muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/147, Karar No: 2022/967, Tarih: 10.02.2022

5. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili, bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereklerinin yerine getirilmediğini, davalının zilyetliğinin dayanağı ve süresine ilişkin hususlarla alakalı bir değerlendirme ve sonuca ulaşılmadan karar verildiğini, Kanunun 13/B-c maddesinin hükme esas alınmasının kanuna aykırı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesinin kararının bozulmasını istemiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Kadastro sonucu Mersin İli Mut İlçesi Narlıdere Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 2304 parsel sayılı 302,42 metrekare yüzölçümlü taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ...’ın zilyetliğinde iken 1996 yılında iki katlı betonarme evi inşa ettiği belirtilerek, ... adına tespit ve tespite itiraz edilmeksizin tescil edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

6.2.İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun tapuda kayıtlı taşınmaz malların tespiti başlıklı 13. maddesinde “A) Kayıt sahibi veya mirasçıları zilyet bulunuyorsa; a) Kayıt sahibi adına, b) Kayıt sahibi ölmüş ise mirasçıları adına, c) Mirasçılar tayin olunamazsa, ölü olduğu yazılmak suretiyle kayıt sahibi adına, B) Kayıt sahibi veya mirasçılarından başkası zilyet bulunuyorsa; a) Kayıt sahibi veya mirasçılarının kadastro teknisyeni huzurunda muvafakatları halinde zilyet adına, b) Zilyet, taşınmaz malı, kayıt malikinden veya mirasçılarından veya mümessillerinden tapu dışı bir yolla iktisap ettiğini, onların beyanı veya herhangi bir belge ile veya bilirkişi veyahut tanık sözleriyle ispat ettiği ve ayrıca en az on yıl müddetle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla zilyet bulunduğu takdirde zilyet adına, c) (Değişik: 3/5/2012-6302/4 md.) Kayıt sahibinin yirmi yıl önce gaipliğine hüküm verilmiş veya tapu sicilinden malikin kim olduğu anlaşılamamış ise çekişmesiz ve aralıksız yirmi yıl müddetle ve malik sıfatıyla zilyet bulunan kimse adına tespit olunur. Noter tarafından tespit ve tevsik edilen muvafakat beyanı veya düzenlenen satış vaadi senedi teknisyen huzurunda yapılmış muvafakat sayılır.”

Tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti başlıklı 14. maddesinde “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya

bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.” düzenlemeleri yer almaktadır.

6.3. Değerlendirme

Dosya kapsamına, kararın (IV/6.2.) paragrafındaki yasal ve hukuksal gerekçeye, kararın (IV/2.) no.lu paragrafında yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılmış olmasına göre yazılı şekilde ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.” düzenlemeleri yer almaktadır.

6.3. Değerlendirme

Dosya kapsamına, kararın (IV/6.2.) paragrafındaki yasal ve hukuksal gerekçeye, kararın (IV/2.) no.lu paragrafında yer verilen ve hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılmış olmasına göre yazılı şekilde ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 51,50 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10387, Karar No: 2022/9805, Tarih: 12.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/10387 E.  ,  2022/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1)... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2019 tarih ve 2016/753 Esas, 2019/43 Karar sayılı kararı; Sanığın, katılan ...’a yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/1, 86/3-a-e, 62/1, 53, 58, 63 ve 54 maddeleri gereğince "1 yıl 10 ay 15 gün" hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/11/2019 tarih ve 2019/1173 Esas, 2019/2890 Karar sayılı kararı; “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı,

3)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/06/2021 tarih ve 2019/1173 Esas, 2019/2890 Karar sayılı ek kararı; “Temyiz isteminin reddine” dair ek kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19/11/2019 tarih ve 2019/1173 Esas, 2019/2890 Karar sayılı kararı ile 03/06/2021 tarihli ek kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 291. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/06/2021 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14097, Karar No: 2013/8834, Tarih: 10.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/14097 E.  ,  2013/8834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ... ve ..., ırza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ..., reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ... ile fuhuş için başkasına kadın tedarik etme (8 kez) suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; ... ve ...'ın eylemlerinin reşit olmayan mağdure ile cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkûmiyetlerine, ..., ..., ..., ... ve ...'nın atılı suçlardan beraatlerine dair Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2007 gün ve 2005/104 Esas, 2007/114 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, katılanlar vekilleri ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 29.05.2012 gün ve 2012/5596 Esas, 2012/6148 Karar sayılı ilamı ile sanıklar Gülperi, Mehmet, Raşit, Bilal, Mustafa ve Kadir hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine, sanık ... hakkında hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sehven Dairemize tekrar gönderildiği ve esasa kaydedildiği anlaşılmakla, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10761, Karar No: 2014/16845, Tarih: 18.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10761 E.  ,  2014/16845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 2.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2013/699-2014/221

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; 2012 yılında Osmaniye'den Adana'ya tayini çıkan davalının, davacıyı Adana'da yanında istememesi ve başka bir kadınla hayatını devam ettirmesi karşısında; davacının, Denizli'ye taşındığını, müşterek çocukların okul, sağlık, eğitim, yol giderleri, davacının zorunlu yaşam ihtiyaçları ile davalı tarafından aldırılan krediden kaynaklanan borçlarına, davacının öğretmen maaşının yetersiz kaldığını; davalının gelirinin, davacının gelirinin en az üç katı olduğunu belirterek; davacı için aylık 1.500,00 TL, müşterek çocuklardan Yusuf için aylık 1.500,00 TL, Berkay için aylık 1.000,00 TL olmak üzere, toplam: 4.000,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; cevap dilekçesinde, müvekkilinin tayininin, 2012 yılı yaz kararnamesi ile çıktığını; Adana'nın Osmaniye'den büyük olması nedeniyle çocukların Adana'da daha iyi eğitim alacakları ve daha iyi koşullarda yaşayabileceklerini; tayinini, Adana'ya yasal olanaklarla kolaylıkla yapabileceklerini söylemesine rağmen, ikna olmayarak evi ve ortak çocukları Adana'ya getirmekten kaçındığını; daha sonra da, müvekkiline bilgi vermeden tayinini memleketi olan Denizli'ye yaptırdığını, davacının, öğretmen olup, aylık 2.500,00 TL maaşının olduğunu, bu nedenle, nafakaya ihtiyacının olmadığını; ortak çocukların sadece nafaka ölçüsünde değil başkaca bütün ihtiyaçlarını baba olarak olanakları ölçüsünde yerine getirdiğini savunup; davacı yönünden, nafaka talebinin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının davasının kısmen kabulü ile, davacı kadının öğretmen olması ve geliri bulunması nedeniyle tedbir nafakası talebinin reddine; müşterek çocuklar yönünden, dava tarihinden itibaren ayrı ayrı aylık 700,00'er TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak müşterek çocuklar için harcanmak üzere davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava; ayrı yaşamada haklılık iddiasına dayalı, davacı eş ve müşterek çocuklar için tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava; ayrı yaşamada haklılık iddiasına dayalı, davacı eş ve müşterek çocuklar için tedbir nafakası istemine ilişkindir.

TMK’nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine Kanunda öngörülen önlemleri alır. Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır. (TMK.nun 197/2.maddesi)

Tedbir nafakasında, eşlerin, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katkıda bulunmaları gerekir (TMK Md. 186/son). Davacı eşin, ekonomik durumunun davalı (kocadan) daha iyi olması veya davacının çalışması davalı (kocayı) tedbir nafakası yükümlülüğünden kurtarmaz. Ortak giderlere (elektrik, su, telefon, kira, yakıt parası vs.) katılma yükümlülüğünü tamamen ortadan kaldırmaz. Bu durum, sadece, nafaka miktarının takdirinde etkili olabilir. Davacı kadının gelirinin bulunması, ona, tedbir nafakası bağlanmasını engelleyici bir hal değildir. Böylece "hakkaniyet" ilkesine uygun bir nafaka tespit edilebilir (TMK. Md. 4).

Hakim, nafaka takdirinde; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini, ayrı yaşamaları halinde de korunması gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; davalının, evlilik birliğinin devamı sırasında sadakatsiz davranışlar sergilediği; bu nedenle, ayrı yerde görev yapan eşinin tayin talebini istemediği, ortak konuta gelip gitmediği,bu haliyle davalının kusuru nedeniyle tarafların ayrı yaşadıkları tanık beyanları ile sabit olup; davacının ayrı yaşamada haklılığı kanıtlanmıştır.

Yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında; davacının öğretmen olduğu ve ortak çocuklarla birlikte aynı konutta birlikte yaşadığı ve aylık gelirinin 2500,00 TL olduğu tespit edilmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetilerek, davacı tarafın geçimini sağlayıcı, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde; TMK 4. md gereğince, hakkaniyete uygun bir nafaka takdir edilmesi ve hüküm altına alınması gerekmektedir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, davacı tarafın tedbir nafakası isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumları gözetilerek, davacı tarafın geçimini sağlayıcı, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde; TMK 4. md gereğince, hakkaniyete uygun bir nafaka takdir edilmesi ve hüküm altına alınması gerekmektedir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde, davacı tarafın tedbir nafakası isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4197, Karar No: 2010/15297, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4197 E.  ,  2010/15297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda emsal incelemesi ve dava konusu taşınmazla karşılaştırma yapılmaksızın genel nitelikteki değerlendirmelerle yetinilmiş olmakla bu rapora itibar edilemez.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlarda dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği yada resen belirlenecek emsal kayıtlar Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten ve bunun imar parseli olup olmadığı da sorulup saptandıktan sonra yukarıda açıklanan esaslara uygun incelemeyi içeren, incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Yasasının 18.maddesinin ikinci fıkrası gözetilerek düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınarak düzenlenen ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre ve usulen kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17279, Karar No: 2023/5920, Tarih: 22.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17279 E.  ,  2023/5920 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/834 E., 2021/726 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/41 Esas, 2021/230 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 yıl hapis ve 22.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2021/834 Esas, 2021/726 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eylemin sabit olmadığına, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna, 2. Sanık ile arasında husumet bulunan komşuların aramada hazirun olarak bulundurulmasının hukuka aykırı olduğuna, 3. Temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasının ölçülü olmadığına, 4. Takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eylemin sabit olmadığına, "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna, 2. Sanık ile arasında husumet bulunan komşuların aramada hazirun olarak bulundurulmasının hukuka aykırı olduğuna, 3. Temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasının ölçülü olmadığına, 4. Takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya kapsamında yer alan, istihbari bilginin, olay ve arama tutanağının ve uzmanlık raporlarının içerikleri ile sanığın kovuşturma aşamasındaki tevilli savunması birlikte dikkate alındığında, hakkında ikametine satmak amacıyla yüklü metamfetamin getirdiğine ilişkin istihbari bilgi bulunan sanığın, olay tarihinde hakkında verilen beraat kararı istinaf edilmeksizin kesinleşen temyiz dışı sanık ... ile birlikte ikametten çıkıp, araca bindikleri sırada durduruldukları ve kolluk görevlilerine direnmeleri üzerine kademeli güç kullanılarak yakalandıklarında, sanığın üst aramasında daralı 4,5 gram metamfetamin ele geçtiği; Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden ikamette yapılan aramada, salonda ve mutfakta 6 parça halinde daralı 319,6 gram metamfetamin ve 5 adet pregabalin içeren tabletin bulunduğu olayda; istihbari bilginin içeriği ile uyumlu olarak sanığın üzerinde ve ikametinde aynı tür ve nitelikte, kişisel kullanım sınırının çok üzerinde uyuşturucu maddenin ele geçtiği

göz önüne alındığında, eylemin "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu oluşturduğu, ele geçen uyuşturucu maddenin miktarına ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütlere göre temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşıldığı, suça meyilli kişiliği ve aşamalarda farklı beyanlarda bulunarak mahkemeye yardımcı olmaması nedeni ile takdiri indirim uygulanmadığı, adli sicil kaydındaki tekerrüre esas sabıkası nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki nitelendirme ve uygulama konusunda konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın kovuşturma aşamasında üzerinde ve ikametinde ele geçen uyuşturucu maddelerin kendisine ait olduğunu kabul ettiği dikkate alındığında, aramaya katılan hazirunlara yönelik husumet iddiasının, arama işleminin hukuka uygunluğunu ortadan kaldırmayacağı değerlendirilmekle, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 08.09.2021 tarihli ve 2021/834 Esas, 2021/726 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.