muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4172, Karar No: 2025/132, Tarih: 14.01.2025

Somut olayda, üçüncü kişi Harmancık Kaymakamlığı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nün, dava dışı borçlu ...'a, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle kesinleşmiş ve muaccel bir borcunun bulunup bulunmadığının tespiti için, öncelikle taraflara ait tüm ticari defter ve belgeler ile 2015 yılına ait ticari defterlerin temin edilerek, taraflara ait ticari defterlerin açılış kapanış tasdiklerinin de belirlenmesi suretiyle, asıl borçlu ve üçüncü şahıs arasında düzenlenen sözleşme hükümleri de dikkate alınarak, tarafların 2015 yılına ait defter kayıtlarını oluşturan defter ve belgelerle birlikte banka hesapları, ödeme belgeleri ile belgeler (Fatura, Çek, Hakediş, Teminat Mektubu, Avansla ödemeleri, Banka dekontları vb. evrakların) üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılıp, haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi itibariyle borçlunun davalı üçüncü şahıstan kesinleşmiş ve muaccel bir alacağının olup olmadığının net olarak tespit edilerek, sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, taraflar arasındaki alacak-borç miktarını net olarak tespit etmeyen ve bu haliyle hüküm kurmaya elverişli olmayan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetsizdir.

Ayrıca, hüküm kurulurken tereddüt ve çelişki yaratılmaması gerektiği halde, somut uyuşmazlıkta, mahkemece kararın gerekçe kısmında 88.369,13 TL değer üzerinden tazminatın kabulüne dair karar verildiğinin belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında "17.673,83 TL tutarındaki alacağın davalı 3. şahıs Harmancık Kaymakamlığı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünden alınarak davacıya verilmesine," şeklinde yazılıp, gerekçe/hüküm çelişkisi yaratılarak hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nın 366. ve HUMK’nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38197, Karar No: 2017/16605, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38197 E.  ,  2017/16605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13356, Karar No: 2010/504, Tarih: 01.02.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/13356 E.  ,  2010/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve fuhşa özendirme suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’nin bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ... ve ...’ın eylemlerinin reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarını oluşturduğunun kabulüyle mahkümiyetlerine, sanık ...’ın zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine, ırza geçme eyleminin ise reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkümiyetine, sanık ...’ın fuhşa özendirme suçundan mahkümiyetine, ırza geçmeye iştirak suçundan ise beraetine, sanık ...’nin ise atılı ırza geçme suçundan beraetine dair, Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2005 gün ve 2005/291 Esas, 2005/280 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve ek tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında zorla kaçırıp alıkoyma, sanık ... hakkında ırza geçmeye iştirak ve sanık ... hakkında ise ırza geçme suçundan verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... haklarında reşit olmayan kimseyi kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma, sanık ... hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma, sanık ... hakkında ise fuhşa özendirme suçundan kurulan mahkümiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

.../...

-2-

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 26/2. maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında 16 yaşındaki mağdureyi rızası ile kaçırıp alıkoyan sanıklar ... ve ...’ın aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızanın fiili hukuka uygun hale getirdiği ve 7/1. maddesi de dikkate alınarak beraetlerine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin 25.2.2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararı ile iptal edildiği, sanık ...’in eyleminin 104/1. maddeye uyduğu ve takibinin şikayete bağlı olduğu, mağdurenin sanık hakkında 02.02.2010 tarihli C.Savcılığındaki beyanında şikayetçi olmadığını beyan etmiş olmasına göre sanık hakkındaki kamu davasının düşmesi yerine mahkümiyetine karar verilmesi,

5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin 25.2.2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararı ile iptal edildiği, sanık ...’in eyleminin 104/1. maddeye uyduğu ve takibinin şikayete bağlı olduğu, mağdurenin sanık hakkında 02.02.2010 tarihli C.Savcılığındaki beyanında şikayetçi olmadığını beyan etmiş olmasına göre sanık hakkındaki kamu davasının düşmesi yerine mahkümiyetine karar verilmesi,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ... ve ... ile fuhşa özendirme suçundan sanık ... yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2024/3789, Karar No: 2024/5042, Tarih: 18.11.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/3789 E.  ,  2024/5042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/360 E., 2024/99 K.

DAVACILAR : ... vd.

DAVALILAR : Hazine vd.

DAVA TARİHİ : 20.08.2019

KARAR : Davanın Kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen mirasın hükmen reddinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı ... Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar dava dilekçesinde; 29.05.2019 tarihinde vefat eden muris ...’nin terekesinin borca batık olması nedeniyle mirasın hükmen reddinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.09.2020 tarihli ve 2019/30 Esas, 2020/160 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 20.09.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli ve 2021/884 Esas, 2021/725 Karar sayılı kararıyla; davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 31.10.2022 tarih ve 2021/6182 Esas, 2022/6387 Karar sayılı ilamında; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle karar verildiği gerekçesiyle bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile murisin terekesindeki aktifin 283.477,69 TL, pasifin 1.034.852,32 TL olduğu, murisin terekesindeki aktifinin pasifini karşılamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, murisin terekesinin borca batık olduğunun tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Genel Müdürlüğü vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde özetle; mahkemece yeterli araştırma yapılmadığını, hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasın hükmen reddinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 605 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3001, Karar No: 2019/7103, Tarih: 13.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3001 E.  ,  2019/7103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satılna alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün yokluğunda yapılan yargılama sonunda verilmesi üzerine gerekçeli kararın sanığın yargılama sırasında bildirdiği en son ikamet adresi olan "Hacıfeyzullah Mahallesi, Tepe Sokak, Kümeevleri, No:46, Kuşaadası'na" tebliğe çıkarıldığı, bu tebligatın muhtarın mührü ve imzasını taşıyan ve "Alıcı adreste soruldu, tanınmıyor" şerhi ile 08/05/2015 tarihinde bila ikmal gelmesine müteakip gerekçeli kararın sanığın adrese dayalı kayıt sisteminde mevcut olan "Çiftlikköy Mahallesi, Dalama 3 Sokak, No:10, Köşk/Aydın" adresinde 26/05/2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği ve yasa yoluna başvuru süresinin bu tarihten itibaren başladığı, gerekçeli kararın gerekmediği halde ikinci kez 17/06/2015 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edilmesinin yasa yoluna başvuru süresini yeniden başlatmayacağı anlaşıldığından; sanığın, gerekçeli kararın tebliğ edildiği 26/05/2015 tarihinden itibaren 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz isteminde bulunduğundan temyiz isteminin aynı Kanunun 317.maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11511, Karar No: 2021/8422, Tarih: 19.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11511 E.  ,  2021/8422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Müştekinin iş yerinden toplamda 80,00 TL paranın çalınması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

b-01.05.2000 tarihinde doğan ve fiili işlediği 11.07.2015 tarihinde 15 yaşını doldurup, 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi yerine, aynı Kanun'un 31/2. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14222, Karar No: 2011/1326, Tarih: 15.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2009/14222 E.  ,  2011/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Ltd. Şti ve diğerleri aleyhine 03/12/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/05/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekilleri, duruşmasız olarak incelenmesi davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/02/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan ... Kum Çakıl Ocağı Ltd. Şti vekili Avukat ..., ... Kum Çakıl Ocağı Ltd. Şti vekili Avukat ... ve ... Çakıl Ocağı Ltd. Şti vekili Avukat İ. ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, davalı şirketlerin işlettikleri kum ocaklarına giden kamyonların yoldan geçişi sırsında kalkan tozların narenciye bahçelerine verdiği zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Haksız eylem nedeniyle ödenmesi gereken zarar; haksız eyleme uğrayanın eylem gününe göre malvarlığında meydana gelen azalma veya bu eylemle önlenen olası çoğalmadır. Bu kural çerçevesinde dava konusu olay değerlendirildiğinde, zarar gören ürünleri yönünden üretim giderleri, nakliye ve pazarlama giderleri yoksun kalınan zarardan düşülmelidir. Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda yapılmayan üretim giderleri indirilmeden zarar hesaplanmıştır. Bu durumda, tazminatın kapsamı belirlenirken üretim gideri ile nakil ve pazarlama giderleri yoksun kalınan zarardan düşülmeli, bu konuda yeniden bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: temyiz olunan kararın (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılar ... Kum Çakıl Ocağı Ltd. Şti, ... Kum Çakıl Ocağı Ltd. Şti ve ... Kum Çakıl Ocağı Ltd. Şti vekilleri yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/37192, Karar No: 2017/16452, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/37192 E.  ,  2017/16452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1744, Karar No: 2008/6028, Tarih: 13.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/1744 E.  ,  2008/6028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TURGUTLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 01/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kök miras bırakan dedeleri K.S.'ın 15 sayılı parselini davalı gelini M.'e 9 ve 30 sayılı parsellerini de davalı M.'in kardeşi olan diğer davalı Y.'a mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde temlik ettiğini ileri sürerek payları oranında tapu iptali tescil istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,  davacılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.5.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs.vekili Avukat C.H. geldi davetiye tebliğe rağmen temyiz edilen vs.vekili avukat gelmedi yokluğunda, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi M.A.'in tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Getirtilen kayıt ve belgeler incelendiğinde, çekişme konusu 9, 15 ve 30 sayılı parsellerden 15 sayılı olanın miras bırakan K.ile oğlu A. İ. adlarına elbirliği halinde kayıtlı iken, her ikisi tarafından 1.9.1997 tarihli akitle A.İ.'ın ikinci eşi davalı M.'e; 9 ve 30 sayılı parsellerin ise tamamı miras bırakana ait iken, 7.4.2003 tarihli akitle davalı M.'in kardeşi diğer davalı Y.'a satış yoluyla temlik edildiği; miras bırakanın oğlu A. İ.'ın 27.3.2003'de öldüğü, miras bırakanın da 12.4.2005'de ölünce, geriye mirasçısı olarak A.İ.ın boşandığı ilk eşinden olma çocukları R.ve N.ile A. İ.ın ikinci eşi M.'den olma çocukları Ö. ve K.in kaldığı görülmektedir.

Miras bırakanın torunları R. ve N., dedelerinin davalılar M. ve Y.a yaptığı temlikIerin kendilerinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı bulunduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretrnek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştmlabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, davalılardan M.keşifteki beyanıyla 15 sayılı parselin kendisine bedelsiz devredildiğini kabul etmiş; diğer davalı Y.ise, 9 ve 30 sayılı parsellerin bedelini ödeyerek satın aldığını savunmuştur.