muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9197, Karar No: 2018/7728, Tarih: 27.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/9197 E.  ,  2018/7728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında açma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede,

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede,

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede sadece açma kesme suçundan kamu davası açılmış olup ağaç kesme suçundan açılmış bir dava olmadığı gözetilmeden, ağaç kesme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10347, Karar No: 2010/3644, Tarih: 10.03.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10347 E.  ,  2010/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülüklerine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-5219 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik CMUK.nun 305. maddesi gözetilerek, sanıklara kasten yaralama suçundan hükmolunan para cezası miktarına göre hükmün temyiz olanağı bulunmadından sanıklar müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle istem gibi (REDDİNE),

2- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Yerinden görülmeyen itirazların reddine, ancak:

a) Oluşa dosya kapsamına göre sanıkların, cebir ve şiddet uygulayarak mağduru futbol oynadığı halı sahadan alıp, okul bahçesine götürdükleri ve burada dövdükten sonra serbest bırakmaları biçimindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK.nun 109/2. ve 109/3-b madde ve fıkralarında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

b) Sanıkların cebir ve şiddet uygulayarak mağdurun şahsına zarar verdikleri anlaşıldığı ve bu durumda 5237 sayılı TCK.nun 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

c- Sanıkların geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanıkların geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar karar yerinde tartışılmadan, 5237 sayılı TCK nun 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan cezanın türü ve miktarı bakımında sanıkları kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolay istem gibi (BOZULMASINA), 10.3.2010 gününde oybirliğiyle kar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8164, Karar No: 2018/7536, Tarih: 02.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8164 E.  ,  2018/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I. Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

II. Sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmeme”, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme”, “2007 yılında sahte fatura kullanma” ve “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına iştirak” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

A) Sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan açılan kamu davasında, dosyadaki bilgi ve belgeler ile UYAP kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre; Mucur Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2008 tarihli ve 2007/498 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmeme” suçundan açılan davada, Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2009 tarihli, 2008/22 esas ve 2009/119 karar sayılı ilamı ile kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizin 10.02.2014 tarihli, 2012/16610 esas ve 2014/2158 karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; söz konusu dosyanın duruşmaya getirtilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, mükerrer dava açılıp açılmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

B) Sanık hakkında “2006 takvim yılında Hüsamettin Öner’in faturalarını kendi adına sahte olarak düzenlediği”, “2007 takvim yılında GS Petrol Ürünleri Tic. A.Ş.nden temin ettiği sahte faturaları kullandığı” ve “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında Hüsamettin Öner’in faturalarının sahte olarak düzenlenmesine iştirak ettiği” iddiasıyla açılan kamu davasında; yüklenen suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

B) Sanık hakkında “2006 takvim yılında Hüsamettin Öner’in faturalarını kendi adına sahte olarak düzenlediği”, “2007 takvim yılında GS Petrol Ürünleri Tic. A.Ş.nden temin ettiği sahte faturaları kullandığı” ve “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında Hüsamettin Öner’in faturalarının sahte olarak düzenlenmesine iştirak ettiği” iddiasıyla açılan kamu davasında; yüklenen suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1. Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanun’un 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak, kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması karşısında; sahte olarak düzenlendiği ve kullanıldığı iddia olunan faturalardan, ilgili takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanun’un 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2. Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) GS Petrol Ürünleri Tic. A.Ş. hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) GS Petrol Ürünleri Tic. A.Ş. yetkilisi ve Hüsamettin Öner hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması;

aa) GS Petrol Ürünleri Tic. A.Ş. yetkilisi hakkında dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

bb) Hüsamettin Öner hakkında dava açılmış ise, derdest olması halinde davaların birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) GS Petrol Ürünleri Tic. A.Ş. yetkilisinin ve Hüsamettin Öner adına bastırılan faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının/kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının, faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

C) Kabule göre de;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

C) Kabule göre de;

1. Hüsamettin Öner’in faturalarının başkası adına sahte olarak düzenlenmesine iştirak etme, Hüsamettin Öner’in faturalarını kendi adına sahte olarak düzenleme ve GS Patrol Ürünleri Tic. A.Ş.’nden temin edilen sahte faturaları kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, her bir suç yönünden ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturan fiillerin aynı takvim yılında tek suç olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2. Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan kurulan hükümde, 213 sayılı VUK'nin 359/a-2. maddesi uyarınca takdir edilen “1 yıl” hapis cezasından TCK’nin 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılması sırasında hesap hatası yapılarak, “10 ay” hapis cezası yerine “6 ay” hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

3. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 02.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6541, Karar No: 2015/5170, Tarih: 02.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6541 E.  ,  2015/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen boşanma ve mal paylaşımı davası sırasında davacı vekili tarafından 28.01.2015 tarihli dilekçe ile özetle; "...davacı tanıklarının beyanlarının zapta olduğu gibi geçirilmediği, delillerinin toplanması ve gelen yazı cevaplaırndaki eksikliklerin giderilmesine ilişkin taleplerinin değerlendirilmemesi, davalı tanıklarının beyanlarının bitmesine rağmen ısrarla başkaca diyeceklerinin sorulması, davacı tanıklarına ilişkin olarak sorularının reddedilmesine rağmen, davalı taraf tanıklarına davalının sorduğu sorulara ilişkin olarak tanık beyanlarının alınması, mal tasfiyesi davasında yargılama esnasında davacı vekili huzurunda davalıya boşanma davasına ilişkin görüş bildirilmesi ve taraflı yargılama yapıldığından, hâkimin tarafsızığından şüphe duyulduğu..." gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin yerinde olmadığı, ancak ileride tarafsızlığa yönelik mahkeme söylentilerin önünü kapatmak ve her türlü kuşkudan uzak adil bir yargılamanın önünü açmak amacı ile dosyadan çekilmesi gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, talepte bulunanın HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca 3.000.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Merci tarafından, reddi hâkim isteminin reddine karar verilmiş ise de, ret istemi üzerine hâkim tarafından HMK'nın 39. maddesi uyarınca bildirilen görüşünde çekilme yönünde mütalaada bulunulduğu halde, merci tarafından çekilme görüşü hakkında inceleme ve değerlendirme yapılarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden, doğrudan ret isteminin esası hakkında karar verilmiş olması doğru olmadığından, usul ve yasaya aykırı olan merci kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile merci kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/06/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9652, Karar No: 2015/18674, Tarih: 24.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9652 E.  ,  2015/18674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/03/2015

NUMARASI : 2014/653-2015/122

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedeli davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 255.55 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3393, Karar No: 2021/4572, Tarih: 22.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/3393 E.  ,  2021/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 24. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 9. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş’nin asıl işveren olduğu işyerinde 21/07/2006 tarihinden iş akdinin feshedildiği 31/08/2013 tarihine kadar elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, davalı işveren ile alt işverenler arasındaki ilişkini muvazaalı olduğunu, davacının Toplu İş Sözleşmesinden faydalanmak için başvuruda bulunduğunu, davacının Toplu İş Sözleşmesinde tanınan haklardan yararlandırılması gerektiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, izin ücreti, ücret farkı, ilave tediye alacağı ile birlikte Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım işçilik ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, yüklenici firma ile müvekkil şirket arasında alt işveren-asıl işveren ilişkisi olmadığını, işçilik hak ve alacaklarının ödenmesindeki sorumluluğun yüklenici firmada olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil, ücret farkı, ilave tediye alacağı ile birlikte Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım işçilik ücretlerinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesine karşı davalı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonunda davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davaya konu işçilik alacakları hesabında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının emsali olduğu bildirilen bir işçinin aldığı ücretler esas alınmıştır.

Davacı işçi kesinleşen muvazaa kararı gereği baştan itibaren davalı işverenin işçisi olsa da, sendikaya üyeliğin işverene bildirildiği tarih öncesinde toplu iş sözleşmesinden yararlanmasına imkan bulunmamaktadır. Emsal olarak hesaplamalarda dikkate alınan işçinin öncesinde davalı işyerinde sendika üyesi olarak çalışıp çalışmadığı anlaşılamamaktadır.

Davacı işçi kesinleşen muvazaa kararı gereği baştan itibaren davalı işverenin işçisi olsa da, sendikaya üyeliğin işverene bildirildiği tarih öncesinde toplu iş sözleşmesinden yararlanmasına imkan bulunmamaktadır. Emsal olarak hesaplamalarda dikkate alınan işçinin öncesinde davalı işyerinde sendika üyesi olarak çalışıp çalışmadığı anlaşılamamaktadır.

Davaya konu işçilik alacakları hesabında varsa davacı ile aynı görevi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçinin ücreti esas alınmalı, bu şekilde emsal işçi yoksa davacının sendikaya üye olduğu tarihte almakta olduğu ücreti esas alınarak, toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başladığı tarihte yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi hükümleri uygulanmak suretiyle artışlar yapılmalı ve tespit edilen ücretlerine göre davaya konu işçilik alacakları hesaplanmalıdır. Yazılı şekilde ücret tespiti esas alınarak hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacı işçi ilave tediye alacağı isteğinde bulunmuş, mahkemece alacağın kabulüne karar verilmiştir.

Toplu iş sözleşmesinin 88. maddesinde "İşçilere 6772 sayılı yasa ile öngörülen ilave tediyeler Yasa hükümlerine göre ödenir" hükmü yer almaktadır.

İlave tediye alacaklarının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunun 1. maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkca belirtilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının, davalı şirket nezdinde hizmet akdiyle çalıştığı, davalı işyerinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 07/03/2013 tarih ve 2013/20 sayılı kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, işyerinin hisselerinin tamamını satın alan iş ortaklığına hisse devrinin 28/05/2013 tarihinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Alacağın Toplu İş Sözleşmesi hükmü ile öngörülmesi alacağın dayanağının ilgili Yasa olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğinden, davacının ilave tediye yönünden alacaklarının hesabında devir tarihine kadar hesaplama yapılması gerekirken yerinde tespit içermeyen bilirkişi raporuna itibarla sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24538, Karar No: 2013/19419, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/24538 E.  ,  2013/19419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak ya da bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi’ne başvurulamaz (Ek cümle: 07/05/2004-5170/7 md) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan uluslararası sözleşmeler; yasalar üstü bir konumda olduğundan iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) temel amacı; insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özğürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.