muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11457, Karar No: 2011/13294, Tarih: 12.12.2011

Somut olayda, davalı dedelerinden kalan dava konusu yeri kullanmaya devam etmiş, eylemi işgal ve faydalanma kapsamında kalmıştır. Bitki örtüsünün tahribine yönelik eylem davalı tarafından gerçekleştirilmemiştir. Bu nedenle Orman Kanununun 113. maddesinde düzenlenen emval zararına ilişkin tazminatın koşulları oluşmamıştır. Yine, anılan Yasanın ağaçlandırma giderine ilişkin 114. maddesinde “her türlü orman suçu ile tahrip olunan ve yakılan sahalar” için ağaçlandırma giderinden söz edilmektedir. Dava konusu alanın orman sınırları içinde orman içi boşluk olup olmadığı, üzerinde ağaç bulunup bulunmadığı, ilk işgal ve faydalanma eyleminin ne şekilde gerçekleştiği tespit edilememektedir. Bu nedenle davalıdan önce, zeytinlik haline getirilerek sadece kullanmaya devam eden davalı hakkında ağaçlandırma giderine de hükmedilemez. Zira, davalı tarafından maddede belirtildiği şekilde yakılan veya tahrip olunan bir orman sahası yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı hakkında istemin tümden reddi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmiş olması yerinde görülmemiş ve mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1960, Karar No: 2024/8833, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1960 E.  ,  2024/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/693 E., 2023/1957 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/221 E., 2021/1758 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının kabulüne, erkeğin davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı kadın vekili dava ve cevap dilekçesinde özetle; davalının yıllardır çalışmadığını, aile ekonomisine hiçbir katkıda bulunmadığını, kadının çalıştığı saatlerde çocukların bakım ve eğitimiyle ilgili tüm sorumlulukları kadının kardeşi ...'in üstlendiğini, sürekli hakarette bulunduğu, bir çok kez şiddet uyguladığını, psikolojik, ekonomik ve fiziki şiddet uyguladığını, istediği zaman ve bilgi vermeksizin evden uzaklaştığını, 2019 yılında davalının evi terk edip 7 ay sonra müşterek konuta geri döndüğünü, hakaretleri, tehditleri ve saldırılarının devam ettiğini, sürekli baskı uyguladığını ve evini satması için onları zorladığını, protokol kapsamında müvekkilinden 75.0000,00 TL aldığını, parayı aldıktan sonra ise anlaşmalı boşanmaktan vazgeçtiğini, aldığı parayı da iade etmediğini belirterek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, 750,00şer TL tedbir/iştirak nafakasına, 1.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalının erkek kardeşi olan ... 'in yaklaşık 10 yıldan beridir kendileriyle ikamet ettiğini, daha önce davalının kız kardeşi olan Kısmet Yüksel'in de kendilerinde 4 sene kaldığını, bu nedenle de kayın biraderinin 10 yıldan beridir kendilerinden ikamet ettiğinden artık buna katlanma zorunluluğunun olmadığını dolayısıyla kendisinin evinden ayrılmasını ve sadece davalı ile çocukları ile beraber yaşama isteğini dile getirdiğini, ancak eşinin buna karşı çıktığını ve müvekkilini rahatsız ettiğini, sonrasında eşinin mahkemeye başvurarak pandemi sürecinde müvekkilini evden uzaklaştırdığını, davalının erkek kardeşinin tehditlerine de maruz kaldığını, çocukları da sürekli kendileri ile yatmaya zorladığını, davalının ailesinin sürekli aile işlerine karıştığını, davalının psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığını, hakaret ederek aşağılama, küçük düşürücü söylemlerde bulunduğunu belirterek asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin düzenli bir işte çalışmadığı, zaman zaman çalıştığında da kazancını evin ihtiyaçları için harcamadığı, evin geçimini kadının üstlenmek zorunda kaldığı, erkeğin çalışmamasından kaynaklı olarak tarafların sürekli tartıştıkları, erkeğin eşine "pislik, şerefsiz" şeklinde hakaret ettiği, küfür ettiği, erkeğin eşi ve çocuğuyla yeterince ilgilenmediği, tarafların kadının kardeşine "tek yaşayacağına gel bizimle yaşa maddî manevî olarak bize yardımcı ol" demeleri üzerine kadının kardeşinin taraflarla birlikte yaşamaya başladığı, tarafların her ikisinin de kadının kardeşinin kendi evlerinde kalması konusunda hem fikir oldukları, evin ihtiyaçlarını, müşterek çocuğun kurs masraflarını kadının karşılamaya çalıştığı, karşılayamadığı zamanlarda kadının kardeşinin yardım ettiği, 2017 yılından beri tüm faturaları kadının kardeşinin ödediği, erkeğin ortak çocukların yanında kadının boğazından sıkarak onu yatağa fırlattığı, ortak çocuk ...'nin çığlığı üzerine kadının kardeşinin tarafların odalarına giderek tarafların arasında girip onları ayırdığı, 2019 yılında da kadına vurmaya çalışması üzerine müşterek çocuğun engellemek için babasının yumruğuna sarıldığı, erkeğin eşine "köye taşınalım çocukları okuldan al" diye söylediği, kadının ise çocukların okulunun olması nedeniyle bu teklifi geri çevirdiği, erkeğin köye taşınmak istemesi nedeniyle kadından para istediği, 2019 yılında erkeğin memleketine gittiği, ne kadar kalacağını söylemeden 7-8 ay kaldıktan sonra tekrar evine döndüğü, bu süre içerisinde kadını hiç arayıp sormadığı, maddî destekte bulunmadığı, memleketinden geldikten sonra erkeğin birçok kez "benim 150.000 TL'mi verin, memlekete gideceğim, orada yaşayacağım" şeklinde söylemeye başladığı, sonrasında "paramı verin anlaşmalı boşanalım" dediği, kadının da kabul ettiği, kadının eşine 75.000 TL'yi peşin kalan kısmı ise mahkeme bittikten sonra vereceğini söylediği,erkeğin kabul etmesi üzerine kadının 75.000 TL parayı gönderdiği ancak daha sonra erkeğin anlaşmalı boşanma iradesinden geri döndüğü, davanın çekişmeliye dönünce kadının uzaklaştırma kararı aldırdığı, o zamandan beri tarafların ayrı yaşadıkları, eşler arasında uyumsuzluk ve zıtlaşmanın meydana geldiği, sevgi saygı bağının kalmadığı ve bu nedenle ortak insiyatif geliştirememiş oldukları, evlilik birliğinin temelinde sarsılmasına neden olan olayların meydana gelmesinde davalı-davacı erkek tam kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına, birleşen davanın reddine, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına, tarafların ortak çocukları yararına aylık 40000'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı-davalı yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, davacı-davalı yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminatın kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili; tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden istinaf etmiştir.

2.Davalı-davacı vekili; kusur tespiti, asıl davanın kabulü, birleşen davanın reddi, velâyet, tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının çalışması ve sabit gelirinin bulunması ayrıca emekli maaşı alması karşısında,kadın lehine yoksulluk nafakasına karar verilmesi doğru olmadığı, tarafların kusur dereceleri, ekonomik ve sosyal durumları, ortak çocukların ihtiyaçları, davacı-davalı kadının boşanma ile mevcut veya beklenen menfaatlerinin zedelenmesi, kişilik haklarının ihlal edilmesi karşısında ortak çocuklar lehine iştirak nafakasına, davacı-davalı kadın lehine maddî ve manevî tazminata karar verilmesi yerinde ancak miktarları hakkaniyet gereğince az olduğu gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararının bunlara ilişkin kısımlarının kaldırılmasına, tarafların ortak çocukları lehine boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren aylık 750,00'şer TL iştirak nafakasının, kadın lehine 60.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminatın, erkekten alınarak, kadına verilmesine, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, tarafların diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı davalı kadın vekili; yoksulluk nafakasının reddi, maddî/manevî tazminat miktarları ile iştirak nafaka miktarlarının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, erkeğin davasının reddi, tazminatların usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1.Davacı davalı kadın vekili; yoksulluk nafakasının reddi, maddî/manevî tazminat miktarları ile iştirak nafaka miktarlarının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, erkeğin davasının reddi, tazminatların usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve fer'ileri istemine ilişkin davalarda taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulü ile erkeğin boşanma davasının reddi kararının yerinde olup olmadığı, kadın yararına yoksulluk nafakası ile tazminat şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği,tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 324 üncü, 327 nci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı davacı erkek vekilinin tüm, davacı davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücü ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-davalı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminatlar azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen tazminatların miktarı yönünden BOZULMASINA,

2.Davalı davacı erkek vekilinin tüm, davacı davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ...'e iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3775, Karar No: 2024/7084, Tarih: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3775 E.  ,  2024/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1 Esas, 2024/1 Karar

KORUNMAYA İHTİYACI

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 08.05.2023 Tarihli ve 2023/120 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında sağlık tedbiri kararı verilmiş, mahkemenin 08.12.2023 tarihli ek kararı ile de dosyalar arasında fiili ve hukuki bağlantı bulunduğu gerekçesiyle Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 2023/138 Tedbir Talep sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

B. Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 23.08.2023 Tarihli ve 2023/318 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında bakım tedbiri kararı verilmiştir.

Gaziantep Valiliği İl Gaziantep Çocuk Destek Merkezi Müdürlüğü 15.11.2023 tarihli yazısı ile koruma ve bakım altında bulunan küçük hakkında verilmiş olan bakım tedbirinin kaldırılarak aileye teslim edilmesine ilişkin uygulama değerlendirme raporu sunulmuştur.

Mahkemece 15.11.2023 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkındaki bakım tedbirinin kaldırılarak, küçük hakkında danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Gaziantep Valiliği Şehitkamil Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğü 29.11.2023 tarihli yazısı ile küçüğün ailesi birlikte Antalya ili Konyaaltı ilçesinde yaşadığının tespit edildiğine ilişkin uygulama değerlendirme raporu sunulmuştur.

Mahkemece 07.12.2023 tarihli ek karar ile, küçüğün annesi ile birlikte...'da yaşadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Antalya 3. Çocuk Mahkemesinin 03.01.2024 Tarihli ve 2024/1 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim yada mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de, kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, bu nedenle yetkili mahkemenin Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesi olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a ve d alt bendi uyarınca hakkında danışmanlık ve sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, danışmanlık ve sağlık tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 2023/120 Tedbir Talep ve 2023/138 Tedbir Talep sayılı dosyalarında 08.05.2023 ve 15.11.2023 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 07.12.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12221, Karar No: 2012/19590, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/12221 E.  ,  2012/19590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

06/03/2012 tarihli duruşma için sanık müdafiinin Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/417 Esas ve Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/224 E. sayılı dosyalarının duruşmalarının bulunduğuna yönelik mazeret bildirmesine rağmen kabul veya reddi konusunda karar verilmeden duruşmaya devamla savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6082, Karar No: 2009/9439, Tarih: 12.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/6082 E.  ,  2009/9439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Osmaniye 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                  :1.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2011/10715, Karar No: 2011/9651, Tarih: 03.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10715 E.  ,  2011/9651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı  Hazine, davalı  şirket  adına   kayıtlı  2  parsel  sayılı  taşınmazın  görülen  dava  sonucunda  kıyı  kenar  çizgisi  içinde   kalan  4.616,04 m² lik  bölümü  bakımından   davanın  kabulüne  karar   verildiğini ancak 786.99 m² bölümünde  kıyı  kenar  çizgisi  içinde  kaldığını ileri  sürerek, kıyı  kenar  çizgisi  içinde  kalan 786,69 m² lik  kısmın  tapusunun  iptal  ve  terkinini  istemiştir.

Davalı, davaya  cevap  vermemiştir.

Mahkemece, davalı  şirketin  tüzel kişiliğinin   sona  erdiğinin  saptandığı   gerekçesiyle  davanın  reddine   karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde karar temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,  tapu  iptal ve  terkin  isteğine  ilişkindir.Mahkemece, davanın  reddine  karar  verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan  delillerden  ve eksiğin   tamamlanması  yoluyla  getirtelen  kayıt  ve  belgelerden  dava  konusu  2  parsel  sayılı  taşınmazın  dava  tarihinden  sonra  dava  dışı ..... Sanayi  A.Ş.'ye  28.09.2010  tarihinde   temlik   edildiği  anlaşılmaktadır.

Bu  durumda  (HUMK'nun  186. maddesi)  6100 sayılı Yasanın  125.  Maddesine  göre  işlem  yapılması   gerekeceği  kuşkusuzdur.

Hal böyle  olunca,dava  konusu  taşınmazın  yargılama  sırasında , dava  dışı  şirkete  temlik  edildiği   gözetilerek  6100  sayılı Hukuk  Mahkemeleri  Yasanının 125.  maddesi  hükmü  uyarınca  işlem  yapılmak   üzere  karar  bozulmalıdır.

Davacının  bu  yöne  değinen  temyiz    itirazları  yerindedir.Kabulü  ile  hükmün  açıklanan  nedenden  ötürü ( 6100 sayılı  Yasanın  geçici  3.  maddesi  yollaması  ile) HUMK'nun  428. maddesi   gereğince  BOZULMASINA, bozma   nedeenine  göre  şimdilik  diğer temyiz  itirazlarının  incelenmesine  yer  olmadığına, 3.10.2011  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.