muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8167, Karar No: 2015/8108, Tarih: 07.12.2015

Muhalefet Şerhi

Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı, konut ve işyeri gibi kapalı yerlerde arama yapılırken, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulmaması nedeniyle arama işleminin hukuka aykırı sayılması, dolayısıyla ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamaması karşısında; sanığın ikrar niteliğinde kabul edilebilecek beyanlarının bulunup bulunmadığına, ikrarının olduğu kabul edilse bile maddi delillerle desteklenmeyen ikrarına itibar edilip edilemeyeceği ve mahkumiyetine yeterli başkaca delil olup olmadığı, bu hususların CMK'nun 230/1-b maddesi hükmü gereğince yerel mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Ceza usul hukukunda, re’sen araştırma ilkesi ve vicdani delil sistemi geçerli olup, amaç maddi gerçeğe ulaşmaktır. Maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK’nda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 119. maddesinin 4. fıkrasında Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin bulundurulacağı şarta bağlanmıştır.

CMK'nun "İfade alma ve sorguda yasak usuller" başlıklı 148. maddesine göre "şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz. ...Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez." Maddede yasak sorgu yöntemleri sayılırken, bir kaç yöntem sayıldıktan sonra "gibi" ifadesiyle, sayılan ruhsal ve bedensel müdahalelerin tahdidi (sınırlı) değil, tadadi olarak (örnek olarak) sayıldığı açıktır.

Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hâkim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu Madde göz önünde bulundurulur." “Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir.”

Yargıtay Ceza Genel Kurulu da, 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı Kararında hukuka aykırı olarak yapıldığı kabul edilen aramada elde edilen maddi delil dışındaki diğer delillerin (somut olayda ikrarın) mahkûmiyet için yeterli olup olmadığı konusu tartışılırken şu sonuca varmıştır: "Hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının belirlendiği olayda; ... arama işleminin hukuka aykırı yapılması nedeniyle ele geçirilen ruhsatsız tabancanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş olmasından dolayı hükme esas alınmayacağı... başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır."

Daire çoğunluğu CGK'nun arama esnasında iki arama tanığının bulundurulmamasının sonuca etkili olmayan nisbi aykırılık olduğuna ilişkin Kararlarına dayanmakta ise de Anayasa Mahkemesinin, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 Başvuru Numaralı Kararında, ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi bulundurulmadan yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermesi üzerine CGK, Anayasa Mahkemesinin anılan kararı karşısında bu kabullerinden vazgeçtiğini açıkça belirtmiştir. CGK, 28.04.2015 tarih, 2013/464, 2015/132 sayılı Kararında, her ne kadar 26.06.2007 gün, 147-159 sayılı ve 13.03.2012 gün, 278-96 sayılı CGK kararlarında sırf arama sırasındaki şekle ilişkin bu koşulun ihlal edilmesine dayanılarak aramanın hukuka aykırı sayılamayacağı ve ele geçen delillerin de “hukuka aykırı biçimde elde edilmiş delil” olarak nitelenemeyeceği sonucuna ulaşılmış ise de, Anayasa Mahkemesinin konutta arama tanıkları hazır bulundurulmadan yapılan arama ile Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verdiğinden, mevcut içtihatların yeniden gözden geçirilmesi gerektiği belirtilerek, CMK'nun 119/4. maddesinin amir hükmüne aykırı olarak kapalı alanlarda yapılan aramalarda o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmadan icra edilmişse aramanın hukuka aykırı olduğunun ve arama sonucu elde edilen suça konu eşyanın hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu açıklanmıştır.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Arama işlemi Kanun'un öngördüğü usullere uygun olarak gerçekleştirilmemişse, bu yolla elde edilen delil hukuka aykırı olduğu gibi suçun maddi unsuru olan ancak hukuka aykırı olarak elde edilen bu deliller sanığın önüne konulup, buna karşı diyecekleri sorularak alınan savunmanın dış müdahaleler olmaksızın, özgür iradeye dayanılarak yapıldığı söylenemez. Nasıl ki sanığın talep etmesine veya yasal zorunluluk bulunmasına rağmen müdafii atanmadan ya da yasal hakları hatırlatılmadan alınan savunması hukuka aykırı olup, bu şekilde alınan savunmada suçun ikrar edilip edilmediğine bakılmaz ya da yasak yöntemlerle (CMK m. 148) alınan savunmada belirtilen adreste hukuka uygun bir arama yapılsa bile elde edilen deliller hukuka aykırı olacağından, ikrar olarak kabul edilen bu itiraflar mahkûmiyete esas alınamaz. Aynı şekilde hukuka aykırı biçimde elde edilip, "delil" olma özelliği bulunmamasına rağmen, suçun sübutuna en büyük delil olarak sanığa gösterilerek alınan savunmadaki "ikrar" özgür iradeye dayalı olmayacağından, değer atfedilmemelidir.

Usulsüz olarak gerçekleştirilen arama işlemi sonucunda elde edilen suçun konusu ve maddi unsuru olan eşya ele geçmeden yapılacak savunma ile suçun konusu eşyanın ele geçirilmesinden sonra yapılacak savunma aynı olacak mıydı? Cumhuriyet savcısı veya Hâkim, hukuka aykırı olarak elde edildiğini belirterek, suça konu eşya ele geçmemiş gibi sanıktan savunma yapmasını isteselerdi sanık aynı şekilde suçunu ikrar edecek miydi? Suçun maddi unsuru ortada yokken ikrarda bulunulsa bile bu ikrar soyut kalacağından, mahkumiyete yeterli delil olarak kabul edilemez. Ceza Muhakemesi Kanunu'nun amir hükümleri karşısında, hukuka "mutlak aykırılık”, “nisbi aykırılık” ayırımının yapılması mümkün değildir. Hukuk kurallarına aykırılık kavramı bir bütündür. Hukukun uygulanmasında hukuka uygun olmayan bir şeyin üzerine meşru bir şey bina edilemez. Sistemimiz, delile değil hukuka üstünlük tanımaktadır.

Somut olayda mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Somut olayda mahkemece, CMK hükümleri uyarınca arama yapılmasına karar verilmesi üzerine, belirtilen yerde kolluk tarafından yapılan arama sonucunda suça konu eşya bulunup el konulmuş ise de, arama işlemi CMK'nun 119/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ihtiyar heyetinden veya komşulardan kimse bulundurulmadan gerçekleştirildiği için, el konulan ve mahkumiyete esas alınan eşya hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğindedir.

Yukarıda yer verilen Anayasının 141, CMK'nun 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, ... delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir” iken, gerekçeli kararda bu hususlara hiç değinilmemiştir. Kararın bu yönüyle gerekçesiz olması başlı başına hukuka kesin aykırılık (CMUK m. 308/7, CMK m. 289/1-g), bu durum adil yargılanma hakkını ihlal edici nitelikte olduğundan, hükmün bozulmasını gerektirir.

Ayrıca, dosyadaki hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, sanığın cezalandırılmasına imkân yoktur. Gerekçeli kararda, sanık savunması, arama ve el koyma tutanağı, bilirkişi raporunun mahkumiyete esas alındığı belirtilmiş ise de, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen suça konu maddi deliller ile buna dayanılarak düzenlenen bilirkişi raporlarının mahkemece hükme esas alınmasında isabet bulunmamaktadır. Çünkü bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Bu durumda sanık suçun ikrarı niteliğinde sayılabilecek savunmada bulunsa da maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacağından soyut kalacak ve mahkumiyete esas alınamayacaktır.

Açıklanan gerekçelerle, hukuka uygun biçimde elde edilmiş, sanıkların mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması ve bu hususların yerel mahkemece tartışılıp değerlendirilmemesi nedeniyle yerel mahkeme kararının öncelikle bu gerekçeyle bozulması gerektiğini, uygulamaya yönelik hususlara ise ancak kabule göre işaret edilebileceğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/8351, Karar No: 2014/12057, Tarih: 10.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/8351 E.  ,  2014/12057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/167-2013/725

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin İnegöl Orman İşletme Müdürlüğünün kadrolu işçisi olduğunu, bir iftira sonucu tutuklandığını, tutukluluk süresince ücretsiz izinli sayılmış ise de tutukluluk süresinin 90 günü aştığını ve işine son verildiğini, müvekkilinin yapılan yargılamada beraatı yönünde karar alınması ile tekrar işe iadesini Orman Genel Müdürlüğünden talep ettiğini, ancak kendisine işe başlatılmasının mümkün olmadığı yönünde karar alındığını, bu kararın yanlış olduğunu çünkü kendisinin mahkemece beraati yönünde karar alındığını ve kararın kesinleştiğini, bu nedenle fazlaya ilişkin her türlü talep ve dava hakları mahfuz kalmak koşulu ile, yapılan fesih işleminin geçersizliğine, müvekkilinin aynı işe aynı görev tanımı ve unvanı ile özlük haklarında herhangi bir değişiklik olmaksızın iadesine, işe iade kararına uyulduğu veya uyulmadığı durumlarda müvekkile fesihten itibaren boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık brüt ücretinni ve sosyal haklarının davalı işverenden tahsiline, işe iade kararına uyulmadığı taktirde iade kararına aykırılıktan dolayı 8 aylık brüt ücret tutarında işe başlatmama tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilinin beyanında; davanın süresinde açılmadığını bu nedenle öncelikle davanın süresinde açılmadığından reddini talep etmiş ve ayrıca davacının müvekkil tarafından işe alındığını bu nedenle davacının tüm taleplerinin konusuz kaldığını bu nedenle de konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmasını talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının yargılama sırasında işe başlatıldığından işe iade talebi ve işe başlatmama tazminatı taleplerinin konusuz kaldığına, ancak 4 aylık boşta geçen süre alacağının davalıdan tahsilinin gerektiğine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

ESAS NO : 2014/8351

KARAR NO : 2014/12057

E) Gerekçe:

1- Öncelikle davalı Orman Genel Müdürlüğü harçtan muaf olmasına rağmen hakkında harca hükmedilmesi hatalıdır.

2- 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.

ESAS NO : 2014/8351

KARAR NO : 2014/12057

E) Gerekçe:

1- Öncelikle davalı Orman Genel Müdürlüğü harçtan muaf olmasına rağmen hakkında harca hükmedilmesi hatalıdır.

2- 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, resen dikkate alınması gerekir.

İşveren fesih bildiriminde bulunmuş, ancak bunu tebliğ etmemiş olmasına rağmen, örneğin, işçi, işvereni şikâyet ederek, fesih bildiriminin yapıldığı tarihi kesin olarak belirleyecek bir işlem yapmışsa, artık bu tarihin esas alınması uygun olacaktır. Bu anlamda işverenin fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği tutanakların tutulduğu tarih, tutanak düzenleyicilerinin doğrulaması halinde tebliğ tarihi sayılacaktır. Eylemli fesih halinde dava açma süresi, eylemli feshin yapıldığı tarihten itibaren işler. Fesih bildirimine karşı idari itiraz yolu öngören personel yönetmeliği ya da sözleşme hükümleri, dava açma süresini kesmeyeceği gibi, işçinin bu süre içinde hastalığı nedeni ile rapor alması da bu süreyi durdurmayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (15.09.2008 gün ve 2008/1860 Esas, 2008/23531 Karar sayılı ilamımız).

İş sözleşmesinin önel verilerek feshi halinde, dava açma süresi önelin sona ereceği tarihte değil, işverenin fesih bildirimini tebliğ ettiği tarihten başlar.

Somut uyuşmazlıkta davacının bir suç nedeniyle 28.08.2012 tarihinde tutuklandığı, 27.11.2012 tarihinde tahliye edildiği, davacının tahliye edildiği gün davalı işverenliğe başvurarak işe başlatılmayı talep ettiği, davalı işverenlikçe iş sözleşmesinin tutukluk nedeniyle 23.10.2012 tarihi itibariyle münfesih sayıldığı gerekçesiyle işe iade talebinin uygun bulunmadığının 04.12.2012 tarihinde davacıya bildirildiği, ancak davacının 16.01.2013’te tekrar işe başlatılma yönünde başvuruda bulunduğu, davacıya bu talebinin uygun görülmediğinin 08.02.2013 tarihinde bildirildiği görülmekteyse de, ilk bildirimin 04.12.2012 tarihinde yapıldığı, işe iade davası açma süresinin bu tarihten itibaren başlayacağı, yeniden işe iade talep ederek bu sürenin canlanmasının mümkün olmadığı, buna göre davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin feshinin 04/12/2012 tarihinde davacıya bildirildiği, davanın ise 28/02/2013 tarihinde bir aylık dava açma süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşıldığından süresinde açılmayan davanın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 102.29 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 10.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6935, Karar No: 2019/2881, Tarih: 06.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6935 E.  ,  2019/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4861, Karar No: 2016/3521, Tarih: 09.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4861 E.  ,  2016/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilince duruşmasız, asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili .... ile asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili Av. ... ve asıl davada davacı-karşı davada davalı ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği bağımsız bölümlerin paylaşılması hususunda davalıdan talepte bulunulmuşsa da davalı tarafın paylaşım konusunda bir anlaşma yapmaktan imtina ettiğini, bağımsız bölümlerin paylaşımı gerçekleştirilememiş olduğundan davacı şirketçe tamamlanmış ve iskânı alınmış olan binaların dekorasyona yönelik işlerinin bitirilemediğini, sözleşmede paylaşımın ve yükleniciye tapu devrinin ne zaman yapılacağının belirtilmediğini ancak inşaatların bitirilmiş ve iskân ruhsatlarının alınmış olması nedeniyle davacının bağımsız bölümlerinin devrinin gerektiğini, davacının %50 pay ile 620 m² kullanıma yönelik inşaat alanını almaya hak kazandığını ileri sürerek, bağımsız bölüm tapularının iptali ile davacı şirket adına tescilini, şirketin kâr kaybı dahil maddi zararlarının tahsilini, fazla ve faydalı imalat bedelinden, davalının tercihlerini belirlememesi sebebiyle yapılamayan imalatların mahsubu veya tenzili ile kalan alacağın tahsilini talep ve dava etmiş; karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, kaba inşaat şeklinde imalat yapıldığını, sözleşmenin haklı nedenle feshi şartlarınnın oluştuğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiş; karşı davasında, sözleşmenin feshini, haricen ödenen paranın iadesini, geç teslim nedeniyle zararlarının tazminini ve eksik işler bedelinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, kaba inşaat şeklinde imalat yapıldığını, sözleşmenin haklı nedenle feshi şartlarınnın oluştuğunu savunarak, asıl davanın reddini istemiş; karşı davasında, sözleşmenin feshini, haricen ödenen paranın iadesini, geç teslim nedeniyle zararlarının tazminini ve eksik işler bedelinin ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, inşaat seviyesinin %86 civarında olduğu, iskân ruhsatlarının 2007 yılında alındığı, yüklenicinin, arsa malikine seçim yapması konusunda ihtarı ise 2008 yılında gönderdiği, aradaki sürede bildirim yapılmamış olduğu, teslim süresinin dolmasına yakın bir sürede ihtar yollandığı, bu nedenle yüklenicinin işin tamamını ifa etmemesi ve gecikmeye kendi kusuru ile sebep olması nedeniyle zarar talebinde bulunamayacağı, arsa malikinin de seçme hakkını kullanmaması nedeniyle kusurlu olduğu, işin seviyesine göre sözleşmenin feshinin hakkaniyete uygun olmayacağı, eksik işler bedelinin arsa sahibine ödenmesi suretiyle tapu iptal tescil talebinde bulunulabileceği, 125.260,00 TL eksik işler bedelinden 42.600,00 TL fazla imalat bedelinin davacıya isabet eden paylaşıma göre yarısı olan 21.300,00 TL'nin çıkarılması sonucunda 103.960,00 TL'nin arsa sahibine ödenmesi gerektiği, .../...

S.2

yüklenicinin 531.638,00 TL'nin alınmadığı konusunda yemin ettiği, bu bedelin ödendiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle, 357 ada 8 parseldeki A blok zemin kat bağımsız bölüm no:1, A1 blok bağımsız bölüm no:2 , A blok bodrum kat bağımsız bölüm no:3, A blok bodrum kat bağımsız bölüm no:4, B blok bodrum kat bağımsız bölüm no:2, B blok giriş bağımsız bölüm no:3; 357 ada 2 parsel zemin kat bağımsız bölüm no:1, 1. kat bağımsız bölüm no:2, bodrum kat bağımsız bölüm no: 3, bodrum kat bağımsız bölüm no:4, bodrum kat bağımsız bölüm no:5, numaralı bağımsız bölümlerin ½ hissesinin arsa maliki adına olan tapusunun iptali ile yüklenici adına tesciline, yüklenicinin maddi ve munzam zarar taleplerinin reddine, 42.600,00 TL fazla imalat bedelinden yükleniciye ait olması gereken yarısı düşüldükten sonra kalan 21.300,00 TL'nin eksik imalat bedeli toplamı 125.260,00'den mahsubu ile 103.960,00 TL’nin yükleniciden tahsiline; karşı davada sözleşmenin feshi talebinin reddine, ödendiği iddia edilen 531.638,00 TL alacak talebinin reddine, gecikme nedeniyle tazminat isteminin reddine, eksik işler bedeli konusunda asıl davada karar verildiğinden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.