muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8375, Karar No: 2023/1500, Tarih: 08.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/8375 E.  ,  2023/1500 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki haczedilmezlik şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda; haciz konulan ve ... A.Ş.'de bulunan 23278 ve 110815 nolu hesaplardaki paraların Belediye Gelirleri Kanunu'nun 15/son maddesi gereğince haczinin mümkün olmadığını, haczin haricen öğrenildiğini ileri sürerek haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet dilekçesi alacaklıya tebliğ edilmiş, alacaklı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. Gerekçe ve Sonuç

Haciz tarihinden önceki ve sonraki üçer aylık hesap hareketleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunan 08.07.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre 110815 nolu hesaba vergi ödemelerinin yatırıldığı, 232878 nolu hesabın ise havuz hesabı niteliğinde olduğu anlaşıldığından şikayetin kısmen kabulüne, takip dosyasından 1100815 numaraları posta çeki hesabı üzerine konan haczin kaldırılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Borçlu, 232878 nolu hesaptaki diğer ibaresi bulunan paraların vatandaşa iadesi gereken fazla tahsilatlar olduğunu, bu hesabın da vergi, resim, harç hesabı olduğunu ve haczedilemeyeceğini ileri kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

C.1.Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Borçlu, 232878 nolu hesaptaki diğer ibaresi bulunan paraların vatandaşa iadesi gereken fazla tahsilatlar olduğunu, bu hesabın da vergi, resim, harç hesabı olduğunu ve haczedilemeyeceğini ileri kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

C.1.Gerekçe ve Sonuç

Bilirkişi raporuna göre 232878 nolu hesaba vergi ödemeleri dışında kira, çok sayıda çek bedelinin yatırıldığı ve çek masraf ödemesi yapıldığından bu hesabın havuz hesabı niteliğinde olduğunun tespit edildiği, hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan bulunmadığı, borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılmasının haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmesi gerektiği, mahkemece haczedilmezlik şikayetinin kısmen reddine ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olduğu, HMK'nın 355. maddesi uyarınca resen yapılan inceleme sonucunda kararda kamu düzenine aykırılık da bulunmadığı gerekçesi ile borçlunun istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu, istinaf dilekçesi içeriğini tekrarlamak suretiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, borçlu belediyenin ... hesaplarında bulunan paraların 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi uyarıca haczedilemeyeceği şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK'nın 16, 5393 Sayılı Kanunun 15/son maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13444, Karar No: 2024/15169, Tarih: 21.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13444 E.  ,  2024/15169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretin asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün ücret tespiti bakımından ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3635, Karar No: 2014/4787, Tarih: 01.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3635 E.  ,  2014/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Dairemizin bozma ilamında özetle ;davanın 6183 sayılı Yasanın “üçüncü şahıslardaki menkul malların, alacak ve hakların haczi” başlıklı 79. maddesi uyarınca davalıya tebliğ edilen haciz bildirisine süresi içerisinde itiraz üzerine 79/VI. fıkrası gereğince itirazın yerinde olmadığının ispatına ilişkin olduğu, Mahkemece dava dışı vergi borçlusunun davalı banka ile akdetmiş olduğu genel kredi ve teminat sözleşmesi gereğince banka nezdindeki bütün hesaplarını davalı bankaya rehin etmeyi kabul ettiği, sözkonusu hesap üzerinde davalı bankanın rehin hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve toplanan delillerin varılan sonuç için yeterli olmadığı, bilindiği gibi 6183 sayılı Yasa gerince borçlunun üçüncü şahıslardaki menkul malları, alacak ve haklarının haczinin 79. maddede düzenlendiği, hamiline yazılı olmayan veya cirosu kabil senede dayanmayan alacaklar ile maaş, ücret, kira vesaire gibi her türlü hakların ve fiilen tutanak düzenlemek suretiyle haczi kabil olmayan üçüncü şahıslardaki menkul malların haczi, borçlu veya zilyed olan veyahut alacak ve hakları ödemesi gereken gerçek ve tüzel kişilere, kurumlara haciz keyfiyetinin tebliği suretiyle yapıdığı, (6183 SY. m.79/I). haciz bildirisi tebliğ edilen üçüncü şahıs ise, tahdidi olarak sayılmamış olan borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haczin tebliğinden önce borcun ödendiği veya malın tüketildiği ya da kusuru olmaksızın telef olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise, durumu haciz bildirisinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde tahsil dairesine yazılı olarak bildirmek zorunda olduğu (6183 SY. m. 79/III), somut olayda davacı kurum tarafından dava dışı vergi borçlusunun davalı bankadaki hak ve alacaklarının haczi için 6183 sayılı Yasanın 79

. m. 79/III), somut olayda davacı kurum tarafından dava dışı vergi borçlusunun davalı bankadaki hak ve alacaklarının haczi için 6183 sayılı Yasanın 79. maddesi gereğince tebliğ edilen haciz bildirisine davalı banka tarafından dava dışı vergi borçlusunun mevduatı üzerinde borçludan olan kredi alacağı nedeni ile kendileri adına rehinli olduğu belirtilerek itiraz edildiği, davacı kurum haciz bildiriminin tebliği tarihinde muaccel hale gelmiş bir rehin alacağı bulunmadığını ileri sürmesine karşın davalı banka vergi borçlusu ile arasında genel kredi ve teminat sözleşmesi akdedildiğini, bu sözleşme uyarınca vergi borçlusu lehine teminat mektubu kredisi kullandırıldığı ve borcun muaccel hale geldiğinin ileri sürüldüğü, dosya kapsamında yer alan sözleşme örneklerinden davalı banka ile dava dışı vergi borçlusu arasında genel kredi ve teminat mektubu sözleşmesi ile menkul kıymetler ve mevduat rehin sözleşmesi akdedildiğinin anlaşıldığı, mahkemece davacı banka tarafından ileri sürülen dava dışı vergi borçlusunun genel kredi sözleşmesinden ve teminat mektubundan kaynaklanan borçlarının muaccel hale gelip gelmediği hususunda banka kayıtları üzerinde bir inceleme yapılmadığı gibi, bankacılık işlemlerinin incelenmesi konusunda uzman bilirkişinin değerlendirmesini gerektirdiği halde bu konuda denetime elverişli, gerekçeli ve açıklamalı bilirkişi görüşüne de başvurulmadığı, bu nedenle yapılan incelemenin hüküm tesisine yeterli olmadığından mahkemece, konusunda uzman bankacı bilirkişiden davacı banka kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak haciz bildirimi tebliği tarihinde vergi borçlusu ile davalı banka arasındaki genel kredi sözleşmesi ve bu sözleşme uyarınca verilen teminat mektubundan doğan muaccel hale gelmiş bir alacağının bulunup bulunmadığının belirlenmesi ile belirlenecek sonuca göre davanın esası hakkında karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve bozma ilamı doğrultusunda davalı banka tarafından haciz tatbik edilen dava dışı şirkete ait hesapta bulunan 5.863,40 TL üzerinde taraflar arasında akdedilen genel kredi sözleşmesi ile menkul kıymetler rehin sözleşmesine istinaden davalı bankanın rehin ve hapis hakkı bulunması nedeniyle davacı kuruma iadesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 1.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/782, Karar No: 2015/8522, Tarih: 11.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/782 E.  ,  2015/8522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacının soğuk hava deposunun yağış nedeniyle suların depo içerisine girmesi sonucu depoda bulunan yaş meyvelerin ıslanarak hasarladığını, belirterek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla toplam zararın şimdilik 250.000 TL'nin olay tarihi olan 27/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili; davacının zararının poliçe gereği teminat kapsamı dışında olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile, 236.665,00 TL'nin 27/05/2011 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava; iş yeri sigortasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf; 27.05.2011 tarihinde meydana gelen yoğun yağış nedeniyle davalı .... nezdinde sigortalı soğuk hava deposunda bulunan emtianın zarar gördüğünü belirterek uğradığı zararın tazminini istemiştir.

Davalı vekili; ekspertiz raporunda belirtildiği üzere zararın kaynağının binada riziko tarihinde bulunan açıklıklardan dolayı olduğunu, bu nedenle zararın poliçe teminatı kapsamında olduğunu savunmuştur.

Mahkemece alınan 06.02.2013 havale tarihli kök raporu ve 24.05.2013 havale tarihli ek raporunda; dava konusu depoda meydana gelen su hasarının, söz konusu soğuk hava deposunun imalat ve inşaat hatasından kaynaklanmadığını belirtilmiştir.

Dava konusu ihtilaf; soğuk hava deposunun imalat ve inşaat hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda toplanmaktadır. Buna göre; ekspertiz raporu ile mahkemece alınan bilirkişi raporu arasında çelişki meydana gelmiş olup, anılan çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Mahkemece; meydana gelen su hasarının soğuk hava deposunun imalat ve inşaat hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda ekspertiz raporu ile bilirkişi raporu arasında oluşan çelişkiyi giderekecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, tarafların itirazlarının da incelendiği inşaat mühendislerinden oluşan bir heyet raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece; meydana gelen su hasarının soğuk hava deposunun imalat ve inşaat hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda ekspertiz raporu ile bilirkişi raporu arasında oluşan çelişkiyi giderekecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, tarafların itirazlarının da incelendiği inşaat mühendislerinden oluşan bir heyet raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/837, Karar No: 2014/2470, Tarih: 09.04.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/837 E.  ,  2014/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Marmaris Sulh Hukuk Hakimliği

Tarihi :06.12.2012

Numarası :2011/445-2012/623

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatı istemi ile açılmış, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı şirket Marmaris 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/1824 sayılı dosyası ile davalı borçlu hakkında icra takibine girişmiş, takibin dayanağı olarak 17.02.2011 günlü ve 190132 sayılı faturaya dayanmıştır. Fatura içeriğinde 40 m2 duvar taşı bedeli olarak 4.720,00 TL'lik iş yapıldığı yazılı olup, davalı takibe itirazında hiçbir borcu bulunmadığını ileri sürmüştür. İcra takibinden önce davacı 17.03.2011 tarihli ihtarnamesi ile icra takibine konu olan fatura bedeli 4.720,00 TL'nin ihtarın tebliğ tarihinden itibaren 3 gün içinde ödenmesini talep etmiş, davalı bu ihtarnameye vermiş olduğu cevabında sözü edilen fatura bedelini davacıya ödemiş olduğunu ileri sürmüştür. Davalının fatura içeriğine bir itirazı yoktur. Fatura bedelinin ödendiğini ileri süren davalı ödeme iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür. Davacı defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi ile 17.02.2011 tarihi itibariyle davacının davalıdan carî hesaptan fatura bedelinin üzerinde alacaklı olduğu belirlendiğinden ve delil olarak sunulan faks mesajları içeriğinde fatura bedelinin ödendiğine dair bir kayda rastlanmadığı gibi, davalı bu fatura bedelini ödediğini usulen kanıtlayamadığından anılan davanın kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9026, Karar No: 2010/2039, Tarih: 11.03.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/9026 E.  ,  2010/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Çatalca Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 14/12/2007 gün ve 2007/186 Esas, 2007/473 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22079, Karar No: 2014/10644, Tarih: 13.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22079 E.  ,  2014/10644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının çalışma gücü kayıp oranının esas % 40 olduğunun ve buna göre 01.09.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14977, Karar No: 2017/5533, Tarih: 08.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14977 E.  ,  2017/5533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesi uyarınca kurulan hükmün incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yolu açık olup, kararın temyizinin mümkün bulunmadığı, katılan vekilinin dilekçesinin itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1-4. maddeleri uyarınca kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza muhakemesinin amacının maddi gerçeğe ulaşmak olduğu gözetilmeyip aksine hükmün gerekçesinde "sanığın aleyhine olarak araştırmaya girerek varlığına ilişkin ileri sürülmeyen herhangi bir delil bulmaya çalışmanın mahkemenin tarafsızlığına gölge düşüreceği" şeklindeki ifadeyle resen araştırmalı ilkesini adeta yok sayarak hüküm kurulması, bu anlamda olmak üzere,

23.04.2013 tarihli suç tutanağında ağaçların kesilerek köklerinin gübreyle örtüldüğünün belirtilmesi, ziraat bilirkişisinin raporunda gübre dökülerek ağaçların kurumasına yol açıldığına ilişkin tespiti, orman bilirkişisinin dava konusu yerden kesilen 33 adet orman ağacının açma kastıyla motorlu testere ile kesilmiş olduğunu belirtmesi ve sanığın soruşturma aşamasında alınan 30.05.2013 tarihli beyanında suça konu yere gübre attığını beyan etmesi, dava konusu yeri sanığın tarım yapma amacıyla kullandığının saptanmış olması karşısında; sanığın bir kısım ağaçların hayatiyetine son verdiği anlaşıldığından, üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.