muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5028, Karar No: 2015/6259, Tarih: 26.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/5028 E.  ,  2015/6259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarihin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun ve tahsis tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ...'da sigorta kapsamına girdiği 04.04.1982 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti, 2012 yılı Kasım ayından itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve yaşlılık aylığı alacağı nedeniyle şimdilik 100,00 TL'nin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının Türkiye ... ... ... Sözleşmesi uyarınca 04/04/1982 tarihinin Türkiye sigorta başlangıcı sayılması isteminin reddi ile davacının Türkiye hizmet başlangıç tarihinin 16/03/1987 tarihi olduğunun tespitine, davacının 506 sayılı Yasa'nın geçici 81/B-g maddesi uyarınca tahsis talebinde bulunduğu 16.02.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti ile tahsis talebinde bulunduğu 16.02.2012 tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı ödenmesi gerektiğinin tespitine, davacının yaşlılık aylığı ödenmesinin tespitine karar verildiğinden ödenmesi gereken aylıktan 100 TL ödenmesine ilişkin isteminin hukuki yarar bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti ile ... Krallığı arasında 22 Ocak 1976 tarihinde Kopenhag'da imzalanan "Türkiye Cumhuriyeti ile ... Krallığı arasında ... ... Sözleşmesi'nin" 32. maddesinin 3. fıkrasına göre "Bir ... veya Türk vatandaşı veya hak sahipleri, münhasıran Türk mevzuatına göre geçirdikleri sigortalılık veya prim ödeme süresi dikkate alınınca bir aylığa hak kazanma koşulunu yerine getiremediği takdirde, ilgili kişinin ... mevzuatına göre geçirdiği ikamet sürelerinin gerekli miktarı, Türk mevzuatına göre geçirilmiş sigortalılık veya prim ödeme süresi imiş gibi dikkate alınır; şu kadar ki anılan sigortalılık veya prim ödeme süresi ile anılan ikamet süresi çakışmamalıdır.”

Türkiye Cumhuriyeti ile ... Krallığı arasındaki Sözleşmenin 32.maddesinin 3.fıkrasında yer alan "...ilgili kişinin ... mevzuatına göre geçirdiği ikamet sürelerinin gerekli miktarı, Türk mevzuatına göre geçirilmiş sigortalılık veya prim ödeme süresi imiş gibi dikkate alınır..." ibaresi ile ...'da ikamet başlangıcının Türkiye'de sigortalılık başlangıcı olarak kabulü gerekir.

Türkiye Cumhuriyeti ile ... Krallığı arasındaki Sözleşmenin 32.maddesinin 3.fıkrasında yer alan "...ilgili kişinin ... mevzuatına göre geçirdiği ikamet sürelerinin gerekli miktarı, Türk mevzuatına göre geçirilmiş sigortalılık veya prim ödeme süresi imiş gibi dikkate alınır..." ibaresi ile ...'da ikamet başlangıcının Türkiye'de sigortalılık başlangıcı olarak kabulü gerekir.

Somut olayda, davacının 04.04.1982 tarihinden itibaren ...'da çalışması bulunduğundan bu tarihin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davacının Türkiye hizmet başlangıç tarihinin 16/03/1987 tarihi olduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davacının sigortalılık başlangıç tarihi 04.04.1982 tarihi olup 07.03.1980-07.11.1981 tarihleri arasındaki askerlik hizmetinin 13 ayını (390 gün) borçlanarak 14.12.2012 tarihinde ödemiş ise de 14.12.2012 ödeme tarihi dikkate alındığında bu süre ilk aylık talep tarihi olan 29.11.2012 tarihi itibariyle dikkate alınmaz ve sigortalılık başlangıç tarihini borçlanma süresi kadar geriye götürmez.

Davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 04.04.1982 olarak kabulü halinde 25 yıl sigortalılık süresi, 46 yaş ve 5075 gün prim ödeme koşulları üzerinden aylık alması mümkündür. Davcaının ilk aylık talep tarihi olan 29.11.2012 tarihi itibariyle 31 yıldan fazla sigortalılık süresi, 52 yaşı ve 7910 günü bulunduğundan 01.12.2012 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi gerekirken davacının 16.02.2012 tarihinde aylık talebi bulunmadığı halde ve taleple bağlılık kuralına da aykırı biçimde 16.02.2012 tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7655, Karar No: 2019/1111, Tarih: 20.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/7655 E.  ,  2019/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil- tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar dahili davalılar ... ve ...vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan...’nin, 4947 ada 11 parsel sayılı taşınmazda bulunan 3 nolu bağımsız bölümü mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak davalılara devrettiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescile, olmazsa tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazın bedeli davalı ... tarafından ödenerek satın alınıp mirasbırakan adına tescil ettirildiğini, mirasbırakanın taşınmazı bu nedenle devrettiğini, davalı ...’nin annesinin yanında kaldığını ve onunla ilgilendiğini, Tekin’in isteği ile yarı payının ...'ye aktarıldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, sûbut bulan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan...’nin 12.10.2006 tarihinde ölümü ile geriye çocukları davalılar ... ve ..., dava dışı ... ile kendisinden önce ölen oğlu ...’nin çocukları ..., ... ve davacı ...’in mirasçı olarak kaldıkları, dava konusu 3 nolu bağımsız bölümün tamamı mirasbırakan ... adına kayıtlı iken vekaleten oğlu ... tarafından 06.06.2002 tarihli satış akdi ile 1/2’şer payla davalılara temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 190. Maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir."; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." şeklinde yer alan hükümlerle, açılmış bir davada ispat yükünün kural olarak davacıya yüklendiği tartışmasızdır.

Somut olaya gelince; davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmakla birlikte mahkemece verilen kesin süreye rağmen tanık listesi sunmamıştır. Dinlenen davalı tanıklarının ise muvazaanın ispatına yarar beyanları olmadığı açıktır. Salt bedeller arasındaki oransızlık tek başına muvazaanın delili değildir.

Bu durumda, toplanan deliller ve yukarıda değinilen ilkeler birlikte değerlendirildiğinde temliğin mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının ispat edilmediği açıktır.

Hal böyle olunca, ½ pay sahibi Saide’nin temyizi olmadığından diğer davalı ...’in payı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Tekin mirasçılarının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6492, Karar No: 2009/7268, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6492 E.  ,  2009/7268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup ödenmeyen iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı, itiraz ve savunmalarında davacıdan herhangi bir mal ve hizmet almadığını ve borcu bulunmadığını ileri sürmek suretiyle akdî ilişkiyi inkâr etmiştir. İddia edilen sözleşme bedeli ve takip konusu asıl alacağın miktarına göre akdî ilişkinin varlığının HUMK’nın 288. maddesi hükmünce senetle ispatı zorunludur. Aynı Yasa’nın 289. maddesine göre senetle ispatı gereken konularda ancak 288. maddesindeki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati ile ve aynı Kanunun 292. maddesi gereğince yazılı delil başlangıcı niteliğinde belge bulunması halinde tanık dinlenebilir. Davacı tarafından yazılı delil başlangıcı niteliğinde belge ibraz edilmediği gibi davalı yanca tanık dinlenilmesine karşı çıkılmıştır. İspatı gereken husus da maddi vakıa değil, hukuki işlemdir. Davacı, sözleşme ilişkisinin varlığını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak dava dilekçesinin deliller bölümünde yasal deliller denmek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır.

Bu durumda davacıya akdî ilişkinin kurulduğu konusunda davalıya yemin yöneltme hakkının bulunduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı gerekçeyle kısmen kabul kararı verilmesi ve kabule göre de alacağın varlığı ile miktarı yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporuyla saptanmış olup alacak likit olmadığı ve borçlu itirazında haklı olduğundan koşulları oluşmayan icra inkâr tazminatı isteminin reddi yerine kabulü de usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11247, Karar No: 2018/13814, Tarih: 26.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/11247 E.  ,  2018/13814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatı istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının icra takibini yetkisiz icra dairesinde açtığını ve fazla çalışma yapmadığını davacının taleplerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davalı borçlunun itirazında icra müdürlüğünün yetkisine de itiraz edildiği anlaşılmakla öncelikle bu hususun çözümlenmesi ve daha sonra alacağa dönük dava açılması ya da yetkiye ilişkin itirazın iptali talebi ile birlikte borca ilişkin itirazların da iptali talebinin birlikte dava edilmesi gerektiği halde yetki hususunda herhangi bir talep olmaksızın yalnızca alacağa dönük dava açılmasının usule uygun olmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Takip talebine itiraz edilen alacaklı, itirazın tebliği tarihinden itibaren bir sene içinde mahkemeye başvurarak, genel hükümler dairesinde alacağının varlığını ispat suretiyle itirazın iptalini dava edebilir ya da imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İtirazın iptali davasında borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu; takibinde haksız ve kötü niyetli görülürse alacaklı; diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, red veya hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edilir.

İtirazın iptali davasında borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu; takibinde haksız ve kötü niyetli görülürse alacaklı; diğer tarafın talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, red veya hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edilir.

İtirazın iptali davası, her ne kadar genel hükümler çerçevesinde yargılamaya tabi ise de davanın temelini icra takibinin oluşturduğundan ve davanın icra takibi ile ayrılmaz bir bütün teşkil ettiğinde kuşku bulunmamaktadır. Mahkemenin İcra Mahkemesi yerine geçerek İcra Dairesinin yetkisi konusunda bir karar verebileceğinin ve borca itirazı inceleme konusunda kendisinin yetkili olup olmadığını ancak bundan sonra karara bağlayabileceğinin kabulü, davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması kuralına da uygun düşmektedir. Aksinin kabulü halinde mahkeme İcra İflas Yasasının emredici hükmüne aykırı olarak yargı çevresinde olmayan İcra Dairesi ile ilgili bir karar vermiş olur ki, bu yön kabul edilemez.

Somut hukuki uyuşmazlıkta, davacı başlatmış olduğu icra takibine vaki itirazın iptalini İş Mahkemesinden talep etmiştir. Mahkemece öncelikle yetki itirazı bir değerlendirmeye tabi tutulmalı, itirazın haksız olduğu anlaşılması halinde ise davacının taleplerinin esası hakkında bir değerlendirme yapılması gerekir. Dosya içeriğinde yapılan incelemede davacı işçi hakkında davalı işvereni tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna verilen işten ayrılış bildirgesinde işyerinin Vakfıkebir İlçesinde olduğu anlaşılmaktadır. 7036 sayılı Yasa'nın 6. maddesi'ne göre iş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir. Belirtilen sebeplerle davanın esası hakkında bir değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı gerekçe ile usulden reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12407, Karar No: 2014/25404, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12407 E.  ,  2014/25404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile yapı ve ağaçların idareye aidiyeti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile yapı ve ağaçların idareye aidiyeti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılara bayındırlık birim fiyatları esas alınarak ve yıpranma payı düşülerek, ağaçlara yaş ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca; dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından, 20.07.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Kamulaştırma bedellerinin tespitine ilişkin 1. ve 2. fıkraların sonuna gelmek üzere (Belirlenen kamulaştırma bedellerine 20.07.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19811, Karar No: 2017/15784, Tarih: 28.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/19811 E.  ,  2017/15784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen 2134 parselde kayıtlı taşınmazın 437 m2'lik bölümünün ve bu bölüm üzerinde bulunan muhdesatların kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ile ... taşınmaz üzerindeki muhdesatların davacı tarafından yapıldığını, mülkiyetinin davacıya ait olduğunu açıklamışlar, davalı ... ise muhdesatların babaları tarafından yaptırıldığını açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile 2134 parsel üzerinde bulunan 16.12.2013 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide gösterilen kargir ev, kerpiç oda ile ahşap ahır ve samanlıktan oluşan muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, 16.12.2013 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide gösterilen kargir ev, kerpiç oda ile ahşap ahır ve samanlıktan oluşan muhdesatın yer aldığı 2134 parseldeki 437m2 yüzölçümlü taşınmaz bölümünün de mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kabulüne ilişkin önceki hüküm, Dairemizin 28.1.2016 tarih, 2014/16903 Esas ve 2016/1465 Karar sayılı ilamı ile özet olarak; “...Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın davacıya aidiyetine karar verilmesinin doğru görülmediği,... Bundan ayrı, davacı dava dilekçesinde belirtilen muhdesatların yer aldığı 2134 parseldeki 437 m2 yüzölçümlü taşınmaz bölümünün de mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş, ne var ki mahkemece bu istek hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmediği, ..Kabule göre ise; davacı tarafından meydana getirildiği belirlenen muhdesatların toplam değeri üzerinden yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nun 326/2. madde uyarınca yargılama giderinden davalı ...'in, tapudaki miras bırakana ait paydan kendisine düşen miras payı oranında sorumlu tutulması..” gereğine işaret edilmek üzere bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verildikten sonra yukarıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

1-) Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.