muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2305, Karar No: 2019/2218, Tarih: 19.02.2019

.../...

-2-

sonuçları bilip bilmediği, ikrarın başkaca deliller veya emarelerle desteklenip desteklenmediği, hayatın olağan akışına uygun düşüp düşmediği, şüpheden arınmışlığını ve belirliliğini zayıflatacak biçimde ikrardan dönülüp dönülmediği gibi hususlar da göz önünde bulundurulmak suretiyle somut olaydaki ikrarın delil değerinin ortaya konulması ve ispat sorununun bu şekilde çözümlenmesinin gerektiği nazara alındığında, iletişimin tespiti tutanaklarına istinaden alınan ikrarın da, kanunda gösterilen hukuka uygun yöntemlerle tespit edilmediğinden, suçun sübutunda delil olarak değerlendirilemeyeceği, ikrar dışındaki diğer delillerin de suçun sübutuna yeterli olmadığı gözetilerek tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan vekilinin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10616, Karar No: 2010/11098, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10616 E.  ,  2010/11098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesiyle; ... Mahallesi 240 ada 10 parsel sayılı taşınmazın murislerinden kalan tapulu arazileri olduğunu, yörede 2001 yılında ilk kez yapılan ve 19.11.2007 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu sırasında, öncesi tamamen tarım alanı olan çekişmeli yerin kadastro komisyonu tarafından orman sayılarak orman alanı içinde bırakıldığını, işlemin iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasını istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre mahkemenin değerlendirmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; hükme esas alınan raporlara göre çekişmeli taşınmazın komşu 240 ada 6 ve 7 nolu parsellerle müşterek sınırında 15-20 yaşlarında küme halinde meşe ağaç ve ağaççıkları olduğu, üzerinde 70-80 yaşlarında 7 adet meşe ağacının bulunduğu, mahalli bilirkişi beyanlarına göre de kuzey kesimindeki kısmen ağaçlık alanın ve güneyindeki 6-7 adet meşe ağacının eskiden beri taşınmazda yer aldığı, 1987 basımlı memleket haritasıyla da bu durumun doğrulandığı, her ne kadar bilirkişiler tarafından “dağınık veya küme halindeki ağaçlar boyama tekniği yetersizliği nedeniyle olduğundan farklı gösterilmiştir.” şeklinde açıklama getirilmişse de raporlara ekli hava fotoğrafında da bu bölümlerin koyu renkli ormanlık alan olarak görüldüğü anlaşılmaktadır. Bu nedenle; Dairemizin 18.02.2010 günlü iade kararı üzerine fen bilirkişiler tarafından dosyaya sunulan 31.05.2010 günlü ek rapora göre dava konusu ... Mahallesi 240 ada 10 nolu taşınmazın (A)= 2284 m², (B)= 414,12 m² ve (C)= 2025 m²'lik bölümleri yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 23.09.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13866, Karar No: 2011/5910, Tarih: 05.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2008/13866 E.  ,  2011/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Geri verme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 18/5. madde ve fıkrası uyarınca; iade talebinin kabul edilebilir olduğuna ilişkin

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire ve Avrupa Konseyi tarafından 13.12.1957 tarihinde kabul edilip Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi uyarınca Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 18.11.1959 tarih ve 7376 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunarak 26.11.1959 tarihli Resmi Gazete'nin 10365 sayılı nüshasında yayımlanan "Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi" (SİDAS) hükümlerine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA), 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1466, Karar No: 2013/17422, Tarih: 06.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/1466 E.  ,  2013/17422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait işyerinde 01.05.2007 - 24.02.2012 tarihleri arasında sürekli çalıştığı; 02.02.2012 tarihinde eşinin psikolojik rahatsızlıklarının tedavisi için mazeretini bildiren dilekçeyi, işyerindeki uygulama gereği iş tevziye ...'ya bıraktığını, ne var ki, 3 ve 4 Şubat 2012 tarihlerinde işe devam etmediği gerekçesiyle iş akdinin 17.02.2012 tarihi itibariyle feshedildiğine ilişkin fesih yazısının 24.02.2012 tarihinde tebliğ edilerek işine son verildiğini; işyerinde mazeret dilekçelerinin tevziye bırakıldığını, herkes için aynı uygulama yapılmakta iken davalı işverenin işyeri uygulamalarına aykırı ve kötü niyetli davranarak müvekkilinin iş akdini feshettiğini; ayrıca devamsızlık 03-04.02.2012 tarihlerinde olduğu halde feshin, 4857 saydı İş Kanunu'nun 26. Maddesindeki 6 İş günlük hak düşürücü süre geçirildikten sonra kullanıldığını iddia ederek feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesiyle, işe iadenin hukuki sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkiline ait ...'deki işletme müdürlüğünde çalışmakta iken 03.02.2012 ve 04.02.2012 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz işe devam etmediğini, gerekli tutanaklar düzenlenerek durumun işyeri disiplin kuruluna sevk edildiğini ve feshe ilişkin hususlar disiplin kuruluna sevk edilmekle 6 iş günlük hak düşürücü sürenin kesildiğini, iş akdinin disiplin kurulunca 17.02.2012 tarihinde verilen fesih kararı uyarınca, karardan sonraki 5. İş günü olan 24.02.2012 tarihinde tebliğ edildiğini; 6 iş günlük hak düşürücü sürenin geçirilmediğini; ayrıca kabul anlamına gelmemek koşulu ile davacının işe gelmeme nedenine ilişkin müvekkiline hiçbir belge de ibraz etmediğini, bu durumu yazılı savunmalarında da açıkça belirttiğini, aksi yöndeki iddiaların hem kendi yazılı ifadesi, hem de somut olayla çeliştiğini, davacının belirtilen günlerde işe gelmediği, geçerli bir neden ve belge ile bu durumu ortaya koyamadığı için olayın disiplin kurulunda değerlendirilerek iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-e ve g maddeleri ile TİS ceza cetvelinin 5 ve 11. Maddeleri gereğince haklı şekilde feshedildiğini belirterek, davanın reddi gereğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarına dayanan fesih, herşeyden önce, iş sözleşmesinin işçi tarafından ihlal edilmesini şart koşmaktadır. Bu itibarla, önce işçiye somut olarak hangi sözleşmesel yükümlülüğün yüklendiği belirlendiği, daha sonra işçinin, hangi davranışı ile somut sözleşme yükümlülüğünü ihlal ettiğinin eksiksiz olarak tespit edilmesi gerekir. Şüphesiz, işçinin iş sözleşmesinin ihlali işverene derhal feshetme hakkını verecek ağırlıkta olmadığı da bu bağlamda incelenmelidir. Daha sonra ise, işçinin isteseydi yükümlülüğünü somut olarak ihlal etmekten kaçınabilip kaçınamayacağının belirlenmesi gerekir. İşçinin somut olarak tespit edilmiş sözleşme ihlali nedeniyle işverenin işletmesel menfaatlerinin zarar görmüş olması şarttır.

İşçinin yükümlülüklerinin kapsamı bireysel ve toplu iş sözleşmesi ile yasal düzenlemelerde belirlenmiştir. İşçinin kusurlu olarak (kasden veya ihmalle) sebebiyet verdiği sözleşme ihlalleri, sözleşmenin feshi açısından önem kazanır. Geçerli fesih sebebinden bahsedilebilmesi için, işçinin sözleşmesel yükümlülüklerini mutlaka kasıtlı ihlal etmesi şart değildir. Göstermesi gereken özen yükümlülüğünün ihlal edilerek ihmali davranış ile ihlali yeterlidir. Buna karşılık, işçinin kusuruna dayanmayan davranışları, kural olarak işverene işçinin davranışlarına dayanarak sözleşmeyi feshetme hakkı vermez. Kusurun derecesi, iş sözleşmesinin feshinden sonra iş ilişkisinin arzedebileceği olumsuzluklara ilişkin yapılan tahminî teşhislerde ve menfaatlerin tartılıp dengelenmesinde rol oynayacaktır.

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar(Dairemizin 28.04.2008 gün ve 2007/34009 Esas, 2008/10347 Karar sayılı ilamı).

İşçinin iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ettiğini işveren ispat etmekle yükümlüdür.

Yan yükümlere itaat borcu, günümüzde dürüstlük kuralından çıkarılmaktadır. Buna göre, iş görme edimi dürüstlük kuralının gerektirdiği şekilde ifa edilmelidir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar(Dairemizin 28.04.2008 gün ve 2007/34009 Esas, 2008/10347 Karar sayılı ilamı).

Dosya içeriğine göre davacının 03.02.2012 ve 04.02.2012 tarihlerinde devamsızlık yaptığı, davacı savunmasında çocuğunun tutuklanmasından sonra eşinin psikolojisinin bozulduğunu, onu tedavi ettirdiğini ve yalnız bırakamadığını belirttiği görülmektedir. Yargılama sırasında davacı her ne kadar devamsızlık yaptığı günler için eşinin rahatsızlığını ileri sürüp mazeret izni istediğini savunmuşsa da bunu somut delillerle kanıtlayamadığı, ancak davacının mazeret izni istediği somut delillerle kanıtlanmamışsa da, işyeri dosyasında yakın tarihte davacının eşini hastaneye götürmek ve tutuklu olan oğlunu ziyaret için izinler istediğinin görüldüğü, savunması da değerlendirildiğinde devamsızlığının haklı bir nedene dayandığının kabul edileceği, ancak davacının geçmiştede mazeretini önceden bildirmeksizin devamsızlıkları bulunduğu, davacının yine işyerine önceden bilgi vermeksizin bu şekilde devamsızlık yaparak iş akışını olumsuz etkilediği, bu durumda iş ilişkisini devam ettirmenin işverenden beklenemeyeceği, feshin haklı olmamakla birlikte geçerli nitelikte olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Sonuç:

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı (82.00) TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 06.06.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14969, Karar No: 2017/12336, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/14969 E.  ,  2017/12336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12099, Karar No: 2009/12803, Tarih: 10.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12099 E.  ,  2009/12803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden   maliki   olduğu  19  parsel  sayılı  taşınmazını  davalıların  haksız   olarak  işgal   ettiklerini  ileri  sürerek, elatmanın   önlenmesi  ve  ecrimisil   taleplerinde   bulunmuştur.

Davalı E.. davanın  reddini  savunmuş, diğer   davalı  cevap  vermemiştir.

Mahkemece, davalıların  müdahalesi   sabit görülerek  davanın  kısmen  kabulüne   karar  verilmiştir.

Karar, davacı  vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,  çaplı  taşınmaza  elatmanın  önlenmesi  ve   ecrimisil  isteğine  ilişkindir.

Mahkemece, davanın  kısmen  kabulüne  karar  verilmiştir.

Dosya  içeriğinden, toplanan  delillerden;  kayden   davacıya  ait  19  parsel   sayılı  taşınmaza  davalıların  haklı  ve  geçerli  bir  neden   olmaksızın   müdahalede   bulundukları  ancak  yargılama   aşamasında  taşınmazın   tahliye   edildiği   mahkemece   belirlenmek  suretiyle, ecrimisil  isteğinin  kabulüne,  elatmanın  önlenmesi  davası   konusuz  kaldığından   karar verilmesine  yer olmadığına şeklinde  hüküm   kurulmasında  bir  isabetsizlik  yoktur. Davacının  bu   yöne  değinen  temyiz  itirazları  yerinde  değlidir.Reddine.

Ancak,  davalılar  dava  açılmasına  sebebiyet   verdiklerinden  dava  dilekçesinde   belirtilen  ve  itiraza   uğramayan  elatmanın   önlenmesi  davasına  ilişkin  belirtilen  dava  değeri  üzerinden  davacı  yararına  avukatlık   parasına  hükmedilmesi  gerekirken , davacı  lehine   eksik  vekalet  ücreti   takdiri  doğru  değildir.

Davacının  bu  yöne    değinen  temyiz  itirazları  yerindedir. Kabulü  ile  hükmün  açıklanan  nedene  hasren  HUMK'nun  428. maddesi  gereğince  BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın temyiz edene  geri  verilmesine, 10.12.2009  tarihinde  oybirliğiyle   karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4353, Karar No: 2012/5238, Tarih: 26.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4353 E.  ,  2012/5238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanık ...'ın kasten öldürme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları suçu sabit görülmediğinden bu suçlardan BERAATİNE

Sanık ...'ın konut dokunulmazlığını ihlal suçunun yasal unsurları oluşmadığından bu suçtan BERAATİNE

Sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar ..., ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan beraat hükümleri hakkında temyiz istemi bulunmadığı halde tebliğnamenin karar başlığında gösterilen bu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Temyiz kapsamına göre; sanık ...'un kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ...'in kasten öldürme suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen reddedilmiş, sanık ... yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suçun niteliğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin tahrik ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ...'in cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; suçta kullanılan maktule ait olan bıçağın bizatihi müsadereye tabi olmadığından maktulün yasal mirasçılarına iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, "adli emanetin 2010/5897 sırasında kayıtlı suçta kullanılan bıçağın TCK'nun 54.maddesi gereğince MÜSADERESİNE" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine" Adli emanetin 2010/5897 sırasında kayıtlı bıçağın maktulün mirasçılarına İADESİNE" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re'sen de temyize tabi bulunan mahkumiyet ve beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 26/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/24126, Karar No: 2016/4253, Tarih: 28.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/24126 E.  ,  2016/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Tarihi : 24.06.2014

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle, karar başlığında davalı Kurum'un unvanın “Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı” olması gerekirken “Milli Saraylar Dairesi Başkanlığı Dolmabahçe Sarayı” olarak belirtilmesinin sonuca etkili bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.3.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5233, Karar No: 2013/17958, Tarih: 20.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/5233 E.  ,  2013/17958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesininin 5. fıkrasına göre; usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne başvurulamaz. (Ek cümle: 7/5/2004-5170/7 md.) Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla, kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.

Buna göre, iç hukukta doğrudan hukuksal sonuçlar yaratan Uluslararası Sözleşmeler, yasalar üstü bir konumdadır ve iç hukukun bir parçası olarak yürütmeyi ve yargıyı bağlamaktadır.