muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18647, Karar No: 2012/14253, Tarih: 22.06.2012

İkale, sözleşmenin tarafların ortak iradeleriyle sona erdirilmesidir. Niteliği itibariyle bir sözleşme olması sebebiyle ikale tarafların serbest iradelerine dayanmalıdır. Ayrıca ikale

icabı işverenden gelmişse kanuni tazminatlarına ilaveten işçiye ek bir menfaatın sağlanması (makul yarar) gerekir. Aksi halde iş sözleşmesinin ikale ile sona erdirildiğinden söz edilemez.

Somut olayda; 04.11.1999-14.04.2011 tarihleri arasında davacı kromik asit teknisyeni olarak çalışmıştır. Davacının iş sözleşmesi 13.04.2011 tarihinde vermiş olduğu el ile yazdığı dilekçesi üzerine verimsizlik sebebi ile feshedilmiştir. Davacı dilekçesinde tarafına ihbar ve kıdem tazminatının ödenerek iş sözleşmesinin feshini talep ettiği, davalı tarafından alınan 14.04.2011 tarihli savunmasında eşinin ve annesinin rahatsızlığı nedeni ile maddi sıkıntı yaşadığını işyerinde verimsiz olduğunu beyan etmiştir. Bölüm yöneticisi tarafından verimsizliğin geçici olmadığı kanaatine varılarak davacının talebi uygun görülmüş ihbar ve kıdem tazminatları kendisine ödenmiştir. İş sözleşmesi karşılıklı anlaşma, mutabakat sağlanmak sureti ile sona erdirilmiştir. Ikale teklifi davacıdan gelmiş, davalı da kabul ederek davacıya kanuni haklarını ödemiştir. Ikale teklifinin davacıdan geldiği durumda ek menfaat (makul yarar şartı ) aranmamaktadır. Bu durumda, davanın reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 22.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19513, Karar No: 2023/19152, Tarih: 07.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/19513 E.  ,  2023/19152 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/255 E., 2023/58 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, davacının geçici görevlendirme dönemine ilişkin toplu iş sözleşmesinden doğan harcırah ve yemek ücreti alacaklarına ilişkin olup hükmün ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı da dikkate alınarak,

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4501, Karar No: 2017/7395, Tarih: 14.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/4501 E.  ,  2017/7395 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.6.2014 tarih ve 2013/343-2014/270 sayılı hükmün Dairemizin 24.10.2016 tarih ve 2016/18337-2016/19283 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında 03.08.2012 başlangıç tarihli profesyonel futbolcu sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereği ödenmesi gereken 75.000,00 TL garanti ücreti ile maç başı ücretlerinin ödenmediğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 157.091,00 TL net ücret alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini ister.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.10.2016 tarih ve 2016/18337 esas, 2016/19283 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Dava, profesyonel futbolcu sözleşmesinden kaynaklanan ücret alacağına ilişkin olup, davacı, garanti ve maç başı ücret alacağının tahsilini istemiş, davalı ise davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacı tarafın vekilince 27.05.2014 tarihinde mazeret dilekçesi ile birlikte bir protokol ibraz edildiği, protokolün taraflar arasında yargılama devam ederken düzenlendiği, davacı vekilinin mazeret dilekçesinde bu protokol gereği karşılıklı olarak bu dava dosyasından feragat edeceklerini bildirdiği anlaşılmıştır. O halde mahkemece, söz konusu protokol değerlendirilmeden sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekirken zuhulen onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 24.10.2016 tarih ve 2016/18337 esas, 2016/19283 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 24.10.2016 tarih ve 2016/18337 esas, 2016/19283 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme hükmünün yukarıda açıklandığı şekilde davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33719, Karar No: 2017/15743, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33719 E.  ,  2017/15743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1303, Karar No: 2015/11424, Tarih: 24.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1303 E.  ,  2015/11424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2013/442-2014/896

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kiralanana yapılan faydalı masrafların tahsili istemine ilişkindir. mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde kiralanan taşınmaza faydalı masrafları yapılacağı ve bunun kira bedelinden mahsup edileceği kararlaştırılmasına rağmen yapılan masrafların kiradan mahsup edilmediğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 18.000 TL tazminatın tahsilini talep etmiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 31/12/2004 tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesine göre kiracı dükkan üzerindeki tuğla, sıva, giriş çelik kapısı, pimapen yapılması gereken işçilik, malzeme, elektrik tesisatı, pis su borusu tesisatı vs. işleri yaptırıp hesaptan düşecek eğer yapılan işe karşılık para yeterli gelmiyorsa kalan miktar 2005 yılı kirasından karşılanacaktır. Kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davalı kiralanana yapılan masrafları her türlü delil ile kanıtlayabilir. Nitekim davacı tanık keşif bilirkişi deliline de dayanmıştır. Bu nedenle taşınmazın başında konusunda uzman bir bilirkişi ile keşif yapılarak kiralanana yapılan masrafların mahallinde tespit edilmesinden sonra davalının dayandığı ... Yapı Market kaşeli hesap tablosu davacıya sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15533, Karar No: 2013/7366, Tarih: 05.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15533 E.  ,  2013/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre Cumhuriyet Savcısının, müsadereye; sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına, eksik araştırmaya, kabule göre de sanığın, suç kastı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, ertelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığa yüklenen suç kesintisiz suçlardan olup, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "05.01.2011" olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "01.10.2010" olarak yazılması,

2- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün karar başlığındaki suç tarihi kısmından “01.10.2010” ibaresinin çıkarılarak yerine “05.01.2011” ibaresinin yazılması, hükme sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği hususunun eklenmesi ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3891, Karar No: 2022/10833, Tarih: 26.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/3891 E.  ,  2022/10833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Adana 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu neticesinde kararda yazılı nedenlerden dolayı davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; Adana Vergi Dairesi Başkanlığı Beşocak Vergi Dairesi tarafından, ......ın 88.913,42 TL vergi borcundan dolayı söz konusu şahsın firmasındaki tüm hak ve alacaklarının 19/11/2018 tarihli haciz bildirimi ile kendisinden talep edildiğini, kendisinin daha önce...'dan mal ve hizmet satın aldığını ancak haciz tarihi itibariyle bu şahsa borcu ve alacağının bulunmadığını, beyanla borçlu olmadığının tespiti için menfi tespit davası açmıştır.

Davalı vekili; idare tarafından yapılan işlemlerin usulüne uygun olduğunu, davacının davasını ispatlayamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; açılan davanın kabulü ile davacının, Adana Vergi Dairesi Başkanlığı Beşocak Vergi Dairesi Müdürlüğünce düzenlenen 18/01/2019 tarih ve 2019011866H2R0000001 ana takip numaralı ödeme emri nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; İlk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararı davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına, göre davalı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve

kanuna uygun olan hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına,

26/09/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12182, Karar No: 2012/24164, Tarih: 10.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12182 E.  ,  2012/24164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yokluğunda mahkumiyet kararı verilen ...'e çıkarılan tebligatın, Tebligat Kanunun 14. maddesine göre askerlik yaptığı yerde kıta komutanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılması gerektiği halde, Jandarma Bölüğünde uzman çavuşa yapıldığı, bu nedenle usulüne uygun bir tebligattan söz edilemeyeceği anlaşılmakla, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun tebliği ve buna ait belge ile hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip ek tebligname de düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanık ...'nin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12461, Karar No: 2019/15514, Tarih: 05.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12461 E.  ,  2019/15514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'nun anlatımlarına göre suçun saat: 20.00 sularından sonra işlendiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış saatlerini gösterir çizelgeye göre, suç tarihinde, Eskişehir İli için güneşin batış saatinin 18.10 olduğu, kış saati uygulaması da gözönüne alındığında saat: 19.10'dan itibaren gece sayılan zaman diliminin başladığı, bu haliyle suçun gece vakti işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesine göre sanığın cezasında artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15406, Karar No: 2009/261, Tarih: 19.01.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/15406 E.  ,  2009/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :24.4.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 S.K. md.17)

Davacılar, mirasbırakan A.mirasçısı olmayıp, mirasbırakanın kardeşi S.alt soyudur. Mirasbırakan 24.1.1999'da, mirasçılarından kardeşi S.ise daha sonra 1.1.2001 tarihinde vefat etmiştir. Tenkis davasını, mirasta saklı pay sahibi mirasçılar açabilir. (TKM.m.453 ve 502) Yeğenler, mirasta saklı pay sahibi değillerdir. Ancak, saklı pay sahibi olan kendi mirasbırakanlarının saklı payını murislerinin tenkis davası açma süresi bitmeden ölümü halinde, o'na tanınan süre içinde halefiyet yoluyla talep edebilirler. Olayda, mirasbırakan 24.1.1999 tarihinde saklı pay sahibi olan kardeşi S.ise 1.1.2001 tarihinde vefat etmiştir. S. yönünden, Türk Kanunu Medenisinin 513'ncü maddesindeki zamanaşımı süresi geçmiştir. Dava, zamanaşımına uğramıştır. O halde davalıların süresinde dermeyan ettikleri zamanaşımı def'inin kabulü ile davanın zamanaşımına uğramış olması sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu gibi tenkise karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.01.2009 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/30419, Karar No: 2018/1718, Tarih: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30419 E.  ,  2018/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat, Davanın Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanıklardan ... ve ... hakkında İİK’nın 331. maddesine aykırılık suçundan; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında İİK’nın 333/a maddesine aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanık ... hakkında ölüm nedeniyle davanın düşürülmesine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığından,

2-Diğer sanıklar ... ve ... hakkında İİK’nın 331. maddesine aykırılık suçundan; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında İİK’nın 333/a maddesine aykırılık suçunun unsurları itibarıyle oluşmadığından,

Şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden; tebliğnameye uygun olarak temyiz DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında İİK’nın 331. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

1-Sanıklar hakkında hapis cezası alt sınırdan verilmesine karşın gün para cezasının alt sınırdan ayrılmak suretiyle tayin edilmesi,

2-Dava ve cezanın İİK’nın 354. maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de,

1-Sanıklar hakkında hapis cezası alt sınırdan verilmesine karşın gün para cezasının alt sınırdan ayrılmak suretiyle tayin edilmesi,

2-Dava ve cezanın İİK’nın 354. maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.