muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2363, Karar No: 2021/923, Tarih: 06.07.2021

III - İşveren, işveren vekili veya gemiadamı tarafından:

a) Geminin herhangi bir sebeple 30 günden fazla bir süre seferden kaldırılması,

b) Gemiadamının herhangi bir sebeple sürekli olarak gemide çalışmasına engel bir hastalığa yakalanması veya engelli hâle gelmesi,

Hallerinde feshedilebilir.

IV - Geminin kayba uğraması, terk edilmesi veya harp ganimeti ilan edilmesi veyahut Türk Bayrağından ayrılması hallerinde ise hizmet akti kendiliğinden bozulur”.

17. Bununla birlikte Deniz ... Kanununda belirli süreli ... sözleşmesinin süresinden önce işverence haksız feshedilmesi durumuna ilişkin özel bir düzenleme yer almamaktadır.

18. ... hukukumuzda 854 sayılı Deniz ... Kanunu ile 4857 sayılı ... Kanunu arasında özel kanun-genel kanun ilişkisinin bulunmadığı, bu kanunların tümü için sadece 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun genel kanun niteliğinde olduğu ifade edilmelidir (Çelik, N./Caniklioğlu, N./Canbolat, T: ... Hukuku Dersleri, ... 2019, s.20).

19. Bu itibarla belirli süreli ... sözleşmesinin süresinden önce işverence haksız feshedilmesi durumuna ilişkin düzenlemelere değinilmesi gerekmektedir.

20. Uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (BK) “... sahibinin temerrüdü” başlıklı 325. maddesinde “... sahibi işi kabulde temerrüt ederse, işçi taahhüt ettiği işi yapmaya mecbur olmaksızın mukaveledeki ücreti isteyebilir” şeklindeki kurala yer verilerek, işçinin kalan süre ücretini talep hakkı olduğu hükme bağlanmıştır.

21. Aynı düzenleme 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 408. maddesinde yer almakta olup, söz konusu hükme göre de “İşveren, işgörme ediminin yerine getirilmesini kusuruyla engellerse veya edimi kabulde temerrüde düşerse, işçiye ücretini ödemekle yükümlü olup, işçiden bu edimini daha sonra yerine getirmesini isteyemez”.

22. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 408. maddesinin gerekçesinde ise;

“Maddeye göre, hizmet sözleşmesinde işverenin temerrüdü, alacaklının temerrüdünün özel bir hâlidir. İşverenin, işçinin işgörme ediminin ifasının engellendiği şu iki durumda da ücret ödemekle yükümlü olduğu kabul edilmiştir:

1. İşverenin, işçisinin gereği gibi önerdiği işgörme edimini kabulde temerrüde düşmesi,

2. İşverenin, işçinin işgörme edimini ifasını kusuruyla engellemesi. İşverenin işin görülmesini kusuruyla engellemesi, o işin yapılmasından vazgeçmesi, işçinin yerine başkasını çalıştırması gibi sebeplere dayanabilir.

Yukarıdaki iki durumdan biri gerçekleştiği takdirde işveren, kabulden kaçındığı ya da ifasını kusuruyla engellediği ... görülmediği hâlde, işçiye ücretini ödemekle yükümlü olacak ve daha sonra, aynı işin görülmesini ondan isteyemeyecektir.”

hususları belirtilmiştir.

2. İşverenin, işçinin işgörme edimini ifasını kusuruyla engellemesi. İşverenin işin görülmesini kusuruyla engellemesi, o işin yapılmasından vazgeçmesi, işçinin yerine başkasını çalıştırması gibi sebeplere dayanabilir.

Yukarıdaki iki durumdan biri gerçekleştiği takdirde işveren, kabulden kaçındığı ya da ifasını kusuruyla engellediği ... görülmediği hâlde, işçiye ücretini ödemekle yükümlü olacak ve daha sonra, aynı işin görülmesini ondan isteyemeyecektir.”

hususları belirtilmiştir.

23. Borçlu tarafından borca uygun olarak ifası teklif edilen bir edim, alacaklı tarafından haklı bir neden olmadan kabul edilmediği takdirde, alacaklı temerrüde düşmüş olur. Borca uygun olarak teklif olunan bir ifanın, alacaklı tarafından haklı bir neden olmaksızın kabul edilmemesi, borca aykırı bir davranıştır. Bu nedenle, alacaklının temerrüdü de borca aykırı bir davranıştır (Kılıçoğlu, A: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, ... 2020, s. 851).

24. Madde gerekçesinde de belirtildiği gibi söz konusu düzenleme ile alacaklının temerrüdünün özel bir hâli düzenlenmektedir. Buna göre belirli süreli ... sözleşmesi işverence haklı bir neden olmaksızın feshedilirse, bu husus işveren bakımından alacaklının temerrüdünü teşkil edecektir. İşverenin temerrüde düşmesinin yaptırımı da maddede belirtilmiş olup, kural olarak ... hukukunda ücret çalışma karşılığı ise de söz konusu durumda işçi çalışma karşılığı olmaksızın bakiye süre ücretini talep edebilecektir.

25. Söz konusu hüküm ile düzenlenen ve “bakiye süre ücreti” olarak isimlendirilen bu hak, belirli süreli ... sözleşmesi ile çalışan işçinin ... sözleşmesinin sürenin bitiminden önce işveren tarafından haksız olarak sona erdirilmesi hâlinde, sözleşmedeki süreye uyulmuş olsa idi işçinin kalan sürede kazanabileceği ücreti tutarında isteyebileceği bir tazminattır.

26. Bakiye süre ücreti yalnızca belirli süreli ... sözleşmesi ile çalışan işçi tarafından talep edilebilen bir ücret olup, yasa koyucu bu tazminat ile belirli süreli ... sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir sebep olmaksızın, taraflarca kararlaştırılan sürenin sona ermesinden önce feshedilmesi yüzünden işçinin uğradığı olumlu (müspet) zararların giderilmesini amaçladığını ve böylece işverenin fıkrada öngörülen tazminat yaptırımıyla sorumlu tutulacağını madde gerekçesinde açıklamıştır.

27. Bakiye süre ücreti tutarı tazminatının talep edilebilmesi için, ... sözleşmesinin haklı bir neden bulunmaksızın işverence feshedilmiş olması gerekir.

28. Diğer taraftan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 325. maddesinin ikinci fıkrasında da “Şu kadar ki, işi yapmadığından dolayı tasarruf ettiği yahut diğer bir ... ile kazandığı ve kazanmaktan kasten feragat eylediği şeyi mahsup ettirmeğe mecburdur.” düzenlemesi yer almaktadır.

27. Bakiye süre ücreti tutarı tazminatının talep edilebilmesi için, ... sözleşmesinin haklı bir neden bulunmaksızın işverence feshedilmiş olması gerekir.

28. Diğer taraftan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 325. maddesinin ikinci fıkrasında da “Şu kadar ki, işi yapmadığından dolayı tasarruf ettiği yahut diğer bir ... ile kazandığı ve kazanmaktan kasten feragat eylediği şeyi mahsup ettirmeğe mecburdur.” düzenlemesi yer almaktadır.

29. Mahsuba ilişkin bu hükmün getiriliş amacı, işçinin sözleşmenin feshi sebebiyle kaybettiği kazancın giderilmesi amaçlanırken işçinin haksız bir kazanç sağlamasının önlenmesidir. Bir başka ifade ile işçinin sözleşmenin kalan süresinde çalışmaması sebebiyle söz konusu olan zararı tazmin edilirken, işçinin bu çalışmama sebebiyle tasarruf ettiği değerlerin tazminat miktarından düşülmesiyle, işçinin çalışsaydı elde edeceğinden daha yüksek bir gelire sahip olmasının önlenmesidir (Bozkurt Gümrükçüoğlu, Y: Türk ... Hukukunda Belirli Süreli ... Sözleşmesi, ... 2012, s.350-351).

30. Somut olayda belirli süreli ... sözleşmesi ile çalışan davacı tarafından, süresinden önce ... sözleşmesinin haksız feshedildiği iddiasıyla bakiye süre ücret alacağı talep edilmiş, davalı ise davacının kendisine verilen izinden daha uzun bir süre işe gelmediğini, bu nedenle şirketi zarara uğrattığını, ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

31. Taraflar arasında imzalanan belirli süreli ... sözleşmesi 01.09.2008 ilâ 01.01.2009 tarihleri arasında geçerli ise de, sözleşme süresinden önce davalı işveren tarafından feshedilmiştir.

32. Dosya içeriğinde mevcut davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinden, belirli süreli ... sözleşmesinin geçerli olduğu dönemde davacının başka bir işveren yanında çalışmasının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

33. Diğer taraftan, Paşabahçe Polis Merkezi Amirliğine sunulan ve zabıta araştırması sonucunda düzenlenen 08.11.2013 tarihli rapora göre de, davacının sadece kaptanlık yaptığı, başka bir ... yapmadığı, 2008 tarihinden itibaren sadece 2009 yılının Ocak ayı ile Mart ayında çalıştığı ve bir sonraki kışa kadar çalışmadığı hususları tespit edilmiştir.

34. ... Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün 06.01.2014 tarihli yazısı ile de davacının 2008 yılında yurt dışı giriş-çıkış kaydına rastlanılmadığı bildirilmiştir.

35. Belirtmek gerekir ki, davalı tarafından da, belirli süreli ... sözleşmesinin geçerli olduğu dönemde davacının başka bir işten gelir elde ettiği yahut gelir elde etmekten kasten feragat ettiği hususunda herhangi bir delil de ibraz edilememiştir.

36. Açıklanan bu maddi ve hukukî olgulara göre, belirli süreli ... sözleşmesinin geçerli olduğu dönemde davacının başka bir işten gelir elde ettiği yahut gelir elde etmekten kasten feragat ettiği hususunun kanıtlanamadığı ve mahkemece bu konuda yapılan araştırmanın yeterli olduğu sonucuna varılmıştır.

36. Açıklanan bu maddi ve hukukî olgulara göre, belirli süreli ... sözleşmesinin geçerli olduğu dönemde davacının başka bir işten gelir elde ettiği yahut gelir elde etmekten kasten feragat ettiği hususunun kanıtlanamadığı ve mahkemece bu konuda yapılan araştırmanın yeterli olduğu sonucuna varılmıştır.

37. Öte yandan, Özel Daire bozma kararında mahkemece yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulduğu ve dosyanın yeni bir bilirkişiye tevdi edilerek sonuca gidilmesi gerektiği belirtilmiş ise de, somut olayda bozma sebebi yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Bilirkişiye başvurulmasını gerektiren hâller” başlıklı 266. maddesinin 1. fıkrasında ön görüldüğü üzere “çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren” bir durum bulunmadığından ve yine aynı madde uyarınca genel bilgi veya tecrübeyle ya da hâkimlik mesleğinin gerektirdiği hukukî bilgiyle çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişiye başvurulamayacağından bu yöndeki tespit ve eksik inceleme gerekçesi de yerinde görülmemiştir.

38. O hâlde açıklanan nedenlerle mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup direnme kararı yerindedir.

39. Ne var ki, bozma nedenine göre hüküm altına alınan alacak miktarına ilişkin temyiz incelemesi yapılmadığından dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun bulunduğundan davalı vekilinin hüküm altına alınan miktar ile diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.07.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/11868, Karar No: 2017/25996, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11868 E.  ,  2017/25996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3657, Karar No: 2016/7325, Tarih: 21.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3657 E.  ,  2016/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, Ordu 1. Asliye Hukuk ve Ordu İcra Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir.

Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın İİK'nın 89/4. maddesi gereğince icra mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Ordu İcra Mahkemesince Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin kararı da gözönüne alınarak davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı verilmiştir.

Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesince dosyanın yargı yeri belirlenmesi amacıyla Yargıtay ilgili hukuk dairesine gönderilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın icra mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

Ordu İcra Mahkemesince ise yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosya dairemize gönderilmiştir.

Somut olayda; davacı vekilinin, davacının dava dışı ....'dan alacağı bulunması nedeniyle aldığı ihtiyati haciz kararı ile icra takibi yaptığı, icra dosyasında borçlunun bir çok kurum ve bankaya dava dışı borçlunun kurum ve bankalar da bulunan hak ve alacaklarının haczine karar verildiği, davalılar nezdinde bulunan dava dışı borçluya ait ve haczine karar verilen parayı dava dışı borçluya ödeyerek davacıyı zarara uğrattıklarını ileri sürerek, icra dosyasına aktarılması gereken paranın davalılardan tahsili istemiyle dava açtığı anlaşılmaktadır.

Dava hakkında, Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 18/05/2011 tarih .../... E. - .../... K. sayılı kararı ile davanın kısmen kabul kısmen keddine dair verilen kararın, davalı TMO tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 15/11/2012 gün ve .../... E. - .../... K. sayılı ilâmı ile "Yerel mahkemece bu yön gözetilerek davalı Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü yönünden reddine karar verilmesi gerekirken" denilmek sureti ile bozulmasına karar verilmiş, karara karşı davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine ise Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 27/05/2013 gün ve .../... E. - ... K. sayılı ilâmı ile davacının karar düzeltme talebi kabul edilerek "Maddenin açık hükmü gereğince, uyuşmazlığın tetkik mercii tarafından çözümlenmesi gerekir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esasının çözümlenmesi usul ve yasaya aykırıdır." denilmek sureti ile görevsizlik kararı verilmesi yönünde mahkeme hükmünün bozulduğu, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin karar düzeltme ilâmına uyularak Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesince icra

mahkemesine görevsizlik kararı verilmiş, dosyanın mahkemeye devri sonrasında Ordu İcra Mahkemesince 10/09/2014 tarih .../... E. - ... K. sayılı kararı ile davalı TMO yönünden davanın husumet nedeni ile reddine, davalı ... T.A.Ş. Yönünden Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin .../... E. - .../... K. sayılı kararı kesinleştiğinden, davalı yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen kararın, davacı ve davalı ... T.A.Ş. vekillerince temyizi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 28/04/2015 gün ve .../... E. - ... K. sayılı ilâmı ile "temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün onanmasına" karar verilmiş, karara karşı davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine ise Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 27/05/2013 gün ve .../... E. - ... K. sayılı ilâmı ile davacının karar düzeltme talebi kabul edilerek "Davanın, Asliye Hukuk Mahkemesinde genel hükümlere göre açılmış alacak davası olduğu açıktır. O halde, icra mahkemesince re'sen görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi söretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup" denilmek sureti ile enilmek sureti ile görevsizlik kararı verilmesi yönünde mahkeme hükmünün bozulduğu, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin karar düzeltme ilamına uyularak Ordu İcra Mahkemesince Asliye Hukuk Mahkemesine görevsizlik kararı verildiği ve Ordu 3. Asliye Hukuk Mahkemesince merci tayini amacıyla dosyanın Yargıtaya gönderilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın icra mahkemesine iade edildiği ve Ordu İcra Mahkemesince yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

2004 sayılı İİK'nın 89/1. maddesinde "Hamiline ait olmıyan veya cirosu kabil bir senetle müstenit bulunmayan alacak veya sair bir talep hakkı veya borçlunun üçüncü şahıs elindeki taşınır bir malı haczedilirse icra memuru; borçlu olan hakiki veya hükmi şahsa bundan böyle borcunu ancak icra dairesine ödiyebileceğini ve takip borçlusuna yapılan ödemenin muteber olmadığını veya malı elinde bulunduran üçüncü şahsa bundan böyle taşınır malı ancak icra dairesine teslim edebileceğini, malı takip borçlusuna vermemesini, aksi takdirde malın bedelini icra dairesine ödemek zorunda kalacağını bildirir (Haciz ihbarnamesi). Bu haciz ihbarnamesinde, ayrıca 2, 3 ve 4 üncü fıkra hükümleri de üçüncü şahsa bildirilir." düzenlemesi mevcuttur.

Dosya kapsamından; Ordu 2. İcra Müdürlüğünün .../... E. sayılı dosyasının incelenmesinde, icra müdürlüğünce davalı TMO'ya gönderilen bila tarihli müzekkerenin İİK'nın 89/1. maddesinde öngörülen hususları ve ihtarları içermediği, dolayısıyla haciz ihbarnamesi niteliğinde olmayıp, İİK'nın 78. maddesi kapsamında haciz müzekkeresi niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın HMK'nın 2/1. maddesi gereğince genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/06/2016 oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3357, Karar No: 2018/1351, Tarih: 21.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3357 E.  ,  2018/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, Mala zarar verme, Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...’ya yönelik nitelikli yağma, mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanığın yakınandan suça konu karpuzları aldıktan sonra üzerindeki bıçağı çıkararak mağdura dayadığı ve akabinde çevredekiler tarafından etkisiz hale getirilerek yakalandığı olayda; üzerine atılı yağma eyleminin suça konu malın alınıp bıçağın çekilmesiyle tamamlandığı gözetilmeyerek, 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uygulanarak cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

TCK.nun 53.maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/816, Karar No: 2018/1883, Tarih: 15.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/816 E.  ,  2018/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davad.....Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405 ve 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

....Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin .... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “....” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

....Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının davacı ile birlikte .....” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ....Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16673, Karar No: 2019/69, Tarih: 14.01.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/16673 E.  ,  2019/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-............ Müdürlüğü'nün parsel sorgulama uygulama sitesinden edinilen bilgilerden dava konusu Duraliler Mahallesi 28062 ada 59 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen ........ celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, ........ alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ........ Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, ........lere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile ........ taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve ........ taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak ........lere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Tespit edilen kamulaştırma bedeline karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerekirken, faiz bitiş tarihinin belirtilmeyecek infazda tereddüne neden olunması

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA,

peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ........ irad kaydedilmesine, 14/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.