muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9244, Karar No: 2013/13067, Tarih: 02.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/9244 E.  ,  2013/13067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 3.İŞ)

DAVA :Davacı, fazla çalışma ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenlik nezdinde çalışmakta iken normal çalışma süresi haftanın 6 günü 08.00-18.00 arasında olmasına rağmen bu sürenin 20.00'a kadar uzadığını ve bu sürelere ilişkin alacaklarının kendisine ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 08.00-18.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesiyle çalıştığını, cumartesi günleri çalışma yapılmadığını, bu hususun mevcut puantaj kayıtları ile sabit olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, davacı haftada altı gün 08.00-20.00 saatleri arası çalıştığını ileri sürmüştür. Davacı tanıklarından Hamidiye Üstün ifadesinde “ bir yıl boyunca haftada 6 gün her akşam 20.00 ye kadar çalıştıklarını, davacının bir yıl sonra fıtık olduğu için fazla çalışmaya kalmadığını”, ... ise “yaz aylarında 6 gün 08.00 -20.00, kışın 5 gün 08.00-18.00 saatleri arası çalışıldığını, fazla çalışmanın ancak %50 sinin ödendiğini” belirtmiştir.

Mahkemece davacının iddiası ve kendi tanıklarının beyanları arasında çelişki olduğu dikkate alınarak davacıdan tanık ifadelerine karşı diyecekleri sorularak, cevabı tüm dosya içeriği ile birlikte bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23761, Karar No: 2014/27136, Tarih: 02.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23761 E.  ,  2014/27136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2012/213-2013/186

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının eşi ile birlikte işi bırakıp gittiklerini işe davet edildiği halde işe gelmediğini devamsızlık yaptığını iş sözleşmesinin devamsızlık sebebi ile haklı sebeple feshedildiğini, ücret ve izin alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin davalı işveren tarafından ispatlanamadığı değerlendirilerek kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne, izin alacağı konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, bakiye izin ücretinin ise kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, ücret alacağına hak kazanıp kazanılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının Nisan ayı ücret alacağının brüt olarak 119,00 TL hesaplandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davalı tarafça Nisan ayı ücretine ilişkin yapılan net 86,03 TL ödeme mahsup edilerek bakiye 32,97 TL ücret alacağının kabulüne karar verilmiş ise de brüt hesaplamadan net ücretin mahsup edilmesi isabetli olmamıştır. Davacının çalıştığı Nisan ayı ücretinin ödendiği sunulan bordro, banka dekontu ve dosya kapsamı ile sabittir. Hal böyle iken ücret alacağının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5083, Karar No: 2023/1138, Tarih: 13.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/5083 E.  ,  2023/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2018/190 E., 2019/466 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen diyaliz tedavisi gören davalıların murisine yersiz ödenen yol giderlerinin yasal faiziyle birlikte tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı kurumun emekli sigortalısı ... hak sahibi davalı ... Piraziz Hasanşeyh köyünde ikamet ettiğini, Kronik böbrek yetmezliği nedeniyle gördüğü diyaliz tedavisine mutad vasıtalarla veya diyaliz merkezinin servis araçları ile gidip geldiği halde, gerçeğe aykırı olarak tanzim ettirdiği özel oto taşıma faturalarını kuruma ibraz etmek suretiyle hakkı olmayan özel oto taşıma ücretlerini usul ve yasalara aykırı şekilde kurumdan tahsil ettiğini, 03.05.2005 ile 03.10.2005 tarihleri arasında kuruma ibraz ettiği gerçeğe aykırı özel oto taşıma faturaları karşılığında toplam 4.740,00 TL ödeme yapıldığını tüm bu nedenlerden dolayı kurum zararı olan 4.740,00 TL nin davalı tarafından tahsil edildiği tarihten geri tahsil edileceği tarihe kadar işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin davalı tarafa tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava dosyasında; davacı taraf dava dilekçesi ile; kurum sigortalısı 2102016024 tahsis numaralı ...’in eşi ...’in Piraziz Hasanşeyh Köyünde ikamet ettiğini, kronik böbrek yetmezliği nedeni ile tedavi gördüğü diyaliz merkezine mutad vasıtalarla veya diyaliz merkezinin servis araçları ile gidip geldiği halde gerçeğe aykırı olarak özel oto taşıma ücretlerini kurumdan tahsil ettiğini belirterek 2.170,00 TL kurum zararının işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Asıl dava dosyası yönünden; davanın kısmen kabulü ile; 4.164,00 TL nin 01.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, birleşen dava dosyası yönünden; davanın kısmen kabulü ile; 1.922,00 TL nin 28.07.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 28.02.2022 tarihli ve 2021/11374 E. 2022/2687 K. sayılı ilamında; davalı ...'in, davanın açılmasından sonra yargılama devam ederken 06.01.2011 tarihinde vefat ettiği Mahkemece, 01.12.2014 tarihinde ölü kişi hakkında alacağa karar verildiği, davacı Kurum vekiline davalının mirasçılarını davaya dahil etmek üzere süre verilmesi, usulünce taraf teşkili sağlandıktan sonra, hüküm kurulması gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili; eksik inceleme ile karar verildiğini, bilirkişi raporları hatalı olduğunu, usulüne uygun tebliğ edilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, diyaliz tedavisi gören davalıların murisine yersiz ödenen yol giderlerinin yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanun'un 102 nci maddesi ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 65 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, diyaliz tedavisi gören davalıların murisine yersiz ödenen yol giderlerinin yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanun'un 102 nci maddesi ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 65 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

Kurum denetim raporu ile, ... il merkezindeki özel diyaliz merkezinde tedavi görmekte olan ...'in Piraziz Hasanşeyh Köyünde ikamet ettiği, ikametinde bir usulsüzlüğün olmadığı, ancak oğluna ait araçla gidiş geliş yaptığı halde yol ücreti almak amacıyla ... adlı ticari araç sahiplerinden sahte fatura almak ve Kuruma ibraz etmek suretiyle yersiz yol gideri aldığının tespiti üzerine, 03.05.2005-03.10.2005 tarihleri arası 4.740,00 TL, 01.09.2004-12.10.2004 ve 01.04.2004-06.12.2004 dönemlerinde 2.170,00 TL yersiz yol giderinin tahsili talebiyle eldeki davanın açıldığı, Mahkemece, bilirkişi raporu ve denetim raporu doğrultusunda yol giderinin tahsiline karar verildiği, Uyuşmazlığın, tedavi gören hastanın ikametinde bir usulsuzluk bulunmadığı ancak sahtelik iddiasına dayanıldığı, sahtecilik ile ilgili açılan ceza davasında, taksici olan sanıkların ticari taksileri ile geliş-gidiş yapmış gibi fatura düzenleyip katılan kuruma ibraz ederek haksız olarak yol parası almak suretiyle kamu kurum ve kuruluşunu dolandırdıkları iddiası ile açılan ceza davasının sanıkların üzerine atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği ve Kararın Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin Onama kararı ile kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bu bağlamda uyuşmalığın sahtecilik iddiasına dayanması ve ceza mahkemesinde verilen kararın (maddi gerçeğin) hukuk mahkemesini de bağlayacağı gözetilerek, varsa başka ceza dosyaları da celp edilerek tüm dosya kapsamı değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6493, Karar No: 2011/24906, Tarih: 28.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/6493 E.  ,  2011/24906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayete konu taşınmaz ile ilgili olarak satış kararında ve satış ilanında 1.artırmanın 27.07.2010 günü 09:40-09:50 saatleri arasında, 2. ihalenin de 06.08.2010 tarihinde yapılmasına karar verildiği görülmektedir.

Artırmanın yapılışı ve sonuçlanması hakkında icra müdürlüğünce bir tutanak düzenlenir. Bu tutanağa, İcra ve İflas Yönetmeliğinin 45.maddesinde belirtildiği gibi, artırmanın yapıldığı gün, başlama ve bitme saati, sürülen pey miktarı, pey sürenlerin adı ve soyadları, en yüksek peyin 3 defa bağrıldığı, ihalenin yapıldığı, ihale yapılmamış ise artırmanın 10 gün daha uzatılmış olduğu yazılır ve bu tutanak icra müdürü, tellal ve alacaklı tarafından imzalanır. Birinci artırma ile sıkı sıkıya bağlı ikinci artırmanın, usulünce yapılmış olması ihalenin geçerli hale gelmesini sağlamaz. Somut olayda şikayet konusu ihalede, taşınmazın 2.artırma sonucunda alıcıya ihale olunduğu anlaşılmıştır. 1.artırma tutanağında, artırmanın başladığı saatin 09:30 olarak belirtildiği, bittiği saatin ise hiç belirtilmediği, talipli çıkmadığından 1.artırmada satışın gerçekleşmediği, satış kararı ve satış ilanında ise 1. artırmanın başlangıç saatinin 9:40 olarak belirtildiği görülmektedir. Mevcut durumun, ihaleye olan talebi ve taliplileri olumsuz yönde etkileyerek menfaatlerin muhtel olmasına neden olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda ihale usul ve yasa hükümlerine uygun olarak yapılmadığından, mahkemece talebin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin  reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14951, Karar No: 2013/18123, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14951 E.  ,  2013/18123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekilleri Av.... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Belediye Başkanlığının dosyada mevcut yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ve 1/5000 ölçekli imar planı dışında, belediye sınırları içinde ve 1/25000 ölçekli nazım imar planı kapsamında kaldığı belirtilmiş, ancak taşınmazın tüm belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı, etrafının meskûn olup olmadığı gibi hususlara yeterince açık cevap verilmemiştir. Bu nedenle dava konusu taşınmazın belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber tüm belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususlarının Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

2-Dairenin aynı gün incelenen 2013/19205 Esas 2013/18141 Karar sayılı (... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.02.2013 gün ve 2012/179 Esas 2013/68 Karar sayılı) dosyasına Dairenin geri çevirme kararından sonra getirtilen Akdeniz Belediye Başkanlığının 18.11.2013 günlü yazısında, bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 493 parsel numaralı taşınmazın imar düzenlemesine tabi tutulmadığı bildlirilmesine karşın, Akdeniz Tapu Müdürlüğünün 23.10.2013 günlü yazısında, 493 parselin daha önce 347 parsel numarasıyla 14150 m² büyüklüğünde iken 2199 m²'lik kısmının yola terkinden sonra ifrazen oluştuğu belirtilmiştir.

Her iki kurum cevapları arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için; sözü edilen dosyadaki yazı örnekleri belediye imar ve tapu müdürlüklerine gönderilerek bu farklılığın nereden kaynaklandığının ve emsalin satış tarihi olan 02.07.2003 tarihinden önce İmar Kanunu hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının, tabi tutulmuşsa ne oranda düzenleme ortaklık payı düşüldüğünün sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin bizzat hakimlikçe denetlenerek dosya içerisine konulmasından, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20957, Karar No: 2017/8874, Tarih: 06.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/20957 E.  ,  2017/8874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hastane başhekimi ve sorumlu müdürü olan sanık hakkında, katılan kurumla anlaşması olmayan diş kliniğinde yapılması gereken tedavileri sanki acilden işlem yapılmış gibi evrak tanzim edilerek, katılan ... zarara uğrattığından bahisle kamu davası açılmış ise de; hastaların kendi beyanları ile hayatın olağan akışına göre, diş sağlığı ve ona bağlı olarak gelişen ağrı ve ateşlenme gibi semptomların genel sağlık hizmeti dahilinde acil bakılabileceği, böylece sanığın kasten dolandırıcılığa teşebbüs ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı ve suçun sübuta ermediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin suçun oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 06.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.