muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1817, Karar No: 2025/1141, Tarih: 27.02.2025

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; 442 sayılı Köy Kanunu 7 ek madde eklenmesi hakkındaki 20.05.1987 günlü 3367 sayılı Kanun ve Uygulama Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde gerçekleştirilen 18.10.1995 gün ve 42 No.lu Manisa Köy Yerleşme Alanı Tespit Komisyonu kararı ve onanması süreci sonucunda dava konusu taşınmazın müvekkili davalı adına tahsis ve tescil edildiğini, mevzuatın öngördüğü uygulama sürecinde herhangi bir aykırılık, eksiklik, yanlışlık görülmediğinden hak sahipliği edinildiğini, devlet birimlerinin etkin düzenleyici, güçlü titiz uygulama çalışmalarının bundan 12 yıl önce hayata geçirildiğini, tapu tahsisine ilişkin kimi aksaklıkların bina yapılmamasının 42 No.lu yerleşme alanı projesinin iptal gerekçesi yapılamayacağını, olsa olsa ilgilisinin hak sahipliğinin elinden alınmasını gerektireceğini, kaldı ki Manisa Belediye Başkanlığının Manisa İdare Mahkemesinin 2001/42 Esas ve 2002/866 Karar sayılı açtığı iptal davası sonucunun beklenmesinin uygun olacağının Manisa Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünün 2762 sayılı yazılarıyla bildirmesi üzerine bina yapımına başlandığını, hak sahiplerinin ileride zarara uğramaması için Devletin uyarıcı görevde bulunduğunu, hâl böyleyken taraflarına tebliğ edilen Manisa İl Özel İdaresinin 22.12.2006 günlü ve 12/382-5355 sayılı işlem yazılarında; soyut, belirsiz, temelsiz gerekçe öne sürülerek 42 No.lu yerleşme alanı plânının iptal edildiğinin bildirildiğini, hak sahibi olarak bizzat temelsiz gerekçeye dayalı idare iptal işlemiyle ilintilendirilmeyi kabullenemediklerinden açılan davanın diğer davalı Köy Muhtarlığının açtığı Manisa İdare Mahkemesinin 2007/57 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirildiğini, hak sahipliği edinen müvekkili davalının 42 No.lu plânın iptalini, gerektirecek şahsen hukuki sorumluluğu bulunmadığını, o itibarla edinilen hak sahipliğinin yitirilmesi sonucu doğuracak gelişmelerden ötürü, şahsen uğranılacak maddi ve manevi zararın davacı idareden tazmin ve tahsili yolunda mütalebe haklarını saklı tuttuklarını, 42 No.lu plân üzerine, beldeye ilişkin eleklendirme projesinin Manisa TEDAŞ tarafından 08.12.1997 gün ve 387 sayı ile onandığını, diğer bir kanalizasyon projesinin de 1998 yılında Manisa Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü tarafından gerçekleştirildiğini, aynı düzenlemede su şebeke projesinin tamamlandığını, öte yandan yerleşme alanının Manisa Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünce iskân alanı olarak hukuki ve teknik değerlendirme kapsamına alındığının bilindiğini, hâl böyleyken, belde üzerinde ve çevresinde oluşan değişikliklerin görmezden gelinerek, idari iptal işlemi tarihi sonrasında yaptırılan sözde inceleme ile davacı İdarece beldenin "eski vasfı meraya dönüştürülmesi kararı alındığı" açıklamasının hukuken değer taşımadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararıyla davanın kısmen kabulü ile 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline tesciline, davalı ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 04.03.2024 tarihli kararı ile davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde;

1. Köy Yerleşme Alanı Tespit Kanunu'nun 18.10.1995 tarih ve 42 sayılı kararıyla imar amaçlı yerleşme plânına tahsis edilen 747 parsel sayılı meranın ifrazıyla 142 arsa parselinin üretildiğini, yerleşme plânının 24.01.1997 tarihinde “onaylanarak kesinleşmesiyle” uygulamada tahsis değişikliği yapılmadığını, tahsis niteliği ile birlikte meranın “kamu malı” statüsünün de yitirilmiş olduğunu,

2. 747 No.lu mera onaylanan yerleşme plânında öngörülen amaca bağlandığını, Manisa Valiliğinin 01.05.1997 tarihli ve 3362 sayılı yazıları ile Manisa Kadastro Müdürlüğüne ve takiben kadastral düzenleme ile birlikte Yerleşme Plânının Manisa 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğüne intikali üzerine 08.09.1997 tarihli ve 3950 yevmiye numarası ile tescilleri yapıldığında 142 arsa parseli, idarenin “özel malı” statülü rejime dönüşerek tedavüle açık hâle geldiğini,

3. Mahkeme kararında, dava konusu arsa vasıflı taşınmazın tapu sicil kaydının iptaline hükmedildiğini, ancak kaydın diğer unsuru onaylanmış yerleşme plânı paftasında hukuki sebep kadastral varlığını koruduğundan, taşınmazın “Özel Mal” statüsünün aynen devam ettiğini,

4. Ayrıca "hak düşürücü süre" ve “görevsizlik” talepli dilekçelerinin re'sen incelemeyi gerektirdiği hâlde, Mahkemece dikkate alınmadığını, Anayasa'nın 57. maddesinde “devlet (...) konut ihtiyacını karşılayacak tedbirleri alır, toplu konut teşebbüslerini destekler.” hükmü kapsamında gerçekleştirilen 3367 sayılı Yasa uygulamasından yaklaşık 10 yıl sonra idarenin, işlemde hata yapıldığından bahisle dava açtığını, Anayasa'nın 125. maddesinin son fıkrasında “idare, kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlüdür.” hükmü gereğince idarenin sorumluluğunun bulunduğunu, idarenin dava açma hakkını kötüye kullandığını, 17 yılı bulan ve davacı idarenin yol açtığı ağır haksızlığın müvekkilinin tahammül sınırını aştığını, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini ileri sürmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mera ve yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mera ve yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6506, Karar No: 2014/5056, Tarih: 07.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/6506 E.  ,  2014/5056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... Ağaç San. ve Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin

gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... Ağaç San. ve Tic. A.Ş.'den alınmasına, 07.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6306, Karar No: 2008/11923, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/6306 E.  ,  2008/11923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ..., davacılar adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar davalı müteahhidin yaptığı binadan 6.6.1990 tarihinde tapudan bağımsız bölüm satın alarak oturmaya başladıklarını ancak binanın inşaat tekniğine uyulmaksızın hatalı ve kusurlu yapıldığını,Bayındırlık ve İskan Bakanlığının 15.4.1998 tarihli raporu ile binadaki ve zemindeki sorunların tesbit edildiğini ve 19.8.1998 tarihinde güvenlik nedeniyle tüm binanın resmi kurum yazısı üzerine boşaltıldığını bildirerek binanın yeniden iskana açılması için gerekli onarımın tesbit edilerek davalıya yaptırılması, aksi halde gerekli onarım bedelinin kendilerine verilmesini, bu amaçla fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak şimdilik 2000 YTL nin ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmişler, 22.3.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam olarak 324.750 YTL nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı binanın inşaat tekniğine uygun olarak yapıldığını, kötü kullanımdan kaynaklanan sorunlar olduğunu, ıslah talebi istenen kısmında zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı binanın inşaat tekniğine uygun olarak yapıldığını, kötü kullanımdan kaynaklanan sorunlar olduğunu, ıslah talebi istenen kısmında zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar davalının yaptığı binadan 6.6.1990 tarihlerinde tapudan satın aldıkları bağımsız bölümlerin bulunduğu binanın inşaat tekniğine uygun olarak yapılmaması nedeniyle binada ve zeminde oturmalar ayrılmalar olduğunu,güvenlik nedeniyle boşaltıldığını bildirerek yeniden oturuma açılması için gerekli onarımın yaptırılması yada bedelinin ödetilmesi için eldeki davayı 2.12.2003 tarihinde açmışlardır.Davacıların binasındaki sorun hakkında Bayındırlık ve İskan Bakanlığının 15.4.1998 tarihli inceleme raporuna göre inşaat tekniğine uygun olarak yapılmadığı,ciddi önlemlerin alınması gerektiği aksi halde binanın çökme tehlikesinin olduğu üç inşaat mühendisinden oluşan bilirkişi heyeti tarafından tesbit edilmiş, davacılar da 6.7.1998 ve 13.4.1999 tarihlerinde mahkeme aracılığı ile taşınmaz üzerinde tesbit yaptırarak binadaki ve zemindeki sorunlar tekrarlanarak ciddi bir güçlendirme yapılması gerektiği vurgulanmıştır.Yine Bayındırlık ve İskan Bakanlığı raporunu müteakip resmi makamlarca binanın boşaltılması sağlanarak,18.11.1998 tarihinden beri bine boş olarak tutulduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.mahkemece aldırılan 25.6.2004 tarihli bilirkişi raporu ile binanın yeniden yıkılıp yapılmasının daha rasyonel olacağı bildirilerek 2004 yılı maliyet rakamları ile yeniden yapım bedelinin 433 milyar olduğunun bildirilmesi üzerine davacılar 22.3.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile davaların 433.000 YTL olarak ıslah etmişler,davalı tarafça 28.3.2005 tarihli dilekçe ile ıslah edilen kısım bakımından zamanaşımı itirazı ileri sürülmüştür.Mahkemece binadaki ayıbın gizli ayıp niteliğinde olması ve fazlaya ilişkin hakkın bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah edildiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davacıların taşınmazlarındaki sorunu Bayındırlık ve İskan Bakanlığının 15.4.1998 tarihli raporu ile öğrenerek bu rapor doğrultusunda 18.11.1998 tarihinde binayı boşalttıkları bilahare davacılar tarafından da daha sonra iki ayrı tesbit yaptırıldığı anlaşılmasına göre davacılar binadaki gizli ayıbı 15.4.1998 tarihinde öğrenmişlerdir.BK nun 215/2 fıkrası “…bir binanın ayıplı olmasından mütevellit ve tekeffüle müstenit davalar mülkiyetin devrinden beş sene geçmekle sakıt olur.” hükmünü içerdiğinden 15.4.1998 tarihinde binadaki ayıbı öğrenen davacıların davasının ıslah edilen kısma ilişkin bölümü ıslah tarihi itibarıyla zamanaşımına uğradığından ve davalı tarafından süresinde zamanaşımı itirazı ileri sürüldüğünden, davanın ıslah edilen kısmı bakımından zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 550.00 YTL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1861, Karar No: 2013/4777, Tarih: 20.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1861 E.  ,  2013/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava ve dilekçesinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak şimdilik 10.000 TL maddi 4.000.000 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın manevi tazminat yönünden davanın reddi, maddi tazminat yönünden kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında bulunması gereken; Kale Cumhuriyet Savcılığının 2010/606 E. sayılı dosyası ve bu hazırlık dosyası ile açılan ... Sulh Ceza Mahkemesine açılan ceza dosyasına rastlanılamamıştır. Sözü geçen dosyalarının, dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9885, Karar No: 2022/19512, Tarih: 23.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/9885 E.  ,  2022/19512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken,15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Dosya kapsamına göre,sanığın, mağdurun evine gece saat 21.00 sıralarında girdikten sonra ancak herhangi bir şey çalmadan evden ayrıldığı olayda, 07.02.2014 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre ikametin demir örgü korkuluğunun demir asma kilidinin kesilmiş olduğunun ve mutfak kapı penceresinin 90x47 cm çapındaki camının kırık olduğunun, ikametin hol kısmının karışık ve dağınık olduğunun belirtilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre gerçekleşen eylemin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilerek, sanığın mahkumiyeti yerine sanığın hayatın olağan akışına uygun düşmeyen savunmasına itibar edilmek suretiyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4860, Karar No: 2021/2726, Tarih: 10.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/4860 E.  ,  2021/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nin 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nin 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, REDDİNE, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39937, Karar No: 2017/309, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39937 E.  ,  2017/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 09/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30798, Karar No: 2020/3674, Tarih: 27.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/30798 E.  ,  2020/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Temizlik İnş. Ltd. Şti.-MNA Ltd. Şti. Adi Ortaklık vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların cevabının özeti:

Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ... Temizlik İnş. Ltd. Şti.-MNA Ltd. Şti. Adi Ortaklık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, adi ortaklığa yöneltilen davada, taraf teşkilinin nasıl sağlanacağı konusundadır.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Dosya içeriğine göre dava, ... Temizlik İnş. Ltd. Şti.-MNA Ltd. Şti. Adi Ortaklık olarak adi ortaklığa yöneltilmiş, dava dilekçesi adi ortaklık adına tebliğ edilerek yargılama yapılmıştır. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu durumda, adi ortaklığı oluşturan tüzel kişilerin ayrı ayrı davalı olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gereklidir. Eldeki davada, davalı tarafın yanlış gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmaktadır. Bu sebeple davacı vekiline, adi ortaklığı oluşturan şirketlere tebligat yapılması için süre verilmeli bu şekilde taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmelidir. Tüzel kişiliği olmadığı halde, adi ortaklık adına davetiye çıkartılması, dosyada taraf teşkili sağlanamadan işin esasına girilerek adi ortaklık aleyhine hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.

H.Y.D.