muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9692, Karar No: 2023/15846, Tarih: 25.10.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dinlenen tanık anlatımları, taraflarca bildirilen soruşturma dosyaları ve menfi tespit dava dosyası ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, davacının depoda fazla olan malları işverene bildirmediği gibi işverenin haberi olmaksızın bu malların satışını yaptığı ve sadakat borcuna aykırılık oluşturan eylemleri nedeni ile ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği, davacı hakkında yürütülen ceza soruşturmasında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun 74 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca bağlayıcılığının bulunmadığı, taraflar arasında görülen ve kesinleşen menfi tespit davasında davacının mal satışından aldığı 2.000,00 TL'yi işverene vermediğinin tespit edildiği dikkate alındığında fesih haklı nedene dayanmakla kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekli iken kabulün isabetsiz olduğu, ayrıca fazla çalışma ve ... bayram ve genel tatil alacakları yönünden davacı tanığı Y.T.'nin beyanının esas alındığı ancak tanık davacının kardeşi olduğundan beyanı esas alınamayacağı gibi diğer tanık H.G.'nin ise davacı ile 2018 yılı Temmuz ayında 3 hafta birlikte çalışmasının olduğu, bu nedenle bu süre için fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanması ve, ilgili dönemde ... bayram ve genel tatil bulunmadığından talebin reddi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; ücret alacağı ile diğer alacaklarına ilişkin eksik hüküm kurulduğunu, davacının depo sorumlusu, muhasebe elemanı olduğuna ilişkin tanık beyanlarının esas alınmadığını, davacının beden işçisi olarak değerlendirilemeyeceği tartışmasızken bu şekilde kabul edildiğini, Ticaret ve Sanayi Odası tarafından ikinci kez verilen emsal ücretin fiili durumu yansıtmadığını ve davacının yaptığı işe ait olmadığını, ücret tespitinin buna göre hatalı yapıldığını, ayrıca işveren aleyhine davası olmayan davacının kardeşi tanığın beyanına sırf akraba olması nedeniyle itibar edilmemesinin isabetsiz olduğunu, menfi tespit dosyası esas alınarak 2.000,00 TL'yi işverene teslim etmediği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı reddedilerek hüküm kurulmuşsa da verilen hükmün hatalı olduğunu, davacının hırsızlık gibi ağır bir itham ile suçlamak suretiyle ... sözleşmesinin sonlandırdığını ve kötüniyet tazminatının da kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davalı işverence davacının ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı, ücretin miktarı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ve ücret alacaklarının ispatı ve hesaplanması noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 17, 32, 41, 44, 46, 47 ve 63 üncü maddeleri ile aynı Kanun'un 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Dairemizin 24.05.2021 tarihli 2021/5264 Esas, 2021/9468 Karar sayılı ilâmının ilgili kısmı şöyledir:

"...

Davacının ücret miktarını ispata yönelik tanık anlatımı veya başka bir delil bulunmadığı halde, salt emsal ücret araştırması dikkate alınarak sonuca ulaşılması mümkün değildir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

3. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

4. Aynı ilkeler, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmanın ispatı bakımından da geçerlidir.

4. Aynı ilkeler, hafta tatili ile ... bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmanın ispatı bakımından da geçerlidir.

5. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması hâlinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı hâlde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazı kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

6. Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dâhilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

7. Çalışma sürelerinin ispatı noktasında işverene karşı dava açan tanıkların beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerekir. Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının ispatında salt davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık beyanlarıyla sonuca gidilemez. Bununla birlikte başkaca delil ya da olgularla desteklenmesi durumunda davalıya karşı davası olan tanık beyanlarına itibar edilmelidir. Bu çerçevede; işin ve işyerinin özellikleri, davalı tanıklarının anlatımları, ... müfettişinin düzenlediği tutanak veya raporlar ve aynı çalışma dönemi ile ilgili olarak söz konusu alacakların varlığına ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararları gibi hususlar başkaca delil ya da olgular olarak değerlendirilebilir.

8. Somut olayda İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanına göre davacının 08.30-20.00 saatleri arasında 11,5 saat çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenmesi düşürüldüğünde günlük 10 saat çalıştığı, haftalık ise 10x6=60 saat çalıştığı ve haftalık 15 saat fazla çalışma yaptığı, davacının dinî ve resmî bayramlarda çalıştığı, haftanın 6 günü çalışıp 1 gün dinlendiğinden hafta tatili alacağı bulunmadığı değerlendirilmiş ve fazla çalışma ve ... bayram genel tatil ücretinin kısmen kabulüne karar verilmişse de Bölge Adliye Mahkemesince tanık Y.T.'nin beyanının, davacının kardeşi olması nedeniyle hükme esas alınamayacağı sonucuna varılmış ve davacının diğer tanık H.G.'nin 3 haftalık çalışma süresiyle sınırlı olarak haftalık 15 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmek suretiyle resen yapılan hesaplama sonucunda belirlenen alacak hüküm altına alınmıştır. Bölge Adliye Mahkemesi kararı dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

9. Davacının tanığı ve aynı zamanda kardeşi olan Y.T., davacı ile aynı işyerinde çalışmakta olup çalışma düzenini bilebilecek konumdadır. Tanık, ... sözleşmesinin feshinden sonra işverenle anlaşarak haklarını aldığını beyan ettiğinden işverenle husumeti de bulunmamaktadır. Ayrıca Y.T.'nin beyanı diğer tanık H.G. tarafından doğrulandığı gibi dosyaya sunulan post makinesi ekstrelerinde de davacının geç saatlerde çalışması olduğu görülmektedir. Bu açıklamalara göre davacı, zamanaşımına uğramayan döneme ilişkin olarak haftalık 15 saat fazla çalışma yaptığını, ... bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını kanıtladığı hâlde, sırf davacının kardeşi olması nedeniyle, aynı işyerinde çalışan tanığın beyanına değer verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

10. Diğer yandan davacı işyerinde depo sorumlusu ve muhasebe elemanı olarak çalıştığını ve aylık 2.450,00 TL net ücret aldığını beyan etmiştir. İşveren ise davacının depo sorumlusu olarak çalıştığını savunmuştur. Dosya içerisinde bulunan şikayet dosyalarında yer alan davalı Şirket yetkilisinin ifadesinde ve menfi tespit dosyasındaki davalı tanığı ifadelerinde davacının depo sorumlusu ve muhasebe elemanı olarak çalıştığı tespit edilmiştir. Hâl böyle olunca davacının depo elemanı yükleme boşaltma işçisi olarak kabulü ile bu göreve ilişkin ... verisi dikkate alınmak suretiyle emsal ücretinin belirlenmesi isabetsizdir. Davacı tanığı kardeşi Y.T., davacının en son asgari ücretten 300,00 TL fazla net ücret aldığını, asgari ücret artışından önceki dönemde ise asgari ücretin 500,00 TL fazlası net ücret aldığını belirttiğinden hesaplamaların bu ücret dikkate alınarak yapılması gerekir. Mahkemece davacının görevine uygun olmayan vasıftaki emsal işçi ücretine göre hesaplama yapılması hatalı olup kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19548, Karar No: 2016/1059, Tarih: 28.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/19548 E.  ,  2016/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 27.03.2014

No : 2012/43-2014/232

Dava, 506 sayılı Kanunun 26. maddesine dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı S.. B.. avukatı, davalılar Y... İnşaat Turizm Sanayi ve Maden Ticaret Ltd. Şti. Avukatı, Ş.. B.., D.. K.. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalılar Ş.. B.. ve D.. K..’nın temyiz istemleri yönünden;

Mahkeme kararına karşı yöneltilen temyiz başvuruları aşamasında eksik yatırılan temyiz harçlarının 7 günlük kesin sürede tamamlanması için anılan davalılara uyarı yazıları gönderildiği, yöntemince tebliğ edilen uyarılara karşın eksiklikler giderilmediğinden mahkemece 27.06.2014 tarihinde temyiz istemlerinin yapılmamış sayılmasına karar verildiği, sonrasında tebliğ edilen söz konusu ek karara karşı davalıların bu kez eksikliği tamamlayarak yasal 7 günlük süresi içerisinde temyiz yoluna başvurdukları anlaşılmış olmakla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı dikkate alındığında, özellikle eksikliğin süresinde giderilmediği de gözetildiğinde usul ve kanuna uygun olan temyiz istemlerinin yapılmamış sayılmasına ilişkin 27.06.2014 tarihli EK KARARIN ONANMASINA,

2-Davacı K... vekili ile davalı Y... İnşaat Turizm Sanayi ve Maden Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenen yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı Y... İnş. Turz. San. ve Maden Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/222, Karar No: 2005/6, Tarih: 08.02.2005

Ceza Genel Kurulu 2004/16.HD-222 E., 2005/6 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/16.HD-222 E., 2005/6 K.**

**- SANIĞIN SAVUNMASININ ALINMASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 74 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 223 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

- 2797 S. YARGITAY KANUNU [ Madde 28 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık hakkında gerçeğe aykırı mal beyanında bulunmak suçundan ceza tertibine yer olmadığına ilişkin Akşehir İcra Ceza Mahkemesince 05.11.2003 gün ve 278-346 sayı ile verilen kararın şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Hukuk Dairesince 05.07.2004 gün ve 5276-8952 sayı ile;

"Sanığın mal beyanı dilekçesinde bildirdiği mallar borcu karşılamaktan çok uzak olduğu görülmekle, sanığın savunmasının alınması için yazılan talimatın cevabının beklenmesi ve delillerin tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 11.08.2004 gün ve 149-148 sayı ile; CYUY.nın 223/4. madde hükmü gözönünde bulundurulmadan ve bu hükme göre sanık için mahkûmiyet dışında bir karar verilebilecek ise dinlenmesine gerek olmadığı gözönüne alınmadan hükmün bozulduğu, bu durumda mahkemenin kararının doğru olduğu gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 28. maddesine 5219 sayılı Yasa ile eklenen fıkra gereğince tebliğname düzenlenmeden Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okunup, konu müzakere edilmiş ve açıklanan karara varılmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık hakkında gerçeğe aykırı mal beyanında bulunmak suçundan açılan davada, ceza tertibine yer olmadığına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, sanığın savunmasının alınmasının gerekip gerekmediğine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Yakınan Göksel T...., 09.10.2003 tarihinde vekili aracılığı ile sunduğu dilekçe ile; borçlu-sanık Muammer Aslan aleyhine girişilen icra takibi sırasında sanık tarafından verilen mal beyanı dilekçesinde gösterilen televizyon ve buzdolabının borcu karşılamaya yetmediğini, en azından borcu karşılamaya yeter mal beyanında bulunmasının gerektiğini, zira sanığın gayrımenkul mallarının olduğunun görüldüğünü ve bunları bildirmemiş olduğundan bahisle, yalan beyanda bulunan sanığın cezalandırılmasına karar verilmesini talep etmiş, vekili duruşmalara katılmış ve dilekçesini tekrar ederek sanığın cezalandırılmasını talep etmiştir.

Sanık ise duruşmaya katılmamıştır.

Akşehir 1. İcra Müdürlüğünün 2003/766 sayılı takip dosyası incelendiğinde;

Sanık ise duruşmaya katılmamıştır.

Akşehir 1. İcra Müdürlüğünün 2003/766 sayılı takip dosyası incelendiğinde;

Alacaklı vekili 29.07.2003 tarihinde kambiyo senetlerine müstenit takip talebinde bulunarak, 16.03.2003 ödeme tarihli ve 2 milyar beşyüz milyon lira bedelli bonoya dayalı olarak işlemiş faizi ile birlikte 3 milyar 44 milyon liranın borçludan haciz yoluyla tahsilini talep etmiş, örnek 163 nolu ödeme emri 01.08.2003 tarihinde borçlu-sanığa tebliğ edilmiştir.

Bunun üzerine borçlu-sanık 04.08.2003 tarihli dilekçe ile İcra Dairesine mal beyanında bulunmuş ve aynen;

"1- Adı geçen Göksel T....'a 2.500.000.000 liralık senet verdim. Bu senetten düşülmek üzere Necati G.. tarafından 375.000.000 lira nakit para ve kilosu 2.000.000 liradan 300 kg. kesik peynir verdim. Tutarı 600.000.000 lira, toplam verilen para 975.000.000 liradır. Mal beyanında bulunuyorum, ancak anlaşma olmadığı takdirde mahkemeye gideceğim.

2- Parayı şu anda ödeyecek gücüm yoktur. 500.000.000 lirasını 10 Eylül 2003 tarihinde, 500.000.000 lirasını 10 Kasım 2003'de, 500.000.000 lirasını 10 Aralık 2003'de, 500.000.000 lirasını 10 Ocak 2004'de ödemeyi kabul ve beyan ederim.

3- Mal beyanı olarak, Hastane mahallesi No: 7'de bulunan evimde 1 adet renkli Saba televizyon ve Arçelik buzdolabım vardır." şeklindedir.

2004 sayılı İcra ve İflas Yasasının mal beyanının içeriğini düzenleyen 74. maddesi, "Mal beyanı, borçlunun gerek kendisinde ve gerek üçüncü şahıslar yedinde bulunan mal ve alacak ve haklarında borcuna yetecek miktarın nevi ve mahiyet ve vasıflarını ve her türlü kazanç ve gelirlerini ve yaşayış tarzına göre geçim membalarını ve buna nazaran borcunu ne suretle ödeyebileceğini yazı ile veya şifahen icra dairesine bildirmesidir." hükmünü taşımaktadır.

Görüldüğü üzere borçlunun mal beyanı, yaşayış tarzına göre geçim kaynaklarının açıklanmamış olması nedeniyle İİY.nın 74. maddesinde öngörülen koşulları içermediğinden geçerli bir mal beyanı olarak kabul edilemez. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere, mal beyanı geçerli olmadığından gerçeğe aykırı mal beyanında bulunmak suçunun unsurlarının oluştuğundan söz etmek de olanaksızdır.

Bu itibarla Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmeli, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak sanığın beraatına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenle;

1- Sanığa yüklenen gerçeğe aykırı mal beyanında bulunmak suçunun unsurları oluşmadığından Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak sanık Muammer Aslan'ın BERAATINA,

3- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 08.02.2005 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23823, Karar No: 2024/6563, Tarih: 09.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/23823 E.  ,  2024/6563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/673 E., 2017/441 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; izin istediği halde kendisine izin verilmediğine, rapor alamadığına ve kendi isteğiyle Birliğine katılış yaptığından hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Bursa Askeri Veteriner Okulu ve Eğitim Merkez K.lığı emrinde görevli sanığa 24.10.2015-27.10.2015 tarihleri arasında kanuni izin verildiği, daha önceki izinlerinde yol izni kullanması sebebiyle kendisine yol izni tanınmadığı, 26.10.2015 tarihinde özel bir hastaneden almış olduğu işgöremezlik raporuna istinaden kendisine 26.10.2015-05.11.2015 tarihleri arasında sıhhi izin verildiği ve en geç 05.11.2015 tarihi saat 00.00'da Birliğine katılış yapması gerekirken yapmadığı akabinde 03.12.2015 tarihinde kendi rızası ile Birliğine katılış yaptığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b ve 73 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmalarında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında tanzim edilen izin belgesi, iş göremezlik raporu, sanığın süresinde Birliğine teslim olmadığına ve kendiliğinden katılış yaptığına dair tutanaklar dosyada mevcuttur.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; sanığın, izin süresini geçirmesine ilişkin, kız kardeşinin düğününe katılabilmek ve ancak 10 günlük rapor alabilmek şeklinde mazeret olarak ileri sürdüğü hususların askerlik hizmetine üstün tutulabilecek, kanuni ve geçerli mazeretlerden olmadığı anlaşılmakla; atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Hapis cezasına mahkûmiyetin Kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin uygulanmaması hususunun infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/834, Karar No: 2012/1053, Tarih: 03.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/834 E.  ,  2012/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada ...Asliye Hukuk (Aile) ile ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi ve ....Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince de yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuklar...’nin babası...’ın vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...'ün yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi tarafından, sağ eş ... ’nin yapılan araştırmalar sonunda "...." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş isede, ... İlçe Polis Merkezi Amirliğinin 25.09.2011 günlü tutanağına göre, söz konusu adreste baba ...'ın kardeşi ...'ın ikamet ettiği, anne ...'ün ... ilçesinden ayrıldığı ve ...İlçe Polis Merkezi Amirliğinin 13.10.2011 günlü tutanağı ile de "... Mahallesi, Emlak Konutları, ..." adresinin sağ kalan eşin ikametgah adresi olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi tarafından görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ....Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.