muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6861, Karar No: 2015/166, Tarih: 13.01.2015

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS. madde 1'e göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde 2'ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde 3'e göre, hiç kimse ... aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde 8'e göre, herkes özel ve aile yaşamına... saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanık Afife Şimşek'in resmi nikahlı evli iken, vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 18/07/2007 tarihinde muvazaalı olarak eşi sanık ...'ten boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelliyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı, sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/01/2015 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12670, Karar No: 2024/14418, Tarih: 24.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12670 E.  ,  2024/14418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2021-31.12.2022 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2021 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma kararından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9299, Karar No: 2022/12982, Tarih: 19.10.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9299 E.  ,  2022/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 3. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 8. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2018 tarihli ve 2015/71 Esas, 2018/168 Karar sayılı kararı, Bölge Adliye Mahkemesinin 01.09.2019 tarihli ve 2018/2955 Esas, 2019/2270 Karar sayılı kararı ile kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde 15.05.2002 tarihinde çalışmaya başladığını, 31.05.2009 tarihinde emekli olmasına rağmen çalışmaya devam ettiğini, en son aylık 3.200,00 TL ... ücret aldığını, maaşlarının düşük gösterildiğini, son dönem maaşlarının da bir kısmının bankadan, bir kısmının elden ödendiğini, yaz aylarında davalı Şirkete ait Bodrum'daki otelde sezonun yarısında 08.00-18.30 saatleri arasında, diğer yarısında ise 12.00-22.30 saatleri arasında çalıştığını, ayrıca haftada 1 gün 3 saat fazladan çalışma yaptığını, kış aylarında ise ...'da bulunan otelde 08.00-22.30 saatleri arasında çalıştığını, ... ... genel tatil günleri dahil haftanın 7 günü 07.00-22.30 saatleri arasında çalıştığını ancak fazla çalışmalarının hiç ödenmediğini, ... sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, fesih sırasında her yıl olduğu gibi istifa ve ibraname içerikli belgeler imzalatıldığını, alacaklarının ödenmesi için davalıya ihtarname gönderdiğini ancak yine de alacaklarının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve ... ... genel tatil ücretleri ile yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunarak, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının 03.05.2003 tarihinde Bodrum'daki işyerinde çalışmaya başladığını, her iki işyerinde dönüşümlü şekilde mevsimlik işçi olarak çalıştığını, 31.05.2009 tarihinde emeklilik nedeni ile ... sözleşmesinin sona erdiğini ve tekrar ....08.2009 tarihinde Bodrum'daki işyerinde kısmî süreli şekilde çalışmaya başladığını, davacının emeklilik sonrası dönemde ayda sadece 6 gün çalışma yaptığını, 12.10.2010 tarihine kadar devam eden bu çalışmaların yine her iki işyerinde ve mevsime bağlı olarak gerçekleştiğini davacının emeklilik sonrası asgari ücretle çalıştığını, davacının emekli olarak işten ayrıldığı dönemde kıdem tazminatının ödendiğini, emeklilik sonrası çalışmasının ise haklı sebep yokken kendi istifası ile son bulduğunu, ayrıca ibraname de imzaladığını, alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı asılın bordrolarındaki imzaların kendisine ait olduğunu beyan ettiği, bu bordrolardaki süreler ile Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarındaki sürelerin aynı olduğu, imzalı bordroların aksini ispatlayan yazılı delil de bulunmadığından davacının çalışmasının emeklilik suretiyle iki dönem hâlinde gerçekleştiği, birinci dönem çalışmasının toplamda 2096 gün, ikinci dönem çalışmasının toplamda 72 gün olduğu, davacının ikinci dönem çalışmasında 1 yılı doldurmadığından kıdem tazminatına hak kazanamadığı, tüm dosyadaki deliller, tanık beyanları ve emsal ücret araştırmasına göre davacının en son aldığı aylık ücretinin ... 3.200,00 TL olduğu, davalı tarafça davacıya yapılan ödeme 16.....2010 tarihinde olup zamanaşımı def'i dikkate alınarak 16.....2010 tarihine kadar ... alacaklardan mahsup yapılmasının yerinde olduğu, davacının ilk dönem çalışmasına ilişkin ... sözleşmesi davalı tarafça haklı ya da geçerli neden olmadan feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, emeklilik sonrası dönemde ayda 6 gün çalıştığı, günde fiilen 10 saat çalıştığı, haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı, ayda 6 gün çalıştığı dönemde bayrama denk gelen günlerin 1/4'ünde çalıştığının ve tanık beyanlarına göre emeklilik sonrası dönemde bazı hafta tatillerinde çalıştığının kabulü ile yapılan hesaplamanın hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu, yıllık izin bakımından da davacının çalışması 11 aydan az sürdüğünden yıllık izin alacağına hak kazanamadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerlerinde 15.05.2002 tarihinden 22.10.2010 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, alacaklarının kesintisiz çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm altına alınması gerektiğini, 11 ayın üzerinde çalışması bulunduğundan yıllık izin ücretine hak kazandığını ... sürerek davanın tümden kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dosyada davacının imzasını taşıyan bordroların yazılı delil niteliğinde olduğunu, davacının iddialarını ispat edemediğini, davacıya 16.....2010 tarihinde yapılan ödemenin kıdem tazminatı olarak ödendiğini, bu tutarın diğer alacaklardan mahsup edilmesinin hatalı olduğunu, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, dosyaya ibraz edilen ibranamenin değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanlarına, emsal ücret araştırması kayıtlarına göre davacının son aylık ücretinin brüt 3.675,27 TL olarak kabulünün dosya kapsamına uygun olduğu, kabul edilen çalışma sürelerinin dosya kapsamı ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre yerinde olduğu, 16.....2010 tarihinde davalı tarafça davacıya yapılan ödemenin ilk dönem çalışması için hesaplanan kıdem tazminatından mahsup edilmesin gerektiği, ilk dönem çalışması emeklilik nedeniyle son buluğundan ilk dönem ihbar tazminatına hak kazanamadığı ancak ikinci dönemdeki ... sözleşmesinin davalı tarafça haklı nedenle feshedildiği davalı tarafça ispat edilemediğinden bu dönem için ihbar tazminatına kazandığı, davacının yaptığı işin mevsimlik ... olmadığı, aralıklı çalışma olduğu ve yıllık izne hak kazandığı, davacının emekli olmadan önceki ilk dönem çalışmasına ilişkin fazla çalışma, ... ... genel tatil ve hafta tatili alacaklarının zamanaşımına uğradığı, davacının ikinci dönem çalışmasının dinlenen tanık beyanları, davalı savunması ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre ayda 6 gün olduğu, bu nedenle ikinci dönem fazla çalışma, ... ... genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının bulunmadığı gerekçeleriyle tarafların istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ... sürülen gerekçeleri tekrar ederek ve ayrıca davalı tarafın ... sözleşmesi devam ederken yaptığı ödemenin kıdem tazminatına ilişkin olduğu kabulünün hatalı olduğu, davacının çalışması kesintisiz şekilde yaz ve kış mevsimlerinde ayrı şehirlerde bulunan otellerde devam ettiğinden fazla çalışma, ... ... genel tatil ve hafta tatili alacaklarının kabulüne karar verilmesi gerektiği ve kabul edilen aylık ücret miktarının hatalı belirlendiği gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının son aylık ücretinin miktarı, çalışma süresi ve şekli ile fazla çalışma, ... ... genel tatil ve hafta tatili ücreti alacağının bulunup bulunmadığı ve ödemenin mahsubu hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1568, Karar No: 2010/2848, Tarih: 15.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1568 E.  ,  2010/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM.

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı kooperatifin kendisine ait 2271 parsel sayılı taşınmaz önünde bulunan ve kıyı kenar çizgisi içinde kalan alana, istinat duvarı, beton dolgu, ahşap iskele ve soyunma kabini yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapıların kıyı yönetmeliğine uygun yapıldığını, kiralanmasının sözkonusu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “… somut olayda, mahkemece fen memuruna tespit ettirilen, kıyı kenar çizgisi esas alınarak hüküm kurulmuştur. Öyleyse, yapılan inceleme, araştırma ve uygulamanın hüküm kurmaya elverişli olduğu söylenemez. Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve bilimsel olmaktan uzak bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR-

1-Davacı ... vekili,Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün s11.05.2009 tarihli yazısına istinaden,03.06.2009 tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden tamyiz dilekçesinin reddine,

2- Davalının temyiz itirazına gelince; dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı 247,10 TL.bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/284, Karar No: 2017/10213, Tarih: 28.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/284 E.  ,  2017/10213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da ( alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayet dilekçesinde bildirilen araçların devrine ilişkin satım sözleşmesi örnekleri getirtilip, sanığın suç kasdının tespiti açısından araçların satımından elde edilen meblağların diğer borçların ödenmesi amacıyla kullanılıp kullanılmadığı tam olarak belirlenmeden eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15708, Karar No: 2013/4998, Tarih: 12.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/15708 E.  ,  2013/4998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakını ilgilendiren belge örneklerinin, iddianamenin ve sanığın savunmasının alındığı 25.02.2010 tarihli duruşma tutanağının Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.