muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/31475, Karar No: 2013/19492, Tarih: 09.12.2013

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse … aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına … saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir. Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ün vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 04.03.2003 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir

kararla boşandıktan sonra, eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında, eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4589, Karar No: 2019/7418, Tarih: 03.12.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/4589 E.  ,  2019/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarih ve... sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanaatin oluştuğu, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriği göre ve sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okullara göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği değerlendirlerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27755, Karar No: 2017/14714, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/27755 E.  ,  2017/14714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8814, Karar No: 2015/6435, Tarih: 10.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/8814 E.  ,  2015/6435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale (Denizli) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2015

NUMARASI : 2014/33-2015/55

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan tahliye isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 14. madde gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 6. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11804, Karar No: 2022/18460, Tarih: 15.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11804 E.  ,  2022/18460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş, karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/495 Esas, 2021/889 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın değeri belirlenirken öncelikle dava konusu Hakkari İli, Şemdinli İlçesi, Derecik Orta Köyü 348 ada 3 parsel sayılı taşınmazın arsa mı, arazi mi olduğunun belirlenmesi gerektiğinden taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun mahal olup olmadığı, en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklığının ne olduğu hususları Belediye Başkanlığından sorulup, alınacak yazı cevabına göre, taşınmazın vasfı belirlendikten sonra taşınmazın niteliğine göre oluşturulacak bilirkişi eşliğinde mahallinde keşif yapılarak;

a-Taşınmazın arsa olduğunun belirlenmesi durumunda;

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan Şemdinli İlçesi, Yenimahalle Mahallesi 112 ada 117 parsel sayılı taşınmaz dava konusu taşınmaza 34,33 km mesafede uzak ve farklı mahallede olup, emsal alınamayacağından bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli bulunmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan Şemdinli İlçesi, Yenimahalle Mahallesi 112 ada 117 parsel sayılı taşınmaz dava konusu taşınmaza 34,33 km mesafede uzak ve farklı mahallede olup, emsal alınamayacağından bilirkişi raporu inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değer belirlenerek,

b-Dava konusu taşınmazın arazi olduğunun anlaşılması halinde ise; yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, dava konusu taşınmazda ekimi yapılan yörede yaygın mutad münavebe ürünlerinin hangileri olduğu ve bunların dekar başına ortalama verim miktarları ile hasat dönemindeki ortalama kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilerek taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçildikten sonra, bulunan bedele varsa taşınmazın değerine etki edecek objektif artış gerektiren unsurlar da eklenerek,

Bedel belirlenerek, hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/495 Esas, 2021/889 Karar sayılı kararının açıklanan gerekçelerle HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2277, Karar No: 2016/5402, Tarih: 31.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/2277 E.  ,  2016/5402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, 3621 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan her iki sanık hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca Beraat,

2- 3621 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ... hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-cmaddesi uyarınca Beraat

2863 ve 3621 sayılı Kanunlara aykırılık suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporlarında, beton harçla kayrak taşından yapıldığı belirtilen merdiven imalatı ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüş olup;

Sanıkların, ...'nun 22/08/2002 tarih ve 1691 sayılı kararı ile tescilli 3. derece arkeolojik sit alanı ve aynı zamanda kıyı kenar çizgisi içerisinde yer alıp, plaj olarak kullanılan taşınmazın üzerine izinsiz duvar yapmak suretiyle set oluşturduklarının iddia olunduğu, suça konu fiili, ... Sitesi yönetimince alınan 24/04/2010 tarihli karara istinaden gerçekleştiren site müdürü sanık ...'nın beraatine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, site yöneticisi olan sanık ... yönünden ise, 3. derece arkeolojik sit alanına izinsiz fiziki müdahalede bulunulması, dosya kapsamında mevcut 25/03/2013 tarihli bilirkişi raporunda, bölge taşı kullanılarak yapılan kuru duvarın “basit inşaat” niteliği taşıdığının belirtilmesi, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 15/4. maddesinde, kıyının doğal yapısını bozacak fiillerin, daha ağır cezayı gerektiren bir suç oluşturmadığı takdirde, anılan kanuna göre değerlendirileceğinin hükme bağlanması ve karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 65/d maddesinde

öngörülen ceza miktarının daha ağır olması karşısında, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan adı geçen sanığın mahkumiyetine karar verilip, 3621 sayılı Kanuna aykırılık suçundan karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraat hükmü, 3621 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı tesisi, anılan son suçtan verilen kararın niteliği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı ve yüklenen suç açısından sanık ...'nın kastının bulunmadığı, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve adı geçen sanığın site yönetimine bağlı olarak maaş karşılığında çalıştığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 31/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1880, Karar No: 2013/30421, Tarih: 12.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1880 E.  ,  2013/30421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat, müsadere, nakil aracı iade

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın emvali temyiz ettiği suça konu yerde keşif yapılarak, ağacın orman alanından temin edilip edilmediği, bölgede yol çalışması nedeniyle ağaçların sökülüp sökülmedikleri tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10486, Karar No: 2012/13067, Tarih: 02.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10486 E.  ,  2012/13067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : Sanık ...'ın; beraatine,

Sanık ...'nun defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan 213 sayılı VUK.nun 359/a-2; 5237 sayılı TCK.nun 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği 6.000 TL apc ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye,

2003 yılında sahte belge düzenlemek suçundan 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası,

2004 yılında sahte belge düzenlemek suçundan 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59/2. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair

Katılan vekilinin temyiz isteminin sanıklardan ... hakkında verilen beraat hükümlerine, sanık ...'nun temyiz isteminin ise hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğunun kabulüyle inceleme yapılmıştır.

1-Sanık ... hakkında, "defter ve belge ibraz etmemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delilerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ..Uysal'a yüklenen " 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" ve sanık ...'na yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, ve sanık ... hakkında "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Sanık ... hakkında "defter ve belge ibraz etmemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanık ... hakkında "defter ve belge ibraz etmemek" suçundan açılmış kamu davası bulunmadığı gibi, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaada; bu suç yönünden, diğer sanık ... hakkında mütalaa verildiği, sanık ... hakkında bu suç yönünden verilmiş bir mütalaa olmadığı halde yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1105, Karar No: 2024/1956, Tarih: 12.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/1105 E.  ,  2024/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SAYISI : 2023/259 E., 2023/668 K.

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 17.830,00 ... lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının ... ... sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği ve bu nedenle hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.01.2021 ve sonraki dönem için fark alacak bulunmadığının tespit edildiği görülmekle; somut davadaki ücret tespitinin ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.