muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7554, Karar No: 2024/5786, Tarih: 12.09.2024

Davalı- karşı davacı erkek vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın dava dilekçesinde özetle; erkeğin, kadının 11 yaş küçük olmasını sorun haline getirdiğini, giyimini kendine göre sınırladığını, yersiz kıskançlıklar yaptığını, kendi ailesinin taleplerini kadına dayatmaya başladığını, eşi ve çocukları için yaptığı harcamalar için defter tutmaya başladığını, kışın kombiyi kapatmak suretiyle eşi ve çocuklarını soğuk evde oturmaya zorladığını, aşırı tutumlu davranışları ile ailenin ihtiyaçlarını karşılamaktan kaçındığını, çocuklar hastalandığında masraf olmasın diye doktora götürmekten kaçındığını, eş ve çocuklarının haklı ve makul isteklerini sorun haline getirmek suretiyle kadına ve çocuklara psikolojik travma yaşattığını, oturmaya elverişli olmayan evde oturmaya mecbur bıraktığını, bu nedenlerle müvekkilinin ailesinden sağladığı yardım ile yakın mahallede ev kiralamak zorunda kaldığını, tarafların 4-5 senedir karı koca ilişkisinin bulunmadığını, erkeğin tavır ve davranışları nedeniyle yataklarını ayırdıklarını, kadına ve çocuklara karşı hakaret içerikli söylemlerde bulunduğunu, rencide ettiğini, at yarışlarına para yatırdığını, ortak çocukların okul ve sosyal ihtiyaçları ile ilgilenmediğini, çocukları ile zaman geçirmekten kaçındığını, havadan sudan sebeplerle sorun çıkararak kadını sürekli olumsuz yönde eleştirerek kadının kendisine olan güven ve saygısını zedelediğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, kadın lehine aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine 300.000,00 TL maddî ve 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaları kabul etmediklerini, eve pis su değil sadece yağmur suyunun girdiğini, müvekkilinin hemen çözüm için uğraştığını, ancak kadının bir anda evi boşaltarak müvekkilini terk ettiğini, kilidi değiştirdiğini ve hemen adına olan ortak konutun elektrik, su, doğal gaz ve tüm aboneliklerini kestirerek, evin ampullerine kadar sökerek, bir şahsa kiraya vermesi üzerine evine giremediğini, sokakta kaldığını, ablasına sığınmak zorunda kaldığını, kadının ben merkezci, egoist bir yapıda olduğunu, maddîyata aşırı düşkün olduğunu, sadece kendisi için çalışan evin hiçbir giderine katkısı olmayan, nazik ilgili ve düşünceli olmayan, sevgi ve saygıdan uzak, her zaman lüks bir hayat özlemi içinde olup, sürekli sevmediğini, arzu etmediğini, beğenmediğini, boşanacağını söylediğini ve yatağı ayıran bir kişilik olduğunu, müvekkili hastalanıp ameliyat olduğunda bakmadığını, hastaneye dahi gelmediğini, çocukları da getirmediğini, tatile gittiğini, müvekkiline ablasının baktığını, müvekkilinin kanser olup vefat eden annesiyle hiç ilgilenmediğini, cenazesine bile kerhen gelerek cenaze evinde dahi boşanacağını söyleyerek aleyhine dedikodular yaptığını, müvekkilinin çalışarak aldığı evin tapusunu kadının adına yaptığını, müvekkilinin kadın tarafından horlandığını, fiziki ve psikolojik şiddete, hakarete maruz kaldığını, müvekkilinin rahatsızlığına rağmen çalışması fazla para getirmesi için müvekkilini baskı altına aldığını, çocuklarına baba terbiyesi vermesini engellediğini, müvekkilinin ailesini istemediğini, misafir istemediğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, erkek lehine yasal faiziyle birlikte 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin, evi su bastığında ilgisiz kaldığı, kadının ise erkeğe hakaret ettiği, beğenmediğini söylediği, aşağıladığı, boşanmaya neden olan olaylarda kadının ağır, erkeğin ise az kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk Aslınur'un velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk için aylık 350,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, diğer ortak çocuk Asya İrem'in yargılama sırasında ergin olduğu dikkate alınarak velâyeti ve nafaka talepleri hususunda karar verilmesine yer olmadığına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadının tazminat taleplerinin reddine, yasal koşulları oluştuğundan erkek lehine 7.500,00 TL maddî ve 5.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü, kadına verilen tedbir nafakasının 18.06.2019 tarihinden itibaren kaldırılması, yoksulluk nafakasının reddi, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, kadının tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kadına yüklenen vakıaların sabit olduğu, erkeğin istinaf kanun yoluna başvurmaması nedeni ile Mahkemece erkeğe yüklenen vakıanın kesinleştiği, erkeğin ayrıca evin koşullarının yaşamaya uygun olmamasına rağmen kiraya çıkmak istemediği, çocuklara ve kadına karşı da ilgisiz olduğu, maddî ve manevî olarak kadını kısıtladığı vakıalarının da sabit olduğu, kadının erkeğe yönelik diğer iddialarını ispat edemediği, taraflar arasındaki geçimsizliğin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olduğu, bunda da erkeğin ağır kadının az kusurlu olduğu, kadının erkeğin davasının kabulüne yönelik istinaf talebinin reddine, kusura yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, erkeğin ağır, kadının az kusurlu sayılmalarına, tarafların dosyaya yansıyan sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında, kadın lehine dava tarihinden itibaren başlamak üzere verilen aylık 200,00 TL tedbir nafakasının kaldırılmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle kadının bu yöndeki istinaf talebinin kısmen kabulü ile kadın lehine İlk Derece Mahkemesince takdir edilen aylık 200,00 TL tedbir nafakasının mükerrer olmamak kaydı ile erkekten alınarak kadına verilmesine, belirlenen tedbir nafakasının boşanma kararın kesinleşme tarihine kadar devamına, yasal koşulları oluştuğundan kadın lehine 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadının diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, erkeğin tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, tedbir nafakası ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, erkeğin tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında kusurun kimden kaynaklandığı, tedbir nafakası ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı- karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta, evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda erkek ağır, kadın az kusurlu olarak kabul edilmiş ise de kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı kusur belirlemesi ve değerlendirme sonucu erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3.Yukarıda birinci paragrafta açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurlu olup, eşit kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilemez. Davacı- karşı davalı kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşulları somut olayda gerçekleşmemiştir. O halde davacı- karşı davalı kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesi sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı- karşı davacı erkek vekilinin, kadının boşanma davasının kabulüne yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat yönlerinden erkek yararına BOZULMASINA,

b.Davalı- karşı davacı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13070, Karar No: 2013/11583, Tarih: 03.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13070 E.  ,  2013/11583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2012 tarih ve 2012/108-2012/420 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, protesto çekilmesi amacıyla davalı Bankaya teslim edilen 18.000,00 TL bedelli bononun davalı elinde iken zayi olduğunu, zararın tazmini için çektikleri ihtarnamelere olumlu yanıt alınamadığını ileri sürerek 18.000,00 TL'nin tüm ferileriyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... Şubesi'nin bulunmaması nedeniyle bononun tahsili ve protesto çekilmesi için ... ... Bankası ... Şubesi'ne gönderildiğini, bononun ... Bankası şubesince kaybedildiğini, müvekkiline bir sorumluluk yüklenemeyeceğini ve husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ve ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu senedin davalıya teslim edildiği, bono bedelinin davacı tarafça tahsil edilmediğinin ve tahsil için yasal yollara başvurulmadığının anlaşıldığı, bononun kayıp olmasından dolayı icra takibinin veya haricen tahsilinin mümkün olmadığı, davalının diğer bir banka ile yapmış oldukları işlemlerin ve bu banka tarafından bononun kaybedilmesinin davacıyı bağlamayacağı, bononun dava dışı bankaya teslim edildiğinin de kanıtlanamadığı, zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle 18.000,00 TL'nin 18.10.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tahsil için davalı Bankaya tevdi edilen bononun kaybedilmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bozma ilamına uyularak bono bedelinin davacı tarafça tahsil edilmediğinin ve tahsil için yasal yollara başvurulmadığının anlaşıldığı, bononun kayıp olmasından dolayı icra takibinin veya haricen tahsilinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, dava konusu bonoyu kaybeden Bankaya karşı bu davanın açılabilmesi için davacının kendi akidine ve keşideciye başvurduğu ve alacağının tahsilinin imkansız olduğunun tespiti gerekir. Buna göre, öncelikle zayi kararı alınıp, yasal takip yollarının tüketilmesinden sonra takibin neticesiz kalması halinde Bankaya husumetin yöneltilebileceği dikkate alınmak suretiyle doğrudan Banka aleyhine açılan işbu davanın erken açılmış dava niteliğinde olduğu gözetilerek davanın reddi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararı davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10672, Karar No: 2018/11812, Tarih: 03.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/10672 E.  ,  2018/11812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ...’un aşamalarda katılana ait evde ikamet ettiği zamanda, katılanın baldızının gelerek kilitli odadaki eşyalarını aldığını ve kendisinin evden ayrılırken anahtarı site yöneticisi ve muhtar olan şahsa teslim ettiğini savunmasına karşın katılanın evin anahtarının 15 yıldan beri baldızında olduğunu, ayrıca sanığın evden kira borcunu ödemeksizin habersiz olarak ayrıldığını, bu durumu kendisine muhtarın haber verdiğini beyan ettiğinin anlaşılmasına göre; katılanın baldızı ile sanık savunması ve katılan beyanlarında ismi geçen muhtarın kimliği belirlenip bu kişiler tanık sıfatı ile dinlenerek, kilitli odada bulunan eşyaların katılanın bilgisi ile evden alınıp alınmadığı ve sanığın habersiz olarak geceleyin ikameti boşaltarak mı ayrıldığı hususları belirlenip; ayrıca katılanın, sanığın evden ayrıldığı tarihi 10.03.2015, kendisinin evi kontrol edip eşyalarının bulunmadığını tespit ettiği tarihi ise 16.05.2015 olarak bildirdiği de gözetilmek sureti ile sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3481, Karar No: 2016/2022, Tarih: 14.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/3481 E.  ,  2016/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17.Ceza Dairesinin 22/04/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, üzerindeki parayı çekip aldıktan sonra mağdurun tepki göstermesi üzerine mutfaktan aldığı bıçağı doğrultarak, “Arkamdan gelme seni bıçaklarım” diye tehdit ederek evden kaçtığı, yağma suçunun oluşabilmesi için cebir ve tehdidin malın alınması sırasında veya hırsızlık suçu tamamlanmadan malın götürülmesi sırasında geri alınmasını önlemek amacıyla kullanılması gerektiği anlaşılmakla; delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek sanık hakkında, yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükmedilmesi,

Kabule göre de,

Eylemin evde gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1006, Karar No: 2014/5947, Tarih: 25.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/1006 E.  ,  2014/5947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/316584

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2010

NUMARASI : 2009/345 (E) ve 2010/253 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 51/1-a maddesi gereğince, daha önce kasıtlı suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmiş olan sanık hakkında, erteleme hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanığın, katılan N.. T..'a yönelik “bu ne biçim okul, buradaki tüm öğretmenlerin, okulun, okul müdürünün anasını avradını sinkaf ederim” diyerek hakaret ettiği kabul edilmesine karşın, “sanığın eylemini kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlediği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle, CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da tanınmadan, TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması,

3-Sanığın savunmaları ile olayın çıkış nedeni ve gelişmesi de değerlendirilerek, TCK'nın 129. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-İlköğretim Okulunun koridorunda gerçekleşen hakaret eyleminde, suça konu yere herkesin serbestçe girip giremeyeceği belirlenmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

5-Çerkezköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/390 esas ve 2005/622 karar sayılı ilamı yerine, Çerkezköy Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/226 esas, 2004/26 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı ve katılan N.. T..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2214, Karar No: 2020/795, Tarih: 06.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/2214 E.  ,  2020/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalı ... Fermuar San. ve Tic. Ltd. Şti vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalı ... Fermuar San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin davalı şirketin talebinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, iş kazası sebebiyle oluşan kurum zararının tazmini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalılar vekilleri, davacının talebini kabul etmeyerek, davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, 1-Davacının davasının KABULÜ ile;

-54.031,58 TL peşin sermaye değerli gelir alacağının 10/07/2014 onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

-347,40 TL cenaze yardım alacağının 13/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Özetle; ilk derece mahkemesi tarafından verilen hükmün hukuka ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı ve davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı ve davalı ... Fermuar San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME: