muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10731, Karar No: 2014/10963, Tarih: 03.06.2014

İç hukukumuzun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin(AİHS) temel amacı, insan haklarının korunması ve bu haklara yönelik ihlallerin engellenmesidir. İnsan hakları, insan onurunu korumayı, insanın maddi ve manevi gelişmesini sağlamayı amaçlayan haller olup, insanın doğuştan var olan hak ve özgürlükleridir. Bu haklar, hak sahiplerini yetkili bir konuma getirirken,devleti ve diğer üçüncü kişileri o kişinin hakkına saygılı olma yükümlülüğü altına sokar.

AİHS madde ...göre, sözleşmeye taraf devlet, hangi yolla olursa olsun sözleşmede öngörülen haklara riayet yükümlülüğü altındadır. Madde ...ye göre, her ferdin yaşama hakkı kanunun himayesi altındadır. Madde ...e göre, hiç kimse aşağılayıcı muamele veya cezaya tabi tutulamaz. Madde ...e göre, herkes özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.

AİHS, özel ve aile yaşamına, haksız ve keyfi müdahalelere karşı, bireyi korumaktadır. Özel yaşam, bireyin içinde kişiliğini oluşturabileceği ve geliştirebileceği bir alanın garanti edilmesidir. Geniş manada tanımlanan aile, anne-baba ister meşru isterse gayrı meşru olsun bunların çocukları ile olan ilişkilerini içermektedir. Aile yaşamına saygı hakkı, anne-baba arasındaki ilişki sona ermiş artık birlikte yaşamıyor veya boşanmış olsalar bile, çocukla eşler arasında birlikte yaşama ve kişisel ilişki kurma hakkını da içermektedir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin pek çok kararlarında tanımladığı gibi, bir davranış eğer kişilerde aşağılık duygusu yaratıyorsa ve onları küçük düşürecek veya alçaltacak nitelikte ise aşağılayıcı muameledir.Bu muamelenin kamuya açık olarak yapılması onun aşağılayıcı nitelikte olup olmamasında rol oynamakla beraber kişinin kendi gözünde küçük düşmesi yeterli sayılmaktadır.

Somut olayda; sanıklar resmi nikahlı evli iken, sanık ...'ın vefat eden babasından yetim maaşını alabilmek için 14/01/2005 tarihinde muvazaalı olarak boşandıkları, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK' dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ederek kamu kurumunu dolandırdıkları iddia edilmiş ise de,

Mahkeme tarafından mutlak butlanla malul bir karar olduğuna hükmedilmeyen bu nedenle hukuken geçerli olan bir kararla boşandıktan sonra,eşlerin bir arada yaşamasını engelleyen birlikte yaşamanın suç olduğuna dair kanuni bir düzenlemenin bulunmaması

karşısında,eşlerin bir arada yaşamasının boşanmanın maaş almak amacıyla yapıldığının ve hileli davranışın kanıtı olamayacağı, nitekim 5510 Sayılı Kanun'un .... maddesinde bu durumu tespit edilen kimselerin gelir ve aylığının kesileceği ve ödenmiş tutarların geri alınacağının belirtildiği, bu hususta cezai düzenlemenin bulunmadığı,sanıkların eyleminin hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilerek, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4854, Karar No: 2008/1232, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4854 E.  ,  2008/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plaka sayılı aracın, davalılardan Niğde Belediye Başkanlığına ait,... ’ın sevk ve idaresindeki ... 0 plaka sayılı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, davalı tarafın trafik sigorta şirketinden 5.750,00 YTL tahsil edildikten sonra, sigortalıya ödenen 11.050,00 YTL tazminatın 01.09.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı vekili, kusura ve hasara itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın kısmen kabulüyle, 7.375,00 YTL tazminatın 11.09.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilir-

../...

- 2 -

2007/4854

2008/1232

kişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı Belediye Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 385.15.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı Belediye Başkanlığı'ndan alınmasına 13.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18275, Karar No: 2012/21155, Tarih: 06.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/18275 E.  ,  2012/21155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ile 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı halde mahkemece karar verilmemiş ise de, bu suçlarla ilgili mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 26.01.2004 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7377, Karar No: 2007/6433, Tarih: 16.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/7377 E.  ,  2007/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Gaziantep  İş Mahkemesi

Tarih                : 23.02.2006
Yargıtay — Esas No: 2020/7440, Karar No: 2021/634, Tarih: 25.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7440 E.  ,  2021/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine, temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen karar ve ek kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

7036 sayılı Yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 366. ve 345. maddeleri uyarınca istinaf kararlarına karşı temyiz başvuru süresi, kararın tebliğinden itibaren iki haftadır. 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır.

Bölge Adliye Mahkemesinin, istinaf başvurusunun esastan reddine dair 07.03.2019 tarihli kararının davacı vekiline 04.06.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davacı vekilinin 07.11.2019 tarihinde iki haftalık yasal süreden sonra temyiz isteğinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince 16.01.2020 tarihinde verilen ek kararla davacının temyiz başvurusunun süresinde yapılmamış olması nedeniyle 7036 sayılı Yasanın 7/3. maddesi gereğince reddine verildiği, davacı vekili tarafından ek kararla birlikte verilen davanın reddine ilişkin kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinin, yasal süresi içerisinde verilmediği, Mahkemece verilen ek kararın, 7036 sayılı Yasanın 7/3. fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 366. ve 345. maddeleri hükmüne uygun olduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi Ek Kararının ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 25.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15061, Karar No: 2015/2075, Tarih: 17.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/15061 E.  ,  2015/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı şirketten aldığı gabardin okul pantolonu ve okul tişörtü siparişi üzerine davalı şirketten rodeo gabardin kumaş satın aldığını, kumaşları yıkayarak test ettiğini, herhangi bir ayıba rastlamadığını, kumaşlardan imal edilen pantolonların yaklaşık 4-5 yıkama sonrası ciddi şekilde boya vermeleri sebebiyle ayrı kullanılamayacak tişörtlerle birlikte müvekkiline iade edildiğini, davalıya gizli ayıbın bildirilmesine rağmen sonuç alınamadığını belirterek, kumaş bedeli, pantolon ve tişörtler için yapılan masraflar ve alınamayan ödemeler, ihtarname ve vekalet ücreti masrafı olmak üzere toplam 40.528 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının okul pantolonu imalatı için kumaş satın aldığını söylemediğini, davacının aldığı kumaşın sülfür boyalı olduğu için özelliği gereği renk atacak ve efekt olacak şekilde boyandığını, renk değişiminin ayıp değil ürünün teknik özelliği olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının kumaşları okul pantolonu imalatı için satın aldığını, davalının bildiğine dair delil bulunmadığı, davalının teslim ettiği mala ilişkin faturanın davacı defterlerinde kayıtlı olup, taraflar arasında fatura konusu rodeo gabardin kumaş satımı konusunda anlaşma bulunduğu, davacının tacir olarak üzerine düşen yükümlüğü yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14037, Karar No: 2015/20751, Tarih: 16.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/14037 E.  ,  2015/20751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ihaleyi yeni alan şirkette çalışmaya devam ettiğini ve iş sözleşmesinin işverence feshedilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce; davacı vekilinin dava dilekçesinde tüm talepler için 1.000,00 TL istediğini belirttiği halde talepleri açıklattırılmadan karar verilmesinin hatalı olduğu, ıslaha karşı zamanaşımı defiin dikkate alınması ve davalının, davacının tüm çalışma döneminden sorumlu olup olmadığını tespiti için araştırma ve inceleme yapılması gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan mahkemece, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeksizin, davalının davacının tüm çalışma döneminden sorumlu olduğu ve iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119/1-ğ bendinde, dava dilekçesinde açık bir şekilde talep sonucunun yer alması gerektiği ve ikinci fıkrasında bu hususun eksik olması halinde mahkemece davacıya bir haftalık kesin süre verileceği hususları düzenlenmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119/1-ğ bendinde, dava dilekçesinde açık bir şekilde talep sonucunun yer alması gerektiği ve ikinci fıkrasında bu hususun eksik olması halinde mahkemece davacıya bir haftalık kesin süre verileceği hususları düzenlenmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı dava dilekçesinde altı kalemden oluşan alacak için toplamda 1.000,00 TL talepte bulunmuş, hangi kalem alacak için ne kadar talepte bulunduğunu açıklamamıştır. Mahkemece altı kalem alacaktan beşi hüküm altına alınmış ve her biri için 200,00'er TL talep edilmiş gibi hüküm kurulmuş, reddedilen alacak yönünden ise reddedilen alacak miktarı belirtilmemiştir. Mahkemenin davacı yerine geçerek sadece kabul edilen alacaklar yönünden talep sonucunu belirlemesi yerinde değildir. 6100 sayılı Kanun'un 119/2. maddesi gereğince davacıya taleplerini açıklaması için bir hafta kesin süre verilmeli ve oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Bozmaya uyulmasına rağmen bozma doğrultusunda işlem yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının hüküm altına alınan fazla çalışma, genel tatil ve bayram tatili alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından sunulan ıslah dilekçesine karşı, davalı tarafından kanuni süresi içinde zamanaşımı definde bulunulmasına rağmen mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı defi değerlendirilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Davalının ıslaha karşı zamanaşımı defi hususunda gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve bozmaya uyulmasına rağmen bozma doğrultusunda işlem yapılmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacı işçinin fazla çalışma alacağının hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının sekiz saatlik çalışmasından yarım saat, on altı saatlik çalışmasından ise bir buçuk saat ara dinlenmesi düşüldüğü anlaşılmaktadır. Günde yedi buçuk saati aşan çalışmalardan bir saat ara dinlenmesi düşülmesi 4857 sayılı Kanun'un 68. maddesi gereğidir. Davacının günde on altı saat olan çalışmasından ise, çalışma şekli ve yapılan işin niteliğine göre iki saat ara dinlenmesinin düşülmesi dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Bu durumda, davacının günde sekiz saat olan çalışmasından bir saat ve onaltı saat olan çalışmasından iki saat ara dinlenmesi düşülerek fazla çalışma alacağı hesaplanmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6678, Karar No: 2021/3042, Tarih: 10.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6678 E.  ,  2021/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf istemlerinin esastan reddi ile ilk derece mahkemesinin kararının tescile ilişkin bendinin düzeltilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince gerekçeli kararın hüküm fıkrasının yol olarak tescil edilmesine ilişkin bendinin düzeltilerek yol olarak tapudan terkin ibaresi eklenerek HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/1461 E.- 2018/1285 K. sayılı kararının incelenmesinde;

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgeler, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgulama sitesinden edinilen bilgiler, Dairemiz denetiminden geçen aynı kamulaştırma kapsamında dava konusu taşınmaz ile benzer özellikteki taşınmazlara arsa olarak değer biçildiği anlaşıldığından, dava konusu ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın arsa vasfında olduğunun kabulü gerektiğinden, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tarım arazisi olarak değer biçilmesi inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazların, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazların ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazların; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazların değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Gerektiğinin düşünülmemesi, doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21350, Karar No: 2014/41784, Tarih: 16.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/21350 E.  ,  2014/41784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/109309

MAHKEMESİ : Eğil(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/52 (E) ve 2013/8 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdurun soruşturma aşamasında alınan 05.10.2011 tarihli beyanı ve bu beyan ile uyumlu adli rapor içeriğine göre sanığın üzerine atılı silahtan sayılan bıçak ile kasten yaralama suçu sabit olduğu halde delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek eylemin taksirle yaralama olduğu kabul edilip sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

Eylemin taksirle yaralama suçu olduğu kabul edilerek sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi halinde bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen bıçağın müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.