muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/38677, Karar No: 2018/5006, Tarih: 24.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/38677 E.  ,  2018/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28/04/2015 gün ve 2014/907-2015/325 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen, davaya konu yerin heyelan bölgesi içinde kalıp kalmadığı, buna ilişkin varsa Afet ve Acil Durum Başkanlığı tarafından yapılan çalışmalar, komisyon tutanakları, bu çalışmaların hangi tarihte başladığı, bu yerin imara kapatılmasına ilişkin bilgi ve belgeler ile 11.06.2013 tarih ve 66, 67 sayılı .... Belediyesi Meclis Kararının bir örneğinin gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18639, Karar No: 2015/4943, Tarih: 28.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18639 E.  ,  2015/4943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ..., ... vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 4226 parsel sayılı 3.700,66 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine " 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereği orman sınırı dışına çıkarılan yerlerdendir, taşınmaz üzerindeki narenciye ağaçları ...'a aittir " şerhi yazılarak narenciye bahçesi vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı-davalı ... taşınmazın bir bölümünün sebze ekip ağaç yetiştirmek suretiyle kendi kullanımında olduğunu öne sürerek dava açmış, yargılama sırasında ... taşınmazın bir bölümünün 2005 yılından itibaren kendi kullanımında olduğunu öne sürerek davaya katılmıştır. Ayrıca davacı-müdahil ... satın alma ve zilyetliğe dayanarak taşınmazın bir bölümüne yönelik davalı-davacı ...'in müdahalesinin önlenmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda esas dava dosyası açısından davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 4226 nolu parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişinin 26.06.2013 tarihli rapor ve haritasında (C) harfi ile gösterilen 406 m2 yüzölçümündeki bölümün tapuda muhtesat bilgileri hanesinin iptali ile son parsel numarası verilerek "taşınmaz üzerindeki ağaçlar davacı ...'e ait "olarak tapuya tesciline, aynı raporda (A) ve (B) harfi ile gösterilen bölümün önceden olduğu gibi Hazine adına bırakılarak muhtesat bilgileri hanesinde "bu taşınmaz üzerindeki narenciye ağaçları ...'a ait" olarak tapuda bırakılmasına, müdahil ...'nin (C) harfi ile gösterilen 406 m2 yüzölçümündeki bölümün tescili talebinin reddine, birleşen dosyada davacı ... tarafından davalı ... aleyhine açılan el atmanın önlenmesi davasının ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacı-davalı ... vekili ile davacı-müdahil ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1100.00 TL vekalet ücretinin temyiz edenlerden alınarak duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalılara verilmesine,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 28.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8253, Karar No: 2011/10351, Tarih: 18.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8253 E.  ,  2011/10351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 35.184,6 TL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan ve harp okuluna girerken davalılar ... ve ... tarafından da imzalanan ... 1. Noterliği'nce 20.09.2000 tarih ve 14059 yevmiye ile düzenlenen yüklenme senedinde, yükümlü ve kefilin ödeyeceği tazminatın faiz başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse, faizin başlangıç tarihi eğitim ve öğretim dönemi sonunun ya da masrafın yapıldığı yılı takip eden yıl başı olarak kabul edilmelidir.

Yukarıdaki esaslar gözetilerek somut olaya bakıldığında, 2000 yılı Eylül ayında harp okulunda eğitim ve öğretimine başlayan yükümlü ...’ın disiplinsizlik nedeniyle 20.08.2004 tarihinde ilişiğinin kesildiği; masraf çizelgesinin incelenmesinde ise, harp okulu dönemi için yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yılın sonu itibarıyla tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, harp okulu dönemine ilişkin olarak yükümlüye yapılan masrafların yapıldığı yılı takip eden takvim yılının başından itibaren işlemiş faizinin hesap edilip buna göre davalıların borçlu olduğu miktarın tespiti gerekirken, eğitim ve öğretim dönemi sonunun faiz başlangıcına esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3550, Karar No: 2021/4603, Tarih: 07.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3550 E.  ,  2021/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 25.01.2021 gün ve 2021/71-2021/513 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesince verilen hükmün davacı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince davacı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararının davacı kadın tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.05.2019 tarihli ilamıyla bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesinin kararı bozulmuş, dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiştir. İlk derece mahkemesince bozmaya uyularak verilen 25.06.2020 tarihli karar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/4. maddesine göre temyiz kanun yoluna tabi olduğundan davalı erkek tarafından temyiz edilmiş ve hükmün Dairemizin 25.01.2021 tarihli kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca verilen bozma ilamına uygun olarak ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay tarafından verilen karara karşı karar düzeltme kanun yolu bulunmadığından davalı erkeğin karar düzeltme dilekçesi hakkında Dairemizce yapılacak bir işlem olmayıp, ilk derece mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 07.06.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/16067, Karar No: 2017/15440, Tarih: 07.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16067 E.  ,  2017/15440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirketin elektrik abonesi olduğunu, davalının faturalarda haksız olarak kayıp kaçak, PSH sayaç okuma bedeli, iletim bedeli ve dağıtım bedeli tahsil ettiğini beyan ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 sayılı yasanın 17. maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceği yasal hale getirilmiş olup, 6719 sayılı yasanın Geçici 20. maddesi uyarınca yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağı belirtildiğinden yasa değişikliği nedeni ile davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

1-Savunma hakkı Anayasada güvence altına alınmış haklardandır. Buna göre herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia, savunma ve adil yargılanma hakkına sahiptir. (1982 Anayasası m. 36)

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 27. maddesi hükmüne göre, davanın tarafları, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; tarafların yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını eşit olarak kullanabilmelerini, yargı organlarının tarafların açıklamalarını dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda hakim, tarafları dinlemeden, açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için onları kanuna uygun biçimde duruşmaya davet etmeden karar veremez. (YHGK 2009/52 E., 2009/105 K.)

Her ne kadar HMK'nın 320/1. maddesinde, basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar vereceği belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve mümkün olan hallerde olduğu belirtilerek uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir.

HMK'nın 137. maddesinde; dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılacağı, ön incelemede dava şartlarının ve ilk itirazların inceleneceği, uyuşmazlık konularını tam olarak belirlenip, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemlerin yapılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onların sulhe veya arabuluculuğa teşvik edileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez.

Dosya üzerinden karar verilmesi mümkün olan ön inceleme işlemleri, dava şartları ve ilk itirazlardır.Dava şartları ve ilk itirazlarda eksiklik yoksa diğer ön inceleme işlemleri için duruşma açılmalıdır. Dava şartları ve ilk itirazlar dışında ön inceleme işlemlerinin duruşmalı olarak incelenmesi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra gerekli görülmesi halinde tarafların tahkikat için duruşmaya davet edilerek davanın esasına yönelik karar verilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece duruşma gününün verilmediği, ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılmadığı, dosya üzerinden karar verildiği görülmektedir. Öncelikle ön inceleme için taraflara tebligat çıkarılarak hüküm tesisi gerekirken ; "Davacının davasının reddine" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir .

Hal böyle olunca mahkemece; ön inceleme işlemlerini yapmak üzere tarafların ön inceleme duruşmasına davet edilmesi, ön inceleme duruşmasında gerekli usul işlemleri yapıldıktan sonra gerekli görülmesi halinde tahkikat duruşmasına geçilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, tüm bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle tarafların hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43653, Karar No: 2019/558, Tarih: 21.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/43653 E.  ,  2019/558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık müdafiinin 18/06/2013 tarihli oturum için bildirdiği mazeretine yönelik bir karar verilmeden yargılamaya devam edilerek, sanık müdafiinin yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması süretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13662, Karar No: 2014/8575, Tarih: 08.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13662 E.  ,  2014/8575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/116293

Mahkemesi : Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17.01.2012

Numarası : 2011/457- 2012/10

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Av bayiliği yapan sanığın, olay tarihinde 13-14 yaşlarında bir çocuk tarafından getirilen ve lunaparklarda oyun amaçlı kullanılan tüfeği, kontrol ederken, markasına bakmak için dizine yatırdığı esnada silahın tetiğine dokunmadığı halde ateş alması sonucu yanında oturan S.. A..'ın ölümüne sebebiyet verdiği olayda, 6136 sayılı yasa kapsamında bulunmayan ve oyun amaçlı kullanılan tüfeğin ateşlenmesinde bilinçli taksirin koşulları bulunmadığından tebliğnamede bilinçli taksir nedeniyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi ve bu uygulama sonucu olarak da TCK'nın 50/1. maddesinin uygulanma şartlarının değerlendirilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında, mahkum olunan ceza süresinden az denetim süresi belirlenemeyeceği gözetilmeden; hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanığın, 1 yıl süre ile denetim altında bulundurulmasına karar verilmiş olması,

3- TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9060, Karar No: 2017/7909, Tarih: 24.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/9060 E.  ,  2017/7909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/83 Esas, 2009/170 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 106/1. cümlesi maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar " ibaresinin kanun metninden çıkarılması ve 5237 sayılı TCK'nın 106/1. maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip haklarında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerektiğinden,

Sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6474, Karar No: 2010/7930, Tarih: 05.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6474 E.  ,  2010/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ    : ANKARA 13. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ    : 17/06/2009

Taraflar arasında birleştirilerek  görülen davada;

Davacılar, kök muris K.'ın 12 parsel sayılı taşınmazdaki 5 nolu bağımsız bölümünü mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalılar S. ve S.'e satış göstermek suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek tapunun miras payları oranında iptal ve tescilini istemişlerdir.

Davalılar S.S.ve davacı S.birleşen dava ile, Kök miras bırakan B.in 12 parsel sayılı taşınmazdaki 10 nolu bağımsız bölümünü davalılara (birleşen dosya davacıları) bedelsiz ve muvazaalı temlik ettiğini ileri sürerek tapunun iptali ile terekeye iade isteğinde bulunmuşlardır.

Taraflar aleyhlerinde açılan davaların reddini savunmuşlardır.

Mahkemece tarafların muvazaa iddiaları sabit görülmeyerek asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı-karşı  davalıların tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl ve Birleşen dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davaların reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden özellikle eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden 12 parsel sayılı taşınmazdaki 5 nolu bağımsız bölümün miras bırakan K.G. adına kayıtlı iken eşit paylarla S.K. ve S. A.'e satış suretiyle temlik edildiği aynı taşınmazdaki 10 nolu bağımsız bölümün ise dava dışı 3.kişi M.T.adına kayıtlı iken ½ payın A. G.½ payın G.V. H.ve S.G.e 15.8.1985 tarihinde satış suretiyle temlik edildiği birleşen 2007/131 Esas sayılı dosya davacılarının 14.2.2008 tarihli oturumda A. G.'le ilgili davalarını atiye bıraktıkları anlaşılmaktadır.

Dava konusu 12 parsel sayılı taşınmazdaki 10 nolu bağımsız bölümün miras bırakanla ilgisinin olmadığı 3.kişi tarafından , ½ payının A. G.'e (mirasbırakanların oğlu M.'in eşi) ½ payınında M.evlatları davacı karşı davalılara temlikinde 1.4.1974 tarih ½ sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gözetilerek 10 nolu bağımsız bölüme yönelik (Atiye bırakılan pay dışındaki) davanın reddedilmiş olması doğrudur.

Davacı karşı davalıların 12 parsel sayılı taşınmazdaki 5 nolu bağımsız bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince;uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.