muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13983, Karar No: 2024/898, Tarih: 07.02.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, davacının Tarım Işlerinde Hizmet Akdiyle Süreksiz Çalışanlara Ait Giriş Bildirgesi ile tekrar başvurusu bulunmadığı için Ek-5. madde kapsamında tescil kaydının başlatılmadığını, müvekkil Kurum işleminde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla yerel Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosya kapsamındaki Kadınhanı İlçe Tarım Müdürlüğü ile Selçuklu İlçe Tarım Müdürlüğü yazıları içeriğinden davacının çiftçi kayıt sisteminde çiftçi kaydının bulunmadığı, yine Kadınhanı Tarım Kredi Kooperatifi yazısı içeriğinde davacının kooperatif kaydının bulunmadığı, Selçuklu Ziraat Odası Başkanlığının 08.01.2020 tarihli yazısında davacının oda kaydının bulunmadığı, yine Kadınhanı Ziraat Odası Başkanlığının 08.01.2020 tarihli yazısında davacının oda kaydının çiftçiliği bırakması sebebiyle 01.12.2016 tarihinde silindiğinin bildirildiği, yine 16.07.2018 tarihli başvuruda Kosova Mahallesi muhtarının yazısına göre davacının çiftçilik ile uğraşmadığını ve mahallelerinde ikamet ettiğinin bildirildiği, dolayısıyla davacının 16.02.2017 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olması gerektiği belirtilerek davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 16.02.2017 tarihli ek-5 tarım sigortalılığı talebine göre tescilinin yapılarak bu tarihten itibaren ek-5 tarım sigortalısı olduğunun ve 7143 sayılı Kanun'dan faydalanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un EK-5 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un EK-5 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5093, Karar No: 2013/12461, Tarih: 18.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5093 E.  ,  2013/12461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ikramiye alacağı, fazla çalışma ücreti, performans primi, izin ücreti, vergi iadesi alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı fazla çalışma ücretinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve fazla çalışma,ikramiye, ücret, performans primi,vergi iadesi ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar, davacıya ait işyeri ve SGK. kayıtları ile bilirkişi raporuna dayanılarak anılan tazminat ve alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece yapılan yargılama sonunda yasaya uygun şekilde sözkonusu tazminat ile alacakların hesaplanıp, hüküm altına alınması isabetlidir.

Ancak mahkemece davalı tarafından 10.04.2007 tarihinde yatırılan 217,37 TL Şubat ücreti, 419,15 TL Mart ücreti, 79,61 TL Şubat vergi iadesi, 74,59 TL Mart vergi iadesinin banka aracılığıyla 30.04.2007 tarihinde davacıya ödendiği anlaşıldığından ödenen miktarın indirilerek ücret ve vergi iadesi alacağının belirlenmesi gerekirken ödemelerin indirilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki 3-4 - 9-10 nolu paragrafların hükümden çıkartılarak, yerine;

“3-Net 113.80 TL. vergi iadesi alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine,

4-Net 249.48 TL. ücret alacağının, dava tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine,

9-Davacının yaptığı 6 adet müzekkere gideri 22,00 TL., 3 adet davetiye gideri 11,50 TL. Bilirkişi inceleme gideri 150,00 TL. olmak üzere toplam 183,50 TL. yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranları nazara alınarak 141.25 TL.'sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,.

9-Davacının yaptığı 6 adet müzekkere gideri 22,00 TL., 3 adet davetiye gideri 11,50 TL. Bilirkişi inceleme gideri 150,00 TL. olmak üzere toplam 183,50 TL. yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranları nazara alınarak 141.25 TL.'sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,.

10-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. gereğince takdiren 1.056 TL. vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,”

paragraflarının yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18.04.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1906, Karar No: 2023/2370, Tarih: 24.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/1906 E.  ,  2023/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Çorum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 30.01.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Çorum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 30.01.2014 tarihli kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.10.2017 tarihli ve 2017/9124 Esas, 2017/10672 Karar sayılı kararı ile "..Sanığın 16.03.2012 tarihinde başka bir olaydan dolayı Jandarma tarafından nezarete alındığı, 17.03.2012 tarihinde İnegöl Adliyesi'ne sevk edildiğini ve buradan serbest bırakıldığı sırada cezaevinden izinli geldiğini ve dönmesi gerektiğini beyan etmesi üzerine Bursa E Tipi Kapalı İnfaz Kurumuna teslim edildiği şeklinde savunmada bulunduğu anlaşılmakla sanığın ne zaman ve ne şekilde Bursa E Tipi Kapalı İnfaz Kurumuna teslim edildiği araştırılarak sonuca göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4. Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5.Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2019 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarihli ve 2020/3158 Esas, 2021/4764 Karar sayılı kararı ile ''....Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son bendi, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

7 Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 18.01.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi üzerine atılı suçu işlemediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın Çorum Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu sırada 08.03.2012-15.03.2012 tarihleri arasında özel izne ayrıldığı, dönmesi gereken tarihten yasal süre olan 48 saat daha beklenilmesine rağmen ceza evine dönmeyerek firar ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 17.03.2012 tarihli tutanakta, sanığın izinden dönmesi gereken tarihten 48 saat daha beklenilmesine rağmen dönmediğinin tespit edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın Çorum Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu sırada 08.03.2012-15.03.2012 tarihleri arasında özel izne ayrıldığı, dönmesi gereken tarihten yasal süre olan 48 saat daha beklenilmesine rağmen ceza evine dönmeyerek firar ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 17.03.2012 tarihli tutanakta, sanığın izinden dönmesi gereken tarihten 48 saat daha beklenilmesine rağmen dönmediğinin tespit edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Çorum Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, 08.03.2012 tarihinde özel izne çıktığı ve 15.03.2012 tarihinde özel izinden dönmesi gerektiği halde dönmediği, yasal süre olan 48 saat beklenildiği ve 17.03.2012 tarihi itibariyle de izinden dönmemesi üzerine firar ettiği belirlenerek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunulduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın alınan ifadelerinde istikrarlı olarak, kendisine ait olan ... plakalı aracın arkadaşı H.U.da durduğunu, 15.03.2012 tarihinde akşam saatlerinde arkadaşının arabayı teslim ettiğini, araçla Bursaya Bozüyükten gelirken aracının arkadaşları tarafından bir hırsızlık olayında kullanıldığı için jandarmanın takip etmesi üzerine Karacakaya Jandarma Komutanlığı Ekiplerinin aracını durdurup kendisini yakaladığını ve gözaltına alındığını, 16.03.2012 tarihinde Inegöl Jandarma Komutanlığı nezaretinde kaldığını 17.03.2012 tarihinde İnegöl Adliyesine çıkartılıp o olaydan serbest kaldığını, kendisinin cezaevinden izinli geldiğini ve dönemediğini söylemesi üzerine Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderildiğini beyan ettiği belirlenmiştir.

3. Sanığın ifadesi üzerine yapılan araştırmalarda, İnegöl Jandarma Komutanlığından alınan nezarethane defteri fotokopisine göre, sanığın savunmasına uygun düşecek şekilde hırsızlık suçundan 16.03.2012 saat 13.40 da yakalandığı, aynı gün nezarethaneye alındığı ve 17.03.2012 saat 14.00 de nezraethaneden çıkarılarak Cumhuriyet Başsavcılığına sevk edildiği belirlenmiştir.

4. Dava dosyası içerisinde yer alan belgelerden, sanığın 18.03.2012 tarihinde Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna misafir hükümlü olarak girişinin yapıldığı ve 11.04.2012 tarihinde Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna naklinin yapıldığı anlaşılmıştır.

5.5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrasında "...İzinden dönmeyen veya iki günden fazla bir süre geçtikten sonra dönen hükümlüler hakkında Türk Ceza Kanununun 292 nci ve izleyen maddelerinde yazılı hükümler uygulanır..." hükmü yer almaktadır.Bu hükme göre, özel izinden dönmeyen hükümlülerin firar etmiş sayılabilmeleri için teslim olmaları gereken süreden sonra 2 gün daha beklenilmesi, bu süre zarfında da gelmezlerse adli işlemlerin başlayacağı açık şekilde belirtilmiştir.

5.5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrasında "...İzinden dönmeyen veya iki günden fazla bir süre geçtikten sonra dönen hükümlüler hakkında Türk Ceza Kanununun 292 nci ve izleyen maddelerinde yazılı hükümler uygulanır..." hükmü yer almaktadır.Bu hükme göre, özel izinden dönmeyen hükümlülerin firar etmiş sayılabilmeleri için teslim olmaları gereken süreden sonra 2 gün daha beklenilmesi, bu süre zarfında da gelmezlerse adli işlemlerin başlayacağı açık şekilde belirtilmiştir.

Yukarıda yer alan madde metni ile dava dosyası birlikte değerlendirildiğine, sanığın 15.03.2012 tarihinde özel izninin bittiği, bu süreden 2 gün daha beklenilmesinin gerektiği, sanığın savunmasına uygun düşecek şekilde 16.03.2012 tarihinde başka bir suçtan göz altına alındığı ve 17.03.2012 tarihinde göz altından çıkarılarak adliyeye sevk edildiği sanığın yasal olan 2 günlük süre içerisinde bu nedenle ceza evine dönüş yapamadığı tespit edilmiştir.

Yine sanığın savunmasında özel izinde olduğunu ve ceza evine dönmesi gerektiğini savcıya söylemesi üzerine Bursa Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderildiğini beyan ettiği ve yapılan araştırmalarda sanığın savunmasını destekler biçimde 18.03.2012 tarihinde Bursa Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna misafir hükümlü olarak girişinin yapıldığı, sanığın yasal olan 2 günlük sürede başka bir nedenle ceza evine teslim olmadığına dair sanık savunmasının aksini gösterir bir delil de elde edilemediği göz önün alındığında, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığının anlaşıldığı ve bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42163, Karar No: 2017/17332, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42163 E.  ,  2017/17332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21843, Karar No: 2012/29761, Tarih: 13.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/21843 E.  ,  2012/29761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın savunmasında dal odunu kestiğini beyan etmesine göre keşfe iştirak eden bilirkişiden suça konu emvalin dal odunu olup olmadığı, kesilen ağaçların müstakil gövdeye sahip ağaçlar olup olmadığı kesimle hayatiyetlerini kaybedip etmedikleri hususunda ek rapor alınarak sonucuna göre sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 116. ve 109. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9509, Karar No: 2014/27676, Tarih: 27.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9509 E.  ,  2014/27676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2012/138-2013/644

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacılar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 15,20 m2'lik küçük yüzölçümlü pay satışı emsal kabul edilerek değerlendirme yapıldığından, bilirkişi incelemesi inandırıcı ve yeterli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan takyidatların hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2) Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan takyidatların hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacılardan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.