muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18738, Karar No: 2014/10122, Tarih: 22.05.2014

Sanığın aşamalardaki değişmez anlatımlarında genel olarak; su kaynağının müşterek olduğunu, şikayetçinin tek başına sahiplenmesinin kabul edilmez olduğunu bu amaçla bir araya gelinip muhtar ve ihtiyar heyetinin de bilgisi dahilinde su müştereklerine şebeke döşeme imece çalışmalarına engel çıkardığı için tartışmanın vukubulduğunu ve fakat atılı suçları işlemediğini savunması ve tanık H.. K..'nın 17/10/2007 tarihli jandarma ifadesinde şikayetçinin sanığın annesi ve eşine küfür etmesi nedeniyle "tahranın arkası ile" vurduğunu söylemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; öncelikle suç kaynağının kullanımına ilişkin iddia ve savunmaların netleştirilmesi için köy muhtarlığı ve ihtiyar heyetince alınmış bir karar olup olmadığının sorulması, sanığın babası, M.E. ile su müştereklerinden olduğu söylenen İ. T. ve bu kişilerden kış aylarında suyu kullanma iznini sözlü olarak aldığı söylenen katılanın abisi Hasan'ın ve sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği kişilerin usulünce tanık sıfatıyla dinlenmeleri, şikayetçi için alınan raporda 4 ve 5 cm'lik darp izlerinin "kesici alet yaralanması" izleri olup olmadığı husunda oluşan tereddütün ortadan kaldırılması, sanık hakkında yüklenen her iki suç açıcısından da TCK'nın 29. maddesinin uygulanabilirliğinin hüküm gerekçesinde tartışılması, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9749, Karar No: 2020/6140, Tarih: 21.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/9749 E.  ,  2020/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

3) Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

...Cumhuriyet Başsavcılığının 15/09/2011 tarihli ve 2011/11654 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında “2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan dava ile ilgili olarak mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Hüküm tarihinde, davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi dışında ... K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'in, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS yolu ile duruşmaya katılması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

21.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13487, Karar No: 2024/19605, Tarih: 12.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13487 E.  ,  2024/19605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 01.02.2022

SAYISI : 2020/110 E., 2021/1560 K.

KATILANLAR : ..., En-ka Optik Sanayi Tic. A.Ş.

SUÇLAR : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, hırsızlık, hizmet nedeniye güveni kötüye kullanma, kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2020/110 Esas, 2021/1560 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmün miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4567, Karar No: 2012/6709, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4567 E.  ,  2012/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Taşınmaz üzerinde taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekir. Kamulaştırma evrak ekleri ile keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinde dava konusu taşınmaz üzerinde diğer münferit meyveli ve meyvesiz ağaçlarla fidanlar dışında ağırlıklı olarak 5-20 yaşlarında 26 adet kiraz ağacı bulunduğu anlaşılmakta olup kamulaştırılan alan ve üzerindeki kiraz ağacı sayısı gözetildiğinde kapama kiraz bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir. Saptanan bu durum karşısında dava konusu taşınmazın kapama kiraz bahçesi olarak değerlendirilip kirazın değerlendirme yılı (2010) itibariyle dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama satış fiyatını gösteren resmi veriler gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek bu verilere göre getireceği net gelirinin %5 oranında kapital faiz oranı da uygulanmak suretiyle hesaplanması ve kamulaştırma bedelinin saptanması, bu şekilde yapılacak değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin de artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez.

2012/4567-6709

Başka bir deyişle taşınmaz üzerindeki diğer ağaçların değeri de kapama kiraz bahçesi olarak bulunacak bedelin kapsamında kalmaktadır. Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin belirlenmesi gerekirken bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda açıklanan ilkeler gözetilmeyerek, taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip buna göre bedel belirlenmiş olması,

2-Tapu maliki ... mirasçısı ...'a karşı açılmış bir dava olmadığı halde onun payını da kapsar şekilde kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescile karar verilmesi,

2-Tapu maliki ... mirasçısı ...'a karşı açılmış bir dava olmadığı halde onun payını da kapsar şekilde kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescile karar verilmesi,

3-Davalılardan ..., ... ve ... kendilerini vekille temsil ettirmediği halde mahkemenin gerekçeli kararında Av....'nın tüm davalıların vekili olarak gösterilmesi,

4-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, muaf olduğu kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15586, Karar No: 2016/2073, Tarih: 17.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/15586 E.  ,  2016/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp - kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.451.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21891, Karar No: 2020/1671, Tarih: 06.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/21891 E.  ,  2020/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin asıl işveren davalı T.C. ... bünyesinde 02.10.2009 tarihinde işe başladığını, bu tarihten sonra kesintisiz olarak kuruma bağlı diğer davalı bünyesinde asansör teknisyen yardımcısı olarak görev yaptığını, iş akdinin davalı kurum tarafından 02.09.2013 tarihinde haksız ve ihbar önelsiz olarak sona erdirildiğini, 03.09.2013 tarihinde davalının her iki davalıya da ihtarname gönderdiğini, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti ve 14 aylık yol ücreti ile son 1 aylık ücret alacağını talep ettiğini, akabinde davacıya son 1 aylık ücret alacağının ödendiğini, asıl kurum tarafından ihtarnameye verilen cevap içeriğinde; müvekkiline işvereninin 2 numaralı davalı olduğunun belirtildiğini, diğer davalının verdiği cevap içeriğinde ise; kendilerinin davalı Kurum ile olan sözleşmesinin 31.08.2013 günü bittiğinin ve 02.09.2013 günü davalı Kurumun yeni bir sözleşme yaptığını, davacının davalı işyerinde 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme usulü ile çalıştığını, aylık çalışma süresinin en az 240 saat olduğunu, Ocak- Mart- Mayıs- Temmuz- Ağustos- Ekim ve Aralık aylarında ise aylık 264 saat çalıştığını, son aylık brüt maaşının 1.702,70 TL olduğunu, 155,00 TL yol ücreti ödendiğini, ancak 14 aylık bir süre boyunca yol ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve yol ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davada, taktiri indirim dışında 332,51 TL fazla mesai alacağının reddedilmesine rağmen vekil ile temsil edilen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davada, taktiri indirim dışında 332,51 TL fazla mesai alacağının reddedilmesine rağmen vekil ile temsil edilen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Davalı Bakanlığın Harçlar Yasa’ sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı bakanlığın yargılama giderleri içinde harç katılarak harçtan sorumlu tutulması ve davacının yaptığı toplam harç masrafının 397,59 TL. olmasına rağmen harç masrafının nasıl hesaplandığı anlaşılamayan bir şekilde 720,18 TL. olarak belirlenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/12. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“ 6-Davacının yaptığı başvurma harcı, peşin harç ve ıslah harcı toplamı 397,59 TL. harç masrafının davalı ...' tan tahsili ile davacıya verilmesine,

Davacının yaptığı harçlar hariç 300,00 TL bilirkişi ücreti ve 109,40 TL posta gideri olmak üzere toplam 409,40 TL yargılama giderinin kabul (%98,46) ve ret (%1,53) oranına göre hesaplanan 403,09 TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili davacıya verilmesine,” bendinin yazılmasına,

-Hüküm fıkrasına 9 numaralı bent olarak;

" 9- Davalılar kendisini vekille temsil ettirdiğinden, taktiri indirim dışında reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. sinin 13/2. maddesi dikkate alınarak belirlenen 332,51 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” bendinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalı ...’a iadesine, 06.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16886, Karar No: 2023/350, Tarih: 08.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/16886 E.  ,  2023/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.09.2020 tarihli ve 2020/91 Esas, 2020/807 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer ... ''Hüküm, temyiz eden Cumhuriyet Savcısına veya ilgililere gerekçesiyle birlikte açıklanmamışsa; hükmün temyiz edildiğinin bölge adliye mahkemesince öğrenilmesinden itibaren gerekçe, yedi ... içinde tebliğ edilir.'' 5271 sayılı Kanunu'nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer ... "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı kanunun 295 ... maddesinde yer ... "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi ... içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılanın ve vekilinin yüzüne karşı verilen hükme yönelik katılan vekili tarafından 5271 sayılı Kanunu'nun 291 ... maddesinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi sunduğu ancak temyiz dilekçesinde gerekçe belirtilmediği, gerekçeli kararın katılan vekiline tebliğ edildiği ve tebligatın ihtarat içermediği, katılana tebliğ yapılmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi

bakımından katılana tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanunu'nun 295 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2421, Karar No: 2019/1362, Tarih: 26.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2421 E.  ,  2019/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, Kurum işleminin iptaline, 23/10/2008 tarihinden itibaren kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına ve ödenmeyen aylıkların faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; davacının aldığı ...... aylığını kesen Kurum işleminin iptali, davacının kesilen aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ve ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Bozma ilamına uyan Mahkemece, davanın kabulü ile davacıya babası......'den bağlanan ......-yetim aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına, bu yöne ilişkin aksine kurum işleminin iptaline, fazlaya ilişkin haklar saklı 500,00 TL birikmiş aylığın davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

5510 sayılı ... ve Genel ...... Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, davacının 14/04/2005 kesinleşme tarihli ilam ile anlaşmalı olarak eşinden boşandığı, 19/07/2005 tarihli başvurusu üzerine 08/10/2004 tarihinde vefat eden babasından dolayı aylık bağlandığı, Kurum tarafından yapılan tahkikat sonucu düzenlenen 15/07/2010 tarihli kontrol memuru raporunda; davacının eski eşi ......'in imzalı beyanında üç aya kadar birlikte yaşadıklarını, üç ay önce tartışmalar sonucu ayrıldıklarını,2005-2009 yılları arasında hep birlikte ikamet ettiklerini beyan ettiği, ...... İlçe ...... Müdürlüğünün 22/03/2010 tarihli yazısında davacının eski eşi ...... ile birlikte ikamet ettiğinin tespit edildiğinin belirtildiği, ...... İlçe ...... Müdürlüğünün 27/05/2014 tarihli yazısında ise belirtilen zaman zarfında kısa bir dönem 3-4 aya kadar eski eşi ile birlikte ikamet ettikleri ancak ondan sonra ayrı ayrı yerlerde yaşadıklarının belirtildiği, Medula sisteminde kayıtlı bilgilerden davacı ve eski eşinin aynı tarihte aynı hastane ve b......de tedavi görmüş olması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında davacı ve eski eşin fiilen birlikte yaşadıkları sabit olup, aksi ispat edilemeyen kontrol memuru raporunun aksine davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; davanın reddi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; davanın reddi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.