muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3038, Karar No: 2013/5982, Tarih: 01.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3038 E.  ,  2013/5982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümünün tapusunun iptal edilmesi nedeniyle bu kısım için TMK. nun 1007. maddesine dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümünün tapusunun iptal edilmesi nedeniyle bu kısım için TMK. nun 1007. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi yönünden temyiz edilmiştir.

Tapusu iptal edilen taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak da yapıya değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca zarar bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8027, Karar No: 2014/2800, Tarih: 17.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/8027 E.  ,  2014/2800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 22.01.2013

No : 2013/102-2013/38

Dava, davacının 22.02.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi ve ödenmeyen aylıklarının faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununda; yazılı, sözlü, basit ve seri olmak üzere dört yargılama usulü düzenlenmiş iken 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda yazılı ve basit yargılama usulleri düzenlenmiştir.

Bir davada hangi yargılama usulünün uygulanacağı uyuşmazlığın niteliği veya davanın görüleceği mahkemeye göre belirlenmektedir. Bu bağlamda; 5510 sayılı Kanununun 101’inci maddesinde, anılan Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili çıkan uyuşmazlıkların çözümlenmesinde İş Mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7’nci maddesinde ise, İş Mahkemelerinde sözlü yargılama usulünün uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447’nci maddesindeki diğer kanunların sözlü yahut seri yargılama usulüne atıf yaptığı hallerde bu Kanununun basit yargılama usulü ile ilgili hükümlerinin uygulanacağına ilişkin hüküm karşısında; artık, iş mahkemelerinde basit yargılama usulünün uygulanması gerekecektir.

Yazılı yargılama usulü 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş, basit yargılama usulü ise temel özellikleriyle kaleme alınmış, 322/1’inci maddesinde basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanacağı belirtilmiştir. (Hakan Pekcanıtez, Oğuz Atalay, Muhammet Özekeş, Medeni Usul Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2011, s.586).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320’nci maddesinin birinci fıkrasında “mümkün olan hallerde” mahkemenin tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebileceği öngörülmüş, ancak “mümkün olan haller”in neler olduğu madde metninde sayılmamıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27’nci maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36’ncı maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6’ncı maddesi nazara alındığında “bir dava hakkında karar verilirken duruşma yapılması esastır.” Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin ve gerekse Yargıtay ve doktrinin kabulü de bu yöndedir. Duruşma yapılmasında amaç, tarafların iddia ve savunmalarını yazılı beyanlar dışında bir kez de sözlü olarak hâkime aktarmalarına imkan tanıyarak, hâkime de bu iddia ve savunmalarda açık olmayan, tereddüt oluşturan konularda soru sormasını sağlamaktır. Tecrübeler bu uygulamanın uyuşmazlıkların sağlıklı çözümü için büyük önem taşıdığını, taraflar ve hâkimin yüzyüze gelmesinin gerçeğe erişimi kolaylaştırdığını göstermektedir. (Ejder Yılmaz, Geçici Hukuki Himaye Tedbirleri, C1, Ankara 2001, s. 888) (Cenk Akil, Terazi Aylık Hukuk Dergisi, Kasım 2012, s.17).

Ayrıca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır.

Duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden karar verilmesi ise istisna olup, ancak bu konuda kanuni dayanak bulunması halinde mümkündür. Eş deyişle; ancak hukukun izin verdiği “ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz, delil tespiti, İcra ve İflas Kanununun 17 ve 18’inci maddelerinde öngörülen şikâyet davaları” gibi durumlarda dosya üzerinden karar verilebilir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1’inci maddesi hükmünün de bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu, hukuk yargılama usulüne önemli bir yenilik olarak “ön inceleme” müessesesini getirmiştir. Kanun gerekçesinden “...yargılamanın gecikme sebebi olarak gösterilen, mahkemelerce tam hazırlık yapılmadan tahkikata başlanılmasını” engellemek amacına yönelik olduğu anlaşılan bu müessese ile; tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin dilekçelerin verilmesinin ardından, ancak tahkikat aşamasına geçilmeden önce, ama bu aşamaya hazırlık niteliğinde tarafların sulhe teşviki, delillerin toplanması ve sunulması için gerekli işlemlerin yapılması, tarafların anlaştıkları ya da uyuşmadıkları konuların tespiti ve dava şartları ile ilk itirazların değerlendirilerek sonuca bağlanması ön incelemenin kapsamını oluşturmaktadır. Bu nedenle mahkeme ön inceleme için bir gün tespit ederek taraflara tebliğ edecektir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulduğunda; eldeki davada, ön inceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılıp, işin esasına girilerek çözümlenmesi gerekirken; Mahkemenin duruşma açılmaksızın dosya üzerinde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20637, Karar No: 2012/39976, Tarih: 27.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/20637 E.  ,  2012/39976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 50/3. madde ve fıkrası uyarınca, suç tarihinde 18 yaşından küçük sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 1. fıkradaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğu ve 5237 sayılı TCK'da para cezalarının ertelenemeyeceği kuralı ve mahkemenin dosya içeriğine uygun gerekçesi karşısında, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca adli para cezası hesaplanırken arttırım ve indirimlerin adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden yapılarak belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama ile sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında doğrudan hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının 30 gün olarak belirlenmesi, TCK.nun 31/3. maddesi ile 1/3 indirilerek 20 gün, TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6

indirilerek 16 gün olarak tayini ile TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hesaplanarak sonuç olarak 320 TL adli para cezasına hükmolunması, suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.12.2012 gününde oybirliğiyle kara verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4943, Karar No: 2006/8265, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4943 E.  ,  2006/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 118 ada 8 parsel sayılı 11684.03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar murisi ... ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı ... ve müşterekleri vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece kadastro tesbitinin iptaline, tesbitin 1271 doğumlu ... mirasçıları adına payları oranında yapılmasına tescil ile ilgili talep yönünden genel mahkemelerde değerlendirilmesi gerektiğinden reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro sırasında taşınmaz vergi kaydına, irsen intikale ve zilyetliğe dayalı olarak ... ... adına tesbit edilmiş, davacılar taşınmazın ortak miras bırakan ...’den kaldığını ve miras payları bulunduğunu ileri sürerek dava açmışlardır. Davalılardan ... vekili taşınmazın, ...’den değil, müvekkilinin miras bırakanı babaannesi ...’dan kaldığını ve tesbitin doğru olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Tesbit nedenine, ileri sürülüşe ve savunmaya göre uyuşmazlık, taşınmazın ortak miras bırakan 1930 yılında ölen ...’den mi yoksa ... kızı ...’dan mı kaldığı, ...’den intikal

etmesi halinde mirasçılar arasında terekesinin taksim edilip edilmediği yönlerinde toplanmaktadır. Dinlenen yerel bilirkişi taşınmazın ...’dan kaldığını bildiğini ...’den kaldığı konusunda bir bilgisinin olmadığını bildirmesine karşın tanık ... aksine taşınmazın miras bırakan ...’den kaldığını ve zaman zaman mirasçılarının kullandıklarını söylemiştir. Tutanak bilirkişilerinin dinlenmesi yolunada gidilmemiştir. Ayrıca tesbit sırasında nazara alınan 28 tahrir nolu vergi kaydının uygulaması ile ilgili yerel bilirkişi sözleride soyut içerikli olup uyuşmazlığın çözümüne elverişli bulunmamaktadır. Vergi kayıtları mülkiyet belgesi olmadığından, taşınmazın vergide ... veresesinden ... vs. adına tesis edilmiş olması, tek başına taşınmazın ...’dan kaldığının kabulü için yeterli değildir.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde, taraflardan taşınmazı ve öncesini iyi bilen yaşlı tanıklar göstermeleri istenmeli, daha sonra önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkla tüm tesbit bilirkişileri vede taraflarca gösterilecek tanıklar eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak tutanakta geçen 1938 tarih 28 tahrir nolu vergi kaydının yerel bilirkişi aracılığıyla uygulaması yapılarak taşınmaza uyup uymadığı kesin olarak saptanmalı, yerel bilirkişi tarafından bilinmeyen sınırlar olduğunda tanık bilgisine başvurulmalı, komşu 9 nolu parselin tesbitine esas alınan 1938 tarih 24 ila 27 tahrir nolu vergi kayıtlarının taşınmaz yönü olan güney sınırlarının ... vereseleri okuması uygulamada göz önünde bulundurulmalı, bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın 1930 yılında ölen ortak miras bırakan Musa oğlu ...’den mi yoksa ...’in kızı ...’dan mı kaldığı, ...’den intikal etmesi halinde ölümünden sonra terekesinin mirasçıları arasında taksim edilip edilmediği, edilmişse hangi tarihte taksim edildiği her bir mirasçıya hangi mevkiden taşınmaz mal verildiği, taşınmaz mal verilmeyen mirasçının ne şekilde razı edildiği, dava konusu taşınmazın kime isabet ettiği, yine dava konusu taşınmazda kim yada kimlerin zilyet ettikleri, zilyetliklerinin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçimi, olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda yöntemine uygun biçimde giderilmesine çalışılmalı, taşınmazda davalıların babası ... ...’in ...’in ölümünden itibaren tesbit

tarihine kadar zilyet bulunması ve bu duruma diğer mirasçıların sessiz kalıp çekişme yaratmamalarının taksimin karinesi sayılması gerektiği ilkesi de göz önünde bulundurulmalı, taksimin olmaması durumunda mirasçılar arasında zamanaşımı hükümlerinin işlemeyeceği düşünülmeli, yukarıda yazılı hususlarla ilgili olarak gerektiğinde komşu parsellerin malik yada zilyetlerinin tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulmalı, fen bilirkişisine yapılan uygulamayı ve keşfi izlemeye olanak verecek biçimde raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönlerin gözardı edilmiş olması doğru olmadığı gibi,

Kabule göre de; düzenli sicil oluşturmakla görevli kadastro hakiminin davaya konu edilen taşınmazın paydaş ve pay oranlarıda belirtilerek kimler adına tesciline karar verildiğini hüküm yerinde göstermesi gerekirken bu yön göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere infazda duraksama yaratacak biçimde karar verilmiş olmasıda doğru değildir.

Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 9.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9781, Karar No: 2009/542, Tarih: 20.01.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/9781 E.  ,  2009/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAYCUMA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2008

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, miras bırakanı Y.ın adına kayıtlı tek taşınmazı olan 43 parsel sayılı taşınmazını ölünceye kadar bakmak aktiyle 2.eşi olan davalıya temlik ettiğini, murisin bakma ihtiyacının bulunmadığını, mirasçıdan mal kaçırma amacıyla devrinin yapıldığını ileri sürerek pay oranında iptal tescil, olmazsa tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, murise baktığını belirtip, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 20.1.2009 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden H.Ü.vs.vekili Avukat C. G.ile yine temyiz eden N.A.vekili Avukat A. Ö.geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; davacıların miras bırakanı Y.n maliki olduğu 43 parsel sayılı taşınmazını 4.6.2003 tarihinde ölünceye kadar bakma aktiyle davalı N.e devrettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanların yapmış olduğu bu temlikin kendilerinden mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardar.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir. Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacılar miras bırakanı Y.'ın 1936 doğumlu olduğu, ilk eşi S. ile evlilikleri devam ederken davalı N.ile evlilik dışı ilişkilerini sürdürerek birlikte yaşadığı ve maliki olduğu tek mal varlığı olan, üzerinde 2 katlı bina bulunan, ayrıca hayatlarını da idame ettirdikleri bu taşınmazı 4.6.2003 tarihinde, 1962 doğumlu davalı N.e bakım karşılığı devrettiği ve 18.6.2004 tarihinde de ilk eşinden boşandıktan sonra 8.7.2004 tarihinde N.ile evlendiği ve 1.7.2005 tarihinde de öldüğü dosya kapsamı ile sabittir.

Bir kimsenin hayatını idame ettirdiği yegane mal varlığı olan taşınmazını elden çıkarmasının hayatın olağan akışına uygun düştüğü kabul edilemez.

Diğer taraftan; eşi ile çocukları bulunduğu halde aralarında 26 yaş farkı olan birlikte yaşadığı kimseye tek ve çok değerli olan mal varlığını devretmesinin, mantıklı ve doğru olduğu da söylenemez.

Hal böyle olunca, yukarıda belirlenen olgular değinilen ilkeler çevresinde değerlendirildiğinde de miras bırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek reddine karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, kabul tarzı itibarıyle davanın niteliği gözetildiğinde nisbi harca tabi olduğu ve yargılama aşamasında harç ikmal edilen değer üzerinden avukatlık ücreti tayini gerekirken, maktu ücreti vekalete hükmedilmiş olması da isabetli değildir.

Tarafların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,19.12.2008 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden tarafları vekilleri için 625.00.-TL. duruşma avukatlık parasının karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2657, Karar No: 2011/4496, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2657 E.  ,  2011/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’nin yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin 5237 sayılı Kanunun 104/1. maddesinden düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilip şikâyet olmaması nedeniyle düşürülmesine, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma eyleminden ise 5237 sayılı Kanunun 109/1-5. maddeleri gereğince hukuka aykırılık unsurunun oluşmadığından beraatine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2006 gün ve 2005/514 Esas, 2006/820 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarının kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi oldukları, sanığın sorgu tarihi olan 13.02.2005'den itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.