muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7202, Karar No: 2012/11034, Tarih: 23.11.2012

Davacılar vekilinin, hükmün taşınmazda ...'in maliki bulunduğu paya yönelik kısmına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, davalı ...’in, dava konusu taşınmaza uyan 24.02.1993 tarih ve 19 sıra numaralı tapu kaydına güvenerek, 07.04.1993 gün 5 sıra numaralı tapu kaydı ile dava konusu taşınmazın ½ payını satın almak suretiyle edindiği, davalının yolsuz tescile güvenerek iyi niyetle söz konusu hisseyi edindiği ve 10 yıldan fazla süredir zilyetliğinin söz konusu olduğu, dolayısıyla davalı ...’in bu ediniminin korunması gerektiği gerekçesiyle iptal ve tescil isteğinin reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; 28.07.1941 tarih 4/21 sayılı YİBK ile kanunun iyi niyete hukuki sonuç bağladığı durumlarda iyi niyetin varlığının asıl olduğu, ancak durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimsenin iyi niyet iddiasında bulunamayacağı kabul edilmiştir. Yine, 08.11.1991 tarih 4/3 sayılı YİBK ile, iyi ve kötü niyeti belirmiş olan bir kişinin kötü niyetli bulunduğunun ayrıca ispatlanmasının gerekmediği, vakıa ve karinelerden olayda kanunen iyi niyet iddiasında bulunmayacak durumu belirmiş olan kimsenin kötü niyetinin diğer tarafa ispat ettirilmesine sebep ve vecih kalmayacağından dava hakkının doğumunu sağlayan ve bertaraf iyi veya kötü niyetinin bu durumda mahkemece resen nazara alınacağını belirtmiştir. Anılan bu Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları kapsamında eldeki davanın incelenmesinde; davalı ..., nizalı taşınmazın ½ payını tapuda 07.04.1993 gün 5 sıra numaralı tapu kaydı ile babası ......'den satış yoluyla devir almıştır. Bu durumda, davalı ... taşınmazın öncesini, bu şekilde halası ... ...'in taşınmazda miras payının bulunduğunu bilebilecek durumdadır. Başka bir anlatımla, davalı yasanın anladığı anlamda iyi niyetli ( TMK'nun 3. maddesi kapsamında-bilmeme) olmadığına göre, davalının bu iktisabı TMK'nın 1023 (743 sayılı Yasa'nın 931.) ve 712. ( 743 sayılı Yasa'nın 638.) maddeleri kapsamında korunmaz.

Öte yandan, HMK'nın 26. (HUMK.nun 74.) maddesi uyarınca hâkim tarafların isteği ile bağlı olup ondan fazlasına ve başka bir şeye karar veremez. Bu kapsamda; davalılar, taşınmazın üzerinde bulunan muhtesatın aidiyetinin tespiti bakımından harcı yatırılmak suretiyle yöntemine uygun biçimde istekte bulunmadıkları halde, nizalı taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı kargir ev, samanlık ve ambarın davalılar adına tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmesi az yukarıda anılan Yasa hükmüne aykırı olmuştur.

Bu durumda Mahkemece; taşınmazın ... oğlu...'den mi yoksa ...'den mi miras yoluyla intikal ettiği konusundaki tereddütün giderilmesi, ... ve ... ...'in yeniden dinlenilerek detaylı olarak her iki dosyadaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesine çalışılması, komşu parsellerin kadastro tutanaklarının tüm sayfalarının onaylı ve okunaklı suret ya da fotokopileriyle, varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının getirtilerek uygulanması ve nizalı taşınmaz yönünü kim okuduğunun belirlenmesi, taşınmazın... oğlu...'den intikal ettiğinin belirlenmesi halinde taraflara... oğlu...'in mirasçılık belgesini sunması için süre verilmesi, davalıların dayandığı 02.11.1961 tarihli adi yazılı senette miras payları devredilen... ve...'nin... oğlu...'in mirasçıları olup olmadıklarının belirlenmesi, mirasçıları iseler anılan senedin sadece onların miras payları bakımından hukuki sonuç doğurucağının gözetilmesi, ...bakımından değerlendirilmesi bu şekilde tarafların iddia ve savunmaları kapsamında toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.

Kabule göre de; dava, mirasçılar arasında görüldüğüne göre, bir mirasçı ancak kendi miras payı oranında diğer mirasçıya karşı iptal ve tescil isteğinde bulunabilir. Bu kapsamda, ... harcını yatırmak suretiyle davada yakın miras bırakanı ... ...'den kendisine intikal eden miras payı bakımından istekte bulunmamıştır. Aksine, babası davacı ...'in vefatı üzerine, davaya devam ederek sadece onun isteğini takip etmiştir. Hal böyle iken ...'in isteği, miras bırakanından ... ...'e intikal eden, onun ölümü ile eşi Kemal'a isabet eden miras payından, yine Kemal'in ölümü ile kendisine intikal eden kısmını kapsamaktadır. Bu nedenle, az yukarıda belirtilen kapsamda, denetime olanak verecek şekilde uzman bilirkişiden rapor alınarak pay hesabı yapılması gerekirken; HUMK.nun 74. ( HMK. nun 26.) maddesine aykırı olarak,istek aşılacak biçimde ...'e nizalı taşınmazda annesi ...'dan kendisine isabet eden miras payı bakımından yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davacılar ... ve ... ile davalılar vekillerinin, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı

HMK.nun Geçici 3. Maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, ve 18,40'ar TL peşin harcın istek halinde davacılara ve davalılara ayrı ayrı iadesine 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/884, Karar No: 2011/3186, Tarih: 17.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/884 E.  ,  2011/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/344215

MAHKEMESİ : (BOLVADİN) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :16/02/2010 gün ve 142/16

SUÇ :Yakın akrabayı öldürme

Çocuk yaştaki B.. Y..'ü öldürmeye teşebbüsten sanık G.. P..'nın yapılan yargılanması sonunda:Hükümlülüğüne ilişkin (BOLVADİN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/02/2010 gün ve 142/16 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya içeriğine göre; sanık Gökhan ile mağdur Barış'ın aynı köyde ikamet ettikleri, aralarında olay tarihinden bir yıl önce futbol oynadıkları sırada kavga etmelerinden dolayı anlaşmazlık bulunduğu, olay günü köy kahvehanesinin önünde kardeşi Burak'la oturan mağdurun hayvanlarını sulamak için köy kahvehanesinin ilerisinde bulunan çeşmeye doğru götüren sanığa ters ters baktığı, mağdurun, köy çeşmesine gidip, hayvanlarını suladıktan sonra evine doğru yürüdüğü sırada sanığın önüne geçip, önceden aralarında yaşanan kavgayı anımsatarak, "geçen sene yediğin dayaktan akıllanmadın herhalde" diyerek sanığın üzerine saldırıp, onu yere yatırdığı, üzerine çökerek yerde boğazını sıktığı, mağdurun kardeşi Burak'ın da, mağdurun yanına gelip, sanığın ayaklarını tutmaya çalıştığı, sanığın, kurtulmak amacıyla mağdura yumrukla vurmaya çalıştığı, ancak başaramadığı, mağdurun, yumrukla sanığın baş bölgesine vurarak saldırısına devam ettiği, sanığın, bu darbeler sonucu, Bursa Adli Tıp Kurumu'nun 13/01/2010 tarihli raporunda belirtildiği üzere, boyun bölgesinde yaygın sıyrık, sağ kulak arkasında şişlik, sol omuzda ekomotik alanlar, baş bölgesinde ekimozlar ve hassasiyet oluşacak şekilde yaralandığı, kendisine yönelik saldırıdan kurtulmayı başaramayan sanığın, bu kez meyve kesmek için her zaman yanında bulundurduğu çakı bıçağını sağ cebinden tek eliyle çıkarıp açtığı bıçağı üzerine doğru çömelmiş vaziyette bulunan mağdura, hayati bölgeleri hedef alma koşullarının bulunmadığı ortamda rastgele salladığı, bıçağın mağdurun sol

koltuk altından göğüs kısmına isabet ettği, bıçağı mağdurun üzerinden kalkması için yeniden salladığında mağdurun dizinde çizik oluşturacak şekilde yaralanma meydana getirdiği, saldırı sona erdikten sonra engel olmadığı halde eylemi sürdürmediği olayda;

Sanığın, kendisine yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, o anki hal koşullara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğunda bulunmasına rağmen, bu sınırı mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aştığı anlaşıldığı halde, TCK.nun 27/2 ve CMK.nun 223/3-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı şekilde delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek TCK.nun 82/1-e, 35, 29, 31/3, 62.maddeleri ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321.maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma sebebine göre sanığın tahliyesine, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal serbest bırakılması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 17/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12206, Karar No: 2025/1914, Tarih: 12.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12206 E.  ,  2025/1914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/786 E., 2024/1337 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kemaliye Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2023/29 E., 2024/14 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işverenlere ait iş yerinde 22.08.2014 - 16.10.2014 ve 05.01.2016 - 12.03.2016 tarihleri arasında fiili olarak çalıştığının ve bu süre içerisinde eksik ödenmiş veya ödenmemiş sigorta primlerinin tespiti ve tescilini, sigorta kaydı yapılmayan çalışmalarına ait yatırılmayan ya da eksik yatırılmış primlerin işverenden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekilleri ... ve ...'nun adi ortak olup, işyerleri ve çalışanlarının ayrı olduğunu, davacının da davalı ...'na ait iş yerinde çalıştığını ve çalıştığı dönemlerin prim ödemelerinin de eksiksiz olarak yatırıldığını, davacının 22.08.2014 - 16.10.2014 tarihindeki dönemde işten kendi isteğiyle ayrıldığını, işten ayrılmasından sonra işsiz kalan davacının yeniden işe alındığını, her iki çalışma döneminde de primlerinin tam olarak ödendiğini, işten çıktığı tarihe göre sigorta çıkışının da yapıldığını, hatta o dönemde davalının da dükkanı kapatarak şehir dışına çıktığını, dükkanda herhangi bir fiili çalışma olmadığını, davacı tarafın çalıştığını ileri sürdüğü zaman dilimlerinde herhangi bir çalışması olmadığını, Yargıtay içtihatlarına uygun araştırma yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2- Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; Kurum kayıtlarının incelenmesinde davacının davalı işyerinde 01.04.2012 - 22.08.2014, 16.10.2014 - 05.01.2016 ve 12.03.2016 - 31.03.2016 tarihleri arasında çalıştığının anlaşıldığı, bu tarihler dışında davalı iş yeri veyahut başkaca iş yerlerinde çalışmasının bulunmadığını, hizmet tespit davaları kumu düzenini ilgilendiren davalardan olduğundan dolayı Yargıtay'ın bu tür davalarda aradığı ilkeler kapsamında araştırma yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanıkların çoğunluğunun, davacının iş yerinden kendi isteği ile ayrıldığı dönemleri tarihleriyle açıkça belirttikleri, dolayısıyla tanık beyanları ile davacının kendi isteği ile işten çıktığı dönemlerin var olduğunun kanıtlandığı, buna karşılık davacı tarafın ilgili tarihlerde çalıştığını kanıtlayamadığı, kesintisiz çalışma iddiasını tüm tanık beyanlarıyla destekleyemediği, davacının hizmet akdi ile çalıştığını iddia ettiği dönemlere ilişkin iddiasını ispatlayacak nitelikte somut bir delil sunmadığı, dosyada bu anlamda başkaca bir delile ulaşılamadığı hususları değerlendirilerek 22.08.2014 - 16.10.2014 ve 05.01.2016 - 12.03.2016 tarihlerinde davacının davalı iş yerinde çalıştığına ilişkin hükme esas alınabilecek bir delile ulaşılamadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Mahkemenin, davacının yıllık izin kullandığı tarihler üzerinden değerlendirme yapmadığını, davalı tarafın davacının işi bırakıp gittiğini savunduğunu, ancak devamsızlık tutanaklarını ibraz etmediğini, bu suretle bu yöndeki savunmasını ispat edemediğini, davalı tarafın, kışın iş olmaması sebebiyle her yıl 1 ay işyerini kapatıp davacının çıkışını verdiklerini savunduğunu, ancak davacının tüm çalışma döneminde sadece 1 kış çıkışının gösterildiğini bunun süresinin de 3 ay olduğunu, bu suretle bu yöndeki savunmanın da doğru olmadığını, davacının istifa ettiğine, devamsızlık yaptığına ilişkin olarak davalı tarafından yazılı belge ibraz edilemediğini, dinlenen tanıkların, davacının işten çıktığı yönünde beyanda bulunmadıklarını, iddia ettikleri çalışma olgusunun ispat edilmesine karşın davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 22.08.2014 - 16.10.2014 ve 05.01.2016 - 12.03.2016 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 22.08.2014 - 16.10.2014 ve 05.01.2016 - 12.03.2016 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz olarak geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2473, Karar No: 2025/307, Tarih: 09.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/2473 E.  ,  2025/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1075 E., 2022/178 K.

SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : Mahkumiyet, Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanıklar müdafileri, temyiz isteminin reddine dair ek kararın şikayetçi kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanununun 28. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri gereğince yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz yolu ile incelenmesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o konudaki hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi gerekmekte olup, Uyap ortamında yapılan incelemede, şikayetçi kurum vekili tarafından 17.03.2017 tarihli dilekçe ile temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminde bulunulduğu ancak, 01.05.2022 tarihli tebliğnamede şikayetçi kurum vekilinin temyiz istemi ile ilgili olarak görüş belirtilmediği anlaşıldığından; şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş bildirilmek ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 09.01.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24346, Karar No: 2014/32318, Tarih: 02.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/24346 E.  ,  2014/32318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/40166

MAHKEMESİ : Sinop(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2012/650 (E) ve 2012/773 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, orman alanın bir kısmının tel örgüyle çevrili olup tutanakta yazılı ağaçların tutanak tarihinden yaklaşık bir ay önce kesildiklerinin; yeri kullanan kişinin sanık olduğunun yazılı bulunmasına göre zabıt mümziilerinin yerin sanık tarafından kullanıldığını ne şekilde tespit ettikleri hususunda dinlenilmeleri; mahallinde zabıt mümziilerinin yer gösterimi suretiyle keşif yapılarak kesilen ağaçların tel örgü ile çevrilen alan içinde kalıp kalmadığının, yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının incelenerek sahanın tel örgü ile çevrilmesinin sahiplenme kastını gösterdiği de dikkate alınarak tel örgü içerisinde kalıyor ise ağaçların yeri sahiplenen kişiler dışında ve bilgileri haricinde başkaları tarafından kesilmesinin mümkün olup olmayacağı araştırılıp köy muhtarı dışında ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahipleri ile komşularının da dinlenilerek sonucuna göre sanık hakkında bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22416, Karar No: 2013/20211, Tarih: 27.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22416 E.  ,  2013/20211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayet eden borçlu İSKİ vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun Vakıfbank nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan borçlu idarenin gördüğü hizmet kapsamında tüm mal hak ve alacaklarının nitelikleri gereği kamu hizmetinin sürdürülebilmesi için kamuya tahsisli olduğunu, ayrıca İİK'nun 82/1. maddesi kapsamında borçlu Kurum mallarının haczinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, takibin dayanağı olan ilamın karar tarihinin 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 5999 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra olduğu, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddeler gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hükmün esası, alacaklı vekili; yargılama giderlerine yönelik bölümü ise borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar

sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. Maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir. Ancak; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, kararın Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi’nin bu kararı 22.02.2013 günlü 28567 numaralı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır. Son olarak; 11.06.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanunlar ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6487 sayılı Kanunu’nun 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi başlığıyla birlikte değiştirilmiştir. Anılan 6. maddenin yeni halinin 11. fıkrasında bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.