muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/144, Karar No: 2021/107, Tarih: 16.03.2021

“(2) Mağdur, onsekiz yaşını doldurmamış, sağır veya dilsiz ya da meramını ifade edemeyecek derecede malûl olur ve bir vekili de bulunmazsa, istemi aranmaksızın bir vekil görevlendirilir.” hükmü yer almaktadır.

CMK'nın 150. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca görevlendirilecek zorunlu müdafinin ücreti ile CMK’nın 234/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu vekil ücretinin niteliği ve kime yükleneceğinin değerlendirilmesine geçince;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 13. maddesinin birinci fıkrasında; "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır.",

Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik'in 5. maddesinin ikinci fıkrasında; "Şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malûl veya sağır ve dilsiz ise ya da hakkında alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı soruşturma ya da kovuşturma yapılıyorsa istemi aranmaksızın barodan bir müdafi görevlendirmesi istenir. Ancak bunun için şüpheli veya sanığın müdafiinin olmaması şarttır.",

5. maddesinin üçüncü fıkrasında; "İkinci fıkrada sayılan hâllerde kovuşturma aşamasında sanığa iddianamenin tebliği için çıkarılan çağrı kâğıdına ayrıca 'tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde müdafii bulunup bulunmadığını bildirmesi, bildirimde bulunmadığı takdirde barodan bir müdafi görevlendirmesinin isteneceği, görevlendirilen müdafie ödenecek ücretin yargılama giderlerinden sayılacağı ve mahkûmiyeti hâlinde kendisinden tahsil edileceği' hususunu hatırlatan meşruhat verilir..." ,

8. maddesinde; "(1) Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafi veya vekile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak hazırlanacak 'Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafi ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife' gereğince ödenecek meblâğ Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanır.

(2) Müdafi veya vekilin görevi gereği yaptığı zorunlu yol giderleri ile kendisi tarafından karşılanması durumunda temyiz, istinaf ve itiraz harçları ayrıca ödenir.

(3) Müdafi veya vekile Tarife gereğince ödenen meblâğ, zorunlu yol giderleri ve müdafi veya vekil tarafından ödenen temyiz, istinaf ve itiraz harçları yargılama giderlerinden sayılır.",

(2) Müdafi veya vekilin görevi gereği yaptığı zorunlu yol giderleri ile kendisi tarafından karşılanması durumunda temyiz, istinaf ve itiraz harçları ayrıca ödenir.

(3) Müdafi veya vekile Tarife gereğince ödenen meblâğ, zorunlu yol giderleri ve müdafi veya vekil tarafından ödenen temyiz, istinaf ve itiraz harçları yargılama giderlerinden sayılır.",

CMK'nın "Yargılama Giderleri” başlıklı 324. maddesinin birinci fıkrasında; “Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesinden yapılan her türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir.”,

Dördüncü fıkrasında; "Devlete ait yargılama giderlerine ilişkin kararlar, Harçlar Kanunu hükümlerine göre; kişisel haklara ilişkin kararlar, 9.6.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu hükümlerine göre yerine getirilir. Devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.",

Aynı Kanun'un "Sanığın Yükümlülüğü" başlıklı 325. maddesinin birinci fıkrasında; "Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir." ,

Şeklinde hükümler bulunmaktadır.

Öte yandan, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır." hükmü uyarınca iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası hâline gelen 19.03.1954 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 10.03.1954 tarihli ve 6366 sayılı Kanun ile onaylanmış bulunan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin "Adil Yargılanma hakkı" başlıklı 6/3-c maddesinde;

"Bir suç ile itham edilen herkes aşağıdaki asgari haklara sahiptir:

...

c) Kendisini bizzat savunmak veya seçeceği bir müdafinin yardımından yararlanmak; eğer avukat tutmak için gerekli maddî olanaklardan yoksun ise ve adaletin yerine gelmesi için gerekli görüldüğünde, resen atanacak bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanabilmek," hükmü düzenlenmiştir.

"Bir suç ile itham edilen herkes aşağıdaki asgari haklara sahiptir:

...

c) Kendisini bizzat savunmak veya seçeceği bir müdafinin yardımından yararlanmak; eğer avukat tutmak için gerekli maddî olanaklardan yoksun ise ve adaletin yerine gelmesi için gerekli görüldüğünde, resen atanacak bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanabilmek," hükmü düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere, mevzuatımızda yer alan hükümlere göre zorunlu müdafi ücreti yargılama gideri kabul edilerek hakkında ceza veya güvenlik tedbirine hükmedilen sanığa yükletilmekteyken, AİHS ancak belirli şartların gerçekleşmesi durumunda sanığın müdafiden ücretsiz olarak yararlanmasını öngörmektedir. Temel hak ve hürriyetlerden olup AİHM'nin 25.09.1992 tarihli ve 13191/87 Başvuru no'lu Pham Hoang/Fransa kararında adil yargılanma kavramının görünüm şekillerinden biri kabul ettiği ücretsiz müdafi hakkı bağlamında ve Anayasa'nın 90. maddesinin beşinci fıkrası gözetildiğinde mahkemece somut olaya uygulanması gereken hüküm, AİHS'nin 6/3-c maddesidir.

AİHS'in 6/3-c maddesinde yer alan ücretsiz müdafi hakkı mutlak bir hak olmayıp sanığın malî imkânının uygun olmaması ve adaletin selameti şartlarına tabi tutulmuştur.

"Sanığın malî imkanlardan yoksun olması” ifadesinden ne anlaşılması gerektiği sözleşme hükümleriyle belirlenmemiş olup değerlendirme, paranın satın alma gücü ve ülke ekonomisi gibi şartlar gözönüne alınarak yapılmalıdır. Sanığın malî durumunun müdafi ücretini karşılamak için uygun olduğu durumlarda ise söz konusu kişiye adli yardım verilmesine matuf olarak ayrıca adaletin selameti değerlendirmesi yapılmasına gerek yoktur (Campbell ve Fell/ Birleşik Krallık, 28.06.1984 Başvuru no: 7819/77-7878/77).

"Adaletin selameti" ifadesi bakımından AİHM içtihatlarında muhtemel cezanın ağırlığı (Quaranta/ İsviçre, 24.04.1992, Başvuru no:12744/87; Twalib/ Yunanistan, 09.06.1998, Başvuru no: 24294/94 ); özgürlükten mahrum bırakılma ihtimali (Benham/ Birleşik Krallık, 09.06.1998, Başvuru no:12744/87) gibi bazı belirlemeler yapılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Temel hak ve hürriyetlerden olan ücretsiz müdafi hakkına ilişkin yasal mevzuat ile AİHS'nin farklı hükümler içermesi sebebiyle Anayasa’nın 90. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca somut olayda AİHS'nin 6/3-c maddesi hükmünün uygulanması gerekmekte olup dosyaya yansıyan bir geliri olmadığı ve kendi beyanlarına göre de sabit bir gelirleri bulunmayan sanık ...’nın mali imkânlardan yoksun olması ve sanığa CMK’nın 150. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca talebi olmaksızın zorunlu olarak müdafi atanması ve yine mahkemece yaşı küçük katılan mağdureye CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca zorunlu vekil atanması karşısında, zorunlu müdafi ve vekil ücretinin yargılama giderlerine dâhil edilerek sanıktan tahsiline karar verilemeyeceği kabul edilmelidir.

Bu itibarla bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yerel Mahkemesinin direnme kararına konu hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla bu uyuşmazlık konusu bakımından da Yerel Mahkemesinin direnme kararına konu hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Öte yandan, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile, TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında da zorunluluk bulunmaktadır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli ve 54-143 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün;

A) Sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturduğunun gözetilmemesi,

B) Mali imkânı bulunmayan sanığa ve çocuk mağdura CMK’nın 150/3. ve 234/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafi ve vekil ücretlerinin yargılama giderlerine dahil edilerek sanıktan tahsiline karar verilmesi,

C) Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 140-85 sayılı kararı ile, TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

nedenleriyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 16.03.2021 tarihinde yapılan müzakerede birinci uyuşmazlık yönünden oy çokluğu, ikinci uyuşmazlık bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2019/4833, Karar No: 2019/6568, Tarih: 06.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4833 E.  ,  2019/6568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4043, Karar No: 2008/5785, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4043 E.  ,  2008/5785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde adlarına eğitim ve öğretim borcu olarak tahakkuk ettirilen 28.516,14 YTL'den borçlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisindeki bilirkişi raporuna göre davacının sorumlu olduğu masrafların hesabında Kara Kuvvetleri Komutanlığına Bağlı Askeri Okul Öğrencilerinin Eğitim ve Öğretimleri Süresince Tazminata Esas Maliyetleri Broşürü esas alınmış, davacının oğlunun okuduğu Deniz Lisesine ait masraflar incelenmemiştir. Davacının oğlu ... ’ın okuduğu okulun öncelikle hangi kuvvet komutanlığına tabi olduğu tespit edilerek okuduğu yıllara ait masraflarında kesinleştiği anlaşıldığından bu yıllara ait gerçek harcama kalemlerini ve masraflarını gösterir çizelgesinin ilgili okul veya komutanlıktan temin edilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1182, Karar No: 2014/842, Tarih: 05.11.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1182 E.  ,  2014/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ 19/03/2013

NUMARASI 2013/6-2013/250

Taraflar arasındaki “evlenmenin iptali ve boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi’nce evlenmenin iptali davası yönünden kabulüne dair verilen 28.06.2011 gün ve 2010/987 esas, 2011/674 sayılı kararın incelenmesi davacı-davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 28.05.2012 gün ve 2011/18124 E., 2012/14211 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Dava, boşanma yanında TMK m. 145/2 uyarınca mutlak butlan hukuksal nedenine dayalı olarak evlenmenin iptali istemine ilişkin olup; davalı-davacı kadın eşinin evlenme sırasında ayırt etme gücünden yoksun bulunduğunu ileri sürmüş, delil olarak vesayet dosyasına dayanmıştır. Yerel Mahkeme, sözü geçen Küçükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/2279-2002/205 esas ve karar sayılı vesayet dosyası ve içerisinde bulunan sağlık kurulu raporu uyarınca karar verdiği gibi Özel Dairece de anılan rapordan söz edilerek hüküm bozulmuştur.

Ne var ki, Hukuk Genel Kurulunca yapılan incelemede, sözü geçen vesayet dosyası ve içerisinde bulunan sağlık kurulu raporunun dosyaya eklenmediği anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece ve Özel Dairece incelenen vesayet dosyası ve içerisinde bulunan davacı-davalıya ait sağlık kurulu raporunun Kurulumuzca incelenmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Bu nedenle Küçükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/2279-2002/205 esas ve karar sayılı dosyası ile içerisinde bulunan davacı-davalıya ait Bakırköy Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin 29.11.2001 tarihli raporunun eklenmesinden sonra, dosyanın Yargıtay’a gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı noksanlığın tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16108, Karar No: 2015/4836, Tarih: 26.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/16108 E.  ,  2015/4836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2015/58720

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi-Sayısı : 17/11/2015- 2015/58720

İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 30/09/2015 tarih ve 2015/78 esas, 2015/3754 sayılı karar

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi 04/02/2015- 2014/240 esas ve 2015/24sayılı karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık T.. Ç.. hakkında İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 30/09/2015 tarihinde 2014/240 esas ve 2015/24 karar sayı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hüküm sanık müdafileri tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 30/09/2015 tarihinde 2015/78 esas ve 2015/3754 karar sayı ile sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında; “..emniyet görevlileri tarafından alınan ham istihbari bilginin, adli arama kararı" veya “yazılı adli arama emrini talep edilecek bir somut delile dayanmadığı ve adli arama kararı" veya “yazılı adli arama emrini talep edilecek aşamada bulunmadığı, mevcut usul ve yasalara göre görevlilerin sadece ham bilginin doğru olup olmadığı konusunda istihbari çalışmada bulunabilecekleri, bu aşamada hal ve hareketlerinden şüphelenmeleri üzerine yapılan kontrollerde yaklaşık 17 yaşlarında olan E.. B..'ye uyuşturucu madde olarak değerlendirilen esrar maddesinin satışının yapıldığını tespit ettikleri, Emre'nin kaba üst aramasında üzerinden iki adet çıkı halinde kağıda sarılı vaziyette esrar maddesinin çıktığı, Emre'nin kendisine bu maddeyi satan kişinin daha önce de uyuşturucu satmaktan kesinleşmiş mahkumiyeti olan sanık T.. Ç.. olduğunu tespit etmişlerdir.

Sanıkların suç delilini yok etmesi söz konusu olabileceğinden, suç delilleri görevliler tarafından göz teması ile elde edilmiş ve muhafaza altına alınmıştır. Bu nedenle bu aşamada yapılan işlem adli arama ve önleme araması yönetmeliğinin 8. maddesindeki , (f) bendinde suçüstü hali kapsamında bulunmakla, elde edilen deliller hukuka uygundur.” denilerek, Dairemizin sanık hakkındaki bozma kararının kaldırılması, yerel mahkeme hükmünün belirtilen nedenlerle onanması istenmiştir.

C) CUMHURİYET BAŞSAVCISININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

2-5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 5. maddesi (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen):

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308 inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:

Dairemizin itiraza konu kararının itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine,

2-5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 2. fıkrası uyarınca itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15060, Karar No: 2017/12349, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/15060 E.  ,  2017/12349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11109, Karar No: 2013/29038, Tarih: 13.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/11109 E.  ,  2013/29038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Dava konusu eserlerin müze müdürlüğü envanterine kaydedilmesine ilişkin ek karar

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın üzerinde ele geçen eserlerin müze müdürlüğü envanterine kaydına dair ek karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar tebliğnamede, sanığın aracında yapılan aramada ele geçirilen 1 adet kartal figürü, 1 adet bronz sikke, 3 adet bakır sikke, 1 adet bronz kartal figürini, 1 adet bronz kapakçık, 1 adet bronz topun bilinen değerine göre hükmün kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmesi istenmiş ise de, Müze Müdürlüğü Korunması Gerekli Taşınır Kültür ve Tabiat Varlıklarına İlişkin Değerlendirme Komisyonu tarafından eserlerin değeri hususunda karar alınması gerektiği, dosya kapsamından bu konuda bir tespitin yapılmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bu yöndeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, dava konusu eserlerin Müze Müdürlüğü envanterine kaydedilmesine dair 23/12/2011 tarihli ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, verilen ek kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.