muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2886, Karar No: 2012/18019, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/2886 E.  ,  2012/18019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli ve haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, davacının daha öncede Sosyal Güvenlik Kurumu bildirgelerini geç verildiğinden şirkete idari para cezası uygulandığını ve bu konuda uyarı verildiğini şimdi ise davacının hatalı işlemlerinden dolayı vergi cezası kesildiğini bu sebeple yapılan soruşturma sebebiyle işyeri yönetmeliğine göre davacının izine çıkarıldığını, 347.019 TL vergi para cezası ile şirketi maddi zarar uğratarak itibarını da zedelediğini tüm bu davranışları sebebiyle sadakat borcuna aykırı davranarak güveni sarstığından iş sözleşmesinin haklı sebebe dayalı olarak feshedildiğini ve bu sebeplerle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi görüşü gibi fesih işleminin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19 maddesindeki usule uygun ve sürede gerçekleştirilmediğinden feshin geçersizliğine karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 25 ve devamı maddeleridir.

Dosya içeriğinden, davalı işyerinde 03.01.1996 tarihinde işe giren davacının, iş sözleşmesinde görevinin idari işler olarak belirtildiği dosya kapsamına göre ise muhasebe bölümünde çalıştığı, 12.11.2010 tarihli fesih bildiriminde iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25-II maddesi uyarınca feshedildiğinin bildirildiği görülmüştür. Vergi Dairesinin 30.04.2010 tarihli yazısında işyerinde 2004 yılı enflasyon düzeltme zararının beyannamede bulunmaması SMMM ve YMM tebliğlerine göre tam tasdik raporlarının olmaması yatırım indirimine dair tasdik raporunun olmaması sebepleriyle 347,019 TL vergi cezası tahhakkuk ettirildiği ve işverenle vergi dairesi arasında bu cezanın ödenmesi konusunda 14.01.2011

tarihinde taksit anlaşması yapıldığı, şirketin bu sebeple yaptığı soruşturma sonunda 10.11.2010 tarihli tutanakta verilen cezanın sebebi olarak davacının görevini ihmal ettiği ve hatalı işlemde bulunduğunun tespit edildiğinin belirtildiği ve 12.11.2010 tarihli Yönetim Kurul kararı ile da davacının iş sözleşmesinin bu sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.

tarihinde taksit anlaşması yapıldığı, şirketin bu sebeple yaptığı soruşturma sonunda 10.11.2010 tarihli tutanakta verilen cezanın sebebi olarak davacının görevini ihmal ettiği ve hatalı işlemde bulunduğunun tespit edildiğinin belirtildiği ve 12.11.2010 tarihli Yönetim Kurul kararı ile da davacının iş sözleşmesinin bu sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fesih işleminin 4857 sayılı Kanun'un 26. maddesinde öngürülen altı günlük sürede gerçekleştirilmediğininin belirtildiği, oysa dosyada meydana gelen zararın soruşturulmasından sonra davacının ihmali ve hatalı işlemleri ile zararın gerçekleştiği yönündeki işveren tespitinin 10.11.2010 tarihli tutanakla belirlendiği dikkate alındığında fesih işleminin süresinde olduğu açıktır. Öte yandan haklı fesih sebebi yapılan zarar olgusu açısından davacının ihmal ve hatalı işleminin diğer bir anlatımla kusurunun bulunup bulunmadığının araştırılması gerekir. Bu konuda davacının görevlendirme yazıları, görev tanımı, yapması gereken görevler için kendisinde bulunması gereken ehliyetine ilişkin sertifika ve diğer yetkinlik belgeleri ile vergi dairesinin tahakkuk ettirdiği cezaya ilişkin belirlediği usulsüzlüklere dair tüm kayıt ve belgeler getirtilip uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetine yaptırılacak inceleme sonunda davacının işverene uygulanan vergi cezasında bir kusuru olup olmadığı veya ne oranda kusurlu olduğu belirlenerek sonuca gidilmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33034, Karar No: 2013/16662, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/33034 E.  ,  2013/16662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fark kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ve kıdem tazminatının eksik ücret miktarından hesaplandığını belirterek, fark kıdem tazminatının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yapılan emsal araştırması sonucunda belirlenen ücret miktarına göre fark kıdem tazminatı talebi kısmen hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, taraflar arasında görülen ve temyiz edilmeden kesinleşen ilk davada, davanın ihbar öneli süresi bitmeden açılması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı talebi yönünden dava şartının gerçekleşmediği, ikramiye alacağı talebinin ispat edilemediği, çalışılan döneme ait ödenmemiş bakiye ücret alacağının bulunduğu, ücret miktarının bordrolardaki gibi aylık brüt 695 TL olduğu, işyerinde ücrete ilave olarak yemek, servis ve erzak yardımı yapıldığı sonucuna varılmıştır.

Davacının aylık ücret miktarı ilk dava dosyasında belirlenmiş ve kesinleşmiştir. Mahkemece, kesinleşen dava dosyasında belirlenen ücret miktarı varken, yeniden ücret tespiti yapılarak alacakların yeni ücrete göre belirlenmesi ve bu miktar üzerinden hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 03.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/416, Karar No: 2016/3757, Tarih: 13.04.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/416 E.  ,  2016/3757 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi : . Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık .. müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından,duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafileri ve sanık ..'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/788, Karar No: 2014/17619, Tarih: 01.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/788 E.  ,  2014/17619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2011

NUMARASI : 2009/1121-2011/82

Hazine ile H.. R.. aralarındaki tapu iptali ve terkin davasının reddine dair Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 02.02.2011 gün ve 1121/82 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, mülkiyeti davalıya ait olan 1266 parsel sayılı taşınmazın 762,32 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan yerlerden olduğunu, kıyıların özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek dava konusu taşınmazın 762,32 m2'lik kısmının tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; Zonguldak İdare Mahkemesi'nin 2008/ 1347 Esas sayılı dosyası ile kıyı kenar çizgisinin iptali için dava açtıklarını, anılan dosyanın bekletici mesele yapılması, kıyı kenar çizgisi ile deniz arasında geniş bir yaya yolu bulunduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel mahkeme kararı 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.03.2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2. ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur.14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 25.02.2009 günlü 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3. maddesi ile aynı Kanun'a eklenen geçici 10. maddesinde ise; “Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra Hâzinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır.

Ne var ki, yerel mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 gün ve 2009/31 Esas 2011/77 Karar sayılı kararıyla; “25.02.2009 gün ve 5841sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesiyle 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır.

Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33. maddesinde yer alan “Hakim. Türk hukukunu re'sen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca, davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.03.1969 gün ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira, kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Açıklanan nedenlerle Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı sonucu oluşan durumun eldeki maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan davaya da uygulanması zorunlu olup, kamu malları ile ilgili davalar aynı zamanda kamu düzeni ilkesini de içermektedirler. Bu nedenle Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararından sonra oluşan yeni yasal durum dikkate alınarak, inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiğinde kuşku bulunmamaktadır.

Somut olayda; işin esasının ve dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla belirlenen veya belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi ve ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi, Mahkemece bu konudaki görüşünün ortaya konulması ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/504, Karar No: 2011/4710, Tarih: 13.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/504 E.  ,  2011/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 4. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacılar tarafından aylık 3000 TL'den 1.1.2009-1.5.2009 tarihleri arası kira parası toplamı olan 15.000 TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi üzerine karar, davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı borçlunun tahliyeye yönelik temyiz itirazlarında; Davacı ... kira sözleşmesini ...'a vekaleten imzaladığından icra takibinin davacı ... ile birlikte ...'ın başlatması davayı da ... ile birlikte ...'ın açması gerekir. Tahliye yönünden kiralayanlar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olduğundan bu nedenle tahliyeye karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi doğru bulunmamıştır.

2-Davalı borçlunun alacak yönünden temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklılar 27.5.2009 tarihinde başlatmış oldukları icra takibinde 1.7.2006 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanmış olup, sözleşmede aylık kira bedelinin 2250 TL olduğu her ayın 1-5'i arasında peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Sözleşmeyi kiraya veren olarak ... ve ... adına vekaleten ... imzalamıştır. İhtilaflı bulunmayan bu sözleşme hükümleri tarafları bağlar. Davalı borçlu süresinde yapmış olduğu itirazında borcunun bulunmadığını savunmuştur. Ancak davalı ödeme iddiasını İİK.'nun 269/c maddesindeki belgelerle ispat edememiştir. Takibe dayanak yapılan 1.7.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesini ..., ...'a vekaleten imzaladığı için davacılardan ... sadece 1/2 hissesine düşen alacak miktarını isteyebilir. Mahkemece icra takibinde istenen alacak miktarından davacılardan ...'ın 1/2 hissesine düşen miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7643, Karar No: 2018/6895, Tarih: 17.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7643 E.  ,  2018/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve defter ve belgeleri ibraz etmemek suçlarından kurulan beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Terbay-Öztaç İş ortaklığının yetkilisi olan sanıkların hakkında sahte fatura düzenleyicisi olduğuna dair vergi tekniği raporu olan ABM İç ve Dış Ticaret LTD şirketi tarafından düzenlenmiş 52 adet 762.807,01 TL’lik faturayı kullanmak suretiyle üzerilerine atılı 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu işlediklerinin iddia olunduğu somut olayda; yaptırılan bilirkişi incelemesinde son fatura hariç diğer faturaların tamamının banka kanalıyla, çekle veya nakit olarak ödendiğinin ve suça konu faturaların toplam KDV beyanında % 10, 17’lik kısmı oluşturduğun tespit edilmiş olması, suça konu faturaların düzenleyicisi gözüken ABM İç ve Dış Ticaret LTD şirketi hakkında yapılan yoklamalarda da şirketin 2006 takvim yılında faaliyette olduğunun tespit edilmiş olması ve sanıkların üzerilerine atılı suçlamaları kabul etmemeleri karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-)Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve defter ve belgeleri ibraz etmemek suçlarından kurulan beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 27.11.2016 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3457, Karar No: 2025/495, Tarih: 13.01.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/3457 E.  ,  2025/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/377 E., 2024/44 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : K-2021/509 E., 2023/108 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile sigortalı aracın 05.02.2020 tarihinde dava dışı araçla karıştığı trafik kazası sonucu karşı araç sürücüsü ... ve araçta yolcu olarak bununan ... ile ...'in yaralandığını, her müvekkili için fazlaya ilişkin dava ve talep hakkı saklı kalmak kaydıyla kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte iş gücü kaybı nedeniyle şimdilik müvekkili ... için 100,00 TL, müvekkili ... için 100,00 TL ve müvekkili ... için iş gücü kaybı nedeniyle 6.000,00 TL, tedavi giderleri (Protez, medikal aletler ve hastane giderleriyle) ve bakıcı gideri (bakıcı maaşı, sigorta primi vs) için şimdilik 100,00 TL olmak üzere toplam 6.300,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.12.2022 tarihli dilekçesi ile ... yönünden dava değerini 430.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirket sigortalısı olan araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını, poliçe müstenit müşterek müteselsilen sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, keza masraf ve vekalet ücreti sorumluluğu da bu miktara isabet eden oranda olacağını, kusur konusunda Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 428.846,844 TL bakıcı gideri tazminatının temerrüt tarihi 08.04.2021'den itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, taleple bağlı kalınarak 50,00 TL tedavi gideri tazminatının temerrüt tarihi 08.04.2021'den itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine, davacı ... tarafından açılan davadaki sürekli ve geçici iş göremezlik taleplerinin feragat nedeniyle reddine, davacı ... tarafından açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davacı ... tarafından açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusur oranını kabul etmediklerini, bakıcı ve sağlık giderlerinden sorumlu olmadıklarını, bakıcı giderine yönelik maluliyet raporunun hatalı olduğunu, maddi tazminat hesabının hatalı olduğunu, fazla hesaplandığını, faiz yönünden verilen kararın hatalı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaptığı trafik kazası sonucu yaralanan davacı yolcunun uğradığı maluliyet nedeniyle sürekli bakıcı gideri talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, kusur bilirkişi raporunun oluşa uygun ve denetime elverişli olmasına, maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmiş olmasına, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminat hesabı yapılmasının Dairemiz'in yerleşik uygulamalarına uygun olmasına, 2918 sayılı KTK'nun 99/1. maddesi ile ZMSS Genel Şartları'nın B.2.2.1 maddesi uyarınca faiz başlangıcının davacının davalıya yaptığı başvurunun iletildiği tarihi takip eden 8 iş günü sonrasında başlatılmış olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.