muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1747, Karar No: 2020/6230, Tarih: 21.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/1747 E.  ,  2020/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 125 ada 128 parsel sayılı 740,36 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tarla vasfıyla davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tapu iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 125 ada 128 nolu parselin fen bilirkişisinin 07.09.2015 tarihli rapor ve krokisinde (B) harfi ile gri renge boyalı 126,24 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptali ile muris ... 'in veraset ilamındaki miras payları oranında 125 adanın son parsel numarasını takip eden parsel numarası adı altında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesine göre; "Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması" zorunludur. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 ve 298. maddeleri de kararların gerekçeli olarak yazılmasını zorunlu kılmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/1-c maddesi uyarınca gerekçenin; "tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri" göstermesi gerekir. Bir başka anlatımla; gerekçe okunduğunda, mahkemece verilen hükme nasıl ulaşıldığının anlaşılması gerekir. Böylece, davacı veya davalı sıfatıyla bir yargı organı önüne gelen kişilerin, hukuk devletinde yaşamanın doğal sonucu olarak hukuk güvencesi, adil yargılanma hakkı ve hukuki dinlenilme hakları uyarınca haklarında verilen kararlar yanında kararların hukuki süreci ve yargısı da denetlenebilir olur.

Somut olayda Mahkemece, davacının davasının kabulüne karar verilmiş olmakla birlikte, hükmün gerekçesi açıklanırken, dosya ile ilgisi olmayan "davalı ... 'e ait olan bu tarla üzerinde bulunan ve kendi tarlasının sınırına yakın olan yerde davalının 1 adet ceviz ağacı bulunduğunu ve bu ceviz ağacının davalının taşınmazında bulunmasına rağmen kendi sınırına komşu olduğu için arazisine gölge ettiğini ve arazisinden verim bulamadığını, davalı ile kendi aralarında aynı köyde oturan ... 'ın şahitliği ile şifai anlaşma yaptıklarını anlaşma ile karşılıklı olarak birbirlerine gölge eden ceviz ağaçlarını başka yere dikeceklerini, kendisinin ceviz ağacını sökerek başka yere taşıdığını fakat davalının aynı işlemi yapmadığını bu durumun kendisini olumsuz yönde etkilediğini, taşınmazın üzerinde bulunan ceviz ağacının kal'ine ve bu şekilde yapılan müdahalenin önlenmesine ve davanın reddine" ifadelerine yer verilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Bu haliyle kararın gerekçe bölümünün temyize konu dava dosyası ile ilgisinin bulunmadığı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, HMK'nın 297 ve 298. maddelerindeki düzenlemelere uygun gerekçe oluşturulmaksızın hüküm kurulması ve kararın gerekçe bölümünde dava dosyasıyla ilgisi bulunmayan ifadelere yer verilerek gerekçeyle hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2161, Karar No: 2012/8685, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2161 E.  ,  2012/8685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait 23 dönüm tarlanın 2010 yılı kavun mahsulünü tarlada teslim edilmesi şartı ile 19.000 TL ye satın aldığını,6000 TL sini peşin verip kalan için 13.000 TL lik senet verdiğini, davalının teslim etmesi gereken Kırkağaç kavununu zamansız sulaması nedeniyle mildiyö hastalığının oluşarak ürüne zarar verdiğini ancak davalının senet bedelini tahsile çalıştığını bildirerek borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyanın incelenmesinde; Davacının davalıya ait 23 dönüm tarlanın 2010 yılı kavun mahsulünü 1.8.2010 tarihinde, 19.000 TL ye satın alarak,6000 TL sini peşin verdiği, bakiye 13.000 TL si içinde bono verdiği, tarlanın yarısının ... cinsi kavun olup davacı tarafından hasat edildiği, tarlanın diğer yarısının Kırkağaç cinsi kavun olduğu ve sözleşme tarihi itibarıyla henüz hasat edilecek olgunluğa erişmediği, Kırkağaç cinsi kavunun davalının hatalı sulaması sonucu zarar uğrayarak% 80 inin zarar gördüğü dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Buna göre davacının tarlanın ... cinsi kavun ekili yarı kısmını ve Kırkağaç cinsi kavun ekili yarı kısmının % 20 sini hasat ederek karşılığını aldığı, zararının tarlanın Kırkağaç cinsi kavun ekili yarı kısmın % 80 inden ibaret olduğunun kabulü gerekir. Tarlanın tamamındaki mahsülün bedeli 19.000 TL olduğuna göre davacı tarafça hasat edilen kısım mahsup edildikten sonra kalan kısım için davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 145.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2359, Karar No: 2012/5896, Tarih: 12.04.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/2359 E.  ,  2012/5896 K.**

* Kira Alacağı ve Hor Kullanım Tazminatı

* BORÇLAR KANUNU (818) Madde 44

* BORÇLAR KANUNU (818) Madde 98

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: SÖZLEŞMEDE, KİRALANANI SÜRE BİTMEDEN TEK TARAFLI OLARAK TAHLİYE ETME HAK VE YETKİSİ KENDİSİNE TANINMAYAN Kİ­RACININ, KİRALAYANIN BİLGİSİ VE RIZASI OLMAKSIZIN VE HAKLI BİR NEDENE DAYANMAKSIZIN, KİRA SÜRESİNİN BİTİMİNDEN ÖNCE KİRA­LANANI TAHLİYE ETMESİ SÖZLEŞMEYE AYKIRI DAVRANIŞ SAYILIR. BU DURUMDA KİRACI, KİRALAYANIN BU YÜZDEN UĞRADIĞI ZARARI TAZMİNLE SORUMLUDUR. KİRALAYAN DA, KİRALANANI AYNI KOŞULLARDA YENİDEN KİRAYA VERMEK KONUSUNDA GEREKEN ÇABAYI GÖSTERMELİ VE BÖYLECE ZARARIN ARTMASINA SEBEBİYET VERMEMELİDİR. AKSİ TAKDİRDE, ART­MASINA SEBEP OLDUĞU ZARAR TUTARINI KİRACIDAN İSTEYEMEZ.

KİRALANANIN TAHLİYE EDİLDİĞİNİN KABUL EDİLEBİLMESİ İÇİN, KİRALANANIN FİİLEN BOŞALTILMASI YETERLİ DEĞİLDİR; ANAHTARIN DA KİRALAYANA TESLİM EDİLMESİ GEREKİR. KİRACININ BİLDİRDİĞİ TAHLİYE TARİHİNİN KİRALAYAN TARAFINDAN KABUL EDİLMEMESİ HALİNDE, Kİ­RALANANIN FİİLEN BOŞALTILDIĞINI VE ANAHTARIN TESLİM EDİLDİĞİNİ, BÖYLECE KİRA İLİŞKİSİNİN KENDİSİNCE İLERİ SÜRÜLEN TARİHTE HUKUKEN SONA ERDİRİLDİĞİNİ KANITLAMA YÜKÜMLÜLÜĞÜ, KİRACIYA AİTTİR. KİRACI, KİRALANANI KENDİSİNİN İLERİ SÜRDÜĞÜ TARİHTE TAHLİYE ETTİĞİNİ İS­PATLAYAMAZSA, KİRALAYANIN BİLDİRDİĞİ TAHLİYE TARİHİNE İTİBAR OLUN­MALIDIR.

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan alacak ve tazminat davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ve hor kullanım tazminatının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, dava konusu taşınmazın Temmuz ayında terk ve tahliye edildiğini belirterek aylık 1.240 TL üzerinden 2010 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim ve Kasım aylarının kira paraları ile 2.075 TL hor kullanım tazminatının tahsilini istemiştir. Davalı Haziran ayı başında taşınmazı tahliye ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

1- Davalının kira bedeline ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sözleşmede, kiralananı süre bitmeden tek taraflı olarak tahliye etme hak ve yetkisi kendisine tanınmayan kiracının, kiralayanın bilgisi ve rızası olmaksızın ve haklı bir nedene de dayanmaksızın, kira süresinin bitiminden önce kiralananı tahliye etmesi sözleşmeye aykırı davranış (haksız fesih) sayılır; böylesi bir durumda kiracı, kiralayanın bu yüzden uğradığı zararı tazminle sorumludur. Ne var ki, Borçlar Kanunu’nun 98. maddesi yollamasıyla söz­leşmelerde de uygulanması gereken 44. maddesi uyarınca, kiralayan da, kiralananı aynı koşullarla yeniden kiraya vermek konusunda gereken çabayı göstermeli ve böylece zararın artmasına sebebiyet vermemelidir. Aksi tak­dirde, artmasına sebep olduğu zarar tutarını kiracıdan isteyemez.

Kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli de­ğildir; anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerekir. Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin kendisince ileri sürülen tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Kiracı, kiralananı kendisinin ileri sürdüğü tarihte tahliye ettiğini is­patlayamazsa, kiralayanın bildirdiği tahliye tarihine itibar olunmalıdır.

Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.11.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ve aylık kira parası konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiralananın Haziran ayında tahliye edildiğini savunmuş ise de bunu yazılı delil ile kanıtlayama­mıştır. Bu durumda davacının bildirdiği tarihe itibar edilmesi gerekir. Davacı dava dilekçesinde kiralananın Temmuz ayında tahliye edildiğini belirtmiş ise de hangi gün tahliye edildiğini belirtmemiştir. Nitekim kiralananın Temmuz ayında tahliye edildiği mahkemenin de kabulündedir. Bu nedenle mahkemece ya­pılacak iş kiralananın Temmuz ayındaki tahliye tarihinin belirlenerek tespit edilen bu tarihten itibaren taşınmazın kira sözleşmesindeki bedel ve koşullarda ne kadar sürede yeniden kiraya verilebileceği uzman bilirkişilerden rapor alı­narak belirlenmeli ve davalının bu süreye kadar olan kira bedelinden sorumlu tutulması gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan dönem sonuna kadar kira bedelinden sorumlu tutulması doğru değildir.

2- Davalının hor kullanım tazminatına ilişkin temyizine gelince;

Davacı dava dilekçesinde istemiş olduğu kira bedelinin mahsubundan sonra 2.075 TL hor kullanım tazminatının tahsilini istemiştir. Davacının Trabzon İkinci Sulh Hukuk Mahkemesi’nden tespit istemi sonucu alınan 18.08.2010 tarihli bilirkişi raporuna göre kiralananda 1.800 TL tutarında hasar tespiti yapılmıştır. Bu miktar davalı tarafından da kabul edilmiştir. Mahkemece bu konuda başka bir araştırma da yapılmadığına göre davalının kabul ettiği 1.800 TL hor kullanım tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının talebinin tamamının kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

S o n u ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK’ya 6217 sayılı Kanun’la eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK’nın 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10347, Karar No: 2024/12414, Tarih: 25.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10347 E.  ,  2024/12414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/634 E., 2024/281 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250.00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29661, Karar No: 2014/30511, Tarih: 05.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29661 E.  ,  2014/30511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/446-2014/491

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait Eskişehir 1. Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığı tesislerinde mühendis olarak çalıştığını, Türk Harb-İş Sendikasına üye olarak işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereği yüksek mühendis, yüksek mimar ve bunlardan doktora yapanlara % 30 zamlı ücret ödeneceği, yine toplu iş sözleşmesinin 60/c. maddesinde de çalışanın % 15 verimlilik teşvik prim hakkı bulunduğu, ancak toplu iş sözleşmesi gereği zamlı ücret temel ücret olarak esas alınmadığından verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı alacaklarının noksan ödendiğini belirterek alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 40. maddesi gereğince kendi ihtisas dallarında çalışmaları kaydı ile mühendislerin ücretlerinin zamlı olarak ödendiğini, bu zamlı kısmın iddia edildiği gibi idarecilik primi ile verimliliği teşvik primi hesabında dikkate alınamayacağı aynı sözleşmenin 60. maddesinden açıkça anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı, idareci priminin, yüksek mühendis ve mimarlar için öngörülen zamlı kısmın da temel ücrete eklenerek hesap yapılması gerektiğini ancak bu husus dikkate alınmadan ödeme yapıldığını belirterek fark alacağın tahsilini istemiştir. İşyerinde uygulanmakta olan 22. dönem işletme toplu iş sözleşmesinin 60. maddesinin c ve ç fıkralarında öngörülen farklı (zamlı) ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve akdi tatil ücretleri ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde dikkate alınacağı düzenlenmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı alacaklarının eksik ödenip ödenmediğine ilişkindir. İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan toplu iş sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri yüzde yirmibeş Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri yüzde otuz zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almakta olup, zamlı ücretin hangi alacakların hesabında esas alınacağı açıkça belirtilmiştir. Yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesinin hükümleri uyarınca verimliği teşvik primi, yabancı dil bilgisi ücreti ve yabancı dil izin ücreti farkı hesabında zamlı ücretin dikkate alınamayacağı açıktır. Bu düzenlemeler gözetilmeksizin davacının isteklerinin hüküm altına alınmasıda bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28333, Karar No: 2015/29287, Tarih: 21.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/28333 E.  ,  2015/29287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce dava dosyası, gerekçeli kararın ve Dairemizin geri çevirme kararının .... vekiline tebliği için geri çevrilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, geri çevirme kararımızdan sonra davalı ... vekiline temyiz başvuru dilekçesinin tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Geri çevirme kararımız ile gerekçeli kararın ..... vekiline tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamıştır.

Bu nedenle, gerekçeli karar ve Dairemizin geri çevirme kararı .... vekiline tebliğ edilmişse buna dair tebligat parçasının dosyaya eklenerek, tebliğ edilmemişse yargılama sürecinin gereksiz yere uzamasının hak kayıplarına yol açabileceği gözetilerek, ivedi bir şekilde tebliğ edilerek ve tebligat parçasının dosya içine konarak gönderilmesi için dosyanın BİR KEZ DAHA GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21333, Karar No: 2017/658, Tarih: 24.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/21333 E.  ,  2017/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu ve taraflar adına kayıtlı ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 59 m²'lik muhdesatın davacıya ait olduğunu ileri sürerek davacıya aidiyetinin tespitini istemiştir.

Davalı, 28.04.2016 tarihli ön inceleme duruşmasında davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıdaki (2) ve (3) nolu bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur(4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer(TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır(TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyanın içeriğine, toplanan delillere göre dava konusu yapının davacı tarafından meydana getirildiği sabit olmuştur. Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, muhdesatın aidiyetine karar verilmesi doğru değildir.