muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/275, Karar No: 2010/1784, Tarih: 30.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/275 E.  ,  2010/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 142 ada 1 ve 2 parsel sayılı sırasıyla 3400 m2, 4712,50 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, Divriği Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilmek suretiyle malikhanesi açık bırakılarak tespit edilmiştir. Kadastro tespitinden önce davacı ... tarafından davalılar ..., ... aleyhine açılan el atmanın önlenmesi davası görevsizlik kararıyla kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın reddine, 142 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların davalı ... mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 142 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafın tutunduğu tescil yoluyla oluşan 13.06.1984 tarih, 4 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığı, aynı ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ise aktarılan dava tarihinde davalı ... mirasçıları yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Davacı ... K.evvel 1302 tarih, 203 sayılı tapu kaydına dayanmış ise de tapu kaydının dava konusu taşınmazlara uymadığı, bir an için uyduğu kabul edilse bile tapu kayıt maliki Derviş oğlu ... ... ’in 1957 tarihinde öldüğü, aktarılan dava tarihi olan 12.02.1982 yılına kadar taşınmaz üzerinde davalı tarafın zilyet bulunduğu dosya kapsamı ile anlaşıldığına göre davacının tutunduğu tapu kaydının 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-c maddesi hükmüne göre hukuki değerini yitirdiğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca davacı ...’in davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 77,05 TL harcın davacı taraftan alınmasına, 30.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10038, Karar No: 2017/975, Tarih: 14.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/10038 E.  ,  2017/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( İş ) Mahkemesi

.

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/05/1997-30/03/2008 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Dairemizin 29/01/2015 tarih, 2014/1807 E.- 2015/1514 K. Sayılı bozma ilamı üzerine Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 01/05/1997-14/05/2006 tarihleri arasındaki tespit isteminin hak düşürücü süre nedeni ile reddine,15/05/2006-30/09/2006 tarihleri arasında ise davacının davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dairemizin 29/01/2015 tarih, 2014/1807 E.- 2015/1514 K. Sayılı bozma ilamı üzerine Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 01/05/1997-14/05/2006 tarihleri arasındaki tespit isteminin hak düşürücü süre nedeni ile reddine,15/05/2006-30/09/2006 tarihleri arasında ise davacının davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının çalışmalarının davalıya ait 11009543 sicil sayılı işyerinden 01/05/1997-01/07/2000 tarihleri arasında, davalıya ait 11009511 sicil işyerinden 27/06/2001-22/08/2001 tarihleri arasında 23/08/2001-31/12/2001 arasında dava dışı Çakıroğlu Gıda Tarım A.Ş.'ye ait 11033716 sicil sayılı işyerinden, 08/01/2002-01/03/2002 tarihleri arasında davalıya ait 11009511 sicil işyerinden, 07/03/2002-15/10/2002 arasında dava dışı...Tavukçuluk A.Ş'ye ait 11035343 sicil sayılı işyerinden, 15/05/2006-30/09/2006 tarihleri arasında davalıya ait 1009513 sicil sayılı işyerinden , 11/09/2006 ila 01/10/2007 tarihleri arasında dava dışı .... Çiçekçilik Ltd. Şti.'ne ait çeşitli işyerlerinden, 04/10/2007 tarihinde 1 gün 1058985 sicil sayılı işyerinden ve 29/09/2007-30/03/2008 tarihleri arasında davalıya ait 1009512 sicil sayılı işyerinden davalı Kuruma bildirildiği, Dairemizin anılan bozma kararında " davacı adına tespit istemine konu dönemde sigortalı çalışma bildiriminde bulunan bütün işyerlerine ait işyeri tescil dosyalarını Kurumdan,ticaret sicil kayıtlarını ise ilgili ticaret sicil müdürlüklerinden celbedip bu işyerleri arasında organik bağ olup olmadığını tespit etmek, aralarında organik bağ mevcut ise işyeri sicil numaraları farklı da olsa bu işyerlerini aynı işyeri olarak kabul edip hak düşürücü süreyi bu hususa göre değerlendirmek, işveren(ler)in Kurum nezdindeki ihtilaf konusu döneme ait dönem bordroları celp edilerek, tespiti istenen dönemde çalışması bulunan bordro tanıklarının adresini Sosyal Güvenlik Kurumu ve zabıta marifetiyle araştırıp, tespit ederek bu tanıkları dinlemek, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya bunların tanıklığıyla yetinilmediği taktirde, SGK ilgili il müdürlüğünden, gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek ve davacının işe giriş ve çıkış sürelerini net belirlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermek gerektiğinin" belirtildiği anlaşılmaktadır.

Bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddelerine göre Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır. Yasada yer alan 5 yıllık süre hak düşürücü olup mahkeme tarafından kendiliğinden nazara alınması gerektiği gibi davacının aynı işyerinde çalışmasını sürdürmesinin veya 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde tekrar aynı işyerine girerek çalışmasının, hak düşürücü sürenin işlemesine engel olmayacağı ve hak düşürücü sürenin, kesilmesi ve durmasının mümkün bulunmadığı hukuksal gerçeği de ortadadır.

İşverenin, çalıştırmış olduğu sigortalılara ait hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği Kanun'un 79/1.maddesinde açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin dördüncü kısmında işverence verilecek belgeler düzenlenmiştir. Bunlar, aylık sigorta primleri bildirgesi (SSİYön.Madde16) , dört aylık sigorta primleri bordrosu (SSİYön. Madde 17), sigortalı hesap fişi (SSİY. Yön. Madde 18) vs.dir. Yönetmelikte sayılan bu belgelerden birisinin dahi verilmiş olması halinde artık Kanun'un 79/10 (eski 8) maddesinde yer alan hak düşürücü süreden söz edilemez. Yargıtay uygulamasında anılan maddenin yorumu geniş tutulmakta; eğer sayılan belgelerden birisi işveren tarafından verilmişse burada Kurumun işçinin çalışmasından haberdar olduğu ve artık hizmet tespiti davası için hak düşürücü sürenin varlığından söz edilemeyeceği kabul edilmektedir.

Maddede belirtildiği üzere yönetmelikle tespit edilen belgelerin (işe giriş bildirgesi) verilmesi durumunda hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği gibi çalışmaların sigorta müfettiş raporu ile saptanması durumunda da hak düşürücü sürenin geçtiğinden sözedilemeyeceği açıktır. Davacıya ödenen ücretten sigorta primi kesilen hallerde, davacının iş ve sosyal sigorta mevzuatının öngördüğü sigorta hak ve yükümlülüklerini yerine getirmesi nedeniyle Kurumun Yasa'dan kaynaklanan denetim ve inceleme görevini yapmaması karşısında hak düşürücü sürenin işlemeyeceği kabul edilmelidir.

Davacının sigortalı çalışmalarının Kuruma kısmen bildirildiği hallerde, eksik bildirimlere yönelik olarak açılan davada hak düşürücü süre işlemeyecektir. (Hukuk Genel Kurulunun 23.06.2004 gün ve 2004/21-369 E, 2004/371 K. sayılı kararı )

Ayrıca çalışmanın blok çalışma niteliğinde olması yani kesintisiz devam etmesi halinde hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği gibi, mevsimlik çalışmanın bulunması ve bu çalışmanın yıllar itibariyle kesintisiz sürdüğünün kabulü halinde de çalışılmayan dönemde hizmet akdi askıda olduğundan hükme esas alınan 5 yıllık hak düşürücü sürenin başlangıcı olarak, mevsimlik çalışmanın sona erdiği yılın sonu esas alınması gerekir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda somut olaya bakıldığında, davacının sigortalı çalışmalarının Kuruma kısmen bildirildiği yada çalışmasının blok çalışma niteliğinde olduğu dönemler yönünden açılan davada hak düşürücü süreden bahsedilemeyecektir. Örnek vermek gerekirse davacının davalıya ait 11009543 sicil sayılı işyerinde 01/05/1997-01/07/2000 tarihleri arasında geçen çalışmaları davalı Kuruma eksik bildirilmiş olup, bu tarihler arasına ilişkin hak düşürücü süre gerçekleşmemiştir. Yine davacının davalıya ait 11009543 sicil sayılı işyerinden bildiriminin sonlandırıldığı 01/07/2000 tarihi ile davalıya ait 11009511 sicil sayılı işyerinden çalışmalarının bildirilmeye başlandığı 27/06/2001 tarihi arasında da davacının davalıya ait işyerinde çalıştığının anlaşılması halinde çalışması kesintisiz olacağından hak düşürücü süreden bahsedilemeyecektir.

Öte yandan, Mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında da belirtildiği üzere davacı adına tespit istemine konu dönemde sigortalı çalışma bildiriminde bulunan bütün işyerlerine ait işyeri tescil dosyalarını Kurumdan,ticaret sicil kayıtlarını ise ilgili ticaret sicil müdürlüklerinden celbedip bu işyerleri arasında organik bağ olup olmadığını tereddütsüz ortaya koymak gerekmekte ve aralarında organik bağ mevcut ise işyeri sicil numaraları farklı da olsa bu işyerlerini aynı işyeri olarak kabul edip hak düşürücü sürenin bu husus ve yukarıda anlatılan açıklamalar göz önüne alınarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece davacı adına 04/10/2007 tarihinde çalışma bildirilen 1058985 sicil sayılı işyerinin hangi işveren adına tescil edildiği araştırılmamış ve davacı adına ihtilaf konusu dönemde çeşitli tarihlerde sigortalı çalışma bildiren dava dışı işyerleri arasında organik bağ olup olmadığı tereddütsüz bir biçimde ortaya konulmamıştır.

Ayrıca, ihtilaf konusu döneme ait dönem bordrolarının tamamı ve dinlenilen tanıkların hizmet cetvelleri dosya kapsamında bulunmadığından tanıkların ihtilaf konusu dönemde davalı işyerinde çalışmasının bulunup bulunmadığı anlaşılamamakta olup, tanıkların bir kısmının davalı işyerinin kuş gribi nedeniyle işyerinin bu dönemde faaliyette bulunmadığını beyan etmelerine rağmen bu konu da açıklığa kavuşturulmamış, davalı işyerinin faaliyetini durdurup durdurmadığı, durdurduysa hangi tarihleri kapsadığı ve davacının bu dönemde de çalışması olup olmadığı ortaya konulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı ve davalılardan Ay-pi Tavukçuluk Gıda-hayvancılık San.Tic.A.Ş. 'ye iadesine

14/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5441, Karar No: 2012/11035, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5441 E.  ,  2012/11035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 15.02.2010 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulmasından,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğunun, ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulmasından,

3-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29540, Karar No: 2017/35246, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29540 E.  ,  2017/35246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5377, Karar No: 2018/10283, Tarih: 12.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5377 E.  ,  2018/10283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık... hakkındaki davanın tefriki ile başka bir esasa kaydedilmesine dair

Sanık ... hakkında: Beraat

Sanık ... hakkında: Düşme

Katılan vekilinin temyiz talebinin , uygulama bölümünde yazılı tüm hüküm ve kararlara yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

1- Katılan vekilinin sanık... hakkında verilen tefrik kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında verilen tefrik kararının, CMK'nin 223. maddesine göre davayı sonlandırıcı hüküm niteliğinde olmadığı ve temyiz niteliği bulunmadığı anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “ 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 2004 yılı için suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen, 2005 takvim yılı için ise 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada,sanığa yüklenen “2004 ve2005 takvim yılında sahte fatura kullanma’’ suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 2004 yılı için 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve104/2 maddelerinde öngörülen, 2005 takvim yılı için ise 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2 ile 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.12.2018 tarihinde oybirliğ ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2959, Karar No: 2025/4602, Tarih: 15.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/2959 E.  ,  2025/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1082 E., 2021/212 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, imar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hüküm kurulmasına yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 02/02/2021 tarihli ve 2019/1082 Esas, 2021/212 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilip 02/02/2021 tarihinde tefhim edilen kararı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî sürede 02/02/2021 tarihli temyiz nedeni içermeyen dilekçesi ile temyiz ettiği, ancak kararda, 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe sunabileceğinin, bu süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceğinin ihtar edilmediği anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi için Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2023 tarihli ve 2023/6-93 Esas, 2023/549 Karar sayılı kararına göre sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 7 günlük ek süre içerisinde yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz sebebi bildirilmesi gerektiği, aksi hâlde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedilebileceği ihtarı ile usûlüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve verilmesi durumunda gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi, verilmemesi durumunda sanığın dilekçesinin mevcut hâline dayalı olarak inceleme yapılması amacıyla dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

oy birliğiyle,15.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/156, Karar No: 2023/645, Tarih: 06.12.2023

**Ceza Genel Kurulu         2020/156 E.  ,  2023/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza

SAYISI : 12-144

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/2, 103/4, 43/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 43/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15.12.2010 tarihli ve 290-370 sayılı hükümlerin, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 19.11.2013 tarih ve 3039-11792 sayı ile; "...Suça sürüklenen çocuğun mağdureyi tehdit ederek veya şantajda bulunarak onunla rızası dışında cinsel ilişkiye girdiğine dair mağdurenin soyut ve tutarsız anlatımları dışında delil bulunmadığı da gözetilerek, mağdurenin ve suça sürüklenen çocuğun anlatımları arasındaki çelişki giderilip, suç tarihinin kesin olarak belirlenmesi ve suçun oluşumuna ve unsurlarına etkisi bakımından mağdurenin doğum tutanağı getirtilip, resmi bir kurumda doğmadığının anlaşılması halinde, gerektiğinde yaş tespitine esas olacak film ve kemik grafileri çektirilmek suretiyle Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak, mağdurenin gerçek yaşının bilimsel şekilde saptanması mağdurenin 22. yaşını bitirmiş olması nedeniyle yaşının bilimsel olarak tespit edilememesi durumunda ise, mağdurenin doğumunu bilen annesi veya başka yakınlarının tanık olarak dinlenilmesi, aşı ve okul kayıtlarının temin edilmesi, varsa nüfusa kayıtlı başka kardeşlerinin doğum tarihlerinin de gözetilmesinden ve bu şekilde mağdurenin yaşının adli tahkikatla tespitinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği düşünülmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.