muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2794, Karar No: 2009/6035, Tarih: 26.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/2794 E.  ,  2009/6035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 12/06/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı N...’nin dava konusu 758 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazları ile İstanbul Fatih’te bulunan 1848 ada 5 parsel sayılı taşınmazını mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalılara temlik ettiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal tescil olmadığı takdirde tenkis isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, satışın gerçek satış olduğunu mal kaçırma amacının olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, miras bırakan tarafından davalılara yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle tapuların iptali ile mirasçılar adına payları oranında tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.5.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs.vekili Avukat A... A... İle temyiz edilen vekili Avukat Y... O... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi U... Ş...'ün tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil olmadığı takdirde tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, miras bırakan N... Y...’in 25.1.2006 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı kızı ile davalı diğer kızlarının kaldığı anlaşılmaktadır.Miras bırakanın 16.9.2004 tarihinde dava konusu 758 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazlarının intifa hakkını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini eşit olarak davalı kızları S...ve N...’a satış suretiyle temlik ettiği yine İstanbul Fatih’te bulunan 1845 ada 5 parselde bulunan 1.kat 3 nolu meskenini de 15.12.2004 tarihinde eşit olarak davalı kızlarına yine satış suretiyle devrettiği kayden sabittir.

Davacı anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Somut olayda miras bırakan N...’nin 338 ada 104 parsel sayılı taşınmazda bulunan zemin kat 3 nolu meskenini 24.12.1979 tarihinde satış suretiyle davacı kızı F.. Ç...’a temlik ettiği görülmektedir.

Oysa, mahkemece murisin sağlığında tüm mirasçılarını kapsar biçimde ve hak dengesini sağlayacak şekilde temlikteki gerçek amacını ortaya çıkaracak kapsamda bir araştırma ve inceleme yapıldığı söylenemez.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Öyleyse eksik tahkikatla yetinilerek hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yetindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428 md. gereğince BOZULMASINA, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına ve

Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yetindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428 md. gereğince BOZULMASINA, 19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına ve

alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3956, Karar No: 2017/5790, Tarih: 06.07.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/3956 E.  ,  2017/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.12.1997 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.02.2000 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, 08.02.1998 günlü satış vaadi sözleşmesine dayanarak 29 pafta 1873 parsel sayılı taşınmazda davalıların murisi adına kayıtlı 1419/10688 hisseye ait tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı ..., davaya bir diyeceği olmadığını söylemiş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 17.02.2000 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... temyize getirmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalılardan ... vekilinin tarihsiz bir dilekçe ile İstanbul Anadolu 8. Sulh Hukuk Mahkemesi'ne başvurarak, davada dava konusu edilen 1873 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "kesinleşmemiş mahkeme kararı vardır" ibareli bir şerh bulunduğunu öğrenmeleri üzerine mahkeme dosyasını incelemek istediklerini; ancak, dosyanın uzun yıllardır kayıp olması sebebi ile kendilerine verilmediğini, karar örneğinin tapuya nasıl gönderildiğinin bilinemediğini, karar verilmesinin üzerinden onüç yıl geçmiş olup kararın henüz kesinleşmediğini ve dosyanın da kayıp olduğunu, tapu müdürlüğünce de bir terkin yazısı olmaksızın bu şerhin terkin edilemeyeceğinin bildirildiğini belirterek, usulsüz olarak tapuya tescil edilen bu şerh sebebiyle bir işlem yapılamadığından, tapudaki "kesinleşmemiş mahkeme kararı şerhi"nin terkin edilmesini istemiştir.

Mahkemece, 15.11.2013 tarihli bu "inceleme tutanağı" düzenlenerek Tuzla Tapu Müdürlüğünden gelen yazı cevabı da incelenmek suretiyle 1988/127 esas sayılı dosyanın kayıp nedeniyle ihyası yoluna gidileceğinden dosyanın örneğini mahkemeye sunması için davacı vekili Av. ...'a tebligat yapılmasına, Kartal 4. Noterliğine yazılan yazının tekidine karar verilmiştir.

Mahkemece, 15.11.2013 tarihli bu "inceleme tutanağı" düzenlenerek Tuzla Tapu Müdürlüğünden gelen yazı cevabı da incelenmek suretiyle 1988/127 esas sayılı dosyanın kayıp nedeniyle ihyası yoluna gidileceğinden dosyanın örneğini mahkemeye sunması için davacı vekili Av. ...'a tebligat yapılmasına, Kartal 4. Noterliğine yazılan yazının tekidine karar verilmiştir.

Ayrıca mahkemece 07.01.2014 tarihli ara kararı ile de; karardan 13 yıl sonra, davalı ... vekilinin dilekçesi üzerine, "dosyanın bütün aramalara rağmen bulunamadığı, Tuzla Adliyesi arşivinin iş merkezinin bodrum katında bulunması ve haricen yapılan araştırmalarda dosyanın arşivde su basması nedeni ile zayi olduğu, buna ilişkin herhangi bir tutanak bulunmadığı, mübaşir vasıtası ile yapılan araştırmalarda dosyaya ulaşılamadığı karar kartonunda kararın kesinleşmemiş şerhli bir örneğinin bulunduğu, temin edilemeyen dosyanın ihyası yoluna gidilmediği" belirtilmek suretiyle, kararın kesinleşip kesinleşmediği belli olmadığından 1873 parsel üzerinde muris Selami Çetin hissesine konulan tedbirin kaldırılması isteminin reddine karar verilmiştir.

Davacı ... vekilinin mahkemeye sunduğu bir kısım fotokopi belgeler, Tapu Sicil Müdürlüğü ve noterlik ile yapılan yazışmalar sonucu elde edilen belgeler dosyaya konularak, mahkeme kararı taraflara tebliğe çıkarılmış, davalı ... vekilinin temyizi üzerine dosya Yargıtay'a gönderilmiştir.

4473 sayılı yangın, yersasıntısı, Seylap veya heyelan sebebiyle mahkeme ve Adliye dairelerinde ziyaa uğrayan dosyalar hakkında yapılacak muamelere dair Kanun ile ... Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'nün 30.01.2016 tarih ve 107 sayılı "zayi olan dosyaların yenilenmesi" başlıklı genelgesinde, Adliye dairelerinde bulunan derdest veya karara çıkmış herhangi (mahkemeler, Cumhuriyet Başsavcılığı veya icra Dairelerine ait) bir dosyanın, doğal afet olarak nitelendirilen yangın, yersarsıntısı, seylap veya heyelan gibi nedenlerle kaybolması ya da belgelerinin zarara uğraması durumunda ne yapılması gerektiği hususunda düzenleme getirilmiştir.

Anılan yasa hükümleri ve genelgeye göre; öncelikli zayi olduğu ileri sürelen dosyanın ilgili mahkeme veya icra dairelarinin kalem ve arşivinde titizlikle aranması, bulunamadığı takdirde düzenlenecek tutanağın onaylı bir suretinin Bakanlığa gönderilmesi, Bakanlıkça dosyanın yenilenmesine karar verilmesi halinde bu kararın biran önce mahallinde mutat vasıtalarla neşir ve ilan edilmesinin sağlanması, dosyanın yenilenmesine ilişkin kararın Bakanlıkça yaptırılacak Resmi Gazete ile ilanı ve kıyasen mahallinde yapılacak olan ilamdan sonra, 4473 sayılı Kanunun 3. maddesinde belirtilen kişilerin dosyanın ihyası talebi üzerine, ziyana uğrayan dosyaların yenilenmesi için gereken işlemlerin yapılması gerektiği belirtilmiştir.

4473 sayılı Yasanın "Hukuk ve Ticaret dosyaları"ile ilgili 4-17 "müşterek hükümler" başlığı atında 30 ila 35 maddelerinde zayi olan bir dosyanın ne şekilde ve hangi koşullara uyularak yenilenebileceği hükme bağlanmış bulunduğundan, bu yasa hükümleri ve genelge dikkate alınarak dava dosyasının ihyası gerekirken, bu hususlar yerine getirilmeden, yazılı olduğu şekilde işlem yapılması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9152, Karar No: 2008/11635, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9152 E.  ,  2008/11635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Somut olayda; dosya içerisinde bulunan Tarım İlçe Müdürlüğünün bildirdiği 2005 yılına ait şeker pancarı verileri esas alınarak dava konusu taşınmazın değeri belirlenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca şeker fabrikası tarafından bildirilen ve değerlendirme tarihinden önceki bir tarih olan 1996 ve 1999 yıllarına ait verilerin ortalamasının alınması suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmiş ve mahkemece de bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 26 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden kesim ve nakliye değeri adı altında bir değer takdir edilerek zemin değerine eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2486, Karar No: 2023/6376, Tarih: 21.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2486 E.  ,  2023/6376 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1880 E., 2023/149 K.

DAVACI- DAVALI : ... vekili Avukat ...

DAVALI- DAVACI : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : ...

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/120 E., 2021/56 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların ayrı ayrı kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadının zina hukuki nedenli davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine ve kadın yararına maddî ve manevî tazminata karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların 1991 yılından beri evli olduklarını, ortak bir çocuklarının bulunduğunu, tarafların fiilen üç yıl ayrı yaşadıklarını, son bir yılda da karı koca yatak odalarını ayırdıklarını, erkeğin G.Y isimli bir kadınla gayriresmi ilişki yaşadığını, bu durumun kadın tarafından öğrenilmesinden sonra erkeğin evi terk edip gittiğini, erkeğin aldatma hususunu kabul ettiğini, kadına hakaretler ettiğini, müvekkiline fiziksel şiddet uyguladığını, sık sık ve nedensiz olarak evi terk edip gittiğini, müvekkilini sevmediğini ve istemediğini söylediğini, alkol bağımlılığı olduğunu, sürekli olarak yalan söylediğini, parasını ve kazancını müvekkilinden sakladığını, evlilik birliğinin erkeğin ağır kusurlu davranışları sonucunda temelinden sarsıldığını, aralarında ortak yaşamı sürdüremeyecekleri şekilde geçimsizlik baş gösterdiğini, sevgi ve saygının kalmadığını belirterek tarafların öncelikle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 161 inci maddesi gereği boşanmalarına, olmadığı takdirde 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği evlilik birliğinin sarsılması nedenlerine dayalı olarak boşanmalarına, kadın yararına aylık 3.000,00 TL tedbir nafakası ile yasal faizi ile birlikte 250.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; iddiaları kabul etmediklerini, kadının evliliğin başından beri yersiz şüphe ve iddialarla müvekkilini aldatmakla itham ettiğini, evde huzursuzluk çıkardığını, kadının müvekkilinin koktuğunu, horladığını belirterek yıllardır yatak odasına almadığını ve cinsel ilişkiyi reddettiğini, aşırı kıskanç ve şüpheci tutumlar sergilediğini, toplum içinde müvekkiline hakaretler ettiğini, işten eve geldiğinde iftira, aşağılama ve sinkaflı sözleri ile karşılaştığını, kadının ortak çocuğa fiziksel şiddet uyguladığını, 2018 yılında taraflar arasında çıkan bir tartışmada kadının erkeği evden kovduğunu, evlilik birliğinin kadının ağır kusurlu davranışları sonucunda temelinden sarsıldığını belirterek davacının davasının reddine, kendi açtıkları davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, erkek yararına 250.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının aşırı kıskançlık yaptığı, eşi üzerinde baskı kurduğu, toplum içinde eşine hakaretler ettiği, eşine sürekli aldatma ithamlarında bulunduğu ve bu şekilde kusurlu olduğu, erkeğin de kadına hakaretler ettiği, toplum içinde kadına aşağılayıcı kelimeler kullandığı, "sen hastasın, sen paranoyasın, tedavi görmen gerek" gibi sözler söylediği, alkol bağımlılığı olduğu, toplum içinde sık sık eşini sevmediğini istemediğini belirten kelimeler kullandığı ve bu şekilde evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kusurlu olduğu, bu durumda tarafların eşit kusurları ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve her iki tarafın da boşanmayı istediği göz önüne alınarak tarafların boşanma davalarının kabulü yoluna gidildiği, kadın her ne kadar zina nedenine dayalı boşanma talep etmiş ise de, erkeğin zina yaptığı hususu usulünce kanıtlanmadığı, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına olanak vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik olduğu gerekçesiyle davaların ayrı ayrı kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadının zina hukuki sebebine dayalı boşanma davasının reddine, eşit kusurlu tarafların tazminat taleplerinin reddine, kadın için aylık 2,000,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının reddedilen zinaya dayalı boşanma davası ile maddî ve manevî tazminat taleplerine, erkeğin kabul edilen boşanma davasına yönelik istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının reddedilen zinaya dayalı boşanma davası ile maddî ve manevî tazminat taleplerine, erkeğin kabul edilen boşanma davasına yönelik istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, erkeğin reddedilen tazminat taleplerine, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasına yönelik istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının kabul edilen evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı boşanma davası istinaf kapsamı dışında bırakıldığından taraflar arasındaki boşanma hükmünün kesinleştiği, yapılan inceleme ve toplanan delillerden; Mahkemece taraflara kusur olarak yüklenen ve gerçekleşen vakıalar yanında, dayanılan cep telefon kayıtlarında ve 20.11.2020 tarihli teknik bilirkişi raporundan da görüldüğü üzere erkeğin, okul arkadaşı olduğu iddia edilen S.G. isimli bir kadınla 22.09.2018 ile 07.02.2019 tarihleri arasında makul sayılamayacak sayıda günün farklı saatlerinde telefon görüşmesi yapıp, mesajlaştığı, bu suretle güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, gerçekleşen bu durumda; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkek daha ziyade kusurlu olduğu, hatalı kusur belirlemesi ile tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine hükmedilmesi doğru olmadığı, kadının yoksulluk nafakası talebi bulunmadığı, ne var ki Mahkemece gerekçeli kararın gerekçe ve hüküm kısmında yoksulluk nafakası yönünden bir karar verilmediği halde kısa kararın hüküm kısmında kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilerek kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı, ancak kadının bu hususta bir istinaf talebinin bulunmadığı gerekçesi ile kadının istinaf başvurusunun kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusura ilişkin gerekçesinin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının az, erkeğin ağır kusurlu olduğu şeklinde düzeltilmesine, kadın yararına boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, kadının yoksulluk nafakası istemi bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar