muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7898, Karar No: 2016/899, Tarih: 15.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/7898 E.  ,  2016/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2012/528-2014/437

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, araç kiralama sözleşmesi uyarınca teminat olarak alınan senedin tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.nun 4/1-a maddesine göre "Kiralanan taşınmazların, 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda" Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir. Mülga 1086 sayılı HMUK.'dan farklı olarak bu düzenlemede miktar ayırımı yapılmaksızın tahliye, alacak, tazminat, kiracılık sıfatının tespiti gibi tüm kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözüm yeri Sulh Hukuk Mahkemesi olarak gösterilmiştir.

Dava, araç kiralama sözleşmesi uyarınca teminat olarak alınan senedin tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tesbiti istemine ilişkindir. Bu durumda taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira ilişkisine dayandığının kabulü gerekir. Davanın, 6100 Sayılı HMK.nun yürürlüğe girmesinden sonra 06/09/2013 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı anlaşılmıştır. Görev kamu düzenine ilişkin olup bu hususun yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekir. Mahkemece dava dilekçesi görev yönünden reddedilerek görevsizlik kararı ile dosyanın görevli Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/867, Karar No: 2021/6628, Tarih: 15.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/867 E.  ,  2021/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında, aynı Kanun'un 11/2, 28/h ve 28/son maddeleri uyarınca 140.292,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Orman Ve Su İşleri Bakanlığı IV. Bölge Müdürlüğü ... Şube Müdürlüğünün 19/04/2019 tarihli ve 9 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine dair ... 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/2193 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/10/2019 tarihli ve 2019/3911 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 20/12/2019 gün ve 94660652-105-35-17776-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/12/2019 gün ve KYB-2019/133462 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 21/02/2019 tarihinde Kemalpaşa Kanatlı Kümes Hayvanlarını Yetiştirme ve Koruma Derneğine ait binada horoz dövüşü yaptırdığından bahisle anılan derneğin başkanı kabahatli hakkında 12 adet horoz için 3.897,00 Türk lirasından toplam 140.292,00 Türk lirası idarî para cezası verilmiş ise de; benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 12/09/2019 tarihli ve 2019/29857 esas, 2019/11191 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 4/2. maddesinde yer alan, “Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı, ancak kanunla belirlenebilir.”, 14. maddesinin, (1) Kabahatin işlenişine birden fazla kişinin iştirak etmesi halinde bu kişilerin her biri hakkında, fail olarak idarî para cezası verilir. (3) Kabahate iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Kabahatin işlenişine iştirak eden kişi hakkında, diğerlerinin sorumlu olup olmadığı göz önünde bulundurulmaksızın idarî para cezası verilir.” şeklindeki, 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 11/2. maddesinde yer alan, “Hayvanları başka bir canlı hayvanla dövüştürmek yasaktır. Folklorik amaca yönelik, şiddet içermeyen geleneksel gösteriler, Bakanlığın uygun görüşü alınarak il hayvanları koruma kurullarından izin alınmak suretiyle düzenlenebilir.” şeklindeki, aynı kanunun 28/1-h. maddesinde yer alan, “11 inci maddenin birinci fıkrasındaki eğitim ile ilgili yasaklara aykırı davrananlara binbeşyüz Türk Lirası; ikinci fıkrasına aykırı davrananlara hayvan başına binbeşyüz Türk Lirası idarî para cezası verilir.” şeklindeki ve anılan Kanun'un 28/son maddesinde yer alan, "Bu maddenin (b) bendinde atıfta bulunulan 5 inci maddenin birinci, ikinci ve beşinci fıkraları ile (o) bendi dışında kalan fiillerin, veteriner hekim, veteriner sağlık teknisyeni, hayvan koruma gönüllüsü, hayvan koruma derneği üyeleri, hayvan koruma vakfı üyeleri, hayvan toplama, gözetim altına alma, bakma, koruma ile görevlendirilmiş olan kişilerce işlenmesi hâlinde verilecek ceza iki kat artırılarak uygulanır." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, dosyada bulunan olay yeri tespit tutanağında horoz dövüşü yaptırılan adreste 100 veya daha fazla kişinin bulunduğu, ele geçirilen 19 adet horozdan 7 tanesinin sahibinin tespit edildiği, 12 adet horozun ise kime ait olduğunun tespit edilemediği, 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 28/1-h maddesinde hayvan başına idarî para cezası verileceği belirtilmiş ise de, aynı kişiye ait her bir hayvan için bu cezanın uygulanacağı, başka kişilere ait hayvanların toplamı üzerinden bir kabahatli hakkında ceza uygulanamayacağı, dosya kapsamında 12 adet horozun kabahatliye ait olduğuna dair bir delil bulunmadığı, ancak horoz dövüştürülenler arasında bulunması sebebiyle sadece bir hayvan sebebiyle ceza verilebileceği gözetilmeksizin, idarî para cezasına karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

5326 sayılı Kanunun 14. maddesinin birinci fıkrasındaki “Kabahatin işlenişine birden fazla kişinin iştirak etmesi halinde bu kişilerin her biri hakkında, fail olarak idari para cezası verilir.” ve üçüncü fıkrasındaki “Kabahate iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Kabahatin işlenişine iştirak eden kişi hakkında, diğerlerinin sorumlu olup olmadığı göz önünde bulundurulmaksızın idari para cezası verilir.” düzenlemeleri ile 5199 sayılı Kanunun 11/2. ve 28/1-h maddelerindeki düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde kabahatlinin, Kemalpaşa Kanatlı Kümes Hayvanlarını Yetiştirme ve Koruma Derneği isimli derneğin başkanı olduğu, dosya kapsamında yer alan fotoğraflardan dernek binasında horozların dövüştürülmesi için arena hazırlandığının belirlendiği ve bilgi sahiplerinin de haftada 3 gün horoz dövüşü yaptırıldığı belirttikleri, 21/02/2019 ve 22/02/2019 tarihli tutanaklara göre en az 12 horozun dövüştürüldüğünün tespit edildiği, kabahatlinin de horozların dövüştürülmesini organize etmek ve yeri ayarlamak suretiyle, 5199 sayılı Kanunun 28/1-h maddesindeki düzenleme gereğince her bir horozun dövüştürülmesi suretiyle ayrı ayrı oluşan kabahatlere iştirak ettiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 15/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13191, Karar No: 2022/4908, Tarih: 23.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/13191 E.  ,  2022/4908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A)“2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)“2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi eylemlerinin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

2)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemenin gerekçe ve kabulünün de aynı yönde olduğu halde hüküm fıkrasında eylemin “sahte fatura düzenlemek veya kullanmak” şeklinde ifade edilerek hükmün karıştırılması,

b)TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2065, Karar No: 2019/14234, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2065 E.  ,  2019/14234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35951, Karar No: 2019/3950, Tarih: 07.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2015/35951 E.  ,  2019/3950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağına, bilirkişi raporuna ve dosya kapsamına göre, sanıklardan ele geçirilen emvalin ormandan kaçak kesilmiş dip köklere ait ağaçlarla cins olarak uyuştuğu ancak sanıklardan ele geçirilen kaçak emvalin tespit edilen dip köklerden elde edilecek emvale göre daha fazla olması nedeniyle bu dip köklere ait ağaçlardan elde edilemeyeceğinin anlaşılması, sanıkların kaçak ağaç kestiğinin ispatlanamadığı ancak ele geçen emvalin de fatura veya nakil belgesinin de olmaması nedeniyle kaçak olduğunun anlaşılması karşısında 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinde düzenlenmiş olan suçun sübuta erdiği ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nun 75. maddesinde yapılan değişiklik ve ekleme sonucu 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesinde öngörülen suçun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, sanıklar hakkında ön ödeme prosedürü uygulanarak, sonucuna göre hukukî durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10444, Karar No: 2015/8553, Tarih: 15.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/10444 E.  ,  2015/8553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/286-2014/75

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyizine gelince;

Davacı dava dilekçesinde, 2886 sayılı yasa kapsamında 1.7.2010 başlangıç tarihli 1 yıl süreli ve okul kantini olarak kullanılmak üzere yapılan kira sözleşmesinin 7. maddesinde kararlaştırılan “…belirlenen kira bedelinden %3 arz bedeli düşüldükten sonra geriye kalan %10 Milli Eğitim Müdürlüğüne, %10 İçe Milli Eğitim Müdürlüğüne, %80 Okul Aile Birliğine verilmesi..” gerektiğine yönelik düzenleme uyarınca Eylül-Ekim-Kasım-Aralık 2011 yılına ait 13.360.TL Okul Aile Birliği payı, 3.107,00.-TL İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü payı ile 3.107,00.-TL İl Milli Eğitim Müdürlüğü payı olmak üzere toplam 19.575,00.-TL’nin muaccel olduğu tarihten itibaren işleyecek faizi ile tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulü ile 21.2.2012 tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 1.7.2010 başlangıç tarihli 1 yıl süreli ve okul kantini olarak kullanılmak üzere yapılan kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeye göre aylık kira bedelinin 8.010,00.-TL olduğu, sözleşmenin 7. maddesinde, belirlenen bu kira bedelinden %3 arz bedeli düşüldükten sonra geriye kalan %10 Milli Eğitim Müdürlüğüne, %10 İçe Milli Eğitim Müdürlüğüne, %80 Okul Aile Birliğine verilmesi gerektiği, ödemenin ilgili ayın 4-10 tarihleri arasında yapılacağı kararlaştırılmıştır. Bu durumda istenen ayların kirasının temerrüt ihtarı gerekmeksizin ilgili ayın 10.günü muaccel olduğunun kabulü gerekir. Kira alacağının ödenmesi için davalı kiracıya yapılan ihtarın ihtar öncesi doğan faiz alacağından vazgeçildiği anlamına gelmez. Mahkemece faiz konusunda sözleşme hükmü doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 21.02.2011 tarihinden yasal faize hükmedilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8874, Karar No: 2018/3103, Tarih: 31.05.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/8874 E.  ,  2018/3103 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki asıl itirazın iptali, karşı alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, davalının dava dışı şirketin kullandığı krediye dayanak genel kredi sözleşmesini müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, kullanılan kredinin ödenmediğini, davalı hakkında ...... 2011/5834 esas sayılı dosyası ile ilamsız takip başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, bankaca usulsüz işlem yapıldığını savunarak asıl davanın reddi ile kötü niyet tazminatı istemiştir.

Karşı davada davacı vekili, geçersiz sayılan kredi sözleşmesi dolayısıyla ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile davacı hakkında takip başlatıldığını, davacıya ait taşınmazın 64.000,00 TL bedelle satıldığını iddia ederek 64.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline, 36.000,00 TL bedel yönünden borçlu olmadığının tespitine ve % 40 oranında kötü niyetli takip tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Karşı davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının müteselsil kefil olarak imzaladığı genel kredi sözleşmesindeki kefaletinin limitin kurşun kalemle yazılıp belirli olmadığından geçerli olmadığı, geçerli bir kefalet sözleşmesi bulunmadığından asıl davanın reddi gerektiği, karşı dava açısından ise dava konusu sözleşmeye dayanılarak davalı-karşı davacıya ait taşınmazın 64.000,00 TL bedelle 20.07.2012 tarihinde satıldığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine, karşı davanın kabulüne, 64.000,00 TL’nin karşı davalıdan alınarak, karşı davacıya verilmesine, kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl davaya dayanak genel kredi sözleşmesinin tarihine, miktarına ve limitine ilişkin kısımların yazılmasında farklı türden kalem kullanılması, kefalet sözleşmesini geçersiz hale getirmemektedir. Limit belirli olduğu gibi, kefalet sözleşmesi de geçerlidir. Bu sebeple yetersiz bilirkişi incelemesine dayalı, yanılgılı değerlendirme ile kefalet sözleşmesinin geçerli olmadığı gerekçesiyle asıl davada yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, karşı dava açısından davalı-karşı davacı ... tarafından verilen ipotek ve kefaletin, birbirinden bağımsız teminatlar olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir. Mahkemece yapılması gereken iş, dava dosyasını konusunda uzman bir bilirkişi kuruluna tevdi edip, banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırıp, ayrıntılı ve denetime elverişli bir rapor alarak, varsa banka alacağı belirlenip, hem asıl davada, hem de karşı davada varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermekten ibaret olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı - karşı davalıya iadesine, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9498, Karar No: 2022/1857, Tarih: 08.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9498 E.  ,  2022/1857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 26/02/2018 tarih 2018/İHK-1458 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Sigorta Tahkim Komisyonu başvurusunda, 12/04/2011 tarihinde davacının yolcu olduğu aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL bakıcı gideri tazminatının davalı sigortanın temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz ile beraber tahsilini talep etmiş; ıslahla talebini 200.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kabulüne, 200.000,00 TL bakıcı gideri tazminatının 22/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacıda oluşan maluliyetin tespitine yönelik olarak alınan 30/01/2015 tarihli Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık Kurulu raporuna göre “organik nedene bağlı davranış bozukluğu-tedavi ile işlevselliği düzelmeyen” hastalığın kronisite kazandığı, hayatını çalışarak kazanamayacağı, tek başına hayatını idame ettiremeyeceği, başkasının bakımına muhtaç olduğu, 05/11/2014 tarihli Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp ABD raporuna göre; ortopedi ve genel cerrahi tarafından ameliyat edildiği, sol kalçaya platin takıldığı, olay sonrası psikiyatrik sorunlar yaşadığı, 25/07/2014 tarihinde psikolojik test ve değerlendirme yapıldığı, 24/09/2014 tarihli psikiyatri polikliniği notlarının incelendiği ve 24/07/2014 tarihinde psikiyatri sağlık kurulunda değerlendirilerek, tedavi ile işlevselliği düzelmeyen organik nedene bağlı davranış bozukluğu tanısı konulduğu, şikayetleri devam ettiği için poliklinik kontrolüne çağrıldığı, 22/10/2014 tarihli psikolojik test ve değerlendirme raporunun incelenmesinde ve 31/10/2014 tarihli nöroloji kliniği notlarının değerlendirilmesinde, kendisini engelleyemememe, ani öfkelenme, unutkanlık, eşinin adını