muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15441, Karar No: 2024/3708, Tarih: 21.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15441 E.  ,  2024/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/941 E., 2021/2080 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/941 Esas, 2021/2080 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu ve yöntemine verilen önem dikkate alındığında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Temel hak ve hürriyetlerin korunması" başlıklı 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen; '"Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." şeklindeki düzenleme, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 13 üncü maddesinde güvence altına alınan etkin başvuru hakkı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) "Kararların gerekçeli olması" başlıklı 34 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer verilen; "Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir." hükmü ile aynı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasının ilgili bölümünde yer verilen; "Hüküm fıkrasında, ... kanun yollarına başvurma ... olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." şeklindeki düzenlemeye uygun olarak kararın tebliğinin şeklî değil, faydalı, amacına uygun, hak arama hürriyetini ve etkin başvuru hakkını engellemeyecek biçimde olması gerekmektedir.

Hak arama özgürlüğü ile yakından ilişkili ve emredici vasıftaki bu hükümlere göre suça sürüklenen çocuğa ve kanun yoluna başvuru hakkı olanlara hüküm açıklanırken ve hazır değilseler tebliğ edilen gerekçeli kararda başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresinin bildirilmesi zorunludur. Bu yasal düzenlemelerin ortak amacı bireylerin yargı ya da idarî makamlar önünde sonuna kadar haklarını arayabilmelerine kolaylık ve imkân sağlamaktır. Çünkü son derece dağınık ve değişken olan mevzuat karşısında insanların hakkını aramakta güçlük çekeceğini değerlendiren kanun koyucu, ilgilisinin, başvurulacak kanun yolu, mercii ve süresini de içerir şekilde karar ve işlemlerden Devlet tarafından haberdar edilmesini, hak arama, hak ve hürriyetlerin korunması ve etkin başvuru hakkı bakımından zorunluluk haline getirmiştir.

5271 sayılı Kanun'da iki dereceli kanun yolu sistemi benimsenmiş olup 291 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde temyiz süresi; "Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş gün içinde ... yapılır;" şeklinde kaleme alınmıştır. Buna göre ilgilisi aleyhine temyiz yoluna başvurmak istediği karara karşı bu kararın tebliği ya da tefhiminden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe vermek veya tutanağa geçirilmek ve hâkime onaylattırılmak koşuluyla zabıt kâtibine bir beyanda bulunmak suretiyle yapılır. Ancak 5271 sayılı Kanun'un temyiz yolu için öngördüğü tek koşul, temyiz iradesinin usûlüne uygun şekilde on beş gün içinde açıklanmasından ibaret değildir.

Şöyle ki 5271 sayılı Kanun’un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen; “Yargıtay … temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm karşısında, 5271 sayılı Kanun’un temyiz sisteminde sebeple bağlılık ilkesini kabul ettiği anlaşılmaktadır. O hâlde temyiz dilekçesinde hükmün hukukî yönüne ilişkin temyiz nedenleri de belirtilmelidir.

Nitekim 5271 sayılı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlıklı 295 inci maddesinin birinci fıkrasında; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir." şeklindeki düzenleme ile hükmün tefhim ya da tebliğinden itibaren usûlüne uygun şekilde temyiz iradesini açıklayan ilgili, bahse konu dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermemiş ise 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini belirten dilekçeyi de sunmak durumundadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/941 Esas, 2021/2080 Karar sayılı kararında; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında ifade edildiği üzere kanun yolunun, süresinin ve merciin açıkça belirtildiği ancak 5271

sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, sanığa, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

sayılı Kanun'un temyiz yolu için benimsediği iki aşamalı süre koşulunun göz ardı edilmesiyle süre konusundaki ihtarın, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı tutulduğu, sanığa, 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında, temyiz nedenlerini içeren dilekçenin sunulması için öngörülen yedi günlük süre ihtarının bulunmadığı belirlenmiştir.

O hâlde Mahkemece yapılacak iş, kanunî süresi içerisinde usûlüne uygun olarak temyiz iradesini açıkladığı belirlenen sanık müdafiine;"5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile gerekçeli kararının tebliğ edilmesi, süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle, incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3129, Karar No: 2012/5234, Tarih: 11.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3129 E.  ,  2012/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası

2004 ve 2005 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” nedeniyle sanık hakkında her takvim yılı içinde işlenen suçlar için ayrı ayrı ceza tayin edilip her takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümleri uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın, şirketin başkaları tarafından ancak kendi adına kurulduğuna ilişen tevilli ikrarı, gerek iş gerek ikamet adreslerinde bulunmayıp faaliyetini belirleyen deliller bulunmadığı belirleyen vergi teknik raporu ve tüm dosya kapsamı karşısında suça konu faturaları alan kişilerin dinlenmesinin yargılamaya bir yenilik getirmeyeceği,takdir olunan cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi nedeniyle lehe hükümlerin de uygulanamayacağı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak olunmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen "sahte faturalar düzenlemek" suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın suç kastının bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11534, Karar No: 2024/12365, Tarih: 24.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11534 E.  ,  2024/12365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/403 E., 2024/402 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyukarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22143, Karar No: 2013/1831, Tarih: 11.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/22143 E.  ,  2013/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8102, Karar No: 2025/6643, Tarih: 24.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/8102 E.  ,  2025/6643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/598 E., 2024/879 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manavgat 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/407 E., 2023/582 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde 26.06.2013 tarihinde işçi olarak işe başladığını, 27.11.2013 tarihinde işyerinde bahçıvanlık yaptığı esnada altından merdivenin kayması sonucu yere düştüğünü, bu esnada düşen bir kiremitin başına isabet ettiğini, davacının iş kazası sonucunda ciddi şekilde yaralandığını, 9 gün boyunca yoğun bakımda kaldığını, hastanede yapılan takip ve tetkikler doğrultusunda davacının iş gücünün %71 oranında kaybettiğini ve 2. derece engelli konumuna geldiğini, 6098 Sayılı TBK 417 maddesi ile hüküm altına alındığı üzere işveren işçilerin işyerindeki her türlü iş güvenliğini tesis etmekle yükümlü olup bu nedenle ... zararların tazmini hususunda sözleşmeye aykırılıktan ... sorumluluk hükümlerinin uygulandığı, iş kazasının, hastane kayıtlarından da sabit olduğu üzere, davacının kafasında büyük bir hasara yol açtığı, vücut bütünlüğüne, iş gücüne ve bunun sonucu olarak ruh sağlığına çok büyük zararlar verdiğini, derin elem ve keder duyması sebebiyle manevi zarara uğradığını, davacının çalıştığı esnada davalı tarafından gerekli önlemler alınmış, riskler önlenmiş olsa idi böyle bir sonucun doğmayacağını, işin görüldüğü esnada davacının kafasına gelen darbeden koruyacak bir gerecin bulunmaması, merdivenin ve düşen kiremitin bulunduğu zeminde sabit olmaması işverenin kusurunu gösterdiğini, davacının iş kazası nedeni ile çalışamaz duruma geldiğini, davacının iş kazası nedeniyle uğramış olduğu maddi zararlar başta iş gücü kaybı ile hayatı boyunca engelli kalacağını, maddi tazminat talebi açısından belirsiz alacak davası açtıklarını belirterek 100 TL maddi tazminat ile 50.000 TL manevi tazminatın dava dilekçesinde belirttikleri şekilde faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalı sitede 03.10.2013 - 27.02.2014 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, davacının iddia ettiği olayın olmadığını, davacının kazanın gerçekleştiği gün davalı site bünyesinde görev ve sorumluluğunun bulunduğu bir bölgede olmadığını, davacının davalı sitenin diğer çalışanı olan ... 'ın çalıştığı bölgeye yaklaştığını, dikkatsizliği nedeniyle çatıdan kiremit parçasını kafasına düşürdüğünü, davalı sitenin çalışanlarına iş güvenliği bilgi ve ekipmanlarını eksiksiz teslim ettiğini, kazanın iş kazası olmadığını, davacının kusuru nedeniyle meydana geldiğini, kaza nedeniyle o tarihte SGK iş müfettişliği tarafından gerekli tüm inceleme ve teftişlerin yapıldığını, kaza nedeniyle davalıya kusur atfında bulunulmadığını, kaza sonrasında davacıya gerekli tüm yardım ve ilgili site ve site yönetimince yapıldığını, davacının, müvekkili siteden ayrıldıktan sonra iş gücü kaybına neden olabilecek duruma düşüp düşmediğini müvekkilinin bilmesinin mümkün olmadığını, Sağlık Kurulu tarafından davacının 71 engelli olduğuna ilişkin tanzim edilen rapora itiraz ettiklerini, davacının müvekkili şirketteki işinden ayrıldıktan sonra birçok yerde işe girip çalıştığını, maddi ve manevi zararının olmadığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını, haksız ve fahiş olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep ettiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davalı işveren ... Yöneticiliği’nin (... malikleri ve ortaklarını temsilen) yükseğe erişim için kullanılan seyyar el merdivenin ayaklarının kaymayı önleyici (plastik pabuç, takoz vb.) şekilde sabitlenmeden kullandırılması, kazalı işçi merdiven üzerinde iken merdiveni aşağıdan tutacak/destekleyecek kişiler bulunacak şekilde iş organizasyonunun yapılmaması, kazazedenin düşme riskine karşı önlem alınmaması, güvenli iş ekipmanı sağlama yükümlülüğünün yerine getirilmemesi, işyerinde gerekli iş disiplini ve iş organizasyonun sağlanarak kazalının baret ve gerekli diğer koruyucuları kullanmasının sağlanmaması, ...’a iş sağlığı ve güvenliği eğitimleri verilmemesi sebebiyle % 65 (yüzde altmış beş) oranında kusurlu olduğu, kaza olayının meydana gelmesinde, davacı kazazede işçi ...’ın, yaşı, tecrübesi ve geçimini bu tür işlerle sağladığı dikkate alındığında seyyar merdivenle çatıya çıkarken düşme riskinin olduğunu, bu nedenle de tedbirli ve kontrollü şekilde hareket etmesi gerektiğini anlayacak yaşta ve tecrübede olduğu halde, seyyar merdivenle çatıya çıkarken, merdivenin dayama noktalarını kontrol etmemesi, merdiven üzerinde dengesini bozacak davranış ve hareketlerden kaçınmaması, işyerinde bulunduğu anlaşılan bareti kullanmaması, tedbirsiz ve kontrolsüz davranışta bulunarak güvenliğini tehlikeye atması nedeniyle kendisinin kaza olayına maruz kalmasında %35 (yüzde otuz beş) oranında kusurlu olduğu, SGK Başmüfettişi ... tarafından düzenlenen 11.07.2019 tarihli rapora katılmadıklarının bildirildiği, bilirkişi raporunun denetime elverişli olması, heyet tarafından tanzim edilmesi, mevzuat yönüyle geniş çerçevede olayın ele alınması sebebiyle hükme esas alındığı, SGK İzmir Kurumu Sağlık Kurulu raporunda davacının sürekli iş göremezlik derecesinin E Cetveline göre %21 olarak belirlendiği, tarafların bu orana itiraz etmeleri nedeniyle Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'ndan alınan 05.05.2021 tarihli kararında davacının maluliyetinin %21 olduğunun tespit edildiği, davalı tarafça rapora itiraz edilmesi sebebiyle İstanbul Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan alınan 10.10.2022 tarihli ATK raporunda da, davacının maluliyet oranının %21 olarak tekrarlandığı, raporlar arasında çelişkinin bulunmadığı, buna göre davacının iş göremezlik düzeyinin %21 olduğu sonucuna ulaşıldığı, aktüerya raporunda davacının geçici iş gücü kaybından kaynaklanan ve SGK ilk PSD'si mahsup edilmek suretiyle geçici ve sürekli iş göremezlik zarar toplamının 486

. İhtisas Kurulu'ndan alınan 10.10.2022 tarihli ATK raporunda da, davacının maluliyet oranının %21 olarak tekrarlandığı, raporlar arasında çelişkinin bulunmadığı, buna göre davacının iş göremezlik düzeyinin %21 olduğu sonucuna ulaşıldığı, aktüerya raporunda davacının geçici iş gücü kaybından kaynaklanan ve SGK ilk PSD'si mahsup edilmek suretiyle geçici ve sürekli iş göremezlik zarar toplamının 486.223,53 TL olarak tespit edildiği, davalının tespit edilen miktardaki maddi tazminattan sorumlu olduğu, taleple bağlılık ilkesi doğrultusunda maddi tazminatın hüküm altına alınması gerektiği, yargılama sırasında davacıya TBK 76'ncı maddesi uyarınca geçici ödeme yapıldığından bu kısmın mahsup edilmesi gerektiği, davacının %35 kusurlu olduğu, davalı şirketin %65 kusurlu olduğu ve davacının maluliyet oranı (%21) gibi hususlar dikkate alınarak somut olaya uygun 20000 TL'lik manevi tazminat miktarının belirlendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, kazanın gerçekleştiği tarih 27.11.2013, hükme dayanak bilirkişi kusur raporunun tanzim tarihi 17.04.2023 olmakla birlikte kaza sonrasında yaklaşık on yıl geçmiş bir konuya ilişkin dayanak bilirkişi kusur tespitlerini kabul etmediklerini, kusur raporundaki tespitlerin dayanağı olan çelişkili beyanlar dışında somut durum olmadığını, bilirkişi kusur raporunun kendi içerisinde birçok çelişkiyi barındırdığını, müvekkili site eski çalışanı ...'ın olayın merdiven kayması neticesinde kiremit düşmesi nedeniyle meydana geldiğini belirttiğini, müvekkili sitenin diğer görevlisi ... 'ın ise ...'ın dalları çatıdan çekmesi sonucunda kiremit düşmesi nedeniyle olayın gerçekleştiğini ileri sürdüğünü, çelişkilerin giderilmediğini, bilirkişi kusur raporundaki diğer tespitin ise eksik ve fotoğrafsız olay yeri tespit tutanağı olduğunu, olay yeri tespit tutanağında kazanın ağaç budaması sırasında yağmur etkisiyle kayganlaşan zeminde ...'ın kayarak düştüğü tespitinin yapıldığını, düşülen yüksekliğin beyanlarda 5 metre, olay yeri tespit tutanağında 3 metre olarak belirtildiğini, somut delil bulunmadan, sadece ..