muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3104, Karar No: 2019/7933, Tarih: 30.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/3104 E.  ,  2019/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1...Katılan ...'ın aşamalarda alınan beyanları ve kolluk görevlilerince 02/02/2015 tarihinde düzenlenen olay yeri basit krokisine göre; suça sürüklenen çocukların önceden Sümerbank'a ait olup daha sonra Özelleştirme Daire Başkanlığına geçen ve kullanılmayan fabrikanın çatısında bulunan levhaları çalmaya çalıştıkları sırada yakalandıkları nazara alındığında kamusal bir faaliyetin yapılmadığı tespit edilen yerde keşif yapılıp, suça konu malların çalındığı yerin bina vasfında veya bir binanın eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı tespit edilip, bina veya eklentisi niteliğinde ise suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2...h maddesi gereğince; değilse aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2...Katılanın soruşturma evresinde söz konusu hırsızlık yapılan yerde Sümerbank Holding'e ait sosyal tesisler ve metruk binaların olduğu, söz konusu yerlerin 15 yıldır kullanılmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; suça konu iş yerinin, ticari faaliyet gösterilen iş yeri niteliğinde bulunmadığı ve bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden beraatleri yerine, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6...986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15...18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece

sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8841, Karar No: 2013/12224, Tarih: 09.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/8841 E.  ,  2013/12224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, paydaşı olduğu 5 parsel sayılı taşınmazın tamamının diğer paydaş olan davalı tarafından kullanıldığını, ihtarda bulunmasına rağmen ecrimisil ödemediğini, bir kısım vergileri ödediğini, ödenen vergilerde davalının da payı bulunduğunu ileri sürerek ecrimisil ve alacağın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmaz üzerinde intifa hakkı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın davalı tarafından kullanıldığı, davacının ihtarda bulunma sebebi ile ecrimisil isteyebileceği, yine ödediği vergilerden de davalının payına düşeni isteyebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'un temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 330.21.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 9.9.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16858, Karar No: 2016/21286, Tarih: 29.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/16858 E.  ,  2016/21286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamında, davacı asilin duruşmaya çağrılarak, dosyaya sunulmuş belgelerin, yabancı dilde hazırlanan ibranameler ve ödeme belgelerinin değerlendirmeye tabi tutulması gerektiği belirtilmiş, ayrıca yurt dışı işyerinde çalışmış davacının brüt ücretinin tespitinde araştırılması ve değerlendirilmesi gereken yönler ayrıntılarıyla açıklanmıştır. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen, davacı asil duruşmaya çağrılmadığı gibi, brüt ücretin tespiti noktasında da bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Bozma kararına uyulmasına rağmen, bozma kararı gereklerinin yerine getirilmemesi hatalıdır. Anılan sebeple, bozma kararı gerekleri yerine getirilerek, dava konusu alacaklar değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.

Öte yandan, yabancı dili bildiği ispatlanmayan işçi tarafından, yabancı dilde düzenlenmiş belgenin anlaşılabilmesi ve değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Anılan sebeple, davacının duruşmaya çağrılması, yabancı dilde hazırlanmış belgelerde yazılı ödemelerin kabul edilmemesi halinde, işçinin ücret ödemelerinin yapıldığı banka hesap dökümleri celp edilerek değerlendirilmeli ve ödemenin banka aracılığıyla yapıldığı hususunun ispatlanmaması durumunda, yabancı dilde hazırlanmış belgelere itibar edilmemelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20313, Karar No: 2013/4138, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20313 E.  ,  2013/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, zorla kaçırıp alıkoyduğu reşit olmayan mağdureyi şehevi harekette bulunmadan kendiliğinden serbest bırakma suçlarından sanık ..., reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasabette bulunma, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ve reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasabette bulunma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine, zorla kaçırıp alıkoyduğu reşit olmayan mağdureyi şehevi harekette bulunmadan kendiliğinden serbest bırakma suçundan beraatine, sanık ...'ın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine ve sanık ...'ın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetine dair Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.10.2009 gün ve 2007/431 Esas, 2009/338 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK.nın 430/2 ve 416/3. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu ve bu suçlara öngörülen cezaların üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, sanıklar Hasan ve Abdurrahman'ın reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu yönünden sorgularının yapıldığı 23.02.2004 tarihi ile inceleme günü arasında ve sanıklar Hasan, Abdurrahman ve İntikam'ın reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçu yönünden ise suç tarihi olan 03.11.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15288, Karar No: 2016/2238, Tarih: 17.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15288 E.  ,  2016/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza) Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan; TCK'nın 89/1, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 01.09.2009 tarihinde işlediği sabit görülen taksirle yaralama suçundan dolayı TCK'nın 89/1, 62. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 16.03.2010 tarihli, 2009/561 esas, 2010/141 sayılı kararının itiraz edilmeden 16.04.2010 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2013 tarihli, 2013/674 esas, 2013/908 sayılı kararı ile 17.05.2013 tarihinde işlediği sabit görülen hırsızlık suçundan dolayı TCK'nın 142/1-b-2, 143/1, 62, 51/1-3, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl denetim süresi belirlenen erteli 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan dolayı TCK'nın 151/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl denetim süresi belirlenen erteli 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı TCK'nın 116/2-4, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl denetim süresi belirlenen erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükümleri 16.01.2014 tarihinde kesinleşen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, sanığın savunması alınıp, 16.03.2010 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin İnegöl ... Sulh Ceza Mahkemesinin 12.06.2014 tarihli, 2014/89 esas, 2014/432 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2091, Karar No: 2019/14260, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2091 E.  ,  2019/14260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2727, Karar No: 2021/3572, Tarih: 28.06.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/2727 E.  ,  2021/3572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince istinafı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil davasıdır.

Davacı, nurisin 986 ada 5 parsel sayılı taşınmazının ½ hissesini 3/5/1990 tarihinde, kalan ½ hissesini de 26/4/1999 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, temliklerin diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile yapıldığını, davalının murise herhangi bir bedel ödemediğini, murisin asıl amacının bağışlama olduğunu, ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının, miras hissesi oranında iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın yarı hissesini bakım karşılığı, kalan yarı hissesini de muris babası ile annesine bakması karşılığı olarak ve taşınmaz üzerinde büyük masraflar yaparak ev inşa etmesi nedeni ile devredildiğini, murisin köyde pek çok taşınmazı bulunduğunu, 18/5/1998 tarihli harici taksim sözleşmesi ile taşınmazlarından bir kısmını mirasçıları arasında paylaştırdığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, dava konusu taşınmazın evveliyatında muris adına kayıtlı olduğu, muris tarafından davalıya satış yoluyla devredildiği, davalının taşınmaz üzerine bina yaptırıp birtakım masraflar yaptığı, davalının manevi himayesi altında olup aynı zamanda âmâ olan murisin davalının telkinleriyle taşınmazı üzerine bina yapması nedeniyle masrafta bulunduğu gerekçesiyle davalıya devrettiği, murisin başkaca malvarlığı bulunmadığı, murisin yaptığı bu tasarruf işleminin muvazaalı olup, davacının miras haklarını almasına engel olmak amacıyla yapıldığı gerekçesi davanın kabulüne ilişkin karara davalı vekilinin istinaf başvurusu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; davacı tarafça murisin mirasçılardan mal kaçırmasını gerektirir bir nedenin varlığı ortaya konulup kanıtlanamadığı gibi, dinlenen tanıklar temlik tarihinde murisin çocukları ile arasında mal kaçırmasını gerektirir bir durumun bulunduğunu beyan etmedikleri, murisin çocukları tarafından bakılıp gözetildiğinin, aralarında herhangi bir husumetin de bulunmadığının sabit olduğu gerekçesi ile kabul edilerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davalı tarafça murisin dava konusu taşınmaz dışında başkaca taşınmazlarının da bulunduğu ve muris tarafından mirasçılara paylaştırma yapıldığı savunmasında bulunulduğuna göre, mirasbırakanın başkaca taşınmazlarının bulunup bulunmadığı araştırılarak, hangi taşınmazların muris tarafından davacıya verildiği davalılardan sorulmak ve bu taşınmazların tapu kayıtları getirtilmek suretiyle muristen intikal eden taşınmazların belirlenmesi, lüzûmu hâlinde dosya kapsamında bildirilen tanıklar yeniden dinlenerek, yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca murisin iradesi tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371/1-ç maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, davacı adli yardım talepli olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 28/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1048, Karar No: 2016/2720, Tarih: 14.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/1048 E.  ,  2016/2720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adana Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan ve katılanın eşinin vekilliğini üstlenen sanığın, davacı vekili sıfatıyla davalı aleyhine ... İş Mahkemesinin 2007/196 Esas sayılı dosyasında açtığı, sigortalılığın tespiti davasının 13/06/2007 tarihli duruşmasına yasal ve geçerli mazeret bildirmeksizin katılmayarak dosyanın işlemden kaldırılmasına ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine sebebiyet verdiği, böylece katılanın mağduriyetine neden olduğu anlaşılmakla, görevi kötüye kullanma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden, dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ile yanılgılı hukuki değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4989, Karar No: 2023/6766, Tarih: 23.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/4989 E.  ,  2023/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/461 Esas, 2021/1547 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/959 E., 2017/397 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı (temlik alan) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili banka ile davalı ... San. ve Paz. Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmelerine istinaden davalı adına İzmit Gümrük Müdürlüğü'ne sunulmak üzere 12.750.000,00 TL ve 250,00 TL'lik teminat mektupları düzenlendiğini, davalı ...'ın sözleşmede kefaleti bulunduğunu, ayrıca ipotek tesis ettiğini, mektupların nakde çevrildiğini, ödemeden sonra Körfez Kaymakamlığı ... Gümrük Saymanlık Müdürlüğü'nün 26.03.2013 tarihli yazısı ile anılan teminat mektuplarının gecikme faizi ve gecikme faizinin %50 fazlasına ilişkin şartlar dikkate alınmadan sadece üzerinde yazılı tutarlar tahsil edildiğinden, Mart 2013 sonuna kadar hesaplanan anapara 12.949,00 TL + KDV gecikme faizi 123.841,00 TL + gecikme faizi %50 fazlası 61.921,00 TL olmak üzere toplam 198.711,00 TL tahsil edilmesi gerekirken toplam 13.000,00 TL tahsil edildiğinden 185.711,00 TL'nin Saymanlık Müdürlüğü hesabına yatırılmasının talep edildiğini, müvekkili tarafından tutarın 131.006,42 TL olduğunun belirlendiğini ve 16.04.2013 tarihinde müvekkili banka tarafından idare hesabına ödendiğini, yapılan ödemenin davalı şirket ile müteselsil ve müşterek kefil davalı ...'a noterden ihtarname gönderilerek, bankaya ödenmesi istenmesine rağmen ödenmediğinden, ilamsız icra takibine geçildiğini, asıl kredi borçlusu şirket ile kefil olan davalıların takibe itiraz ettiklerini, takibe yapılan itirazın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu beyanla, davalıların Sakarya 4. İcra Dairesi'nin 2015/3054 E. sayılı dosyasına vaki itirazlarının iptalini ve takibin devamını, alacağın %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP