muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/275, Karar No: 2022/261, Tarih: 12.04.2022

Gelinen aşamada itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmasına ilişkin esaslar ve başvuru amaçları ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz tarihinden sonra hükümlünün ölmesi durumunda nasıl bir karar verilmesi gerektiği üzerinde de durulmalıdır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazı kurumu, 1412 sayılı CMUK'da temyize ilişkin hükümler içerisinde düzenlenmişken, 5271 sayılı CMK'da olağanüstü kanun yolları kısmında yer almıştır. 1412 sayılı CMUK’nın 322/4. maddesi; "Ceza dairelerinden birinin kararına karşı Cumhuriyet Başmüddeiumumisi, ilamın kendisine verildiği tarihten otuz gün içinde Ceza Umumi Heyetine itiraz edebilir." biçiminde iken, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesi; "Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kuruluna itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz." şeklinde düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinde yer alan "lehe itirazda süre aranmayacağına" ilişkin cümle dışında madde metinleri benzerlik arz etmektedir.

05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesine;

"2- İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

3- Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir." şeklindeki (2) ve (3) numaralı fıkralar eklenmek suretiyle madde son şeklini almıştır.

Temyiz incelemesi sonucu Yargıtay ilgili Ceza Dairesince hükme ilişkin karar verilmesiyle olağan kanun yolları sona ermektedir. Bu aşamadan sonra ancak 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesi uyarınca olağanüstü kanun yolu olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazı gündeme gelebilecektir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itiraz yetkisi, Yargıtay Ceza Daireleri kararlarına karşı başvurulan olağanüstü bir kanun yolu olup bu yetki sadece Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısına aittir. Yargıtay Cumhuriyet Savcıları, Yargıtay Kanunu'nun 28. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı adına bu yetkiyi kullanır.

İtiraz, daire kararında gerek maddî ve gerek usul hukukuna aykırı olduğu saptanan hususlara yönelik olabilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı itiraz yasa yoluna başvurusunu "itirazname" denilen belgeyi düzenleyerek yapar. İtiraz başvurusunda itiraz nedenlerinin açık ve gerekçesiyle birlikte yazılı olarak bildirilmesi gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, itiraz üzerine incelemeyi dosya üzerinden yapar ve düşme sebebi varsa davanın düşmesine karar verir. İtiraz nedenlerini yerinde görmezse itirazı reddeder, yerinde görürse, kararı ıslah eder. İtirazın reddedilmesi hâlinde Ceza Dairesinin kararı konusunda bir karar vermesi gerekmez (... Centel, Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta Basım Yayım Dağıtım, 19. Bası, ... 2020, ....956).

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, itiraz üzerine incelemeyi dosya üzerinden yapar ve düşme sebebi varsa davanın düşmesine karar verir. İtiraz nedenlerini yerinde görmezse itirazı reddeder, yerinde görürse, kararı ıslah eder. İtirazın reddedilmesi hâlinde Ceza Dairesinin kararı konusunda bir karar vermesi gerekmez (... Centel, Hamide Zafer, Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta Basım Yayım Dağıtım, 19. Bası, ... 2020, ....956).

5271 sayılı CMK’nın olağanüstü yasa yolları bölümünde yer alıp 308. maddesinde düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının itirazının, Özel Ceza Daire kararlarındaki hukuka aykırılıkların, Ceza Genel Kurulu tarafından giderilmesini isteme ve bu yolla içtihat birliğini sağlama işlevi de bulunmaktadır. Kanun yollarının ortak amacı, temyiz edilen kararların hukuka ve maddi gerçeğe uygunluğunun denetlenmesi olup Yargıtay Ceza Dairelerinin temyiz incelemesi sonucunda verdikleri kararların da, temyiz incelemesinin kapsamı gözetilerek gerek maddi gerekse muhakeme hukukuna aykırı olduğu gerekçesiyle itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinde bir tereddüt bulunmamaktadır.

Bununla birlikte, kanun yolu davası açabilmek için korunan hukuki yararın ihlâl edilmiş olması gerekir. Kanun yolu başvurusunun temel şartlarından biri karardan zarar görme şartıdır (Feridun Yenisey, ... Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayıncılık, 9. Baskı, ..., 2021, ....894-899). Olağanüstü kanun yollarının genel amacı, kesin hükmün otoritesinin ancak çok ciddi boyutta hukuka aykırılıkların bulunması hâlinde hukuk düzenince kabul görmeyerek ortadan kaldırılmasıdır. Yargısal kararın güvenirliği ve hukuki kesinlik ilkeleri de dikkate alındığında, ancak hukuki yararın bulunması kaydıyla olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;

Sanık ...'ın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun basit istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, 14.06.2017 tarih ve 686-1270 sayı ile ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin hükmü kaldırılarak sanığın zincirleme biçimde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 30.10.2018 tarih ve 6375-6318 sayı ile onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ise 05.12.2018 tarih ve 52278 sayı ile, sanığın eyleminin sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurulmasından sonra güncel nüfus kaydına göre sanığın 23.10.2020 tarihinde öldüğü anlaşılan olayda;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının konusu, hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmü Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşen ve itiraz sırasında hayatta olan sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı olup bu itibarla sanığa atılı onanmak suretiyle kesinleşen suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı yönünde hükmün hukuka uygunluğunun denetlenmesi ve bu yolla içtihat birliğinin sağlanması amacını taşımakla birlikte, sanığın, itiraz tarihinden sonra ölmesi nedeniyle ceza mahkûmiyeti ve mahkûmiyete bağlı tüm sonuçlar ortadan kalkmış bulunacağından mahkûmiyet kararından zarar görme şartının gerçekleşmesi artık söz konusu olmadığı gibi sadece sanık açısından sonuç doğuracak olan hükmün, maddi ceza hukuku veya muhakeme hukukuna uygun olup olmadığının denetlenmesinde de hukuki bir yarar kalmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının konusunun kalmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında asıl uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.04.2022 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2450, Karar No: 2015/2583, Tarih: 11.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2450 E.  ,  2015/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 02.03.2012 gün ve E:2011/333, K:2012/110 sayılı kararın incelenmesi davacı yüklenici vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 10.04.2013 gün ve E:2012/3625, K:2013/2501 sayılı ilamıyla;

(…Dava, 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, haksız olarak irat kaydedildiği iddia edilen teminat mektup bedelinin istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan 31.05.2007 tarihli Akhisar ilçesi Muhtelif Köy yolları 1 ve 2. kat sathi kaplama sözleşmesi ile davacı yüklenici kaplama yapım işlerini üstlenmiştir. Davacı tarafından işin bitirildiğinin bildirilmesi üzerine 17.12.2007 tarihinde görevlendirilen geçici kabul komisyon tutanağında 11 kalem eksik ve kusurlu işler belirlenmiş, davalı iş sahibince 15.08.2008 tarihli yazıda geçici kabul tutanağında belirtilen eksik ve kusurların 30.06.2008 tarihine kadar tamamlanması aksi halde sözleşmenin 11.maddesindeki hükümlerin uygulanacağı ihtar edilmiştir. Sözleşmenin 11.4 maddesinde kesin teminatın geri verilme koşulları belirlenmiş, 26. maddede de işin sözleşme hükümleri ve ihale dökümanına uygun olarak yerine getirilmemesi veya işin süresinde bitirilmemesi halinde ihale dökümanında belirlenen oranda gecikme tazminatı uygulanmak üzere en az 20 gün süreli ve nedenleri açıkça belirtilen ihtarına rağmen aynı halin devam etmesi durumunda ayrıca protesto çekmeye gerek kalmaksızın kesin teminat ve varsa ek kesin teminatın gelir kaydedilip sözleşme feshedilerek hesabın genel hükümlere göre tasfiye edileceği şeklinde düzenleme yapılmıştır. Davacı yüklenici kontrol mühendisi raporuna da dayanarak işin tamamlandığını ve geçici kabul eksikliklerinde giderilmesi mümkün olanların tamamlanıp kusurların giderildiğini iddia etmektedir. Sözleşme yol yapım ve asfalt sathi kaplama işi ile ilgili olup teknik nitelikte olduğundan geçici kabul tutanağındaki eksikler ve kusurların tamamlanıp tamamlamadığı, giderilip giderilmediğinin belirlenmesi özel ve teknik bilgiyi gerektirir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 Sayılı HUMK'nın 275 ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nın 266. maddesinde çözümü hukuk dışında özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde mahkemenin taraflardan birinin talebi üzerine ya da kendiliğinden bilirkişi incelemesi yaptırabileceği hükmü getirilmiştir.

Bu durumda çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden mahkemece konusunda uzman teknik bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan yanlar arasındaki sözleşme ve ekleri, yazışmalar, geçici kabul tutanağı, ihtarlar, yapım işleri kesin kabul teknik belgesi, 02.01.2009 tarihli kontrol mühendisi Erol Tuncer ile 23.01.2009 tarihli Ziraat Mühendisi Mehmet Çelebi tarafından düzenlenen raporları gözönünde tutmak sureti ile davacı yüklenicinin sözleşme ve eklerine göre işi tamamlayıp kesin kabule hazır hale getirip getirmediği, sözleşmenin 26. maddesi ile 11.4 maddesindeki kesin teminatın iadesi koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda rapor alınıp değerlendirmek sureti ile sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U....2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, haksız olarak irat kaydedildiği iddia edilen teminat mektup bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Davacı yüklenici vekili; davalı idarece yapılan Akhisar İlçesi Muhtelif Köy Yolları 1. ve 2. kat asfalt kaplama işi ihalesinin müvekkili şirket uhdesinde kalması üzerine taraflar arasında 31/05/2007 tarihinde sözleşme akdedildiği, yükümlenilen işin 29/08/2007 tarihinde tamamlanarak teslim edildiği, 17/12/2007 tarihli geçici kabul tutanağında bir kısım eksik ve kusurlu işlerin bulunduğunun belirtilmesi üzerine iş eksiklikleri de tamamlanarak kesin kabulün yapılarak teminatın iadesinin istenildiği, davalı idareye yapılan şifahi ve yazılı başvuruların ve en son 26/10/2010 tarihli ihtarname neticesinde davalı idare tarafından geçici kabul tutanağında onbir madde halinde sayılan eksik ve kusurlu işlerin bir çoğunun bugüne kadar tamamlanmadığı gerekçesiyle teminatın paraya çevrilmesine karar verildiği ve 12/11/2010 tarihinde 42.570,00-TL bedelli teminatın paraya çevrilerek davalı tarafça gelir kaydedildiği, davalı idare tarafından yapılan işlemin yasal dayanağının bulunmadığı, gerekçenin mesnetsiz bulunduğu, davalının işleminin sözleşmeye aykırılık teşkil ettiği belirtilerek, davanın kabulü ile asıl alacak miktarı olan 42.570,00-TL'nin 12/11/2010 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iş sahibi; davaya cevap vermediği gibi, yargılamaya da katılmamıştır.

Davalı iş sahibi; davaya cevap vermediği gibi, yargılamaya da katılmamıştır.

Mahkemenin, ziraat mühendisinin raporunu hükme esas alarak, sözleşmeye konu yapılan yolda bozuklukların bulunduğu, sözleşmenin 26.maddesinde belirtilen koşulların gerçekleştiği, bu nedenle davalının teminat mektubunu irat kaydetmesinde bir usulsüzlüğün bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine dair verdiği karar davacı yüklenici vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece, metni yukarıda başlık bölümünde aynen alınan gerekçelerle bozulmuş; yerel mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, davacı yüklenici vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yol yapım ve asfalt sathi kaplama işi ile ilgili uzman teknik bilirkişi kurulundan rapor alınması gerekip, gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 1086 sayılı (mülga) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)'nun 275.maddesi; “Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez.” hükmünü içermektedir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 'Bilirkişiye başvurulmasını gerektiren hâller' başlığı altında düzenlenen 266/(1) maddesi de, az yukarıda belirtilen 1086 sayılı HUMK'nun 275.maddesine koşut bir düzenlemeyi içermektedir.

Görüldüğü üzere, genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkesin bilmesi gereken konularla, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konular dışında kalan ve çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi oy ve görüşünü alması gerekir. Zira, vurgulanan bu ilke hem öğretide hem de Yargıtay uygulamasında benimsenip, kökleşmiştir (Kuru/Arslan/Yılmaz:Medeni Usul Hukuku, 16.Bası, Ankara 2005, Sahife:502 vd.; Pekcanıtez/ Atalay/ Özekes: Medeni Usul Hukuku, 12.Bası, Ankara 2011, Sahife:517 vd.; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.03.2008 gün ve E:2008/11-262, K:2008/260; 28.03.2007 gün ve E:2007/11-154, K:2007/168; 07.03.2007 gün ve E:2007/11-94, 2007/113; 14.05.2008 gün ve E:2008/11-392, K:2008/377; 27.06.2012 gün ve E:2012/7-293, K:2012/418; 17.04.2013 gün ve E:2012/11-783, K:2013/553; 18.02.2015 gün ve E:2013/19-1362, K:2015/826 sayılı ilamları).

Somut olaya gelince; davacı yüklenici şirket tarafından işin bitirildiğinin bildirilmesi üzerine, 17.12.2007 tarihinde görevlendirilen geçici kabul komisyon tutanağında onbir (11) kalem eksik ve kusurlu işler belirlenmiş, davalı iş sahibince 15.08.2008 tarihli yazıda geçici kabul tutanağında belirtilen eksik ve kusurların 30.06.2008 tarihine kadar tamamlanması aksi halde sözleşmenin 11.maddesindeki hükümlerin uygulanacağı ihtar edilmiştir.

Somut olaya gelince; davacı yüklenici şirket tarafından işin bitirildiğinin bildirilmesi üzerine, 17.12.2007 tarihinde görevlendirilen geçici kabul komisyon tutanağında onbir (11) kalem eksik ve kusurlu işler belirlenmiş, davalı iş sahibince 15.08.2008 tarihli yazıda geçici kabul tutanağında belirtilen eksik ve kusurların 30.06.2008 tarihine kadar tamamlanması aksi halde sözleşmenin 11.maddesindeki hükümlerin uygulanacağı ihtar edilmiştir.

Sözleşmenin 11.4 maddesinde kesin teminatın geri verilme koşulları, 26. maddede ise işin sözleşme hükümleri ve ihale dökümanına uygun olarak yerine getirilmemesi veya işin süresinde bitirilmemesi halinde ihale dökümanında belirlenen oranda gecikme tazminatı uygulanmak üzere en az 20 gün süreli ve nedenleri açıkça belirtilen ihtara rağmen aynı halin devam etmesi durumunda ayrıca protesto çekmeye gerek kalmaksızın kesin teminat ve varsa ek kesin teminatın gelir kaydedilip sözleşme feshedilerek hesabın genel hükümlere göre tasfiye edileceği yönünde düzenleme yapılmıştır.

Davacı yüklenici kontrol mühendisi raporuna da dayanarak işin tamamlandığını ve geçici kabul eksikliklerinde giderilmesi mümkün olanların tamamlanıp kusurların giderildiğini ileri sürmektedir.

Sözleşmenin konusu, yol yapım ve asfalt sathi kaplama işi ile ilgili olup, teknik nitelikte olduğundan geçici kabul tutanağındaki eksikler ve kusurların tamamlanıp tamamlanmadığı, giderilip giderilmediğinin belirlenmesi özel ve teknik bilgiyi gerektirir.

Ziraat mühendisi olan bir kimsenin, taraflar arasındaki sözleşmenin konusunu oluşturan yol yapım ve asfalt sathi kaplama işi ile ilgili olarak, özel ve teknik bilgi sahibi olduğu kabul edilemez. Zira, geçici kabul tutanağındaki eksikler ve kusurların tamamlanıp tamamlanmadığı, giderilip giderilmediğinin belirlenmesi işi, ziraat mühendisinin bilgisini aşan bir nitelik arzetmektedir.

Buna göre; yerel mahkemece, ziraat mühendisinin raporuna dayalı olarak, sözleşmedeki kusurlu işlerin tamamlanmadığından bahisle eksik araştırma ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; konusunda uzman teknik bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan dosyadaki tüm bilgi ve belgeleri de gözönünde tutmak sureti ile davacı yüklenicinin sözleşme ve eklerine göre işi tamamlayıp kesin kabule hazır hale getirip getirmediği, sözleşmenin 26.maddesi ile 11.4 maddesindeki kesin teminatın iadesi koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda rapor alınıp değerlendirmek sureti ile sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Hal böyle olunca; yerel mahkemece, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davacı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 11.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5038, Karar No: 2017/11171, Tarih: 30.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/5038 E.  ,  2017/11171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının sürücü olduğu motorsiklete davalının çarpması sonucu yaşanan kazada davacının %65 oranında malul kalacak şekilde yaralandığını, kazanın davalı tarafın kusurundan kaynaklandığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken; ıslah dilekçesi ile talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, kusur durumuna itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulü ile 5.000,000 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, ıslah talebinin ise zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Mahkemece dava konusu kazaya ilişkin olarak alınmış 3 tane bilirkişi raporu vardır. 25.12.2009 tarihli keşif yapılmak suretiyle alınan bilirkişi raporu ile 05.07.2010 tarihinde alınan Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesinin raporunun birbiri ile uyumlu ve oluşa uygun olduğundan en son alının ... kusur raporunun esas alınması ve buna göre maddi tazminat miktarının hesaplanması gerekirken, oluşa uygun olmadığı gibi konusunda da uzman olmayan inşaat mühendisi bilirkişi kurulundan alınan kusur raporunun esas alınması, bu kusur oranı kabul edilerek hesaplama yapılması isabetli bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının motorsikletli sürücü olduğu, kaza sonrasında da kafa bölgesinden yara aldığı (kırık beyin, spastik beyin sendromu teshisi ile tedavi gördüğü) dikkate alınarak, davacının yolculuk sırasında takılması zorunlu olan kask ve diğer güvenlik ekipmanlarını takıp takmadığı, bu durumun B.K 44.maddesi hükmüne göre zararın artmasına ya da çoğalmasına neden olup olmadığı, bir başka anlatımla davacının kazanın oluşmasına müterafik kusuru bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve dairemizin yerleşmiş içtihatları da gözönüne alınıp gerekçeli kararda tartışılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

4-Islah talebinin zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir. Bu durumda zamanaşımı nedeni ile reddedilen kısım üzerinden davalı taraf lehine nispi vekalet ücretine hükmetmek gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı olup, bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazların REDDİNE, 2, 3, 4 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.901,60 TL fazla alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.