muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22438, Karar No: 2017/11228, Tarih: 06.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22438 E.  ,  2017/11228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak , Sayaç Okuma , Perakende Satış Hizmet Bedeli , İletim Dağıtım Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin Ocak 2011- Temmuz 2012 dönemlerinde 8556436 abone no ile davalı şirketten elektrik hizmeti aldığını , davalı şirket tarafından adına düzenlenen faturalara ilişkin tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini ve davalı tarafa aldığı hizmet karşılığını ödediğini, söz konusu faturalarda hizmet bedeli karşılığı olmayan, kayıp kaçak bedeli, iletim sistemi kullanım, dağıtım, perakende satış hizmet, TRT payı bedelleri adı altında haksız ve nesnetsiz şekilde yüklü bir meblağın tahsil edildiğini beyanla haksız ve hukuka aykırı şekilde tahsil edilen bedellere karşılık olmak üzere, fazlaya dair tüm hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek değişken oranlarındaki avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili cevap dilekçesinde, davacı şirket ile davalı şirket arasında akdedilen 08/10/2010 tarihli sözleşmeye göre ortaya çıkan uyuşmazlıklara tahkim yoluyla çözümlenmesi gerektiğini belirterek tahkim itirazında bulunmuş, davanın reddini talep etmiştir .

Davalı ... vekili davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece "Davacı ile davalı .... A.Ş. arasında geçerli yazılı tahkim şartının bulunduğu , davalı B.... nin tahkim ilk itirazında bulunduğu , her ne kadar diğer davalı ... tahkim itirazında bulunmamışsa da davacı tarafından açılan davada davalı şirketlerin aralarında dava arkadaşlığı bulunması nedeniyle davalılardan biri tarafından yapılan yani HMK 116 maddesi anlamındaki ilk itirazlar, ileri sürmeyen davalıyıda kapsayacağı gerekçesiyle ;Davacının davasının öncelikle tahkim yoluna başvurması gerektiğinden usulden reddine karar verilmiş , sözkonusu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir .

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Uyuşmazlık kayıp kaçak , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedelinin iadesi istemiyle hem dağıtım şirketine hem toptan satış şirketine açılan istirdat davası niteliğindedir .

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Uyuşmazlık kayıp kaçak , sayaç okuma , perakende satış hizmet bedeli , iletim ve dağıtım bedelinin iadesi istemiyle hem dağıtım şirketine hem toptan satış şirketine açılan istirdat davası niteliğindedir .

Davalılar ...Ve Ayedaş aralarındaki ilişki ihtiyari dava arkadaşlığı niteliğinde olup;temyize esas dosya kapsamında davalı ... Vekilince yapılan bir tahkim itirazı da bulunmamaktadır. İhtiyari dava arkadaşlığında, davaların istiklali prensibi geçerli olup ,dava arkadaşı sayısınca dava vardır . Her dava arkadaşının davası birbirinden bağımsız olup dava arkadaşlarından her biri diğerlerinden bağımsız olarak hareket eder (HMK m.58). İhtiyari dava arkadaşlığında davalar birbirinden bağımsız olduğundan kural olarak dava şartları ve ilk itirazlar dava arkadaşlarının her biri için ayrı ayrı incelenir. İlk itirazların ileri sürülmesi açısından sadece ilk itirazı ileri süren dava arkadaşı bu itirazdan yararlanır.

Somut uyuşmazlıkta salt davalı .... Vekilinin Tahkim itirazında bulunduğu nazara alındığında ; davalı .... A.Ş Yönünden davada tefrik kararı verilerek dosyanın ayrı bir esasa kaydı ; davalı Ayedaşa ilişkin dava yönünden ise ; delillerin değerlendirilerek sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken ; "Davacının davasının öncelikle tahkim yoluna başvurması gerektiğinden bahisle her iki davalı yönünden usulden reddine" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4537, Karar No: 2017/1039, Tarih: 15.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4537 E.  ,  2017/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: beraat

Sanık ... hakkında: mahkumiyet

Katılan vekilinin her iki sanık hakkında verilen hükümleri temyiz ettiğinin kabulü ile yapılan incelemede;

1) Sanıklar hakkında "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olması, her bir takvim yılında sahte fatura düzenlemek eyleminin birbirinden ayrı ve kendi içerisinde teselsül eden suçlar olduğu gözetilmeden hangi yıldan hüküm kurulduğu anlaşılamayacak biçimde yazılı şekilde sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında da mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi inceleme ve tekniği raporlarında faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında;suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek ''sahte fatura düzenlemek'' suçu nedeniyle sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1961, Karar No: 2011/8029, Tarih: 25.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1961 E.  ,  2011/8029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 135 ada 7 parsel sayılı 1452,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiş taşınmaz üzerindeki ilköğretim binasının Hazineye ait olduğu ve Milli Eğtim Bakalnığı'nın izni alınmadıkça satılamayacağı ve başka amaçlara tahsis edilemeyeceği tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmiştir. Davacı Sağlık Köyü Tüzel Kişiliği, bağışlamaya dayanarak taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın tespite esas alınan davalıya ait tapu kaydının kapsamında kaldığı, üzerindeki okul binasının Milli Eğitim Bakanlığına ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterildiği gerekçesi ile hüküm kurulmuştur. Taşınmazın belirtilen tapu kaydının kapsamında kaldığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık okul binasının da üzerinde bulunduğu bir bölüm yerin Köy Tüzel Kişiliğine bağışlanıp bağışlanmadığı bu bölüm üzerinde 3402 sayılı Yasa'nın 13/B-b maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasındadır. Mahkemece bu konuda yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece doğru sonuca ulaşılabilmesi için, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda yeniden delilleri sorulup toplanmalı, dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yeniden, komşu köylerden belirlenecek elverdiğince yaşlı, tarafsız, taşınmazın bulunduğu yeri ve kullanım şeklini iyi bilen, 3 kişilik yerel bilirkişi heyeti, önceki keşifte dinlenen tanıklar ve taraflarca gösterilecek tanıkların katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşifte yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından köy okulu yapılmak üzere Köy Tüzel Kişiliğine bağışlanan yerin neresi olduğu, bu yerin hangi tarihte bağışlandığı ve bu bölüm üzerine okul binasının hangi tarihte yapıldığı sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, dosyaya ibraz edilen kaymakamlık men kararları da değerlendirilmek suretiyle Köy Tüzel Kişiliğinin okul binası bulunan bölüm üzerindeki zilyetliğinin hangi tarihte başladığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde saptanmalı; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek davalının kayden satın aldığı tarihe kadar 3402 sayılı Yasa'nın 13/B-b maddesinde öngörülen koşulların davacı taraf yararına gerçekleşip gerçekleşmediği

belirlenip, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23338, Karar No: 2018/19586, Tarih: 05.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/23338 E.  ,  2018/19586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 19/11/1999-31/10/2013 tarihleri arası çalıştığını, İş Kanunu'nun 14. maddesi gereği emekliliğini isteyerek işten ayrıldığını, davacının yapmış olduğu fazla çalışmalar karşılığı fazla mesai ücretlerinin bakiye izin ücreti ve ikramiyelerinin ödenmediğini, kıdem tazminatının eksik ödendiğini belirterek ve fazlaya dair haklar saklı tutularak; bakiye kıdem tazminatından 100,00 TL., fazla mesai ücretinden 100,00 TL., ikramiye alacağından 100,00 TL., bakiye yıllık izin ücreti alacağından 100,00 TL. olmak üzere toplam 400,00 TL.nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın belirsiz veya kısmi dava şeklinde açılamayacağını, davacının işyerinden emeklilik nedeniyle kendi isteğiyle ayrıldığını, en son aylık giydirilmiş brüt ücreti üzerinden hesaplanan kıdem tazminatından davacının işverene olan 2.500,00 TL. borcu mahsup edilerek bakiye tutarın işçiye eksiksiz ödendiğini, davacının işverenliği ibra ettiğini, ödenmeyen alacağı bulunmadığı ikramiye alacağı ve fazla mesai ücreti taleplerinin zaman aşımına uğradığı savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davalı işyerinde çalıştığı dönemde fazla mesai yaptığı ancak davacının izin, mazeret ve hastalık gibi nedenlerle çalışamayacağı günler olabileceği gerekçesiyle hesaplanan fazla mesai alacağından %50 oranında taktiri indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir (Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K)

2- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir (Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K)

Somut uyuşmazlıkta, davacının fazla çalışma yaptığı tanık beyanlarına göre belirlenmiş olup hesaplanan fazla mesai alacağından hastalık, mazeret, izin, hafta tatili gibi nedenlerle zaman zaman çalışma yapamaması olasılığı karşısında takdiri indirim yapılması yerinde ise de, yapılan % 50 oranındaki indirim hakkın özünü etkileyecek nitelikte olup, fazladır. Mahkemece hakkın özünü etkilemeyecek oranda daha makul bir indirime gidilmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15773, Karar No: 2015/22861, Tarih: 10.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/15773 E.  ,  2015/22861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/247502

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2013/350 (E) ve 2014/261 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, gece sayılan saat 2:50'de mağdura ait iş yerinin demir korkuluğunu söktükten sonra kapı camını kırmak suretiyle gerçekleştirdiği ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 11 yıl 3 aylık zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamadeki düşünceye katılınmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 28/07/2010 tarihinde verilen mahkumiyet kararının suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine, eylemin tamamlanmış olduğunun gözetilmemesi nedeniyle kazanılmış hakları gözetilmek suretiyle bozulduğu, bozma sonrası kurulan hükümde ise suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs hükümleri uygulanmayarak suça sürüklenen çocuk hakkında 11 ay 20 gün hapis cezası belirlendikten sonra kazanılmış hakkının gözetilmesi nedeniyle, sonuç cezanın 3500 TL adli para cezası olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1807, Karar No: 2018/6771, Tarih: 04.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1807 E.  ,  2018/6771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :... Malz. Tic. İnş. ve Taah. A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık Müdafii, O Yer Cumhuriyet Savcısı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre temyiz kapsamının İ.İ.K'nın 337/a maddesiyle kurulan hükme ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kısa kararda hangi suçtan hüküm kurulduğu belirtilmeksizin, denetime imkan vermeyecek şekilde doğrudan 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uygulanarak adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

2-Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda sanık hakkında 1.800 TL adli para cezasına hükmedildiği halde gerekçeli kararda üç ay hapis cezası tayin edilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230 ve 232. maddelerine aykırı davranılarak hükmün karıştırılması,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanığa, İİK’nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde dava ve cezanın bütün neticeleri ile beraber düşeceğinin hatırlatılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7585, Karar No: 2017/425, Tarih: 23.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7585 E.  ,  2017/425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili ile ...Belediye Başkanlığı yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı ... Genel Müdürlüğü vekili ile ... Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davacı vekilinin yargılama sırasında 20/05/2015 günlü oturumdaki beyanında ve 28/04/2015 tarihli dilekçesi ile ...Belediye Başkanlığı'nı davaya dahil etmek istemediğini bildirerek adı geçen idareyi dahili davalı etmediği, bu nedenle ilgili Belediyenin davada taraf sıfatını kazanmadığı gözetildiğinde, mahkemece ...Belediye Başkanlığı'nın resen davaya dahil edilmesi, ... Belediye Başkanlığı'na 'na davalı sıfatı kazandırmayacağından bu idare yönünden davanın pasif husumetten reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ... Belediye Başkanlığı hakkında aleyhe hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Dava konusu taşınmazın 52,45 m²'lik kısmı yol alanı içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi gerekirken Yıldızeli Belediye Başkanlığı adına tesciline karar verilmesi,

b)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idareler vekilinin itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9532, Karar No: 2024/10865, Tarih: 09.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9532 E.  ,  2024/10865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/141 E., 2024/177 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, karar tarihi itibarıyla ilk derece mahkemeleri tarafından verilen kararların kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL'nin altında kaldığından; 6100 sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.