muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12769, Karar No: 2017/11943, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12769 E.  ,  2017/11943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2310, Karar No: 2017/7082, Tarih: 05.12.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/2310 E.  ,  2017/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davalı Belediye hakkındaki davanın 7.850,00-TL'lik kısmının kabulüne, davalı Esnaf ve Sanatkarlar Odası hakkındaki davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar ve davalı Belediye tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.12.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı vekili Avukat, temyiz edilen davalı ... ... Esnaf ve Sanatkarlar Odası vekili Avukat gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, paydaşı oldukları 85 ve 91 nolu parsellerin kısmen semt pazarı kurulmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, semt pazarı kurulmasının kendileriyle bir ilgisi bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, semt pazarı kurulmasının belediyenin sorumluluğu altında olduğu gerekçesiyle davalı Belediye hakkındaki davanın 7.850,00-TL'lik kısmının kabulüne, davalı Esnaf ve Sanatkarlar Odası hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalı Belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Gerçekten de, dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, dava konusu taşınmazlara davalı Belediye'nin sorumluluğu altındaki yerlerden olan semt pazarı kurulmak suretiyle müdahale edildiği saptanarak ve somut olaya uygun bulunan 24.12.2013 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davalı Belediye'nin tüm ve davacıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davacılar vekilinin 11.04.2014 tarihli dilekçesinin bilirkişi raporunu değerlendirme niteliğinde bulunduğu, alacak miktarını belirleyici ya da ıslah edici nitelik taşımadığı gözetilerek, vekalet ücreti tayininde dava dilekçesinde dava değeri olarak gösterilen 10.000,00-TL'nin esas alınması gerekirken, anılan dilekçede belirtilen değerin esas alınması doğru değildir.

Davalı Belediye'nin tüm ve davacıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davacılar vekilinin 11.04.2014 tarihli dilekçesinin bilirkişi raporunu değerlendirme niteliğinde bulunduğu, alacak miktarını belirleyici ya da ıslah edici nitelik taşımadığı gözetilerek, vekalet ücreti tayininde dava dilekçesinde dava değeri olarak gösterilen 10.000,00-TL'nin esas alınması gerekirken, anılan dilekçede belirtilen değerin esas alınması doğru değildir.

Ne var ki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, mahkeme kararının hüküm kısmının "Reddedilen miktar üzerinden ....nin 3.kısmına göre hesaplanan 8.253,00 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ... Belediye Başkanlığına verilmesine," şeklindeki 8. paragrafının "Reddedilen miktar üzerinden ....nin 12. md.sine göre hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ... Belediye Başkanlığına verilmesine," şeklinde ve "Reddedilen miktar üzerinden ....nin 3.kısmına göre hesaplanan 8.881,00 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ... Esnaf ve Sanatkarlar Odasına verilmesine," şeklindeki 9. paragrafının "Reddedilen miktar üzerinden ....nin 12. md.sine göre hesaplanan 1.500,00 TL nispi vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ... Esnaf ve Sanatkarlar Odasına verilmesine," şeklinde düzeltilmelerine ve 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi hükmün bu şekliyde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden taraflardan davacılar vekili için 1.480,00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin karşı temyiz eden ve duruşmaya gelmeyen davalı ... Belediye Başkanlığından alınmasına, aşağıda yazılı 3.70.-TL bakiye onama harcının davacılardan ve yine aşağıda yazılı 401.25.-TL bakiye onama harcınında diğer temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığından alınmasına, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/961, Karar No: 2021/1229, Tarih: 08.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/961 E.  ,  2021/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, katılan vekilinin temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, REDDİNE, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4751, Karar No: 2020/9029, Tarih: 12.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/4751 E.  ,  2020/9029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanığın tekerrüre esas alınan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.02.2012 tarih ve 2012/15-89 E.-K. sayılı ilamına konu 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesi uyarınca aldığı cezaya ilişkin olarak, mahkemesince 03.02.2017 tarihinde verilen ek karar ile uzlaşma sağlanamadığından cezanın aynen infazına karar verildiği, bu nedenle; anılan ilamın tekerrüre esas olduğunun anlaşılması karşısında, yapılan incelemede;

İyiniyetli olduğu kabul edilen ve suça konu cevizleri satın alan sanık ...’ın zararı giderilmediği gibi, 17.01.2015 tarihli teslim ve teşhis tutanağı içeriği ile katılanın duruşmada alınan 25.03.2015 tarihli beyanına göre de çalınan tüm cevizlerin katılana tesliminin sağlanamadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma şartları oluşmadığı halde, yazılı şekilde karar verilmesi; sanığın tekerrüre esas alınan ilamında TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10214, Karar No: 2008/10816, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10214 E.  ,  2008/10816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.02.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 01.11.2007 ve 09.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 818 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazların davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından kamulaştırıldığını, taşınmazların ihale ile davalı belediyeden satın alındığını, edimini yerine getirdiğinden davalı belediye adına kayıtlı tapuların iptali ile adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davalılar ... ... ... ve ... hakkındaki davanın husumet yönünden reddine; ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın kabulü ile 818 ada 3 ve 6 parsel sayılı taşınmazların davacı adına tesciline, 1.223,10YTL bakiye harcın davalı belediyeden alınmasına, 3.216,00YTL vekalet ücretinin davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak davacıya ve 450,00YTL vekalet ücretinin de davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak davalılar ... ... ... ve ...’e ödenmesine karar verilmiştir.

Davalılar ... ... ... ve ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edildiğinden, mahkemece 09.11.2007 tarihli karar ile; 20.417,94YTL bakiye harcın davalı belediyeden alınmasına; 21.726,40YTL vekalet ücretinin davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak davacıya ve 21.726,40YTL vekalet ücretinin de davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak davalılar ... ... ... ve ...’e ödenmesine karar verildiği görülmüştür.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili hükmü düzeltme istemi ve davalılar ... ... ... ve ...’e ödenmesine karar verilen vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

1-Bir hükmün müphem olması veya birbirine çelişik fıkralar ihtiva etmesi halinde hükümdeki gerçek anlamın meydana çıkarılması için başvurulan yola hükümlerin tavzihi denir. (Prof.Dr.Baki Kuru-Hukuk Muhakemeleri Usulü-1984-IV. Cilt) Hangi hallerde bir hükmün tavzihinin istenebileceği HUMK.nun 455-459. maddelerinde düzenlenmiştir. HUMK.nun 455.maddesine göre müphem ve açık olmayan veya çelişik fıkralar içeren hükümlerin tavzihi istenebilir. Tavzih yoluyla esas hüküm değiştirilemez. Tavzih ve maddi hata düzeltilmesi yoluyla vekalet ücretinin artırılması veya eksiltilmesi yapılamayacağı gibi hesap hatasından kaynaklanmayan yargılama giderlerinin de düzeltilmesine karar verilemez.

Somut olayda, mahkemece, hesap hatası oluşturmayan harç ve vekalet ücretlerinin tavzih yolu ile artırılması yoluyla düzeltilmesine karar verilmiştir. Tavzih yoluyla yeni bir hüküm kurulamayacağından istemin açıklanan bu nedenle reddi gerekirken kabulü doğru görülmediğinden tavzih hükmünün bozularak kaldırılması gerekmiştir.

Somut olayda, mahkemece, hesap hatası oluşturmayan harç ve vekalet ücretlerinin tavzih yolu ile artırılması yoluyla düzeltilmesine karar verilmiştir. Tavzih yoluyla yeni bir hüküm kurulamayacağından istemin açıklanan bu nedenle reddi gerekirken kabulü doğru görülmediğinden tavzih hükmünün bozularak kaldırılması gerekmiştir.

2-Bundan ayrı, davalılar ... ... ... ve ... hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmiştir. Yargılama giderlerinin davada haksız çıkan tarafa yükletileceği HUMK.nun 416 ve 417. maddelerinde hüküm altına alınmıştır. Mahkemece davası husumet nedeniyle reddedilen davalılar ... ... ... ve ... yararına, davayı yönelten davacı yerine davalı ... Belediye Başkanlığının vekalet ücreti ödemekle yükümlendirilmesi doğru görülmemiş olup bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK.nun 438/VII.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 09.11.2007 günlü tavzih hükmünün KALDIRILMASINA,

(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle 01.11.2007 tarihli hükmün 2. maddesinin 5. paragrafının 1. ve 2. satırında yer alan “davalı ... Belediye Başkanlığı’ndan” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “davacıdan” kelimesinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 25.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7089, Karar No: 2012/12158, Tarih: 09.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7089 E.  ,  2012/12158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/04/2010 tarih ve 2009/530-2010/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilli şirket tarafından evim sigorta poliçesi ile sigortalanan işyerinde, işyerinin asma katındaki lavaboya ait spiral borunun patlaması neticesinde sızan su nedeniyle hasar meydana geldiğini, hasarın müvekkilince sigorta ettirene ödendiğini, hasarın meydana gelmesinde gerekli ve yeterli tedbirleri almayan davalı kiralayanların kusurlu olduklarını ileri sürerek, 6.398,86 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili, dava konusu hasarın müvekkilinin kusurundan kaynaklanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı işyerinin asma katında bulunan lavaboya ait spiral borunun patlaması neticesinde sızan suyun dava konusu hasarı meydana getirdiği, BK'nun 58. ve MK'nun 730. maddesi uyarınca bina sahibinin bu hasardan sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davalı ......., hakkındaki dava hakkında atiye terk edildiğinden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 6.398,86 TL'nin diğer davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamı ile uyuşmamaktadır. Davacı şirketin sigortalısının davalıların kiracısı olduğu uyuşmazlık konusu değildir. BK'nun 279. maddesi, "Müstecir, mecurun iyi bir halde muhafazası için lazım gelen tekayyüdü ifa ile mükelleftir. Müstecir, ufak tefek termimatı zirai mecurlarda bilhassa yol, geçit, hendek, set, çit, çatı, su yolları ve sairenin muhafazasını mahalli adete göre deruhte etmek ve bundan başka eskilikten yahut kullanmaktan dolayı telef olan ehemmiyetsiz kıymetteki alat ve edavatın yerine başkalarını koymakla mükelleftir.”

şeklinde düzenlenmiş olup somut olayda mahkemece, meydana gelen hasarın da bu kapsamda değerlendirilerek söz konusu hasarın dava dışı sigortalının sorumluluğunda bulunduğunun ve davalı kiralayan maliklerin bu hasardan sorumlu tutulmalarının mümkün olmadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29778, Karar No: 2013/19769, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/29778 E.  ,  2013/19769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 22.01.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.