muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1713, Karar No: 2022/2188, Tarih: 18.04.2022

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının kabulü ile; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILARAK, ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 18/04/2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davalı vekili, müvekkilinin 2011 yılında yapılan genel kurulun 6. maddesi gereğince kurulan kesin hesap komisyonunun raporunun kendisine tebliği edildiğini talep edilen meblağı ödediğini kendisine taahhütname ve ilişik kesme belgesi ve bağımsız bölüm tapusunun verildiğini, daha sonraki genel kurula çağrılmadığını, dolayısıyla anasözleşmenin 61/e maddesine istinaden kesin maliyet ve % 10 fazlası ödeme yaparak üyelikten ayrıldığını beyanla, davanın tapu iptal, tescil olmazsa tazminat isteminin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince tapu iptali ve tescil talebinin reddine 2019 yılında yapılan kesin maliyet raporuna göre, 149.332,89 TL bedelin davalıdan tahsiline karar verilmiş bu kararın istinafı üzerine istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, davalı bu kararı temyiz etmiştir.

Dosya arasında bulunan davacı kooperatif anasözleşmesinin 61/e maddesine göre, ortaklar, tüm konutlar tamamlanmadan önce, kura neticesinde tamamlanmış konut tahsis edilen ortak, anasözleşmenin 61/a,b,c,d fıkralarına göre hesaplanan kesin maliyet bedelini ve kesin maliyet bedelinin % 10 fazlasını ödeyerek tapusunu alarak ortaklıktan ayrılabileceği kararlaştırılmıştır.

20.02. 2011 tarihli genel kurulun 6 . Maddesinde ise, geçici/kesin maliyetlerin hesaplanması için komisyon kurulmasına, …kesin maliyete istinaden tapusunu alan ortaklar hariç kesin maliyetintamamını ödemeyenlerden aidat bedelinin % 40 kadar aylık kira alınması kararlaştırılmıştır.

KK nın 4. maddesinde üyeliğin kazanılması ve kaybedilmesi ile ilgili hükümlerin ana sözleşmede yer olması mecburi hükümler arasındadır. Ana sözleşme; kooperatif ortaklarının birbiri ve ortaklarla kooperatif tüzel kişiliği arasında özel hukuk sözleşmesidir. Anasözleşmeye Kooperatifler Kanununa aykırı olmamak koşuluyla sözleşme serbestisi çerçevesinde istenen hükümler konabilir. Davacı kooperatif anasözleşmesinin 61. maddesinde genel olarak çıkma nedenleri yanında “özel çıkma” nedeni de kabul edilmiştir. Bu hüküm, genel kurul kararı ile anasözleşmeden çıkarılmadığı veya iptal edilmediği sürece kooperatifi ve tüm üyeleri bağlayıcı niteliktedir.

Kooperatifçilikte eşitlik ilkesi, eşit statüde olan ortakların aynı hakka sahip olması ve aynı borçlardan sorumlu tutulmalarını gerektirir. Eşitlik ilkesini düzenleyen 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 23. maddesindeki, “kooperatif ortakları, bu yasanın kabul ettiği ilkeler ışığında hak ve yükümlülüklerde eşittirler” hükmüne göre, örneğin yapı kooperatiflerinde; peşin bedelli üyeler kendi aralarında, normal statüde üyeler ise normal statüde olan üyeler arasında karşılaştırma yapılarak; her üyenin kendi statüsü içerisindeki emsal üyelere göre eşitliği gözetilir. Kooperatifler hukukunda çoğu zaman mutlak değil, nispi eşitlik ilkesi geçerlidir.

Somut olayda, kura neticesinde tamamlanmış konut tahsis edilen ortakların tapu intikali tarihinde “tüm konutlar tamamlanmış gibi kesin maliyet bedeli ve kesin maliyet bedelinin % 10 oranında erken teslim ilave bedeli ve sonraki ortak giderler” için ödeme yaparak ortaklıktan çıkmalarına imkân veren anasözleşmenin 61/e madde hükmünün nispi eşitlik ilkesine aykırı olduğu söylenemez. Anılan anasözleşme hükmüne rağmen ortaklıktan ayrılan üyeden tapunun geri alınması veya verilen konut bedelinin tekrar tahsilinin mümkün olmaması gerekir.

Davacı taraf, davalının konutunu teslim alarak anasözleşmenin 61/e maddesi gereğince ödemelerini yapmadığını iddia etmediğine göre; ilk derece mahkeme kararının esastan bozulması gerekirken, “erken dava” gerekçesiyle bozulmasına dair Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2023/657, Karar No: 2023/3335, Tarih: 20.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/657 E.  ,  2023/3335 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2354 E., 2022/2378 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/325 E., 2022/671 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin esastan reddine suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2006 yılında evlendiklerini, bu evlilikten ortak iki tane çocuklarının bulunduğunu, evliliğin başından itibaren taraflar arasında geçimsizliklerin bulunduğunu ancak müvekkilinin geçer ümidiyle sabrettiğini, kadının müvekkilinin ailesiyle hiçbir sorun yaşamamasına rağmen ailesine karşı tavır aldığını ve onlarla görüşmeyi reddettiğini, daha sonra bağlarını tamamen koparıp hiç görüşmemeye başladığını, kadının evlilik birliği süresince eşine karşı ilgisiz davrandığını, aynı zamanda saygısızca davrandığını, evliliğe yakışmayacak hareketler sergilediğini, kadının müvekkiline karşı bir eş, hayat arkadaşı gibi muamele etmediğini, kadının baskılarından güç alarak ortak çocukları müvekkiline karşı kışkırttığını, son bir yıldır aynı yatakta dahi yatmadığını aralarında cinsel anlamda bir münasebet bulunmadığını, müvekkilinin bunun sebebini sorduğunda da kadının umurumda" değilsin, bana cehennem senden yakın olsun yeter ki sen uzak ol, biliyorsun ya seni herif yerine koymuyorum" gibi cevaplar verdiğini, ortak çocuklara karşı kötü muamele gösterdiğini onlara fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, tüm bu nedenlerle taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının tam kusurlu olduğunu belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müvekkili yararına 50.000,00 TL maddî 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı-davacı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; erkeğin açmış olduğu davayı kabul etmediğini, iddialarının gerçeği yansıtmadığını, ikamet ettikleri müşterek konutu babası tarafından alınarak yarısı davacı adına kayıt ettirilen taşınmazı daha satma girişiminde bulunduğunu, evlilik birlikteliği içerisinde üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediğini, çocuklarıyla hiçbir şekilde ilgilenmediğini, babalık vazifelerini yerine getirmediğini, açılan davayı kabul etmediğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın birleşen dava dilekçesinde özetle; erkek ile evlendiklerin günden beri fikir ve mizaç uyuşmazlığı bulunduğunu, bir ... beri ayrı yaşadıklarını, erkeğin elde ettiği gelirini müsrifçe kullandığını, ailesine karşı olan sorumluluklarını yerine getirmediğini, sözlü ve fiziki şiddet uyguladığını, sürekli olarak evden kovduğunu, bu nedenlerle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, velâyetlerin tarafına verilmesine, ortak çocuklar yararına aylık 1.500,00 TL nafakaya, yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının eşine ve ailesine hakaret ettiği, bayramlarda eşinin ailesini ziyarete gitmediği, düğün ve cenazelere katılmayarak eşini yalnız bıraktığı, erkeğin ise eşine ve çocuğa fiziksel şiddet uyguladığı, kadına hakaret ettiği, çocuklara karşı ilgisiz davrandığı, iddia oynadığı, evinin ve ailesinin ihtiyaçlarını karşılamadığı, kazancını evine özgülemediği, kadını ailesinden maddî yardım almak zorunda bıraktığı, çocukların okulundan verilen yardım parasını bile kendi ihtiyaçları ve isteklerine yönelik kullandığı bu şekilde tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, evliliğin devamında taraflar ve toplum yararına korunmaya değer bir menfaatin kalmadığı, evlilik birliğinin sona ermesinde erkeğin ağır kusurlu olduğu, kadının ise az kusurlu olduğu gerekçesiyle taraflarca açılan her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile aralarında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar yararına aylık ayrı ayrı 450,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, kadın yararına 25.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kadının evlilik ruhuna aykırı davranışlarda bulunmuş olması sebebi ile ağır kusurlu olduğunun ispatlandığını belirterek kusur belirlemesi, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri, aleyhine hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelden sarsılmasını sağlayacak hiçbir eylemde bulunmadığını, erkeğin dinlenen tanıklarının görgüye dayalı beyanlarının olmadığını, tanıkların beyanlarına itibar edilmemesi gerekirken bu tanık beyanları esas alınarak müvekkile kusur yüklemesi yapıldığını, hukuka aykırı elde edilmiş delillere dayanarak tarafına kusur izafe edilmesinin de doğru olmadığı gibi ses kaydında kadının erkeğe hakaretini duyduğunu beyan eden tanığın beyanına itibar edilmesinin de doğru olmadığını, hukuka aykırı yollarla elde edilen ses kayıtlarının hükme esas alınmaması gerektiğini, kaldı ki ses kaydı alınırken kadının kışkırtıldığını, erkeğin ailesiyle görüşmemesinin nedeni bizzat erkeğin kendisi olduğunu, müvekkil asgari ücret ile çalıştığı ve oğlunu ...'da tek başına okuttuğunu, boşanma sonucunda yoksullaştığını, bu nedenle müvekkilin çalıştığından bahisle yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, ortak çocukların her ikisi de okul çağında olup biri ... ilinde diğeri ise ...'da okuduğunu Yerel Mahkemece hükmedilen iştirak nafakası çocukların eğitim giderleri bir yana dursun yol masraflarını dahi karşılamadığını, iştirak nafakası miktarının yetersiz olduğunu belirterek kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen boşanma davası, maddî ve manevî tazminat miktarları ile iştirak nafakasının miktarı ile reddedilen yoksulluk nafakası yönlerinden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, ortak çocukların zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde hükmedilen nafakanın miktarının az olduğu, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılan, bu olaylar nedeniyle kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın yararına, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları birlikte değerlendirildiğinde, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesi gereği maddî ve manevî tazminat takdir edilmesinde isabetsizlik olmadığı ancak takdir edilen tazminatların miktarının az olduğu gerekçesiyle ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 750,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 35.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilerek kadının iştirak nafakalarının miktarları ile tazminatların miktarları yönünden istinaf talebinin kabulüne, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.... erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrarla maddî ve manevî tazminat ve nafaka miktarlarının artırılmasının hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğunu belirterek,

kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile reddedilen tazminat talepleri yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesini tekrarla kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası, tazminatların miktarları ile reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davası ile tazminat taleplerinin kadın yararına maddi- manevi tazminata hükmedilmesinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığı, miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, kadının boşanmakla yoksulluğa düşüp düşmeyecegi kabulünün gerekip gerekmediği, noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2076, Karar No: 2007/2559, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2076 E.  ,  2007/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bozmadan sonra yapılan yargılamada mahkemece bozmaya uyulmuşsa da hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulu raporu bozmaya uygun değildir.

Şöyle ki;

1-Bilirkişi raporunda 96 Ada 74 Parsel sayılı taşınmaz somut emsal kabul edilmiş olup, dava konusu taşınmazın somut emsale göre 1,5 kat daha değerli, iyi bir yerde ve konumda olduğu satış bedelleri güncelleştirilerek dava tarihi itibariyle m2 değerinin 99.601.104 TL bulunduğu belirtilmiştir. Raporun sonuç kısmında ise dava konusu taşınmazın m2'sinin ortalama ölçüler çerçevesinde 55.000.000 TL olarak kabul edildiği belirtilmiş ancak bu m2 değere nasıl ulaşıldığı raporda açıklanmamıştır. Mahkemece denetlenemeyen bu rapora göre hüküm kurulmuş olması,

2-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (d) bendinde vergi beyanı kıymet takdirinde gözönünde tutulması gereken esaslar arasında sayılmıştır. Bu nedenle dava konusu taşınmaz ve emsal alınan taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle bulundukları cadde ve sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen m2 fiyatları ilgili belediyeden getirtilerek bu değerlere göre verilen m2 fiyatının mukayese edilmesi gerekir.

Emsalin ve dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerlerinin birbirine oranı ile bilirkişi raporunda emsal karşılaştırması sonucu değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı ise, mahkemece bu farklılık ve çelişkinin de bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak mutlaka giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kaim değer yöntemiyle meyve ağaçlarının değeri hesaplanırken, çıplak zeminin değerini bulmak için, değerlendirmeye alınan patates, buğday ve şeker pancarı ürünlerinde ve meyve ağaçlarında geri çevirme kararıyla dosyaya getirtilen 2001 yılı İlçe Tarım Müdürlüğünün ortalama dekara verim, satış fiyatı ve üretim giderine uyulmamış olması (meyve ağaçlarında ağaç başına verimin alınması),

Doğru görülmemiştir.

./..

-2-

2007/2076-2559

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 22.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17320, Karar No: 2013/4141, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17320 E.  ,  2013/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalının "malen" yazılı bonoya dayanarak kendisi aleyhinde İnegöl 1. İcra Müdürlüğü' nün 2010/4457 sayılı takip dosyasından icra takibi yaptığını, ancak kendisine bonoya konu malı vermediğini, bu nedenle de senedin bedelsiz kaldığını, buna rağmen davalının bonoyu takibe koyarak haksız olarak para tahsil etmeye çalıştığını belirterek, takibin iptaline, davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40' dan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu senedin malen düzenlendiğini, davacının bu bono karşılığında mal teslim aldığı yönünde karine olduğunu, davacının bunun aksini yazılı delille ispatlaması gerektiğini beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %40' dan aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, dava konusu bonoda "bedeli malen ahzolunmuştur" ibaresinin olduğunu, imza itirazında bulunmayan davacının mal aldığını bu belge ile kabul etmiş sayıldığı, bu hususun aksini iddia eden davacının aynı ispat gücüne sahip bir belge ile ispatla mükellef olmasına rağmen ispat yükümlülüğünü yerine getiremediği, olaya ilişkin savcılıkta davalı hakkında yürütülen "güveni kötüye kullanma ve bedelsiz senedi kullanma" suçlarından dolayı kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmiş olduğu, davacı tarafa yemin teklif etme hakkının hatırlatılmasına karşın davalıya yemin teklifinden kaçındığı, bu nedenlerle davacının iddasını ispatlayamadığı belirtilerek, davanın reddine, dava konusu alacağa dair tedbir infaz olunmaması nedeniyle koşulları oluşmadığından davalı yararına kötüniyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.