muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/908, Karar No: 2020/9658, Tarih: 02.03.2020

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210 esas, 2008/16565 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı ... Koruma Kanununun 26.maddesindeki "(1) ... mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) ... ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve ... hakimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanunun geçici 1,2 ve 3.maddelerinde" (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan ... mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan ... mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde ... mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler ... mahkemeleri ile ... ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) ... mahkemeleri ile ... ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. ... Ağır Ceza Mahkemesince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar veren mahkemenin, ihbar üzerine söz konusu hükmü açıklaması gerektiğinden bahisle, Büyükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

Merci Bakırköy 1. ... Ağır Ceza Mahkemesince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar veren mahkemenin, ihbar üzerine söz konusu hükmü açıklaması gerektiğinden bahisle, Büyükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 06/04/2015 tarihli ve 2014/35026 esas, 2015/12010 karar sayılı ilamında, "... Suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olması, denetim süresi içerisinde Antalya ilinde ... mahkemeleri kurularak faaliyete geçmiş olması karşısında, görevsizlik kararı verilerek dosyanın Antalya ... Mahkemesi'ne gönderilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek karar verilmesi..." şeklinde belirtildiği üzere, Büyükçekmece ... Mahkemesinin 01/11/2016 tarihinde faaliyete geçirilmiş olması karşısında, Büyükçekmece 2. ... Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 21/01/2020 gün ve 94660652-105-34-17331-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23/09/2019 tarihli ve 2019/893 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 02/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/174, Karar No: 2012/2755, Tarih: 23.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/174 E.  ,  2012/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 22/04/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davacının temyiz itirazının incelenmesinde:

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ... Gazetesi köşe yazarı olduğunu, davalının da ... Gazetesi köşe yazarı olup bir süredir köşesinde kaleme aldığı yazılarında, kendisi ile ilgili değerlendirmelerde bulunduğunu, davalının kendisine yönelik, köşesindeki saldırısının basın dünyasında yer bularak medya polemikleri başlığında çeşitli internet sitelerinde yayınlandığını, 09.02.2006 günü köşesinde yazdığı yazının “Batı Dünyası Müslüman Soykırımına Hazırlanıyor” başlığını taşıdığını, davalının 29.12.2007 günlü yazısında bu yazısında kullandığı başlık ve değerlendirmelerine atıflarda bulunarak açıkça kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu ileri sürerek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Yerel mahkemece, dava konusu edilen köşe yazısında davacının adının geçmediği, normal düzeydeki bir okuyucunun yazıda kastedilen kişinin davacı olduğu sonucuna varamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

... Gazetesinin 29 Aralık 2007 günlü sayısında davalı ...’in "İslam, Benazir ve Komplo" başlığı altında yayımlanan köşe yazısında; ..Benazir Butto’nun intihar saldırısı sonucu katledildiği haberini radyoda duyduğum an, ilk tepkim şu oldu. Yarın en kuyruklu komplo teorilerini işiteceğim…Malımı bilmezmiyim, nitekim dünkü gazeteleri açtım ki Allah, hepsi gırla gidiyor…biri sofu, öteki laikçi geçinse dahi aslında kan kardeşi olan İslamcı-ulusalcı cihet bir döktürmüş, pir döktürmüş. Öküz altında buzağı ne kelime, fil altında kuzu keşfetmiş…”Batı Müslüman soykırımına hazırlanıyor” kışkırtmacılığıyla ekmek yiyen sicilli ajan provokatör yorumcu türünden kimileri ise bu çağrışıma dahi ihtiyaç duymamış…biçiminde devam eden yorumlara yer verildiği anlaşılmıştır.

Tarafların ülkemizde ulusal düzeyde yayın yapan farklı gazetelerde köşe yazarı oldukları, dava konusu yayından önce, köşelerinde birbirlerini hedef alan yazılar yayınladıkları taraflar arasında ihtilaf konusu değildir. Hatta haber yayını yapan bir takım internet sitelerinde “Uluengin Karagün’e Saldırdı”, “2006 Medya Polemikleri” başlıklı yayınlarda, taraflar arasındaki polemiğin haber konusu edildiği anlaşılmaktadır. Davacının 09.02.2006 günü köşesinde yayınladığı yazısının başlığı da “Batı Müslüman Soykırımına Hazırlanıyor” biçimindedir.

Şu durumda, davalının dava konusu edilen yazısında bir haber nedeni ile gazete yorumlarını konu edindiği, daha önceden davacının kullandığı bir başlığı aynen kullanarak “Batı Müslüman soykırımına hazırlanıyor kışkırtmacılığıyla ekmek yiyen sicilli ajan provokatör yorumcu türünden kimileri ise” biçimindeki nitelendirmesinden ve yazının bütününden ... Gazetesinde köşe yazarı olan davacıyı kast ettiği, matufiyet koşulunun gerçekleştiği sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davalı ...’ın temyiz itirazlarına gelince:

Davalı ..., yayının yapıldığı gazetenin sorumlu yazı işleri müdürüdür.

26.06.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanıp aynı gün yürürlüğe giren 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13/1. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumlu olup hukuki sorumlular arasında sorumlu yazı işleri müdürü bulunmamaktadır.

5187 sayılı Basın Yasası'nın 2/c maddesi gereğince süreli yayın niteliğindeki dava konusu haberin yayımlandığı 29.12.2007 günlü gazetenin sorumlu müdürü olan davalı ...’a yukarıda belirtilen yasal düzenleme gereğince husumet yöneltilemeyeceği gözetilerek hakkındaki istemin husumet yönünden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına, (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davacı ile davalılardan ...'dan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 23/02/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre bozma kararının 1. bendindeki dairemiz çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum. 23/02/2012
Yargıtay — Esas No: 2007/3065, Karar No: 2007/3872, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3065 E.  ,  2007/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 18.10.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istemiyle açılmıştır.

Mahkemece davalının su kuyusu yaparak davacı taşınmazına oluşan elatmasının önlenmesine sınırda dikildiği saptanan davalıya ait ağaçların kesilerek davalı elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriği ve bilirkişinin rapor ve krokisine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davadaki ikinci kademedeki istem, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istemine ilişkindir. Gerçekten, Türk Medeni Kanununun 683.maddesince eşyaya malik olan kimse onu kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Ancak, anılan kanunun taşınmaz mülkiyeti hakkında kısıtlama getiren “komşu hakkı” bölümünde yer alan 740.maddesine göre başkasının mülkiyetine geçerek zarar veren dal ve köklerin zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmü getirilmiş, bu madde ile mülkiyetin aşırı kullanımı kısıtlanmıştır. Malik yasanın kendisine tanıdığı hakkı doğrudan kendisi kullanabileceği gibi dava yoluyla mahkemeden de istemde bulunabilir.

Ne var ki, burada esaslı unsur komşu taşınmaz malikinin zarar görmesidir. Bu zarar sınırdaki bitkilerin gölge yaparak yada köklerin geçmesi suretiyle ortaya çıkabileceği gibi davacı taşınmazında verim kaybına neden olma şeklinde de görülebilir. Somut olayda, rapor düzenleyen ziraatçi bilirkişi her ne kadar iki parsel arasındaki sınıra davalının diktiği ağaçların zarar verdiğini ifade etmişse de, bu zararın davacıya ait taşınmazdaki oluş biçimini açıklamamıştır. Soyut zararın varlığının bildirmesi komşuluk hukukuna dayalı istemin kabulü için yeterli değildir. O yüzden bilirkişiden ek rapor alınarak zararın nasıl ortaya çıktığı açıklattırılmalıdır. Diğer taraftan, zararın varlığı açıklanırsa bu zararın nasıl giderileceği de bilirkişiden sorulmalıdır. Şayet zarar sınırdaki ağaçların örneğin, budanmak suretiyle ortadan kaldırılabilecekse ağaçların doğrudan kesilmesine karar verilmemeli, bu konuda da bilirkişiden ek rapor alınmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırmaya dayalı komşuluk hukukundan kaynaklanan istemin yazılı şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırmaya dayalı komşuluk hukukundan kaynaklanan istemin yazılı şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün 2.bent uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 9.4.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10899, Karar No: 2020/10400, Tarih: 26.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10899 E.  ,  2020/10400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/399 E. - 2018/172 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, İnegöl İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanun ile değişik 10. maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bloke edilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 26/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/376, Karar No: 2012/19385, Tarih: 06.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/376 E.  ,  2012/19385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza havuz ve bahçe yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanunu'na göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15103, Karar No: 2020/10104, Tarih: 19.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/15103 E.  ,  2020/10104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı bilirkişilik veya tercümanlık yapma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Kriminal Polis Laboratuvarı nezdinde görev yapan sanıklardan ...’ın belge inceleme uzmanı, sanık ...’nin ise inceleme teknisyeni olduğu, CMK.nın 63/1.maddesinde “Çözümü uzmanlığı, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına re’sen, Cumhuriyet Savcısının, katılanın, vekilinin, şüphelinin veya sanığın, müdafiinin veya kanuni temsilcisinin istemi üzerine karar verilebilir...” şeklinde belirtildiği üzere çözümü teknik ve uzmanlık gerektiren bir hususta sanıkların bilgilerine başvurulduğu ancak sanıkların bu doğrultuda bir inceleme gerçekleştirdiklerine ilişkin veriler ile tespitler içermeyen ve bilimsel dayanaktan yoksun şekilde “...Tetkike konu 25.02.2008 vade tarihli “65.000” TL’lik senet üzerinde UV-IR ışık kaynakları ve optik cihazlar yardımıyla yapılan inceleme neticesinde, söz konusu senet üzerinde tahrifat yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu tespit edilememiştir...” şeklinde ve kesin yargı içeren bir rapor düzenledikleri anlaşılmıştır. Halbuki Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın 03.09.2012 tarihli raporunda adli belge inceleme cihazları ve optik aletler kullanılmak suretiyle bilimsel veriler ve tekniklere uygun olarak “...Miktarın rakam ile belirtildiği bölümde baş taraftaki “6” rakamının kendisinden sonra gelen “5” rakamını ezdiği, ebat ve konum bakımından kendisinden sonra gelen rakamlardan farklılık gösterdiğinin saptandığından...” şeklindeki ifade ile senet üzerinde sonradan tahrifat yapıldığı sonucuna ulaşılmıştır. Dairemizce çıplak gözle yapılan gözlemde dahi senetteki “6” rakamının diğer rakamlardan farklı olarak yazıldığı hususunda bir düşünce oluşmuştur. Sonuç olarak alanında uzman olan sanıkların, CMK.nın 63. maddesi gereğince kendilerine inceleme için tevdi edilen senet üzerinde uzmanlık alanlarına ilişkin özel teknikler, gerekli cihazlar kullanılarak ve yapılan inceleme tekniği de belirtilmek suretiyle bir kanaate ulaşmaları ve sonucunu rapora bağlamaları; eğer bir kanaate ulaşamamış iseler veya bazı hususlar şüpheli kalmış ise bu durumu da raporlarında belirterek yargılama makamının değerlendirmesine sunmaları gerekir iken açıklanan hususlardan yoksun bir şekilde Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın 03.09.2012 tarihli raporunda ayrıntılı ve gerekçeli olarak belirtilen olgular da irdelenmeksizin teknik ve bilimsel gerçekliklere aykırı davranılarak bilirkişi raporu düzenlemek suretiyle TCK.nın 276. maddesinde tanımlanan gerçeğe aykırı bilirkişilik ve tercümanlık yapma suçunu işledikleri anlaşılmakla atılı suçtan sanıkların mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

“Adliyeye Karşı işlenen Suçlar” başlığı altında düzenlenen “gerçeğe aykırı bilirkişilik” suçunda korunan hukuki yarar, adliyenin güvenilirliği olup, bu düzenlemeyle, aynı zamanda adil yargılanma hakkı güvence altına alınmaktadır.

Suç tipi “fikri sahtecilik” niteliğinde olup genel-özel norm ilişkisi nedeniyle TCK.nın 276. maddesinde uygulama alanı bulmaktadır.

Suçun hareket unsuru “gerçeğe aykırı görüş bildirmek” olup, manevi unsuru da kasttır. Sanığın bilerek ve isteyerek gerçeğe aykırı görüş bildirmesi halinde suç oluşacaktır. Suçun taksirle işlenmesi mümkün değildir. Bu nedenle hatalı tespitler, bazı hususları gözden kaçırma ve mesleki deneyimsizlikten kaynaklanan yanlışlıklar, hata ve taksir kavramları içerisinde değerlendirilip, bunlardan doğan gerçeğe aykırı bilirkişi görüşleri söz konusu olursa, suçun manevi unsuru oluşmayacaktır. Gerçeğe aykırı görüş bildirmek, bilirkişinin bilerek ve isteyerek yanlış, yanıltıcı, gerçeği yansıtmayan hususları raporunda yansıtması ve bu doğrultuda mütalaada bulunmasıdır.

Sanıkların Kriminal Polis Laboratuvarında görevli polis memurları olup, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan bir soruşturma kapsamında, kendilerinden sahteciliğe konu bir senette yer alan “65.000” rakamında bulunan “6” rakamının sonradan eklenip eklenmediği konusunda görüş istenmiştir. Bilirkişi olan sanıklar yaptıkları inceleme sonucunda, senette sahtecilik yapılmadığı kanaatini bildirir rapor sunmuşlar, ancak aynı senet üzerinde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince yapılan incelemede “ 6” rakamının sonradan eklendiği yönünde görüş bildirilmiştir. Bu nedenle sanıkların atılı suçu işlediklerinden bahisle, mahkemece haklarında verilen beraat kararlarının bozulmasına karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamından, sanıkların düzenledikleri raporla, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince düzenlenen rapor arasında çelişki olduğu anlaşılmış ise de, sanıklara sorulan hususun sadece “6” rakamının sonradan eklenip eklenmediğiyle sınırlı olması, oysa Adli Tıp Kurumunca senedin tamamı üzerinde ve dosyanın tamamı incelenerek görüş bildirilmesi, raporun düzenlenmesinde teknik veriler esas alınmakla birlikte sonuçta kanaatin sübjektif değerlendirmeye dayanması göz önüne alındığında, sanıkların kasten gerçeği yansıtmayan görüş bildirdiklerine ilişkin mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı bir kanıt bulunmaması karşısında mahkemenin sanıkların beraatleri yönündeki kararlarının yerinde olduğu görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 19.02.2020