilecek bir tabiat olayından kaynaklandığını, biran önce tadilatların yapılması konusunda elinden geleni yaptığını suların çekilmesinden sonra hemen çalışmalara başladığını, meydana gelen zararda bir kusurunun olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Davacının ... Alışveriş Merkezinde davalının kiracısı olduğu, 09.09.2009 tarihinde meydana gelen sel baskınında alışveriş merkezinin birinci ve ikinci katını su bastığı hususları çekişmesizdir. Dava alışveriş merkezinin yeniden faaliyete geçmesinin gecikmesi nedeniyle yoksun kalınan karın tahsili istemine ilişkindir. Türk Borçlar Kanun'unun 308. (Borçlar Kanun'unun 250.) maddesinde kiraya verenin kiralananda sonradan meydana gelen ayıptan sorumlu olduğu ve kiraya verenin kendisinin bir kusurunun olmadığını ispat edemez ise tazminat ile sorumlu olacağı düzenlenmiştir. Somut olayda; davalının kusur durumu iki noktada düğümlenmektedir. Birincisi meydana gelen sel baskınında davalıya bir kusur yüklenilip yüklenilemeyeceği, iddia edildiği gibi gölet tarafındaki istinat duvarının projeye aykırı kaldırılmasında davalıya atfedilecek bir kururun olup olmadığı, ikinci olarak da sel baskınından sonra alış veriş merkezinin teknik ve estetik, açıdan yeniden müşteri hizmetine

açılmasında tüm gayretin davalı tarafından gösterilip gösterilmediğidir. Bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi bu hususlar bilirkişi raporlarında aydınlatılamamıştır. Bu durumda mahkemece gerekirse alanında uzman bilirkişiler marifeti ile yerinde yeniden keşif yapılıp bu hususlar üzerinde durularak davalının kusurlu olup olmadığı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16748, Karar No: 2018/5561, Tarih: 19.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16748 E.  ,  2018/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığınca düzenlenen 16/05/2013 tarihli rapor içeriğine göre denetim tarihinde ibraz etmesi gereken belge ve defterleri ibraz etmeyerek vergi kaybına neden olduğundan bahisle defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan açılan kamu davasında; sanığın, 24.10.2008 tarihinde şirket adına kayıtlı aracın camının kırıldığını, içerisinde şirkete ait olan evrakın da çalındığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, hırsızlık olayına ilişkin savcılıkça soruşturma yürütülüp yürütülmediğinin araştırılması, kamu davası açılmış ise ilgili mahkemeden dosyanın getirtilip incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20498, Karar No: 2015/34902, Tarih: 07.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/20498 E.  ,  2015/34902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/11655

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/69 (E) ve 2013/137 (K)

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14410, Karar No: 2020/7455, Tarih: 16.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/14410 E.  ,  2020/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 26/03/2013 yerine 07/03/2013 yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilmekle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Maddi uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülmekte olan davada verdiği, suça konu 26/03/2013 havale tarihli dilekçe içeriğindeki katılanlara yönelik sözlerinin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı düşünülmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Somut olayda; sanığın Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülmekte olan davada verdiği, suça konu 26/03/2013 havale tarihli dilekçe içeriğindeki katılanlara yönelik sözlerinin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı düşünülmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının erteleme kurumundan önce değerlendirilmesinin gerekmesi karşısında, “Sanığın sabıkasında daha önceden verilmiş HAGB kararı bulunduğundan" biçimindeki, kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... Yorar müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.