muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10082, Karar No: 2018/26842, Tarih: 11.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/10082 E.  ,  2018/26842 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : ALACAK

MAHKEMESİ : ... 2. İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının düğün, nişan, toplantı, açılış v.b organizasyonlar yapan şirkette 1996-2015 yılları arasında çalıştığını, iş akdini emeklilik nedeniyle feshettiğini, normalde haftada 6 gün 08:00-19:00 arası çalışmasına karşın Nisan ortasından, Ekim ayı ortalarına kadar devam eden süreçte organizasyonların yoğunlaşması nedeniyle pazartesi,salı günleri normal mesaide çalışıp diğer 5 gün çalışmanın saat 07:00 de başlayıp hazırlanan yerin müşteriye teslim edildiği saat 19:00 a kadar devam ettiğini, müşteri organizasyonlarının gece 24:00-01:00 gibi bitmesinden sonra malzemelerin tekrar toparlanarak işyerine getirtilmesi nedeniyle çalışmanın sabah 12:00 ye kadar sürebildiğini, şehir dışına gidildiğinde ise bir hafta boyunca evine dönemediğini, yazın organizasyon sayısının 14,15 civarında olduğunu belirterek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve agi talebinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlığı nedeniyle feshedildiğini, davacının 8 ay süren kış sezonunda fazla çalışma yapmadığını sadece yazın 4 ay çalışıldığını çalışmanın cuma, cumartesi ve pazar günü olup pazartesi, salı, çarşamba organizasyon yapılmadığını, bayram ve genel tatil günleri organizasyon yapılmadığını, davacının aylık bordrosundaki ücret ile çalıştığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince; yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

Davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b-1. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İş yerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İş yerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 5 gün 09.00-07:00 arasında 22 saat çalıştığı, Yargıtay kararlarına göre çalışmasının 14 saat olduğu, 6 gün çalıştığı hafta 34 saat fazla mesai yaptığı, 7 gün çalışma yaptığı hafta ise 35,5 saat çalışma yaptığı, tanık Yağmur'un beyanına göre ise davacının haftalık fazla çalışmasının 41,5 saat olduğu gerekçesiyle hesaplama yapılmıştır. Bilirkişinin yaptığı fazla mesai hesaplaması denetime açık olmadığı gibi dosya içeriğine de uygun değildir. Tanıkların belirttiği çalışma saatleri de hayatın olağan akışına aykırıdır. Davacı vekili beyanında yazın en çok aylık 14,15 organizasyon yapıldığını beyan etmiştir. Ayrıca davacı tanığı ... Nisan-Ekim arası eğer 30 hafta varsa bunun 13 haftası genelde mesainin çarşambadan başlayıp pazar günü dahil devam ettiğini ifade etmiştir. Tanıklar gerekirse yeniden dinlenerek davacının haftada kaç gün hangi saatler arasında çalıştığı, hangi saatler arasında dinelndiği, haftalık kaç organizasyon yapıldığı, hafta tatili kullanıp kullanmadığı organizasyon yapılmadığı anlaşılan pazartesi, salı günü çalışmasının hangi saatlerde olduğu netleştirilerek ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek, usuli kazanılmış haklara da riayet edilerek hesaplama yapılması gerekir.

3- Taraflar arasında davacının asgari geçim indirimi alacağının ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece dosyaya sunulu bordrolarda asgari geçim indirimi tahakkuku bulunmakta ve bordroların imzalı olduğu görülmüşse de davacıya ait banka hesabına agi alacağının ödenmediği gerekçesiyle davacının evli ve 2 çocuklu olduğu kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibar edilerek agi alacağının kabulüne karar verilmiştir, İmzalı bordrolarda toplam tahakkuk eden miktar veya daha fazlasının banka hesabına ödendiği banka CD kayıtlarından anlaşılmakla agi alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5268, Karar No: 2016/5110, Tarih: 04.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/5268 E.  ,  2016/5110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, davacı elektrik dağıtım şirketinin, abonesi olan davalıdan almakta olduğu kayıp/kaçak bedelinin alınmaması gerektiğine dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali talep edilmiştir.

Mahkemece; davaya konu bedelin.. Düzenleme Kurumu'nun kararına istinaden alındığı, ..Düzenleme Kurumu'nun bağlayıcı olan kararı mevcut iken davalı abonenin böyle bir talepte bulunamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kayıp-kaçak bedeli altında davacı dağıtım şirketinin, elektrik abonesi olan davalıdan tahsil ettiği bedelin alınmaması gerektiği yönündeki İskenderun Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5. maddesi uyarınca, tüketici hakem heyeti kararlarına karşı ancak tüketici mahkemeleri nezdinde itiraz olunabileceğinden, davaya özel mahkeme olan tüketici mahkemesince bakılması gerekmektedir.

Somut olayda ise; tensip tutanağı, ön inceleme duruşma tutanağı ve karar başlığında, yargılamanın genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesince yapıldığı yazılıdır. Her ne kadar, hakem heyeti kararının celbi için yazılan müzekkerede "Tüketici" sıfatı kullanılmış ise de, mahkemece hükmü temyiz eden davacı taraftan temyiz karar harcının alınmış olduğu da gözönüne alındığında, bu hususun davaya genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı gerçeğini değiştirmediği ortadadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; o yerde ayrı bir tüketici mahkemesi varsa çekişmenin tüketici mahkemesinde görülmesi, aksi halde davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiği gözetilmeden, anılan kanun hükmüne aykırı şekilde hüküm verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16824, Karar No: 2011/26651, Tarih: 20.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/16824 E.  ,  2011/26651 K.**

**"İçtihat Metni"**

5187 sayılı Basın Kanununa aykırı davranmak suçundan sanıklar .... ve...... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2007 tarihli ve 2007/741 Esas, 2007/23 sayılı kararını müteakip, asliye ceza mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev değil, iş bölümü olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ilişkin Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2007 tarihli ve 2007/919 Esas, 2007/794 sayılı kararı sebebiyle çıkan görev uyuşmazlığı üzerine, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2007 tarihli ve 2007/361 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.07.2009 gün ve 38854 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 10.08.2009 gün ve KYB. 2009-185803 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasasının 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında resen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5187 sayılı Basın Kanununun 27. maddesinin 1. fıkrasında "Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu Kanunda öngörülen diğer suçlardan dolayı açılan davalardan, ağır ceza işlerinden olanlar ağır ceza mahkemelerinde, diğerleri asliye ceza mahkemelerinde görülür.", 2. fıkrasında ise "Bir yerde ağır ceza veya asliye ceza mahkemesinin birden fazla dairesi bulunması halinde bu davalar iki numaralı mahkemede görülür.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan kanunun 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi ……." hükümlerinin yer aldığı;

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, 12.07.2007 tarihli, 302 ve 16.07.2007 tarihli, 309 sayı ile, Bağcılar Adliyesinin Bakırköy Adliyesiyle birleştirilmek üzere kapatılmasına ve Bağcılar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden devren gelen işlerin Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin esasına kaydı ile bu mahkemede görülmesine karar verildiği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin yasa hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, birleştirilen iki adliyenin mahkeme ve iş sayısı ile dosya dağılımını düzenlemeye yönelik olduğu ve mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.11.2007 gün ve 2007/361 Değişik İş Esas - Karar sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 20.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/701, Karar No: 2024/4462, Tarih: 22.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/701 E.  ,  2024/4462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2327 E., 2022/2160 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Gaziantep Cumhuriyet Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.04.2022 tarihli ve 2022/15441 Esas, 2022/9147 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle Gaziantep 8.Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/248 esas sayılı dosyasında kamu davası açılmıştır.

B. Gaziantep Cumhuriyet Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2022 tarihli ve 2022/20312 Esas, 2022/29086 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Gaziantep 8.Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/331 esas sayılı dosyasında kamu davası açılmıştır.

C. Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2022 tarihli ve 2022/331 Esas, 2022/221 Karar sayılı kararı ile Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/248 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/248 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

D. Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/248 Esas, 2022/315 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

E. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/2327 Esas, 2022/2160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanığın ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Polislerin usulsüz arama yaptıkları ve delil topladıklarına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Polislerin usulsüz arama yaptıkları ve delil topladıklarına,

2. Her iki iddianamenin ve birleştirme kararının sanığa tebliğ edilmediği, 5237 sayılı Kanun'un 176 ıncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 190 ıncı maddenin ikinci fıkrasında yer alan yasal hakları hatırlatılmadan sorgusu yapılarak savunma hakkının kısıtlandığına,

3. 17.03.2022 tarihli eylemle ilgili olarak arama kararı ve işleminin usul ve kanuna aykırı olduğu, delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığından hükme esas alınamayacağına,

4. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

5. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

6. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1.Dava konusu olay; sanığın 27.01.2022 ve 17.03.2022 tarihlerinde uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkindir.

2. 27.01.2022 tarihli olay tutanağına göre; kolluk görevlilerince aile içi şiddet olayı ile ilgili sanığın ikametine gidildiğinde, sanığın annesi olan tanık K.'nin sanığa ait olduğunu söyleyerek şeffaf poşet içerisinde sentetik kannobinoid olduğu değerlendirilen maddeyi görevlilere rızayla teslim ettiği belirtilmiştir.

3. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporuna göre; 27.01.2022 tarihinde sanığın ikametinde ele geçen maddelerin sentetik kannobinoidler grubunda yer alan 4F-MDMB-BUTICA etken maddesini içerdiği tespit edilmiştir.

4. 17.03.2022 tarihli olay tutanaklarına göre; kolluk görevlilerince, sanığın açık adresi verilen ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin alınan ihbar üzerine Cumhuriyet savcısı tarafından verilen arama emrine istianden sanığın ikametinde yapılan aramada 5 paket bonzai ve 5 paket metamfetamin olduğu değerlendirilen uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği belirlenmiştir.

5. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporlarına göre; 17.03.2022 tarihinde sanığın ikametinde ele geçen 5 paket maddenin sentetik kannobinoidler grubunda yer alan 5F-AMB ve 4F-MDMB-BUTICA etken maddesini içerdiği; 5 paket maddenin ise metamfetamin içerdiği tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

5. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporlarına göre; 17.03.2022 tarihinde sanığın ikametinde ele geçen 5 paket maddenin sentetik kannobinoidler grubunda yer alan 5F-AMB ve 4F-MDMB-BUTICA etken maddesini içerdiği; 5 paket maddenin ise metamfetamin içerdiği tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

27.01.2022 tarihli eylemde; sanığın ikametinde ele geçen sentetik kannobinoid içeren uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırının üzerinde olması, sanığın kan ve idrar tahlilinde suça konu maddeye rastlanmaması ile tüm dosya kapsamından sanığın suça konu uyuşturucu maddeyi ticari amaçla bulundurduğunun sabit olduğu; birleşen dosyada 17.03.2022 tarihli eylemde, alınan ihbar, ihbarla uyumlu olarak sanığın ikametinde çok sayıda satışa hazır halde ve farklı türde uyuşturucu maddelerin ele geçirilmiş olması, asıl dosyada ve birleşen dosyadaki suç tarihleri arasında 50 gün kadar kısa bir sürenin bulunması, sanığın aynı suç işleme kastı ile devam ettiği ve sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle üzerine atılı eylemi sabit görülmüş; her iki dosyaya konu suçta hukuki kesinti oluşmadığından sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın 27.01.2022 tarihinden sonra kastını yenileyerek 17.03.2022 tarihinde uyuşturucu maddeleri temin ettiği anlaşıldığından sanığın sabit görülen eylemlerinin iki ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hususunda hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 176 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca “iddianamenin tebliği ile duruşma günü arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği” kuralına aykırı olarak, ana dosyanın 25.04.2022 tarihli tensip zaptında duruşmanın 06.09.2022 tarihinde yapılmasına karar verildiği, birleşen dosyada tutuklu bulunan sanığa gerek ana dosyanın gerekse birleşen dosyanın iddianamesinin tebliğ edildiğine ilişkin“isticvap zaptı veya tebliğ-tebellüğ belgesi” gibi herhangi bir evrakın dosya içerisinde bulunmadığı, sanığın savunmasının alındığı 06.09.2022 tarihli celsede 5271 sayılı Kanun'un 176 ncı maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen bir haftalık süreye uyulmadan aynı oturumda karar verildiği anlaşılmakla; böylece sanığın savunmasını hazırlamak için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olma hakkının elinden alınarak, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ıncı, Anayasanın 36 ncı ve 5271 sayılı Kanun'un 176 ncı ve 190 ıncı maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/2327 Esas, 2022/2160 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Gazinatep 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.