muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1767, Karar No: 2010/3154, Tarih: 18.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/1767 E.  ,  2010/3154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/11/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada; Davacı Hazine, davalının kayden malik olduğu çekişmeli 133 ada, 98 parsel sayılı taşınmazın 4.37 m2'lik bölümünün kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek kıyı kenar çizgisi içinde kalan bölünün tapu kaydının iptali ile terkinine, muhdesatın yıkımına karara verilmesini istemiştir

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesine eklenen 3. fıkra 2 ve 3. cümle ve geçici 10. maddedeki düzenlemeler karşısında 10 yıllık hak düşürücü sürenin hazine yönünden dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı hazine tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ....raporu okundu, düşüncesi alındı. Duruşma istemi değerden reddedildi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan iptal, sicil kaydının kütükten terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli 133 ada, 98 parsel sayılı taşınmazın 08.05.1991 tarihli kadastro tespit çalışmaları sırasında senetsizden davalı İ.A. adına tespit ve tescil gördüğü, kadastro tespitinin 25.04.1992 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 18.07.2003 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 14 Mart 2009 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Yasası’nın 12. maddesinin üçüncü fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dâhil, tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır.” cümlesi ve aynı Yasa’nın 3. maddesi ile de 3402 Sayılı Yasa’ya “Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindeki geçici 10. madde eklenmiştir.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır. özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Somut olayda, tescilin dayanağı olan tespit tutanaklarının kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği açıktır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır. özellikle, bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin diğer temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, hemen belirtilmelidir ki; her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihada göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı nedeniyle davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yargısal uygulamada da kararlılık kazanmıştır.(Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297). Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır(04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı). Davacı Hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususa da değinmiştir.

Hazinenin davasında haklı olup olmadığını belirlemek amacıyla dava konusu taşınmazın 3621 Sayılı Yasa uyarınca kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanmasında zorunluluk vardır. Oysa, 28.9.2003 tarihinde Sulh Hukuk Mahkemesinde yapılan keşif sonucu düzenlenen raporun 3621 Sayılı Yasa ve 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun olarak düzenlendiği söylenemez. Anılan rapordan da anlaşılacağı üzere yalnızca daha önce idarece tespit edilen kıyı kenar çizgisinin esas alındığı gibi bilirkişi kurulunda bu işten anlayan jeolog ya da jeoloji mühendisi sıfatını taşıyan bir kimse bulunmamaktadır. Esasen, sözü edilen ve idare tanzim edilen kıyı kenar çizgisinin de idari yargı yerinde iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar karşısında, taşınmazın belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalması halinde davacı Hazinenin dava tarihinde davasında haklı olacağı dikkate alındığında ve yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa nedeniyle haksız duruma düştüğü gözetildiğinde davalının tüm yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması gerekeceğinde kuşku yoktur.

Hal böyle olunca, yerinde uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılarak taşınmazın saptanacak kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kalıp kalmadığının saptanması ve oluşacak duruma göre yargılama giderlerinin hüküm altına alınması gerekirken, değinilen husus gözardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı Hazinenin, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14852, Karar No: 2015/16085, Tarih: 04.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/14852 E.  ,  2015/16085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 02.06.2002 tarihinden iş akdinin feshedildiği 04.02.2013 tarihine kadar kapıcı olarak aralıksız çalıştığını, işe giriş bildiriminin 27.08.2003 tarihinde yapıldığını, Kocaeli 5.Noterliğinin 04.02.2013 tarihli ihtarnamesi ile iş akdini haklı nedenle sona erdirdiğini, net ücretinin 830,00.-TL olduğunu, kömür taşıma bedeli olarak ton başına 5 USD aldığını, son sene 75 ton kömür yakıldığını, site yönetiminin tahsis ettiği konutta oturduğunu, ısınma, elektrik ve su bedellerinin davalı tarafından karşılandığını, aylık 50,00.-TL yoğurt bedeli ödendiğini, 06.00-24.00 saatleri arası çalıştığını, haftanın her günü kaloriferin yakıldığını, yıllık izin kullanmadığını, tüm tatil günlerinde çalışıldığını beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000,00.-TL kıdem tazminatı, 3.000,00.-TL fazla çalışma, 3.000,00.-TL hafta tatili, 3.000,00.-TL yıllık izin ve 1.000,00.-TL genel tatil ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 28.08.2003 tarihinde kapıcı olarak işe başladığını, mazeretsiz olarak 1 hafta işe gelmediğini, davacının işe davet edilmesine rağmen işe gelmediğini, İş Kanunu 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle iş akdinin feshedildiğini, çalışma süresinin günlük 7,5 saatten haftalık 45 saat olduğunu, kış aylarında hafta tatili kullanmadığını, dini ve milli bayram günlerinde izin kullandırıldığını, kullanmadığı dönem ücretlerinin ödendiğini, yıllık izin kullandığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının kış döneminde kömür taşıma işinde ton başına aldığı ücretin giydirilmiş ücrete dahil edilmesi doğru değildir. Zira bu ilave hizmet, kapıcılık hizmetinin bir gereği değildir. Kapıcılık hizmetinin kapsamı dışında yaptığı kömür taşıma işinin bedelinin giydirilmiş ücrete dahil edilmesi isabetsizdir. Mahkemece aksi kabul ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

2- Davacının kış döneminde kömür taşıma işinde ton başına aldığı ücretin giydirilmiş ücrete dahil edilmesi doğru değildir. Zira bu ilave hizmet, kapıcılık hizmetinin bir gereği değildir. Kapıcılık hizmetinin kapsamı dışında yaptığı kömür taşıma işinin bedelinin giydirilmiş ücrete dahil edilmesi isabetsizdir. Mahkemece aksi kabul ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9270, Karar No: 2012/6815, Tarih: 26.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/9270 E.  ,  2012/6815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Davanın 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince dava zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması

Sanık hakkında düzenlenen ve 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın "2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verildiği halde iddianamede mütalaa bulunmayan "2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan dava açılıp, yapılan yargılama sonucunda kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verildiği belirlenmiş ise de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu ve suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7178, Karar No: 2024/3193, Tarih: 07.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7178 E.  ,  2024/3193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/426 E., 2023/737 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/954 E., 2021/76 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 25.04.2004 tarihinde evlendiklerini, 06.05.2006 doğumlu ... isimli bir kız çocuklarının bulunduğunu, erkeğin kadına periyodik olarak şiddet uyguladığını, bu şiddetin TCK 96 da düzenlenen eziyet suçunu oluşturduğunu ayrıca davalı erkeğin düzenli çalışmadığını, evine ve eşine bakmadığını, sürekli alkol kullandığını, alkol alamadığı zamanlarda tiner kokladığını, ayrıca ortak çocuk ...'ya da şiddet uyguladığını, en son olarak 22.10.2018 tarihinde saat 22:00 sıralarında davalının cop ile müvekilinin her tarafına ağır darbeler indirerek yaraladığını, 29.10.2018 günü müvekkilinin ortak çocuğu alarak Avcılar/İstanbul'da ikamet eden annesinin yanına sığındığını ve Avcılar Emniyet Müdürlüğü Asayiş Büro Amirliğine şikayette bulunduklarını belirterek, tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve Mahkemece uygun görülecek tedbir-iştirak nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı dilekçesinde özetle; boşanmak istemediğini, nafaka ödeyecek bir durumunun olmadığını, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının eşe karşı kasten yaralama suçundan ceza aldığına ilişkin 19.04.2019 kesinleşme tarihli, Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/9 Esas sayılı dosyası ile davacının iddia ettiği şekilde davalının kendisine şiddet uyguladığı hususu sabit görülerek şiddet uygulayan davalının evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuk 06.05.2006 doğumlu Yağmur'un velâyetinin davacı anneye verilmesine, velâyeti anneye verilen çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk için 300,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 25.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde; kusur tespiti, boşanma hükmü, davacı lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesinin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı erkeğin tam kusurlu olduğuna ilişkin kusur tespitinin doğru ve maddî gerçeğe uygun olduğu; davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı; diğer yandan tarafların kusur dereceleri, ekonomik ve sosyal durumları, davacı kadının mevcut veya beklenen menfaatlerinin boşanma yüzünden zedelenmesi, erkeğin belirtilen kusurlu davranışlarından ötürü kadının kişilik haklarının saldırıya uğraması nedeniyle kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinde bir yanlışlık bulunmadığı; yine maddî ve manevî tazminatın miktarlarının da tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evlilik süresi, yaşları ve tazminata esas fiillerin niteliği dikkate alındığında hakkaniyete uygun olduğu; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde; istinaftaki nedenleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen boşanma davasında, taraflar arasında evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet verecek nitelikte geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olup olmadığı, davacı kadın yararına maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanunu'nun 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6100 sayılı Kanunu'nun 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11117, Karar No: 2010/724, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11117 E.  ,  2010/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalıya gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasasının 21. maddesi ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine göre yapılan tebliğ en yakın komşusunun imzası alınarak haber verilmediği için usulüne uygun değildir. Bu nedenle mahkemece gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davalıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap süreleri de beklendikten sonra iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/243, Karar No: 2018/5004, Tarih: 02.07.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/243 E.  ,  2018/5004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat, kamu davasının reddi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan ... hakkında verilen beraat hükmünün O Yer Cumhuriyet savcısı tarafından 31/01/2014 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz edildiği, yerel mahkemece “O Yer Cumhuriyet Savcısının yüzüne kısa kararın tefhim edildiği ancak 1 haftalık süre içerinde süre tutum dilekçesi verilmediği” gerekçesiyle temyiz isteminin reddine dair 13/02/2014 tarihinde ek karar verildiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede Cumhuriyet Savcısı tarafından 03/03/2014 tarihinde oluşturulan ve 16/07/2014 tarihinde gönderilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edildiğine dair dilekçenin içeriği boş olduğundan, temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edildiğine dair dosya arasında da dilekçe ve belgeye rastlanmadığından Cumhuriyet Savcısının ek karara dair temyizinin bulunup bulunmadığının araştırılması ve varsa temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md.

Y/Ç
Yargıtay — Esas No: 2016/13894, Karar No: 2018/5014, Tarih: 11.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/13894 E.  ,  2018/5014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay tutanağına göre, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ... yakalandığında, üst aramasında, 81,50 TL miktarında madeni para çıktığı, şifahi beyanında; yakalanmadan önce arkadaşı ... ile birlikte ... temizlik isimli iş yerinden hırsızlık yaptıklarını, iş yerinden aldıkları kasayı inşaatın içine götürüp içinden bozuk paraları aldıklarını belirttiği, kasanın müştekiye iade edildiği, suça sürüklenen çocuk ... ... üst aramasında çıkan bozuk paraların emanete alındığı, ancak müştekiye iade edilmediği anlaşılmakta ise de paraların iade edilmemesinde suça sürüklenen çocuğun kusurunun bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Elazığ Ruh Sağlığı ve Hsatalıkları Hastanesi'nin 10.10.2013 tarihli raporunun iş yerinden hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin olduğu suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiğine dair uzman doktor tarafından düzenlenecek doktor raporu alınmadan mahkumiyetine hükmedilmesi,

3-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu alınmadan duruşmada hazır bulunan sosyal hizmet uzmanının beyanı ile yetinilerek hükümlülüğüne karar verilmesi,