muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/13094, Karar No: 2005/13861, Tarih: 27.12.2005

**1. Hukuk Dairesi         2005/13094 E.  ,  2005/13861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi,

TARİHİ : 09/05/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları M. S.'nin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla 8 ve 9 nolu parsellerini, çocukları olan davalılara satış suretiyle muvazaalı olarak temlik ettiğini ileri sürerek tapu iptal ve miras payları oranında tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, satışın gerçek olduğunu belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle, duruşma günü olarak saptanan 27/12/2005 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. vekili Avukat Emir Ali Kav ile temyiz edilen vs. vekili avukat V.T. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi A.Sevil Çalıkoğlu'nun tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın çekişme konusu 9 parsel sayılı taşınmazını 18.5.1990 tarihli akitle davalı Metin'e, 8 parsel sayılı taşınmazını 2.3.1992 tarihli akitle davalılar Birsen ve Gülay'a temlik ettiği, daha sonra anılan parsellerin tevhidi ile oluşan 14 parsel sayılı taşınmazda kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşa edilen yapıdaki 1, 3, 4, 10 nolu bağımsız bölümlerin davalılar adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Davacılar miras bırakan tarafından yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürmüşler, davalılar ise savunmalarında miras bırakanın tüm mirasçılarına taşınmazlar verdiğini, kendilerine yapılan temlikteki amacın mirastan mal kaçırma değil, mirasın taksimi iradesinin bir bölümü olduğunu ileri sürmüşlerdir.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini istiyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmıyacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış güçünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi

olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirascıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazların öncesinin murise ait 4 parsel olduğu, miras bırakanın anılan parselde muhtelif paylarını zaman içerisinde tüm mirasçılarına intikal ettirdiği, dosyada mevcut çap kayıtlarından anlaşılmaktadır.

Çekişmeye konu edilen 8 ve 9 parsel sayılı taşınmazların da aynı kök tapudan geldiği sabittir.

Belirlenen bu olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın çekişmeli taşınmazları davalılara temlikteki gerçek amacının mirastan mal kaçırma değil, mirasçılar arasında paylaştırma olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hüküm açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 4.12.2005 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 450,00 YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, peşin alınan harcın temyiz edene iade edilmesine, 27.12.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/947, Karar No: 2023/5014, Tarih: 11.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/947 E.  ,  2023/5014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2174 E., 2022/1647 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden temyiz istemlerinin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararının usulüne uygun tebliğine karşın anılan hükümle ilgili temyiz yoluna başvurulmadığı anlaşıldığından temyiz incelemesinin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden; İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulması ile suçun sarkıntılık aşamasında kaldığından bahisle bozulmasının ardından söz konusu karara direnme yetkisi bulunmayıp kanunen uymak zorunda olan İlk Derece Mahkemesince sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan dolayı sanığın 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair kurulan hükmün aslında Bölge Adliye Mahkemesince verilmiş bir karar olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu ve bu kapsamda bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince kurulan yeni hükmün temyizi kabil olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş olup, yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2021 tarihli, 2021/272 Esas, 2021/270 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2021 tarihli, 2021/272 Esas, 2021/270 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Anılan karara karşı katılan Bakanlık vekili ile sanığın istinaf yoluna başvurması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 26.01.2022 tarih, 021/2434 Esas, 2022/166 Karar sayılı kararı ile; okul müdürü ve yardımcısı olan ... ve ...'ın yargılama aşamasında dinlenmeyip soruşturma ifadelerinin okunarak beyanlarının hükme esas alınması, olay mahallinde keşif yapılması zarureti ve sanığın eyleminin ani, kısa süreli ve kesintili olarak gerçekleşmesi sebebiyle sarkıntılık suçunu oluşturmasına rağmen, sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismar suçundan hüküm kurulması, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasından madde fıkrası gösterilmeyerek sadece kanun maddesinin yazılması gerekçeleri ile istinaf başvuruları yerinde görülmekle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca hükmün bozulmasına ve İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Hatay 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2022 tarihli ve 2022/120 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararı ile; sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Anılan karara karşı katılan ve katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık ve sanık müdafiinin istinaf yoluna başvurması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/2174 Esas, 2022/1647 Karar sayılı kararı ile " ...sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçuna ve takdiri indirim nedenlerine yönelik hükümlerde uygulama maddelerinin gösterilmemesi ile vekaletname yolu ile temsil edilen katılan ve katılan mağdur lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyip CMK'nın 280/1-a ve 303/1 maddelerine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1- Hükmün 1 numaralı kısmının ikinci paragrafında yazılı bulunan "TCK.103/1-3.cümle" ibaresinin "TCK. 103/1, 2.ve 3.cümle" olarak düzeltilmek suretiyle,

2- Hükmün 1 ve 2 numaralı kısımlarının takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına ilişkin paragraflarında yazılı bulunan "TCK.62" ibarelerinin, "TCK.62/1" olarak düzeltilmek suretiyle,

1- Hükmün 1 numaralı kısmının ikinci paragrafında yazılı bulunan "TCK.103/1-3.cümle" ibaresinin "TCK. 103/1, 2.ve 3.cümle" olarak düzeltilmek suretiyle,

2- Hükmün 1 ve 2 numaralı kısımlarının takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına ilişkin paragraflarında yazılı bulunan "TCK.62" ibarelerinin, "TCK.62/1" olarak düzeltilmek suretiyle,

3-Hükmün, sanık hakkında TCK. 63 maddesi gereğince mahsup hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafından sonra gelmek üzere "10.250 TL asgari vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" cümlesinin eklenmek suretiyle" sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.01.2023 tarihli ve 9-2022/163367 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure ve Katılan Vekilinin Temyiz İstemleri

Sanığın, katılan mağdureyi ikametine götürüp kucağına oturtmak suretiyle birden fazla kez öpmesi ve katılan mağdure dışarı çıkmak istediğinde kolundan sıkarak engellemesi karşısında eylemin sarkıntılık boyutunu aştığı ve gerekçe gösterilmeksizin hukuka aykırı şekilde sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulandığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri

Dosya kapsamı itibariyle sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aşmasına karşın yazılı şekilde hüküm kurulması ve vekil ile temsil edilmelerine karşın vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri

Dosya kapsamı itibariyle sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aşmasına karşın yazılı şekilde hüküm kurulması ve vekil ile temsil edilmelerine karşın vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kayden on yaşında bulunan katılan mağdurenin, olay günü saat 08:00 sıralarında tek başına eğitim kurumuna doğru yürüdüğü sırada anılan güzergahta ikameti bulunan sanığın, katılan mağdureyi görüp yanına giderek bisküvi vereceğinden bahisle evine çağırdığı ve katılan mağdurenin gitmek istememesi üzerine kolundan sıkıca tutup çekiştirerek ikametine götürdüğü ve anılan mahalde iken koltuğa oturtup yanak kısmından öptüğü, katılan mağdurenin kalkmak istemesi üzerine sanığın bu kez adı geçeni yatak odasına götürüp kucağına oturtarak yanak ve dudak kısımlarından öptüğü, katılan mağdurenin arkadaşlarının beklediğini söylemesi üzerine sanığın adı geçenin gitmesine müsaade edip ikametin önünde katılan mağdureye "Okuldan çıkınca seni geri çağıracağım" şeklinde sözler sarf ettiği, ikametten çıkan katılan mağdurenin, arkadaşı tanık Deniz'i görerek adı geçenin yanına gidip yaşadıklarını anlatması ile katılan mağdure ve tanık Deniz'in eğitim gördükleri kuruma giderek öğretmenlerine durumu bildirmesi üzerine kolluk kuvvetlerine intikalin gerçekleştiğinin kabulüne dair Mahkeme gerekçesinde katılan mağdurenin olaydan hemen sonra kurgulaması olanaksız, hayatın olağan akışına uygun dosya kapsamında bütünlük oluşturan sıcağı sıcağına verdiği beyan, husumet yokluğu, sanığın kovuşturma aşamasındaki ceza tehdidinden kurtulmaya matuf inkara yönelik beyanlarına karşın soruşturma aşamasında verdiği olayın gelişimine daha uygun samimi ve inandırıcı beyanı, olay mahallinde yapılan keşif işlemi, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın eylemi işlediğinin kabulü ile mahkumiyetine dair hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemekle birlikte uygulanan kanun maddelerinde kanun maddelerinin fıkraları gösterilmek ve kendisini vekil ile temsil eden katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmek suretiyle hükme yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olayın oluş şekline uygun kabule göre; sanığın ikametine götürdüğü katılan mağdureyi giriş kısmındaki koltuğa oturtup yanaklarından öpmesi, adı geçenin gitmek için ayağa kalkması üzerine bu kez yatak odasına götürerek kucağına oturtup yanak ve dudak kısımlarından öpmesi şeklindeki eylemlerinin yoğunluğu ve sürekliliği ile sarkıntılık boyutunu aştığı gözetilmeden, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure ve katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/2174 Esas, 2022/1647 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Hatay 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5282, Karar No: 2014/8789, Tarih: 08.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5282 E.  ,  2014/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/07/2012 gün ve 2010/525-2012/132 sayılı kararı bozan Daire’nin 08/10/2013 gün ve 2013/913-2013/17806 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince sigortalı polipropilen hammaddesinin davalının temin ettiği araçla Silivri'den İnegöl'e nakliyesi hususunda sigortalı ile davalı arasında anlaşma yapıldığını, emtianın sürücü tarafından çalındığını, alıcıya teslim edilmediğini, müvekkilinin sigortalısına 45.840,27 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin aracı ...Taah. ve Tic'den temin ettiğini, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, araç temin eden ...Taah. ve Tic.'e davanın ihbarı gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı taşıyıcının sigortalıya araç temin ettiği, davalının ...'nın 781. maddesi gereğince yüklü olduğu araç ile birlikte ortadan kaybolan sürücünün kusurundan sorumlu olduğu, ...'nın 781/2. maddesi gereğince sorumluluktan kurtulma halinin ispat olunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 08.10.2013 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3669, Karar No: 2017/2697, Tarih: 06.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/3669 E.  ,  2017/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, iş yerinden alarak üzerine saklamış olduğu malzemeleri bırakmasını söyleyen müştekiye üzerinde bulunan bıçağı çıkartıp doğrultarak tehdit ettiği olayda, sanığın iş yerinden almış olduğu mallar henüz üzerinde iken bıçak ile tehdit eylemini gerçekleştirdiğinden, sanığın tamamlanmış yağma suçundan cezalandırılması gerekirken, TCK 35/2. maddesi uygulanarak cezasından indirim yapılmış olması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 06/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4565, Karar No: 2020/40, Tarih: 13.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/4565 E.  ,  2020/40 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; mülkiyeti Hazineye ait 507 ada 112 parsel numaralı 4.002,00 m2 yüzölçümlü tarla vasıflı taşınmaza havuz yapmak ve tarım yapmak sureti ile 507 ada 113 parsel sayılı 13485,00 m2 taşınmaza dam ( kargir bina ) yapmak ve tarım yapmak sureti ile işgal edildiği ve müdahalede bulunulduğu tespit edildiğinden, 507 ada 112 ve 113 parsel sayılı taşınmazlara vaki müdahalenin men’ine, taşınmaz üzerindeki ağaçlar ve tüm muhdesatların kal masrafları davalıya ait olmak üzere kal’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; el atmanın önlenmesi ve yıkım istemlerine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin el atmanın önlenmesi isteminin kabulüne yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yıkım isteminin kabulüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; tüm dosya kapsamı incelendiğinde yıkım istemi yönünden yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı görülmüştür. Mahkemece yapılması gereken; hem davacı hem davalı tarafa dava ve cevap dilekçelerinde tanık deliline dayanmış olmaları sebebi ile tanık listesi sunmaları için süre verilmesi, tüm muhdesatların ve ağaçların davalı tarafından meydana getirilip getirilmediği hususunun kesin olarak belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama kar,şı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 13/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.