muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6941, Karar No: 2019/18214, Tarih: 03.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/6941 E.  ,  2019/18214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının, davalı bakanlığa ait işyerinde çalıştığını, ... İşçileri Sendikasına üye olduğunu, üyeliğinin işverene ve ilgili mercilere bildirildiğini, fiilen teknik personel olarak çalıştırılmasına rağmen işverence hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13 olarak eksik ödendiğini, toplu iş sözleşmesinin 55/1. maddeye göre ödenmesi gereken hizmet zammı ile toplu iş sözleşmesinin 55/2. maddesine göre ödenen hizmet zammı arasındaki hizmet zammı farkının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, hizmet zammı alacağının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 53. maddesi gereğince her bir aya ait olan alacağın ayrı ayrı belirlenecek sonraki ayın 2. günü olan temerrüt tarihlerinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı definde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucu 30.04.2015 tarihli bozma kararı verilmiş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafça yeniden temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.11.2017 tarihli bozma ilamı ile karar ikinci kez bozulmuştur, bozma ilamına uyan Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden, davacının sendika üyesi olduğu, üyeliğinin işverene bildirildiği, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında işyerinde geçerli olan toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin I. ve II. fıkralarında, “Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı olarak ödenir. Bu toplu iş sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlar dışındaki işçilere; hiçbir ödemeyi etkilememek kaydı ile her ay aylık çıplak ücretlerinin %13'lük tutarı hizmet zammı olarak ödenir.” hükümlerinin düzenlendiği, davacıya toplu iş sözleşmesinin 55. maddesinin II. fıkrasınca ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 36. maddeye göre; Bu Kanunun kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerini fiilen ifa eden ve meri hükümlere göre yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidro-jeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (Hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatcı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okulların-dan mezun olup da, öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanlar, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek Bölge Plancısı, 3437 ve 9/5/1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup, en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanlar, Teknik Hizmetler sınıfını teşkil eder.(1)(2)

Somut olayda, davacının fiilen yaptığı iş, uzman bilirkişinin bulunduğu bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak belirlenmiş, Mahkemece yapılan işin Toplu iş sözleşmesi 55. madde birinci fıkrada yer alan teknik elemanların yaptıkları işler kapsamında olduğu değerlendirilmiş ise de, maddede emsali memur personele atıf yapıldığından 657 sayılı yasanın ilgili maddesi uyarınca davacının mesleki eğitimi olmaması nedeniyle davacının, toplu iş sözleşmesinin 55. madde birinci fıkra hükmünden yararlanamayacağı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, 03/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33404, Karar No: 2021/6629, Tarih: 29.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/33404 E.  ,  2021/6629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 19.06.2020 tarihli duruşmadaki savunmasında duruşmalardan bağışık tutulmak istediğini beyan etttiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/4,31/3. maddelerinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 21.01.2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16088, Karar No: 2010/21359, Tarih: 13.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/16088 E.  ,  2010/21359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 28.06.2006 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8359, Karar No: 2019/22137, Tarih: 02.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8359 E.  ,  2019/22137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin davalıya ait çeşitli yurt içi ve yurt dışı şantiyelerinde çalıştığını, iş sözleşmesine haklı bir sebep olmaksızın son verildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesini haklı bir sebebi olmadan istifa ederek feshettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce, somut olayda eski hale getirme koşullarının oluşmadığı ve Mahkemece davacı vekilinin eski hale getirme talebinin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, davacının eski hale getirme talebinin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarih 197/2-520 esas, 1988/89 karar sayılı kararında, Yargıtay’ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata nedeni olarak açıklanmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kökleşmiş içtihatları maddi hataya dayanan bozma ya da onama ilamının usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı yönündedir (Yargıtay HGK17.012007gün 2007/9-13 esas 2007/17 karar ve Yargıtay HGK 25.06.2008 gün 2008/11-448 esas, 2008/454 karar).

Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 gün ve 1957 /13 esas, 1959 karar ve 09.05.1960 gün 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay'ca maddi hata sonucunda verilen bir karara Mahkemece uyulsa dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz.

Eski hale getirme, elde olmayan sebeplerle süresinde yapılamayan bir işlemi sonradan yapma imkanı verebilmek için getirilmiş bir müessesedir. Eski hale getirme talebinin kabul edilebilmesi için sürenin arzu ve ihtiyar dışında elde olmayan bir sebeple kaçırılması (6100 sayılı HMK. md. 95/1), süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen aynı sonuca başka bir hukuki yoldan ulaşılamaması (md.95/2), eski hale getirme talebinin engelin kalkmasından itibaren 2 hafta içinde yapılması (md.96/1), en geç nihai karar verilinceye kadar eski hale getirme talebinde bulunulması (md.96/2) gerekir.

Somut olayda; Mahkemece 14.05.2015 tarihli duruşmada, davacı vekilinin mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığı ve davanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı belirtilerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. 14.05.2015 havale tarihli dilekçe ile davacı vekili, duruşmaya katılmak üzere adliyeye geldiğini ancak rahatsızlanması sebebi ile adliye içerisinde bulunan iş yeri hekimine gittiğini ve tedavi sonrasında duruşma salonuna gelmiş ise de davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini öğrendiğini beyanla, ilgili hekim tarafından imzalı belgeyi de sunarak Mahkemeden eski hale getirme talebinde bulunmuştur. Mahkemece eski hale getirme talebi kabul edilerek yargılamaya devam edilmiş ve verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce somut olayda eski hale getirme koşullarının oluşmadığı ve Mahkemece davacı vekilinin eski hale getirme talebinin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. Her ne kadar Dairemiz bozma kararında eski hale getirme koşullarının oluşmadığı belirtilmişse de bu husus maddi hataya dayanmaktadır. Davacı vekilinin duruşma gün ve saatinde adliyede hazır olduğu, ancak duruşma saatinden önce rahatsızlanarak adliye işyeri hekimliğine götürüldüğü, işyeri hekimince düzenlenen evraka göre vekilin 10:40 ile 11:10 saatleri arasında klinikte istirahat ettiği anlaşılmaktadır. Duruşma saati 10:46 olup, vekil sağlık mazereti sebebi ile duruşmaya katılamamıştır. Her ne kadar davacının başka vekili olsa da; duruşma saatinden çok kısa bir süre önce rahatsızlanan vekilin diğer vekile haber vermesi ve diğer vekilin duruşma saatinde Mahkemede hazır bulunmasının beklenmesi hayatın olağan akışına uygun değildir. Belirtilen sebeple, sağlık mazereti sebebi ile duruşmaya katılamamış olan vekilin eski hale getirme talebinin kabulü ile işin esasına girilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6860, Karar No: 2025/3169, Tarih: 27.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/6860 E.  ,  2025/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/825 E., 2024/1211 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hendek 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/681 E., 2024/49 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesinin ilk kararı ile davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına aylık 250.00 TL tedbir-300,00 TL yoksulluk nafakasına, 9.000,00 TL maddî, 8.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince taraflar için vesayet araştırması yapılması gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir-300,00 TL yoksulluk nafakasına, 18.000,00 TL maddî, 13.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bu ... davaya aile mahkemesi sıfatı ile bakılması gerektiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince verilen son karar ile davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir-600,00 TL yoksulluk nafakasına 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, karar davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen 04.07.2019 tarihli ilk karar, sadece davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmekle bu kararda kadın yararına hükmedilen nafaka ve tazminat miktarları yönünden davalı erkek yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bu sebeple İlk Derece Mahkemesince verilen son kararla usuli kazanılmış hakka aykırı şekilde davacı kadın yararına miktarlar arttırılarak 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, aylık 500,00 TL tedbir-600,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının tazminat ve nafaka miktarları yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının tazminat ve nafaka miktarları yönünden davalı erkek yararına BOZULMASINA,

3. Davalı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5089, Karar No: 2016/8555, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5089 E.  ,  2016/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan Tortum Belediye Başkanlığı yazı cevabına göre; dava konusu taşınmazın belediye sınırları içerisinde yer aldığı, etrafının meskun olduğu ve belediye hizmetlerinden yararlandığı anlaşıldığından taşınmaz arsa vasfındadır.

Bu itibarla; mahkemece, taşınmaza arazi niteliği ile değer biçen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, arsa niteliği ile taşınmaza değer biçen bilirkişi raporu ise 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 15. maddesi uyarınca beş kişiden oluşturulacak bilirkişi kurulu yerine tek bilirkişi tarafından hazırlandığından geçerli değildir.

Belirtilen nedenlerle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8434, Karar No: 2013/9162, Tarih: 06.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8434 E.  ,  2013/9162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar HukukMahkemesi’nce verilen 28.02.2012 tarih ve 2010/110-2012/20 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, müvekkilinin yer ve duvar seramik kaplama ürünleri üreten (fon, bordür ve dekor seramik ürünleri) özgün seramik tasarımlarını karşı tarafın taklit ettiğini, davalı firmanın ... adlı internet sitesinde, ürünler şeridi halinde ... , ... ve ... sayılı ürünlerin, müvekkili ... ’ın internet sitesinin ürünler/ dekorlar sayfasında yer alan ... , ... ve ... ... ürünlerinden taklit edildiğini, davalının bu eylemini yer ve duvar seramiklerinin arasına dekor-bordür olarak uygulanan bu ürünleri üretmek için fon olarak müvekkili bayilerinden satın aldıkları seramikleri kesmek suretiyle bunların üzerine müvekkili şirkete ait desenleri işleyerek gerçekleştirdiğini, seramiklerin kesilmesi ve işlenmesini de sıradan mekanik araçlarla gerçekleştirmesi nedeni ile kalitesiz, kötü taklit şeklinde ortaya çıktığı ve üzerinde çalışılarak bordür haline getirilen fon da müvekkili Seramiksan' nın ürünü olduğundan nihai tüketici kötü bordürün müvekkili şirketin ürünü olduğunu kabul ederek müvekkili şirketin marka itibarına zarar verdiğini, ürünün arkasında müvekkili şirketin markası ve logosu bulunduğunu, ürünler üzerindeki desenlerin FSEK anlamında eser olduğunu, müvekkili pazarından davalının haksız olarak faydalandığını, kötü ürünleri Seramiksan markalı fonlara işleyerek müvekkilinin marka itibarını zedelediğini, böylece davalının TTK'nın haksız rekabet, 556 s. KHK. 9 ve 61, FSEK ve BKnın haksız fiil gibi birçok mevzuat hükmünü ihlal ettiğini, diğer davalının ise davalı şirketin yetkilisi olduğunu ileri sürerek, ... Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce 2010/61 D.İŞ dosyasından verilen ihtiyati tedbir kararının devamına, davalıların müvekkiline ait FSEK kapsamında korunan eser haklarını ihlal ettiğinin tespiti ve önlenmesini, davalıların müvekkili firmaya ait başka bir ürün üzerinde değişiklil yaparak müvekkilinin en üst kalite özel ürünlerini daha kalitesiz olarak imal ederek markasının itibarını zedelediğinden markaya tecavüzün tespiti ve önlenmesini, davalıların eylemleri TTK'nın 56 ve 57. madde hükümlerini ihlal ettiğinden haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin tespiti ve men'i, müvekkilinin marka hakkını zedeleyen, FSEK ve TTK'dan kaynaklanan haklarını ihlal eden her türlü ürünün, broşürün, kataloğun, tanıtıcı sair argümanların ve bu taklit ürünleri üretmeye yarayan araç gereçlerin toplatılmasına karar verilmesi, ayrıca karar kesinleştiğinde toplanan bu ürünlerin imhası, internet sitelerindeki yayınladıkları müvekkili ürünlerinin yayınlarının kaldırılması, şimdilik 10

. madde hükümlerini ihlal ettiğinden haksız rekabet teşkil eden eylemlerinin tespiti ve men'i, müvekkilinin marka hakkını zedeleyen, FSEK ve TTK'dan kaynaklanan haklarını ihlal eden her türlü ürünün, broşürün, kataloğun, tanıtıcı sair argümanların ve bu taklit ürünleri üretmeye yarayan araç gereçlerin toplatılmasına karar verilmesi, ayrıca karar kesinleştiğinde toplanan bu ürünlerin imhası, internet sitelerindeki yayınladıkları müvekkili ürünlerinin yayınlarının kaldırılması, şimdilik 10.000 TL maddi, 30.000 TL manevi, marka itibarının uğradığı zarar nedeni ile itibar tazminatı olarak 10.000 TL olmak üzere toplam 50.000 TL tazminatın haksız eylem tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini ve yargılama sonucunda verilecek hükmün basıl yolu ve internet yolu ile ilanını talep ve dava etmiş, 08.02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 69.140, 23 TL maddi tazminata karar verilmesini istemiştir.