muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/40872, Karar No: 2017/19001, Tarih: 21.09.2017

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesi kararını davalıların vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli olup olmadığı, davalılar arasında muvazaa olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır.

Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Yazılı şekil şartına uymamak ve yazılı fesih bildiriminde, fesih sebebinin açık ve kesin olarak gösterilmemesi, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

Yine aynı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Öte yandan, alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin ispatlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Kanun ile 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işverene ilişkisinin ögeleri ve muvazaa ögeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işverene verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine şartların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

Dosya içeriğinden, teknisyen ve tekniker olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, davalı .... tarafından 08.05.2016 tarihinde Genel Müdürlük Makamının 06.05.2016 tarih, 2941-2955 sayılı oluru ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. maddesi gereği feshedildiği, fesih sebebinin açıkça belirtilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden, teknisyen ve tekniker olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, davalı .... tarafından 08.05.2016 tarihinde Genel Müdürlük Makamının 06.05.2016 tarih, 2941-2955 sayılı oluru ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. maddesi gereği feshedildiği, fesih sebebinin açıkça belirtilmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, ihale sözleşmeleri, davalıların tabi olduğu mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; davalı ...’nin, 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun’un ek 5. maddesi hükmü gereğince bu kanuna tabi olduğu, bu Kanunun 2. maddesinde görev ve yetkinin; “a) İçme, kullanma ve endüstri suyu ihtiyaçlarının her türlü yeraltı ve yer üstü kaynaklarından sağlanması ve ihtiyaç sahiplerine dağıtılması için; kaynaklardan abonelere ulaşıncaya kadar her türlü tesisin etüt ve projesini yapmak veya yaptırmak, bu projelere göre tesisleri kurmak veya kurdurmak, kurulu olanları devralıp işletmek ve bunların bakım ve onarımını yapmak, yaptırmak ve gerekli yenilemelere girişmek, b) Kullanılmış sular ile yağış sularının toplanması, yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması ve zararsız bir biçimde boşaltma yerine ulaştırılması veya bu sulardan yeniden yararlanılması için abonelerden başlanarak bu suların toplanacakları veya bırakılacakları noktaya kadar her türlü tesisin etüt ve projesini yapmak veya yaptırmak; gerektiğinde bu projelere göre tesisleri kurmak ya da kurdurmak; kurulu olanları devralıp işletmek ve bunların bakım ve onarımını yapmak, yaptırmak ve gerekli yenilemelere girişmek...” şeklinde tanımlandığı, yapmak ve yaptırmak şeklinde verilen yetkiye göre söz konusu işin davalı ... tarafından yapılabileceği gibi hizmet alımı yoluyla alt işverene de yaptırılabileceği anlaşılmaktadır. ... halde, davalı kurumun belirtilen işi alt işverene vermesi 4857 sayılı Kanun'un 2/6-7. maddesi uyarınca mümkün olup, geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmaktadır. Bu anlamda, mahkemece, feshin geçerli sebebe dayanmadığının kabulü doğru ise de, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak, davacının, davalı ...'ne ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Yukarıda izah edilen husular hep birlikte değerlendirildiğinde; davalılar arasındaki alt işveren asıl işveren ilişkisinin geçerli olduğu ve muvazaalı olmadığı anlaşıldığından, davacının, alt işveren ... Katı Atıkları Ayıklama ...... Tic. A.Ş. işe iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ... Katı Atıkları Ayıklama ... ve Tic. A.Ş.’deki İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,20 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife uyarınca 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafça sarf edilen, 716,20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.09.2017 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6200, Karar No: 2012/14718, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6200 E.  ,  2012/14718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkili şirketten birkısım çocuk gereçleri satın aldığı halde fatura bedellerini ödemediğini, bunun üzerine Bakırköy 13. İcra Müdürlüğü' nün 2009/825 E. sayılı dosyasından yaptıkları takibin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu beyan ederek, itirazın iptali ile takibin devamına, ayrıca davalı aleyhine %40' dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ile davacı şirket arasında 22.05.2008 başlangıç tarihli olmak üzere 1 yıl süreli konsinye satış sözleşmesi olduğunu, sözleşmenin 22.05.2009' da bitmesine rağmen davacı tarafından 20.08.2008' de icra takibine başlanmış olduğunu, aradaki sözleşme sona erdirilmeden ileri sürülen alacak iddiasının yerinde olmadığını, zira müvekkilinin sözleşme süresi içinde aldığı ürünleri koşulsuz iade hakkının bulunduğu, sözleşme sonu itibariyle de defter kayıtlarına göre müvekkilinin hiçbir borcunun bulunmadığını belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %40' dan az olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile takibe yönelik itirazın 14.040,75-TL üzerinden iptaline ve takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya dair istemin reddine, alacak likit ve hesaplanabilir kabul edildiğinden hükmedilen 14.040,75-TL üzerinden davacı yararına % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1085, Karar No: 2020/8778, Tarih: 23.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/1085 E.  ,  2020/8778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki meraya elatmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 08/01/2020 gün ve 2016/14481 Esas, 2020/175 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde dahili davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu ... Köyü 69, 133 ve 159 parsel sayılı taşınmazların kadastro sırasında köy merası olarak tespit ve tescil edildiğini, bu taşınmazların bir kısmına davalılar tarafından bağ, fıstık, ekmek ve tarla açmak suretiyle müdahale edildiğini, davalılar hakkında 3091 sayılı Kanun hükümlerine göre de men kararı verildiğini belirterek, davalıların haksız elatmalarının önlenmesini ve taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatın kal'ini istemiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Yargılama sırasında ... ve ... Belediye Başkanlığı davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine, dahil edilen belediyelerin dava ile bir ilgisinin bulunmadığı, sehven davaya dahil edildikleri anlaşıldığından bu davalılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili ve dahili davalı ... Belediye Başkanlığı temyiz etmiş, hüküm Dairemizce 08/01/2020 tarihinde onanmıştır.

... Belediye Başkanlığı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dairemizce karar düzeltme aşamasında dosya yeniden tetkik edilmiştir.

Mahkemece, dahili davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden bir karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulduğundan kendisini vekille temsil ettiren ... Belediye Başkanlığı lehine vekalet ücreti takdiri gerekirken bu hususta bir hüküm kurulmamış olması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken maddi hata sonucu onanmış olduğundan, 08/01/2020 tarihli Dairemiz kararı kaldırılarak, fer'i talep hakkında yeniden yargılama yapılması gerekmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dahili davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 08/01/2020 tarih ve 2016/14481 Esas, 2020/175 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, hükme 6. bent olarak "... Dahili davalı ... Belediye Başkanlığı davada kendisini vekille temsil ettirdiğinden 1.800,00 TL vekalet ücreti takdirine" yazılmak suretiyle hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının yatırına iadesine, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/10073, Karar No: 2016/497, Tarih: 18.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/10073 E.  ,  2016/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin kullanmakta olduğu aracın cadde üzerinde bulunan rögar kapağının kilitli olmamasından dolayı kaza yaptığını ve aracın hasar gördüğünü, belediye sınırları içindeki yolların yapım ve bakımından belediyenin sorumlu olduğunu, müvekkilinin kusursuz olduğunu, müvekkilinin aracında meydana gelen 17.850 TL hasar bedeli, 5.000 TL değer kaybı olmak üzere toplam 22.850 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın rögar kapağının kilitli olmamasından kaynaklanmadığını, kazanın davacının rögar kapağının kısmen açık olduğunu fark edince direksiyonu çevirmesi ve sol arka tekerin rögar boşluğuna girerek takılması nedeniyle meydana geldiğini, gölet inşaatında çalışan ağır tonajlı kamyonların kazanın meydana geldiği yolu kullanması nedeniyle rögar kapağının yerinde oynadığını, durumun belediyeye bildirilmediğini, araç sürücüsünün hız sınırlarına uymayarak kendi şeridini kullanmayarak, dikkat ve özen göstermeyerek tam kusurlu olduğunu, tespit dosyasında alınan ilk raporu kabul etmediklerini, ceza dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne; 7.940,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili cadde üzerinde bulunan rögar kapağının kilitli olmamasından dolayı müvekkilinin aracının kaza yapıp zarar gördüğünü, belediye sınırları içindeki yolların yapım ve bakımından belediyenin sorumlu olduğunu beyanla araçta meydana gelen hasar ve değer kaybından davalı belediyeyi sorumlu tutarak davalı belediyeye karşı tazminat talebinde bulunmuştur.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili cadde üzerinde bulunan rögar kapağının kilitli olmamasından dolayı müvekkilinin aracının kaza yapıp zarar gördüğünü, belediye sınırları içindeki yolların yapım ve bakımından belediyenin sorumlu olduğunu beyanla araçta meydana gelen hasar ve değer kaybından davalı belediyeyi sorumlu tutarak davalı belediyeye karşı tazminat talebinde bulunmuştur.

Davacı davasını belediyenin hizmet kusuruna dayandırarak açmıştır. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan belediye kamu hizmeti sırasında verdiği zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Hizmet kusurundan dolayı açılan davaların, İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanunu’nun 2’nci maddesi hükmü uyarınca idare aleyhine idari yargı yerinde tam yargı davası olarak ikame edilmesi gerekmektedir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. Bu itibarla, mahkemece idari yargı görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4512, Karar No: 2024/6931, Tarih: 10.09.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/4512 E.  ,  2024/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki temlik alan alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair itirazlar yerinde değilse de;

Şikayetçi ihale alıcısının, icra mahkemesine başvurusunda; Elektronik ortamda 125.800 TL teklif vermek isterken sehven bir sıfır fazla yazarak 1.258.000,00 TL teklif verdiğini,teklifin hata sonucu verildiğini gerçek iradesini yansıtmadığı iddiası ile 03.10.2022 tarihli ihalenin feshini talep ettiği,ilk derece mahkemesince,teklifin açık maddi hata olduğu gerekçesi ile ihalenin feshine karar verildiği,alacaklı tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince teklifin maddi hataya müstenit olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, karara karşı temlik alan alacaklı tarafından temyiz yoluna başvurulduğu görülmüştür.

7343 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile değişik 2004 Sayılı İİK.'nın "ihalenin yapılması" başlıklı 115. maddesinde; "... İhale alıcısının en yüksek teklifi verip de süresi içinde ihale bedelini yatırmaması hâlinde alınan teminat iade edilmeyip öncelikle satış masraflarından düşülmek üzere hak sahiplerine alacaklarına mahsuben ödenir.

İcra müdürü, asgari ihale bedelinin teklif edilmediği, en yüksek teklif verenin ihale bedelini yatırmadığı veya teklif verme süresinin bitiminden önce borcun ödendiği hâllerde, ihalenin yapılamadığını veya iptal edildiğini tutanakla tespit eder. Asgari ihale bedelinin teklif edilmediği veya en yüksek teklif verenin ihale bedelini yatırmadığı hâllerde ikinci artırma, birinci artırmadaki şartlar çerçevesinde daha önce ilan edilen tarihte başlar. "

30/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren 7343 sayılı Kanun'un 32. maddesi ile 2004 sayılı İİK'nın 133. maddesi ilga edilmiş olup İİK'nın Geçici 18. maddesi ile de uygulamaya ilişkin geçiş süreci düzenlenmiştir.

30/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren 7343 sayılı Kanun'un 32. maddesi ile 2004 sayılı İİK'nın 133. maddesi ilga edilmiş olup İİK'nın Geçici 18. maddesi ile de uygulamaya ilişkin geçiş süreci düzenlenmiştir.

Somut olayda,elektronik satış uygulamasına geçilen mahallere ilişkin Adalet Bakanlığınca yayınlanan listeye göre Ankara ili ve ilçelerinde uygulamaya 01.06.2022 tarihinde geçildiği, arttırma ilanının 03.08.2022 tarihli olduğu dikkate alındığında değişikliklerin somut olayda uygulanmasının gerektiği, bu kapsamda mülga edilen İİK'nın 133. maddesi kapsamında değerlendirme yapılamayacağı, 03/10/2022 tarihli 1.satış gününde taşınmazın ihalesinin yapıldığı, ancak belirlenen sürede ihale bedelinin yatırılmaması nedeniyle icra müdürlüğünce alınan 17/10/2022 tarihli kararla ihale bedelinin yatırılmaması nedeniyle ihalenin iptali ile satış işlemlerinin devamına karar verildiği, yukarıda açıklandığı üzere 133. maddenin mülga olduğu da dikkate alındığında şikâyet konusu edilen 03/10/2022 tarihli ihalenin feshi talebinin de konusunun kalmadığı anlaşıldığından mahkemece konusu kalmayan şikâyet hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve şikâyetçi aleyhine para cezasına hükmedilmemesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temlik alan alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddesi uyarınca, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 20/02/2024 tarih ve 2023/1735 E.-2024/320 K. sayılı istinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23/05/2023 tarihli ve 2022/2607 E.-2023/1529 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.