muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1102, Karar No: 2024/2582, Tarih: 12.03.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Millî Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 43 üncü maddesine göre öğretmenlerin plan ve programsız eğitim yapamayacakları, müvekkiline öğretmenler tarafından plan ve program bildirilmediğini, plan ve program bildirmeksizin evden çalıştığını iddia ederek müvekkilinden ücret talep edilmesinin kabul edilemeyeceğini, tanık anlatımlarının yapılan mesaileri ispat için yeterli olmadığını, teftiş raporu iş müfettişi tarafından düzenlendiğinden Milli Eğitim mevzuatı gözardı edilerek, sadece tanık anlatımları ile düzenlendiğini, bilirkişinin iş ve sosyal güvenlik uzmanı olduğunu, Milli Eğitim mevzuatına hakim olmadığını, okulların işleyişini bilmeyebileceğini, teftiş edilen yerin okul olması nedeniyle "Eğitim Yönetimi ve Teftiş" alanında uzman bir bilirkişiye dosyanın gönderilmesi gerekirken, Yerel Mahkemece bu raporun esas alınmasının hukuk ve usule aykırı olduğunu, müfettiş raporunda beyan edilen çalışmaların yapılmadığını, bu nedenle velilerin ücret ödemediğnii, peşin ödeyenlerin ise ücretlerini geri aldığını, bir öğrenci velisinin müvekkili aleyhine başvurduğu Tüketici Hakem Heyeti kararını dosyaya sunduklarını, eğitim almadığı gerekçesiyle Tüketici Hakem Heyetinin müvekkilinin veliye ücretin ödenmesine karar verdiğini, diğer velilerin eğitim olmaması sebebiyle ücretini ödemediğini, 2020 Mart-Haziran arasında eğitim yapılmaması sebebiyle, 2020 yılının Temmuz ayında telafi eğitimleri yapıldığını, telafi eğitimlerine ilişkin belgeleri dosyaya sunduklarını, sundukları bu belgelerde de görüleceği üzere eğitimlerin plan ve program çerçevesinde yapıldığını, okullarda plan ve program dışında eğitim öğretim faaliyeti yürütülemeyeceğini, davalının öğretmenlerin yaptığını iddia ettiği eğitimlere ilişkin hiçbir belge, plan, program bulunmadığını, okulda yapılan eğitimlerle ilgili öğretmenlerin yaptıkları eğitimleri okul idaresine bildirmek ve plan programını sunmak zorunda olduklarını bildirerek kararın kaldırılmasını talep ettiklerini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait okulda çalışan pandemi döneminde ücretsiz izinli ya da kısa çalışma ödeneğinden faydalandığı bildirilen dahili davalıların hiç çalışmadığı bildirildiği halde çalıştıklarına ilişkin yapılan şikayet üzerine düzenlenen teftiş raporuyla dahili davalıların günlük 2 saat çalışma yaptıklarının ve bu sebeple dahili davalıların ücret alacağına hak kazandığı tespitine ilişkin rapor düzenlendiği, akabinde davacı hakkında bu rapordaki belirlemeler sebebiyle idari para cezası uygulandığı, davacının tespitlerin iptali talebi ile dava açtığı, dahili davalılar tarafından sunulan pandemi döneminde yapılan derslerle ilgili deliller, davacı tarafça da esas olarak ders yapıldığına itiraz edilmemesi fakat bunun öğretmenlerin kendi insiyatifinde olduğunun bildirilmesi, her ne kadar davacı tanığı için çıkartılan tebligatın iadesi üzerine davacı tarafın talebi üzerine tanığın adresini bildirmek üzere kesin süre vermek yerine davacı tarafça tanığın hazır edilmesi yönünde ara karar kurulması hatalıysa da, davacı tarafın tanık dinletme talebinin olmadığı, bu konuda istinaf itirazı olmadığı, kararın gerekçesindeki talep dışı değerlendirmelere ilişkin itiraz olmadığı, istinaf sebebine göre davanın reddine ilişkin Mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından başvurunun duruşma açılmadan HMK.'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10526, Karar No: 2010/10447, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10526 E.  ,  2010/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.11.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 03.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu 133 ada 97 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek tapu iptali ve kıyı olarak terkinini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan inceleme ve araştırma sonucunda dava konusu taşınmazın toprak yapısı olarak kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyize getirmiştir.

Bilindiği üzere 25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına ekleme yapılmıştır. Anılan hüküm, “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklindedir.

Diğer taraftan, 5841 Sayılı Kanununun 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Kadastro Kanununa geçici 10. madde eklenmiştir. Bu madde ise “bu kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Anılan hükümler gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği 27.04.1992 tarih ile davanın açıldığı 06.11.2007 tarihi arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12.maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren bu değişiklik nedeniyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerekirken esastan reddi doğru değil ise de yukarıdaki gerekçe doğrultusunda sonucu itibari ile red kararı yerinde bulunduğundan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, Harçalar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 14.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6218, Karar No: 2018/17614, Tarih: 22.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/6218 E.  ,  2018/17614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin 4535 parsel sayılı taşınmazda hissedar olduğunu, davalıların taşınmazın 1000 m2 sine ağaç dikerek tecavüz ettiğini belirterek el atmanın önlenmesine, ağaçların kal'ine, 700,00 TL ecrimisil bedeline hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, 27.01.2014 tarihli dilekçesi ile davalılardan Hüseyin’e karşı olan davasından feragat etmiştir.

Davalılardan Bünyamin vekili, tapuda hissedar olmadıklarını, taşınmazın yıllardır bu şekilde kullanıldığını ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 4535 nolu parsele fen bilirkişisinin 28/.../2014 tarihli krokili raporunda kırmızı ile boyalı olarak T1 harfi ile gösterdiği 920,... m2'lik alana davalının ağaç dikmek suretiyle yaptığı müdahalenin men'ine, davalının kendiliğinden kaldırmaması halinde kal masrafları davalıdan alınarak müdahale edilen yerde bulunan ağaçların kal’ine, 2013 yılı için 621,07 TL, 2012 yılı için 609,63 TL, 2011 yılı için 548,56 TL, 2010 yılı için 495,08 TL, 2009 yılı için 465,73 TL olmak üzere toplam ....740,07 TL ecrimisil tazminatının davalıdan (davalı ...'den) tahsili ile davacıya verilmesine, davacı tarafından depo edilen 660,00 TL paranın iadesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 297/.... maddesi, " Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir " hükmünü içermektedir.

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin her biri hakkında verilen hükmü göstermesi gerekir (HMK m. ...; 297/...). Davacı, 27.01.2014 tarihli dilekçesi ile davalılardan...aleyhine açtığı davadan feragat etmiştir. Mahkemece, feragat hususunda olumlu olumsuz karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru değildir. Ayrıca kısa kararda sadece ‘‘davalı’’ ibaresi olmasına rağmen gerekçeli kararda ‘‘davalı ...’den’’ ifadesinin yazılması da tereddüte yol açmıştır.

SONUÇ: Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici .... maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı ... gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine ......2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/698, Karar No: 2016/3129, Tarih: 23.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/698 E.  ,  2016/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, arsa sahibi olan müvekkillerinin 07.10.2004 tarihinde davalı ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, sözleşmeye göre inşaatın teslim süresi bitmesine rağmen, yüklenici firmanın inşaat edimini sözleşmeye ve projeye uygun olarak yerine getirmediğini, davacılara ait bağımsız bölümlerde ve ortak alanlarda eksik ve ayıplı imalatlar yaptığını, davacıların rızasına aykırı olarak "...." olarak binanın dış yüzeyine duvar kaplaması olarak yazdırarak reklam unsuru olarak kullandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kira alacağı nedeni ile 500,00 TL'nin, ayıplı ve eksik işler nedeni ile 6000,00 TL'nin, ecrimisil olarak 100,00 TL'nin davalıdan tahsiline ve reklam kaplamasının kal-ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davallı vekili, M.. A..'ın davacı sıfatı olmadığını, Z.. T..'ın ise sadece 16 günlük gecikme tazminatına hak kazanabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; yapılacak imalatların özelliklerinin, yapım süresinin, paylaşım şeklinin yapılan sözleşmede düzenlendiği ancak davalının sözleşmeye konu inşaatı sözleşmede belirlenen azami sürede teslim etmediği gibi inşaatta eksiklerin ve ayıpların da bulunduğu, söz konusu eksikliklerin ve ayıpların Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/46 değişik iş sayılı dosyası ve yapılan keşifle belirlendiği, ecrimisil ve kal taleplerinden feragat edildiği gerekçesi ile, ecrimisil ve kal talebi yönünden feragat nedeni ile davanın reddine, kira alacağı ile eksik ve ayıplı işler nedeni ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22437, Karar No: 2013/1967, Tarih: 05.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/22437 E.  ,  2013/1967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesi uyarınca kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan tayin olunacak cezanın alt sınırının (1) yıldan az olamayacağı gözetilmeden, sanığa 360 gün adli para cezası üzerinden ceza tayin olunarak sonuçta eksik ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;

Hüküm fıkrasının karardan çıkartılarak “Sanığın kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.nun 125/3-a maddesi uyarınca takdiren 365 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, atılı suçu aynı eylem ile birden fazla kişiye karşı işlediğinden aynı Yasanın 43/2 maddesi uyarınca cezası ¼ oranında artırılarak sanığın 456 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 380 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL hesabıyla NETİCETEN 7600 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen cezanın TCK.nun 52/4 maddesi gereğince 20 eşit aylık taksitler halinde tahsiline taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan taksitlerin tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına" karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 05/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/547, Karar No: 2011/1357, Tarih: 09.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/547 E.  ,  2011/1357 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/288045

...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'ı da yaralamaktan sanık ..., işbu ölümle biten kavgada yaralıya el uzatmaktan sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (EREĞLİ/Konya) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/11/2008 gün ve 78/175 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ...'in temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... müdafiinin temyiz talebi üzerine, sanık ... hakkında mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'ı yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, eksik incelemeye, suç vasfına, ağır tahrik bulunduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... müdafiinin temyiz talebi üzerine, sanık ... hakkında kavgaya katılmak suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Dairemizin 16/04/2008 gün ve 2007/14 Esas, 2008/3050 Karar sayılı ilamı ile sanık ...'in eyleminin yaralılara el uzatmadan kavgaya katılmak niteliğinde olduğu kabul edilerek, sanık hakkında mağdur ...'ı yaralama suçundan kurulan 15/11/2005 gün ve 90/188 sayılı kararın bozulduğu, mahkemece bozma kararına uyulduğu halde; sanığın 765 sayılı TCK.nun 464/3 maddesine uyan mağdura el uzatmaksızın kavgaya katılma niteliğindeki eylemi, 5237 sayılı TCK.nda suç olarak

düzenlenmediğinden, bu sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın eyleminin hem kavgaya katılmak, hem de sanık ...'ın eylemine katılmak olarak kabul edilerek hükmün karıştırılması ve lehe Yasanın tespiti amacıyla 5237 sayılı Yasa ile 765 sayılı Yasanın karşılaştırmasının da yanlış yapılarak, yazılı şekilde 765 sayılı TCK.nun 464/1 maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle bozma kararının yerine getirilmemesi;

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

09/03/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Taş'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat Özgür Harput'un yokluğunda 10/03/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/10748, Karar No: 2021/14199, Tarih: 17.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10748 E.  ,  2021/14199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit

HÜKÜMLER :1).... Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2019 tarih ve 2017/448 Esas - 2019/796 Karar sayılı kararı ile;

a)Mağdura yönelik tehdit suçundan TCK'nin 106/2-a, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince "2 yıl" hapis cezasına mahkumiyet,

b)Mağdura yönelik kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince "1 yıl 24 ay" hapis cezasına mahkumiyet,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 14.09.2020 tarih ve 2020/965 Esas - 2020/1703 Karar sayılı kararı ile; "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararı,

3)Sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli ek kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 14.09.2020 gün ve 2020/965 Esas, 2020/1703 Karar sayılı kararı ile 17.11.2020 tarihli ek kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 291. maddesinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4645, Karar No: 2010/4767, Tarih: 29.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/4645 E.  ,  2010/4767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.01.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, kıyı olarak terkini, elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, pul yokluğundan duruşma isteminin reddine, karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalıya ait 304 ada 1 sayılı parselin 30 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkini isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyize getirmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu taşınmazın kadastro tespitinin 29.12.1987 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 23.01.2009 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına ekleme yapılmıştır. Anılan hüküm, “bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklindedir.

Diğer taraftan, 5841 Sayılı Kanununun 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Kadastro Kanununa geçici 10. madde eklenmiştir. Bu madde ise “bu kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Anılan hükümler gözetildiğinde kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12. maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gereken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 29.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.