muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3658, Karar No: 2024/8454, Tarih: 25.06.2024

III. OLAY VE OLGULAR

Kamu görevlisi olan doktor ve eczacı sanıkların, eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle gerçekte hasta olmayan kişiler adına gerçeğe aykırı olarak reçeteler tanzim edip katılan kuruma fatura ederek nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve suç işlemek amacıyla örgüt kurma ile suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçlarını işlediklerinin iddiası ile dava açılmıştır.

IV. GEREKÇE

Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/265 Esas sayılı temyize konu dosyasının yargılaması devam ederken, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/36694 esas numarası ile yapılan soruşturma sonucu temyize konu iş bu dosyanın sanıkları ... ve ...'in de aralarında bulunduğu bir kısım sanık hakkında iddianame metninde bu dosyanın bağlantılı olduğu ve birleştirilmesi gerektiği açıklanmış, davanın açıldığı Adana 1.Ağır Ceza Mahkemesi 12.06.2012 tarihli 2009/538 Esas 2013/291 Karar sayılı kararıyla dosyanın Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/265 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, Adana 4.Ağır ceza Mahkemesi'nin birleştirmeye muvafakat vermediği, akabinde Yargıtay 5.Ceza Dairesi'nin 03.06.2014 tarihli kararıyla her iki dosya arasında bağlantı olup birleştirilmesi gerektiği ve yargılamanın Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/265 Esas sayılı dosyası üzerinden devam edilmesine karar verildiği, ancak Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesi'nin Yargıtay 5.Ceza Dairesi kararı beklenmeksizin 06.03.2014 tarihinde karara bağlandığı anlaşılmakla, her iki dosya arasında sanıkları ve suçları yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunması, yargılamanın birlikte yürütülerek delillerin beraberce değerlendirilmesi suretiyle sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumlarının tespitinde zorunluluk bulunmasına rağmen birleştirme yoluna gidilmeden karar verilmiş olması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 4.Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2014 tarihli ve 2009/265 Esas, 2014/147 Karar sayılı kararına yönelik temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14124, Karar No: 2017/2538, Tarih: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14124 E.  ,  2017/2538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm sanık müdafii ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine,

Ancak;

1-İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK'nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği, öncelikle borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesinden muhasebecisi belirlenip buradan veya zabıta marifetiyle araştırılıp, borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesi şartlarının oluşup oluşmadığı saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, borçlu şirketin ticari defterlerinin sanık tarafından ibraz edilmediği gerekçesiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/301, Karar No: 2017/321, Tarih: 26.12.2017

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2017/301 E.  ,  2017/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 15 ve 2. Ceza

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 05.10.2012

Sayısı : 223-1274

Sanıklar hakkında hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme, sanık ... hakkında suç eşyasını satın alma ve kabul etme suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda aynı suçlardan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanıklar ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesince 21.10.2014 gün ve 6932-16845 sayı ile;

“6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04.02.1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 'Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir,

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

05.10.2012 tarihli kararda, sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 142/1-b, 152/1-a, 151/1, 265/1, 116/4, 165/1. maddeleri gereğince nitelikli hırsızlık, nitelikli mala zarar verme, konut dokunulmazlığın ihlâli suç eşyasını satın alma ve kabul etme, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmiş olmakla;

İncelenen dosya içeriğine göre; temyiz incelemesine konu suçlardan 'nitelikli hırsızlık' suçunun cezası temyiz inceleme tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde 5 yıldan 10 yıla kadar hapis; 'nitelikli mala zarar verme' suçunun cezası ise aynı Kanunun 152/1-a maddesinde 1 yıldan 4 yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

Mahkûmiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 2. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince de 12.07.2017 gün ve 33209-7619 sayı ile;

Mahkûmiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 2. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince de 12.07.2017 gün ve 33209-7619 sayı ile;

“Tebliğnamenin, 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenmiş olmasına göre; tebliğname tarihi itibarıyla, ceza daireleri arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde, dava açan belgedeki nitelendirmenin esas alınacağı, iddianamede her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesi sevk maddesi olarak belirtilmiş ise de; iddianamenin anlatım kısmında, sanıklar ... ve ... hakkında, şikâyetçiler ..., ... ve ...'e karşı gerçekleştirilen suçların anlatımında 'iş yerinin penceresinin kanırtılıp demir kepengin aletle sökülerek', 'iş yerinin sol tarafındaki demir korkuluğun sökülerek, pencerenin aletle zorlanıp kanırtılarak' içeri girildiği ve 'şikâyetçinin evinin penceresinin sol üst köşesindeki alarm kutusunun aletle söküldüğünde alarmın çalması üzerine sanıkların kaçtıklarına' dair anlatımların bulunması, anahtarla veya aletle kilit açılmasına dair herhangi bir anlatım bulunmaması karşısında; iddianamedeki açıklamaya göre sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetildiğinde;

Tebliğnamenin tarihine, iddianamedeki nitelendirme ve anlatıma, temyizin kapsamına, 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı iş bölümü kararına göre; sanıklara yüklenen temyize konu suçlardan en ağır cezayı içeren ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinin Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin görevine dahil olduğu",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 2. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 6110 sayılı Kanunla değişik 14/3. maddesinin (a) bendi; "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir" şeklinde iken, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" şeklinde değiştirilmiş,

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6545 sayılı Kanunun 37. maddesi ile eklenen geçici 13/5. maddesinde; "Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümünün onaylanmasına ilişkin kararı uygulanmaya başlayıncaya kadar bu kanunla yapılan değişiklikten önceki iş bölümüne ilişkin hükümler uygulanmaya devam olunur" düzenlemesi yapılmıştır.

Bu bağlamda, Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından uygulanması mümkün olmayıp, uyuşmazlığın tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan iş bölümüne ilişkin hükümler uyarınca çözümlenmesi gerekmektedir.

Buna göre;

28.02.2014 olan tebliğname tarihinde ceza dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde esas alınması gereken iddianamede yargılama konusu eylemin: "...İş yerinin PVC kaplı penceresini kanırtıp demir kepengi aletle sökerek içeri girdikleri, alarm kapağını söktükleri, alarm kablosunu kestikleri, alarm ayar kumandasını kırdıkları, yazıcıyı yere düşürdükleri, kamera kayıt cihazını eğerek zarar verip çalışmasını engelledikleri, tavan döşemesini de bu sebeple kırdıkları, iş yeri sahibine ait masa kapağını kırıp parçaladıkları, salon kısmındaki kamera döşemesini yerinden sökerek çalışmasını engelledikleri, içeriden 1 adet Datron marka, 3 adet HP marka dizüstü bilgisayarla birlikte 11.700 Avro, 5.250 Amerikan Doları, 1.200 Lira ve müşteriler için hazırlanmış bir kısım teminat senetlerini hırsızladıkları, çaldıkları dizüstü bilgisayarları şüpheli Öcal'a sattıkları, ...çocuk odasına ait kapalı balkonun demir penceresindeki asma kilidi kopartıp balkona girdikleri, PVC balkon kapısını aletle zorlayarak açtıkları, içeri girdiklerinde salon, yatak odası ve çocuk odasındaki çekmece, kapak ve gardıropları açıp dağıttıkları, şikâyetçinin kocasının ceket cebinden 15 İngiliz altını ile evde bulunan 1 adet Toshiba marka dizüstü bilgisayarı hırsızlayıp, suça konu dizüstü bilgisayarı da şüpheli Öcal'a sattıkları; ...iş yerinin sol tarafındaki demir korkuluğu söktükleri, pimapen pencereyi aletle zorlayıp kanırtarak içeri girdikleri, elektrik ve alarm kablolarını kestikleri, dolap ve çekmeceleri açıp dağıttıkları, bilgisayar kablolarını kestikleri, iç odaları aletle zorlayıp zarar vererek açtıkları, masa ve dolap kapaklarını dağıtıp içeriden 1 adet CBOX Flotron W 19525 seri numaralı LCD bilgisayar monitörü ve buna ait kasa ile 1 adet Asus marka bilgisayar kasasını hırsızladıkları, çaldıkları bilgisayarları aynı gece şüpheli Öcal'a sattıkları; ...şikâyetçinin evinin penceresinin sol üst köşesindeki alarm kutusunu aletle söktükleri, telefon kablosunu kestikleri, kutu sökülürken ses çıkarması üzerine söktükleri alarmı dışarı çıkıp çöp konteynırına atarak suç yerinden kaçtıkları; ...şüphelilerden .....ve.....'un görevli polis memurları şikâyetçiler Mert Osman ve Ahmet Bilal'e sinkafla söverek, 'siz kim oluyorsunuz, sizi açığa aldırırız' şeklinde tehdit içeren sözlerle direndikleri, takviye alan kolluk görevlilerinin zor kullanarak tüm şüphelileri gözaltına aldığı; ...şüpheli Barış'ın alındığı nezarethanede, nezarethane dolabına kafasıyla vurarak kırdığı, bu suretle kamu malına zarar verdiği..." şeklinde belirtilip iddianamede anlatılan bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunun tebliğname tarihine göre müeyyidesinin TCK'nun 142/1-b

...şüpheli Barış'ın alındığı nezarethanede, nezarethane dolabına kafasıyla vurarak kırdığı, bu suretle kamu malına zarar verdiği..." şeklinde belirtilip iddianamede anlatılan bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunun tebliğname tarihine göre müeyyidesinin TCK'nun 142/1-b. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası; kamu malına zarar verme suçunun yaptırımı aynı Kanunun 152/1-a maddesinde bir yıldan altı yıla kadar hapis cezası olup, bu suçun müeyyidesi bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunun müeyyidesinden fazla olduğundan, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 15. Ceza Dairesince yapılması gerekmekte ise de; 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen geçici 14. madde uyarınca yeniden oluşturulan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilerek 27.01.2017 gün ve 29961 sayılı Resmî Gazetede yayımlanıp 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren 20.01.2017 gün ve 2017/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevlerine ilişkin bölümünde; "İşbölümünün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren işbölümü değişikliği nedeniyle 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan TCK’nun 151, 152, 153, 161 ve 162. maddelerinde düzenlenen suçlardan kaynaklanan işlerin 8. Ceza Dairesine" devredileceğinin belirtilmesi karşısında; temyiz incelemesinin Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılması ve yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 21.10.2014 gün ve 6932-16845 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2-Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 8. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6927, Karar No: 2006/8869, Tarih: 02.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6927 E.  ,  2006/8869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Mak. San. Tic. A.Ş.avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... A.Ş. nin ürettiği boyleri diğer davalıdan satın aldığını, ancak cihazın su kaçırdığını, yetkili servisin müdahale ve uğraşmasına rağmen arızanın giderilmediğini, Tüketici Hakem Heyetine yaptığı itirazının da red edildiğini, hakem heyeti kararına itiraz ettiğini bildirip, cihazın yenisi ile değiştirilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanı kabulüne cihazın yenisi ile değiştirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı davasının açarken dava konusu cihazın satın alındığı tarihteki değerini belirtmediği gibi, mahkemece de cihazın değeri araştırılmamıştır. Bir davada verilecek karar sırasında hükmedilecek harç ve taraf vekilleri için verilecek vekalet ücretinin belirlenmesinde dava değerinin net olarak bilinmesi gerekir. Her ne kadar tüketiciler 4077 sayılı kanunun 23/2 maddesi hükmüne göre harçtan muaf olup, dava açarken veya haklarında açılan davaların aleyhlerinde neticelenmesi halinde, harçtan sorumlu tutulmaması ve harca hükmedilmemesi gerekirse de, tüketici olmayan kişiler harçtan muaf olmadıklarından tüketiciler hakkında dava açarken harç ödemeleri gerektiği gibi, tüketiciler tarafından haklarında açılan davaların aleyhlerinde sonuçlanması halinde harçla sorumlu tutulmaları gerekir. Mahkemece açıklanan bu hususlar gözardı edilerek davalı aleyhine harca hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

2-Mahkemece dava dilekçesi ile duruşma günü davalı ... A.Ş.ne ilk çıkarılan davetiyenin bila tebliğ iade edilmesi üzerine 14.11.2005 tarihinde tebliğ edilmiş ve davalı ... A.Ş vekilince 13.12.2005 hakim havalesini taşıyan cevap layıhası ile duruşmanın ertelenmesi dileği ile mazeret dilekçesi verilmiştir. Taraf teşkili sağlanılmadan 7.10.2005 tarihinde, davalı yokluğunda keşif yapılıp, alınan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmiştir. Yargılamada taraf teşkili sağlanmadan davalı yokluğunda keşif yapılması, keşfe ve bilirkişi raporuna karşı davalı düşünce ve itirazları alınmaması HUMK. 73. maddesine aykırı ve savunma hakkını kısıtladığı gibi, davalı vekilinin mazeretinin kabul veya reddi hususunda bir karar verilmemiş olmasıda doğru değildir. Mahkemece, açıklanan bu hususların gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1 ve 2.bentler gereği kararın BOZULMASINA, 3. bent gereği davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 2.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4936, Karar No: 2020/1073, Tarih: 04.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4936 E.  ,  2020/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 22/6, 62/1, 51/1-2-3, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, gece vakti sanığın sevk ve idaresindeki minibüs tipi aracı ile hemzemin geçide geldiği sırada hemzemin geçitten tren geçecek olması nedeniyle bariyerlerin kapalı olduğu, ses ve ışık uyarılarının mevcut olduğu halde, sanığın ters yöne ait şeride girerek bariyerler arasındaki boşluktan hemzemin geçide girmesi üzerine trenin minibüse çarpması şeklinde meydana gelen ve 1 kişinin ölmesi ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.