muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13519, Karar No: 2012/19179, Tarih: 27.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13519 E.  ,  2012/19179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ... KARA

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/07/2011 tarih ve 2011/1258-2011/1580 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde sigortalı olan işyerini su basması sonucu hasar meydana geldiğini, hasarın, davalıya ait dairenin su tahliye borusunun çürümeye bağlı olarak delinerek su sızdırması nedeniyle meydana geldiğini, tüm kusurun davalıda olduğunu ileri sürerek, 2.791,71 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin maliki olduğu dairede hiç ikamet etmediğini, su tahliye borusuna ilişkin bir sorunun müvekkiline bildirilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 05.04.2011 tarih, 2009/11585 Esas 2011/3903 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, sigortalının meydana gelen zararın oluşumunda ortak kusurunun bulunmadığı, bu nedenle zararın tamamının sigorta şirketince ödenmesinin ve zararın oluşumuna neden olan davalıya rücu etmesinin olağan olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

30/11/2012 KH
Yargıtay — Esas No: 2008/7166, Karar No: 2008/8846, Tarih: 04.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7166 E.  ,  2008/8846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davada, kat mülkiyetine tabi taşınmazda dava konusu meskenin cinsinin işyeri olarak düzeltilmesi için davalı kat malikinin onay vermediği iddiasıyla, hakimin müdahalesi istenmiş ve bağımsız bölümün cinsinin tashihi talep edilmiş olmakla, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 18.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 04.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17729, Karar No: 2012/21788, Tarih: 13.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/17729 E.  ,  2012/21788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :65-109

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesine göre tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... Ağaç San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Ağaç San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ...'dan alınmasına, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12167, Karar No: 2021/2386, Tarih: 09.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/12167 E.  ,  2021/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eyleminde suç tarihinin, her takvim yılı için düzenlenen en son fatura tarihi olduğu dikkate alınarak; 2009 yılında ... Grup İnş. Taah. Tur. Ltd. Şti'ne 6 belge karşılığında 198.000 TL, 2009 yılında ...’e 1 adet belge karşılığında 10.000 TL değerinde fatura düzenlendiği, 25.11.2013 tarihli 2013-A-1233/54 sayılı vergi tekniği raporunda, defter ve belgelere ulaşılamadığından incelemenin tarh dosyası ile harici doneler üzerinden yapıldığının, bu verilerin 2009 yılı Ba-Bs formlarına göre belirlendiğinin, dosya arasına getirtilen ... Grup İnş. Taah. Tur. Ltd. Şti'ne ait vergi tekniği raporunun 2008 yılına ilişkin olduğu ... hakkında sahte faturaların düzeltilmesi talep edildiğinden inceleme yapılmadığı anlaşıldığından dosya kapsamında suç konusu faturalardan bahsedilmemiş olması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihi, düzenlenen en son fatura tarihi; sahte fatura kullanma suçunda ise sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup, sanığın 2009 takvim yılında düzenlediği iddia olunan sahte faturaların dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da göz önünde bulundurularak, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; ilgili vergi dairesinden 2009 yılında ba formu ile mükellef şirketten mal veya hizmet aldığına dair bildirimde bulunan Grup İnş. Taah. Tur. Ltd. Şti'ne suç konusu faturaları hangi tarihte aldığının, suç konusu faturaların karşıt inceleme sonucu ele geçirilip geçirilemediğinin, düzenlendiği iddia olunan faturaların tarihlerinin ve söz konusu faturaların hangi vergilendirme türünde kullanıldığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulmaması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmemesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılmaması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınmaması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulmaması yasaya aykırı,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulmaması yasaya aykırı,

d) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10151, Karar No: 2014/3869, Tarih: 27.03.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/10151 E.  ,  2014/3869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2013/62-2013/220

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının kiralanan taşınmazı 26.09.2011 tarihinde satın aldığını, davalının önceki malik ile yapılan sözleşme ile kiracı olduğunu, davalı hakkında ödenmeyen 2011 Ekim-2012 Aralık dönemi kira bedellerinin tahsili için icra takibi yaptığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Dava konusu taşınmazda davalı şirketin kiracı olmadığını, davacının aylık kira miktarını ispat etmek zorunda olduğunu ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalının davacıya ait taşınmazda kiracı olduğu, ancak taraflar arasında yazılı bir kira sözleşmesi olmaması nedeniyle aylık kira miktarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de esasen taraflar arasındaki kiracı-kiralayan ilişkisinin varlığını kabul eden kararın davalı tarafından temyiz edilmemiş olması nedeniyle kira ilişkisinin varlığının kesinleştiğinin kabulü gerekir. Kira miktarını ispat yükü davacı kiralayanda olup, davacı aylık kira miktarının 1000.- TL olduğunu yazılı belge ile ispat edememiştir. Davacı, dava dilekçesinde "her türlü yasal delil" demekle yemin deliline de dayanmış olduğundan mahkemece davacıya aylık kira miktarı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1080, Karar No: 2024/20262, Tarih: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1080 E.  ,  2024/20262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 28.11.2023

SAYISI : 2020/51 E., 2020/102 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.11.2023 tarihli ve 2020/51 Esas, 2020/102 sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28.11.2023 tarihli karar başlığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/2-b maddesine aykırı olacak şekilde heyet üyelerinin isimleri gösterilmemiş ise de, belirtilen bu eksikliğin mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 09.11.2019 tarihli dilekçesi ile mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü de istinaf ettiği, ancak mala zarar verme suçuna yönelik Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından herhangi bir karar verilmediğinin anlaşılması karşısında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 28.11.2023 tarihli ve 2020/51 Esas, 2020/102 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Kayseri 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6545, Karar No: 2019/672, Tarih: 21.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6545 E.  ,  2019/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmeme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : a)Sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet

b) Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan, TCK'nin 44. maddesi gereğince 213 sayılı VUK'nin 359/a-2 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına

.... Rapor Değerlendirme Komisyonunun 13.04.2012 tarihli RDK/10 sayılı mütalaasında, sanıkların 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlendikleri, sahte fatura kullandıkları, defter ve belgeleri ibraz etmedikleri belirtilmesine rağmen, sanıklar hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açılmadığı anlaşıldığından; "2011 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Mükellefiyet tesis ettirilen 07.05.2011 tarihinden, 2011 yılı Ekim ayına kadar düzenlenen tüm faturaların sahte olduğunun vergi tekniği raporunda belirtilmesi; sanıklardan ...’ın diğer sanık ...’a 19.08.2011 tarihinde vekaletname verdiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında, .... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.07.2012 tarihli iddianamesi ile dava konusu yapılan "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçundan ayrıca hüküm kurulması gerekirken, “TCK'nin 44. maddesi gereğince 213 sayılı VUK’nin 359/a-2 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verilmesi; 2011 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemesine karşın, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa göre vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiriler dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ... müdafiinin ve sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 21.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20102, Karar No: 2011/1759, Tarih: 24.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20102 E.  ,  2011/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 134/2.maddesinde ihalenin feshini isteyebilecek ilgililer sınırlı olarak sayılmıştır. Bunlar satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenlerdir. Öte yandan aynı maddeye göre; "Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz."

Somut olayda fesih talebinde bulunan şikayetçinin takipte taraf olmadığı ve tapu sicilinde ilgili sıfatının da bulunmadığı gibi pey sürmek suretiyle ihaleye de iştirak etmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece istemin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddedilerek şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilmemesi  gerekirken, işin esası incelenerek şikayetçinin %10 para cezasından sorumlu tutulması isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesinin 25.05.2010 tarih ve 2010/238-548 karar sayılı kararının hüküm bölümünün %10 para cezası ile ilgili "İİK.nun 134.maddesi gereğince şikayetçinin  ihale bedelinin %10'u oranında para cezası ile cezalandırılmasına" şeklindeki kısmının karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilen bu şekliyle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2487, Karar No: 2023/6890, Tarih: 30.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2487 E.  ,  2023/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/306 E., 2014/315 K.

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2014 Tarihli ve 2013/306 Esas, 2014/315 Karar sayılı kararı ile;

1. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 4,000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5,000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, fuhuş suçundan ise 5237 sayılı Kanunu’nun 227 nci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis ve 1,000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçları işlemediğine, tanık beyanları sanık lehine olduğuna ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ... ve ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçları işlemediğine, tanık beyanları sanık lehine olduğuna ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ... ve ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın hukuka aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "16/04/1997 doğumlu olan mağdure ...'in 2011 yılı Kasım ayı içerisinde ... ... isimli bir kız arkadaşı vasıtasıyla suça sürüklenen çocuk ... ile tanıştığı, bir hafta kadar sonra Facebook'tan yaptıkları görüşmede ... ...'ın arkadaşlık teklifini kabul ettiği, yine Kasım ayı içerisinde arkadaşlık teklifini kabul etmesinin ertesi günü ... ..., ..., ... ... ve ... ... ile birlikte okulun kapısında buluşup beraberce ...'ın evine gittikleri, burada ... ...'ın mağdureye cinsel anlamda birlikte olmak istediğini söylediği, mağdurenin bunu kabul etmediği ancak ... ...'ın ısrarları sonucu ikna olduğu, onunla birlikte ...'ın odasına girerek burada ters ilişkiye girdikleri, sanık ...'nun cinsel organını mağdurenin anüsüne sokmak suretiyle ona cinsel istismarda bulunduğu, bu işin 20-30 dakika kadar sürdüğü, bilahare kıyafetlerini giyip arkadaşlarının yanına döndükleri, mağdurenin ters ilişki yaşamasından sonra ... ...'dan ayrıldığı fakat bir hafta kadar sonra dayanamayıp tekrar Facebook'tan ... ...'a mesaj attığı, ona sevdiğini söyleyip arkadaşlıklarının devam etmesini istediği, ... ...'ın da yine Kasım ayı içerisinde ertesi gün buluşalım demesi üzerine parkta buluştukları, birlikte Danişment Semtinde ... ...'ın bir arkadaşının evine gittikleri, burada tekrar önce ters yönden ardından vajinadan olmak üzere cinsel ilişkiye girdikleri, sanık ...'ın cinsel organını mağdurenin anüsüne ve vajinasına sokmak suretiyle ona bir kez daha cinsel istismarda bulunduğu, bu suretle ...'nun zincirleme biçimde Kasım 2011 tarihinde henüz 15 yaşını doldurmamış mağdurenin vücuduna organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği, yine sanık ...'nun mağdureyi ...'ın evinde tutup ...'ın odasına sokarak ayrıca ikinci kez buluşmalarında mağdureyi Danişment Semtindeki bir arkadaşının evine götürerek evde tutmak suretiyle zincirleme biçimde kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu da işlediği anlaşılmıştır.