muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8928, Karar No: 2014/10367, Tarih: 24.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8928 E.  ,  2014/10367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ladik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/284-2013/122

Davacı tarafından, davalı aleyhine 19.12.2012 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan müdahalenin önlenmesi, kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı tarafından dikilen iki adet ceviz ağacının büyüyerek dal ve yapraklarının evinin çatısına zarar verdiğini ileri sürerek müdahalenin önlenmesini ve ceviz ağaçlarının kesilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ceviz ağaçlarının kendisine ait olmadığını, taşınmazda çok sayıda hissedar olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, iki adet ceviz ağacının kesilerek müdahalenin men'ine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 2. maddesi gereğince, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ve şahıs varlığına ilişkin davalarda aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemeleri görevlidir.

Sulh hukuk mahkemelerinin görevi ise HMK’nın 4. maddesinde düzenlenmiş; HMK’nın 383. maddesinde de aynı kanunun 382. maddesinde düzenlenen çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin de aksine bir düzenleme olmadığı takdirde sulh hukuk mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

HMK’nın zaman bakımından uygulanmasına ilişkin 448/1 maddesinde de bu kanun hükümlerinin tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanması öngörülmüş, Geçici 1/1 maddesine göre de yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinin kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış davalarda uygulanmayacağı ifade edilmiştir.

Bu durumda 6100 sayılı HMK’nın yürürlüğe girdiği tarihten sonra açılan davalarda görevle ilgili olarak 6100 sayılı HMK’nın hükümlerinin uygulanması gerekir.

Somut olaya gelince; dava, 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra 19.12.2012 tarihinde açıldığından asliye hukuk mahkemesi görevlidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıkalanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15071, Karar No: 2017/16338, Tarih: 23.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/15071 E.  ,  2017/16338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 2004 yılından itibaren yüklenici firmalar aracılığı ile çalıştığını, açma-kesme işinde teknisyen olduğunu, taşeron şirket ile davalı kurum arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun İş Müfettişleri tarafından tespit edildiğini, verilen raporun mahkeme kararı ile kesinleştiğini, davacının da baştan itibaren davalı kurumun işçisi sayıldığını, muvazaa kararı kesinleştiği için, davacının 6772 Sayılı Kanun'un kamu işçilerine tanımış olduğu ilave tediye alacağına hak kazandığını, yazılı başvuruya rağmen hu hakkın ödenmediğini ileri sürerek, ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın öncelikle zamanaşımı yönünden reddedilmesi gerektiğini, davacının taşeron firma elemanı olduğunu, müvekkil şirketin işçisi olmadığını, iş müfettişleri tarafından verilen muvazaa kararının tespit niteliğinde olduğunu ve Yargıtay denetiminden geçmediğini, müfettiş raporundaki tespitlerin yerinde olmadığını, raporun 5538 Sayılı Yasanın 18. Maddesine aykırı olduğunu, müvekkil şirketin mal hizmet alımına yönelik faaliyetlerini ihale yoluyla temin ettiğini, yapılan hizmet alımlarının yasalara uygun olduğunu, kesme-açma işlerinin de bu kapsamda olduğunu, muvazaa iddiasının yerinde olmadığını, söz konusu işlerin anahtar teslimi alt yüklenicilere verildiğini, yüklenici firmalarla ... arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığını, davacının bütün alacaklarından alt yüklenicilerin sorumlu olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte ilave tediye alacağına uygulanması gereken faizin dava tarihinden itibaren uygulanması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davaya konu ilave tediye alacağı hesabında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının emsali olduğu bildirilen bir işçinin aldığı ücretlere Toplu İş Sözleşmesi artışları esas alınarak hesap yapılmıştır.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davaya konu ilave tediye alacağı hesabında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının emsali olduğu bildirilen bir işçinin aldığı ücretlere Toplu İş Sözleşmesi artışları esas alınarak hesap yapılmıştır.

Davacı işçi kesinleşen muvazaa kararı gereği baştan itibaren davalı işverenin işçisi olsa da, davacının sendika üyesi olup olmadığı, dayanışma aidatı dilekçesi verip vermediği, emsal olarak hesaplamalarda dikkate alınan işçinin öncesinde davalı işyerinde sendika üyesi olarak çalışıp çalışmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Öncelikle davacı işçinin sendika üyesi olup olmadığı, dayanışma aidatı dilekçesi verip vermediği tespit edilmeli, davacı sendika üyesi değil ise Toplu İş sözleşmesindeki artışlardan yararlanma imkanı bulunmadığından ilave tediye hesabı varsa aynı işyerinde çalışan ve sendika üyesi olmayan emsali işçinin ücreti esas alınarak belirlenmeli, bu şekilde emsal işçi yoksa fiilen almakta olduğu ücreti üzerinden hesap yapılmalıdır.

Davacı sendika üyesi ise sendikaya üyeliğin işverene bildirildiği tarih öncesinde toplu iş sözleşmesinden yararlanma imkanı bulunmadığından varsa aynı işyerinde çalışan ve sendika üyesi olmayan emsali işçinin ücreti esas alınmalı, bu şekilde emsal işçi yoksa davacının sendikaya üye olduğu tarihte almakta olduğu ücreti esas alınarak, toplu iş sözleşmesinden yararlanmaya başladığı tarihte yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi hükümleri uygulanmak suretiyle artışlar yapılmalı ve tespit edilen ücretlerine göre davaya konu işçilik alacağı hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde ücret tespiti esas alınarak hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 23/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8287, Karar No: 2021/9544, Tarih: 02.07.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8287 E.  ,  2021/9544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 39. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/654 E. - 2019/215 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, miktarı veya her paydaş için değeri 78.630,00-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,02/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5073, Karar No: 2017/9489, Tarih: 25.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5073 E.  ,  2017/9489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketlerde şoför olarak çalıştığını, hiçbir sebep bildirilmeden haksız olarak işten çıkartıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta sonu ve resmi tatil günleri ücreti, ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, müvekkili şirketin Karayolları Genel Müdürlüğünün ihale usulü yol yapım işlerini yaptığını, mevsim şartları ve halin icabı bahar aylarında işe başlanıldığını ve kış aylarında sona erdiğini, bu nedenle işçilerin sürekli ve kesintisiz çalışmasını gerektirecek bir durumun söz konusu olmadığını, fazla çalışmanın söz konusu olmadığını, tüm işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da fazla mesai konusunda göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına dayanılarak, davacının haftada yirmibir saat fazla çalışma yaptığı saptanmış ise de, tanık beyanlarına, yapılan işin niteliğine, bölgenin özelliklerine ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sabah 06:00 akşam 18:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Fazla çalışma alacağı bu kabule göre ve ara dinlenme süresi de düşülmek suretiyle yeniden hesaplandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1297, Karar No: 2024/4270, Tarih: 13.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/1297 E.  ,  2024/4270 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/908 E., 2021/1553 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, suça sürüklenen çocuk müdafii,

suça sürüklenen çocuk

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanık hakkında hırsızlık; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak sanık müdafii, suça sürüklenen çocuk müdafii ve suça sürüklenen çocuğun temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA;

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik olarak suça sürüklenen çocuk müdafii ile suça sürüklenen çocuğun temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan,5237 sayılı Kanun'un 151/1, 31/3. maddelerindeki suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımı süresinin Mahkemenin 29.04.2015 mahkûmiyet kararı tarihi ile inceleme konusu olan 16.09.2021 mahkûmiyet hükmü tarihi arasında dolduğu dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında anılan suçtan açılan kamu davasının düşürülmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ile müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/560, Karar No: 2017/2495, Tarih: 12.06.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/560 E.  ,  2017/2495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan yüklenici tarafından bakiye iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vâki itirazın iptâli, birleşen .....2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/261 Esas ve 2014/784 Karar sayılı dosyasında yüklenici tarafından sözleşme nedeniyle verilen teminat senedinin iadesi, birleşen .....1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/58 Esas ve 2015/48 Karar sayılı dosyasında ise; iş sahibi tarafından 3. kişiye ödenen cezai şart bedelinin tahsili, kira kaybı bedeli ve kur farkı nedeni ile fazla ödemenin iadesi istemine ilişkin olup; mahkemece yüklenici tarafından açılan asıl ve birleşen .....2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/261 Esas ve 2014/784 Karar sayılı dosyası yönünden davanın kabulüne, iş sahibi tarafından açılan .....1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/58 Esas ve 2015/48 Karar sayılı dosyası yönünden davanın reddine dair verilen hüküm taraf vekillerince süresi içinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl ve birleşen .....2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/261 Esas ve 2014/784 Karar sayılı dosyasında davacı- .....1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/58 Esas ve 2015/48 Karar sayılı dosyasında davalı yüklenici vekilinin tüm, asıl ve birleşen .....2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/261 Esas ve 2014/784 Karar sayılı dosyasında davalı- .....1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/58 Esas ve 2015/48 Karar sayılı dosyasında davacı iş sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Asıl ve birleşen .....2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/261 Esas ve 2014/784 Karar sayılı dosyasında davalı-.....1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/58 Esas ve 2015/48 Karar sayılı dosyasında davacı iş sahibi vekilinin asıl dosya yönünden diğer temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dosyada davacı yüklenici ile davalı iş sahibi arasında imzalanan 10.04.2013 tarihli ''İşveren'in ....'daki yeni yapılan prefabrik fabrika binalarının çatı-cephelerinin taşyünü dolgulu boyalı galvaniz saç sandviç paneller-ışıklıklar ve aksesuarlar ile kaplanması işi'' başlıklı sözleşme, sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. Asıl davada davacı yüklenici eksik ödenen iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptalini talep etmektedir.

Mahkemece yargılama sırasında iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan 20.02.2015 tarihli Serbest Muhasebeci Mali Müşavir bilirkişi raporunda davacı yüklenicinin takip tarihinde bakiye alacağı 37.463,77 USD ve 301,76 USD işlemiş faiz olarak hesaplanmış, bilahare alınan 08.09.2015 tarihli 1 hukukçu ve 1 inşaat mühendisinden oluşan bilirkişi raporunda dosya içindeki .....Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/100 Değişik iş sayılı delil tespiti dosyasında hasar ile ilgili bir tespit bulunduğu ve bu konuda davacı yüklenici..... Paz. Taah. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'nin kusurunun bulunduğu tespit edildiği halde ilk alınan Serbest Muhasebeci Mali Müşavir bilirkişi raporundaki bedel nazara alınarak asıl davanın kabulüne, davalı iş sahibinin .....1. İcra Dairesi'nin 2013/6848 icra sayılı dosyasına vâki itirazının iptâline, takibin 37.463,77 USD asıl alacak üzerinden devamına ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 10.04.2013 tarihinde imzalanan sözleşmenin malzeme teslim tarihi ve montaj süresi başlıklı 10. maddesinde sözleşme tarihinden itibaren 30-35 gün içerisinde malzeme teslim edilmeye başlanacağı, yer teslimi ile birlikte malzeme montajına başlanacağı, yağmur, rüzgar süresi gibi montajı olumsuz etkileyecek şartların oluşmaması halinde 30 işgününde montaj işinin bitileceği belirlenmiş, sözleşmenin garanti başlıklı 9. maddesinde ise; deprem, sel felaketi, yıldırım düşmesi, çok şiddetli fırtına gibi doğal afetlerin dışında yapılacak çatı kaplama işlerinde her türlü montaj hatalarına karşı davacı yüklenicinin 1 yıl süreyle garanti verdiği anlaşılmıştır. Sözleşmeye göre, yüklenici tarafından yapılan çatı imalâtının iş sahibi davalıya teslim edildiği, teslimden sonra 23.09.2014 tarihinde meydana gelen olumsuz hava koşulları nedeniyle çatı cephe panellerinde hasar meydana geldiği anlaşılmış, davacı yüklenici eseri teslim ettiğini idda etmiş, davalı ise, eserin ayıplı olduğunu savunmuştur. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede garanti şartı bulunduğundan ayıplar yönünden ihbar mükellefiyeti bulunmadığı gibi; ayıbın varlığı iş sahibi tarafından yaptırılan .....Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/100 Değişik iş sayılı delil tespiti dosyası ile saptanmıştır. Mahkemece, sözleşmede garanti şartının bulunduğu, yaptırılan delil tespiti dosyasında alınan rapor ile ayıpların niteliği ve bedeli belirlendiği, yargılama sırasında 1 hukukçu ve 1 inşaat mühendisi bilirkişiler tarafından tanzim olunan 08.09.2015 tarihli raporda hasar ile ilgili davacı yüklenicinin kusurlu olduğu tespit edildiği halde; belirlenen bakiye davacı alacağından delil tespiti dosyasında ayıp giderim bedeli olarak belirlenen 14.900,00 TL'nin mahsup edilerek kalan bedel yönünden davalı i

sahibinin itirazın iptâline ve takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmesi gerekirken, ayıp giderim bedeli mahsup edilmeksizin davacının belirlenen bakiye iş bedeli alacağının tamamı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle asıl ve birleşen .....2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/261 Esas ve 2014/784 Karar sayılı dosyasında davacı- .....1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/58 Esas ve 2015/48 Karar sayılı dosyasında davalı yüklenici vekilinin tüm, asıl ve birleşen .....2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/261 Esas ve 2014/784 Karar sayılı dosyasında davalı- .....1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/58 Esas ve 2015/48 Karar sayılı dosyasında davacı iş sahibi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle hükmün asıl ve birleşen .....2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/261 Esas ve 2014/784 Karar sayılı dosyasında davalı- .....1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/58 Esas ve 2015/48 Karar sayılı dosyasında davacı iş sahibi yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.