muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1851, Karar No: 2020/8743, Tarih: 22.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/1851 E.  ,  2020/8743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.07.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.04.2016 günlü hükmün davalı tarafından temyizi üzerine temyiz isteğinin süre yönünden reddine ilişkin ek kararın ve gerekçeli kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan ek temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelendi. Mahkemece gerekçeli kararın davalının tebligat adresi sokak ve kapı numarası yazılmadan tebliğe çıkarıldığı, davalının tebliğ evrakını aldığı gün kararı temyiz ettiğini belirterek süresinde temyiz ettiğinden, ek kararın kaldırılmasını talep ettiği anlaşılmakla temyiz talebinin süresinde olmadığından reddine ilişkin yerel mahkeme ek kararının kaldırılmasına karar verildi ve gereği düşünüldü.

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15403, Karar No: 2015/1050, Tarih: 20.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15403 E.  ,  2015/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım

Hazine ile... aralarındaki tapu iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kabulüne dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.02.2013 gün ve 28/113 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 20.01.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava konusu...yüzölçümündeki taşınmaz eski tapu kaydı revizyon görmek suretiyle tapulama işlemiyle davalının satıcısı gerçek kişi adına tespit ve tescil edilmiş; tapulama tespiti 30.03.1982 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı bu taşınmazı satış işlemi suretiyle 24.12.1990 tarihinde satın

almış ve üzerine yıkımı istenilen muhtesatları inşa etmiştir. Davacı .. 13.12.2007 tarihinde açtığı temyize konu bu dava ile taşınmazın tamamının Kıyı Kanunu kapsamında kalan Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden kamu malı niteliğinde olduğu ve kişilerin mülkiyetinde kalamayacağını ileri sürerek; bu bölümün davalı adına mevcut tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak tapu sicilinden terkinine,davalının el atmasının önlenmesine,üzerindeki muhtesatların yıkımına karar verilmesini istemiştir.Yapılan yargılama soncunda mahkemece davanın kabulüyle,mevcut tapu kaydının iptaliyle kıyı olarak tapu sicilinden terkinine,davalının el atmasının önlenmesine ve üzerindeki muhtesatların yıkımına karar verilmiş;hüküm bütün yönleriyle davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kıyılar kamu malı olup; özel mülkiyete konu olmaz (TC. Anayasası m. 43, EMK. m. 641, TMK. m. 715, 3402 s. KK. m. 16, 3621 s. Kıyı Kanunu m.5;13.03.1972 tarih ve 7/4 sayılı YİBK). Davalılar çok eski yıllar öncesinden oluşmuş tapu kayıt malikidir. Tapu kaydının oluşumundan iptal davasının açılmasına kadar çok uzun bir süre geçmiştir.Tapulama tespitinin kesinleşmesinden ve bu davanın açılmasından önce bir kısım paylar tapuda temlik işlemi görmüştür. Tapuda temlik işlemi yönünden TMK.nun 1023. Maddesindeki iyiniyet karinesi de mevcuttur. Kuşkusuz davacı .. 3402 S. Kadastro Kanunu'nun 12. maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi değildir. Tapu kayıt malikleri tapu kayıtlarının Devlet tarafından himaye görüp Devletçe korunacağı konusunda meşru bir beklentiye sahiptir. Bu meşru beklentinin korunması gerekir. Ne var ki; kamuya ait olması gereken taşınmazın deniz kıyısında kalan bölümünün gerçek kişilerin tasarrufunda kalması da doğru değildir. Bu bakımdan yüksek kamu yararı gereğince Devlet, özel kişilerin mülkiyet hakkına dokunabilir. Ülkemizin de taraf olduğu “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi”nin (1) numaralı Protokolünün 1. Maddesi kamu yararı gerektirdiği takdirde mülkiyet hakkından yoksun bırakılabileceğin kabul etmiştir. Bu bakımdan; Devletin davacı olarak kıyı olan bölümün tapu kaydının iptaliyle terkin kararı istemesinde kamu yararının olduğu açıktır. Ancak Devlete tanınan mülkiyet hakkından yoksun bırakmanın karşılıksız olacağı anlamını da çıkarmamak gerekir. Davalı, tapu siciline geçirilmiş ve bu şekilde uzun bir zamandır tasarrufunda bulunan taşınmazının Devletin kamu yararı gereğince el koyarak kamuya terk etmesi karşılığında, kendisine uygun bir bedelin tazminat olarak ödeneceği konusunda meşru bir beklenti hakkına sahiptir. Kuşkusuz Devlet bu konuda kamulaştırma yapma yetkisine de sahiptir. Diğer yandan, mevcut bir tapu kaydı iptal edilmediği sürece,tapu kaydı kural olarak kayıt malikine mülkiyet hakkına dayalı tam bir koruma ve tekel hakkı sağlar (TMK m.683). Bu nedenlerle iptal/terkin kararı kesinleşmeden davalının tapu kaydının(mülkiyet hakkının) kendisine sağladığı korumaya dayalı olarak taşınmazı kullanmaya devam etmesi hakkı olduğu gibi, aynı nedenle üzerindeki muhtesatın yıkımına da karar verilemez. Öyleyse, mahkemece iptal/terkin kararı verilebilir; ancak bu karar kesinleşmeden el atamanın önlenmesi ve yıkım kararı da verilemez. En azından el atamanın önlenmesi ve yıkım talebi hakkındaki davanın tapu iptal/terkin davasından ayrılmasına karar verilip, tapu iptal tescil davasının sonucunun bekletici sorun (HMK.m.167,165/1) yapılması düşünülmelidir.

Açıklanan nedenlerle, el atmanın önlenmesi ve yıkım talebi hakkındaki talep için ayırma kararı verilmese bile; “usul ekonomisi ilkesi” (HMK.m.30) gereğince; Devletin bir kamulaştırma işlemine başvurması gerekmeksizin sorunun açılmış olan bu dava içinde çözümlenerek; kıyı olan yerden tüm kamunun, bu arada davalının da yararlanacağı dikkate

Açıklanan nedenlerle, el atmanın önlenmesi ve yıkım talebi hakkındaki talep için ayırma kararı verilmese bile; “usul ekonomisi ilkesi” (HMK.m.30) gereğince; Devletin bir kamulaştırma işlemine başvurması gerekmeksizin sorunun açılmış olan bu dava içinde çözümlenerek; kıyı olan yerden tüm kamunun, bu arada davalının da yararlanacağı dikkate

Alındığında “fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi” uygulanmak suretiyle, taşınmazın kıyı olarak belirlenen bölümü için rayiç değere yakın miktarda bir bedelin (rayiç değer belirlenip kıyıdan davalının da yararlanacağı gözetilerek hakkaniyete uygun miktarda bir indirim yapılmak suretiyle bulunacak bedel) ve muhtesatların rayiç bedelinin mahkemece uygun bilirkişi veya bilirkişiler vasıtasıyla tespit ettirilmesi, davacı ..ne belirlenecek bu toplam bedeli depo etmesi için uygun süre verilmesi, bedel depo edilmediği takdirde davanın reddi; depo edildiği takdirde ise, bu bedel davalıya ödenmek suretiyle kıyı kalan bölümün tapu kaydının iptal/terkini, el atmanın önlenmesi ve yıkım kararı verilmesi gerekir.

Mahkemece açıklanan yönde işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerektiğini düşünüyor; Sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 20.01.2015
Yargıtay — Esas No: 2011/11515, Karar No: 2012/4057, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11515 E.  ,  2012/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket ile müvekkili arasında yazılı olarak yapılan sponsorluk sözleşmesi kapsamında sponsorluk bedeli olarak düzenlenen 23.06.2006 tarihli ve 22361 sayılı faturanın ödenmemesi nedeniyle davalı şirkete karşı başlatılan ilamsız icra takibine davalı tarafça yapılan haksız ve yersiz itirazın iptali ile takibin devamına ve davacı lehine %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davacı şirket ile müvekkili arasında yapılmış herhangi bir sözleşme olmadığını ve davacıya dava ve takip konusu yapılan fatura nedeniyle müvekkilinin borcunun bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunarak davalı lehine %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen asıl ve ek bilirkişi raporlarına göre; davacı tarafça davalı şirket ile imzalandığı ileri sürülen 02.05.2006 tarihli sözleşmede imzası bulunan dava dışı ...'nın sözleşmenin imzalandığı tarih itibariyle davalı şirketi temsil ve ilzama yetkili olmadığı, söz konusu sözleşmenin esasında sözleşme olmadığı ve faks metni niteliğinde bulunduğu, sözleşme içeriğindeki edimlerin de karşılıklı olarak yerine getirildiğinin davacı tarafından kanıtlanmadığı, dava dışı ...'nın belgedeki imzanın kendisine ait olmadığı yönündeki beyanının da dikkate alınmadığı ve bu nedenle imza incelemesi yaptırılmadığı gerekçesiyle davacı tarafından ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının icra takibinin Nişantaşı ... için sponsorluk bedeli ile ilgili faturaya dayanmış olmasına, faturada belirtilen yerde sponsorluk hizmeti verildiğinin davacı tarafça usulüne uygun delillerle kanıtlanamamış olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6074, Karar No: 2013/5377, Tarih: 06.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6074 E.  ,  2013/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 6.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2663, Karar No: 2018/1953, Tarih: 18.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2663 E.  ,  2018/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Bakırköy 8. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.02.2013 tarihli ve 2010/778 E., 2013/121 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 19.06.2014 tarihli ve 2013/14628 E., 2014/18052 K. sayılı kararı ile:

"...Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, lisanslı uçuş teknisyeni olarak çalıştığını, 2005 yılına kadar yirmi saat üzeri uçuşlarda saat başı yirmialtı euro ücret ödendiğini, 2005 sonrası ise yirmi saat sınırın kaldırıldığını, uçuş saat ücreti olarak yirmialtı euronun her uçuşta ödendiğini yurtiçi uçuşlarda ise maaş scalasında 30 euro harcırah alması gerekirken 40 TL harcırah ödendiğini eksik ödemeleri talep ettiği ihtaranmede alacakların ödenmmesi halinde iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedileceğinin belirtildiğini; cevap verilmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, harcırah ve uçuş parası alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının başka bir işe girmek için iş sözleşmesini feshettiğini, 2005 yılı iş sözleşmesinde yirmi saat üzeri uçuşlarda ibaresinin sehven unutulduğunu, unutma sebebi ile bir çok personele yapılan ödemelerin iade edildiğini, uçuşların yirmi saati aşması durumunda yirmialtı euro saat ücretinni ödendiğini ve bu durumun işyeri uygulaması haline geldiğini davacının kötüniyetli olarak talepte bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği gerekçesi ile kıdem tazminatının kabulüne , imzalanan iş sözleşmesinde yirmi saat sınırlama koşulunun sehven unutulması sonucu uçuş paralarının 20 saat sınırlama ile ödenmesi çalışma şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğundan işçinin yazılı onayı ile mümkün olduğu gerekçesi ile kabulüne harcırah ile ilgili delil sunulmadığından reddine dair karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacının uçuş ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı taraf aylık uçuş ücretlerinin davalı tarafından eksik ödendiğini iddia etmektedir. Taraflar arasında imzalanan 21.05.2005 tarihli sözleşmede yirmi saate kadar ki uçuşlar için ek ücret ödeneceği kararlaştırılmamıştır. Sözleşmede olmamasına rağmen yirmi saate kadar uçuşlar için davalının diğer işçilere ücret ödeyip ödemediği, sehven ücret ödemesi yapılıp geri alınıp alınmadığı, eşit işlem ilkesine aykırı işlem yapılıp yapılmadığı yönünden araştırma yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir..."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılar nezdinde uçak teknisyeni olarak çalıştığını, uçuş ücretinin uçuş başına yirmişer saat eksik ödendiğini, harcırah ücretinin de 30 Euro olarak ödenmesi gerekirken günlük 40TL ödendiğini, bu sebeplerle müvekkili tarafından iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, uçuş ücreti, harcırah ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, eksik ödeme yapılmadığını, davacının iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın feshettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işveren tarafından sözleşmeye 20 saatlik sınırlama koşulunun sehven konulmadığı ileri sürülmüş ise de, serbest irade ile imzalanan bir sözleşmenin davalı işveren tarafından daha sonra hata yapıldığı gerekçesi ile inkâr edilmesinin, işçi ile işveren arasındaki güven ilişkisine ve çalışma düzenine uygun olmadığı, uçuş paralarının 20 saatle sınırlı olmaksızın ödenmesi şartının getirilmesinin esaslı bir çalışma şartı teşkil ettiğinden, bu değişikliğin ancak işçinin yazılı onayı ile yapılabileceği, harcırah talebine ilişkin olarak ise davacının delil sunmamakla bu iddiasını ispat edemediği, davacının davaya konu uçuş parasının imzalanan sözleşme gereğince ödendiği davalı tarafça ispat edilemediğinden iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılar vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece taraflar arasında imzalanmış 21.09.2005 tarihli sözleşmede uçuş paralarının 20 saatle sınırlı olmaksızın ödenmesi koşulunun getirildiği, sözleşmenin 3-b bendinde, davalı işveren tarafından “uçucu teknik personele yukarıda belirtilen çıplak ücrete ilave olarak ek-1 de belirtilen miktarda uçuş tazminatı, harcırah ve eğer varsa ek görev ücreti” ödeneceğine dair düzenleme mevcut olduğu, bu düzenlemede uçuş saatine ilişkin sözleşmede bir sınırlama bulunmadığı, 21.09.2005 tarihinden sonra uçuş paralarının 20 saatle sınırlı olmaksızın ödenmesi koşulunun getirildiği, davalı işveren tarafından 2005 yılında imzalanan sözleşmede 20 saatlik sınırlamanın sehven unutulduğu, sözleşmeye rağmen uçuş parası ödemelerinin eski uygulamaya göre devam edip davacının bu uygulamaya itiraz etmediği, 20 saati aşan aylık uçuşlarda uçuş parası ödenmesi uygulanmasına zımnen muvafakat ettiği ileri sürülmüş ise de, 4857 sayılı İş Kanun’un 22’nci maddesi gereğince yazılı şekilde yapılmamış olan ve çalışan işçi aleyhine düzenleme getiren iş koşullarındaki değişikliğin davacı çalışanı bağlamayacağı, davalı işveren aleyhine açılan emsal davalarda Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin onama kararları da göz önünde bulundurulduğunda, davacının iş koşullarında aleyhine ve sözleşme ile imza altına alınmış uçuş parası ile ilgili düzenlemeden farklı yapılan değişikliği kabul ettiğine dair davalı işveren tarafından yazılı delil ve belge sunulmadığından bilirkişi tarafından hesaplanan uçuş parasına hak kazandığı ve iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin kabul edildiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalılar vekili temyiz etmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan 21.09.2005 tarihli iş sözleşmesinde düzenlenen uçuş tazminatının 20 saate kadar olan uçuşları da kapsayıp kapsamadığı yahut bu hususta araştırma yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22'nci maddesi ile getirilen düzenleme üzerinde durmak gerekir.

Direnme kararını davalılar vekili temyiz etmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan 21.09.2005 tarihli iş sözleşmesinde düzenlenen uçuş tazminatının 20 saate kadar olan uçuşları da kapsayıp kapsamadığı yahut bu hususta araştırma yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22'nci maddesi ile getirilen düzenleme üzerinde durmak gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 22'nci maddesindeki, “İşveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi, değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir." şeklindeki düzenleme, çalışma şartlarındaki değişikliğin kanuni dayanağını oluşturur.

Sözü edilen 22'nci maddenin yanı sıra Anayasa, kanunlar, toplu ya da bireysel iş sözleşmesi, personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ile iş yeri uygulamasından doğan işçi ve işveren ilişkilerinin bütünü, çalışma şartları olarak değerlendirilmelidir.

İş sözleşmesinin esaslı unsurları olan işçinin iş görme borcu ile bunun karşılığında işverenin ücret ödeme borcu, çalışma şartlarının en önemlileridir. Bundan başka, işin nerede ve ne zaman görüleceği, iş yerindeki çalışma süreleri, yıllık izin süreleri, ödenecek ücretin ekleri, ara dinlenmesi, evlenme, doğum, öğrenim, gıda, maluliyet ve ölüm yardımı gibi sosyal yardımlar da çalışma şartları arasında yerini alır.

Çalışma şartlarındaki değişiklik, işverenin yönetim hakkı ile doğrudan ilgilidir. İşveren, iş yerinin kârlılığı, verimliliği noktasında işin yürütümü için gerekli tedbirleri alır. İş görme ediminin yerine getirilmesinin şeklini, zamanını ve hizmetin niteliğini işveren belirler. İşverenin yönetim hakkı, taraflar arasındaki iş sözleşmesi ya da iş yerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde açıkça düzenlenmeyen boşluklarda uygulama alanı bulur.

Çalışma şartlarındaki değişiklik, işverenin yönetim hakkı ile doğrudan ilgilidir. İşveren, iş yerinin kârlılığı, verimliliği noktasında işin yürütümü için gerekli tedbirleri alır. İş görme ediminin yerine getirilmesinin şeklini, zamanını ve hizmetin niteliğini işveren belirler. İşverenin yönetim hakkı, taraflar arasındaki iş sözleşmesi ya da iş yerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde açıkça düzenlenmeyen boşluklarda uygulama alanı bulur.

4857 sayılı Kanun'un 22'nci maddesinin ikinci fıkrasında, çalışma şartlarının, tarafların karşılıklı uzlaşmaları ile değiştirilmesinin her zaman mümkün olduğu kurala bağlanmıştır. Çalışma şartlarında değişiklik konusunda işçinin rızasının yazılı alınması kanun gereğidir. Aynı zamanda işverence değişiklik teklifinin de yazılı olarak yapılması gerekir. İşçi çalışma şartlarında yapılmak istenen değişikliği usulüne uygun biçimde yazılı olarak ve süresi içinde kabul ettiğinde, değişiklik sözleşmesi kurulmuş olur. İşçinin değişikliği kabulü, sadece bu işlem yönünden geçerlidir. Bir başka anlatımla işveren işçinin bir kez vermiş olduğu değişiklik kabulünü, daha sonraki dönemlerde başka değişiklikler için kullanamaz.

İşçinin, değişikliği kabul yazısının işverene ulaşma anına kadar bu değişiklikten vazgeçmesi mümkündür. Yapılan değişiklik önerisi, altı iş günü içinde işçi tarafından yazılı olarak kabul edilmediği sürece işçiyi bağlamaz.

İşçi çalışma şartlarında esaslı değişikliği kabul etmez ve iş yerinde çalışmaya devam ederse, değişiklik gerçekleşmemiş ve sözleşme eski şartlarla devam ediyor sayılır.

Davacı vekili, 21.09.2005 tarihinde yenilenen iş sözleşmesi ile 20 saatin üzerindeki uçuşlar için ödeme yapılması uygulamasının kaldırıldığını, bu tarihten itibaren sözleşme gereği ödenmesi gereken uçuş ücretlerinin uçuş başına yirmişer saat eksik ödendiğini ileri sürerek uçuş ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, 21.09.2005 tarihli sözleşmede 20 saat sınırının sehven belirtilmediğini, bu tarihten önceki uygulamanın da aynı şekilde olduğunu, aylık uçuşların 20 saati aşması durumunda uçuş ücreti ödenmesine davacının itirazda bulunmadığını, bu durumun iş yeri uygulaması hâline geldiğini, davacının alacağının bulunmadığını savunmuştur.

Somut uyuşmazlıkta, 21.09.2005 tarihinden önceki döneme ilişkin davacıya ait iş sözleşmesi dosyaya ibraz edilmemiş ise de, teknik personel olan davacıya bu dönemde aylık 20 saati aşan uçuşları için saat başına 26 Euro uçuş tazminatı ödemesi öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Davalı işveren tarafından dosyaya ibraz edilen bir başka işçiye ait 30.05.2002 tarihli iş sözleşmesinde yer alan uçuş tazminatına ilişkin düzenleme “Ücretliye yukarıda belirtilen çıplak ücrete ilave olarak, aylık Ek-1’de belirtilen miktarda uçuş tazminatı ödenecektir. Aylık uçuş 20 saati aşması durumunda aşılan beher uçuş saati için F/O uygulanan 26 € ödenir.” şeklindedir.