muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17937, Karar No: 2016/24004, Tarih: 25.10.2016

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...... İşletmeleri A.Ş. vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21235, Karar No: 2017/13423, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21235 E.  ,  2017/13423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15122, Karar No: 2012/17926, Tarih: 12.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/15122 E.  ,  2012/17926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/07/2012 tarih ve 2012/143-2012/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, Armano Denizcilik A.Ş.'nin müvekkilinin işvereni ve iş kazasının meydana geldiği ARMONA isimli geminin işleteni olduğunu, dava konusu kazanın Atlantis Armano gemisinde ve davalıların kusuru ile meydana geldiğini, Bakırköy Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen sağlık kurulu raporunda %5 oranında maluliyet oranı tespit edildiğini ve müvekkilinin iş göremezliğinin sürekliliğinin belirlendiğini iddia ederek, Türk Ticaret Kanununun 1352. maddesinin B maddesinde geminde meydana gelen bedensel zararlara ilişkin ihtiyati haciz talep hakkının bulunduğundan bahisle, Atlantis Armona adlı geminin ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda; Talep eden vekilinin iddia ettiği zararın varlığı ve varsa miktarının yargılama sonrasında saptanacağı gerekçesiyle, dosyadaki deliller ışığında şimdilik kaydı ile ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, ihtiyati haciz talep eden vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talep eden vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz talep eden vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20210, Karar No: 2014/8412, Tarih: 03.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/20210 E.  ,  2014/8412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/73311

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2012

NUMARASI : 2011/240 (E) ve 2012/6 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Lise öğrencisi olan müştekinin olay tarihinde okul içerisinde başka bir öğrenciyle kavga ederek okul düzenini bozması üzerine, okulun disiplin ve düzenini sağlamakla görevli nöbetçi öğretmen olan sanığın müştekiye tokat vurmak suretiyle eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7462, Karar No: 2025/4839, Tarih: 18.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/7462 E.  ,  2025/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/122 E., 2023/138 K.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

1.Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik sanık ...'in temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre silahlı örgüte üye olma suçundan verilen düşme kararını temyiz etmediği belirlenmiştir.

2. Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan diğer hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2017 tarihli ve 2016/151 Esas, 2017/100 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli ve 2020/1576 Esas, 2021/530 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozma ilamı üzerine İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2021/122 Esas, 2023/138 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan davanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ve 67. maddelerine göre zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine,

2. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a, 39, 62, 53 ve 58. maddelerine göre 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 220/2-3, 220/7, 62, 53 ve 58. maddelerine göre 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

4. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37, 149/1-c, 62, 53. maddelerine göre 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

5. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik azmettirmek suretiyle tasarlayarak kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a, 62, 53 ve 58. maddelerine göre müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

4. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37, 149/1-c, 62, 53. maddelerine göre 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

5. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik azmettirmek suretiyle tasarlayarak kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a, 62, 53 ve 58. maddelerine göre müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

6. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 106/2-c-d, 62 ve 53. maddelerine göre 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

7. Sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 106/2-c-d, 62 ve 53. maddelerine göre 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

8. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'a nitelikli yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a, 31/3, 62 ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddelerine göre 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına,

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, suç işleme kastının olmadığına,

C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanması gerektiğine, haksız tahrik derecesine,

D. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; düşme değil beraat kararı verilmesi gerektiğine,

E. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine,

F. Suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, haksız tahrike, yaş küçüklüğüne, lehe indirimlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

D. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; düşme değil beraat kararı verilmesi gerektiğine,

E. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine,

F. Suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, haksız tahrike, yaş küçüklüğüne, lehe indirimlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin bozma ilamı, usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktulden sanıklara yansıyan haksız tahrik oluşturan bir davranış saptanmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanıklar ve müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerdeki düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar ... ve ...'in atılı suçları örgüt kapsamında işlediklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında hem 5237 sayılı Kanun'un 58/9. maddesi uygulanması hem de adli sicil kayıtlarında bulunan tekerrüre esas ilamların gösterilmesinin infazda karışıklığa sebebiyet vereceğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/9. maddesinin uygulanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik ...'ın temyiz istemi yönünden

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz hakkı bulunmayan sanık ...'in adı geçen sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, oy birliğiyle

REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen düşme, sanık ... hakkında örgüte yardım, mağdur ...'e yönelik nitelikli yağma, Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli tehdit, suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen düşme, sanık ... hakkında örgüte yardım, mağdur ...'e yönelik nitelikli yağma, Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli tehdit, suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2021/122 Esas, 2023/138 Karar sayılı kararında sanık ..., suça sürüklenen çocuk ..., sanıklar ve müdafileri ve suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ..., suça sürüklenen çocuk ..., sanıklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürmeye azmettirme ve yardım etme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/9 uygulandığı halde adli sicil kayıtlarında bulunan tekerrüre esas ilamların gösterilmesi suretiyle karışıklığa neden olunması sebebiyle sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2021/122 Esas, 2023/138 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerden 5237 sayılı Kanun'un 58/9. maddesinin dışında kalan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı paragrafların çıkartılması suretiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5907, Karar No: 2025/573, Tarih: 03.02.2025

**12. Hukuk Dairesi         2024/5907 E.  ,  2025/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı üçüncü kişi Müflis ... Restaurant Kafe İnşaat İth.İhr.Taah.Tur.A.Ş.'yi temsilen İstanbul 3. İflas Müdürlüğüne başvurarak masa malı olarak kabul edilen mallar hakkında istihkak iddiasında bulunmuş, talebin yargılamayı gerektirmesi nedeniyle reddedilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesine istihkak davasını açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucu, istihkak davasının kabulüne karar verilmiş, karara karşı yalnızca davacı 3. kişi yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince karar vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden kaldırılmış, davacı yararına nispi 90.420,00 TL vekalet ücreti ile yargılama gideri, nispi harç toplamı 42.241,13 TL davalı aleyhine hüküm verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararını Müflis ... Restaurant Kafe İnşaat İth.İhr.Taah.Tur.A.Ş.'yi temsilen İstanbul 3. İflas Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Öncelikli sorun İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan tarafın, somut olayda davalının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karşı tarafın istinaf başvurusunu esasa yönelik yeni bir karar verilmeden, yalnızca vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden kaldırıp, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden yeniden karar vermesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararını müstakilen ya da katılma yolu ile temyiz etme hakkının olup olmadığıdır.

Hukuk Mahkemelerinin kesin olduğu yasalarla belirtilenler dışındaki kararlarının kanun yolu denetimi 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihine kadar sadece Yargıtay tarafından "Temyiz yolu ile" yapılmakta iken 5235 sayılı Yasa ile kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde faaliyete geçirilmesi üzerine kanun yolu denetimi iki kademeli hale gelmiştir. Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra verdiği kararlara karşı doğrudan temyiz yolu kapatılmıştır.

6100 sayılı HMK'daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

6100 sayılı HMK'daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur.

İstinaf kanun yolu uygulamasında, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir.

Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi mümkün değildir.

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmaması halinde karar kesinleşmektedir.

6100 sayılı HMK'nın yargılama sitemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı öncelikle istinaf yoluna başvurulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesi, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.

Taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır. Karşı tarafın istinafı üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının değiştirilmemesi halinde, istinaf etmeyenin temyize başvurması usulü müktesep hak ilkesine takılacaktır. Zira istinaf mahkemesinin elinin değmediği bir kararın temyiz incelemesi söz konusu olmaz ve olmamalıdır. Dolayısıyla tarafların istinaf incelemesinin kapsamı dışında bıraktığı hususlar kendiliğinden temyiz incelemesinin de kapsamı dışında bırakılmış sayılır.

Kural olarak İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmayan tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Ancak ilk kararı istinaf etmeyen taraf Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde bu yeni kararı temyiz edebilecektir. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, Müflis ... Restaurant Kafe İnşaat İth.İhr.Taah.Tur.A.Ş'yi temsilen İstanbul 3. İflas Müdürlüğü İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmemiş, ancak Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz etmiştir.

1-Bu açıklamalar karşısında İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen davalı, davanın esası hakkında Bölge Adliye Mahkemesinin kararını temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Bölge Adliye Mahkemesinin yeniden hüküm kurduğu yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden yapılan incelemede ise;

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2023 tarihinden itibaren iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası'na, 01.01.2024 tarihinden itibaren de üç yüz yetmiş sekiz bin iki yüz doksan Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu yargılama gideri ve vekalet ücreti toplam değerin 132.661,13 TL olduğu, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

5311 sayılı Kanunla değişik İİK’nın 364/1-2. maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin REDDİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.