muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7317, Karar No: 2019/7750, Tarih: 22.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/7317 E.  ,  2019/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/295-2018/342

Dava, sosyal güvenlik mevzuatında prim teşviki, destek ve indirim uygulamalarından kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrasında, dosya üzerinden yapılan inceleme ile ilamında belirtilen şekilde davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkân tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüz yüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir. (Ejder Yılmaz, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, Ankara 2001, s. 888) (Cenk Akil, Terazi Aylık Hukuk Dergisi, Kasım 2012, s.17).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Eldeki davada ise, mahkemece bozma ilamından sonra duruşma açılmaksızın ve bozma ilamına karşı uyulup uyulmama konusunda herhangi bir karar verilmeksizin yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmakta olup, bozma ilamının taraflara tebliği ile yeni duruşma gününün belirlenmesi ve yargılama yapılarak tahkikata geçilmesi ile bozma ilamına karşı tarafların diyeceklerinin sorulması/belirlenmesi ve uyma/uymama konusunda karar verildikten sonra esas hakkında bir karar tesisi gerekirken; duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan ... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14664, Karar No: 2012/2867, Tarih: 14.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14664 E.  ,  2012/2867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, kayden maliki olduğu 1467 ada 96 nolu kadastral parselin, izinsiz olarak davalı Belediye tarafından kapalı otopark yapılmak üzere diğer davalı Şirkete ihalesinin yapıldığını, davalı Belediye ve Şirket tarafından haksız olarak kapalı otopark inşaatına başlamak suretiyle taşınmaza müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Makemece davanın konusu kalmadığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.Karar, davacı Hazine vekili ve davalı Belediye vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup, Makemece davanın konusu kalmadığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davacı Hazine, kayden maliki olduğu .. ada .nolu kadastral parselin, izinsiz olarak davalı Belediye tarafından kapalı otopark yapılmak üzere diğer davalı Şirkete ihalesinin yapıldığını, davalı Belediye ve Şirket tarafından haksız olarak kapalı otopark inşaatına başlamak suretiyle taşınmaza müdahale edildiğini ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden;çekişmeli .. ada ..nolu kadastral parsel arsa vasfı ile davacı Hazine adına kayıtlı iken, dava tarihinden önce davalı Adana Büyükşehir Belediye Encümeni'nin 5.4.2006 günlü, 494 sayılı kararıyla yapılan imar uygulaması sonucu Hazine'nin 11113 ada 1 sayılı imar parselinde paydaş kılındığı ve 28.6.2006 tarihinde adına sicil kaydının oluştuğu; bu imar uygulamasının Adana 2. İdare Mahkemesinin 2006/2854 esas, 2007/1114 karar sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine, Adana Büyükşehir Belediye Encümeni'nin 5.3.2008 günlü, 1414 sayılı kararıyla yapılan 2.imar uygulamasıyla davaya konu kapalı otopark alanının, davalı Belediye ile dava dışı Vakıf adına 7.5.2008 tarihinde tescil edilen 11114 ada 4 nolu imar parseli içerisinde kaldığı, davacı Hazinenin ise, başka imar parsellerinde malik olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, dava tarihi itibariyle davacı Hazinenin, daha önce malik olduğu 1467 ada 96 sayılı kadastral parsel ihya edilmiş değildir. Çekişmeli . ada 96 sayılı kadastral parsele ilişkin ilk imar uygulamasının İdari Yargı Yerinde iptal edilmiş olmasının kendiliğinden kadastral parsele dönüşümü sağlamayacağı tartışmasızdır.

O halde, davacı Hazinenin dava tarihinde .. ada .. nolu kadastral parseldeki mülkiyet hakkına dayanarak dava açması mümkün değildir.

Ne varki, yargılama sırasında yapılan ikinci imar uygulaması hukuksal varlığını koruduğuna göre, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığı biçiminde hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı Hazinenin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddine.

O halde, davacı Hazinenin dava tarihinde .. ada .. nolu kadastral parseldeki mülkiyet hakkına dayanarak dava açması mümkün değildir.

Ne varki, yargılama sırasında yapılan ikinci imar uygulaması hukuksal varlığını koruduğuna göre, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığı biçiminde hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı Hazinenin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddine.

Davalı Belediye'nin temyizine gelince; yukarıda değinildiği üzere henüz kadastral mülkiyete dönüşüm sağlanmayan bir kayda dayanılarak elatamanın önlenmesi istenemeyeceğine göre, davalı Belediyenin temyiz dilekçesinde gösterdiği temyiz nedenleriyle sınırlı olmak üzere, yargılama giderlerinin ve avukatlık parasının davalı Belediyeye yükletilmesi doğru değildir. Davalı Belediye'nin temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17108, Karar No: 2014/19739, Tarih: 17.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/17108 E.  ,  2014/19739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2011

NUMARASI : 2010/759-2011/928

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalının üzerine düşen işçilik hak ve yükümlülüklerini davacıya karşı yerine getirmeyerek iş aktini haksız feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iş aktinin davalıca feshedilmediğini, davacının kendi isteği ile işi bıraktığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, gerek davacının davalıya gönderdiği ödeme ihtarından, gerek dava dilekçesindeki yukarda belirtilen feshe dair açıklamalardan ve gerekse davacı şahidi S. V.'ın duruşmadaki beyanlarından, davacının iş aktini kendisinin feshettiği anlaşılmaktadır. Haklı nedenle dahi olsa fesheden tarafın ihbar tazminatı alma hakkı olmayacağı gözetilmeksizin, ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3- Mahkeme hükmünde kabul edilen alacakların net ya da brüt olduğunun infazda tereddüt oluşmaması açısından belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6378, Karar No: 2011/7417, Tarih: 23.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2011/6378 E.  ,  2011/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADIKÖY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan R...'ın kayden malik olduğu 5 parsel sayılı taşınmazını, mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla amcasının oğlu olan davalı S...'a, S..'ın da murisin kızı olan davalı K..'a satış suretiyle devrettiğini, temliklerin muvazaalı olduğunu  ileri sürerek, tapu iptal ve miras payları oranında tescile, mümkün olmadığı takdir de tenkise karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında davacı Y... davasından feragat ettiğini bildirmiştir.

Davalılar, muvazaa iddiasının doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı Y...'in açtığı davanın feragat sebebi ile reddine, diğer davacılar tarafından açılan davada, çekişme konusu taşınmazın davalılara temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesi ile tapu iptal ve tescil isteğinin  kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı K... A... Vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil mümkün olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacı Y... yönünden feragat sebebi ile davanın reddine, diğer davacılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan R... T...'ın çekişme konusu 5  parsel sayılı taşınmazını 24.10.2007 tarihinde davalı S...'a, davalı S...'ın da 04.12.2007 tarihinde murisin kızı olan davalı K... A...'e satış suretiyle temlik ettikleri, murisin 13.02.2008 tarihinde vefat ettiği, geride mirasçı olarak davacı eşi A... ile davacı ve dahili davalı çocuklarının kaldıkları anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakan tarafından  yapılan anılan temliklerin  mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan,  saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı, 2004 yılından 2007 yılına kadar bağırsakları ile ilgili sağlık sorunu olan miras bırakan babasına baktığını savunmuş, davacıların 26.03.2008 tarihli cevaba cevap dilekçelerinde murisin ölümünden önce rahatsızlık geçirdiğini bildirerek davalının baktığını kabul etmişlerdir. Gerçekten de murisin ölmeden önceki 2 yıl boyunca kanser hastalığı ile mücadele ettiği ve murise davalı kızının baktığı,  özellikle tanık Ş... C...'nin aralarında yeraldığı  tanık  ifadeleri  ve  dosya  kapsamıyla  sabittir. Öte yandan murisin geride mirasçılarına çok sayıda taşınmaz bıraktığı, tek malvarlığının çekişme konusu taşınmaz olmadığı celbedilen tapu kayıtlarından anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet ya da emek de olabileceği kabul edilmelidir. (HGK.'nun 29.4.2009 gün 2009/1-130 S.K.) Esasen, yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 1.4.1974 gün 1/2 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma  amaçlı olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Başka bir ifade ile murisin iradesi önem taşır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın gerçek irade ve amacının diğer mirasçıdan mal kaçırma olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın gerçek irade ve amacının diğer mirasçıdan mal kaçırma olmadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar  verilmesi doğru değildir.

Davalı K... A...'in temyiz itirazları belirtilen sebeplerle  yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.06.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9062, Karar No: 2008/11018, Tarih: 27.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/9062 E.  ,  2008/11018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Somut olayda; dosya içerisinde bulunan Tarım İlçe Müdürlüğünün bildirdiği 2005 yılına ait şeker pancarı verileri esas alınarak dava konusu taşınmazın değeri belirlenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca şeker fabrikası tarafından bildirilen ve değerlendirme tarihinden önceki bir tarih olan 1996 ve 1999 yıllarına ait verilerin ortalamasının alınması suretiyle taşınmazın değerinin belirlenmiş ve mahkemece de bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Bilirkişi kurulu raporuna göre dava konusu taşınmazda kesim çağına gelmiş 53 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Kesim çağına gelmiş olan bu ağaçlar zaten davalı tarafından kesilip nakledileceğinden ve ayrıca bu ağaçların enkaz değerleri nihai net üretim gelirine eşit olduğundan zemine artı değer katkıları yoktur. Bu nedenle sözü edilen kavak ağaçlarına herhangi bir değer verilmesinin söz konusu olamayacağı gözetilmeden kesim ve nakliye değeri adı altında bir değer takdir edilerek zemin değerine eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16633, Karar No: 2012/18885, Tarih: 07.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/16633 E.  ,  2012/18885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 7201 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : 1- Sanık ...: Beraat

2- Sanık ...: Sanığın 5237 sayılı Kanunun 204/1, 204/3, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

3- Sanık ..., Sanık ...: a-Sanığın 7201 sayılı Kanunun 55/c, TCK.nun 80, 59/2, 647 sayılı Kanunun 4, TCK.nun 72. maddeleri uyarınca 1.116 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına

I)Sanık müdafiinin, ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.04.2004 gün ve 47/101 sayılı kararında açıklandığı üzere vekalet ücretinin katılan ... yerine katılan vekili lehine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasında sanık ... hakkında 53. maddenin tatbikine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "sanığın, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ve "900 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan alınarak katılan ... vekiline verilmesine" ilişkin bölümdeki “katılan ... vekiline” ibaresi kaldırılarak “katılana” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II)Müdafiinin, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisinde bulunan 02.11.2012 günü UYAP’tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 26.09.2009 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,