muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22442, Karar No: 2013/20199, Tarih: 27.12.2013

Bundan ayrı; ..., 2560 sayılı Kanun gereğince ... Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapılandırmasında yer aldığından hakkında 5393 sayılı Kanun'un uygulanması zorunludur. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi uyarınca belediyenin kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez. Ayrıca, Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyeye verilen paylar, vergi ve resim hükmünde olduğundan haczi mümkün değildir. Somut olayda, borçlu Kurum'un haczedilen alacaklarının Vakıfbank Valide ...'nin karşılık yazısından anlaşıldığı ve taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmadığı üzere; su ve atık su bedelleri, çevre temizlik vergisi ile, İller Bankasından alınan paylardan kaynaklandığı sabittir. ...'nin su ve atık su bedelleri gelirleri vergi, resim ve harç hükmünde olmadığından, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarınca kamu hizmetinde fiilen kullanılmadığı sürece haczine engel bir hüküm bulunmamaktadır. Borçlu kurumca şikayete konu edilen haciz konusu su bedellerinin fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı da ispatlanamamıştır. Öte yandan, borçlu idarece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, eldeki uyuşmazlık bakımından; borçlu idarenin Vakıfbank Valide ...'ndeki hesabında haczi kabil ve haczi kabil olmayan paralar birlikte toplandığı anlaşıldığından; haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmesi gerekli bulunduğuna göre, tüm bu açıklamalar kapsamında anılan hesaba haciz uygulanmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından borçlu vekilinin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle, İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2792, Karar No: 2019/248, Tarih: 17.01.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/2792 E.  ,  2019/248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil olmazsa bedel davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan annesi ...’ın maliki olduğu 276 parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu ...’e, onun da diğer davalı kız kardeşi ...'ye satış suretiyle devrettiğini, temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, işlem tarihinde mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı bulunmadığını gibi davalı ...’in de alım gücü bulunmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde 5.000,00 TL’nin davalı ...’den tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davalı ... yönünden husumet itirazında bulunup mirasbırakanın bakımıyla ilgilendiklerini, satış işlemlerinin gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’ın maliki olduğu 2006 (eski 276) parsel sayılı taşınmazını 27.09.1994 tarihinde davalı oğlu ...’e, ...’in 11.01.2012 tarihinde davalı kardeşi ...’ye satış suretiyle devrettiği mirasbırakan Hanife'nin 03.07.2010 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı oğlu Süleyman, davalı çocukları ... ve ... ile dava dışı çocukları ..., ... ve ...’nin mirasçı olarak kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. HMK 190. madde ve TMK 6. madde hükümleri gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olayda, mirasbırakanın sosyal güvencesi, hayatının idamesi ve sağlının korunmasına yetecek rahat bir gelirinin bulunmadığı, eşi Ali’nin 1961 yılında öldüğü, altı çocuğunu tek başına büyüttüğü, maliki olduğu dava dışı 901 parsel sayılı taşınmazı da ihtiyaçlarına binaen 22.08.1991 tarihinde dava dışı üçüncü kişiye satış suretiyle devrettiği, çekişme konusu taşınmazın davalı ...’e devrediliği 27.09.1994 tarihi itibariyle davalı ...’in sabit bir işte çalıştığı, aynı tarih itibariyle mirasbırakan ile davacı oğlu arasında bir husumetin bulunmadığı, davacı tanıklarının temliklerin muvazaalı olduğu yönünde bir beyanda bulunmadıkları, aksine davanın kabulü halinde mirasçı sıfatı ile hak sahibi olacak tarafların kardeşleri (davalılar tanığı) ... ve Salih’in, mirasbırakanın sağlık ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla çekişme konusu taşınmazı bedeli karşılığında sattığını belirtmiş olup, dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde mirasbırakanın mal kaçırma amacı ile hareket ettiği iddiasının davacı tarafından usulünce kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1548, Karar No: 2013/13577, Tarih: 13.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1548 E.  ,  2013/13577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :31.10.2012

KARŞI OY YAZISI

Usulüne uygun şekilde ön inceleme yapılmadan tahkikata geçilemez.

Yerel mahkeme;

1-Tarafların anlaşıp anlaşamadıkları hususları tek tek tespit etmemiştir (HMK.md.140/1).

2-Ön inceleme sonuç tutanağı düzenlenip taraflarca imza altına alınmamıştır (HMK. md. 140/3)

3-Tahkikatın yürütülmesine esas tutanak düzenlenmeden tahkikata geçilmiştir.

Hükmün bu sebeplerle bozulması gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2020/32451, Karar No: 2021/1615, Tarih: 08.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32451 E.  ,  2021/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında bulunan hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesine engel teşkil ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içerisinde yer alan Yakalama Tutanaklarına göre; şikayetçinin iş yerinde meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili olarak çevrede yapılan araştırmada şikayetçinin iş yerine yakın başka iş yerlerinde de aynı gece meydana gelen hırsızlığa teşebbüs olaylarında; iş yerlerine giriş yöntemlerinin aynı olduğu ve olayları aynı şahsın gerçekleştirdiği değerlendirilerek, diğer iş yerlerinden birine ait kamera görüntüleri incelendiğinde, diğer iş yerinin kapısını zorlayan şahsın suça sürüklenen çocuk ... olduğu değerlendirilerek, suça sürüklenen çocuk ...’ın kullandığı telefon hatları ile ilgili olarak Telekomünikasyon İletişim Başkanlığın’dan HTS bilgileri ile ilgili olay sonrası gündüz vakti olayla ilgili olarak hakkında ayrı soruşturma yürütülen ... ile görüşmesinin olduğunun tespiti üzerine ... ile yapılan görüşmede; telefon görüşmesi yaptığı gün suça sürüklenen çocuk ...’ın çarşı da olduğunu söyleyerek kendisini almasını istediğini, hakkında ayrı soruşturma yürütülen arkadaşı ...’ün aracı ile birlikte çarşıya gidip Fuat’ı aldıklarını, Fuat’ın kendilerini adresini belirttiği eve gittiklerini ve Fuat’ın evden ikinci bir şahısla LED TV getirerek araca yüklediklerini, bu esnada kendisinin ve arkadaşı Ali’nin araçta kaldıklarını, Fuat’ın aracı yüklediği bu televizyonu yine adresini belirttiği bir eve getirdiklerini, Fuat’ın kapı zilini çaldığını açan olmayınca televizyonu tek başına evin bahçesine koyup bıraktığını belirtmesi üzerine; ...’ın ifadesi doğrultusunda; ...’ün ve televizyonu yükledikleri evde oturan hakkında ayrı soruşturma yürütülen ...’nin yakalandıkları, ...’ün ve ...’nin olayı doğruladıkları ve ...’nin ise; Fuat’ın ikametinin çatı katına bıraktığı televizyonu bir gün sonra alırım demesine rağmen başka suçtan cezaevine girmiş olduğundan gelip almadığını belirterek rıza ile polis memurlarına teslim ettiği olayda; suça sürüklenen çocuğun suça konu televizyonun iadesi ile ilgili olarak her hangi bir yer göstermesi olmadığı gibi suça konu televizyonun hakkında ayrı soruşturma yürütülen ...’ın yer göstermesi ile şikayetçiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazminin mümkün olmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21022, Karar No: 2014/5979, Tarih: 14.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/21022 E.  ,  2014/5979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DATÇA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2013/7-2013/312

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, orman yangınına sebebiyet verilmesi sonucu uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, ağaçlandırma gideri ile de davalının sorumluluğuna karar verilmiştir. Olaya ilişkin tespit tutanağı ve ceza dosyası içeriğinden, yangında yanan ağaç bulunmadığı, davacının önceden ağaçlandırma yapmamış olduğu, orman örtüsünün (otların) yandığı anlaşılmaktadır. Ağaçlandırma giderine hükmolunabilmesi için ağaçların zarar görmesi gerekmektedir. Eylemli olarak bulunmadığı anlaşılan ağaçlar yönünden farazi bir zarar niteliği taşıyan ağaçlandırma giderine ilişkin dava bölümünün reddedilmesi gerekirken, mahkemece, davalının ağaçlandırma gideriyle sorumluluğa karar verilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1858, Karar No: 2019/125, Tarih: 15.01.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1858 E.  ,  2019/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde 1996-2003 yılları arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalı ... nezdinde 2003-2006 yılları arasında çalışmasının tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmiştir.Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.Somut olayda, davacının 24/10/2003-29/02/2004 tarihleri arasında geçen çalışmasının 91016404 sicil sayılı ... İlk Öğretim Okulu Koruma Derneği işyerinden, 02/11/2004-31/05/2005 ve 13/10/2005-31/10/2005 tarihleri arasındaki çalışmasının ...sicil sayılı ... İlk Öğretim Okulu Müdürlüğü işyerinden, 01/12/2005-19/06/2006 tarihleri arasındaki çalışmasının ise ... sicil sayılı ... İlk Öğretim Okulu Aile Birliği işyerinden bildirildiği, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından davacının okulun açık olduğu dönemlerde çalıştığı anlaşıldığı halde ihtilaflı dönemde ilköğretim okullarında hangi tarihlerde eğitim öğretim yapıldığı Milli Eğitim Bakanlığından sorulmadan eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Yapılacak iş, ...’ndan ihtilaflı dönemde hangi tarihlerde eğitim öğretim yapıldığı, yaz tatilinin ve şubat tatillinin hangi tarihlerde başlayıp sona erdiği sorularak, sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15/01/2019gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7426, Karar No: 2012/8190, Tarih: 28.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7426 E.  ,  2012/8190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2011

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi,yıkım masraflarının tahsili davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ile davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, Hazine tarafından açılan tescil harici bırakılan yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; Hazine tarafından dava dışı çok sayıda şahıs aleyhine S.B. Ş. ile K.arasında kalan 482 adet taşınmazın kayıt miktar fazlası olup, devletin hüküm ve tasarrrufu altında bulunan yerlerden olduğu ve kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasıyla tapu iptal, terkin, elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli dava açıldığı, davanın kısmen kabulüne dair son olarak verilen kararın Dairece; 11.07.2007 tarih, 2007/6613 Esas, 2007/7852 Karar sayılı bozma ilamı ile; diğer hususların yanısıra belirlenen kıyı kenar çizgisinin tespitine yönelik incelemenin yetersiz olduğu belirtilmek suretiyle eksik uygulama ve araştırma sebebi ile bozulduğu ve dosyanın Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/55 Esasına kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; davalının Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/55 Esas sayılı davasının tarafı olmadığı ve çekişmeli yerin o davada dava konusu davalı olmadığı kanaatine varılarak sonuca gidilmiştir.

Ne var ki; eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıtlardan eldeki dosyada dava konusu yapılan adaların önündeki kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin 2008/55 Esas sayılı dosyada düzenlenen bilirkişi raporunun ekindeki krokiler arasında yeralması biryana, eldeki dosyada yapılan keşif neticesinde harita mühendisi bilirkişi Seher Köksal tarafından düzenlenen raporda da açıkça; çekişme konusu yapılan 2916 ve 2917 nolu adaların kuzeyinde kalan taşınmazlar bakımından kesinleşmiş bir kıyı kenar çizgisinin bulunmadığı, bu bölgeye ait kıyı kenar çizgisine ilişkin davanın Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/55 nolu dosyası ile devam ettiğini bildirdiği görülmektedir. Bu durumda, Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/55 esas sayılı dosyasında verilecek kararın eldeki davayı etkileyeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/55 Esas sayılı dosyasının neticesi beklenerek, o dosyadan verilecek karar çerçevesinde işin esasının değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.Kabule göre de; 1.799 m2 alana elatmanın önlenmesi istendiği halde talep aşılmak suretiyle 5885,65 m2 alana elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması da isabetsiz olduğu gibi, davacı taraf lehine eksik vekalet ücretine hükmedilmiş olması da yerinde değildir.

Davacı vekili ile davalı vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3915, Karar No: 2013/3479, Tarih: 14.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3915 E.  ,  2013/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18844, Karar No: 2010/14089, Tarih: 15.12.2010

8. Ceza Dairesi 2008/18844 E., 2010/14089 K.

**8. Ceza Dairesi 2008/18844 E., 2010/14089 K.**

**- 6136 SAYILI YASAYA AYKIRLIK

- RUHSATSIZ SİLAH TAŞIMAK**- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin müsadereye hasrediidiği anlaşılmakla suça konu silahın bilinen değeri itibariyle yapılan incelemede;

21.03.1991 tarihli ve 91/1779 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin 22. maddesinde yer alan "silaha ait faturanın 7 gün süreyle yol belgesi yerine geçeceğine" ilişkin hüküm, 29.12.1999 gün ve 1999/13749 sayılı Yönetmelikle değiştirilerek "silaha ait faturanın silahın menşei belgesi olup, düzenlendiği tarihten itibaren 60 gün süre ile geçerli olacağı" belirtilerek, silahın fatura tarihinden itibaren 60 gün süreyle taşınabilmesine olanak verdiği, sanığın da 26.02.1999 tarihli fatura ile satın aldığı silahını 60 günlük süre dolmadan 22.03.1999 tarihinde taşırken yakalandığının anlaşılması karşısında, emanetin 1999/1178 sırasında kayıtlı tabanca ve şarjörünün sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi (BOZULMASINA), 15.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.