muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/562, Karar No: 2011/1310, Tarih: 28.09.2011

Diğer taraftan, performans değerlendirilmesinde objektif olabilmek ve geçerli nedeni kabul edebilmek için, performans değerlendirme kriterleri önceden saptanmalı, işçiye tebliğ edilmeli, işin gerektirdiği bilgi, beceri, deneyim gibi yetkinlikler, işyerine uygun davranışlar ve çalışandan gerçekleştirmesi beklenen iş ve kişisel gelişim hedeflerinde bu kriterler esas alınmalıdır. Bir başka anlatımla, çalışanın niteliği, davranışları ve sonuçta ulaştığı hedef önemli olmaktadır. Bu kriterler çalışanın görev tanımına, verimine, işverenin kurumsal ilkelerine, uyulması gereken işyeri kurallarına uygun olarak objektif ve somut olarak ortaya konmalı ve buna yönelik performans değerlendirme formları hazırlanmalıdır. İşyerine özgü çalışanların performansının değerlendirileceği, Performans Değerlendirme Sistemi geliştirilmeli ve uygulanmalıdır.

Dosya içeriğine göre davacı işçi 04/04/2005 tarihinden 2007 yılı Haziran ayına kadar davalı bankada müşteri hizmetleri temsilcisi, iş sözleşmesinin feshedildiği 08/04/2009 tarihine kadar ise gişe görevlisi olarak çalışmıştır. Davacı hakkında düzenlenen 16/02/2006, 26/03/2007 ve 25/03/2008 tarihlerinde düzenlenen performans yönetimi değerlendirme formuna göre davacının performansının beklenen seviyesinde olduğu tespit edilmiştir. Davacıya 15/12/2008 ve 25/02/2009 tarihlerinde performansının düşük olduğuna dair ihtar yapılmıştır. 08/04/2009 tarihinde ise 2008 yılı performans puanının 4 (beklenen performans seviyesini tam olarak sağlayamama) olduğu da belirtilerek davacının iş sözleşmesi geçerli nedene dayanarak feshedilmiştir.

Somut olayda davalı işveren işçilerin çalışmasına dair verimlilik kıstaslarını somut olarak belirleyip ortaya koymamıştır. Performans değerlendirilmesinde yukarıdaki ilkeler doğrultusunda davacının hangi işlemlerde beklenen performanstan düşük olduğunu açık ve kesin ispatlayamamıştır. Bir başka deyişle davacıya yapılan performans değerlendirmesi objektif değil sübjektif olmuştur. Bütün bu hususlar göz önünde bulundurulduğunda davanın kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yapmış olduğu 272.50 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 28/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7204, Karar No: 2012/13005, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7204 E.  ,  2012/13005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin cari hesaptan kaynaklanan alacağının tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline mal satışı yapmadığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalıya mal satıp teslim ettiği ve hizmet verdiğini kanıtlayamadığı, yemin deliline de dayanmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar tacir olup uyuşmazlığın davacı yanın davalıya satıp teslim ettiği ve montajını yaptığını iddia ettiği klima bedellerinden 3 adedinin tutarının ödenmemesi nedeniyle alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olduğu sabittir.

Davacı taraf, iddialarını ispat yönünden ticari defterlerini ibraz etmiş, dava konusu faturaların kapanış tasdiki bulunan davacı defterlerinde kayıtlı olduğu bilirkişi raporunda belirtilmiştir. Davalı vekili, 04.05.2011 havale tarihli dilekçesinde müvekkiline ait 2005-2006-2007 yıllarına ait üç adet yevmiye defterleri ile davacının talebi üzerine müvekkili tarafından kesilen fiyat farkı faturasını dilekçe ekinde sunduklarını ve ticari defterlerin incelenmesi sonucu müvekkilinin davacıya borcu olmadığının anlaşılacağını beyan etmiştir.

Bu durumda mahkemece tacir olan davalının ticari defterleri üzerinde de bilirkişi incelemesi yaptırılması, öte yandan klimaların montaj bedeli de uyuşmazlık konusu olduğundan ve davacının delil listesinde keşif ve bilirkişi incelemesi deliline de dayanmış olduğu gözetilerek gerek görüldüğünde mahallinde keşif yapılarak dava konusu klimaların davalıya satılıp montajı yapılıp yapılmadığı üzerinde durulup varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5085, Karar No: 2012/1112, Tarih: 25.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/5085 E.  ,  2012/1112 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... İnş. ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 9.2.2010 gün ve 774-41 sayılı hükmün Dairemizin 2.11.2010 tarih ve 7610-16051 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, “...“ adıyla bilinen projede yer alan daireyi davalı ...adına vekaleten davalı ... A.Ş.’den “ Taşınmaz Satış Sözleşmesi” ile satın aldığını, davalıların satış sırasında reklamını yaptıkları projede müşterilerine satın alacakları daire/villa ile birlikte 1 milyon m2 arazi üzerinde, 450 bin m2 yeşil alan içerisinde 50.000 ağaçla çevrili, yüzme havuzları, yürüyüş, koşu ve bisiklet parkurları, buz pateni ve buz hokeyi pistleri, basketbol ve tenis kortları, İlköğretim okulu, ticaret merkezi, vb. beklentilerin üzerinde sosyal ve sportif imkanlar sunarak, kaliteli, sağlıklı, güvenli ve huzurlu bir yaşam alanı inşa ve teslim edileceğinin ilan edildiğini, ancak sitenin genel çevre duvarının ve demir parmaklıklarının dahi büyük ölçüde tamam olmadığını ve vaat edilen “ 24 saat özel güvenlik” sisteminin işlemediğini, site çevresinin 50.000 ağacın varlığı bir yana neredeyse çıplak bir görüntüye sahip olduğunu, site içinde site sakinlerine ait olacağı vurgulanan özel yaşam ve spor kompleksi vaat edilmesine rağmen vaad edilen spor kompleksinin ...’ye ait 518 nolu ada üzerinde kaldığını ve fiili durumu itibarıyla çevre duvarı ve güvenliğinin olmaması sebebiyle kamuya açık hale dönüştüğünü, davalıların yaptıkları reklam ve tanıtımlarla kendisini kasten yanılttıklarını ve ayıplı mal sattıklarını, bu nedenle dairede önemli bir değer kaybı bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İnşaat..A.Ş., davalı ...’ye vekaleten satış yaptıklarını, hukuken taraf olmadıklarını beyanla davanın husumetten reddi gerektiğini, esas yönden de satılan taşınmazda ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, 518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, 518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu, her sitenin demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, konutun teslim alınmasından sonra 30 gün içinde ayıp ihbarı yapıldığının ispatlanamadığı, dava konusu dairenin bedeline olumsuz yönde etki edebilecek bir gizli ayıbın veya eksik ifanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen hüküm, davacının temyizi üzerine dairemizce bozulmuş, Bu kez davalılar karar düzelte talebinde bulunmuştur.

Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir. Davacı, satıcı ...’ye vekaleten ... İnşaat ve ticaret A.Ş’den “ ... ” adlı projeden daire satın aldığı, satın aldığı bağımsız bölümün davacıya tapuda devir edilerek fiilen de teslim edilmiştir. Davacı satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını davalılara bildirmemiştir. Davacı, 518 nolu ada üzerine inşa edilen spor kompleksinin tapusunun bağımsız bölüm maliklerine verilmeyip, ... üzerinde bırakıldığını ve spor kompleksinin sadece site sakinlerinin kullanımına sunulması gerekirken , kamuya da açıldığını ileri sürerek, bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istemiştir. Davacının davasında tanımladığı bu durumun ( Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2.11.2011 gün ve 2011/13-453 esas 2011/651 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere ) açık ayıp olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de her hangi bir hileye başvurmadıkları, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Ayrıca davacının 4077 sayılı kanunun 4.maddesi gereğince malın teslimi tarihinden itibaren 30 gün içinde davalılara ayıp ihbarında bulunmadığı tartışma konusu değildir. Öyle ise mahkemece ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olup kararın onanması gerekirken dairemizce, hükmün bozulmuş olmasının zuhule müstenit olduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalıların karar düzeltme isteğinin kabulüne dairemizin bozma kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 2.11.2011 gün ve 7610/16051 sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve hükmün ONANMASINApeşin harcın istek halinde davalılara iadesine, 25.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32528, Karar No: 2013/26938, Tarih: 27.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/32528 E.  ,  2013/26938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : İdare para cezası

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan idare vekilinin temyizinin suçun vasfına yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede ;

Yerinde görülmeyen diitirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan, zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleriyle doğrulanan suç tutanağında sanığın suça konu emvali kış kırıntılarından getirdiğinin beyan ettiğinin yazılı bulunmasına, jandarmada alınan ifadesinde de 2008 yılı 11.ayında odun kesim zamanında ... Köyünün ... isimli yerinden kesmeye gittiğini, bir kısmını çatı tamiri için ayırdığını beyan etmesine, emval üzerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda dava konusu emvalin 2008 yılı sonbaharında kesildiğini, sanık tarafından dikiliden kesildiğinin kanıtlanamadığından düşük ve devriklerden toplanarak elde edildiğinin varsayıldığının beyan edilmesine göre Orman İdaresinden 2008 yılında sanığa kesim izni verilip verilmediğinin sorularak sanığın gösterimi ile emvalin temin edildiği yerde de keşif yapılarak ağaçların düşük veya devrikten mi dikiliden mi kesildiklerinin, kesim yerinin orman sayılan yerlerden olup olmadığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/06./2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19671, Karar No: 2012/5402, Tarih: 21.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/19671 E.  ,  2012/5402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlara el atmanının önlenmesi ve eski hale getirilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare temsilcisi yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlara el atmanının önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare temsilcisince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılarak kamulaştırmasız el atılan bölümün bedelleri ile eski hale getirme bedelleri ayrı ayrı tespit edilerek, taşınmazların el atılan kısımlarının bedellerinin, eski hale getirme masraflarından daha fazla olması nedeniyle müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesine hükmedilmesi yöntem olarak doğru ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma davalarında, bilirkişi kurulunun 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 15. maddesinde açıklanan sayı ve niteliklere uygun olarak oluşturulması gerektiği gözetilmeksizin bir inşaat mühendisinden alınan rapora göre hüküm kurulması,

2) Dava konusu taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten ll.maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazların eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kabule göre de;

İnşaat bilirkişi raporunda eski hale getirme maliyeti hesaplanırken yapılacak masrafların ayrı ayrı dökümü yapılması gerekirken denetlenmesi mümkün olmayacak şekilde yetersiz açıklamalarla m2 fiyatının belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare temsilcisinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10266, Karar No: 2014/16073, Tarih: 17.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10266 E.  ,  2014/16073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/273957

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2012

NUMARASI : 2011/137 (E) ve 2012/489 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın kestiği ağaçların Ali Balkan ve Hüseyin Oral adına kayıtlı tarla olduğu anlaşılmakla, tarla sahipleri dinlenerek sanık tarafından ağaç kesilmesine rızaları olup olmadığı sorulup, neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26197, Karar No: 2013/19720, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26197 E.  ,  2013/19720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık ... Düzenli'nin resmi nikahlı evli iken ölen babası nedeniyle dul ve yetim maaşı alabilmek için 05.09.2002 tarihinde eşinden muvazzalı olarak boşandığı, ancak eşiyle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiği, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdığı iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.