muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2903, Karar No: 2020/11698, Tarih: 29.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/2903 E.  ,  2020/11698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve iftira suçundan şüpheliler httpps://... yetkilileri ve ... Turizm yetkilileri haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/02/2019 tarihli ve 2019/982 soruşturma, 2019/365 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin merci... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 31/07/2019 tarihli ve 2019/1563 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi hâlde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen mercin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Kültür ve Turizm Bakanlığının şikâyeti üzerine başlatılan soruşturma neticesinde,... Cumhuriyet Başsavcılığının 04/02/2019 tarihli kararı ile, "şüphelilerden ... Turizm yetkililerinin kendi şubelerine göndermiş olduğu gerçeğe uygun olmayan "Bakan oluru"na ilişkin mesajın Turizm Gazetesi internet sitesinde haber yapılması üzerine hakaret ve iftira suçlarından şikayette bulunulmuşsa da, haberde müştekiye yönelik sövme, somut bir fiil veya olgu isnadında bulunulmamış olması karşısında hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, haberin yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak müştekiye yönelik işlenmediğini bildiği halde soruşturma veya kovuşturma yapılması amacıyla hukuka aykırı bir fiil isnadı mahiyetinde olmaması nedeniyle iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, suçta ve cezada kanunilik prensibi gereğince suç olarak nitelendirilmesi mümkün bulunmayan ve fakat gerçek olgulara dayanmayan yazıların veya kişilik haklarına yönelik saldırıların özel hukuk hükümlerine göre 4721 sayılı M.K.'nun 24. ve 6098 sayılı B.K.'nun 58. maddeleri uyarınca tazminat davasına konu edilebileceği, bu

nedenlerle şüphelilerin üzerlerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığından" bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

nedenlerle şüphelilerin üzerlerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığından" bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 27/11/2017 tarihli ve 2014/9394 esas, 2017/4998 karar sayılı ilâmında nüfuz ticareti suçunun "haksız bir işin gördürülmesi amacıyla girişimde bulunmak üzere, kamu görevlisi üzerinde nüfuz sahibi olan kişi ile bu kamu görevlisine bir iş gördürecek olan kimse arasında ancak kamu görevlisinin bilgisi dışında gerçekleşen doğrudan veya aracılar vasıtasıyla nüfuz sahibine veya bir başkasına menfaat temin edilmesi yahut bu doğrultuda menfaat temini hususunda anlaşılması yahut da reddedilmiş olmasına rağmen menfaat talebi, teklifi veya vaadinde bulunulması" olarak tanımlandığı, somut olayda,...Turizm isimli şirketin faaliyet belgesi iptal edildiği halde çalıştığı firmalara gönderdiği mesajda, "Turizm Bakanı ... oluru ile belge iptalimiz 60 gün ertelenmiştir. Bundan sonraki süreç hukuk süreci olacak, işlerinize devam edin, ofislerimize bakanlıktan ya da Tursab'dan gelen olursa bakanlığın özel kalem müdürlüğünü aramasını söyleyin ve kibar bir şekilde yolcu edin" şeklindeki mesaj ile faaliyet belgesi iptal edildiği halde Kültür ve Turizm Bakanı'nın isminin ve özel kaleminin sağladığı nüfuzu kullanarak çalıştığı şirketlere faaliyete devam etme vaadinde bulunarak, bu vasıta ile kendisine veya bir başkasına menfaat sağlamaya çalışıp çalışmadığının tespiti bakımından, anılan şirketin faaliyet belgesinin iptal edilip edilmediği ve mesaj gönderilen şirketler belirlenerek sonucuna göre şüphelinin eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 255. maddesinde düzenlenen nüfuz ticareti suçundan kamu davası açmak için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karara ilişkin soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20/03/2020 gün ve 94660652-105-06-4139-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile... 1. Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 31/07/2019 tarihli ve 2019/1563 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 29/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11954, Karar No: 2017/14320, Tarih: 19.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11954 E.  ,  2017/14320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...... ile davalılar 1-.... Aralarındaki kayıp kaçak ve bu bedel üzerinden alınan ... nin iadesi davasına dair ... 4. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesinin 23.10.2015 günlü ve 2015/55 E.- 2015/554 K. sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 07.02.2017 günlü ve 2016/971 E.-2017/855 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK’nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 270.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 19.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2608, Karar No: 2014/5056, Tarih: 26.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2608 E.  ,  2014/5056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2013/9-2013/67

Davacı A.. K.. vekili Avukat Z.. Y.. tarafından, davalılar G.. M.. aleyhine 21/01/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 28/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, 250 adet küçükbaş hayvanına kaçakçılık suçu nedeniyle el konarak yediemine teslim edildiğini, ceza mahkemesinde delil yetersizliğinden beraet ettiğini ve hayvanların kendisine geri verilmesine karar verildiğini, bu karar tebliğ edilmediği gibi hayvanların da geri verilmediğini belirterek, hayvanlara el konulduğu tarihten itibaren senelik doğurma, çoğalma, yün ve süt gibi beklenen kar oranları hesaplanarak, yasal faizi ile birlikte ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın zamanaşımına uğradığını belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, ceza mahkemesi kararının kesinleştiği 09/05/2002 gününden itibaren 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle, istemin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, kaçakçılık suçu nedeni ile yargılanan davacının küçükbaş hayvanlarına da el konulduğu; yapılan ceza yargılaması sonunda delil yetersizliği nedeniyle davacının beraetine ve 250 adet küçükbaş hayvanın kendisine geri verilmesine ilişkin Şemdinli Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/06/2001 gün ve 2000/109-131 sayılı kararının, Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 09/05/2002 günlü kararı ile onanarak kesinleştiği ancak onama kararının davacıya tebliğ edilmediği, davacı vekilinin dosyada 20/02/2009 tarihinde işlem yaptığı görülmüştür.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi gereğince; Zarar ve ziyan yahut manevi zarar namiyle nakdi bir meblağ tediyesine müteallik dava, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ıttılaı tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz.

Dosya kapsamından; davacı hakkındaki beraat kararının tebliğ edilmediği, davacının 20/02/2009 tarihinde beraat kararından haberdar olduğu, davacının fiil ve faili öğrendikten itibaren bir yıl içinde 13/07/2009 tarihinde eldeki davayı açtığı; davalının ise; davacının kesinleşen beraat kararını daha önce öğrendiği hususunu usulüne uygun olarak ispatlayamadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda davanın zamanaşımı süresi dolmadan açıldığının kabulü gerekir.

Dosya kapsamından; davacı hakkındaki beraat kararının tebliğ edilmediği, davacının 20/02/2009 tarihinde beraat kararından haberdar olduğu, davacının fiil ve faili öğrendikten itibaren bir yıl içinde 13/07/2009 tarihinde eldeki davayı açtığı; davalının ise; davacının kesinleşen beraat kararını daha önce öğrendiği hususunu usulüne uygun olarak ispatlayamadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda davanın zamanaşımı süresi dolmadan açıldığının kabulü gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5559, Karar No: 2019/3408, Tarih: 12.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5559 E.  ,  2019/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ölüm ile sanığın işverenliği arasında illiyet bağı bulunmadığına, kararın oluşa, usul ve yasaya uygun olmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK 52/3. maddesinin ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. fıkrasındaki " seçenek yaptırımına çevrilerek "ibaresinden sonra gelen "sanıkların 910 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine," ibaresinin eklenmesine ve hükmün 4. fıkrasındaki "Sanıklara verilen" ibaresinden önce gelmek üzere TCK'nın 52/2. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5223, Karar No: 2017/24360, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/5223 E.  ,  2017/24360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36475, Karar No: 2021/3307, Tarih: 22.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/36475 E.  ,  2021/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında ayrı ayrı: 1-TCK'nın 204/1,53/1-2-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-TCK'nın 158/1-f-son,52/2-4, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet, ayrıca, sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 63/1 maddesi uyarınca mahsup

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıkların müdafiileri tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 25/07/2011 olarak yazılmış olan suç tarihinin, "Haziran 2011, 25/07/2011" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıkların müdafiileri tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 25/07/2011 olarak yazılmış olan suç tarihinin, "Haziran 2011, 25/07/2011" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2011 yılı Haziran ayı içerisinde sanıklar ...'in Didim ilçesi ... beldesinde bulunan katılan ...'a ait olup kayınpederi diğer katılan ... tarafından bakılan hayvanlara alıcı oldukları, birkaç kez gelip hayvanları inceledikten sonra fiyat konuşmadan ayrıldıkları, sonrasında sanıklar ....ve.....'in gelerek 14 büyükbaş hayvan karşılığında 30.000 TL teklif ettikleri, daha önceki tekliflerden yüksek olması nedeniyle katılanların bu teklifi kabul ettikleri, sanık ...'ın 5.000 TL nakit, 25.000 TL için de senet vermeyi teklif ettiği, katılanların senet kabul etmeyeceklerini, çek istediklerini belirtmeleri üzerine sanıkların çek temin edeceklerini belirterek ...'ten ayrıldıkları, aradan birkaç gün geçtikten sonra tüm sanıkların hayvanları almak üzere Didim'e geldikleri, sanık ...'ın temin ettiği sahte çeki sanık ...'un kendi el yazısıyla doldurduğu, sanıklar ...ve...'in Didim'de bekledikleri, sanıklar .... ve ....'ın ....'e giderek, Asya Bank, ... tarafından keşide edilmiş görünen, 25.000 TL bedelli, 25/07/2011 keşide tarihli, ... lehine düzenlenmiş, B3912014 seri numaralı sahte çeki sanık ... tarafından ciro edilerek katılan ...'e verdikleri, katılan ...'in durumu diğer katılan ...'a bildirdiği, ...'ın çek bilgilerini alarak bankaya sağlam olup olmadığını sorduğu, banka görevlisinin çek keşidecisi olarak gözüken ...'nın güvenilir bir müşteri olduğunu söylemesi üzerine İsmet'e çeki alabileceğini söylediği, katılan ...'in çeki ve nakit 5.000 TL'yi aldıktan sonra 14 adet büyükbaş hayvanı sanıklar ...ve ...'e teslim ettiği, sanıklar ..., Erol, İbrahim ve ...'in tanık Kemal'den temin ettikleri bir araca hayvanları yükleyip Dalama beldesine gidip ... isimli şahsa 18.000 TL karşılığında sattıkları, katılan ...'ın aldığı çeki bir yıllık kira bedeli olarak işyeri sahibi ...'a verdiği, ...'un 25/07/2011 tarihinde tahsil amacıyla Asya Bank Aydın şubesine gittiğinde çekin ikiz olarak tamamen sahte olarak oluşturulduğunun tespit edildiği, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların savunmaları, katılanların beyanı, tanık anlatımları, teşhis tutanakları, kriminal uzmanlık raporları ile tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçları işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar..., ..., ... müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin, sanığın suç kastı bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/42, Karar No: 2016/2640, Tarih: 22.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/42 E.  ,  2016/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi hükmün ONANMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5777, Karar No: 2007/9317, Tarih: 02.10.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5777 E.  ,  2007/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 17/04/2007

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, miras bırakanı olan annesi E. tarafından, 1417 parsel sayılı taşınmazın dava dışı oğullarına mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak temlik edildiğini, onların da dava açılacağı düşüncesi ile davalı eşlerine temlik ettiklerini ileri sürüp, payı oranında tapu iptal ve tescil istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 02.10.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat Z... A... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen v.s. vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verilen ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimitarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal - tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalıların eşleri olan M. ve B.'in miras bırakanları E.'in, maliki olduğu 1417 parsel sayılı taşınmazı eşit paylarla 08.01.1976 tarihinde satış suretiyle edindikleri, onların da eşleri olan davalılara aynı yolla intikal ettirdikleri anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanın yapmış olduğu bu temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ikinci el konumundaki davalıların da muvazaalı işlemi bilebilecek konumda olduklarını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır. Davalılar savunmalarında miras bırakanın sağlığında başka taşınmazlarını ahara satmak suretiyle elde ettiği parayı davacıya verdiğini, anılan bu taşınmazları da kendi çocuklarına devrettiğini ileri sürerek, miras bırakanın iradesinin denkleştirme olduğunu bildirmiştir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1-4-1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 Sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince; davalıların denkleştirme yönündeki savunmalarının dosya kapsamına özellikle değerlendirilen kanıtlara uygun düştüğü söylenemez, bir başka ifadeyle savunma kanıtlanmış değildir. Diğer taraftan miras bırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacının olmadığı, değerler arası aşırı fark bulunduğu açıktır. Kaldı ki, satış bedelinin ödendiği de kanıtlanmamıştır.

O halde, somut bu olgular, yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın temlikteki amacının mirastan mal kaçırmak olduğu kabul edilmelidir.