muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4658, Karar No: 2008/6858, Tarih: 17.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4658 E.  ,  2008/6858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasında yapılan ve ... Noterliğince doğrudan düzenlenen 07.09.1994 gün ve 22810 yevmiye numaralı “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine” dayalı olarak açılmış olup; sözleşme konusu taşınmazın, 5.000,00 YTL tutarındaki uyuşmazlık konusu emlak vergisinin davacı tarafından vergi dairesine ödenmesi sebebiyle rücuen davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın reddine yönelik olarak mahkemece verilen 08.03.2005 tarih 2004/127 E- ve 2005/66 K sayılı önceki hüküm; Daire’mizin 17.04.2006 gün, 2005/3125 E ve 2006/2265 K. sayılı ilâmı ile bozulmuş ve mahkemece bozma ilâmına uyulmuştur. Bozma ilâmında; sözleşmenin (5.) maddesi hükmü gereğince, sözleşme konusu taşınmazla ilgili tüm vergilerin yüklenici davalı tarafından ödeneceğinin kabul edilmiş olduğu açıklanmıştır. Yanlar arasındaki sözleşmenin (5.) maddesi hükmünde; yüklenicinin sözleşme konusu inşaatı yaparak tesliminden sonra dahi iskân ruhsatının alınmasına kadar emlak vergisi dahil tüm vergilerin davalı yüklenici tarafından ödeneceği, taraflarca kararlaştırılmıştır. 1319 Sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 3. maddesi gereğince, bina vergisini, binanın malikinin veya varsa intifa hakkı sahibinin veyahut her ikisi de yoksa binaya malik gibi tasarruf edenlerin ödemesi gerekir ise de; belirtilen bu mükelleflerin emlak vergisi borcunun, başka bir kimse ve bu kapsamda yüklenici tarafından kişisel borç doğurmaya elverişli başka bir sözleşme ile borçlanması olanaklıdır.

Az yukarıda sayısı belirtilen bozma ilâmında açıklanan “inşaat dönemi” sözleşmenin kurulduğu tarihten sözleşme hükümlerine uygun şekilde sözleşme konusu işin, eser-iş sahibi yüklenici tarafından teslimini ifade etmektedir. Davada takip edilen vergi, 1999 yılı ek emlak vergisi ve 2000 yılı gecikme faizi ve ceza kapsamında olduğuna ve 2003 yılında ödenmiş bulunduğuna göre, yanlar arasındaki sözleşmenin (5.) maddesi hükmü gereğince, davalı yüklenici uyuşmazlık konusu alacaktan ötürü davacıya karşı sorumlu bulunmaktadır. İnşaatın okul olarak 1998 yılında davacı tarafından kiraya verilmiş olması davalının sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Bu sebeplerle, mahkemece davanın reddine karar verilmesinde isabet yoktur. O halde, mahkemece, davanın kabulü ile (5.000,00) YTL alacağın 19.01.2004 tarihli temerrüt ihtarının davalıya tebliğ tarihinden itibaren verilen (10) günlük sürenin ilavesi ile belirlenecek temerrüt tarihinden itibaren, ihtar tebliğ edilmemişse, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere değişen oranlar da gözetilerek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmelidir.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, 5766 Sayılı Kanunun 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince alınması gereken 60,00 YTL temyiz başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3420, Karar No: 2008/4458, Tarih: 17.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3420 E.  ,  2008/4458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İcra Mahkemesi

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ... hakkında açılan davanın İİK’nun 349.maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığı’nın bozma istemli tebliğnamesi ile dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekilinin hazır bulunduğu 20.07.2007 tarihli oturumda, duruşma gününün 09.11.2007 tarihine ertelendiği tefhim edildikten sonra, dosyanın bu tarihten önce 05.10.2007 tarihinde re'sen ele alınarak yargılama yapılıp, sonucunda da duruşma gün ve saatinden haberdar olduğu halde duruşmaya gelmediği gibi mazeret de bildirmediği gerekçesiyle davanın İİK’nun 349.maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi,

Kabule göre de; İİK'nun 349. maddenin 6. fıkrası uyarınca şikayet hakkının düşürülmesi yerine davanın düşürülmesine hükmedilmesi,

İsabetsizdir. Açıklanan nedenlerle müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.6.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3690, Karar No: 2023/6943, Tarih: 31.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3690 E.  ,  2023/6943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/523 E., 2022/402 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.06.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin; ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2014 tarihli ve 2012/253 Esas, 2014/68 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü ve altıncı fıkraları ile 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 21.09.2021 tarihli ve 2021/1418 Esas, 2021/7885 Karar sayılı kararıyla hükmün "Mağdureden olayı öğrenen katılan ...’ün ifadesinde durumu sanığın ağabeyine anlattığını beyan etmesi karşısında, bahsi geçen kişinin ve soruşturma evresinde dinlenen rehber öğretmen Münire Kaytan’ın duruşmada tanık sıfatıyla dinlenmelerinden sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2021/523 Esas, 2022/402 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanığın lehine olan 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü ve altıncı fıkraları ile 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, sanığın suçu işlediğine dair yazılı delil hatta tanık beyanı dahi bulunmadığına, mağdurenin iddialarının çelişkili ve asılsız olduğuna, muayene raporunda livata bulgusuna rastlanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, sanığın eyleminin en fazla sarkıntılık boyutunda kaldığına, telefon kayıtlarının Mahkemece incelenmediğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, cinsel istismar suçlarında mağdurun beyanının kanaati belirleyici ana unsur olduğu, katılan mağdurenin (mağdure) 16.04.2012 tarihinde rehber öğretmenine durumu anlatması üzerine ortaya çıktığı, mağdurenin aşamalarda ayrıntılı yer ve zaman içeren ifadesi ile sabit olduğu üzere sanığın evlerine misafir olarak gelmesi nedeniyle annesinin mağdureyi anneannesine gönderdiği, olay günü mağdurenin çantasını alıp okula gitmek amacıyla evlerine geldiği, içeri girdiğinde sanığı evde tek başına kendisine ait odasındaki bilgisayarın başında gördüğü, sanığın kendisiyle bir şey konuşacağını söyleyip odanın kapısını kapattığı, birden mağdureye arkadan sarıldığı, mağdurenin sanığı itekleyerek uzaklaştırmaya çalışmasına, tepki göstermesine rağmen mağdureyi çekerek yatağa yatırdığı, mağdurenin karşı koymasına rağmen elini iç çamaşırının içerisine sokarak cinsel organına dokunduğu, mağdurenin gömleğini yukarı doğru soyarak göğüslerinden ve dudağından öptüğü, mağdurenin direncini kırıp iç çamaşırını çıkartarak cinsel organını mağdurenin poposuna sokmak suretiyle mağdure ile ters ilişki kurduğu, daha sonra cinsel organını mağdurenin ön tarafına sürttüğü ve mağdureyle ön taraftan da ilişkiye girmeye çalıştığı, mağdurenin sanığı itekleyerek yere düşürdüğü, daha sonra sanığın saatine bakıp giyinerek evden ayrıldığı, mağdurenin olayı bir müddet ailesinden sakladığı, daha sonra annesine söylediği, katılan ...'ün olayı öğrendiğinde sanığın ağabeyini arayarak durumu konuştuğunun tanık beyanlarıyla da sabit olduğu, mağdurenin olayı okulda rehber öğretmenine anlatması üzerine durumun ortaya çıktığı, sanıkla mağdurenin telefon kayıtlarına göre karşılıklı çok kez mesajlaştıkları, bu mesajlaşmanın sanık Bursa'ya gelinceye kadar devam ettiği, sanık Bursa'dan döndükten sonra olayın ortaya çıkmasıyla mesajlaşmanın da devam ettiği, sanıkla mağdurenin akraba olması nedeniyle bu mesajlaşmaların aralarında sevgili boyutunda bir arkadaşlık oluştuğu hususunda kesin bir kanaat oluşturmadığı, başkaca bu yönde davranışın da bulunmadığı, sanığın mağdureye yönelik eylemini gerçekleştirdikten sonra sözlüsü ve katılan ...'ün de çalıştığı işyerine gittiği, ancak sözlüsünü gördüğü halde katılan ...'le görüşmeden iş yerinden ayrılıp terminale giderek yola çıktığı, sanık ile mağdure arasında mağdurenin kendi sosyal durumunu, ar ve namusunu ilgilendiren bir hususta sanığa iftira atmasını gerektirecek bir husumetde bulunmadığı, alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre mağdurenin olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozuklukların da bulunduğu, bu kapsamda sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğinin sabit görüldüğü, sanığın bu eylemini tehdit ve cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği, sanığın bu eylemi sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun kabul edildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanaate ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2021/523 Esas, 2022/402 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16754, Karar No: 2017/26667, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16754 E.  ,  2017/26667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3890, Karar No: 2017/9068, Tarih: 07.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3890 E.  ,  2017/9068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davaların müvekkil site yönetiminin bulunduğu ... Sitesinde bağımsız bölüm maliki olduklarını, davalıların, mülkiyetlerinde olan teras balkonun bir kısmını "sabit kapalı" hale getirecek şekilde üstünü kapattıklarını, yanlarını da sabit pvc camlar ile kapatıp, kapalı kullanım alanına dahil ettiklerini, ortak alan ısıtmasına ilişkin alanları da haksız ve hukuka aykırı şekilde genişlettiklerini, kapatılan teras balkonun mutfak tarafından bir aspiratör ucu çıkarılmak suretiyle yukarıdaki dairenin salon camının önüne kadar uzatıldığını, yine; kapatılan teras balkonun üst çatı kısmına kendi dairesine ait klimanın dış ünitesini monte ettiğini, bu imalatların görüntü bozukluğuna yol açtığını, üst daireye de rahatsızlık verdiğini ve projeye aykırı olduğunu belirterek, sözkonusu aykırılıkların eski hale getirilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; dava konusu bağımsız bölümdeki teras balkonun kapatılmasının revize (tadilat) projesinde bulunmaması nedeniyle mimari projeye aykırı olduğu, terasların kapatılması, dış duvarlara klima takılması hususunda apartman maliklerinin 4/5 oranında sağlanmış olumlu oyunun da bulunmadığı, yapılan imalatların yönetim planı, imar mevzuatı ve kat mülkiyeti hükümlerine aykırı olduğu, dava konusu taşınmazın projesinde açık terasın gösterildiği ancak klima cihazı ve aspiratör borusu takılacak herhangi bir yerin belirlenmediği, 18/01/1998 tarihli olağan genel kurul toplantısında, estetik komitesi kurulmasına, konut ve dükkanlarda gelişigüzel değişiklik yapılmamasına, değişiklik yapmayı isteyenlerin 15 gün içinde yönetim kuruluna bilgi vermesine, ayrıca estetik komitesinin görüşünün alınmasına karar verildiği, davalılardan ...'in de yönetime dilekçe sunarak bu dilekçede terasın yarısı veya tamamını camla kapatılmak suretiyle kış bahçesine dönüştürüleceğinin belirtildiği, 18/01/1998 tarihli kat malikleri kurul kararının, toplantı tarihindeki kat maliklerinin tümünün olumlu oyu ile alındığına ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, sonrasında 27/01/2013 tarihli kat malikleri genel kurulu kararı ile, mimari proje, yönetim planı ve Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine aykırı yapılan müdahalelerin önlenmesine karar verildiği, eski hale getirme istemine ilişkin davanın kabulüne yönünde karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, ortak alan olduğu anlaşılan bölüme davalı tarafından yapılan müdahale tespit edilip, müdahalenin önlenmesine karar verildiğine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak Mahkemece;

1- Dava dilekçesinin "sonuç ve istem" kısmında talep edilmediği halde, talebin aşılması suretiyle, hüküm fıkrasının 2. bendinde "aspretör borusunun sökülmesine" dair hüküm kurulması,

2- Dosya kapsamındaki tapu kayıtlarına göre dava konusu taşınmaz "İmrahor 3 Mahallesinde" yer almakta iken "Bağcılar Mahallesi" şeklinde hüküm kurulması doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hüküm fıkrasının 1. bendindeki "klima dış ünitesi ile aspretör borusunun" ibaresi çıkarılarak yerine "klima dış ünitesinin" yazılması; Yine, hüküm fıkrasının 1. bendindeki "Bağcılar Mahallesi" ibaresi çıkarılarak yerine "İmrahor 3 Mahallesi" yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3922, Karar No: 2018/10327, Tarih: 05.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/3922 E.  ,  2018/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında tayin edilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 25 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30570, Karar No: 2015/1571, Tarih: 20.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/30570 E.  ,  2015/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/113270

MAHKEMESİ : Samsun 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2013

NUMARASI : 2012/533 (E) ve 2013/86 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yasak bıçak taşıma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit ve yasak bıçak taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk D.. C.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5238, Karar No: 2014/9897, Tarih: 06.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5238 E.  ,  2014/9897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2013/340-2014/5

Davacı, sigortalık başlangıç tarihinin 20/04/1982 olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık başlangıç tarihinin 20.04.1982 olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının 20.04.1982 – 22.03.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 03.03.1986 varide tarihli bildirgedeki vergi kaydı nedeni ile 20.04.1982 tarihi itibari ile tescil edildiği, ancak daha sonra davalı Kurum tarafından davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 22.03.1985 olarak değiştirildiği ve davacının 22.03.1985 – 31.05.2010 tarihleri arasında sigortalı olarak kabul edildiği, davacının 28.01.1981 – 31.12.1981, 26.04.1985 – 30.11.1992 tarihleri arasında ve 14.05.1997 tarihinden beri vergi kaydı bulunduğu, oda kaydının 03.01.1984 tarihinden, sicil kaydının da 14.03.1986 tarihinden başladığı, davacının 1992 affından faydalandığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş, ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş, ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf

Somut olayda; davacı tarafından talep edilen dönemde davacının, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi gereğince sigortalı olabilmek için aranılan vergi kaydının bulunmadığı, uyuşmazlık konusu döneme ilişkin sigortalılık koşullarının oluşmadığı, sonradan prim ödenmesinin de sigortalılık koşulları bulunmayan davacıya isteğe bağlı sigortalılık da sağlamayacağı gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.