muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1559, Karar No: 2011/5586, Tarih: 21.11.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/1559 E.  ,  2011/5586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2010

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı duruşmaya gelmediği gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yargılama sırasında yapılan tebliğlerle ilgili tebliğ mazbatalarının ve ilgili diğer belgelerin dosyaya konulması gerekir. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanunun uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. 19.01.2011 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile Tebligat Kanununda esaslı değişiklikler yapılmıştır.

Somut olayda, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati davalı Şirkete ... Üzeri .........Köyü /Yozgat adresinde “Muhasebeci S.B. imzasına” tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanunu'nun 12. ve 13. maddeleri uyarınca, tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunmaması veya bizzat alamayacak durumda olması halinde, kendisinden sonra  gelen  bir  kimse  veya  evrak  müdürüne,  bu  da  olanaklı

değilse, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması yasal zorunluluk olup, aksi takdirde tebligat usulsüz sayılacaktır. Tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gerekir. Öte yandan, Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi gereğince tebligat, tebliğ yapılacak gerçek ve tüzel kişinin bilinen en son adresinde yapılır. Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında değerlendirildiğinde, dava dilekçesinin ve duruşma gününün tebliğ işlemlerinin, yasal mevzuat kapsamında yöntemince yapılmadığı ve bu nedenle geçersiz olduğu açıktır.

Bu nedenle, davalıya Anayasa’nın 36. maddesinde de açıklanan savunma hakkını kullanabilmesi için dava dilekçesi ve davetiyenin Tebligat Kanunu ve ilgili tüzük hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilmesi zorunludur. Kamu düzenine ilişkin bu yönün gözardı edilerek, davalının yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/37109, Karar No: 2017/3417, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37109 E.  ,  2017/3417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19672, Karar No: 2015/2153, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19672 E.  ,  2015/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/327-2013/275

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup değerlendirme tarihinden yaklaşık 21 sene öncesine ait satış işlemi olduğundan, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazdaki yapıların yaşı tespit edilerek, elatma tarihinden sonra yapıldıklarının anlaşılması halinde, değer düşüklüğü bedellerine hükmedilemeyeceği gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7166, Karar No: 2010/10454, Tarih: 06.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7166 E.  ,  2010/10454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında aylık 140.-TL’den 1.8.2006 - 1.8.2007 kira dönemi ve aylık 1 50.-TL’den 1.8.2007 - 1.3.2008 kira dönemi kira alacağı toplamı olan 2880.-TL’nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibinden davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçelere göre davalı borçlunun tahliyeye yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı borçlunun alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince: Davacı alacaklı 10.4.2008 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.8.2004 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu kira sözleşmesinde aylık kiranın 50.-TL olduğu ve aylık deneceği karar altına alınmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. Davalı borçlu süresinde icra müdürlüğüne yapmış olduğu itirazında borcu ödediğini savunmuştur. Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.7.2009 tarihinde kesinleşen 2008/751 Esas-2009/415 Karar sayılı menfi tesbit ilamında Şubat, Mart 2008 ay kiraları toplamı 300.-TL'nin ödendiğinin karar altına alındığı görülmüştür. Bu durumda mahkemece asıl kira alacağından ödenen 300.-TL kira bedelinin indirildikten sonra kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı borçlunun tahliyeye yönelik temyiz itirazlarının reddi ile kararın tahliye yönünden ONANMASİNA, 2 no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı borçlunun alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 6.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7015, Karar No: 2014/14209, Tarih: 22.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7015 E.  ,  2014/14209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 51. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2009/274-2013/337

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/12/2013 tarih ve 2009/274-2013/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalanan dava dışı şirkete ait elektrik malzemesi emtiasının konteynerler içerisinde davalı D.. A.. tarafından Çin'den İstanbul Haydarpaşa Limanı'na taşındığını ve Haydarpaşa Limanı'na tahliye edildiğini, konteynerin Haydarpaşa Liman sahasında ilk olarak mafi üzerinden devrilmek, ikinci olarak da başka bir konteynerin çarparak yere düşürmesi sonucu hasarlandığını, her iki davalının dava konusu hasardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, fatura ve yapılan tespitler gereğince 8.145 USD sigortalı zararının müvekkili şirket tarafından tanzim edildiğini, TTK ve poliçe hükümleri ile ibraname içeriği gereğince halefiyet ve temlik esasına göre sigortalısının haklarını devralan müvekkilinin TTK ilgili hükümleri gereğince davalılara rücu hakkının da doğduğunu, ileri sürerek 8.000,23 USD'nin ödeme yapılan 04/04/2008 tarihinden itibaren işleyecek bankaların bir yıl vadeli döviz hesabına uyguladıkları en yüksek döviz faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının talep ettiği miktarın 1.451,83 USD'sinin hasarlı emtia bedeli, 1.600 USD'sinin demuraj bedeli, 4.948,40 USD'sinin ise kurtarma ve hasar tespiti için yapılan masraflar toplamına isabet ettiği, davalı taşıyıcı ifa yardımcısı olan TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü'nün haksız fiil teşkil eden konteyneri düşürmesi ve ayrıca konteyner üzerine bir başka konteyner düşürmesi suretiyle meydana gelen ve kadri maruf bulunan 1.451,83 USD zarardan TTK'nın 1061 ve BK'nın 100. madde hükmü gereğince sorumlu bulunduğu, diğer davalı taşıyıcının ise meydana gelen hasardan sorumlu olmasına göre yük ilgilisi gönderilen tarafından yapılan muayene masraflarından TTK'nın 1068. madde hükmüne göre sorumlu olduğu, yük ilgilisi tarafından yapılan muayene masraflarının poliçe teminatı kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususu öğretide tartışmalı ise de her halükarda davacı sigortacının ibraname içeriğine göre BK'nın 162. maddesi gereğince 4.948,40 USD muayene masraflarını talep hakkının doğduğu, davacının sigortalısının D.. A.. tarafından düzenlenen demuraj açıklamalı faturaları davalı taşıyıcıya ödediği, ancak geç teslimin davalı taşıyıcının sorumlu olduğu sebepten doğmasına göre davalı taşıyıcının gönderilenden demuraj alacağı talep hakkı bulunmadığı, bu itibarla davacının demuraj bedelini BK'nın 162. madde gereğince temlik alan sıfatı ile sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre istirdadını isteyebileceği gerekçesiyle davanın davalı D.. A.. yönünden kabulüne, davalı TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü yönünden kısmen kabulüne 8.000,23 USD'nin ödeme tarihi olan 04/04/2008 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca kamu bankalarınca USD'ye verilen en yüksek yıllık faiz oranı uygulanmak suretiyle ve 2 nolu davalının sorumluluğu 1.451,83 USD ile sınırlı olmak kaydıyla davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü vekilinin tüm, davalı D.. A.. vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü vekilinin tüm, davalı D.. A.. vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup, davacı talebi, hasarlı emtia bedeli, demuraj bedeli ve hasar tespiti için yapılan muayene giderlerden oluşmaktadır. Mahkemece bu üç kaleme yönelik talebin kabulüne karar verilmiş ise de, davacı sigorta şirketi tarafından talep edilen hasar tespiti için muayene giderlerinin eksper ücreti olup olmadığı, bu ücretin rücuen davalıdan istenilip istenilemeyeceği hüküm yerinde tartışılmamıştır. Bu itibarla mahkemece davacının talep ettiği bu kalem yönünden isteminin içeriği araştırılarak istemin eksper ücreti olması halinde bunun rücuen davalıdan istenemeyeceği düşünülmeden, bu alacak kalemi yönünden hüküm tesisi doğru olmamış hükmün bu nedenle davalı D.. A.. yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü vekilinin tüm, davalı D.. A.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı D.. A.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 102,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı DHL G.F. Taşımacılık A.Ş'ye iadesine, 22/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1645, Karar No: 2020/1999, Tarih: 24.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/1645 E.  ,  2020/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tasarrufun iptali davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Davalılardan ...'ın ... Vergi Dairesinin mükellefi olduğunu, davalı ...'ın 2005-2010 tarihleri arasında lokanta faaliyeti ile iştigal ederken, adına tahakkuk eden vergilerinden dolayı 28/01/2015 tarihi itibariyle 86.752,21 TL gecikme zammı dahil vergi borcu bulunduğunu, davalı ... adına kayıtlı bulunan ... İli, ... İlçesi, Mutlu köyündeki gayrimenkullerin 2012 yılında diğer davalı ...'ya satıldığının anlaşıldığını, davalı ...'ın bu satışı, amme alacağının tahsilini imkansız hale getirmek maksadıyla muvazaalı olarak yapıldığını belirterek 86.752,21 TL vergi borcu ve gecikme zammının faiziyle birlikte tahsili için ... İli, ... İlçesi, Mutlu köyündeki 125 ada 77, 70, 58, 52, 40, 30 parsel sayılı taşınmazlar ile aynı yer 119 ada 48 parsel sayılı taşınmazların satışı suretiyle yapılan muvazaalı tasarrufların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

../..

-2-

2018/1645

2020/1999

Davalı ...; Malatya ilinde ticaret ile iştigal ettiği dönemlerde piyasaya olan borçlarını ödemek için taşınmazların satışına karar verdiğini, öncelikle kardeşlerine teklif ettiğini, ancak onlar alıcı olmayınca taşınmazlarını, komşu taşınmazların sahibi ...'ya sattığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; müvekkilinin dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde doğup büyüdüğünü, şehirde oturmasına rağmen köyü ile alakasını kesmediğini ve bu köyde kalan taşınmazlarını işlettiğini, diğer davalı ...'ın taşınmazlarını sattığını duyurması üzerine, kendi arazilerine komşu olan bu taşınmazları almaya karar verdiğini ve adı geçen taşınmazları diğer davalıdan satın aldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan ...'ın 54.380,83 TL tutarındaki vergi borcunu 26/09/2016 tarihinde 6736 sayılı yasadan faydalanıp 18 taksit halinde yapılandırdığını ve ilk iki taksidini ödediğini ve 27/03/2017 tarihi itibariyle vadesi geçen borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Mahkemece, davalılardan ...'ın 54.380,83 TL tutarındaki vergi borcunu 26/09/2016 tarihinde 6736 sayılı yasadan faydalanıp 18 taksit halinde yapılandırdığını ve ilk iki taksidini ödediğini ve 27/03/2017 tarihi itibariyle vadesi geçen borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca esastan kabulü ile ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 25/04/2017 tarih ve 2015/1002 esas ve 2017/253 karar sayılı kararının yeniden esas hakkında hüküm kurulmak üzere kaldırılmasına, davanın kabulü ile ... İli ... İlçesi Mutlu Köyü Karacaveren mevkiinde tapuya kayıtlı 125 ada, 30, 40, 58, 70 ve 77 parsel sayılı taşınmazlar ile aynı 119 ada 48 parsel sayılı taşınmazın ... adına satışına ilişkin tasarrufun iptaline, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Bu tür davalarda dava kabul edildiği takdirde tasarruf tarihine kadar olan vergi borcu ferileriyle hesaplanarak bu miktar üzerinden tasarrufun iptaline karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı ..., dava dilekçesinde 29/01/2015 tarihi itibariyle toplam 86.752,21 TL vergi borcu olduğunu belirtip, tasarrufun iptalini istemiştir. Tasarruf(satış) tarihi 28/06/2012 ve 17/05/2012’dir. Bu durumda uzman bilirkişi incelemesi yaptırarak, davalı borçlunun tasarruf tarihine kadar olan kesinleşen vergi borçlarının ferileriyle birlikte belirlenerek bu miktar üzerinden davacının alacak ve ferileriyle sınırlı olarak dava konusu taşınmazların satışına ilişkin tasarrufun iptali ile davacı alacaklıya bu miktar üzerinden taşınmazlar üzerinde haciz ve satış yetkisi verilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere tasarruf tarihine kadar doğan vergi borcu tespit edilmeden, alacak ve ferileriyle sınırlamadan ve haciz ve satış yetkisi verilmeden yalnızca tasarrufun iptaline karar verilmesi doğru değildir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin temyiz sebeplerinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün BOZULMASINA,(3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373/2. maddesi uyarınca dosyanın karar veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine, 24/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.