muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13662, Karar No: 2012/447, Tarih: 11.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/13662 E.  ,  2012/447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın bina yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9635, Karar No: 2025/1639, Tarih: 04.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/9635 E.  ,  2025/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1091 E., 2023/1073 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/649 Esas, 2023/162 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d-f, 35/2, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.09.2023 tarihli ve 2023/1091 Esas, 2023/1073 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, Cumhuriyet savcısının (lehe) ve sanığın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üst hadden cezalandırılması ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanığın temyiz sebepleri özetle; iftira atıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üst hadden cezalandırılması ve Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanığın temyiz sebepleri özetle; iftira atıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, katılan ... ile sanığın evli oldukları, sanık hakkında uzaklaştırma kararı bulunduğu, sanıkta olay öncesi katılan ...'ye yönelik husumetin oluştuğu, buna yönelik olaydan 7 gün önce kafasını kopartacağını söylediği, olay günü öldürmeye elverişli bıçakla katılana saldırdığı, katılanın boğazını sıkıp yere yatırdığı ve boynuna bıçak dayayıp katılana senin boğazını kesmezsem ana... si" dediği, evde bulunan müşterek çocukları ...'nin koruma amaçlı evde bulunan biber gazını sanığın yüzüne sıktığı, biber gazının etkisiyle sanığın eylemini tamamlayamadığı, gözlerini açamaması sebebiyle katılanı saçlarından sürükleyerek balkona götürdüğü ve balkondan atmak istediği, hem biber gazı tesirinden net görememesi hem de ...'nin diğer balkona çıkıp yardım edin diye bağırması nedeniyle eylemini tamamlayamadığı, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, Tebliğname'deki bozma görüşüne iştirak olunmamış ve ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesindeki "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.09.2023 tarihli ve 2023/1091 Esas, 2023/1073 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddeleri gereği hükmün yargılama giderleri ile ilgili cümlesinden sonra gelmek üzere "Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifeleri gereğince 17.400 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na ödenmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanık hakkında nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, bu hükmün istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemiz çoğunluk kararıyla hükmün onanmasına karar verildiği görülmüş ise de sanığa atılı suçun kasten öldürmeye teşebbüs suçunu değil kasten yaralama suçunu oluşturduğu kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki; oluşa, alınan beyanlara ve maddi delillere göre sanık ile eşi ... arasında bir süredir sürtüşme bulunduğu, bu sebeple sanığın eşi olan ...‘yi tehdit ettiği, olay günü sanık, eşi ... ve çocukları aynı dairede kalmadıkları halde sanığın kapı önüne geldiği, kapı bir başka sebeple açıldığında içeriye girdiği, derhal eşi ...‘yi yere yatırdığı, bıçak çıkardığı, bu esnada ...‘yi öldüreceğine dair sözler de söylediği, ancak bu bıçağı hiç kullanmadığı, bu arada tarafların ortak çocuğu olan ...’nin babasının yüzüne biber gazı sıktığı, bu gaz sebebiyle sanığın afalladığı, ancak eşi ...‘yi bırakmadığı, elinde bıçakla birlikte dairenin balkonuna çıktıkları, burada da sanığın bıçağı kullanmadığı, ortak çocuk ...’nin balkona çıkıp bağırmasının da etkisiyle sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği, eylem boyunca sanığın eşi ...‘ye bıçakla vurmadığı, ...‘nin Adli Tıp Kurumu raporuna göre boyunda sıyrık ve abrasyon, elde ekimoz oluşacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilir mahiyette yaralandığı, çoğunluk tarafından eylem kasten öldürmeye teşebbüs ve eylemin gerçekleştirilmesini engelleyen hal var şeklinde kabul edilmiş ise de sanığın istemesi halinde bıçağı kullanabilecek zaman ve imkanı bulunduğu, biber gazının sanığın etki alanını azaltmadığı, biber gazı sıkılmasına rağmen eşi ...‘yi balkona götürdüğü, bu halde tanık ...’nin faaliyetlerinin sanığı engellemediği, sanığın kendiliğinden eylemine son verdiği ve o aşamaya kadar ki eylemlerin kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşıldığından onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/19043, Karar No: 2015/29931, Tarih: 30.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/19043 E.  ,  2015/29931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlunun yasal sürede borca itiraz ettiği ve icra dairesi tarafından borçlunun borca itirazı sonucu takibin durdurulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu ve mahkemece aidat alacağının İİK.nun 68/1. maddesindeki belgelerden olmadığı gerekçesiyle itirazın kaldırılmasının reddine hükmedildiği anlaşılmaktadır.İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu' nun 37. maddesinde; "Kat malikleri kurulunca kabul edilmiş işletme projesi yoksa, yönetici gecikmeksizin bir işletme projesi yapar. Bu projede özellikle: a) Ana gayrimenkulun bir yıllık yönetiminde tahmini olarak gelir ve gider tutarları; b) Tüm giderlerden her kat malikine, bu Kanunun 20. maddesindeki esaslara göre düşecek tahmini miktar; c) Tahmini giderlerle diğer muhtemel giderleri karşılamak üzere her kat malikinin 20. maddedeki esaslara göre vermesi gereken avans tutarı; gösterilir. Bu proje, kat maliklerine veya bağımsız bölümden fiilen yararlananlara, imzaları karşılığında veya taahhütlü mektupla bildirilir. Bildirimden başlayarak yedi gün içinde projeye itiraz edilirse, durum kat malikleri kurulunda incelenir ve proje hakkında karar verilir, gerekirse yeni bir proje hazırlanır. Kesinleşen işletme projeleri veya kat malikleri kurulunun işletme giderleri ile ilgili kararlar, İcra ve İflas Kanunu'nun 68. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen belgelerden sayılır" hükmü yer almaktadır. Anılan madde hükmüne göre, kat malikleri kurulu kararları ve kesinleşmiş işletme projeleri, İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olup, geçersizliği genel mahkemelerde açılacak bir dava ile kanıtlanmadığı sürece ilamsız takibe konu edilebilir. Kat malikleri kurulunca kabul edilen işletme projesinde, kat maliklerinden toplanacak genel giderlerin belirlendiği ve belirlenen bu miktara kat maliklerinin 634 sayılı KMK.'nun 20. maddesindeki esaslara göre katılacağı belirtilmiştir. 634 sayılı KMK.'nun 20. maddesinde, kat maliklerinden her birinin, aralarında başka türlü bir anlaşma olmadıkça genel giderlere katılma biçimi belirlenmiştir.

634 sayılı Kanunda öngörülen kat mülkiyeti ancak, tek parsel üzerindeki yapı veya yapılarda kullandırılabileceğinden yönetim planı tek parsel üzerindeki kat malikleri arasında yapılmış ise uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre, birden çok parsel üzerinde kurulu sitedeki yapıların malikleri arasında yönetim planı düzenlenmiş ise uyuşmazlığın genel hükümlere göre çözümlenmesi gerekir.Somut olayda; alacaklı ... tarafından borçlu aleyhine site aidatı alacağının tahsili için ilamsız icra takibi başlatıldığı anlaşılmakla, icra mahkemesinin öncelikle sitenin tek parsel üzerinde kurulup kurulmadığının tespit edilmesi, tek parsel üzerinde kurulmuş ise takibe dayanak işletme projesinin kesinleşip kesinleşmediğinin incelenerek sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

GB
Yargıtay — Esas No: 2015/34708, Karar No: 2017/15885, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/34708 E.  ,  2017/15885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14806, Karar No: 2013/28101, Tarih: 02.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14806 E.  ,  2013/28101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.3.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/16633, Karar No: 2018/9178, Tarih: 17.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16633 E.  ,  2018/9178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 02/05/2014 tarihinde sürücü ... yönetimindeki ... plaka sayılı otobüs ile ... istikametine seyir halinde iken, yine aynı istikamette seyir halinde olan sürücü ... yönetimindeki motosikletin çarpması sonucunda ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği, bu kazanın oluşumunda sürücü ...'ın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 84.maddesinin sürücü kusurlarından 7 (şerite tecavüz etme) kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu, 275.000,00 TL tazminat talebinin; 100.000,00 TL'sinin davalılar ... ile ... Turizm Tekstil İnşaat ve Otomotiv ve San. Tic. Ltd. Ştin'den Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketinin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt (avans) faizi ile, diğer davalının ise haksız fiilin meydana geldiği tarih olan 02/05/2014 tarihinden itibaren ticari temerrüt (avans) faizi ile birlikte meydana geldiği tarih olan 02/05/2014 tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile birlikte diğer kusurlu kişilerin kusurlarına düşen sorumluluk dahil olmak üzere Türk Borçlar Kanunun 163.maddeleri gereği teselsül hükümleri uyarınca davalılardan

müştereken ve müteselsilen tahsiline, 175.000,00 TL'sinin davalılardan ... Turizm Tekstil İnşaat ve Otomotiv San. Ve Tic. Ltd. Şti.den haksız fiilin meydana geldiği tarih olan 02/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte diğer kusurlu kişilerin kusurlarına düşen sorumluluk dahil BK.'nun 163.maddeleri gereği teselsül hükümleri uyarınca davalı ... Turizm Tekstil İnşaat ve Otomotiv San. Ve Tic. LTd. Şti.’den tahsiline, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davalı ... şirketinin sorumluluğunun mali mesuliyet poliçesindeki limitler ile ve sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu ve zorunlu mali mesuliyet sigortası teminatını aşan zararlara dair olduğunu, dava konusu olayda sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu ve davacının tam kusurlu olduğunu, dolayısıyla işletenin, davacılara karşı sorumluluğundan söz edilemeyeceğinden, işbu davanın reddine karar verilmesini, davayı kabul etmemekle birlikte, tazminata hükmedilmesi durumunda, kask takmama ve motosiklet kullanımına uygun giysi giymeme hususunun değerlendirilerek, uygun bir oranda indirim yapılmasını, talep ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı ... Tur. Tekstil İnş. Ve Oto. San. Ve Tic Ltd. Şti. vekili; davanın taraflarından birinin ... olup sigorta şirketlerine karşı açılan davanın çözümünün Asliye Ticaret Mahkemesinin görev alanına girdiğini, davanın görevsiz mahkemede açılmış olduğunu, meydana gelen kazada ne şoförün ne de müvekkil şirketin hiç bir kusurunun bulunmadığını, kazanın tamamen müteveffanın kontrolünü kaybetmesi sonucu meydana geldiğini, kazanın çarpışmadan değil hakimiyet kaybından meydana gelmiş olduğunu, davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

Mahkemece, 17.850,00TL manevi tazminatın ...'ye, 17.850,00TL manevi tazminatın davacı ...'ye, 8.925,00TL manevi tazminatın davacı ...'ya, 8.925,00TL manevi tazminatın davacı ...'ye, 8.925,00TL manevi tazminatın davacı ...'ye, 8.925,00TL manevi tazminatın davacı ...'ya, 8.925,00TL manevi tazminatın davacı ...'ye, 8.925,00TL manevi tazminatın davacı ...

Bademci'ye, 8.925,00TL manevi tazminatın davacı ...'ye haksız eylem tarihinden (02/05/2014) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucunda ölüm nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat, bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan miktar kadar olması gerekir. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Somut olayda, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, olay tarihine göre paranın alım gücü gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı bir miktar az olup, daha fazla manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı şirketin işleteni olduğu ... plakalı otobüsün trafik kaydında kullanım şekli ticari geçmekte olup, davacılar vekili tarafından dava dilekçesinde de ticari temerrüt(avans)faizi talep edilmiş olduğu için mahkemece kabul edilen manevi tazminatla ilgili olarak ticari temerrüt (avans) faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmiş olması hatalı olmuştur.

4-Kabule göre de; mahkemece hüküm kısmında davacı tarafından dava açılırken yatırılan 939,30 TL peşin harcın davalılardan alınarak davacılara verilmesine denilmesi

gerekiyorken, hükmün 4 nolu bendinde davacı tarafından yatırılan başvuru ve peşin harç da yargılama giderleri arasında sayılarak kabul ve ret oranına göre hesaplanıp davacılara verilmesine şeklinde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

5-Yine kabule göre; davacılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken mahkemece davacılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3), (4) ve (5) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 17.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4019, Karar No: 2019/1385, Tarih: 13.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/4019 E.  ,  2019/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A)Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında; sanık ... hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olduğundan, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak değerlendirilip, gereğinin merciince takdir ve ifası için dosyanın mahalline İADESİNE,

B)Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

13.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11985, Karar No: 2016/8279, Tarih: 19.09.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/11985 E.  ,  2016/8279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KIYI KENAR ÇİZGİSİ İÇİNDE KALAN TAŞINMAZIN TESCİLİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kıyı kenar çizgisi içinde kalan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 16.01.2015 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 26.02.2016 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, 2797 Yargıtay Kanunu'nun 23.07.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 19.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.