muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32265, Karar No: 2014/12001, Tarih: 16.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/32265 E.  ,  2014/12001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/621-2013/430

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, arkadaşı olan davalı Kesim'e kredi kartını verdiğini, diğer davalı oğlu ile birlikte alüminyum ticareti ile uğraştıklarını, post cihazından çekim yaparak kendisini zarara uğrattıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 20.000 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait banka kartlarını güven ilişkisine dayalı olarak davalı Kesim'e verdiğini, bu şahısın iş yerinde kredi kartlarını kullanarak harcama yaptığını, bedellerini de kendisinin ödediğini, harcamaların devam etmesine rağmen davalının ödeme yapmadığını, bu bedelleri kendisinin ödemek zorunda kaldığını, diğer davalının ise Kesim'in oğlu olduğunu, birlikte çalıştıklarını ileri sürerek 20.000 TL'nin tahsilini istemiştir. Davalılar davaya cevap vermemiş olup bu şekilde hukuki ilişkiyi inkar etmiş olduklarından davayı ispat külfeti davacıya aittir. Davacı kartı teslim ettiğini kanıtlayamamış ise de dosyaya sunmuş olduğu imzalı 3.12.2012 tarihli delil listesinin beşinci bendinde “ bankalara yapılan ödemelerin sorulması, yani kartların nerelerde kullanıldığının sorulması” deliline dayanmış olup mahkemece sözü edilen kartlarla ilgili olarak bankalardan ya da üye iş yerlerinden dava edilen dönem ile ilgili olarak harcamaya ilişkin kayıtları ve varsa imza mukabili yapılan harcamalara ilişkin sliplerin celp edilerek bu konuda araştırma yapılması

ve davalılar tarafından harcama yapıldığının saptanması halinde bu miktarın davalılardan tahsiline karar verilmesi, davalılar tarafından harcama yapıldığına dair delil elde edilmezse davacının yemin deliline dayanma hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17914, Karar No: 2016/23981, Tarih: 25.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/17914 E.  ,  2016/23981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalı ... İşletmeleri Kurumu avukatınca temyiz edilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.10.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile davalı ... İşletmeleri Kurumu adına vekili Avukat ... geldiler. Davalı...... İşletmeleri A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin, işletme ruhsatı davalı ... İşletmeleri Kurumuna ait olan maden ocağında kayden alt işveren işçisi olarak çalıştığı, asıl işveren-alt işveren arasındaki ilişkinin kanuna uygun kurulmadığından geçersiz olduğunu ve muvazaya dayandığını, müvekkilinin baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayılması gerektiğini ve davalının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmeleri hükümlerinden yararlandırılması gerektiğini, diğer taraftan, 94 sayılı ... sözleşmesi uyarınca da davalı kurum işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde düzenlenen ücret miktarı ve diğer hakların müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, vardiya dönüş ücreti, gece primi, yer altında çalışma tazminatı, vardiya zammı ücreti, yemek-iaşe-katık ücretleri, yakımlık kömür yardımı, giyim yardımı, sabun ve aydınlatma yardımı, sosyal yardım, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile eşit davranma ilkesine aykırılık tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili, müvekkili kurum ile davacının çalıştığı müteahhit arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin ihale makamı konumunda olduğunu, ihale konusu işi bir bütün olarak ihale ettiğini, bu işlemin mevzuata uygun olduğunu, muvazaya dayanmadığını, dava konusu iddia ve taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı...... İşletmeleri A.Ş. vekili, müvekkili şirketin maden sahasını rödovans sözleşmesi hükümleri çerçevesinde işlettiğini, sözleşmenin hukuka uygun ve geçerli olduğunu, müvekkilinin alt işveren sayılamayacağını, muvazaa iddiasının hukuki dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine, diğer talepler yönünden ise davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... İşletmeleri Kurumu vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkı kapsamında tarafların yargılama konusunda tam olarak bilgi sahibi olmaları, açıklama ve ispat haklarını tam olarak kullanabilmeleri gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, duruşmanın 17.03.2016 tarihli celsesine mazeret bildirerek katılamayacağını, mazeretinin kabulü ile tebligat giderinin yatırılmış olan gider avansından karşılanmak suretiyle yeni duruşma gününün kendisine bildirilmesini istemiştir. Mahkemece, davacı vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, aynı celse davacı vekilinin yokluğunda davanın nihai karara bağlanması usule ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davanın seri dava olması ve toplamda yüzonaltı adet dava dosyasının aynı gün temyiz duruşmasının yapılması nazara alınarak tarife uyarınca davacı yararına takdir edilen 810,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31837, Karar No: 2017/15510, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/31837 E.  ,  2017/15510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16935, Karar No: 2020/1597, Tarih: 05.03.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16935 E.  ,  2020/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... V.D.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan ...’ın maliki olduğu 156 ada 28 ve 154 ada 21 parsel sayılı taşınmazlarını davalı çocuklarına satış sureti ile devrettiğini, temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, satış işlemlerinin gerçek olduğunu, iddiaların yersiz olduğunu, belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’ın maliki olduğu 156 ada 16 parsel sayılı taşınmazını 06.08.1985 tarihinde davalı oğlu İmdat’a satış suretiyle devrettiği, 14.02.2011 tarihli imar işlemi sonucu yeni 156 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 2187/2400 payının davalı ... adına tescil ediliği, 154 ada 21 parsel sayılı taşınmazın ise dava dışı ... adına kayıtlı iken 15.08.1973 tarihli satış işlemi sonucu 1/2’şer payla mirasbırakan ... ile davalı kızı ... adına tescil edildiği, mirasbırakan ...’in anılan taşınmazdaki 1/2 payını 15.03.1976 tarihinde davalı ...’a, ...’ın 07.11.1983 tarihinde tekrar mirasbırakan Kamil’e, mirasbırakan Kamil’in de 14.02.1988 tarihinde davalı kızı Senan’a satış suretiyle temlik ettiği, 1911 doğumlu mirasbırakan Kamil’in 29.09.199 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı kızı ..., davalı çocukları ..., ... ve ... ile dava dışı çocukları ..., ... ve ...’in kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

./..

./..

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı davalarda mirasbırakanın kastının açık bir şekilde saptanması gerekmektedir. Bu kapsamda HMK'nun 190. maddesi ve TMK'nun 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

Somut olayda; mirasbırakanın diğer mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir bir neden ve muvazaanın varlığı konusunda somut bir olgu ortaya konulamadığı gibi, eldeki davanın kabulü halinde mirasçı sıfatıyla ilerde hak sahibi olacak davalı tanıkları ..., ... ve ...’in işlemlerin muvazaalı olmadığı yönünde beyanda bulundukları anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, davacı temliklerin muvazaalı olduğu iddiasını kanıtlayamamıştır. Öte yandan, bedeller arasındaki fark da tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hal böyle olunca, davacının iddialarını HMK’nın 190. ve TMK’nın 6. maddeleri uyarınca kanıtlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalıların yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, alınan peşin harcın temyiz eden davalıya geri verilmesine, aşağıda yazılı 268.85.TL fazla yatırılan peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine, 05.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9358, Karar No: 2024/1610, Tarih: 11.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9358 E.  ,  2024/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan ... vekili, Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2019 tarihli ve 2017/362 Esas, 2019/141 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin

ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası, (29 uncu maddesinin birinci fıkrası) 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.12.2020 tarihli ve 2019/3311 Esas, 2020/... Karar sayılı kararı suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafi, katılan ... vekili, katılan kurum vekili ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası, (29 uncu maddesinin birinci fıkrası) 62 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; eksik incelemeye, suçun vasfının kasten yaralama olması ve haksız tahrikte üst sınırdan indirim yapılması gerektiğine,

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuk hakkında üst hadden ceza tayini ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

3. Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; suçun tasarlanarak işlendiği, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

1. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; eksik incelemeye, suçun vasfının kasten yaralama olması ve haksız tahrikte üst sınırdan indirim yapılması gerektiğine,

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuk hakkında üst hadden ceza tayini ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

3. Katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; suçun tasarlanarak işlendiği, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay günü 17.30 sıralarında ... İlçesi, ... Mahallesindeki ...mağdur ... suça sürüklenen çocuğun birbirlerini darp ettikleri, kimlik bilgileri belirlenemeyen şahısların mağdur ... suça sürüklenen çocuğu ayırdıkları, ... G.'nin tanık olduğu, mağdurun olay yerinden ayrılıp evine doğru yürüdüğü sırada suça sürüklenen çocuğun mağduru takip edip arkasından yaklaşarak sırtına iki kez, beline bir kez, boynuna bir kez bıçakla vurarak mağduru ... tehlike geçirecek, ... mediastinum oluşacak şekilde yaraladığı, ... Ü'nün olaya tanık olduğu, suça sürüklenen çocuğun olay yerinden koşarak kaçtığı ve suçta kullandığı bıçağı tanık ... G.'ye vererek ... Mahallesi, ... Sokağındaki metruk eve atmasını söylediği, tanık ... G.'nin de bıçağı metruk eve attığı, kolluk görevlilerinin aynı gün suça sürüklenen çocuğu yakaladıkları, suça sürüklenen çocuğun bıçağı attığı yeri kolluk görevlilerine gösterdiği, metruk evde bıçağın bulunarak muhafaza altına alındığı, olayın bu şekilde meydana geldiği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk savunmaları, katılan ... tanık anlatımları, mağdura ilişkin kati hekim raporu, suçta kullanılan bıçağa ilişkin uzmanlık raporu, nüfus ve adli sicil kayıt örneği, kolluk ve araştırma tutanakları ve yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

2. Suça sürüklenen çocuk savunmaları, katılan ... tanık anlatımları, mağdura ilişkin kati hekim raporu, suçta kullanılan bıçağa ilişkin uzmanlık raporu, nüfus ve adli sicil kayıt örneği, kolluk ve araştırma tutanakları ve yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suça sürüklenen çocuk ... katılan arasında olay öncesinde tartışma yaşanması, saça sürüklenen çocuğun kullandığı bıçağın öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı ve suça sürüklenen çocuğun eylemine kendiliğinden son vermediği hususları dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan suça sürüklenen çocuğa yönelik haksız fiil teşkil eden söz ve davranışın bulunduğu, bu nedenle haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında ve indirim oranında bir isabetsizlik bulunmadığı, tasarlamanın koşullarının oluşmadığı, suç vasfının ve yaptırımların isabetli şekilde belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.12.2020 tarihli ve 2019/... Esas, 2020/... Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan ... vekili ve katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6882, Karar No: 2023/6587, Tarih: 23.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6882 E.  ,  2023/6587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/272 E., 2015/230 K.

SUÇ : Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/272 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun hareketi anlama ve sonuçları kavrayabilme yetisine haiz olmadığını, dosyada mağdurun beyanları hariç delil olmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği