muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4476, Karar No: 2014/4727, Tarih: 04.07.2014

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının eksik ve ayıplı imalâtın giderilme bedeline yönelik talebi, mahkemece, bu işlerin giderilmesi için davacı yanca henüz bir harcama yapılmadığı, bu nedenle alacağın muaccel olmadığı, davanın erken açıldığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Dosya kapsamından, sözleşme konusu işlerin davacıya 24.12.2007 tarihinde teslim edildiği, teslimden sonra yaptırılan test sonuçlarına göre işin eksik ve ayıplı olduğunun anlaşıldığı, davalıya 26.08.2008 tarihinde ihtar keşide edilerek eksik ve ayıpları gidermesi ve FİFA 1 Yıldız Sertifikasını alması için 02.09.2008 tarihine kadar süre verildiği, yüklenicinin verilen sürede ihtar gereklerini yerine getirmeyerek temerrüde düşmesi üzerine de 18.09.2008 tarihinde eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Davalı yüklenicinin temerrüde düştüğü 02.09.2008 tarihi itibariyle eksik ve ayıplı işler bedeline ilişkin alacak muaccel (istenebilir) hale gelmiştir. Bu tarihe eksik ve ayıplı işlerin giderilebileceği makul süre eklendiğinde davacının dava tarihindeki serbest piyasa rayiçlerine göre eksik ve ayıplı işler bedelini talep edebileceği ortadadır. Mahkemece alınan bilirkişi raporlarında, keşfen yapılan incelemelere ve test sonuçlarına göre işin FİFA 1 Yıldız standartlarına uygun olmadığı, eksik ve ayıplı olduğu belirtilmiş, ancak eksik ve ayıpların giderilme bedeli yönünden parasal değerlendirme yapılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; bilirkişilerden ek rapor alınarak eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedelini davacının delil olarak dayandığı teklifler de değerlendirilmek suretiyle dava tarihindeki piyasa rayiçleri ile belirlemek ve ulaşılan sonuca göre hüküm kurmak olmalıdır. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın erken açıldığından bahisle talebin usulden reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.886,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17784, Karar No: 2014/1625, Tarih: 10.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/17784 E.  ,  2014/1625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan Köy muhtarı ...'ın aşamalarda, yaptığı telefon görüşmesinde sanığın "köye ait kavak ağaçlarını kestiğini kabul ettiğini ancak makbuz karşılığında köy tüzel kişiliğine bu ağaçların bedelini ödemeyip, zararı gidermeyeceğini" söylediğini belirtmesi karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7122, Karar No: 2021/1451, Tarih: 03.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/7122 E.  ,  2021/1451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 05/11/2015 tarihli karar ile sanıklar hakkında hükümlülük, müsadere, iade, 14/03/2016 tarihli ek karar ile sanıklar hakkında temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi kararın sanık ...’nun bilinen en son adresine tebliğ edilmesi, bu adrese çıkartılacak tebligatın iade edilmesi halinde ise 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken sanığın savunmasında bildirdiği adres yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğ edilmesi, sanık ... Özgür hakkındaki gıyabi kararın anılan sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; anılan Kanunun 21. maddesi ile Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesinde belirtilen esaslara uyulmadığı, tebligatta muhatabın adreste bulunmama sebebinin gösterilmemesi ve en yakın komşusuna haber verilmemesi sebebiyle, sanıkların öğrenme üzerine süresinde hükmü temyiz ettikleri anlaşılmakla, temyiz istemlerinin reddine ilişkin 14.03.2016 tarihli ek kararların kaldırılmasına karar verilerek hükmün esasına yönelik yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

Sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18- son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 03/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33002, Karar No: 2018/2519, Tarih: 08.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2014/33002 E.  ,  2018/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz incelemesine konu dairemizin 2014/33002 E. sayılı dosyasında suç tarihinin 25.10.2010, iddianame ... tarihinin ise 04.03.2011 olduğu gözetilerek;

Dairemizde aynı gün incelemesi yapılan 2018/2311 Esas sırasına kayıtlı İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/174 E. sayılı dosyasında, suç tarihinin 31.12.2010, iddianame tarihinin ise 15.03.2011 olduğu, yine 2016/174 E. sayılı dosya ile birleşen 2016/173 E. sayılı dosya kapsamında suç tarihinin 28.02.2011, iddianame tarihinin ise 25.05.2011 olduğu anlaşılmakla;

Sanığın anılan dosyadaki 31.12.2010 ve 28.02.2011 tarihli eylemleri ile temyiz incelemesine konu dava dosyasındaki eyleminin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 gün ve 2013/7-591 E., 2014/171 K. sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği şekilde, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özelliklerin birlikte değerlendirilmesiyle her üç eylemin 04.03.2011 tarihli iddianame esas alınarak TCK.nun 43. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için sözkonusu dosyalar birleştirilmek suretiyle yargılama yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/03/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7198, Karar No: 2015/12944, Tarih: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7198 E.  ,  2015/12944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Midyat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2014/245-2014/384

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 03.12.2012 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

2- Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen 223 ada 30 parsel sayılı taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

4-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas emsal kabul edilen emsal kabul edilen 223 ada 30 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Müdürlüğünden istenilmesinden,

5-Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin şehir halihazır haritasında konumları, birbirlerine olan uzaklıkları ve Kaymakamlık, Belediye Binası, Adliye, ticari nitelikte olan yerlere olan mesafelerinin fen bilirkişisi tarafından işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10373, Karar No: 2025/3166, Tarih: 24.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/10373 E.  ,  2025/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/5566 E., 2020/1377 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 150.000 TL maddi ve 250.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 15.806.48 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, manevi tazminat 15.000 TL'ye indirilip, değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının tutuklu olduğu döneme ilişkin gelir vergisi beyannamesi ile zarar ettiği belirlenen miktar ile karşılıksız çekleri ve aracını icra ile satmak zorunda kalması dolayısıyla meydana gelen zararların da maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/459 Esas – 2018/92 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 12.05.2017 - 01.12.2017 tarihleri arasında 203 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün22.03.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacıya ait gelir vergisi beyannamelerine göre tespit edilen miktara göre maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarı indirilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarı indirilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacının 12.05.2017 - 01.12.2017 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kaldığı, dosya kapsamında davacıya ait gelir vergisi beyannameleri incelendiğinde; 2017 yılına ilişkin üçer aylık dönemler bakımından gelir vergisi beyannamesi düzenlendiği, davacının 12.05.2017 tarihinde gözaltına alındığı dikkate alındığında, gözaltına alınmadan önceki 2017 yılı ilk üç ayına dair 1. dönem beyannamesinde zarar ettiğinin anlaşılması karşısında, maddi tazminatın gözaltına alındığı dönemde yürürlükte olan net asgari ücrete göre tayini gerekirken, 2016 yılı gelir vergisi beyannamesine göre hesaplanarak, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/636, Karar No: 2021/10596, Tarih: 03.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/636 E.  ,  2021/10596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, tehdit, suç işlemek için kurulmuş örgüte üye olmak

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-) Suça sürüklenen çocuk hakkında suç işlemek için kurulmuş örgüte üye olmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 220/2-3, 31/3. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresinin suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü saat 23:35 sıralarında suça sürüklenen çocuk ... ile yaş büyüklüğü nedeni ile hakkındaki yargılama ayrı yürütülerek mahkumiyetine karar verilen yaşı büyük sanık ... ...’un birlikte, mağdur ...'in evinin bulunduğu yere geldikleri, sanık ... ...'ın, dışarı çıkan mağdura "savaşsa savaş lan" diyerek silahını çektiği, mağdurun da silahını çekip sanığa doğrulttuğu, sanığın, mağdura "bizi... gönderdi, bir abimize yanlış yapmışsın" dediği, mağdurun "ben ......yu tanımıyorum, kimseye de yanlış yapmadım" demesi üzerine, sanık ...'in " silahları indirelim, konuşalım" dediği, mağdurun silahı indirerek beline taktığı, sanığın da silahını beline taktığı ve yanına ...'ı çağırarak silahını verdiği, mağdurun sanığa "geç içeriye konuşalım" dediği sırada ...'ın mağdurun başına silah dayadığı ve sanık ... ...'ın mağdurun belinde takılı olan silahını alarak, "tekrar geleceğiz" diyerek arabaya binip uzaklaştıkları, giderken de havaya ateş ettikleri olayda; suça sürüklenen çocuk ... ile olayın diğer faili ...’in eylemlerinin bir bütün halinde nitelikli yağma suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, suça sürüklenen çocuğun nitelikli yağma suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi yerine, yazılı biçimde ayrıca nitelikli tehdit suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-) Suça sürüklenen çocuğun yağma eylemini silahla, birden fazla kişi ile birlikte ve gece vaktinde işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının “a” ve “c” bendinin yanı sıra aynı fıkranın “h” bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; buna karşın suça sürüklenen çocuk ve mağdur arasında gelişen olayların, şahsi bir eylem olması dışında atılı suçun örgüt faaliyeti kapsamında ve suç örgütüne fayda sağlamak maksadıyla işlendiğine dair delillerin neler olduğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden ve tartışılmadan, suça sürüklenen çocuk hakkında 149. maddenin 1. fıkrasının “f” ve “g” bentleri ile uygulama yapılması,

3-) Dosyada bulunan 12/12/2013 tarihli ... ... ... adlı teknisyenin düzenlemiş olduğu bilirkişi raporunda, ... ... ile mağdur ... ... arasında kaydedilmiş görüşme kaydında, mağdurdan alınan silahın geri verilmesi ve bu amaçla silahın iş yerinin arka bahçesine atılması konusunda görüşmelerin yapıldığı, bu görüşmeler akabinde ise silahın ... ... tarafından iş yerinin arka bahçesinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; suç konusu silahın bu görüşmeler neticesinde mağdurun da bilgilendirilmesi suretiyle mi bırakıldığı, yoksa silahın tesadüfü olarak mı bulunduğu hususundaki tereddütler giderildikten sonra, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168. maddenin uygulanma koşullarının yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3707, Karar No: 2019/3499, Tarih: 17.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/3707 E.  ,  2019/3499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit asıl ve itirazın iptali birleşen davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde asıl dava davalısı birleşen dava davacısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kullandığı elektrik hizmeti nedeniyle borçlu olmamasına rağmen davalı ... şirketinin elektriğini kestiğini, akabinde kaçak elektrik tükettiğinden bahisle fahiş tutarda fatura tahakkuk ettirildiğini, faturanın tahsili amacıyla aleyhinde icra takibi başlatıldığını, 34.653,40 TL bedelli faturanın 8.053,40 TL' lik kısmına bir itirazının olmadığını, önceki dönem faturaları incelendiğinde faturada belirtilen tüketimi yapmasının mümkün olmayacağının anlaşılacağını, elektriğinin haksız şekilde kesildiğini ileri sürerek, 28.600,00 TL 'lık fatura tutarı yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini ve aleyhine açılan ve birleşen itirazın iptali davasının ise reddini istemiştir.

Davalı; davacının kendileri nezdinde tarımsal sulama abonesi olduğunu, davacının borcundan dolayı kesik olan elektriği mühürü kırarak kullandığının tespit edilmesi üzerine hakkında kaçak elektrik kullanım tutanağı düzenlendiğini, bu tutanağa dayalı olarak tahakkuk ettirilen faturada herhangi bir hata olmadığını savunarak, asıl davanın reddi ile birleşen itirazın iptali davasında davacının aleyhinde başlatılan icra takibine yaptığı haksız itiraz nedeniyle takibin durduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına ve % 20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatının davacı- aboneden tahsilini istemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan 05.05.2016 havale tarihli bilirkişi heyeti raporu doğrultusunda; davalı kurumca davacıya elektrik tarifeleri yönetmeliğinin 50/a maddesinde belirtildiği şekilde usulüne uygun kesme ihbarnamesi tebliği yapılmadığı bu nedenle dava konusu kaçak elektrik tespit tutanaklarının usulsüz hale geldiği, ayrıca Yargıtay HGK kararları doğrultusunda bu fatura bedelleri üzerinden alınan kayıp kaçak bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım/iletim bedeli, perakende satış bedelleri alınamayacağı yine gecikme zammı ve KDVsiz şekilde yasal faiz hesabına göre; asıl dava yönünden davacının 07/07/2014 tarihli 172766 nolu kaçak elektrik tespit tutanağı ile tespit edilen fatura nedeniyle, 21.939,03 TL borçlu olmadığının tespitine, birleşen davada ise; dava konusu icra takip dosyasındaki asıl alacağın 16.730,97 TL, gecikme zammının 676,46 TL ve KDV'sinin 121,76 TL miktarına ve takipten sonra asıl alacak miktarına işleyecek gecikme zammı oranına ve KDV oranına yapmış olduğu itirazının iptaline ve tarafların icra inkar ve kötü niyet tazminatı taleplerinin de reddine karar verilmiştir.