muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10577, Karar No: 2021/5032, Tarih: 07.04.2021

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu maliklerine kayyım tayin edilerek taraf teşkili sağlandığından kamulaştırma bedelinin kayyıma ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi ve

4-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar kayyımı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11510, Karar No: 2022/6526, Tarih: 31.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11510 E.  ,  2022/6526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; başvuran vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonuna sunduğu tarihsiz dilekçesi ile geçici bakıcı gideri talebiyle ilgili ön koşulun sağlanmadığını ve bu talepleri yönünden şimdilik vazgeçtiğini belirttiği ancak sonrasında dosyaya sunulan ıslah dilekçesi ile bu kaleme dair olmak üzere 5.116,00 TL'nin de tahsili yönünde talepte bulunduğu, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacının vazgeçme beyanı nedeniyle bakıcı gideri talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla; davacı vekili tarafından sunulduğu belirtilen bu dilekçeye dosya içerisinde rastlanılmamış olup, temin edilerek dosya arasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere saklayan İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 31/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2995, Karar No: 2019/3708, Tarih: 19.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/2995 E.  ,  2019/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde radyoloji teknikeri olarak davalı şirketin onayladığı çalışma çizelgeleri dahilinde nöbet usulü ayda 227 saatten az olmamak üzere çalıştığını, çalışmanın nöbet usulü gerçekleşmesi ve hizmetin süreklilik arzetmesi nedeniyle ulusal bayram ve genel tatillerde de çalıştığını, haftalık çalışma süresinin 25 saat olup çalışanların günlük beş saatten fazla çalıştırılmayacağı halde bu süreden çok fazla çalıştığını, işyerinde yapılan teftiş sonrası çalışma şartlarının yeniden tanzim edilerek çalışma süresinin 140 saate indirildiğini, bu kez de ücret ödemelerinde indirime gidildiğini, davacının kabul etmemesi üzerine iş akdinin haksız feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini, haftalık çalışmasının 35 saat olduğunu, çalışma çizelgelerine göre fazla mesai alacaklarının hesaplanarak ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, dava dilekçesinde beyan edildiği ve çalışma sürelerinden tespit edildiği üzere davacının işveren tarafından aylık 225 saat üzerinden çalıştırılması ve bordrolarda da saat ücretinin aylık ücretin 225’e bölünmesi ile tespit edilmiş olması dikkate alındığında bu yöndeki bilirkişi hesabı usul ve yasaya uygun bulunarak, davalının davaya karşı zamanaşımı defi dikkate alınmaksızın, 30.01.2010 tarihi öncesi haftalık 27,5 saat ve sonrası haftalık çalışma süresi 35 saat kabul edilerek fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekili tarafından cevap dilekçesinde dava zamanaşımı def’inde bulunulmamakla birlikte 22/02/2016 tarihli cevap dilekçesinin ıslahına ilişkin dilekçesinde dava zamanaşımı def’inde bulunulduğu, Hukuk Genel Kurulunun 2010/9-629-2011/70 tarihli kararında ıslah suretiyle zamanaşımı def’inde bulunulabileceğinin belirtildiği, bu durumda dava zamanaşımının dikkate alınmamasının hatalı olduğu, hükme esas alınan raporda fazla çalışma ücretinin seçenekli olarak hesaplanmasına rağmen mahkemece aylık ücretin 225 saate bölünmesi suretiyle bulunan saat ücreti esas alınarak yapılan hesaplamaya göre sonuca gidilmişse de bu hesaplama biçiminin haftalık 45 saat normal çalışma saati ile çalışan işçiler yönünden olup davacı röntgen teknisyeni olduğundan haftalık normal çalışma süresinin 30/01/2010 tarihinden sonraki dönem yönünden haftalık 35 saat olduğu gözetilerek buna göre belirlenen saat ücreti üzerinden hesaplama yapan seçeneğe göre hüküm kurulması gerektiği, dava zamanaşımı ve açıklanan bu yön dikkate alındığında 2.ek raporda hesaplanan net 145.874,69 TL fazla çalışma alacağına hükmedilmesi gerektiği, diğer taraftan davacının davalı şirkete gönderilen ... 6. Noterliği’nin 2660 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile dava konusu alacakların 3 gün içerisinde ödenmesini istediği ve ihtarnamenin 18/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği, bu durumda 22/03/2015 tarihinde temerrüdün gerçekleştiği, dava ve ıslah dilekçesinde temerrüt tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesinin istendiği göz ardı edilerek dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesinin hatalı olduğu ve davacının dava ve ıslah dilekçesinde fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili alacaklarına en yüksek mevduat faizi uygulanmasına ilişkin talebi gözardı edilerek yasal faize karar verilmesinin de hatalı olduğu gerekçesiyle yeniden hüküm kurulmuştur.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında zamanaşımı, temerrüt ve faizin türü yönünden tarafların istinaf taleplerinin kabulü dosya kapsamına uygun olup davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun ile 06.05.1939 tarihli 42013 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname uyarınca fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı ve fazla çalışma saat ücretinin tespiti hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

2- Davacı işçinin 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun ile 06.05.1939 tarihli 42013 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname uyarınca fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı ve fazla çalışma saat ücretinin tespiti hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

3153 sayılı Kanun'a dayanılarak, Bakanlar Kurulunun 2/10857 sayı 27.04.1939 tarihli Kararnamesiyle yürürlüğe konulan, 06.05.1939 tarihli 42013 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Radyoloji, Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizamname 21. maddesinde "Röntgen ve radyom ile daimi olarak günde beş saatten fazla çalışılamaz. Röntgen muayenehanelerinde pazardan maada ayrıca bir gün daha öğleden sonra tatil yapılmalıdır." hükmü düzenlenmiştir.

30.01.2010 tarihli ve 27478 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 5947 sayılı Üniversite ve Sağlık Personelinin Tam Gün Çalışmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesiyle, 3153 sayılı Kanuna eklenen, ek madde 1 hükmünde "İyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personelin haftalık çalışma süresi 35 saattir." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

30.01.2010 tarihli ve 27478 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 5947 sayılı Üniversite ve Sağlık Personelinin Tam Gün Çalışmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesiyle, 3153 sayılı Kanuna eklenen, ek madde 1 hükmünde "İyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personelin haftalık çalışma süresi 35 saattir." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince davacı röntgen teknisyeni olduğundan haftalık normal çalışma süresinin 30/01/2010 tarihinden sonraki dönem yönünden haftalık 35 saat olduğu gözetilerek buna göre belirlenen saat ücreti üzerinden hesaplama yapan seçeneğe göre hüküm kurulması gerektiği, dava zamanaşımı ve açıklanan bu yön dikkate alındığında 2.ek raporda hesaplanan net 145.874,69 TL fazla çalışma alacağına hükmedilmesi gerektiği belirtilmişse de bilirkişinin 2. ek raporu 2. sayfasında -davacı vekilinin ek rapora yapmış olduğu itirazlar gözetilerek haftalık çalışma süresinin 27,5 saat olduğu kabul edilerek bulunan saat ücreti üzerinden tüm süre ve zamanaşımı itirazı gözetilerek yapılan tercihli hesap yapıldığı ve 4. sayfasında 2010 yılından sonra da haftalık çalışma süresinin 27,7 saat olarak esas alındığının belirtildiği anlaşılmıştır.

Davacı dava dilekçesinde bordrosundaki ücretin aylık 227 saat karşılığı olduğunu beyan ettiğinden aylık çalışma saatinin 140 saate düşürülüp aylık ücretin de düşürülmesi nedeniyle çalışma koşullarındaki değişikliği kabul etmediğinden iş akdinin işverence feshedildiğini belirttiğinden ilk derece mahkemesince ücret bordroları ve davacı beyanı gözetildiğinde davacının aylık ücretinin 225'e bölünmek suretiyle saat ücretinin tespiti dosya içeriğine uygundur.

Fazla çalışma alacağı yönünden zamanaşımı itirazı gözetilerek, saat ücretinin aylık ücretin 225'e bölünmesi yoluyla tespit edildiği, 30.1.2010 tarihi öncesinde haftalık çalışmanın 27,5 saat, 30.1.2010 tarihinden sonrası için 35 saat olduğunun kabulü ile hüküm kurulması gerekirken bilirkişinin denetime açık olmayan 2. ek raporuna göre hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Aynı bilirkişiden bozma nedenine uygun ek rapor alınması gerekir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 19.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/1649, Karar No: 2019/5751, Tarih: 03.10.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/1649 E.  ,  2019/5751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine ve sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerekyapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. Maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6049, Karar No: 2019/492, Tarih: 21.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6049 E.  ,  2019/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : .... Yat. Paz. A.Ş

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dört adet aracın borçlulara ait olmasına rağmen mal beyanında bildirilmediği belirtilerek sanık hakkında 03/03/2015 havale tarihli dilekçe ile şikayette bulunulmuş olması, şikayete dayanak icra takibinde sanığın da yetkilisi olduğu şirketle birlikte borçlu sıfatı bulunduğunun, mal beyanında kendi adına kayıtlı menkul malının bulunmadığını belirtiğinin ve dosya kapsamında bulunan trafik tescil kayıtlarından şikayete konu edilen dorselerin borçlu şirkete ait olduğunun anlaşılması karşısında beyanı hakikate aykırı olmayan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Şikayete dayanak icra takip dosyası içeriğinden sanık ve yetkilisi olduğu şirket aleyhine şikayetçi tarafından yapılan başka takipler bulunduğunun anlaşılması ve sanığın şikayete konu dorselerin şikayetçi tarafından mal beyanından önce haczedildiği yönündeki savunması karşısında tescil kaydındaki icra takip dosyaları getirtilip incelenerek şikayetçinin şikayete konu dorselerin varlığını mal beyanından önce bilip bilmediği ve dorseler üzerindeki rehin ve şikayetçinin haczinden önce gelen hacizler karşılandıktan sonra şikayetçiye meblağ kalıp kalmayacağı araştırılmaksızın eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. ./..

maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13021, Karar No: 2024/14647, Tarih: 06.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13021 E.  ,  2024/14647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma ilâmından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.