muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2731, Karar No: 2020/1030, Tarih: 02.03.2020

Dava, davacının taşınmazlarının yanında mermer ocağı işleten davalıların eylemleri sonucundan davacı taşınmazlarının kullanılamaz hale geldiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... İnş. Hafr. Nak. İth. İhr. Ltd. Şti. davacı tarafından ibra edildiği için bu davalı yönünden talebin reddine, diğer davalılar yönünden ise alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiş; kararı davalılar temyiz etmişlerdir.

Davalılardan ...İnş. Hafr. Nak. İth. İhr. Ltd. Şti. temyiz harç ve giderlerini yatırmaksızın temyiz isteminde bulunmuş, bu eksikliğin giderilmesi yönünde mahkemece davalı vekiline muhtıra tebliğ edilmiş; verilen süre içerisinde temyiz harç ve giderleri davalı tarafça yatırılmamıştır. Bunun üzerine yerel mahkemece her hangi bir karar verilmeksizin dosya Dairemize gönderilmiştir.

6100 Sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanan 1086 Sayılı HUMK'nun 434/son maddesi uyarınca "verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da, temyiz edilmesi halinde 432. Maddesinin son fıkrası kıyasen uygulanır."

Bu haliyle, davalı tarafça temyiz harç ve giderlerinin verilen süreye rağmen yatırılmaması üzerine "temyiz edilmemiş sayılması" kararını verme görevi HUMK'nun 434/son maddesi uyarınca yerel mahkemeye ait olup, bu kararın tebliği ile ilgililerin HUMK'nun 432/son maddesi uyarınca temyiz etme hakları da bulunduğundan, dosyanın mahalline geri çevrilerek anılan yasal düzenlemelerdeki işlemlerin tamamlanması gerektiğini düşündüğümden, esasa ilişkin görüşüm saklı kalmak üzere sayın çoğunluğun birinci bentteki temyiz dilekçesinin reddi kararına katılmıyorum. 02/03/2020
Yargıtay — Esas No: 2023/10661, Karar No: 2023/6134, Tarih: 30.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10661 E.  ,  2023/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR TARİHİ : 14.05.2004

EK KARAR TARİHİ : 04.07.2022

KARAR SAYISI : 2004/320 E., 2004/498 K.

ŞİKÂYETÇİ : ... ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 04.07.2022 tarihli ve 2004/320 Esas, 2004/498 Karar sayılı ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 14.05.2004 tarihli karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 13.06.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, aynı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 04.07.2022 tarihli ve 2004/320 Esas, 2004/498 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz isteminin Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14426, Karar No: 2018/23735, Tarih: 06.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/14426 E.  ,  2018/23735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı ... bünyesinde arıza bakım ve onarım teknisyeni olarak kesintisiz çalıştığını, davalı ...’ın asıl işveren olması nedeniyle tüm alacakları yönünden sorumlu olduğunu, ...’ın farklı tarihlerde ihaleyi farklı firmalara verdiğini, ...’ın farklı tarihlerde şirketlere ihaleleri verirken bile müvekkiline emir ve talimatları kendisinin verdiğini, ...’ın asıl işveren olması sebebiyle müvekkilinin tüm alacaklarından müteselsilen sorumlu olduğunu beyanla yol ücreti ve yemek ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın husumet nedeniyle reddini talep ettiklerini, davacının kurumlarında ihale usulü anahtar teslimi iş alan yüklenici şirkette çalıştığını, davacının yüklenici firmada çalışmasından dolayı SGK gibi ödemelerin yüklenici firmaya ait olduğunu, SGK kayıtlarının geldikten sonra davacının yüklenici firma olarak çalıştığı firmalara davanın ihbarını talep ettiklerini, davacının müvekkil şirketten alacağı olduğuna dair herhangi bir belge sunmadığını, bu sebeple davacının iddialarının dinlenemeyeceğini belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının yol ve yemek ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, ... 2. İş Mahkemesi'ne hitaben yazılmış olan ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin ... İl Müdürlüğü’nün 31.10.2012 tarihli yazısına dayanılarak, davacının beyan ettiği aylık yemek ve yol ücreti tutarları esas alınarak yapılan hesaplamaya göre yol ve yemek ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

2-Taraflar arasında, davacının yol ve yemek ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, ... 2. İş Mahkemesi'ne hitaben yazılmış olan ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin ... İl Müdürlüğü’nün 31.10.2012 tarihli yazısına dayanılarak, davacının beyan ettiği aylık yemek ve yol ücreti tutarları esas alınarak yapılan hesaplamaya göre yol ve yemek ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

Dosya içeriğine göre, Mahkemece davacı adına yol ve yemek ücretine hükmedilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 2017/32940 esas 2017/11184 karar sayılı bozma ilamında ‘‘Davacının yol ve yemek yardımı alacaklarının tespiti için tahakkuklarının titizlikle alt işverenlerden araştırılaması temin edilememesi durumunda sunulan bu bordrodaki ücret baz alınarak daha fazla ücret tahakkukuna gidilmemesi” gerekçesiyle bozma kararı verilmiş ve Mahkemece de bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Ancak yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir.

Şöyle ki; davacının çalıştığı alt işverenlerin davalı ile yaptıkları hizmet alım sözleşmesi ve ekleri yargılama esnasında dosya kapsamında bulunmamaktadır. Anılan sebeple, öncelikle, davacının çalıştığı alt işveren şirketlerle yapılan ihale sözleşmesi ve idari şartnameler ve davacının yaptığı işe göre herbir sözleşme döneminde çalışmaya dayanak hizmet alım sözleşmeleri, teknik ve idari şartnameler ile hizmet sözleşmeleri sair ekleri davalıdan ve davacının çalıştığı alt işverenden celp edilerek incelenmeli, şartnamede yemek ve yol yardımına ilişkin hüküm bulunup bulunmadığı ve ihale sözleşmelerinde şartnameye atıf olup olmadığı ve sözleşmede birim fiyata yol ve yemek ücretinin dahil edilip edilmediği ve bordrolarda her bir ihale sözleşmesi döneminde idari şartname kapsamında sözleşme bedeline dahil ücretlerin bordrolara yansıtılıp yansıtılmadığı, ödeme yapılıp yapılmadığı mali müşavir ve ihale sözleşmeleri konusunda uzman bilirkişilerce incelenmeli sözleşmede birim fiyata yol ve yemek ücretinin dahil edilip edilmediği denetlenmelidir.

Yukarıda belirtilen eksiklikler tamamlandıktan sonra davalının yemek ve yol ücreti ödemesi gerektiği anlaşılıp da ödenecek yemek ve yol yardımının miktarının belirlenememesi halinde ilgili oda ve kurumlara müzekkere yazarak, davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı ve gidiş geliş toplu taşıma ücreti sorulmalı, yine davacının çalıştığı döneme ilişkin her yıl için ayrı ayrı günlük yemek ücreti konusunda emsal araştırması yapılmalı, gelen yazı cevapları ve araştırma yazıları ile birlikte dosya bilirkişiye tevdi edilerek ek rapor alınmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21416, Karar No: 2016/1728, Tarih: 09.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21416 E.  ,  2016/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/170-2014/604

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 08.06.2015 gün ve 2015/1577 Esas - 2015/12809 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 261,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15789, Karar No: 2024/3930, Tarih: 05.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/15789 E.  ,  2024/3930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/16 E., 2021/9 K.

KARAR : Davanın açılmamış sayılmasına

Taraflar arasında görülen orman kadastro tespitine itiraz ile tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... idaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, bir adedi 15 dönüm diğer üç adedi 10’ar dönüm olan 4 adet taşınmazlarının Mardin ili Ömerli ilçesi Çayıralan köyü 112 ada 1 sayılı orman parseli içinde kaldığını beyanla irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazların Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile adına tescilini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kısmen kabulü ile 112 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda (C) harfi ile 9458,05 m² yüzölçümlü gösterilen kısmı ile (D) harfi ile 35149,27 m² yüzölçümlü gösterilen kısmının tapu kayıtlarının iptali ile son parsel numarasıyla davacı adına tesciline karar verilmiştir. Karar davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince; davacı dava dilekçe aslının dosya arasında bulunmadığını, kabule ve temyiz incelemesine konu olan bölümlerin krokilerinin doğru bir şekilde gösterilip gösterilmediği ve bu taşınmazların hangi parsel içinde kaldıkları hususunda tereddüt oluştuğu, yine 103 ada 1 parsel ve 112 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının kesinleşme durumlarını gösterir şekilde onaylı tutanak örnekleri getirtilip bu parsellerin tutanaklarının kesinleşip kesinleşmediği ve kesinleşmiş ise eldeki davanın tarihinden önce mi sonra mı kesinleştiği ve davacı tarafından aynı parsele karşı kadastro mahkemesinde dava açılıp açılmadığı araştırılmadan karar verildiği, öte yandan gerek orman yönünden gerekse de imar ihyaya ve zilyetliğe dair hava fotoğrafı araştırması yapılması gerektiği gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; 06.11.2020 tarihli celseye davacının katılım sağlamadığı, Orman İdaresi vekilinin ise mazeret dilekçesi gönderdiği, Mahkemece mazeretin reddedildiği, Hazine temsilcisi tarafından dosyanın takip edilmediği hususunda beyanda bulunulduğu, davacı tarafça mazeret dilekçesi gönderilmediği gerekçeleriyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 150. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırıldığı, 06.02.2021 tarihine kadar da, 3 aylık süre içinde, yenileme dilekçesi sunulmadığından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm davalı ... İdaresi vekili tarafından vekalet ücretine hükmedilmediği iddiasıyla temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, davalı ... İdaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak; davalı ... İdaresi kendisini vekille temsil ettirdiğinden, davalı ... Genel Müdürlüğü lehine maktu vekalet ücreti verilmesi gerekirken verilmemesi isabetsiz ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İdaresi vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Davalı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasına “4- Karar tarihi itibariyle hesaplanan 1.740,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı ... Genel Müdürlüğü’ne verilmesine,” ifadesinin yazılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3667, Karar No: 2024/3204, Tarih: 21.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3667 E.  ,  2024/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/132 E., 2020/222 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda, bu Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidileceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu durumda davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan karar düzeltme harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10926, Karar No: 2021/13106, Tarih: 06.07.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10926 E.  ,  2021/13106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kuralan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

A-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçu ile ilgili olarak;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5230 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suçu sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 18.04.2016 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın;

B-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu ile ilgili olarak;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde (12-15) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/2. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 03/03/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı süresinin dolması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.07.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2473, Karar No: 2013/1527, Tarih: 24.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/2473 E.  ,  2013/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.03.2010 tarih ve 2006/279-2010/99 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla duruşma için belirlenen 22.01.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından taşıma rizikolarına karşı sigortalanmış olan hazır giyim emtiasının davalı tarafından ...-... arasında taşındığı sırada ...'da meydana gelen hırsızlık olayı nedeniyle müvekkili tarafından sigortalıya 45.835,00 TL tazminat ödendiğini ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin ödeme tarihi olan 10.04.2006 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının poliçede gösterilen sigortalıya ödeme yapması gerekirken sigorta ettirene ödemede bulunması nedeniyle sigortalısının haklarına halef olamayacağını, bu nedenle davacının aktif husumetinin bulunmadığını, hasarın önlenemez bir sebepten meydana geldiğini, bu durumda müvekkilinin meydana gelen zarardan sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı taşıyıcının personelinin ağır kusurlu davranması nedeniyle meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğu, ancak CMR hükümleri uyarınca sorumluluğunun sınırlı olması nedeniyle anılan Sözleşme uyarınca yapılan hesaplama sonucu davalının sorumluluğunun 11.335,01 TL ile sınırlı bulunduğu, bu durumda davanın taleple bağlı kalınarak kabulünün gerektiği, davalının davadan önce temerrüde düşürüldüğüne ilişkin herhangi bir kanıtın bulunmaması nedeniyle davalının dava tarihinden itibaren işleyecek faizle sorumlu tutulması gerektiği sonucuna varılarak, 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren hesaplanacak değişen oranlardaki yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına ve davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar mahkemece davalı taşıyıcının ağır kusurlu olduğunun kabul edilmiş olmasına rağmen sorumlu olduğu tazminat hesaplanırken sınırlı sorumluluk esası uyarınca karar verilmesi yerinde değilse de aleyhe temyiz bulunmadığından bu hususun bozma nedeni yapılamayacak olması karşısında davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 534,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19922, Karar No: 2017/13395, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/19922 E.  ,  2017/13395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.