muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2890, Karar No: 2011/2457, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2890 E.  ,  2011/2457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen velayet davasının 13.07.2010 tarihli oturumunda, davacı tanığı dinlenirken tanık ile davacının kardeş olduklarını bildirmesi üzerine, duruşma hakiminin tanığa hitaben "bozacının şahidi şıracı" şeklinde beyanda bulunduğu iddia edilerek reddi hakim talebinde bulunmuştur. Red talebini inceleyen İzmir 13. Aile Mahkemesi 09.10.2010 tarih 2010/103 D.İş 2010/113 sayılı kararı ile H.Y.U.Y.'nın 34/6. maddesi gereğince red talebini yerinde bularak kabul etmiştir.

Duruşma hakimi 16.09.2010 tarihli mütaalasında bu sözün söylendiği husunun zapta geçmediğini delillendirilmediğini, mücerret bir iddia olduğunu, bu sözün söylenip söylenmediğini hatırlamadığını, ayrıca söylenmiş olsa bile red nedeni olmadığını ve hakimin tarafsızlığını etkilemeyeceğini belirtilmiştir.

K A R A R

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14976, Karar No: 2010/18216, Tarih: 25.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/14976 E.  ,  2010/18216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, meşelerin biyolojik yapıları itibariyle sürgünden çoğalma kabiliyetine sahip olduğundan ince kuturlu olsa bile fidan vasfında düşünülemeyeceğinin; ek raporunda ise sürgünden çoğaldığından gövde veya yan dallarının kesilmesiyle hayatiyetlerini yitirmeyeceklerinin bildirilmesine göre bilirkişiden yemini verdirilerek veya önceki yemini hatırlatılarak ek rapor alınarak kesilen ağaçların sürgün mü ağaç vasfında mı olduklarının, kesimle hayatiyetlerini kaybedip etmediklerinin kesin bir şekilde açıklattırılıp sürgün niteliğinde olduklarının tesbit edilmesi halinde sanığın eyleminin 6831 sayılı kanunun 91/5.maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay C.G.K.'nun 3.2.2009 ... 2008/11-250 E; 2009/13 K. Sayılı kararı uyarınca sanığa CMK. 231.maddesi hükümleri hatırlatılarak orman idaresinin zararını karşılayıp karşılamayacağı sorulmadan ve diğer koşulların mevcudiyeti de değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Sanık hakkında ... adli para cezası tayininde gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, 25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15297, Karar No: 2023/2819, Tarih: 17.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15297 E.  ,  2023/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/529 E., 2021/327 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.12.2014 tarihli ve 2014/2289 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, katılanın iş yerinden 50,00 - 60,00 TL para çalması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/2, 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/154 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3, 62/1, 116/2-4, 31/3, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl 14 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.05.2021 tarihli ve 2020/21296 Esas, 2021/9825 Karar sayılı kararı ile özetle; savunma hakkının kısıtlanması, eksik ceza tayin edilmesi ve uygulama maddesinin eksik gösterilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilâmından sonra Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2021/529 Esas, 2021/327 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3, 62/1, 116/2-4, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla kazanılmış hakkı korunarak 3 yıl 14 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suça sürüklenen çocuğun Mahkeme huzurunda dinlenilmesi gerektiğine, hakkında aynı Kanun'un 50 ve 51. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suça sürüklenen çocuğun Mahkeme huzurunda dinlenilmesi gerektiğine, hakkında aynı Kanun'un 50 ve 51. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocuğun olay gecesi saat 03.30-04.00 sıralarında katılanın işyerine girerek 25,00 - 30,00 TL bozuk parayı çaldığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk savunmasında atılı suçları inkâr etmiştir. Katılanın beyanları dosya içerisinde olup olaylara dair görgüye dayalı bilgisi bulunmamaktadır. Ödemiş Olay Yeri Grup Amirliğince düzenlenen uzmanlık raporunda, ... kasa kol kısmı üzerinden elde edilen parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait çıktığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Katılana Karşı İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 116/4, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında ilk mahkumiyet hükmünün kurulduğu 11.02.2016 tarihinden itibaren inceleme konusu hükmün kurulduğu 05.10.2021 tarihine kadar geçtiği, bu nedenle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Katılana Yönelik Hırsızlık Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

1.Katılana karşı eylem yönünden işyerinin iç kısmında bulunan ... kasanın kol kısmı üzerinden alınan parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait çıkması ve suça sürüklenen çocuğun parmak izinin orada nasıl bulunduğunu bilmediğini savunması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun, katılanın işyerinden 25,00 - 30,00 TL civarında bozuk para çaldığının katılanın kovuşturma aşamasında alınan beyanı ile sabit olduğu anlaşılmakla; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

3. Dairemizin 18.05.2021 tarihli ve 2020/21296 Esas, 2021/9825 Karar sayılı bozma ilâmından önceki hüküm sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 3 yıl 14 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Katılana Karşı İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2021/529 Esas, 2021/327 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Katılana Yönelik Hırsızlık Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinin 2. ve 3. paragraflarında açıklanan nedenlerle Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2021/529 Esas, 2021/327 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2821, Karar No: 2024/5414, Tarih: 03.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/2821 E.  ,  2024/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/78 E., 2024/359 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret-Temyiz Talebi Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/73 E., 2021/44 K.

Taraflar arasındaki inançlı işlem ve aşırı yararlanma (gabin) hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş olup Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 29.04.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin değerden reddine karar verilmiş; ek karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 29.04.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-b. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğinden, 1497 ada 21 parsel sayılı taşınmazda bulunan dava konusu 4 nolu bağımsız bölümün keşfen belirlenen dava tarihindeki değerinin 220.000 TL olduğu anlaşılmış olup dava konusu değer Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi 2024 yılı itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.04.2024 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

Bölge Adiye Mahkemesince verilen 29.04.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3614, Karar No: 2010/2249, Tarih: 22.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/3614 E.  ,  2010/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyi rızaen kaçırıp alıkoyma ve cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda; alıkoyma suçundan beraetine, rızaen cinsi münasebette bulunma suçundan ise mahkümiyetine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.06.2005 gün ve 2005/31 Esas, 2005/44 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan ... taraflarından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle alıkoyma suçundan verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Reşit olmayan mağdureyle rızaen cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mağdureden beş yaştan daha büyük olan sanığın rızaen cinsi münasebette bulunma eyleminin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Yasanın 104/2. maddesine uyan suçu oluşturduğu ve 43. madde de gözetildiğinde fazla ceza öngördüğü için daha lehe olan 765 sayılı Yasanın 416/3, 80 ve 418/2. maddelerine göre cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 23.11.2005 gün ve 2005/103 Esas, 2005/89 sayılı Kararıyla 104. maddenin ikinci fıkrasının iptal edildiği, bunun sonucunda fiilin birinci fıkraya uyan takibi şikayete bağlı suça dönüştüğü ve 5560 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği, 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi de nazara alındığında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla; öncelikle CMK.nun 253 ve 254. maddelerine göre uzlaşma girişiminde bulunulması, uzlaşma girişiminin sonuçsuz kalması halinde 19.12.2006 günlü 5560 sayılı Yasanın 23. ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7440, Karar No: 2009/7991, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7440 E.  ,  2009/7991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “2863 sayılı Yasa’nın 11. maddesini değiştiren 5226 sayılı yazının 5. maddesinde getirilen yeni düzenlemenin geriye yürüyeceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığından; öncelikle çekişmeli taşınmazın üzerinde korunmayı gerektirir kültür ve tabiat varlığının bulunup bulunmadığı belirlenmeli, kültür ve tabiat varlıkları ile bunların koruma alanlarının zilyetlikle kazanılamayacakları gözetilmeli; taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığı yöntemince belirlenmeli, kıyı kenar çizgisi içinde kalmıyor ise davacılar yararın zilyetlikle edinme koşullarının anılan yasa değişikliğinden önce gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilerek sonucuna göre bir karar” verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda çekişmeli parselin davalı ...adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5164, Karar No: 2017/2494, Tarih: 27.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5164 E.  ,  2017/2494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Iğdır Aile ile ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

... ili, ... İlçe Nüfus Müdürlüğü 08/06/2016 tarih ve 98713859-109-02-853 sayılı yazısı ile çocuklar ... ile ...'nın velayet hususunda boşanma kararında düzenleme yapılmadığını belirterek çocuların velayet altına alınmasını talep etmiştir.

Iğdır Aile Mahkemesince, ilgililerin nüfus kayıtlarındaki adreslerinin ... olduğunun anlaşıldığı, kişinin nüfus kaydındaki adresinin yerleşim yerine karine oluşturacağı anlaşıldığından velinin yerleşim yeri mahkememizce ".../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Aile Mahkemesi ise ilgililerin nüfus kayıt örneklerinde yerleşim yeri adresleri olarak... .../... adresinin belirtilmediği, müşterek çocukların diğer adresleri olarak Nüfus Müdürlüğüne 21/07/2011 tarihinde adreslerinin... olarak bildirildiği, TMK 21. maddeye göre velâyet altında bulunan çocukların yerleşim yerinin, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeri olduğu, diğer hâllerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayıldığının belirtildiği, davanın velayet hakkını kullanan tarafa yöneltildiğinden, müşterek çocukların diğer adresleri olarak da Nüfus Müdürlüğüne 21/07/2011 tarihinde Şıracı Köyü No:45 Karakoyunlu/IĞDIR olarak bildirildiğinden Iğdır Aile Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dosya kapsamının incelenmesinden, tarafların ... Aile Mahkemesinin 16/07/2013 tarih ve 2012/184 E. - 2013/496 sayılı, 23/10/2014 kesinleşme tarihli kararına göre boşanmalarına ilişkin ... Mahkemesinin 01/09/2006 tarihli 144917/FA RK 06-2644 dava numaralı 14/06/2012 kesinleşme tarihli kararının tanındığını, ... İlçe Nüfus Müdürlüğü tarafından 2014/294 no'lu tescil kaydı ile tescil edildiğini, ancak tarafların müşterek çocukları ... ve ...'ın velayetleri ile ilgili karar verilmediğini, adı geçen çocuklar ile ilgili olarak TMK'nun velayet hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 404.maddesi uyarınca gereğinin yapılması" talep edilmiştir.

Çocuğun velayet altına alınmasına ilişkin açılan eldeki davada kesin ve özel yetki kuralının bulunmadığı ve davanın ilk olarak açıldığı Iğdır Aile Mahkemesine davalı tarafından süresinde yetkisizlik ilk itirazında bulunulmadığı anlaşılmakla uyuşmazlığın Iğdır Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Iğdır Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1811, Karar No: 2023/2245, Tarih: 24.04.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/1811 E.  ,  2023/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muhdesatın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava konusu 134 ada 2 parsel sayılı taşınmazın müvekkili adına, 134 ada 3 parsel (ifraz ile 134 ada 4 ve 5 No.lu parseller) sayılı taşınmazın ise Hazine adına kayıtlı olduğunu, Hazine adına kayıtlı taşınmaz içinde bulunan badem ağaçları ile 2 parsel sayılı taşınmazın devamındaki yol üzerinde bulunan dut ağaçlarının müvekkiline ait olduğunu, bahsi geçen ağaçların DSİ tarafından yapılan Boğaz Köyü Barajı su kodunda kaldığını, kamulaştırmasız el atma halinde açılacak bedel davası açısından öncelikle dava konusu edilen muhdesatların tarafından yetiştirildiğine dair dava açtığını açıklayarak, söz konusu ağaçların müvekkili tarafından yetiştirildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davada DSİ’nin taraf gösterilmesi gerektiğini, yolda bulunan muhdesatın tespitine karar verilemeyeceğini, davacı tarafın kötüniyetle muhdesatları yetiştirdiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

1. Mahkemenin 26.01.2016 tarih ve 2015/437 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararı ile 134 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlarda bulunan badem ağaçları ile 134 ada 2 sayılı parselin bitişiğinden geçen ve zeminde yol olarak kullanılan alanda bulunan dut ağaçlarının davacı tarafından meydana getirildiğinin (yetiştirildiğinin) tespitine ilişkin olarak verilen kararın davalı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine, yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olmadığı gerekçesi ile Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 09.05.2019 tarihli ve 2016/19663 Esas ve 2019/4891 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak yargılama yapılmıştır.