muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15958, Karar No: 2017/18028, Tarih: 13.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/15958 E.  ,  2017/18028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, iş gücü tazminatı, bakım tazminatı ile ilave tediye, ikramiye, Cumartesi çalışma zammı, sosyal yardım, elektirik yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı iş verenlikte yüklenici firmalar nezdinde 21/09/2012 tarihinden itibaren çalışan müvekkilinin açma kesme servisinde elektrik teknisyeni olduğunu, muvazaalı asıl işveren alt işveren ilişkisi nedeniyle davacının baştan itibaren davalı .... işçisi sayılması gerektiğini, davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmak için başvuruda bulunduğunu, .... kadrosunda olan işçilere sağlanan hakların davacıya da verilmesi gerektiğini ileri sürerek, ilave tediye, ikramiye, Cumartesi çalışma zammı, sosyal yardım alacağı, iş güçlüğü tazminatı, bakım tazminatı ve elektrik yardımı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalıştığı firma veya firmaların asıl işveren konumunda bulunduğunu, davalıya husumet yönetilemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava konusu işçilik alacaklarının hesabına esas alınan ücret konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi kesinleşen muvazaa kararı gereği baştan itibaren davalı işverenin işçisi olsa da, sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarih öncesinde toplu iş sözleşmesinden yararlanmasına imkan bulunmamaktadır. Davaya konu işçilik alacakları hesabında davacının sendikaya üye olduğu tarihte almakta olduğu ücreti esas alınarak, toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başladığı tarihte yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi hükümleri uygulanmak suretiyle artışlar yapılmalı ve tespit edilen ücretlerine göre davaya konu işçilik alacağı hesaplanmalıdır. Yazılı şekilde ücret tespiti esas alınarak hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Davacı... m. 83'e dayanarak Cumartesi günü çalışmaları karşılığı ücret talep etmiştir.

Söz konusu alacağın varlığını ispat yükü davacıda olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır

3-Davacı... m. 83'e dayanarak Cumartesi günü çalışmaları karşılığı ücret talep etmiştir.

Söz konusu alacağın varlığını ispat yükü davacıda olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına ihtiyatlı yaklaşılması gerekir. Bu beyanlar diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanına göre davacının Cumartesi günü çalıştığı kabul edilip alacak hesaplanmıştır. Oysa davacı tanığı olarak dinlenen işçi aynı şekilde davalı aleyhine dava açmıştır.

Tanığın konumu, tanıklığına duyulacak güveni etkileyecek durumdadır. Bu nedenle tanıklığına itibar edilemez. Davacı Cumartesi günleri çalıştığı somut delillerle kanıtlayamadığından bu talebin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4-Davacı İşletme ...'den doğan alacakları yönünden İşletme...'de öngörülen hak ediş tarihlerinden itibaren faiz uygulanmasını talep etmiştir.

Davacının üyesi olduğu sendika ile davalı işveren arasında imzalanan İşletme Toplu İş Sözleşmesinde sözleşmeden kaynaklanan alacakların ödeneceği zaman kararlaştırıldığından anılan alacaklara ödenmesi gereken tarihlerden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava ile istenen kısmi miktarlara bu tarihten, ıslahla arttırılan kısma ise ıslah tarihinden faiz yürütülmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13997, Karar No: 2019/6689, Tarih: 22.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13997 E.  ,  2019/6689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan tescil harici yerlerin kadastrosu sırasında ... İlçesi ... Köyü/Mahallesi çalışma alanında bulunan 393 parsel sayılı 2.209,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu belirtilerek tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş ve beyanlar hanesine “iş bu taşınmaz bağ vasfında olup, ... oğlu ...’ın kullanımındadır” şerhi yazılmıştır. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 393 parsel sayılı taşınmazın 09.05.2016 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda tespitinin iptaline, rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 1.282,12 metrekarelik kısmın davacı adına bağ vasfı ile tespit ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 927,54 metrekarelik kısmın farklı parsel numarası ile Hazine adına tarla vasfı ile tespit ve tesciline, taşınmazın edinme sebebi sütununun tespitteki gibi yazılmasına, taşınmazın beyanlar hanesine "taşınmaz üzerindeki zeytinlik ... oğlu ...'ın ... kullanımındadır" beyanı şerhi verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Hazine vekilinin çekişmeli 393 parselin mahkemece kabul kararı verilen ve 09.05.2016 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 1.282,12 metrekarelik bölümü hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, bu bölüme ilişkin usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Davalı Hazine vekilinin çekişmeli 393 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 927,54 metrekarelik bölümü hakkındaki hükme yönelik temyiz inceleme isteğine gelince; Mahkemece, çekişmeli 393 parselin fen bilirkişisinin raporunda (B) harfi ile gösterilen kısmının davacının kullanımında bulunduğunun kabulü ile, ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle Hazine adına tespitine, taşınmazın beyanlar hanesine davacı ...'ın kullanımında olduğunun şerhine karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Taşınmazların kayıtlarına kullanıcı şerhi verilmesi ancak yasalarla özel düzenleme yapılması ile mümkündür. Yargılama konusu olayda, 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca yapılan kullanım

kadastrosu söz konusu olmayıp, yapılan işlem tescil harici kalan taşınmazların 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca mülkiyetinin belirlenmesine ilişkin kadastro çalışmasıdır. Bu tür kadastro çalışmalarında ancak 3402 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca taşınmaz üzerinde muhdesatın bulunması halinde bunun beyanlar hanesinde gösterilmesi mümkündür. Edinme nedeni sütunundaki bilgiler açıklama niteliğinde olup, adına tespit yapılan kişiler haricindeki şahıslar bakımından bir hak doğurması söz konusu değildir. Böyle bir hakkın doğabilmesi için taşınmazda kullanıcı olunduğunun ya da üzerindeki muhdesatların aidiyetine yönelik bilgilerin kadastro tutanağının beyanlar hanesine şerh edilmiş olması gerekir. Kadastro tutanağının beyanlar hanesinde yer alan bu nitelikteki şerhlere yönelik olarak dava açılması mümkün olup, edinme nedeni sütununda yazılı bilgilere karşı dava açılmasında, bu bilgilerin açıklama niteliğinde olması nedeniyle hukuki yarar bulunmamaktadır.

Bu açıklamalara göre, dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde kullanıcı şerhi bulunmamaktadır. 3402 sayılı Yasa'nın Ek-4. maddesi kapsamı dışında tespiti yapılan taşınmazlarda beyanlar hanesine kullanıma ilişkin şerh verilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından, mahkemece taşınmazın beyanlar hanesine davacının kullanıcı olduğu şerhi verilmesi isabetsizdir. Ne var ki, mahkemece yapılan keşifte tutanağa yansıtılan mahkeme gözleminde, taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarından bahsedildiği halde, mahali bilirkişi ve taraf tanık beyanlarında bu hususun irdelenmediği ve netliğe kavuşturulmadığı anlaşılmaktadır. Fen bilirkişisinin raporunda (B) harfi ile gösterilen temyize konu kısım bakımından, davacı yararına 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tespitine yönelik olarak doğru sonuca ulaşılabilmesi için, ziraat ve fen bilirkişisi hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından, çekişmeli taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının kim veya kimler tarafından, hangi tarihte dikildikleri hususunda somut olgu ve olaylara dayalı olarak ayrıntılı bilgi alınmalı, ziraatçı bilirkişiden, çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildirir, taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının yaş, bakımlılık ve nitelikleri hususlarında hüküm vermeye yeterli ve ayrıntılı değerlendirmeleri içerir rapor alınmalı; fen bilirkişisinden, yapılacak keşif ve uygulamaları izleyip denetlemeye olanak verir, çekişmeli taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının yerleri ile kadastro tespit günü itibariyle ağaçların bulunduğu bölümleri gösterir ayrıntılı rapor alınmalı ve bundan sonra yaşları ve cinsleri belirtilen zeytin ağaçların taşınmaz üzerinde nereye isabet ettikleri belirlenip yerleri haritasına işaretlenmek suretiyle taşınmazın Hazine adına tesciline, kadastro tespitinden önce davacı tarafından dikildiği tespit edilen zeytin ağaçlarının ise yaşları cinsleri ve adetleri açıkça yazılmak ve haritasında gösterilmek suretiyle 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesi uyarınca beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde kullanım şerhi verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3029, Karar No: 2019/3061, Tarih: 11.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3029 E.  ,  2019/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.'nın 05.03.2013 günlü, 2012/1-1560 Esas ve 2013/81 Karar sayılı ve aynı günlü 2013/8-131 Esas ve 2013/75 Karar sayılı içtihatlarında da belirtildiği üzere, temyiz incelemesinden önce suça sürüklenen çocuğun ölmesi hâlinde, müsadereye tâbi eşya olsun ya da olmasın, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca hükmün bozulmasıyla yetinilmesi, müteakip işlemlerin ise; mahkemesince yapılması gerekir.

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, suça sürüklenen çocuğun 08.07.2018 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nun 223/8 ve TCK'nun 64/1. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedeni yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8983, Karar No: 2021/12572, Tarih: 15.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/8983 E.  ,  2021/12572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Gerekçeli karar başlığında 12/11/2007 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, mükellefçe 2005 takvim yılında en son matrahlı KDV beyanının Kasım ayında verildiğinden en aleyhe kabullle 30/11/2005 olarak mahallinde düzeltilmesi; Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 06/02/2008 tarih ve 2008/1475 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından da dava açılmasına rağmen bu suçlar yönünden hüküm kurulmadığı anlaşılmakla mahkemesince her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 30/11/2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9902, Karar No: 2014/1643, Tarih: 04.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/9902 E.  ,  2014/1643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında, vergi usul kanununa muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak uyap sisteminden yapılan kontrolde tarihleri aynı görüşleri farklı olan birisi elektronik imzalı diğeri imzasız iki tebliğnamede düzenlendiği anlaşılmakla, tebliğnamelerden hangisinin görüşleri olduğunun bildirilmesinden sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20197, Karar No: 2014/8421, Tarih: 03.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/20197 E.  ,  2014/8421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici madde 3 hükmü ile 01.01.2014 tarihine kadar asliye ceza mahkemelerinde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet savcısının bulunmayacağı düzenlemesinin getirilmesi karşısında, temyiz süresinin kıyas yoluyla 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesi uyarınca tefhimden itibaren bir ay olduğu gözetilerek, o yer Cumhuriyet savcısının 22.12.2011 gününde tefhim edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 25.01.2012 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanığın, hakkında müşteki ... yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanığın talimatla ... Asliye Ceza Mahkemesinde alınan ifadesinde, iddianamede anlatılan olayla bir ilgisinin olmadığını, mağdureyi tanımadığını, kimliğini kayıp ettiğini savunması, temyiz dilekçesinde de benzer şekilde beyanlarda bulunup kayıp ettiği nüfus cüzdanına başka bir kişinin kendi resmini yapıştırdığını iddia etmesi, sanığın temyiz dilekçesindeki imzası ile soruşturma aşamasında sanık adına atılan imzaların farklılık göstermesi, yine sanığın temyiz dilekçesine eklediği fotoğraf ile soruşturma aşamasında sanık adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı fotokopisinde bulunan fotoğrafın benzerlik göstermemesi karşısında, sanık ile mağdur ... ve tanıklar ..., ... ve ...'in yüzleştirilmesi, yine Kepez İlçe Emniyet Müdürlüğünün 16.09.2010 tarihli fezleke evrakında olayın faili olarak tespit edilen kişiden alındığı bildirilen parmak izleri ve fotoğraflar ile sanıktan temin edilecek parmak izleri ve fotoğraflar arasında benzerlik bulunup bulunmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığa isnat edilen suçun, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri kapsamında kaldığı ve alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden, sanığın istinabe yoluyla sorguya çekilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18671, Karar No: 2014/11351, Tarih: 09.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18671 E.  ,  2014/11351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen 21/04/2010 tarihli asıl kararın sanığa 31/05/2010 tarihinde tebliğ edildiğine dair ilgili tebligat parçası üzerinde yapılan incelemede; PTT'nin kaşesinin 31/05/2010 tarihinde atılıp PTT memurunun önce 31/05/2010 tarihini tebligatın üzerine yazmasına rağmen, daha sonra farklı bir kalemle bu tarihin 09/06/2010 olarak değiştirildiği dikkate alınarak, tebligatı yapan kuruma yazı yazılarak, tebliğin gerçekte hangi tarihte yapıldığı, söz konusu tarih değişikliğinin kim tarafından, hangi amaçla yapıldığı hususlarının sorulması ile tebliğin yapıldığı tarihe ait bilgi ve belgelerin onaylı suretlerinin dosya içine konularak gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade olunmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19193, Karar No: 2019/1418, Tarih: 21.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19193 E.  ,  2019/1418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkiline ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının bayramlarda çalışmadığını, dini ve resmi bayramlarda binaların temizliği ve çöplerin toplanması işinin bina sakinleri tarafından yerine getirildiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışması bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.