muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14949, Karar No: 2013/18121, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14949 E.  ,  2013/18121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dairenin aynı gün incelenen 2013/19205 Esas 2013/18141 Karar sayılı (... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.02.2013 gün ve 2012/179 Esas 2013/68 Karar sayılı) dosyasına Dairenin geri çevirme kararından sonra getirtilen Akdeniz Belediye Başkanlığının 18.11.2013 günlü yazısında, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesine tabi tutulmadığı bildlirilmesine karşın, Akdeniz Tapu Müdürlüğünün 23.10.2013 günlü yazısında, 493 parselin daha önce 347 parsel numarasıyla 14150 m² büyüklüğünde iken 2199 m²'lik kısmının yola terkinden sonra ifrazen oluştuğu belirtilmiştir.

Her iki kurum cevapları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için; sözü edilen dosyadaki yazı örnekleri belediye imar ve tapu müdürlüklerine gönderilerek bu farklılığın nereden kaynaklandığının ve emsalin satış tarihi olan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Kanunu hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, tabi tutulmuşsa ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8339, Karar No: 2016/5869, Tarih: 07.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8339 E.  ,  2016/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Geçmişte tekerrüre esas ertelenmiş hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmiş olması nedeniyle isabetsizlik görülmemiş; TCK'nın 50/3. maddesinin koşulları bulunmadığı halde yasal zorunluluktan bahisle 3 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilmediği gibi sanığa para cezasını ödemesi için ayrıca bir süre verilmemesine rağmen, mahkemece infaz sırasında ödeme emri üzerine sanık tarafından ödenmeyen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3. fıkrasında yer alan "hüküm kesinleştikten sonra hakkında infaz makamınca yapılan tebligata rağmen tanınan süre içerisinde sanık tarafından ödenmeyen iş bu adli para cezasının TCK.nun 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceğinin ihtarına (ihtarat yapıldı)," ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/904, Karar No: 2024/5425, Tarih: 26.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/904 E.  ,  2024/5425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1783 E., 2020/247 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık ve müdafinin yokluğunda verilen temyiz başvurusunun düzeltilerek esastan ret kararının, 24.11.2020 tarihinde sanık müdafine tebliğ edildiği, sanık müdafinin ise kararı 15 günlük yasal süre sonrasında temyiz ettiği, bu durumda Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2023 tarihli, 2023/49 Esas ve 2023/277 Karar sayılı kararına göre yokluğunda hüküm verilen sanığa, gerekçeli kararın ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği, kesinleştirme işleminin usulsüz olduğu bu nedenle eski hale getirme talebinin kabulü ile sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilmekle, sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan kurulan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi'nin 2020/1783 Esas, 2020/247 Karar ve 17.11.2020 tarihli hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.05.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Ankara 12.Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 26.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi'nin, 17.11.2020 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının "yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına ve müsadere kararına ilişkin Kanun maddesinin düzeltilerek" hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, yeterli ve somut delil bulunmadığına, uyuşturucu maddeyi kendi kullanımı için bulundurduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, yeterli ve somut delil bulunmadığına, uyuşturucu maddeyi kendi kullanımı için bulundurduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; sanığın ikametinden uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin alınan istihbari bilgi üzerine, Emniyet ekibi tarafından olay yerine gidilerek sanığın ikametinin çevresinde yapılan çalışmalarda, tanık....'nın araçla sanığın evinin önüne gelip içeri girdiği, yaklaşık 3 dakika sonra çıktığı, araca binip tekrar seyir halinde ilerlediği sırada şüphe üzerine aracın polis görevlilerince durdurulduğu, tanık....'nın cüzdanından çıkardığı net 0,549 gr gelen sentetik kannabinoid maddesini kolluk görevlilerine rızaen teslim ettiği, usulüne uygun alınan arama ve el koyma kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada, çekmece içinde şeffaf poşette net 55,160 gr gelen sentetik kannabinoid maddesi ve yine aynı çekmece içinde şeffaf poşette toplam 102 adet MDMA etken maddesini içeren extacy hap ele geçirildiği, tanık....'nın alınan beyanında, uyuşturucu maddeyi 70,00 TL karşılığında sanıktan satın aldığını belirttiği, sanığın da soruşturma aşamasında alınan ifadesinde tanık....'ya uyuşturucu maddeyi para karşılığında sattığına ilişkin kabulü nedeni ile uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olguda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmeyerek, yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına ve müsadere kararına ilişkin Kanun maddesinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin istihbari bilgi edinilmesi, Emniyet ekibi tarafından yapılan çalışmalarda tanık....'nın para karşılığı sanıktan sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesini satın aldığının belirlenmesi, Arama ve El Koyma kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada farklı nitelikte ve kişisel kullanım miktarının çok üzerinde uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesi, tanık....'nın aşamalarda alınan beyanı, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde tanık....'ya uyuşturucu maddeyi para karşılığında sattığına ilişkin kabulü ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanığın temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi'nin 2020/1783 Esas, 2020/247 Karar ve 17.11.2020 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 12.Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13981, Karar No: 2020/5913, Tarih: 22.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/13981 E.  ,  2020/5913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürükelenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5182, Karar No: 2013/7069, Tarih: 09.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5182 E.  ,  2013/7069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 28.07.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıların müdahalelerinin men'ine, davalı ...'un paydaşı bulunduğu 1884 sayılı parsel üzerinde bulunan 1 adet dut ağacının kesilmek suretiyle kaline karar verilmiştir.

Dava konusu 1884 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının incelenmesinden, davalı ... dışında ... isimli şahsın da taşınmazda paylı malik olduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu’nun 688 ve devamı maddeleri uyarınca paylı mülkiyetin konusu fiili olarak bölünmemiş eşya ve müşterek mülkiyet ise aynı hukuki statüde bulunan birden çok kişinin belirli bir eşyaya aynı anda paylı olarak malik oldukları bir topluluk mülkiyeti şeklidir. Paydaşların eşya üzerinde sahip bulundukları hisse maddi olarak (fiilen) bölünmüş olmayan soyut bir hisse niteliğindedir. Başka bir anlatımla fiziki bölünme değil, fikri bölünmenin söz konusu olduğu, dolayısıyla her paydaşın müşterek eşyanın her parçasında hakkının bulunduğu, ayrıca müşterek eşya ile ilgili bölünebilen yetkiler üzerinde her hissedarın payı oranında bağımsız hakkının bulunduğu, fakat bölünemeyen yetkilerde herkesin hakkının eşyanın tamamını kapsadığı açıktır. Bunun sonucu olarak da, kal istemine ilişkin davalarda verilecek karar tapuda malik olarak yer alan tüm paydaşların hukuki durumunu etkileyeceğinden davada yer almaları zorunludur.

Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmüne göre, arazi mülkiyeti kapsamına üzerindeki ağaçlar da girer. Kural olarak da bir şeye malik olan kimse o şeyin bütünleyici parçalarının da malikidir. 1884 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçta davada taraf olmayan malikin de Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmüne göre hakkı bulunmaktadır. Ağaçların kesilmesine ilişkin hüküm davanın tarafı olmayan bu paydaşın hukukunu da etkileyeceğinden, davada 1884 sayılı parselin davalı dışındaki diğer paydaşının da yer alması zorunludur.

Mahkemece, taraf teşkili tamamlanmadan davanın esastan sonuçlandırılması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18029, Karar No: 2011/6618, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18029 E.  ,  2011/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıya ait iki ayrı daireyi toplam 90.000 TL bedelle satın aldıklarını, davacıya kaparo olarak Türk parası ve yabancı para olmak üzere toplam 10.103 TL verdiklerini, taşınmazların bedelini temin etmek üzere kooperatifteki hisselerini normal değerinden ucuza sattıklarını, tüm yükümlülükleri yerine getirmelerine rağmen davalının taşınmazların devrini vermediğini belirterek şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, davalıdan harici sözleşme ile daire satın aldıklarını, davalıya kaparo verdiklerini beyan ederek davalının yazı ve imzasını içerir belgeye dayanmışlardır. Mahkemece, davacılar tarafından sunulan belge nazara alınarak belgede yazılı miktar kadar davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacıların dayandığı tarihsiz belgedeki imza ve yazıların davalıya ait olduğu ve bu hususta bir itirazının bulunmadığı sabittir. Ne var ki, bu belge açıkça borç ikrarını içermediğinden HUMK.nun 292. maddesi anlamında yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. Bu nitelikteki bir

2010/18029-2011/6618

belgeye dayanan davacılar alacaklarını ispatlamak durumundadır. Bir başka deyişle alacağın varlığını ve miktarını ispat yükü davacılardadır. Öyle olunca, Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek davacılardan tanık dâhil tüm delilleri sorulup toplanmalı ve hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin bahsedilen bu yönü gözardı ederek eksik tahkikatla yazılı şekilde hüküm tesis etmesi, usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerden dolayı davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 149.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19220, Karar No: 2025/2487, Tarih: 26.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/19220 E.  ,  2025/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/225 E., 2020/212 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2. maddesinde "Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır." ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2. maddesinde "Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, aynı Kanun'un 291/1. maddesinde temyize ilişkin kanuni sürenin belirtilmesinin yanı sıra gerekçeli hükmün tebliğinden itibaren işlemeye başlayan on beş günlük temyiz süresinin bitmesinden itibaren yedi günlük süre içerisinde de temyiz nedenlerini içeren bir ek dilekçe verilebileceğine dair karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinin hatırlatılmadığı ve 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici madde 6/1-e bendi uyarınca anılan 295. maddenin uygulanmaya devam olunduğu gözetilerek yokluğunda verilen hükme yönelik yasal süresi içerisinde temyiz dilekçesi sunan katılan Bakanlık vekiline "5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz nedenlerini bildirir gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içerir tebligat ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliğ edilmesi, süresi içinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 26.03.2025 tarihinde karar verildi.