muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11808, Karar No: 2012/8440, Tarih: 17.05.2012

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek, yerine “1-Davanın kısmen kabulü ile, davacının murisi adına 16.06.2004-01.10.2008 tarihleri arasındaki vergi mükellefiyet sürelerini borçlanabileceğinin tespitine,aksine Kurum işleminin iptaline, fazla istemin reddine,

2-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

3-Davacı tarafından yatırılan 31,20-TL harcın karar kesinleştikten sonra talep halinde davacıya iadesine,

4-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.000,00-TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.000,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5-Davacı tarafından yapılan 144,50TL yargılama giderinden kabul ve red oranına göre takdiren 72,25TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3938, Karar No: 2018/6866, Tarih: 20.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/3938 E.  ,  2018/6866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 114 ada 33 parsel sayılı 1.216,98 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yolu ile gelen hakka ve paylaşmaya dayanarak taşınmazın 1/2 payının tapu kaydının iptali ve adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

... tespiti kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak yapılmış ise de, davacının taşınmazın davalı ile ortak murisleri olan babaları ...’ın vefatı üzerine, yapılan taksimde davalı ile kendisine kaldığı iddiası ile dava açması üzerine, davalı da paylaşmaya dayanmış ve taşınmazın bu paylaşma nedeniyle kendisine ait olduğunu savunmuştur. Bu durumda uyuşmazlık, çekişmeli taşınmazın yapılan paylaşmada davalıya mı, yoksa eşit olarak davacı ve davalıya mı kaldığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, davacı paylaşmaya dayanmakla birlikte tüm mirasçılar arasında usulüne uygun bir taksim olmadığı yönündeki beyanının ikrar niteliğinde olduğu kabul edilerek geçerli bir taksim olmadığı gerekçesi ile "davanın usulden reddine" şeklinde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır.

Yukarıda da açıklandığı üzere taraflar taksimin yapıldığı hususunda fikir birliğinde olduğuna, muris ...’ın dava dışı mirasçıları ..., ... ve ... tarafından pay talebinde bulunulmadığına göre davanın, tarafların iddia ve savunmaları kapsamında görülüp sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi; kabule göre de; dava mirasçılar arasında olduğu ve davacının çoğa ilişkin talebinin azı da içerdiği göz önüne alınarak davacıya miras payının verilmesi gerektiğinin göz ardı edilmesi de isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10328, Karar No: 2020/858, Tarih: 04.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10328 E.  ,  2020/858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde, ... Belediye Başkanlığı tarafından muhtelif zamanlarda doldurma ve kurutma yoluyla yaklaşık 512.000,00 m2 arazi kazanıldığını, Belediye tarafından kıyıda yapılan dolgu işlemlerinin Kıyı Kanunu’nun 7.maddesi gereğince gerekli izinler alınmadan yapıldığını, dolgu alanlarının Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alanlardan olduğunu, bu alanlar üzerinde Belediye tarafından yapılan bina ve tesislerin, otogar, restoran, büfe, çay bahçesi, işyeri v.b amaçlarla şahıslara kiralanmak suretiyle kullandırıldığını, ... Gölü’nün Türkiye’nin ikinci en büyük tatlı su gölü ve doğal içme suyu havzası olduğunu, bu nedenle ... Gölü kıyılarında doldurma ve kurutma yapılamayacağı gibi yapılmış dolgular için de Kıyı Kanunu uyarınca izin verilmesinin söz konusu olamayacağını, Belediye tarafından ... İlçe sınırları dahilinde kıyıda ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi içinde kalan dolgu alanlarının Belediyeye devrinin yapılması için talepte bulunulduğunu ancak bu talebin Maliye Bakanlığınca ret edildiğini açıklayarak, ... Belediyesi tarafından, ... İlçe Merkezinde ve ... Gölü Kıyı Kenar Çizgisi içerisinde kıyıların izinsiz doldurulması suretiyle elde edilen arazilerde, belediye tarafından yapılan bina ve tesislerin kal’ine ve davalının bu yerlere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... Belediye Başkanlığı ile davacı Hazine arasındaki Isparta İdare Mahkemesi’nin 2015/461 Esas sayılı dosyasının derdest olduğu, bu davadan da anlaşılacağı üzere ... Belediye Başkanlığı ile Hazine arasında, dava konusu alanların mülkiyeti konusunda uyuşmazlık bulunduğu, davalı ... Belediye Başkanlığı’nın, dolgu alanlarını kendisinin olduğu inancıyla malikmiş gibi kullandığı ve iyiniyetli asli zilyet konumunda bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddia edilen taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere, 3621 Sayılı Kıyı Kanunu’nun, Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılabilecek Yapılar başlıklı 7.maddesinde;

“Kamu yararının gerektirdiği hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Bu gibi yerlerde doldurma veya kurutmayı yapacak ilgili idarenin valiliğe iletilen teklifi, valilik görüşü ile birlikte Çevre ve Şehircilik Bakanlığına gönderilir. Bakanlık, konusuna göre ilgili kuruluşların görüşünü de almak suretiyle teklifi inceler. Uygun bulunması halinde ilgili idare tarafından uygulama imar planı hazırlanır. Bu yerler için yapılacak planlar hakkında 3.5.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanunu hükümleri uygulanır. Ancak bu planlar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından; 12/3/1982 tarihli ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında kalan alanlardaki planlar, anılan Kanun’un 7 nci maddesine göre ve 4737 sayılı Kanun kapsamında kalan alanlardaki planlar ise anılan Kanun’un 4/A, 4/C ve 4/Ç maddelerine göre tasdik edilir. Doldurma ve kurutma işlemleri yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre yapılır. Bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, özel mülkiyet konusu olamaz.

Bu alanlar üzerinde 6 ncı maddede belirtilen yapılar ile yol, açık otopark, park, yeşil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal altyapı alanları düzenlenebilir” hükmü getirilerek, dolgu suretiyle elde edilen alanların devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu açıklanmıştır.

Ancak, yargılama sırasında gerek davacı Hazine gerekse de Mahkemenin 2015/281 Esas sayılı dosyasında davalı bulunan ... Belediye Başkanlığı tarafından, dava konusu alanların Belediyeye devri için talepte bulunulduğu, talebin reddi nedeniyle, ret işleminin iptali için Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı belirtilmiş olmakla, 6100 sayılı HMK'nin 165. maddesi gereğince, İdare Mahkemesi tarafından verilecek hükmün eldeki davada verilecek kararı etkileyeceği anlaşıldığından, Isparta İdare Mahkemesinin 2015/461 Esas sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesi, anılan davanın kesin olarak karara bağlanmasından sonra toplanan ve/veya toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek yazılı olduğu üzere ret karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16563, Karar No: 2018/17466, Tarih: 17.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/16563 E.  ,  2018/17466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR

Hüküm davalı ... vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiş, temyiz eden davalı asıl ile davalı vekili ...... 1. Aile Mahkemesi'ne verdikleri 02.10.2018 havale tarihli ortak imzalı dilekçe ile temyiz talebinden feragat ettiklerini bildirmişlerdir. Ne var ki anılan imzalı dilekçede kimlik tespiti yapılmamıştır. Mahkemece, temyizden feragat dilekçesinin davalı asıl ve davalı vekili tarafından verilip verilmediği hususundaki tereddütün giderilmesi ve tarafların bu sebeple oluşabilecek kayıplarının önlenmesi bakımından davalı asıl ile davalı vekilinin anılan dilekçe nedeniyle usulüne uygun kimlik tespiti yapıldıktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13391, Karar No: 2024/9259, Tarih: 04.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/13391 E.  ,  2024/9259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12 yaşını doldurmuş olup 15 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun, ... İş Merkezi'nde bulunan asansör kabinine yakarak zarar vermesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 152/2-a ve 31/2. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 aylık asli dava zamanaşımı süresinin, süreyi kesen son işlem olan savunmanın alındığı 05.04.2016 tarihinden inceleme inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.01.2016 tarihli ve 2016/1077 Esas No.lu iddianamesi ile, suça sürüklenen çocuk hakkında, ... İş Merkezi'nde bulunan asansör içerisinde kağıt ve benzeri malzemeleri kullanarak kabini yakması şeklindeki eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/2-a ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/500 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili temyiz dilekçesinde; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği sabit olduğu halde beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/500 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili temyiz dilekçesinde; suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediği sabit olduğu halde beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuğun, inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte hareket ederek, olay tarih ve saatinde ... İş Merkezi'ne gittiği ve iş merkezindeki D Blok'da bulunan 2034 numaralı asansörün içinde kağıt ve benzeri maddeleri tutuşturarak, kabini kısmen yakmak suretiyle yakarak mala zarar verme suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda; Yerel Mahkemece, suça sürüklenen çocuğun savunmalarının aksini gösteren iddiadan başka her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda, olay günü bindiği asansör kabininin ızgara bölümünden duman geldiğini fark ettiğini ve yanan kağıtları eline alıp dışarı çıktığını, kasıtlı olarak veya hata ile yangın çıkarmadığını savunmuş olup; tanık beyanları, CD İzleme Tutanağı, 17.01.2016 tarihli Tutanak, Hasar Tespit tutanağı ile Müracaat ve Görgü Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda, olay günü bindiği asansör kabininin ızgara bölümünden duman geldiğini fark ettiğini ve yanan kağıtları eline alıp dışarı çıktığını, kasıtlı olarak veya hata ile yangın çıkarmadığını savunmuş olup; tanık beyanları, CD İzleme Tutanağı, 17.01.2016 tarihli Tutanak, Hasar Tespit tutanağı ile Müracaat ve Görgü Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

... İş Merkezi'nde bulunan 2034 numaralı asansör kabininde kağıt ve benzeri malzemelerin tutuşturulması suretiyle meydana gelen yangın nedeniyle suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; olay yeri yakınındaki kamera görüntüleri ile suça sürüklenen çocuğun inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte olay yerinde olduğunun belirlendiği, suça sürüklenen çocuk ...'ın da imzasının bulunduğu katılan şirket yönetimince düzenlenmiş olan 17.01.2016 tarihli Tutanağa göre; suça sürüklenen çocuk ...'un şifahi görüşme sırasında bahsi geçen asansörün tavan plastiklerini ellerindeki çakmaklar ile tutuşturarak yaktıklarını, ...'ın elindeki broşürleri yakıp asansör içine attığını, akabinde asansörü 5. kata gönderdiklerini ve olay yerinden ayrıldıklarını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan savunmasında da bindiği asansörden gelen dumanı fark edip dumanı tüten kağıtları ellerine aldıktan sonra asansörü 5. kata gönderdiklerini ve korktukları için olay yerinden kaçtıklarını ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; 17.01.2016 tarihli tutanakta imzası bulunan şahısların tanık olarak dinlenmeleri ve tutanak içeriğinin doğruluğunun araştırılmasından sonra, suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın savunmaları ile kısmen çelişkiler barındıran suça sürüklenen çocuk savunmasına itibar edilmek suretiyle eksik kovuşturma sonucu ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/500 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11394, Karar No: 2021/13449, Tarih: 18.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11394 E.  ,  2021/13449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 18/11/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/92 E. - 2020/11 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama zeytin bahçesi niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, .... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın kuru tarım arazisi niteliği, konumu, yüzölçümü, Dairemiz genel uygulamaları, aynı yöreden gelen dairemiz denetiminden geçen dosyalar dikkate alındığında kapitalizasyon faiz oranının %5 uygulanması gerekirken, bu oranın %4 kabulü ile fazla bedel tespiti,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin dekara ortalama masrafları resmi verilere uygun ise de; aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve denetimimizden geçen dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmak suretiyle m² birim fiyatlarının belirlendiği gözönüne alındığında, dekara ortalama üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerin dekara ortalama masrafları resmi verilere uygun ise de; aynı bölgeden Dairemize intikal eden ve denetimimizden geçen dosyalarda üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınmak suretiyle m² birim fiyatlarının belirlendiği gözönüne alındığında, dekara ortalama üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-İlk kararla hükmedilen 97.843,38 TL bedele 05/02/2017 tarihinden ilk karar tarihi 10/05/2017 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve mükerrer tahsile sebebiyet verilmemesi için davacı idare bloke edilen 1.447,55 TL faiz bedelinin iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Mahkemece verilen hüküm, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca verilen kaldırma ve gönderme kararı ile ortadan kalktığı halde, ilk kararda tescil hükmü verildiğinden bahisle, yeniden terkin hükmü kurulmaması,

Doğru olmadığı gibi;

5-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Bursa 6.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin hükmünün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile HMK'nın 371.maddesi gereğince BOZULMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 18/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.