muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/377, Karar No: 2014/35, Tarih: 22.01.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/377 E.  ,  2014/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karlıova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

NUMARASI : 2012/2-2012/1

Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Karlıova İcra Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.12.2011 gün ve 2011/1-5 E., K. sayılı kararın incelenmesi davalı-borçlu vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 12.04.2012 gün ve 2012/2713-5883 sayılı ilamı ile;

(…Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılmış olan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı alacaklı icra Mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını, kiralananın tahliyesini ve inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından başlatılan icra takibine davalı borçlunun süresindeki itirazı üzerine itirazın kaldırılması talebi itirazın alacaklıya tebliğinden itibaren 6 ay içerisinde istenilmelidir.

Davacı alacaklının 26.05.2010 tarihinde başlattığı icra takibi üzerine gönderilen ödeme emrine davalı 03.06.2010 tarihinde itiraz etmiş, itiraz dilekçesi davacıya 08.06.2010 tarihinde tebliğ edilmiş dava altı aylık süre geçirildikten sonra 24.01.2011 tarihinde açılmıştır. Mahkemece, İ.İ.K. 269/c maddesi gereğince davanın süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir…)

Gerekçesiyle kararın bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kira alacağına vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir.

Davacı-alacaklı, kira borcunun tahsili amacıyla davalı-borçlu hakkında Karlıova İcra Müdürlüğü’nün 2010/31 E.sayılı takip dosyası ile tahliye istemli icra takibi başlattığını, davalı-borçlunun takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın kaldırılmasına, kiralananın tahliyesine, davalı-borçlunun takibe konu alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, duruşmalara katılmamış savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar; Özel Dairece metni aynen yukarıda başlık bölümünde alınan ilam ile bozulmuş; mahkemece, icra takibinin davacı-alacaklının vekili tarafından başlatıldığı, borçlunun takibe itiraz dilekçesinin ise asile tebliğ edildiği, usulüne uygun tebligatın davacı-alacaklının vekiline 27.07.2010 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 24.01.2011 tarihinde 6 aylık sürede açıldığı gerekçeleri ile direnme kararı verilmiştir. Hükmü davalı-borçlu vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar; Özel Dairece metni aynen yukarıda başlık bölümünde alınan ilam ile bozulmuş; mahkemece, icra takibinin davacı-alacaklının vekili tarafından başlatıldığı, borçlunun takibe itiraz dilekçesinin ise asile tebliğ edildiği, usulüne uygun tebligatın davacı-alacaklının vekiline 27.07.2010 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 24.01.2011 tarihinde 6 aylık sürede açıldığı gerekçeleri ile direnme kararı verilmiştir. Hükmü davalı-borçlu vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; eldeki davanın İİK.nun 68.maddesindeki altı aylık süre içerisinde açılıp açılmadığı; buradan varılacak sonuca göre işinin esası hakkında karar verilip verilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 68/1 madde ve fıkrasında, “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilamsız takip yapılamaz.” denilmiştir. Bu hükme göre, alacaklı tarafından, borçlunun itirazının, alacaklıya tebliğinden itibaren altı ay içerisinde İcra Hukuk Mahkemesi’nde itirazın kaldırılması davası açılabilecektir. Ancak bu süreden sonra bu dava açılamayacaktır.

Eldeki davada, kira alacağının tahsili amacıyla davacı-alacaklı vekili tarafından, davalı-borçlu hakkında 26.05.2010 tarihinde, tahliye istemli icra takibi başlatıldığı, ödeme emrinin borçluya 01.06.2010 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun 03.06.2010 tarihinde takibe itiraz ettiği hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. ve Tebligat Tüzüğü’nün 15.maddelerinde;

“Vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır…” hükmünü taşımaktadır. Kanunun emredici nitelikteki bu hükmü karşısında, bir taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde, vekil yerine tarafın kendisine yapılan bir tebligat, hukukun geçerli bir tebliğe bağlı sonuçları doğurmaz.

İcra takibinin davacı-alacaklı vekili tarafından başlatılmış olmasına ve vekil tarafından dosyaya takip ile birlikte vekaletname sunulmuş olmasına rağmen, borçlunun takibe itiraz dilekçesi 08.06.2010 tarihinde davacı-alacaklı asile tebliğ edilmiştir. İcra takibi vekil ile yapıldığına ve bu husus dosyaya yansıdığına göre, davacı-alacaklı asile yapılan bu tebligat geçerli değildir. Alacaklı vekiline borçlunun takibe itiraz dilekçesi 27.07.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, dava ise altı aylık süre içerisinde 24.01.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Bu durumda, eldeki davanın yasal süresi içerisinde açıldığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemenin bu yöne ilişkin direnmesi yerindedir.

Bu durumda, eldeki davanın yasal süresi içerisinde açıldığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemenin bu yöne ilişkin direnmesi yerindedir.

Ne var ki, işin esası yönünden Özel Dairece bir inceleme yapılmadığından, bu yöne ilişkin inceleme yapılmak üzere dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, direnme uygun bulunduğundan, davalı-borçlu vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 6. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’na 5311 sayılı Kanunu'nun 29. maddesi ile eklenen “Geçici Madde 7” atfıyla aynı Kanun'un 366. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9422, Karar No: 2014/22888, Tarih: 06.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9422 E.  ,  2014/22888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/183-2014/79

Davacı, kesilen maaşının yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline, davalı Kuruma borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının boşandığı eski eşiyle birlikte yaşamaya devam etmesi ve muvazaalı boşanmış olması sebebiyle babasından almakta olduğu ölüm aylığının kesilmesi ve yersiz ödeme gerekçesiyle adına borç çıkarılmasına dair kurum işleminin iptali ile kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Hakkında verilen boşanma kararı kesinleşen davacıya ölü olan sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca gerçekleştirilen işlemle 15.3.2011 tarihi itibariyle kesilerek 15.3.2011-22.7.2011 tarihleri arası yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk işleminin tesis edildiği anlaşılmakta olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile davalı Kurum işleminin iptali ile kesilen ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56. maddesidir.

Somut olayda, davacının 30.06.1997 tarihinde evlendiği eşi İ.. Ç.. ile 9.3.2011 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, 31.1.2010 tarihinde vefat eden babası Muharrem Kılıç'dan dolayı ölüm aylığı almak amacıyla tahsis talebinde bulunan davacı adına bağlanan ölüm aylığının eski eşi ile fiilen bir arada yaşadığı gerekçesi ile kesilerek, 15.3.2011-22.7.2011 tarihleri arası yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların borç kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının 30.06.1997 tarihinde evlendiği eşi İ.. Ç.. ile 9.3.2011 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, 31.1.2010 tarihinde vefat eden babası Muharrem Kılıç'dan dolayı ölüm aylığı almak amacıyla tahsis talebinde bulunan davacı adına bağlanan ölüm aylığının eski eşi ile fiilen bir arada yaşadığı gerekçesi ile kesilerek, 15.3.2011-22.7.2011 tarihleri arası yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların borç kaydedildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 56.maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemi olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, Anayasanın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm deliller toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı,boşanma ilamı celbedilmeli,davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak, muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/ Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azaların tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece dosya kapsamına göre yukarıda belirtilen araştırmalardan bir kısmı yapılmış ise de yapılan araştırma yeterli olmayıp, davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşama olgusunun ispatı için yukarıda açıklanan ve yerine getirilmeyen araştırmaların yanı sıra, 15.3.2011-22.7.2011 tarihleri arası boşanan eşlerin hangi adreslerde yaşadıklarının titizlikle araştırılması, yaşadıkları tespit edilen adreslerde uyuşmazlık konusu dönemde görev yapan muhtar ve azaların ayrıntılı beyanlarının alınması, davacının ve eski eşinin sigortalılık durumlarının araştırılarak, davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşayıp yaşamadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucun davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11646, Karar No: 2024/20475, Tarih: 24.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/11646 E.  ,  2024/20475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/207 E., 2016/334 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1. UYAP sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre 01.11.1996 doğumlu olan ve suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrası ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımı süresinin ve 7 yıl 12 ay olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Karar tarihi olan 04.05.2016 tarihinden temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar, 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6015, Karar No: 2012/12767, Tarih: 28.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6015 E.  ,  2012/12767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme

2-Sanık ... hakkında beraat

1- Katılan vekilinin, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki 2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun” yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin, sanık ... hakkındaki 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/173, Karar No: 2010/190, Tarih: 31.03.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/9-173 E.  ,  2010/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2009

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Amasya İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 18.12.2008 ve 2008/247 E., 2008/355 K. sayılı kararın incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 14.09.2009 gün ve 2009/16771 E., 2009/22572 K. sayılı ilamı ile;

(“…Davacı davalı işyerinde TIS kapsamı dışında teknisyen yada tekniker olarak çalıştığını, Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğine göre kendisine ödenen ilave tediye ve ikramiyenin kendi ücreti yerine düşük ücretten hesaplanıp ödendiğini belirterek fark ilave tediye ve ikramiye isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren davalı kurumun özelleştirilmesini temin için 2000 yılında kadrolu ve sözleşmeli statüde çalışanlardan isteyenlerin iş mevzuatına geçirildiğini, kimlerin kapsam içi ya da dışı olacaklarına ilişkin yürürlükteki TİS de açıklama olmadığından sendika ile 4.9.2000 de yapılan protokolle kapsam dışı unvanların belirlendiğini kapsam dışı personelin ücretlerinin işveren tarafından belirleneceğini, TİS de sosyal yardımların ücretten ayrı ödendiğini kapsam dışı personel yönetmeliğindeki sosyal yardımların ise ücretin içinde değerlendirildiğini, aynı unvan da kapsam içi ve dışı çalışanların toplam ödemelerinde fark olmaması için kapsam dışı personel yönetmeliğine 9.10.2001 de eklenen 15.m ile "kapsam içinde yer alan unvanlar da bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen çıplak ücret esas alınır" şeklinde düzenlendiği davacıya da söz konusu alacakların bu madde hükmüne uygun olarak ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının anılan alacakları hüküm altına alınmıştır.

Davacının teknisyen yada tekniker unvanı ile kapsam dışı personel olarak iş mevzuatına geçtiği, anılan alacaklarında kapsam dışı personel yönetmeliğinden kaynaklandığı ihtilafsızdır.

Davacı kamu kurumlarına nakil hakkını elinde tutarak bu protokolden sonra kendi rızası ile iş mevzuatına kapsam dışı personel olarak geçmiştir. İmzaladığı hizmet akdinde ücreti belirlenmiştir. Yine hizmet akdinde hakkında statüsü ile ilgili yönetmeliğin uygulanacağı yazılıdır.

Davacının statüsü ile ilgili yönetmeliğin 85.maddesinde dava konusu ilave tediye ve ikramiyenin çıplak ücreti üzerinden ödeneceği yazılı olmakla birlikte bu yönetmenliğin eki niteliğindeki iş mevzuatına tabi kapsam dışı personelin ücret ve fazla çalışma esaslarına ilişkin yönetmeliğin 15.maddesinde kapsam dışı personele ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerde kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücretin esas alınacağı yazılıdır.

Davacının statüsü ile ilgili yönetmeliğin 85.maddesinde dava konusu ilave tediye ve ikramiyenin çıplak ücreti üzerinden ödeneceği yazılı olmakla birlikte bu yönetmenliğin eki niteliğindeki iş mevzuatına tabi kapsam dışı personelin ücret ve fazla çalışma esaslarına ilişkin yönetmeliğin 15.maddesinde kapsam dışı personele ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerde kapsam içi aynı unvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücretin esas alınacağı yazılıdır.

Davacının 15.maddeye aykırı ödeme yapıldığına dair bir itirazı yoktur. İki yıldan fazla anılan ödemelerin bu şekilde itirazı kayıtsız almıştır. Yönetmeliğin 85 ve 15.madde birlikte yürürlükte olmakla davacıya yapılan ödeme yönetmeliklere uygundur. Bu durumda tabi olduğu statüsü nedeniyle hakkında uygulanması gereken yönetmelik hükümlerine göre davacıya eksik ödenmiş ilave tediye ve ikramiye alacağı bulunmadığından davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dairemizin kökleşmiş uygulaması ve 27.12.2007 gün ve 2007/41533 Esas 2007/39489 sayılı kararı da aynı doğrultudadır…”)

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; ilave tediye, ikramiye, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, sözleşmeli statüde iken iş mevzuatına tabi statüye geçtiğini, kapsam dışı tabir edilen ve kapsam içi çalışanlara göre daha yüksek ücret öngören hizmet sözleşmesi imzaladığını, ücrete bağlı alacaklarının hesaplanmasında kapsam dışı çalışanlara ait ücretin esas alınması gerekirken hesaplamada kapsam içi çalışanlara ödenen daha düşük ücretin esas alındığını beyanla fark alacağın ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının hizmet sözleşmesi imzaladığı tarihten, Kapsam Dışı Personelin Ücret Ve Çalışma Esasları Yönetmeliğinin 15.maddesinin değiştirildiği 10.04.2007 tarihine kadar olan dönem için eksik ödeme yapıldığının kabulüyle bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairece; yukarıda açıklanan gerekçeler ile hüküm bozulmuş, Yerel Mahkemece, davacının eksik ödemeyi öğrendiği anda dava açtığı, Yönetmeliğin 15.maddesinin eksik ödemeye neden olan şeklinin davacının talebi gibi değiştirildiği ve ücretlerin azaltılamayacağı gerekçeleriyle önceki kararda direnilmiştir.