muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15745, Karar No: 2025/3995, Tarih: 14.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15745 E.  ,  2025/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/121 E., 2022/3336 K.

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Konutta veya eklentilerinde yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,, 08.12.2021 tarihli ve 2021/314 Esas, 2021/528 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d 168/2-3, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/121 Esas, 2022/3336 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-c maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi

Yağma suçunun işlendiğine dair delil bulunmadığı, müştekinin yaralanmaya dair beyanlarının çelişkili olduğu, tanığın olay anına ilişkin görgüsünün bulunmadığı, sanığın en başından beri olaya ilişkin tutarlı ve samimi beyanlarda bulunarak bileziği çekip aldığını beyan ettiği, malın zorla alındığı konusundaki şüpheden sanığın yararlanması gerektiği, eylemin bina veya eklenti içerisinde gerçekleşip gerçekleşmediğinin tespiti açısından olay yerinde keşif yapılması gerektiği, fotoğraf ile yetinilemeyeceği, suça konu bilezik emanete alınıp bileziğin özellikleri ve bilekten kolayca çıkıp çıkmayacağına dair bilirkişi incelemesinin yapılmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine göre; 12.07.2021 tarihli Görüntü İzleme ve Tespit Tutanağına göre, yağma eylemini gerçekleştiren şüphelinin, hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan dosyası tefrik edilen ...'ın ikamet ettiği ... Mahallesi No:79 sayılı yerde bulunan Başak Apartmanına giriş yaptığının anlaşıldığı, yine olaya ilişkin düzenlenen tutanaklar, suça konu altın bilezik parçasının satıldığı kuyumcu olan tanık ... tarafından yapılan fotoğraf üzerinden teşhis işlemi ve beyanı ile ...'ın savunmasından suçtan elde edilen bilezik parçasının ... tarafından satıldığının ve geri kalan parçaların da ... tarafından kolluk birimlerine teslim edildiğinin sabit olduğu, bu somut deliller karşısında ...'ın inkar içeren ve sanık ... ile kollarındaki dövmelerin yeri ve şeklinin farklı olduğuna dair dosya içerisinde somut bir tespit bulunmayan soyut beyanı ile sanık ...'ın ikrar içeren beyanı üzerine soruşturmanın sanık ...'a yönlendirildiği ve sanık ... hakkında dava açılarak mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, sanığın hazırlık beyanında "olaydan sonra suça konu bileziği annesinin ikametindeki saksı altına koyup annesinin evinden ayrılarak ikametine gittiğini" beyan etmesi karşısında olaya ilişkin kamera görüntülerine dair adli emanette bulunan DVD'ler incelenerek olayın şüphelisinin olaydan sonra girdiği apartmandan olayın şüphelisi ya da başka bir erkek şahsın giriş yaptıktan sonra çıkış yapıp yapmadığının araştırılması, sanık ...'ın gerek yüz gerekse boydan ve farklı açılardan çekilmiş fotoğrafları temin edilerek kamera görüntülerindeki şüpheli şahsın ... olup olmadığına dair bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sanık ... maskeli ve maskesiz (kamera görüntülerindekine benzer renk ve özellikte) şekilde mağdur ile yüzleştirilerek mağdurdan eylemi gerçekleştiren şahsın sanık ... olup olmadığı sorulup, olay yerinin sanık ...'ın ikametine kıyasla ...'ın ikametine çok yakın olması karşısında, her iki şahsın olay tarihinde kullandıkları cep telefonu numaraları tespit edilerek baz istasyonu sinyal bilgileri Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilerek suç tarihi ve saatinde hangi şahsın sinyal bilgilerinin olay yerine yakın olduğu tespit edilip, gerekirse soruşturmayı yürüten ve tutanaklar altında imzaları bulunan tutanak tanıkları da dinlenerek soruşturmanın hangi gerekçeyle sanık ... üzerine devam edildiği sorulduktan ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan tefrik edilen dosyanın getirtilerek tüm deliller toplanıp değerlendirildikten sonra, ceza yargılaması açısından sanık ...'ın ikrar içeren savunmalarına bir değer atfedilip atfedilemeyeceği tartışılmadan, eksik araştırma ile yazılı şekilde sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/597, Karar No: 2011/8398, Tarih: 06.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/597 E.  ,  2011/8398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.09.2009 tarih ve 2006/624 - 2009/461 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya’dan Türkiye’ye taşınmak üzere davalı şirkete teslim edilen ev eşyalarının taşıma sonrası eksik çıkması üzerine davalı şirket yetkilisi ile düzenlenen 22.05.2006 tarihli sözleşmeyle eksik eşyaların Almanya’dan bire bir satın alınarak müvekkiline teslim edilmesinin kararlaştırıldığını, bazı eşyaların aynısının bulunamaması üzerine davalı şirketin Almanya’daki acentası ile görüşüldüğünde onların yerine başkalarının seçilebileceğinin söylendiğini, bütün bunlara karşın sözleşme uyarınca alınan eksik eşya bedellerinin ödenmediğini, bu hususta başlatılan icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kaybolan eşyalarının 5.000-6.000 EURO arasında bir bedelle yeniden alabileceğini belirtmesi üzerine davacı ile sözleşme imzalandığını, ancak davacının, kaybolan eşyalarla ilgisi olmayan farklı ürünler satın alarak kötüniyetli davrandığını savunarak davanın reddini, % 40 kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının kaybolan eşyalarının 5.000-6.000 EURO arasında bir bedelle yeniden alabileceğini belirtmesi üzerine davacı ile sözleşme imzalandığını, ancak davacının, kaybolan eşyalarla ilgisi olmayan farklı ürünler satın alarak kötüniyetli davrandığını savunarak davanın reddini, % 40 kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında eşya taşıma hususunda sözleşme düzenlendiği, sözleşmede taşınacak eşyaların ve değerlerinin gösterilmediği, taşıma sırasında da davacıya ait eşyaların bir kısmının hırsızlık suretiyle zayi olduğu, zayi olan eşyaların 20.05.2006 tarihli tutanakla davalı taşıyıcının işçisi tarafından saptandığı, bilahare taraflar arasında düzenlenen sözleşme ile 16 kalem eşyadan çamaşır makinesi ve yorgan yastık gibi ufak eşyalar haricindeki diğer eşyaların Almanya’dan doğrudan doğruya alınarak eşya sahibi davacıya teslim edilmesinin, çamaşır makinesinin 22.5.2006 tarihinde, diğer eşyaların 09.06.2006 tarihinde teslim edilmesinin öngörüldüğü, çamaşır makinesi haricindekilerin teslim edilmediği, bunun üzerine davacı tarafından Almanya’dan alındığı, kaybolan eşyalar arasında yer alan bilgisayarlardan server bilgisayar dışındakiler teslim edilmekle beraber server bilgisayarın teslim edilmediği, taşıma sonrası davacıya teslim edildiği bildirilen eşyaların listesini içeren 20.05.2006 tarihli bir başka listede davacıya teslim edilen eşyalar arasında bilgisayarın da mevcut olduğu belirtilmekte ise de, dinlenen tanığın anlatımlarından ve davacı dayanağı 20.05.2006 tarihli “TUTANAKTIR” başlıklı belge ile tarihsiz sözleşmeden HP Çift işlemci server bilgisayarın davacıya teslimi gerçekleştirilen bilgisayar dışında kaybolan başka bir bilgisayar olduğu, sözleşmenin yanlar açısından bağlayıcı olacağı ve zararın bu sözleşmeden hareketle tespiti gerektiği kanaatiyle davanın kısmen kabulüne, 12.365,30 Euro'ya ilişkin itirazın iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraflar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraflar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 1,065,31 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26219, Karar No: 2013/19350, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/26219 E.  ,  2013/19350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç

oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 30/01/2004 tarihinde muvazaalı olarak sanık ...'tan boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8041, Karar No: 2023/767, Tarih: 23.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/8041 E.  ,  2023/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1823 E., 2017/2686 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14.09.2017 tarihli ve 2017/1823 Esas, 2017/2686 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer ... "hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir." ve 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinde "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, yüzüne karşı verilen hükme ilişkin katılanlar vekilinin kararın tefhiminden sonra, kararı temyiz ettiğini bildirdiği, gerekçeli kararın katılanlar vekiline tebliğ edildiği, ancak tefhim olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğinden itibaren 7 ... içerisinde verilmesi gerektiğine değinilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği anlaşıldığından, katılanlar vekiline temyiz nedenlerini içeren dilekçesini hükmün tebliğden

itibaren 7 ... içerisinde vermesi gerektiğine ilişkin ihtar içeren tebligat gönderilmesi ve katılanlar vekilinin sunması halinde ek temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7452, Karar No: 2014/14685, Tarih: 08.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/7452 E.  ,  2014/14685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2009/291566

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2009

NUMARASI : 2004/155 (E) ve 2009/144 (K)

SUÇ : Zimmet-Resmi Belgede Sahtecilik

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan banka vekilinin sanık A.. B.. yönünden temyiz talebinin incelenmesinde;

UYAP aracılığıyla elektronik ortamda MERNİS'ten alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık A.. B..'in hükümden sonra 29.12.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının nedeniyle ölüm nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş;

Katılan banka vekilinin diğer sanıklar Seyhan, Y.. T.., Özgür, Birol, Kemal, Şahin, Okan, Ahmet, Hüseyin, Sinan , Çetin , Himmet, Gürbüz, Bayram ve İrfan yönünden temyiz taleplerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya içeriğinden; katılan bankanın İzmir Bornova şubesinden sahte belgelerle para çekildiğinin tespiti ile sanıkların eylemlerinin ortaya çıktığı ve soruşturma evrakının tefrik edilerek , aynı şekilde sahte belgelerle paraların çekildiği altı ayrı yer Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, İzmir, Ankara, Sakarya ve Kocaeli Ağır Ceza Mahkemelerinde ayrı ayrı davaların açıldığı anlaşılmakla;

İddianamedeki anlatıma göre sanıklardan Y..T..ve Seyhan'ın mudilerin hesaplarına ilişkin belgeleri temin eden banka görevlileri oldukları ve diğer sanıklarla işbirliği halinde mudilerin hesaplarına ait belgelerin sahtelerini oluşturarak hesaplarından usulsüz para çektiklerine göre, sanıkların eylemlerinin sabit olması halinde banka görevlisi sanıklar için 4389 sayılı yasada düzenlenen bankalar kanununa muhalefet suçunun , diğer sanıklar yönünden ise TCK 39.madde gereğince banka zimmeti suçuna yardım etme suçunun oluşacağı gözetilerek, bu dava dosyası ile sanıkların aynı nitelikteki eylemleri için açılıp halen derdest olan Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/156 E- 2008/9 K ( 27.3.2013 günlü Bozma ilamımız öncesi Esas -Karar nosu) sayılı dava dosyası birleştirilerek, banka zimmeti suçunun her bir sanık yönünden tartışılması suretiyle banka zimmeti suçunun subutu halinde Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesince dolandırıcılık suçundan kurulan ve kesinleşen mahkumiyet kararlarının değerlendirilmesi gereğide düşünülerek , sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde davanın reddi yönünde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan banka vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6427, Karar No: 2013/5855, Tarih: 11.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6427 E.  ,  2013/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyetince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22462, Karar No: 2013/20221, Tarih: 27.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22462 E.  ,  2013/20221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun Vakıfbank nezdindeki hesaplarına haciz konulduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için İdarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan borçlu idarenin gördüğü hizmet kapsamında tüm mal hak ve alacaklarının nitelikleri gereği kamu hizmetinin sürdürülebilmesi için kamuya tahsisli olduğunu, ayrıca İİK'nun 82/1. maddesi kapsamında borçlu Kurum mallarının haczinin mümkün olmadığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, takibin dayanağı olan ilamın karar tarihinin 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 5999 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra olduğu, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddeler gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Hükmün esası, alacaklı vekili; yargılama giderlerine yönelik bölümü ise borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan sorun konusunda sağlıklı bir sonuca ulaşmak için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesi gerekir.