muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7477, Karar No: 2020/2639, Tarih: 24.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7477 E.  ,  2020/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.10.2017 gün ve 2017/226 Esas, 2017/328 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak müsnet suçlardan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarlarına göre sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ve aynı Kanunun 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan vekilinin tefhim edilen hükümle ilgili verdiği 19.09.2019 havale tarihli süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermeyip, 14.10.2019 günü usulüne uygun şekilde gerekçeli hükmün tebliğiyle işlemeye başlayan yedi günlük kanuni süresi içerisinde de gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ile müdafisinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ... müdafisinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ile müdafisinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14326, Karar No: 2012/898, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14326 E.  ,  2012/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza sera yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde keşif yapılıp taşınmazın niteliği bina vasfında olup olmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın Kıyı Kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu yerin belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı ve yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5230 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17226, Karar No: 2017/26766, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17226 E.  ,  2017/26766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9116, Karar No: 2025/1819, Tarih: 06.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/9116 E.  ,  2025/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2017/2763 E., 2018/2866 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli ek kararı ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/1. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle İstinaf Mahkemesinin kararının yasal olmaması nedeni ile temyiz etmelerine rağmen temyizin mümkün olmaması nedeni ile taleplerinin reddine dair verilen kararın yasaya aykırı olduğuna ve sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle dosyada sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulanmamasına rağmen İlk Derece Mahkemesi tarafından mahkumiyet kararı verildiğine, sanığın mağdureye karşı herhangi bir cinsel eylemi olmadığına, mağdurenin duruşmada sanığın kendisine karşı cinsel eylemi olmadığına dair beyanı bulunduğuna, bu hususun dikkate alınması gerektiğine, mağdurenin yaşı itibari ile rızası geçerli olmasa da sanık ile rızası ile buluştuğunun dikkate alınması gerektiğine, İstinaf Mahkemesi kararını temyiz etmelerine rağmen temyizin reddedilmesinin yasal olmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle müvekkili hakkında verilen mahkumiyet kararının yasaya aykırı olduğuna, kararı temyiz taleplerinin reddedilmesinin de hukuka uygun olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz istemlerinin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16291, Karar No: 2016/5421, Tarih: 17.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/16291 E.  ,  2016/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 09.05.2014 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan

2-Değerlendirme tarihi olan 2014 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araşttırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9005, Karar No: 2024/11084, Tarih: 14.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9005 E.  ,  2024/11084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2400 E., 2023/1005 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/14 E., 2021/260 K.

Taraflar arasındaki milletvekilliğin sonlanmasını takiben 4/1-c kapsamda dört yıllık sosyal güvenlik primlerinin diğer davalı TBMM tarafından ödenmesi gerektiğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 07.06.2015 tarihinde 25. dönem milletvekili olarak göreve başladığını, 4/1-c kapsamda bildirimlerinin de bu tarih itibariyle başladığını, görevin 01.11.2015 tarihi itibariyle sonlandığını, 4/1-c kapsamda primlerin TBMM tarafından ödenmeye devam etmesi için yapılan başvurunun reddedildiğini belirterek aksine işlemlerin iptali ile davacının sosyal güvenlik primlerinin dört yıl süreyle TBMM tarafından ödenmesi gerektiğine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TBMM vekili, davacının 5510 sayılı Kanun'un Ek 7 nci maddesinde düzenlenen koşulları taşımadığından sosyal güvenlik primlerinin ödenmediğini, davanın haksız olduğunu belirterek reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davacının yurt dışı sigortalılık süresinin, yaşlılık aylığı bağlanması için yeterli olduğunun tespit edildiğini, bu sebeple davacının Ek 7 nci madde koşullarını taşımadığını, Kurum işlemlerinin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "...6270 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile eklenen 5510 sayılı Kanun'un Ek 7 nci maddesine göre Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliği görevi sona erdiği halde, yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı bağlanmasına hak kazanamayanların, bu görevlerinin sona erdiği tarihten itibaren 30 gün içinde Kuruma başvurmaları, bu Kanun'a göre uzun vadeli sigorta kolları yönünden sigortalı olmayı gerektiren bir işte çalışmamaları halinde, görevi sebebiyle ödenen ödeneğin ilişkili olduğu dönemin bitimini izleyen ay başından başlamak üzere 4 yıl süreyle aynı kapsamda devam ettirileceği, bu şekilde hesaplanan sigorta prim tutarlarının, sigortalı payı da dahil olmak üzere, Kurum tarafından üçer aylık dönemler itibarıyla düzenlenecek fatura üzerine Türkiye Büyük Millet Meclisi bütçesinden karşılanacağı, yaşlılık aylığı bağlanması için en erken yaşa göre tamamlanması gereken prim ödeme gün sayısını dolduranlar için bu fıkra hükümlerine göre sigorta primi ödenmesine son verileceği hükme bağlanmıştır. Maddede, yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı bağlanması konusunda 5510 sayılı Kanun'a bir atıf bulunmamasına karşın, “Bu Kanuna göre uzun vadeli sigorta kolları yönünden sigortalı olmayı gerektiren bir işte çalışmamaları halinde” prim ödemesinin TBMM tarafından karşılanacağı belirtilmekle, çalışmaya yönelik koşul yönünden 5510 sayılı Kanuna atıfta bulunulduğu görülmektedir. Türkiye-Almanya arasında ikili Sosyal Güvenlik Sözleşmesi bulunmaktadır. Türkiye-Almanya Sosyal Güvenlik sözleşmesi gereğince, Türkiye'de ve Almanya'da çalışması bulunan vatandaşlarımızın, her iki ülkede geçen hizmet süreleri, sözleşme hükmü gereğince, birbirinin devamı sayılmakta ve bir yardım hakkının doğmasında Sosyal Güvenlik Mevzuatı kapsamında birleştirilmektedir. 5510 sayılı Kanun'un Ek 7 nci maddesinde yer verilmiş olan “görevi sona erdiği halde, yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı bağlanmasına hak kazanamayanların” belirlenebilmesi için 5510 sayılı Kanun yanında, ikili sosyal güvenlik sözleşmeleri ile -Türkiye sigortalılık süresi- olarak değerlendirilmesi gereken Almanya rant sigortasına tabi sürelerin de” dikkate alınması gerektiği, toplam süreye göre “yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı bağlanmasına hak” kazanıldığının anlaşılması halinde, sözleşme kısmen yaşlılık-emeklilik aylığına hak kazanılabileceği durumlarda Ek 7 nci maddenin uygulama koşullarının bulunmayacağı, buna göre de davacının, Almanya dahil toplam sigortalılık süresi kapsamında yaşlılık aylığına sözleşme aylığı kapsamında kısmi yaşlılık aylığına hak kazanabildiği görülmekle, davalı Kurum işleminde kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davacının Ek 7 nci madde koşullarını taşıdığını, yurt dışında geçen sürelerin Türkiye'de geçmiş hizmet gibi kabul edilerek davanın reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi için istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, milletvekilliğin sonlanmasını takiben 4/1-c kapsamda dört yıllık sosyal güvenlik primlerinin diğer davalı TBMM tarafından ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un Ek 7/1 inci maddesi.

2-Ek madde 7- (Ek: 17/1/2012-6270/12 md.; Değişik: 2/7/2018-KHK-703/203 md.)

Cumhurbaşkanı yardımcıları, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri ile bakanlığa atananlardan bu görevleri sona erdiği halde, yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı bağlanmasına hak kazanamayanların, Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında kurmuş oldukları sigortalılık ilişkisi, bu görevlerinin sona erdiği tarihten itibaren 30 gün içinde Kuruma başvurmaları ve bu Kanuna göre uzun vadeli sigorta kolları yönünden sigortalı olmayı gerektiren bir işte çalışmamaları halinde, Cumhurbaşkanı yardımcılığı, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliği veya bakanlık görevi sebebiyle ödenen ödeneğin ilişkili olduğu dönemin bitimini izleyen ay başından başlamak üzere 4 yıl süreyle aynı kapsamda devam ettirilir ve ödenecek sigorta primi en yüksek Devlet Memuru için Kanunun 80 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile belirlenen prime esas kazancı üzerinden hesaplanır. Bu şekilde hesaplanan sigorta prim tutarları, sigortalı payı da dâhil olmak üzere, Kurum tarafından üçer aylık dönemler itibarıyla düzenlenecek fatura üzerine Cumhurbaşkanı yardımcıları için Cumhurbaşkanlığı; bakanlar için görevlendirildikleri bakanlık ve Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri için Türkiye Büyük Millet Meclisi bütçesinden karşılanır. Yaşlılık aylığı bağlanması için en erken yaşa göre tamamlanması gereken prim ödeme gün sayısını dolduranlar için bu fıkra hükümlerine göre sigorta primi ödenmesine son verilir. (Ek cümle: 1/7/2022-7417/15 md.) Ancak, bu fıkra kapsamında yapılacak sigorta primi veya emekli keseneği ile Kurum karşılığı hesaplamalarında 9000 ek gösterge rakamı esas alınır.

3.Değerlendirme

İnceleme konusu davada, davacının 07.06.2015 tarihinde 25. dönem milletvekili genel seçiminde İstanbul ilinden milletvekili seçildiği, bu görevinin 01.11.2015 tarihinde sona erdiği, 07.06.2015 tarihi itibariyle 4/1-c kapsamında başlayan bildirimlerinin 30.10.2015 tarihi itibariyle sonlandırıldığı, davacının 5510 sayılı Kanun'un Ek 7 nci maddesi kapsamında görev süresinin sonlanmasını izleyen aybaşından itibaren 4 yıl süreyle sosyal güvenlik primlerinin davalı TBMM tarafından ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece davacının Almanya'da geçen 23.06.1980-31.05.2015 tarihleri arasındaki hizmetleri ve Türkiye'de geçen 4/1-c kapsamındaki bildirimlerinin toplam 29 yıl 3 ay 1 gün olduğu ve bu sürenin yaşlılık aylığına yeteceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Davacının yurt dışında geçen çalışmalarının, Türkiye'de geçen ve bildirilen sigortalılık süresi olarak yaşlılık ya da malullük aylığı bağlanmasında kullanılması için öncelikle söz konusu Almanya çalışma-sigortalılık sürelerinin 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanılması, hazırlanacak tahakkukun süresinde ödenmesi gerekir. Ayrıca 3201 sayılı Kanun'un 1 inci maddesinde, "Türk vatandaşları ile doğumla Türk vatandaşı olup da çıkma izni almak suretiyle Türk vatandaşlığını kaybedenlerin on sekiz yaşını doldurduktan sonra Türk vatandaşı olarak yurt dışında geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, bu Kanunda belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödenmemiş olması ve istekleri hâlinde, bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir.

" denilmekle borçlanma işlemlerinin tamamen ilgililerin istekleri halinde gerçekleştirileceği belirtilmektedir.

Yurt dışı çalışma süresi için borçlanma işlemleri yapılmadığı takdirde, bu sürelerin Türkiye'de geçen sigortalılık süresi olarak kabulünün mümkün olmaması ve ayrıca maddede geçen "bu görevleri sona erdiği halde, yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı bağlanmasına hak kazanamayanların" ibaresinin açıkça halihazırda Sosyal Güvenlik Kurumu nezdinde bulunan ve aylık bağlanmasına yeterli sigortalılık süresi olarak anlaşılmasını gerektirir.

Dosya içinde bulunan bilgi ve belgelere göre davacının, Türkiye'de 07.06.2015-31.10.2015 tarihleri arasında 4/1-c kapsamda bildiriminin bulunduğu, Türkiye'de sigortalılık süresi olarak başka bildiriminin bulunmadığı, milletvekilliğinin sonlanmasını müteakip uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalışmasının bulunmadığı, 01.11.2015 tarihinde milletvekilliği sona eren davacının 4 yıl süreyle primlerinin ödenmesine devam edilmesi için 17.11.2015 tarihinde davalı SGK'ya başvuruda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının 5510 sayılı Kanun'un Ek 7 nci maddesinde düzenlenen ve 4 yıl boyunca primlerinin ödenmesi için gerekli ve yeterli şartları taşıdığının anlaşılması karşısında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14615, Karar No: 2024/117, Tarih: 09.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/14615 E.  ,  2024/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1333 Esas-2020/1239 Karar

İHBAR OLUNAN : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 12.06.2015

HÜKÜM/KARAR :Davanın Kısmen Kabulü/ Davacının İstinaf Talebinin Reddi

İLK DERECE

MAHKEMESİ :...1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2015/774 Esas-2018/322 Karar

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait aracın müvekkili şirkete ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, 20.10.2014 tarihinde aracın...Büyükşehir Belediyesine ait içinde yağmur suyu giderleri temizlik çalışması yapan işçilerin bulunduğu araca arkadan çarpmak suretiyle aracın hasarlanmasına ve işçi ... ...'un ölümüne sebebiyet verdiğini, kaza sırasında davalı sigortalının 1.45 promil alkollü olduğunun tespit edildiğini, müvekkili şirketin karşı araç ve arkasında takılı römorkta meydana gelen hasar nedeniyle 19.01.2015 tarihinde 276,59 TL, 22.01.2015 tarihinde 2.342,00 TL, 23.01.2015 tarihinde 11.915,00 TL ve... ...'un vefatı sebebi ile 13.04.2015 tarihinde 290.100,00 TL olmak üzere toplam 304.633,59 TL tutarında tazminatı sulh protokolü ile ödediğini, Karayolları Moturlu Taşıtlar ZMMS Genel Şartları 4.maddesi uyarınca sigortalıya rücu hakkı doğduğunu belirterek ödediği 304.633,59 TL tazminattan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL'sinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI