muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12947, Karar No: 2017/7711, Tarih: 12.10.2017

Somut olayda; davacının 2010-2014 arası adresinin; Kümbethatun Mah. Paşaoğlu Sok. No:64 ... ..., 23.06.2014 tarihinden sonraki adresinin ise Mehmet Akif Ersoy Mah. Fuat Önal Sok. No:11 olduğu, davacının eşinin ise 23.11.2010 tarihinden itibaren aynı adres numara 60 ve 56’da ikamet gösterdiği, Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen raporda; Kümbethatun Mah. Paşaoğlu Sok. No:64 ... adresinde yapılan durum tespitinde, ...’in evinin hemen yanında 60 ve 62 numaralarda ikamet eden görümceleri ... ve ...’ın alınan imzalı beyanlarında; çocuğa bakmak için bulunduklarını, abisinin yengesinden geçimsizlik sebebiyle ayrıldığını, çocuklarına bakmadığını, çalışmadığını, yengesi ve abisinin hiç bir şekilde görüşmediklerini, yengesinin günlük temizliğe gittiğini belirttikleri, Kümbethatun Mahallesi Muhtarı ...’nın alınan imzalı beyanında; iki yıldır muhtar olduğunu, ...’in, boşandığı eşi ..., annesi ve kızları ile aynı avlu içinde farklı numaraları olan iki evde hep birlikte kaldıklarını, ...’ın arada duvar olan babasına ait evde ikamet ediyor gösterildiğini, oysa birlikte yaşadıklarını, bohçacılık yaptıklarını belirttiği, Paşaoğlu Sok.No:30’da ikamet eden ...’un beyanında; davacının bohçacılık yaptığını, eşi ve çocuklarıyla birlikte oturduklarını söylediği, numara 32’de ikamet ettiğini söyleyen ...’un beyanında; ...’i tanıdığını, eşinden ayrı olduğunu, eşinin ailesi ile kaldığını, eşinin ise çocuklarıyla birlikte kaldığını belirttiği, 2011 ve 2014 seçimlerinde davacı ve eşinin aynı okul ve sandıkta kayıtlı oldukları, 19.08.2015 tarihli polis tutanağında; mernis kayıtlarındaki beyanlarına istinaden 23.06.2014 tarihinde Mehmet Akif Ersoy Mah. Fuat Önal Sok. No:11 ... adresine taşındığı, belirtilen yere gidildiğinde Mehmet Akif Ersoy Mah. Fuat Önal Sok. No:13 adresinde eski eş ...’ın kız kardeşi ...'ın oturduğu, ...’in belirtilen adreste devamlı ikamet etmediği, beyanda belirtilen evin sahibi ...’nın 100 TL. karşılığında 1 senedir evi ...’e kiraladığı, evde kalıp kalmadığını bilmediği, 2007 yılında boşanmış olmasına rağmen oğlu ...’ın 2012 yılında doğduğu ve de 25.02.2013ve 2499 sayılı ... noterliği belgesiyle çocuğun babasının ... olduğu, ...’ın Mernis kaydının Kümbethatun Mah. Paşaoğlu Sok.No:60 ... olduğu, aynı adresin 62 numarasında ise ...’ın annesi ...’in ikamet ettiği, bu adresteki 60, 62,64 numaralı adreslerin aynı bahçe içerisindeki bitişik binalar olduğu, ...'ın eşi ...’le birlikte bohçacılık tabir edilen işi yaptıkları, çocukları ile bu adreste kaldığının tespit edildiği görülmüştür.

Tüm bu hususlar ve seçim kayıtları, adres bilgileri, denetim raporunun içeriği gözönüne alındığında, davacının 2007 yılında boşanmış olmasına rağmen oğlu ...’ın 2012 yılında doğması ve boşandığı eşi tarafından tanınması, Kümbethatun Mahallesi Muhtarı ...’nın denetmene verdiği ve Mahkemede yinelediği beyanları, aynı bahçe içerisindeki bitişik binalarda oturmaları, hususları birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eski eşinin aynı adreste birlikte yaşadıkları sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/10/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14549, Karar No: 2013/17532, Tarih: 25.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/14549 E.  ,  2013/17532 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Hazine ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali davasının reddine dair.......Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.11.2010 gün ve 376/812 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; .........parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldığını kumsal niteliğinde bulunduğunu açıklayarak davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili özetle; 1171 nolu parsel üzerindeki birinci kat iki nolu meskenin tapu kaydına güvenerek iyi niyetle iktisap ettiklerini, kıyı kenar çizgisinin bu yerden geçmediğini davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Diğer davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamlarından sonra 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinden bahisle hak düşürücü süre geçtiği için davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde Hazine vekili tarafından dilekçesinde yazılı olan gerekçelerle bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; tapu kaydı getirilmiştir. 1171 nolu parsel: 468 m2 olarak, arsa niteliğiyle kat irtifaklı olarak intikal, satış ve ifrazdan sonra paylı mülkiyet üzere ... ile dört arkadaşı adına tescilli olduğu görülmüştür. Hatay Valiliğinin dosyada mevcut 25 Kasım 2004 tarih ve 4159 sayılı yazısına göre bu yerde kıyı kenar çizgisinin idarece belirlenerek 09.09.1976 tarihinde onaylandığını bildirmiştir. Yapılan keşifler sonucu düzenlenen bilirkişi raporu dosya içerisindedir. Hemen belirtmek gerekir ki, Anayasa Mahkemesi'nin 12.05.2011 tarih, 2009/31 Esas- 2011/77 Karar sayılı kararında özetle; “… 25.02.2009 gün ve 5841 sayılı çeşitli kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanunun 2. maddesi ile 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesi ile 3402 sayılı aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddenin Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline …” karar verilmiş ve bu iptal kararı

........

23.07.2011 tarihli resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Kural olarak, ........iptal kararları makable şamil değildir. Ancak, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'nın 153/2. maddesi ve 10.03.1969 gün, 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde açıklandığı üzere iptal; kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkların etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararının derdest olan davalara uygulanacağında kuşku bulunmamaktadır.

Kaldı ki, 6100 sayılı HMK'nun 33. maddesinde yer alan “… Hakim Türk Hukukunu resen uygular…” hükmü ile ifadesinde yer bulunan yasal ilkede gözönünde tutulduğunda Anayasa Mahkemesi'ni iptal kararlarını derdest davalar yönünden uygulanması zorunluluğu vardır. Kaldı ki, Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararları yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar ve gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca yukarıda açıklanan karar, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Anayasa'nın 153/3. maddesi göz önünde alındığında iptal kararının derdest olan iş bu davada uygulanacağı kuşkusuzdur. Öte yandan, işin esasının 3621 sayılı Kanunu hükümleri çerçevesinde idarece belirlenmiş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi haritası yada 28.11.1997 tarih, 5/3 sayılı içtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi buna göre dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kalıp kalmadığının açıklığa kavuşturulması, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesine bir kısım ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebi ile açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık parasından davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun gözönünde bulundurulması, rahatsız olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2013/5397, Karar No: 2013/9791, Tarih: 07.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/5397 E.  ,  2013/9791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... Köyü, 617 parsel sayılı 5900.00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yörede 1970 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında tarla niteliği ile Temmuz 1954 tarih ve 283 numaralı tapu kaydına dayalı olarak Turgut Kaya adına tesbit görmüş, mülkiyetin nakli ve pay düzeltimi nedeniyle ... adına tapuya tescil edilmiştir.

Orman Yönetimi, çekişmeli parselin kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ileri sürerek tapusunun iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne; çekişmeli parselin bilirkişi krokisinde (A) harfi ile işaretli 2246.00 m2'lik bölümüne ait tapu kaydının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16/02/2012 gün ve 2011/14174 E. - 2012/2152 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda, (Davacının davasının kabulü ile davalı adına ... İlçesi, ... Köyü, ... Mevkii, 617 parselde kayıtlı bulunan taşınmazın tapusunun fen bilirkişinin 07/04/2011 tarihli krokili raporu ile orman bilirkişisinin 09/04/2011 tarihli raporları doğrultusunda iptali ile orman vasfı ile Hazine adına son parsel numarası verilerek tapuya kayıt ve tesciline ) dendiği halde, gerekçeli kararda (Davalı adına kayıtlı ... İlçesi, ... Köyü, ...Mevkii 698 parsel sayılı taşınmazın orman mühendisi bilirkişinin mahkememize sunmuş olduğu 09/04/2011 tarihli rapor ile birlikte kadastro teknisyeni bilirkişinin mahkememize sunmuş olduğu ve krokisinde (A) harfi ile gösterilip yeşile boyalı olan 2446 m2 kısmının kesinleşmiş orman sınırları içinde bulunduğu anlaşılmakla tapunun iptali ile birlikte orman vasfı ile Hazine adına son parsel numarası verilerek tapuya kayıt ve tesciline) denmiştir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturduğu]na değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2007 yılında 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılmış, sonuçları 26/10/2007 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2007 yılında 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları yapılmış, sonuçları 26/10/2007 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece, davacıya verilen kesin süre içinde dava konusu edilen taşınmazın maliki gözüken ...'ya ait veraset belgesinin alınması için dava açılmadığını belirtmek sureti ile davanın reddine karar verilmiş ise de,verilen karar dosya kapsamına ve usûle uygun değildir.

Davacı tarafca, tapu maliki ...'ya ait veraset belgesinin alınması için ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/772-798 E.K. sayılı dosyasında, ....'nın halen sağ olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşıldığına göre, mahkemece ...'ya dava dilekçesinin tebliğ edilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken ...'ya ait veraset belgesinin alınması için verilen kesin süreye uyulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle mahkemece, sağ gözüken ...'nın veraset belgesi temini için davacı tarafa kesin süre verilemiyeceği de gözönüne alınarak, tapu maliki ...'ya dava dilekçesinin tebliğ edilerek, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda gösterecekleri deliller toplanıp, işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/11/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6824, Karar No: 2021/11664, Tarih: 07.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/6824 E.  ,  2021/11664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeden 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından tek bir hüküm kurulmuş ise de, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, en son eylül ayında matrahlı beyanname verildiği, ancak Ba formları ile sanıktan mal ve hizmet satın aldığını beyan eden mükelleflerin bildirdikleri miktar ile toplam KDV matrahı arasında büyük bir fark bulunması nedeniyle suç tarihinin en aleyhe kabulle 31/12/2007 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen "2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura düzenlenme " suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ..., sanıklar ... ile ... müdafileri ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 07.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14516, Karar No: 2015/748, Tarih: 20.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14516 E.  ,  2015/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalı kat malikinin kusurlu hareketlerinden dolayı davacının bağımsız bölümünün kiraya verilememesinden kaynaklanan zararın tazmini istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalılar vekili Av.... ve aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların çekme kat olan bağımsız bölümünde projeye aykırı olarak (çatı katı salonun bir bölümüne banyo yapımı, terasta yalıtıma zarar verilmesi, mermer zemin eğiminin dışa verilmemesi, kalorifer borularının yönünün değiştirilmesi vd.) bir kısım ilave ve tadilatlar yaptıklarından dolayı davacının dairesinde su sızıntısı meydana geldiğini, dairenin oturulamayacak hale gelmesi nedeniyle 10.12.2000 tarihinde ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2000/1382 Esas sayılı dosyası ile hasar tazminini de içeren müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istendiğini, alınan raporlarda davacı bağımsız bölümünün oturulamayacak ve kiraya verilemeyecek duruma geldiğinin saptandığını ve davanın 2006 yılında lehe sonuçlanarak Yargıtay'ca onanması sonucunda 26.05.2008 tarihinde kesinleştiğini, davalıların kesinleşen karara rağmen zararın giderilmesi yönünde tadilat ve tamirat yaptırmadıklarını, devam eden su sızıntılarının tavanı çökme raddesine getirdiğini, 19.11.2008 tarihinde tekrar hasar tespiti yaptırdığını, davalıların mahkeme kararına karşın bağımsız bölümünü projeye uygun hale getirmediklerini, bu nedenle davacının da dairesini tamir ettirip kiraya verilebilecek duruma getiremediğini ileri sürerek davacının bağımsız bölümüne verilen zarar nedeniyle 10.12.2000 tarihinden itibaren mahrum kalınan 175.000 TL kira gelirinin ve ödediği aidatların yasal faizi ile tahsilini istemiş,

bilahare 21.06.2011 günlü ıslah dilekçesi ile talebini 204.323,26 TL'ye arttırmış, mahkemece davanın kısmen kabulü ile tek mirasçı olan davacının murisine ait olan ve murisinin oturduğu bağımsız bölümün kira bedelinin murisin ölüm tarihi olan 16.12.2002 tarihinden dava tarihine (29.01.2009 yılına) kadar olan kısmının istenebileceği gerekçesiyle bu dönem için hesaplanan 181.622,45 TL kira bedeline hükmedilmiştir.

bilahare 21.06.2011 günlü ıslah dilekçesi ile talebini 204.323,26 TL'ye arttırmış, mahkemece davanın kısmen kabulü ile tek mirasçı olan davacının murisine ait olan ve murisinin oturduğu bağımsız bölümün kira bedelinin murisin ölüm tarihi olan 16.12.2002 tarihinden dava tarihine (29.01.2009 yılına) kadar olan kısmının istenebileceği gerekçesiyle bu dönem için hesaplanan 181.622,45 TL kira bedeline hükmedilmiştir.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Haksız eylemden doğan tüm zararın giderilmesi istenilebilir. BK. m.41/1 (6098 sayılı TBK. 49/1 md.) Zararın kapsamının ise, kural olarak davacı tarafından kanıtlanması gerekir. BK. m.42/1 (6098 sayılı TBK. 50/1 md.) Ancak yaşamın olağan akışına göre ve hakkaniyet çerçevesinde gerçek zararın saptanması da, hakimin görevine dahil bulunmaktadır. BK. m.42/2 TMK m.4 (6098 sayılı TBK. 50/2 md.) Diğer yandan, zararlı sonucun oluşmasında davacının bölüşük kusuru olup olmadığı değerlendirilmeli ve mevcut ise indirim nedeni yapılmalıdır. BK. m.44/1 (6098 sayılı TBK. 52/1 md.)

Somut olayda; dosya içindeki bilgi ve belgelerle, ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2000/1382 Esas 2006/456 Karar sayılı su sızıntısının önlenmesi, zararların tazmini ve eski hale getirmeye ilişkin dava dosyası, Şişli 1.İcra Müdürlüğü'nün 2008/22327 Esas sayılı eski hale getirme kararının infazına ilişkin dosyası ve yine dava konusu bağımsız bölüme sızan sular nedeniyle oluşan hasarın tespitine ilişkin ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/1374 D.İş sayılı dosyaları ile özellikle ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2000/1382 Esas 2006/456 Karar nolu dosyasında hükme esas alınan 05.01.2006 havale tarihli bilirkişi raporu birlikte incelendiğinde, davalının projeye aykırı olarak ortak terastan bağımsız bölümüne dahil ettiği kısımlar tespit edilmiş ve davacının bağımsız bölümünde ortak terasın davalı tarafından döşeme kaplaması değiştirilerek mermer kaplama yapılırken meyil hatası ve derz aralıklarının açık bırakılması nedeniyle ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmeleri sırasında izolasyonun bozulması nedeniyle yağmur sularının daireye akması sonucu zarar oluştuğu, ayrıca davalının projeye aykırı oluşturduğu banyonun kurulan tesisat sisteminden de antre, koridor ve banyo duvarına akıntı olduğu ve zarar verdiği ancak gerekli tamiratın yapılarak bu zararın giderildiği belirlenmiştir.

Buna göre, esasen davalı dairesinde oluşan zararın teras izolasyonundan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 23. maddesinde kat maliklerinden birinin bağımsız bölümünde veya bu bölümdeki tesislerde meydana gelen hasar ve bozukluğun onarımı ve giderilmesi için diğer bağımsız bölümlere de girilmesi gerekiyorsa o bölümün maliki veya o bölümde başka sıfatla oturanlar giriş müsadesi vermeye ve bölümde gerekli işlerin yapılmasına katlanmaya mecbur oldukları hükmü yer almakta olup, davacının bu madde hükmüne göre hareket ederek akıntıyı önleyici tedbirleri alması mümkün iken, böyle bir yasal yola başvurmamış, projeye aykırılığın eski hale getirilmesi davasının sonucunu beklemiştir. Kaldı ki; yukarıda sözü edilen dava dosyasında projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi, izolasyon yapılması ve zararın tazminine yalıtımın davalı tarafından verilen sürede yerine getirilmemesi halinde davacı tarafından yapılmasına, masrafların davalılardan alınmasına karar

verilmiş, bu karar 26.05.2008 tarihinde kesinleşmiş olup, davacı kendisine yetki verildiği halde izolasyonla ilgili bir işlem yapmamış, kararı icraen infaz ettirmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre davacının zararlı sonuca bu kadar uzun süre katlanması yaşamın olağan akışına uygun değildir. Buna göre Kat Mülkiyeti Kanunun'nun 23.maddesi de dikkate alındığında davacının teras ile bağımsız bölümünü ne kadar sürede onarıp kiraya verilebilir duruma getirebileceği belirlenip (hasarın onarım süresince ve yeniden kiraya vermek için geçecek makul süre) ve o süre ile sınırlı olarak dava konusu yerin konumu ile emsal taşınmazlardaki kira bedelleri de gözetilerek hesaplanacak kira gelir kaybına hükmedilmesi gerekirken dava konusu bağımsız bölümün kiraya verilmesine ilişkin 01.01.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesindeki kira bedeli esas alınmak suretiyle müterafik kusuru da dikkate alınarak yukarıda açıklanan hususlar da gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı taraflara verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19834, Karar No: 2007/17329, Tarih: 11.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/19834 E.  ,  2007/17329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :4320 Sayılı Kanuna Göre Koruma Tedbiri

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4320 Sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun gereğince alınan kararlar, tedbir niteliğinde olduğundan adli aravermede de görülür. (HUMK. 176/1) ve bu kanuna tabi işlerin kanun yolu süreleri adli aravermede de işler.

Temyiz, yerel mahkemece verilen “temyiz talebinin reddine” dair 30.07.2007 tarihli ek karara yöneliktir.

Ek karar, “kararın temyizi kabil olmadığı” gerekçesine dayanmaktadır. Bu ek karara karşı temyiz süresi tebliğinden itibaren 7 gündür. (HUMK. M. 432/5)

Ek karar, temyiz eden vekiline 10.08.2007 tarihinde tebliğ edilmiş, fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK. 432/5) 7 günlük süre geçtikten sonra 4.9.2007 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir. Temyiz süresi geçirilmiştir. Bu itibarla süre aşımı nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda gösterilen sebeple temyiz dilekçesinin REDDİNE oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2007