muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21605, Karar No: 2024/5230, Tarih: 16.04.2024

9- Lehe delillerin değerlendirilmediğine,

10- Sanığın teşdiden cezalandırılmasını gerektiren hukuki delil bulunmadığına,

11- Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi ile örgütle iltisaklı olan gazete aboneliğinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ve delil olarak kabul edilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, dosya kapsamına göre sanığın örgüt içerisindeki konumu itibariyle örgütün nihai amacını bilebilecek durumda olduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2019/933 Esas, 2019/1135 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38967, Karar No: 2013/8328, Tarih: 28.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/38967 E.  ,  2013/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Soruşturma aşamasında mağdurun ''Üzerinde koyu renkli uzun mont bulunan sanık ...'in herhangibir şey söylemeyip arkadan sağ baldırına bıçağı, saplayıp kaçtığını'' beyan ettiği, yine soruşturma aşamasında ifadesi alınan tanık ...'ın ''olayı görmediği ancak polis merkezine gittiklerinde mağdurun kendisini .... bıçakla yaraladığını polislere söylediğine'' dair ifadesi, kolluk tarafından olaydan kısa süre sonra düzenlenen tutanak içeriğinde ''mağdur ile yapılan görüşmede sanık ... tarafından bıçaklandığını beyan ettiği ve sanık ...'in üzerinde koyu renkli uzun montu ile yakalandığı'' tespit edilmekle, mağdurun tutanakla ve soruşturma aşamasındaki çelişen beyanı ile oluşan kovuşturma aşamasındaki beyanı arasındaki çelişkide giderilmeden mağdurun sanığı suçtan kurtarmaya yönelik kovuşturma beyanına dayanaılarak yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 28/02/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20548, Karar No: 2023/8497, Tarih: 04.07.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/20548 E.  ,  2023/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1145 Esas - 2021/228 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulüne/ Davalının istinaf başvurusunun kabulüne, davanın reddine

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tarsus 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2017/120 Esas - 2019/78 Karar

Taraflar arasındaki araç hasarı sebebiyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 16.04.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 76.582,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.04.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15360, Karar No: 2017/26409, Tarih: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15360 E.  ,  2017/26409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/42131, Karar No: 2013/4504, Tarih: 06.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/42131 E.  ,  2013/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, izin ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile izin, fazla mesai ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Karara esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücret alacağına yönelik hesaplamada davacının Pazar günleri yaz aylarında 11:00-19:00 saatleri, kış aylarında 11:00-18:00 saatleri arası yaptığı çalışmalarda ara dinlenme süresi düşülmeksizin yapılan hesaplama hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13615, Karar No: 2021/18720, Tarih: 29.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13615 E.  ,  2021/18720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2 gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2 maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle,

Sanık müdafiinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16115, Karar No: 2012/6185, Tarih: 04.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/16115 E.  ,  2012/6185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet Almak ve bu suça aracılık etmek

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında yapılan idari soruşturmada neticesinde düzenlenen 01/10/2003 tarihli disiplin soruşturma raporunun 20 nolu bendinde müştekiye ait sözkonusu inşaatın roperli krokisinde yan parsele tecavüzlü olduğunun tespit edilmiş olduğu belirtilmiş olup müştekinin yaptığı binanın imar uygulaması açısından yasalara aykırı olduğu anlaşılmış olmakla, tebliğnamede yer alan bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Zeytinburnu Belediyesi İmar ve Planlama Müdürlüğü İmar Uygulama Şefliği'nde Veliefendi ve Çırpıcı Mahallelerinde yapılan inşaatların denetiminden sorumlu bölge mühendisi olarak görev yapan sanık ...'in, Veliefendi Mahallesinde bina inşaatına başlamış olan temel üstü ruhsat başvurusu bulunan müşteki ile görüşerek, daha önce tespit edilmiş olan projeye aykırılıkların giderilmediği ve halen devam etmekte olduğunu belirtip bu hususta yardımcı olacağını söyleyerek, sözkonusu inşaatı denetleyen yapı denetim firması çalışanı olan sanık ...'i aracı olarak müştekiye gönderip ruhsat verilmesi karşılığında 1.750 TL'ye anlaşmaya varmış görünmelerine karşın, müştekinin suçüstü yapılarak sanıkların yakalanmasını sağlamak amacıyla durumu polise bildirerek olay günü seri numaraları alınmış toplam 1000 ABD dolarını bürosunda sanık ...'e verdikten sonra bürodan çıkışta Metin'in üzerinde suça konu paralarla yakalandığı anlaşılmış olmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Müştekinin esasında sanıklardan gelen teklifi kabul etmemekle beraber sanıklara suçüstü yapılması için kabul etmiş görüntüsü verip yakalattığı, taraflar arasında özgür iradeleri ile yapılmış bir rüşvet anlaşmasının gerçekleşmediği; bu itibarla eylemin rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış rüşvet alma suçundan hüküm kurulması,

5237 sayılı TCK'nın 40/2. maddesi uyarınca rüşvet suçunun bir özgü suç olduğu ve bu nedenle sanık ...'in yardım eden sıfatı ile sorumlu olacağı gözetilerek aynı Yasanın 39/2-c maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekirken birlikte işleyen gibi sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm kurulması,

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerinde velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bu hakları ve yetkileri kullanmaktan yoksunluğun da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1947, Karar No: 2015/5585, Tarih: 14.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1947 E.  ,  2015/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/330278

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2013/377 (E) ve 2013/523 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, katılan vekilinin temyizinin sanıklar hakkındaki beraat kararlarına yönelik olduğu belirlenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık İ.. Ö.. hakkında ''2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'', sanık Y.. U.. hakkında ise ''2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından verilen hükümlere yönelik sanık İ.. Ö.. müdafii ile katılan vekilinin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Yükletilen suçun sanık İ.. Ö.. tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

2- Sanık Y.. U.. hakkında verilen beraat kararlarının da usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, sanık İ.. Ö.. müdafii ile katılan vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II- Sanık İ.. Ö.. hakkında ''2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek '' suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyizine gelince;

İ.. Metal Tic. Ltd. Şti yetkilisi olan sanığın, 2011 takvim yılında mal ve hizmet alımı olmaksızın sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın suçlamayı kabul etmemesine karşın, 16.10.2012 tarihli vergi tekniği raporunda mükellef firmanın

II- Sanık İ.. Ö.. hakkında ''2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek '' suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyizine gelince;

İ.. Metal Tic. Ltd. Şti yetkilisi olan sanığın, 2011 takvim yılında mal ve hizmet alımı olmaksızın sahte fatura düzenlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın suçlamayı kabul etmemesine karşın, 16.10.2012 tarihli vergi tekniği raporunda mükellef firmanın

2011 yılında Form Ba ile bildirdiği alış miktarının %26'sının haklarında sahte belge düzenlemekten vergi tekniği raporları bulunan mükelleflerden yapılmış olduğu, mükellef kurumun 2011 yılı Temmuz ayına kadar KDV beyannamesi verdiği ve E...Metal Hurda San. Tic. Ltd. Şti adına fatura düzenlendiğinin tespit edilmesi, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki '' Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 16.10.2012 tarihli vergi tekniği raporunda düzenlendiği belirtilen suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yetinilerek beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/263, Karar No: 2011/383, Tarih: 28.09.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/263 E.  ,  2011/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'un yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğundan dolayı düşürülmesine, diğer suçtan beraatine dair İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinden verilen 16.02.2009 gün ve 2006/847 Esas, 2009/44 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen beraat hükmü ile reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1413, Karar No: 2020/3739, Tarih: 08.09.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/1413 E.  ,  2020/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 31/3, 62, 53/1, 58/9, 63/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzelterek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) ... sözde yürütme konseyinin öz yönetimden başka seçenek kalmadığına yönelik çağrısı üzerine, terör örgütünün amaca ulaşmak için gerçekleştirdiği stratejik hamlelerin en önemlilerinden birisi olan, yoğun olarak Güneydoğu Anadolu Bölgesinde ve Ülkemizin değişik yörelerinde hakimiyet alanları oluşturmak için güvenlik güçlerine ve kamu binalarına topluca saldırı girişiminde bulunmak kararı kapsamında, ... terör örgütünün şehirlerdeki milisleri ve kırsal alandaki örgüt mensuplarının silahları ile şehir merkezlerine gizlice girerek halkın arasına karıştıkları, zaman zaman bir kısım belediyelerin araç ve gereçlerini de kullanmak suretiyle insanların yoğun olarak yaşadıkları sokaklara, mahallelere hendekler kazarak el yapımı bomba ve düzenekleri yerleştirdikleri, umumun kullandığı karayollarına mayın döşeyerek patlamaya hazır hale getirdikleri, tonlarca patlayıcı yüklü kamyonlar, iş makineleri ve diğer araçlarla canlı bomba saldırıları hedefledikleri, güvenlik güçlerinin kamu düzenini ve bu yörede yaşayan vatandaşların güvenliğini sağlamak için operasyon yapma zorunluluğu sonucunda, örgüt mensuplarıyla güvenlik güçleri arasında çıkan çatışmalar sırasında daha önce yerleştirilen patlayıcıların infilak ettirilmesi ve bireysel ya da araçlarla gerçekleştirilen canlı bomba saldırılarıyla çok sayıda sivil vatandaş, kamu görevlisi ve güvenlik güçlerinin ölüm ve yaralanmasına sebebiyet verdikleri, bu süreçte yöre halkının oturduğu evleri terk etmelerini cebren engelleyerek canlı kalkan yaptıkları, yerleşim alanlarının teröristlerden ve patlayıcılardan temizlenmesi için sürdürülen operasyonların haftalarca sürdüğü, çok sayıda özel konut ve işyeri, okul, hastane gibi kamu konutları ve şehrin alt yapı tesislerinin ağır hasar görerek kullanılamaz duruma geldiği, bölge halkının büyük bir çoğunluğunun terör örgütünün yasalara ve devlet otoritesine itaatsizlik çağrısına itibar etmemesiyle, silahlı çatışmaya giren birçok örgüt mensubunun etkisiz hale getirilerek, yerleşim alanlarının, örgütün işgalinden ve patlayıcılardan temizlenerek, kamu düzeninin sağlandığı bilinen bir gerçektir.