muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/33074, Karar No: 2021/1541, Tarih: 15.02.2021

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 12/12/2016 tarihli ve 2016/99 esas, 2016/23379 karar sayılı ilâmın da belirtildiği üzere, 4857 sayılı Kanunun 102. maddesinde düzenlenen idarî para cezasının maktu nitelikte olduğu anlaşılmakla, anılan Kanun'un ilgili maddesine göre düzenlenen idarî para cezasının nispî nitelikte olduğundan bahisle idarî yaptırım kararının kısmen kaldırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

4857 sayılı Kanunun ''Ücret ile ilgili hükümlere aykırılık'' başlıklı 102. maddesinin 1 . fıkrasının c bendinin '' 41 inci maddesinde belirtilen fazla çalışmalara ilişkin ücreti ödemeyen, işçiye hak ettiği serbest zamanı altı ay zarfında kullandırmayan, fazla saatlerde yapılacak çalışmalar için işçinin onayını almayan işveren veya işveren vekiline, bu durumda olan her işçi için ikiyüzyirmi Türk Lirası idari para cezası verilir.'' hükümlerini amir olduğu, Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü Aksaray Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 20/02/2018 tarihli ve 12710312-660-570 sayılı idarî yaptırım kararı ile muteriz hakkında 2016 yılı Kasım ayında yapmış oldukları fazla çalışma sürelerine ilişkin fazla çalışma ücretleri ödenmeyen 114 işçi nedeni ile anılan düzenleme uyarınca idari para cezası uygulandığı anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Aksaray 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 26/03/2019 tarihli ve 2019/869 değişik iş sayılı kararının, CMK'nin 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere kanun yararına BOZULMASINA, 15/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5500, Karar No: 2010/2011, Tarih: 22.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5500 E.  ,  2010/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bartın 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.10.2007 tarih ve 2005/337 - 2007/636 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı kooperatifin ortağı ve 4 yıl süre ile yönetim kurulu muhasibi olduğunu, kooperatifin tam mal varlığı ile plan projelerinin muhasipliği döneminde elde edildiğini, 07.05.1995 tarihinde yapılan olağan genel kurulda muhasiplik dönemindeki tüm icraat ve harcamaların ibra edilmediğini, haklarında dava açıldığını ve Bartın Ağır Ceza Mahkemesi’nin 1997/108 Esas sayılı dosyası ile yargılanıp 18.11.2002 tarihinde beraat ettiğini, beraat kararının 11.11.2004 tarihinde Yargıtay'ca onandığını, tashihi kararın Eylül 2005’te lehine sonuçlandığını, 7 yıl süren nizalı dönem içinde kooperatifteki yasal hakları için kooperatiften hiçbir talebi olmadığını, kooperatiften 30.04.1995 tarihinde kapatılıp 07.05.1995 kooperatif genel kuruluna sunulan kooperatif evrak ve kayıtlarında yazılı olan tüm yasal haklarını talep ettiğini, 07.05.1995 yılından bu tarihe kadar geçen süreç içinde kooperatifin aldığı tüm yönetim ve genel kurul kararlarını da ret ettiğini ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla Bartın Merkez Orduyeri Mahallesi Kışla mevkiindeki 372 ada 4 parselde kayıtlı kooperatif arsasına ihtiyati tedbir konulmasını ve üyelik haklarının şahsına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi gerektiğini, davalı hakkında 1995 yılında aidatlarını ödemediği gerekçesiyle ihraç kararı verildiğini ve bu kararın kendisine bildirildiğini, 10 yıl boyunca kooperatife aidat ödemediğini, ödemiş olduğu aidatlarının çok az miktar olduğunu, halen kooperatifte aidat ödemelerinin devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi gerektiğini, davalı hakkında 1995 yılında aidatlarını ödemediği gerekçesiyle ihraç kararı verildiğini ve bu kararın kendisine bildirildiğini, 10 yıl boyunca kooperatife aidat ödemediğini, ödemiş olduğu aidatlarının çok az miktar olduğunu, halen kooperatifte aidat ödemelerinin devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ...'nin davalı kooperatifin 4 nolu ortağı olduğu, kooperatif üye kayıt defterine göre en son 25.04.1995 tarihinde kooperatife ödemede bulunduğu, davacıya davalı kooperatifçe aidat borçlarını ödemesi için 2 adet ihtarname gönderildiği, 25.11.1995 tarih ve 105 nolu yönetim kurulu kararıyla ortaklıktan çıkarıldığı, ortaklıktan çıkarılma kararının tebliğe çıkarılmadığı, Kooperatifler Kanunu'nun 16 ve 27. maddesi ile kooperatif ana sözleşmesinin 14. maddesine göre çıkarma kararının çıkarılan ortağa tebliğ edilmesi gerektiği, tebliğ edilen karara göre ortağın itiraz ve dava açma hakkını kullanabileceği bu nedenle davacının kooperatif ortaklığı sıfatının devam ettiği, davanın ihraç kararının iptali ve tazminat istemlerine ilişkin olarak açıldığı, ihraç kararının iptali dışındaki diğer istemlerin ihraç kararının iptaline bağlı bulunduğu gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile davacının kooperatif ortaklığı sıfatının devam ettiğinin tespitine, davacının kooperatif ortaklığından doğan alacaklarının ödenmesi talebinin tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydının yapılmasına, bu esas üzerinden davanın devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7835, Karar No: 2024/113, Tarih: 10.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/7835 E.  ,  2024/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/945 E., 2021/372 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret kararının onanması, bozma

A.Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun (4733 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, temyiz inceleme isteğinin reddine dair mahkemenin 28.04.2021 tarihli ve 2020/945 Esas sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza

Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2014 tarihli ve 2013/398 Esas, 2014/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği hapis cezasından çevirme 3.000,00 TL adlî para cezası ve gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.03.2018 tarihli ve 2015/24009 Esas, 2018/2461 Karar sayılı ilâmıyla;

"...Suç tarihi itibariyle eylemin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilerek;

UYAP kayıtları da dikkate alınarak yapılan inceleme sonucunda, sanık hakkında, temyiz incelemesine esas bu davaya konu suç ile aynı nitelikte başka dosyanın da bulunduğu anlaşılmakla;

2.Anılan mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.03.2018 tarihli ve 2015/24009 Esas, 2018/2461 Karar sayılı ilâmıyla;

"...Suç tarihi itibariyle eylemin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilerek;

UYAP kayıtları da dikkate alınarak yapılan inceleme sonucunda, sanık hakkında, temyiz incelemesine esas bu davaya konu suç ile aynı nitelikte başka dosyanın da bulunduğu anlaşılmakla;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 13.02.2012, iddianame tarihinin ise 14.03.2012 olduğu, aynı gün incelemesi yapılan Dairemizin 2015/26531 Esas numarasında kayıtlı aynı mahkemenin 2013/944 E. - 2014/174 K. sayılı dosyasında suç tarihinin 20.01.2012, iddianame tarihinin ise 08.03.2013 olduğu, Dairemizin 2015/5383 Esas numarasında kayıtlı aynı mahkemenin 2012/174 E. - 2013/330 K. sayılı dosyasında suç tarihinin 19.02.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 20.06.2012 olduğu,

Anılan dosyalarda sanığın eyleminin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, anılan dosyaların incelenip, gerektiğinde birleştirilerek sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve haklarında TCK.nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma ilamında bahsi geçen sanığın zincirleme suça konu 20.01.2012 tarihli ve 19.02.2012 tarihli eylemlerine ilişkin kamu davalarının birleştirilmesine karar verilmiştir.

4.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2018/512 Esas, 2019/512 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına ve infazın buna göre yapılmasına, kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmiştir.

5.Mahkemenin söz konusu kararının sanık ile şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2020 tarihli, 7-2020/16760 sayılı kararı ile; "14.04.2020 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edilip 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 61 ve 62. maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunun 3 ve 5. Maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olduğu,

Aynı Kanunun 63. maddesinin "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte bu Kanun kapsamına giren suçlardan dolayı kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 3 üncü ve 5 inci maddede bu maddeye ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir.

Yargıtay Cumhuriyet başsavcılığında bulunan dosyalar ise gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemelerine gönderilir." şeklindeki ikinci fıkrası uyarınca; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arşivinde mevcut İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/267 Esas sayılı dosyasının mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

..." şeklindeki gerekçe ile dava dosyasının mahalline gönderilmesine karar verilmiştir.

6.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/945 Esas, 2021/372 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla, anılan Kanun'un üçüncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmi ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun' un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hakkın saklı tutulmasına ve infazın buna göre yapılmasına, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesin delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmiştir.

7.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.04.2023 tarihli ve 7-2022/140999 sayılı, kısmi ret, kısmi bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi; kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlerle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi; kurumun katılmasına karar verildiğinden kamu davasının takip edildiği, katılma kararının da kaldırılmadığına ve re'sen belirlenecek nedenlerle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi; fazla ceza verildiğine, hükmü temyiz ettiğine ilişindir.

III.OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi; kurumun katılmasına karar verildiğinden kamu davasının takip edildiği, katılma kararının da kaldırılmadığına ve re'sen belirlenecek nedenlerle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi; fazla ceza verildiğine, hükmü temyiz ettiğine ilişindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.13.02.2012 tarihinde cadde üzerinde sanığın elindeki poşet içerisinde 9 çeşit toplam 59 paket kaçak sigara ele geçirimiştir.

2.Birleşen dava dosyasına konu eylemde; 19.02.2012 tarihinde caddedeki sanığa ait karton kutu üzerindeki 18 çeşit toplam 60 paket paket kaçak sigara ele geçirilmiştir.

3.Birleşen dava dosyasına konu eylemde; 20.01.2012 tarihinde cadde üzerinde sigara sattığı görülen sanığa ait 12 çeşit toplam 69 paket kaçak sigara ve puro ele geçirilmiştir.

4.Sanık bozma öncesinde savunmalarında, suça konu sigaraları içmek amacıyla aldığını, bozma sonrası alınan savunmasında ise önceki beyanlarını tekrar ettiğini beyan etmiştir.

5.Suça konu sigaraların bandrolsüz ve gümrük kaçağı olduğuna dair bilirkişi raporları dava dosyasında mevcuttur.

6.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakaları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV.GEREKÇE

A.Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, temyiz inceleme isteğinin reddine dair mahkemenin 28.04.2021 tarihli ve 2020/945 Esas sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

2.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında,

b)Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında; kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının hesaplanarak, verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağının sanığa bildirilmesi gerekirken indirim oranının 1/3 olarak bildirilmek suretiyle sanığın yanıltılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR

A.Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2020/945 Esas, 2021/372 Karar sayılı ek kararında Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/945 Esas, 2021/372 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5462, Karar No: 2009/2351, Tarih: 14.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5462 E.  ,  2009/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Malatya Asliye 1. Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı borçlu ...’in 22/08/2006 tarihinde öldüğü ve kararın tebliğ edilememesi üzerine ölü kişiye Tebligat Kanunu 35. maddesi kapsamında işlem yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında öldüğü anlaşılan davalı ...’ın mirasçılarına karar tebliğinin yapılarak şayet mirasçılar mirası reddetmiş iseler M.K.nun 612 ve 613. maddelerine göre ölenin en yakın tüm mirasçıları tarafından reddedilen miras, sulh mahkemesince iflâs kurallarına göre tasfiye edileceğinden mirasın tasfiyesi için gerekli prosedür tamamlanarak kararın borçlu adına ilgilisine tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/04/2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8694, Karar No: 2012/24193, Tarih: 11.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/8694 E.  ,  2012/24193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Mahallinde yapılan keşiften sonra teknik bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, suça konu yerin belediye mücavir alanı sınırları içerisinde kaldığının belirtilmesi ve TCK.nun 184/4. maddesinin; ''üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır'' hükmü uyarınca, özel imar rejimine tabi yerler veya belediye sınırının dışında ancak mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması karşısında, inşaat bilirkişisi marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak yapılan yerin niteliği ve yapım tarihi belirlendikten sonra, ilgili belediye başkanlığından, suça konu yerin belediye mücavir alanı içinde, özel imar rejimine ait yerlerden ve belediye sınırları içinde kalıp kalmadığının sorulup tam olarak tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.