muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29970, Karar No: 2013/27864, Tarih: 03.12.2013

Somut olayda, davalı işyerinde kapıcı olarak görev yapan davacının, kış aylarında kaloriferleri yaktığından bahisle fazla çalışması olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak davacı dava dilekçesinde açıkça kaloriferleri yaktığından bahsetmediği gibi, dosya içerisindeki belge ve bilgilerden (Kapıcı Çalışma Talimatı, 19.05.2002 tarihli Yönetim Kurulu Karar Tutanağı, İGDAŞ Abonelik Talep Bildirim Formu vs) davalı apartman işyerinin yıllardır kombi ile ısındığı, apartmanda kalorifer yakılması gibi bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, fazla mesai alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2927, Karar No: 2023/3441, Tarih: 17.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/2927 E.  ,  2023/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İftira,hakaret

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira ve kamu görevlisine hakaret suçlarından dava açılmıştır.

2. Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira ve kamu görevlisine hakaret suçlarından ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi,

1. Sanığın katılana husumet beslediği icra dairesinden ayrılmasını istemesine rağmen bunu kabul etmeyen katılana bu şekilde iftira ve hakarette bulunduğu

2. Eksik inceleme yapıldığı,

3. Sanığın dilekçenin gönderildiği saatte icra dairesinde olmasının önemli olmadığı, dilekçenin sanığın eşi ya da çocuğu tarafından da gönderilebileceği

4. Sanığın eşine ait hattı kendisinin de kullandığını ikrar ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın eşi adına kayıtlı bilgisayardan Bimer'e isimsiz olarak gönderilen dilekçede "Bodrum ili Bodrum 2.İcra Müdürlüğünde zabıt katibi olarak çalışan ... memuriyete ve ahlaka aykırı davranışlar sergilemektedir. kendisi evli ve çocuk sahibidir. buna rağmen gösterdiği ahlaksız davranışlar artarak devam etmektedir. evli erkek memurlarla bir karşılık bulamamasına rağmen fiziksel yakınlık kurmaya çalışmakta, ahlaksızca konuşmakta, omuzlarına yatar gibi bir hareket yapmaktadır. bu hareketleri bilinçli ve maksatlı yapmaktadır. erkek avukat katiplerinin yanaklarından kesme almakta, laubali ve yılışık bir şekilde konuşarak memuriyet vasıflarını aşağılara çekmektedir. ayrıca vatandaşın gözü önünde masa üzerine oturup zıplayarak oynamaktadır. uzaktan bakan bir insan bu söylenenlerin asılsız bir iddia olmadığını anlayacaktır. kendisini başka kalemde çalıştırmak isteyen hakim ve savcılar beni icra dairesinden hiçbir hakim ve savcı alamaz, benden her bünyeye göre kan var. onları bir şekilde ikna ederim. gibi ahlaksız söylemlerde bulunduğu duyulmuştur. ayrıca belli bir geliri olmasına ve eşinin doğru dürüst işi olmamasına rağmen son model araba kullanması ve lüks giyim kuşamı dikkat çekmekte olup, araştırılması gereken bir durumdur'' şeklinde katılana hakaret ve iftira ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Katılan hakkında yapılan soruşturma sonucunda delil yetersizliği nedeni ile takipsizlik kararı verilmiş ise de; bu durumun tek başına iftira suçunun oluşması için yeterli delil niteliğinde bulunmadığı, sanığın savunmasının aksini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25387, Karar No: 2013/18309, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25387 E.  ,  2013/18309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle:

7/5/2004-5170/7 md.)Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır. Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır. İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup,insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar,hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AiHS'nin 1. maddesine göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ...aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına...saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. AiHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'in, vefat eden babasından sigorta maaşını alabilmek için 25/04/2004 tarihinde anlaşmalı olarak sanık ... ile boşandığı, ancak sanıkların aynı evde birlikte yaşamaya devam ederek SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de, mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510

sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5379, Karar No: 2021/11050, Tarih: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5379 E.  ,  2021/11050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-f, 143/1, 168/2-4, 31/3, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 7.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 Esas, 2014/358 sayılı kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 06/11/2018 tarihli ve 2016/7666 Esas, 2018/12851 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f, 143/1, 43/1, 168/2-4, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2019 tarihli ve 2018/837 Esas, 2019/230 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/01/2021 gün ve 17515-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2021 gün ve 2021/14857 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-f, 143/1, 168/2-4, 31/3, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 7.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 Esas, 2014/358 sayılı kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 06/11/2018 tarihli ve 2016/7666 Esas, 2018/12851 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda sanığın 5237 sayılı Kanun’un 142/2-f, 143/1, 43/1, 168/2-4, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2019 tarihli ve 2018/837 Esas, 2019/230 sayılı kararını kapsayan onaylı dosya sureti incelendi.

Dosya aslının, diğer sanık yönünden temyiz incelemesi için Yargıtay'da olduğu anlaşılmakla onaylı dosya sureti üzerinde yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

1-... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 Esas, 2014/358 sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 7.000,00 Türk lirası adlî para cezasının suça sürüklenen çocuk bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 1 yıl 4 ay 3 gün hapis cezasına hükmolunmasında,

1-... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 Esas, 2014/358 sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 7.000,00 Türk lirası adlî para cezasının suça sürüklenen çocuk bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 1 yıl 4 ay 3 gün hapis cezasına hükmolunmasında,

2-... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 Esas, 2014/358 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 06/11/2018 tarihli ve 2016/7666 Esas, 2018/12851 Karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddedildiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onandığı, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise bozulduğu, bozma sonrası suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla; anılan bozma ilamında da belirtildiği gibi kapüşonlu mont ile suça konu iş yerine girdikleri tespit edilen suça sürüklenen çocukların kamera görüntülerinden tespit edilmesi ve iş yerinde meydana gelen hırsızlık eylemleri nedeniyle karakola gelen katılanın kamerada gördüğü suça sürüklenen çocuklardan ...’ı başka bir nedenle karakolda bulunduğu sırada tanıyarak kolluk görevlilerine bildirmesi karşısında eylemin 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı ve 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesinin diğer suça sürüklenen çocuk ... hakkında uygulanması gerektiği, zira bozma öncesi verilen ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 Esas, 2014/358 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...’ın sadece 04/02/2014 tarihli eyleminden dolayı cezalandırılmasına karar verildiği, 08/02/2014 tarihli eylem ile ilgili olarak üzerine atılı suçlardan beraat kararları verildiği ve bu beraat kararlarının temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f maddesi uygulanmak suretiyle belirlenmesi ve devamında suça sürüklenen çocuk ... için uygulanma olanağı bulunmadığı halde aynı Kanun’un 43/1. maddesinin de uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 61/5. maddesine aykırı davranılmasında,

4-Yargıtay 2. Ceza Dairesince de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına îlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiilin işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 Esas, 2014/358 sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 7.000,00 Türk lirası adlî para cezasının suça sürüklenen çocuk bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden, yeniden yapılan yargılama sonucunda 1 yıl 4 ay 3 gün hapis cezasına hükmolunması,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 Esas, 2014/358 sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 7.000,00 Türk lirası adlî para cezasının suça sürüklenen çocuk bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden, yeniden yapılan yargılama sonucunda 1 yıl 4 ay 3 gün hapis cezasına hükmolunması,

2-... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 Esas - 2014/358 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyizi üzerine Dairemizin 06/11/2018 tarihli ve 2016/7666 Esas - 2018/12851 Karar sayılı ilamı ile mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddedildiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onandığı, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise bozulduğu, bozma sonrası suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla; anılan bozma ilamımızda da belirtildiği gibi kapüşonlu mont ile suça konu iş yerine girdikleri tespit edilen suça sürüklenen çocukların kamera görüntülerinden tespit edilmesi ve iş yerinde meydana gelen hırsızlık eylemleri nedeniyle karakola gelen katılanın kamerada gördüğü suça sürüklenen çocuklardan ...’ı başka bir nedenle karakolda bulunduğu sırada tanıyarak kolluk görevlilerine bildirmesi karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı ve bozma öncesi verilen ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/09/2014 tarihli ve 2014/137 Esas 2014/358 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...’ın sadece 04/02/2014 tarihli eyleminden dolayı cezalandırılmasına karar verildiği, 08/02/2014 tarihli eylem ile ilgili olarak üzerine atılı suçlardan beraat kararları verildiği ve bu beraat kararlarının temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında temel cezanın TCK’nın 142/2-f maddesi uygulanmak suretiyle belirlenmesi ve devamında suça sürüklenen çocuk ... için uygulanma olanağı bulunmadığı halde aynı Kanun’un 43/1. maddesinin de uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

4-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına îlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedenleriyle kanun yararına bozma istemleri yerinde görüldüğünden (...) 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.03.2019 tarihli ve 2018/837 Esas ve 2019/230 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23923, Karar No: 2014/32919, Tarih: 13.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/23923 E.  ,  2014/32919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/43870

MAHKEMESİ : Bergama 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2012/239 (E) ve 2012/781 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun 29.11.2012 tarihli duruşmada "evden çıkmalarını istedim, çıkmayınca korkutmak amaçlı kendilerine üzerimde taşıdığım çakı bıçağını gösterdim" şeklindeki beyanı ile suçunu ikrar etmesi ve mahkemenin suça sürüklenen çocuğun eline bıçak alarak mağdurları evden kovaladığını kabul etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun silahla tehdit suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.