muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18973, Karar No: 2015/22550, Tarih: 15.12.2015

- Yönetim Kurulu üyeliği ve Başkanlığından istifa ettiği aynı tarih ve 17 sayılı Yönetim Kurulu kararıyla istifanın kabul edildiği, davacının 15/06/2004 ila 01/09/2005 tarihleri arasında temsil ve ilzam yetkisiyle Yönetim Kurulu Başkanı olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. Davanın yasal dayanağı ise 506 sayılı Kanunun 80, 5510 sayılı Kanunun 88 ve 6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesi olup, davadaki sorunun bu maddeler ile birlikte değerlendirilerek çözüme kavuşturulması gerektiği ortadadır.

5510 sayılı Kanun'un yürürlük süresiyle ilgili 108/1-c maddesinde, Kanun'un 88. maddesinin 01/07/2008 tarihinde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 80/12. maddesinde sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşlarının tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici ve yetkililerinin kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu

olacakları, 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesinde de Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcilerinin Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları bildirilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi 506 sayılı Kanunun 80/12. maddesinden farklı olarak, tüzelkişiliği haiz işverenlerin üst düzeydeki yönetici ve yetkilileri yanında, şirket yönetim kurulu üyelerini de sorumlu tutmaktadır.

Burada yeri gelmişken, sorumluluk döneminin tespiti bakımından bildirim tarihinin mi yoksa hukuki sonuç doğurucu işlem tarihinin mi esas alınması gerektiği hususunun irdelenmesinde yarar vardır. Bilindiği üzere, ticaret siciline tescil, kural olarak bildirici etkiye sahiptir. İstisnai olarak, ticaret unvanı ve işletme adının korunması; ticaret şirketlerinin tüzel kişilik kazanabilmesi; esnaf işletmelerinde ticari mümessil tayini; anonim şirketlerde ana sözleşmenin değişikliğinin hüküm ifade etmesi ve ticari işletme rehni halleri için ticaret siciline tescil, zorunlu ve kurucu niteliktedir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 38. maddesinde sicil kayıtlarının etkisinin üçüncü şahıslar açısından başlangıcı düzenlenmiş ve ticaret sicili kayıtlarının, üçüncü kişiler hakkında kaydın ilan edildiği günü takip eden işgününde hüküm ifade edeceği belirtilmiştir.

Ticaret sicilinin dış etkileri ise, aynı Kanunun 39.maddesinde “Üçüncü şahısların, yukarı ki madde gereğince kendilerine karşı hüküm ifade etmeye başlayan kayıtları bilmediklerine müteallik iddiaları dinlenmez.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 38. maddesinde sicil kayıtlarının etkisinin üçüncü şahıslar açısından başlangıcı düzenlenmiş ve ticaret sicili kayıtlarının, üçüncü kişiler hakkında kaydın ilan edildiği günü takip eden işgününde hüküm ifade edeceği belirtilmiştir.

Ticaret sicilinin dış etkileri ise, aynı Kanunun 39.maddesinde “Üçüncü şahısların, yukarı ki madde gereğince kendilerine karşı hüküm ifade etmeye başlayan kayıtları bilmediklerine müteallik iddiaları dinlenmez.

Tescili lazım geldiği halde tescil edilmemiş veya tescil edilip de ilanı gerekirken ilan edilmemiş olan bir husus ancak bunu bildikleri ispat edilmek şartıyla, üçüncü şahıslara karşı dermeyan edilebilir.” şeklinde açıklanmıştır.

Davacının dava dışı şirketteki ilişkisinin sona ermesinin sicil gazetesinde ilanının, işlemin hukuken varlık kazanmasına değil, bu hususun üçüncü kişilere açıklanması amacına yönelik olduğu, dolayısıyla inşai değil bildirici bir işlem olduğu açıktır. Bu durumda bildirim tarihinin değil; hukuki sonç doğurucu işlem tarihinin esas alınması gerektiği açıktır.

Öte yandan; 6183 sayılı Yasa'nın mükerrer 35/5. maddesinde düzenlenen "borcun doğduğu ve ödenmesi gerektiği zaman" kavramına değinmek gerekir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 11, 12, 80, 86, 88 ve 90 ıncı maddeleri ile 12/05/2010 tarihli 27579 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin ilgili hükümleri doğrultusunda işveren yükümlülüklerine ilişkin uygulama esaslarını düzenleyen 01/09/2012 tarih ve 28398 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren İşveren Uygulamaları Tebliği'nin, "Kanunun 4 üncü Maddenin Birinci Fıkrasının (a) Bendi Kapsamında Sigortalı Olanlar Yönünden Primlerin Ödenme Süreleri ve Usulleri" başlığını taşıyan 2.4 maddesinde, "Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalıları çalıştıran işverenler, bir ay içinde çalıştırdıkları sigortalıların prime esas kazançları üzerinden hesaplanacak sigortalı hissesi prim tutarlarını -sigortalıların ücretlerinden keserek, kendi hissesine isabet eden prim tutarlarını da bu tutarlara ekleyerek en geç takip eden ay/dönemin sonuna kadar Kuruma ödeyeceklerdir.

Ödeme süresinin son gününün resmi tatile rastlaması halinde, prim tutarları, en geç son günü izleyen ilk iş günü içinde Kuruma ödenecektir." hükmü düzenlenmiştir. Bu durumda örneğin, ocak ayında doğan prim borcunun, takip eden şubat ayı sonuna kadar ödenmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Ödeme süresinin son gününün resmi tatile rastlaması halinde, prim tutarları, en geç son günü izleyen ilk iş günü içinde Kuruma ödenecektir." hükmü düzenlenmiştir. Bu durumda örneğin, ocak ayında doğan prim borcunun, takip eden şubat ayı sonuna kadar ödenmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesinde asıl borçlu hakkında yapılan yasal takip ve araştırmalar sonucu kamu alacağının tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması halinde, yasal temsilcisine ödeme emri çıkarabileceği bildirilmiş ise de; 6183 sayılı Kanun 506 ve 5510 sayılı Kanunlara göre daha genel bir Kanun durumunda olup uygulamada da benimsendiği üzere öncelik özel Kanun hükümlerine tanınacağından, özel kanun niteliğinde olan 506 sayılı Kanunun 80. maddesi ve 5510 sayılı Kanunun 88. maddesi karşısında, borç dönemlerinde 506 sayılı Kanun'un 80. maddesinin yürürlükte olduğu ve somut olaya uygulanması gerektiği, davacının ticaret sicil bilgilerine göre, dava dışı ....'nin 04/06/2004 tarih ve 45 sayılı Yönetim Kurulu kararıyla yönetim kurulu üyesi olarak seçildiği ve 15/06/2004 tarih 48 sayılı Yönetim Kurulu kararıyla sınırsız imza ve ilzam yetkisiyle Yönetim Kurulu Başkanı olarak seçildiği, bilahare 01/09/2005 tarihinde Yönetim Kurulu üyeliği ve Başkanlığından istifa ettiği aynı tarih ve 17 sayılı Yönetim Kurulu kararıyla istifanın kabul edildiği, davacının 15/06/2004 ila 01/09/2005 tarihleri arasında temsil ve ilzam yetkisiyle Yönetim Kurulu Başkanı olarak görev yaptığı, dava konusu 20/05/2009 tarih, 6660457 sayı ve 2124 kart nolu tevhitli takip dosyalarında takip edilen her biri 2004/3 ila 2008/11 dönemlerini kapsayan prim, işsizlik sigortası prim ve damga vergisi borçlarına ilişkin ödeme emirlerinin 2004/5. ila 2005/8 tarihleri arasındaki borçlarından da yukarıda açıklanan bilgiler ışığında 506 sayılı Kanunun 80. maddesinde belirlenen "haklı sebep olmaksızın ödememe" hali kapsamında sorumlu olacağı açıktır.

Yapılacak iş; dava konusu 20/05/2009 tarih, 6660457 sayı ve 2124 kart nolu tevhitli takip dosyalarında takip edilen her biri 2004/3 ila 2008/11 dönemlerini kapsayan prim, işsizlik sigortası prim ve damga vergisi borçlarının dönem bazında kalem kalem asıl miktar ve gecikme faizleriyle birlikte borç miktarılarını Kurum'dan sorarak, tevhitli ödeme emirlerinin 2004/5. ila 2005/8 tarihleri arasındaki borçlarından davacının borç döneminde dava dışı şirketin imza ve ilzama da yetkili Yönetim Kurulu Başkanı olduğu anlaşıldığından, 506 sayılı Kanun'un 80/12. maddesi gereğince sorumlu olacağı, diğer borç dörnemlerinden sorumlu olmayacağını kabul etmekten ibarettir.

Kabule göre de; davanın yasal dayanağını oluşturan 6183 sayılı Yasa'nın 58. maddesinde; itirazında tamamen veya kısmen haksız çıkan borçludan, hakkındaki itirazın reddolunduğu miktardaki amme alacağının (asıl kamu alacağının) %10 zamlı olarak tahsil edileceği düzenlenmiştir. Hal böyle olunca da yerel mahkemece davanın kısmen reddi sebebiyle kamu alacağının % 10 zamlı olarak (alacak aslının) tahsil edilmesine karar verilmek gerektiği göz ardı edilerek, Kurum yararına reddilen kısmın toplam miktarı bakımından haksız çıkma tazminatına hükmedilmesi da isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekili ve davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23470, Karar No: 2015/4881, Tarih: 16.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23470 E.  ,  2015/4881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Değerlendirme tarihi olan 2013 yılında, dava konusu taşınmazın ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenildikten,

2-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi,hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 5.06.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

4-Bilirkişi kurulunca incelenen ve değer biçmeye esas emsal kabul edilen taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen tarihteki satışına ilişkin akit tablosunun, Tapu Sicil Müdürlüğünden istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11006, Karar No: 2013/36582, Tarih: 24.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/11006 E.  ,  2013/36582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Usulsüz kesim yapılan sahanın sanıklara teslim edildiği ve, sanık ...'in sözkonusu bölmede damgasız ağacı kestiğini hazırlık aşamasında Cumhuriyet savcılığında alınan ifadesinde ikrar ettiği, orman mahafaza memurlarınca hazırlanmış aynı yöndeki tutanağı imzaladıkları, bilirkişi raporunda da 25 adet ağacın usulsüz kesildiği belirtilmesine göre mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13444, Karar No: 2015/10733, Tarih: 05.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/13444 E.  ,  2015/10733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İmamoğlu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2004/273-2014/176

Davacılar D.. I.. ve diğeri vekili Avukat Nuşin tarafından, davalılar H.. I.. ve diğerleri aleyhine 13/12/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyizine gelince,

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalıların fiili saldırılarına maruz kalıp yaralandıklarını, iş gücü kaybı ve tedavi giderleri nedeniyle uğramış oldukları maddi; duymuş oldukları elem ve üzüntü nedeniyle de manevi zararlarının giderilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının Adli Tıp Kurumu’na sevk edilmiş olmasına rağmen kendisine verilen iki haftalık süre içerisinde muayene yaptırmadığı, maddi zararına ilişkin delil de sunulmadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun “bedensel zarar” başlıklı 54. maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu m.46/1) “Bedensel zararlar özellikle şunlardır: 1. Tedavi giderleri. 2. Kazanç kaybı. 3. Çalışma gücünün azalmasından ya da yitirilmesinden doğan kayıplar. 4. Ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan kayıplar” biçiminde düzenlenmiştir.

Dosya içeriğinden, davacıların davalıların eylemleri neticesinde yaralandıkları, davacıların yaralama eylemi nedeniyle iş ve güçten kalma tazminatı ile tedavi giderlerini talep ettikleri, dosya ve ceza dosyası içerisindeki adli raporların maddi zararın belirlenmesi için elverişli olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece maddi tazminat istemine yönelik gerekirse davacının talebi açıklattırılarak dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerle maddi zararın bilirkişi raporu ile kapsamının belirlenmesi ile talep yönünde karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle maddi tazminat isteminin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle (2) no’lu bentte açıklanan nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, davalıların tüm davacıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenle reddine ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14598, Karar No: 2013/5693, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14598 E.  ,  2013/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2011 gün ve 2010/107 Esas, 2011/164 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmesi ve sanık müdafiin incelemenin de duruşmalı yapılmasını talep etmesi üzerine; dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 27.02.2013 ... saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Feyrican Tüysüz hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık ... müdafiin duruşmaya gelmediği, 27.02.2013 günlü faks ile ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinde 2012/426 Esas sayılı dosyasında karar duruşması olduğunu belirten mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı.

Yargıtaydaki duruşmaların ilk derece mahkemelerine göre öncelikli olduğundan sanık müdafii Av. ...'ın mazeretinin reddine,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalâası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Dosya içeriğine göre sanığın suç tarihinde 5 yaşı içerisinde bulunan mağdur ...'ın ailesi ile birlikte kaldığı sitede tamirat işleri yaptığı ve aynı sitede oturduğu, tam tarihi belli olmamakla birlikte 2009 yılı yaz aylarında mağdurun ablası ... ve komşularının çocukları ... ve Ada ile oyun oynadıkları sırada, sanığın birlikte oyun oynayan çocukları bodrumu göstereyim diyerek çağırdığı, birlikte bodruma indikleri sırada ışıkların gitmesinden korkan ..., ... ve Ada'nın korkarak kaçtıkları, mağdurun karanlıkta bodrumda kaldığı, karanlıktan korkan mağdurun ağlaması üzerine, ablası ... ile ... ve Ada tekrar bodruma gelerek mağduru çıkardıkları, olaydan yaklaşık 5-6 ay sonra mağdurun davranışlarında değişiklik gören annesinin şikâyeti üzerine soruşturma yapıldığı, sanığın suçlamaları kabul etmediği, tanık olarak dinlenilen ..., ... ve Ada'nın

aşamalardaki ifadelerinin çelişkili olduğu, mağdurun yargılama sırasında uzman bilirkişi hazır olduğu halde alınan beyanlarında sanığa atfedilecek somut cinsel bir eylem tarif etmediği, tüm bu deliller birlikte değerlendirildiğinde çocuktaki korkunun karanlıkta kalmasından mı, yoksa sanığa isnat edilen eylemlerden mi kaynaklandığı hususunda şüphenin oluştuğu bu nedenle sanığın isnat olunan suçları işlediğine dair somut ve yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığından, atılı suçlardan beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanık ...'ın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için mahalline en seri biçimde bildirilmesi hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16290, Karar No: 2012/24707, Tarih: 03.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16290 E.  ,  2012/24707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 01.11.2011 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

2) Aynı idarece açılan davalar nedeniyle aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyalarında Karayolları Genel Müdürlüğünün 31.05.2011 tarihli cevabi yazıları dikkate alındığında; dava konusu taşınmazın kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan bölümünde Karayolları Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında Yönetmeliğin 41. maddesi uyarınca uygulanacak çekme mesafesinin; dava konusu taşınmazın imar durumu ve konumu dikkate alındığında kaç metre olacağı, çekme mesafesi uygulandıktan sonra taşınmazın kalan bölümünde imar planına göre yapılaşma izni verilip verilmeyeceği hususları ilgili Belediye Başkanlığı İmar İşleri Müdürlüğünden sorularak,

3) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2100, Karar No: 2019/14269, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2100 E.  ,  2019/14269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ HUKUK DAİRESİ

Davacı derece ve kademesinin tespiti ile ücret farkı, ikramiye farkı, ilave tediye alacağı ile fazla çalışma ücreti farklarının tahsilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararını taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin bu ret kararını davacı vekili ayrıca istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi İlk Derece Mahkemesince davacının istinaf talebinin süre geçtiğinden reddine ilişkin kararının yerinde olduğu ve davalı açısından da İlk Derece Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararının esastan yerinde olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi’ nin kararını taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Taraf vekillerinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.