muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1826, Karar No: 2018/9940, Tarih: 04.07.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1826 E.  ,  2018/9940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali, suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasa'ya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasa'ya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuk ...'ın hazırlık ve kovuşturma aşamasında suçları suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işledikleri yönündeki savunması ile suça sürüklenen çocuk ...’ın kovuşturma aşamasında suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte birden çok hırsızlık suçu işledikleri bu suçu da birlikte işlemiş oldukları yönündeki savunmaları birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuk ... hakkında üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyeti yerine beraatına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04/07/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1757, Karar No: 2016/6929, Tarih: 17.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/1757 E.  ,  2016/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Düşme

Katılan vekilinin temyizinin, zamanaşımı nedeniyle haklarında düşme kararı verilen sanıklar yönünden olduğu görülerek yapılan incelemede;

1- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ......., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan, ... hakkında ise 4926 sayılı Yasaya muhalefet ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen Vergi Usul Kanuna muhalefet, 4926 sayılı Yasaya muhalefet ve özel belgede sahtecilik suçlarının yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden karar tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

UYAP kanalıyla alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...’nun 30.09.2005 günü hükümden önce, sanık ...’un ise 24.04.2016 tarihinde hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64. ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca haklarındaki kamu davalarının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14037, Karar No: 2015/17411, Tarih: 10.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/14037 E.  ,  2015/17411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :.Asliye Ceza Mahkemesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık...'ın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi mümkün görüldüğünden bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada sanık ... hakkında tesis edilen beraat hükmüne hasren yapılan incelemede,

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Dolayısıyla, sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; Sanık ...'ın ...ili, ... Mahallesi, ... mevkii, 611 ada, 17 parsel sayılı ... Koruma Kurulu'nun 19/12/2002 tarih ve 3053 sayılı kararı ile belirlenen 1.derece arkeolojik sit alanı içerisinde yer alan taşınmazın maliklerinden ...'dan aldığını beyan ettiği yetkiye istinaden marangozculuk yapan diğer sanık ... ile suça konu yerde bulunan ağaçların ücret karşılığında kesimi hususunda anlaştıkları, sanık ....'ın da dava konusu taşınmazın sanık ....'ın tapulu arazisi olduğunu söyleyerek yevmiye karşılığında çalıştırmak üzere haklarında verilen beraat kararı kesinleşen sanıklar .... ile anlaştığı, sanıkların suça konu yerde 75 adet kavak, 2 adet söğüt ağacını motorlu testere ile kestikleri sırada suçüstü yakalandıkları, dava konusu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde “eski eserdir” şerhinin yer aldığı, ayrıca Kurul kararının mahallinde ilan edildiği, bu itibarla sanık ...'ın suça konu taşınmazın sit alanında yer aldığını bilmesine rağmen ağaç kestirerek sit alanına fiziki müdahalede bulunduğu, bu itibarla, .. Valiliği veya Belediye Başkanlığı bünyesinde suç tarihi itibariyle faaliyette olan koruma uygulama ve denetim bürosu bulunup bulunmadığı araştırılarak, anılan büronun varlığı halinde hükümden önce, 11/10/2013 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 65/4 maddesi; yokluğu halinde ise aynı Kanunun 65/1-2. cümlesi uyarınca, eylemin niteliği ve suç kastının yoğunluğu da dikkate alınmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme neticesinde yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/11/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık...'ın 1. derece arkeolojik sit alanı içinde yer alan taşınmazın maliklerinden ...dan aldığını beyan ettiği yetkiye istinaden, marangozluk yapan diğer sanık ... ile suça konu yerde bulunan ağaçların ücret karşılığında kesimi konusunda anlaştığı, sanık ...'in temin ettiği işçiler ile birlikte 75 adet kavak, 2 adet söğüt ağacını motorlu testere ile kestikleri sırada yakalandıkları olayda;

Sanıkların eylemi 1. derecede arkeolojik sit alanı olarak tescil edilmiş olan arazideki ağaçları kesmek olup, bu ağaçların tescili sözkonusu değildir. Ağaçların kesilmesi (köklerinin kazılarak çıkartılmaması veya ağaçların kesilmesi sırasında sit alanına zarar verilmemesi şartıyla) inşai ve fiziki müdahale olarak değerlendirilemez. Yargılama konusu olayda da bu şekilde bir tespit olmadığından, yerel mahkemenin sanıkların beraatine ilişkin kararının onanması gerektiğini düşündüğümden, çoğunluğun suçun oluştuğuna ilişkin bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/11274, Karar No: 2010/13520, Tarih: 12.07.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/11274 E.  ,  2010/13520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevliye hakaret

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün talebi ile 29.05.2007 tarihinde 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 82. maddesine istinaden Adalet Bakanı tarafından soruşturma izni verilen Ağrı ili Tutak ilçesinde görev yapan sanık hakim ... hakkında, Ağrı Adli Yargı Adalet Komisyonu Başkanı aracılığıyla yaptırılan soruşturma sonunda düzenlenen 12.07.2007 tarihli soruşturma fezlekesine istinaden 02.08.2007 tarihli olurla aynı Yasa'nın 87. maddesi gereğince kovuşturma izni verilerek, 89. madde gereğince iddianame düzenlenmesi amacıyla dosyanın, sanığın bağlı bulunduğu Ağrı Ağır Ceza mahkemesine en yakın Doğubeyazıt Ağır Ceza Mahkemesi Başsavcılığına gönderildiği, Doğubeyazıt Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 21.08.2007 tarih ve 2007/836 esas sayılı iddianame ile dava açılıp, aynı yer mahkemesinde sanık hakkında hükümlülük kararı verildiği anlaşılmakla ;

2802 sayılı Yasanın 87, 89 ve 90 maddelerine göre ; Sanık hakimin bağlı bulunduğu Ağrı Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Doğubeyazıt Ağır Ceza Mahkemesi başsavcılığının, düzenlediği iddianameyi, son soruşturmanın açılmasına veya son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar vermesi için bağlı bulunduğu Doğu Beyazıt Ağır Ceza Mahkemesine göndereceği, Doğubeyazıt Ağır Ceza Mahkemesinin ise, sanığa iddianameyi tebliğ edip, sanıktan ileri süreceği ya da toplanmasını istediği delillerin neler olduğunu sorarak isteğin kabulü halinde soruşturmayı derinleştirildikten sonra, sadece "son soruşturmanın açılmasına veya son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına" karar verebileceği, sanık hakim henüz birinci sınıfa ayrılmamış olduğundan, son soruşturmanın açılmasına gerek görülürse verilecek kararla dosyanın, sanığın bağlı bulunduğu Ağrı Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi, yargılamanın da Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılması gerekirken, Doğubeyazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, son soruşturmanın açılmasına veya son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar vermeden iddianameyi kabul ederek doğrudan yargılama yapıp karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15932, Karar No: 2017/26521, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15932 E.  ,  2017/26521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16678, Karar No: 2019/565, Tarih: 24.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/16678 E.  ,  2019/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı tarafından tüketici kredisi kullanıldığını ancak borç taksitlerinden ardarda iki taksidinin ödenmemesi üzerine çekilen ihtara rağmen borcun ödenmediğini, yapılan icra takibine de haksız yere itiraz edildiği ve takibin durmasına sebebiyet verildiğini, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıya dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş, taraf teşkili sağlanmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu değerin 8.952,64 TL kabul edilerek bu miktar üzerinden ... 2. İcra Müdürlüğünün 2013/3044 E sayılı dosyası üzerindeki itirazın iptali ile takibin devamına dava tarihinden itibaren 8.379,03 TL üzerinden hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde belirtilen hukuki dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Kamu düzeni ile ilgili olan bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile mümkündür. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. (HMK.m.144) Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın davanın taraflarına usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. (HMK.m.144) Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Eldeki davada; dava dilekçesi, duruşma gün ve saatini bildirir tebligatın davalının ... 15 ada No:119-121 ... ...’ adresine tebliğ edildiği ancak tebligatın iade geldiği anlaşılmaktadır. O halde, dava dilekçesinin usulüne uygun şekilde davalıya tebliği ile savunma hakkı tanındıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, bu yönün gözardı edilerek yazılı şekilde taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17241, Karar No: 2019/6528, Tarih: 11.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/17241 E.  ,  2019/6528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kira sözleşmesinden kaynaklanan tahliye davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafından temyizine ilişkin olarak istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin reddi yönünde verilen kararın temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

HMK'nun "Kıyas Yoluyla Uygulanacak Hükümler" başlıklı 366 ncı maddesinde; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352 nci maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kanunun "İstinaf Dilekçesinin Reddi" başlıklı 346 ncı maddesi; "İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder.

Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.",

"Temyiz Dilekçesinin Verilmesi" başlıklı 365 inci maddesi;"Temyiz dilekçesi, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya Yargıtayın bozması üzerine hüküm veren ilk derece mahkemesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilir. Temyiz dilekçesi, kararı veren mahkemeden başka bir mahkemeye verilmişse temyiz defterine kaydolunur ve durum derhâl kararı temyiz edilen mahkemeye bildirilir.

Temyiz edene ücretsiz bir alındı belgesi verilir." hükümlerini içermektedir.

Diğer taraftan, HMK'na dayanılarak hazırlanan ve 06.08.2015 Tarihli 29437 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen kararlara karşı kanun yolu başvuru işlemlerini içeren 68 nci maddesinin onbirinci fıkrasında da; "Kanun yoluna başvurulan dava ve işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra dosya gönderme formu ve dizi pusulası hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan kanun ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; HMK'nun 366 ncı maddesinin yaptığı yollama nedeniyle 346 ncı madde hükmünün temyiz kanun yolunda da kıyasen uygulanacağı, buna göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi tarafından verilen karara karşı ilgili bölge adliye mahkemesine veya ilk derece mahkemesine verilen temyiz dilekçesinin, kanuni süre geçtikten sonra veya kesin olan bir karara karşı verilmesi halinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin temyiz dilekçesinin reddine karar vereceği ve ret kararını ilgiliye tebliğ edeceği, bu ret kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz yoluna başvurulması halinde ise, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince Yargıtay'a gönderileceği, Yargıtay'ın ilgili dairesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmemesi halinde, ilk temyiz dilekçesine göre gerekli temyiz incelemesini gerçekleştireceği açıktır.

Yapılan bu açıklamalar gözetilerek ilk derece mahkemesince dairemize gönderilen dosya üzerinde yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince verilen nihai karara karşı davacı tarafından istinaf dilekçesi verildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, tebliğe çıkartılan bölge adliye mahkemesi kararına karşı davacı tarafından ilk derece mahkemesine temyiz dilekçesi verildiği, ilk derece mahkemesince temyiz dilekçesi ile birlikte dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesi gerekirken, temyiz dilekçesinin kesin olan bir karara karşı verildiği gerekçe gösterilerek temyiz dilekçesinin reddine ilişkin karar verildiği, bu ret kararına karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine dosyanın ilk derece mahkemesi tarafından düzenlenen temyiz formu ile Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır. Bu itibarla; istinaf incelemesi sonucunda verilen karara karşı yapılan temyiz başvurusunun değerlendirilmesi ve gerekirse dosyanın Yargıtay’a gönderme işlemlerinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından yapılması için dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.