muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/19294, Karar No: 2020/16782, Tarih: 19.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/19294 E.  ,  2020/16782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunu'nun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanıkların temyiz sebeplerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Sanıklar hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenen "6 ay" karşılığı adli para cezası üzerinden TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapıldığında "9 ay" karşılığı adli para cezası yerine "12 ay" adli para cezasına, bu ceza miktarı üzerinden TCK'nin 35/2. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapıldığında "6 ay 22 gün" yerine "9 ay" karşılığı adli para cezasına hükmedilerek sonuç cezanın TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca "4.040 TL" adli para cezası yerine "5.400 TL" adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

b) Sanık ... hakkında adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33.

maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık ... hakkında hükmolunan (A), (C), (D), (E) hüküm fıkralarının ikinci, üçüncü, beşinci bentleri ile sanık ... hakkında hükmolunan (A), (C), (E) bentlerinin ikinci, üçüncü, beşinci ve dokuzuncu hüküm fıkralarının çıkartılarak yerine, TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapılarak "9 ay" karşılığı adli para cezasına, TCK'nin 35/2. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılarak "6 ay 22 gün" karşılığı adli para cezasına, TCK'nin 52/2. maddesi uyarınca günlü 20 TL'den hesaplanarak "4.040 TL" adli para cezasına ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanıklar hakkında müşteki İsmail'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

3) Sanıklar hakkında müşteki İsmail'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Müşteki hakkında düzenlene adli raporların adli tıp kriterlerine uygun olmadığı anlaşılmakla, bu haliyle dosyada mevcut raporların hüküm kurmaya elverişsiz olduğu anlaşıldığından müştekinin tüm tedavi evrakları, film ve grafiler ve raporlarıyla birlikte en yakın adli tıp kurumu şube müdürlüğüne sevkinin yapılarak, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde yeniden raporunun aldırılmasından sonra sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 19.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7547, Karar No: 2011/741, Tarih: 15.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/7547 E.  ,  2011/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızaen cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Akyaka Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2006 gün ve 2005/3 Esas, 2006/28 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Reşit olmayan mağdure ile rızaen cinsi münasebette bulunma suçu için kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, sanığın mahkümiyet tarihi olan 01.02.2006 tarihinden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1588, Karar No: 2013/7195, Tarih: 04.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/1588 E.  ,  2013/7195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 75/2 ve CMK.nun 223/8. madde ve fıkraları uyarınca düşürülmesine ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Seçim günü yapılan kontrolde sanığın içinde bulunduğu aracın torpido gözünde ağabeyine ait taşıma ruhsatlı tabancanın, bagaj bölümünde ise sanığa ait bıçak ile tüfeğin ele geçirildiği olayda; sanığın 6136 sayılı yasanın 13/1, 298 sayılı yasanın 171/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

Mahkemece, suça konu tanık ... adına taşıma ruhsatlı olan tabanca ve eklentilerinin aracın torpido gözünde bulunduğundan sanığın haberinin olma- dığı kabul edilmesine rağmen ''sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1, 298 sayılı Yasanın 171. maddeleri uyarınca kamu davası açılmış, ise de sanığın eyleminin seçim günü araçta ruhsatlı av tüfeği ve eklentileri ile bıçak taşımaktan ibaret olduğu, bu şekilde eylemin 298 sayılı Yasanın 171. maddesine uygun bulunduğu'' belirtilerek sanık hakkındaki davanın ön ödeme nedeniyle düşürülmesine karar verilmiştir.

Tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığın ruhsatlı av tüfeği ve bıçak taşımasından dolayı karar verilmiş ise de, araçta bulunan tabanca ko- nusunda bir hüküm kurulmamıştır. Gerekçede torpido gözünde bulunan tabancadan bilgi sahibi olduğuna dair delil bulunmadığından bahsedilmesi, iddianamede anlatılan 6136 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan da hüküm kurulduğu anlamına gelmemektedir.

Bu itibarla; tabancayı araca koyduğunu söyleyen ... hakkında dava açılmış ise sonucu araştırılarak mümkün olduğu takdirde davaların birleş- tirilmesi, aksi halde dava dosyasının veya bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekle- rinin dosya arasına alınması, dava açılmamış ise bu hususta gereğinin takdiri ile dava açılması halinde davaların birleştirilmesi ve sonucuna göre tüm deliller birlikte incele- nerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırıdır.

Sonuç: Açıklanan nedenlerle, Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde- si gereğince (BOZULMASINA), 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7542, Karar No: 2016/7594, Tarih: 12.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7542 E.  ,  2016/7594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki muarazanın men'i davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; 5 yıldır ikamet ettiği meskenine 2011 yılında doğalgaz bağlantısını yaptırdığını ve 2013 yılına kadar kullandığını, 2013 yılında tapusunun garaj olduğu gerekçesiyle davalının aboneliğini iptal ettiğini, mağdur olduklarını ileri sürerek, aboneliğinin yeniden sağlanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde, davacının ikamet ettiği yapıya ilişkin tapu kayıtlarının bulunmadığını, ilgili evrakları tamamlaması için kendisine süre verildiğini, evrakları tamamlayacağına dair taahhütü olmasına rağmen gereğini yerine getirmediğini, tapu kayıtları olmayan bu yapıların kanunen kaçak yapı statüsünde olmasından dolayı gaz arzının sağlanmasının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında doğalgaz abonelik sözleşmesi tesis edildiği, sözleşmeyi yapıp yapmamanın davalı insiyatifinde olduğu, davalı kurumun yapmış olduğu sözleşme ile davacıya ait daireye doğalgaz vermeyi taahhüt ettiği, davacının da gerekli tesisatı...normlarına uygun olarak çektirip, davalının da bu uygunluğu gördükten sonra davacıya gaz arzını sağladığı, gaz verilmesinde yasal eksiklikler var ise bu eksiklikler giderildikten sonra gaz verilmesi gerektiği, yasaya uygun olmayan daireye gaz bağlanmasına ilişkin sözleşmeden kaynaklanan davalının yarattığı muaraza nedeniyle davacıya kusur yüklenemeyeceği, dava konusu aboneliğin yapıldığı dairelerin mesken olarak kullanıldığı, dairelerde bulunanların elektrik, su, doğalgaz vs. gibi yaşamsal ihtiyaçlarının karşılanması gerektiği, kaldı ki kış ayları içerisinde bulunulması sebebiyle de meskende ikamet eden insanların ısınma ihtiyaçları bulunduğu, binanın teknik konumu itibariyle başka türlü ısınmanın da mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine, davacıya ait 2148635 sözleşme numaralı doğalgaz abonesine gaz arzının sağlanmasına ve sözleşmenin aynı şartlarda devamına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tapu kaydında niteliği "garaj" olarak tescil edilen, bulunduğu binanın inşaat projesi ile yapı ruhsatına aykırı olarak mesken haline dönüştürülen, bu haliyle fiilen mesken olarak kullanılan alana doğalgaz aboneliği tesis edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tapu kaydında niteliği "garaj" olarak tescil edilen, bulunduğu binanın inşaat projesi ile yapı ruhsatına aykırı olarak mesken haline dönüştürülen, bu haliyle fiilen mesken olarak kullanılan alana doğalgaz aboneliği tesis edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davaya konu alanın davacı adına tapuda garaj niteliği ile tescil edildiği ancak mevcut durum itibari ile fiilen mesken olarak kullanıldığı, bu haliyle davaya konu alanın, bulunduğu binanın inşaat projesine ve yapı ruhsatına aykırı olarak yapıldığı, 2013 yılına kadar taraflar arasındaki doğalgaz kullanım sözleşmesi ile dava konusu alanda doğalgaz kullanıldığı, dava konusu alanın bulunduğu apartmanın (binanın) karar defteri örneğinden davaya konu alanın binanın ortak alanından dönüştürüldüğü de anlaşılmaktadır.

Ancak, mahkemece, davacıya ait ve fiilen mesken olarak kullanılan garaj tapulu alanın, imar yasasına aykırı inşa edildiği tespit edilmiş ise de, söz konusu alanın, bulunduğu bina inşaat projesine ve ruhsatına uygun hale gelip gelemeyecekleri, 3194 sayılı İmar Kanunu ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa göre, niteliğinin mesken olarak tapuya tescilinin sağlanıp yasal hale getirilip getirilemeyeceği konusunda bir araştırma yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece; dava konusu alanın bulunduğu binaya ait tasdikli inşaat (yapı) projesinin ilgili belediyeden getirtilip, davaya konu davacıya ait garaj tapulu alanın, bulunduğu binanın inşaat projesine ve yapı ruhsatına uygun hale gelip gelemeyeceği, bina inşaat projesinin tadilinin mümkün olup olmadığı ve buna göre dava konusu alanın 3194 sayılı İmar Kanununun ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun ilgili maddeleri gereğince, niteliğinin mesken olarak yasal hale getirilip tapuya tescilinin sağlanıp sağlanamayacağı hususları ilgili belediyeden de sorulmalı, ihtiyaç duyulması halinde konusunda uzman bir bilirkişi veya bilirkişi heyeti ile keşif de yapılarak, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması suretiyle kapsamlı bir araştırma yapılmalı, gerekirse davacı tarafa, sahip olduğu alan hakkında, yukarıda belirtilen kanunların ilgili maddeleri gereğince yasal hale getirmesi, bulunduğu binanın inşaat projesinin tadili ve mesken olarak tapuya tescilinin sağlaması hususunda yetki ve süre de verilmeli, sonrasında hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2740, Karar No: 2018/9565, Tarih: 13.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/2740 E.  ,  2018/9565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nun 155/1, 62/1, 52/2, 52/4, 51/1, 51/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce, uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulması üzerine, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın kendi adına ruhsatlı olan... plaka sayılı aracını kiraya vermesi için yeğeni... ' a ait "... kun Oto Kiralama" şirketine 01/04/2009 tarihinde teslim ettiği, sanığın ise katılana ait bu aracı 08/10/2010 tarihinde bir aylığına kiraladığı, sözleşme tarihinin bitmesine rağmen aracı oto kiralama şirketine teslim etmediği, bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, araç kiralama sözleşmesi, uzlaştırma raporu ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" şeklinde karar verilmiş ise de, bu husus 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince infaz aşamasında resen gözetileceğinden bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamenin bu yöndeki düzelterek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ve katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmadan önce verilen 15/11/2012 tarih 2011/2076 esas ve 2012/2270 kara no'lu hükümde sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası, TCK.nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrildiği ve adli para cezasının alt sınırdan verildiği ,bu kararın aleyhe temyiz edilmediği gözetilmeden, bozmadan sonra kurulan hükümde, kısa süreli hapis cezası alt sınırdan uzaklaşılarak adli para cezasına çevrilmeyip ertelenmesine karar verilerek CMUK.nun 326/4. maddesinde düzenlenen kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2526, Karar No: 2016/5115, Tarih: 21.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/2526 E.  ,  2016/5115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aynı olay nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... ile sanık İsa hakkında Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/200 Esas sayılı dosyasında verilen kararın temyiz edildiği ve Dairemizin 2014/24993 Esas sayılı dosyasına kayıtlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...’ın eşi olan tanık ...’nın ikametinin kapısının arkadan sürgülü olduğunu görerek kayınbiraderi...’a haber verdiği, ...’ın ikamete pencereden girdiğinde hakkında ayrıca kamu davası açılan suça sürüklenen çocuk ...’le karşılaştığı,...ile suça sürüklenen çocuk arasında yaşanan boğuşma sonrasında suça sürüklenen çocuğun pencereden atlayarak yaralı halde yakalandığı ve ikametteki diğer kişinin kaçtığı olayda, Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/200 Esas sayılı dosyasında yargılanan suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen 22.02.2012 tarihli iddianamede “...’ın suça sürüklenen çocuk ile karşılaştığı, suça sürüklenen çocuğun elinde bulunan ve adli emanete alınan tornavida ile tanık ...’a saldırdığı” biçimindeki anlatım ile tanık ...’ın 16.07.2013 tarihli duruşmada evin içindeki şahıslardan bir tanesiyle karşılaştığını ve bu kişiyle yatak odasında boğuştuğunu beyan etmesi karşısında, sanığın eyleminin bütün halinde nitelikli yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21454, Karar No: 2017/2390, Tarih: 08.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/21454 E.  ,  2017/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar mirasbırakanları ...nın maliki olduğu 61 parsel sayılı taşınmazı mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla davalı ...'ya 30.01.1970 tarihinde satış yolu ile devrettiğini; davalı ...’nın dava konusu taşınmazı sattıktan sonra satış bedelini tüm mirasçılara payları oranında dağıtıcağını söylediğini, dava konusu taşınmazın 12.11.2010 tarihinde 7.000 TL satış bedeli ile davalı ...'a satıldığını, satış işleminin muvazaalı olduğunu belirterek tapusunun iptali ile payları oranında adlarına tapuya tesciline, olmadığı takdirde tazminat olarak davalıdan tahsiline karar verilmesini, 03.05.2012 tarihinde tapu iptal tescil taleplerinden feragat ederek tazminata hükmedilmesini istemişlerdir.

Davalı ... satışın gerçek bir satış olduğunu, mirasbırakanın ticaret ile uğraştığını, tuğla fabrikası almak istediğini, bunun için dava konusu yeri dava dışı ...’e satmaya karar verdiğini, ancak taşınmazın yabancıya gitmemesi için fikir değiştirerek kendisine teklif ettiğini ve kendisinin de ...’e satış bedelini ödeyerek taşınmazı temlik aldığını, mirasbırakanın diğer mirasçılarına bedelsiz taşınmazlar verdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işlemin gerçek satış olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nın 28.05.1991 tarihinde öldüğü geride çocukları ...ve davalı ..., oğlu ...’in torunları V...’nin çocukları ...l’in eşi ...ve çocukları...’ın kaldıkları, mirasbırakanın 66 yaşında iken 30.01.1970 tarihinde dava konusu 61 parseli 7000 Liraya davalı kızı ...’ya satış suretiyle devrettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; ugulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.