muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4823, Karar No: 2008/160, Tarih: 17.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4823 E.  ,  2008/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 599 parsel sayılı 13600 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tevhid, satış, iskan kaydı, vergi kayıtları ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ...mirasçıları adlarına payları oranında tesbit edilmiş, üzerinde bulunan 5 adet zeytin ağacının..., 2 adet zeytin ağacının ....ve 2 adet zeytin ağacının ...'e ait olduğu beyanlar hanesinde gösterilmiştir. Kadastro Komisyonunca davalı Hazine'nin itirazının kabulüne, taşınmazın batı tarafından "A" harfi ile gösterilen 10600 metrekarelik miktar fazlası kısım ayrılarak Hazine adına, geri kalan 3000 metrekarelik kısmın 599 parsel olarak ilk tespit malikleri adına tesciline, ...'nun itirazının kabulüne,.... adına beyanlar hanesinde gösterilen 5 adet zeytin ağacının terkini ile ... adına gösterilmesine karar verilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacılar ... ve ..., taşınmazda 4/24'er pay sahibi ...'in hisselerini satın aldıkları ve taşınmazın Hazine ile bir ilgisinin bulunmadığı iddiasına dayanarak taşınmazların hisseleri oranında adlarına tescili isteği ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 9.6.2000 tarih 5 numaralı komisyon kararında 599 parsel olarak belirtilen 3000 metrekare yüzölçümlü taşınmazda davalı ... 4/24 olan payının iptali ile davacılar ... adlarına 2/24'er pay olarak tesciline, geri kalan payların diğer ... ...mirasçıları adına komisyon kararı gibi tesciline, 599/A parsel olarak belirlenen kısmın davalı Hazine adına tesciline, beyanlar hanesinin aynen muhafazasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın komisyon kararında 599/A ile gösterilen kısmı hakkında davanın reddine, 599 parsel olarak gösterilen kısmı hakkında ise ...'ün miras hissesinin davacılar tarafından satın alındığının kabulü ile davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın tesbit tarihi 12.12.1984 olup, davacılar tesbit gününden sonraki tarihli satın almaya dayanmışlardır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 25/son maddesi gereği tesbit tarihinden sonra doğan haklara kadastro mahkemesinde bakılamaz, genel mahkemeler görevlidir. Bu nedenle mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin reddine ve görevli Mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması

isabetsiz olduğundan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 17.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3572, Karar No: 2018/10046, Tarih: 09.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3572 E.  ,  2018/10046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

İİK’nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179. ve 6102 sayılı TTK’nın 376. maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenmesini müteakip,şikayet tarihi itibarıyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirketin bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden muhasebecisi öğrenilerek bu yerden ,bunun mümkün olmadığı takdirde zabıta marifetiyle yaptırılacak araştırma suretiyle şirkete ait ticari defterlerin ve kayıtların temini yoluna gidildikten sonra ,borçlu şirket hakkındaki kesinleşmiş tüm icra takip dosyaları da tespit edilerek, bu takip dosyalarındaki alacak miktarları da şirketin pasifine eklendikten sonra ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılmasını müteakip, şikayet tarihi olan itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken borçlu şirkete ait kurumlar vergisi beyannamesine dayalı bilirkişi raporu esas alınarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN,5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7754, Karar No: 2023/5748, Tarih: 29.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7754 E.  ,  2023/5748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/512 E., 2023/952 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 27. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/698 E., 2023/52 K.

Taraflar arasındaki boşanmadan sonra açılan çocuğun annesinin soyadını kullanmaya izin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından davanın reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle, tarafların boşanmış olduklarını, ortak çocun velâyetinin anneye verildiğini, davalının boşanma sonrasında çocuğu arayıp sormadığını, davacı ile de iletişim kurmadığını,boşanma sürecinde davalının bir kaç kez ortak çocuğu görmek için davacının evine geldiğini, davacının çocuğu kendisine verdiğini ve her seferinde davalının hakaret ve ölüm tehditleriyle korku ve paniğe kapıldığını, davacının kendi ... güvenliği ve çocuğun huzuru için pedagog vasıtasıyla görüşmenin gerçekleşmesi için davalının icra yoluyla çocuğu görmesini istemiş olduğunu, ortak çocuğun şu anda kreşe gittiğini, karşı tarafın delil olarak bildirdiği kayıt ve mesajların hukuka aykırı olarak elde edildiğini, bu nedenle dikkate alınmamasını, çocuğun babasını ve babasının ailesinden kimseyi tanımadığını, soyadını da anne soyadı olan "..." olarak bilmekte olduğunu, okula başlayacak olup her gün soyadı meselesine muhatap olacağını, farklılık sebebi ile sosyal ve psikolojik yönden olumsuz etkileneceğini, çocuğun üstün yararı olduğunu iddia ederek, çocuğun anne soyadını kullanmasına izin verilerek "Pesen" olan soyadının "..." olarak değiştirilmesine ve nüfusa bu şekilde tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; davada hiçbir somut gerekçe sunulmadığını, davalı babanın yasal olarak çocuğundan tamamen kopartılmasının hedeflendiğini, davacının çocuğa sürekli olarak senin soyadın ... diyerek velâyeti kötüye kullandığını, çocuğun davacının kızlık soyadını kullanmasının hiç bir yararı olmadığını, davacı annenin çocuğun davalı baba ile görüşmesini engellemek için her yola başvurduğunu, ortak çocuk ile baba arasında düzenli bir ilişki kurulamamasının bizatihi sebebinin davacı olduğunu, davacının aşalayıcı sözler söylediğini, mesnetsiz ithamlarda bulunduğunu, davacı ve ailesinin her çocuk görüşünden sonra iftira içerikli şikayetlerde bulunduklarını, davacının kötüniyetli olduğunu, davacıya ihtarname gönderdiğini, davalının ortak çocuk ile kişisel ilişkiyi ertelemesinin nedeninin belirttikleri sebepler ve aile teslim merkezlerinin kurulmasının beklenmesi olduğunu, 5 yaşındaki çocuğun soy ismindeki farklılığa takılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, dava dilekçesinde ileri sürülen iddianın ortak çocuğun soyadının değiştirilmesi için geçerli bir sebep olmadığını, bu sebeple davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yapılan yargılama ,toplanan delillerden çocuğun soyadının annenin bekarlık soyadı ile değiştirilmesi yönünde çocuğun üstün yararı ispatlanamadığı gibi, çocuğun babanın soyadını taşımasına engel çocuğun üstün yararının da ispatlanamadığı, çocuk ile baba arasındaki kurulması gereken bağın zedelenmemesi de göz önüne alınarak çocuğun üstün yararının gözetildiği gerekçesi ile açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; Anayasa Mahkemesi 2010/119 Esas, 2011/165 Karar sayılı kararında, gerek Uluslararası Sözleşmeler ve gerekse Anayasa'nın 10 uncu maddesinde güvence altına alınan ayrımcılık yasağına vurgu yaparak çocuğun ve kamunun menfaati kriterlerinin de gözetilerek çocuğun anne soyadını kullanması önündeki engellerin kaldırılması gereğine işaret ettiğini, somut davada, hem velâyet hakkı kendinde olmayan, hem de çocuğu ile iletişimi kesmiş halde bulunan babanın soyadına üstünlük tanınmasının ve anne soyadının kullanılabilmesi için "üstün yararın" ispat edilmesi şartına bağlamasının Anayasa'nın iptal kararının özü ile bağdaşmamakta olduğunu, Yargıtay kararı ile de isabetli olarak değinildiği üzere söz konusu değişikliğin çocuğun üstün yararına aykırı olduğuna ve çocuğun soyadı değişmekle kişisel durumunun değişeceğine dair tespit bulunmadığı sürece velâyet hakkı kapsamında annenin çocuğun soyadını belirleme hakkına öncelik verilmesi gerektiğini, Mahkemece, çocuğun, baba soyadını kullanmaya devam etmekteki üstün yararının ne olduğu açıklanmadan davanın reddedilmiş olması baba soyadına öncelik tanıyan cinsiyetçi bir yaklaşım olduğunu, çocuğun anne soyadının farklı olduğunu öğrendiğinde kafa karışıklığı ve adaptasyon sorunu yaşayacağının açık olduğunu, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini beyan ederek davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, açılan davanın reddi yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; annenin velâyeti altında bulunan ortak çocuğun, annenin kızlık soyadını kullanmasına izin verilmesi için gerekli şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, açılan davanın reddi yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; annenin velâyeti altında bulunan ortak çocuğun, annenin kızlık soyadını kullanmasına izin verilmesi için gerekli şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 10 uncu maddesi, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 esas, 2011/165 karar sayılı iptal kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2655, Karar No: 2024/12086, Tarih: 19.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/2655 E.  ,  2024/12086 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1513 Esas, 2023/1889 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2, 232/6 ve 291/1-2. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295/1. maddesinde ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

10.07.2023 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği bildirilmesine rağmen temyiz nedenlerinin bildirilmemesi halinde temyiz başvurusunun reddedilebileceği hususu bildirilmediği gibi meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi,

Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iadesinin temini için dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12127, Karar No: 2009/64, Tarih: 12.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12127 E.  ,  2009/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı olan 143 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile terkin isteminde bulunmuştur.

Davalılardan bir kısmı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın bir bölümünün kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve taşınmazın sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 143 ada 7 parsel sayılı taşınmazın mahallinde yapılan uygulama sonucu 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporuna göre tarifi 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kaldığı saptanmak suretiyle mahkemece, bu kısmın tapusunun iptali ile sicilden terkinine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, eksiğin tamamlanması yoluyla dosyaya getirtilen Beyşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 4.3.1968 tarih ve 1967/449 E. 1968/77 K. Sayılı tescil ilamında Hazinenin taraf olduğu görülmektedir. Buna göre HUMK.'nun 237. maddesinde öngörülen kesin hüküm kamu düzeni ile ilgili olup çekişmeli taşınmaza ait olduğunun saptanması halinde kesin delil teşkil edeceği ve taraflarını bağlayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; tescil ilamı ve eki krokisinin dava konusu taşınmaza uygulanması, dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığının uzman bilirkişiler aracılığıyla saptanması ondan sonra değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Davalıların, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2546, Karar No: 2015/18749, Tarih: 19.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/2546 E.  ,  2015/18749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.10.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf vekili Av. ...'ın mazereti sebebiyle katılamadığına dair dilekçe verdiği ve tevkil yetkisinin bulunduğu görüldü. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenmesi gerekli görülen ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/360 esas sayılı dosyasının eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 19.10.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/8691, Karar No: 2012/5069, Tarih: 09.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/8691 E.  ,  2012/5069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu için, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, 765 sayılı TCK'nun 80, 59/2. maddeleri, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi, 765 sayılı TCK'nun 94. maddesi gereğince sanıkların 19'ar ay 13'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, cezaların ertelenmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu için, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, 5237 sayılı TCK'nun 43/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince sanıkların 26'şar ay 20'şer gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, 24.03.2006 tarih, 2006/80 sayılı iddianame ile sanıklar hakkında 2004 ve 2005 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davası hakkında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.