muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12467, Karar No: 2018/7968, Tarih: 11.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12467 E.  ,  2018/7968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 63, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki araçla, 299 promilin üzerinde alkollü olarak, meskun mahal dışındaki, iki şeritli ve iki yönlü, 6 metre genişliğindeki, asfalt kaplama, yağış dolayısıyla ıslak ve aydınlatmasız yolda seyir halindeyken, şerit ihlali yaparak karşı istikametten gelen ...'ın idaresindeki araca çarpması neticesinde iki kişinin ölümüne, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde ve bir kişinin de birinci dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği ve mahkemece de anlatıldığı kabul edilen olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu ve meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu nedenle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yukarıda anlatıldığı şekilde meydana gelen olayda, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın vücudunda tespit edilen alkol oranı göz önünde bulundurularak sanık hakkında belirlenen temel cezada TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümleri uyarınca daha fazla artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 1/3 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9002, Karar No: 2021/13521, Tarih: 04.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/9002 E.  ,  2021/13521 K.**

**"İçtihat Metni"**

İLK DERECE

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin çalışma döneminde 11, 12, 13, 14, 1, 2, 3. dönem Toplu İş Sözleşmelerinin ve 2005 ve 2007 Kamu Toplu İş Sözleşmesi Çerçeve Anlaşma Protokollerinin eksik uygulandığını öne sürerek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ücretinin doğru olarak belirlendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bozma Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine; Dairemizin 24.12.2020 tarih 2020/4393 esas ve 2020/2090 karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesinin esastan redde yönelik kararı özetle, dosyada aldırılan kök hesap raporu ve eklerinin Toplu İş Sözleşmesi ve Çerçeve Protokollerin doğru uygulanıp uygulanmadığı konusunda hüküm kurmaya elverişli olmadığı, denetime elverişli rapor alınması gerektiği gerekçesiyle bozularak ortadan kaldırılmış ve dosya incelenmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince; Dairemizin bozma kararına uyularak yapılan araştırma ve aldırılan bilirkişi raporu sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı; davacı ... davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosya kapsamının değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyulan bozma kararı gereğince tesis edilmiş İlk Derece Mahkemesi kararında hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik olmamasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmamasına göre, davacının tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında, ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının dikkate alınması gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

2-Taraflar arasında, ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının dikkate alınması gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliğini ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7'nci maddesinde, iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. Ancak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447'inci maddesi ile sözlü yargılama usulü kaldırılmış, aynı yasanın 316 ve devamı maddeleri gereğince iş davaları için basit yargılama usulü benimsenmiştir.

Sözlü yargılama usulünün uygulandığı dönemde zamanaşımı def'i ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılabilir. Ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlükte olduğu dönemde 319 uncu madde hükmü uyarınca savunmanın değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin verilmesiyle başlayacağından, zamanaşımı def'i cevap dilekçesi ile ileri sürülmelidir. 01.10.2011 tarihinden sonraki dönemde ilk oturuma kadar zamanaşımı definin ileri sürülmesi ve hatta ilk oturumda sözlü olarak bildirilmesi mümkün değildir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı def'inde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Dosya içeriğinden; davacı tarafından İlk Derece Mahkemesinin 04.04.2018 tarihli ilk hükmü öncesinde 27.02.2018 tarihinde, ıslaha karşı ileri sürülecek zamanaşımı savunması da gözetilerek davada miktar yönünden ıslah yapıldığı ve davalının ıslaha karşı süresinde zamanaşımı savunmasında bulunduğu, İlk Derece Mahkemesinin de ilk hükmünün gerekçesinde ıslaha karşı zamanaşımı savunmasını dikkate alarak karar verdiği anlaşılmaktadır. Ne var ki; İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama esnasında aldırılan bilirkişi raporunda, ıslaha karşı zamanaşımı savunması dikkate alınmadan hesaplama yapılmıştır.

Bozma ilamı öncesinde dikkate alınan ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının bozma ilamı sonrasında değerlendirilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bozma ilamı öncesinde dikkate alınan ıslaha karşı zamanaşımı savunmasının bozma ilamı sonrasında değerlendirilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı ... ve Su İşleri Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 04.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15494, Karar No: 2016/24043, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/15494 E.  ,  2016/24043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı...İşletmeleri Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat... ile davalı...İşletmeleri Kurumu adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı ... ... İşletmeleri A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı...İşletmeleri Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı...İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı...İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... İşletmeleri A.Ş. vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı...İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6348, Karar No: 2023/2080, Tarih: 02.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/6348 E.  ,  2023/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/446 E., 2022/670 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/75 E., 2021/579 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 02.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde temyiz eden davalı ... ve vekili gelmediler. Karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; eşi ile geçinemediklerini, ruhen ve fikren anlaşamadıklarını, birliğin temelinden sarsıldığını iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesini, ortak çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalı erkeğin iddialarının asılsız olduğunu, davalı erkeğin baskı, tehdit ve hile ile çocuğu kaçırdığını, kendisini eve zorla girip evden dışarı attığını, kendisini darp etmeye çalıştığını, hakaret ve tehditlerde bulunduğunu, annesinin yüzünü kaynar su ile yaktığını, oğlunu ve kendisini tehdit ettiğini, dolandırıcılık fiilleri işlediğini iddia etmiştir.

3.Davacı kadın vekili 05.08.2020 tarihli ıslah dilekçesinde özetle; davalı erkeğin eve geç saatlerde geldiğini, kahveye gittiğini, müvekkiline sözlü ve fiziksel şiddet uyguladığını, maddî ve manevî destek olmadığını, sadakat yükümlülüğünü yerine getirmediğini, müvekkilini aldattığını, tehditlerde bulunduğunu, müşterek çocuğu pandemiye rağmen Iğdır'a kaçırdığını, müvekkili ile görüşmesi engellediğini, çocuğun eğitimini aksattığını, psikolojik olarak çocuğuna zarar verdiğini, müşterek hanenin muhtelif yerlerine muskalar koydurduğunu iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesini, ortak çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.00,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların asılsız olduğunu, taraflar arasında boşanmayı gerektirecek bir geçimsizlik bulunmadığını, davalının en ufak tartışmada dahi müşterek haneyi terk ederek ailesinin yanına gittiğini, günlerce gelmediğini, ailesinin etkisinde kaldığını, müvekkilinin eşini sevdiğini, aile birliğinin üzerine yüklemiş olduğu tüm görevleri yerine getirdiğini, davalının ise çocuğu ateşli hastanede olduğu halde çocuğun ziyaretine dahi gelmediğini, ailesi ile birlikte davalıyı tehdit ettiğini, müvekkilinin boşanmak istemediğini, kusurun davacıda olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına göre evlilik birliği içerisinde davalı erkeğin sık sık eve geç geldiği, vaktini kahvehanede geçirdiği, sorumsuz davrandığı, müşterek evin kirasını ödemediği, çalıştığı dönemlerde kazancını eşi ve çocuğuyla paylaşmadığı, birlik görevlerini ihmal ettiği, çıkan tartışmalar sırasında davacı eşine yönelik "orospu babanın evine git, skt ol babanın yanına git" şeklinde hakaret içeren sözler sarfettiği gibi fiziksel şiddet içeren davranışlarda da bulunduğu, ayrılık sürecinde davacı eşine gönderdiği mesajda "sen bana dönmezsen, benden boşanırsan ... gazı açar kendimi de çocuğumu da öldürürüm" şeklinde tehdit içeren mesajlar gönderdiği, davacı kadına atfı kabil hiçbir kusurun ispatlanamadığı gibi davalının 04.03.2020 tarihli cevap dilekçesinde eşini sevdiğini beyan ettiği, bu haliyle davacı kadından kaynaklanan kusurların af edildiği, en azından davalı erkek tarafından hoş görüyle karşılandığı, sonuç itibariyle davalı erkeğin ekonomik, fiziksel ve duygusal şiddet içeren tam kusurlu davranışları sonucu evlilik birliğinin devamına imkan kalmayacak derecede temelinden sarsıldığı, tarafların müşterek çocuğu 2013 doğumlu Beratın dava tarihi itibariyle davacı annesi yanında yaşadığı, İstanbul, Beyoğlu nda bulunan Muallim Cevdet ilk okuluna devam ettiği, ancak daha sonra 2020 yılı Nisan ayında davacının isteği dışında davalı erkek tarafından çocuğun Iğdır a götürüldüğü ve bir daha geri getirilmediği, ayrılık süresince davacı anneye çocuğun gösterilmediği, esasen çocuğun alıştığı düzen ve ortamın davacı annesinin yanı olduğu, velâyetinin annesine verilmesinde menfaatinin bulunduğu anlaşıldığından velâyetin anneye verilmesine, davalı baba ile de yatılı kalacak şekilde kişisel ilişki tesisine karar verildiği, tarafların tespit edilen sosyo ekonomik durumlarına göre dava tarihinde davacı anne yanında bulunan müşterek çocuk için 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi uyarınca uygun tedbir nafakası takdir edildiği, çocuğun baba yanına geçtiği Nisan 2020 tarihi itibariyle de tedbir nafakasının kaldırılmasına karar verildiği, velâyetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılma yükümlülüğü bulunduğu, velâyeti anneye verilen müşterek çocuk Berat için velâyete ilişkin hükmün kesinleştiği tarihten başlamak üzere uygun iştirak nafakası takdir edildiği, tarafların tespit edilen sosyo ekonomik durumlarına göre 4721 sayılı Kanun'un 169 uncu maddesi uyarınca davacı kadın lehine uygun tedbir nafakası takdir edildiği, davacı kadının çalışmadığı, gelir ve mal varlığının bulunmadığı boşanma sonucu yoksulluğa düşeceği, boşanmaya sebep olan olaylarda daha ağır kusuru bulunmayan davacı eş lehine 4721 sayılı Kanun'un 175 ..

... maddesi uyarınca uygun yoksulluk nafakası takdir edildiği, boşanma ile davalıdan daha fazla kusurlu olmadığı anlaşılan davacı eşin en azından davalı eşin maddî desteği ve miras haklarından yararlanma imkanının kaybettiği, bu hali ile mevcut ve beklenen menfaatleri haleldar olan davacı kadına tarafların sosyo ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, kusurun derecesi ve hakkaniyet ilkesine göre uygun maddî tazminat taktir etmek gerektiği, davalının fiziksel ve duygusal şiddet içeren tam kusurlu davranışları sonucu davacı eşin kişilik hakları zedelenmiş olduğundan tarafların sosyo ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, evlilik birliğine yönelen eylemin ağırlığı ve hakkaniyet ilkesine göre davacı eş lehine uygun manevî tazminat taktir edildiği gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile yatılı kişisel ilişki tesisine, dava tarihinden başlamak üzere ortak çocuk 2013 doğumlu Berat için aylık 400,00 TL tedbir nafakası takdiri ile davalı erkekten alınıp davacı kadına verilmesine, çocuğun davalı baba yanına geçtiği Nisan 2020 tarihi itibariyle tedbir nafakasının kaldırılmasına, hükmolunan tedbir nafakasının velâyete ilişkin kararın kesinleştiği tarihten itibaren iştirak nafakası olarak devamına, davacı kadın yararına aylık 600,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, davacı kadın yararına 20.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece davacı kadının müvekkilini aldattığına ilişkin sosyal inceleme raporunda geçen beyanın hükme esas alınmadığını, ortak çocuğun babasını çok sevdiğini, babası ile kalmak istediğini beyan ettiğini, bu hususların hiçbirinin dikkate alınmadığını, çocuğun annesi ile yaşamak istemediğini, hükmedilen nafaka ve tazminatların hukuksuz ve temelsiz olduğunu, sadakatsizliği ve ilgisizliği ile evliliği bu aşamaya getiren kadının nafaka ve tazminat taleplerinin karşılığı olmadığını belirterek, kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davacı kadın vekili katılma yolu ile istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili yararına hüküm altına alınan nafaka ve tazminatlar ile ortak çocuk için hükmedilen nafaka miktarının çok düşük olduğunu, davalı erkeğin davanın devamı sırasında ortak çocuğu Iğdır'a kaçırdığını, bu nedenle baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması en azından sürenin azaltılarak uzman veya anne nezaretinde görüşme yapılmasına karar verilmesi gerektiğini belirterek, nafaka ve tazminatların miktarı ile kişisel ilişki yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç