muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14893, Karar No: 2015/17782, Tarih: 12.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/14893 E.  ,  2015/17782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık müdafiinin 02.07.2012 tarihinde vekaletname sunarak sanık müdafii olduğunu bildirdiği, 21.09.2012 tarihinde de 24.09.2012 tarihli oturuma katılamayacağına dair mazeret dilekçesi verdiği, buna karşın kendisine duruşma günü bildirilmeden bir sonraki oturumda yokluğunda karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2- 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 14 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden istem gibi BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21750, Karar No: 2012/12686, Tarih: 21.06.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/21750 E.  ,  2012/12686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde,

Hükümlü ... hakkında kurulan İnegöl Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2003 gün ve 2002/94 esas 2003/710 karar sayılı mahkumiyete ilişkin önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ...’a ilişkin ilk hükmün, anılan sanık ve savunmanı tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesinin verdiği yetki çerçevesinde iadesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...’un tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE;

5252 Sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle
Yargıtay — Esas No: 2013/29790, Karar No: 2013/19985, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29790 E.  ,  2013/19985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanığın resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 23/12/1999 tarihinde muvazaalı olarak eşinden boşandıktan sonra aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11641, Karar No: 2015/6072, Tarih: 08.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11641 E.  ,  2015/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52, 51 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı;

Belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alındığında, ... Koruma Kurulu'nun 27/03/1990 tarih ve 711 sayılı kararıyla doğal sit alanı olarak tescil edilip, sit sınırları aynı Kurul'un 16/06/2000 tarih ve 4666 sayılı kararıyla yeniden düzenlenerek, 3. derece doğal sit alanı olarak belirlenen sınırlar dahilinde yer alan, ... ili, ... ilçesi, .. köyü, ... mahallesinde bulunan 7 sayılı parsele, sanık ... tarafından mutfak, wc ve depo amaçlı kullanılmak üzere mevcut yapıya ek izinsiz inşai müdahalelerde bulunulduğundan bahisle açılan kamu davası ile ilgili olarak, gerek bölgenin sit alanı içerisinde yer aldığının mahallinde herkes tarafından bilinmesi, gerekse ilgili sit kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilanının yapılmış olması, ayrıca tespit anında inşaat halinde olan bir kısım uygulamaların bitirilip, kullanıldığının mahallinde yapılan keşif sırasında anlaşılması karşısında, sanığın bölgenin sit alanı içerisinde yer aldığını bildiğinin kabul edilmesi gerektiği, 07/01/2011 tarihli olay yeri keşfine iştirak eden kadastro teknisyeni, ziraat ve inşaat mühendisinden alınan bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere, sanığın izin almadan yaptığı uygulamaları kaldırmadığı ve kullanmaya devam ettiği, bu kapsamda sanığın atılı eylemi işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla birlikte, hükümden sonra sanık tarafından dosyaya sunulan 14/11/2014 havale tarihli dilekçeye ekli,... Koruma Bölge Komisyonu'nun 29/04/2014 gün 552 sayılı kararında, 29/04/2013 tarihli ve 331 sayılı komisyon kararı ile belirlenmiş olan ... 3. derece doğal sit alanı geçiş dönemi koruma ve yapılaşma koşullarının revize edilerek, konut, sayfiye evi, kır kahvesi, lokanta ve müştemilatların yapılabileceğinin öngörülmüş olması karşısında, tespit tarihinden sonra suça konu uygulamalara ilişkin olarak, Koruma Kurulu'ndan izin alınıp alınmadığı hususu araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Bünyesinde koruma, uygulama denetim büroları kurulan idarelerden izin almaksızın veya izne aykırı olarak izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunanların, 2863 sayılı Kanunun 65/d maddesi gereğince cezalandırılması gerekeceği, bu kapsamda, suça konu taşınmazın bulunduğu ilde Büyükşehir Belediye Başkanlığı veya İl Özel İdaresi bünyesinde koruma, uygulama denetim bürosu kurulup kurulmadığı araştırılıp, eğer kurulmuş ise, taşınmazın bulunduğu yerin kurulan koruma, uygulama denetim bürosunun sorumluluk alanı kapsamında olup olmadığı hususu tespit edilip, 11/10/2013 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/1 ve 65/4 maddeleri gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2-Tayin edilen adli para cezasının süresinde ödenmemesinin sonuçları açıklanırken ve hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlerken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Tayin edilen adli para cezasının süresinde ödenmemesinin sonuçları açıklanırken ve hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlerken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı, alt soy haricindeki kişiler yününden ise, yoksunluğun, hapis cezasının infazına kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11376, Karar No: 2018/23201, Tarih: 25.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/11376 E.  ,  2018/23201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 18.03.2005- 06.09.2012 tarihleri arasında satış müdürü olarak çalıştığını, daha önce iç ve dış pazar silindir satış ve pazarlama müdürü olarak çalışmakta iken 14.07.2011 tarihinde davalı şirketin yeni ortaklığı nedeniyle gerçekleşen reorganizasyon neticesinde göreve esnek ambalaj rotogravür silindir satış müdürü olarak akdin feshine kadar devam ettiğini, gösterdiği gayret ve başarı dolayısıyla 01.01.2011 tarihinden itibaren yapılan satışlara ait aylık sevk adetleri üzerinden belirlenen firmalar için yapılan silindir satışlarından adet başına 2 USD prim aldığını, 2011 yılı içinde 6 ay geriden gelmek kaydıyla bordrosuna da yansıtıldığını, uygulamanın yeni ortaklık sürecinde de devam ettiğini, 06.09.2012 tarihinden 7 ay öncesine kadar hak ettiği primlerin hesabına ödendiğini, son 6 ayda ise silindir satışına ait adedi 2 Dolar'dan hak ettiği primlerinin ödenmediğini belirterek ; 34.290 $ karşılığı olan 62.064,90 TL prim alacağının bankaların mevduata uygulandığı en yüksek faiz oranı ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının son görevinin rotogravür silindir satış müdürlüğü olduğunu, ... sözleşmesinde prim ödeneceğine ilişkin hüküm bulunmadığını, bu yönde yönetim kurulu kararı da alınmadığını, söz konusu ödemelerin ... şartı halinde sürekli kazanılmış ödemeler olmadığını, şirket genel müdürü ile yardımcısının muhtemelen beşeri ilişkilerinden kaynaklanan şahsi insiyatifle ve süreklilik arz etmeyecek şekilde yapıldığını, bu yöneticilerin ... sözleşmelerinin 23.08.2012'de feshedildiğini, ödemelerin ... Kanunu anlamında prim olmadığını, hangi satışlar için hangi koşullara göre ödendiğinin belirli olmadığını, tamamen şahsi, keyfi bir uygulamanın sonucu olduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda davalı işyerinde satış ve pazarlama müdürü olarak çalışan davacı 01.01.2011 yılından itibaren belirlenen firmalar için yapılan silindir satışından altı ay sonra ödenmek kaydı ile silindir adet başına 2 Usd net prim almasının kararlaştırıldığını, bu prim ödemelerinin 2011 yılı içinde 6 ay geriden gelmek kaydıyla bordrolarına yansıtılarak işten çıkarıldığı tarihe kadar ödendiğini ancak son 6 aya ilişkin hak ettiği primlerin ödenmediğini ve satışını yaptığı silindir adedi karşılığı 34.290 dolar prim alacağı olduğunu iddia etmiştir. Davalı işveren ise, ... sözleşmesinde prim ödeneceğine ilişkin hüküm bulunmadığını, bu yönde yönetim kurulu kararı da alınmadığını, söz konusu ödemelerin ... şartı halinde süreklilik kazanmış ödemeler olmadığını, şirket genel müdürü ile yardımcısının muhtemelen beşerî ilişkilerinden kaynaklanan, şahsî inisiyatifle ve süreklilik arz etmeyecek şekilde yapıldığını, bu yöneticilerin ... sözleşmelerinin 23/08/2012 de feshedildiğini, ödemelerin ... Kanunu anlamında prim olmadığını, hangi satışlar için hangi koşullara göre ödendiğinin belirli olmadığını, tamamen şahsî, keyfi bir uygulamanın sonucu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Dosya içeriğinden ,özellikle 2011 Ocak ayı başından itibaren hak kazanılan primlerin 6 ay geriden olmak üzere 2011/Temmuz ayında bordrolara yansıtılarak ödendiği, en son 2012/Şubat priminin Ağustos ayında ödendiği, prim ödemesine kaynak teşkil eden satış listelerindeki prim miktarları ile bordrolardaki miktarların uyumlu olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece her ne kadar prim alacağının kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, davacı tarafça dosyaya işverenin kaşe ve/veya imzası olmayan 2011-2012 yıllarında firmalara ait satış adetleri ve bu çerçevede belirlenen prim tutarlarının yer aldığı çizelge sunulmuş, mali müşavir bilirkişice davacının sunduğu kayıtlar ile işyeri kayıtları karşılaştırılarak inceleme yapılmış, satışların daha fazla olduğu ayrıca fark prim alacağı olduğu tespit edilmiş ancak davacının çalıştığı döneme ilişkin olup son 6 aylık dönem içinde satılmış olunan silindirlerden hangi firmalara satılan silindirler için prim ödemesi yapılmasının gerektiğine dair tespit taleplerinin bilirkişilik görevlendirilmesi ile ilgisinin olmadığını, satışı yapılan 17.226 adet silindirin hangi firmalara satışının yapıldığının tespitinin çok uzun süre çalışmayı ve çok fazla emeği gerektirdiğinden mümkün görülmediği belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı primlerin belirlenen firmalar için yapılan silindir satışından hesap edildiğini iddia etmekte davaya konu talebini de bu hesaplamaya dayalı olarak belirlemektedir. Davacı tarafça dosyaya 2011-2012 yıllarında firmalara ait satış adetleri ve bu çerçevede belirlenen prim tutarlarının yer aldığı çizelge sunulmuştur. Yapılması gereken, uzman bilirkişiler aracılığıyla işveren kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak, davacı tarafından satış yapıldığı iddia olunan şirket ve satış miktarlarının işyeri kayıtları ile karşılaştırılmalı , gerçekte o şirketlere davacı tarafından satış yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise miktarı tespit edilmeli, buna bağlı olarak prim alacağı miktarı belirlenmeli, tarafların itirazları ve dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19134, Karar No: 2020/21069, Tarih: 23.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/19134 E.  ,  2020/21069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMlLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, olay günü alkollü vaziyette eşi ...'ye ait olan iş yerine gittiği, eşinin iş yerinde olmaması üzerine mağdur ...'a eşini aramasını söyleyip ele geçmeyen silahı doğrultarak, "kasayı aç" demesinin ardından, kasada bulunan 80 TL'yi alması ve mağdurun sanığın alkollü olmasını fırsat bilerek iş yerinden kaçması biçiminde gerçekleştiği anlaşılan olayda, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kolluk görevlilerinin sanığın yakalanması amacıyla sanığın ikametine gittiklerinde, ikametin önünde yedi adet merminin ele geçmesi biçiminde gerçekleşen eylemin ise ön ödemeye tabi 6136 sayılı Kanunun 13/4. maddesine uyduğu gözetilmeden, sanık hakkında dosya ile uyumlu olmayacak biçimde yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırıve, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.