muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/158, Karar No: 2013/7451, Tarih: 04.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/158 E.  ,  2013/7451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3 - 2011/80728

MAHKEMESİ : Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 20/10/2010, 2010/239 (E) ve 2010/243 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olduğundan itiraz merciince gereği yapılmak üzere bu suçlardan kurulan hükümlerin inceleme dışı tutularak, inceleme sanık müdafii ile katılan Hünkar vekilinin temyiz istemlerine istinaden sanık Özgür hakkında mağdur Hünkar'a karşı gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle kurulan hükme hasren yapılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ö.. K..'ın mağdur Hünkar'a karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a-Adli Tıp Kurumu Elazığ Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 07.09.2010 tarihli raporda mağdur Hünkar'ın batın içinde meydana gelen kanama nedeniyle hayati tehlike geçirdiği belirtilmiş iken, Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 22.09.2010 tarihli raporda, kas içine gömülü kalan, cilt cilt altı dokuyu geçmeyen yaralanma nedeniyle mağdurun basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ancak hayati tehlike de geçirmeyecek şekilde yaralandığının bildirildiği anlaşılmakla; dosyada mevcut mağdura ait raporlar arasında çelişki bulunduğu ve bu raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığı dikkate alınarak, mağdura ait tüm hastane müşahade evrakları, film ve grafiler gönderilerek, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'ndan mağdurdaki yaralarla ilgili olarak 5237 sayılı TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında yeniden rapor aldırılması,

b-Olay yerinde keşif yapılması ve mağdura deforme olmuş tek saçma tanesi isabet etmiş olması hususu tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın öldürmeye teşebbüs veya olası kastla yaralama suçlarından hangisini işlediği ya da olayda yasal savunma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin çelişki içeren raporlar ile yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA), 04/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18567, Karar No: 2022/11089, Tarih: 09.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/18567 E.  ,  2022/11089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca "Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56'ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar; ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup, TCK'nun 52/2. gereğince bir gün karşılığı da en üst sınır olan 100,00 TL üzerinden adli para cezasına hükmedilmesi halinde dahi sonuç cezanın 10.000,00 TL adli para cezasını geçmeyeceği, dolayısıyla bu suçtan verilen beraat hükümlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 305/1-2. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının altında kalacağı ve temyiz olanağının bulunmadığı cihetle, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/61, Karar No: 2013/5131, Tarih: 08.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/61 E.  ,  2013/5131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hazine ile ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.02.2012 tarih ve 662/238 sayılı hükmün Daire'nin 15.10.2012 gün ve 11000/9209 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, davalı üzerinde kayıtlı 1189 ile 1190 parsellerin, 3621 sayılı Kıyı Kanunu hükümleri uyarınca kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülkiyete konu edilemeyeceğini açıklayarak tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, taşınmazın satış yoluyla alındığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamları uyarınca davanın kabulüne,1189 ile 1190 sayılı parsellerin tapu kaydının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairece, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK.nun 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Dava dilekçesinde taşınmazın tapu kaydının iptaline karar verilmesi istenilmiş, Mahkemece 1189 ile 1190 parsellerin tapu kaydının iptaline karar verilmiş ise de tapu kaydı iptal edildikten sonra taşınmazın kıyı olarak terkinine karar verilmemiştir. Bu hususta karar verilmemiş olması ve onama ilamında gözden kaçırılması iş yoğunluğu ve maddi hataya dayanmakta olup, tapu sicilinin düzgün tutulmasına dair kararlar kamu düzenine ilişkin bulunması nedeniyle kendiliğinden gözönünde tutulması gereken hususlardandır. Dairemizin 15.10.2012 tarih, 2012/11270-9203 Esas ve Karar sayılı terkin konusunda bir karar verilmemiş olması maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmakla bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasına tapu kaydının iptaline cümlesinden sonra gelmek üzere “…kamunun istifadesine açık kıyı olarak terkinine …” şeklindeki cümle eklenmek suretiyle

.//..

2013/61-5131 -2-

hüküm fıkrasının düzeltilmesine, hükmün düzeltilmiş bu haliyle HMK.nun 370/2. (HUMK.nun 438/7) maddesi uyarınca aynı gerekçelerle ONANMASINA ve anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve 3402 sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/187, Karar No: 2016/2317, Tarih: 09.03.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/187 E.  ,  2016/2317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay yerinde başka şahıslar da bulunduğu halde yakalandığı yere yakın mesafedeki taşın altında bulunan suça konu esrarın aidiyeti hususunda aleyhinde yeterli delil bulunmadığı aşamada maddenin kendisine ait olduğunu beyan etmek suretiyle kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suç konusu uyuşturucudan alınan numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7989, Karar No: 2012/27420, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/7989 E.  ,  2012/27420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, ücret alacağı, yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Bakanlığına İzafeten Sağlık Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının işyerinde 01.04.2004-05.07.2010 tarihleri arasında tamirat görevlisi ve ambulans şoförü olarak çalıştığını, sabah 07.30'da başlayan çalışmasının işin durumuna göre 24.00'e kadar sürdüğünü, karşılığının ödenmediğini, ... sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, haziran ayı ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın kurum yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, ... sözleşmesinin de belirli sürenin bitimi sebebiyle sona erdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Diğer davalı firma ise, usulüne uygun dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğine rağmen cevap vermemiş, duruşmalara da katılmamıştır.

Mahkemece, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunması sebebiyle işçilik haklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, ... sözleşmesinin haklı sebebe dayanmadan işverence sona erdirildiği gerekçesiyle talep kısmen hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2)Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Söz konusu alacakların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile ./..

sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal ... genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Bu alacakların yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, davacının çalıştığı döneme ilişkin işyeri kayıtları sunulmamıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yargılama sırasında dinlenen tek davacı tanığının anlatımına göre dava konusu alacak hesaplanmıştır. Öncelikle davacının işyerinde hangi işi yaptığı dosya içeriğinden net olarak anlaşılamamaktadır. Mahkemece her iki davalıdan sorularak, davacının görevlendirildiği işler ve tarihleri belirlenmelidir. Davacı tanığı kış aylarında kalorifer yaktığını da beyan ettiğinden, kalorifer tesisatının niteliği, kömür ya da doğalgaz gibi ne tür yakıt ile çalıştırıldığı, işçinin yazılı olarak görevlendirilip görevlendirilmediği açıklatılmalı, işyerindeki çalışma gün ve saatlerini gösterir puantaj vb. gibi kayıtlar da getirtilerek, davacının hangi dönemde ne ... yaptığı ve çalışma saatleri kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya konulmalıdır. Davacının fazla çalışma ücreti, belirtilen bu noktalar dikkate alınarak yeniden uzman bilirkişiye hesaplatılmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde hatalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, dava dilekçesinde davacının işe başlama saati açıkça 07.30 olarak belirtildiği halde, hükme dayanak bilirkişi raporunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesinde yer alan taleple bağlılık kuralına aykırı olarak işe başlama saatinin ....30 olarak esas alınması hatalı bulunmuştur.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, ....12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13026, Karar No: 2024/14652, Tarih: 06.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13026 E.  ,  2024/14652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, ilk derece mahkemeleri tarafından verilen ve miktar veya değeri 28.250,00 Türk lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairenin bozma ilâmından sonra İlk Derece Mahkemesince, 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozmaya uygun olarak verilen kararda hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 28.250,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/322, Karar No: 2008/2104, Tarih: 22.04.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/322 E.  ,  2008/2104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 4.458.31.YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek davalının %80 kusuruna isabet eden 3.566.65.YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... kusuru, hasarı kaza tesbit tutanağını kabul etmediğini aracı ile Petrol ofisine girerken sola sinyal verdiğini sigortalı aracın arkadan gelip kendi aracına çarptığını belirterek tanığının dinlenmesini ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 3.566.65.YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-HMUK.nun 163. maddesi hükmüne göre, kesin mehilin hukuki sonuç doğurabilmesi için, tarafa yüklenen yükümlülüklerin birer birer açıklanması, masrafların kalem kalem bildirilmesi ve tarafın yapacağı işlerin duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık ve kesin olarak belirlenmesi gerekir. Bu durumda davalıya verilen kesin süre ihtarında bilirkişilere tebligat gideri, talimat ücreti, dosyanın gidiş

dönüş masrafı ayrı kalemler halinde gösterilip toplamı belirtilmediği ve kesin sürenin yasal koşullara haiz olmadığı anlaşıldığından usul ve yasaya uygun olmayan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Mahkemece kaza tesbit tutanağında belirlenen kusur kusur oranı esas alınıp, ekspertiz rapona göre hüküm kurulmuştur. HMUK.nun 275. ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim uzman bilirkişinin görüşüne başvurması gerekir. Buna göre mahkemece İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyeti gibi kurumlardan seçilecek ve uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan kusur ve hasar yönünden rapor alınmalı, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35541, Karar No: 2017/16044, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/35541 E.  ,  2017/16044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12257, Karar No: 2013/19187, Tarih: 14.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12257 E.  ,  2013/19187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalıya ait eczanede 2005 yılı Ocak ayında işe başladığını, hizmet sözleşmesinin davalı işverence 08/06/2011 tarihinde artık işe gelmemesi söylenerek sözlü olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ve gece nöbeti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının ilk dönem çalışmasının kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek tasfiye edildiğini, daha sonra 04/06/2009 tarihinde yeniden çalışmaya başladığını, 03/06/2011 tarihinden itibaren mazeretsiz olarak işe gelmediğini, kendisine 17/06/2011 tarihinde tebliğ edilen Manisa 1. Noterliğinin 15/06/2011 tarihli 15302 yevmiye numaralı ihtarnamesine cevap vermediğini, hizmet sözleşmesinin 23/06/2011 tarihinde İş Yasasının 25/II-g maddesine göre bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının küçük yaştaki çocuğunun rahatsızlığı nedeniyle işyerinden ayrıldığı, bunun üzerine davalı tarafça, 15/06/2011 tarihli noter ihtarnamesi ile 03/06/2011 tarihinden itibaren işe gelmediğinden davacının savunmasının

istenildiği, bu ihtarnamenin herhangi bir fesih beyanı içermediği, davacının sağlık mazeretinin haklı ve yerinde olduğu, davacının hizmet sözleşmesinin davalı işverence 08/06/2011 tarihinde sözlü veya eylemli olarak feshedildiği, feshin haklı nedene dayalı olmadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı tanıkları davacının davalı işyerinden ayrıldığını ancak sebebini bilmediklerini, davacı tanığı ... ayrıca davacının çocuğunun hasta olması nedeniyle ayrıldığını duyduğunu beyan etmiş, davalı tanığı ise davacının kendisinin yanında davalıya gelerek işten ayrılmak istediğini söyleyip ayrıldığını beyan etmiştir. Mahkemece davacının davacı tanık beyanına göre küçük yaştaki çocuğunun rahatsızlığı nedeniyle işyerinden ayrıldığı, davacının sağlık mazeretinin haklı ve yerinde olduğu, davacının hizmet sözleşmesinin davalı işverence 08/06/2011 tarihinde sözlü veya eylemli olarak feshedildiği, feshin haklı nedene dayalı olmadığı kabul edilmiş ise de davacının çocuğunun hastalığı nedeniyle haklı nedenle devamsızlık yaptığına dair bir iddiası ve ispatı olmaması karşısında davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.