muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12192, Karar No: 2013/8428, Tarih: 29.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/12192 E.  ,  2013/8428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....2010 tarih ve 2007/190-2010/424 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin DALAN ibareli markaların sahibi olduğunu ve bu markanın ... tarafından sektörel tanınmış marka olduğunun kabul edildiğini, GM Gıda Tarım Ürünleri Ltd. Şti.'nin müvekkili şirketin markasının birebir aynısı olan 2005/43743 sayılı 'DALAN' ibareli marka başvurusuna, bültende yapılan yayına müteakip 2000/24150 sayılı 'dalan' 166248 sayılı 'dalan', 111070 sayılı 'dalan' ibareli vs. markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından “markaların benzer olmasına rağmen, farklı nitelikte mallar/hizmetleri kapsadığından iltibasa yol açabilecek bir ilişkinin bulunmadığı" gerekçesiyle reddedildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazın ise ... ...'nın 2007-M-3775 sayılı kararı ile aynı gerekçelerle reddine karar verildiğini, oysa davalı şirketin müvekkili şirketin tanınmış markasından haksız yararlanmayı amaçladığını, başvurunun tüketicinin yanılmasına ve müvekkili ile bağlantı kurulmasına yol açacağını ileri sürerek ... Kararının iptaline ve davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı başvurusuna konu 'DALAN' ibaresi ile itiraza gerekçe yapılan davacı adına tescilli “dalan” ibareli markalar arasında, işaretsel yönden ayniyet bulunmakta ise de, başvuru kapsamında bulunan 30 sınıftaki "çaylar, buzlu çaylar” emtiası yönünden tescil kapsamlarının da benzer olduğu, bu nedenle markalar arasında KHK'nın .../... (b) maddesi yönünden karıştırma ihtimalinin bulunduğu, ancak başvurudaki "şeker" emtiası yönünden tamamen markalar arasında karıştırma ihtimalinin bulunmadığı, her ne kadar davacı markası "temizlik ürünleri”

yönünden KHK'nın .../... m. uyarınca tanınmışlık düzeyine ulaşmış ise de, başvuru markasının "şeker" emtiası yönünden tescil olunmasının davacı markasının ayırt edicilik düzeyine ve itibarına zarar vermeyeceği gibi tanınmışlıktan haksız yararlanma durumunun da söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 30 (...) sınıfta ver alan "Çaylar, buzlu çaylar" ürünleri yönünden ... ...'nın 2007-M-3775 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescil olunan 2005/43743 sayılı markanın 30 (...) sınıfta ver alan "Çaylar, buzlu çaylar" ürünleri yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

...- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekili ile davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

...- Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince, mahkemenin gerekçeli kararı davacı vekiline .../05/2011 günü tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK'nun 432'nci maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra, davacı vekili tarafından 06/06/2011 tarihinde temyiz edilmiştir. Aynı Yasa'nın 432/...'ncü maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ...-... sayılı İBK uyarınca Yargıtay tarafından da bu konuda bir karar verebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/488, Karar No: 2015/1069, Tarih: 25.03.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/488 E.  ,  2015/1069 K.**

* USULSÜZ TEBLİĞ

* GEREKÇELİ KARARIN TARAFLARA TEBLİĞ EDİLMEMESİ

* DOSYANIN İADESİ NEDENİ

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 428

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 450

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Geçici Madde 3

* YARGI HİZMETLERİNİN HIZLANDIRILMASI AMACIYLA BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (6217) Madde 30

* ADLİ YARGI İLK DERECE MAHKEMELERİ İLE BÖLGE ADLİYE MAHKEMELERİNİN KURULUŞ, GÖREV VE YETKİLERİ HAKKINDA KANUN (5235) Geçici Madde 2

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.06.2010 gün ve 2008/117 E-2010/148 K. Sayılı kararın incelenmesi davalılardan M.. B.. mirasçıları ile D.. G.. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 08.02.2012 gün ve 2010/12959 E- 2012/1677 K.sayılı ilamı ile;

(...Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan D.. G.. ve M.. B.. mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davalılardan C.. O..'a kararın tebliği için çıkarılan tebligatın adresten ayrıldığından bahisle iade edildiği, bunun üzerine anılan davalının ceza davasındaki vekiline kararın tebliğ edildiği görülmüştür. Oysa, ceza yargılamasındaki vekilinin eldeki dava dosyasında vekaletnamesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle vekile yapılan tebliğ usulüne uygun değildir. Tebligat Kanununda yapılan değişiklikler ve adrese dayalı kayıt sistemi uyarınca davalı C.. O..'ın adresi araştırılarak kararın tebliği gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması kararın bozulmasını gerektirmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılardan M.. B.. mirasçıları ile D.. G.. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılardan M.. B.. mirasçıları ile D.. G.. vekili tarafından temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçe ile bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, “...kararın taraflara tebliğ edilmemesinin HUMK'nun 428 ve devamı maddelerinde belirtilen bozma sebeplerinden olmadığı…” gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, davalılardan M.. B.. mirasçıları ile D.. G.. vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; gerekçeli karar tebliğinin yapılmaması hususunun bozma nedeni yapılıp yapılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Yerel Mahkemece, “...kararın taraflara tebliğ edilmemesinin HUMK'nun 428 ve devamı maddelerinde belirtilen bozma sebeplerinden olmadığı…” gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, davalılardan M.. B.. mirasçıları ile D.. G.. vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; gerekçeli karar tebliğinin yapılmaması hususunun bozma nedeni yapılıp yapılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere; 01 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanun’un 450. maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için,  6100 sayılı Kanunda geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Geçici Madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.):

“(1) Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici  2'nci maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

(2) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. (3) Bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.”

düzenlemesini içermektedir.

Yukarıdaki madde metninden, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı anlaşılmaktadır.

Buna göre, 07.10.2004 tarih ve 25606 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 26.09.2004 kabul tarihli ve 5236 sayılı Kanun’un 16.maddesi ile yapılan değişiklikten önce yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK’nun 428.maddesi:

“Mahkemei Temyiz aşağıda beyan olunan esbaptan dolayı temyiz olunan hükmü nakzeder.

1-Kanunun ve iki taraf beynindeki mukavelenin yanlış tatbik edilmiş olması.

2-Mahkemenin davayı rüyete vazifedar bulunmaması,

3-İki tarafı ve sebebi müttehit bir dava hakkında yekdiğerine mütenakız kararlar verilmesi,

4-Usulü muhakemeye muhalefet edilmesi,

5-Meselei maddiyenin takdirinde hata edilmesi,

“Mahkemei Temyiz aşağıda beyan olunan esbaptan dolayı temyiz olunan hükmü nakzeder.

1-Kanunun ve iki taraf beynindeki mukavelenin yanlış tatbik edilmiş olması.

2-Mahkemenin davayı rüyete vazifedar bulunmaması,

3-İki tarafı ve sebebi müttehit bir dava hakkında yekdiğerine mütenakız kararlar verilmesi,

4-Usulü muhakemeye muhalefet edilmesi,

5-Meselei maddiyenin takdirinde hata edilmesi,

6-İki taraftan birinin davasını ispat için serdettiği delillerin sebebi kanuniye müstenit olmıyarak kabul edilmemesi, Usulü muhakemeye muhalefetten dolayı bir hükmün nakzolunabilmesi mahkemeye ait vazaifte usulü muhakemenin ihlal olunmasına ve işbu kusur ve hatanın lahik olan hükmü tağyir edecek derecede bulunmasına veya müddei, yahut müddeaaleyh tarafından usulü muhakemenin tağyir ve ihlal olunduğunu ispat edecek derecede itiraz olunup da mahkemede tetkik edilmemiş olmasına mütevakkıftır.”

Hükmünü içermektedir.

Maddede, Yargıtayın hangi sebeplerden dolayı temyiz olunan kararı bozacağı düzenlenmektedir. Görüldüğü üzere, anılan madde metninde gerekçeli kararın taraflara tebliğ edilmemesi, tebliğin geçersiz olması veya usulsüz tebliğ hallerinin, hükmün bozulması için bir neden olarak kabul edilmediği anlaşılmaktadır.

Nitekim, Yargıtay sapma göstermeyen uygulamasına göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edilmemesi, tebliğin geçersiz olması veya usulsüz tebliğ hallerinin bir geri çevirme nedeni olarak kabul edilip; anılan eksikliğin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye iadesine karar verilmektedir (Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2014 gün ve E:2014/11-698, K:2014/1005 sayılı ilamı).

Yapılan açıklamalar karşısında; yerel mahkemenin, Özel Daire bozma ilamına karşı “…kararın taraflara tebliğ edilmemesinin bozma sebeplerinden olmadığı…” gerekçesiyle önceki kararında direnmesi usul ve yasaya uygundur.

Ne var ki bozma nedenine göre işin esasına ilişkin temyiz itirazları incelenmediğinden, bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan, davalılardan M.. B.. mirasçıları ile D.. G.. vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 25.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/132, Karar No: 2010/2343, Tarih: 20.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/132 E.  ,  2010/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin süresinde olduğu anlaşılmış ise de duruşma masraflarını yatırmadığından duruşma isteminin reddine, dosyanın duruşmasız olarak incelenmesine karar verildi. Dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin raporu ve açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava birden fazla taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmünde kadastro tutanaklarının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere karşı kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak dava açılamayacağı açıklanmıştır. Bu sürenin hak düşürücü nitelikte olduğu ve taraflarca öne sürülmese bile mahkemece kendiliğinden değerlendirileceği kuşkusuzdur.

Öte yandan; mahkemece yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları soyut ve genel ifadelerden ibaret olup, davanın esasını çözümlemeye elverişli değildir.

Hal böyle olunca; davaya konu tüm taşınmazların kadastro tutanağı ve dayanağı belgelerin birer örneğinin getirtilmesi, tespitlerin kesinleştiği tarihlerin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesat niteliğindeki ev ve ağaçların kadastro tespitinden önce mi sonra mı yapıldığının, az yukarıda açıklanan hak düşürücü sürenin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi, muhdesatların taşınmaz tespitlerinin kesinleştiği tarihten sonra yapıldığının saptanması halinde, davanın birden fazla taşınmaz üzerinde bulunan çeşitli muhdesatlar için açıldığı gözetilerek, her bir taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların hangi tarihte, kim tarafından, kimin adına ve hesabına meydana getirildiğinin tanıklardan ve taraflardan yeniden yapılacak keşif sırasında ayrı ayrı sorulması, muhdesatların kim tarafından meydana getirildiğinin bu şekilde duraksamasız belirlenmesi ve sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken genel ve soyut biçimde alınan tanık beyanlarıyla yetinilip hak düşürücü süre araştırması da yapılmadan eksik araştırma ve incelemeyle hüküm verilmesi isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,peşin ödenen 82,80 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 20.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16051, Karar No: 2016/15916, Tarih: 13.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/16051 E.  ,  2016/15916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen hüküm, davalı baba tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhkameleri Kanununa 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 30. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. madde hükmü uyarınca, uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesinde; çocukla kişisel ilişkinin düzenlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay’da duruşmalı inceleneceğine ilişkin hüküm bulunmadığından duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, çocukla kişisel ilişkinin düzenlenmesine ilişkindir ve bu tür davalar bir çekişmesiz yargı işidir. Çekişmesiz yargı işlerinde kural olarak basit yargılama usulü uygulanır (HMK m.385/1). Mahkemece davalı tarafın sunduğu tanık listesindeki tanıklar dinlenmeden deliller toplanmadan davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece çocukla kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davalarında re'sen araştırma ilkesinin de uygulanacağı gözetilerek taraf delillerinin sorulup toplanması, tanık isimleri bildirilmesi halinde dinlenmesi ve gerektiğinde uzman raporu da alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Ortak çocuk....28/04/2005 doğumludur ve idrak çağındadır. Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda, çocuğa adli merci önündeki kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarlarına açıkça ters düşmediği takdirde ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Mahkemece çocuğa görüşünü ifade etmesi olanağı tanınmadığı gibi, kişisel ilişkinin düzenlenmesine esas olmak

..../..

üzere herhangi bir uzman incelemesi de yaptırılmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; davalı baba ile arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ile ilgili tercihinin sorulması ve mahkeme nezdindeki aile mahkemesi uzman veya uzmanlardan rapor alınması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çocuğun üstün yararının saptanması, hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.12.2016(Salı)

....
Yargıtay — Esas No: 2011/1606, Karar No: 2012/2319, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1606 E.  ,  2012/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; zorla kaçırıp alıkoyma suçu ... ile kabul edilerek beraatine, ırza geçme suçu reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu kabul edilerek mahkûmiyetine dair Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 2005/587 Esas, 2005/709 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, 765 sayılı TCK.nın 430/2 ve 416/3. maddelerinde tarif edilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarının kanunda öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine ilişkin 27.12.2005 tarihli hükümden ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçunda ise sorgusunun yapıldığı 06.07.2004 tarihinden itibaren incelemenin yapıldığı tarihe kadar bu sürelerin gerçekleştiği ve bu arada zamanaşımını kesen veya durduran sebep bulunmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının DÜŞMESİNE, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2197, Karar No: 2025/549, Tarih: 17.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2197 E.  ,  2025/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 08.05.2024

SAYISI : 2009/284 E., 2012/497 K.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 08.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin mahiyetten reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davacıya 21.12.2012 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise HUMK'nın 432. maddesinin 1. fıkrası hükmünde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 06.05.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesinceverilen 08.05.2024 tarihliek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6845, Karar No: 2011/7608, Tarih: 27.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6845 E.  ,  2011/7608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDREMİT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2009
Yargıtay — Esas No: 2015/11635, Karar No: 2016/3222, Tarih: 26.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11635 E.  ,  2016/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği sebebiyle davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince süresinde temyiz edilmesi üzerine sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı, karşı tarafın davacı olduğu... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/84 E. sy. İtirazın iptali davasında verilen kararın tehiri icra talepli olarak temyiz ettiklerini ve dosya borcunun tamamını kapsayan 123.600 TL meblağlı kesin ve süresiz banka teminat mektubunun müvekkili tarafından icra müdürlüğüne yatırıldığı halde Yargıtayca tehiri icra kararı verilmediğini, yalnızca icra müdürlüğünce mehil verildiğini, Yargıtay tarafından 90 günlük süre bitmeden 26.06.2013 tarihinde tehiri icra taleplerinin reddedilerek kararın onandığını, davalı tarafın talebi üzerine icra müdürlüğünce tebliğ edilen ek ödeme muhtırasında 07.03.2014 tarihi itibariyle 35.073,86 TL bakiye borçlarının bulunduğu ve haciz işlemlerine başlanacağının ihtar edildiğini, müvekkilinin 26.06.2013 tarihinde dosya borcu 123.600 TL ödeme yaptığı kabul edilerek bakiye borcun bu tarih esas alınarak hesaplanması gerektiğini, dosyada tehiri icra kararı bulunmadığından takibin hiçbir zaman durmadığını, davalının alacağını tahsil edebilecek durumda olduğunu ileri sürerek müvekkilinin dava tarihi itibariyle 35.073,86 TL borcunun bulunmadığının tespitine ve %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda tensiple; kapak hesabının yapılması ve muhtıra çıkartılması icra memuru işlemi olup İİK'nın 16. madesi hükmü uyarınca davacının icra memurunun işlemlerine karşı şikayet yoluna başvurabileceği, davacının düzenlenen muhtıraya karşı şikayet yoluna başvurarak muhtıranın tümden iptalini veya düzeltilmesini icra mahkemesinden isteyebileceği gerekçesiyle İİK'nın 16. ve TTK'nın 4-5. maddeleri hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.