muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3393, Karar No: 2012/6365, Tarih: 25.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3393 E.  ,  2012/6365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1-Tapuda kayıtlı ve taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğu belirlenen 44 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan çam ve fıstık ağacı niteliğindeki muhdesatların davacı ... tarafından yine 240 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 4 yaşındaki 10 adet yağlık zeytin fidanının ise davacı ... tarafından meydana getirildiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalının bu hususlara ilişen temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalının 240 parsel sayılı taşınmazda bulunan 30 yaş üzerindeki zeytin ağacı niteliğindeki muhdesatlara yönelik temyiz itirazına gelince; mahkemece bu muhdesatlar yönünden de davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosyada toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmünde kadastro tutanaklarının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere karşı kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak dava açılamayacağı açıklanmıştır. Bu sürenin hak düşürücü nitelikte olduğu ve taraflarca öne sürülmese bile mahkemece kendiliğinden değerlendirileceği kuşkusuzdur.

Somut olayda 240 parsel sayılı taşınmazın “zeytinlik” niteliğiyle tapuya kayıtlı olduğu, dava konusu 30 yaş üzeri zeytin ağaçlarının kadastro tespitinden önce meydana getirildiği ve taşınmazın tespitinin kesinleştiği gün ile davanın açıldığı gün arasında 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmünde sözü edilen kamu düzenine ilişkin 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşılmaktadır.

Davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığının belirlenmesi halinde salt bu nedenle reddine karar verilmesi gerekir, davanın esasına girilemez.

Hal böyle olunca ; 240 parsel sayılı taşınmazda bulunan 30 yaş üzerindeki 30 adet zeytin ağacı yönünden davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yasal düzenlemeler gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, az yukarıda ismi geçen davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 25.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11475, Karar No: 2024/4821, Tarih: 25.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/11475 E.  ,  2024/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2020/2813 E., 2021/2665 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait kimlik ve kimlik bilgilerinin kullanılması

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.12.2021 tarihli ve 2020/2813 Esas, 2021/2665 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 22.12.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 44. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9959, Karar No: 2024/14139, Tarih: 22.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9959 E.  ,  2024/14139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uyularak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5065, Karar No: 2017/9481, Tarih: 25.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5065 E.  ,  2017/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketlerde şoför olarak çalıştığını, hiçbir sebep bildirilmeden haksız olarak işten çıkartıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta sonu ve resmi tatil günleri ücreti, ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, müvekkili şirketin Karayolları Genel Müdürlüğünün ihale usulü yol yapım işlerini yaptığını, mevsim şartları ve halin icabı bahar aylarında işe başlanıldığını ve kış aylarında sona erdiğini, bu nedenle işçilerin sürekli ve kesintisiz çalışmasını gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığını, fazla çalışmanın söz konusu olmadığını, tüm işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da fazla mesai konusunda göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına dayanılarak, davacının haftada yirmibir saat fazla çalışma yaptığı saptanmış ise de, tanık beyanlarına, yapılan işin niteliğine, bölgenin özelliklerine ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sabah 06:00 akşam 18:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Fazla çalışma alacağı bu kabule göre ve ara dinlenme süresi de düşülmek suretiyle yeniden hesaplandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11572, Karar No: 2015/21521, Tarih: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11572 E.  ,  2015/21521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2014

NUMARASI : 2014/327-2014/818

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1600, Karar No: 2023/2787, Tarih: 20.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1600 E.  ,  2023/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2375 E., 2022/1656 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/274 E., 2022/368 K.

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, ... ili ... yolu mevkiinde davalı ...'ya ait depoda yük boşaltma taşıma işçisi olarak çalıştığını, 14.08.2016 tarihinde davalı işverenin sahibi ve işletmecisi olduğu saman ve yem fabrikasına ait saman tırının boşaltılması esnasında araç üzerinde yük boşaltılan yerin fazla yüksek olması nedeni ile saman çuvallarının müvekkilin üstüne devrildiğini, çuvalların altında kalmamak için müvekkilinin aracın üzerinden atlamak zorunda kaldığını, işyeri yetkililerinden ...'ün olayı polise anlatmadığını ve müvekkiline sürekli olarak yardım edeceklerini telkin ettiklerini, işverenin sigortasız işçi çalıştırmış olması nedeni ile cezalandırılmasını engellemek amacıyla iradesinin bu şekilde fesada uğratıldığını belirterek, dava konusu olayın iş kazası olarak tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili ... yanında çalışmadığını, davacının soruşturma dosyasına verdiği ifadede hayvanlara yem verirken düştüğünü beyan ettiği dikkate alındığında müvekkilinin yanında çalıştığının ispatlanamadığını, olayın hemen akabinde sıcağı sıcağına verilen ifadenin doğru olduğunu, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken kaza geçirmediğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; gerek işveren gerekse davacı tarafından kurumlarına bir bildirim yapılmadığını, kurum kayıtlarında iş kazası dosyasının bulunmadığını, öncelikle davacının sigortalı işçi olarak çalışıp çalışmadığının tespitinin gerektiğini, davanın açılmasına kurumlarının sebebiyet vermediğini, davacının sigortalı işçi olarak çalıştığına dair kayıt bulunmadığını, davacın açılmasına sebebiyet vermediklerinden dolayı davanın husumet nedeni ile reddine, davacının davasının usul ve yasaya aykırı olması sebebi ile de davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kolluk araştırma tutanağında davacının sürekli çalıştığına dair bilgi edinilemediği, komşu işyeri tanıkları ile dönem bordro tanıkları işyerinde devamlı çalışan hamal olmadığını ve bir kısım tanıklar davacıyı tanımadığını beyan ettiği, tanık ... davacının davalı işyerinde sürekli olarak çalışan olduğuna dair bir beyanda bulunmadığı, davacı tarafça keşif ve bilirkişi ücretlerinin yatırılmaması nedeniyle işyerinin kapasitesinin belirlenmesi noktasında tespit yapılmadığı, işveren tarafından dosyaya ibraz edilen bilgi ve belgelerde davacının isminin yer almadığı, kamu tanığı olarak beyanlarına başvurulan muhtar ve azalar sürekli hamallık yapması söz konusu olmayıp ne iş çıkarsa o işi yaptığını beyan ettiği, davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda davacının yevmiye usulü ile kendi nam ve hesabına çalıştığı, olay günü olan 14.08.2016 tarihinde meydana gelen kaza her ne kadar davalı ...'nun işinin yapılması sırasında meydana gelmiş ise de; davacının yevmiye usulüne göre kendi nam ve hesabına çalışması, davacıya ait hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde davacı ...'un olayın olduğu 14.08.2016 tarihinde davalı ...'ya ait işyerinde sigortalı işçi olarak çalışmadığının tespit edilmiş olması, hizmet sözleşmesinin zorunlu unsurlarından olan bağlılık unsurunun; davacının kendi nam ve hesabına çalışması nedeni ile somut olayda gerçekleşmediği, ayrıca davacının ücret ödemlerini gösterir banka kayıtları, ücret tediye makbuzları vs. olmadığı, davacının eşinin hesabına gönderilen ödemenin tek başına ispata elverişli olmadığı bu haliyle davacının davalı ...'ya ait işyerinde hizmet sözleşmesine bağlı olarak çalışmadığı anlaşıldığından olayın iş kazası olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, davacının yevmiye usulü ile günlük çalışması karşılığı ücretini iş verenden almak surtetiyle çalıştığını, ne söz konusu iş yeri ve depo ile ne de taşımacılık faaliyetiyle herhangi bir bağlantısının olmadığını, yalnızca ücreti karşılığı yüklerin taşınması işlemini yerine getirmekte olduğunu, hal bu iken kendi nam ve hesabına çalışıyor olduğu tespitinin gerçeği yansıtmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında davacı serbest piyasa hamalı olup, davacı açısından hizmet akdinin unsurlarının bulunmadığı, davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık olmadığı değerlendirilerek davacı tarafın istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353-(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık 14.08.2016 tarihinde meydana gelen kazanın iş kazası sayılmasının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 13 ve devamı maddeleridir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında iş kazası,

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde belirlenmiştir.

3. İş kazası nedeniyle sosyal sigorta yardımlarının yapılabilmesi öncelikle Kurumun zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası olduğunu kabul etmesine bağlıdır. İş kazası olgusu Kurumca kabul edilmezse somut olayda olduğu gibi sigortalının ya da hak sahiplerinin olayın iş kazası olduğunu dava yolu ile tespit ettirmesi gerekmektedir.

3. Değerlendirme

İnceleme konusu eldeki davada, mahkemece, davacının, olayın olduğu 14.08.2016 tarihinde davalı ...'ya ait işyerinde sigortalı işçi olarak çalışmadığı, hizmet sözleşmesinin zorunlu unsurlarından olan bağlılık unsurunun; davacının kendi nam ve hesabına çalışması nedeni ile somut olayda gerçekleşmediği, bu haliyle davacının davalı ...'ya ait işyerinde hizmet sözleşmesine bağlı olarak çalışmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

İnceleme konusu eldeki davada, mahkemece, davacının, olayın olduğu 14.08.2016 tarihinde davalı ...'ya ait işyerinde sigortalı işçi olarak çalışmadığı, hizmet sözleşmesinin zorunlu unsurlarından olan bağlılık unsurunun; davacının kendi nam ve hesabına çalışması nedeni ile somut olayda gerçekleşmediği, bu haliyle davacının davalı ...'ya ait işyerinde hizmet sözleşmesine bağlı olarak çalışmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Somut uyuşmazlıkta davalı ...'ya ait olduğu iddia olunan saman ve yem fabrikası/deposunda olay günü tırdan saman balyalarının indirilmesi sırasında saman çuvallarının davacı üzerine düşmesi ve davacının da araç üzerinden atlaması sonucu yaralanması ile kazanın meydana geldiği, davacının kazanın meydana geldiği 14.08.2016 tarihinde sigorta kaydının bulunmadığı, davalı Kurum tarafından yapılan soruşturma sonucu düzenlenen 04.02.2020 tarihli raporda davacının davalı yanında 4/a kapsamında sigortalı olarak çalıştığının tespit edilemediği ve maruz kaldığı olayın da iş kazası olduğu kanısına ulaşılamadığının değerlendirildiği, yine davalı Kurumdan getirtilen işyeri sicil dosyalarına göre davalı ... adına 15.11.2011 tarihinde kapsama alınan... sicil nolu Akaryakıt LPG Parekende Satışı işinden işyeri dosyasının bulunduğu, adresinin "... Mah. ... Merkez" olduğu, ayrıca davalı ...'nun ortak ve yetkilisi olduğu ... Gıda Malz. ... Ltd. Şti adına kayıtlı 2330 nolu sicil nolu " ... Köyü ... Beldesi" adresinde bulunan, 21.04.1995 tarihinde kapsama alınan ve mahiyeti bakkaliye olan işyeri kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece öncelikle davacının talebi bakımından iddia olunan iş kazasının gerçekleştiği işyeri ve işveren netleştirilmeli, bu kapsamda davacının iddiasına konu kaza sırasında tam olarak hangi adreste hangi işyerinde çalıştığı ayrıntılı olarak açıklatılmalıdır. Davalı adına kayıtlı işyerinin mahiyetinin Akaryakıt LPG Parekende Satışı olduğu gözetilerek davalı Kurumdan bahsi geçen depo işyeri ile ilgili olarak ayrı sicilde işyeri dosyası bulunup bulunmadığı araştırılmalı, ayrıca davalı adına saman ve yem fabrikası/depo işyerinden dolayı vergi mükellefiyeti bulunup bulunmadığı, ilgili Belediye Başkanlığından ise ruhsat kayıtları sorularak getirtilmeli, buna göre işverenin tam olarak belirlenmelidir.