muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5271, Karar No: 2024/10069, Tarih: 20.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/5271 E.  ,  2024/10069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2023/3279 D. İş

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

KARAR : İtirazın kabülü

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Göynük Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2023 tarihli ve 2012/204 soruşturma, 2023/327 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın, Bolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.12.2023 tarih ve 2023/3279 Değişik İş sayılı kararı ile kabulüne karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 94660652-105-14-2463-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB - 2024/67274 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB - 2024/67274 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, 03/07/2012 tarihinde Göynük Orman İşletme Müdürlüğünün sorumluluğunda bulunan Cengeller Mevkii, Göynük Serisi, Tepebaşı Köyü, 70 nolu bölmesinde Karaçam yakacak odun niteliğindeki ağaçların motorlu testere ile kesilmesi nedeniyle başlatılan soruşturma sonunda, tüm aramalara rağmen şüphelinin bulunamadığı ve zamanaşımı süresinin tamamlandığından bahisle Göynük Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/11/2023 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, merciince şüphelinin eyleminin motorlu testere ile ağaç kesme suçunu oluşturduğu ve suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hallerinin de zamanaşımı süresinin hesaplanmasında dikkate alınacağı, 15 yıllık olağan ve 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığından bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;

Sanığın yakacak emval veren orman ağaçlarını motorlu testereyle kesme eyleminin, 6831 sayılı Kanun'un 91/1-son ve 4. fıkraları kapsamında motorlu testereyle yakacak nitelikte ağaç kesme suçunu oluşturduğu, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2021/19986 esas, 2022/421 sayılı ilamında belirtildiği üzere, yakacak nitelikte emval veren ağacın motorlu testere ile kesilmesi halinde olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 Sayılı Kanun'un 66/1-e maddesine göre 8 yıl ve olağanüstü zaman aşımı süresinin ise 12 yıl olduğu, 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin ise suç tarihi olan 03/07/2012 tarihinden itibaren 03/07/2020 tarihinde dolduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Meçhul şüphelinin eyleminin 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları kapsamında motorlu testereyle ağaç kesme suçunu oluşturduğu, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınması gerektiği nazara alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre hesaplanan 15 yıllık olağan ve 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşılmakla, Bolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.12.2023 tarih ve 2023/3279 Değişik İş sayılı kararı yerinde görüldüğünden, kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/737, Karar No: 2018/2880, Tarih: 04.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/737 E.  ,  2018/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nden kaynaklanan eksik iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar; tarafların ... Mahallesi, 4843 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz için ... 43. Noterliği'nde 31.03.2008 tarihinde 09221 yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi imzalanarak imara ve deprem yönetmeliğine uygun kat karşılığı inşaat yapılması konusunda anlaştıklarını, bütün masrafların müteahhite ait olacağının hükme bağlandığını ancak davalının binanın ortak alanlarına ilişkin bazı teknik düzenlemeleri yapmadığını belirterek davalının yerine getirilmeyen edimlerinin bedeli olarak 8.000,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini istemişler, bilirkişi ek raporunda hesaplanan 52.500,00 TL değer kaybı nedeniyle de alacaklı olduklarını belirterek ıslah talebinde bulunmuşlar, davalı taraflar arasında 31.03.2008 günlü sözleşmeden başka 14.08.2008 günü 21767 yevmiyeli ve 17.12.2008 günü 32431 yevmiyeli ek sözleşmeler bulunduğunu, son yapılan ek sözleşme ile birinci bodrum kattaki 3 nolu zemin kattaki 4 nolu ve birinci normal kattaki 5 nolu bağımsız bölümlerin davacı arsa sahiplerine bırakılacağının hüküm altına alındığını, kaba inşaatı bittikten sonra davacıların kendilerine bırakılan birinci normal kattaki 5 normal bağımsız bölümün 2 ayrı bağımsız bölüm olarak düzenlenmesini talep ettiklerini, davalının bu değişikliği tüm yasal haklarını saklı tutarak kabul ettiğini, yeni durum için plan tadilatı yapmak gerektiğini, bu arada imar planının değişikliğe uğradığını, plan tadilatı işlemlerinin tamamlanamaması nedeniyle iskan izni işlemlerinin sonuçlandırılmadığını, konutların davacılara fiilen teslim edildiğini, davacı tarafın iddalarını kabul etmediklerini, yapılan ana sözleşme gereğince, çatı yağmur sularının PVC oluk ve borularla zemine indirildiğini, bu konuda bir eksikliğin bulunmadığını, binada boya konusunda da bir eksiklik bulunmadığını, ayrıca davacıların en az 15 yıl önce ödemesi

gereken sözleşme konusu olmayan 24.534,35 TL istinat duvarı bedelinin 03.07.2008 tarihinde Kağıthane Beleldiyesi'ne ödendiğini, davacılardan yaklaşık 70.000,00 TL alacaklı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece belediye tarafından davalının ruhsat başvurusunu yapmadığı ve binanın yıkım kararı bulunduğundan da söz edilerek 52.500,00 TL değer kaybı ve 3.669,35 TL zarar olmak üzere toplam 56.169,35 TL tazminatın davalıdan alınarak davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddelerde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Sözleşme eser sözleşmesinin türü olan kat karşılığı inşaat sözleşmesi şeklinde yapılmıştır.

Dava dilekçesinde imara aykırılık nedeniyle değer kaybı talebi bulunmadığı halde bilirkişi ek raporundaki hesaplama esas alınarak 52.500,00 TL değer kaybı yönünden ıslah talebinde bulunulmuştur. Islah, dava edilen bir talep hakkında mümkün olduğundan kısmi dava olarak açılan bir talebin ıslah yoluyla artırılması mümkün ise de ilk dava dilekçesine konu edilmemiş bir talebin ıslah yoluyla eklenmesi ve talep edilebilmesi mümkün olmadığı gibi bu talebin ayrı bir dava kabul edilerek incelenip karara bağlanması da mümkün değildir (HGK. 29.06.2011 T. 2011/1-364 E. 2011/453 K.). Bu nedenle geçerli bir ıslah bulunmadığı halde 52.500,00 TL değer kaybı talebinin kabul edilmiş olması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Eksik iş bedeline yönelik temyiz itirazlarına gelince; imara aykırı ve kaçak yapılarla ilgili olarak hüküm tarihinden sonra 18.05.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. madde ile yapılmış yeni bir düzenleme bulunmaktadır. Maddede; afet risklerine hazırlık kapsamında ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla, 31.12.2017 tarihinden önce yapılmış yapılar için Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve yetkilendireceği kurum ve kuruluşlara 31.10.2018 tarihine kadar başvurulması, bu maddedeki şartların yerine getirilmesi ve 31.12.2018 tarihine kadar kayıt bedelinin ödenmesi halinde yapı kayıt belgesi verilebileceği, başvuruya konu yapının ve arsasının mülkiyet durumu, yapı sınıf ve grubu ve diğer hususlar Bakanlık tarafından hazırlanan yapı kayıt sistemine yapı sahibinin beyanına göre kaydedileceği (Geçici 16/1); yapı kayıt belgesinin yapının kullanım amacına yönelik olduğu, yapı kayıt belgesi alan yapılara, talep halinde ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su, elektrik ve doğalgaz bağlanabileceği (Geçici 16/3); yapı kayıt belgesi verilen yapılarla ilgili bu Kanun uyarınca alınmış yıkım kararları ile tahsil edilemeyen idari para cezalarının iptâl edileceği (Geçici 16/4); yapı kayıt belgesinin, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerli olduğu, yapı kayıt belgesi düzenlenen yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümlerinin uygulanacağı, yapının depreme dayanıklılığı hususunun malikin sorumluluğunda olduğu (Geçici 16/10); bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasların Bakanlık ve Maliye Bakanlığı tarafından müştereken belirleneceği (Geçici 16/12) düzenlenmiş ve maddenin diğer fıkralarında da uygulama esasları ve istisnaları belirtilmiş ayrıca bu tür yapılarda cins değişikliği ve kat mülkiyeti tesis edilebilmesi imkânı getirilmiştir.

3194 sayılı Kanun'a eklenen geçici 16. madde, 31.12.2017 tarihinden önce yapılmış imara aykırı ve kaçak yapılar için uygulanacağından içeriği itibarıyla geriye etkili olarak uygulanması öngörülmüş bir düzenlemedir, Usuli kazanılmış hakkın istisnası olan geriye etkili bir kanuni düzenleme olması nedeniyle anılan hükmün mahkemelerce eldeki davalar için de uygulanması gerektiği gibi, yeni düzenlemenin temyiz aşamasında Yargıtay'ca da gözetilmesi gerekir.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde imara aykırı ve kaçak yapı yapılması halinde imara aykırılık giderilmedikçe eksik ve ayıplı iş bedelinin istenmesi mümkün değildir. ... Belediyesi'nin 12.11.203 tarihli 1864 nolu encümen kararında dava konusu taşınmazın ruhsat ve eklerine aykırı olması nedeniyle yıkılmasına karar verilmiş olup, bu aykırılık giderilmeden eksik iş bedeline hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren ve yukarıda anılan 3194 sayılı Kanun'a eklenen geçici 16. madde gereğince imara aykırı ve kaçak yapılar için yapı kayıt belgesi alınarak yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerli olmak üzere geçici de olsa yasal hale getirilmesi imkânı getirildiğinden maddedeki süre içinde başvurulup gerekli işlemler tamamlanarak yapı kayıt belgesi alınmak suretiyle yapının yasal hale getirilip getirilmediği saptanmak suretiyle 8.000,00 TL olarak talep edilen ve 3.669,35 TL olarak hükmedilen eksik iş bedeli talebinin mahkemece yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden eksik iş bedeline ilişkin olarak da hükmün, sair hususlar incelenmeksizin bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre eksik iş bedeli yönünden bu aşamada diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14330, Karar No: 2012/2076, Tarih: 29.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14330 E.  ,  2012/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TERKİN

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalının kayden maliki olduğu çekişmeli 1598 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan tescile tabi olmayan alanlar olduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına karar verilmesi istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Yasa'nın 5841 sayılı Yasa ile değişik 12/son maddesi uyarınca davanın hak düşürü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptal ve sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne ilave düzenlemeler getiren 5841 sayılı Yasa gereğince davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan bu Yasa, Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.7.2011 tarihinde de Resmi Gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeni gibi Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı da usuli kazanılmış hakkın istisnaları arasında yer alır.

Öte yandan, davacı Hazine çekişme konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Öte yandan, davacı Hazine çekişme konusu parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından bahisle eldeki davayı açtığı, davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre; yanlar arasındaki uyuşmazlığın "kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı karşısında mahkemece 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda inceleme ve değerlendirme yapılması zorunlu hale gelmiştir.

Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.

Davacı Hazinenin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9361, Karar No: 2013/5202, Tarih: 19.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/9361 E.  ,  2013/5202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 15.08.2008 tarihinde meydana gelen trafik iş kazası sonucunda vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerden oluşan kurum zararının 506 sayılı Kanun’un 26’ncı maddesi uyarınca rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu iş kazasının oluşumunda kurum sigortalısının %100 kusurlu olduğu, olayın davalı şirketin bilgisi dışında gerçekleşmesinden dolayı kusurunun bulunmaması nedeniyle davanın reddildiği anlaşılmakta ise de, Mahkemece aldırılan raporlar olayın oluşumu ve kusur tespiti açısından hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira davanın yasal dayanağını oluşturan 506 Sayılı Yasanın 26. Maddesine dayalı davalarda, kusur oranlarının saptanmasında öncelikle, maddi olayın ne şekilde oluştuğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmiş olması gerekir. İhlal edilen mevzuat hükümleri belirlenirken, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkatin neler olduğunun eksiksiz bilinmesinde, kusur raporuna ve dava dosyasına yansıtılmasında yasal zorunluluk vardır.

Davaya konu somut olayda; ... ve köyleri elektrik bakım, yenileme işini ... ‘tan ihale yolu ile üstlenen davalı şirket çalışanı sigortalı, kiralanan ve düz kontak yapılarak çalıştırılan traktörle yanında iki kişi olduğu halde seyir halindeyken dengesini kaybederek devrilmesi sonucu meydana gelen zararlandırıcı iş kazasının meydana geldiği ve sigortalının vefat ettiği anlaşılmış ise de; dosya kapsamına göre öğle yemeği arası veren sigortalı ve iki çalışanın ana şantiyeye gitmek için traktörü vasıta olarak kullanmaları sonucu gelişip gelişmediği, işveren tarafından ana şantiye ile ulaşım ve irtibatın ne şekilde sağlanması gerektiği,

iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığının denetlenmesi, iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmesi hususlarında değerlendirme bulunmamasına rağmen, olayın bilgisi dışında olması nedeniyle işverenin kusurlu sayılamayacağını bildiren ve hükme esas alınan bilirkişi raporu yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde yeterli değerlendirmeyi içermemektedir.

iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığının denetlenmesi, iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmesi hususlarında değerlendirme bulunmamasına rağmen, olayın bilgisi dışında olması nedeniyle işverenin kusurlu sayılamayacağını bildiren ve hükme esas alınan bilirkişi raporu yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde yeterli değerlendirmeyi içermemektedir.

Mahkemece; davaya konu sigorta olayın meydana geldiği iş kolunda, iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkilerden, 506 sayılı Kanun’un 26, 4857 sayılı Kanun’un 77, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü’nün 2 ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin yeniden, gerçeğe uygun olarak tespiti gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/352, Karar No: 2014/7956, Tarih: 29.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/352 E.  ,  2014/7956 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

MAHKEMESİ : İNEGÖL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2011/183-2013/45

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/01/2013 tarih ve 2011/183-2013/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı A. Y.Uluslararası Nak. İth. İhr. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı B. Lojistik Hiz. San. Tic. A.Ş. tarafından sigorta ettirilen, yine dava dışı sigortalı B. M. San. ve Tic. A.Ş'ye ait emtianın taşınması için nakliye komisyoncusu olan davalı şirket ile taşıyıcı davalı Y.. D.. arasında taşıma sözleşmesi düzenlendiğini, sürücü olan davalı E. Y.un Kırşehir'de yaptığı tek taraflı trafik kazası sonucu mobilya emtiasının hasarlandığını, müvekkilinin sigortalısına 13.500,00TL ödediğini ileri sürerek, 13.500,00 TL'nin davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Y.. D.., davanın reddini istemiştir.

Davalı E.. Y.. davaya cevap vermemiştir.

Davalı A. Y. Ulus. Nak. İth. İhr. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. temsilcisi, sürücünün kusuru bulunmadığını, sürücü kusurlu olsa bile rücu şartlarının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, meydana gelen kaza neticesinde mobilya emtiasının tamamının zarar gördüğü, sürücünün %100 kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 13.500,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı A.Y. Ulus. Nak. İth. İhr. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalı B. Mobilya firmasına ait emtianın taşınma işini ilk olarak dava dışı B. L. Hiz. San. Tic. A.Ş'nin üstlendiği, davalı A. Y. Ulus. Nak. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti'nin de komisyoncu olarak taşıma işini davalı Y.. D..'ye devrettiği, fiili taşımanın davalı Y.. D..'ye ait olup, davalı sürücünün sevk ve idaresindeki araçla gerçekleştirildiği, meydana gelen tek taraflı trafik kazası neticesinde emtianın hasarlandığı hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır.