muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14687, Karar No: 2013/21983, Tarih: 03.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14687 E.  ,  2013/21983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.06.2013 tarih ve 2013/421-2013/354 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi başvuru yapılan davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tahkim komisyonuna verdiği başvuru dilekçesi ile, abonman nakliyat sigorta poliçeleri ile sigorta örtüsü altına alınan, muhtelif tarihlerde Türkiye'den Libya'ya gönderilmiş bulunan inşaat malzemesi emtiasının, hasara uğramasından dolayı tazminata hak kazanılmış olmasına rağmen davalı ... Şirketi'nin, hasarın poliçe teminatı kapsamı dışında olduğu gerekçesi ile ödeme yapmadığını, red gerekçesinin haksız olduğunu ileri sürerek ekspertiz raporu ile 61.110,71 USD olarak saptanan tazminat alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, hasarın taşıma sırasında meydana gelmediğini, taşıma sonrasında emtia limana indikten sonra Libya'da çıkan savaş/iç savaş nedeniyle hasarın oluştuğunu, Genel Şartlara göre harp, terör eylemleri ve benzeri olaylardan meydana gelecek hasarların sigorta teminatı kapsamı dışında tutulduğunu savunarak talebin reddine karar verilmesini istemiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti 23.05.2013 tarih ve 2013/893 sayılı kararı ile; meydana gelen nakliyatlar sırasında sigortalı emtianın uğradığı hasarın sigorta teminat kapsamında olduğu gerekçesiyle başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 61.110,71 USD'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, başvuru yapılan davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10206, Karar No: 2008/10433, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10206 E.  ,  2008/10433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Belediye Başkanlığının 14.08.2008 günlü yazısından dava konusu parselin belediye sınırları ve yoğun meskun alan içerisinde bulunduğu, kamulaştırılan taşınmazın yer aldığı mahallenin belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon ve aydınlatma hizmetlerinden) tamamen yararlandığı ve imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında bulunması gerekir. Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden özellikle Belediye Başkanlığının 14.8.2008 günlü yazısı içeriğinden dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde olduğu, çevresinin meskun halde bulunduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı belirlenmiş olması ve Bakanlar Kurulu Kararnamesi gözetildiğinde taşınmazın arsa olduğunun kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken bilirkişi kurulunun tarım arazisi niteliğini esas alan raporlarına itibarla hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruş- masında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 550,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7694, Karar No: 2017/404, Tarih: 23.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/7694 E.  ,  2017/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan Kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

... Mahallesi ...ada ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal bulunmadığından bahisle daha önce açılan davada belirlenen bedel esas alınarak değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14110, Karar No: 2012/894, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14110 E.  ,  2012/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık savunmasında suça konu yeri belediyeden kiraladığını savunması ve kira sözleşmesi ile birlikte işyerine ait belediyeden almış olduğu izinlere dair bir kısım belgelerin dosyada bulunması karşısında, suça konu işyerinin kiralanıp kiralanmadığının, kira sözleşmesinin devam edip etmediğinin tespiti, kiralanmış ise kiralanan alan ile fiilen kullanılan alanın ve miktarının aynı olup olmadığının, kiralanandan fazla yer kullanıyorsa bu yerde bina mahiyetinde bir yapının yapılıp yapılmadığının tespitine müteakip bina yapılmış ise sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3848, Karar No: 2017/9261, Tarih: 22.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3848 E.  ,  2017/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, olayda sanığın kusurunun bulunmadığına ve beraatı gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve adli para cezasının miktarının belirlenmesi sırasında uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 5. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu,yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10393, Karar No: 2012/12392, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10393 E.  ,  2012/12392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın Hazine adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 252 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 716 ve 717 parsel sayılı taşınmazların imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 25.10.2010, emsal alınan taşınmazların incelenen satış tarihi olan 23.10.2007 ve 11.12.2007 itibarıyla İmar Yasası gereğince düzenleme görmüş imar parselleri olup olmadıkları imar parseli iseler düzenleme ortaklık payı olarak uygulanan indirim oranlarının belediye imar müdürlüğü ile tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazların 2010 yılı itibariyle sokak ve cadde bazında belediyece belirlenen ... vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

4-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 02.06.2010 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

5-Davaya konu 252 parsel yönünden idarenin kamulaştırmadan vazgeçme kararı olup olmadığı idareden sorularak varsa buna ait evrakın dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/784, Karar No: 2020/7856, Tarih: 30.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/784 E.  ,  2020/7856 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.09.2014 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının 34 parsel maliki olduğunu, davalının ise bitişik komşu 33 parsel maliki olduğunu, davalının bahçesine usulüne uygun olmadan çeşitli meyve ağaçlarını diktiğini, bu ağaçların davacının arka bahçesine ve yan tarafa gölgeleme yaptığını, davacının bahçesinde bulunan bitkilerin gelişmesini engellemekte olduğu bu nedenle ağaçlarının kaldırılması suretiyle müdahalenin menini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davalının parseli içerisindeki davaya konu ağaçların gerek köklerinin gerekse dallarının davacının parseline herhangi bir tecavüzü bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazına gelince;

Vekalet ücretinin hangi esaslara göre belirleneceği 4667 sayılı Avukatlık Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 81/son maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi ve 21.6.1966 tarihli ve 1966/9-9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında gösterilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 330. maddesinde de; vekil ile takip edilen davalarda mahkemece kanuna göre takdir olunacak vekalet ücretinin taraf lehine hükmedileceği belirtilmiştir.

Somut olayda; mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamakta olup dosyadaki belgelerden davalı asilin kendisini vekil ile temsil ettirmediği anlaşıldığından davalı asil lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hüküm fıkrasının üçüncü bendinin hükümden tümden çıkartılmasına HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3035, Karar No: 2021/3377, Tarih: 21.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3035 E.  ,  2021/3377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Başvuran (davacı) vekili,davalının trafik sigortacısı olduğu araç ile müvekkilinin sevk ve idaresindeki aracın karıştığı trafik kazası neticesinde yaralandığını, Engelli Sağlık Kurulu raporuna göre %25 oranında malul olduğunu, davalı ... tarafından 02.01.2015 tarihinde 50.356,00 TL ödeme yapıldığını daha sonra Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurulduğunu,tahkim yargılaması sonucunda 35.796,76 TL’nin de davacıya ödendiğini ancak kaza tarihinde Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kayıp Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği esas alınarak hazırlanmadığı, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kayıp Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre hazırlanan raporda, maluliyetinin %30 olarak tespit edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.062,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini 44.685,86 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; talebin kabulü ile 44.685,86 TL tazminatın 06.04.3017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ... tarafından başvuru sahibine karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK’nın kesin hükmü düzenleyen 303. maddesinde “(1) Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir..." hükmüne yer verilmiştir. Yine aynı kanuna göre kesin hüküm itirazı dava şartlarından olup 6100 sayılı HMK’nın 115. maddesi gereği dava şartının her zaman ileri sürülmesi mümkündür.

Somut olayda, davalı taraf 2015/4502.55 E. 2015/K-6311 sayılı dosyasında kesinleşmiş hakem kararı mevcut olup bu karara istinaden başvurana(davacı) tazminat ödemesi yapıldığını, kesinleşmiş yargı kararı ve 2015/4502.55 sayılı hakem dosyasında alınan raporlara başvuranın(davacının) itiraz etmediğini, müvekkili lehine usuli müktesep hak doğduğu ve kesin hüküm niteliğinde olduğu savunmasında bulunmuştur.

Somut olayda, davalı taraf 2015/4502.55 E. 2015/K-6311 sayılı dosyasında kesinleşmiş hakem kararı mevcut olup bu karara istinaden başvurana(davacı) tazminat ödemesi yapıldığını, kesinleşmiş yargı kararı ve 2015/4502.55 sayılı hakem dosyasında alınan raporlara başvuranın(davacının) itiraz etmediğini, müvekkili lehine usuli müktesep hak doğduğu ve kesin hüküm niteliğinde olduğu savunmasında bulunmuştur.

15.07.2015 tarihli,2015/4502.55 E. 2015/K-6311 sayılı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararı incelenmesinde; başvuranın(davacı) davalı ....’ye karşı 20.03.2015 tarihinde hakem heyetine başvurduğu,başvuranın(davacının) yaralanmasından dolayı davalı ....’nin maluliyet zararı olarak 35.796,76 TL belirlenmiş, ıslah dilekçesi ile bilirkişi raporunu kabul ederek 35.796,76 TL’ye talebini yükseltmiştir. Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvuru sahibinin talebinin kabulüne, 35.796,76 TL ‘nin tahsiline karar verildiği, karara karşı itiraz yolunun açık olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Taraflarca karara karşı süresinde itiraz ya da temyiz yoluna başvurulup başvurulmadığı, kararın kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamamakta olup ödemenin yapıldığı tarafların kabulündedir.

İşbu dava ise 02.06.2017 tarihinde aynı başvuran tarafından aynı davalıya karşı,aynı kaza nedeniyle meydana gelen maluliyetine ilişkin olarak herhangi bir gelişen durum iddiası olmaksızın sadece kaza tarihinde Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kayıp Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği esas alınarak hazırlanan %30 maluliyet zararını talep etmiştir. Uyuzmalık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiş, davalının karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazı reddedilmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince, 15.07.2015 tarihli,2015/4502.55 E. 2015/K-6311 sayılı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı taraflarca süresinde itiraz ve temyiz yoluna başvurulup başvurulmadığı, kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda kesin hüküm bulunup bulunmadığı tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmasu doğru görülerek bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma neden ve şeklinde göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA;(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.