muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7581, Karar No: 2018/270, Tarih: 15.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7581 E.  ,  2018/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekilinin yüzüne karşı 30.12.2014 tarihinde tefhim edilen hükmü, 31.12.2014 tarihinde süresi içerisinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden gönderdiği dilekçeyle temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki temyiz isteminin süre yönünden reddini isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kayden 17.01.1996 doğumlu olup doğumdan uzun süre sonra 15.08.2001 tarihinde nüfusa tescil edilen sanığın, gerçekte daha küçük yaşta olduğundan bahisle sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine, bu konuda herhangi bir araştırma yapılmayıp yazılı gerekçe de gösterilmeksizin vaki itiraz reddedilerek eksik tahkikat ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın, mağdureyi bıçak zoruyla götürdüğü evde bıçakla tehdit ederek cinsel istismarda bulunduğu mahkemece kabul edilmesine karşın, sanık hakkında atılı suçlardan kurulan mahkumiyet hükümlerinde koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK'nın 103/4 ve 109/3-a. maddelerinin uygulanmaması,

TCK'nın 54. maddesi uyarınca adli emanette kayıtlı bıçağın müsadere edilip edilmeyeceği ile ilgili karar verilmemesi,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5573, Karar No: 2018/1114, Tarih: 22.03.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/5573 E.  ,  2018/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ltd. Şti. ile davalı ... ... Tesviye Metal Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 01.06.2016 tarih ve 2011/440-2016/538 sayılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dosyası 4 klasör halinde temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş olup, yapılan incelemede 2 klasörün yargılama safahatine ilişkin belgeleri içerdiği anlaşılmakla,

1-Bilirkişi incelemesi için dosyanın gönderildiği ... . Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 05.02.2013 tarihli kararında ek olarak gösterilen 3 klasör bilirkişi raporu ile,

2-Adli mütercim ...'nin 17.07.2013 tarihli dilekçesi ekinde yazılı 2 klasör,

3-Adli mütercim ...'nin 01.02.2013 tarihli dilekçesi ekinde gösterilen 3 klasörün eklenerek dava dosyası ve eklerinin dizi pusulasına bağlanarak birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1145, Karar No: 2023/10361, Tarih: 30.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/1145 E.  ,  2023/10361 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin düzeltilerek onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2021/1 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak 13 yıl 9 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

b. Sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/1268 Esas, 2021/1879 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca eşyaların müsaderesi sırasında kanun maddesinin hatalı gösterilmesi nedeniyle hükümlerin düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca eşyaların müsaderesi sırasında kanun maddesinin hatalı gösterilmesi nedeniyle hükümlerin düzeltilerek onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 4. Hükümlerin gerekçesiz olduğuna, 5. Tutanak tanıklarından yalnız birisi dinlenilmesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 4. Hükümlerin gerekçesiz olduğuna, 5. Tutanak tanıklarından yalnız birisi dinlenilmesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...’ın uyuşturucu madde sattığına dair ihbara istinaden ihbarcı şahıs ile görüşülüp yapılan araştırmalar sonrası 05.12.2019 tarihinde sanık ...’ın ikameti çevresinde yapılan fiziki takipte; camiye 82 metre uzaklıkta sanık ...’ın yanına hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık Fatih’in geldiği, tanığın sanığa bir miktar para verip karşılığında bir şey aldığının kolluk görevlilerince görüldüğü, akabinde durdurulan tanık Fatih’in 2 adet kilitli poşette net 0,5 gram esrarı görevlilere rızasıyla teslim ettiği, sonrasında Cumhuriyet savcısının yazılı arama emriyle arama yapılması amacıyla sanık ...’ın ikamet çevresine gidildiği, sanık ...’ın ikametinin önünde yakalandığı ve pantolon cebinde 1 paket net 0,4 gram sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde, montunun cebinde 10 adet MDMA ihtiva eden tabletler ve iç çamaşırında 4 paket net 1,75 gram esrar ile 37 adet MDMA ihtiva eden tabletler ele geçirildiği, sanık ...’ın ikametine arama için gidildiğinde ikamette sanık ..., hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanık Cumali ve tanık Yılmaz’ın yakalandıkları, temyiz dışı sanık Cumali’nin üzerinde birer paket net 1 gram metamfetamin ile net 1 gram sentetik kannabinoid içeren uyuşturucu madde elde edildiği, arama devam ettiği sırada temyiz dışı sanık Cumali’nin istifra edeceğini söylemesiyle sanık ...’ın temyiz dışı sanık Cumali’yi tuvalete götürdüğü polis gözetimi sırasında sanık ...’ın tuvalet deliğine attığı ilaç kutusu içerisinde; 3 paket net 1,75 gram esrar elde edilebilir net 3,5 gram hint keneviri, 4 paket toplam net 0,8 gram metamfetamin ve 1 paket net 1 gram kokain ile sanığın üstünde 10.200,00 TL para ele geçirildiği, ikamet içinde kanepe üzerinde 3 paket net 0,5 gram esrar ve 13 adet boş kilitli poşetler ele geçirildiği olayda; sanık ...’ın eyleminin; sanık hakkındaki ihbar, alışverişi gören fiziki takip, tutanak tanığın beyanı, tanık Fatih’in soruşturma aşamasındaki beyanı, sanığın üzerinde ve ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı ve çeşitliliğiyle sabit olduğu, yine sanık ...’ın eyleminin; üzerinde ve ikamette ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı, çeşitliliği ve paketler halinde olması, arama sırasında sanık ...’ın uyuşturucu maddeleri yok etmeye yönelik davranışıyla sabit olduğu, sanıkların beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçeleri ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

Sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 17.07.2023, 26.07.2023, 07.08.2023, 26.09.2023 ve 27.11.2023 tarihli dilekçelerinde " ... Temyiz hakkımdan feragat ediyorum ve vazgeçiyorum, dosyamın onanmasını istiyorum..." şeklindeki temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olan beyanları ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca arama kararına bir hukuka aykırılık bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinde İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine dayandığı ve araştırılacak başkaca bir husus kalmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmünün müsadereye ilişkin 7-B bendinde emanette muhafaza altına alınan şeffaf poşetler ve alüminyum folyoların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesi yerine yalnızca aynı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden:

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/1268 Esas, 2021/1879 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Müsadere ile ilgili 7-B bendinde "54 üncü maddesi" ibaresi çıkarılarak yerine " 54 üncü maddesinin birinci fıkrası" ibaresi eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Müsadere ile ilgili 7-B bendinde "54 üncü maddesi" ibaresi çıkarılarak yerine " 54 üncü maddesinin birinci fıkrası" ibaresi eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/816, Karar No: 2017/3432, Tarih: 06.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/816 E.  ,  2017/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/10/2015 tarih ve 2014/1344-2015/834 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat abonman sigorta poliçesi ile sigortalanan 291 kap kumaş emtiasının, davalı sorumluluğunda İtalya'dan ...'ya sevk edilmek üzere 24/01/2011 tarihinde tam ve hasarsız olarak davalının aracına yüklendiğini, 26/01/2011 tarihinde yapılan tahliye sırasında yapılan kontrolde, kumaşların 18 kabının ıslanmak suretiyle hasara uğradığının belirlendiğini, durumun davalı şirket sürücüsünün imzası ile tutanak altına alındığını, meydana gelen hasar nedeni ile sigortalısına 6.079,16 TL'nin 22/11/2011 tarihinde ödediğini ve sigortalı haklarına halef olduğunu, CMR Konvansiyonu hükümlerine göre yapılan SDR hesaplaması sonucu belirlenen 2.091 EURO'nun ödeme tarihindeki T.C. Merkez Bankası efektif satış kuru karşılığı 4.558,38 TL tazminatın alacaklı şirketin sigortalısına ödeme tarihi olan 22/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsili amacı ile ... 10. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1483 esas sayılı dosyası ile davalı aleyhine ilamsız icra takibine gidildiğini, ancak davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek takibe ve borca itiraz eden davalı şirketin itirazının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davalı taraf imha tutanağının gerçeği yansıtmadığını iddia etmiş ise de, 13 gün sonra bile elle hissedilir derecede ıslak olan kumaşın % 100 polyester olduğu, geri dönüşüme verildiği ve imha edildiği zira, dosyada başka bir şekilde kullanıldığı hususunda delil bulunmadığı gibi, sovtaj konusunda da belge bulunmadığı, 13 günde bile elle hissedilen ıslaklıktaki kumaşın nemden dolayı küflenmiş ve kullanılmayacak halde olması ihtimalinin daha yüksek olduğu, ekspertiz raporunda ıslanmanın nakliye aracının brandasının delinmesi sonucu ve nakliye sırasında oluştuğu kanaatinin bildirildiği, ıslak malların miktarı 960 adet olup, tümünün 20/01/2011 tarih, 50093 sayılı fatura içerisinde yer aldığı, brüt ağırlığının 104,63 kg olduğu, ödeme tarihindeki SDR kuru üzerinden hesaplanan sorumluluk üst sınırının 2.173,69 TL olacağı, davacının sınırlı sorumluluk üst sınırını aşan kısım için CMR’nin 23. m. göre rücuen tazminat talep etmesinin mümkün olmadığı, her ne kadar davalı tarafça hasarın teminat dışında olduğu savunulmuş işe de, brandanın delik olduğu ve araca yağmur suyu sızdığına yani, yükün ıslanma nedenine ilişkin net veri mevcut olmaması, davalı taşıyıcının da yükü teslim alırken herhangi bir çekince koymaması, taşınan yükün alıcıya teslimi sırasında ıslaklığının tespiti ve sürücünün de imzasını taşıyan 26/01/2011 tarihli tutanağa göre, taşıyıcının sorumlu olduğunun kabulü ile kumaşlar mevcut olmadığından sovtaja ilişkin hesaplama da yapılamayacağı, kumaşların hiç kullanılmadığı ve imha edildiği, sovtaj değeri olmadığının kabul edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalının itirazının 2.173,69 TL asıl alacak, 302,51 TL işlemiş faiz alacağı, icra gideri ve vekalet ücretiyle birlikte sınırlı olarak iptaline, hüküm altına alınan alacak miktarının %20'si üzerinden hesaplanan 495,24 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, CMR Konvansiyonu’na tabi taşıma sözleşmesinden kaynaklanan rücu alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, bozma sonrası alınan ve aralarında tekstil uzmanın da bulunduğu ek bilirkişi kurulu raporunda taşıma sırasında hasarlanan kumaşlarda başka bir kötüleşme olmadığından kurutulması mümkün olmakla birlikte, kurutulduktan sonra fiili durumları kesin tespit edilemeyen kumaşların aynı şekilde kullanılıp kullanılmayacağı hususunda fiilen inceleme yapılmadığından bir kanaate varılamadığı, ticari olarak değerlendirilmesinin mümkün olduğu, nitekim kumaşların tamamen imha edilerek yok edilmesi değil yeniden başka amaçla da faydalanılabileceğinin geri dönüşüme verilmesinden anlaşıldığı, tekstilde genel olarak tek cins bir liften oluşan tekstil artık ve atıklarının çeşitli yöntemlerle yeniden değerlendirilip kazanılabileceği ve kullanılabildiğinin belirtilmesi karşısında; dosyada kumaşların başka bir şekilde kullanıldığı hususunda delil olmadığı gibi, sovtaj konusunda da belge bulunmadığı, 13 günde bile elle hissedilen ıslaklıktaki kumaşın nemden dolayı küflenmiş ve kullanılamayacak halde olma ihtimalinin yüksek olduğu, kumaşlar imha edildiğinden sovtaja ilişkin hesaplama yapılamayacağı, kumaşların hiç kullanılmadığı ve sovtaj değeri olmadığından bahisle hüküm tesisi doğru olmayıp, mahkemece kumaşların sovtaj değeri hususunda bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Ayrıca, dava konusu olay tazminat hukukunu ilgilendirdiğinden ve tazmini gerekecek bedel taraflar arasında açıkça kararlaştırılmadığından, tazminat alacağı önceden belirlenebilirlik, bilinebilirlik, hesap edilebilirlik vasfı ve dolayısıyla likit alacak niteliği taşımamaktadır. Bu nedenle, İİK'nın 67. maddesindeki koşullar gerçekleşmediği gibi, davacı tarafça icra inkar tazminatı talebinde bulunulmamasına, bozma öncesi yapılan yargılama sonucunda icra inkar tazminatına hükmedilmemesine ve bu hususun da temyiz sebebi yapılmayarak kesinleşip, usuli müktesep hak oluşturmasına rağmen, talebi aşacak ve usuli müktesep hakkı da görmezden gelecek şekilde icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulmasına karar verilmiştir.

3- Öte yandan, CMR Konvansiyonu’nun 27/1 madde ve fıkrasında hak sahibinin ödeme talebinin yazılı olarak taşıyıcıya gönderildiği tarihten, böyle bir talepte bulunulmamış ise, dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedileceği öngörülmüş olup, somut olayda davacının davalıya göndermiş olduğu bir ödeme talebi ya da temerrüt ihtarı bulunmadığından takip tarihine kadar işlemiş temerrüt faizi talep edilemeyecek olmasına rağmen anılan husus nazara alınmaksızın takip tarihine kadar işlemiş faize hükmedilmesi de doğru olmadığından kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.