muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9740, Karar No: 2016/15237, Tarih: 15.06.2016

2-Davalının asıl dava dosyasına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas..., karar .... sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

3-Davalının birleştirilen dava dosyasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle Dairenin 23.02.2016 tarihli 2016/903 E. 2016/5580 K. Sayılı sayılı ilamının kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının asıl dava dosyasına yönelik temyiz talebinin reddine,(3)nolu bentte açıklanan nedenle birleştirilen dava dosyasına yönelik tüm temyiz itirazlarının reddine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13038, Karar No: 2014/31165, Tarih: 24.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13038 E.  ,  2014/31165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/290694

MAHKEMESİ : Suşehri Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2011/51 (E) ve 2012/115 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Müşteki Duran'ın yaralanması ile ilgili Suşehri Devlet Hastanesi'nden verilen 29.08.2010 tarihli raporunda “ sağ temporal bölgede kafada 3 cm cilt altı kesi, hayati tehlikesi yoktur, basit tıbbi tedavi ile giderilemeyeceğinin belirtildiği, ancak; yaralanmanın niteliğine göre basit tıbbi tedavi ile giderilip giderilemeyeceği hususunda Adli Tıp Şubesinden yeniden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yetersiz raporla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Müştekinin arazisindeki ağaçların kim tarafından kesildiğinin tespiti için müşteki ve tanıkların yaylada ahır yapmakta olan sanık ve ailesinin yanına gidip ağaçları inceledikleri sırada müştekinin, sanığa ısrarla ağaçları kendilerinin kestiğini söyleyerek küfürlü konuşması üzerine tartışma çıktığı, sanık ve ailesinin bunu beyan etmeleri karşısında sanığa TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının hükümde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.09.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1107, Karar No: 2019/2987, Tarih: 15.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1107 E.  ,  2019/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/01/2017 tarih ve 2016/960-2017/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçesinin don rizikolarına karşı davalı tarafından teminat altına alındığını, 14.04.2011 tarihinde meydana gelen don nedeniyle kaysı ağaçlarının zarar gördüğünü ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasını talebini 35.899,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'i ile birlikte hasarın muafiyet sınırı altında olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak, davaya konu olay 14.04.2011 tarihinde meydana gelmiş olup, kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın ilk hasat tarihi olan 01.07.2011 tarihi itibariyle belirlenebilir olması sebebiyle ıslah ile artırılan miktara yönelik zaman aşımının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL’nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17949, Karar No: 2016/24016, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17949 E.  ,  2016/24016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı .... adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı İLO sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık ... yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .... vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1072, Karar No: 2018/5112, Tarih: 26.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/1072 E.  ,  2018/5112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ...A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/03/2015 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın görev yönünden reddine dair verilen 04/06/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/06/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı şirket vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kira sözleşmesine dayalı haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; dava dışı şahısla akdettiği kira sözleşmesi uyarınca İnegöl Karaçam mevkii 126 ada 28 parsel sayılı taşınmazda bulunan binayı 10/11/2010 tarihinde 3 yıllığına kiralayarak binanın çatısına baz istasyonu kurduğunu, daha sonra davalı ...'nın İnegöl 2. Noterliği tarafından taşınmazı iktisap ettiğini 7 gün içerisinde tesisatın sökülmesini aksi takdirde yasal yollara başvuracağını içerir 12/10/2012 tarihli ihtarname gönderdiğini, kendisi ile sözlü görüşüldüğünü ancak istasyon elektriğini davalının kestiğini baz istasyonu ve eklentilerinin çatı katından sökülerek yere atıldığını, bu şekilde davacı şirketin zarara uğratıldığını belirterek, uğranılan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiğini, kendisinin kira sözleşmesinin tarafı olmadığını, talep edilen tazminatın çok yüksek olduğunu ve zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında yapılmış bir kira akti bulunmadığı, kira akdine dayalı bir kullanım söz konusu olmadığı, uyuşmazlığın temelinin, kira ilişkisinden kaynaklanmayan haksız fiile dayalı tazminat davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 4/1-a maddesinde kiralanan taşınmazların, 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu düzenlenmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 4/1-a maddesinde kiralanan taşınmazların, 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu düzenlenmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 310. maddesinde, sözleşmenin kurulmasından sonra kiralanan herhangi bir sebeple el değiştirirse, yeni malikin kira sözleşmesinin tarafı olacağı düzenlenmiştir. Davacı ile dava dışı kiralayan arasında imzalanan kira sözleşmesinin 3/a maddesinde ise kiralayanın kiracıya ait sisteme, tüm parçalarına ve sistemi çalıştıran elektrik enerjisine her ne surette olursa olsun müdahale hakkı olmadığı, tesise herhangi bir nedenle ulaşılmasının engellenmesi halinde meydana gelecek her türlü zararın sorumluluğunun da kiralayana ait olduğu düzenlenmiştir.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce yargılamanın her aşamasında re’sen ele alınması gereken bir husustur. Somut olayda, uyuşmazlık, davalının davacıya ait tesise kira akdine aykırı olarak zarar verdiği iddiasıyla maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup görevli mahkeme yukarıda gösterilen yasa maddeleri gereği sulh hukuk mahkemesidir. Şu halde mahkemece; uyuşmazlığın esasının incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile sulh hukuk mahkemesinin görevsiz olduğuna karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve davacı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10973, Karar No: 2019/8286, Tarih: 11.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/10973 E.  ,  2019/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 24/09/2009-13/05/2014 tarihleri arasında teknisyen olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatları ile manevi tazminat taleplerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin doğruluk ve bağlılığa uymayan eylemleri üzerine haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip feshedilmediği noktasındadır.4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz. Yargılama sırasında bu sebeplerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık, işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu nedenle iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.Somut olayda, davacı iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürmüş, davalı işveren ise iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece davacının feshe konu eyleminin işyerindeki çalışma düzenini olumsuz yönde etkileyeceği ve iş ilişkisinin sürdürülmesini imkansız hale getirdiği gerekçe gösterilerek iş sözleşmesinin davalı işverence haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş ise de tanık beyanları, yazılı deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının feshe konu davranışı haklı fesih nedeni oluşturacak ağırlıkta olmamakla birlikte geçerli fesih nedenini oluşturmaktadır. Bu fesih şeklide işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmasına engel teşkil etmemektedir. Bu sebeple ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15328, Karar No: 2014/34024, Tarih: 01.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/15328 E.  ,  2014/34024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken suç yolunda katedilen mesafe, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak alt sınıra yakın bir oranda indirim yapılması yerine en üst oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20499, Karar No: 2017/13402, Tarih: 01.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/20499 E.  ,  2017/13402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 01/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2556, Karar No: 2012/3286, Tarih: 07.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2556 E.  ,  2012/3286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.10.2009 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i, ecrimisil ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; müdahalenin men'i ve ecrimisil istemlerinin reddine, tazminat isteminin kabulüne dair verilen 30.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çaplı taşınmaza haksız elatmanın giderilmesi, ecrimisil ve tazminat istemleriyle açılmıştır.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerinin reddine, kesilen ağaçların bedeli olan 750,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Davacı, taşınmazındaki palamut ağaçlarının davalı tarafından kesilerek götürüldüğünü iddia etmiş, davalı davaya cevap vermemek suretiyle davayı kabul etmemiştir. Bu durumda, haksız fiilin davalı tarafından ika edildiğini ispatlama yükü davacıya düşer. Duruşmada dinlenen tanık Sebahattin Aksoy, iddiayı doğrulamamış aksine palamut ağaçlarının Akay Köse isimli bir kişi tarafından kesildiğini belirtmiştir. Dolayısıyla, davacının haksız fiil iddiası da kanıtlanamamıştır.

Mahkemece tazminat isteminin dahi reddi gerekirken, kanıtlanmışcasına bu bölüm istemin hüküm altına alınması doğru değildir.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.