muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9910, Karar No: 2013/16417, Tarih: 12.11.2013

Tüm bu yasal düzenlemeler ve Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı değerlendirildiğinde; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan tazminatlara ilişkin ilamların, icra takibine konu edilmesi halinde, elatma tarihi 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında ise; takibe konu ilamın 5999 sayılı Yasa'nın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 30.06.2010 tarihinden önce olması durumunda İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilebileceği, ilam tarihi 30.06.2010 tarihinden sonra ise İdarenin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

04.11.1983'den sonraki el koymalarda ise; 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi haciz yasağı getirmekle birlikte anılan yasa maddesi Anayasa'ya aykırı görülerek 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Bu durumda ilam tarihi yeniden haciz yasağının getirildiği 11.06.2013 tarihinden önce olması halinde haciz konulabileceğinden şikayetin reddi, ilam tarihi 11.06.2013 tarihinden sonra olması halinde ise haciz yasağı mevcut olduğundan şikayetin kabulü gerekir.

Somut olayda; ilam tarihi 06.09.2012 olup, borçlunun hesabına 04.04.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil malvarlığı üzerine haciz konulması mümkün olup, Mahkemenin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, hesaptaki paraların mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet nedeni kapsamında değerlendirilme yapılarak sonuca gidilmesi yerine, yazılı gerekçeyle hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince

Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 12.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/19398, Karar No: 2022/15711, Tarih: 29.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19398 E.  ,  2022/15711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, ... tarafından verilen 24/04/2021 tarih 2021/İHK-11863 sayılı itirazın kısmen kabulüne dair kararın süresi içinde davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalıca zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı araç ile davacının sürücüsü olduğu motosikletin karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 14.900,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 50,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 15.000,00 TL’nin davalı sigortanın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile beraber tahsilini talep etmiş; ıslahla toplam talebini 177.035,48 TL tazminat ile 5.000,00 TL de tedavi gideri olarak belirlemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; davanın kısmen kabulüne, toplam 177.035,48 TL’nin yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, tedavi giderlerine yönelik talebin reddine karar verilmiş; ... kararına davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilerek, davanın kısmen kabulüne, toplam 130.650,38 TL’nin 26/11/2020 tarihinden itibaren yasal faizle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; ... kararı, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kazasında bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak işgücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Diğer yandan; Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih-2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve ... tarafından karara esas kabul edilen aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; ... tarafından bu hesaba göre karar verildiği görülmektedir. Dairemizin içtihatları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılması yerinde olmakla birlikte % 1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından "devre başı ödemeli belirli süreli rant" yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Ancak davacı tarafından Uyuşmazlık Hakem Heyetine itiraz edilmeyerek PMF-1931 yaşam tablosuna göre yapılan hesap yönünden davalı yararına usuli kazanılmış hak doğduğu anlaşılmakla, davacı için, PMF 1931 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, % 1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından "progresif rant" formülü kullanılarak tazminat hesaplamasının yapılması gerektiği dikkate alınmak suretiyle, bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, ... kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, ... kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Sigortacılık Kanunu 30/17 maddesi ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazete de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinde "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu vekalet ücretinin altında kalması halinde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarını kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın hakem kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine 29/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5960, Karar No: 2022/15694, Tarih: 05.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/5960 E.  ,  2022/15694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olması; 2009 takvim yılında en son matrahlı KDV beyannamesinin 2009 yılı Aralık ayında verilmesi, 2010 takvim yılında en son matrahlı KDV beyannamesinin Haziran ayında verilmesi ve Ba-Bs form analizi sonucuna göre 2010 takvim yılında en son faturanın Haziran ayında düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli karar başlığında “2009-2010” şeklinde eksik yazılan suç tarihlerinin 31.12.2009 ve 30.06.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “Sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.12.2009 ve 30.06.2010 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4580, Karar No: 2006/8267, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4580 E.  ,  2006/8267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulması için taraflardan taşınmazları ve öncesini iyi bilen elverdiğince yaşlı olmak üzere aynı köyden ve komşu köylerden tanık göstermelerinin istenmesi, daha sonra önceki keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıklarla tüm tespit bilirkişileri ve taraflarca gösterilecek tanıklar eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak olduğunda mer'a tahsis kararı ve kaydı yerel ve teknik bilirkişi aracılığıyla uygulanması ve kapsamının belirlenmesi, böyle bir kaydın bulunmaması durumunda bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın ve civarının öncesinin mer'a olup olmadığı, tescil davasının açıldığı tarihte böylesine büyük bir arazinin hangi imkan ve araçlarla zilyet edildiğinin olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanması, bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda giderilmesi, kadastro teknisyeni ... Ünal tarafından düzenlenen kroki gözönünde bulundurularak yeşil ve mavi çizgi ile belirlenen sınırlardan sonra gelen komşu taşınmazların tutanak ve dayanakları olan kayıtların getirtilerek taşınmazlar yönünü ne şekilde sınır okuduklarına bakılması, taşınmazın ve etrafının öncesinin mer'a olması halinde dayanak tapu kayıtlarına bir değer verilemeyeceği ve ayrıca kök kayıttan pay yada bağımsız bir yer satın alan kişilerin Medeni Kanunun eski 931 yeni 1023 maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağının düşünülmesi, bunun yanında davacının 9.10.1979 tarihli oturumda alınan mevsuk beyanlarının delillerin değerlendirilmesinde dikkate alınması

taşınmazın öncesinin mer'a olmadığı sonucuna varıldığında kaydın kuzey sınırı orta tepe okuyup kapsamı yüzölçümü ile geçerli olduğundan değişmez sınırlardan başlanmak üzere kayda yüzölçümü ile kapsam belirlenmesi, taşınmazın bulunduğu yörede ve köyde toprak tevzi komisyonunca çalışma yapılıp yapılmadığının sorularak, çalışma yapıldığının bildirilmesi halinde bununla ilgili tutanaklar ve haritalarının getirtilip incelenerek taşınmazın ve etrafının ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi, fen bilirkişisine yapılan keşif ve uygulamayı yansıtır biçimde geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmesi, ondan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın 268750 metrekare olan yüzölçümünün hüküm yerinde 6750 metrekare olarak yazılmış olması maddi hatadan kaynaklanıp yerine düzetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Taşınmazın 268750 metrekare olan yüzölçümünün hüküm yerinde 6750 metrekare olarak yazılmış olması maddi hatadan kaynaklanıp yerine düzetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın kadim mera olduğunun aynı köyden ve komşu köylerden dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile saptanması yanında bu yönünün ziraatçi bilirkişi raporu ile de doğrulanmasına, davacının dayandığı tapu kaydının tescil ilamının tarafı olmayan hazineyi bağlamayacağına, kamu orta malı niteliğindeki mer'aların zilyetlikle iktisabına olanak bulunmadığına ve kararda yazılı gerekçelere göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir. REDDİNE

Ancak, kamu orta mali niteliğindeki mer'aların özel mülkiyete ve tescile tabi yerlerden olmadığı düşünülmeksizin yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değil bozma nedeni ise de bu yöndeki yanılgını giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir görülmediğinden hüküm fıkrasının 1.bendindeki “6750 metrekare yüzölçümlü taşınmazın tapulama

tutanağındaki tesbit gibi ve tesbit krokisinde teslim edildiği şekli ile mera vasfı ile hazine adına kayıt ve tesciline” tümcesinin çıkarılarak yerine “141 parsel numaralı 286750 metrekare yüzölçümlü taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Yasasının 16/B maddesi uyarınca mer'a niteliğiyle sınırlandırılıp özel siciline yazılmasına” tümcesinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.80YTL kalan onama harcın temyiz edenden alınmasına 9.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6033, Karar No: 2012/1789, Tarih: 15.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6033 E.  ,  2012/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair Kale (Denizli) Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinden verilen 26.05.2011 gün ve 174/103 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tarafların 1992 yılında evlendiklerini, 2010 yılında boşandıklarını, davacının evlilik birliği içinde kazancının tamamını davalı eşine verdiğini, evliliğin devamı sırasında TOKİ’den alınan evin davalı üzerine alındığını açıklayarak davacının eve yapmış olduğu katkıdan dolayı fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle 8.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsili ile davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ev hanımı olduğunu, herhangi bir kazancı olmadığını, davalının annesinden aldığı 12.000 TL ile TOKİ’deki evin peşinat ve taksitlerinin yatırıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından: taraflar 16.08.1992 tarihinde evlenmiştir. 18.08.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 18.03.2010 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden (4722 s.K. m. 10) 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı TKM.nin 170. m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (4721 sayılı TMK.nun 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4721 sayılı TMK.nun 202.m).Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.

Dava konusu edilen TOKİ Mahallesi Dönmez Sokak C-2 Blok No:8 Kat: 1'de bulunan meskene ilişkin satış sözleşmesini davalı ... 25.02.2008 tarihinde imzalamıştır. Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; sözleşme gereğince taşınmaza ait taksit ödemeleri devam etmektedir. Taşınmazın satın alındığı tarih itibariyle taraflar arasında yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. TMK.nun 219.maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre her eşin bu mal rejiminin devamı süresince karşılığını vererek elde ettiği mal varlığı değerleri edinilmiş maldır. Bu nedenle, mahkemenin davacının taşınmaza yaptığı katkı miktar ve zamanını somutlaştırarak ispat edemediği gerekçesi yerinde değildir.

Davacı ve davalının iddia ve savunmalarında belirttikleri katkılar soyut nitelikli tanık beyanlarında belirtilmiş olup kanıtlanamamıştır. Dava konusu daire 25.02.2008 tarihinde edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu tarihte vadeli olarak TOKİ’den alınmıştır. TMK.nun 6 ve 222/2. maddeleri uyarınca taraflar dava konusu taşınmazı kişisel malları ile aldıklarını da kanıtlayamamışlardır.

Davacı ve davalının iddia ve savunmalarında belirttikleri katkılar soyut nitelikli tanık beyanlarında belirtilmiş olup kanıtlanamamıştır. Dava konusu daire 25.02.2008 tarihinde edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu tarihte vadeli olarak TOKİ’den alınmıştır. TMK.nun 6 ve 222/2. maddeleri uyarınca taraflar dava konusu taşınmazı kişisel malları ile aldıklarını da kanıtlayamamışlardır.

Dava, TMK.nun 219, 231, 235 ve 236.maddeleri gereğince açılan yasal mal rejimi olarak kabul edilen edinilmiş mallara katılma alacağı isteğine ilişkindir. TKM.nin 231.maddesinde artık değer; eklemeden (TMK.m. 229) ve denkleştirmeden (TMK m. 230) elde edilen miktarlarda dahil olmak üzere her eşin edinilmiş mallarının toplam değerinden bu mallara ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan miktar olarak tanımlanmıştır. Davacı eş, hesaplama sonucu ortaya çıkacak olan artık değerin yarısı üzerinde hak sahibi olur. (TMK m.236/1) Hesaplamada az önce açıklanan tanımın ve ilkenin gözönünde bulundurulması gerekmektedir.

Mahkemece; mal rejiminin sona erdiği tarih itibariyle ödenen peşinat ve taksit miktarlarının gözönünde bulundurulması ve hesaplanması, aynı tarih itibariyle kalan kredi ya da taksitlere ilişkin borçlar ile meskene ait varsa tüm borçların hesaplamada gözetilmesi, ondan sonra dosya tamamıyla birlikte bir uzman görüş sahibi ile mali müşavir ya da muhasebeciden oluşacak bilirkişi kuruluna verilerek davacının katılma alacağının belirlenmesine ilişkin raporun alınması ve saptanan katılma alacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken farklı gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15916, Karar No: 2010/12371, Tarih: 23.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/15916 E.  ,  2010/12371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl Asliye 2.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; 3194 sayılı İmar Yasasının 1,2,21.maddeleriyle “Belediye ve Mücavir Alan Sınırları İçinde ve Dışında Planı Bulunmayan Alanlarda Uygulanacak İmar Yönetmeliği” hükümlerine göre, imar planı bulunmayan alanlarda da bina yapılması için merciinden ruhsat alınmasının zorunlu olduğu ve İmar Yasasının 5.maddesi uyarınca mücavir alanların imar mevzuatı bakımından belediyelerin yetki, denetim ve sorumluluğu altında olduğu gözetilip suça konu inşaatın 12.10.2004 tarihinden sonra yapılıp yapılmadığı gerekirse keşif de yapılması tutanak düzenleyicilerinin dinlenmesi, kanıtların bir bütün olarak değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, “… suç tanımında mücavir alanlardan ayrıca bahsedilmediği …” biçiminde yasal olmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.