muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4939, Karar No: 2021/2741, Tarih: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4939 E.  ,  2021/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/672, Karar No: 2015/18215, Tarih: 28.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/672 E.  ,  2015/18215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/278321

MAHKEMESİ : Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/273 (E) ve 2014/102 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın Cumhuriyet savcısına verdiği savunmasında mağdur D. G. ile kavgası sırasında araya girdiğinde bıçağın onun elini kestiğini ifade ettiği, yine mağdur Didem'in soruşturma aşamasında verdiği 03/06/2013 günlü ifadesinde,"Yiğit duruma sinirlenerek annemin üzerine bıçak ile saldırdı, ben araya girerek Yiğit'i engellemeye çalıştım, bu esnada sol elimin orta parmağı kesildi" şeklindeki anlatımı dikkate alındığında, sanık hakkında TCK'nin 21/2.maddesinde düzenlenen olası kastla yaralama hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2187, Karar No: 2008/4860, Tarih: 21.04.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2187 E.  ,  2008/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 332.877,23 Amerikan Doları alacağın 11.12.2002 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'ın ... İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde öğretim üyesi iken master ve doktora eğitimi için 25.12.1993 tarihinde Amerika Birleşik Devletlerine gönderildiğini, yükümlünün görev süresi bitmesine rağmen yurda dönerek göreve başlamadığını, bu nedenle yönetim kurulunun 11.12.2002 günlü kararıyla ilişiğinin kesildiğini, davalılara yapılan masrafın bildirilerek borçlarını ödemeleri istenmesine rağmen kefillerce sadece 5.000 YTL.nin ödendiğini, üzerinin ödenmediğini; bu sebeple ödenmeyen 332.877,23 Amirekan Doları masrafın 11.12.2002 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Dava, zorunlu hizmet karşılığı olan kurum alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 8.7.2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 5535 Sayılı "Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa"nın 2. maddesiyle 2547 Sayılı Yüksek Öğretim Yasasına eklenen Geçici 53. madde hükmü çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 21.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14472, Karar No: 2014/3306, Tarih: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14472 E.  ,  2014/3306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bir kimsenin konutuna,konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur. Konuta girmek,failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Suçun oluşması için, sahibinin rızası olmadan girilen yada rızayla girildikten sonra istendiği halde dışarı çıkılmayan bir konut veya eklentisi olmalıdır. Konut, (mesken) bir kimsenin geçici de olsa oturmak için sığındığı her nevi yer olarak tanımlanabilir. Medeni kanunun 19 uncu maddesinde tanımlanan her ikametgah TCK. anlamında bir konuttur Kişinin ihtiyaçlarından bir veya bir kısmının yerine getirildiği yani yaşamsal faaliyetlerini geçirdikleri yer konuttur. Konutun bir bina olması şart değildir. Konut eklentisi (müştemilat) ;konuta bitişik yada onun yakınında olan, konut veya benzerî yapıların kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan diğer yapılar veya yerlerdir. Balkon, koridor, sahanlık, etrafı çitle çevrili avlu,eve ait etrafı duvarla çevrili bahçe, buna örnek gösterilebilir. Diğer bir anlatımla, girilmesi konutta oturanların huzur ve güvenliğini bozabilecek konuta bağlı veya pek yakın ek yapılar veya yerlerdir. Avlu, ahır, bahçe, taraça, samanlık, odunluk, kömürlük, balkon gibi yerler eklentidir. Konut veya eklentiyi dış dünyadan ayırıcı belirtiler, o yer sahibinin yaşama biçimi, mevcut olanakları,sosyal ve ekonomik durumu ile kültürel ve yöresel özelliklere, gelenek ve göreneklere göre farklılıklar gösterebilir. Bu husus, olaysal olarak değerlendirilmeli,tayin ve takdir edilmelidir.

Şikayetçinin, sanık ile birlikte uzunca bir süre gayri resmi olarak aynı evde birlikte yaşadığı; ancak geçinemediğinden dolayı sanıktan ayrılarak 8 aydır da fiilen ayrı olarak yaşamaya başladığı, ramazan ayında çalıştığı iş yerinin kapalı olması sebebiyle çocuğunu da yanına alarak memleketi olan Adana iline giden şikayetçinin, bir süre burada kaldıktan sonra olay günü Alaşehir'e döndüğünde, kalmakta olduğu ikametinin kapısının ve kilidinin sanık tarafından değiştirildiğini gördüğü, içeriye giremediğinden dolayı emniyet müdürlüğüne müracaatta bulunarak şikayetçi olduğu, emniyet ekipleri tarafından çilingir vasıtasıyla eve girildiği, evin içerisine sanık tarafından girilmiş ve eşyaların da dağıtılmış olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın, hakkı olmamasına rağmen şikayetçinin yaşadığı ikametin kapısının kilidini değiştirerek, içeriye girmek suretiyle mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın ikrar içeren savunmalarına, görgü tespit ve olay tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, daha önce aynı konutta birlikte yaşadığı ancak daha sonra ayrıldığı kız arkadaşı olan şikayetçinin yaşadığı ikametine, şikayetçinin bulunmadığı bir zamanda, hakkı olmamasına rağmen ikametin kapısını kırmak suretiyle içeriye girmesi şekilinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabullerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3532, Karar No: 2020/18367, Tarih: 14.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/3532 E.  ,  2020/18367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştilr.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, Yazar-Ankel Adi Ortaklığına yöneltilmiş, dava dilekçesi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan tüm davalılara tebligat yapılması için süre verilmeli ve taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılarak, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek adi ortaklık aleyhine hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40915, Karar No: 2017/17093, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40915 E.  ,  2017/17093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3587, Karar No: 2020/15680, Tarih: 16.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3587 E.  ,  2020/15680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler Arif ve Hakan’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik ve lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçun kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçun kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemine gelince;

a) Müşteki ...'ın aşamalarda iş yerinden kasada duran 150 TL bozuk para ve çantasının çalındığına yönelik beyanı karşısında, suça sürüklenen çocuğun iş yerine girip bir şey almadan çıktığına dair savunmasına itibarla hırsızlık eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini,

b) Müştekilerin soruşturma aşamasında zararının tamamının giderildiğini beyan etmeleri karşısında, zararın soruşturma aşamasında giderilmesi sebebiyle sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçunda kurulan hükümlerde etkin pişmanlığı düzenleyen TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanun’un 168/2. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 16.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/838, Karar No: 2023/1074, Tarih: 15.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/838 E.  ,  2023/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sındırgı Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların murisi ... Karadeniz'in 17/02/2016 tarihinde Sındırgı Ulus Orman İşletme Şefliği sorumluluk alanında ağaç kesimi sırasında kesmiş olduğu ağacın üzerine devrilmesi sonucu vefat ettiğini, SGK Rehberlik ve Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın inceleme raporuna göre olayın iş kazası kabul edilmediğini, davalı tarafın hiçbir iş güvenliği malzemesi verip denetlemediğini, davalı tarafından imzalanan kesim şartnamesinin 18., taşıma şartnamesinin 15. maddesinde ise sorumsuzluk hükümleri koyduğunu, sorumsuzluk anlaşmasının başlı başına davalı idareyi sorumluluktan kurtarmayacağını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 1.000,00.-TL, ... için 1.000,00.-TL, ... için 1.000,00.- TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, müvekkili ... için 60.000,00.-TL, ... için 30.000,00.-TL, ... için 30.000,00.-TL, ... için 40.000,00.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların murisi ... Karadeniz'in müvekkili kurumdan vahidi fiyatla iş alan serbest çalışan bir kişi olduğunu, tek başına ağaç kestiği esnada takılı kalan ağacın yanındaki ağacı kestiği için meydana gelen kazada vefat ettiğini, diğer köy halkıyla birlikte müteveffanın da, 14/02/2016 tarihinde müvekkili idare ile taşıma şartnamesi imzaladığını, bu şartnamenin 15. maddesi hükmüne göre " orman idaresinde iş alan iş sahipleri aldıkları nakliyatların iş verenidirler işten ... 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortaları Kanunu, 4857 sayılı İş Kanunu ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile her türlü iş kazası ve vergi mevzuatından doğacak yükümlülüklerinden kendileri sorumludur. Orman idaresi bu konularda sorumlu olmayacaktır." hükmü uyarınca müvekkili idarenin kazada sorumluluğu bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamı ile alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, dava konusu kazaya sebep olan işin eser sözleşmesi niteliğinde olması işi üstlenen kişiler tarafından işin yapılması esnasında şahsi sorumluluk ve yükümlülüğü üstenen kişilerin olduğu nazara alınarak davalıların kazanın oluşumunda etki ve eyleminin olmaması; davalı Orman Genel Müdürlüğünün kusurunun olmadığı, maktul ... KARADENİZ'in tam kusurlu olduğu anlaşıldığından, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; duruşmada dinlenen ölen ile birlikte çalışmış tanıkların kendilerine hiçbir eğitim verilmediğini, iş güvenliği tatbikatının dahi ölüm olayı gerçekleştikten sonra yapıldığını, tutanakların sonra tutulduğunu beyan ettiklerini, davalı idarenin bu olayda kusurlu olduğunu, ölümle eğitimlerin ve iş güvenliği araç ve gereçlerinin verilmemesi arasında illiyet bağı bulunduğunun açık olduğunu beyan ederek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; müteveffanın kesim işlemi planlamasını kendi şahsi güvenliğini gözeterek yapmaması kendi nam ve hesabına çalışması nedeniyle dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle alınan rapora göre tam kusurlu olması, imzalanan kesim, sürütme ve taşıma şartnamelerinde, Orman idaresinden iş alan iş sahiplerinin aldıkları kesimin işvereni olduğu, işten ... 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortaları Kanunu, 4857 sayılı İş Kanunu ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile her türlü iş kazası ve vergi mevzuatından doğacak yükümlülüklerden kendilerinin sorumlu olduğu, orman idaresinin bu konularda sorumlu olmadığına ilişkin düzenlemenin mevcut olması, 16/02/2016 tarihli tutanak ile uygulamalı tatbikat yaptırıldığı, yapılan uygulama esnasında alınması gereken güvenlik önlemlerinin kişisel koruyucu donanım ve iş elbiselerinin kullanılması ve kesim teknikleri hakkında uyarılar yapıldığı, tutanağın aksininin tanık beyanlarıyla ispatının mümkün olmadığı gerekçeleriyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinin ifası sırasında meydana gelen kaza neticesi, yüklenicinin vefatından dolayı mirasçıların maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.