muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/280, Karar No: 2017/508, Tarih: 19.01.2017

Somut olayda, Dairemizce nispi temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine, mahkemece davalı vekiline gönderilen muhtıra tebligat zarfı üzerine uyarı şeklinde yazılmış olup, muhtırada hakimin imzası bulunmadığı gibi ödenmesi gereken tutardan davalı tarafından daha önce ödenen maktu tutarın da mahsup edilmediği ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29155, Karar No: 2017/3238, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29155 E.  ,  2017/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8620, Karar No: 2018/10099, Tarih: 10.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8620 E.  ,  2018/10099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebliğat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı İİK'nın 333/a suçun unsurlarının oluşmadığı nedenine dayalı olarak beraat kararı verilmesi ise de, hüküm sonuç itibariyle doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnamaye aykırı olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde ise,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnamaye aykırı olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde ise,

Sanığa yüklenen İİK’nın 333/a maddesindeki suçun oluşması için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olmasına rağmen şirketi hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan şirket yetkilisinin alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle şirket borcunu ödememesi, ayrıca bu eylemin başka bir suçu oluşturmaması gerekmekte olup, takibin kesinleştiği tarih itibariyle borçlu şirketi temsile yetkili kişinin tespiti ile şirketin borcu ödeme gücüne sahip olup olmadığının tespiti için borçlu şirketin ticari defterleri ve belgeleri ile banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Yerel Mahkemece yapılacak araştırma neticesinde suçun sübut bulması durumunda ise, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18807, Karar No: 2012/195, Tarih: 16.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/18807 E.  ,  2012/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırılan okul arsasının ve üzerindeki ağaçların bedelinin davacı idareye ait olduğunun tesbiti ile bedelinin ödenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırılan okul arsasının ve üzerindeki ağaçların bedelinin davacı idareye ait olduğunun tesbiti ile bedelinin ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre üzerinde ilköğretim okulu bulunan arsanın kamulaştırılması nedeniyle 222 sayılı Kanunun 63/... maddesi uyarınca zemin ve ağaç bedelinin köy tüzel kişiliğine ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalılardan İl Özel İdaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı ve davalı ... temyizine gelince;

...- ... hakkında açılan davanın husumetten reddi gerekirken bu hususta bir hüküm kurulmaması,

...-Hükmedilen 39.855,80-TL dava değeri üzerinden Köy Tüzel Kişiliği lehine nisbi vekalet ücreti takdiri ile İl Özel İdaresinden tahsili yerine, maktu vekalet ücretinin davalı idarelerden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ile davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı ... Kişiliğinden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve İl Özel İdaresinden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, tüzel kişilerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, ....01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5631, Karar No: 2011/8928, Tarih: 23.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/5631 E.  ,  2011/8928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sanığın davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında ve savunmasında, emvalin bir kısmını satın aldığnı, bir kısmını da ocak parası ödeyip bir önceki sene seyreltme çalışmalarından sonra kalan odunlardan getirdiğini beyan etmesine, orman idaresinin 6.8.2008 tarihli yazasında sanıkla ilgisi olmayan ... ... tarafından 4.12.2007 ve öncesinde ocak parası adı altında kuruma ödeme yapılmadığının bildirilmesine ve ekindeki 2007- 2008 yılı kış mevsimi odun parası verenlerin listesinde sanığın isminin bulunmamasına, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suça konu emvalin 30.11.2007 tarihli fatura muhteviyatı emvale vasıf ve miktar itibarıyle uymasına rağmen cinsi belirtilmeyen emvalin faturada yazılı emval olup olmadığının teknik olarak tesbitinin mümkün bulunmadığının, emvalin 2006 yılı 10. ayında kesilen ağaçlardan elde edildiğinin belirtilmesine göre orman idaresinden 2006 yılı için sanık tarafından ocak parası yatırılıp yatırılmadığının sorulması, sanık tarafından suça konu emvale ilişkin olduğu iddiasıyla ibraz edilen faturada emvalin cinsinin belirtilmemesi karşısında ilgili işletmenin ticari defterleri ile fatura koçanları getirtilerek konusunda uzman bir bilirkişiye incelettirilmesi ve faturanın firmanın ticari defterlerine usulüne uygun olarak işlenip işlenmediğinin, tarih ve sıra numarası takip edip etmediğinin, geçerli olup olmadığının tesbit edilmesi ve varsa dayanağı nakliyenin de getirtilip yediemine alınan emvale cins, vasıf, kesim tarihi itibariyle uygunluğu araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tesbiti gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27343, Karar No: 2016/14135, Tarih: 13.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27343 E.  ,  2016/14135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları dikkate alındığında; dava konusu taşınmazı daha değerli kabul eden rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19917, Karar No: 2015/6835, Tarih: 07.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19917 E.  ,  2015/6835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen ek kararın süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan siparişle satın aldığı ayakkabıların ayıplı çıktığını belirterek, ayakkabılar karşılığı verilen toplam 4.000,00 TL bedelli 4 adet senetten dolayı müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalıya ait 104 adet ayakkabının iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, uyuşmazlığı çözmekte yetkili ve görevli mahkemenin ...Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu savunarak, yetki itirazında bulunmuş, esastan da davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 08.10.2013 tarihli karar ile mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştirmesi ve HMK. m. 20 uyarınca iki haftalık süre içinde talep edilmesi halinde dosyanın yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine, 24.02.2014 tarihli ek karar ile de davacının yetkisizlik kararının kendisine tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye başvurarak dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmediği gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, ek karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK. m. 20; “(1) Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

(2) Dosya kendisine gönderilen mahkeme, kendiliğinden taraflara davetiye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Dava dosyasının incelenmesinden, mahkemece 08.10.2013 tarihinde verilen yetkisizlik kararının 09.01.2014 tarihinde davacı asile, 06.02.2014 tarihinde ise davalı vekiline tebliğ edildiği, davalı vekilinin ise süresi içinde 03.03.2014 havale tarihli dilekçesi ile dava dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesini talep ettiği anlaşılmıştır. Buna göre, davalı vekilince süresi içinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi talep edilmesine rağmen, mahkemece bu yön gözetilmeden 24.02.2014 tarihli ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, mahkeme ek kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 24.02.2014 tarihli ek kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/90, Karar No: 2016/15617, Tarih: 07.09.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/90 E.  ,  2016/15617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nin 231/11. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, duruşma açılmasını müteakip sanığın duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, yasal ve kabul edilebilir bir mazereti olmaksızın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymadığının sabit olması halinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın savunması alınmadan, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.09. 2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/11821, Karar No: 2005/1157, Tarih: 14.02.2005

5. Hukuk Dairesi 2004/11821 E., 2005/1157 K.

**5. Hukuk Dairesi 2004/11821 E., 2005/1157 K.**

**- KAMULAŞTIRMA BEDELİ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj inşaatı için yapılan kamulaştırma sonucu, çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle taşınmazdan yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj inşaatı için yapılan kamulaştırma sonucu, çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle taşınmazdan yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın kısmen sulu tarım arazisi, kısmen de kapama karışık meyve bahçesi olarak kabulü ile net gelirlerine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1- Taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının kapsadığı 400 m2'lik bölüme kapama karışık meyve gelirine göre değer biçildiğinden, biçilen bu değerin taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların bedelini de kapsadığı düşünülmeden, ağaçlara ayrıca maktuen değer biçilerek fazlaya hükmedilmesi,

2- Yapılan baraj nedeniyle taşınmazdan yararlanma olanağı tümüyle ortadan kalkmamış, sadece taşınmaza ulaşım güçleşmiştir. Bu nedenle taşınmazın değerinde en fazla % 50 oranında değer düşüklüğü olacağı kabul edilerek, bu miktara hükmedilmesi gerekirken, tümünün bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 14.2.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21518, Karar No: 2017/3269, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21518 E.  ,  2017/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10214, Karar No: 2018/10164, Tarih: 10.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10214 E.  ,  2018/10164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticareti terk eden tacir açısından; muhatapların haklarını korumaya yönelik olarak İİK'nun 44. maddesi ile ticareti terk eden bir tacire; 15 gün içerisinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirme ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunma, Ticaret Sicili Memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazete'de ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan etme ve ilan masraflarını da ödeme yükümlülükleri yüklenmiş, bu yükümlülüklere aykırı davranmanın yaptırımı ise İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenmiş olup, takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun;

1-İİK'nun 44. maddesine göre mal beyanında bulunulmaması,

2-Mal beyanında mevcudun eksik gösterilmiş olması,

3-Aktifte yer alan malın veya yerine kaim olan değerin haciz veya iflas sırasında gösterilmemesi,

4-Mal beyanından sonra, beyan edilen bu mallar üzerinde tasarruf edilmesi” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının zarar görmesi ve borçlunun tacir olması gibi...) gerçekleşmesi halinde oluşacağı konusunda gerek uygulamada gerek öğretide herhangi bir duraksamanın mevcut olmaması ve somut uyuşmazlıkta; Kale Vergi Dairesi tarafından gönderilen borçlu şirkete ait kurumlar vergisi beyanname örneklerinin şikayet tarihini kapsamaması ve yaptırılan zabıta araştırmasında borçlu şirkete ait işyerinin kapalı olduğunun görülmesi ve güvenlik görevlilerince de bu durumun doğrulanması karşısında atılı suçun oluştuğunun anlaşılmasına nazaran;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İcra Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması ve uzlaştırmanın sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.