muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14913, Karar No: 2015/7904, Tarih: 09.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14913 E.  ,  2015/7904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait taşınmazdaki ağaçları kesmek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, keşif ve bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından kesilen ağaçların köy yolunda kaldığı anlaşıldığından, sanık hakkında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4646, Karar No: 2018/7238, Tarih: 25.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4646 E.  ,  2018/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03.05.2012 tarih, 2012/1155 esas sayılı iddianamesi ile "2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan da kamu davası açılmış ise de, dosya arasında bulunan 22.11.2011 tarihli komisyon mütaalasının sanıklar hakkında yalnızca 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olduğu ve 2008 yılına ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince öncelikle durma kararı verilerek sanıklar hakkında bu takvim yılına ilişkin 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorulup, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat kararı verilmesi,

II-Sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

II-Sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık ...’ın savunmalarında, suç tarihlerinde cezaevinde olduğunu, bu tarihlerde şirket müdürü olarak ...’in çalıştığını, söz konusu sahte faturaları onun ve Ercan Şahin’in düzenlemiş olabileceğini, kendisinin bir ilgisinin olmadığını beyan etmesi, sanık ...’in ise şirkette müdür olarak çalışmadığını, yalnızca 2004 ve 2005 yıllarında ön muhasebe bürosunda yeğeni Hüseyin Hızal yerine çalıştığını, belirtilen suç tarihlerinde cezaevinde bulunduğunu, şirketin gayriresmi ortağının Ercan Şahin olduğunu ve sahte faturaları onun düzenlemiş olabileceğini savunması, sanıklar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, şirkete ait kira sözleşmesinde kefil olarak ...’in imzasının bulunduğu ve düzenlenen faturaların bir kısmında da bu imzanın yer aldığının belirtilmesi, Ayrıca Antalya İl Merkez Jandarma Komutanlığı ekiplerince 21.11.2007 tarihinde Gülnur Orman Ürünleri.. Ltd. Şti’nin işyerinde yapılan aramada, mükellef kuruma ait faturaların bulunması ve şirketin ortağı olarak ... hakkında vergi tekniği raporu hazırlanması, ayrıca sahte fatura düzenleme suçundan suçun maddi konusunun fatura olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından asıllarının emanette olduğu anlaşılan faturalardan her takvim yılına ilişkin kanaat oluşturacak sayıda getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği ve haklarında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının araştırılması halinde getirtilip incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, yine sanık ... hakkında ele geçirilen faturalarla ilgili olarak kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması ve açıldığının anlaşılması halinde o dosyanın da getirtilip incelenmesi, sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan şirket yetkililerinin tanık olarak beyanlarına başvurulması ile faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, yine Ercan Şahin isimli kişinin tanık olarak beyanının alınması, sanıkların savunmaları doğrultusunda belirtilen suç tarihlerde ceza infaz kurumunda olup olmadıklarının araştırılması, ayrıca faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanıklara ya da tanık Ercan Şahin’e ait olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 2008 yılı için sair yönleri incelenmeyen hükmün ve 2006 ile 2007 yılı için beraat hükümlerinin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/825, Karar No: 2018/4085, Tarih: 12.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/825 E.  ,  2018/4085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahkeme gerekçesinde ve oluşa ilişkin kabulde "...daha evvel bu yapının eğitim kurumlarından olan ... Dershanesi'nde çalışması, hakkında ilimizdeki FETÖ mensubu kişilerle irtibatlı olduğuna ilişkin rapor bulunan...” şeklinde dosya kapsamıyla örtüşmeyen hususlara yer verilmesi ve çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi, dosya kapsamı, mahkemenin genel gerekçesi ve diğer deliller itibariyle sonuca etkili bulunmamış,

Bölge adliye mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “20.12.2016” yerine “2016” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin,

tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7198, Karar No: 2015/8590, Tarih: 22.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/7198 E.  ,  2015/8590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/219615

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2014/57 (E) ve 2014/133 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi kurum vekilinin, 13.03.2014 tarihli mazeret dilekçesinin mahkemece reddedildiği belirlenmekle, hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan katılan kurumun, aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18735, Karar No: 2017/13382, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/18735 E.  ,  2017/13382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11628, Karar No: 2014/1077, Tarih: 20.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11628 E.  ,  2014/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAMUKOVA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2012/135-2013/304

Taraflar arasında görülen davada Pamukova Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.05.2013 tarih ve 2012/135-2013/304 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait meyve bahçelerinin davalı tarafından tarım sigorta poliçesiyle sigorta örtüsüne alındığını, teminat kapsamında don hasarı meydana gelmesine rağmen tazminatın ödenmediğini ileri sürerek, 16.000,00 TL'nin başvuru tarihinden 8 gün sonrası işleyecek avans faizi ile tahsiline karar veerilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, don teminatının çiçeklenme dönemi sonrası için verildiğini, rizikonun teminat dışında bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca sigortalı üründe meydana gelen don olayının meyve oluşumu döneminde meydana geldiği, bozma öncesinde hesaplanan 16.372,11 TL zararın taleple bağlı kalınarak 16.000,00 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiği, taraflar arasında düzenlenen poliçe hükümlerine göre son hasat tarihinin Ekim ayının 4. haftası olarak gösterildiği, ödemenin de hasat tarihinden önce olamayacağı ve en geç hasat tarihinden itibaren 30 gün içerisinde yapılacağının düzenlendiği, buna göre faiz sorumluluğunun başlangıç tarihinin 30/11/2007 tarihi olarak kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 16.000,00 TL'nin 30/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, bitkisel ürün sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli olan bilirkişi raporuna göre don hasarı, çiçeklenme döneminin bittiği ve meyve tutumunun başladığı sırada meydana gelmiş olup, mahkemece doğru olarak rizikonun teminat içinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde tazminata hükmedilmiştir. Ancak, davalı vekili dava konusu poliçelerin zeyil edildiği ve prim iadesi yapıldığı savunmasında bulunmasına rağmen tazminat hesabında bu hususun dikkate alınmaması doğru olmamış davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21914, Karar No: 2013/18746, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21914 E.  ,  2013/18746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ... ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22.12.2002 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5307, Karar No: 2014/16085, Tarih: 05.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5307 E.  ,  2014/16085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2012/216-2012/400

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazın zemin bedeli yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile emsallerin eksik ve üstün yönleri kıyaslanırken emsal taşınmazların dava konusu taşınmaza göre ana ulaşım yollarına, alışveriş merkezlerine, sosyal hizmet binalarına daha yakın olduğu, bu nedenle dava konusu taşınmazın emsallerden daha değersiz olduğu kabul edilerek, dava konusu taşınmazın ve emsallerin bu yerlere olan mesafeleri açıkça belirtilip krokide gösterilmesi sağlanmadan taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiği gibi, dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2

değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal alınan 374 ada 74 parselin dava konusu taşınmazla aynı değerde, emsal 149 ada 57 parselin ise dava konusu taşınmazdan 1,57 kat daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsal olarak alınan 374 ada 74 parsel sayıılı taşınmazın dava konusu taşınmazdan 5,4 kat, 149 ada 57 parselin ise 6 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçildiğinden rapor inandırıcı değildir.