muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2520, Karar No: 2012/3015, Tarih: 19.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2520 E.  ,  2012/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakan annesi H.. S.'in .. parsel sayılı taşınmazını ara malik kullanmak suretiyle mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı oğluna satış suretiyle devrettiğini, diğer kardeş olan mirasçı V..'ın ise vesayet altında bulunup, davalının vasisi olduğunu ileri sürerek, payı oranında iptal ve tescil ile, mirasçı ..'a kayyım tayin edilerek payı oranında .. adına da tesciline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusunun kanıtlanamadığı ve V.. S.. ile ilgili usulüne göre açılmış bir dava bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 29.11.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat H.. İ. E.ile temyiz edilen vekili Avukat N.. E.. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal, tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden; çekişme konusu .. parsel sayılı taşınmazdaki ½ payın miras bırakan H..S.. tarafından 22.02.2000 tarihli akitle R..U..'a, R.'ın da 04.04.2000 tarihinde davalıya satış suretiyle devrettiği; aynı taşınmazdaki diğer ½ payın da miras bırakan H.. tarafından 22.06.2000 tarihli akitle Ş.. K..'ya, Ş..in de 23.08.2000 tarihinde davalıya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Davacı, miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, dosya içeriğindeki belgelerden, Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/145 E. sayılı dava dosyasında tanık olarak dinlenen ara malik Ş.. K..'nın beyanından muris H.. tarafından Ş.'e yapılan temlikin bedelsiz olduğu anlaşılmaktadır. Diğer ara malik R..'ın ise aile dostu olduğu, davacı ile muris ve davalı arasında davacının oğlu A.. K..'in Bakırköy Sulh Ceza Mahkemesinin 2000/1136 E.-2131 K. dava dosyasında yargılanması nedeniyle husumet bulunduğu, murisin taşınmazı temlik etmesine rağmen taşınmazda oturmaya devam ettiği dosya kapsamı ile sabittir.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın yapmış olduğu temliklerle ilgili gerçek amaç ve iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olduğu ve bu amaçla temlikin gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

O halde, yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde miras bırakanın yapmış olduğu temliklerle ilgili gerçek amaç ve iradesinin mirasçılardan mal kaçırmak olduğu ve bu amaçla temlikin gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3549, Karar No: 2017/3783, Tarih: 17.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3549 E.  ,  2017/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat

Katılan vekilinin temyizinin sadece sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat kararlarına yönelik olduğu kabul edilerek bu sanıklara hasren yapılan temyiz incelemesinde;

1-)Sanıklar hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik yapılan incelemede;

... Otomativ Nak. San. ve Tic. LTD şirketi adına en son KDV beyannamesinin 2005 şubat ayında verildiği ve bu tarihten sonra sanık ... tarafından sahte fatura düzenlendiğine dair de dosya içerisinde herhangi bir tespit bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-)Sanıklar hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan beraat kararlarına yönelik yapılan incelemede ise;

Sanıkların en son 2005 takvim yılı şubat ayı için KDV beyanında bulunmaları ve bu tarihten sonra beyanda bulunduklarına veya fatura düzenlediklerine dair de dosyada herhangi bir tespit olmaması karşısında gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 2004 yılı içi ve Şubat 2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/3, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1727, Karar No: 2020/4354, Tarih: 06.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/1727 E.  ,  2020/4354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, birleşen dava davalısı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada, davacılar vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacı ...'in idaresindeki araca çarpmasıyla oluşan kaza sonucu, davacı ...'in ağır biçimde yaralanıp işgöremez ve bakıma muhtaç hale geldiğini, tedavi gideri yapmak zorunda kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL. maddi ve 300.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Birleşen davada, davacı vekili; asıl davaya konu kazada oluşan maluliyet nedeniyle davalıdan 175.000,00 TL. maluliyet teminatının alındığını; ancak, poliçedeki tedavi teminatı kapsamında davacıya tedavi gideri ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL. tedavi ve bakım giderinin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 12.05.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle, toplam maddi tazminat taleplerini 989.664,15 TL'ye (davalı ...Ş. 175.000,00 TL. ile sınırlı sorumlu olmak üzere) yükseltmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; asıl davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 688.581,09 TL. çalışma gücü kaybı tazminatı ile 301.083,06 TL. bakım giderinin ve 50.000,00 TL. manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline; davacı eş ... için 20.000,00 TL. manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline; birleşen davada davacının tedavi gideri hakkındaki talebi atiye terk edildiğinden, tedavi gideri hakkındaki talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına; bakım giderinden davalı ... şirketinin sorumluluğu bulunmadığından bu istemin reddine dair verilen hükmün, davacılar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 01.06.2017 tarih, 2014/24208 Esas ve 2017/6285 Karar sayılı ilamı ile; "davacı ...'in trafik kazası nedeniyle %100 oranında malul kaldığı, bakiye ömrü boyunca başkasının bakımına muhtaç olduğu; davalı ... şirketinin düzenlediği ZMSS poliçesi kapsamında tedavi giderlerinin 175.000,00 TL. limitle teminat altına alındığı; Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, bakıcı giderinin tedavi gideri kapsamında sayıldığı ve davalı sigortacının bakıcı giderinden tedavi limiti ile sınırlı olarak sorumlu olduğu; davalı ... yönünden hatalı ve hukuka aykırı şekilde bakıcı gideri talebinin reddinin doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 688.581,09 TL. çalışma gücü kaybı tazminatı ile 301.083,06 TL. bakım giderinin ve 50.000,00 TL. manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline; davacı eş ... için 20.000,00 TL. manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline; birleşen davada tedavi gideri talebi atiye terk edildiğinden bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına; 301.083,06 TL. bakıcı giderinin tahsilde tekerrür olmamak ve davalı ... şirketinin sorumluluğu 175.000,00 TL. ile sınırlı olmak üzere 17.06.2011 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, birleşen dava davalısı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılmış olmasına ve delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davacı ... vekilinin davalı ...Ş'ye yaptığı 26.04.2011 tarihli başvuruda, maluliyet tazminatı

yanında diğer maddi tazminatların da poliçe teminatları kapsamında ödenmesini istediği gözetildiğinde, davalının kısmi (sadece maluliyet tazminatı) ödeme yaptığı tarihin, davalı ... için temerrüt tarihi olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmemesine göre; birleşen dava davalısı ... Sigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8.982,78 TL kalan onama harcının temyiz eden birleşen davada davalı ...Ş'den alınmasına 06/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10678, Karar No: 2019/4306, Tarih: 11.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10678 E.  ,  2019/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı ancak çekişmeli 118 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki muhdesatlar yönünden hüküm kurulmadığı belirtilerek, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişiler kurulu ve taraf tanıklarının huzuruyla yeniden keşif icra edilerek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın üzerindeki ağaçlardan hangilerinin davalı ... tarafından dikildiği sorularak belirlenecek ağaçlar bakımından beyanlar hanesine davalı lehine muhdesat şerhi verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmasının isabetsizliğine” değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 17.08.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (D), (E), (H), (İ), (J), (K), (L), (O), (P), (R), (Ş), (T), (U) ve (Ü) harfleri ile gösterilen ağaçların davalı ...’e ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9976, Karar No: 2015/13453, Tarih: 14.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9976 E.  ,  2015/13453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/01/2015

NUMARASI : 2013/47-2015/22

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/01/2015 tarih ve 2013/47-2015/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile imzalanan taşıma sözleşmesine istinaden, davalıya teslim edilen müvekkiline ait yükün davalı tarafından kaybedilmesi üzerine, davalının kusurunu kabul ederek, Lahey Protokolü'ne göre ödemede bulunulduğunu ancak mal bedelinin tamamı için icra takibi yapıldığını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iddia edildiği gibi Türkiye-Kuveyt arası taşıma işini üstlenmediğini, bilakis Kuveyt-Türkiye arasındaki taşımayı üstlendiğini, davacının iddia ettiği taşımanın dava dışı şirket tarafından yapıldığını, kayıp gönderi olarak üzerine düşen sorumluluğu yerine getirerek ödemede bulunduğunu, başkaca ödeme yapmasını gerektirir bir durum bulunmadığını, takibe konu faturanın ihracat faturası olduğunu ve müvekkili tarafından gerçekleştirilen taşımaya ilişkin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının taşıma sözleşmesinde yer alan taşıma ödeme sınırlaması dışında dava konusu şeyin değerinin daha yüksek olduğuna ilişkin ibraz ettiği faturanın taşıma ile uyumlu olmadığı, davacı vekilinin dava konusu kaybolan şeyin faturası olarak ibraz ettiği belgenin Türkiye'den Kuveyt'e bir satışı gösterdiği, oysa, davaya ibraz ettiği taşıma sözleşmesinin Kuveyt'ten Türkiye'ye taşımayı ifade ettiği, faturanın kaybolan dava konusu şeyle aynılığının ispat edilemediği, ayrıca davacının gönderiyi kg olarak 42 kg ifade etmesine karşın, konişmentoda gönderinin kg değerinin farklı olup 43 kg olarak belirtildiği, bu durumda fatura ve konişmentonun farklı olduğunun kabulü gerektiği, davacının dava konusu kayıp olan şeyin değerinin sözleşme sınırlaması dışında daha değerli olduğuna dair delil ibraz etmediği, davalının taşımadan kaynaklanan sorumluluğunu uluslar arası konvansiyon hükümleri çerçevesinde yerine getirerek ödemede bulunduğu, başkaca sorumluluğu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3706, Karar No: 2014/516, Tarih: 20.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3706 E.  ,  2014/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme (5 kez), reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma (4 kez) ve kaçırma suçlarından sanık ... Yücetürk, ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ..., ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ..., ırza geçme, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma (2 kez) suçlarından sanık ... ile reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar...,...,...... ve ...'ın atılı suçlardan beraatlerine, sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşürülmesine, atılı diğer suçlardan beraatine dair Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2010 gün ve 2009/156 Esas, 2010/163 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Zara Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.07.2003 tarihli kararına göre mağdurenin koruma altına alınması nedeniyle, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekilinin müdahale talebinin kabulüne karar verilmiş ise de; 2828 sayılı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının sayılan istisnalar hariç, çocuk reşit olana kadar devam edeceği, dosyadaki mevcut nüfus kaydı örneğine göre 25.10.1987 doğumlu olan mağdurenin hüküm tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurması karşısında, temsil hakkı sona eren kurumun temyiz hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, SHÇEK vekilinin temyiz talebinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10273, Karar No: 2018/19712, Tarih: 24.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/10273 E.  ,  2018/19712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamında incelenmesine ihtiyaç duyulduğundan; idari para cezasına konu özel okul eğitim personeline ait ücret bordrolarının davacı Şirketten, aynı dönem için resmi okullarda görevli emsal nitelikteki öğretmenlere ödenen aylık ücret ile öğretim yılına hazırlık ödeneği bordrolarının .. İl Müdürlüğünden temin edilerek dosyaya eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.