muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6135, Karar No: 2025/6511, Tarih: 26.05.2025

Dosya kapsamına göre şüpheli hakkında, defter ve belge ibraz etmemek ve sahte belge düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, soruşturma dosyası kapsamında İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığınca düzenlenen 18/05/2022 tarihli vergi tekniği raporunun, yine aynı tarihli vergi suçu raporu ile mütalaa formunun bulunması karşısında, şüpheli hakkında kamu davası açılmasına yeterli delilin bulunduğu,

Mahkemesince her ne kadar şüphelinin ifadesinde beyan ettiği şahısların tespit edilerek noterden verilen vekaletnamenin araştırılması ve beyanlarının alınması gerektiğinden bahisle iddianame iade edilmiş ise de, iade sebeplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade nedenleri arasında da bulunmadığı ve anılan eksikliklerin yargılama aşamasında giderilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174/1. maddesi;

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

“(1) Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

...“

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2024 tarihli ve 2024/177 İddianame değerlendirme sayılı kararında yer alan "...defter ve belge ibraz etmeme suçu yönünden yapılan değerlendirmede, CMK 170/3-i maddesi gereğince iddianamede suç tarihinin gösterilmesi zorunlu olup 170/4 maddesi gereğince suçu oluşturan olayların mevcut olaylarla ilişkilendirilerek açıklanması gerekirken, şüpheliye defter ve belge isteme yazısının ne zaman ve ne şekilde tebliğ edildiğinin açıklanmadığı ve suç tarihinin açıkça gösterilmediği, sahte belge düzenlemek suçu yönünden yapılan değerlendirmede, şüphelinin savunmasında şirketi kendisi adına ... ve ... olarak tanıdığı kişilerin kurduğunu, Kartal 19. Noterliğinde bu kişilere şirket işleri ile ilgili olarak vekaletname verdiğini, şirket işlerini bu kişilerin yürüttüğünü savunmuş olup; ... 'in TC. Kimlik numarasını verdiği, bu kişilerin ve noterden verilen vekaletnamenin araştırılması beyanlarının alınmasının zorunlu olduğu, istinaf ve Yargıtay kararlarında bu hususların suçun sübutuna etki eden delil olduğunun kabul edildiği Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheli lehine olabilecek delillerin de toplanması gerektiği anlaşıldığından iddianamenin iadesine karar vermek gerekmiştir..." şeklindeki gerekçelerin, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2024 tarihli ve 2022/116281 Soruşturma, 2024/18815 Esas sayılı iddianamesinin, 5271 sayılı Kanun'un 170/3-i-j-4-5, 174/1-b. maddeleri uyarınca iadesine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Kartal Vergi Dairesi Müdürlüğünün 769 157 3347 vergi kimlik numaralı mükellefi olan Sezgintay İnşaat Taşımacılık Maden Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin yetkilisi olan şüpheli hakkında, "2019 takvim yılında sahte fatura düzenleme" ile "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarını işlediğinden bahisle Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı İstanbul Vergi Kaçakçılığı-4 Denetim Daire Başkanlığının, 18.05.2022 tarihli ve 2022-A-4884/37 sayılı Vergi Suçu Raporunun düzenlendiğinin, dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın, bir kısım fatura asıllarının, 10.06.2020 tarihli ve E-28075 sayılı isteme yazısı ile e-tebligat iletim durumu alındı belgesinin mevcut olduğunun, ilgili vergi tekniği raporunda düzenlenen sahte faturalar ile defter kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden ayrıntılı açıklamalara yer verildiğinin, şüphelinin Denizli İl Emniyet Müdürlüğünde 02.09.2022 tarihinde alınan ifadesinde, M.S. ve Alim isimli arkadaşları vasıtasıyla tanıştığı, M.G. ve ... isimli kişilerin yönlendirmesi üzerine ayda 2.500,00-3.000,00 TL ödeme yapılması karşılığında adı geçen şirketi kurmayı kabul ettiğini, faturalar üzerindeki imzaların kendisine ait olduğunu, iş yerine bir kez gittiğini, şirket faaliyeti ile ilgili bilgisinin olmadığını, defter ve belgelerin kendisinde bulunmadığını beyan etmesi, ayrıca iddianame başlığında her iki suç yönünden de suç tarihinin "31.12.2019" ve "2020" şeklinde belirtildiğinin anlaşılması karşısında; İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2024 tarihli ve 2024/177 İddianame değerlendirme sayılı kararında belirtilen nedenlerin, 5271 sayılı Kanun‘un 170/3-i-j-4-5 ve 174/1-b. maddeleri uyarınca iddianamenin iadesini gerektirecek mahiyette olmadığı, toplanan deliller ışığında şüpheli hakkında kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunduğu ve belirtilen diğer delillerin Mahkemece yargılama sırasında da toplanabileceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2024 tarihli ve 2024/510 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24622, Karar No: 2016/4045, Tarih: 22.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24622 E.  ,  2016/4045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/72569

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2013/207 (E) ve 2014/28 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Müştekinin ve sanığın beyanlarına göre; müştekinin koyunlarının çobanlığını yapan sanık ile müştekinin koyunların birkaçının kayıp olması meselesinden tartışıp, müştekinin hakareti üzerine sanığın müştekiyi yaralaması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8435, Karar No: 2019/4558, Tarih: 15.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/8435 E.  ,  2019/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile davaya konu daireye ilişkin 01.04.2014 başlangıç tarihli aylık 475 TL bedelli kira sözleşmesi yaptıklarını, sözleşmenin 27 Martta imzalandığını ancak aradan henüz 24 saat bile geçmeden sözleşmeyi feshettiğini davalıya bildirdiğini, 28 mart günü anahtarı, davalının oğlu dava dışı ... 'a teslim ettiğini, buna rağmen davalının feshe yanaşmayarak ... İcra Müdürlüğü'nün ... E. sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, takibe itiraz etmiş ise de icra hukuk mahkemesince itirazının kaldırıldığını ve kira sözleşmesinin 1 yıllık tutarı olan 5.700,00 TL'yi ödemeye mecbur edildiğini ileri sürerek, ... İcra Müdürlüğü'nün 2014/2185 E. sayılı dosyası nedeniyle borcunun bulunmadığının tespiti ile alacağın %20’sinden az olmamak üzere icra tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; taraflar arasında 27.03.2014 tarihinde imzalanan kira sözleşmesi olduğunu, sözleşmenin imzalanmasından kısa bir süre sonra kiracının kiralamaktan vazgeçtiğini sözlü olarak bildirdiğini, kira süresinin 27.03.2015 tarihinde dolacak olması, kira ilişkisinin devam etmesi ve davacının kira bedelini ödememesi nedeni ile İnegöl 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/2185 E. sayılı dosyası ile takip başlattığını, sözleşmeye göre kira başlangıç tarihinin 01.04.2014 olup, sözleşmenin 20. maddesine göre kira bedelinin sözleşme tarihinden itibaren 5 gün içinde ödeneceğinin kararlaştırıldığını, buna göre ilk ayın kira bedelinin 01.04.2014 tarihinde ödenmesi gerektiğini, takip tarihinin 11.04.2014 olduğu, kira bedelinin muaccel hale geldiğini, ayrıca davacı tarafın anahtarı teslim ettiğini yazılı belge ile ispat etmesi gerektiğini, davacının sözleşmeden tek taraflı dönülebileceğine ilişkin herhangi bir hüküm bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu kira sözleşmesinin 01/04/2014 tarihinde düzenlendiği, kiracı tarafından kira sözleşmesinin tek taraflı olarak feshedildiği, davalı tarafın 11/04/2014 tarihinde davacı tarafa karşı icra takibine geçtiği, kira sözleşmesinin 19. maddesinde bulunan, davalı tarafın bildirmiş olduğu "bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiralar muacceliyet kesbeder, gelecek kiraların tahsiline gidilir" şeklindeki düzenlemenin Türk Borçlar Kanunun 346. Maddesine göre geçersiz olduğu, davalı tarafın kira sözleşmesinden 10 gün sonra İcra takibine geçtiği, taşınmazın bilirkişi raporu doğrultusunda 15. Gün içerisinde kiraya verilebileceği birlikte değerlendirildiğinde davacının dava konusu taşınmazda 1 aylık kira borcunun olduğu kanaatine varılarak davacı tarafından İnegöl 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/2185 E. sayılı takip dosyasında, davacı tarafından dosyada tahsil edilen 7.583,67 TL'den 1 aylık kira bedeli olan 475,00 TL düşüldükten sonra kalan 7.108,67 TL borçlu olmadığının tespiti ile 7.108,67-TL alacağın %20 si oranında kötü niyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm; davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Kural olarak; kiralananın tahliye edildiğinin (kiracının kiralananı iade borcunu yerine getirdiğinin) kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması yeterli değildir. Anahtarın da kiraya verene teslim edilmesi gerekir. Kiracı yasal tahliye ve anahtar teslimi gerçekleşinceye dek kira parasını ödemekle yükümlüdür. Kiralananın anahtarının usulüne uygun şekilde kiraya verene teslim edildiğini yazılı delillerle kanıtlama yükümlülüğü davacı/kiracıya aittir. Anahtar teslim edilmediği sürece kiralananın kiracının kullanımında olduğunun kabulü gerekir.

Somut olayda; davacı/kiracı anahtar teslimini yazılı delille kanıtlayamamıştır. Ancak dosya kapsamından dava konusu kiralananın 01.10.2014 tarihinde dava dışı bir şahsa yeniden kiraya verildiği anlaşılmaktadır. Buna göre bu tarih (01.10.2014); kiralananın, kiraya veren davalının hakimiyetine geçtiği tahliye tarihi olarak kabul edilmeli ve davacının bu tarihe kadar olan kira bedelinden sorumluluğunun devam ettiği kabul edilmelidir.

O halde mahkemece; yukarıdaki açıklamalar dikkate alınarak yapılacak yargılama neticesinde varılacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yukarıdaki gerekçe ile karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19688, Karar No: 2014/8951, Tarih: 06.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19688 E.  ,  2014/8951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; katılan ve sanığın bahçelerinin bitişik olduğu, sanığın, katılanın bahçesi sınırları içerisinde kalan ve kendi bahçe sınırına 2 metre mesafede sıra halinde dikili olan 9 adet incir, 2 adet zeytin, 1 adet asma ve 4 adet tesbih ağacını gövdelerinden kesmek suretiyle zarar verdiği anlaşılmakla, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinde düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06/05/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6420, Karar No: 2019/1702, Tarih: 12.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6420 E.  ,  2019/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-23, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okullara çocuğunu göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19526, Karar No: 2023/5165, Tarih: 04.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/19526 E.  ,  2023/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/12 E., 2021/102 K.

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.02.2013 tarihli ve 2013/290 Esas sayılı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında katılanın iş yerine gece vakti açık olan kapıdan girip, hırsızlık yaptığı iddiasıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2013 tarihli ve 2013/149 Esas, 2013/143 Karar sayılı kararıyla dosyanın Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/108 Esas sayılı dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmiştir.

3. Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2014 tarihli ve 2013/108 Esas, 2014/87 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2014 tarihli ve 2013/108 Esas, 2014/87 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 10.11.2016 tarihli ve 2015/10732 Esas, 2016/15131 Karar sayılı ilâmıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmama nedeninin yanlış olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2017 tarihli ve 2016/460 Esas, 2017/441 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2017 tarihli ve 2016/460 Esas, 2017/441 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

6. Suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Akşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2021/12 Esas, 2021/102 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suçun işlendiğine dair somut bir delil olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve re'sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuğun gece vakti diğer suça sürüklenen çocuklar ve sanık ile birlikte birden fazla kişi olarak katılanın iş yerine açık olan kapıdan girip hırsızlık yaptığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, diğer suça sürüklenen çocuk ve sanık beyanları da suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine yöneliktir. Katılanın beyanları da alınmıştır. Kolluk tarafından tutulan 17.02.2013 tarihli olay yeri inceleme raporu da dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten ... bir suç işlenmesi hâlinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, ... zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.11.2017 tarihi itibarıyla ... zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 06.07.2019 tarihinde yeniden işlemeye başladığı belirlenmiştir.