muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4800, Karar No: 2010/8562, Tarih: 15.07.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4800 E.  ,  2010/8562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 20.4.1982-30.7.2006 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının geçerli olduğunun ve yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozma üzerine ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dava, davacının 20.04.1982-30.07.2006 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi hizmetlerinin geçerli olduğunun tesbiti ile tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile; davacının 31.07.1983 - 05.01.1987 ve 13.02.1990 - 18.11.1996 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğuna dair önceki hüküm onandığından yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacının 03.10.2001 - 02.08.2003 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamın da sigortalı olduğunun tesbitine,davacının yaşlılık aylık talebinin reddine, karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlenmiştir. .../...

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; mahkemece 2006/1522E, 2008/149 K sayılı, 03.03.2008 tarihli davanın kabulüne dair verilen kararın, Dairemizce davacının 31.07.1983-05.01.1987 , 13.02.1990-18.11.1996 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılmasına yönelik kısmının onandığı, 31.12.2000-01.06.2001 tarihleri arası ve 31.12.2001-30.07.2006 tarihleri arasındaki dönemlere ilişkin talepleri yönünden, araştırmaya yönelik bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu,davacının 28.12.1982 tarihli giriş bildirgesi ile 01.12.1981 tarihinde başlayan vergi kaydına dayanılarak 20.04.1982 tarihinde tescil edildiği,31.07.1983 tarihinde vergi kaydı sona erdiğinden bu tarih itibariyle terkin edildiği,05.01.1987-13.02.1990 , 18.11.1996-31.12.2000 , 01.06.2001-31.12.2001 tarihleri arasında vergi kaydına göre tescilinin bulunduğu,1992 affından yararlanarak 31.12.1991 tarihi ve öncesine ait prim borçlarını ödediği,1993/293,1990/555, 1996/56 esas sayılı icra dosyaları ile 20.04.1982-31.03.1996 tarihleri arasındaki prim borçlarının tahsil edildiği,1997 affından yararlandığı, 5458 sayılı Yasa'dan yararlanarak 20.07.2006 tarihinde prim borçlarının tamamını ödediği,01.12.1981-31.07.1983, 05.01.1987-13.02.1990, 01.12.1996-30.11.1997, 01.06.2001-31.12.2001 tarihleri arasında vergi kaydı bulunduğu,Emirgazi Esnaf ve Sanatkar Odasına 18.11.1996-31.12.2000 ve 03.10.2001-31.12.2003 tarihleri arasında kaydının olduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık davacının esnaf odası kaydının devam ettiği 02.08.2003-31.12.2003 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı olup olmadığı noktasındadır.

Somut olayda, davacının Emirgazi Esnaf ve Sanatkar Odasına 18.11.1996-31.12.2000 ve 03.10.2001-31.12.2003 tarihleri arasında kaydının olması karşısında, davacının 02.08.2003-31.12.2003 tarihleri arasında da 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı sayılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendinin silinerek yerine,

“2-Davacının 03.10.2001 – 31.12.2003 tarihleri arasında 1479 sayılı yasa kapsamın da zorunlu sigortalı olduğunun tesbitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA,15.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/11020, Karar No: 2019/15805, Tarih: 09.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11020 E.  ,  2019/15805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme,

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, Yargıtayca incelenmesini gerektiren temyiz yolu bulunmadığından, yasal süre içerisinde yapılan itirazlar için gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'e yönelik mala zarar verme ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...'e yönelik kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...’un eylemlerine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 116/2, 151/1, 152/1-a ve 31/2 maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddesinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, hüküm tarihi olan 13.10.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali, müşteki ...'e karşı hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında müştekiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali, müşteki ...'e yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme ve müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

1)Suça sürüklenen çocuk ... ...'un üzerine atılı TCK 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun alt sınırının 5 yıl hapis cezasını öngördüğü ve talimatla savunmasının alınamayacağı gözetilmeden talimatla savunmasının alınması suretiyle CMK'nın 196/1. maddesine aykırı davranılması,

2) CMK'nın 150/2. ve 188/1. madde ve fıkralarına aykırı olarak 05/03/2015 tarihli celsede 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... ...'un müdafiisi olmadan savunmasının alınması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3) Hükmün, karar tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocukların müdafiilerinin bulunduğu oturumda verilmesi gerekirken, müdafiilerinin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 150/2. ve 188/1. madde ve fıkralarına aykırı olarak suça sürüklenen çocukların savunma haklarının kısıtlanması,

4) Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan ... ile 04.10.2014 tarihinde müşteki ...'e yönelik eylem nedeniyle 11.10.1999 doğumlu olan ve suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan ... hakkında işledikleri fiillerin hukuki sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmiş olup olmadığı hususunda rapor alınmadan ve mahkemece bu hususta yapılan gözlem tutanağa geçirilmeden karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8929, Karar No: 2016/9774, Tarih: 22.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/8929 E.  ,  2016/9774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın... ilinde meydana gelen don afeti nedeniyle kayısılarının zarar gördüğünü beyan ederek afet desteği almak için başvuru yaptığı, tarlasında yapılan tespite göre tarlada kayısı ağacının bulunmadığının iddia edildiği olayda, sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu tarlasında yapılan yeni tespitte kayısı ağaçlarının bulunduğu gerekçesi ile işlemediğine dair mahkemenin beraat yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6982, Karar No: 2010/3410, Tarih: 06.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/6982 E.  ,  2010/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; kaçırıp alıkoyma suçundan beraetine, reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkümiyetine dair, Kızılcahamam Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.09.2005 gün ve 2005/75 Esas, 2005/126 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili ve sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Hükümden sonra 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren, Anayasa Mahkemesinin 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin iptal edilmiş olması ve suç tarihi itibariyle 16 yaşı içinde bulunan mağdurenin aşamalarda alınan beyanlarında sanık hakkında şikâyetçi olmaması da gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/16367, Karar No: 2020/11186, Tarih: 21.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/16367 E.  ,  2020/11186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanığın mahkumiyetine dair;...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2016 tarih, 2015/332 Esas, 2016/454 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair; ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.02.2018 gün ve 2017/707 Esas, 2018/311 Karar sayılı kararı

...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.02.2018 gün ve 2017/707 Esas, 2018/311 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından CMK'nin 291 ve 296/2. maddelerinde belirtilen süresi içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının, beş yılın üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Mahkemenin kabulüne ve oluşa göre, sanığın, mağdura kartopu atması sonrası aralarında çıkan tartışma üzerine sanığın, mağdura eli ile vurduğu, sanığın üzerinde bıçak olduğunu farkeden mağdurun, olay yerinden ayrılıp evine giderek buradan bıçak alıp tekrar sanığın yanına gelerek tartışmaya başladığı ve sanık ile mağdurun karşılıklı birbirlerini bıçakladıkları, tanık beyanının bulunmadığı olayda, sanığın kar topu atma şeklindeki haksız hareketi sonrası çıkan tartışmada, sanığın eli ile vurma eyleminin ardından sonlanması mümkün olan olayın, mağdurun evinden bıçak getirme şekildeki sanık da haksız tahrik meydana getirecek hareketi sonrası devam ettiği gözetildiğinde, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin asgari oranda yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.02.2018 gün ve 2017/707 Esas, 2018/311 Karar sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “dosyanın...1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3779, Karar No: 2021/1331, Tarih: 22.03.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3779 E.  ,  2021/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından davalı ... aleyhine 05/07/2018 gününde verilen dilekçe ile staj ücreti alacağı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/05/2019 günlü karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile hükmün kaldırılıp davanın reddi yönünde yeniden hüküm kurulmasına dair verilen 19/07/2019 günlü kararına karşı davacı vekilinin temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede; ilk derece mahkemesince ek kararla 16/08/2019 tarihinde temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, davacının temyiz istemi üzerine Dairemizin 14/11/2019 tarihli ve 2019/2633 esas, 2019/5317 karar sayılı ilamıyla, ilk derece mahkemesinin HMK’nın 365. maddesi kapsamında temyiz dilekçesini bölge adliye mahkemesine göndermesi gerekirken ek karar tesisinin usule uygun olmaması nedeniyle dosyanın işlemsiz olarak ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiş; bunun üzerine bölge adliye mahkemesince HMK’nın 366. maddesinin 1. fıkrası atfıyla 346. madde uyarınca 362. madde gereğince kesin olan karara ilişkin temyiz talebinin reddine 29/01/2020 tarihinde ek karar verilmiş, bölge adliye mahkemesinin davanın reddine dair 2019/3279 esasında verilen 19/07/2019 ve temyiz başvurusunun reddine dair 29/01/2020 tarihli ek kararının Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tebligat eksikliğinin giderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi sonucu eksikliğin giderildiği anlaşıldı. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hükmü temyiz eden tarafın temyiz istemi, miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince bu yön belirlenmek suretiyle verilen temyiz talebinin reddine ilişkin 29/01/2020 tarihli ek kararda isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın 6100 sayılı HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5851, Karar No: 2010/7552, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/5851 E.  ,  2010/7552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... 3.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :18.6.2009

DAVACI(ALACAKLI) :...

DAVALI(BORÇLU) :...

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında ekim, kasım, aralık 2008 ayları kira paraları olan toplam 900 TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece kira paralarının ödendiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Davacı alacaklının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı 5.12.2008 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.4.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu sözleşmede aylık kira bedelinin 110 TL olduğu peşin ve nakit ödeneceği belirlenmiş olup, taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Davalı borçlu süresinde yapmış olduğu itirazında borçlarını ödediğini savunmuş 6.10.2008 tarihli 300 TL miktarında Ekim, 5.11.2008 tarihli 300 TL miktarında Kasım, 5.12.2008 tarihli 300 TL miktarında aralık kira paralarını konutta teslim edilmek üzere gönderdiğine dair PTT havaleleri ibraz etmiştir. PTT müdürlüğünden gelen yazıda kira paralarının davacı tarafından alınmadığı bildirilmiştir. Bu durumda kira bedellerinin davacı alacaklıya ödenmediği anlaşıldığından mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davacının tahliye yönünden temyiz itirazlarının reddi ile tahliyenin reddine dair kararın ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacak yönünden BOZULMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 21.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4814, Karar No: 2012/18068, Tarih: 28.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4814 E.  ,  2012/18068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hazineye ait taşınmaza lokanta yapmak suretiyle tecavüz ettiğinden bahisle dava açılmış ise de; dosyada tapu kaydı, ayrıntılı kroki, ada ve parseli gösteren pafta örneği bulunmadığından, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek gerektiğinde refakate inşaat mühendisi bilirkişide alınarak yeniden keşif yapılıp taşınmazın niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, İmar Kanunu ve mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek suretiyle sanığın tecavüz ettiği iddia olunan taşınmazın kıyı kanununa göre kıyıda veya uygulama imar planı varsa sahil şeridinde kalıp kalmadığı, tecavüze konu binanın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184 ve Kıyı Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4232, Karar No: 2018/11097, Tarih: 30.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4232 E.  ,  2018/11097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların üzerine atılı bulunan İİK'nun 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“-Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek, hakiki surette,

- Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

-Asıl olmayan borçlar ikrar ederek; mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması karşısında, somut uyuşmazlıkta; şikayetçi vekilinin dilekçesinde yapılan icra işlemlerine rağmen alacağın tahsil edilemediği, sanık ... ’nin adına kayıtlı taşınmazları 18.12.2014 tarihinde alacaklıyı zarara uğratma kastıyla sanık ...’a devretmesi nedeniyle şikayette bulunulduğu anlaşılmakla; sanık ...’ın 11.09.2015 tarihli savunmasına göre sanık ...’in bankalara borçlarının olduğuna yönelik beyanı nedeniyle, borçlu sanık Muharremin başka borçlarını ödeyip ödemediği araştırılıp, bu dosya borcu için alacaklıyı tatmin edecek bir miktar paranın kalıp kalmadığı saptanıp, icra dosyasına borçlu şirket tarafından başka ödeme yapılıp yapılmadığı da araştırılmadan, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;