muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31748, Karar No: 2016/2650, Tarih: 28.01.2016

Somut olayda, ihalenin feshini isteyen borçlunun İcra Hukuk Mahkemesi'ne başvurarak 10.11.2014 tarihinde değerinin düşük tespit edildiğinden bahisle kıymet takdirine itiraz ettiği, bu mahkemece kıymet takdirine itirazın 26.11.2014 Tarih ve 2014/683 E.- 2014/672 K. sayılı ilamı ile süre aşımından reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Şikayet konusu olup, haczi ve ihalesi yapılarak, ihalesinin feshi istenen borçluya ait .... Seri no'lu dokuma makinasının, alacaklının iştirak haczi talebi üzerine 28.10.2014 tarihinde fiilen haczedildiği ve değerinin tespit edildiği, bu hacze ilişkin olarak 30.10.2014 tarihinde düzenlenen 22 örnek davet kağıdının borçluya 04.11.2014 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, borçlunun, kıymet takdirine yasal 7 günlük sürede itiraz etmesine karşın, mahkemece, kıymet takdirinin borçlu tarafından 15.10.2014 tarihinde öğrenildiği ve bu öğrenme tarihine nazaran kıymet takdirine itirazın süresinde olmadığından reddine karar verildiği anlaşılmakta ise de, haciz 28.10.2014 tarihinde yapıldığına göre, fiili haciz tarihinden önceki bir tarihte (15.10.2014 tarihinde) kıymet takdirinin öğrenildiğinin kabulü mümkün olmayıp, mahkemenin süreden ret kararının dosya kapsamı ile örtüşmediği ve mevcut olaya uygun bulunmadığı açıktır.

Dairemizin 17/09/2015 tarih ve 2015/17908-21855 sayılı düzelterek onama ilamında sözü edilen İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/569 Esas sayılı kıymet takdirine itiraz dosyasında, borçlunun, aynı makina için, icra müdürlüğünce değerinin yüksek tespit edildiği iddiası ile kıymet takdirine itiraz ettiği ve 20.000,00 TL muhammen bedelli olan menkulün 23.750,00 TL'sına ihalesi yapıldığından zarar unsurunun olmadığı belirtilmiş ise de, açıklanan bu gerekçe, 2014/569 Esas sayılı dosyada kıymet takdirine itiraz konusu olan menkullerin 15.03.2014 tarihinde haczedilen ve işbu ihalenin feshine konu oluşturmayan farklı menkullerle ilgili olması nedeni ile maddi hataya müstenittir. Bu durumda, borçlunun kıymet takdirine itirazı değerin düşük tespit edildiği iddiasına dayalı olduğundan, muhammen bedelin üzerinde ihale yapılması, başlıbaşına zarar unsurunun oluşmadığının kabulüne yeterli değildir.

O halde mahkemece, borçlu süresinde kıymet takdirine itirazda bulunduğuna göre, fesih nedeni olarak ileri sürülen kıymet takdirine ilişkin itirazların, konusunda uzman bilirkişi marifeti ile keşif yapılmak suretiyle incelenerek, menkulün satışa esas alınan muhammen bedelinin, gerçek değerini yansıtıp yansıtmadığı denetlenerek, menkulün değerinin, ihalede esas alınan muhammen bedelin üzerinde olması halinde, ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, açıklanan bu hususlar gözardı edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken, Dairemizce düzelterek onandığı anlaşılmakla, borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 17/09/2015 tarih ve 2015/17908-21855 sayılı düzelterek onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/645, Karar No: 2024/11087, Tarih: 23.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/645 E.  ,  2024/11087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2103 E., 2022/2164 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Beraat kararı kaldırılarak mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1- a-d-h yerine 142/1-a,d ve h olarak yazılması, mahallince düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/2103 Esas, 2022/2164 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4207, Karar No: 2013/17507, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4207 E.  ,  2013/17507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmıyan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun Kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90.ncı maddesininin 5.nci fıkrasına göre;Usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin(AİHS), temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir.Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken, devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet,hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... Aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına ... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile Yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'nin vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18.02.2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9722, Karar No: 2015/10686, Tarih: 25.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9722 E.  ,  2015/10686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/173295

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2013

NUMARASI : 2011/715 (E) ve 2013/291 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk Y.. G.., atılı suçları kovuşturma evresinde inkarda bulunan diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte işlediğini savunması karşısında, suça sürüklenen çocuklar arasında menfaat çatışması olduğu halde aynı müdafi tarafından savunulması suretiyle CMK'nın 152. maddesine aykırı davranılması,

2) Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk Y.. G.. hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan belirlenen hapis cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 51/1. maddesinin (b). bendinde belirtildiği gibi “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşup oluşmadığının” irdelenmesi gerekirken “...sanıkların kesinleşmiş veya devam eden çok sayıda sabıkasının bulunması nedeniyle...” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4) Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

5) İddianamede iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/2 maddesinin uygulanmasının talep edildiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuklara ek savunma hakkı verilmeden haklarında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ile suça sürüklenen çocuk K.. A..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21296, Karar No: 2019/36767, Tarih: 06.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/21296 E.  ,  2019/36767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat, sanık ... hakkında her iki suçtan hükümlülük, HAGB

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Sanık ...’in temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12.madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları temyiz yasa yoluna tabi olmayıp itiraz yasa yoluna tabi olduğu gözetilerek dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II)KatıIan Gümrük İdaresi vekilinin sanık ..'ın beraatine ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

.... Ticaret Ltd. Şti.ne ait araçta yapılan aramada, yine aynı şirket adına tescilli 29/01/2013 tarih ve 13270100EX005185 sayılı beyanname muhteviyatı eşyanın yüklü olduğu ve fakat beyannameye göre araçta bulunması gereken eşyalardan 30 kapta 4080 tk çay bardağı cinsi, 3050 tk bardak cinsi, 1 kapta 60 tk su takımı cinsi, 2 kapta 1440 adet kase cinsi, 1 kapta 40 tk komposto tk cinsi, 20 kapta 2401 dz cam badak cinsi, 2 kapta 144 tk su takımı cinsi, 1 kapta 40 tk tepsi seti cinsi, 1 kapta 40 adet cam set cinsi, 1 kapta 278 adet tabak cinsi, 1 kapta 150 set arg set Burat set cinsi, 1 kapta 1200 adet plate temperli cinsi eşyanın hiç bulunmadığı ve su bardağı cinsi eşyadan 100 adet, çay bardağı ile çay tabağı cinsi eşyadan ise 2004 adet eksik olduğunun tespit edildiği, 04/02/2013 tarihli Mardin Ticaret ve Sanayi Odasının kayıtlarına göre sanık ...'ın .... Ticaret Ltd. Şti. nin ortağı ve müdürü olduğu, davaya konu .... Ticaret Ltd.Şti adına tescilli 29/01/2013 tarih ve 13270100EX005185 sayılı beyannamede sanık ...’ın imzasının bulunduğu, 12/11/2013 tarihli heyet raporunda araçta bulunmayan ve eksik çıkan eşyaların 20.993,00 TL'lik KDV iadesine müstenit olduğunun Esas No : 2015/21296 belirtildiği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7267, Karar No: 2019/2467, Tarih: 08.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7267 E.  ,  2019/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Milas İlçesi Kemikler Mahallesi çalışma alanında bulunan 349 parsel sayılı ve 8.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ve "kışla" vasfıyla Kemikler Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil davası açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, dava kadastro tespitinden önceki hukuki sebebe dayalı tapu iptali ve tescil davası niteliğinde olup, 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesine göre reddedildiğine ve bu nitelikteki davalarda "zamanaşımı" söz konusu olmayıp, anılan yasal düzenlemedeki süre mahkemece re'sen dikkate alınması gereken "hak düşürücü" süre olduğuna göre, hüküm kısmında "davanın zamanaşımı nedeniyle reddine" şeklinde karar verilmiş olması isabetsiz ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1. bendinde yer alan cümlenin tamamen çıkartılmasına yerine "davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açılması nedeniyle reddine" sözlerinin yazılmasına ve hükmün açıklanan şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7486, Karar No: 2014/11548, Tarih: 10.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7486 E.  ,  2014/11548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EĞİRDİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2011/330-2014/39

Tarasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava; ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar; kayden maliki oldukları 29 parsel sayılı taşınmazın 1.050,98m2 yüzölçümlü bölümünü 1151 parselin maliki olan davalının elma bahçesi olarak kullandığını, Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/226-2009/283 sayılı kararıyla davalının el atmasının önlenmesine ancak elma ağaçlarının verim çağında olmadığından ecrimisil isteklerinin reddine karar verildiğini, kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, 20 tane elma ağacından 3 yıldır verim alındığını ileri sürerek 3 yılın karşılığı olarak 18.000TL ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı; iddiaların asılsız olduğunu, elatmasının bulunmadığını, yörede yenileme kadastrosu yapıldığını, sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava sırasında yenileme kadastrosu yapıldığı, çekişmeli elma ağaçlarının davacılara ait parselin sıfır noktasında davalının parselinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan tüm delillerden; çekişmeli 29 parsel sayılı taşınmazın elmalık cinsi ile davacılar adlarına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, 1151 parselin ise davalı adına tescilli olduğu, davacılar tarafından 2008 yılında davalı aleyhine el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istekli dava açıldığı, Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.12.2009 gün 2008/226-2009/283 sayılı ilamıyla; davalının aplikasyon yaptırdıktan sonra davacılara ait 29 parselin 1.050,98m2 yüzölçümlü bölümüne elma ağaçları diktiği gerekçesiyle ecrimisil isteğinin reddine, davalının elatmasının önlenmesine karar verildiği, davalının temyizi üzerine Dairece onanarak 21.02.2011 tarihinde kesinleştiği, anılan kararın İcra Müdürlüğünce 06.03.2012 tarihinde infaz edildiği, temyize konu davanın 19.12.2011 tarihinde açıldığı, yargılama sırasında 2859 sayılı yasa uyarınca yenileme kadastrosunun yapılıp 5.6.2013 tarihinde kesinleştiği, davacılara ait 29 parselin 104 ada 41 parsel, davalıya ait 1151 parselin ise 104 ada 40 parsel nosunu aldığı, çekişmeli elma ağaçların her iki parselin sıfır noktasında davalıya ait parselin çapı içinde kaldığı anlaşılmaktadır.

Gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır.

Eğirdir Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.12.2009 gün 2008/226-2009/283 sayılı ilamıyla davalının çekişmeli yerden elatmasının önlenmesine karar verildiğinden davalının kullanımının haklı ve geçerli bir nedene dayalı olduğu ve iyinetli bulunduğu söylenemez.Bu durumda davalı kötüniyetli zilyet konumundadır. Çekişme konusu taşınmazların bulunduğu yörede yargılama sırasında 2859 sayılı yasa uyarınca yenileme kadastrosu yapılıp kesinleşmiş isede çap iptale kadar geçerli olup, yenileme kadastrosunun yapıldığı tarihe kadar davalı kötüniyetli zilyet konumundadır.

Bu durumda, davacıların mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle uzman bilirkişi aracılığıyla davacıların payları oranında belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Her ne kadar, davacılar yargılama sırasında; davalıya ait damla sulama filtresinin ve sulama borusunun kendi taşınmazlarında kaldığını, sıfır noktasındaki ağaçların yeraltından kökleri üsttende dallarıyla tecavüzlü olduklarını elatmanın devam ettiğini belirterek elatmanın önlenmesini de istemişlerse de anılan istekler yönünden usulünce açılmış bir dava bulunmadığından bu istek inceleme konusu yapılmamıştır.

Davacılar vekilinin, temyiz itirazları değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16574, Karar No: 2017/26633, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16574 E.  ,  2017/26633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.