muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/402, Karar No: 2019/1095, Tarih: 22.10.2019

İşçiye belirli ya da belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı nedenle derhal feshetme yetkisi veren nedenler 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24. maddesinde, işverene haklı nedenle derhal feshetme yetkisi veren nedenler ise aynı Kanun’un 25. maddesinde düzenlenmiştir.

İşverenin haklı nedenle derhal fesih nedenlerini düzenleyen 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. maddesi (g) bendinde;

“İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” haklı fesih nedeni olarak düzenlenmiştir.

İşçinin, işverenden izin almaksızın veya haklı bir nedene dayanmaksızın ardı ardına iki iş günü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç iş günü işine devam etmemesi hâlinde işveren sözleşmeyi haklı nedenle derhal feshedebilir. Burada fesih hakkını doğuran haklı neden, işçinin izinsiz veya geçerli bir mazereti olmadan belirli bir süre işine devam etmemiş olmasıdır. Haklı neden oluşturması için devamsızlık, kanunda öngörüldüğü gibi, ardı ardına iki iş günü, bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü veya bir ayda üç iş günü sürmüş olmalıdır. İş günü tabiri, kanunen iş günü kabul edilen günler yanında sözleşmeyle iş günü kabul edilen günleri ve buna göre de toplu iş sözleşmeleriyle çalışılacağı öngörülen genel tatil günlerini de kapsar (Mollamahmutoğlu/Astarlı/Baysal, s. 851).

İşçi devamsızlık yaptığı belirlenen günlerde izinli ise ya da devamsızlığı haklı bir nedene dayanmakta ise işine devam etmemiş olsa bile iş sözleşmesinin devamsızlık nedeni ile feshedilmesi mümkün olmayacaktır. İşçi işverenden izin aldığı için işe devam etmemiş ya da işverenden izin almamış olsa dahi haklı bir sebeple işe gelmemiş ise yine devamsızlık sebebine dayanılarak iş sözleşmesi feshedilemeyecektir. Devamsızlığı haklı kılan nedenlerin ise önceden sayımı ve tespiti mümkün olmayıp, her somut olayın özelliğine göre belirlenmesi gerekir.

İşçinin devamsızlığına dayanak yaptığı olayın, haklı nitelik taşıyıp taşımadığı, olayın mahiyeti, işçinin içinde bulunduğu durum, iş yerinin özellikleri ve gerekleri, gelenekler gibi hususlar dikkate alınarak objektif iyi niyet kurallarına göre tespit edilebilir (Mollamahmutoğlu/ Astarlı/ Baysal, s. 853). Devamsızlığın haklı bir nedene dayandığını ileri süren işçi, bunu ispatla yükümlüdür.

Öte yandan, devamsızlık işçinin işine devam etmemesi hâlidir. İş yerine gittiği hâlde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır.

Öte yandan, devamsızlık işçinin işine devam etmemesi hâlidir. İş yerine gittiği hâlde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, davacı vekili, yıllık izindeyken yöneticinin müvekkilini telefonla arayarak iş sözleşmesinin feshedildiğini bildirdiğini ve davalı işverenin aynı dönemde yeni işçi alınmasına ilişkin gazeteye ilan verdiğini ileri sürmüştür. Davalı vekili ise, davacının izin dönüşü olan 23.12.2011 tarihinden itibaren işe gelmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Bununla birlikte, taraflar arasında davacının 16.12.2011 ile 22.12.2011 tarihleri arasında yıllık izinde olduğu konusunda ihtilâf bulunmamaktadır.

Diğer taraftan 28.03.2013 tarihli duruşmada davacı vekilinin, davalı işveren tarafından apartman görevlisi arandığına dair gazete ilanlarını dosyaya sunduğu, duruşmada hazır bulunan davalı vekilinin ibraz edilen ilanlara ilişkin açık beyanının bulunmadığı, 06.06.2013 tarihli duruşmada ise, davalı vekilinin gazete ilanlarına muvafakatinin olmadığı, ilanların siteye ilişkin olarak, davacı ile site arasındaki uyuşmazlık nedeniyle davacının siteye dönmeyeceği belirtilerek yapıldığı şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

Öte yandan, mahkemece yapılan mantolama sonucunda apartman çevresinde oluşan inşaat atık ve kalıntılarının temizlenmesi konusunda davacı ile davalı işveren arasında davacının yıllık izin kullanması ve iş sözleşmesinin feshi öncesinde husumet oluştuğu, yıllık izin süresinde davalı işveren tarafından gazete ilanları ile apartman görevlisi arandığı ve davacı yıllık izindeyken davalı işverence telefonla aranarak iş sözleşmesinin feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları bakımından davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından süresinde sunulmayan belgelerin delil olarak dikkate alınamayacağı belirterek temyiz edilmiş, Özel Daire ise davalının sair temyiz itirazlarının reddi ile yapılan gazete ilanlarının doğrudan davacıyı muhatap alır ve davacı işçi yerine eleman alımını açık ve net ifade eder nitelikte olmadığı, davacının iş sözleşmesinin sonlandırıldığı sanısı ile yıllık izin sonrası işe devam etmemesinin feshe yol açtığı, kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi gerektiği gerekçesiyle bozma kararı vermiştir.

Dolayısıyla, mahkemenin bahsi geçen gazete ilanlarını delil olarak dikkate alması ve davalı vekilinin açık temyizine rağmen Özel Dairece davalı vekilinin bu hususa ilişkin temyiz itirazını reddederek bozma kararında gazete ilanlarını değerlendirmesi karşısında; mahkeme ile Özel Daire arasında gazete ilanlarının delil olarak kabul edilmesi hususunun uyuşmazlık konusu olmadığı görülmüştür.

Dolayısıyla, mahkemenin bahsi geçen gazete ilanlarını delil olarak dikkate alması ve davalı vekilinin açık temyizine rağmen Özel Dairece davalı vekilinin bu hususa ilişkin temyiz itirazını reddederek bozma kararında gazete ilanlarını değerlendirmesi karşısında; mahkeme ile Özel Daire arasında gazete ilanlarının delil olarak kabul edilmesi hususunun uyuşmazlık konusu olmadığı görülmüştür.

Bu itibarla tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, apartman çevresinde mantolama sonucunda oluşan inşaat atıklarının temizlenmesi konusunda davacı ile davalı işveren arasında husumet oluştuğu, davacı işçinin 16.12.2011 ile 22.12.2011 tarihleri arasında yıllık izine ayrıldığı ve iznini aynı sitedeki apartman görevlisine tahsis edilen konutta geçirdiği, davalı işverenin 20.12.2011 ile 26.12.2011 tarihleri arasında gazete ilanları ile apartman görevlisi aradığı, ayrıca davacı işçi yıllık izindeyken davalı işveren tarafından telefonla aranarak iş sözleşmesinin feshedildiği, fesih yapıldıktan sonra 23.12.2011 tarihi itibariyle devamsızlık tutanaklarının düzenlendiği anlaşılmakla davacının iş sözleşmesinin 20.12.2011 tarihinde davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiği kabul edilmiştir.

Bu durumda, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı açıktır.

Bu durumda, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı açıktır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, davalı işverenin, davacının bir ay içerisinde iki günden çok üst üste işe gelmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin tutanak ve tanık beyanları ile ispatladığı, buna karşılık haklı bir gerekçe ile işe gelmediğini ispatla yükümlü olan davacının bu durumu ispat edemediği, dava dilekçesinde delil olarak gösterilmeyen ve süresinde sunulmayan gazete ilanlarının dikkate alınmasının, karşı delil olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bahsi geçen gazete ilanlarına dayanılarak davacının işverenin izniyle ya da haklı gerekçe ile işe gelmediğinin ispatlanmasının mümkün olmadığı, mahkemece gazete ilanlarına gerekçesinde yer vermesi nedeniyle Özel Dairenin bozma kararında bu ilanlardan bahsettiği, Özel Dairenin bozma gerekçesinin tamamen davacının bir ay içinde üst üste iki günden fazla işe gelmemesinin davalı tarafından ispatlandığı hususuna ilişkin olduğu, Özel Dairenin usule aykırı olan delili ayrıca değerlendirmesine gerek olmadığı, bahsi geçen gazete ilanları dava dilekçesinde sunulmuş olsaydı dâhi bu ilanların içeriğinin devamsızlığı haklı kılacak nitelikte olmadığı, davacının 16.12.2011 ile 22.12.2011 tarihleri arasında yıllık izinde olduğu, davalı işveren tarafından 23.12.2011 tarihi itibariyle devamsızlık tutanakları tutulduğu, ortak tanığın davacının telefonla aranmasına rağmen işe gelmediği yönünde beyanının bulunduğu, davacı işçiye tekrar düşünmesi için süreler verilmesine rağmen devamsızlık yapmaya devam ettiği, karar defteri ile kararlar alındığı ve davacıya ihtarnameler gönderildiği, tüm bu nedenlerle davacının iş sözleşmesinin yıllık izin sırasında feshedilmediği, davalı işverenin davacıyı izin dönüşü çalıştırma iradesinde olduğu, devamsızlık yapılması konusunda taraflar arasında ihtilaf olmadığı, davacının izin dönüşü devamsızlık yaptığı tarihlerde bu gazete ilanlarını görerek devamsızlık yaptığına ve yıllık izin sırasında iş sözleşmesinin feshedildiğine ilişkin iddiasının bulunmadığı, davacı işçinin devamsızlık yaptığı tarihlerde gazete ilanlarından haberdar olmadığı, bu nedenle dava dilekçesinde ve süresinde ilanları delil olarak göstermediği, davacı yıllık izin kullandığı sürede davalı iş yerinde ikâmet ettiğinden izin dönüşü işe başlamak isteseydi buna engel durumun olmadığı, davacının iş sözleşmesi haklı nedenle feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamayacağı, bu nedenlerle direnme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüş ise de Kurul çoğunluğu tarafından bu görüş benimsenmemiştir.

Ayrıca, direnme kararının başlık kısmında dava tarihi 30.04.2012 olduğu hâlde 26.05.2015 olarak yazılmış ise de bu husus mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

O hâlde açıklanan nedenlerle mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup direnme kararı yerindedir.

Ayrıca, direnme kararının başlık kısmında dava tarihi 30.04.2012 olduğu hâlde 26.05.2015 olarak yazılmış ise de bu husus mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

O hâlde açıklanan nedenlerle mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, hüküm altına alınan alacak miktarlarına ilişkin temyiz incelemesi yapılmadığından dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun olup, hüküm altına alınan alacak miktarlarına ilişkin temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.10.2019 gününde ikinci görüşmede oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık somut olayda iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedilip feshedilmediği ve burada varılacak sonuca göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkeme direnmeye esas ilk kararında, davacı vekili tarafından sunulan gazetedeki iş ilanlarında 20, 21, 22, 23, 25, 26 Aralık 2011 tarihlerinde davacının yerine eleman arandığı yolunda ilan yapıldığı, davacının izin dönüşü işe başlayıp başlamayacağı bilinmeden ilanların yapıldığı, çekilen ihtarnamede ise davacının 23.12.2011-31.12.2011 tarihleri arasında işe gelmediğinin belirtildiği, oysa daha öncesinden iş ilanı verilmesiyle davacının iş sözleşmesine belirtilen tarihten daha önce son verildiği gerekçesine dayanarak fesihte haklı nedenin bulunmadığına karar vermiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmesi ile birlikte yeni bir yargılama disiplini getirmiştir. Bu kapsamda tarafların delillerini nasıl ve hangi süre içinde göstermeleri ve sunmaları gerektiği açıkça düzenlenmiştir. HMK'nın "Somutlaştırma yükü ve delillerin gösterilmesi" başlıklı 194. maddesine göre: "Taraflar, dayandıkları vakıaları ispata elverişli şekilde somutlaştırmalıdırlar. Tarafların, dayandıkları delilleri ve hangi delilin hangi vakıanın ispatı için gösterildiğini açıkça belirtmeleri zorunludur." ifadesi ile tarafların iddia ve savunmasına esas vakıaları dava ve cevap dilekçelerinde somutlaştırması bir başka anlatımla anlaşılır hâle getirmesi yanında hangi vakıayı hangi delil ile ispat edeceğini de göstermek zorunda olduğu düzenlenmiştir,

HMK'nın "Dava Dilekçesinin İçeriği" başlıklı 119/1-e-f maddesindeki "Davacı, dava dilekçesinde, iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini ve iddia edilen her bîr vakıanın hangi delillerle ispat edileceğini açıkça göstermek zorundadır” ifadesi ile davacının iddiasına dayanak yaptığı vakıaları sırası ile göstermesi ve her bir vakıanın hangi delil ile ispat edileceğini de açıkça göstermek zorunluluğu dava dilekçesinin bir unsuru olarak sayılmıştır.

HMK'nın "Dava Dilekçesinin İçeriği" başlıklı 119/1-e-f maddesindeki "Davacı, dava dilekçesinde, iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini ve iddia edilen her bîr vakıanın hangi delillerle ispat edileceğini açıkça göstermek zorundadır” ifadesi ile davacının iddiasına dayanak yaptığı vakıaları sırası ile göstermesi ve her bir vakıanın hangi delil ile ispat edileceğini de açıkça göstermek zorunluluğu dava dilekçesinin bir unsuru olarak sayılmıştır.

HMK’nın “Belgelerin birlikte verilmesi" başlıklı 121/1. maddesine göre: "Dava dilekçesinde gösterilen ve davacının elinde bulunan belgelerin asıllarıyla birlikte harç ve vergiye tabi olmaksızın davalı sayısından bir fazla düzenlenmiş örneklerinin veya sadece örneklerinin dilekçeye eklenerek, mahkemeye verilmesi ve başka yerlerden getirtilecek belge ve dosyalar için de bunların bulunabilmesini sağlayıcı açıklamanın dilekçede yer alması zorunludur." ifadesi ile davacıya dava dilekçesinde gösterdiği ve elinde bulunan delilleri dava dilekçesi ekinde sunması, başka yerden gelecek belge ve dosyalar için ise getirilmesini sağlayacak açıklamanın yine dava dilekçesi ile birlikte gösterilmesinin zorunlu olduğu düzenlenmiştir.

HMK'nın "Ön İnceleme duruşması" başlıklı 140/5. maddesindeki "Ön inceleme duruşmasında, taraflara dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz sunmadıkları belgeleri mahkemeye sunmaları veya başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları için iki haftalık kesin süre verilir. Bu hususların verilen kesin süre içinde tam olarak yerine getirilmemesi hâlinde, o delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilir" hükmüne göre davacının dava dilekçesinde, davalının cevap dilekçesinde göstermiş olduğu delillerden mahkemeye sunulmamış olanlar varsa tahkikata geçmeden mahkemeye sunmaları, başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları için kesin süre verilecek, bu süre içinde sunulmadığında ya da gerekli açıklama yapılmadığında o delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılacaktır.

Yine HMK’nın delillerin ikâmesi başlıklı 318. maddesinde de taraflar dilekçeleriyle birlikte, tüm delillerini açıkça ve hangi vakıanın delili olduğunu da belirterek bildirmek; ellerinde bulunan delillerini dilekçelerine eklemek ve başka yerlerden getirilecek belge ve dosyalar için de bunların bulunabilmesini sağlayan bilgilere dilekçelerinde yer vermek zorundadır, düzenlemesi mevcuttur.

Yine HMK’nın delillerin ikâmesi başlıklı 318. maddesinde de taraflar dilekçeleriyle birlikte, tüm delillerini açıkça ve hangi vakıanın delili olduğunu da belirterek bildirmek; ellerinde bulunan delillerini dilekçelerine eklemek ve başka yerlerden getirilecek belge ve dosyalar için de bunların bulunabilmesini sağlayan bilgilere dilekçelerinde yer vermek zorundadır, düzenlemesi mevcuttur.

Sonuç olarak HMK’nın 119/1 maddesi gereği davacı delillerini dava dilekçesi ile göstermek zorundadır. Dava dilekçesinde gösterilen delillerin ise HMK’nın 121. maddesine göre dava dilekçesi ile sunulmamış olanlar için en son HMK'nın 140. maddesi gereği ön inceleme duruşmasında verilecek iki haftalık süre içinde sunulması, sunulmadığında bu delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı açıkça düzenlenmiştir. Bu da göstermektedir ki tahkikata geçmeden önce tarafların gösterdiği delillerin tamamen dosyaya sunulması amaçlanmıştır.

Somut davaya baktığımızda; davalı işveren 4857 sayılı Kanunun 25/g maddesine dayalı olarak davacının, bir ay içerisinde iki günden çok üst üste işe gelmemesi nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedenle fesih edildiğini tutanak ve tanık beyanları ile ispat etmiştir. Buna karşılık davacı davalı işverenin izni ile ya da haklı bir gerekçe ile işe gelmediğini ispat külfeti altındadır. Dava dilekçesi ve ekleri incelendiğinde davacının buna yönelik bir delili bulunmamaktadır. Her ne kadar sayın çoğunluk tarafından davacının karşı delil sunma hakkı olduğu belirtilmiş ise de, HMK'nın "Karşı ispat" başlıklı 191. maddesindeki "Diğer taraf, ispat yükünü taşıyan tarafın iddiasının doğru olmadığı hakkında delil sunabilir: Karşı ispat faaliyeti için delil sunan taraf, ispat yükünü üzerine almış sayılmaz." ifadesi ispat külfeti dava açıldığı sırada kendisine düşmeyen tarafın dava dilekçesinde ya da cevap dilekçesinde delil bildirmesinin ispat külfetini kendi üzerine almış sayılmaması ile ilgili olup karşı ispat için tahkikat başladıktan sonradan delil gösterme ile bir ilgisi bulunmamaktadır.

Davanın açıldığı 30.04.2012 tarihinde dava dilekçesinde delil olarak gösterilmeyen bir başka anlatımla süresi içinde gösterilmeyen ve sunulmayan gazete ilanlarına dayanarak davacının işverenin izni ile ya da haklı bir gerekçe ile işe gelmediğinin ispatlandığının kabulü mümkün değildir. Yüksek Dairenin bozma kararında gazete ilanından bahsetmiş olması gerekçe gösterilerek yüksek Daire, tarafından gazete ilanlarının süresinde sunulmuş delil kabul edildiğinin savunulması da mümkün değildir. Çünkü yüksek Daire mahkemece gazete ilanlarının kararına gerekçe gösterilmesi nedeniyle bozma kararında gazete ilanlarından bahsetmiştir. Yüksek Dairenin bozma gerekçesinin tamamen davacının bir ay içinde üst üste ikiden fazla işe gelmemesinin davalı tarafından ispatlandığı ve davacı tarafından karşı ispat yapılamadığı ile ilgili olduğu açıktır.

Bir an için bu gazete ilanlarının süresinde yani dava dilekçesinde delil olarak gösterildiği düşünülse bile bu gazete ilanının içeriği karşısında davacının üst üste iki günden çok işe gelmemesini haklı kılacak bir gerekçe kabul edilmesi mümkün değildir.

Her ne kadar Yargıtay 22. Hukuk Dairesi bozma ilamında gazete ilanının süresinde ve usulüne uygun sunulmayan bir delil olduğunu ve bu gazete nüshalarının delil olarak dikkate alınmaması gerektiğini belirtmemiş ise de, bu durum usule aykırı olarak dosyaya sunulan bir delilin değerlendirilmesi gerektiği sonucuna götürmez. Gazete ilanının dosyaya delil bildirme süresi içinde sunulmadığı ihtilafsızdır. Direnme kararını hukuki yönde denetleyen Hukuk Genel Kurulunun bu hususu mutlaka göz önünde bulundurması gerekirdi. Zira 6100 sayılı Kanunun 33. maddesine göre hâkim Türk hukukunu resen uygulamakla görevlidir. Bu nedenle yapılması gereken Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin bozma gerekçesine, sonradan ibraz edilen delilin hükme esas alınamayacağı belirtilmek suretiyle, ilave bir gerekçe ile direnme kararının bozulmasına karar vermekti. Hukuk Genel Kurulu direnme kararını onanmakla, delil bildirim süresinden sonra ibraz edilen bir delilin hükme esas alınabileceğini kabul etmiş bulunmaktadır. Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin bu hususu gözden kaçırmış olması Hukuk Genel Kurulu yönünden bağlayıcı değildir. Zira açıkça kanuna aykırılık söz konusudur.

Davacının 15.12.2011 tarihli; imzası davacı tarafından inkar edilmeyen, bir itirazının da bulunmadığı yıllık izin talep belgesine göre 16.12.2011 – 22.12.2011 tarihleri arasında 7 gün yıllık izine ayrıldığı ve yıllık iznini kullandığı sabittir. Davacının bu yıllık izin sonrası davalı iş yerindeki işine gelmediği, görevine başlamadığı da ihtilaf dışıdır. Davalı işveren, davacının görevine başlaması gereken 23.12.2011 tarihinden itibaren devamsızlık tutanakları tutmuş, davacıya noter kanalıyla işine devamı yönünde ihtaratlar yapmıştır. Ayrıca müşterek tanığın beyanlarında belirttiği gibi hem işveren tarafından hem de beraber çalışma arkadaşı olan bu müşterek tanık tarafından işine gelip başlaması için telefonla da arandığı hâlde davacı devamsızlık yapmıştır. İşverenin davacının devamsızlığına ilişkin birçok tutanak tuttuğu, davacıya tekrar düşünmesi hatta aile efradıyla düşünmesi için süreler verdiği, buna rağmen davacının devamsızlık yapmaya devam ettiğine ilişkin tutanaklar dosya içerisine sunulmuştur. Her ne kadar davacı taraf davalı yönetimin diğer kat malikleriyle anlaşmazlığa düşerek haksız şekilde davacının iş akdinin izin öncesi feshedildiği iddiasıyla davasını açmış isede, özellikle müşterek tanık beyanları, dosyaya sunulan çok sayıda devamsızlık tutanağı, karar defterindeki alınan kararlar, noter kanalıyla gönderilen ihtarnameler ve davacının işine gelip başlaması için yapılan telefon aramaları ve davacının bu iddialarını ispatlayamamış olması dikkate alındığında, davacının iş akdinin yıllık izin öncesi feshedilmediği, işverenin işinin görülmesi amacıyla davacıyı izin dönüşü çalıştırmaya devam etmek istediği anlaşılmaktadır.

Müşterek tanık olarak dinlenilen ..., mahkemede “Yönetim tarafından arandı. Bende kendisini arayarak işe başlamasını söyledim. Ancak davacı işe gelip başlamadı. İş akdi bu şekilde sona erdi.” şeklinde beyanda bulunmuş olup, müşterek tanığın bu beyanlarından davacının gerek kendisi gerekse yönetim tarafından arandığı, noter kanalıyla işe başlaması için ihtarlar gönderildiği hâlde yıllık izin dönüşü işe gelmediği, devamsızlık yaptığı, işverenin davacıyı işine devam etmesi için davet ettiği anlaşılmaktadır.

Bilirkişi, raporunda “davacı, iş akdine davalı işverenlik tarafından son verildiğini iddia etmiştir. Davalı ise davacının yıllık izin dönüşünde işe başlamadığını savunmuştur. Dava sırasında dinlenen ortak tanık ..., davacının yıllık izin sonrası işe başlamadığını, davacıyı aradığını ve işe başlaması gerektiğini, davacının ise işe başlamadığını beyan ettiğini belirterek bu tanığın beyanı nazara alındığında davacının işe başlamamasının haklı bir nedene dayalı olmadığı ve iş akdinin feshi nedeniyle davacının tazminata hak kazanamadığı düşünülmektedir.” şeklinde fesihle ilgili tespitte bulunmuştur.