muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/35434, Karar No: 2024/4948, Tarih: 15.04.2024

2. Sanıklar özetle, suçlamaları reddetmiştir.

3. Dosya kapsamında bir kısım tanıklar dinlenmiş, heyet raporu ve imza incelemesine ilişkin iki ekspertiz raporu alınmıştır.

4. Mahkemece, temyiz dışı sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanıklardan Elif hakkında ise atılı suçlardan ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçu Hakkındaki Hüküm Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Hakkındaki Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.12.2014 tarihli mahkeme sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçu Hakkındaki Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2014/105 Esas, 2016/151 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Hakkındaki Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2014/105 Esas, 2016/151 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6288, Karar No: 2021/7529, Tarih: 29.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/6288 E.  ,  2021/7529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20/04/2011 tarihinden itibaren, deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 17/08/2012 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)Varlığı noter tasdiki ile sabit olan 2004 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin, vergi kanunları yönünden incelenmek üzere 22/06/2009 tarihli, VDENY-2009-184/54 sayılı yazı ile mükellef ... Liman Hizmetleri... Ltd.Şti'den istenildiği, aynı istem yazısı ile mükellefin 2006 takvim yılına ait defter, kayıt ve belgelerinin de istenmiş olduğu, 2006 takvim yılına ait defter,kayıt ve belgelerin süresinde ibraz edilmemesi nedeniyle sanık hakkında ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/387 Esas sayılı dosyasında yargılama yapılarak mahkumiyet hükmü verildiği anlaşılmakla; aynı istem yazısı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi halinde, tek “defter, kayıt ve belgeleri ibraz etmeme” suçunun oluşacağı gözetilerek mükerrer yargılamanın önlenmesi açısından, Dairemizin 2020/5945 esasına kayıtlı olarak incelenip 29/09/2021 tarihli ilamla bozulmasına karar verilerek mahalline gönderilen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/387 Esas sayılı dosyası ile mevcut dosya birleştirilerek yargılamaların birlikte yürütülüp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği halde eksik araştırma ile hüküm verilmesi,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 29/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4076, Karar No: 2025/3987, Tarih: 11.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/4076 E.  ,  2025/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar; davalı vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kazalı sigortalının 04.07.2009 günü meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek 1.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili yargılama aşamasında sunduğu 15.09.2021 tarihli dilekçe ile maddi tazminat talebini toplam 148.095,88 TL' ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; derdestlik ve kesin hüküm itirazında bulunduğunu, davacının müvekkili şirkette 20.06.2008 - 18.03.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş kazası geçirdiği 04.07.2009 tarihi ile 21.02.2010 tarihine kadar raporlu olması nedeniyle işe hiç gelmediğini, iş akdinin 18.03.2010 tarihi itibari ile de müvekkili şirkette davacının işe gelmemiş olması nedeniyle İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi kapsamında haklı nedenle feshedildiğini, aynı konu ile daha önceden verilmiş olan bir kesin hüküm var iken yeniden yargılama yapılamayacağını, meydana gelen iş kazasında müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davanın ....'ye ihbarı ile yapılacak yargılama neticesinde davacının haksız ve hukuka aykırı davasının reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 29.11.2021 tarihli ve 2018/516 E., 2021/622 K. sayılı kararı ile davacının, davalıya ait iş yerinde çalıştığı sırada 04.07.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralandığı, davacının %25 oranında malul kaldığı, meydana gelen iş kazasında davalı işverenin % 75 oranında kusurlu olduğu, davacı kazazedenin ise %25 oranında kusurlu olduğu, dosya kapsamında 03.07.2021 tarihli bilirkişi raporunda davacının maddi zararının 148.095,88 TL olarak hesaplandığı, davacı vekilinin 13.09.2021 tarihli ıslah dilekçesinin davalı vekiline 20.09.2021 tarihinde tebliğ edildiği ve davalı vekilinin 20.09.2021 tarihli dilekçesi ile zamanaşımı def'ini açıkça ileri sürdüğü göz önüne alındığında, 04.07.2009 tarihinde meydana gelen dava konusu olayda zararlandırıcı sigorta hadisesinin aynı zamanda olay tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinde belirtilen "Taksirle Yaralama" suçunu oluşturduğu ve aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4 üncü maddelerinde belirtilen uzamış ceza zamanaşımı süresinin kesilmelerle birlikte 8+4=12 yıl olduğu anlaşılmış ise de; 5237 sayılı yeni Türk Ceza Kanunu'nun 66. maddesinde asli ceza zamanaşımı süresi olarak belirtilen 8 yıllık süre içerisinde, ceza yargılaması bakımından zamanaşımını kesen bir işlem bulunmadığı, tazminat davasının ise Türk Borçlar Kanunu'nda düzenlenen 10 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra ıslah edildiği ve usulünce zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.000,00TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 04.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi gerektiği, davacının manevi tazminat talebinin kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi gerektiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle;

Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile

1- 1.000,00 maddi tazminatın kaza tarihi olan 04.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin zamanaşımı nedeniyle reddine,

2- 15.000,00 manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile

1- 1.000,00 maddi tazminatın kaza tarihi olan 04.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin zamanaşımı nedeniyle reddine,

2- 15.000,00 manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin 29.11.2021 tarihli ve 2018/516 Esas, 2021/622 Kararının davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.03.2023 tarih ve 2022/2997 E-2023/2808 K. ile "... davaya konu iş kazasından kaynaklı tazminat davalarında davacının maddi tazminat alacağının tespiti, yargılama sürecinde taraflarca gösterilecek delillere göre belirlenip hesap edilecek olmasına göre davanın açıldığı tarih itibariyle davacının maddi tazminat alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyecek olması nedeniyle ve hukuki nitelendirmenin hakime ait olduğu hususu da dikkate alınarak davayı 6100 sayılı HMK’nın 107. maddesine dayalı belirsiz alacak davası olarak değerlendirerek dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin de bu doğrultuda irdelenmesi, sonucuna göre yargılama sürecinde sunulan maddi tazminatın artırılmasına dair istemin de ıslah olarak değil; talep artırım talebi olarak değerlendirilmesi ve buna göre de zamanaşımının dava tarihi itibariyle tüm alacak yönünden kesildiğinin kabul edilerek talep artırıma yönelik dilekçeye yönelik zamanaşımı def’inin reddine karar verilmesi gerektiği açıktır. .. " gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamı doğrultusunda, davacı tarafça davanın açıldığı tarih itibariyle maddi tazminat alacağının tam ve kesin olarak belirlenebilmesi beklenemeyeceğinden davanın belirsiz alacak davası, davacı vekilinin 13.09.2021 tarihli dilekçesi de talep arttırım talebi olarak değerlendirilerek, davalı vekilinin ıslah zamanaşımı def'inin reddi ile 148.095,88 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 04.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi gerektiği kanaatine varıldığı, tüm dosya kapsamından davacının geçirmiş olduğu iş kazası sonrasında %25 oranında malul olduğu, davacının kaza sonrasındaki hayat standartlarının düştüğü anlaşılmakla, manevi tazminatın amacının manen yıkıntıya uğrayan kişinin bir nebze de olsa manevi acısını dindirmek oluşu, manevi tazminatın zenginleşme aracı olamayacağı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirilerek davacının geçirmiş olduğu kaza nedeniyle duyduğu üzüntü ve kederi bir nebze gidermek için manevi tazminat talebinin kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi gerektiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle;

Davanın kabulü ile

Davanın kabulü ile

1)148.095,88 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 04.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2)15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.07.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a. Davacı tarafından açılan davanın kısmi dava olmasına rağmen ve taraflarca bunun aksinin iddia edilmemesine karşın Mahkemece kararı hükme esas alınan yüksek Mahkemece işbu davada resen araştırma ilkesinin uygulanarak kendiliğinden taraflar arasındaki açılan davanın belirsiz alacak davası olduğu yönünde nitelendirmede bulunmasının yanlış ve hukuka aykırı olduğunu,

b. Davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını,

c. Kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini,

d. Bilirkişi raporlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kusuru kabul etmediğini,

e. Maluliyet oranının yüksek ve yanlış bulunmadığını,

f. Tüm peşin sermaye değerinin düşülmesi gerektiğini,

g. Bilirkişi tarafından davacının raporlu olduğu 04.07.2009 — 09.02.2010 döneminde davacının % 100 oranında iş göremez olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmış olmakla bilirkişinin bu kabulü ve hesaplamalarının da tamamen yanlış olduğunu, eldeki olayın bir iş kazası olduğu dikkate alındığında davacının bakiye ömrünün hesaplanması sırasında PMF 1931 tablosunun kullanılması yerine TRH 2010 tablosu kullanılmak suretiyle davacının bakiye ömrünün fazla belirlenmesinin açıkça yanlış olduğunu, bilirkişi tarafından yapılan aktif dönem hesaplaması yapılır iken ücrete asgari geçim indirimi ilavesi yapılmış olmasının hatalı olduğunu, hesaplamaya esas alınan AGİ miktarlarının da davacının durumu ile uyumlu olmadığı gibi fazla ve fahiş bulunduğunu,

h. Manevi tazminatın fazla olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde belirtilen hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2. Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2. Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

3. Dosyanın ve kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4509, Karar No: 2018/3087, Tarih: 24.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4509 E.  ,  2018/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez)

HÜKÜM : Sanığın mağdureye yönelik 2003 yılındaki eylemi ırz ve namusa tasaddide bulunma kabul edilerek bu suçtan görülen Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine, 2008 yılındaki eylemleri zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiin hastalığı nedeniyle duruşmaya katılamayacağı yönünde sunduğu dilekçesine istinaden mazeret talebi kabul edilmeden, yokluğunda yargılama yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası icnelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.04.2018 tarihinde oybirilğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23551, Karar No: 2013/18805, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23551 E.  ,  2013/18805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nın, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 17/05/2010 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'dan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.