muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/3377, Karar No: 2025/5329, Tarih: 01.07.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/3377 E.  ,  2025/5329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2024/4122 E., 2025/988 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2025 tarihli ve 2024/4122 Esas, 2025/988 Karar sayılı ek kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “... ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve Kanun'da üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya

ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.03.2025 tarihli ve 2024/4122 Esas, 2025/988 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bilecik 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11415, Karar No: 2014/33046, Tarih: 24.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11415 E.  ,  2014/33046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/47492

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2011/400 (E) ve 2012/843 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın savunmasında, olay gecesi askerlik hizmeti için birliğine teslim olmak üzere yolculuğa çıktığını, söz konusu banka kartını 2006 yılı içerisinde kaybettiğini ve kartın iptali için bankayı telefonla aradığını belirterek bu hususların araştırılmasını istediği, ancak mahkemece bu hususta bir araştırma yapılması, paranın hangi ATM'den çekildiğinin tespit edilmesi ve ayrıca suç tarihinde mağdur M.. K..'nun da hesabından yine sanığın hesabına havale yapıldığı görülmekle bu eylem yönünden de araştırılma yapılarak buna ilişkin soruşturma veya kovuşturma bulunması halinde bu dosyadan da gerekli belgelerin temin edilmesi ile delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

2-Sanık hakkında TCK'nın 158/1-f maddesi uyarınca nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırma istemiyle kamu davası açıldığı halde aynı Yasa'nın 142/2-e maddesiyle mahkumiyetine karar verilirken, değişen suç vasfına göre sanığa CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. K.. ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21269, Karar No: 2014/4568, Tarih: 12.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/21269 E.  ,  2014/4568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/85149

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2009

NUMARASI : 2007/605 (E) ve 2009/504 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi tekniği raporlarına göre; 07.12.2006 tarihinde oto yedek parça ve petrol ürünlerinin satışı konusunda faaliyette bulunacağını beyan ederek mükellefiyet tesis ettiren sanığın, soruşturma aşamasında vergi denetmenine verdiği ifadesinde, Mükremin adında bir arkadaşının kendisini Bağ-Kur'lu yapacağını beyan ederek, adına mükellefiyet açılmasını teklif ettiğini, bu teklifi kabul ederek, Mükremin isimli kişiye noterden vekaletname verdiğini, ancak hiçbir suretle mal alım satımı yapmadığını, hiçbir zaman defter tasdik ettirmediğini, belge basımı yaptırmadığını, sadece işe başlama bildirimine, kira kontratına ve açılış yoklamasına imza attığını, işyeri açılış yoklamasında işyerinde göstermelik birkaç malzeme bulunduğunu, bundan sonra işyerine hiç uğramadığını bilahare Mükremin isimli bu kişinin sonradan komisyonla fatura sattığını duyduğunu kendisine de bir kez 500 TL para verdiklerini” beyan ettiği, işyeri adresinde vergi dairesince tutulan 11.12.2006 gün ve 6365 sayılı yoklamada sanığın adreste yedek parça ve petrol ürünleri ticareti yapacağı, işyerinde yedek parça bulunmadığı, birkaç antifriz, filtre bulunduğu; 16.04.2007 gün ve 1484 sayılı yoklamada da işyerinin kapalı olup, bir miktar motor yağı ve filtre bulunduğu, işyerinin dört hafta açık tutulduğu daha sonra işyerine kimsenin gelmediği, devamlı kapalı olduğunun tespit edildiği, işyeri sahibi Sevdiye Sözüçok da işyerinin 16 m2 olup, bakımsız ve su alan bir yer olduğunu, işyerinin kiralanmasından sonra buraya kilit takıp, işyerine üç beş boya tenekesi koyulduğunu, daha sonra buraya kimsenin uğramadığını, tabela dahi asılmadığını, daha sonra buranın sahte fatura düzenlemek üzere paravan olarak kurulduğunu öğrendiğini beyan etmesi, anlaşmalı matbaalarda basımı yapılan irsaliyeli faturaların basım tarihinden geriye dönük tarihli olarak düzenlendiklerinin belirlenmesi, beyannamelerde yüksek tutarlı matrah beyan edilmesine rağmen küçük ödemelerin çıkarılıp bunların hiç birinin de ödenmesinin yapılmaması karşısında; gerçekte hiçbir ticari faaliyeti bulunmayan sanığın, sahte fatura düzenlemek üzere gerçek kimliği tespit edilemeyen kişilerle fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, üzerine atılı sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği gözetilmeden, keza defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, yüklenen defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşmasında defter ve belgeleri

saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu, 213 sayılı Yasanın 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere beş yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, somut olayda da; 2007 yılında anlaşmalı matbaada basıldığı belirlenen irsaliyeli faturaların vergi incelemesine esas olmak üzere 18.05.2007 tarihli tutanakla sanıktan istenilmesine rağmen, bunları kendisinin bastırmadığı ve teslim almadığını beyan etmesi, bu itibarla defter ve belgelerin mücbir sebep olmaksızın yasal süresinde ibraz edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın savunması 213 sayılı VUK’nun 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmadığından defter ve belgeleri saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı, sanığın varlığı anlaşmalı matbaa formları ile sabit olan irsaliyeli faturaları ibraz etmediği cihetle; atılı her iki suçun da unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26, Karar No: 2023/1514, Tarih: 23.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/26 E.  ,  2023/1514 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/296 E., 2018/478 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Ret

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2019/11756 Esas, 2021/1311 sayılı Kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.01.2023 tarihli ve KD-2022/149855 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ve süreye tabi olmayan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafii tarafından süresinde verilen 19.04.2018 tarihli "ilgili kararı temyiz ediyoruz" şeklindeki temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği gerekçesiyle, temyiz isteminin CMK’nın 298/1 inci maddesi gereğince reddine karar verilmiş ise de;

1-İtirazımızın konusu, CMK’nın 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiği hususunun bildirilmesinin zorunlu olup olmadığının, bu bağlamda temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin süresinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

2- İtiraz konusu ile ilgili olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Kararların gerekçeli olması" başlıklı 34 üncü maddesi;

"(1) Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu madde göz önünde bulundurulur. Kararların örneklerinde karşı oylar da gösterilir.

(2) Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir"

"Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar" başlıklı 232 nci maddenin 6 ncı fıkrası; "Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir"

"Temyiz istemi ve süresi" başlığını taşıyan 5271 sayılı CMK’nın 291 inci maddesi;

"(1) Temyiz istemi, hükmün açıklanmasından itibaren on beş ... içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılır; beyan tutanağa geçirilir ve tutanak hâkime onaylattırılır. Tutuklu bulunan sanık hakkında 263 üncü madde hükmü saklıdır.

(2) Hüküm, temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa, süre tebliğ tarihinden başlar."

"Temyiz başvurusunun içeriği" başlığını taşıyan 294. maddesi; "(1) Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. (2) Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.",

(2) Hüküm, temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa, süre tebliğ tarihinden başlar."

"Temyiz başvurusunun içeriği" başlığını taşıyan 294. maddesi; "(1) Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. (2) Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.",

"Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesi ise;

"(1) Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir. (2) Temyiz, sanık tarafından yapılmış ise, ek dilekçe kendisi veya müdafii tarafından imza edilerek verilir. (3) müdafii yoksa sanık, tutanağa bağlanmak üzere zabıt kâtibine yapacağı bir beyanla gerekçesini açıklayabilir; tutanak hâkime onaylatılır. Sanığın yasal temsilcisi ve eşi hakkında 262 nci madde, tutuklu sanık hakkında ise 263 üncü madde hükümleri saklıdır."

Hükümlerini içermektedir.

3-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen hükümde, CMK'nın 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiği belirtilmediği gibi bu husustaki ihtarın tebligatta da yer almadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden sonra sundukları 06.04.2021 tarihli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçelerinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek söz konusu dilekçeler doğrultusunda inceleme yapılması gerekmektedir. Bu nedenle hükmün esası incelenmeden CMK'nın 298/1 inci maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesi hukuka aykırı olduğu,

Bu nedenle sanık müdafiinin talebinin kabulü ile 11.12.2019 tarihli tebliğnamedeki görüş doğrultusunda hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanık müdafii tarafından 19.04.2018 tarihinde temyiz sebeplerini içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararının sanık müdafiine. 06.04.2018 tarihinde tebliğ edildiği, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasında ve sanık müdafiine gerekçeli kararı tebliğ eden tebligat zarfında CMK'nın 295 inci maddesinde düzenlenen 7 günlük süreye ilişkin bir ihtaratın bulunmadığı anlaşılmış olmakla beraber, sanık müdafiince 06.04.2021 tarihinde verilen ek temyiz taleplerini içeren ayrıntılı temyiz dilekçesinin, Yargıtay (kapatılan) 16. C.D 18.02.2021 tarihli onama kararıyla hükmün kesinleşmesi üzerine verilmiş olduğu ve hükmün tekrar temyiz incelemesine konu olamayacağı değerlendirilmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay(Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2019/11756 Esas, 2021/1311 sayılı onama Kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.03.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11943, Karar No: 2012/507, Tarih: 25.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/11943 E.  ,  2012/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/06/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı  Hazine, davalının   kıyıda  kalan  yerlere  muhtesat  yapmak  suretiyle   müdahale  ettiğini  ileri  sürerek  elatmanın  önlenmesine   ve  yıkıma  karar  verilmesini  istemiştir.

Davalı, davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, davalının  kıyı-kenar  çizgisi  içerisindeki  alana  muhtesat   yaptığınının  keşfen  saptandığı  gerekçesiyle   davanın  kabulüne  karar   verilmiştir.

Karar,  davalı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten de, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kıyı-kenar çizgisi içerisinde kalan yere davalının beton dolgu, iskele, güneşlenme platformu ve benzeri şeyler yapmak suretiyle müdahale ettiği toplanan delillerle saptanmıştır.

Ancak, ibraz edilen belgelerden ve cevabi yazılardan, mevcut yapılanma için davalının izin başvurusunda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 3621 sayılı Yasanın 6. maddesinin ilk fıkrasında; kıyılarda ne tür yapılanmanın mümkün olmadığı belirtilirken, 2. fıkrasında ise bu yerlerde uygulama imar planı gereğince iskele, liman, barınak, yanaşma yeri, rıhtım…. gibi yapı ve tesislerin yapılabileceği kabul edilmiştir.

Anılan madde hükmünde de vurgulandığı üzere, sözkonusu yapılanmanın hukuken korunabilmesi, kıyıda uygulama imar planının karar altına alınması ve uygulamaya geçilmesi ile mümkündür.

Diğer taraftan “doldurma ve kurutma yoluyla, arazi ve bu araziler üzerinde yapılabilecek yapılar” başlıklı 7. maddesinde, denizden doldurma ve kurutma yapmak bir takım usulü işlemlere  ve izinlere bağlanmıştır.

Hal böyle olunca; davaya konu yapılanma bakımından Kıyı Yasası'nın yukarıda değinilen hükümleri çerçevesinde tüm koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin açıklığa kavuşturulması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz ititrazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.1.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1448, Karar No: 2024/6849, Tarih: 03.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1448 E.  ,  2024/6849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/479 Esas, 2024/46 Karar

DAVA TARİHİ: 28.04.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/175 Esas, 2022/254 Karar

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Sakarya ili, ..., Denizköy köyü 1463 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle Hazine tarafından açılan dava sonucu tapu kaydının iptal edildiğini, uğranılan zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve yolsuz olduğunu, 3621 sayılı Kıyı Kanunu’na göre kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, Kıyı Kenar çizgisinin tespitinin bu Kanun'un 9 uncu maddesi hükümlerine yapıldığını ve sonrasında taşınmazın kıyı kenarda kaldığından bahisle tapu kaydının iptali ile sicilden terkinini istemeye yetkili tarafın Hazinenin bizzat kendisi olduğunu, bu nedenle açılan davanın taraf sıfatı yokluğundan reddinin gerektiğini, davacının idare ile uzlaşmaya ilişkin başvuruda bulunmadığını, adli yargının görevsiz olduğunu ve bu sebeple görevsizlik kararı verilmesini, taşınmazın kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı gerekçesiyle tazminat talebinden bahsedilebilmesi için taşınmaza ait tapu kaydının iptal edilerek tapudan terkin edilmesi ve hak sahibinin mülkiyet hakkını tamamen yitirmiş olması gerektiğini, sonuç olarak dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilmediği, tapu kaydının halen davacı adına kayıtlı olduğu, hal böyle iken davacının mal varlığında herhangi bir azalma olmadığı ve bu nedenle zarar meydana gelmediğinden davanın reddine karar verilmesini, davacı tarafın davasının usul ve esastan reddi ile yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıların murisinin tapusunun bedel ödenmeksizin kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmış olması nedeniyle iptal edildiğini, davacıların zarara uğradığını, Mahkemenin verdiği kararın hukuka aykırı olduğunu, mülkiyet hakkının Anayasa'nın 35 ve 90 ıncı maddeleri gereği güvence altına alındığını, Yargıtay içtihatlarında da belirtildiği gibi tapu kaydının oluşumu aşamalarında yapılan yanlışlıkların Devletin sorumluluğunu doğurduğunu, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufunda olduğunu, miras yoluyla ya da başka bir şekilde temlik edilemeyeceğini, özel mülkiyete konu olmaması gereken taşınmazın özel mülkiyete tabi tutulması, devir ve temliklere müsaade edilmesi ve daha sonra da tapu kayıtlarında hata yapıldığı gerekçesiyle taşınmazın tapusunun iptal edilmesinden dolayı doğan zararlardan da Devletin sorumlu olduğunu, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi düzenlenmesinde herhangi bir zaman aşımı üresinden söz edilmediğini, her ne kadar muvazaalı bir işlem olmasa da bu tür davaların muvazaaya dayalı tapu iptal ve tescil davaları ile zaman aşımına tabi tutulmaması gerektiğini, yargılama sırasında davalı tarafça zaman aşımı itirazında bulunulmuş ve tapu kaydının iptal edildiği bildirilen Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/250 Esas, 1992/41 Karar sayılı kararının 30.09.1994 tarihinde kesinleşmiş olduğu ileri sürdüğünü; ancak dosyada yapılan incelemede davalıları arasında tapu maliki ...... ismine rastlanılmadığını, dava konusu taşınmazın anılan karar ile iptal edildiği ileri sürülse dahi tapu maliki davalılar arasında bulunmadığından zamanaşımı itirazının reddine karar verilmesi taleplerinin tartışılmadığını ve gerekçelendirilmediğini, yerel mahkeme kararının usule, kanuna ve yerleşik yüksek mahkeme içtihatlarına aykırı olduğundan kaldırılmasına, tehiri icra kararı verilerek icranın geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Karasu Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.02.1992 tarihli ve 1988/250 Esas, 1992/41 Karar sayılı davasının kesinleşme tarihi 30.09.1994 olup, 10 yıllık dava açma süresi 30.09.1994 tarihinde dolan davacılar, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi kapsamında tazminat taleplerinin mahkemelerce incelenmeye başlandığı 18.11.2009 tarihinden sonra makul bir sürede de dava açmadığından İlk Derece Mahkemesinin zamanaşımı nedeniyle ret kararı usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar