muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12590, Karar No: 2014/13234, Tarih: 17.11.2014

Bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli müksetap hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamında işaret edilen hususların eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında aynen 2006 olan tespit tarihine göre 20-30 yıl öncesine ait (1976-1986), stereoskopik hava fotoğraflarının istenilmesi ve bu fotoğraların stereoskop altında incelenmesi suretiyle taşınmazın niteliği ve kullanım süresinin, ne zaman kullanılmaya başlandığının belirlenmesine çalışılması gereğine değinildiği halde, Mahkemece Harita Genel Komutanlığından getirtilen hava fotoğraflarının hangi yıllara ilişkin olduğu anlaşılamadığı gibi, getirtilen hava fotoğrafları jeodezi ve fotoğrametri uzmanına inceleme yaptırılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için tespit tarihinden geriye doğru en az 15, 20 ve 25 yıl öncesine ait ve yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının ve tespit tarihinden itibaren iktisap süresince beşer yıllık periyotlarda çekilmiş olan hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığı'ndan, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar ise, İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, ardından taşınmaz başında üç kişilik jeodezi ve fotoğrametri mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi heyeti ve 3 kişilik ziraat mühendisi ve jeoloji mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dinlenilecek yansız yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin ne olduğu, bu bölüm üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, hava fotoğrafları üzerinde fotogrometri ve jeodezi uzmanı olan bilirkişisi kurulundan stereoskop aleti ile incelenmesi suretiyle hava fotoğraflarının çekildikleri, Kadastro Müdürlüğünden gelen paftaların ise düzenlendikleri tarihlere göre dava konusu taşınmaz bölümünün kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı, taşınmazın niteliği ve kullanım süresi ve ne zaman kullanılmaya başlandığı belirlenmeli, ziraatçi bilirkişilerden taşınmazın niteliği konusunda ayrıntılı rapor alınmalı, önceki keşifte hazır bulunanlar dışındaki ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı incelenerek gerekçeli, denetime açık, karşılaştırmalı rapor istenmeli, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu takdirde HMK'nın 261. maddesi uyarınca yüzleştirilmek suretiyle aykırılık giderilmeli, HMK'nın 290/2. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 17.11

. maddesi uyarınca yüzleştirilmek suretiyle aykırılık giderilmeli, HMK'nın 290/2. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/36460, Karar No: 2022/8265, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/36460 E.  ,  2022/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarının açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı CMK’nin 294/1. maddesindeki “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı Kanun’un 295/1. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler karşısında; somut olayda tefhim edilen hükme yönelik 13.06.2018 tarihinde gerekçesiz temyiz dilekçesi veren sanığa gerekçeli kararın hiç tebliğ edilmediği gibi hükümde 5271 sayılı CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini içerir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan 7 günlük süre içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği anlaşılmakla; sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde “CMK’nin 295/1. fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, temyiz nedenlerini içerir ek temyiz dilekçesi verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1737, Karar No: 2014/3196, Tarih: 24.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1737 E.  ,  2014/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVACILAR : ... VE ARKADAŞLARI

DAVALILAR : ..., BELEDİYE BAŞKANLIĞI

DAVA TÜRÜ : ...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle "Dava konusu taşınmazların idari merciler tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığının yöntemince belirlenmesi, taşınmazların kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde davacıların zilyetliğine değer verilemeyeceği, taşınmazların kıyı kenar çizgisi kapsamında kalmadığının belirlenmesi halinde uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözülmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların ... tutanaklarının iptali ile 176 ada 38, 40 ve 42 parsel sayılı taşınmazların 1/4'er hisse ile ... ..., ..., ... ve ...... adına; 176 ada 39-43 parsel sayılı taşınmazların 4/16 hissesinin ..., 3/16'şar hissenin ..., ... ..., ... ve ... adına; 176 ada 41 parsel sayılı taşınmazın 1/3'er hisse ile ..., ... ve ... ... adına; 176 ada 44 parsel sayılı taşınmazın 2/8 hissesinin ... ..., 3/8'er hissesinin ... ve ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 24.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1331, Karar No: 2013/19168, Tarih: 14.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1331 E.  ,  2013/19168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, kayıp-kaçak bedelinin haksız tahsil edildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 3,15 TL harcın davacıdan alınmasına, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4115, Karar No: 2020/1193, Tarih: 21.01.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/4115 E.  ,  2020/1193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin paragrafta sevk maddesi olarak TCK'nun 52/2 maddesinin gösterilmesi gerekirken ''TCK'nun 52/2 ve TCK'nun 52/3.maddesi'' ibaresinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 5 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken 5 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

3. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1.maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün üçüncü paragrafında yer alan ''TCK'nun 52/3.maddesi'' ibaresinin çıkartılması,

2. Hükmün sanığın kazanılmış hakkına ilişkin bölümden "5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak, yerine "cezasının 5 ay hapis cezası ve 80,00TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi,

3. Hükmün müsadereye ilişkin kısmından ''TCK'nun 54.maddesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''TCK'nun 54/4.maddesi'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10232, Karar No: 2013/18230, Tarih: 13.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/10232 E.  ,  2013/18230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu aleyhinde yapılan takipte, borçluya ait Salihli İlçesi, ..... Köyü, köy içi mevkii ... parselde kayıtlı ev ve avlusu vasfındaki taşınmazın tapu kaydı üzerine haciz konulmuştur. Borçlu icra mahkemesinde, meskeniyet şikayetinde bulunmuştur.

İ.İ.K.'nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, şikayete konu taşınmazın kıymeti ve borçlunun haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmemektedir.

Temyiz olunan karara mesnet yapılan bilirkişi raporunda; taşınmaz üzerinde iki ayrı mesken bulunduğu, meskenlerden birinin evin tek katlı ve basit tarzda inşaat edildiği, iki oda, salon mutfak ve banyo ile bahçede tuvaletten ibaret olduğu, burada anne baba ve bir çocuk üç kişi birlikte yaşadığı, arsanın güneyinde yer alan iki kat kremit çatılı yığma tarzı inşaa edilmiş evde de  anne baba ve bir çocuk olmak üzere üç kişinin yaşadığı,  her iki meskenin arsa dahil toplam değerinin 71.800,00TL olduğu, dava konusu taşınmazların büyüklükleri, oda sayıları, müştemilat durumları, içinde yaşayan altı kişilik geniş bir aile bulunması göz önüne alındığında, borçlunun haline münasip sosyal bir konut olduğu, borçlunun aynı köyde ailesi ile birlikte yaşayabileceği bir evi ancak 75.000,00TL bedelle satın alabileceği, haciz konulan evinden daha yüksek bir bedelle konut ihtiyacını karşılayabileceği bu nedenle haline münasip evi olduğu belirtilmiştir. Bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle borçlunun ve borçlunun bakmakla yükümlü olduğu kişilerin nüfus kayıtları getirtildikten sonra, zabıta araştırması yaptırılarak bilirkişi raporunda belirtilen taşınmaz üzerindeki iki ayrı mesken de oturan kişilerin borçlu ile birlikte yaşayıp yaşamadıkları, borçlunun bakmakla yükümlü olduğu kişilerden olup olmadıkları, geçimlerini nasıl temin ettikleri sosyal ve ekonomik durumları borçlu ile birlikte tespit edilerek, borçlunun sosyal ve ekonomik durumuyla bağdaşır köyde daha mütevazi bir yerinde  haline münasip bir evi alabileceği değerin yasada öngörülen kurallara göre belirlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir. Ayrıca bilirkişi raporunda, borçlunun aynı köyde ailesi ile birlikte yaşayabileceği bir evi ancak 75.000,00TL bedelle satın alabileceği belirtilmiş ise de  belirtilen değerin İİK'nun 82/12. maddesine göre tespit edilmesi  ve bu hususları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen ve ikamet dışında zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerlerin maddede öngörülen amaca aykırı olduğundan borçlunun haline münasip evi alabileceği değerin açıklanan kurallara göre belirlenmesi gerektiğinin dikkate alınması ve haline münasip evin değerinin denetime elverişli  olacak şekilde tespit edilmesi gerektiğinden yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27124, Karar No: 2014/28646, Tarih: 21.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/27124 E.  ,  2014/28646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2012

NUMARASI : 2010/731-2012/484

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının B.. İnş. Taah. İç ve Dış Tic. San. Ltd. Şti.'nin işçisi olduğunu, müvekkilinin taraf sıfatı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Somut olayda, dava N.. B..'a karşı açılmış ise de, davacı vekili 21.06.2012 tarihli dilekçeyle, davalı tarafın şahıs olarak gösterilmesinin maddi bir hatadan kaynaklandığı belirtilerek, davalı tarafı B.. İnş. Taah. İç ve Dış Tic. San. Ltd. Şti. olarak değiştirmiştir. Mahkemece, B.. İnş. Taah. İç ve Dış Tic. San. Ltd. Şti. hakkında taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilerek hüküm verilmiş ise de, karar gerekçesinde taraf değişikliği talebinin kabul edildiği ve hükmün şirket hakkında kurulduğu yazılmıştır. Gerekçeli karar başlığında ise, davalı taraf olarak N.. B.. gösterilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesi uyarınca, mahkemece taraf değişikliği talebinin kabulü yerinde ise de, B.. İnş. Taah. İç ve Dış Tic. San. Ltd. Şti. hakkında taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilmesi ve taraf olmaktan çıkartılan N.. B..'ın gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15312, Karar No: 2021/17775, Tarih: 27.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15312 E.  ,  2021/17775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında, müşteki ...’e yönelik hırsızlık, katılan ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, 09/04/2014 günü gündüz saat 15.50 sıralarında müşteki ...’in iş yerine girerek, para çekmecesinde bulunan 30 TL parayı çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 31/3. maddelerinde düzenlenen suçu, katılan ...’in Uşak Kadın Doğum ve Çocuk Hastahanesi bahçesinde işletmekte olduğu kantine, gece saat 23.00 sıralarında camını kırmak suretiyle girerek hırsızlık yapması biçimindeki eyleminin ise aynı Kanun’un 116/2-4 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu, bu suçlar için aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerine göre belirlenen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, mahkumiyet hükmünün kurulduğu 12/04/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

10/04/2014 tarihli tutanağa göre suça sürüklenen çocuğun katılana ait iş yerinden 105 adet 25 kuruş (26,25 TL) çalmak isterken yakalandığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10751, Karar No: 2010/3748, Tarih: 31.03.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/10751 E.  ,  2010/3748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Dolandırıcılık, Mala zarar verme

Hüküm : 1-5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-5237 sayılı TCK'nın 152/1-c, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeniyle hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Ağaç alım satımı ile uğraşan ... ve ... ile görüşüp onlara diğer katılanların sahibi olduğu kavak dikili taşınmazı göstererek kendisine ait olduğunu söyleyen ve 37 adet kavak ağacının kesilmesi karşılığında 500 TL kapora alan sanığın, kavak ağaçlarının bu şahıslarca kesilip faydalanmak amacıyla götürüleceğini bilmesi ve neticeyi de istemesi, bu suretle asli failler ... ve ...'i yanıltarak hırsızlık suçunun işlenmesinde araç olarak kullanması karşısında, hırsızlık suçundan TCK'nın 37/2. maddesi uyarınca dolaylı fail olarak sorumlu tutulması gerektiği halde, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek mala zarar verme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten BOZULMASINA, 31.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10732, Karar No: 2014/492, Tarih: 16.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10732 E.  ,  2014/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/60540

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2009

NUMARASI : 2007/188 (E) ve 2009/533 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Tınaztepe V.D. mükellefi katılanın işlettiği 7/24 .... Car ünvanlı işyerinden dosyada fotokopisi bulunan 04/12/2006 tarihli sözleşme ile katılan adına tescilli .. plakalı otomobili otuz günlüğüne kiralayıp, teslim alan sanığın, kira süresi bitmesine sağmen iade etmeyerek kullanmaya devam ederken 15/01/2007 tarihli şikayet sonrası 25/01/2007 tarihinde Kula ilçesinde yakalanması eyleminin “nitelikli güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Sanığın 04.12.2006 tarihli kira sözleşmesinin kendisinde olması gereken alt nüshasını, 25.01.2007 tarihli jandarmada verdiği ifade kapsamına göre dosyaya delil olarak sunamaması, yakalanıp katılana teslimi aşamalarında aracın hasarlı olduğuna dair bir bilgi bulunmaması karşısında; dosya kapsamı itibariyle sûbut bulan eylemin “güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğu nazara alınmadan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.